Δροσος Γεωργιος

Το Hubble εισβάλει στο μεγαλύτερο εργοστάσιο παραγωγής νέων άστρων. Εντυπωσιακές εικόνες από το Νεφέλωμα Ταραντούλα. Μια ακόμη εντυπωσιακή εικόνα του Νεφελώματος Ταραντούλα κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και δόθηκε στη δημοσιότητα από την επιστημονική ομάδα που ελέγχει τη λειτουργία του τηλεσκοπίου. Το νεφέλωμα αυτό είναι η πιο ενεργή περιοχή παραγωγής άστρων στο σμήνος γαλαξιών στο οποίο ανήκει ο γαλαξίας μας.Το Νεφέλωμα Ταραντούλα, γνωστό και ως 30 Δοράδος (επειδή βρίσκεται στον αστερισμό Δοράς) είναι νεφέλωμα στο γαλαξία Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου. Το νεφέλωμα που παράγει συνεχώς νέα άστρα έχει διάμετρο 900 έτη φωτός. Αν συμπεριληφθούν και οι προεκτάσεις του η διάμετρος του νεφελώματος φτάνει τα 6,000 έτη φωτός. Αποτελεί έναν από τους σταθερούς στόχος μελέτης των αστρονόμων αφού οι κοσμικές διεργασίες εκεί αποκαλύπτουν πολύτιμες πληροφορίες για πολλά φαινόμενα και γενικότερα την ύπαρξη και εξέλιξη του Σύμπαντος.Η σκηνή που απεικονίζεται εδώ βρίσκεται μακριά από το κέντρο του νεφελώματος, όπου υπάρχει ένα υπερ-αστρικό σμήνος που ονομάζεται R136, αλλά πολύ κοντά σε έναν σπάνιο τύπο άστρου που ονομάζεται άστρο Wolf-Rayet.«Τα άστρα Wolf-Rayet είναι τεράστια άστρα που έχουν χάσει το εξωτερικό τους περίβλημα υδρογόνου και είναι εξαιρετικά θερμά και φωτεινά, παράγοντας πυκνούς και ορμητικούς αστρικούς ανέμους», εξήγησαν οι αστρονόμοι.Το Νεφέλωμα της Ταραντούλας αποτελεί συχνό στόχο για το τηλεσκόπιο Hubble, του οποίου οι δυνατότητες πολλαπλών μηκών κύματος είναι κρίσιμες για την αποτύπωση των λεπτομερειών στα σκονισμένα νέφη του νεφελώματος.«Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία αυτής της εικόνας προέρχονται από ένα παρατηρησιακό πρόγραμμα που ονομάζεται Scylla, από το μυθικό, θαλάσσιο τέρας της ελληνικής μυθολογίας, από την Οδύσσεια. Το πρόγραμμα Scylla σχεδιάστηκε ώστε να συμπληρώνει ένα άλλο πρόγραμμα παρατηρήσεων του Hubble, που ονομάζεται ULYSSES (Ultraviolet Legacy library of Young Stars as Essential Standards). Το ULYSSES στοχεύει τεράστια νεαρά άστρα στο Μικρό και Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, ενώ το Scylla μελετά τις δομές αερίων και σκόνης που περιβάλλουν αυτά τα άστρα» αναφέρει η ομάδα του Hubble όπου φυσικά Ulysses είναι το Οδυσσέας στα λατινικά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1990152/to-hubble-eisvalei-sto-megalytero-ergostasio-paragogis-neon-astron/

Ανακαλύφθηκε άγνωστος τροφοδότης «αίματος» της καρδιάς του γαλαξία μας. Πρόκειται για ένα μοριακό νέφος που βοηθά στη ροή ύλης από το δίσκο του Γαλαξία στο κέντρο του. Αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα κολοσσιαίο νέφος αερίου και σκόνης έκτασης 200 ετών φωτός που βρίσκεται σε μια ελάχιστα εξερευνημένη περιοχή του γαλαξία μας και όπως φαίνεται εμπλέκεται σε κρίσιμες κοσμικές διεργασίες του Γαλαξία.Η δομή η οποία ονομάστηκε «Νέφος Midpoint», αποτελεί παράδειγμα ενός Γιγαντιαίου Μοριακού Νέφους (Giant Molecular Cloud – GMC). Ανακαλύφθηκε από την ερευνητική ομάδα με τη χρήση του ραδιοτηλεσκοπίου Green Bank Telescope. Εξετάζοντας τις στρώσεις του νέφους Midpoint οι ερευνητές εντόπισαν δυναμικές περιοχές που περιλαμβάνουν πιθανές τοποθεσίες γέννησης νέων άστρων και πυκνές λωρίδες σκόνης που τροφοδοτούν την καρδιά του γαλαξία μας.«Κανείς δεν είχε ιδέα ότι αυτό το νέφος υπήρχε μέχρι που κοιτάξαμε σε αυτή την περιοχή του ουρανού και βρήκαμε το πυκνό αέριο. Μέσα από μετρήσεις του μεγέθους, της μάζας και της πυκνότητας, επιβεβαιώσαμε ότι πρόκειται για ένα γιγαντιαίο μοριακό νέφος» δήλωσε η Νάταλι Μπάτερφιλντ επιστήμονας του Εθνικού Αστεροσκοπείου Ραδιοαστρονομίας των ΗΠΑ , επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που δημοσιεύει την ανακάλυψη της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal». Τα φαινόμενα Η ενεργή περιοχή του νέφους και οι πυκνές λωρίδες ύλης ενδέχεται να αποκαλύψουν πώς ρέει η ύλη από τον δίσκο του γαλαξία προς το κέντρο του. Στο εσωτερικό του νέφους Midpoint υπάρχουν επίσης αρκετά σφαιρικά συμπλέγματα πυκνού αερίου και σκόνης που μπορεί να βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης και γέννησης νέων άστρων.Ένα από αυτά, με την ονομασία Knot E, φαίνεται να είναι ένα μικρό αλλά πυκνό νέφος αερίου που διαβρώνεται από την ακτινοβολία γειτονικών άστρων. Τέτοιες δομές ονομάζονται ελεύθερα αιωρούμενα εξατμιζόμενα σφαιρίδια αερίου (frEGGs). Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν επίσης μια νέα πηγή έντονης μικροκυματικής ακτινοβολίας, γνωστή ως maser που μπορεί να αποτελεί περαιτέρω ένδειξη έντονης αστρικής γέννησης μέσα στο νέφος Midpoint.Αλλά δεν βρήκαν μόνο στοιχεία αστρικής δημιουργίας. Μια δομή σε σχήμα κελύφους μέσα στο νέφος φαίνεται να προκλήθηκε από κάποια έκρηξη σουπερνόβα. Η έρευνα της ομάδας υποδηλώνει ότι το νέφος Midpoint είναι καίριας σημασίας για τη ροή ύλης από τον δίσκο του Γαλαξία προς την καρδιά του.Αυτό θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη δημιουργία άστρων στη στερεή κεντρική μπάρα άστρων που περιστρέφεται γύρω από το κέντρο του γαλαξία μας. Παρόμοιες πυκνές δομές άστρων έχουν παρατηρηθεί και σε άλλους ραβδωτούς σπειροειδείς γαλαξίες με ράβδο. Πρόκειται για γαλαξίες που χαρακτηρίζονται από μια κεντρική ράβδο από αστέρες και αέρια, από τα άκρα της οποίας ξεκινούν οι σπειροειδείς βραχίονες. Ο δικός μας γαλαξίας είναι ένας τέτοιος ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας.Η περαιτέρω μελέτη του Midpoint και της γύρω περιοχής θα μπορούσε να προσφέρει σαφέστερη εικόνα για το πώς συγκεντρώνονται τα δομικά στοιχεία των άστρων στο κέντρο των γαλαξιών.«Η δημιουργία άστρων σε γαλαξιακές ράβδους είναι ένα αίνιγμα. Οι ισχυρές δυνάμεις σε αυτές τις περιοχές μπορούν στην πραγματικότητα να καταστείλουν τη δημιουργία άστρων. Όμως τα μπροστινά άκρα αυτών των ράβδων, όπως εκεί όπου βρίσκεται το Midpoint, μπορούν να συγκεντρώσουν πυκνό αέριο και να πυροδοτήσουν νέες γεννήσεις άστρων» » λέει ο Λάρι Μόργκαν από το Green Bank Observatory.«Αυτές οι λωρίδες σκόνης είναι σαν κρυμμένα ποτάμια αερίου και σκόνης που μεταφέρουν υλικό στο κέντρο του Γαλαξία μας. Το νέφος Midpoint είναι ένα σημείο όπου το υλικό από τον γαλαξιακό δίσκο μεταβαίνει στο πιο ακραίο περιβάλλον του γαλαξιακού κέντρου και προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να μελετήσουμε τις αρχικές συνθήκες του αερίου πριν αυτό συγκεντρωθεί στην καρδιά του Γαλαξία» αναφέρει η Μπάτερφιλντ.Το αέριο στο νέφος Midpoint βρίσκεται σε ταραχώδη κατάσταση, η οποία αντικατοπτρίζει τις συνθήκες που επικρατούν στο κέντρο του γαλαξία μας. Αυτή η χαοτική κίνηση μπορεί να προκαλείται είτε από τη ροή υλικού κατά μήκος των λωρίδων σκόνης είτε από συγκρούσεις μεταξύ του Midpoint και άλλων μοριακών νεφών. Καλλιτεχνική απεικόνιση του εντυπωσιακού μοριακού νέφους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1988684/anakalyfthike-agnostos-trofodotis-aimatos-tis-kardias-toy-galaxia-mas/

Εξωτικά πλάσματα ανακαλύφθηκαν στην τάφρο όπου συνέβη ο μεγα-σεισμός στη Ρωσία. Πρόκειται για μια «όαση» διαφόρων μορφών ζωής που ζουν στην άβυσσο. Επιστήμονες που καταδύθηκαν σε εντυπωσιακά βάθη σε δύο ωκεάνιες τάφρους στον βορειοδυτικό Ειρηνικό ανακάλυψαν ακμάζουσες κοινότητες θαλάσσιων οργανισμών που δεν τρέφονται με οργανική ύλη όπως τα περισσότερα ζώα, αλλά αντλούν ενέργεια μετατρέποντας χημικές ενώσεις. Η μια τάφρος είναι αυτή στην οποία συνέβη ο χθεσινός σεισμός των 8,8 Ρίχτερ.Αυτές οι κοινότητες βασισμένες στη χημειοσύνθεση αποτελούνται κυρίως από σωληνοσκώληκες και όστρακα. Εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια καταδύσεων με επανδρωμένο υποβρύχιο στον βυθό της Τάφρου Κουρίλων-Καμτσάτκα (που προκλήθηκε ο τρομερός σεισμός) και της Τάφρου των Αλεούτιων. Τα πλάσματα αυτά τρέφονται από ρευστά πλούσια σε υδρόθειο και μεθάνιο που αναβλύζουν από τον θαλάσσιο πυθμένα σε αυτόν τον σκοτεινό και παγωμένο κόσμο πολύ πέρα από την εμβέλεια του ηλιακού φωτός.Αυτά τα οικοσυστήματα ανακαλύφθηκαν σε βάθη μεγαλύτερα από το ύψος του Έβερεστ, της ψηλότερης κορυφής της Γης. Το βαθύτερο εντοπίστηκε στα 9,533 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού στην Τάφρο Κουρίλων-Καμτσάτκα, σχεδόν 25% βαθύτερα από οποιαδήποτε προηγούμενη καταγραφή τέτοιων ζώων.«Αυτό που κάνει την ανακάλυψή μας επαναστατική δεν είναι μόνο το μεγαλύτερο βάθος, αλλά και η εντυπωσιακή αφθονία και ποικιλομορφία της χημειοσυνθετικής ζωής που παρατηρήσαμε», δήλωσε ο θαλάσσιος γεωχημικός Μενγκράν Ντου από το Ινστιτούτο Επιστημών και Τεχνολογιών Βυθού (IDSSE) της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών μέλος της ερευνητικής ομάδας που δημοσιεύει την ανακάλυψη στην επιθεώρηση «Nature».«Σε αντίθεση με απομονωμένες ομάδες οργανισμών, αυτή η κοινότητα ευδοκιμεί σαν μια ζωντανή όαση στην απέραντη έρημο του βυθού» πρoσέθεσε ο Ντου. Ενώ ορισμένα θαλάσσια όντα έχουν εντοπιστεί σε ακόμη μεγαλύτερα βάθη σχεδόν 11,000 μέτρα στην Τάφρο Μαριάνα αυτά σύμφωνα με τους ερευνητές δεν ήταν χημειοτροφικά. Η ανακάλυψη Στη νέα αυτή έρευνα, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το βαθυσκάφος τους, που ονομάζεται Fendouzhe, για να κατέβουν στη λεγόμενη αβυσσαία ζώνη τα βαθύτερα σημεία των ωκεανών, όπου μία από τις ηπειρωτικών διαστάσεων τεκτονικές πλάκες της Γης γλιστρά κάτω από μια γειτονική της, σε μια διαδικασία που ονομάζεται υποβύθιση.Η αβυσσαία ζώνη είναι ένα βαθύ θαλάσσιο περιβάλλον που εκτείνεται από τα 3,000 έως τα 6,000 μέτρα βάθος, χαρακτηρίζεται από αιώνιο σκοτάδι, συντριπτική πίεση και χαμηλές θερμοκρασίες που φτάνουν τους μείον τέσσερις βαθμούς Κελσίου. Αυτή η ζώνη καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση των ωκεανών, αποτελώντας το σπίτι για εξειδικευμένα είδη οργανισμών που έχουν προσαρμοστεί σε αυτές τις ακραίες συνθήκες, όπως ψάρια με μεγάλα σαγόνια, πιθανώς τυφλά μαλακόστρακα και ψάρια, και οργανισμούς που αναπαράγονται με βραδείς ρυθμούς για εξοικονόμηση ενέργειας«Το περιβάλλον του ωκεανού εκεί κάτω χαρακτηρίζεται από ψύχος, απόλυτο σκοτάδι και έντονη τεκτονική δραστηριότητα» δήλωσε ο γεωλόγος θαλάσσιου περιβάλλοντος Ξιάτον Πένγκ του IDSSE, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Σύμφωνα με τον Πένγκ αυτή η ακραία ζώνη φιλοξενεί «τις βαθύτερες και εκτενέστερες χημοσυνθετικές κοινότητες που είναι γνωστό ότι υπάρχουν στον πλανήτη μας.» Τα νέα οικοσυστήματα που παρατηρήθηκαν κυριαρχούνται από δύο είδη οργανισμών που τρέφονται με χημικά: Σωληνόμορφοι σκώληκες (κόκκινοι, γκρι ή λευκοί) μήκους 20–30 εκατ. Λευκά όστρακα (αχιβάδες) μήκους έως 23 εκατ. Κάποια από αυτά τα είδη, σύμφωνα με τον θαλάσσιο γεωχημικό Μενγκράν Ντου ενδέχεται να είναι εντελώς άγνωστα μέχρι σήμερα. «Παρόλο που ζουν στο πιο σκληρό περιβάλλον, αυτοί οι οργανισμοί κατάφεραν να επιβιώσουν και να ευδοκιμήσουν» λέει ο Ντου. Εικόνα του βαθυσκάφους και της «όασης» ζωής που εντόπισε στην άβυσσο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1988635/exotika-plasmata-anakalyfthikan-stin-tafro-opoy-synevi-o-mega-seismos-sti-rosia/

Αποστολή της NASA στο Νότιο Πόλο της Σελήνης. Στόχος η εξερεύνηση αλλά και προετοιμασία των επανδρωμένων αποστολών στο φεγγάρι. Η Firefly Aerospace εξασφάλισε συμβόλαιο της NASA ύψους 176,7 εκατ. δολαρίων για μια αποστολή στο Νότιο Πόλο της Σελήνης το 2029. Η αποστολή πραγματοποιείται στο στο πλαίσιο του προγράμματος Commercial Lunar Payload Services (CLPS) της NASA, για να μεταφέρει επιστημονικά φορτία στο Νότιο Πόλο της Σελήνης.Ο Νότιος Πόλος της Σελήνης έχει επιλεγεί όχι μόνο από τη NASA αλλά και άλλες διαστημικές υπηρεσίες ως τόπο προσεδάφισης των σχεδιαζόμενων επανδρωμένων αποστολών στο φυσικό μας δορυφόρο αλλά και δημιουργίας των πρώτων βάσεων εκεί.Στο υπέδαφος του νότιου πόλου της Σελήνης εκτιμάται ότι υπάρχει νερό σε παγωμένη μορφή το οποίο θεωρητικώς τουλάχιστον αν βρεθεί τρόπος απόκτησης και επεξεργασίας του θα μπορεί να προσφέρει όχι μόνο πόσιμο νερό στους αστροναύτες αλλά και παροχή οξυγόνου στις εγκαταστάσεις που θα ζουν καθώς επίσης και καύσιμο για πυραύλους, σκάφη ή οχήματα.Η αποστολή Blue Ghost Mission 4 θα μεταφέρει στη Σελήνη ένα ρομποτικό εξερευνητή της NASA και έναν του Καναδικού Οργανισμού Διαστήματος. Θα μεταφέρει επίσης τρία επιστημονικά όργανα που θα μελετήσουν: * Πόρους της Σελήνης (π.χ. νερό) * Ακτινοβολία * Θερμικές συνθήκες στην επιφάνεια Η αποστολή υποστηρίζει το πρόγραμμα Artemis της NASA και τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές, συμβάλλοντας: * Στην αξιολόγηση των περιβαλλοντικών συνθηκών της Σελήνης * Στην προετοιμασία για βιώσιμη παρουσία ανθρώπου στο φεγγάρι Η NASA στρέφεται όλο και περισσότερο σε ιδιωτικές εταιρείες, όπως η Firefly, για να: * Μειώσει το κόστος * Επιταχύνει την πρόοδο * Αξιοποιήσει την καινοτομία του εμπορικού τομέα. Καλλιτεχνική απεικόνιση της σεληνακάτου και των δύο ρόβερ που θα ταξιδέψουν το 2029 στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1988244/apostoli-tis-nasa-sto-notio-polo-tis-selinis/

Οι αναμνήσεις ταξιδεύουν στον εγκέφαλο αλλάζοντας νευρώνες. Νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι οι μνήμες περιβάλλοντος δεν είναι στατικές όπως πιστεύαμε. Οι αναμνήσεις μετατοπίζονται στον εγκέφαλο καθώς μεταφέρονται από διαφορετικά σύνολα νευρώνων με την πάροδο του χρόνου σύμφωνα με νέα μελέτη που έγινε σε ποντίκια. Οι νευροεπιστήμονες πίστευαν ότι οι αναμνήσεις για τοποθεσίες και χαρακτηριστικά του περιβάλλοντός μας αποθηκεύονται από συγκεκριμένα «κύτταρα θέσης» (place cells). Αυτά τα κύτταρα, που βρίσκονται στον ιππόκαμπο (μια κρίσιμη περιοχή του εγκεφάλου για τη μνήμη), ενεργοποιούνται όταν ένα θηλαστικό εισέρχεται σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον όπως η πόρτα του σπιτιού του ή ένας καταρράκτης σε ένα μονοπάτι πεζοπορίας.Αυτή ήταν η κρατούσα θεωρία από τη δεκαετία του 1960 όμως όπως λέει ο καθηγητής Ντάνιελ Ντόμπεκ από το αμερικανικό Πανεπιστήμιο Northwestern άρχισε να αμφισβητείται τη δεκαετία του 2010. Το 2013 μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Neuroscience» έδειξε ότι η απεικόνιση του χώρου στον εγκέφαλο δεν είναι τόσο σταθερή όσο πίστευαν οι επιστήμονες. Αν και ορισμένα κύτταρα ενεργοποιούνταν σταθερά όταν τα ποντίκια έμπαιναν ξανά σε έναν λαβύρινθο, το σύνολο των ενεργών νευρώνων μεταβαλλόταν με την πάροδο του χρόνου. Αυτό το φαινόμενο ονομάστηκε «αντιπροσωπευτική μετατόπιση του ιππόκαμπου».Πολλοί επιστήμονες θεώρησαν τότε ότι οι διαφορές οφείλονταν σε εξωτερικούς παράγοντες (π.χ. διαφορετικές μυρωδιές, ήχοι, ή διαφορετική ταχύτητα των ποντικιών στον λαβύρινθο). Για να το εξετάσουν αυτό με μεγαλύτερη ακρίβεια ο Ντόμπεκ και η ομάδα του σχεδίασαν ένα πείραμα σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύτηκαν πριν από λίγες μέρες στην επιθεώρηση «Nature». Το πείραμα * Τα ποντίκια περπατούσαν σε έναν διάδρομο (μύλο) που λειτουργούσε σαν χειριστήριο βιντεοπαιχνιδιού. * Γύρω τους υπήρχαν οθόνες που προσομοίωναν έναν σταθερό εικονικό λαβύρινθο. Για να εξαλείψουν τις εξωτερικές μεταβλητές: * Χρησιμοποίησαν κώνο για σταθερή μυρωδιά σε κάθε γύρο * Έπαιζαν λευκό θόρυβο για να εξισορροπήσουν τον ακουστικό χώρο * Παρακολουθούσαν τη δραστηριότητα των κυττάρων του ιππόκαμπου σε πραγματικό χρόνο με τεχνικές που κάνουν τα νευρικά κύτταρα να φωσφορίζουν όταν ενεργοποιούνται. Τι βρήκαν Παρά τον απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλοντα χώρο, οι περισσότερες νευρικές αναπαραστάσεις συνέχιζαν να αλλάζουν με τον χρόνο. Μόνο το 5–10% των καταγεγραμμένων κυττάρων συμπεριφέρονταν σαν «παραδοσιακά» κύτταρα θέσης — δηλαδή, ενεργοποιούνταν σταθερά κάθε φορά.Αυτά τα σταθερά κύτταρα ήταν επίσης τα πιο διεγέρσιμα γεγονός που υποδεικνύει ότι η διεγερσιμότητα ίσως προβλέπει ποια κύτταρα διατηρούν τις αναμνήσεις σταθερές. Οι ερευνητές προτείνουν ότι αυτή η «μετατόπιση» βοηθά τον εγκέφαλο να διαχωρίζει παρόμοιες εμπειρίες μεταξύ τους, ώστε να μπορούμε να τις ανακαλούμε ξεχωριστά. Δηλαδή, ακόμα κι αν επισκεφθείς το ίδιο μέρος πολλές φορές (δουλειά, σχολείο, πάρκο), μπορείς να ξεχωρίσεις τις διαφορετικές επισκέψεις στη μνήμη σου. Με άλλα λόγια, η μετατόπιση αυτή ίσως είναι ένας τρόπος για να παρακολουθεί ο εγκέφαλος τη ροή του χρόνου. Συμπεράσματα * Οι πιο σταθερές αναμνήσεις μπορεί να σχετίζονται με κύτταρα που διατηρούν υψηλή διεγερσιμότητα * Καθώς ο εγκέφαλος γερνά, τα κύτταρα του ιππόκαμπου γίνονται λιγότερο διεγέρσιμα — ίσως αυτό εξηγεί εν μέρει τη φθορά της μνήμης με την ηλικία. * Οι ερευνητές υποθέτουν ότι αν μπορούσαμε να ενισχύσουμε ή να διατηρήσουμε αυτή τη διεγερσιμότητα, θα μπορούσαμε ενδεχομένως να διατηρήσουμε τη μνήμη σε καλύτερη κατάσταση, αλλά αυτό απαιτεί περαιτέρω έρευνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1987659/oi-anamniseis-taxideyoyn-ston-egkefalo-allazontas-neyrones/

Οι ήπειροι της Γης στεγνώνουν με πρωτοφανή ρυθμο. Άκρως ανησυχητικά ευρήματα από δορυφορικές παρατηρήσεις. Ο πλανήτης μας χάνει γλυκό νερό με πρωτοφανή ρυθμό, όπως αποκάλυψαν δύο δεκαετίες δορυφορικών δεδομένων. Μετρήσεις από τους δορυφόρους των αποστολών GRACE της NASA δείχνουν ότι από το 2002 η επιφάνεια γης πλήττεται από απώλεια νερού και η απώλεια αυτή αυξάνεται κάθε χρόνο κατά μια έκταση διπλάσια από αυτή της Καλιφόρνιας. Η απώλεια αυτή περιλαμβάνει τόσο το επιφανειακό νερό (λίμνες, ποτάμια) όσο και τα υπόγεια ύδατα, που αποτελούν βασική πηγή πόσιμου νερού παγκοσμίως.Έχουν πλέον διαμορφωθεί «υπερ-ξηρές» περιοχές στο βόρειο ημισφαίριο, με τις πιο πληγείσες να βρίσκονται στις δυτικές ακτές της Βόρειας Αμερικής, την Κεντρική Αμερική, τη Μέση Ανατολή και τη Νοτιοανατολική Ασία. Ως αποτέλεσμα, το 75% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σήμερα σε περιοχές που αντιμετωπίζουν απώλεια γλυκού νερού, με σοβαρές συνέπειες στη γεωργία, την υγιεινή και την ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή. Το φαινόμενο επίσης επιδεινώνει την ερημοποίηση περιοχών με ήδη ανεπαρκή βροχόπτωση.Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι η απώλεια γλυκού νερού συμβάλλει πλέον περισσότερο στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας από ό,τι το λιώσιμο των παγετώνων. Οι αποστολές GRACE και GRACE Follow-On βασίζονται σε δύο δορυφόρους που μετρούν μικρές αλλαγές στη βαρυτική δύναμη της Γης, καθώς αυτή μεταβάλλεται λόγω των μετακινήσεων νερού κάτω από την επιφάνεια. Οι αλλαγές αυτές αποκαλύπτουν πού και πόσο νερό χάνεται ή συσσωρεύεται.Η μελέτη με επικεφαλής ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα δείχνει πως ακόμη και περιοχές που παλιότερα παρουσίαζαν αυξημένη υγρασία, τώρα είτε ξηραίνονται είτε δεν γίνονται υγρότερες με τον ίδιο ρυθμό όπως πριν. Οι αιτίες και οι συνέπειες Η κακή διαχείριση των υπόγειων υδάτων είναι ο βασικός ένοχος, σύμφωνα με τους επιστήμονες, σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, όπως οι παρατεταμένες ξηρασίες στην Ευρώπη και η τήξη του μόνιμου στρώματος επιφανειακού πάγου (permafrost) στις Αρκτικές περιοχές. Το φαινόμενο επιδεινώθηκε σημαντικά από το 2014, με το ισχυρότερο Ελ Νίνο που καταγράφηκε μέχρι τότε, το οποίο αποδιοργάνωσε το παγκόσμιο κλίμα, προκαλώντας έντονες ξηρασίες, κυκλώνες και ακραίες θερμοκρασίες. Το επόμενο φαινόμενο Λα Νίνα, που προκαλεί συνήθως ψύχρανση, δεν κατάφερε να αντιστρέψει την απώλεια νερού.Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η υπεράντληση υπόγειων υδάτων είναι ο βασικότερος παράγοντας επιδείνωσης της κατάστασης, ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Καλιφόρνια και προειδοποιούν: «Η εξάντληση των υπόγειων υδάτων δεν μπορεί να αναπληρωθεί σε ανθρώπινη χρονική κλίμακα — συνιστά μια κρίσιμη, αναδυόμενη απειλή για την ανθρωπότητα»Επιπλέον, η απώλεια αυτών των υδάτων απειλεί την παγκόσμια ασφάλεια τροφίμων και νερού. Πρόκειται για ένα διαγενεακό πρόβλημα, λένε οι επιστήμονες, καθώς οι σημερινές πρακτικές αφήνουν τεράστιο κόστος στις επόμενες γενιές. «Η προστασία των υπόγειων υδάτων του κόσμου είναι ζωτικής σημασίας σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται και σε ηπείρους που γνωρίζουμε πια ότι ξηραίνονται» αναφέρουν οι ερευνητές στη δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science Advances». https://www.naftemporiki.gr/techscience/1987653/oi-ipeiroi-tis-gis-stegnonoyn-me-protofani-rythmo/

Άστρο με «σύνδρομο Στοκχόλμης» δραπέτευσε από μαύρη τρύπα και επέστρεψε σε αυτή μετά από δύο χρόνια. Πρόκειται για κοσμικό φαινόμενο που καταγράφεται για πρώτη φορά. Όταν οποιοδήποτε διαστημικό αντικείμενο ή κοσμική ύλη πέσει στα πανίσχυρα βαρυτικά δίχτυα μιας μαύρης τρύπας η τύχη του είναι προδιαγεγραμμένη και το τέλος της ύπαρξης του βέβαιο. Σε μια μοναδική μέχρι σήμερα ανακάλυψη ένα άστρο που είχε παγιδευτεί σε μια μαύρη τρύπα η οποία το… καταβρόχθιζε κατάφερε να ξεφύγει αλλά όπως φαίνεται γύρισε πίσω και η μαύρη τρύπα συνέχισε το γεύμα της από εκεί που το είχε αφήσει.Η ερευνητική ομάδα που παρακολουθούσε τη μαύρη τρύπα εντόπισε πριν από τέσσερα χρόνια δραστηριότητα που παρέπεμπε στην απορρόφηση ενός άστρου από αυτή. Πιο συγκεκριμένα εντόπισε μια έκλαμψη που επιβεβαίωσε ότι πρόκειται από ένα άστρο που είχε πέσει θύμα της μαύρης τρύπας. Επτακόσιες μέρες αργότερα η ερευνητική ομάδα εντόπισε μια ακόμη έκλαμψη στη μαύρη τρύπα και τα μέλη της ομάδας έμειναν έκπληκτα όταν διαπίστωσαν ότι η έκλαμψη αυτή δεν προερχόταν από κάποιο άλλο άστρο που είχε «συλλάβει» η μαύρη τρύπα αλλά από το άστρο που είχαν παρατηρήσει πριν δύο χρόνια το οποίο κανονικά δεν έπρεπε πλέον να υπάρχει.Η ερευνητική ομάδα έδωσε στο φαινόμενο που εντόπισε την κωδική ονομασία AT 2022dbl και υποστηρίζει ότι αυτό που συνέβη είναι ότι το άστρο που είδαν να καταστρέφεται στη μαύρη τρύπα κατάφερε με κάποιο τρόπο να ξεφύγει από αυτή αλλά για άγνωστη αιτία επέστρεψε και άφησε τη μαύρη τρύπα να το… δαγκώσει ξανά.Είναι η πρώτη φορά που η επιστημονική κοινότητα έχει στη διάθεση της απτές αποδείξεις του συγκεκριμένου φαινομένου ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στις έρευνες για τις μαύρες τρύπες. Το ερώτημα που τίθεται τώρα είναι αν το άστρο κατάφερε να επιβιώσει και από τη δεύτερη επαφή του με τη μαύρη τρύπα ή αν η επιστροφή του ήταν τελικά μοιραία για αυτό. Μια πρώτη ένδειξη για το τι συνέβη θα είναι αν οι αστρονόμοι εντοπίσουν σε περίπου 700 μέρες μετά τη δεύτερη έκλαμψη μια ακόμη που να προέρχεται φυσικά από το ίδιο άστρο.Η ερευνητική ομάδα με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal Letters» περιγράφει την ανακάλυψη της και αναφέρει ότι υπολογίζει ότι η μια τρίτη έκλαμψη αν το άστρο είναι ζωντανό θα κάνει την εμφάνιση της κάποια στιγμή στις αρχές του 2026 οπότε έχει ήδη στρέψει και πάλι το ενδιαφέρον της στη περιοχή της μαύρης τρύπας για νέες παρατηρήσεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1987230/astro-me-syndromo-stokcholmis-drapeteyse-apo-mayri-trypa-kai-epestrepse-se-ayti-meta-apo-dyo-chronia/

Η NASA θέλει να στείλει σμήνος ελικοπτέρων στον Άρη (βίντεο) Το «ακούραστο» drone που πέταξε στον Κόκκινο Πλανήτη θα ακολουθήσουν όπως φαίνεται νέα πιο εξελιγμένα ιπτάμενα αεροσκάφη. Ένα νέο φιλόδοξο σχέδιο εξερεύνησης του Άρη προτείνει να στείλουμε ένα σμήνος αυτόνομων ελικοπτέρων στον Κόκκινο Πλανήτη.Η ιδέα, που βασίζεται σε τεχνολογίες μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων (UAV) στη Γη, προέρχεται από την εταιρεία AeroVironment της Βιρτζίνια, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, το περίφημο JPL. Το νέο πρόγραμμα ονομάζεται Skyfall και στοχεύει στην αυτόνομη εξερεύνηση του Άρη από αέρος ως προπομπό για τις σχεδιαζόμενες επανδρωμένες αποστολές στον Κόκκινο Πλανήτη.Το Skyfall προβλέπει την απελευθέρωση έξι μικρών ελικοπτέρων κατά τη διάρκεια της ατμοσφαιρικής καθόδου ενός διαστημικού σκάφους στον Άρη χωρίς να απαιτείται κάποια σύνθετη και υψηλού κόστους πλατφόρμα προσεδάφισης. «Το Skyfall σχεδιάστηκε για να αναπτύξει έξι ελικόπτερα εξερεύνησης στον Άρη, τα οποία θα εξετάσουν περιοχές που έχουν επιλεγεί ως κορυφαίοι υποψήφιοι για την πρώτη προσγείωση ανθρώπων στον πλανήτη» αναφέρει η AeroVironment. Τι θα κάνουν τα ελικόπτερα; Κάθε ελικόπτερο θα λειτουργεί αυτόνομα, με τις εξής βασικές αποστολές: * Λήψη υψηλής ανάλυσης εικόνων της επιφάνειας * Συλλογή ραδιοεντοπιστικών δεδομένων για το υπέδαφος * Εντοπισμός υδάτινων ή παγωμένων αποθεμάτων και άλλων πολύτιμων πόρων Αυτές οι πληροφορίες είναι κρίσιμες για την επιλογή ασφαλών και πλούσιων σε πόρους σημείων προσεδάφισης των επανδρωμένων αποστολών. Το Skyfall βασίζεται στην εμπειρία από το drone Ingenuity, το οποίο πέταξε 72 φορές στον Άρη μεταξύ 2021 και 2024, πραγματοποιώντας την πρώτη μηχανοκίνητη πτήση σε άλλον πλανήτη στις 19 Απριλίου 2021.«Με έξι ελικόπτερα, το Skyfall προσφέρει μια οικονομική λύση που πολλαπλασιάζει την εμβέλεια, τα δεδομένα και την επιστημονική έρευνα που μπορούμε να διεξάγουμε» δηλώνει ο Ουίλιαμ Πόμεραντζ, επικεφαλής του διαστημικού τομέα της AeroVironment. Πλεονεκτήματα του Skyfall: Χαμηλότερο κόστος: Χωρίς βαρύ σύστημα προσεδάφισης Αυξημένη ευελιξία: Τα ελικόπτερα λειτουργούν ανεξάρτητα Γρήγορη εξερεύνηση: Μεγαλύτερη κάλυψη σε μικρότερο χρόνο Βελτιωμένη ασφάλεια αποστολών: Καλύτερη κατανόηση του εδάφους και υπεδάφους Η AeroVironment έχει ήδη ξεκινήσει εσωτερικές επενδύσεις και συνεργασία με τη NASA, με στόχο την εκτόξευση του Skyfall το 2028. Μια μακέτα του ελικόπτερου που σχεδιάζεται να σταλεί στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986900/i-nasa-thelei-na-steilei-sminos-elikopteron-ston-ari-vinteo/

Απρόσμενα ευρήματα υποδεικνύουν το Γκραντ Κάνυον ως το λίκνο της ζωής στη Γη. Η ανακάλυψη ανατρέπει την κρατούσα θεωρία για την παρουσία και εξέλιξη της ζωής. Επιστήμονες ανακάλυψαν ένα παράξενο και αρχαίο πλάσμα στο Γκραντ Κάνυον, το οποίο ενδέχεται να αλλάξει όσα γνωρίζουμε για την προέλευση της ζωής στη Γη.Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ εντόπισαν εκατοντάδες μικροσκοπικά απολιθώματα ενός πλάσματος που αποκαλούν «σκουλήκι-πέος» μέσα σε πετρώματα ηλικίας 500 εκατομμυρίων ετών στα τοιχώματα του φαραγγιού στην Αριζόνα. Η ανακάλυψη αποκαλύπτει ότι η περιοχή κάποτε προσέφερε ιδανικές συνθήκες για ταχεία εξέλιξη της ζωής. Το απολιθωμένο πλάσμα έφερε τριχωτά δόντια και είχε τη μοναδική ικανότητα να γυρίζει το στόμα του μέσα έξω για να πιάσει τροφή.Η μελέτη αυτή αντικρούει την κυρίαρχη θεωρία ότι η πρώιμη πολύπλοκη ζωή εξελίχθηκε κυρίως σε σκληρά, φτωχά σε οξυγόνο περιβάλλοντα. Αντίθετα τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι τέτοιες μορφές ζωής αναπτύχθηκαν σε ήρεμες, πλούσιες σε οξυγόνο θάλασσες, περιβάλλον όπου τα μαλακά σώματα σπάνια διατηρούνται λόγω της ταχείας αποσύνθεσης.Οι ερευνητές περιέγραψαν την τοποθεσία στο Γκραντ Κάνυον ως «ζώνη Goldilocks» δηλαδή μια περιοχή παρόμοια με τις ζώνες κατοικησιμότητας στα πλανητικά συστήματα όπου δεν επικρατούν ακραίες συνθήκες αλλά συνθήκες κατάλληλες για να ευνοήσουν την ανάπτυξη και εξέλιξη της ζωής.«Ήταν το καλύτερο κομμάτι γης στον πλανήτη εκείνη την εποχή. Είχες αρκετή τροφή, αρκετό φως και το ιδανικό βάθος. Εκεί η εξέλιξη πραγματικά απογειώθηκε» αναφέρει ο Τζιοβάνι Μουσίνι διδακτορικός φοιτητής Γεωεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science Advances». Η εξελικτική κλιμάκωση Τα ευρήματα ενισχύουν τη θεωρία της εξελικτικής κλιμάκωσης, που υποστηρίζει ότι τα είδη εξελίσσονται όχι μόνο για να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους, αλλά και για να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι άλλων ειδών.Τα απολιθώματα ανακαλύφθηκαν μέσα σε ένα στρώμα ιλύος (πηχτό ίζημα) που ονομάζεται Bright Angel Formation, γνωστό για τα απολιθώματα της Κάμβριας περιόδου στην περιοχή. Εκτιμάται ότι χρονολογούνται από μια εποχή όπου τα πρώτα κύρια ζωικά φύλα μόλις άρχιζαν να εμφανίζονται στη Γη.Τότε, η περιοχή του Γκραντ Κάνυον βρισκόταν κοντά στον ισημερινό και καλυπτόταν από μια ρηχή, πλούσια σε οξυγόνο θάλασσα, βάθους περίπου 40 έως 50 μέτρων, γεμάτη με θρεπτικά συστατικά. Οι μικροοργανισμοί που έκαναν φωτοσύνθεση ενίσχυαν ακόμα περισσότερο τα επίπεδα οξυγόνου, ευνοώντας την εμφάνιση μεγαλύτερων και πιο σύνθετων μορφών ζωής. Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε πάνω από 1.500 παράξενα μικροσκοπικά απολιθώματα, όπως: Γαρίδες με άκρα κατάλληλα για φιλτράρισμα τροφής. Μαλάκια με αλυσίδες από μικρά δόντια. Σκουλήκια με πολύκλαδες στοματικές δομές Η μελέτη εστιάζει σε μια κατηγορία απολιθωμάτων γνωστών ως “μικροσκοπικά απολιθώματα από άνθρακα” (small carbonaceous fossils – SCFs). Πρόκειται για κατάλοιπα ζώων χωρίς οστά ή κελύφη, που σπάνια διατηρούνται, καθώς συνήθως αποσυντίθενται προτού απολιθωθούν. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση, ο λασπώδης θαλάσσιος βυθός τα σκέπασε και τα προστάτευσε, επιτρέποντας εξαιρετική διατήρηση. Οι επιστήμονες μπόρεσαν να δουν μικροσκοπικά δόντια σε γαριδοειδή και λεπτές σειρές δοντιών σε μαλάκια.«Αυτός είναι ένας εντελώς νέος τρόπος να εξετάζουμε τη ζωή της Κάμβριας περιόδου. Βλέπουμε μέρη ζώων που σχεδόν ποτέ δεν διατηρούνται» λέει ο Μουσίνι. Η ανακάλυψη αυτή επαναπροσδιορίζει το πού και πώς ξεκίνησε η πολύπλοκη ζωή, φέρνοντάς μας ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση της εξέλιξης στον αρχέγονο πλανήτη μας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986898/aprosmena-eyrimata-ypodeiknyoyn-to-gkran-kanyon-os-to-likno-tis-zois-sti-gi/

Η Κίνα προτείνει νέο παγκόσμιο οργανισμό συνεργασίας για την τεχνητή νοημοσύνη. Η Κίνα θέλει η Τεχνητή Νοημοσύνη να είναι ανοιχτά διαμοιραζόμενη και όλες οι χώρες και οι εταιρείες να έχουν ίσα δικαιώματα χρήσης της, δήλωσε ο Λι Η Κίνα δήλωσε το Σάββατο ότι επιθυμεί να δημιουργήσει έναν οργανισμό για την ενίσχυση της παγκόσμιας συνεργασίας στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, τοποθετώντας τον εαυτό της ως εναλλακτική λύση στις ΗΠΑ, καθώς οι δύο χώρες ανταγωνίζονται για επιρροή στην τεχνολογία μετασχηματισμού.Η Κίνα θέλει να βοηθήσει στον συντονισμό των παγκόσμιων προσπαθειών για τη ρύθμιση της ταχέως εξελισσόμενης τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης και να μοιραστεί τις προόδους της χώρας, δήλωσε ο πρωθυπουργός Λι Τσιάνγκ στο ετήσιο Παγκόσμιο Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης στη Σαγκάη.Η κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ δημοσίευσε την Τετάρτη ένα σχέδιο τεχνητής νοημοσύνης που στοχεύει στην εκτεταμένη επέκταση των εξαγωγών τεχνητής νοημοσύνης των ΗΠΑ σε συμμάχους, σε μια προσπάθεια να διατηρήσει το αμερικανικό πλεονέκτημα έναντι της Κίνας στην κρίσιμη τεχνολογία.Ο Λι δεν κατονόμασε τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά φάνηκε να αναφέρεται στις προσπάθειες της Ουάσινγκτον να εμποδίσει τις προόδους της Κίνας στην τεχνητή νοημοσύνη, προειδοποιώντας ότι η τεχνολογία κινδυνεύει να γίνει το «αποκλειστικό παιχνίδι» μερικών χωρών και εταιρειών.Η Κίνα θέλει η Τεχνητή Νοημοσύνη να είναι ανοιχτά διαμοιραζόμενη και όλες οι χώρες και οι εταιρείες να έχουν ίσα δικαιώματα χρήσης της, δήλωσε ο Λι, προσθέτοντας ότι το Πεκίνο είναι πρόθυμο να μοιραστεί την εμπειρία και τα προϊόντα ανάπτυξης με άλλες χώρες, ιδίως με τον «Παγκόσμιο Νότο». Ο «Παγκόσμιος Νότος» αναφέρεται σε αναπτυσσόμενες, αναδυόμενες ή χώρες με χαμηλότερο εισόδημα, κυρίως στο νότιο ημισφαίριο.Ο τρόπος ρύθμισης των αυξανόμενων κινδύνων της Τεχνητής Νοημοσύνης ήταν μια άλλη ανησυχία, δήλωσε ο Λι, προσθέτοντας ότι τα σημεία συμφόρησης περιλαμβάνουν την ανεπαρκή προσφορά τσιπ Τεχνητής Νοημοσύνης και τους περιορισμούς στην ανταλλαγή ταλέντων.«Συνολικά, η παγκόσμια διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης εξακολουθεί να είναι κατακερματισμένη. Οι χώρες έχουν μεγάλες διαφορές, ιδίως σε τομείς όπως οι κανονιστικές έννοιες, οι θεσμικοί κανόνες», είπε. «Θα πρέπει να ενισχύσουμε τον συντονισμό για να διαμορφώσουμε ένα παγκόσμιο πλαίσιο διακυβέρνησης της Τεχνητής Νοημοσύνης που θα έχει ευρεία συναίνεση το συντομότερο δυνατό». Πεδίο διαμάχης η τεχνητή νοημοσύνη Το τριήμερο συνέδριο της Σαγκάης φέρνει κοντά ηγέτες της βιομηχανίας και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής σε μια εποχή κλιμακούμενου τεχνολογικού ανταγωνισμού μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών – των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου – με την Τεχνητή Νοημοσύνη να αναδεικνύεται σε βασικό πεδίο μάχης.Η Ουάσινγκτον έχει επιβάλει περιορισμούς στις εξαγωγές προηγμένης τεχνολογίας προς την Κίνα, συμπεριλαμβανομένων των πιο υψηλών τσιπ Τεχνητής Νοημοσύνης που κατασκευάζονται από εταιρείες όπως η Nvidia και εξοπλισμού κατασκευής τσιπ, επικαλούμενη ανησυχίες ότι η τεχνολογία θα μπορούσε να ενισχύσει τις στρατιωτικές δυνατότητες της Κίνας.Παρά τους περιορισμούς αυτούς, η Κίνα συνέχισε να κάνει καινοτομίες στην Τεχνητή Νοημοσύνη, οι οποίες έχουν τύχει στενού ελέγχου από Αμερικανούς αξιωματούχους.Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Κίνας, Μα Ζαοξού, δήλωσε σε στρογγυλή τράπεζα εκπροσώπων από περισσότερες από 30 χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας, της Νότιας Αφρικής, του Κατάρ, της Νότιας Κορέας και της Γερμανίας, ότι η Κίνα επιθυμεί ο οργανισμός να προωθήσει την πρακτική συνεργασία στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης και εξετάζει το ενδεχόμενο να εγκαταστήσει την έδρα του στη Σαγκάη.Το υπουργείο Εξωτερικών δημοσίευσε στο διαδίκτυο ένα σχέδιο δράσης για την παγκόσμια διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, καλώντας κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς, επιχειρήσεις και ερευνητικά ιδρύματα να συνεργαστούν και να προωθήσουν τις διεθνείς ανταλλαγές, μεταξύ άλλων μέσω μιας διασυνοριακής κοινότητας ανοιχτού κώδικα. Παγκόσμιο Συνέδριο για την τεχνητή νοημοσύνη Το συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης, που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση, συνήθως προσελκύει σημαντικούς παράγοντες του κλάδου, κυβερνητικούς αξιωματούχους, ερευνητές και επενδυτές.Στους ομιλητές του Σαββάτου περιλαμβάνονταν η Αν Μπουβερό, η ειδική απεσταλμένη του Γάλλου προέδρου για την Τεχνητή Νοημοσύνη, ο επιστήμονας υπολογιστών Τζέφρι Χίντον, γνωστός ως «ο Νονός της Τεχνητής Νοημοσύνης», και ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Google, Έρικ Σμιτ.Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Tesla, Έλον Μασκ, ο οποίος τα τελευταία χρόνια εμφανιζόταν τακτικά στην τελετή έναρξης αυτοπροσώπως ή μέσω βίντεο, δεν μίλησε φέτος.Εκτός από τα φόρουμ, το συνέδριο περιλαμβάνει εκθέσεις όπου οι εταιρείες παρουσιάζουν τις τελευταίες καινοτομίες τους.Φέτος, συμμετέχουν περισσότερες από 800 εταιρείες, παρουσιάζοντας περισσότερα από 3.000 προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, 40 μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, 50 συσκευές με τεχνητή νοημοσύνη και 60 έξυπνα ρομπότ, σύμφωνα με τους διοργανωτές.Η έκθεση περιλαμβάνει κυρίως κινεζικές εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων των τεχνολογικών γιγάντων Huawei και Alibaba, καθώς και νεοσύστατες επιχειρήσεις όπως η κατασκευάστρια ανθρωποειδών ρομπότ Unitree. Στους δυτικούς συμμετέχοντες περιλαμβάνονται οι Tesla, Alphabet και Amazon. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986710/i-kina-proteinei-neo-pagkosmio-organismo-synergasias-gia-tin-techniti-noimosyni/

Ερευνητές μετατρέπουν καρχαρίες σε… μετεωρολόγους. Ένας απροσδόκητος σύμμαχος που θα βοηθήσει στη βελτίωση των προβλέψεων για τυφώνες. Τρεις καρχαρίες εξοπλισμένοι με ειδικούς αισθητήρες κολυμπούν στα θερμά νερά του Ατλαντικού συλλέγοντας κρίσιμα δεδομένα για τη συλλογή πληροφοριών που μπορούν σύμφωνα με τους εμπνευστές αυτού του ερευνητικού προγράμματος να βοηθήσουν την καλύτερη πρόβλεψη ακραίων καιρικών φαινόμενων όπως οι τυφώνες.«Ο ωκεανός είναι τόσο τεράστιος, τόσο απέραντος, που στην ουσία είναι απρόσιτος. Όμως, τοποθετώντας αισθητήρες στα ίδια τα ζώα που ζουν εκεί, μπορούμε ουσιαστικά να τα μετατρέψουμε σε κινητούς ωκεάνιους αισθητήρες που συλλέγουν δεδομένα συνεχώς» δήλωσε στην Ουάσιγκτον Ποστ ο Άαρον Κάρλισλ θαλάσσιος οικολογικός ερευνητής του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ και επικεφαλής της προσπάθειας.Οι καρχαρίες παρακολουθούν τη θερμοκρασία και την αγωγιμότητα του νερού. Οι θερμοκρασίες-ρεκόρ στην επιφάνεια της θάλασσας έχουν συνδεθεί με μεγαλύτερους και ισχυρότερους τυφώνες τα τελευταία χρόνια, αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής που προκαλείται από τον άνθρωπο. Δεν είναι σαφές αν οι καρχαρίες θα πλησιάσουν ποτέ απευθείας έναν τυφώνα. Όμως καταγράφοντας τις θερμοκρασίες, οι επιστήμονες μπορούν να προβλέψουν την ένταση και την πορεία των καταιγίδων που συνδέονται με τους τυφώνες ή τροπικούς κυκλώνες. Τα πλεονεκτήματα Οι καρχαρίες είναι γρηγορότεροι από τα ρομποτικά υποβρύχια, μπορούν να παραμείνουν στο πεδίο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, και κινούνται σε περιοχές δύσκολες στην πρόσβαση. «Οι καρχαρίες είναι πιο γρήγοροι και μπορούν να μείνουν στο νερό για καιρό. Η ελπίδα είναι να συνεργαστούν με τα υπάρχοντα συστήματα παρακολούθησης» εξηγεί η Κάρολαιν Βιερνίκι οικολογική ερευνήτρια και υποψήφια διδάκτορας.Δύο καρχαρίες μάκο (mako) έχουν εξοπλιστεί με αισθητήρες θερμοκρασίας, βάθους και αγωγιμότητας. Οι καρχαρίες μάκο επιλέχθηκαν επειδή ανεβαίνουν συχνά στην επιφάνεια, δίνοντας τη δυνατότητα στους αισθητήρες να στείλουν δεδομένα μέσω δορυφόρου. Είναι επίσης οι γρηγορότεροι καρχαρίες στον ωκεανό, φτάνοντας ταχύτητες άνω των 64 χλμ./ώρα ενώ μπορούν να εκτελέσουν άλματα ύψους 7 μέτρων στον αέρα. Επίσης ένας λευκός καρχαρίας φέρει δορυφορικό αισθητήρα για να εξεταστεί η πιθανή χρήση του είδους σε μελλοντικές μελέτες. Στο μέλλον θα εξεταστούν είδη όπως οι σφυροκέφαλοι και οι φαλαινοκαρχαρίες. Το πρόγραμμα Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ντέλαγουερ, σε συνεργασία με την Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ (NOAA) και το πρόγραμμα παρακολούθησης των ακτών Mid-Atlantic, σχεδιάζουν να εξοπλίζουν δεκάδες καρχαρίες ετησίως και να ενσωματώνουν τα δεδομένα στα υπολογιστικά μοντέλα πρόβλεψης τυφώνων. Μέχρι σήμερα η NOAA χρησιμοποιούσε εναέρια μέσα (Hurricane Hunters) για έρευνες σχετικά με ισχυρές καταιγίδες.Σύμφωνα με το Διεθνές Ταμείο για την Ευημερία των Ζώων (IFAW), 1 στα 3 είδη καρχαριών και σαλαχιών κινδυνεύει με εξαφάνιση. Η υπεραλίευση έχει μειώσει τους πληθυσμούς τους κατά 70% από τη δεκαετία του 1970, με περίπου 100 εκατομμύρια καρχαρίες να σκοτώνονται κάθε χρόνο. Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι αισθητήρες δεν έχουν σημαντικές επιπτώσεις στους καρχαρίες και ότι ακολουθούνται αυστηρές διαδικασίες έγκρισης.«Αγαπάμε αυτά τα ζώα και δεν θέλουμε να τα βλάψουμε. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ελαχιστοποιήσουμε την επίδραση από την τοποθέτηση αισθητήρων στα πτερύγιά τους» αναφέρει ο Κάρλισλ. Στιγμιότυπο από την τοποθέτηση των αισθητήρων σε ένα καρχαρία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986549/ereynites-metatrepoyn-karcharies-se-meteorologoys/

Με ιταλικό ντιζάιν η πρώτη επανδρωμένη βάση στη Σελήνη. Πρόκειται για μια βασική πτυχή του προγράμματος Artemis της NASA. Η αεροδιαστημική εταιρεία Thales Alenia Space (TAS) και η Ιταλική Διαστημική Υπηρεσία ανακοίνωσαν την συνεργασία τους για τη δημιουργία της πρώτης επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη που θα αποτελέσει μέρος του προγράμματος Artemis της NASA για την επιστροφή του ανθρώπου στο φεγγάρι.Το πρόγραμμα Artemis εκτός από την κατάκτηση της Σελήνης αντιμετωπίζει τη σεληνιακή επιφάνεια ως πεδίο δοκιμών για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη και έχει εξελιχθεί σε μια πολυεθνική συνεργασία με τη συμμετοχή δεκάδων ιδιωτικών εταιρειών στο πλαίσιο μιας νέας παγκόσμιας διαστημικής κούρσας.Η TAS, κοινοπραξία των εταιρειών Thales (Γαλλία) και Leonardo (Ιταλία), ανέφερε ότι η λεγόμενη Πολυλειτουργική Κατοικήσιμη Μονάδα (Multi-Purpose Habitation module), θα αποτελέσει βασικό στοιχείο για μια μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη και προβλέπεται να εκτοξευθεί από το διαστημικό κέντρο Kennedy της NASA το 2033.«Η μελλοντική σεληνιακή μονάδα εντάσσεται σε ένα μακροπρόθεσμο επενδυτικό όραμα της Ιταλίας, το οποίο της επιτρέπει να διαδραματίζει ολοένα και πιο ηγετικό ρόλο στη νέα διαστημική κούρσα», δήλωσε ο πρόεδρος της ASI, Teodoro Valente.Η μονάδα θα προσφέρει ένα ασφαλές, άνετο και πολυλειτουργικό περιβάλλον για τους αστροναύτες και θα είναι πλήρως συμβατή με άλλα συστήματα του προγράμματος Artemis. Ακόμη και όταν δεν θα φιλοξενεί πληρώματα η μονάδα θα μπορεί να διεξάγει επιστημονικά πειράματα και να διαθέτει δυνατότητα μετακίνησης στην επιφάνεια της Σελήνης.Θα σχεδιαστεί για να έχει ελάχιστη διάρκεια ζωής 10 ετών, με την πρώτη φάση ανάπτυξης να εστιάζει σε τεχνολογίες που θα πρέπει να αντέχουν σε σκληρές περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας, μειωμένη βαρύτητα και την παρουσία λεπτής σεληνιακής σκόνης. Μια μακέτα της επανδρωμένης βάσης που θα δημιουργηθεί για τη NASA στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986543/me-italiko-ntizain-i-proti-epandromeni-vasi-sti-selini/

Η Ελλάδα με 15 ομάδες στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής 2025 (WRO) – «The future of Robots» Συνεργασία COSMOTE TELEKOM με WRO Hellas για τη διάδοση του STEM και την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων των νέων Το εισιτήριο για την Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής 2025 (World Robot Olympiad™) με θέμα «The future of Robots» που θα γίνει στη Σιγκαπούρη έλαβαν 15 ομάδες μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μετά τον προκριματικό διαγωνισμό της Αθήνας.Ο προκριματικός διοργανώθηκε από τον WRO Hellas, τον Οργανισμό Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης με στρατηγικό συνεργάτη την COSMOTE TELEKOM. Oι ομάδες της ελληνικής αποστολής αξιοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη και το Διαδίκτυο των πραγμάτων.Στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής 2025, οι ομάδες εξερευνούν τον τρόπο με τον οποίο η ρομποτική μπορεί να συμβάλλει στην επίλυση παγκόσμιων προκλήσεων και να βελτιώσει τη ζωή μας. Ανάμεσα στα έργα που ξεχώρισαν στον προκριματικό διαγωνισμό είναι τα: Project A.R.E.S., ρομποτικό όχημα με AI για εξερεύνηση και χαρτογράφηση υπόγειων δομών στον Άρη, το ρομπότ υποστήριξης ηλικιωμένων με χρήση AI, το MarsAquaponics, το ROBO-CLIMA, το DAMATIR, έργο καλλιέργειας φυτών με αισθητήρες και αυτοματισμούς για διαβίωση σε εξωγήινες συνθήκες, καθώς και το Minders Cooker, ένα αυτόνομο ρομπότ-σεφ. Η πορεία των ομάδων προς την Ολυμπιάδα υποστηρίζεται από Ψηφιακή Εκπαιδευτική Πλατφόρμα STEM (Aποθετήριο γνώσης) σε 2 γλώσσες με μαθήματα και εκπαιδευτικό υλικό.H COSMOTE TELEKOM στα έντεκα χρόνια της στρατηγικής συνεργασίας με τον WRO Hellas έχει συμβάλλει σε 60.000 συμμετοχές μαθητών σε 11 Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Εκπαιδευτικής Ρομποτικής & STEM, 18.300 συμμετοχές καθηγητών σε δωρεάν οnline σεμινάρια εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων και 1.250 δωρεάν πακέτα εκπαιδευτικού εξοπλισμού σε σχολεία. Οι επωφελούμενοι από τις δράσεις και πρωτοβουλίες για την εκπαιδευτική ρομποτική και το STEM υπολογίζονται συνολικά σε 360.000. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986533/i-ellada-me-15-omades-stin-pagkosmia-olympiada-rompotikis-2025-wro-the-future-of-robots/

Αστρονόμοι δίνουν ελπίδες ζωής σε εξωπλανήτη που βρίσκεται σε σπιράλ θανάτου με το μητρικό του άστρο (βίντεο) Ο πλανήτης ίσως δεν είναι καταδικασμένος να καταστραφεί αλλά να επιβιώσει με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ένας τεράστιος πλανήτης παγιδευμένος σε μια «σπείρα θανάτου» γύρω από το άστρο του θα μπορούσε να αποκαλύψει σημαντικά μυστικά για τα πλανητικά συστήματα. Ωστόσο η μοίρα αυτού του κόσμου δεν είναι ακόμη οριστική αφού μια νέα μελέτη παρουσιάζει τρία πιθανά σενάρια δύο που κάνουν λόγο για ένα καταστροφικό τέλος και ένα για μία πιθανή «αναγέννηση» του εξωπλανήτη.Ο εξωπλανήτης με την ονομασία TOI-2109b, έχει μάζα πέντε φορές μεγαλύτερη από αυτή του Δία και απέχει περίπου 870 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα. Περιστρέφεται τόσο κοντά στο μητρικό του άστρο, TOI-2109, ώστε η διάρκεια του έτους του είναι μόλις 16 ώρες.Αυτά τα χαρακτηριστικά τον κατατάσσουν στην κατηγορία των υπερθερμών Διών (ultrahot Jupiters), μια σπάνια κατηγορία πλανητών που αποτελεί περίπου 1 στους 500 εξωπλανήτες από τους περίπου 5,5 χιλιάδες που γνωρίζουμε. Παρ’ όλα αυτά ο TOI-2109b ξεχωρίζει ακόμη και ανάμεσά τους λόγω της ακραίας εγγύτητας με το άστρο του.«Πρόκειται για έναν υπερθερμό Δία, που βρίσκεται πολύ πιο κοντά στο άστρο του από οποιονδήποτε άλλον γνωστό θερμό Δία. Για να καταλάβετε ο Ερμής έχει σχεδόν έξι χιλιάδες φορές μικρότερη μάζα από τον Δία και όμως χρειάζεται 88 μέρες για να κάνει μια περιφορά γύρω από τον Ήλιο. Ο TOI-2109b το καταφέρνει σε 16 ώρες» λέει ο Τζέιμι Αλβαράντο Μόντες του Πανεπιστημίου Macquarie στην Αυστραλία. Η «σπείρα θανάτου» Οι ερευνητές μελέτησαν τον πλανήτη χρησιμοποιώντας δεδομένα από διαστημικά τηλεσκόπια, όπως το TESS της NASA και το CHEOPS του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος καταγράφοντας τις διελεύσεις του TOI-2109b μπροστά από το άστρο του από το 2010 έως το 2024. Τα δεδομένα δείχνουν ότι η τροχιά του πλανήτη «φθείρεται», μειώνεται κατά περίπου 10 δευτερόλεπτα μέσα σε τρία χρόνια. Αυτό δείχνει ότι ο πλανήτης πλησιάζει σταδιακά το άστρο του. Τα τρία πιθανά σενάρια για το τέλος του TOI-2109b 1. Καταβρόχθιση από το άστρο Αν η φθορά της τροχιάς του επιταχυνθεί, ο TOI-2109b θα πέσει μέσα στο άστρο του και θα εξαϋλωθεί προκαλώντας ένα έντονο φως, όπως το φαινόμενο ZTF SLRN-2020, όταν ένας αέριος γίγαντας καταστράφηκε από τον ερυθρό γίγαντα αστέρα του. 2. Καταστροφή από παλιρροϊκές δυνάμεις Η βαρυτική αλληλεπίδραση μπορεί να γίνει τόσο ισχυρή που ο πλανήτης θα αρχίσει να παραμορφώνεται, αποκτώντας σχήμα «ντόνατ» μέχρι να διαμελιστεί εντελώς. 3. Αναγέννηση σε έναν νέο πλανήτη Η ακτινοβολία του άστρου ίσως εξατμίσει τα εξωτερικά αέρια στρώματα του πλανήτη μέσω φωτοεξάτμισης, αποκαλύπτοντας έναν βραχώδη πυρήνα. Αν η μάζα του μειωθεί αρκετά μπορεί να γλιτώσει από το όριο Roche και να επιβιώσει ως βραχώδης υπερ-Γη περίπου στο μέγεθος του Ουρανού ή του Ποσειδώνα. Η ομάδα θα συνεχίσει να παρακολουθεί τον TOI-2109b τα επόμενα 3–5 χρόνια για να διαπιστώσει ποιο από τα σενάρια θα επικρατήσει. «Αυτός ο πλανήτης μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε μυστηριώδη αστρονομικά φαινόμενα για τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχουμε αρκετά στοιχεία. Θα μπορούσε να μας αφηγηθεί την ιστορία πολλών άλλων ηλιακών συστημάτων» αναφέρει ο Μόντες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986122/astronomoi-dinoyn-elpides-zois-se-exoplaniti-poy-vrisketai-se-spiral-thanatoy-me-to-mitriko-toy-astro-vinteo/

Οι αράχνες ήταν κάποτε κάτοικοι των ωκεανών. Νέα μελέτη αποκαλύπτει την υδάτινη καταγωγή των αραχνών. Μια νέα μελέτη ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου της Αριζόνα αναφέρει ότι οι αράχνες ενδέχεται να προήλθαν από τον ωκεανό πριν αποφασίσουν να φύγουν από εκεί και να προσαρμοστούν στη ζωή της ξηράς.Οι ερευνητές ανέλυσαν ένα εξαιρετικά καλά διατηρημένο απολίθωμα του Mollisonia symmetrica, ενός εξαφανισμένου είδους της Καμβρίου περιόδου που μέχρι πρότινος θεωρούνταν πρόγονος των πεταλόποδων καβουριών. Ωστόσο τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι η νευρική του δομή μοιάζει περισσότερο με αυτή των σύγχρονων αραχνιδίων, της τάξης ζώων στην οποία ανήκουν οι αράχνες και οι σκορπιοί.Το πρόσθιο τμήμα του σώματος του Mollisonia, γνωστό ως πρόσωμα, διαθέτει ακτινωτά τοποθετημένα συσσωματώματα νεύρων που ελέγχουν πέντε ζεύγη άκρων. Επιπλέον ο μη τμηματοποιημένος εγκέφαλός του στέλνει κοντά νεύρα σε ένα ζεύγος «δαγκάνων» που μοιάζουν με τους κυνόδοντες των σημερινών αραχνών.Το χαρακτηριστικό που διαφοροποιεί αποφασιστικά το Mollisonia ως πρώιμο αραχνίδιο είναι η μοναδική οργάνωση του εγκεφάλου του, η οποία είναι αντεστραμμένη σε σχέση με τα αρθρόποδα όπως οι καρκινοειδείς και τα έντομα. Αντί για πρόσθια-οπίσθια διάταξη, ο εγκέφαλος έχει οπίσθιο-πρόσθιο προσανατολισμό, όπως στις σύγχρονες αράχνες, γεγονός που ενδέχεται να προσφέρει νευρικές «παρακάμψεις» για αποτελεσματικότερο έλεγχο της κίνησης.Αυτό αμφισβητεί την κυρίαρχη θεωρία ότι τα αραχνίδια διαφοροποιήθηκαν αποκλειστικά αφού οι πρόγονοί τους εγκατέλειψαν το νερό. Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι τα πρώτα αραχνίδια μπορεί να εξελίχθηκαν ενώ ζούσαν ακόμα στη θάλασσα.Καθώς προσαρμόζονταν στη ζωή στη στεριά, είδη παρόμοια με το Mollisonia πιθανώς έτρωγαν πρώιμα έντομα και μυριόποδα και ενδεχομένως επηρέασαν την εξέλιξη των εντόμων, συμπεριλαμβανομένων των φτερών τους ως μέσο άμυνας. Η εξελικτική γραμμή του Mollisonia ενδέχεται να οδήγησε στα σύγχρονα αραχνίδια, όπως οι αράχνες, οι σκορπιοί, οι σολιφουγοί (sun spiders) και οι ουροπηγοί (vinegaroons, whip scorpions). https://www.naftemporiki.gr/techscience/1986103/oi-arachnes-itan-kapote-katoikoi-ton-okeanon/

Το James Webb αποκαλύπτει γεωλογικό χάος στο δορυφόρο του Δία που ίσως υπάρχει ζωή. Τα γεωλογικά φαινόμενα της Ευρώπης παρατήρησε το James Webb. Εντυπωσιακά ευρήματα για τις χημικές και γεωλογικές διεργασίες στο εσωτερικό της Ευρώπης. Η Ευρώπη, ο παγωμένος δορυφόρος του Δία, αποτέλεσε τον πρώτο εξωγήινο κόσμο που υποδείχθηκε η παρουσία υπόγειου ωκεανού θέτοντας υποψηφιότητα για παρουσία της ζωής εκεί. Νέες παρατηρήσεις με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb αποκαλύπτουν την «κρυφή χημεία» του εσωτερικού της με τους ειδικούς να κάνουν λόγο για ένα γεωλογικό… χάος.Για δεκαετίες, οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι η παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης ήταν ένα αμετάβλητο, ήσυχο κέλυφος. Όμως, οι νέες παρατηρήσεις αποκαλύπτουν ότι πρόκειται για έναν δυναμικό κόσμο, που απέχει πολύ από το να είναι «παγωμένος στον χρόνο».«Πιστεύουμε ότι η επιφάνεια είναι αρκετά πορώδης και αρκετά ζεστή σε ορισμένες περιοχές, ώστε να επιτρέπει στον πάγο να ανακρυσταλλώνεται γρήγορα» λέει ο Ρίτσαρντ Καρτράιτ, ειδικός στη φασματοσκοπία στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς Johns Hopkins University, κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «The Planetary Science Journal»Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το τι αποκαλύπτει αυτή η επιφανειακή δραστηριότητα για τον υπόγειο ωκεανό της Ευρώπης. Η παρουσία γεωλογικής δραστηριότητας και η συνεχής κυκλοφορία υλικών μεταξύ επιφάνειας και υπεδάφους καθιστούν τις λεγόμενες «χαοτικές περιοχές» (chaos terrains) όπου τεράστια κομμάτια πάγου φαίνεται να έχουν σπάσει, μετακινηθεί και ξαναπαγώσει προς το εσωτερικό της Ευρώπης. Παρατηρήσεις και πειράματα Η μελέτη επικεντρώθηκε σε δύο περιοχές στο νότιο ημισφαίριο της Ευρώπης: Tara Regio και Powys Regio. Η Tara Regio ξεχωρίζει ως μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιοχές του φεγγαριού. Οι παρατηρήσεις του James Webb εντόπισαν κρυσταλλικό πάγο τόσο στην επιφάνεια όσο και βαθύτερα αμφισβητώντας προηγούμενες υποθέσεις σχετικά με την κατανομή του πάγου στην Ευρώπη.Μετρώντας τα φασματικά χαρακτηριστικά αυτών των «χαοτικών» περιοχών, οι επιστήμονες απέκτησαν πολύτιμες πληροφορίες για τη χημεία της Ευρώπης, καθώς και για τη δυνητική της κατοικησιμότητα.«Τα δεδομένα μας δείχνουν ξεκάθαρα ενδείξεις ότι όσα βλέπουμε προέρχονται από το εσωτερικό — ίσως από έναν υπόγειο ωκεανό που βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα κάτω από το παχύ παγοκάλυμμα της Ευρώπης» αναφέρει ο Ουτζουάλ Ραούτ, ερευνητής στο Southwest Research Institute, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Ο Ραούτ και η ομάδα του διεξήγαγαν εργαστηριακά πειράματα για να μελετήσουν πώς παγώνει το νερό στην Ευρώπη, όπου η επιφάνεια βομβαρδίζεται συνεχώς από φορτισμένα σωματίδια από το Διάστημα. Σε αντίθεση με τη Γη, όπου ο πάγος σχηματίζει εξάγωνη κρυσταλλική δομή, η έντονη ακτινοβολία στην Ευρώπη διαταράσσει τη δομή του πάγου, οδηγώντας σε μια άμορφη, μη κρυσταλλική μορφή πάγου γνωστή ως άμορφος πάγος.Τα πειράματα έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην κατανόηση του πώς αλλάζει ο πάγος με τον χρόνο. Μελετώντας αυτές τις μετατροπές μεταξύ διαφορετικών καταστάσεων, οι επιστήμονες μπορούν να μάθουν περισσότερα για τη δυναμική της επιφάνειας. Σε συνδυασμό με τα νέα δεδομένα του JWST, αυτά τα ευρήματα ενισχύουν τις αποδείξεις ότι ένας τεράστιος, υγρός ωκεανός βρίσκεται κρυμμένος κάτω από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης.«Στην ίδια περιοχή βλέπουμε και άλλα ασυνήθιστα στοιχεία, όπως τις καλύτερες ενδείξεις για χλωριούχο νάτριο (αλάτι) που πιθανότατα προέρχεται από τον υπόγειο ωκεανό της Ευρώπης. Επίσης εντοπίζουμε ισχυρές ενδείξεις για διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) και υπεροξείδιο του υδρογόνου (H₂O₂). Η χημεία σε αυτή την περιοχή είναι πραγματικά παράξενη και συναρπαστική» αναφέρει ο Καρτράιτ.Αυτές οι περιοχές, με τις ρηγματωμένες επιφάνειες, ενδέχεται να αποτελούν σημεία όπου γεωλογική δραστηριότητα ωθεί υλικό από τα έγκατα προς την επιφάνεια της Ευρώπης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1985668/to-james-webb-apokalyptei-geologiko-chaos-ston-doryforo-toy-dia-poy-isos-yparchei-zoi/

Η Γη μεταμορφώθηκε κάποτε σε… παγάκι και μάλλον βρήκαμε τον ένοχο. Εντοπίστηκαν τα γεωλογικά ίχνη της μετατροπής του πλανήτη μας σε ένα απόλυτα παγωμένο κόσμο Τα τελευταία χρόνια σειρά μελετών έχει υποδείξει την εμφάνιση μιας κρυογονικής περιόδου στη Γη που πάγωσε κυριολεκτικά ολόκληρο τον πλανήτη. Μια νέα μελέτη προσφέρει μια εξήγηση για αυτή την δραματική για τον πλανήτη μας περίοδο της ύπαρξης της.Η Γη έχει ηλικία περίπου 4,5 δισ. ετών και σε αυτή την μακρά περίοδο της ζωής της βιώνει συνεχείς μεταβολές των γεωατμοσφαρικών της συνθηκών. Η στεριά μετακινείται και μετασχηματίζεται ανά μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες εκατ. έτη ενώ συνεχείς είναι και οι κλιματικές μεταβολές. Από τη στιγμή που έκανε την εμφάνιση της η ζωή στη Γη αποδείχθηκε «πολύ σκληρή για να πεθάνει» αφού κατάφερε να επιβιώσει και να προσαρμοστεί σε κάθε περιβάλλον που δημιουργήθηκε στον πλανήτη όσο αντίξοο και μη φιλικό στη ζωή μπορεί να ήταν.Η Γη βίωσε περιόδους πολύ έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας, αυξημένων θερμοκρασιών αλλά και εποχές παγετώνων και σε κάθε περίπτωση η ζωή κατάφερνε κάθε φορά να βρει τρόπους να επιζήσει και όταν οι συνθήκες άλλαζαν και γίνονταν πιο φιλικές σε αυτή προκαλούνταν κάθε φορά μια έκρηξη εμφάνισης νέων ειδών με νέα οικοσυστήματα να κάνουν την εμφάνιση τους σε θάλασσα και στεριά.Πριν από περίπου 720 εκατ. έτη έκανε την εμφάνιση της στη Γη η αποκαλούμενη από τους επιστήμονες «Κρυογονική Περίοδος» κατά την οποία ο πλανήτης πάγωσε σε ποσοστό σχεδόν 100%. Η Γη μετατράπηκε σε μια «χιονόμπαλα» όπως την έχουν χαρακτηρίσει οι ειδικοί. Είναι ενδεικτικό ότι εκείνη την περίοδο οι περιοχές του ισημερινού της Γης είχαν θερμοκρασίες μείον 20 βαθμών Κελσίου.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Journal of Geophysical Research: Planets» ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες των Πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Μπέρκλι περιγράφει τις γεωλογικές διεργασίες που έκαναν τη Γη ένα πλανητικό παγάκι. Η ψυχρή συγκυρία Οι ερευνητές υποδεικνύουν ηφαιστειακές εκρήξεις που συνέβησαν περίπου πριν από 720 εκατομμύρια χρόνια και έχουν λάβει την ονομασία εκρήξεις Franklin. Οι εκρήξεις αυτές απελευθέρωσαν τεράστιες ποσότητες φρέσκου ηφαιστειακού πετρώματος, σε μια έκταση που καλύπτει από τη σημερινή Αλάσκα, μέσω του βόρειου Καναδά έως και τη Γροιλανδία.Αντίστοιχης κλίμακας ηφαιστειακές εκρήξεις έχουν συμβεί και σε άλλες περιόδους της ιστορίας της Γης, αλλά αυτή η συγκεκριμένη συνέπεσε με μια ήδη ψυχρή κλιματική περίοδο. Σε συνδυασμό με την απουσία φυτών (δεν είχαν εξελιχθεί ακόμη), οι εκρήξεις αυτές άφησαν εκτεθειμένο ένα τεράστιο στρώμα φρέσκου πετρώματος σε έντονη χημική αποσάθρωση (καιρική διάβρωση).Οι χημικές αντιδράσεις που σχετίζονται με τη διάβρωση αφαιρούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα. Σύμφωνα με κλιματικά μοντέλα, η ταχεία διάβρωση σε τόσο μεγάλη επιφάνεια θα μπορούσε να είχε μειώσει δραστικά τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα οδηγώντας τον πλανήτη σε μια κατάσταση χιονόμπαλας, μια περίοδο κατά την οποία σχεδόν ολόκληρη η Γη καλύπτεται από πάγο.Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν επίσης ότι παρόμοιες ηφαιστειακές εκρήξεις σε άλλες χρονικές περιόδους δεν κατάφεραν να προκαλέσουν παρόμοιες συνθήκες, είτε επειδή το υπόβαθρο του κλίματος ήταν θερμότερο, είτε επειδή η βλάστηση που υπήρχε τότε επιβράδυνε τον ρυθμό διάβρωσης του πετρώματος. Η Γη ήταν κάποτε μια χιονόμπαλα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1985622/i-gi-metamorfothike-kapote-se-pagaki-kai-mallon-vrikame-ton-enocho/

Οι άνθρωποι ενδέχεται να διαθέτουν ανεκμετάλλευτες «υπερδυνάμεις» από γονίδια που σχετίζονται με τη χειμερία νάρκη. Απρόσμενη ανακάλυψη που ίσως ανοίξει νέους δρόμους αρχικά στην αντιμετώπιση κάποιων ασθενειών. Επιστήμονες εντόπισαν γονίδια που σχετίζονται με τη χειμερία νάρκη στα θηλαστικά και τα οποία υπάρχουν και στους ανθρώπους. Οι ερευνητές αναφέρουν στη μελέτη τους ότι αυτά τα γονίδια μπορούν να αξιοποιηθούν για ιατρικές θεραπείες, όπως η αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 ή η νευροπροστασία μετά από εγκεφαλικά επεισόδια. «Η χειμερία νάρκη προσφέρει μια σειρά από βιολογικά σημαντικές υπερδυνάμεις» λέει ο Κρίστοφερ Γκρεγκ καθηγητής γενετικής από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα. Για παράδειγμα, οι σκίουροι μπορούν να αναπτύξουν αναστρέψιμη αντίσταση στην ινσουλίνη, που τους βοηθά να παίρνουν γρήγορα βάρος πριν μπουν σε χειμερία νάρκη, αλλά η αντίσταση αυτή μειώνεται όσο προχωρά η νάρκη. Η καλύτερη κατανόηση αυτού του διακόπτη θα μπορούσε σύμφωνα με τον Γκρεγκ να φανεί χρήσιμη στην αντιμετώπιση της αντίστασης στην ινσουλίνη που χαρακτηρίζει τον διαβήτη τύπου 2.Τα ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη προστατεύουν επίσης το νευρικό τους σύστημα από τη ζημιά που θα μπορούσαν να προκαλέσουν απότομες αλλαγές στη ροή αίματος. «Όταν ξυπνούν από τη νάρκη, ο εγκέφαλός τους επαναιματώνεται, κάτι που συνήθως θα προκαλούσε μεγάλη ζημιά, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά αυτά έχουν αναπτύξει τρόπους για να αποτρέπουν αυτήν τη ζημιά» εξηγεί ο Γκρεγκ που με τους συνεργάτες του πιστεύουν ότι η ενεργοποίηση των σχετικών γονιδίων στους ανθρώπους θα μπορούσε να αποφέρει παρόμοια οφέλη. Οι μοχλοί Σε δύο μελέτες που δημοσιεύτηκαν στις 31 Ιουλίου στο περιοδικό Science, η ερευνητική ομάδα εντόπισε βασικούς «μοχλούς» που ελέγχουν γονίδια που σχετίζονται με τη χειμερία νάρκη, και έδειξαν πώς διαφέρουν ανάμεσα σε ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη και σε εκείνα που δεν το κάνουν. Στη συνέχεια, πραγματοποίησαν εργαστηριακά πειράματα σε ποντίκια, στα οποία διέγραψαν αυτούς τους μοχλούς.Παρόλο που τα ποντίκια δεν πέφτουν σε χειμερία νάρκη, μπορούν να εισέλθουν σε μια κατάσταση που ονομάζεται torpor — μια ληθαργική κατάσταση με μειωμένο μεταβολισμό, κίνηση και θερμοκρασία σώματος, που διαρκεί λιγότερο από μια μέρα, μετά από νηστεία τουλάχιστον έξι ωρών. Αυτό τα καθιστά κατάλληλο γενετικό μοντέλο για τη μελέτη των εν λόγω φαινομένων.Χρησιμοποιώντας την τεχνική γονιδιακής επεξεργασίας CRISPR, οι επιστήμονες απενεργοποίησαν πέντε συντηρημένα μη κωδικοποιητικά στοιχεία (CREs) — περιοχές DNA που ρυθμίζουν γονίδια, χωρίς να κωδικοποιούν οι ίδιες για πρωτεΐνες.Τα συγκεκριμένα CREs βρίσκονται κοντά σε μια ομάδα γονιδίων που ονομάζεται FTO locus (fat mass and obesity-related locus), η οποία υπάρχει και στους ανθρώπους. Μεταλλάξεις σε αυτή την περιοχή έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας και συναφών παθήσεων. Το FTO locus είναι γνωστό ότι επηρεάζει τον μεταβολισμό, την ενεργειακή δαπάνη και τη μάζα σώματος.Απενεργοποιώντας αυτά τα CREs, οι ερευνητές μπόρεσαν να μεταβάλουν το βάρος, τον μεταβολικό ρυθμό και τη συμπεριφορά αναζήτησης τροφής των ποντικιών. Ορισμένες διαγραφές επιτάχυναν ή επιβράδυναν την αύξηση βάρους, άλλες επηρέασαν τον μεταβολικό ρυθμό ή την ταχύτητα με την οποία επανήλθε η θερμοκρασία σώματος μετά το torpor.Η ανακάλυψη αυτή είναι «πολύ ενθαρρυντική», ειδικά επειδή το FTO locus παίζει γνωστό ρόλο στην ανθρώπινη παχυσαρκία, σχολίασε η Κέλι Ντριου, ειδικός στη βιολογία της χειμερίας νάρκης στο Πανεπιστήμιο της Αλάσκας στο Fairbanks.Για παράδειγμα, η διαγραφή του στοιχείου E1 σε θηλυκά ποντίκια τα έκανε να πάρουν περισσότερο βάρος με δίαιτα υψηλή σε λιπαρά. Η διαγραφή του στοιχείου E3 άλλαξε τη συμπεριφορά αναζήτησης τροφής και στα δύο φύλα — δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο έψαχναν για τροφή σε ένα πειραματικό περιβάλλον.«Αυτό δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές στη λήψη αποφάσεων και στην αναζήτηση τροφής ανάμεσα σε ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη και σε εκείνα που δεν το κάνουν, και ότι τα στοιχεία που εντοπίσαμε μπορεί να σχετίζονται με αυτές τις διαφορές» λέει ο Γκρεγκ. Πολλά ακόμη άγνωστα Οι συγγραφείς των μελετών σημειώνουν ότι τα ευρήματά τους μπορεί να είναι σχετικά και με τους ανθρώπους, καθώς τα γονίδια αυτά δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των θηλαστικών. Η βασική διαφορά βρίσκεται στον τρόπο και το χρονισμό της ενεργοποίησης/απενεργοποίησης αυτών των γονιδίων. Ωστόσο, «δεν είναι τόσο απλό όσο να εισάγεις τις ίδιες αλλαγές στο ανθρώπινο DNA» ανέφερε η Τζοάνα Κέλει, ειδικός στη λειτουργική γονιδιωματική από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Τόνισε ότι οι άνθρωποι δεν μπορούν να εισέλθουν σε torpor, γι’ αυτό και χρησιμοποιούνται τα ποντίκια ως μοντέλο.Η Κέλει πρότεινε ότι μελλοντική έρευνα θα πρέπει να συμπεριλάβει ζώα που δεν μπορούν καν να μπουν σε torpor, και να εξετάσει σε βάθος όλες τις επιπτώσεις από τη διαγραφή των CREs. Η Ντριου σημείωσε επίσης ότι το torpor στα ποντίκια προκαλείται από νηστεία, ενώ η πραγματική χειμερία νάρκη βασίζεται σε ορμονικές και εποχικές αλλαγές και στους βιολογικούς ρυθμούς. Έτσι, ενώ τα CREs και τα γονίδια που εντοπίστηκαν πιθανώς αποτελούν μέρος του “μεταβολικού εργαλείου” για την προσαρμογή στη νηστεία, δεν είναι απαραίτητα “ο βασικός διακόπτης” της χειμερίας νάρκης.«Ωστόσο, η αποκάλυψη αυτών των βασικών μηχανισμών σε ένα προσβάσιμο μοντέλο όπως το ποντίκι αποτελεί ανεκτίμητο σκαλοπάτι για την έρευνα του μέλλοντος», είπε η Ντριου. Ο Γκρεγκ υπογράμμισε ότι υπάρχουν ακόμη πολλά που δεν γνωρίζουμε όπως γιατί κάποιες επιπτώσεις ήταν διαφορετικές ανάμεσα σε αρσενικά και θηλυκά ποντίκια ή πώς θα μπορούσε να εκδηλωθεί η αλλαγή στη συμπεριφορά αναζήτησης τροφής στους ανθρώπους. Η ομάδα του σχεδιάζει επίσης να μελετήσει τι θα συμβεί αν διαγράψουν περισσότερα από ένα CREs ταυτόχρονα.Στο μέλλον, ο Γκρεγκ πιστεύει ότι θα μπορούσε να είναι εφικτό να τροποποιήσουμε τη δραστηριότητα των ανθρώπινων «γονιδίων χειμερίας νάρκης» με φάρμακα. Ο στόχος θα ήταν να απολαμβάνουμε τα οφέλη των γονιδίων αυτών όπως η νευροπροστασία χωρίς να χρειάζεται να μπούμε οι ίδιοι σε χειμερία νάρκη. Η χειμερία νάρκη μέσα σε διαστημόπλοια μπορεί να αποδειχθεί το μεγάλο όπλο του ανθρώπου για μακρινά διαστημικά ταξίδια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1989850/oi-anthropoi-endechetai-na-diathetoyn-anekmetalleytes-yperdynameis-apo-gonidia-poy-schetizontai-me-ti-cheimeria-narki/

Ο διασημότερος διαστημικός κρατήρας έγινε «μοντέλο» αναζήτησης εξωγήινης ζωής. Είναι αυτός που εμφανίζεται στην εμβληματική φωτογραφία Earthrise. Η φωτογραφία «Earthrise» (Ανατολή της Γης) είναι μια από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες που τραβήχτηκαν ποτέ και απεικονίζει τη Γη να ανατέλλει πάνω από την επιφάνεια της Σελήνης, όπως φαίνεται από το διαστημόπλοιο Απόλλων 8. Το σκάφος της αποστολής JUICE που θα εξερευνήσει το σύστημα του Δία χρησιμοποίησε τον κρατήρα ως «εργαστήριο δοκιμών» αναζήτησης εξωγήινης ζωής.Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον αστροναύτη Γουίλιαμ Άντερς στις 24 Δεκεμβρίου 1968 και φωτογραφία πιστώνεται ευρέως με την ώθηση του παγκόσμιου περιβαλλοντικού κινήματος, οδηγώντας στην καθιέρωση της Ημέρας της Γης το 1970.Ο κρατήρας, γνωστός πλέον ως «Anders’ Earthrise», διαμέτρου περίπου 40 χιλιομέτρων βρίσκεται στην αθέατη πλευρά της Σελήνης.Περίπου 60 χρόνια μετά, το ευρωπαϊκό διαστημόπλοιο JUICE (Jupiter Icy Moons Explorer), που προορίζεται να μελετήσει τους παγωμένους δορυφόρους του Δία, χρησιμοποίησε το πέρασμά του από τη Σελήνη για να δοκιμάσει τα επιστημονικά του όργανα, και συγκεκριμένα το ραντάρ RIME, το οποίο προορίζεται να χαρτογραφήσει το υπέδαφος των φεγγαριών του Δία.Καθώς το JUICE περνούσε από τον κρατήρα οι επιστήμονες της ESA απενεργοποίησαν όλα τα άλλα όργανα για να επιτρέψουν στο RIME να συλλέξει δεδομένα χωρίς ηλεκτρονικό «θόρυβο» για 8 λεπτά. Τα δεδομένα από το ραντάρ συγκρίθηκαν με παλαιότερες μετρήσεις της NASA και βοήθησαν στην ανακάλυψη ενός προβλήματος ηλεκτρονικού θορύβου στο ίδιο το διαστημόπλοιο, το οποίο τελικά διορθώθηκε με νέο αλγόριθμο.Η επιτυχής αυτή δοκιμή επιβεβαιώνει ότι το RIME είναι έτοιμο για την κύρια αποστολή του: τη χαρτογράφηση του υπεδάφους των δορυφόρων Ευρώπη, Γανυμήδη και Καλλιστώ, συμβάλλοντας στην αναζήτηση συνθηκών κατάλληλων για ζωή.Το JUICE συνεχίζει την πορεία του, με επόμενο σταθμό την Αφροδίτη, από την οποία θα αντλήσει βαρυτική ώθηση για να φτάσει τελικά στον Δία το 2031. Σκοπός του είναι να πραγματοποιήσει 35 διελεύσεις από τους μεγάλους δορυφόρους του Δία και να τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γανυμήδη από το 2034 έως το 2035. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1989862/o-diasimoteros-exogiinos-kratiras-egine-montelo-anazitisis-exogiinis-zois/

Rocket and Space Corporation Energia Νυχτερινά σύννεφα - σύννεφα στην άκρη του διαστήματος Πρόσφατα, είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω ένα από τα πιο συναρπαστικά ατμοσφαιρικά φαινόμενα - τα νυχτερινά σύννεφα. Δεν πρόκειται για συνηθισμένα σύννεφα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στον ουρανό. Σχηματίζονται σε υψόμετρο περίπου 80 χλμ., πρακτικά στην άκρη του διαστήματος - στη μεσόσφαιρα.Η καλύτερη στιγμή για να τα παρατηρήσετε είναι το λυκόφως, όταν ο σταθμός εγκαταλείπει τη σκιά της Γης. Στη συνέχεια, λεπτές ασημένιες ρίγες φαίνεται να αστράφτουν πάνω από τον ορίζοντα, αντανακλώντας το ηλιακό φως, αν και είναι ήδη νύχτα στη Γη.Είναι ιδιαίτερα έντονα ορατά πάνω από το βόρειο ημισφαίριο, κατάφερα να τα απαθανατίσω στην περιοχή της Καμτσάτκα και της Σιβηρίας. Ενδιαφέρον γεγονός: τα νυχτερινά σύννεφα είναι τα υψηλότερα σύννεφα που μπορούν να φανούν από τη Γη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο σχηματισμός τους απαιτεί τα μικρότερα σωματίδια (για παράδειγμα, από μετεωρίτες) και εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες - έως -120 ° C! https://vk.com/rsc_energia?w=wall-230276525_98

Αστρονόμοι βλέπουν live τη γέννηση ενός εξωπλανήτη (βίντεο) Πρόκειται για παρατηρήσεις που επιτυγχάνονται για πρώτη φορά. Μοναδικές εικόνες από το σχηματισμό ενός νέου πλανήτη μελετά ομάδα αστρονόμων γεγονός που φωτίζει και τη δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος.Ο πλανήτης αυτός περιστρέφεται γύρω από το άστρο HD 135344B, το οποίο βρίσκεται περίπου 440 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Οι εντυπωσιακές λήψεις δείχνουν τον πλανήτη να αρχίζει να διαμορφώνει σπείρες από σκόνη και αέριο γύρω από το μητρικό του άστρο. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο πλανήτης είναι περίπου διπλάσιος σε μέγεθος από το Δία και βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση από το άστρο του αντίστοιχη με εκείνη του Ποσειδώνα από τον Ήλιο.Οι πλανήτες σχηματίζονται από περιστρεφόμενους δίσκους θερμού υλικού που είναι γνωστοί ως πρωτοπλανητικοί δίσκοι και περιβάλλουν πολύ νεαρά άστρα. Καθώς αρχίζουν να σχηματίζονται οι πλανήτες «σαρώνουν» τις τροχιές τους δημιουργώντας περίπλοκα μοτίβα από δακτυλίους, κενά και σπείρες μέσα στη σκόνη.Αν και οι αστρονόμοι είχαν εντοπίσει τέτοια μοτίβα στο παρελθόν, αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος καταγράφει αυτή την κοσμική διαδικασία εν εξελίξει. «Δεν θα δούμε ποτέ τον σχηματισμό της Γης, αλλά εδώ, γύρω από ένα νεαρό άστρο 440 έτη φωτός μακριά, ίσως βλέπουμε έναν πλανήτη να γεννιέται σε πραγματικό χρόνο» αναφέρει ο Φραντσέσκο Μάιο υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η ανακάλυψη Το Very Large Telescope (VLT) του Ευρωπαϊκού Νότιου Παρατηρητηρίου (ESO) είχε εντοπίσει τα σπειροειδή μοτίβα γύρω από το HD 135344B ήδη από το 2016. Όμως, τότε ο εξοπλισμός δεν ήταν αρκετά ευαίσθητος για να επιβεβαιώσει την παρουσία κάποιου πρωτοπλανήτη μέσα στον δίσκο.Στη νέα μελέτη οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το νέο όργανο υψηλής ανάλυσης ERIS του VLT, το οποίο εντόπισε τον πιθανό πλανήτη στη βάση ενός από τους σπειροειδείς βραχίονες του δίσκου ακριβώς εκεί όπου θα αναμενόταν να βρίσκεται αν όντως προκαλεί τη διαταραχή.Το εντυπωσιακό είναι ότι οι αστρονόμοι κατάφεραν να καταγράψουν φως απευθείας από τον πλανήτη, κάτι που αποτελεί ισχυρή απόδειξη πως οι σπείρες, τα κενά και οι δακτύλιοι που βλέπουμε σε άλλους πρωτοπλανητικούς δίσκους κρύβουν πραγματικούς πρωτοπλανήτες. «Αυτό που κάνει αυτή την ανίχνευση ενδεχομένως σημείο καμπής είναι ότι, σε αντίθεση με πολλές προηγούμενες παρατηρήσεις, μπορούμε να ανιχνεύσουμε άμεσα το σήμα του πρωτοπλανήτη, ο οποίος εξακολουθεί να είναι βαθιά ενσωματωμένος στον δίσκο» λέει ο Μάιο. Αυτές οι παρατηρήσεις είναι πολύτιμες και για την κατανόηση του τρόπου σχηματισμού του δικού μας ηλιακού συστήματος πριν από περισσότερα από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Στην εικόνα ο κεντρικός μαύρος κύκλος αντιστοιχεί σε έναν κορωνογράφο, μια συσκευή που μπλοκάρει το φως του άστρου για να αποκαλύψει αμυδρές λεπτομέρειες γύρω του. Ο λευκός κύκλος υποδεικνύει τη θέση του νέου εξωπλανήτη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1984598/astronomoi-vlepoyn-live-ti-gennisi-enos-exoplaniti-vinteo/

Χρυσά μετάλλια στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα κέρδισαν μοντέλα AI της Google και της OpenAI Μία ακόμη απόδειξη της αλματώδους προόδου της τεχνητής νοημοσύνης. Η Alphabet (μητρική εταιρεία της Google) και η OpenAI (ChatGPT) ανακοίνωσαν ότι μοντέλα τους τεχνητής νοημοσύνης κέρδισαν χρυσά μετάλλια στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα γεγονός που σηματοδοτεί μια σημαντική πρόοδο στις ικανότητες των συστημάτων ΑΙ στα μαθηματικά και γενικότερα στην προσπάθεια για τη δημιουργία συστημάτων που μπορούν να ανταγωνιστούν την ανθρώπινη νοημοσύνη.Πρόκειται για την πρώτη φορά που συστήματα τεχνητής νοημοσύνης ξεπέρασαν το όριο για χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, έναν από τους δυσκολότερους διαγωνισμούς για μαθητές λυκείου παγκοσμίως. Τα μοντέλα και των δύο εταιρειών κατάφεραν να λύσουν πέντε από τα έξι προβλήματα, χρησιμοποιώντας γενικού σκοπού λογιστικά μοντέλα, τα οποία επεξεργάζονται μαθηματικές έννοιες μέσω φυσικής γλώσσας κάτι που διαφέρει από τις παραδοσιακές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούσαν μέχρι τώρα τα συστήματα AI.Το επίτευγμα αυτό υποδηλώνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε λιγότερο από έναν χρόνο από μαθηματικούς για την επίλυση άλυτων ερευνητικών προβλημάτων, σύμφωνα με τον καθηγητή μαθηματικών Τζουνχάιγιουκ Τζουνγκ του αμερικανικού Πανεπιστημίου Brown και ερευνητή στο τμήμα ανάπτυξης τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης DeepMind της Google.«Πιστεύω ότι η στιγμή που θα μπορούμε να λύνουμε σύνθετα προβλήματα λογικής με φυσική γλώσσα, θα ανοίξει τον δρόμο για συνεργασία μεταξύ ΑΙ και μαθηματικών» δήλωσε ο Τζουνγκ στο πρακτορείο Reuters. Ο ίδιος ανέφερε ότι αυτή η δυνατότητα θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλες επιστήμες, όπως η Φυσική, για να βοηθήσει στην επίλυση σύνθετων θεωρητικών ζητημάτων. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ίδιος ο Τζουνγκ ήταν χρυσός ολυμπιονίκης στην Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα το 2003 ως μαθητής. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1984571/chrysa-metallia-sti-diethni-mathimatiki-olympiada-kerdisan-montela-ai-tis-google-kai-tis-openai/

Η Γη θα σπάσει ρεκόρ ταχύτητας περιστροφής την Τρίτη «συρρικνώνοντας» το 24ωρο. Σήμερα θα είναι μία από τις συντομότερες ημέρες που έχουν ποτέ καταγραφεί. Η Γη θα ολοκληρώσει μια πλήρη περιστροφή σε ελαφρώς λιγότερο χρόνο από το συνηθισμένο την Τρίτη, 22 Ιουλίου, καθιστώντας την μία από τις συντομότερες ημέρες που έχουν ποτέ καταγραφεί.Η διαφορά θα είναι μόλις 1,34 χιλιοστά του δευτερολέπτου μικρότερη από τις κανονικές 24 ώρες — κάτι που δεν είναι αντιληπτό από τον άνθρωπο — αλλά αποτελεί μέρος μιας περίεργης τάσης στην περιστροφική συμπεριφορά της Γης που έχει αναδυθεί τα τελευταία χρόνια. Αν η τάση συνεχιστεί, ίσως χρειαστεί να αφαιρεθεί ένα δευτερόλεπτο από τα ατομικά ρολόγια περίπου το 2029 — κάτι που ονομάζεται αρνητικό εμβόλιμο δευτερόλεπτο (negative leap second) και δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ.Στο παρελθόν, η διάρκεια μιας ημέρας στη Γη ήταν πολύ μικρότερη από τις 24 ώρες (ή 86.400 δευτερόλεπτα) που θεωρούμε φυσιολογικές σήμερα. Σύμφωνα με μελέτη του 2023, η διάρκεια μιας ημέρας ήταν περίπου 19 ώρες για μεγάλο μέρος της πρώιμης ιστορίας της Γης. Αυτό οφειλόταν σε μια ισορροπία μεταξύ των ατμοσφαιρικών παλιρροιών που προκαλούνται από τον Ήλιο και των ωκεάνιων παλιρροιών που προκαλούνται από τη Σελήνη.Ωστόσο, με την πάροδο του γεωλογικού χρόνου, οι ημέρες στη Γη έχουν γίνει πιο μακρές. Ο κύριος υπαίτιος είναι η παλιρροϊκή τριβή από τη Σελήνη, η οποία προκαλεί τη σταδιακή απομάκρυνσή της από τη Γη. Καθώς απομακρύνεται, η Σελήνη απορροφά ενέργεια περιστροφής της Γης, επιβραδύνοντας τη γήινη περιστροφή και επιμηκύνοντας τη διάρκεια της ημέρας.Αν συνεχιστεί η τρέχουσα επιτάχυνση της περιστροφής, μπορεί να βρεθούμε μπροστά στην πρωτοφανή ανάγκη αφαίρεσης ενός δευτερολέπτου από τα ρολόγια μας, αντί να προσθέτουμε (όπως έχει γίνει μέχρι σήμερα). Αυτό θα σήμαινε μια αρνητική διόρθωση χρόνου για συγχρονισμό με την αληθινή περιστροφή της Γης. Τα ρεκόρ Από τότε που ξεκίνησαν οι καταγραφές με την εφεύρεση του ατομικού ρολογιού το 1973 έως το 2020, η συντομότερη ημέρα που είχε ποτέ καταγραφεί ήταν 1,05 χιλιοστά του δευτερολέπτου μικρότερη από τις 24 ώρες, σύμφωνα με το Timeanddate.com. Όμως, από το 2020 και μετά, η Γη συνεχώς «σπάει» τα δικά της ρεκόρ ταχύτητας.Η συντομότερη ημέρα που έχει μετρηθεί ποτέ σημειώθηκε στις 5 Ιουλίου 2024, όταν η Γη ολοκλήρωσε την περιστροφή της 1,66 χιλιοστά του δευτερολέπτου πιο γρήγορα από το συνηθισμένο. Κοιτάζοντας προς το 2025, οι επιστήμονες προέβλεπαν ότι οι 9 Ιουλίου, 22 Ιουλίου και 5 Αυγούστου θα ήταν οι συντομότερες ημέρες του έτους. Ωστόσο, νέα δεδομένα δείχνουν ότι η 10η Ιουλίου 2025 πήρε την πρωτιά, με διάρκεια 1,36 χιλιοστά του δευτερολέπτου μικρότερη από τις κανονικές 24 ώρες.Στις 22 Ιουλίου, η Γη αναμένεται να ολοκληρώσει την περιστροφή της 1,34 χιλιοστά του δευτερολέπτου πιο γρήγορα, γεγονός που την καθιστά τη δεύτερη συντομότερη ημέρα του 2025. Στις 5 Αυγούστου, προβλέπεται ότι η ημέρα θα είναι περίπου 1,25 χιλιοστά του δευτερολέπτου συντομότερη, τοποθετώντας την στην τρίτη θέση. Αυτές οι ανεπαίσθητες διαφορές δεν γίνονται αντιληπτές από τον άνθρωπο, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικές για την ακριβή μέτρηση του χρόνου και τον συγχρονισμό τεχνολογικών συστημάτων όπως τα GPS, οι δορυφόροι, και τα παγκόσμια δίκτυα υπολογιστών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1984537/i-gi-tha-spasei-rekor-tachytitas-peristrofis-tin-triti-syrriknonontas-to-24oro/

Τι είναι το «Διαδίκτυο των Ζώων» και γιατί είναι απαραίτητο; Αντίθετα, είναι ένα τεράστιο δίκτυο που βοηθά στην παρακολούθηση των ζώων και θα έπρεπε να τα βοηθά συγκεκριμένα. Όλα βρίσκονται στα χέρια των οικολόγων, στα φτερά των πτηνών και... στην τροχιά της Γης. Για αρκετά χρόνια, ο εξοπλισμός Ikarus του πειράματος Uragan παρακολουθούσε εκατοντάδες πουλιά (και μάλιστα μερικά γοφάρια) από ύψος 400 χλμ. Το 2018, οι κοσμοναύτες Oleg Artemyev και Sergey Prokopyev τοποθέτησαν μια μονάδα κεραίας στη μονάδα Zvezda. Ο εξοπλισμός βοήθησε στη λήψη και μετάδοση δεδομένων σχετικά με την κίνηση των ζώων, κυρίως των αποδημητικών πτηνών. Αλλά πώς; Είναι απίθανο ένα γεράκι πετρίτη (όχι τρένο) να μπορεί να επαναφέρει τη γεωγραφική του θέση. Μικροσκοπικοί πομποδέκτες εγκαταστάθηκαν στα πουλιά. Το όριο βάρους ήταν αυστηρό - όχι περισσότερο από 3% της μάζας. Άλλωστε, πετούσαν προς την Αφρική ή την Αυστραλία. Ως αποτέλεσμα, ο πομπός ζύγιζε λιγότερο από 5 γραμμάρια. Ρώσοι επιστήμονες μπόρεσαν να παρακολουθήσουν τις ακριβείς διαδρομές των πτηνών. Στην πραγματικότητα, γιατί; Είχαν διάφορους στόχους: ▪ να μελετήσουν τις μεταναστευτικές οδούς και τις περιοχές διαχείμασης σπάνιων ειδών· ▪ να αναζητήσουν φορείς της γρίπης των πτηνών και άλλων ασθενειών· ▪ να ανακαλύψουν πώς η κλιματική αλλαγή και οι ανθρωπογενείς παράγοντες επηρεάζουν τη μετανάστευση και τα ενδιαιτήματα. Δείτε τι κατάφεραν να ανακαλύψουν Τις ακριβείς διαδρομές και τον χρόνο μετανάστευσης του πετρίτη, της μεγάλης τουρλίδας, της κουνάβισσας και της μπεκάτσας. Για μερικούς, είναι απλώς μια δέσμη λέξεων, αλλά όλα αυτά τα πουλιά αναφέρονται στο Κόκκινο Βιβλίο της Ρωσίας και των περιοχών της. Οι διαδρομές είναι σημαντικές για την προστασία των ειδών. Το ξεφτέρι, η μπεκάτσα, η μπεκάτσα και το τρυγόνι πιθανότατα δεν μεταφέρουν επικίνδυνα στελέχη γρίπης από τη Νοτιοανατολική Ασία στη Σιβηρία: η οξεία φάση είναι ασυμβίβαστη με τις πτήσεις τους (~800 χλμ.). Πριν πετάξει νότια, το αρκτικό γλαρόνι μεταναστεύει όλο και πιο κοντά στην άκρη του πάγου αναζητώντας τροφή. Με τι συνδέεται αυτό; Σωστά, με την υπερθέρμανση του πλανήτη. Και μπορεί να μειώσει τον πληθυσμό. Γιατί το δοκίμασαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό; Χρειάζεστε μια μεγάλη κεραία, υψηλή ισχύ, ρύθμιση ανάλογα με τις ανάγκες. Και χαμηλό υψόμετρο. Η μέγιστη εμβέλεια για τις ετικέτες είναι 600 μέτρα. Με δορυφόρους χαμηλής τροχιάς, όλα αυτά είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνουν. Ίσως, αν δεν είστε αρκτικός γλαρόνας, τότε αυτή η ιστορία δεν σας ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Ωστόσο, στο μέλλον, η τεχνολογία μπορεί να προβλέπει σεισμούς και επιδημίες, να παρακολουθεί καταρρεύσεις παγετώνων και κατολισθήσεις. Παρεμπιπτόντως, στο Νταγκεστάν, το Ινστιτούτο κατά της Πανώλης διεξήγαγε ακόμη και δοκιμές παρακολούθησης γοφηρών. Ναι, αυτών ακριβώς που μεταφέρουν την πανώλη. Τώρα σίγουρα ακούγεται επίκαιρο. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23131

Ιδού ο πλανήτης με το μεγαλύτερο καύσωνα στο Σύμπαν (βίντεο) Πρόκειται για ένα εξωπλανήτη με θερμοκρασία περίπου 4,5 χιλιάδων βαθμών Κελσίου. Μπορεί να βρισκόμαστε εν μέσω αλλεπάλληλων κυμάτων καύσωνα και όλοι να προσπαθούμε να προφυλαχθούμε από την υπερβολική ζέστη αλλά υπάρχουν κόσμοι έξω από τη Γη που οι θερμοκρασίες που βιώνουμε αυτές τις μέρες μοιάζουν με… βαρυχειμωνιά. Στην κορυφή της λίστας είναι ο εξωπλανήτης KELT-9b που αναπτύσσει θερμοκρασίες επιφανείας άνω των τεσσάρων χιλιάδων βαθμών Κελσίου.Εχουν ανακαλυφθεί περίπου 6,5 χιλιάδες εξωπλανήτες στο γαλαξία μας ενώ έχει υποδειχθεί η παρουσία άλλων τόσων και αναμένεται η επιβεβαίωση της ύπαρξης τους. Ο KELT-9b είναι ένας εξωπλανήτης που βρίσκεται σε απόσταση 670 ετών φωτός από τη Γη και ανήκει στην κατηγορία του «υπερ-καυτού Δία». Εντοπίστηκε από τους αστρονόμους με το τηλεσκόπιο Kilodegree Extremely Little Telescope και η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε το 2016. Από τον Ιούνιο του 2017 είναι ο πιο καυτός γνωστός εξωπλανήτης.Το μητρικό άστρο του KELT-9b είναι 2 έως 3 φορές μεγαλύτερο και 2 έως 3 φορές πιο ογκώδες από τον Ήλιο. Η θερμοκρασία της επιφάνειάς του άστρου είναι περίπου δέκα χιλιάδες βαθμούς Κελσίου ασυνήθιστα υψηλή για άστρο που φιλοξενεί πλανητικό σύστημα. Μάλιστα σε κανένα άστρο με τύπο όπως αυτός του συγκεκριμένου άστρου (B9.5-A0) δεν έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα κάποιος πλανήτης.Ο KELT-9b κινείται σε κυκλική αλλά έντονα κεκλιμένη τροχιά σε εξαιρετικά μικρή απόσταση από το άστρο του ολοκληρώνοντας μια περιστροφή σε μόλις 36 ώρες. Ο KELT-9b έχει μάζα περίπου 2,8 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Δία. Ωστόσο, καθώς η ακτίνα του είναι σχεδόν διπλάσια από αυτή του Δία, η πυκνότητά του είναι λιγότερη από τη μισή. Όπως πολλοί υπερθερμοί Δίες, ο KELT-9b είναι βαρυτικά κλειδωμένος με το άστρο του. Οι παρατηρήσεις στον εξωπλανήτη δείχνουν ότι υφίσταται ταχεία διαρροή ατμόσφαιρας του εξαιτίας της ακραίας ακτινοβολίας που δέχεται από το άστρο του. Το 2020, ο ρυθμός απώλειας ατμόσφαιρας υπολογίστηκε σε 18 έως 68 γήινες μάζες ανά δισεκατομμύριο χρόνια. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1984136/idoy-o-planitis-me-to-megalytero-kaysona-sto-sympan-vinteo/