Δροσος Γεωργιος

Νέα ώθηση στο πεδίο της διαστημικής ιατρικής. Δείγματα της ανθρώπινης καρδιάς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Αμερικανοί επιστήμονες έστειλαν για πρώτη φορά ανθρώπινα κύτταρα του καρδιακού μυός στο Διάστημα προκειμένου να μελετήσουν την επίδραση της μικροβαρύτητας επάνω τους – Τα δείγματα θα επιστρέψουν στη Γη σε έναν μήνα για ανάλυση.Δείγματα ανθρώπινου καρδιακού μυός που αποτελούν «προϊόντα» βιοτεχνολογίας θα «φιλοξενηθούν» στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Είναι οι πρώτοι ανθρώπινοι ιστοί της καρδιάς που ταξιδεύουν στο Διάστημα – το ταξίδι τους πραγματοποιείται με την 29η αποστολή της NASA για μεταφορά προμηθειών στον ISS την οποία εκτελεί η SpaceX. Η αποστολή «SpaceX CRS-29» ξεκίνησε στις 9 Νοεμβρίου και χρειάζεται περίπου τρεις ημέρες για να φθάσει στον ISS. Τα δείγματα, που θα διατηρηθούν σε ειδικές συνθήκες φύλαξης, θα παραμείνουν στο Διάστημα για περίπου 30 ημέρες. Στη συνέχεια θα επιστρέψουν στη Γη προκειμένου να αναλυθούν για τις επιδράσεις της μικροβαρύτητας στους καρδιακούς ιστούς. Στόχος η διαστημική… βιολογική γνώση Μέσω αυτού του πειράματος οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής Icahn του Νοσοκομείου «Ορους Σινά» στη Νέα Υόρκη οι οποίοι και αποστέλλουν τα δείγματα στοχεύουν στο να κατανοήσουν καλύτερα πώς τα κύτταρα του καρδιακού μυός προσαρμόζονται σε συνθήκες ακραίου βιολογικού στρες καθώς και πώς η μικροβαρύτητα και άλλες πτυχές των διαστημικών ταξιδιών επιδρούν στη λειτουργία του ανθρώπινου καρδιακού μυός.Η νέα γνώση που θα αποκτηθεί θα αποκαλύψει τις δυνατότητες αλλά και τους περιορισμούς της λειτουργίας των καρδιακών κυττάρων στο Διάστημα, γεγονός άκρως σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των αστροναυτών. Παράλληλα θα αποτελέσει ένα πρώτο βήμα για τις μελλοντικές προσπάθειες μηχανικής ιστών, της βιοεκτύπωσης καθώς και της δημιουργίας οργανοειδών στο Διάστημα – σε συνθήκες δηλαδή μικροβαρύτητας. Οι συνθήκες φύλαξης Οι ερευνητές του «Ορους Σινά» συνεργάζονται με την εταιρεία Space Tango σε αυτό το πείραμα, η οποία παρέχει πρόσβαση στη μικροβαρύτητα για ερευνητικούς σκοπούς στον ΙSS. H Space Tango διαχειρίζεται τους ιστούς οι οποίοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού φυλάσσονται σε ειδικά δοχεία που με τη σειρά τους είναι τοποθετημένα σε μια μεγαλύτερη μονάδα που ονομάζεται CubeLab. Τα μικροσκοπικά δοχεία φύλαξης με μέγεθος ενός χιλιοστόμετρου περιέχουν ειδικά μέσα καλλιέργειας προκειμένου τα κύτταρα να παραμείνουν ζωντανά καθ’όλο το διάστημα παραμονής τους στον Διαστημικό Σταθμό. Μετά την άφιξη στον ΙSS οι αστροναύτες θα τοποθετήσουν το CubeLab σε έναν ειδικό χώρο φύλαξης. Περί τις 30 ημέρες αργότερα τα δείγματα θα επιστρέψουν στη Γη για να γίνει ανάλυσή τους από τους ερευνητές. Προστασία των αστροναυτών αλλά και του πληθυσμού της Γης Οι αστροναύτες παρουσιάζουν συχνά σημάδια καρδιακής ανεπάρκειας κατά την παραμονή τους στο Διάστημα εξαιτίας των ακραίων συνθηκών οι οποίες φαίνεται να επιταχύνουν τη διαδικασία γήρανσης του ανθρώπινου οργανισμού. Τα αποτελέσματα του πειράματος θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να ανακαλύψουν νέους τρόπους προφύλαξης της καρδιακής υγείας των αστροναυτών αλλά και να αναπτύξουν παράλληλα καινούργιες θεραπείες για τα καρδιαγγειακά νοσήματα που πλήττουν τον ολοένα και πιο γηρασμένο πληθυσμό της Γης.«Αυτό το πείραμα θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την επίδραση της μικροβαρύτητας και των διαστημικών ταξιδιών στα ανθρώπινα κύτταρα του καρδιακού μυός καθώς θα εξετάσουμε για πρώτη φορά πώς αυτά τα άκρως ενεργά παλλόμενα κύτταρα προσαρμόζονται σε έναν ολόκληρο μήνα έκθεσης σε ακραίες συνθήκες. Μια από τις συναρπαστικές πτυχές του πειράματος είναι ότι τα δείγματα θα μεταφερθούν στο ‘Ορος Σινά’ ζωντανά μετά την επιστροφή τους στη Γη, οπότε και θα μπορέσουμε να αναλύσουμε το πώς λειτουργούν οι ιστοί όταν θα έχουν πλέον επιστρέψει στις γήινες συνθήκες» εξήγησε ο δρ Κέβιν Κόστα, επικεφαλής του πειράματος, αναπληρωτής καθηγητής Καρδιολογίας στη Σχολή Icahn του «Ορους Σινά» και προσέθεσε: «Η καλύτερη κατανόηση σχετικά με το πώς λειτουργούν αυτά τα καρδιακά κύτταρα θα μας βοηθήσει να βρούμε νέους τρόπους προστασίας των αστροναυτών ώστε να μπορούν να μένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στο Διάστημα προκειμένου να ολοκληρώνουν πιο δύσκολες αποστολές εξερεύνησης. Θα μας παρέχουν επίσης στοιχεία σχετικά με το πώς θα προστατεύσουμε την καρδιά των ανθρώπων στη Γη από τις επιβαρυντικές επιδράσεις της γήρανσης αλλά και της έλλειψης δραστηριότητας». Χρήση κυττάρων iPS Τα κύτταρα του καρδιακού μυός που ταξιδεύουν αυτή τη στιγμή στο Διάστημα δημιουργήθηκαν με χρήση κυττάρων iPS (induced pluripotent stem cells, πολυδύναμα κύτταρα με τις ιδιότητες των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων τα οποία προκύπτουν από τη μετατροπή ενηλίκων κυττάρων με χρήση κατάλληλων παραγόντων) ενός υγιούς ενήλικου δότη. Σύγκριση… διαστημικών και γήινων κυττάρων Μάλιστα ίδια δείγματα καρδιακού ιστού καλλιεργούνται αυτή τη στιγμή και στο Ινστιτούτο για τα Καρδιαγγειακά του «Ορους Σινά» προκειμένου μετά την επιστροφή των… διαστημικών κυττάρων να γίνει σύγκριση μεταξύ των δειγμάτων. «Θα εξετάσουμε αν υπάρχουν διαφορές στη βιολογία των κυττάρων που θα επιστρέψουν από τον ISS σε σύγκριση με τα αντίστοιχα δείγματα που καλλιεργούμε στο εργαστήριό μας» σημείωσε ο δρ Κόστα. Ωθηση στο πεδίο της Διαστημικής Ιατρικής «Καθώς το κόστος των διαστημικών ταξιδιών συνεχίζει να μειώνεται και ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι θα αρχίσουν να ζουν και να εργάζονται στο Διάστημα, θα είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πώς το διαστημικό περιβάλλον επηρεάζει το σώμα τους. Οι ιστοί- μινιατούρες ‘προϊόντα’ της εμβιομηχανικής αποτελούν πολύ καλά εργαλεία για να αποκτήσουμε αυτή τη γνώση μειώνοντας ταυτόχρονα το κόστος μεταφοράς στο Διάστημα. Είμαστε ενθουσιασμένοι που μπορούμε να εφαρμόσουμε τα εργαλεία μας στο νέο πεδίο της Διαστημικής Ιατρικής και να χρησιμοποιήσουμε τη μικροβαρύτητα ως μοντέλο της ανθρώπινης γήρανσης» ανέφερε από την πλευρά του ο δρ Ντέιβιντ Σακς, επίκουρος καθηγητής Γενετικής και Γενωμικών Επιστημών στη Σχολή Icahn. Θεοδώρα Ν. Τσώλη – https://www.tovima.gr/2023/11/14/science/deigmata-tis-anthropinis-kardias-ston-diethni-diastimiko-stathmo/

Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών με το όνομα Yu.A. Γκαγκάριν "Συμβάλετε στην ανάπτυξη της επιστήμης": ένας υπάλληλος του Κέντρου Εκπαίδευσης και Παραγωγής συμμετείχε στο πείραμα SIRIUS-23 Στις 14 Νοεμβρίου 2023 ξεκινά το IV στάδιο του International Insulation Project SIRIUS. Το πείραμα μελετά τους μηχανισμούς προσαρμογής του ανθρώπινου σώματος υπό συνθήκες ετήσιας απομόνωσης, η οποία προσομοιώνεται σε ερμητική εγκατάσταση με τεχνητό βιότοπο. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, μερικά στοιχεία μιας πολλά υποσχόμενης διαπλανητικής αποστολής αναδημιουργούνται, όπως πτήση σε δορυφόρο, σύνδεση σε σεληνιακό τροχιακό σταθμό, εργασία σε σεληνιακή τροχιά, προσγείωση στη σεληνιακή επιφάνεια και επιστροφή στη Γη. Ένας ενεργός συμμετέχων σε επιστημονικά και τεχνικά συνέδρια, ειδικός σε ρομποτικά και ευφυή συστήματα για επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις, ένας υπάλληλος του Κέντρου Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών, ο Γιούρι Τσεμποτάρεφ, συμμετείχε φέτος στο πείραμα SIRIUS-23. Επιπλέον, επιλέχθηκε ως διοικητής του πληρώματος! «Είναι γνωστό ότι ένα από τα πιο σημαντικά μοτίβα της ζωής ενός ατόμου είναι η αυτοπραγμάτωση, η ανακάλυψη ταλέντων και η χρήση δεξιοτήτων για την παραγωγή καλού με τη μία ή την άλλη μορφή, εκτελώντας μια δημιουργική λειτουργία. Είναι μεγάλη τιμή να συμμετέχω σε ένα τέτοιο παγκόσμιο έργο», σημείωσε ο Γιούρι, «για να παρέχω στην επιστημονική κοινότητα το αποτέλεσμα της προσωπικής και της κοινής μας εργασίας και ομαδικών δραστηριοτήτων. Φυσικά, θέλω να συνεισφέρω στην ανάπτυξη της επιστήμης· η δημιουργική δραστηριότητα αυτή τη στιγμή είναι πιο σημαντική από ποτέ». Διαβάστε περισσότερα για τους στόχους του έργου και τις κύριες δυσκολίες του, τις σχέσεις με το πλήρωμα και τις ευθύνες του διοικητή στην επίσημη ιστοσελίδα μας! SIRIUS-23: Έναρξη ενός έτους επίγειου πειράματος απομόνωσης σήμερα! 👨‍🚀 Πλήρωμα αποστολής: Chebotarev Yuri (Ρωσία) - διοικητής πληρώματος. Parfenova Anzhelika (Ρωσία) – μηχανικός πτήσης. Orlova Ksenia (Ρωσία, κάτοικος της πολιτείας Asgardia) - γιατρός του πληρώματος. Mastitskaya Olga (Λευκορωσία) – ερευνήτρια. Shishenina Ksenia (Ρωσία) – ερευνήτρια. Rustam Zaripov (Ρωσία) – ερευνητής. Ενώ βρίσκεται στη Γη, το πλήρωμα θα πάει στον φυσικό δορυφόρο του πλανήτη μας: οι επιστήμονες θα ελλιμενιστούν με φορτηγά πλοία, θα πετάξουν γύρω για να βρουν ένα σημείο προσγείωσης, θα προσγειωθούν στη σεληνιακή επιφάνεια και θα ελέγξουν το ρόβερ. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568313

Χημικός τεχνητής νοημοσύνης ανακάλυψε μέθοδο παραγωγής οξυγόνου στον Άρη (βίντεο) Το σύστημα εντόπισε μόρια τοπικών υλικών του πλανήτη που λειτουργούν ως καταλύτες.Οι ακραίες και αφιλόξενες συνθήκες για τη παρουσία της ζωής και του ανθρώπου στην επιφάνεια του Άρη υποχρεώνουν τους επιστήμονες να αναζητούν λύσεις για να ξεπεράσουν τα πολλών ειδών εμπόδια που υπάρχουν ώστε να μπορεί ο άνθρωπος να διαβιώσει στον πλανήτη.Η έλλειψη οξυγόνου στον Κόκκινο Πλανήτη είναι ένα από αυτά τα εμπόδια. Το οξυγόνο είναι απαραίτητο όχι μόνο για να μπορεί να αναπνέει ο άνθρωπος αλλά και για την χρήση του ως καυσίμου για τους πυραύλους που θα χρησιμοποιούνται για την εκτόξευση διαστημικών σκαφών και φορτίων από τον πλανήτη.Με τη βοήθεια των ρομποτικών εξερευνητών που βρίσκονται στον Άρη οι επιστήμονες πραγματοποιούν διαφόρων ειδών έρευνες και πειράματα στην προσπάθεια εξεύρεσης τρόπων παραγωγής οξυγόνου στον πλανήτη αφού όπως είναι ευνόητο η παραγωγή οξυγόνου εκεί είναι πιο συμφέρουσα από κάθε άποψη από την μεταφορά του οξυγόνου από τη Γη.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature Synthesis» πολυμελής ερευνητική ομάδα στην Κίνα παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ερευνών της τα οποία οδήγησαν στην ανακάλυψη μιας μεθόδου παραγωγής οξυγόνου με τοπικά υλικά.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ρομπότ τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο να πραγματοποιεί χημικές έρευνες. Το ρομπότ πήρε δείγματα μετεωριτών που έχουν φθάσει στη Γη από τον Άρη. Πρόκειται για πετρώματα που εκτοξεύτηκαν από τον Άρη μετά από πτώσεις μεγάλων αστεροειδών στον πλανήτη. Τα πετρώματα αυτά ταξίδεψαν στο ηλιακό μας σύστημα έπεσαν στη Γη και εντοπίστηκαν είτε από ιδιώτες που τα παρέδωσαν στους επιστήμονες είτε από ερευνητικές αποστολές αναζήτησης μετεωριτών όπως αυτές που οργανώνονται στην Ανταρκτική που αποτελεί ιδανικό τόπο ανακάλυψης μετεωριτών. Οι καταλύτες Η προσπάθεια αναζήτησης μεθόδων παραγωγής οξυγόνου στον Άρη βασίζεται στο γεγονός ότι ο πλανήτης διαθέτει σημαντικά νερού σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος του. Δεδομένου ότι το νερό αποτελείται από υδρογόνο και οξυγόνο οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους να συλλέξουν αυτό το οξυγόνο από τα αποθέματα νερού του Άρη. Για να συμβεί αυτό απαιτείται η παρουσία ενώσεων που λειτουργούν ως καταλύτες ικανοί να προκαλέσουν χημικές αντιδράσεις που διασπούν τα μόρια του νερού για να δημιουργήσουν οξυγόνο και αέριο υδρογόνο.Ο ρομποτικός χημικός πραγματοποίησε υπολογισμούς σε περισσότερα από 3,7 εκατομμύρια μόρια τα οποία μπορούσε να φτιάξει από έξι διαφορετικά μεταλλικά στοιχεία που υπήρχαν στα πετρώματα και πιο συγκεκριμένα σίδηρο, νικέλιο, μαγγάνιο, μαγνήσιο, αλουμίνιο και ασβέστιο. Μέσα σε έξι εβδομάδες, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, ο χημικός AI επέλεξε, συνέθεσε και εξέτασε 243 από αυτά τα διαφορετικά μόρια. «Όταν ήμουν παιδί ονειρευόμουν τη διαστημική εξερεύνηση. Όταν τελικά είδαμε ότι οι καταλύτες που κατασκευάζει το ρομπότ μπορούσαν πραγματικά να παράγουν οξυγόνο διασπώντας τα μόρια του νερού, ένιωσα ότι το όνειρό μου γινόταν πραγματικότητα. Άρχισα ακόμη και να φαντάζομαι ότι εγώ ο ίδιος θα ζω στον Άρη στο μέλλον» αναφέρει ο Τζουν Τζιάνγκ επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας, εκ των επικεφαλής της έρευνας. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ένας άνθρωπος επιστήμονας θα χρειαζόταν περίπου 2.000 χρόνια για να βρει αυτόν τον «καλύτερο» καταλύτη χρησιμοποιώντας συμβατικές τεχνικές δοκιμής και λάθους γεγονός που αποκαλύπτει την σημασία αυτής της έρευνας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1536419/chimikos-technitis-noimosynis-anakalypse-methodo-paragogis-oxygonoy-ston-ari-vinteo/

Η Roscosmos δημοσιεύει αποχαρακτηρισμένα έγγραφα για την 35η επέτειο από την πτήση του διαστημικού σκάφους Buran Στις 15 Νοεμβρίου 1988, ένας πύραυλος υπερβαρέος τύπου «Energia» εκτοξεύτηκε από το Μπαϊκονούρ με το επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημόπλοιο «Buran», το οποίο έκανε αυτόματα κύκλους της Γης δύο φορές και προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Yubileiny. Μεταξύ των εγγράφων είναι το πρώτο πρόγραμμα πτήσης, πληροφορίες σχετικά με το επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημικό σύστημα μεταφορών MTKS-O, το συγκρότημα πυραύλων και διαστημικών μεταφορών Buran-T και επιλογές για όχημα μεταφοράς φορτίου για αυτό. Διαβάστε στην ιστοσελίδα μας: https://www.roscosmos.ru/39897/ https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568317

Μια έκλαμψη ακτίνων γάμμα «χτυπάει» τη Γη. Το τηλεσκόπιο Integral της ESA (αριστερά) ανιχνεύει τη ισχυρότερη έκρηξη ακτίνων γάμμα, ενώ ο σεισμο-ηλεκτρομαγνητικός δορυφόρος της Κίνας αντιλαμβάνεται την επίδρασή του στην ανώτερη ιονόσφαιρα (καλλιτεχνική άποψη). Η ισχυρότερη έκλαμψη ακτίνων γάμμα (Gamma-Ray Burst, GRB), που έχει καταγραφεί ποτέ, έπληξε τη Γη δημιουργώντας ερωτήματα για τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια έκρηξη αστέρα στον πλανήτη μας.Στις 9 Οκτωβρίου 2022, στις 3:21 μ.μ. ώρα Ελλάδας, μια εξαιρετικά φωτεινή και μακράς διάρκειας έκλαμψη GRB εντοπίστηκε από πολλούς από τους δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Γη, συμπεριλαμβανομένου του διαστημικού τηλεσκοπίου Integral του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) που ανιχνεύει τέτοιες εκρήξεις.Αυτή η έκρηξη, που ονομάστηκε GRB 221009A, κάθε άλλο παρά συνηθισμένη ήταν. «Ήταν ίσως η πιο φωτεινή έκλαμψη ακτίνων γάμμα που έχουμε εντοπίσει ποτέ», σημειώνει ο Μίρκο Πιερσάντι από το Πανεπιστήμιο της Λ’ Άκουιλα στην Ιταλία, και επικεφαλής συγγραφέας της ομάδας που δημοσιεύει αυτά τα αποτελέσματα σήμερα στο περιοδικό «Nature Communications». Ένας από τους συγγραφείς, ο Πιέτρο Ουμπερτίνι από το Εθνικό Ινστιτούτο Αστροφυσικής στη Ρώμη και κύριος ερευνητής για το όργανο IBIS του Integral τη χαρακτηρίζει ως «την ισχυρότερη» GRB που έχει μετρηθεί ποτέ. Στατιστικά μία έκλαμψη GRB τέτοιου μεγέθους φτάνει στη Γη μόνο μία φορά κάθε 10.000 χρόνια.Αυτή η έκλαμψη ήταν το αποτέλεσμα έκρηξης ενός αστέρα που απέχει σχεδόν δύο δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Η έκρηξη ενεργοποίησε τους ανιχνευτές κεραυνών στην Ινδία, πάνω από την οποία καταγράφηκε το απόγειο της GRB. Η ροή φωτονίων τής έκλαμψης φώτιζε την Ευρώπη, την Αφρική, την Ασία και μέρος της Αυστραλίας, ενώ όργανα στη Γερμανία εντόπισαν σημάδια ότι η ιονόσφαιρα της Γης διαταράχθηκε για αρκετές ώρες από την έκρηξη.Η ιονόσφαιρα είναι το στρώμα της ανώτερης ατμόσφαιρας της Γης, σε υψόμετρο από 50 χιλιόμετρα έως 950 χιλιόμετρα, που περιέχει ηλεκτρικά φορτισμένα αέρια (πλάσμα). Η σταθερότητα του ιονισμού της γήινης ατμόσφαιρας διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο για την εξέλιξη και διατήρηση της ζωής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρξε ισχυρή μεταβολή του ηλεκτρικού πεδίου στην επάνω πλευρά της ιονόσφαιρας και αύξηση του ιονισμού στην κάτω πλευρά της ιονόσφαιρας.Η ESA υπογραμμίζει ότι η ανάλυση των επιπτώσεων της έκρηξης θα μπορούσε να δώσει πληροφορίες για τις μαζικές εξαφανίσεις στην ιστορία της Γης. Επίσης, το συγκεκριμένο συμβάν ενισχύει την ιδέα ότι μια έκρηξη αστέρα σουπερνόβα στον δικό μας Γαλαξία μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, βλάπτοντας το στρώμα του όζοντος και επιτρέποντας στην επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου να φτάσει στην επιφάνεια της Γης. πηγή: https://www.ertnews.gr/eidiseis/epistimi/eklampsi-aktinon-gamma-xtypaei-ti-gi/ – https://www.science.org/content/article/cosmic-blast-seared-earth-s-atmosphere-2-billion-light-years-away

Ο δεύτερος πιο μακρινός γαλαξίας. … ανακαλύφθηκε με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb Εικόνες του δεύτερου και του τέταρτου πιο μακρινού γαλαξία που παρατηρήθηκαν μέχρι σήμερα (UNCOVER z-13 και UNCOVER z-12) από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb. Οι γαλαξίες βρίσκονται στο Σμήνος της Πανδώρας (Abell 2744). Οι συστηματικές παρατηρήσεις των επιστημόνων στο γαλαξιακό Σμήνος της Πανδώρας, το οποίο κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο «James Webb», επιβεβαίωσαν την ύπαρξη του δεύτερου και του τέταρτου πιο μακρινού γαλαξία που παρατηρήθηκαν ποτέ. Οι γαλαξίες περιγράφονται σε δημοσίευση στο περιοδικό «Astrophysical Journal Letters» [UNCOVER: Illuminating the Early Universe—JWST/NIRSpec Confirmation of z > 12 Galaxies]. Μια διεθνής ομάδα με επικεφαλής ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια (Penn State) επιβεβαίωσε την απόσταση αυτών των αρχαίων γαλαξιών και συμπέρανε τις ιδιότητές τους χρησιμοποιώντας νέα φασματοσκοπικά δεδομένα από το τηλεσκόπιο.Σε αντίθεση με άλλους γαλαξίες που έχουν επιβεβαιωθεί σε αυτή την απόσταση, οι νέοι γαλαξίες είναι μεγαλύτεροι. Ο ένας είναι επιμήκης, σχεδόν σαν φιστίκι, και ο άλλος μοιάζει με χνουδωτή μπάλα. Αν και αναμένεται να έχουν σχηματιστεί από παρόμοια υλικά, δείχνουν σημάδια ότι είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους.Η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι το φως που ανιχνεύθηκε από το τηλεσκόπιο εκπέμφθηκε από τους δύο γαλαξίες όταν το σύμπαν είχε ηλικία περίπου 330 εκατομμυρίων ετών και ταξίδεψε για περίπου 13,4 δισεκατομμύρια έτη φωτός για να φτάσει στο James Webb. Όμως, οι γαλαξίες βρίσκονται σήμερα στα 33 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, λόγω της διαστολής του σύμπαντος κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου. Οι απίστευτα μακρινοί γαλαξίες προσφέρουν πληροφορίες για το πώς μπορεί να σχηματίστηκαν οι πρώτοι γαλαξίες.«Το φως από αυτούς τους γαλαξίες είναι αρχαίο, περίπου τρεις φορές παλαιότερο από τη Γη», δηλώνει ο Τζόελ Λέγια, επίκουρος καθηγητής Αστρονομίας και Αστροφυσικής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.«Πριν από την ανάλυσή μας, γνωρίζαμε μόνο τρεις γαλαξίες που είχαν επιβεβαιωθεί σε αυτή περίπου την ακραία απόσταση», εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας, Μπίνγκζι Γουάνγκ, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.Αξίζει να σημειωθεί ότι οι δύο γαλαξίες είναι σημαντικά μεγαλύτεροι από τους τρεις γαλαξίες που είχαν εντοπιστεί προηγουμένως σε αυτές τις ακραίες αποστάσεις. Ο ένας είναι τουλάχιστον έξι φορές μεγαλύτερος με διάμετρο περίπου 2.000 έτη φωτός. Καθώς το πρώιμο σύμπαν θεωρείται ότι ήταν πολύ συμπιεσμένο, αποτελεί, σύμφωνα με τον κ. Γουάνγκ, έκπληξη το γεγονός ότι ο γαλαξίας είναι τόσο μεγάλος.Οι δύο γαλαξίες ήταν μεταξύ των 60.000 πηγών φωτός στο Σμήνος της Πανδώρας που ανιχνεύθηκαν σε μία από τις πρώτες εικόνες βαθέος πεδίου του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb κατά τη διάρκεια του 2022, του πρώτου έτους επιστημονικής λειτουργίας του. Μέσα σε λίγους μήνες η ερευνητική ομάδα περιόρισε τις 60.000 φωτεινές πηγές σε 700 υποψήφιες για περαιτέρω μελέτη, οκτώ από τις οποίες θεωρούσαν ότι θα μπορούσαν ενδεχομένως να είναι μεταξύ των πρώτων γαλαξιών. Στη συνέχεια το τηλεσκόπιο στράφηκε ξανά στο Σμήνος της Πανδώρας καταγράφοντας τα φάσματα των υποψήφιων πηγών φωτός. https://www.amna.gr/home/article/775750/O-deuteros-pio-makrinos-galaxias-anakalufthike-me-to-diastimiko-tileskopio-James-Webb – https://phys.org/news/2023-11-second-most-distant-galaxy-james-webb.html

Η εμφάνιση του ρωσικού τροχιακού σταθμού και της εμπορικής μονάδας παρουσιάστηκε στο Dubai Airshow. Η αρθρωτή αρχιτεκτονική του σταθμού σας επιτρέπει να δημιουργήσετε σχεδόν απεριόριστο αριθμό μονάδων, τόσο για διαφορετικούς σκοπούς όσο και για διαφορετικούς χρήστες. Ταυτόχρονα, υπάρχει η δυνατότητα όχι μόνο της άμεσης ενσωμάτωσής του στην κύρια δομή του σταθμού, αλλά και της δημιουργίας μιας ξεχωριστής υπηρεσίας πτητικής μονάδας. Η εμπορική ενότητα μπορεί να περιλαμβάνει καμπίνες για τη διαμονή του πληρώματος, πανοραμικά ολόπλευρα παράθυρα, χώρο αποθήκης για χαλάρωση αστροναυτών, χώρο μαγειρέματος και φαγητού, καθώς και σταθμούς εργασίας με εξοπλισμό υποστήριξης πληρώματος για μακροχρόνιες διαστημικές αποστολές. Η μονάδα μπορεί επίσης να εξοπλιστεί με πρόσθετους αποθηκευτικούς χώρους για ωφέλιμα φορτία. Το διαμέρισμα σέρβις έχει σχεδιαστεί για να φιλοξενεί συστήματα που εκτελούν τις λειτουργίες σέρβις της μονάδας, ενώ η μονάδα ελεύθερης πτήσης παρέχει πρόσθετη αυτονομία και δυνατότητα επίτευξης συνθηκών κοντά στο βαθύ χώρο όσον αφορά τη βαρύτητα, το κενό και την απουσία πρόσθετου θορύβου. και δόνηση. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568309

Μια εργαλειοθήκη σε τροχιά γύρω από τη Γη. Oρατή από τη Γη η εργαλειοθήκη που έχασαν οι αστροναύτες στο διάστημα – Έχει καταχωρηθεί στα διαστημικά σκουπίδια. Εκτός από τα άστρα, τους πλανήτες, τα νεφελώματα, τους γαλαξίες, εδώ και μερικά 24ωρα, στο πεδίο των παρατηρητών του ουρανού βρίσκεται και … μία εργαλειοθήκη. Έπεσε κατά λάθος από τις Τζασμίν Μογκμπέλι και Λοράλ Ο’Χάρα που πέρασαν έξι ώρες και 42 λεπτά εκτός του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για εργασίες συντήρησης. Η Jasmin Moghbeli και η Loral O’Hara εκτελούν εργασίες έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Πλέον, ο λευκός σάκος αιωρείται σε τροχιά γύρω από τη Γη, από την οποία είναι μάλιστα και ορατός, αν και όχι με γυμνά μάτια. Συγκεκριμένα, ο επίσης αστροναύτης Σατόσι Φουρουκάουα «συνέλαβε» το αντικείμενο ενώ φωτογράφιζε το όρος Φούτζι στην Ιαπωνία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Σύμφωνα με τη NASA, τα εργαλεία που χάθηκαν, δεν αποδείχτηκαν απαραίτητα για τους δύο αστροναύτες στο υπόλοιπο του διαστημικού περιπάτου τους. Οι ελεγκτές αποστολής ανέλυσαν την τροχιά του λευκού σάκου, επιβεβαιώνοντας πως ο κίνδυνος σύγκρουσης με τον ΔΔΣ ήταν χαμηλός και πως το πλήρωμα είναι ασφαλές. Ο σάκος έχει καταχωρηθεί στα διαστημικά σκουπίδια και αναμένεται να επανέλθει στην τροχιά της Γης τους επόμενους μήνες, αλλά πιθανότατα θα αναφλεγεί όταν φτάσει σε ύψος περίπου 113 χιλιομέτρων. Δεν είναι η πρώτη φορά που ένα αντικείμενο χάνεται στο διάστημα. Το 2008, η Χαϊντμαριέ Στεφανίσιν-Πάιπερ είδε τη δική της εργαλειοθήκη επίσης να πέφτει ενώ εκείνη επισκεύαζε μια ζημιά στον ΔΔΣ. Η απώλεια αυτού του σάκου ανάγκασε τους ελεγκτές της αποστολής να αλλάξουν τα σχέδια για τους υπόλοιπους διαστημικούς περιπάτους που είχαν προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια της αποστολής του διαστημικού λεωφορείου Endeavour. πηγές: https://www.kathimerini.gr/life/technology/562725430/astronaytes-echasan-mia-ergaleiothiki-sto-diastima-kai-einai-orati-apo-ti-gi/ – https://news.sky.com/story/astronauts-accidentally-drop-toolbox-during-space-walk-and-you-could-see-it-from-earth-13006280 Κοινοποιήστε:

Καθηγητής φυσικής στέλνει το DNA του στη Σελήνη για να τον κλωνοποιήσουν εξωγήινοι. Αμερικανική εταιρεία μετά θάνατον διαστημικών υπηρεσιών ανέλαβε την μεταφορά.Η αμερικανική εταιρεία Celestis πραγματοποιεί εδώ και 26 χρόνια διαστημικές… κηδείες. Πιο συγκεκριμένα εκτοξεύει σε τροχιά γύρω από τη Γη κάψουλες που περιέχουν την τέφρα ανθρώπων. Η πρώτη εκτόξευση ήταν η τέφρα του Τζιν Ρoντενμπέρι, του δημιουργού του Star Trek. Στη συνέχεια η εταιρεία έστειλε μακριά από τη Γη την τέφρα πολλών διάσημων αλλά μη επωνύμων φίλων του Διαστήματος ενώ άρχισε σταδιακά να αυξάνει το εύρος των υπηρεσιών της.Ο Κένεθ Ομ, ένας 86χρονος Αμερικανός καθηγητής φυσικής, έγινε πελάτης της Celestis με ένα ασυνήθιστο αίτημα. Όταν φύγει από την ζωή η εταιρεία θα λάβει μια κάψουλα που δεν θα περιέχει μόνο την τέφρα του αλλά και δείγματα του DNA του. Ο καθηγητής ζήτησε η κάψουλα να μην τεθεί σε τροχιά αλλά να σταλεί σε κάποιο σημείο στο νότιο πόλο της Σελήνης ευελπιστώντας ότι κάποιοι πολιτισμοί (ανθρώπων ή εξωγήινων) στο απώτερο μέλλον θα θελήσουν να δημιουργήσουν ένα διαγαλαξιακό ζωολογικό κήπο και έχοντας το DNA του θα τον κλωνοποιήσουν και θα τον τοποθετήσουν σε κάποιο κλουβί του κήπου. Ο καθηγητής θα ήταν ευτυχής μάλιστα αν το DNA κλωνοποιούνταν όχι μια φορά αλλά πάρα πολλές δημιουργώντας όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος ένα «σμήνος χιλιάδων αναγεννημένων Κεν Ομ που εξαπλώνονται σε όλο το Σύμπαν». Σχολιο:Πρεπει να εχεις φοβερο εγωισμο και ματαιοδοξια για να θελεις το DNA σου να το κλωνοποιησουν και μαλιστα πολλες φορες.👺 https://www.naftemporiki.gr/techscience/1536116/kathigitis-fysikis-stelnei-to-dna-toy-sti-selini-gia-na-ton-klonopoiisoyn-exogiinoi/

Η κλιματική αλλαγή απειλεί την ανθρωπότητα με μπαράζ πανδημιών. Η αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί να «γεννήσει» άγνωστους επικίνδυνους ιούς.Καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής γίνονται ολοένα και πιο ορατές στον πλανήτη και την ανθρωπότητα ειδικοί έχουν προειδοποιήσει ότι μια ακόμη πιθανή απειλή σχετίζεται με το λιώσιμο των μόνιμων πάγων που υπάρχουν στον πλανήτη σε περιοχές όπως για παράδειγμα, το μόνιμο στρώμα της Σιβηρίας.Πολλοί επιστήμονες έχουν διατυπώσει την άποψη ότι κάτω από τους πάγους που σχηματίστηκαν πριν από μερικές χιλιάδες έτη είναι φυλακισμένα επικίνδυνα για το περιβάλλον αέρια όπως μεθάνιο τα οποία θα απελευθερωθούν από το λιώσιμο των πάγων και θα επιτείνουν το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Λένε επίσης ότι κάτω από τους πάγους είναι φυλακισμένοι πολλοί ιοί με τους οποίους δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή ο άνθρωπος και δεν γνωρίζουμε τίποτε για αυτούς.Είναι πιθανό κάποιοι από αυτούς να είναι επικίνδυνοι και ο ανθρώπινος οργανισμός να μην μπορεί να τους αντιμετωπίσει ενώ παράλληλα να είναι δύσκολο να βρεθεί γρήγορα μια αποτελεσματική θεραπεία και έτσι η εκδήλωση μιας πανδημίας να είναι ένα υπαρκτό σενάριο. Το ζήτημα αυτό επανέρχεται στη επικαιρότητα με διάφορους ειδικούς να επιβεβαιώνουν τους θιασώτες αυτής της θεωρίας.«Υπάρχει ένας Παράγοντας Χ για τον οποίο πραγματικά δεν γνωρίζουμε πολλά. Βαθιά μέσα στον μόνιμο παγετό, πρέπει να υπάρχουν μικρόβια –ιδιαίτερα ιοί αλλά και βακτήρια– που βρίσκονταν στη Γη πολύ πριν από την ύπαρξη του Homo sapiens» αναφέρει η Μπριγκίτα Εβενγκάρντ, καθηγήτρια μολυσματικών ασθενειών στο Πανεπιστήμιο Umeå στη Σουηδία.«Μπορεί μέσα σε αυτούς τους μόνιμους πάγους να υπάρχουν αρχαίοι ιοί που μόλυναν και προκάλεσαν την εξαφάνιση των Νεάντερταλ ή των μαμούθ. Επίσης μπορεί να υπάρχουν ιοί από εξαφανισμένες ασθένειες όπως η ευλογιά» ο Ζαν Μισέλ Κλαβέρ, ιολόγος του Πανεπιστημίου Aix-Marseille στη Γαλλία. Πριν από ένα χρόνο ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε ότι εντόπισε και… ξεπάγωσε έναν ιό ηλικίας 48,5 χιλιάδων ετών που βρισκόταν κάτω από ένα σημείο μόνιμων πάγων στη Σιβηρία το οποίο έλιωσε εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Οι τηλεοπτικές σειρές καμπανάκι κινδύνου; Παράλληλα επιστήμονες του Ινστιτούτου Έρευνας Βιοιατρικής στη Βαρκελώνη ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα άγνωστο υβριδικό μύκητα που προέκυψε από μια σπάνια διεργασία ένωσης δύο στελεχών η οποία σύμφωνα με τους ερευνητές που έκαναν την ανακάλυψη οφείλεται στην προκειμένη περίπτωση στην κλιματική αλλαγή με τον νέο μύκητα να δημιουργήθηκε για να είναι πιο ανθεκτικός από τους… γονείς του στις υψηλότερες θερμοκρασίες. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτός ο μύκητας όχι μόνο μπορεί να προσβάλει τον άνθρωπο αλλά είναι ανθεκτικός στα φάρμακα.Οι ερευνητές λένε ότι τα υβρίδια θα μπορούσαν να γίνουν πιο κοινά με την αύξηση της θερμοκρασίας και τις αλλαγές στις συνθήκες των οικοσυστημάτων. Σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση και την ανθρώπινη δραστηριότητα όπως η εκτεταμένη χρήση μυκητοκτόνων και αντιβιοτικών στη γεωργία οι ερευνητές λένε ότι μπορεί να υπάρξει ξέσπασμα επιδημιών που να είναι εξαιρετικά απειλητικές κάνοντας πραγματικότητα τα όσα βλέπουμε στις δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές Walking Dead και The Last Of Us που παρουσιάζουν ένα εφιαλτικό κόσμο με την ανθρωπότητα να έχει χτυπηθεί από θανατηφόρες πανδημίες και τους επιζώντες να αγωνίζονται να επιβιώσουν.«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι ο υβριδισμός – μια διαδικασία που έχει λάβει λίγη προσοχή μέχρι στιγμής – επιτρέπει την ταχεία απόκτηση ιδιοτήτων που επιτρέπουν την ανθρώπινη μόλυνση. Επομένως, στους μύκητες, αυτή η διαδικασία θα μπορούσε να είναι μια συντόμευση για την κατάκτηση ενός είδους σαν το δικό μας» δηλώνει ο Δρ. Τόνι Γκαμπαλντόν, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας η οποία σε κοινή της ανακοίνωση σημειώνει «Στην πραγματικότητα, με τη δέουσα προσοχή, αυτή είναι η πλοκή της πρόσφατης και δημοφιλής μίνι σειράς «The Last of Us» όπου ένας μύκητας αποκτά γρήγορα μια τεράστια ικανότητα μόλυνσης, μετάδοσης και λοιμογόνου δράσης, ένα τέλειο κοκτέιλ ιδιοτήτων που της επιτρέπει να αποδεκατίσει την ανθρωπότητα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Υπολογίζεται ότι σήμερα υπάρχουν περισσότερα από ένα εκατομμύριο είδη μυκήτων, τα περισσότερα από τα οποία είναι προσαρμοσμένα να ζουν σε εύκρατες ή χαμηλές θερμοκρασίες στο έδαφος, στο υδάτινο περιβάλλον, στα δέντρα και στα φυτά και σε ζώα όπως αμφίβια, ψάρια, ερπετά και έντομα». https://www.naftemporiki.gr/techscience/1536379/i-klimatiki-allagi-apeilei-tin-anthropotita-me-mparaz-pandimion/

Σκάφος της NASA θα ακολουθεί αστεροειδή σε κοντινή διέλευση το 2029. Ο αστεροειδής Απόφις θα πλησιάσει τη Γη πιο κοντά από πολλούς δορυφόρους τηλεπικοινωνιών. Σε περίπου 5,5 χρόνια από σήμερα, προβλέπουν οι αστρονόμοι, ένας αστεροειδής σε μέγεθος ουρανοξύστη θα πλησιάσει τη Γη σε απόσταση περίπου 30.000 χιλιομέτρων, το ένα δέκατο της απόστασης μέχρι τη Σελήνη, πιο κοντά από πολλούς δορυφόρους τηλεπικοινωνιών.Θα είναι η πρώτη φορά που ένα αντικείμενο αυτού του μεγέθους περνά ξυστά από τον πλανήτη στη σύγχρονη ιστορία. Κι όταν αυτό συμβεί, ένα σκάφος της NASA που εκτοξεύτηκε το 2016 θα βρίσκεται σε θέση να παρακολουθήσει τη διέλευση από κοντά. Η αποστολή, την οποία σχεδίασαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, αναμένεται να προσφέρει πληροφορίες που ίσως αποδειχθούν χρήσιμες σε περίπτωση που χρειαστεί να αποτρέψουμε προσκρούσεις αστεροειδών στη Γη.Ο αστεροειδής που θα περάσει το 2029 είναι ο Apophis («Απόφις»), βαπτισμένος προς τιμήν μιας αιγυπτιακής θεότητας που συμβολίζει το κακό και το χάος. Όταν ανακαλύφθηκε το 2024 έδειχνε να βρίσκεται σε πορεία πρόσκρουσης, όμως οι μετέπειτα υπολογισμοί της τροχιάς του απέκλεισαν αυτό το ενδεχόμενο για τουλάχιστον έναν ακόμα αιώνα. Τον Apophis θα σπεύσει τώρα να υποδεχτεί το σκάφος OSIRIS-Rex, το οποίο είχε συλλέξει δείγματα από έναν άλλο αστεροειδή πριν από τρία χρόνια και έστειλε τα δείγματα κλεισμένα σε μία κάψουλα που έπεσε με αλεξίπτωτο στην έρημο της Γιούτα τον Σεπτέμβριο. Δεύτερη πράξη Αντί να παροπλίσει το σκάφος μετά την επιτυχή παράδοση των δειγμάτων, η NASA αποφάσισε να το χρησιμοποιήσει για τη μελέτη του Apophis. Οι ερευνητές περιγράφουν τη νέα αποστολή στο Planetary Science Journal.Ο Apophis, του οποίου το σχήμα θυμίζει φιστίκι, έχει πλάτος 340 μέτρα και πιστεύεται ότι αποτελείται κυρίως από πυριτικά πετρώματα μαζί με σίδηρο και νικέλιο. Όταν βρεθεί στην ελάχιστη απόστασή του από τη Γη στις 13 Απριλίου 2029 θα είναι ορατός με γυμνό μάτι για μερικές ώρες, δήλωσε στο Reuters ο Μάικλ Νόλαν, αναπληρωτής κύριος ερευνητής της αποστολής.Η βαρυτική έλξη της Γης εκτιμάται ότι θα προκαλέσει μετρήσιμες μεταβολές στην κίνηση του αστεροειδή, ενδεχομένως και κατολισθήσεις στην επιφάνειά του ή εκτίναξη σύννεφων σκόνης. Το OSIRIS-Rex θα προφτάσει τον αστεροειδή καθώς πλησιάζει τη Γη και θα τον ακολουθήσει για 18 μήνες. Δεν αποκλείεται να αγγίξει την επιφάνειά του για να ελέγξει τι κρύβεται κάτω από την επιφανειακή σκόνη. Πλανητική άμυνα Σώματα αυτού του μεγέθους εκτιμάται ότι περνούν σε τόσο μικρή απόσταση από τη Γη μια φορά κάθε 7.500 χρόνια. Όπως πολλοί άλλοι αστεροειδείς, ο Apophis παραμένει σχεδόν άθικτος από την εποχή που σχηματίστηκε το Ηλιακό Σύστημα πριν 4,6 δισ. χρόνια, είναι δηλαδή ένα είδος χρονοκάψουλας που μπορεί να προσφέρει στοιχεία για τον σχηματισμό των πλανητών.Η εξέτασή του από κοντά ίσως προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για την δομή και τις ιδιότητές του. Τέτοιες πληροφορίες θα μπορούσαν να διευκολύνουν την ανθρωπότητα σε περίπτωση που βρεθεί σε πορεία πρόσκρουσης. Πέρυσι, η αποστολή Dart της NASA συνετρίβη εσκεμμένα σε έναν μικρό αστεροειδή και κατάφερε να αλλάξει ελαφρώς την πορεία του.Ο Apophis είναι πολύ μικρότερος από τον αστεροειδή των 10 χιλιομέτρων που έπεσε στη Γη πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια και οδήγησε τους δεινόσαυρους στην εξαφάνιση. Παρόλα αυτά, σε περίπτωση πρόσκρουσης θα ήταν αρκετός για να προκαλέσει καταστροφή σε επίπεδο χώρας ή να σηκώσει τεράστια τσουνάμι. : https://www.in.gr/2023/11/13/in-science/space/apofis-skafos-tis-nasa-tha-akolouthei-asteroeidi-se-kontini-dieleysi-2029/ – https://www.reuters.com/technology/space/nasa-probe-observe-near-earth-asteroids-2029-close-encounter-2023-11-10/

Kινηματογραφώντας την τέταρτη διάσταση. «Είμαστε απειροελάχιστοι και τυχεροί» – Δύο λάτρεις της επιστήμης απεικόνισαν με πρωτότυπο τρόπο την εξέλιξη του Σύμπαντος στην έρημο Μοχάβι της Νεβάδας «Είμαστε σαν τις πεταλούδες που φτερουγίζουν για μια μέρα και πιστεύουν ότι είναι για πάντα». Τάδε έφη ο αστροφυσικός Καρλ Σαγκάν, ο οποίος θα μπορούσε να είναι και ο πνευματικός πατέρας του Γουάιλι Οβερστριτ και του Αλεξ Γκόρος, δύο λίγο εκκεντρικών μιλένιαλ Αμερικανών που αποφάσισαν να διηγηθούν την ιστορία του Σύμπαντος, κατασκευάζοντας προσομοιώσεις του χρόνου σε μια αληθινή κλίμακα, στην έρημο Μοχάβι. Το να εξηγήσω το παράδοξο αυτό εγχείρημα είναι ένα εγχείρημα από μόνο του, ωστόσο θα το επιχειρήσω.Ο Γουάιλι και ο Αλεξ γνωρίστηκαν το 2010 όταν δούλευαν στο ίδιο περιοδικό, ο πρώτος στη σύνταξη και ο δεύτερος στο τμήμα βίντεο. Αφού έφυγαν από το περιοδικό, κράτησαν επαφές και κάποια μέρα ο Γουάιλι τηλεφώνησε στον Αλεξ με μια τρελή ιδέα: να κατασκευάσει και έπειτα να βιντεοσκοπήσει βασικές αρχές της επιστήμης. Ο Αλεξ αρχικά δεν κατάλαβε τι εννοούσε, αλλά συμφώνησε. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει δύο τέτοια μοντέλα.Το 2015 το δίδυμο βιντεοσκόπησε μια προσομοίωση του Σύμπαντός μας, με πραγματικές σφαίρες που απεικονίζουν πλανήτες, επιχειρώντας έτσι να διορθώσει συχνά λάθη που κάνουμε: ποια είναι η αναλογία Σελήνης και Ηλιου σε σχέση με τη Γη; Πόσο μακριά είναι ο Πλούτωνας; Πότε καλύπτει η Σελήνη τον Ηλιο; Χρησιμοποιώντας το Time Lapse της κάμερας και εκατοντάδες μικρά φωτάκια, κατάφεραν να απεικονίσουν τις τροχιές των πλανητών, σεβόμενοι την πραγματική κλίμακα. Το δεύτερο έργο τους, με τον τίτλο «To Scale: Time» που ανέβηκε στο YouTube πριν από λίγες εβδομάδες και είναι και το πιο τολμηρό, χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να στηθεί. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό ταξίδι στον χρόνο, όπου τοποθετώντας φωτάκια κάθε 10 μέτρα σε μια ευθεία γραμμή που εκτείνεται σε 7 χιλιόμετρα, απεικονίζεται η ιστορία του Σύμπαντος. Από τη Μεγάλη Εκρηξη, 13,8 δισ. χρόνια πριν, μέχρι την εμφάνιση του πρώτου homo sapiens 300.000 πριν. Κάθε 10 μέτρα ένα καινούργιο συμβάν το οποίο οπτικοποιείται (πριν από τόσα χρόνια τα ερπετά, οι δεινόσαυροι τότε, ο Νεάντερταλ, η Αναγέννηση και ούτω καθεξής). Το τελευταίο της κομμάτι, η ιστορία του homo sapiens, εκτείνεται σε μόλις μερικά εκατοστά, που αντιστοιχούν σε 300.000 χρόνια. Η ζωή σου, ή η δική μου, δεν θα ήταν παραπάνω από μια κλωστή. «Δεν είμαστε φτιαγμένοι ώστε να καταλαβαίνουμε τον χρόνο σε τόσο μεγάλη κλίμακα, να αντιλαμβανόμαστε πόσο γηραιό είναι το Σύμπαν. Αν θέλουμε να καταλάβουμε την ιστορία του Σύμπαντος πρέπει να κατασκευάσουμε ένα μοντέλο της ιστορίας του». Αυτά είναι τα λίγο μπερδεμένα λόγια του Γουάιλι καθώς ξεκινάει το βίντεο. «Θέλαμε να απεικονίσουμε την έννοια του χρόνου με τρόπο που ο θεατής να το πάρει μαζί του για όλη του τη ζωή, να έχει μια εικόνα στο μυαλό του ή ένα συναίσθημα στο σώμα του που να του επιτρέπει ανά πάσα στιγμή να πει “Ετσι έφτασα μέχρι εδώ. Αυτός είναι ο χρόνος μου εδώ”», λέει ο Γουάιλι. Με άλλα λόγια, θέλησαν να μετατρέψουν κάτι πολύ τεχνικό και επιστημονικό σε κάτι προσιτό για τον μέσο άνθρωπο. «Το κίνητρο για να φτιάξουμε αυτά τα βίντεο ήταν ότι πιστεύουμε ότι υπάρχει μια έλλειψη ενημέρωσης και παιδείας γύρω από την επιστήμη. Δεν βλέπαμε αυτό που θα θέλαμε να δούμε», λέει ο Αλεξ. Ο κόσμος ανταποκρίνεται, το κανάλι τους στο YouTube μετράει 139.000 ακολούθους με εκατοντάδες σχόλια υποστήριξης, που περιγράφουν την άγνοια που είχαν γύρω από αυτά τα ζητήματα.«Ο κόσμος μας είναι όλο και περισσότερο διχασμένος με διάφορους τρόπους. Συνεπώς είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι βρισκόμαστε όλοι μαζί σε μια περιστρεφόμενη πέτρα και έχουμε πολύ περισσότερα κοινά από όσες έχουμε διαφορές», λέει ο Γουάιλι.Και σ’ αυτούς που πιστεύουν ότι η Γη είναι επίπεδη; «Το ακούω κι αυτό. Εννοώ πως αυτά που παρουσιάζουμε είναι αποδεδειγμένες θεωρίες, αλλά αν για κάποιο λόγο κάποια καινούργια θεωρία μας διαψεύσει, τότε θα το δεχτούμε. Θα είμαστε απογοητευμένοι, αλλά θα το δεχτούμε». Η Τέταρτη Διάσταση Κανένας από τους δύο δεν έχει κάνει σπουδές στην επιστήμη. Η επαφή τους με τη φυσική ξεκίνησε, όπως για τους περισσότερους, σε εργαστήρια στο σχολείο, κάνοντας πειράματα. «Επρεπε να φτάσω σχεδόν 30 χρόνων για να ανακαλύψω ότι η επιστήμη είναι κάτι παραπάνω από δεδομένα και αριθμούς, ότι είναι ένα αφήγημα. Αν το δεις υπό αυτό το πρίσμα, μετατρέπεις κάτι τεχνικό όπως την επιστήμη σε κάτι μαγικό, όπως την ιστορία της ύπαρξής μας», λέει ο Γουάιλι. Ετσι δημιουργήθηκε το πρώτο τους εγχείρημα. «Κι έπειτα αποφασίσαμε να κινηματογραφήσουμε την Τέταρτη Διάσταση, τον χρόνο δηλαδή», λέει ο Γουάιλι.«Οταν ξεκινήσαμε το εγχείρημα “To Scale: Time” ανησυχούσαμε ότι οι άνθρωποι αυτό που θα έβλεπαν ως κεντρικό μήνυμα θα ήταν ότι ο χρόνος είναι απέραντος, και κοίτα πόσο μικροί είμαστε και ως εκ τούτου είμαστε ασήμαντοι», λέει ο Γουάιλι και θυμάμαι πως στο βίντεο, όταν τα φώτα έχουν πέσει και μπορούμε να δούμε την κλίμακα σε όλο της το μεγαλείο, 7 χιλιόμετρα από λαμπτήρες, όλη η ιστορία του Σύμπαντος και μερικά εκατοστά της ανθρώπινης ζωής, ο Γουάιλι κλαίει.Στη δική μου περίπτωση, όπως περνάνε οι μαρκίζες που εξηγούν αρχικά τη Μεγάλη Εκρηξη, τα πρώτα κύτταρα, κι έπειτα τους δεινοσαύρους και τα πρώτα ερπετά, την εξέλιξή τους και τον πρώτο άνθρωπο, δεν μπορώ να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Σκέφτομαι, κοίτα τι έπρεπε να συμβεί για να φτάσουμε μέχρι εδώ, να μιλάμε μαζί μεταξύ Αθήνας και Καλιφόρνιας, για φιλοσοφία και επιστήμη. Γιατί όχι ψηφιακά «Η αντίδραση του θεατή σε κάτι χειροπιαστό είναι ένας από τους λόγους που θελήσαμε να το κατασκευάσουμε. Γιατί να μην αρκεστούμε σ’ ένα ψηφιακό βίντεο; Γιατί πηγαίνεις σ’ ένα μουσείο αν μπορείς να δεις το έργο και στο Διαδίκτυο;», λέει ο Αλεξ. «Με CGI (Computer Generated Image) δεν καταφέρνεις να εγείρεις τα ίδια συναισθήματα. Εκείνο το βράδυ που με βλέπεις να κλαίω, ήρθε έπειτα από μια έντονη μέρα, ήμουν κουρασμένος και έβλεπα χιλιόμετρα από φώτα», εξηγεί ο Γουάιλι. «Μου εντυπώθηκαν δύο πράγματα στο μυαλό. Πρώτον, συνειδητοποίησα πόσο πολύτιμη είναι η ζωή μου και, δεύτερον, πόσο τυχερός είμαι που μπόρεσα να γεννηθώ. Σκέψου, αν οι δεινόσαυροι είχαν πάρει μαζί τους άλλο ένα είδος ζωής, μπορεί να μην ήμασταν τώρα εδώ», λέει. Θα σωθεί ο πλανήτης; Ολα αυτά έρχονται σε μια περίοδο που αναρωτιόμαστε αν οι επιπτώσεις του ανθρώπου στον πλανήτη τον έχουν καταδικάσει σε θάνατο. «Η ιστορία του ανθρώπου στον πλανήτη είναι πολύ μικρή, αν σκεφτείς πότε έγινε η Μεγάλη Εκρηξη και πόσο αργότερα εμφανίστηκε ο άνθρωπος. Οπως επίσης και ο χρόνος που έχει περάσει από τότε που μελετούμε τη φύση και υπάρχει η έννοια της επιστήμης, είναι ελάχιστος. Είμαστε πολύ νέοι σ’ αυτό. Εχω ελπίδα γιατί, ενώ τα πράγματα φαίνονται πολύ άσχημα, έχουμε τη δυνατότητα, εξερευνώντας όλο και περισσότερο τον κόσμο, να σώσουμε τον πλανήτη μας», τονίζει ο Αλεξ.«Αλήθεια, αν οι άνθρωποι κατάφερναν να έχουν μια άλλη εικόνα του εαυτού τους, δηλαδή της θέσης τους στο Σύμπαν, το πόσο απειροελάχιστοι είμαστε αλλά και τυχεροί, ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός. Δεν ξέρω τι διαφορές θα είχε, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα ήταν διαφορετικός. Και αυτός είναι ο στόχος μας: να ελευθερώσουμε στο Σύμπαν μια καινούργια οπτική», λέει ο Γουάιλι. Κυριολεκτικά.Οσο για τις συνθήκες που επικρατούσαν όσο γύριζαν το βίντεο; Υπάρχει ένα ολόκληρο βίντεο από τα παρασκήνια. Για αρχή, πρέπει να ξέρουμε πως όταν αποφάσισαν να γυρίσουν το βίντεο, η σύντροφος του Αλεξ ήταν έγκυος και πολύ κοντά στο να γεννήσει. Εκτός λοιπόν της ανάγκης να βρεθεί μια τεράστια, ξηρή έκταση, σαν έρημος, που να επιτρέπεται η χρήση drone, το μέρος των γυρισμάτων έπρεπε να μην είναι πολύ μακριά από το νοσοκομείο που θα γεννούσε και να έχει καλό σήμα σε περίπτωση που ξεκινούσαν οι ωδίνες.Επειτα είναι και όλες οι άλλες λεπτομέρειες: Αφού εκείνοι και μερικοί φίλοι συναρμολόγησαν περίπου 800 μπαταρίες και φωτάκια, και τα ένωσαν με μικρά ξύλινα κοντάρια, έπρεπε να τα τοποθετήσουν σε απόσταση μερικών μέτρων για 7 χιλιόμετρα, κάνοντας περίπου 800 βαθιά καθίσματα, σε θερμοκρασία 37 βαθμών. «Οταν ρώτησα τη σύντροφό μου αν είναι ΟΚ να φύγω για το γύρισμα, μου απάντησε ότι μπορώ, αλλά πρέπει το βίντεο να είναι τέλειο», θυμάται ο Αλεξ. Καμία πίεση. «Ευτυχώς είμαστε πολύ περήφανοι για το αποτέλεσμα. Αυτός είναι ο λόγος που μας πήρε τόσο χρόνο, γιατί αποφασίσαμε ότι δεν θα κάνουμε συμβιβασμούς. Θέλαμε όλο το κείμενο, όλες οι εικόνες και κάθε φωτάκι να είναι ακριβώς όπως θέλαμε. Σκεφτόμουν πρόσφατα πως ο Σπίλμπεργκ έλεγε ότι για το Jurassic Park δεν υπολόγισε καθόλου τα έξοδα. Εμείς βέβαια δεν είχαμε καθόλου μπάτζετ, αλλά είχαμε χρόνο να αφιερώσουμε», συνεχίζει.Η δουλειά τους μπορεί να υποστηριχθεί μέσω της πλατφόρμας του Patreon, αλλά όπως είναι φυσικό, προς το παρόν δεν καλύπτει τα έξοδά τους. Παρ’ όλα αυτά, μου εξηγούν ότι βρίσκονται σε συζητήσεις για να δημιουργήσουν μια σειρά εκπαιδευτικών κατασκευών για μια ψηφιακή πλατφόρμα. Μιλούν επίσης με σχολεία για την παρουσίαση της δουλειάς του ως εκπαιδευτικό υλικό. Υπάρχει ζωή αλλού; Αφού έχω δει το βίντεο και έχω σκεφτεί αφενός πόσο τυχαία είναι η ύπαρξη του ανθρώπου στη Γη, και αφετέρου πόσο εξαρτήθηκε από ανεξάρτητους παράγοντες, αναγκαστικά μου έρχεται στο μυαλό να τους ρωτήσω: «Υπάρχει ζωή και σε άλλους πλανήτες; Τι πιστεύετε;».«Όσο περισσότερα μαθαίνουμε για το Σύμπαν, άλλο τόσο πιο απίθανο μοιάζει να είμαστε μόνοι μας. Μάλλον υπάρχουν δισεκατομμύρια πολιτισμοί, κι αυτό μόνο στον δικό μας γαλαξία. Φαντάσου στο Σύμπαν»! https://www.kathimerini.gr/culture/562723960/eimaste-apeiroelachistoi-kai-tycheroi/

Η ίδια η κάψουλα έσπασε τα στρώματα της ατμόσφαιρας και λειτούργησε, θα λέγαμε, για τη φθορά. Αλλά τα ηλεκτρονικά μέσα, κατά κανόνα, επιστρέφουν από την τροχιά εντελώς άθικτα. Και είναι εξαιρετικά σπάταλο να στέλνουμε εξοπλισμό για σκραπ. Μετά από τους πιο σχολαστικούς ελέγχους και τις πολλαπλές εγκρίσεις, θα εξακολουθεί να εξυπηρετεί τους κοσμοναύτες σε άλλα διαστημόπλοια Soyuz. Ποιες συσκευές μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν και πόσες φορές; ⚙ Σύστημα αποθήκευσης πληροφοριών (μαύρο κουτί) – 10. ⚙ Σκελετός καρέκλας "Kazbek" – 7. ⚙ Σύστημα τηλεόρασης «Klest» (κάμερα) – 5. ⚙ Τηλεχειριστήριο «Neptune» – 5. ⚙ Το ίδιο το κατάλυμα είναι 3. ⚙ Σύστημα «Cactus» (υψόμετρο) – 2. ⚙ Όλες οι συσκευές του συστήματος ελέγχου κυκλοφορίας και πλοήγησης - 2. ⚙ Αυτοματοποίηση του συγκροτήματος εξοπλισμού διάσωσης – 2. Και αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Τα περισσότερα ηλεκτρονικά προϊόντα παράγονται σε διάφορες επιχειρήσεις της Roscosmos και αποστέλλονται στον τόπο παραγωγής για περαιτέρω εξέταση ή διάθεση, εάν η διάρκεια ζωής τους έχει λήξει. https://vk.com/presscentre.energia?w=wall-167742670_3255

Πυρηνοκίνητα διαστημόπλοια παρήγγειλε ο αμερικανικός στρατός. Σχέδιο ενός διαστημικού σκάφους που κινείται με πυρηνική ενέργεια. πηγή φωτό. (NASA) Στόχος μια νέα επανάσταση στην εξερεύνηση του Διαστήματος.Το Ερευνητικό Εργαστήριο Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (AFRL) υπέγραψε συμφωνία με την Lockheed Martin για την ανάπτυξη τεχνολογίας που θα οδηγήσει σε πυρηνοκίνητα διαστημικά σκάφη. Η συμφωνία είναι μέρος του προγράμματος Joint Emergent Technology Supplying On-Orbit Nuclear (JETSON) που αφορά την «ωρίμανση τεχνολογιών πυρηνικής ηλεκτρικής ενέργειας υψηλής ισχύος και πρόωσης και σχεδιασμού διαστημικών σκαφών».Το JETSON στοχεύει να εκτοξεύσει έναν αντιδραστήρα σχάσης που θα τεθεί σε λειτουργία μια φορά στο διάστημα. Ο αντιδραστήρας θα παράγει θερμότητα, η οποία στη συνέχεια μεταφέρεται στους μετατροπείς ισχύος Stirling για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτό μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για την τροφοδοσία ωφέλιμων φορτίων διαστημικών σκαφών ή ηλεκτρικούς προωθητήρες για πρόωση.Ο αντιδραστήρας βασίζεται στην προηγούμενη τεχνολογία Kilopower Reactor Using Technology Stirling (KRUSTY) της NASA που παρουσιάστηκε το 2018. «Η ανάπτυξη της πυρηνικής σχάσης για διαστημικές εφαρμογές είναι το κλειδί για την εισαγωγή τεχνολογιών που θα μπορούσαν να αλλάξουν δραματικά τον τρόπο με τον οποίο κινούμαστε και εξερευνούμε στην απεραντοσύνη του Διαστήματος» αναφέρει ο Μπάρι Μάιλς, διευθυντής προγράμματος JETSON και κύριος ερευνητής της Lockheed Martin.«Από το ηλεκτρικό υποσύστημα υψηλής ισχύος και την ηλεκτρική πρόωση μέχρι την πυρηνική θερμική πρόωση ή την επιφανειακή ισχύ σχάσης, η Lockheed Martin επικεντρώνεται στην ανάπτυξη αυτών των συστημάτων με τους σημαντικούς κυβερνητικούς φορείς και τους βιομηχανικούς εταίρους μας», πρόσθεσε ο Μάιλς. Στο JETSON, η Lockheed θα συνεργαστεί με τη Space Nuclear Power Corp (SpaceNukes) και την BWX Technologies οι οποίες διαθέτουν εξειδίκευση στην πυρηνική ενέργεια και στο σχεδιασμό αντιδραστήρων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1535560/pyrinokinita-diastimoploia-pariggeile-o-amerikanikos-stratos/

Γιουβάλ Χαράρι: Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να προκαλέσει παγκόσμια οικονομική καταστροφή. πηγή φωτό Twitter/Harari Απαισιόδοξη πρόβλεψη του διάσημου ιστορικού και συγγραφέα για την ΑΙ.Η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομική κρίση με «καταστροφικές» συνέπειες, σύμφωνα με τον διάσημο ιστορικό, φιλόσοφο και συγγραφέα Γιουβάλ Νόελ Χαράρι ο οποίος λέει ότι η πολυπλοκότητα της τεχνολογίας καθιστά δύσκολη την πρόβλεψη των κινδύνων της.Μιλώντας στην εφημερίδα Guardian o Χαράρι που αποτελεί ένα από τα πιο επιφανή μέλη της κοινότητας των επωνύμων που ανησυχούν για τις πιθανές παρενέργειες και κινδύνους της ραγδαία εξελισσόμενης τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης. Αναφέρει ότι ένα σοβαρό ζήτημα που υπάρχει με την τεχνητή νοημοσύνη είναι ότι σε αντίθεση με τα πυρηνικά όπλα που υπάρχει ένα και μόνο επικίνδυνο σενάριο στην περίπτωση της τεχνητής νοημοσύνης δεν υπάρχει ένα «μεγάλο επικίνδυνο σενάριο» που να κατανοούν όλοι.«Με την τεχνητή νοημοσύνη, αυτό για το οποίο μιλάμε είναι ένας πολύ μεγάλος αριθμός επικίνδυνων σεναρίων, καθένα από τα οποία έχει μια σχετικά μικρή πιθανότητα να συμβεί αλλά που όλα μαζί αποτελούν υπαρξιακή απειλή για την επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού» λέει ο Χαράρι.Ο συγγραφέας του μπεστ σέλερ βιβλίου ιστορίας Sapiens είπε ότι η παγκόσμια σύνοδος κορυφής για την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνης στη Βρετανία ήταν ένα «πολύ σημαντικό βήμα προς τα εμπρός», επειδή οι κορυφαίες κυβερνήσεις είχαν συγκεντρωθεί για να εκφράσουν ανησυχία για την τεχνολογία και να κάνουμε κάτι για αυτό.«Ίσως το πιο ενθαρρυντικό ή ελπιδοφόρο πράγμα σε αυτό είναι ότι θα μπορούσαν να πείσουν όχι μόνο την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την κυβέρνηση της Κίνας να υπογράψουν τη δήλωση. Νομίζω ότι ήταν ένα πολύ θετικό σημάδι. Χωρίς παγκόσμια συνεργασία, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να χαλιναγωγηθεί το πιο επικίνδυνο δυναμικό της τεχνητής νοημοσύνης» λέει ο Χαράρι.Η σύνοδος κορυφής ολοκληρώθηκε με μια συμφωνία μεταξύ 10 κυβερνήσεων -συμπεριλαμβανομένων της Βρετανίας και των ΗΠΑ αλλά όχι της Κίνας- της ΕΕ και μεγάλων εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης, συμπεριλαμβανομένου του προγραμματιστή ChatGPT OpenAI και της Google, να συνεργαστούν για τη δοκιμή προηγμένων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης πριν και μετά την κυκλοφορία τους. Τα σενάρια«Η τεχνητή νοημοσύνη είναι διαφορετική από κάθε προηγούμενη τεχνολογία στην ανθρώπινη ιστορία, επειδή είναι η πρώτη τεχνολογία που μπορεί να πάρει αποφάσεις από μόνη της, που μπορεί να δημιουργήσει νέες ιδέες από μόνη της και που μπορεί να μάθει και να εξελιχθεί μόνη της. Σχεδόν εξ ορισμού, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους ανθρώπους, ακόμη και για τους ανθρώπους που δημιούργησαν την τεχνολογία, να προβλέψουν όλους τους πιθανούς κινδύνους και προβλήματα. Οι κυβερνήσεις ανέφεραν την απειλή των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που βοηθούν στη δημιουργία βιολογικών όπλων όταν προσπαθούσαν να εξηγήσουν τους κινδύνους στη παγκόσμια διάσκεψη αλλά υπήρχαν και άλλα σενάρια που θα μπορούσαν να εξεταστούν» λέει ο Χαράρι και αναφέρει σημειώνει τον χρηματοπιστωτικό τομέα ως έναν τομέα που ταιριάζει ιδανικά σε συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και μια πιθανή πηγή μιας σοβαρής κρίσης που μπορεί να προκληθεί από την τεχνητή νοημοσύνη.«Αυτό είναι το ιδανικό πεδίο για την τεχνητή νοημοσύνη γιατί είναι μόνο δεδομένα. Τι θα συμβεί εάν η τεχνητή νοημοσύνη όχι μόνο αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα του κόσμου, αλλά αρχίσει να δημιουργεί νέες οικονομικά συστήματα και προϊόντα που μόνο η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορεί να καταλάβει και κανένας άνθρωπος δεν θα μπορεί;» εξηγεί ο Χαράρι, προσθέτοντας ότι η χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-08 προκλήθηκε από χρεόγραφα, όπως οι εξασφαλισμένα ομόλογα χρέους (CDOs) που λίγοι άνθρωποι κατανοούσαν και επομένως ρυθμίστηκαν ανεπαρκώς.«Η τεχνητή νοημοσύνη έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει χρηματοοικονομικά προϊόντα που θα είναι τάξεις μεγέθους πιο περίπλοκες από τα CDO. Και απλά φανταστείτε την κατάσταση όπου έχουμε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που κανένας άνθρωπος δεν είναι σε θέση να κατανοήσει και επομένως δεν μπορεί επίσης να ρυθμίσει. Και τότε υπάρχει μια οικονομική κρίση και κανείς δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει» επισημαίνει ο διάσημος ιστορικός. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1535556/gioyval-charari-i-techniti-noimosyni-mporei-na-prokalesei-pagkosmia-oikonomiki-katastrofi/

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Σύμπαντος απέκτησε νέα εντυπωσιακά φωτάκια (βίντεο) Μία από τις νέες εικόνες του γαλαξιακού… δέντρου με τα κσσμικά λαμπάκια. πηγή φωτό. (NASA, ESA, CSA, STScI, J. Diego (Instituto de Física de Cantabria, Spain), J. D’Silva (U. Western Australia), A. Koekemoer (STScI), J. Summers & R. Windhorst (ASU), and H. Yan (U. Missouri) Νέες εικόνες ενός εκπληκτικού γαλαξιακού σμήνους.Σε απόσταση 4,3 δισ. ετών φωτός από τη Γη βρίσκεται ένα γαλαξιακό σμήνος με την κωδική ονομασία MACS041 το οποίο έχει λάβει από την επιστημονική κοινότητα την ονομασία «Γαλαξιακό Σμήνος Χριστουγεννιάτικο Δέντρο» εξαιτίας των χαρακτηριστικών του, της μορφολογίας και της φωτεινότητας του.Το αρχαιότερο διαστημικό τηλεσκόπιο που έφερε επανάσταση στην αστρονομία και την εξερεύνηση του Σύμπαντος και το ισχυρότερο διαστημικό τηλεσκόπιο που δημιούργησε η ανθρωπότητα ένωσαν τις δυνάμεις τους για να καταγράψουν νέες πιο λεπτομερείς και εντυπωσιακές εικόνες του MACS041.Το Hubble και το James Webb όχι μόνο κατέγραψαν αυτές τις νέες εικόνες αλλά διαπίστωσαν ότι αυτό το κοσμικό δέντρο έχει αποκτήσει νέα… φωτάκια που όπως και τα λαμπάκια στα χριστουγεννιάτικα δέντρα αναβοσβήνουν. Πρόκειται για κοσμικά αντικείμενα όπως μεμονωμένα άστρα τα οποία εκπέμπουν πολύ έντονο φωτισμό για κάποιο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια το φως τους εξαφανίζεται, με απλά λόγια πρόκειται για κοσμικά σώματα που αναβοσβήνουν για κάποιο λόγο.Τα δύο τηλεσκόπια εντόπισαν συνολικά 14 τέτοια αντικείμενα στο σμήνος MACS041 δίνοντας του ακόμη πιο εντυπωσιακή όψη. «Αποκαλούμε το MACS0416 το Σμήνος Γαλαξιών Χριστουγεννιάτικου Δέντρου, τόσο επειδή είναι τόσο πολύχρωμο όσο και λόγω των φώτων που τρεμοπαίζουν μέσα του. Πρόκειται για αντικείμενα γίνονται ιδιαίτερα λαμπερά ξαφνικά και στη συνέχεια εξαφανίζονται. Είναι σαν να κοιτάμε μέσα από έναν μεγεθυντικό φακό που κινείται» αναφέρει ο Χάοτζινγκ Γιαν αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Μιζούρι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Οι νέες παρατηρήσεις και εικόνες αποκαλύπτουν παράλληλα μια σειρά από άγνωστα μέχρι σήμερα στοιχεία για το σμήνος. Η πιο εντυπωσιακή ανακάλυψη είναι ένα πανάρχαιο γιγάντιο άστρο ηλικίας 13,7 δισ. ετών που γεννήθηκε όταν το Σύμπαν βρισκόταν ακόμη σε νηπιακή ηλικία. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το άστρο αυτό έχει μάζα από 10 χιλιάδες ως ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1535726/to-christoygenniatiko-dentro-toy-sympantos-apektise-nea-entyposiaka-fotakia-vinteo/

Η κοκκώδης υφή του χωροχρόνου. O χρόνος που μετράει ένα ρολόι είναι «κβαντωμένος», δηλαδή λαμβάνει συγκεκριμένες μόνο τιμές, και όχι όλες. Είναι σαν να έχει κοκκώδη υφή, να σύγκειται δηλαδή από διακριτούς κόκκους, και όχι από μια συνεχή επιφάνεια. Αυτό είναι το πιο ιδιάζον χαρακτηριστικό της κβαντικής μηχανικής, και από αυτό ακριβώς λαμβάνει την ονομασία της: τα «κβάντα» είναι στοιχειώδεις κόκκοι, η ελάχιστη ποσότητα κατά την οποία μπορεί να μεταβληθεί κάποιο φυσικό μέγεθος. Για όλα τα φαινόμενα υπάρχει μια ελάχιστη κλίμακα. Για το βαρυτικό πεδίο, αυτή είναι η «κλίμακα Πλάνκ». Μήκος Planck, χρόνος Planck και μάζα Planck Ο ελάχιστος χρόνος ονομάζεται «χρόνος Πλανκ». Η τιμή του μπορεί να εκτιμηθεί εύκολα αν συνδυάσουμε τις σταθερές που χαρακτηρίζουν φαινόμενα υποκείμενα στη σχετικότητα, τη βαρύτητα και την κβαντική μηχανική (την ταχύτητα του φωτός c, τη σταθερά του Νεύτωνα G και τη σταθερά του Πλανκ ). Από κοινού, αυτές δίνουν μια τιμή ίση με 10-44 δευτερόλεπτα: ένα εκατοστό του εκατομμυριοστού του τρισεκατομμυριοστού ενός τρισεκατομμυριοστού ενός τρισεκατομμυριοστού ενός δευτερολέπτου. Αυτός είναι ο χρόνος Πλανκ: σε αυτή την εξαιρετικά μικρή κλίμακα, οι κβαντικές επιδράσεις στον χρόνο γίνονται έκδηλες.Ο χρόνος Πλανκ είναι μικρός, πολύ μικρότερος απ’ ότι μπορούν σήμερα να μετρήσουν τα διαθέσιμα ρολόγια μας. Είναι τόσο μικρός, ώστε δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε αν «εκεί κάτω», σε μια τόσο μικροσκοπική κλίμακα, η έννοια του χρόνου παύει να αληθεύει. Γιατί θα πρέπει να το κάνει; Τίποτε δεν ισχύει παντού και πάντα. Αργά ή γρήγορα, πάντοτε ανακαλύπτουμε κάτι καινούργιο.Η «κβάντωση» του χρόνου συνεπάγεται ότι δεν υπάρχουν όλες οι τιμές του χρόνου t. Εάν μπορούσαμε να μετρήσουμε τη διάρκεια ενός χρονικού διαστήματος με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια, θα βρίσκαμε ότι ο χρόνος που μετράμε λαμβάνει συγκεκριμένες μόνο, ειδικές τιμές. Δεν μπορούμε να εκλάβουμε την χρονική διάρκεια ως συνεχή ποσότητα. Στην πραγματικότητα είναι ασυνεχής: δε ρέει ομαλά αλλά μοιάζει να μεταπηδά, σαν καγκουρό, από την μια τιμή στην άλλη.Με άλλα λόγια, υπάρχει ένα ελάχιστο διάστημα χρόνου. Κάτω από αυτό, δεν υφίσταται καν η έννοια του χρόνου – ακόμα και στην πιο θεμελιώδη σημασία της. Φαίνεται λοιπόν πως τα ανά τους αιώνες ποτάμια μελάνης, από τον Αριστοτέλη μέχρι τον Χάιντεγκερ, σχετικά με τη φύση του «συνεχούς», πήγαν χαμένα. Η έννοια της συνέχειας δεν είναι παρά ένα τέχνασμα των μαθηματικών προκειμένου να μελετούν πράγματα εξαιρετικά λεπτόκοκκης υφής. Ο κόσμος δεν είναι συνεχής, αλλά με έναν λεπτό τρόπο διακριτός. Ο καλός Κύριος δε σχεδίασε τον κόσμο τραβώντας συνεχείς γραμμές, αλλά με χρωματικές «πιτσιλιές», σαν τις στιγματογραφίες του Ζωρζ Σερά.Η κβάντωση είναι πανταχού παρούσα στη φύση: το φως αποτελείται από φωτόνια, τα σωματίδια του φωτός. Τα ηλεκτρόνια στα άτομα μπορούν να λάβουν συγκεκριμένες τιμές ενέργειας. Ο καθαρότερος αέρας έχει κοκκώδη υφή, όπως και η πυκνότερη ύλη. Άπαξ και κατανοηθεί ότι ο χώρος και ο χρόνος του Νεύτωνα είναι φυσικές οντότητες όπως όλες οι άλλες, αβίαστα υποθέτει κανείς ότι είναι επίσης κβαντισμένες. Και η θεωρία επιβεβαιώνει την ιδέα: η κβαντική βαρύτητα βρόχων προβλέπει ότι τα στοιχειώδη χρονικά άλματα είναι μεν μικρά, ωστόσο πεπερασμένα.Η ιδέα ότι ο χρόνος μπορεί να έχει κοκκώδη υφή, ότι μπορεί να υπάρχουν ελάχιστα χρονικά διαστήματα, δεν είναι καινούργια. Υποστηρίχθηκε τον δέκατο έβδομο αιώνα από τον Άγιο Ισίδωρο της Σεβίλλης, στην Ετυμολογία του, και τον επόμενο αιώνα από τον Σεβάσμιο Βέδα σε έργο με τίτλο De Divisionibus Temporum, ή αλλιώς: «Περί των Διαιρέσεων του Χρόνου». Τον δωδέκατο αιώνα, ο σπουδαίος φιλόσοφος Μαϊμονίδης γράφει: «Ο χρόνος αποτελείται από άτομα, δηλαδή από πολλά μέρη που δεν μπορούν να διαιρεθούν περαιτέρω, λόγω της μικρής τους διάρκειας». Η ιδέα πιθανότατα χρονολογείται ακόμα παλαιότερα: η απώλεια των πρωτότυπων κειμένων του Δημόκριτου δε μας επιτρέπει να γνωρίζουμε εάν υπήρχε ήδη στην κλασική αρχαιο-ελληνική ατομική θεωρία. Η αφηρημένη σκέψη προοιωνίζεται, αιώνες πριν, υποθέσεις που βρίσκουν χρήση στην επιστημονική έρευνα – ή επιβεβαιώνονται από αυτήν.Το χωρικό αντίστοιχο του χρόνου Πλάνκ είναι το μήκος Πλάνκ: το ελάχιστο όριο κάτω από το οποίο η έννοια του μήκους παύει να έχει νόημα. Το μήκος Πλάνκ ισούται περίπου με 10-33 εκατοστά, ή αλλιώς, με ένα εκατομμυριοστό του δισεκατομμυριοστού του δισεκατομμυριοστού ενός δισεκατομμυριοστού του χιλιοστού. Όταν ήμουν νέος, στο πανεπιστήμιο, με σαγήνευσε το πρόβλημα του τι συμβαίνει σε αυτή την εξαιρετικά μικρή κλίμακα. Στο κέντρο μιας μεγάλης κόλλας ζωγράφισα με κόκκινο χρώμα ένα αστραφτερό: Το κρέμασα ψηλά στο δωμάτιό μου στην Μπολόνια και αποφάσισα ότι ο στόχος μου θα ήταν να κατανοήσω τι συμβαίνει εκεί κάτω, στη μικρότερη κλίμακα όπου ο χρόνος και ο χώρος παύουν να είναι αυτό που είναι – τι συμβαίνει όταν φτάνουμε στα στοιχειώδη κβάντα του χώρου και του χρόνου. Μετά αφιέρωσα την υπόλοιπη ζωή μου στην προσπάθεια να τα καταφέρω. απόσπασμα από το βιβλίο του Carlo Rovelli, «H ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ», εκδόσεις Πατάκη Για τα περιεχόμενα του βιβλίου και την εισαγωγή πατήστε ΕΔΩ

Ο υπέρτατος οδηγός για τον χρόνο. 11 συναρπαστικές γνώσεις που αποκτήσαμε μέχρι σήμερα για τον χρόνο (σύμφωνα με το αρχείο του BBC Future) 1. Η γλώσσα σας επηρεάζει την αντίληψή σας για τον χρόνο Σκεφτείτε τον χρόνο ως μια γραμμή. Προς ποια κατεύθυνση ρέει; Είναι οριζόντια ή κάθετη; Ή μήπως δεν είναι καθόλου γραμμή για εσάς. Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις μπορεί κάλλιστα να εξαρτώνται από τη γλώσσα που μιλάτε.Για παράδειγμα, οι αγγλόφωνοι περιγράφουν τον χρόνο ως μπροστά ή πίσω τους ή ως οριζόντια γραμμή που κινείται από αριστερά προς τα δεξιά. Οι ομιλητές της Μανδαρινικής γλώσσας οραματίζονται τον χρόνο ως μια κάθετη γραμμή, όπου το κάτω αντιπροσωπεύει το μέλλον, ενώ οι Έλληνες τείνουν να βλέπουν τον χρόνο ως μια τρισδιάστατη οντότητα που είναι «μεγάλη» και όχι «μακρά». Στο Pormpuraww, μια απομακρυσμένη κοινότητα ιθαγενών της Αυστραλίας, ο χρόνος είναι τοποθετημένος σύμφωνα με την ανατολή και τη δύση. 2. Όταν το σύμπαν τελικά πεθάνει, δεν θα υπάρχει ούτε μέλλον ούτε παρόν Όπως κι εμείς, έτσι και ο τρόπος που περνάει ο χρόνος θα αλλάξει καθώς το Σύμπαν θα γερνάει. Το «βέλος του χρόνου», το οποίο δείχνει από το παρελθόν προς το μέλλον, πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στη Μεγάλη Έκρηξη. Το βρεφικό Σύμπαν πιστεύεται ότι είχε πολύ χαμηλή εντροπία – ένα μέτρο αταξίας ή τυχαιότητας. Από τότε, η εντροπία αυξάνεται – αυτή η αλλαγή είναι που δίνει στο βέλος του χρόνου την πορεία του. Είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο είναι εύκολο να σπάσεις ένα φρέσκο αυγό, αλλά εξαιρετικά δύσκολο να πάρεις ένα χάος από θραύσματα και κρόκο και να δημιουργήσεις ένα ολόκληρο φρέσκο αυγό.Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί στο τέλος του Σύμπαντος, αλλά ένας ισχυρός υποψήφιος είναι ο «θερμικός θάνατος», όπου η εντροπία θα έχει φτάσει στο μέγιστο και το βέλος του χρόνου θα χάσει την κατεύθυνσή του. Σκεφτείτε το σαν όλα τα αυγά του Σύμπαντος να έχουν ήδη συντριβεί, και μετά από αυτό τίποτα ενδιαφέρον δεν θα ξανασυμβεί. 3. Μπορεί να μην είναι δυνατή η συνειδητή εμπειρία χωρίς χρόνο Μετράμε, άρα είμαστε. Ο χτύπος του χρόνου είναι ο αόρατος, καρδιακός παλμός της ζωής μας και επηρεάζει κάθε στιγμή της συνείδησής μας. Ο χρόνος και ο εαυτός μας βρίσκονται σε διαρκή χειραψία – ακόμη και ένας άνθρωπος παγιδευμένος σε μια εντελώς σκοτεινή σπηλιά θα εξακολουθούσε να διέπεται από τους κιρκάδιους ρυθμούς των εσωτερικών μας ρολογιών.Η Holly Andersen, η οποία σπουδάζει φιλοσοφία της επιστήμης και μεταφυσική στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser στο Burnaby της Βρετανικής Κολομβίας, προειδοποιεί για το τι θα μπορούσε να κάνει η απώλεια της αίσθησης του χρόνου στην αίσθηση του εαυτού μας. Πιστεύει ότι δεν είναι δυνατόν να έχουμε συνειδητή εμπειρία χωρίς το χρόνο και το πέρασμα του χρόνου. Σκεφτείτε πώς η προσωπική σας ταυτότητα χτίζεται με την πάροδο του χρόνου, αρχειοθετημένη ως αναμνήσεις.«Αυτές οι αναμνήσεις σας συγκροτούν με την πάροδο του χρόνου» λέει η Andersen. «Αν χάσετε ένα μέρος του χρόνου θα είστε πλέον ένα διαφορετικό άτομο». 4. Δεν υπάρχουν ρολόγια με 100% ακρίβεια Οι μετρολόγοι εργάζονται πολύ σκληρά για να κρατήσουν τον χρόνο, χρησιμοποιώντας ολοένα και καλύτερη τεχνολογία για να μετρήσουν το πέρασμα των λεπτών, των δευτερολέπτων και των ωρών. Ωστόσο, ενώ τα ατομικά τους ρολόγια είναι απίστευτα ακριβή, δεν είναι τέλεια. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένα ρολόι στη Γη που να είναι απολύτως «σωστό».Η πραγματική διαδικασία καθορισμού της ώρας που είναι – αυτή τη στιγμή – βασίζεται σε πολλά ρολόγια, που όλα διατηρούν την ώρα σε όλο τον κόσμο. Όλα τα εθνικά εργαστήρια στέλνουν τις μετρήσεις τους στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών στο Παρίσι, το οποίο στη συνέχεια δημιουργεί έναν σταθμισμένο μέσο όρο. Η ώρα, επομένως, είναι ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα. 5. Η εμπειρία του χρόνου δημιουργείται ενεργά, από το μυαλό μας Διάφοροι παράγοντες έχουν καθοριστική σημασία για την κατασκευή της αντίληψης του χρόνου – η μνήμη, η συγκέντρωση, το συναίσθημα και η αίσθηση που έχουμε ότι ο χρόνος βρίσκεται κατά κάποιον τρόπο στο χώρο. Η αντίληψη του χρόνου μας ριζώνει στη νοητική μας πραγματικότητα. Ο χρόνος δεν βρίσκεται μόνο στο επίκεντρο του τρόπου με τον οποίο οργανώνουμε τη ζωή μας, αλλά και του τρόπου με τον οποίο τον βιώνουμε.Το θετικό είναι ότι αυτό μας δίνει κάποιο μέτρο ελέγχου του τρόπου με τον οποίο τον βιώνουμε. Για παράδειγμα, αν θέλετε να νιώσετε ότι η ζωή σας δεν περνάει γρήγορα από μπροστά σας, το κλειδί είναι η καινοτομία: Η έρευνα δείχνει ότι μια ζωή με επαναλαμβανόμενες και ρουτινιάρικες δραστηριότητες θα νιώσετε, καθώς θα την αναλογίζεστε, ότι ο χρόνος περνάει πιο γρήγορα. 6. Υπάρχουν ήδη πολίτες του 22ου αιώνα ανάμεσά μας αλλά δεν είναι χρονοταξιδιώτες Ο επόμενος αιώνας μπορεί συχνά να μοιάζει πολύ μακρινός: Μια μακρινή χώρα, όπου ζουν υποθετικά αγέννητες γενιές. Ωστόσο, υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι στη Γη αυτή τη στιγμή που θα είναι εκεί όταν τα πυροτεχνήματα θα εκραγούν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2099. Ένα παιδί που γεννήθηκε το 2023 θα είναι στη δεκαετία των 70 του, τότε. Είμαστε πολύ περισσότερο συνδεδεμένοι σε μεγάλα χρονικά διαστήματα απ’ ό,τι ίσως συνειδητοποιούμε. Μέσω των οικογενειακών μας δεσμών, είμαστε όλοι ένα βήμα πριν από τους προηγούμενους και τους μελλοντικούς αιώνες. 7. Μπορούμε όλοι να βιώσουμε μια χρονική μεταβολή Ο χρόνος δεν κυλάει πάντα με τον ίδιο ρυθμό για όλους. Μήπως ο χρόνος βρίσκεται μόνο στο μυαλό; Ένα αυτοκίνητο γλιστράει για κάτι που μοιάζει με αιωνιότητα, εκτοξεύοντας χαλίκια στον αέρα όπου αιωρούνται ακίνητα. Ο χρόνος επιβραδύνεται σχεδόν μέχρι να σταματήσει και, εκείνη τη στιγμή, αντιδράτε για να προστατευθείτε. Σε τέτοιες καταστάσεις, το άγχος μπορεί να ωθήσει τον εγκέφαλο να επιταχύνει την εσωτερική του επεξεργασία – για να σας βοηθήσει να χειριστείτε μια κατάσταση ζωής ή θανάτου.Διαταραχές του εγκεφάλου, όπως η επιληψία ή το εγκεφαλικό επεισόδιο, μπορούν επίσης να προκαλέσουν χρονικά τεχνάσματα του μυαλού – επιταχύνοντας τον χρόνο ή σταματώντας τον. Ορισμένοι άνθρωποι, όπως οι αθλητές, μπορούν ακόμη και να εκπαιδεύσουν τον εγκέφαλό τους να δημιουργεί μια χρονική στρέβλωση κατά παραγγελία- ένας σέρφερ που πιάνει ένα κύμα την τέλεια στιγμή, ένας ασταμάτητος ποδοσφαιριστής.Ο χρόνος, όπως φαίνεται, είναι μια εύθραυστη ψευδαίσθηση. Σε μια στιγμή μπορεί να βρεθούμε σε μια αλλοιωμένη πραγματικότητα. 8. Όταν αλλάζουν τα ρολόγια για τη θερινή ώρα, πρέπει να ευχαριστήσουμε (ή να κατηγορήσουμε) έναν κατασκευαστή Η αλλαγή των ρολογιών για το καλοκαίρι -για να εκμεταλλευτούμε στο έπακρο τις μεγάλες ώρες της ημέρας στα υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη- δεν αγκαλιάζεται καθολικά από όλους. Αλλά είτε το αγαπάτε είτε το μισείτε, υπάρχει ένας πεισματάρης Βρετανός αγωνιστής που μπορείτε να ευχαριστήσετε. Χωρίς έναν οικοδόμο που ονομάζεται William Willett, το ένα τέταρτο του κόσμου – συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ – ίσως να μην είχε υιοθετήσει ποτέ τη θερινή ώρα.Αφού ο Willett κατάφερε να πείσει τους πολιτικούς ηγέτες, η Βρετανία έκανε την αλλαγή κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η κίνηση αυτή έγινε λόγω της έλλειψης άνθρακα – και οι μεγαλύτερες ώρες της ημέρας σήμαιναν λιγότερη ανάγκη για ηλεκτρική ενέργεια από άνθρακα για να διατηρούνται τα φώτα αναμμένα. Η ιδέα ήταν τόσο αποτελεσματική που στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βρετανία την προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και έτρεξε προσωρινά σε διπλή θερινή ώρα, δύο ολόκληρες ώρες μπροστά από την ώρα GMT, για να εξοικονομήσει βιομηχανικό κόστος. 9. Δεν ζεις πραγματικά στο παρόν Καθώς διαβάζετε αυτές τις λέξεις, είναι εύκολο να υποθέσετε ότι πρόκειται για το «τώρα». Ωστόσο, δεν είναι.Πάρτε την απλή πράξη να κοιτάξετε ένα άτομο που σας μιλάει απέναντι από ένα τραπέζι. Η επιβεβαίωση της κίνησης των χειλιών του φτάνει στα μάτια μας πριν από τον ήχο της φωνής του (επειδή το φως ταξιδεύει ταχύτερα από τον ήχο), αλλά ο εγκέφαλός μας τα συγχρονίζει για να τα κάνει να ταιριάζουν.Και αυτό δεν είναι καν το πιο περίεργο πράγμα σχετικά με τον χρόνο. Οι νόμοι της φυσικής υποδηλώνουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να ρέει και προς τα πίσω. 10. Οι μέρες μας γίνονται μεγαλύτερες λόγω της βαρύτητας του φεγγαριού Μπορεί να σας εκπλήσσει το γεγονός ότι η Σελήνη – ο σταθερός τροχιακός σύντροφος του πλανήτη μας στο αστρομπαλέτο που εκτελούμε γύρω από τον Ήλιο – απομακρύνεται όλο και περισσότερο από εμάς. Κάθε χρόνο η απόσταση μεταξύ της Γης και της Σελήνης αυξάνεται κατά 3,8 εκατοστά. Και καθώς το κάνει αυτό, κάνει τις μέρες μας λίγο μεγαλύτερες.Αυτό οφείλεται στην έλξη της βαρύτητας της Σελήνης στον πλανήτη μας. Η βαρυτική έλξη της Σελήνης δημιουργεί παλίρροιες, οι οποίες είναι ένα «εξόγκωμα» νερού που εκτείνεται σε ελλειπτικό σχήμα τόσο προς όσο και μακριά από τη βαρύτητα της Σελήνης. Όμως η Γη περιστρέφεται στον άξονά της πολύ πιο γρήγορα από ό,τι η Σελήνη περιστρέφεται γύρω της, πράγμα που σημαίνει ότι η τριβή από τις ωκεάνιες λεκάνες παρασύρει το νερό μαζί της. Αυτό προκαλεί το εξόγκωμα να κινείται ελαφρώς μπροστά από τη Σελήνη στην τροχιά της, η οποία με τη σειρά της προσπαθεί να την τραβήξει προς τα πίσω. Αυτό σταδιακά απορροφά την περιστροφική ενέργεια του πλανήτη μας, επιβραδύνοντας την περιστροφή του, ενώ η Σελήνη κερδίζει ενέργεια, με αποτέλεσμα να κινείται σε υψηλότερη τροχιά και να απομακρύνεται από τη Γη.Η σταδιακή επιβράδυνση της περιστροφής του πλανήτη μας έχει προκαλέσει την αύξηση της διάρκειας μιας μέσης γήινης ημέρας κατά περίπου 1,09 χιλιοστά του δευτερολέπτου ανά αιώνα από τα τέλη της δεκαετίας του 1600. Άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό λίγο ψηλότερα, στα 1,78 χιλιοστά του δευτερολέπτου ανά αιώνα, βασιζόμενες σε πιο αρχαίες παρατηρήσεις εκλείψεων. Αν και τίποτα από αυτά δεν ακούγεται πολύ, κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Γης των 4,5 δισεκατομμυρίων ετών, αθροίζονται. 11. Πολλοί άνθρωποι ζουν εκτός συμβατικού χρόνου –Για αυτούς δεν είναι 2023 Για πολλούς Νεπαλέζους, αυτό το άρθρο δεν δημοσιεύτηκε το 2023. Στο ημερολόγιο Bikram Sambat του Νεπάλ, είναι στην πραγματικότητα το έτος 2080. Τουλάχιστον τέσσερα ημερολόγια χρησιμοποιούνται μεταξύ διαφορετικών εθνοτικών ομάδων εκεί και το Νεπάλ είναι ακόμη και 15 λεπτά εκτός συγχρονισμού με τις συνήθεις ζώνες ώρας.Αποδεικνύεται ότι πολλοί πολιτισμοί είναι εντάξει με το να βιώνουν πολλά έτη ταυτόχρονα. Στη Μιανμάρ είναι επίσης το 1384, στην Ταϊλάνδη το 2566 και στην Αιθιοπία το 2016, όπου το έτος διαρκεί 13 μήνες. Το ισλαμικό ημερολόγιο, εν τω μεταξύ, σηματοδότησε την άφιξη του έτους 1445 τον Ιούλιο. Έφη Αλεβίζου – https://www.in.gr/2023/11/12/in-science/11-apisteyta-gegonota-gia-ton-xrono-yparxoun-idi-polites-tou-22ou-aiona-anamesa-mas/ – https://www.bbc.com/future/article/20231110-11-mind-boggling-facts-about-time

H πιο πολύχρωμη εικόνα του σύμπαντος. Μια επική συνεργασία μεταξύ των διαστημικών τηλεσκοπίων Hubble και James Webb Τα διαστημικά τηλεσκόπια, James Webb της NASA/ESA/CSA και Ηubble της NASA/ESA συνεργάστηκαν για να μελετήσουν ένα τεράστιο σμήνος γαλαξιών γνωστό ως MACS0416. Απέχει περίπου 4,3 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, και στην πραγματικότητα συνίσταται από ένα ζεύγος συγκρουόμενων σμήνων γαλαξιών που τελικά θα συνδυαστούν για να σχηματίσουν ένα ακόμη μεγαλύτερο σμήνος.Η πολυχρωμότερη εικόνα του σύμπαντος προέκυψε από τις παρατηρήσεις των τηλεσκοπίων στο ορατό και υπέρυθρο φως. Οι μπλε γαλαξίες απεικονίζονται καλύτερα από το τηλεσκόπιο Hubble, ενώ οι πιο κόκκινοι γαλαξίες από το James Webb. Μερικοί γαλαξίες φαίνονται επίσης πολύ κόκκινοι, γιατί περιέχουν πολλή κοσμική σκόνη εξαιτίας της οποίας το μπλε φως εκτρέπεται.Η πληθώρα των λεπτομερειών που αναδεικνύεται στην φωτογραφία έγινε δυνατή από τον συνδυασμό της ισχύος και των δύο διαστημικών τηλεσκοπίων. Η εικόνα περιλαμβάνει αφθονία γαλαξιών οι οποίοι δεν ανήκουν στο σμήνος, αλλά βρίσκονται στο υπόβαθρο πίσω από αυτό, πολλοί από τους οποίους είναι μεγεθυμένοι ή σχηματίζουν περισσότερα από δυο είδωλα, εξαιτίας του φαινομένου βαρυτικού φακού. Ένας επιπλέον στόχος των αστρονόμων ήταν η αναζήτηση αντικειμένων των οποίων η παρατηρούμενη φωτεινότητα μεταβάλλεται. Αυτά τα κοσμικά αντικείμενα θα μπορούσαν να είναι μεμονωμένα άστρα τα οποία εκπέμπουν πολύ έντονο φως για κάποιο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια το φως τους εξασθενεί για κάποιο λόγο. Ένα τέτοιο αντικείμενο που ξεχώριζεi από τα άλλα, ανήκει σε έναν γαλαξια που μεγεθύνθηκε κατά τουλάχιστον 4000, ο οποίος σχηματίστηκε περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Οι αστρονόμοι το ονόμασαν Mothra σε αναλογία το όνομα Godzilla που έδωσαν σ’ ένα άλλο άστρο μεγεθυμένου επίσης από το φαινόμενο βαρυτικού φακού. Οι Godzilla και Mothra είναι γνωστά γιγάντια τέρατα που πρωτοεμφανίστηκαν στον ιαπωνικό κινηματογράφο. πηγή: esa.int

Tα τρία «W» που άλλαξαν τον κόσμο. Ήταν μια ιδέα «ασαφής αλλά συναρπαστική». Όταν, στις 12 Μαρτίου 1989, ο μηχανικός λογισμικού, Τίμοθι Μπέρνερς Λι, κατέθεσε μια ιδέα του στον προϊστάμενό του, με τίτλο «Διαχείριση της Πληροφορίας: Μια πρόταση», δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος να φανταστεί τι είχε στα αλήθεια οραματιστεί. Και αυτό γιατί ήταν η πρόταση που γέννησε τον Παγκόσμιο Ιστό (World Wide Web – www). Τα τρία «W» που άλλαξαν τον κόσμο μια για πάντα. Ο Tim Berners-Lee, ο εφευρέτης του World Wide Web Και τον άλλαξαν όχι μόνο ως προς την ανταλλαγή πληροφοριών, αλλά και σε θέματα της καθημερινότητας, όπως η διακίνηση και το εμπόριο αγαθών, η εκπαίδευση, τα ταξίδια, η ενημέρωση, οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές.Ο «πατέρας» του διαδικτύου, όμως δεν έχει διάθεση τόσο να γιορτάσει τα γενέθλια του δημιουργήματός του, όσο να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του.Ο πατέρας του Παγκόσμιου Iστού Ο Τιμ Μπέρνερς Λι γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1955. Φοίτησε στο Queens College της Οξφόρδης κι εκεί κατασκεύασε τον πρώτο του υπολογιστή, με μόνα υλικά παλιά ηλεκτρονικά εξαρτήματα και ένα κολλητήρι.Στο Πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε Φυσική, συνελήφθη ως χάκερ με συνέπεια να αποκλειστεί από τη χρήση του πανεπιστημιακού υπολογιστή. Αφού αποφοίτησε εργάστηκε σε επιχειρήσεις ως μηχανολόγος λογισμικού μέχρι το 1980, οπότε και άρχισε να εργάζεται για το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων.Εκεί επινόησε και το πρόγραμμα Enquire, τον πρόδρομο του Παγκόσμιου Ιστού, που τον βοηθούσε να παρακολουθεί τον τεράστιο αριθμό ερευνητών και προγραμμάτων του Ιδρύματος. Έφυγε από το CERN, για να επιστρέψει εκεί το 1984 και να βρεθεί ξανά αντιμέτωπος με το παλιό πρόβλημα χειρισμού του τεράστιου όγκου πληροφορίας και της δύσκολης επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη του.Ήταν τότε που άρχισε να οραματίζεται ένα παγκόσμιο σύστημα διακίνησης πληροφοριών, ταχύτερο και ολοσχερώς αποκεντρωμένο, ανεξάρτητο της πλατφόρμας του κάθε υπολογιστή, πολύγλωσσο και χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς και καθυστερήσεις. Υπέβαλε ένα υπόμνημα σχετικά με το σχέδιό του στη διοίκηση, αλλά, τότε, πήρε απλά την απάντηση ότι επρόκειτο για μια «ασαφή αλλά συναρπαστική πρόταση». Περιμένοντας να ξεπεραστούν τα γραφειοκρατικά προβλήματα της διοίκησης, άρχισε να εργάζεται πάνω στις λεπτομέρειες του συστήματος που είχε σκεφθεί. Η πινακίδα αυτή βρίσκεται στο CERN, εκεί όπου δημιουργήθηκε το World Wide Web Έτσι δημιούργησε το πρωτόκολλο http (hypertext transfer protocol), δηλαδή τη «γλώσσα» επικοινωνίας των υπολογιστών στο διαδίκτυο και, παράλληλα, επινόησε ένα τρόπο αναγνώρισης κάθε «εγγράφου», αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν το γνωστό μας URL (Uniform Resource Locator). Κι εγένετο World Wide Web… Το 1990 και συγκεκριμένα στις 12 Νοεμβρίου, ολοκλήρωσε τη δημιουργία του πρώτου προγράμματος περιήγησης (browser), έπρεπε όμως να δημιουργήσει και ένα πρόγραμμα εξυπηρέτησης (server) και μια γλώσσα για την περιγραφή του εγγράφου. Έτσι, επινόησε τη γλώσσα HTML (HyperText Markup Language). Το 1991 τα είχε ετοιμάσει όλα και, μη έχοντας ακόμη επίσημη απάντηση από το CERN, στις 6 Αυγούστου του 1991 δημιούργησε και παρουσίασε τον πρώτο server, τον info.cern.ch., διαθέτοντας ελεύθερα το πρόγραμμα περιήγησης και το λογισμικό του server μέσω του Διαδικτύου. Παράλληλα, άρχισε να «διαφημίζει» το δημιούργημά του μέσω των Ομάδων Νέων (Newsgroups). Σύντομα άρχισε να επικοινωνεί με χρήστες και να βελτιώνει τη δημιουργία του, χρησιμοποιώντας τις υποδείξεις τους. διαβάστε σχετικά: Η δημιουργία της πρώτης ιστοσελίδας Στο μεταξύ, οι χρήστες της νέας υπηρεσίας, που ο ίδιος είχε ονομάσει Παγκόσμιο Ιστό (World Wide Web), άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς, ενώ οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ πιο εύκολο και εξυπηρετικό να «δημοσιεύουν» τις πληροφορίες τους σε μια ιστοσελίδα , αντί να απαντούν σε πολυάριθμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή να τις δημοσιεύουν στις ομάδες νέων, των οποίων η κίνηση πολλές φορές τις «έθαβε» (με την έννοια ότι περνούσαν απαρατήρητες). Ενδιαφέρον επίσης έδειξαν για το επίτευγμα του Λι και κυβερνητικές υπηρεσίες. Σύντομα, η κίνηση της νέας υπηρεσίας έγινε τόση, ώστε προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας νέου λογισμικού περιήγησης.Ο Marc Andreessen, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις δημιούργησε το λογισμικό Mosaic, τον πρόγονο του σημερινού λογισμικού περιήγησης Netscape Navigator. Και βέβαια σημαντική συμβολή στο όλο εγχείρημα είχε η δημοτικότητα και προσιτότητα των Windows της Microsoft με το γραφικό τους περιβάλλον.Σήμερα ο Τιμ Μπέρνερς Λι είναι ο Πρόεδρος του W3C Κονσόρτσιοθμ του Παγκόσμιου Ιστού, ερευνητής στο ΜΙΤ και έχει πολλές τιμητικές διακρίσεις, μεταξύ πολλών άλλων και Ιππότης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (2004) από την Βασίλισσα της Αγγλίας και παράσημο εξαίρετων υπηρεσιών (Order of Merit) από την ίδια το 2007. Το περιοδικό Time τον κατέταξε ανάμεσα σε ένα από τα 100 λαμπρότερα πνεύματα του αιώνα. Τον Δεκέμβριο του 2004 ονομάσθηκε επίτιμος Καθηγητής στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον. Είναι, επίσης, συν-διευθυντής του φορέα «Web Science Research Initiative (WSRI)» (Πρωτοβουλία Επιστημονικής Έρευνας στον Ιστό), που δημιουργήθηκε το 2006.Αντι για γενέθλια… προειδοποιήσειςΣτην επετειακή ανοικτή επιστολή που απεύθυνε ο Τιμ Μπέρνερς Λι για τα 30χρόνια του Παγκόσμιου Ιστού, όμως, αντί να γιορτάζει, φαίνεται να ανησυχεί.Όπως επισημαίνει, πολλοί άνθρωποι σήμερα νιώθουν αβέβαιοι κατά πόσο ο Ιστός τελικά υπήρξε μια δύναμη για το καλό ή για το κακό, αν και ο ίδιος διατηρεί ελπίδες πως τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο τα επόμενα 30 χρόνια.«Αν παρατήσουμε την προσπάθεια να φτιάξουμε ένα καλύτερο Ιστό τώρα, τότε η αποτυχία δεν θα ανήκει στον Ιστό, αλλά σε εμάς. Είναι το ταξίδι μας από την ψηφιακή εφηβεία προς ένα πιο ώριμο, υπεύθυνο και περιεκτικό μέλλον», τονίζει στην επιστολή του. Ως θετικό σημάδι, μεταξύ άλλων, θεωρεί ότι αρκετές κυβερνήσεις θέλουν να αποφύγουν τη «βαλκανοποίηση» του διαδικτύου, δηλαδή τον κατατεμαχισμό του εντός εθνικών ή περιφερειακών συνόρων.Μιλώντας μάλιστα σε δημοσιογράφουςείπε ότι σήμερα ο Παγκόσμιος Ιστός «δεν εξυπηρετεί την ανθρωπότητα πολύ καλά». «Φαίνεται πως διαρκώς πηγαίνουμε από την μια καταστροφή της ιδιωτικότητας στην επόμενη», είπε, παραπέμποντας στις εντεινόμενες ανησυχίες κατά πόσο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υποστηρίζουν τη δημοκρατία.Επέστησε επίσης την προσοχή στην εμπορευματοποίηση, την υποκλοπή και τη χειραγώγηση των προσωπικών δεδομένων των χρηστών, την συστηματική εξάπλωση της επιθετικότητας και της παραπληροφόρησης, την ολοένα μεγαλύτερη πόλωση των απόψεων κ.α. Δήλωσε πάντως αισιόδοξος, επειδή ολοένα περισσότεροι άνθρωποι -χάρη και σε σκάνδαλα τύπου Cambridge Analytica- αρχίζουν πια να καταλαβαίνουν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν ως χρήστες του Ιστού. «Πρέπει να έχετε τον πλήρη έλεγχο των δεδομένων σας. Δεν πρόκειται για πετρέλαιο. Δεν είναι εμπόρευμα. Δεν πρέπει να μπορείτε να τα πουλάτε για να βγάλετε χρήματα», δήλωσε.Μια «Magna Carta» για το Διαδίκτυο.Ο ίδιος, μεταξύ άλλων, έχει προωθήσει την ιδέα ενός κοινωνικού «Συμβολαίου για τον Ιστό», καθώς και την τεχνολογική πλατφόρμα Solid, που επιστρέφει στους χρήστες τον έλεγχο των δεδομένων τους, διαχωρίζοντας τις εφαρμογές (apps) από την αποθήκευση των δεδομένων των χρηστών.Ο Λι πρότεινε την σύνταξη και την κοινή αποδοχή μιας «Magna Carta» για το Διαδίκτυο, η οποία, στα «χνάρια» της ουσίας της αρχικής του 13ου αιώνα, θα προστατεύει τα δικαιώματα του ανθρώπου στον παγκόσμιο ιστό από απειλές όπως τα fake news, η προκατάληψη και το μίσος. Ο εφευρέτης του Διαδικτύου κάλεσε κυβερνήσεις, τις εταιρείες και τους πολίτες να υποστηρίξουν μια νέα «Σύμβαση για τον Ιστό» που θα στοχεύει στην προστασία των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των ανθρώπων στο Διαδίκτυο.Πολλοί οργανισμοί έχουν ήδη υπογράψει τη σύμβαση, η οποία δημοσιεύτηκε από το Ίδρυμα Παγκόσμιου Ιστού Μπέρνερς Λι μαζί με μια έκθεση που καλεί σε επείγουσα δράση.Σύμφωνα με τις αρχές που περιγράφονται στη σύμβαση, οι κυβερνήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι πολίτες τους έχουν πρόσβαση σε όλο το Διαδίκτυο, κάθε στιγμή και ότι το απόρρητό τους γίνεται σεβαστό, ώστε να μπορούν να είναι online «ελεύθερα, με ασφάλεια και χωρίς φόβο». Επίσης ορίζεται πως οι εταιρείες δεσμεύονται να κάνουν το Διαδίκτυο προσιτό και προσβάσιμο σε όλους. Να σέβονται την ιδιωτική ζωή των αθρώπων και τα προσωπικά δεδομένα τους και να αναπτύσσουν τεχνολογίες οι οποίες να εξασφαλίζουν ότι ο ιστός είναι «ένα δημόσιο αγαθό που βάζει πρώτα τους ανθρώπους».Η σύμβαση αναγνωρίζει ότι οι χρήστες του Διαδικτύου έχουν το δικό τους ρόλο να παίξουν και καλεί τους ανθρώπους να κάνουν το περιεχόμενο του διαδικτύου «πλούσιο και δεοντολογικό». Να δημιουργηθούν κοινότητες που σέβονται το δικαίωμα λόγου και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Και να αγωνιστούμε για έναν ανοιχτό ιστό, ο οποίος να είναι «μία παγκόσμια δημόσια πηγή, για όλους τους ανθρώπους, παντού». πηγή: https://tvxs.gr/news/media/i-magna-carta-toy-diadiktyoy/

Πριν από την άφιξη του νέου φορτηγού Progress MS-25, η τροχιά του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού πρέπει να προσαρμοστεί Σήμερα στις 00:11, οι κινητήρες Progress MS-24 άναψαν, δούλεψαν για 905,7 δευτερόλεπτα και παρήγαγαν ώθηση 1,43 m/s. Μετά τον ελιγμό, το μέσο υψόμετρο της τροχιάς του ISS αυξήθηκε κατά 2,5 km και ανήλθε σε 417,98 km πάνω από την επιφάνεια της Γης. Εκτόξευση του Progress MS-25 από το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1a - 1 Δεκεμβρίου. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568298

Τι είναι το NASA+; Το NASA+ είναι μια νέα υπηρεσία ροής στην οποία ο χρήστης θα μπορεί να παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση όλες τις αποστολές της NASA και αποστολές οργανισμών ή εταιρειών όπως η Space X, που συνεργάζονται με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Εκτός από τις live διαστημικές δραστηριότητες που θα παρακολουθούμε από την άνεση του σπιτιού μας, στο NASA+ θα προβάλλονται επίσης ντοκιμαντέρ και εκπομπές που έχουν γυριστεί για λογαριασμό της NASA. Θα υπάρχουν ακόμη διαθέσιμες χιλιάδες εικόνες αλλά και podcasts, καθώς επίσης και ενημέρωση για τις δραστηριότητες που αφορούν την NASA. Η χρήση της υπηρεσίας δεν περιλαμβάνει διαφημίσεις και δεν απαιτεί συνδρομή. Μπορούμε λοιπόν να έχουμε το σύμπαν στα χέρια μας, αφού το NASA+ είναι προσιτό μέσα από έναν οποιοδήποτε browser επιτραπέζιου υπολογιστή ή κατεβάζοντας την δωρεάν εφαρμογή σε κινητό τηλέφωνο. Μπορείτε να περιηγηθείτε το ΝΑSΑ+ πατώντας ΕΔΩ: https://plus.nasa.gov/

Εγκεφαλικά οργανοειδή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το πείραμα «Εγκεφαλική Γήρανση» Προβολές νευρώνων (κίτρινο) και αστροκύτταρα (μπλε) από οργανοειδή ανθρώπινου εγκεφάλου, με κυτταρικούς πυρήνες (κόκκινο). Εγκεφαλικά οργανοειδή, ένα είδος τρισδιάστατων συσσωματωμάτων που δημιουργούνται από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, θα σταλούν για πρώτη φορά στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), προκειμένου να μελετηθούν οι επιπτώσεις της έλλειψης βαρύτητας στη διαδικασία της γήρανσης και να κατανοήσουν καλύτερα οι επιστήμονες ορισμένες ασθένειες.Το πείραμα «Εγκεφαλική Γήρανση» σχεδιάστηκε από επιστήμονες του Ινστιτούτου Παστέρ και της Σχολής Μηχανικών Βιοτεχνολογίας του Παρισιού (SupBiotech) σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών (CNES). Τα οργανοειδή του εγκεφάλου θα σταλούν στον ISS αύριο Παρασκευή με έναν πύραυλο Dragon που θα εκτοξευτεί από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντας. Οι αστροναύτες που βρίσκονται ήδη στον σταθμό, σε τροχιά γύρω από τη Γη, θα παραλάβουν πολλές δεκάδες εγκεφαλικά οργανοειδή, αυτές τις μικρές κυτταρικές δομές που δημιουργούνται στο εργαστήριο και κάποιες φορές αποκαλούνται «μίνι εγκέφαλοι».Τα οργανοειδή είναι αντίγραφα ανθρώπινων ιστών, φτιαγμένα στο εργαστήριο. Από το 2020 που ξεκίνησε η έρευνα έχουν παραχθεί χιλιάδες διαφορετικά «μίνι όργανα»: εγκέφαλοι, καρδιές, ουροδόχοι κύστες… που έχουν το πλεονέκτημα να είναι τρισδιάστατα και επομένως μιμούνται καλύτερα τη λειτουργία των ανθρώπινων οργάνωση.Οι μίνι εγκέφαλοι θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να μελετήσουν τη διαδικασία της γήρανσης σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο, κάτι που δεν μπορεί να γίνει σε ζωντανούς ανθρώπους παρά μόνο με συνεχείς βιοψίες, εξήγησε η Μίρια Ρικέτι, η επικεφαλής του εργαστηρίου μοριακών μηχανισμών της παθολογικής γήρανσης, του Ινστιτούτο Παστέρ. Η αποστολή τους στο διάστημα έχει διπλό σκοπό: να παρατηρηθούν οι επιπτώσεις της μικροβαρύτητας και η παρατεταμένη έκθεσή τους στην κοσμική ακτινοβολία, κάτι που δώσει πληροφορίες στους επιστήμονες για την υγεία των αστροναυτών στο πλαίσιο μιας μελλοντικής επανδρωμένης διαστημικής αποστολής μεγάλου χρονικού διαστήματος. Ο δεύτερος στόχος είναι να κατανοηθούν καλύτερα οι μηχανισμοί ορισμένων γενετικών ασθενειών που ευθύνονται για την πρόωρη γήρανση των παιδιών. Για τον λόγο αυτό θα τεθούν σε τροχιά οργανοειδή που δημιουργήθηκαν από κύτταρα ασθενών με προγηρία.Οι μίνι εγκέφαλοι θα παραμείνουν για 33 ημέρες στον ISS, υπό την επίβλεψη των αστροναυτών. Στη συνέχεια θα επιστρέψουν στη Γη για να συγκριθούν με την «ομάδα ελέγχου», τα οργανοειδή που θα παραμείνουν στο εργαστήριο.«Είναι ένα πρώτο βήμα. Αν δείξουμε ότι λειτουργεί, θα μπορέσουμε να το επαναλάβουμε για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους», είπε ο Φρανκ Γιέιτς, ένας ερευνητής στο SupBiotech. πηγή: https://www.ertnews.gr/eidiseis/diethni/gallia-egkefalika-organoeidi-tha-staloun-ston-diethni-diastimiko-stathmo-gia-na-meletithei-i-diadikasia-tis-giransis/ – https://www.issnationallab.org/release-spxcrs29-brain-organoids-ucsd/

Ένα νέο νησί γεννιέται από υποθαλάσσια ηφαιστειακή έκρηξη στον Ειρηνικό Ωκεανό (βίντεο) Εικόνα από το νησί που γεννιέται από την ηφασιτειακή έκρηξη. Εντυπωσιακές εικόνες από το γεωλογικό φαινόμενο.Μια υποθαλάσσια ηφαιστειακή έκρηξη στις 30 Οκτωβρίου γέννησε ένα νέο νησί στον Ειρηνικό. Η έκρηξη εκτόξευση μάλιστα και τεράστια κομμάτια βράχου στις ακτές του νησιού Ιβο Τζίμα της Ιαπωνίας που έγινε γνωστό από τις μάχες που διεξήχθησαν εκεί στη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.Ένα αεροσκάφος που ανήκει στην ιαπωνική εφημερίδα Mainichi Shimbun εντόπισε τα πρώτα σημάδια έκρηξης στο νότιο τμήμα του τόξου Izu-Ogasawara, περίπου 1,200 χιλιόμετρα νότια του Τόκιο.Οι εκρήξεις γίνονταν κάθε λίγα λεπτά καθώς το κόκκινο καυτό μάγμα χτυπούσε το νερό κάτω από την επιφάνεια, εκτοξεύοντας μεγάλα κομμάτια βράχου πάνω από 50 μέτρα στον αέρα. Η έκρηξη έσπασε την επιφάνεια του ωκεανού σε τουλάχιστον δύο τοποθεσίες αναφέρουν ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο.Οι βράχοι που συσσωρεύτηκαν σε ένα σημείο της θάλασσας βόρεια του σημείου της έκρηξης κοντά στην Ιβο Τζίμα σχηματίζουν ένα στρογγυλό και τραχύ νησί πλάτους μέχρι στιγμής 100 μέτρων. Τα νερά που περιβάλλουν αυτό το νέο νησί αποχρωματίστηκαν και έχουν γεμίσει από ελαφρόπετρα, ένα είδος εξαιρετικά πορώδους βράχου που σχηματίζεται κατά τη διάρκεια εκρηκτικών ηφαιστειακών εκρήξεων. Το υποβρύχιο, ηφαιστειακό υλικό που αναβλύζει από τον βυθό στερεοποιείται αμέσως. Οι τακτικές υποθαλάσσιες εκρήξεις στην περιοχή της Ιβο Τζίμα ανυψώνουν το νησί κατά περίπου ένα μέτρο ετησίως.Της πρόσφατης έκρηξης προηγήθηκαν ηφαιστειακές δονήσεις που ξεκίνησαν στις 21 Οκτωβρίου και σημειώνονταν κάθε δύο λεπτά μέχρι τις 30 Οκτωβρίου. Μια έκχυση μάγματος υποβρύχια πιθανότατα προκάλεσε έναν υπάρχοντα λόφο στερεοποιημένου μάγματος να διαρρήξει την επιφάνεια του νερού δημιουργώντας το νέο νησί αναφέρουν οι ειδικοί. Η έκρηξη είναι σε εξέλιξη και η συνεχής προσθήκη ηφαιστειακών πετρωμάτων στο νεοσύστατο νησί θα μπορούσε να το προστατεύσει από τη γρήγορη διάβρωση. Δεν είναι σαφές πόσο θα διαρκέσει η τελευταία έκρηξη, αλλά το νέο νησί θα μπορούσε να συγχωνευθεί με την Ίβο Τζίμα εκτιμούν οι επιστήμονες που παρακολουθούν το φαινόμενο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1534817/ena-neo-nisi-gennietai-apo-ypothalassia-ifaisteiaki-ekrixi-ston-eiriniko-okeano-vinteo/

Εντοπίστηκε η κρυψώνα του οξυγόνου στην Αφροδίτη. Η Αφροδίτη ήταν κάποτε ένας κόσμος φιλικός στη ζωή. πηγή φωτό ( ESA/AOES Medialab) Βρέθηκε ατομικό οξυγόνο στην ατμόσφαιρα του τοξικού πλανήτη.Το οξυγόνο αντιπροσωπεύει περίπου το 21% του αέρα της Γης, με την υπόλοιπη ατμόσφαιρά μας να είναι κυρίως άζωτο. Οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, όπως γνωρίζουμε καλά χρειάζονται οξυγόνο για να επιβιώσουν.Η Αφροδίτη αν και σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία ήταν για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα ένας πλανήτης https://www.naftemporiki.gr/tag/planites/με συνθήκες φιλικές στη ζωή παρόμοιες με αυτές της Γης με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται από την επιστημονική κοινότητα «δίδυμη αδελφή» της στη συνέχεια για άγνωστο λόγο μετατράπηκε σε ένα απόλυτα τοξικό κόσμο.Στην παχιά και επιβλαβή ατμόσφαιρά της κυριαρχεί το διοξείδιο του άνθρακα σε ποσοστό 96,5% με μικρότερες ποσότητες αζώτου και άλλων στοιχείων.Το οξυγόνο φαινόταν να είναι εξαφανισμένο στην Αφροδίτη. Χρησιμοποιώντας ένα όργανο στο αερομεταφερόμενο παρατηρητήριο SOFIA, ένα αεροσκάφος Boeing 747SP τροποποιημένο για να μεταφέρει τηλεσκόπιο υπερύθρων σε ένα κοινό πρότζεκτ μεταξύ της NASA και του Γερμανικού Αεροδιαστημικού Κέντρου, οι επιστήμονες εντόπισαν τώρα ατομικό οξυγόνο σε ένα λεπτό στρώμα που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο άλλα στρώματα της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης.Το ατομικό οξυγόνο (O1 ή O) είναι μια αλλομορφή του οξυγόνου, αποτελείται από ένα μόνο άτομο οξυγόνου και αν και είναι αναπνεύσιμο δεν επιβιώνει για πολύ στην κατώτερη ατμόσφαιρα της Γης και στην επιφάνεια της. Οι ερευνητές εντόπισαν απευθείας οξυγόνο για πρώτη φορά στην πλευρά της Αφροδίτης που βλέπει προς τον Ήλιο«Αυτή η ανίχνευση ατομικού οξυγόνου στην Αφροδίτη είναι άμεση απόδειξη για τη δράση της φωτοχημείας που προκαλείται από την υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία και για τη μεταφορά των υλικών της από τους ανέμους της ατμόσφαιρας της Αφροδίτης. Στη Γη, το στρώμα του στρατοσφαιρικού όζοντος που προστατεύει τη ζωή μας αντιπροσωπεύει ένα πολύ γνωστό παράδειγμα τέτοιας φωτοχημείας» δήλωσε ο αστροφυσικός Ινστιτούτο Max Planck για τη Ραδιοαστρονομία και συν-συγγραφέας της μελέτης Χέλμουτ Βίζεμεϊερ. Που κρύβεται Στην Αφροδίτη, υπάρχει ένα στρώμα νεφών που περιέχει θειικό οξύ σε ύψος περίπου 65 χλμ. πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη με ανέμους επιπέδου τυφώνα να πνέουν προς την αντίθετη κατεύθυνση της περιστροφής του πλανήτη. Περίπου 120 χλμ. πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη ισχυροί άνεμοι πνέουν στην ίδια κατεύθυνση με την περιστροφή του πλανήτη.Το οξυγόνο βρέθηκε να συγκεντρώνεται ανάμεσα σε αυτά τα δύο στρώματα, σε υψόμετρο περίπου 100 χλμ. Η θερμοκρασία του οξυγόνου βρέθηκε να κυμαίνεται από μείον 120 βαθμούς Κελσίου στην πλευρά της ημέρας του πλανήτη έως μείον 160 βαθμούς Κελσίου στη νυχτερινή του πλευρά.Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνταν προηγουμένως για την ανίχνευση οξυγόνου στην Αφροδίτης στην πλευρά της ημέρας ήταν έμμεσες, βασισμένες σε μετρήσεις άλλων μορίων σε συνδυασμό με φωτοχημικά μοντέλα. «Είμαστε ακόμη στην αρχή της κατανόησης της εξέλιξης της Αφροδίτης και γιατί είναι τόσο διαφορετική από τη Γη» λέει ο Χάινς Βίλχεμ Χιούμπερς επιστήμονας του Γερμανικού Κέντρου Αεροδιαστήματος (η διαστημική υπηρεσία της Γερμανίας), επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που δημοσιεύει τα ευρήματα της στην επιθεώρηση «Nature Communications». https://www.naftemporiki.gr/techscience/1534908/entopistike-i-krypsona-toy-oxygonoy-stin-afroditi/