Δροσος Γεωργιος

Οι πανάρχαιοι γαλαξίες που ανακάλυψε πρόσφατα το James Webb είναι υπέρλαμπροι αλλά… άδειοι από άστρα. Νεά μελέτη ανατρέπει τα δεδομένα δύο σημαντικών ανακαλύψεων που έκανε το πανίσχυρο διαστημικό τηλεσκόπιο.Πρόσφατα ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα δύο διαφορετικών ερευνών που έγιναν με το πανίσχυρο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb το οποίο εντόπισε εκατοντάδες αρχέγονους γαλαξίες που σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις ήταν γαλαξίες μεγάλου μεγέθους και διέθεταν τεράστιο αριθμό άστρων. Το γεγονός αυτό προκάλεσε έκπληξη δεδομένου ότι η ηλικία αυτών των γαλαξιών τοποθετήθηκε περίπου 500-600 εκατ. έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος.Σύμφωνα με τη κρατούσα κοσμολογική θεωρία εκείνη την χρονική περίοδο οι συνθήκες που επικρατούσαν στο Σύμπαν ήταν τέτοιες που θεωρητικά επέτρεπαν μεν τον σχηματισμό γαλαξιών αλλά με πολύ μικρό αριθμό και απλοικών άστρων άρα αυτοί οι γαλαξίες εκτός των άλλων είχαν πολύ μικρή ως μηδαμινή φωτεινότητα.Όμως οι γαλαξίες που εντόπισε το James Webb ήταν ιδιαίτερα λαμπεροί γεγονός που οδήγησε τις ερευνητικές ομάδες αλλά και τους ειδικούς να θεωρήσουν ότι ο λαμπρός φωτισμός των γαλαξιών οφείλεται σε μαζική παρουσία άστρων γεγονός όμως που πονοκεφαλιάζει την επιστημονική κοινότητα για το πώς συνέβη κάτι τέτοιο στις δεδομένες κοσμικές συνθήκες εκείνης της περιόδου. Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Northwestern στις ΗΠΑ επιχειρεί να λύσουν αυτό το μυστήριο.Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα αυτοί αρχέγονοι οι λαμπεροί γαλαξίες που εντόπισε το James Webb ακολουθούσαν τους κανόνες του κοσμικού περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκονταν δηλαδή είχαν λίγα άστρα. Αυτό που συνέβη σύμφωνα με τους ερευνητές ήταν ότι στους γαλαξίες αυτούς τα άστρα για μια σειρά από αιτίες δεν ακολούθησαν την συμβατική διαδικασία της γέννησης τους η οποία ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα άστρα σε αυτούς τους γαλαξίες γεννήθηκαν ξαφνικά με ένα κοσμικό… τοκετό που παρήγαγε έντονο φως και έτσι μπορεί οι γαλαξίες να είχαν μικρό αριθμό άστρων όπως έπρεπε αλλά απλά αυτά φωτοβολούσαν έντονα καθώς γεννιόντουσαν ξεγελώντας τους επιστήμονες για το μέγεθος του κάθε γαλαξία.Όπως είναι ευνόητο αναμένονται νέες μελέτες για αυτούς τους γαλαξίες ώστε να δοθούν οριστικές απαντήσεις στο τι συμβαίνει με αυτούς αφού αν ισχύει το αρχικό σενάριο των γαλαξιών με μεγάλο αριθμό άστρων αλλάζει άρδην η θεώρηση που υπάρχει μέχρι σήμερα για την εξέλιξη του Σύμπαντος μετά την Μεγάλη Εκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο προέκυψε το Σύμπαν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1520866/oi-panarchaioi-galaxies-poy-anakalypse-prosfata-to-james-webb-einai-yperlamproi-alla-adeioi-apo-astra/

Μπενού: Η βιοψία ενός αστεροειδούς. Θα «ξεκλειδώσει» το μυστικό της δημιουργίας του ηλιακού συστήματος Δείγματα του αστεροειδούς Μπένου μετέφερε στη Γη στις αρχές της εβδομάδας η αποστολή «OSΙRIS-REx» της NASA. Η μελέτη τους θα αποκαλύψει μυστικά για τη δημιουργία του Σύμπαντος, αλλά και θα συμβάλει στην προσπάθεια να αποφευχθεί μια μοιραία σύγκρουση. Στη μυθολογία της αρχαίας Αιγύπτου «Μπένου» είναι η ονομασία μιας ιπτάμενης θεότητας, ένα πανέμορφο και υπέρκομψο φτερωτό πλάσμα με μακρύ λαιμό και υπέροχο φτέρωμα που πετούσε στο χάος πριν ακόμη από τη δημιουργία του κόσμου. Στη συνέχεια, ακουμπώντας για λίγο επάνω σε έναν πολύ μικρό βράχο, η κραυγή του έσπασε την αρχέγονη σιωπή, κάπως σαν να έδωσε το σύνθημα για την εξέλιξη της δημιουργίας.Στην ιστορία της εξερεύνησης του Διαστήματος Μπένου είναι και ένας αστεροειδής με διάμετρο όχι μεγαλύτερη από 500 μέτρα, συμπίλημα από βραχώδη απομεινάρια της δημιουργίας του ηλιακού μας συστήματος. Αστεροειδείς ονομάζονται τα μικρά σώματα του ηλιακού συστήματος, σε τροχιά γύρω από τον Ηλιο, και υπολογίζεται ότι υπάρχουν εκατομμύρια από αυτούς, με το μέγεθός τους να ποικίλει από λίγες δεκάδες μέτρα μέχρι και εκατοντάδες χιλιόμετρα. Η πλειονότητα των αστεροειδών είναι συγκεντρωμένη σε δύο Ζώνες: στην Κύρια Ζώνη και στη Ζώνη του Κάιπερ.Με τον αστεροειδή Μπένου, αντιστρέφοντας κάπως την αιγυπτιακή μυθολογία, ήλθε σε επαφή για όχι παραπάνω από πέντε έως δέκα δευτερόλεπτα το χωρίς ανθρώπινο πλήρωμα διαστημόπλοιο «Οσιρις-Ρεξ» (OSIRIS-REx). Και αμέσως πήρε τον δρόμο της επιστροφής, αποσπώντας πρώτα βιαστικά μερικά χαλίκια και λίγη άμμο, όχι παραπάνω από 250 γραμμάρια (κάποια χύθηκαν και στο πολύ γρήγορο ανέβασμα καθώς δεν έκλεισε μια θυρίδα). Ο αστεροειδής Μπενού Πρόκειται όμως για ένα αξιοθαύμαστο ταξίδι περίπου 1 δισεκατομμυρίου 900 εκατομμυρίων χιλιομέτρων συνολικά, με διάρκεια επτά ολόκληρα χρόνια και επιστροφή στον γήινο ουρανό την περασμένη Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου 2023. Το «Οσιρις-Ρεξ» δεν προσγειώθηκε καν. Πλησίασε όσο χρειαζόταν τον πλανήτη μας, εκτόξευσε πάνω από τη γήινη ατμόσφαιρα προς την επιφάνεια της Γης την κάψουλα με έγκλειστο το πολύτιμο φορτίο και συνέχισε για ένα ακόμη πολύχρονο ταξίδι. Που μετά από έξι χρόνια θα το φέρει κοντά σε έναν άλλο αστεροειδή, τον Απόφη. Γιατί «πήγαμε» έως εκεί Ο αστεροειδής Μπένου έχει το σχήμα μιας μικρής «πατάτας», με τη μεγαλύτερη διάμετρό του να είναι μόλις 500 μέτρα. Αλλά είναι μια πατάτα τόσο χαλαρή στη σύστασή της που είναι σαν να την έχεις… βράσει υπερβολικά. Οπότε το «έδαφος» κάτω από το βάρος ενός συμπαγούς σώματος υποχωρεί όπως όταν περπατάς σε ένα παχύ στρώμα από άδεια πλαστικά μπαλάκια. Το ότι ταυτόχρονα όμως είναι και τόσο μεγάλη σε ηλικία, αφού το υλικό της υπολογίζεται να έχει μια ηλικία 4,5 δισεκατομμυρίων χρόνων, την κάνει να είναι τόσο πολύτιμη. Για την αιώνια αναζήτηση του πώς σχηματίστηκε το ηλιακό μας σύστημα και ο δικός μας πλανήτης.Και πιο αξιοπρόσεκτο ακόμη γίνεται αυτό το απειροελάχιστο συμπαντικό σώμα εξαιτίας της πρόβλεψης από τη NASA ότι υπάρχει η πιθανότητα, έστω 1 στις 2.700, να συγκρουστεί με τη Γη μεταξύ των ετών 2.175 και 2.199 έχοντας μια κινητική ενέργεια ισοδύναμη με 1 δισεκατομμύριο τόνων τρινιτροτολουόλης αν αυτοί αναφλεγούν. Με θύματα όπως υπολογίζεται κάποια εκατομμύρια κατοίκους.Το πολύχρονο ταξίδι του «Οσιρις-Ρεξ» θα βοηθήσει και στην κατανόηση του πώς η θερμική ακτινοβολία του ηλίου παρασύρει τον Μπένου σε μια τροχιά πλησιέστερη και άρα όλο και πιο επικίνδυνη για τη Γη. Πρόκειται για το φαινόμενο Γιαρκόβσκι, όπου σε ένα περιστρεφόμενο σώμα στο Διάστημα ενεργεί μια δύναμη, προκαλούμενη από την ανισότροπη εκπομπή θερμικών φωτονίων. Λόγω της ορμής τους, στους μικρούς μετεωρίτες ή τους μικρούς αστεροειδείς μόνον (με διάμετρο από 10 εκατοστά έως 10 χιλιόμετρα) η επιρροή του φαινομένου είναι πιο αισθητή. Η αλλαγή της θερμοκρασίας ενός αντικειμένου που θερμαίνεται από την ακτινοβολία (εδώ είναι ο Ηλιος που προκαλεί το φαινόμενο) επηρεάζει τη θέση του άξονα περιστροφής προκαλώντας μια μετάθεσή του. Πώς προέκυψαν τα λάφυρα Ο τρόπος που θα αποσπούσε ο «Οσιρις» το δείγμα από το έδαφος του αστεροειδούς ήταν φυσικά ένα πρόβλημα για τους εμπλεκόμενους επιστήμονες. Προκρίθηκε κατ’ αρχάς η διαδικασία, γνωστή και από την αεροπορία ως TouchAndGo (TAG), δηλαδή ακουμπώ για μια στιγμή στο έδαφος και αμέσως ανυψώνομαι. Αλλά και πάλι λόγω της σαθρότητας του εδάφους θα ήταν παρακινδυνευμένη μια προσεδάφιση του όλου συστήματος. Γι’ αυτό με ελεγχόμενες πυροδοτήσεις ανασταλτικών πυραύλων μειώθηκε αρκετά η ταχύτητα προσέγγισης και έφθασε με τρομακτική ακρίβεια στο επιλεγμένο σημείο μετά από δυο ετών κατοπτεύσεις, όντας σε τροχιά. Το σημείο αυτό ήταν ακριβώς επάνω από τον κρατήρα του Αηδονιού, μια επιφάνεια όχι μεγαλύτερη από δυο γήπεδα του τένις.Οκτώβριος του 2021 και ένας αρθρωτός βραχίονας με μήκος 1,8 μέτρα ξεδιπλώθηκε έχοντας στην άκρη του κάτι που σε όλους θύμισε εξωτερικά το στρογγυλό φίλτρο αέρα στα συμβατικά αυτοκίνητα. Ομως ήταν κάτι πιο περίπλοκο. Στο επάνω άκρο του βραχίονα υπήρχε μια φιάλη με πεπιεσμένο άζωτο. Τη στιγμή της επαφής με το έδαφος χάρη στο κατάλληλο σήμα από τη φιάλη έφευγε το άζωτο με πίεση και έφθανε ταχύτατα στην περιφέρεια αυτού του κυκλικού «φίλτρου» που ήταν στην πραγματικότητα ένας χώρος αποθήκευσης. Καθώς ο βραχίονας εισχωρούσε περίπου σε βάθος 40 εκατοστών, το αέριο με την ορμή του ανάδευε το έδαφος γύρω, ωθώντας άμμο και μικρές πέτρες στο εσωτερικό αυτού του αποθηκευτικού χώρου. Μια διαδικασία με διάρκεια μικρότερη και από 10 δευτερόλεπτα. Το σκάφος OSIRIS-REx κατάφερε να αγγίξει τον αστεροειδή Bennu για να συλλέξει δείγμα από την επιφάνειά του. Προσεδαφίστηκε για λίγο σ‘ αυτόν (η επαφή κράτησε μόνο μερικά δευτερόλεπτα), μέσα σε ένα μικρό κρατήρα στο βόρειο ημισφαίριο του Bennu. Αμέσως εξέτεινε ένα ρομποτικό απορροφητικό βραχίονα μήκους 3,5 μέτρων για τη συλλογή του δείγματος από σκόνη και πέτρες. Αμέσως μετά ο αποθηκευτικός αυτός χώρος ανασύρεται (μαζί με το πολύτιμο φορτίο του πλέον) και από τον αρθρωτό βραχίονα που αναδιπλώνεται και τοποθετείται σε μια ειδική πυρίμαχη κάψουλα. Είναι αυτή που θα απελευθερωθεί στη συνέχεια, επιστρέφοντας ο «Οσιρις» προς τον πλανήτη μας. Σε απόσταση 102.000 χιλιομέτρων από τη Γη.Με τη βοήθεια αλεξίπτωτου η κάψουλα προσεδαφίστηκε σε μια ερημική έκταση 58 επί 14χιλιομέτρων στο Πεδίο Δοκιμών και Εκπαίδευσης του υπουργείου Αμυνας στη Γιούτα. Το αλεξίπτωτο άνοιξε για να επιβραδύνει την κάψουλα σε μια ήπια προσγείωση με ταχύτητα 17,7 χιλιομέτρων την ώρα. Εντοπίστηκε γρήγορα από τις ειδικές ομάδες, συσκευάστηκε προσεκτικά και ασηπτικά για τον (μάλλον ανύπαρκτο) κίνδυνο εξωγήινων μικροβίων και μεταφέρθηκε σε εργαστήρια της NASA για μια πρώτη επιθεώρηση. Εκεί θα εξετάσουν εξωτερικά ό,τι υπάρχει αλλά και πάλι με τεράστιες προφυλάξεις (χρησιμοποιώντας ακόμη και γάντια φουσκωμένα με αέριο άζωτο). Στη συνέχεια θα ανοιχτεί η κάψουλα, θα μοιραστεί μέρος του υλικού σε διάφορα εργαστήρια ανά τον κόσμο ενώ το 75% θα φυλαχτεί για μελέτες από τις επόμενες γενιές, όταν θα υπάρχουν περισσότερες γνώσεις και ερωτήματα που ακόμη δεν έχουν διατυπωθεί από τους σημερινούς κατοίκους της Γης. Πρόσω ολοταχώς για τον Απόφη Ο «Οσιρις» πέρασε λοιπόν για λίγο επάνω από τη Γη, της άφησε τη Δευτέρα ένα πολύτιμο δώρο και πέταξε πάλι για άλλα μέρη του Διαστήματος. Τώρα έχει αλλάξει κατεύθυνση και ταξιδεύει για τον αστεροειδή Απόφη. Εναν διαστημικό βράχο με διάμετρο ακόμη μικρότερη του Μπενού (μόλις 366 μέτρα) που ακριβώς στις 13 Απριλίου του 2029 θα έχει πλησιάσει όσο γίνεται περισσότερο τη Γη, θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή για μελέτη 18 μηνών.Προς τι όλες αυτές οι ενέργειες; Μα γιατί ψάχνουμε αδιάκοπα το πώς βρισκόμαστε εδώ. Επειδή το υλικό που παίρνεις από έναν αστεροειδή με τον τρόπο που περιγράψαμε είναι μοναδικό, καθαρό και γι’ αυτό πολύτιμο. Οι μετεωρίτες που πέφτουν στην επιφάνεια της Γης έχουν υποστεί διάφορες δοκιμασίες. Η τριβή τους με τη γήινη ατμόσφαιρα κατά την είσοδό τους σε αυτήν με τρομακτική ταχύτητα ανεβάζει τόσο τη θερμοκρασία που πολλά από τα πολύτιμα για τους ερευνητές στοιχεία καταστρέφονται. Το νερό επίσης κάνει και αυτό τη ζημιά του.Ενα δείγμα όμως με ηλικία μεγαλύτερη και από την ηλικία της Γης οι ειδικοί ελπίζουν ότι θα δώσει περισσότερες πληροφορίες για το πώς ξεκίνησε ο σχηματισμός του ηλιακού συστήματος, μετά η Γη και τελικά το να υπάρχει ζωή. Ενας άλλος λόγος μελέτης των αστεροειδών όπως ο Μπένου είναι το ότι υπάρχει ο φόβος σύγκρουσης στο μέλλον με κάποιον. Και η NASA, όπως αναφέραμε, εξετάζει το ενδεχόμενο ηθελημένης σύγκρουσης με κάποιο ειδικό διαστημόπλοιο-βλήμα ώστε να τον εκτρέψει σε μια κάπως διαφορετική και ακίνδυνη για τη Γη τροχιά. Κάτι που μένει να αποφασιστεί τον Σεπτέμβριο του… 2135! – https://www.tovima.gr/print/science/i-viopsia-enos-asteroeidous/

Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2023 στην κβαντική φυσική. Το Νόμπελ Xημείας 2023 απονεμήθηκε στους: Moungi G. Bawendi (MIT, ΗΠΑ), Louis E. Brus (Columbia, ΗΠΑ), Alexei I. Ekimov (Nanocrystals Technology Inc., ΗΠΑ) «για την ανακάλυψη και τη σύνθεση κβαντικών κουκκίδων» Φύτεψαν έναν σημαντικό σπόρο στη νανοτεχνολογία Το Νόμπελ Χημείας 2023 επιβραβεύει την ανακάλυψη και την ανάπτυξη των κβαντικών κουκκίδων, που ονομάζονται επίσης νανοκρύσταλλοι. Πρόκειται για μικρούς κρυστάλλους διάφορων υλικών με διαστάσεις μερικά νανόμετρα (1 νανόμετρο = 1 δισεκατομμυριοστό του μέτρου). Το ξεχωριστό ενδιαφέρον για τους νανοκρυστάλλους πηγάζει από το γεγονός ότι οι ιδιότητές τους δεν καθορίζονται μόνο από το είδος του υλικού από το οποίο είναι κατασκευασμένοι αλλά και από το μέγεθος του νανοκρυστάλλου. Αυτά τα ελάχιστα στοιχεία της νανοτεχνολογίας διαχέουν τώρα το φως τους από τηλεοράσεις και λαμπτήρες LED και μπορούν μεταξύ πολλών άλλων, να καθοδηγήσουν τους χειρουργούς όταν αφαιρούν ανεπιθύμητους όγκους. Οι ερευνητές ως επί το πλείστον χρησιμοποίησαν τις κβαντικές κουκκίδες για να δημιουργήσουν έγχρωμο φως. Πιστεύουν ότι στο μέλλον οι κβαντικές κουκκίδες μπορούν να συμβάλουν στην κατασκευή εύκαμπτων ηλεκτρονικών, μικροσκοπικών αισθητήρων, λεπτότερων ηλιακών κυττάρων και ίσως στην κρυπτογράφηση της κβαντικής επικοινωνίας. Οι ιδιότητες ενός στοιχείου εξαρτώνται από το πόσα ηλεκτρόνια διαθέτει. Όμως, όταν η ύλη συρρικνώνεται σε νανοδιαστάσεις εμφανίζονται κβαντικά φαινόμενα. Οι βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας 2023 κατάφεραν να παράξουν σωματίδια τόσο μικρά που οι ιδιότητές τους καθορίζονται από τα κβαντικά φαινόμενα. Τα σωματίδια, που ονομάζονται κβαντικές κουκκίδες, αποκτούν πλέον τεράστια σημασία στη νανοτεχνολογία. «Οι κβαντικές κουκκίδες διαθέτουν συναρπαστικές και ασυνήθιστες ιδιότητες. Είναι σημαντικό ότι έχουν διαφορετικά χρώματα ανάλογα με το μέγεθός τους», λέει ο Johan Åqvist, πρόεδρος της Επιτροπής Νόμπελ για τη Χημεία. Οι φυσικοί γνώριζαν εδώ και καιρό ότι θεωρητικά τα κβαντικά φαινόμενα μπορούσαν να εμφανιστούν σε νανοσωματίδια, αλλά στο παρελθόν ήταν σχεδόν αδύνατο να τα δημιουργήσουν. Επομένως, λίγοι άνθρωποι πίστευαν ότι αυτή η γνώση θα αξιοποιηθεί στην πράξη. Όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Alexei Ekimov κατάφερε να δημιουργήσει κβαντικά φαινόμενα που εξαρτώνται από το μέγεθος σε έγχρωμο γυαλί. Το χρώμα προήλθε από νανοσωματίδια χλωριούχου χαλκού και ο Ekimov έδειξε ότι το μέγεθος των σωματιδίων επηρέαζε κβαντομηχανικά το χρώμα του γυαλιού. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Louis Brus ήταν ο πρώτος επιστήμονας στον κόσμο που απέδειξε τα κβαντικά φαινόμενα σε νανοσωματίδια που επιπλέουν ελεύθερα σε ένα ρευστό. Το 1993, ο Moungi Bawendi έφερε επανάσταση στη χημική παραγωγή κβαντικών κουκκίδων, παίρνοντας σχεδόν τέλεια σωματίδια. Αυτή η υψηλή ποιότητα ήταν απαραίτητη για να χρησιμοποιηθούν σε εφαρμογές. Οι κβαντικές κουκκίδες φωτίζουν πλέον οθόνες υπολογιστών και οθόνες τηλεόρασης που βασίζονται στην τεχνολογία QLED. Προσθέτουν επίσης απόχρωση στο φως ορισμένων λαμπτήρων LED, και βιοχημικοί και γιατροί τις χρησιμοποιούν για να χαρτογραφήσουν βιολογικούς ιστούς. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι στο μέλλον οι κβαντικές κουκκίδες θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στα εύκαμπτα ηλεκτρονικά, μικροσκοπικούς αισθητήρες, λεπτότερα ηλιακά κύτταρα και κρυπτογραφημένη κβαντική επικοινωνία – καθώς μόλις τώρα ξεκινήσαμε να εξερευνούμε τις δυνατότητες αυτών των μικροσκοπικών σωματιδίων. πηγή: https://www.nobelprize.org/prizes/chemistry/2023/press-release/ ====================================== Παρακολουθείστε την ανακοίνωση του βραβείου Νόμπελ Χημείας 2023: Πέρυσι (2022) το βραβείο Νόμπελ Χημείας δόθηκε στους Carolyn R. Bertozzi, Morten Meldal και K. Barry Sharpless «για την ανάπτυξη της κλικ χημείας και της βιοορθογωνικής χημείας«. O K. Barry Sharpless βραβεύθηκε με Νόμπελ Χημείας και το 2001. Μπορείτε να δείτε όλα τα ονόματα των βραβευθέντων με Νόμπελ Χημείας από το 1901 μέχρι σήμερα βρίσκονται ΕΔΩ: https://www.nobelprize.org/prizes/lists/all-nobel-prizes-in-chemistr

Πώς διατηρούν οι αστροναύτες την τάξη και την καθαριότητα στο «διαστημικό σπίτι» τους; Ο εβδομαδιαίος καθαρισμός του ISS είναι μια υποχρεωτική και χρονοβόρα διαδικασία! Ο Konstantin Borisov έδειξε πώς ξεφορτώνονται τη σκόνη στην τροχιά και πού βάζουν τα σκουπίδια. Πόσος χρόνος πιστεύετε ότι χρειάζεται για τον καθαρισμό του σταθμού; Η απάντηση βρίσκεται στο βίντεο! https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456243745%2F11cdca66b74b8c6a0f%2Fpl_wall_-30315369 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568085

Καίγεται υπέροχα 🔥 Ποιος θα πίστευε ότι μια σχετικά μικρή συσκευή ανάφλεξης χρησιμοποιείται για έναν ισχυρό κινητήρα. Απλό, αποτελεσματικό και αρκετά φιλικό προς το περιβάλλον 😇 Ξύλινα στηρίγματα σε σχήμα Τ εγκαθίστανται κάτω από τους θαλάμους καύσης των οχημάτων εκτόξευσης Soyuz. Κατασκευασμένο από σημύδα - καίγεται πιο σταθερά ακόμα και με καύσιμο πυραύλων 🌳 ⚡ Στα στηρίγματα υπάρχουν πυροτεχνικά πούλια με αισθητήρες, τα οποία κατόπιν εντολής πυρπολούνται με ηλεκτρική ασφάλεια. Μόλις περάσει η σπίθα και το πούλι έχει φουντώσει, η επαφή ανοίγει. Το σύστημα πυραύλων λαμβάνει ένα σήμα και οι βαλβίδες του θαλάμου καύσης ανοίγουν για την παροχή καυσίμου. 👇 Και σε λίγα δευτερόλεπτα μας περιμένει μια τόσο όμορφη εικόνα! https://vk.com/presscentre.energia?z=video-167742670_456239326%2F952ab0ec9476d2c17b%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/presscentre.energia?w=wall-167742670_3178

Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2023 Το Νόμπελ Φυσικής 2023 απονεμήθηκε στους: στους Pierre Agostini (The Ohio State University, Columbus, HΠΑ), Ferenc Krausz (Max Planck Institute of Quantum Optics, Garching and Ludwig-Maximilians-Universität München, Γερμανία) και Anne L’Huillier (Lund University, Σουηδία…) «για την ανάπτυξη πειραματικών μεθόδων που παράγουν παλμούς φωτός διάρκειας attosecond για την μελέτη της δυναμικής των ηλεκτρονίων στην ύλη». Υπενθυμίζεται ότι 1 attosecond=1×10−18 sec =0,000000000000000001 sec. Τα πειράματα με το φως αποτυπώνουν τις πιο σύντομες στιγμές Οι τρεις βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής 2023 με τα πειράματά τους, έδωσαν στην ανθρωπότητα νέα εργαλεία για την εξερεύνηση του κόσμου των ηλεκτρονίων μέσα στα άτομα και τα μόρια. Οι Pierre Agostini, Ferenc Krausz και Anne L’Huillier ανέδειξαν έναν τρόπο δημιουργίας εξαιρετικά σύντομων παλμών φωτός που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση των ταχέων διεργασιών στις οποίες τα ηλεκτρόνια κινούνται ή μεταβάλλεται η ενέργειά τους. Τα ταχέως κινούμενα γεγονότα ρέουν το ένα μετά το άλλο όταν γίνονται αντιληπτά από τον άνθρωπο, ακριβώς όπως μια ταινία που αποτελείται από ακίνητες εικόνες γίνεται αντιληπτή ως συνεχής κίνηση. Αν θέλουμε να διερευνήσουμε πραγματικά πολύ σύντομα γεγονότα, χρειαζόμαστε ειδική τεχνολογία. Στον κόσμο των ηλεκτρονίων, οι αλλαγές συμβαίνουν σε λίγα δέκατα του αττοδευτερόλεπτου (1 attosecond=1×10−18 sec) . Μετρείστε τα δεκαδικά του ατοδευτερολέπτου (όταν εκφράζεται σε δευτερόλεπτα) και συγκρίνετε με τον αριθμό των μηδενικών της ηλικίας του σύμπαντος (όταν αυτή εκφράζεται σε δευτερόλεπτα). Τι παρατηρείτε; Τα πειράματα των βραβευθέντων φυσικών παρήγαγαν παλμούς φωτός τόσο σύντομους που μετρώνται σε ατοδευτερόλεπτα, αποδεικνύοντας έτσι ότι αυτοί οι παλμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να πάρουμε εικόνες διεργασιών μέσα στα άτομα και τα μόρια. Το 1987, η Anne L’Huillier ανακάλυψε ότι πολλοί υπερτόνοι φωτός προέκυψαν όταν μετέδιδε το υπέρυθρο φως λέιζερ διαμέσου ενός ευγενούς αερίου. Οι υπερτόνοι προκαλούνται από το φως του λέιζερ που αλληλεπιδρά με τα άτομα του αερίου, δίνοντας σε μερικά ηλεκτρόνια επιπλέον ενέργεια που στη συνέχεια εκπέμπεται ως φως. Η Anne L’Huillier συνέχισε να εξερευνά αυτό το φαινόμενο, θέτοντας τις βάσεις για μεταγενέστερες ανακαλύψεις. Ένα σύστηµα µπορεί να δονηθεί µε πολλούς τρόπους. Ο χαµηλότερος σε συχνότητα τρόπος δόνησης ονοµάζεται θεµελιώδης. Οι τρόποι οι οποίοι είναι ακέραια πολλαπλάσια (ή σχεδόν ακέραια) ονοµάζονται αρµονικοί (harmonics). Ο όρος πρώτη αρµονική αναφέρεται στον θεµελιώδη τρόπο δόνησης. Πολλά δονούµενα συστήµατα έχουν τρόπους δόνησης οι οποίοι δεν είναι ακέραια πολλαπλάσια του θεµελιώδη τρόπου. Αυτοί οι τρόποι ονοµάζονται υπέρτονοι (overtones). Μπορούµε να θεωρήσουµε ότι οι αρµονικές είναι µία ειδική περίπτωση υπερτόνων. Θα πρέπει να σηµειωθεί ότι ο όρος αρµονικές περιλαµβάνει και τον θεµελιώδη τρόπο, ενώ αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση των υπερτόνων. Το 2001, ο Pierre Agostini πέτυχε να παράγει και να διερευνήσει μια σειρά από διαδοχικούς παλμούς φωτός, στους οποίους κάθε παλμός διαρκούσε μόλις 250 attoseconds. Ταυτόχρονα, ο Ferenc Krausz πραγματοποιούσε ένα άλλο είδος πειράματος, ένα πείραμα που κατέστησε δυνατή την απομόνωση ενός μόνο παλμού φωτός που διήρκεσε 650 attoseconds.Οι συνεισφορές των βραβευθέντων επέτρεψαν τη διερεύνηση διαδικασιών που είναι τόσο γρήγορες που στο παρελθόν ήταν αδύνατο να μελετηθούν.«Μπορούμε τώρα να ανοίξουμε την πόρτα στον κόσμο των ηλεκτρονίων. Η φυσική του Attosecond μας δίνει την ευκαιρία να κατανοήσουμε μηχανισμούς που πρωταγωνιστούν ηλεκτρόνια. Το επόμενο βήμα θα είναι η αξιοποίησή τους», λέει η Eva Olsson, Πρόεδρος της Επιτροπής Νόμπελ Φυσικής.Υπάρχουν πιθανές εφαρμογές σε πολλούς διαφορετικούς τομείς. Στην ηλεκτρονική, για παράδειγμα, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε και να ελέγξουμε πώς συμπεριφέρονται τα ηλεκτρόνια σε ένα υλικό. Οι παλμοί Attosecond μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώριση διαφορετικών μορίων, όπως στην διαγνωστική ιατρική. διαβάστε περισσότερα: 1. Popular science background: Electrons in pulses of light (pdf) 2. Scientific Background: “For experimental methods that generate attosecond pulses of light for the study of electron dynamics in matter” (pdf) πηγή: https://www.nobelprize.org/prizes/physics/2023/press-release/ ======================================== Παρακολουθείστε την ανακοίνωση του βραβείου Νόμπελ Φυσικής 2023: Περιμένοντας την ανακοίνωση από την επιτροπή των Νόμπελ, ας δούμε τί λένε τα προγνωστικά: Πιθανοί υποψήφιοι για το Νόμπελ Φυσικής 2023 και ποιοί βραβεύθηκαν πέρυσι:Βραβείο Νόμπελ Φυσικής 2022 https://physicsgg.me/2023/10/02/βραβείο-νόμπελ-φυσικής-2023/

"Luna-25": προκαταρκτικά αποτελέσματα των εργασιών για τον προσδιορισμό των λόγων για την ανώμαλη λειτουργία του σταθμού Στις 19 Αυγούστου, κατά την έκδοση ενός διορθωτικού παλμού για τη μεταφορά του διαστημικού σκάφους από μια κυκλική σεληνιακή τροχιά σε μια ελλειπτική τροχιά πριν από την προσγείωση, το σύστημα πρόωσης Luna-25 λειτούργησε για 127 δευτερόλεπτα αντί για τα προγραμματισμένα 84 δευτερόλεπτα. Ως αποτέλεσμα, ο σταθμός πέρασε σε μια μη σχεδιασμένη ανοικτή τροχιά και συγκρούστηκε με τη σεληνιακή επιφάνεια. Διαπιστώθηκε ότι η πιο πιθανή αιτία του ατυχήματος ήταν η μη φυσιολογική λειτουργία του ενσωματωμένου συγκροτήματος ελέγχου, που σχετίζεται με την αποτυχία ενεργοποίησης της μονάδας επιταχυνσιόμετρου στη συσκευή BIUS-L (μονάδα μέτρησης γωνιακής ταχύτητας) λόγω της πιθανής εισόδου σε μια συστοιχία δεδομένων εντολών με διαφορετικές προτεραιότητες για την εκτέλεσή τους από τη συσκευή. Σε αυτή την περίπτωση, η κατανομή των εντολών σε πίνακες δεδομένων είναι τυχαίας (πιθανολογικής) φύσης. Από αυτή την άποψη, το ενσωματωμένο συγκρότημα ελέγχου έλαβε μηδενικά σήματα από τα επιταχυνσιόμετρα της συσκευής BIUS-L. Αυτό δεν επέτρεψε, κατά την έκδοση διορθωτικού παλμού, να καταγραφεί η στιγμή που επιτεύχθηκε η απαιτούμενη ταχύτητα και να απενεργοποιηθεί έγκαιρα το σύστημα πρόωσης του διαστημικού σκάφους, με αποτέλεσμα η διακοπή λειτουργίας του να γίνει σύμφωνα με μια προσωρινή ρύθμιση. Έχουν διαμορφωθεί συστάσεις για πρόσθετες δραστηριότητες για επόμενες σεληνιακές αποστολές. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568084

Το Hubble παρατήρησε γαλαξία που συνταξιοδοτείται (βίντεο) Ο γαλαξίας NGC 4654 όπως τον κατέγραψε το Hubble. πηγή φωτό (NASA’s Hubble Space Telescope, ESA, and J. Lee) Έχει ξεκινήσει η διαδικασία διακοπής παραγωγής νέων άστρων.Tο σπειροειδή γαλαξία NGC 4654 στον αστερισμό της Παρθένου παρατήρησε και κατέγραψε λεπτομερείς εικόνες το διαστημικό τηλεσκόπια Hubble. Ο γαλαξίας εμφανίζει στροβιλιζόμενους έναστρους βραχίονες. Ο γαλαξίας έχει ένα ιδιαίτερα λαμπρό πυρήνα και χαρακτηρίζεται ως “ενδιάμεσος γαλαξίας” επειδή έχει χαρακτηριστικά γαλαξιών που διαθέτουν σπείρες και γαλαξιών που δεν διαθέτουν. Το NGC 4654 βρίσκεται ακριβώς βόρεια του ουράνιου ισημερινού, καθιστώντας το ορατό από το βόρειο ημισφαίριο και το μεγαλύτερο μέρος του νότιου ημισφαιρίου. Ο γαλαξίας απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ο γαλαξίας NGC 4654 όπως τον κατέγραψε το Hubble. πηγή φωτό (NASA’s Hubble Space Telescope, ESA, and J. Lee) Ο NGC 4654 είναι ένας από τους πολλούς γαλαξίες του Σμήνους της Παρθένου που έχουν ασύμμετρη κατανομή αστεριών και ουδέτερου αερίου υδρογόνου που είναι μια ασταθής μορφή υδρογόνου. Όπως αναφέρει σε δημοσίευση της η NASA οι αστρονόμοι υποστηρίζουν ότι ο NGC 4654 μπορεί να βιώνει μια διαδικασία που οι επιστήμονες ονομάζουν «απογύμνωση» (ram pressure stripping) η οποία επιταχύνει το τέλος ενός γαλαξία. Το φαινόμενο αυτό ξεκινά όταν οι γαλαξιακοί άνεμοι αποδεικνύονται πιο ισχυροί από τις βαρυτικές δυνάμεις του γαλαξία στον οποίο δημιουργούνται και σπρώχνουν έξω αυτόν τα μοριακά του νέφη. Τα μοριακά νέφη είναι οι τόποι γέννησης άστρων και όπως είναι ευνόητο αν τα μοριακά νέφη απομακρυνθούν από ένα γαλαξία αυτός θα οδηγηθεί στο τέλος της ζωής του. Σύμφωνα με τους ειδικούς ρόλο στην εκκίνηση της απογύμνωσης στον NGC 4654 είχαν οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με τον γειτονικό γαλαξία NGC 4639. Η μελέτη των δεδομένων από τις παρατηρήσεις του Hubble αναμένεται να ρίξει νέο φως σε όλα τα κοσμικά φαινόμενα που σχετίζονται με την γήρανση των γαλαξιών αλλά και τις αλληλεπιδράσεις τους με άλλους γαλαξίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1520447/to-hubble-paratirise-galaxia-poy-syntaxiodoteitai-vinteo/

Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής 2023 Το Νόμπελ Ιατρικής του 2023 απονεμήθηκε στους Katalin Karikó και Drew Weissman για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με τροποποιήσεις της νουκλεοσιδικής βάσης που επέτρεψαν την ανάπτυξη αποτελεσματικών εμβολίων mRNA κατά του COVID-19. Μέσα από τα πρωτοποριακά ευρήματά τους, οι φετινοί βραβευθέντες έχουν αλλάξει ριζικά την κατανόησή μας για το πώς το mRNA αλληλεπιδρά με το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Συνέβαλαν στον πρωτοφανή ρυθμό ανάπτυξης εμβολίων κατά τη διάρκεια μιας από τις μεγαλύτερες απειλές για την ανθρώπινη υγεία στη σύγχρονη εποχή. Η Katalin Karikó γεννήθηκε το 1955 στο Szolnok της Ουγγαρίας. Έλαβε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο του Szeged το 1982 και πραγματοποίησε μεταδιδακτορική έρευνα στην Ουγγρική Ακαδημία Επιστημών στο Szeged μέχρι το 1985. Στη συνέχεια πραγματοποίησε μεταδιδακτορική έρευνα στο Temple University, Philadelphia, και στο University of Health Science στη Bethesda. Το 1989 διορίστηκε Επίκουρη Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, όπου παρέμεινε μέχρι το 2013. Μετά από αυτό, έγινε αντιπρόεδρος και αργότερα ανώτερη αντιπρόεδρος της BioNTech RNA Pharmaceuticals. Από το 2021, είναι καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Szeged και Επίκουρη Καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή Perelman στο Πανεπιστήμιο της Pennsylvania. Drew Weissman γεννήθηκε 1959 στο Lexington, της Μασαχουσέτης. Παραγματοποίησε τις βασικές σπουδές του και το διδακτορικό του στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης έως το 1987. Έκανε την κλινική του εκπαίδευση στο Ιατρικό Κέντρο Beth Israel Deaconess στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ και μεταδιδακτορική έρευνα στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας. Το 1997, ο Weissman ίδρυσε την ερευνητική του ομάδα στο Perelman School of Medicine στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Penn για την πρωτότυπη έρευνασχετικά με το RNA. πηγή: https://www.nobelprize.org/prizes/medicine/2023/press-release/ Διελεύκαναν έναν μηχανισμό που αφορά στην αντίδραση του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος στο συνθετικό mRNA Η έρευνα των Katalin Karikó και Drew Weissman επέτρεψε την αξιοποίηση του συνθετικού mRNA για την δημιουργία εμβολίων τα οποία όχι μόνο έσωσαν εκατομμύρια ζωές κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 η οποία οφείλεται στον ιό SARS-CoV-2, αλλά υπόσχονται να φέρουν επανάσταση στην ιατρική καθώς μια πληθώρα τέτοιων εμβολίων δοκιμάζονται ενάντια σε σειρά ασθενειών, μεταξύ των οποίων και ο καρκίνος. Η σειρά των γεγονότων στα κύτταρά μας έχει ως εξής: το DNA, το οποίο είναι ένα μεγάλο και δυσκίνητο μακρομόριο και βρίσκεται προστατευμένο στον πυρήνα του κυττάρου, κατέχει τις οδηγίες για όλες τις κυτταρικές λειτουργίες. Οι οδηγίες αποστέλλονται εκεί που πρέπει με τη βοήθεια του mRNA. Τα mRNA είναι μικρά και ευέλικτα (και ως εκ τούτου ικανότερα να ταξιδεύουν μέσα στο κύτταρο) και ως προς την χημική τους σύσταση θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ξαδέλφια του DNA. Οι παραπάνω ιδιότητες των μορίων mRNA (έχουμε τόσα πολλά όσες είναι και οι αντίστοιχες οδηγίες) έπεισαν την Καταλίν Καρικό ότι τα mRNA θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά. Για να μπορέσουν όμως να αξιοποιηθούν για θεραπευτικούς σκοπούς θα έπρεπε να μπορεί κανείς να συνθέσει συγκεκριμένα mRNA σε επαρκείς ποσότητες και αυτά τα συνθετικά mRNA να είναι συμβατά με τον ανθρώπινο οργανισμό. Και ενώ η σύνθεση συγκεκριμένων mRNA αποδείχθηκε σχετικά εύκολη υπόθεση, η εισαγωγή τους σε ανθρώπινα κύτταρα (σε κυτταροκαλλιέργειες) αποδείχθηκε προβληματική. Παρότι τα ανθρώπινα κύτταρα φιλοξενούν εκατομμύρια μόρια mRNA, αντιδρούσαν στον συνθετικό mRNA ως αυτό να ήταν ένα ξένο σώμα. Ειδικότερα, όπως διαπίστωσαν οι δύο φετινοί βραβευθέντες η εισαγωγή συνθετικού mRNA σε δενδριτικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (με τα οποία ήδη εργαζόταν ο Βάισμαν) προκαλούσε φλεγμονώδη αντίδραση. Γιατί άραγε; Αναζητώντας απάντηση σε αυτό το ερώτημα και μέσω μιας σειράς αριστοτεχνικά σχεδιασμένων πειραμάτων, οι δύο συνεργάτες τότε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ διαπίστωσαν ότι τα mRNA τα οποία υπάρχουν φυσικά στα κύτταρά μας φέρουν μια σειρά από χημικές αλλοιώσεις σε συγκεκριμένα νουκλετίδια (νουκλεοτίδια είναι τα μονομερή από τα οποία συντίθενται τα νουκλεϊνικά οξέα, δηλαδή το DNA και το RNA). Όταν οι δύο ερευνητές πέτυχαν να δημιουργήσουν τις ίδιες αλλοιώσεις στα συνθετικά μόρια mRNA διαπίστωσαν ότι αυτά όχι μόνο δεν γίνονταν αντικείμενο επίθεσης από το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και ότι οι οδηγίες που έφεραν μπορούσαν να αξιοποιηθούν από τα κύτταρα ως όφειλαν. Τα εμβόλια Δεν είναι διόλου περίεργο που τα mRNA αποτελούν άριστη επιλογή για τον σχεδιασμό εμβολίων. Για την παρασκευή εμβολίων αρχικά χρησιμοποιήθηκαν ολόκληροι παθογόνοι μικροοργανισμοί οι οποίοι είχαν υποστεί αλλοιώσεις ώστε να μειωθεί η μολυσματικότητά τους, στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν τμήματα αυτών και τελικά μέρος του DNA τους. Οπως όμως τονίσθηκε παραπάνω, τα mRNA είναι τα μόρια που φέρουν τις οδηγίες και ειδικότερα, τις οδηγίες για την σύνθεση συγκεκριμένων πρωτεϊνών. Αντί λοιπόν να πρέπει κανείς να απομονώσει από τους ιούς τις πρωτεϊνες που θα μπορούσαν να εγείρουν την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος και να τις εισάγει στον ανθρώπινο οργανισμό μέσω του εμβολίου (πράγμα που θα απαιτούσε τεράστιες καλλιέργειες του ιού με ότι αυτό συνεπάγεται), αρκεί να εισάγει τις οδηγίες για την σύνθεσή τους, δηλαδή το πολύ συγκεκριμένο mRNA που καθοδηγεί τα κύτταρα να παράγουν την επιθυμητή πρωτεϊνη. Τα πλεονεκτήματα αυτής της μεθόδου είναι προφανή: μείωση του χρόνου παρασκευής των εμβολίων και ευελιξία, ιδιαίτερα απαραίτητο προσόν όταν έχει κανείς να αντιμετωπίσει ιούς που μεταλλάσσονται. Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι τα mRNA εμβόλια ενάντια στον SARS-CoV-2 δημιουργήθηκαν ταχύτατα οφείλεται πρωτίστως στην δουλειά των δύο βραβευθέντων, αλλά και στη δουλειά άλλων επιστημόνων που βελτίωσαν τις τεχνικές που απαιτούνται για τη μεταφορά του mRNA στα κύτταρα. Δικαίωση Ορθώς όμως η Σουηδική Ακαδημία Επιστημών επέλεξε να τιμήσει μόνο αυτούς τους δύο ερευνητές. Αν δεν είχε επιλυθεί το πρόβλημα της συμβατότητας του συνθετικού mRNA με το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα, καμμιά από τις μετέπειτα βελτιώσεις δεν θα είχε υπάρξει. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι για την Καταλίν Καρικό το Νομπέλ είναι ίσως η μεγαλύτερη δικαίωση για την επιμονή και την πίστη της σε αυτό που έκανε. Σε πολλές περιπτώσεις στη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, συνέχισε να διερευνά τα του mRNA όταν σχεδόν ολόκληρη η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε ότι επρόκειτο για μια χαμένη υπόθεση. Τελικά ίσως η υπομονή και η επιμονή να είναι από τα βασικά προσόντα ενός καλού ερευνητή. https://www.tovima.gr/2023/10/02/science/nompel-iatrikis-poioi-einai-oi-epistimones-piso-apo-ta-emvolia-mrna-i-anakalypsi-i-dikaiosi/ ==================================== Παρακολουθείστε την ανακοίνωση του βραβείου Νόμπελ Ιατρικής 2023: Περιμένοντας την ανακοίνωση από την επιτροπή των Νόμπελ διαβάζουμε στα προγνωστικά της εταιρείας ανάλυσης Clarivate, ότι το φετινό βραβείο Ιατρικής θα μπορούσε να απονεμηθεί σε ερευνητές είτε για την πρωτοποριακή έρευνα της μεθόδου θεραπείας του καρκίνου CAR (χιμαιρικός υποδοχέας αντιγόνου) T κυττάρων ή για την υπολογιστική και πειραματική έρευνα που αποκαλύπτει τα πολύπλοκα μικροβιακά οικοσυστήματα του ανθρώπινου σώματος είτε για τις γενετικές και φυσιολογικές μελέτες του κύκλου ύπνου/αφύπνισης και την ανακάλυψη της υποκρετίνης/ορεξίνης ως σημαντικών ρυθμιστών του ύπνου που εμπλέκονται στα αίτια της ναρκοληψίας. https://physicsgg.me/2023/10/02/βραβείο-νόμπελ-ιατρικής-2023/

Ο κοσμοναύτης Konstantin Borisov 30 Σεπτεμβρίου 2023 στις 8:58 π.μ Πρόσφατα κάναμε την πρώτη μας μέτρηση σωματικού βάρους. Μια ειδική συσκευή είναι διαθέσιμη μόνο στο ρωσικό τμήμα του ISS (RS ISS), οπότε το πρωί ζυγιστήκαμε όλοι με άδειο στομάχι και στη συνέχεια όλοι οι αστροναύτες έφτασαν στη μονάδα υπηρεσίας μας ένας προς έναν και τους ζυγίσαμε επίσης . Η ατμόσφαιρα είναι σαν να βρίσκεσαι σε ιατρείο σχολείου. Για ακριβείς μετρήσεις, πρέπει να πιέσετε σφιχτά πάνω σε μια ειδική μπάρα και να κρατήσετε την αναπνοή σας. Η μπάρα ταλαντώνεται κατακόρυφα. Επιπλέον, μπορεί να φανεί με γυμνό μάτι ότι όταν ζυγίζονται ελαφριά θέματα, η συσκευή παράγει υψηλή συχνότητα ταλάντωσης, ενώ όταν τα βαριά η συχνότητα είναι πολύ χαμηλότερη. Η συσκευή είναι συνδεδεμένη σε φορητό υπολογιστή. Ο καθένας κάνει 3 μετρήσεις, λαμβάνεται το μέσο αποτέλεσμα. Η ακρίβεια είναι αρκετά υψηλή - και οι τρεις μετρήσεις είναι κοντά η μία στην άλλη. Η διαδικασία δεν είναι μόνο απλή, αλλά και διασκεδαστική: μια πολύ ασυνήθιστη στάση σώματος και μια μοναδική αίσθηση αιώρησης πάνω-κάτω με μηδενική βαρύτητα. Με δυσκολία συγκρατήσαμε το γέλιο μας (ίσως χρειαστούν 3 προσπάθειες). Επαναλαμβάνουμε ζυγίσεις μία φορά το μήνα. Οι περισσότεροι από εμάς παρουσιάσαμε μείωση στο σωματικό βάρος σε σύγκριση με τη μέτρηση πριν την έναρξη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε μηδενική βαρύτητα το σώμα «απαλλάσσεται» από τα υγρά και ανεξάρτητα από το πώς ασκείστε, η μυϊκή μάζα μειώνεται. Οι γιατροί μας προειδοποίησαν να μην ανησυχούμε ότι θα «ελαφρύνουμε» μερικά κιλά. Το επόμενο καθήκον μας είναι να ασκούμαστε τακτικά, να τρώμε καλά και να διατηρούμε σταθερό το «κοσμικό» σωματικό μας βάρος. Η επόμενη μέτρηση είναι στα μέσα Οκτωβρίου. https://vk.com/roscosmos?z=video-219235956_456239077%2F6062c2493b6b982a14%2Fpl_post_-219235956_5659 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568073

Γιούρι Μπορίσοφ: Η Ρωσία θα λάβει απόφαση για την παράταση της λειτουργίας του ISS μετά το 2028, με βάση την κατάσταση του σταθμού. Ο επικεφαλής της Roscosmos μίλησε στο Διεθνές Αστροναυτικό Συνέδριο IAC-2023 στο Μπακού. Ο Γιούρι Μπορίσοφ μίλησε για σχέδια για τη δημιουργία ενός αρθρωτού ρωσικού τροχιακού σταθμού, ο οποίος σχεδιάζεται να αναπτυχθεί την περίοδο 2027-2032. Το επιστημονικό πρόγραμμα θα σχετίζεται με την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, υλικών και φαρμάκων. Ο Γιούρι Μπορίσοφ σημείωσε ότι η ρωσική πλευρά είναι ανοιχτή στη διεθνή συνεργασία σε αυτό το έργο, παρέχοντας ευκαιρίες σε ξένους εταίρους τόσο να στείλουν κοσμοναύτες όσο και να κατασκευάσουν μεμονωμένες μονάδες. Επιπλέον, έθιξε θέματα δημιουργίας πολυδορυφορικών αστερισμών για τηλεπικοινωνιακούς σκοπούς και τηλεπισκόπησης της Γης, μιλώντας για τα ρωσικά έργα «Σφαίρα» και «Γκρίφιν». Ξεχωριστά, ο Γιούρι Μπορίσοφ επικεντρώθηκε στο πρόβλημα της ρύπανσης του διαστήματος κοντά στη Γη. Η Ρωσία σχεδιάζει να αναπτύξει την παρακολούθηση του διαστήματος δημιουργώντας ένα νέο με βάση το υπάρχον σύστημα - τον «Γαλαξία», το οποίο προτείνει επίσης να δημιουργήσει με τη συμμετοχή ξένων εταίρων που θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν τα αποτελέσματα της δουλειάς της. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456243743%2F0eaafe60ecd8c64db1%2Fpl_wall_-30315369 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568080

Το James Webb εντόπισε μυστηριώδη γιγάντια διαστημικά αντικείμενα που κυκλοφορούν ελεύθερα στο γαλαξία μας. Το νεφέλωμα του Ωρίωνα όπου κυκλοφορούν τα άγνωστα γιγάντια αντικείμενα. πηγή φωτό (NASA, ESA, M. Robberto (Space Telescope Science Institute/ESA) and the Hubble Space Telescope Orion Treasury Project Team) Πρόκειται για κοσμικά σώματα με μέγεθος παρόμοιο με αυτό του Δία.Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb εντόπισε στο νεφέλωμα του Ωρίωνα άγνωστης προς το παρόν ταυτότητας διαστημικά σώματα με μέγεθος παρόμοιο με αυτό του πλανήτη Δία τα οποία φαίνεται μάλιστα να κινούνται σε ζεύγη. Το τηλεσκόπιο παρατήρησε περίπου 40 ζεύγη τα οποία έλαβαν την ονομασία Jupiter Mass Binary Objects ή «JuMBOs». Οι αστρονόμοι προσπαθούν να διαπιστώσουν τι είδους κοσμικά αντικείμενα είναι τα JuMBOs.Μια πιθανότητα είναι ότι αυτά τα αντικείμενα αναπτύχθηκαν από περιοχές του νεφελώματος όπου η πυκνότητα του υλικού ήταν ανεπαρκής για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η δημιουργία ενός άστρου. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τα αντικείμενα αυτά δημιουργήθηκαν γύρω από αστέρια και στη συνέχεια εκτοξεύτηκαν στο διαστρικό Διάστημα μέσω διαφόρων αλληλεπιδράσεων. Σούπερ νεφέλωμα Το Νεφέλωμα του Ωρίωνα, γνωστό και ως Μέγα Νεφέλωμα του Ωρίωνος (μια ακριβέστερη ονομασία, καθώς στον αστερισμό Ωρίωνα υπάρχουν αρκετά άλλα νεφελώματα), αλλά και ως Μεσιέ 42 (Μ42), είναι διάχυτο νεφέλωμα νότια από τη Ζώνη του Ωρίωνα. Είναι ένα από τα φαινομενικώς φωτεινότερα νεφελώματα, ορατό με γυμνό μάτι σε σκοτεινό ουρανό. Το M42 απέχει από εμάς περίπου 1350 έτη φωτός και εκτιμάται ότι σχηματίστηκε πριν από περίπου 4,5 δισ. έτη.Το Νεφέλωμα του Ωρίωνα αποτελεί στην πραγματικότητα τμήμα ενός πολύ μεγαλύτερου νεφελώματος, που είναι γνωστό ως Σύμπλεγμα Μοριακών Νεφών του Ωρίωνα και εκτείνεται σε ολόκληρο τον αστερισμό. Το νεφέλωμα του Ωρίωνα περιλαμβάνει την κοντινότερη στη Γη περιοχή παραγωγής νέων αστέρων. Η πραγματική του διάμετρος εκτιμάται σε 24 έτη φωτός.Το Νεφέλωμα του Ωρίωνα είναι ένα από τα πλέον ερευνηθέντα και φωτογραφημένα ουράνια σώματα. Η μελέτη του έχει αποκαλύψει πολλά μυστικά για τη διαδικασία σχηματισμού νέων άστρων και πλανητών ενώ οι παρατηρήσεις αποκαλύπτουν πολλά κοσμικά φαινόμενα. Στο νεφέλωμα υπάρχουν επίσης υπερηχητικά «σφαιρίδια» αερίου που διατρυπούν τα πυκνά νέφη υδρογόνου του νεφελώματος. Το καθένα από αυτά τα σφαιρίδια είναι 10 φορές μεγαλύτερο από το Ηλιακό Σύστημα (ως την τροχιά του Πλούτωνα) και οι άκρες του τονίζονται από κυανή ακτινοβολία ατόμων σιδήρου, ενώ η γένεσή τους πιθανότατα οφείλεται σε κάποιο άγνωστο βίαιο γεγονός που έλαβε χώρα πριν από χίλια περίπου χρόνια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1520192/to-james-webb-entopise-mystiriodi-gigantia-diastimika-antikeimena-poy-kykloforoyn-eleythera-sto-galaxia-mas/

Τεχνητή νοημοσύνη και νευρολογία δημιουργούν ένα νέο κόσμο αρωμάτων. Νευροτεχνολογία και αλγόριθμοι γίνονται αρωματοποιοί.Η κατασκευή αρωμάτων είναι μια τέχνη που οι ρίζες της ανάγονται στην αρχαία Αίγυπτο και την αρχαία Ελλάδα και έρχεται τώρα η σύμπραξη επιστήμης και τεχνολογίας για να ανοίξει νέους δρόμους στην αρωματοποιία. Οι σύγχρονοι αρωματοποιοί στρέφονται τώρα στη σύμπραξη της τεχνητής νοημοσύνης και της νευρολογίας με στόχο να δημιουργήσουν μια νέα γενιά αρωμάτων που θα παράγουν διαφόρων συναισθήματα σε όσους έρχονται σε επαφή με αυτά. Αρώματα που άλλα θα προκαλούν αισθήματα ευχαρίστησης, άλλα συναισθήματα ηρεμίας ακόμη και αρώματα που θα φέρνουν σε όποιον τα μυρίζει υπνηλία.Ο Χιούγκο Φερέιρα είναι ερευνητής στο Ινστιτούτο Βιοφυσικής και Βιοϊατρικής Μηχανικής στη Λισαβόνα και χαρτογραφεί τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και την απόκριση στα αρώματα για να δημιουργήσει μια βάση δεδομένων με ουσίες και συστατικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αυτά τα νέας γενιάς αρώματα.Πολλές εταιρείες καλλυντικών έχουν επενδύσει σε νευρολογικές έρευνες με στόχο την δημιουργία αρωμάτων που θα κάνουν τους καταναλωτές να αισθάνονται όμορφα. Η L’Oréal συνεργάστηκε με την εταιρεία νευροτεχνολογίας Emotiv και δημιούργησαν ένα σύστημα επιλογής αρωμάτων. Κατά τη διάρκεια του 2023, οι πελάτες σε καταστήματα Yves Saint Laurent σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιούσαν μια κάσκα η οποία πραγματοποιεί ηλεκτροεγκεφαλογράφημα με στόχο να αναδειχθούν οι οσμές των αρωμάτων που .Η εταιρεία Puig λέει ότι χρειάστηκαν 45 εκατομμύρια εγκεφαλικές μετρήσεις από άνδρες ηλικίας 18-35 ετών για να τελειοποιήσουν την κολόνια Phantom by Paco Rabanne, προσθέτοντας λεβάντα και λεμόνι στη συνταγή ως αποτέλεσμα των δικών τους σχετικών ερευνών. Το Givenchy Irresistible eau de parfum, η τελευταία έκδοση της σειράς Very Irresistible που είναι μπεστ σέλερ εδώ και 20 χρόνια, περιλαμβάνει ένα εκχύλισμα τριαντάφυλλου με την ονομασία «anti-morose» που επιλέχθηκε μετά από βιομετρική έρευνα.Μπορεί οι μεγάλες εταιρείες του χώρου μπορούν να χρησιμοποιούν τα νέα επιστημονικά και τεχνολογικά εργαλεία για να δημιουργούν νέα αρώματα που έχουν όπως είναι ευνόητο πιο μαζικά χαρακτηριστικά αναπτύσσεται από μικρότερες εταιρείες όπως η νοτιοαμερικανική και η EveryHuman στην χρησιμοποιούν αλγορίθμους για να δημιουργούν περισσότερο προσωποποιημένα αρώματα που απευθύνονται σε λίγους ανθρώπους ή ακόμη και σε ένα μόνο άτομο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1519986/techniti-noimosyni-kai-neyrologia-dimioyrgoyn-ena-neo-kosmo-aromaton/ https://www.naftemporiki.gr/techscience/1519986/techniti-noimosyni-kai-neyrologia-dimioyrgoyn-ena-neo-kosmo-aromaton/

Την Κόκκινη Ψυχή του Σύμπαντος προβάλει η NASA (βίντεο) Μία από τις εικόνες του εντυπωσιακού νεφελώματος. πηγή φωτό (NASA’s Hubble Space Telescope, ESA/Hubble, R. Sahai) Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δημοσιεύει εικόνες από ένα εντυπωσιακό νεφέλωμα.Η φθινοπωρινή ισημερία που σηματοδοτεί την έναρξη του φθινοπώρου ήταν στις 23 Σεπτεμβρίου και η NASA αποφάσισε (με λίγη καθυστέρηση) να γιορτάσει όπως αναφέρει σε δημοσίευση της την εποχιακή αλλαγή αναδημοσιεύοντας εντυπωσιακές εικόνες που είχε παρουσιάσει στις αρχές του έτους από ένα εντυπωσιακό νεφέλωμα του γαλαξία μας.Τις εικόνες έχει καταγράψει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble από μια περιοχή του νεφελώματος Westerhout 5 το οποίο βρίσκεται σε απόσταση επτά χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη. Το νεφέλωμα αυτό είναι περισσότερο γνωστό ως «Νεφέλωμα Ψυχής» το οποίο φωτοβολεί σε μια έντονα ερυθρή απόχρωση. Όπως αναφέρουν οι επιστήμονες που χειρίζονται το Hubble η εμφάνιση του κόκκινου φωτός προκαλείται από ένα φαινόμενο που ονομάζεται «εκπομπή Η-alpha» το οποίο κάνει την εμφάνιση του όταν πολύ ενεργητικά ηλεκτρόνια υψηλής που βρίσκονται μέσα σε άτομα υδρογόνου χάνουν ενέργεια. Αυτή η διεργασία προκαλεί την απελευθέρωση ιδιαίτερα ευδιάκριτου κόκκινου φωτός. Αυτό το κόκκινο φως αποκαλύπτει επίσης μια σειρά συναρπαστικών χαρακτηριστικών, όπως το λεγόμενο ελεύθερα αιωρούμενο εξατμιζόμενο αέριο σφαιρίδιο (frEGG). Αυτό το frEGG, που φαίνεται ως μια σκοτεινή περιοχή σε σχήμα γυρίνου στο επάνω κεντροαριστερό μέρος της εικόνας, έχει την κωδική ονομασία KAG2008 globule 13 και J025838.6+604259. Αυτό και άλλα frEGG ανήκουν σε μια ειδική κατηγορία εξατμιζόμενων αερίων σφαιριδίων (EGGs), τα οποία εμφανίζονται στα νεφελώματα όταν η ενεργειακή ακτινοβολία από νεαρά, καυτά αστέρια ιονίζει το περιβάλλον αέριο απομακρύνοντας τα ηλεκτρόνια. Αυτό προκαλεί τη διασπορά του αερίου μακριά από αυτά τα μεγάλης φωτεινότητας αστέρια σε μια διαδικασία που ονομάζεται φωτοεξάτμιση, η οποία μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στο σχηματισμό άστρων μέσα στα νεφελώματα. Στα EGGs, το αέριο είναι τόσο πυκνό που η φωτοεξάτμιση συμβαίνει πολύ πιο αργά από ό,τι στις γύρω περιοχές αερίου. Αυτή η πιο αργή φωτοεξάτμιση και η προστασία του αερίου από τη διασπορά του επιτρέπουν στο αέριο να παραμείνει αρκετά πυκνό ώστε να καταρρεύσει και να σχηματίσει πρωτοαστέρες, οι οποίοι τελικά μετατρέπονται σε ολοκληρωμένα άστρα. Αυτό σημαίνει ότι οι αστρονόμοι ενδιαφέρονται για τα frEGG και τα EGGs επειδή είναι οι περιοχές των νεφελωμάτων όπου μπορεί κάποτε να γεννήθηκαν εκεί άστρα. Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν την ύπαρξη αυτών των περιοχών μόλις πρόσφατα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1519951/tin-kokkini-psychi-toy-sympantos-provalei-i-nasa-vinteo/

Πόσο ζυγίζουν τα εννέα λεπτά; 🙃 Το καθένα είναι διαφορετικό. Κατά την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους Soyuz, η δυσκολότερη στιγμή για το πλήρωμα είναι περίπου το δεύτερο λεπτό, λίγο πριν την απελευθέρωση του συστήματος έκτακτης ανάγκης διάσωσης και τον διαχωρισμό των πλευρικών μπλοκ. 👨‍🚀 Για αρκετά δευτερόλεπτα, οι αστροναύτες βιώνουν μέγιστη υπερφόρτωση 4-4,5 g (υπό όρους το σώμα τους ζυγίζει 4 φορές περισσότερο). Το υψόμετρο είναι ακόμα σχετικά χαμηλό, περίπου 50 km, και η ταχύτητα είναι περίπου 6300 km/h. Σχεδόν αμέσως μετά τον διαχωρισμό του 1ου σταδίου, η υπερφόρτωση πέφτει στο 1g και στη συνέχεια αυξάνεται ξανά. Και έτσι δύο φορές: 🚀 Πριν από το διαμέρισμα του 2ου σταδίου, περίπου στο 5ο λεπτό, περίπου 2 g «πιέζονται» στους αστροναύτες. 🚀 Πριν από το διαμέρισμα του πλοίου μεταφοράς, η υπερφόρτωση φτάνει τα 3g. Αλλά αμέσως μετά η έλλειψη βαρύτητας! Με ταχύτητα άνω των 27.000 km/h, το πλοίο μπαίνει σε χαμηλή τροχιά της Γης και συνεχίζει την πτήση του προς τον ISS. ☝ Τέτοιες «ταλαντεύσεις υπερφόρτωσης» μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την ευημερία σας. Μια διαταραχή του αιθουσαίου συστήματος οδηγεί σε μειωμένη προσοχή, αυξημένη κόπωση και άλλα συμπτώματα. Η λεγόμενη «ασθένεια κίνησης». Η προσαρμογή διαρκεί κατά μέσο όρο 3-6 ημέρες. https://vk.com/presscentre.energia?w=wall-167742670_3175

Δείτε το «διάβολο σκόνης» ύψους δύο χλμ. που πλησίασε το ρόβερ της NASA στον Άρη (βίντεο) Η λευκή στήλη στο βάθος της εικόνας είναι ο ανεμοστρόβιλος που κατέγραψε στον Άρη το ρόβερ της NASA. πηγή φωτό (NASA-JPL) Εντυπωσιακές εικόνες από ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα στον Κόκκινο Πλανήτη.Ένας μικρής κλίμακας ανεμοστρόβιλος , που σηκώνει άμμο ή σκόνη στην μετεωρολογική διεθνή ορολογία αποκαλείται «dust devil». Τέτοιοι διάβολοι σκόνης δημιουργούνται και στον Άρη και έχουν καταγραφεί από το στόλο των δορυφόρων που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Κόκκινο Πλανήτη. Tο ρόβερ της αποστολής Perseverance της NASA στον Άρη κατέγραψε στις 30 Αυγούστου ένα dust devil και η NASA αποφάσισε να δώσει τώρα στη δημοσιότητα το οπτικό υλικό.Οι ειδικοί της NASA υπολόγισαν ότι ο ανεμοστρόβιλος βρισκόταν σε απόσταση περίπου τεσσάρων χλμ. από το Perseverance και κινούνταν με ταχύτητα 19 χλμ/ώρα ενώ είχε διάμετρο 60 μέτρα και ύψος δύο χλμ. Οι διάβολοι σκόνης θεωρούνται από τους ειδικούς σημαντικό μέρος του κύκλου σκόνης του Άρη, του μηχανισμού που μεταφέρει, ανυψώνει και γενικά κινεί την σκόνη του πλανήτη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1519728/deite-ton-diavolo-skonis-ypsoys-dyo-chlm-poy-plisiase-to-rover-tis-nasa-ston-ari/

Εντοπίστηκε ο επιθανάτιος ρόγχος ενός σουπερνόβα που εκτόξευσε μάζα ίση με αυτή του Ήλιου (βίντεο) πηγή φωτό MIT Η ανακάλυψη ρίχνει φως στο βίαιο τέλος των άστρων.O Κοΐτσι Ιτακάγκι είναι διευθύνων σύμβουλος σε μια εταιρεία τρoφίμων στην Ιαπωνία αλλά τον ελεύθερο του χρόνο τον περνάει κοιτάζοντας τον ουράνιο θόλο. Πρόκειται για έναν από τους εμπειρότερους και πιο γνωστούς ερασιτέχνες αστρονόμους στον κόσμο. Ο Ιτακάγκι είναι «κυνηγός σουπερνόβα» αφού επικεντρώνει την προσοχή του στον εντοπισμό αυτού του βίαιου, εντυπωσιακού όσο και κρίσιμου για την εξέλιξη του Σύμπαντος κοσμικού φαινομένου.Έχει ανακαλύψει μέχρι στιγμής 170 σουπερνόβα και όταν αποφάσισε στις 19 Μαΐου να ανέβει με τον εξοπλισμό του στο όρος Γιαγκαμάτα ευελπιστούσε προφανώς ότι κάτι ενδιαφέρον θα προέκυπτε αλλά σε καμία περίπτωση δεν περίμενε ότι θα δει το όνομα του να κάνει αρχικά τον γύρο της επιστημονικής κοινότητας και στη συνέχεια της δημοσιότητας.Ο Ιτακάγκι εντόπισε στoν γαλαξία M101 που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 21 εκατ. ετών φωτός από η Γη μια λάμψη που θεώρησε ότι πιθανώς προέρχεται από κάποιο σουπερνόβα.Ενημέρωσε την Διεθνή Αστρονομική Ένωση η οποία έστειλε το σήμα στην αστρονομική κοινότητα η οποία όχι μόνο πιστοποίησε ότι επρόκειτο για ένα σούπερνοβα αλλά ότι είναι το πιο λαμπρό που έχει εντοπιστεί τα τελευταία χρόνια και η παρατήρηση του από εδώ και πέρα μπορεί να αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία που θα επιτρέψουν στους ειδικούς να κάνουν ακριβείς προβλέψεις για εκρήξεις που μπορεί να συμβούν στο μέλλον. Εικόνα του σημείου που εντοπίστηκε το σουπερνόβα SN 2023ixf. πηγή φωτό (S. Gomez/STScI) Οι τελευταίες στιγμές Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ Σμιθσόνιαν στις ΗΠΑ παρουσιάζει τα αποτελέσματα της μελέτης που έκανε σε αυτό το σούπερνοβα το οποίο έλαβε την κωδική ονομασία SN 2023ixf. Το πιο ενδιαφέρον εύρημα είναι ότι το άστρο στο τελευταίο στάδιο της ζωής του, λίγους μόλις μήνες πριν αυτοκαταστραφεί στην έκρηξη σουπερνόβα είχε υποστεί μια απώλεια μάζας ίση με τη μάζα που έχει ο Ήλιος. Η ανακάλυψη ρίχνει φως στο τι συμβαίνει σε γιγάντια άστρα καθώς αυτά οδεύουν στο τέλος τους. Οι διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε αυτά τα άστρα λίγο πριν το τέλος της ζωής τους παραμένουν εν πολλοίς άγνωστα για τους επιστήμονες. Είναι προφανές ότι το SN 2023ixf θα αποτελέσει αγαπημένο στόχο των αστρονόμων το προσεχές χρονικό διάστημα αναζητώντας νέα στοιχεία για αυτού του είδους τα άστρα αλλά και τις εκρήξεις τους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1519626/entopistike-o-epithanatios-rogchos-enos-soypernova-poy-ektoxeyse-maza-isi-me-ayti-toy-ilioy-vinteo/

Η ανακάλυψη της εξωγήινης ζωής είναι «μόνο θέμα χρόνου» … σύμφωνα με τους αστροφυσικούς Οι αστρονόμοι δεν ρωτούν πλέον αν υπάρχει ζωή στο σύμπαν. Το ερώτημα που βασανίζει το μυαλό τους είναι το «πότε θα την ανακαλύψουμε; «Πολλοί είναι αισιόδοξοι ότι θα βρεθούν ενδείξεις εξωγήινης ζωής, πιθανώς τα επόμενα χρόνια. Μάλιστα, ένας επιστήμονας που ηγείται διαστημικής αποστολής στον Δία, φτάνει στο σημείο να λέει ότι θα ήταν «έκπληξη» αν δεν υπήρχε ζωή σε κάποιον από τους παγωμένους δορυφόρους του πλανήτη. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανίχνευσε πρόσφατα στοιχεία και μόρια απαραίτητα για την ύπαρξη ζωής σε έναν εξωπλανήτη – και έχει πολλούς περισσότερους στο στόχαστρο του. Πολυάριθμες αποστολές που είτε βρίσκονται σε εξέλιξη είτε πρόκειται να ξεκινήσουν, σηματοδοτούν έναν νέο διαστημικό αγώνα για την μεγαλύτερη επιστημονική ανακάλυψη όλων των εποχών. «Ζούμε σε ένα ‘άπειρο’ σύμπαν, με ‘άπειρα’ άστρα και πλανήτες. Και είναι προφανές σε πολλούς από εμάς ότι δεν μπορούμε να είμαστε η μόνη έξυπνη ζωή εκεί έξω», λέει η βασιλικός αστρονόμος της Σκωτίας Catherine Heymans. «Τώρα έχουμε την τεχνολογία και την ικανότητα να απαντήσουμε στο ερώτημα αν είμαστε μόνοι στον κόσμο».Η κατοικίσιμη ζώνη γύρω από άστρα.Τα τηλεσκόπια μπορούν τώρα να αναλύσουν τις ατμόσφαιρες των πλανητών που περιφέρονται γύρω από μακρινά άστρα, αναζητώντας χημικές ουσίες που – τουλάχιστον στη Γη – μπορούν να παραχθούν μόνο από ζωντανούς οργανισμούς. Η πρώτη υποψία μιας τέτοιας ανακάλυψης εμφανίστηκε νωρίτερα αυτό το μήνα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb εντόπισε στον εξωπλανήτη K2-18b την παρουσία μορίων που περιέχουν άνθρακα, όπως μεθάνιο και διοξείδιο του άνθρακα. Στην ανακάλυψη του τηλεσκοπίου έρχεται να προστεθεί πρόσφατη μελέτη που δείχνει ότι ο K2-18 b θα μπορούσε να είναι ένας υκεάνιος εξωπλανήτης διαθέτοντας ατμόσφαιρα πλούσια σε υδρογόνο και μια επιφάνεια καλυμμένη με νερό. Αυτός ο εξωπλανήτης βρίσκεται στην «κατοικίσιμη ζώνη» – την κατάλληλη απόσταση από το άστρο του ώστε η θερμοκρασία της επιφάνειάς του να μην είναι ούτε πολύ μεγάλη ούτε πολύ μικρή, αλλά ακριβώς όση πρέπει για να υπάρχει υγρό νερό, το οποίο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη και την υποστήριξη της ζωής. Φάσματα του εξωπλανήτη K2-18 b από το James Webb. Ο καθηγητής Nikku Madhusudhan του Ινστιτούτου Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης, δήλωσε ότι, «αν βρίσκουμε σημάδια ζωής στον πρώτο κιόλας πλανήτη που μελετάμε, τότε μάλλον η ζωή είναι πολύ συνηθισμένη στο σύμπαν». Προβλέπει ότι μέσα σε πέντε χρόνια θα υπάρξει ‘ένας σημαντικός μετασχηματισμός’ στην κατανόησή μας για τη ζωή στο σύμπαν.Αν η ερευνητική ομάδα του δεν βρει σημάδια ζωής στον K2-18b, έχει στη λίστα της άλλους 10 εξωπλανήτες που βρίσκονται σε κατοικίσιμες ζώνες – και πιθανώς πολλούς άλλους μετά από αυτούς.Η εν λόγω έρευνα είναι μόνο μία από τις πολλές που βρίσκονται σε εξέλιξη ή προγραμματίζονται για τα επόμενα χρόνια γα την αναζήτηση ενδείξεων ζωής στο σύμπαν. Κάποιοι ψάχνουν στους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος – άλλοι κοιτάζουν πολύ πιο μακριά, στο μακρινό διάστημα. Όσο ισχυρό κι αν είναι το James Webb της NASA, έχει τα όριά του. Το μέγεθος της Γης και η απόστασή της από τον Ήλιο, της επιτρέπει να υποστηρίξει τη ζωή. Αλλά το James Webb δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει μακρινούς πλανήτες τόσο μικρούς όσο η Γη (ο K2-18b είναι οκτώ φορές μεγαλύτερος) ή τόσο κοντά στα μητρικά τους άστρα. Έτσι, η NASA σχεδιάζει το Παρατηρητήριο Κατοικίσιμων Κόσμων (Habitable Worlds Observatory – HWO), που έχει προγραμματιστεί να λειτουργήσει την δεκαετία του 2030. Αυτό το τηλεσκόπιο υψηλής τεχνολογίας ελαχιστοποιεί το φως από το μητρικό άστρο γύρω από το οποίο περιφέρεται ένας πλανήτης. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορεί να εντοπίσει και να ελέγξει τις ατμόσφαιρες πλανητών παρόμοιων με τον δικό μας. Επίσης, αυτή τη δεκαετία θα ολοκληρωθεί το Eξαιρετικά Mεγάλο Tηλεσκόπιο (Extremely Large Telescope – ELT), που θα βρίσκεται στο έδαφος και θα παρατηρεί το σύμπαν μέσα από τον διαυγή ουρανό της ερήμου της Χιλής. Έχει το μεγαλύτερο κάτοπτρο από κάθε άλλο τηλεσκόπιο, 39 μέτρα σε διάμετρο, κι έτσι θα βλέπει πολύ περισσότερες λεπτομέρειες στις πλανητικές ατμόσφαιρες από τους προκατόχους του. Και τα τρία αυτά τηλεσκόπια (Webb, HWO και ELT) που αναλύουν εξωγήινες ατμόσφαιρες χρησιμοποιούν μια τεχνική, που εφάρμοζαν οι φυσικοί για περισσότερο από έναν αιώνα, για να διακρίνουν τις χημικές ουσίες από τις σκοτεινές γραμμές απορρόφησης του συνεχούς ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Είναι τόσο πολύ ισχυρά που μπορούν να το κάνουν με την ελάχιστη ποσότητα φωτός που φτάνει σ’ αυτά από την ατμόσφαιρα ενός εξωπλανήτη, που περιφέρεται γύρω από το άστρο του, εκατοντάδες έτη φωτός μακριά. Ψάχνοντας κοντά στο σπίτι μας.Ενώ κάποιοι κοιτάζουν σε μακρινούς πλανήτες, άλλοι περιορίζουν την αναζήτησή τους στην γειτονιά μας, στους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Είναι πολύ πιθανό να φιλοξενείται κάποιο είδος μικροβιακής ζωής σε καποιον από τους παγωμένους δορυφόρους του Δία. Ο δορυφόρος Ευρώπη, για παράδειγμα έχει έναν ωκεανό κάτω από την παγωμένη του επιφάνεια, από τον οποίο εκτοξεύονται στο διάστημα νέφη υδρατμών. Οι αποστολές Clipper της Nasa και οι αποστολές Jupiter Icy Moons Explorer (Juice) της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας (ESA) θα φτάσουν εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 2030. Καλλιτεχνική απεικόνιση της Ευρώπης, του δορυφόρου του Δία, με τις χαρακτηριστικές γραμμές στην παγωμένη επιφάνειά της και τον υπόγειο ωκεανό της. Η NASA στέλνει επίσης ένα διαστημόπλοιο που ονομάζεται Dragonfly για να προσγειωθεί σε έναν από τους δορυφόρους του Κρόνου, τον Τιτάνα. Είναι ένας εξωτικός κόσμος με λίμνες και νέφη από χημικές ενώσεις πλούσις σε άνθρακα που δίνουν στον πλανήτη μια απόκοσμη πορτοκαλί ομίχλη. Μαζί με το νερό αυτές οι χημικές ουσίες θεωρούνται ότι είναι απαραίτητα συστατικά για τη ζωή. Αυτή η εικόνα στάλθηκε στη Γη στις 14 Ιανουαρίου του 2005, από το διαστημικό σκάφος Huygens. Λήφθηκε κατά την κάθοδό του στην επιφάνεια του Τιτάνα. Μέχρι σήμερα είναι το πιο απομακρυσμένο μέρος από τη Γη στο οποίο προσεδαφίστηκε ανθρώπινη κατασκευή! Ο Άρης σήμερα πολύ αφιλόξενος για τους ζωντανούς οργανισμούς, αλλά οι αστροβιολόγοι πιστεύουν ότι κάποτε ο πλανήτης διέθετε πυκνή ατμόσφαιρα και ωκεανούς και μπορούσε να υποστηρίξει την ανάπτυξη ζωής. Το ρόβερ Perseverance της NASA συλλέγει προς το παρόν δείγματα από έναν κρατήρα που πιστευόταν κάποτε ότι ήταν αρχαίο δέλτα ποταμού. Μια ξεχωριστή αποστολή στη δεκαετία του 2030 θα φέρει αυτά τα δείγματα στη Γη όπου θα αναλυθούν για πιθανά μικροαπολιθώματα απλών μορφών ζωής που έχουν πλέον χαθεί. Ο πρώτος σωλήνας με δείγμα αρειανού εδάφους που απέθεσε το Perseverance στην επιφάνεια του Άρη Οι εξωγήινοι προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί μας;Μερικοί επιστήμονες θεωρούν ότι για την ώρα αυτό το ερώτημα ανήκει στο βασίλειο της επιστημονικής φαντασίας, αλλά η αναζήτηση ραδιοφωνικών σημάτων από εξωγήινους πολιτισμούς συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες, κυρίως από το Ινστιτούτο Αναζήτησης Εξωγήινης Νοημοσύνης (SΕΤΙ). Οι αναζητήσεις τους μέχρι σήμερα ήταν τυχαίες. Αλλά η ικανότητα των τηλεσκοπίων, όπως το James Webb, να εντοπίζουν τα πιο πιθανά μέρη για την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών σημαίνει ότι το SETI μπορεί να εστιάσει σ’ αυτά τα μέρη την έρευνά του.Πριν από τριάντα χρόνια, δεν είχαμε στοιχεία για πλανήτες σε τροχιά γύρω από άλλα άστρα. Τώρα έχουν ανακαλυφθεί περισσότερα από 5.000 εξωπλανήτες, τους οποίους οι αστρονόμοι και οι αστροβιολόγοι μπορούν να μελετήσουν με πρωτοφανή λεπτομέρεια. Θα υπάρξουν δεδομένα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ανακάλυψη εξωγήινης ζωής. Σύμφωνα με τον Δρ Subhajit Sarker του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, μέλος της ομάδας που μελετά τον εξωπλανήτη K2-18b, «πέρα από την απίστευτη επιστημονική επάνάσταση που θα πυροδοτήσει η ανακάλυψης εξωγήινης ζωής, θα προκαλέσει επίσης και μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο η ανθρωπότητα βλέπει τον εαυτό της και τη θέση της στο σύμπαν». διαβάστε περισσότερα στο άρθρο του Pallab Ghosh στο BBC με τίτλο: Alien life in Universe: Scientists say finding it is ‘only a matter of time’

«Η ζωή των κοσμοναυτών και των αστροναυτών του σταθμού είναι το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα του πώς πρέπει να ζουν οι άνθρωποι στη Γη» Συνέντευξη Τύπου μετά την πτήση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο CPC. Οι αστροναύτες απάντησαν σε ερωτήσεις δημοσιογράφων και συνδρομητών μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο Sergei Prokopyev, ο Dmitry Petelin και ο Frank Rubio εργάστηκαν σε τροχιά για 371 ημέρες - αυτό είναι ένα ρεκόρ συνεχούς παραμονής στο ISS. Πήγαν στο διάστημα τον Σεπτέμβριο του 2022 με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-22. Λόγω μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης, η διάρκεια της αποστολής αυξήθηκε και το πλήρωμα επέστρεψε από την τροχιά του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-23. Στη συνέχεια, οι κοσμοναύτες πραγματοποίησαν επειγόντως ένα αντίστροφο κλείδωμα αέρα και περίμεναν ειδικούς από τη Γη να λάβουν απόφαση για περαιτέρω ενέργειες. Στα μέσα Φεβρουαρίου, το σωστικό πλοίο Soyuz MS-23 δρομολογήθηκε σε μη επανδρωμένο τρόπο, στο οποίο το πλήρωμα προσγειώθηκε πριν από δύο ημέρες. Ο Σεργκέι Προκόπιεφ σημείωσε ότι κατά τη διάρκεια της αποστολής τους οι κοσμοναύτες συνάντησαν 28 άτομα στο σταθμό. Ο Dmitry Petelin μίλησε για τα επιστημονικά πειράματα που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια του έτους εργασίας στο σταθμό και ο Andrei Fedyaev, ο οποίος επέστρεψε στη Γη στις αρχές του μήνα, μίλησε για τις σχέσεις μεταξύ των πληρωμάτων στο σταθμό. https://vk.com/roscosmos?z=video-30315369_456243742%2F310489a8a7383c83c4 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568065

Η εκτόξευση του Progress MS-25 έρχεται σύντομα - και αυτό σημαίνει ότι αρχίζουμε να διαμορφώνουμε βαλλιστικές συνθήκες! Θυμάστε ότι ακόμα και σε υψόμετρο 400 km μπορείτε να νιώσετε την επίδραση της ατμόσφαιρας της Γης; Ο ISS σταδιακά επιβραδύνει και αρχίζει να κατεβαίνει. Επομένως, ο σταθμός πρέπει να διατηρείται τακτικά σε μια δεδομένη τροχιά με ελιγμούς διόρθωσης. Σήμερα στις 15:01 ώρα Μόσχας οι κινητήρες Progress MS-24 άναψαν. Δούλεψαν για 381,7 δευτερόλεπτα και παρήγαγαν ώθηση 0,55 m/s. Ως αποτέλεσμα, το μέσο υψόμετρο της τροχιάς του ISS αυξήθηκε κατά 0,86 km και ανήλθε σε 417,78 km. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_568064

Σήμερα θα λάμψει στον ουρανό η τελευταία υπερπανσέληνος του 2023. Το «φεγγάρι του θερισμού» κορυφώνεται σήμερα το βράδυ.Η τέταρτη στη σειρά και τελευταία υπερπανσέληνος του 2023 θα κάνει την εμφάνιση της στον ουρανό σήμερα Παρασκευή 29 Σεπτεμβρίου. Η τελευταία υπερπανσέληνος του έτους έχει λάβει την ονομασία «φεγγάρι του θερισμού» ή «φεγγάρι της συγκομιδής». Η συγκεκριμένη πανσέληνος διαφέρει από τις άλλες επειδή πρώτον ανατέλλει σχεδόν ταυτόχρονα με το ηλιοβασίλεμα και δεύτερον κάνει την εμφάνιση της για μερικά βράδια απλά στην προκειμένη περίπτωση σήμερα κορυφώνεται.Πήρε το όνομα της γιατί τις παλαιότερες εποχές που η συγκομιδή γινόταν από τους αγρότες αποκλειστικά με τα χέρια το λαμπερό φως της συγκεκριμένης πανσελήνου που διαρκούσε μάλιστα μερικά βράδια τους βοηθούσε να μαζέψουν τις σοδειές τους πριν την χειμερινή περίοδο και στη διάρκεια της νύχτας.Καθώς η ελλειπτική τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη αυξομειώνει την απόσταση μεταξύ των σωμάτων, υπερ-πανσέληνος συμβαίνει όταν η πανσέληνος συμπίπτει χρονικά με μια πολύ κοντινή προσέγγιση της Σελήνης. Η απόσταση Γης-Σελήνης κυμαίνεται από 406.712 χιλιόμετρα (απόγειο) μέχρι 356.445 χιλιόμετρα (περίγειο). Όταν η πανσέληνος συμβαίνει κοντά στο περίγειο, τότε θεωρείται ότι υπάρχει υπερ-Σελήνη, σούπερ-Σελήνη ή υπερ-πανσέληνος, όροι που δεν είναι αστρονομικοί. Ο όρος, σύμφωνα με την NASA, εφευρέθηκε από τον αστρολόγο Ρίτσαρντ Νόλε το 1979.Μια πανσέληνος στο περίγειο, καθώς είναι πιο κοντά σε μας, φαίνεται έως 14% μεγαλύτερη και 30% φωτεινότερη σε σχέση με μια πανσέληνο στο απόγειο. Επίσης μια υπερ-πανσέληνος είναι περίπου 7% μεγαλύτερη και 15% φωτεινότερη σε σχέση με μια μέση πανσέληνο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1519191/simera-tha-lampsei-ston-oyrano-i-teleytaia-yperpanselinos-toy-2023/

Καραγράφηκαν για πρώτη φορά ενδείξεις περιστροφής μιας μαύρης τρύπας. Πρόκειται για την μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία Messier 87 – την πρώτη μαύρη τρύπα στην ιστορία της αστρονομίας που φωτογραφήθηκε Το περιβάλλον της τερατώδης μαύρης τρύπας στην καρδιά του γαλαξία M87 Ο γαλαξίας Messier 87 (Μ87) βρίσκεται 55 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη και φιλοξενεί στο κέντρο του μια μαύρη τρύπα με μάζα 6,5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από την μάζα του ήλιου μας. Μετά την επιτυχία της απεικόνισης του περιβάλλοντας αυτής της μαύρης τρύπας από το παγκόσμιο δίκτυο ραδιοτηλεσκοπίων Event Horizon, τέθηκε το ζήτημα για το αν η εν λόγω η μαύρη τρύπα περιστρέφεται ή όχι;Σύμφωνα με την πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό Nature, η ανάλυση των παρατηρήσεων του Event Horizon, από το 2000 έως το 2022 έδειξε ότι η μαύρη τρύπα πράγματι περιστρέφεται. Γύρω από την μαύρη τρύπα σχηματίζεται ένας δίσκος συσσώρευσης αερίων και σκόνης. Μέρος του υλικού αυτού προορίζεται να καταλήξει στη μαύρη τρύπα και να εξαφανιστεί για πάντα. Όμως, ένα άλλο τμήμα του εκτοξεύεται από τους πόλους της μαύρης τρύπας με ταχύτητα μεγαλύτερη από το 99,99% της ταχύτητας του φωτός. Τα έως τώρα θεωρητικά μοντέλα υποδείκνυαν πως η περιστροφή αυτή της μαύρης τρύπας ευθύνεται γι αυτό το φαινόμενο. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως φορτισμένα σωματίδια στον δίσκο παράγουν πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο και ότι, καθώς η μαύρη τρύπα περιστρέφεται, παρασύρει το πεδίο μαζί της. Όπως τονίζει ο δρ Ziri Younsi, αστροφυσικός στο UCL, η περιστροφή μιας μαύρης τρύπας θα μπορούσε, στο μέλλον, να δώσει πληροφορίες για τα κατακλυσμικά γεγονότα που οδήγησαν στον σχηματισμό της υπερμεγέθους μαύρης τρύπας. Το γεγονός ότι περιστρέφεται υποδεικνύει πως κάτι πολύ τρελό συνέβη στο παρελθόν. Πως κάποια στιγμή στην ιστορία του, συνέβη κάτι πολύ βίαιο. πηγή: https://www.kathimerini.gr/life/science/562641136/ayto-to-teras-peristrefetai-katagrafike-gia-proti-fora-mia-peridinoymeni-mayri-trypa/ – https://www.theguardian.com/science/2023/sep/27/first-evidence-of-spinning-black-hole-detected-by-scientists

Η Ελλάδα να σκεφτεί ξανά την πυρηνική ενέργεια. Τα πιθανά οφέλη και η Τουρκία Τίτλοι τελους στον Ερευνητικό Πυρηνικό Αντιδραστήρα του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος». Τον περασμένο Μάιο, ο «Δημόκριτος» έστειλε αεροπορικώς στον Καναδά τα τελευταία «φρέσκα» (μη ακτινοβολημένα) πυρηνικά καύσιμα που διέθετε. Με τη μεταφορά του ουρανίου-235, αμερικανικής προέλευσης, στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά, έπεσαν οι τίτλοι τέλους για τον πυρηνικό αντιδραστήρα του «Δημόκριτου», που εγκαινιάστηκε το 1961, αλλά η λειτουργία του είχε ανασταλεί από το 2004. Εν τω μεταξύ το αντίστοιχο του “Δημόκριτου” κέντρο στην Τουρκία διαθέτει 2.000 πυρηνικούς μηχανικούς. Η Τουρκία, με τους τέσσερις αντιδραστήρες του Ακούγιου, θα παράγει όση ενέργεια καταναλώνει σήμερα η Ελλάδα. Η συνομιλία με τον Λευτέρη Τσουκαλά είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία. Ο διακεκριμένος καθηγητής Πυρηνικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Purdue των ΗΠΑ θεωρείται από τους κορυφαίους διεθνώς στον τομέα του, εταίρος του American Nuclear Society και τιμηθείς με το βραβείο Humboldt, τη σημαντικότερη επιστημονική διάκριση που απονέμει η Γερμανία. Λίγοι μπορούν να ανταγωνιστούν τις γνώσεις του για την πυρηνική ενέργεια. Oι γνώσεις αυτές, ωστόσο, συνοδεύονται με μια σχεδόν θρησκευτική πίστη στις αρετές της τεχνολογίας, που τον οδηγεί να χαρακτηρίζει «μύθους» και «προπαγάνδα» τα περί των κινδύνων που εγκυμονεί, αλλά και να χαρακτηρίζει το Τσερνόμπιλ μια απλή «τοπική καταστροφή» χωρίς ευρύτερες συνέπειες.O κ. Τσουκαλάς είναι ιδρυτικό μέλος του Παγκόσμιου Φόρουμ της NEA (Nuclear Energy Agency), σε συνάντηση της οποίας συμμετείχε πριν μιλήσουμε. «Ο πρώτος στόχος του φόρουμ είναι η προετοιμασία του εργατικού δυναμικού –των επιστημόνων, των ερευνητών– που χρειάζεται για να λειτουργήσουν πυρηνικοί σταθμοί ανά τον κόσμο», εξηγεί στην «Κ». «Ο δεύτερος στόχος αφορά την πυρηνική εφοδιαστική αλυσίδα – τα όργανα, τους αντιδραστήρες, το καύσιμο κ.λπ.».Ο καθηγητής του Purdue, με καταγωγή από τη Γαστούνη Ηλείας, θεωρεί ότι «βρισκόμαστε στη διαδικασία της επόμενης ιστορικής ενεργειακής μετάβασης, από τους υδρογονάνθρακες στην πυρηνική ενέργεια, τόσο εξαιτίας της αλλαγής του κλίματος όσο και γιατί θα χρειαστούμε τα ορυκτά καύσιμα για όλες τις άλλες χρήσεις και τα προϊόντα για τα οποία είναι απαραίτητα». Οπως εξηγεί, «είναι ασυζητητί ανέφικτος ο στόχος των μηδενικών καθαρών εκπομπών το 2050» χωρίς ευρεία χρήση της πυρηνικής ενέργειας.Παραδέχεται ότι «χρειαζόμαστε όλες τις μορφές ενέργειας», αλλά χαρακτηρίζει τις ανανεώσιμες πηγές, όπως την αιολική και την ηλιακή ενέργεια, «διακοσμητικές». Προσθέτει μάλιστα ότι εξαιτίας της ανάγκης να διακόπτεται συχνά η παροχή τους (όταν δεν φυσάει ή δεν έχει ήλιο), επιβαρύνουν το σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας. Προκαλούν, όπως λέει, «πρόωρη γήρανση» στο δίκτυο και «μπορούν να δράσουν ως επιταχυντές της κατάρρευσής του. Λειτουργούν λίγο σαν αναβολικά. Αρα είναι αναγκαίο να τρέχει ένα παράλληλο σύστημα, που παρέχει ηλεκτρική ενέργεια αδιαλείπτως».Σχετικά με το ενδεχόμενο με την εξέλιξη της τεχνολογίας να μπορεί να αποθηκεύεται η ενέργεια που παράγεται από τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά και να είναι διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή, δηλώνει απαισιόδοξος. Επιπλέον, όπως σημειώνει, αν γίνει αυτό σε μεγάλη κλίμακα, η Ευρώπη θα ανταλλάξει την εξάρτηση από το ρωσικό αέριο με την εξάρτηση από κινεζικές μπαταρίες δικτύου.Ο ίδιος είναι ιδιαίτερα επικριτικός για τον ρόλο της Γερμανίας στα σημερινά ενεργειακά αδιέξοδα της Ευρώπης. «Φρόντισε η κ. Μέρκελ να στραφούν οι Ευρωπαίοι στις ανεμογεννήτριες, επιλογή που κατέστησε αναγκαίο το ρωσικό αέριο. Εν τω μεταξύ αποφάσισε το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων της Γερμανίας, που λειτουργούσαν πολύ καλά, και σήμερα καίει περισσότερο λιγνίτη σε σχέση με πριν από 10 χρόνια».Αν γίνει ευρεία στροφή στην πυρηνική ενέργεια, αντιστοίχως, δεν θα αυξηθεί η εξάρτηση από τις χώρες όπου εξορύσσεται το ουράνιο – ζήτημα που αναδείχθηκε με το πρόσφατο πραξικόπημα στο Νίγηρα. (Στην Ευρώπη μόνο η Φινλανδία κάνει εξορύξεις ουρανίου.)«Το κόστος του καυσίμου στην ηλεκτροπαραγωγή από πυρηνική ενέργεια είναι πολύ χαμηλό, σχεδόν αμελητέο – κάτω από 5% του συνολικού κόστους», εξηγεί. «Στην ηλεκτροπαραγωγή από αέριο ή από λιγνίτη κυμαίνεται μεταξύ 30%-50%. Ο λόγος είναι ότι το πυρηνικό καύσιμο έχει τεράστιο πλεονέκτημα στην απόδοση ενέργειας. Ένα κιλό ουρανίου-235 παράγει 200 εκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από ένα κιλό λιγνίτη, πετρελαίου ή φυσικού αερίου». O αντιδραστήρας Εν τω μεταξύ η χώρα μας, στην καλύτερη περίπτωση επιφυλακτική εδώ και δεκαετίες απέναντι στην πυρηνική τεχνολογία, έκανε πρόσφατα ένα αποφασιστικό βήμα για να κλείσει αυτό το κεφάλαιο. Τον περασμένο Μάιο, έπειτα από πολυετείς διεργασίες, ο «Δημόκριτος» έστειλε αεροπορικώς στον Καναδά τα τελευταία «φρέσκα» (μη ακτινοβολημένα) πυρηνικά καύσιμα που διέθετε. Με τη μεταφορά των 13 αυτών στοιχείων ουρανίου-235, αμερικανικής προέλευσης, στο Πανεπιστήμιο McMaster του Καναδά, έπεσαν οι τίτλοι τέλους για τον πυρηνικό αντιδραστήρα του «Δημόκριτου», που εγκαινιάστηκε το 1961, αλλά η λειτουργία του είχε ανασταλεί από το 2004. Ο καθηγητής του Purdue διαφωνεί έντονα με την απόφαση αυτή, λέγοντας ότι «δεν υπήρχε κανένας λόγος να διώξουν το φρέσκο καύσιμο», χαρακτηρίζοντας την παύση λειτουργίας του αντιδραστήρα «καταστροφική» για το εθνικό συμφέρον.«Ο υπόλοιπος κόσμος προχωράει και το ίδιο θα πρέπει να κάνουμε κι εμείς», συνεχίζει. «Η Ελλάδα του 1950, ρημαγμένη από την Κατοχή και τον Εμφύλιο, προσπάθησε και κατάφερε να μπει στην ατομική εποχή. Σήμερα παράγει σχεδόν το 50% της ηλεκτρικής της ενέργειας από φυσικό αέριο, που είναι ακριβό, ρυπογόνο και εισαγόμενο. Και οι μόνοι Ελληνες που γνωρίζουν κάτι από πυρηνική τεχνολογία βρίσκονται στο εξωτερικό».Σε μια χώρα σεισμογενή, που αδυνατεί να συνεννοηθεί για τη διαχείριση συμβατικών απορριμμάτων, η γύμνια των υποδομών της οποίας αποκαλύπτεται επί τακτικής βάσης με κάθε έντονο φυσικό φαινόμενο και με τρομερά ρυθμιστικά κενά, είναι ενδεδειγμένη η ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας;«Είναι εύλογο το ερώτημά σας. Εχω ζήσει όμως σε χώρες της Ασίας, όπως η Νότια Κορέα, που το 1960 ήταν φτωχότερη από την Γκάνα. Υιοθέτησε όμως τη στρατηγική της ανάπτυξης της πυρηνικής βιομηχανίας και είναι σήμερα μία από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, με ΑΕΠ 1 τρισ. δολ.».«Η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει στη νέα ατομική επανάσταση, όχι μόνο ως καταναλώτρια, αλλά να μάθει και να παράγει τους νέους αντιδραστήρες», προσθέτει, αναφέροντας ότι οι Κορεάτες κατασκεύασαν τους δικούς τους αντιδραστήρες στα ναυπηγεία τους. «Εχουμε κι εμείς ναυπηγεία – και έχουμε και την απέραντη στρατηγική εύνοια της Αμερικής. Στη νέα πυρηνική εποχή αρχίζουμε όλοι από το μηδέν και η Ελλάδα μπορεί να πετύχει σπουδαία πράγματα».Πώς θα ήταν λοιπόν η Ελλάδα σε 20 χρόνια εάν εφάρμοζε επιτυχώς ένα τέτοιο σχέδιο; «Πρέπει να φτιάξουμε μια νέα ενεργειακή βιομηχανία, που να παράγει τρεις φορές περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια στο 1/3 του κόστους, που να παρέχει ενεργειακή αλλά και τεχνολογική ασφάλεια και που να είναι ανθεκτική στην κλιματική κρίση και σε άλλες πιέσεις. Ο πολλαπλασιαστής της πυρηνικής τεχνολογίας στην οικονομία είναι τεράστιος, 35 φορές μεγαλύτερος από τον τουρισμό. Με σχετικά μικρές αλλά στρατηγικά κατευθυνόμενες επενδύσεις, μπορούμε να γίνουμε μία από τις χώρες που παράγουν αυτή τη νέα τεχνολογία – τα καλώδια, το λογισμικό, τα μέταλλα, τις συγκολλήσεις πυρηνικής βαθμίδας κ.ά.». Ειδικά οι νέου τύπου μικροί αρθρωτοί αντιδραστήρες (small modular reactors), εξηγεί, «είναι πιο εύκολο να εγκατασταθούν και, όντας ψηφιακοί, παρέχουν αυξημένη ευελιξία διαχείρισης και στην ασφάλεια». Στην Ανατολική Θράκη Ένα παιδί παίζει με το πατίνι του μπροστά σε πανό που ανάρτησαν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι ενάντια στον πυρηνικό σταθμό του Ακούγιου. «Η Τουρκία, με τους τέσσερις αντιδραστήρες του Ακούγιου, θα παράγει όση ενέργεια καταναλώνει σήμερα η Ελλάδα», επισημαίνει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Purdue. [AP Photo/Petros Karadjias] Στα μέσα Σεπτεμβρίου η τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι βρίσκεται κοντά σε συμφωνία με κινεζική εταιρεία για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στην Ανατολική Θράκη. Αν προχωρήσει, θα είναι ο τρίτος πυρηνικός σταθμός της γείτονος (ο πρώτος, στο Ακούγιου, είναι ήδη υπό κατασκευή· ο δεύτερος, στη Σινώπη, βρίσκεται στο στάδιο του σχεδιασμού). «Η Τουρκία, με τους τέσσερις αντιδραστήρες του Ακούγιου, θα παράγει όση ενέργεια καταναλώνει σήμερα η Ελλάδα. Στο Σότσι, ακούγεται ότι ο Ερντογάν και ο Πούτιν συμφώνησαν για δεύτερο πυρηνικό σταθμό στη Σινώπη, πέραν αυτού που ήδη σχεδιάζεται. Σε κάθε περίπτωση, το να έχουμε γνώση και υποδομές είναι συντελεστής ισχύος», καταλήγει. «Πρέπει να έχουμε κόσμο που καταλαβαίνει τις εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα. Το αντίστοιχο του “Δημόκριτου” κέντρο στην Τουρκία έχει 2.000 πυρηνικούς μηχανικούς. Εγώ έχω δύο Τούρκους φοιτητές εδώ στο Purdue, που έχουν έρθει με υποτροφία του τουρκικού κράτους». – https://www.kathimerini.gr/society/562632904/leyteris-tsoykalas-stin-k-i-ellada-na-skeftei-xana-tin-pyriniki-energeia/

Δέκατη «Βραδιά του Ερευνητή» στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Την Παρασκευή πραγματοποείται η μεγάλη γιορτή της έρευνας και της γνώσης.Κάθε χρόνο περισσότεροι από δύο εκατομμύρια πολίτες σε πάνω από 350 ευρωπαϊκές πόλεις, σε 25 χώρες, μετέχουν στη «Βραδιά του Ερευνητή», μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής («European Researchers’ Night») που στοχεύει στην εξοικείωση του κοινού με τον κόσμο της έρευνας και της επιστήμης.Την Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου από τις 17:00 μέχρι τις 22:00, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) ανοίγει τις πύλες του στο κοινό και στη «Βραδιά του Ερευνητή». Για δέκατη συνεχή χρονιά, το ΕΜΠ προσκαλεί τους πολίτες, τους φοιτητές, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς στη μεγάλη γιορτή της έρευνας και της γνώσης.Στο εμβληματικό κτίριο Αβέρωφ, του ιστορικού συγκροτήματος Πατησίων (είσοδος από οδό Στουρνάρη), οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με καινοτόμα ερευνητικά επιτεύγματα, που δημιούργησαν και θα παρουσιάσουν ερευνητές από το ΕΜΠ, πανεπιστήμια της Αθήνας, ερευνητικά κέντρα, καθώς και νεοφυείς επιχειρήσεις και τα οποία επικεντρώνονται, τη φετινή χρονιά, στα σύγχρονα, κρίσιμα ζητήματα της κλιματικής κρίσης, της πράσινης και ψηφιακής μετάβασης και της αειφόρου ανάπτυξης.Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο μέσα από την καθιερωμένη «Βραδιά του Ερευνητή» στοχεύει να αναδείξει την ουσιαστική συμβολή της πανεπιστημιακής έρευνας και του επιστημονικού δυναμικού στην ανάπτυξη της χώρας. Παράλληλα, η διοργάνωση της εκδήλωσης συνδέεται άρρηκτα με την αξιοποίηση του Πολυτεχνείου Πατησίων για εκπαιδευτικούς και πολιτιστικούς σκοπούς, ως κόμβου διασύνδεσης του ΕΜΠ με την κοινωνία.Καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς, στους χώρους του Πολυτεχνείου, οι επισκέπτες θα μπορούν, εκτός από τη γνωριμία τους με τα πρωτότυπα ερευνητικά έργα και τους δημιουργούς τους, να συμμετάσχουν σε πλήθος καινοτόμων δράσεων και διαδραστικών εργαστηρίων, που θα έχουν δημιουργηθεί από τους ίδιους τους ερευνητές, αλλά και από μαθητές σχολείων της Αττικής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1518875/dekati-vradia-toy-ereyniti-sto-ethniko-metsovio-polytechneio/

Σύγκρουση δορυφόρων του Κρόνου δημιούργησε τους εντυπωσιακούς δακτυλίους του (βίντεο) Εικόνα από τις προσομοιώσεις σχηματισμού των δακτυλίων του Κρόνου. πηγή φωτό (NASA/Durham University/Glasgow University/Jacob Kegerreis/Luís Teodoro) Νέα θεωρία για τον σχηματισμό των δαχτυλιδιών του πλανήτη.Από όλους τους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος (εξαιρουμένης της Γης φυσικά) ο Κρόνος είναι αδιαμφισβήτητα αυτός που κερδίζει τις εντυπώσεις εξαιτίας των εντυπωσιακών δακτυλίων του. Οι μελέτες για την προέλευση αυτών των δαχτυλιδιών είναι συνεχείς αλλά μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν συμφωνούν ούτε για το πώς σχηματίστηκαν ούτε καν για την ηλικία τους. Πριν από ένα χρόνο μια μελέτη έκανε λόγο για ένα παγωμένο δορυφόρο του Κρόνου που οι ερευνητές ονόμασαν «Χρυσαλλίδα» ο οποίος πριν από 160 εκατομμύρια χρόνια διαλύθηκε και τα υπολείμματά του σχημάτισαν σταδιακά τους δακτυλίους του πλανήτη.H NASA ανακοίνωσε ότι επιστήμονες της συμμετείχαν σε μια νέα μελέτη για την προέλευση των δακτυλίων του Κρόνου και τα αποτελέσματα της συμφωνούν εν μέρει με την μελέτη για την Χρυσαλλίδα. Οι προσομοιώσεις που πραγματοποίησε η ερευνητική ομάδα δείχνει ότι πριν από μερικές εκατοντάδες εκατ. έτη οι βαρυτικές δυνάμεις του Κρόνου οδήγησαν δύο δορυφόρους του σε τροχιά σύγκρουσης το αποτέλεσμα της οποίας είναι τα εντυπωσιακά δαχτυλίδια του πλανήτη. Οι ερευνητές έδωσαν μάλιστα στη δημοσιότητα ένα βίντεο από την σχετική προσομοίωση. O Κρόνος διαθέτει 145 αναγνωρισμένους δορυφόρους άλλοι εκ των οποίων βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση από αυτόν και άλλοι είναι πιο απομακρυσμένοι ενώ θεωρείται πολύ πιθανό να υπάρχουν και άλλοι που περιμένουν τον εντοπισμό τους. Από τους δεκάδες δορυφόρους του κρόνου εκείνοι που ξεχωρίζουν είναι ο Τιτάνας και ο Εγκέλαδος. Ο Τιτάνας είναι ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Κρόνου και ο δεύτερος μεγαλύτερος του ηλιακού μας συστήματος, ο οποίος βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική κατάσταση την οποία οι επιστήμονες χαρακτήριζουν παρόμοια με αυτή της Γης στα αρχικά στάδια της ύπαρξης της για αυτό και ο Τιτάνας αποτελεί μόνιμο στόχο παρτατηρήσεων και μελέτης ενώ σχεδιάζονται αποστολές εξερεύνησης του ακόμη και με χρήση drones.Ο Εγκέλαδος είναι ένας μικρός παγωμένος δορυφόρος ο οποίος όμως διαθέτει ένα μεγάλο υπόγειο ωκεανό με τις μελέτες που γίνονται σε αυτόν να δείχνουν ότι είναι φιλικός στη ζωή και μάλιστα θεωρείται πλέον ο κόσμος με τις περισσότερες πιθανότητες στο ηλιακό μας σύστημα να διαθέτει κάποιες μορφές ζωής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1518775/sygkroysi-doryforon-toy-kronoy-dimioyrgise-toys-entyposiakoys-daktylioys-toy-vinteo/