Δροσος Γεωργιος

Τα τηλεσκόπια Hubble και Webb της NASA αποκαλύπτουν δύο όψεις ενός ντουέτου αστρικών σμηνών. Μια ξέφρενη έκταση αερίου, σκόνης και αστεριών οριοθετεί την εκθαμβωτική περιοχή ενός ντουέτου αστρικών σμηνών σε αυτή τη συνδυασμένη εικόνα από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Webb της NASA. Τα ανοιχτά σμήνη NGC 460 και NGC 456 βρίσκονται στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου, έναν νάνο γαλαξία που περιστρέφεται γύρω από τον Γαλαξία μας. Τα ανοιχτά σμήνη αποτελούνται από μερικές δεκάδες έως μερικές χιλιάδες νεαρά αστέρια που συνδέονται χαλαρά μεταξύ τους από τη βαρύτητα. Αυτά τα συγκεκριμένα σμήνη αποτελούν μέρος ενός εκτεταμένου συμπλέγματος αστρικών σμηνών και νεφελωμάτων που πιθανότατα συνδέονται μεταξύ τους. Καθώς τα νέφη αερίου καταρρέουν, γεννιούνται αστέρια. Αυτά τα νεαρά, θερμά αστέρια εκπέμπουν έντονους αστρικούς ανέμους που διαμορφώνουν τα νεφελώματα γύρω τους, σκαλίζοντας τα σύννεφα και πυροδοτώντας άλλες καταρρεύσεις, οι οποίες με τη σειρά τους δημιουργούν περισσότερα αστέρια. Σε αυτές τις εικόνες, η οπτική γωνία του Hubble καταγράφει το λαμπερό, ιονισμένο αέριο καθώς η αστρική ακτινοβολία φυσάει «φυσαλίδες» στα νέφη αερίου και σκόνης (μπλε), ενώ η υπέρυθρη όραση του Webb επισημαίνει τις συστάδες και τις λεπτές νηματώδεις δομές σκόνης (κόκκινη). Στις εικόνες του Hubble, η σκόνη συχνά φαίνεται να σκιαγραφείται ενάντια στο φως και να εμποδίζει το φως, αλλά στην οπτική γωνία του Webb, η σκόνη - που θερμαίνεται από το φως των αστεριών - λάμπει με τη δική της υπέρυθρη λάμψη. Αυτό το μείγμα αερίου και σκόνης ανάμεσα στα αστέρια του σύμπαντος είναι γνωστό ως διαστρικό μέσο. Τα οζίδια που είναι ορατά σε αυτές τις εικόνες είναι σκηνές ενεργού σχηματισμού αστεριών, με αστέρια ηλικίας από μόλις ένα έως 10 εκατομμύρια χρόνια. Αντίθετα, ο Ήλιος μας είναι 4,5 δισεκατομμυρίων ετών. Η περιοχή που περιέχει αυτά τα σμήνη, γνωστή ως σύμπλεγμα N83-84-85, φιλοξενεί πολλαπλά, σπάνια αστέρια τύπου Ο, θερμά και εξαιρετικά ογκώδη αστέρια που καίνε υδρογόνο όπως ο Ήλιος μας. Οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι υπάρχουν μόνο περίπου 20.000 αστέρια τύπου Ο μεταξύ των περίπου 400 δισεκατομμυρίων αστέρων στον Γαλαξία μας. Το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τους ερευνητές επειδή είναι λιγότερο εμπλουτισμένο σε μέταλλα από τον Γαλαξία μας. Οι αστρονόμοι αποκαλούν όλα τα στοιχεία βαρύτερα από το υδρογόνο και το ήλιο - δηλαδή, με περισσότερα από δύο πρωτόνια στον πυρήνα του ατόμου - "μέταλλα". Αυτή η κατάσταση μιμείται τις συνθήκες στο πρώιμο σύμπαν, επομένως το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου παρέχει ένα σχετικά κοντινό εργαστήριο για να διερευνηθούν θεωρίες σχετικά με τον σχηματισμό των αστεριών και το διαστρικό μέσο στα πρώιμα στάδια της κοσμικής ιστορίας. Με αυτές τις παρατηρήσεις του NGC 460 και του NGC 456, οι ερευνητές σκοπεύουν να μελετήσουν πώς οι ροές αερίου στην περιοχή συγκλίνουν ή διαιρούνται· να βελτιώσουν το ιστορικό συγκρούσεων μεταξύ του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου και του συναδέλφου του νάνου γαλαξία, του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου· να εξετάσουν πώς συμβαίνουν εκρήξεις σχηματισμού αστεριών σε τέτοιες βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ γαλαξιών· και να κατανοήσουν καλύτερα το διαστρικό μέσο.Ένα τεράστιο δίκτυο από αστέρια, αέριο και σκόνη είναι τυλιγμένο ανάμεσα σε ένα δίδυμο αστρικών σμηνών σε αυτή τη συνδυασμένη εικόνα από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Webb της NASA. Τα ανοιχτά σμήνη NGC 460 και NGC 456 βρίσκονται στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου, έναν νάνο γαλαξία σε τροχιά γύρω από τον Γαλαξία μας. Αυτό το εξαιρετικά λεπτομερές μωσαϊκό 527 megapixel αποτελείται από 12 επικαλυπτόμενες παρατηρήσεις και περιλαμβάνει ορατά και υπέρυθρα μήκη κύματος. Για να δείτε μερικές από τις απίστευτες λεπτομέρειες, κατεβάστε το αρχείο 40,1 MB και κάντε ζουμ. Νέφη ιονισμένου αερίου κυριαρχούν στο ανοιχτό σμήνος NGC 460 στην εικόνα Hubble (αριστερά), ενώ έλικες σκόνης εμφανίζονται στην εικόνα Webb (δεξιά). Μαζί, οι δύο εικόνες παρέχουν μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της περιοχής. Η εικόνα Hubble του NGC 456 (αριστερά) δείχνει ένα πρησμένο, γαλαζωπό νέφος ιονισμένου αερίου, ενώ η εικόνα Webb (δεξιά) εμφανίζει το περίγραμμα σκόνης που μοιάζει με σπηλιά του ίδιου σμήνους. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-and-webb-reveal-two-faces-of-star-cluster-duo/

Το Tianwen-2 κοιτάζει πίσω στη Γη. Το κινεζικό διαστημόπλοιο Tianwen-2, που εκτοξεύθηκε στα τέλη Μαΐου 2023, κατευθύνεται προς τον μικρό αστεροειδή, τον Kamo’oalewa, με σκοπό να συλλέξει δείγματα από αυτόν και να τα στείλει με μια κάψουλα πίσω στη Γη το 2027. Στη συνέχεια θα συνεχίσει το ταξίδι του προς την Κύρια Ζώνη Αστεροειδών, με στόχο την εξερεύνηση του κομήτη 311P/PANSTARRS μετά από 10 χρόνια, γύρω στο 2035.Εν τω μεταξύ, στις 30 Μαΐου 2025, όταν το Tianwen-2 απείχε περίπου 590.000 χιλιόμετρα από τη Γη, φωτογράφισε την Γη και την Σελήνη. Και πριν από μερικές ημέρες, η Κινεζική Εθνική Υπηρεσία Διαστήματος (CNSA) έδωσε στην δημοσιότητα τις αντίστοιχες εικόνες:Το διαστημικό σκάφος Tianwen-2 στοχεύει να μάθει περισσότερα για τους αστεροειδείς και τους κομήτες, οι οποίοι είναι υπολείμματα υλικού από τον σχηματισμό των πλανητών. Με τον τρόπο αυτό, οι επιστήμονες ελπίζουν να κατανοήσουν το πώς εξελίχθηκε το ηλιακό μας σύστημα και το πώς πλανήτες όπως η Γη έγιναν κατοικήσιμοι με την πάροδο του χρόνου. https://www.universetoday.com/articles/tianwen-2-looks-back-at-the-earth

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Αυτή τη νύχτα, στις 00:27 ώρα Μόσχας, το πλήρωμα του ISS συνάντησε το φορτηγό πλοίο Progress MS-31. Ο κοσμοναύτης Kirill Peskov κατέγραψε εντυπωσιακά πλάνα από την άφιξη του διαστημικού φορτηγού. Στο τέλος, μπορείτε ακόμη και να ακούσετε τον ήχο της πρόσδεσης με τη μονάδα Poisk, και χάρη στις φυσαλίδες στη δεξαμενή νερού, βλέπουμε κυριολεκτικά τη στιγμή του "αγγίγματος". Το πλοίο έφερε περισσότερα από 2.600 κιλά φορτίου, συμπεριλαμβανομένων αναλώσιμων και εξοπλισμού για τα πειράματα Impulse, Mirage, Fullerene, Biopolymer, Virtual, Splanch, Biodegradation, Orbita-MG και Separation. Το πλοίο εκτοξεύτηκε από το Μπαϊκονούρ με τον πύραυλο Soyuz-2.1a στις 3 Ιουλίου. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239536%2Fe1dfb02764057d4375%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23096 Roscosmos Η Roscosmos θα εκτοξεύσει 18 μικρούς δορυφόρους CubeSat σε τροχιά. 17 συσκευές για Ρώσους πελάτες, 1 για έναν ξένο πελάτη. Μεταξύ αυτών: ▪️ δύο CubeSat 3U "Geoscan-4" και "Geoscan-5" για τη δοκιμή τεχνολογιών μετάδοσης πακέτων δεδομένων σε συστήματα παρακολούθησης και IoT. ▪️ ο δορυφόρος InnoSat16 του 16U CubeSat είναι η πρώτη ρωσική συσκευή αυτού του μεγέθους για τη δοκιμή τεχνολογιών τηλεπισκόπησης της Γης. Εκτόξευση - το 3ο τρίμηνο του 2025 από το Κοσμοδρόμιο Βοστότσνι. Οι Cubesats είναι μικροσκοπικοί κυβικοί δορυφόροι για τη μελέτη του διαστήματος και του πλανήτη μας από τροχιά κοντά στη Γη. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους είναι το χαμηλό τους κόστος, το οποίο παρέχει πρόσβαση στην έρευνα για πανεπιστήμια και ιδιωτικές εταιρείες. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_589028 Etaireía Pyrávlon kai Diastímatos Energia Αστροναύτης καταγράφει εκπληκτική εικόνα μιας σπάνιας αστραπής. Πρόκειται για ένα ατμοσφαιρικό ηλεκτρικό φαινόμενο που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Ονομάζεται sprite και αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά αλλά και μυστηριώδη φαινόμενα που εκδηλώνονται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης. Η αστροναύτης της NASA Νικόλ Άγιερς κατέγραψε από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αυτή την εκπληκτική αστραπή επιτρέποντας στους ειδικούς να εντοπίσουν πιθανώς άγνωστα στοιχεία για αυτό το ατμοσφαιρικό… ηλεκτροσόκ.Τα sprites ανήκουν στην κατηγορία των TLEs, δηλαδή των Φωτεινών Παροδικών Συμβάνων (Transient Luminous Events). Πρόκειται για ηλεκτρικές εκκενώσεις που ξεκινούν από τις κορυφές των νεφών στη διάρκεια καταιγίδων και φτάνουν στην ιονόσφαιρα σε ύψος 80-90 χιλιομέτρων. Οι εκκενώσεις δημιουργούν «πλοκάμια» από πλάσμα, ή ιονισμένο αέριο, το οποίο όμως δεν φτάνει τις ακραίες θερμοκρασίες των συνηθισμένων κεραυνών.Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη των sprites χρονολογούνται στα τέλη του 19ου αιώνα, το φαινόμενο όμως παρέμενε ανεπιβεβαίωτο μέχρι την πρώτη φωτογραφία του το 1989. Παρά τις παρατηρήσεις που έγιναν στη συνέχεια κυρίως από αποστολές των διαστημικών λεωφορείων της NASA η μελέτη των sprites είναι δύσκολη λόγω της βραχύβιας φύσης τους.Αν και ο μηχανισμός της γέννησής τους παραμένει ασαφής, υπάρχουν ενδείξεις ότι, σε κάποιες τουλάχιστον περιπτώσεις, τα sprites προκαλούνται από μικρά μετέωρα (κόκκοι σκόνης ή πετραδάκια) που εισέρχονται στην ατμόσφαιρα και δημιουργούν διαταραχές των ηλεκτρικών φορτίων στην ιονόσφαιρα.«Έχουμε μια υπέροχη θέα πάνω από τα σύννεφα, έτσι ώστε οι επιστήμονες να μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτούς τους τύπους εικόνων για να κατανοήσουν καλύτερα τον σχηματισμό, τα χαρακτηριστικά και τη σχέση των TLE με τις καταιγίδες» έγραψε o Ayers στην ανάρτηση της στην οποία δημοσίευσε την εντυπωσιακή εικόνα που κατέγραψε πάνω από ουρανό του Μεξικού.Σε αντίθεση με το σέλας, το οποίο παρατηρείται εύκολα από το έδαφος καθώς και από το Διάστημα, είναι πολύ πιο δύσκολο να παρατηρήσει κανείς ένα sprite από τη στεριά, καθώς απαιτεί ειδικές συνθήκες όπως καθαρό σκοτεινό ουρανό, μακρινές μεγάλες καταιγίδες και ελάχιστη φωτορύπανση.Οι οπτικές αναφορές των sprites καταγράφηκαν για πρώτη φορά το 1886, αλλά μόλις στις 4 Ιουλίου του 1989 τραβήχτηκαν οι πρώτες εικόνες από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Μινεσότα.Για όποιον αναρωτιέται για την επίδρασή τους στα αεροσκάφη, τα sprites στην πραγματικότητα λαμβάνουν χώρα πολύ πάνω από τα υψόμετρα των εμπορικών πτήσεων και επομένως δεν αποτελούν άμεσο κίνδυνο για τα αεροσκάφη. Ενώ οι ηλεκτρομαγνητικοί παλμοί τους θα μπορούσαν θεωρητικά να επηρεάσουν τα ηλεκτρονικά συστήματα ενός αεροσκάφους δεν έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα τέτοια περιστατικά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1977544/astronaytis-katagrafei-ekpliktiki-eikona-mias-spanias-astrapis/

Τρεις θεωρίες φυσικής και δύο κατηγορίες φυσικών. Ο 20ός αιώνας είδε τη γέννηση τριών φυσικών θεωριών που αποτελούν πλέον τα θεμέλια της σύγχρονης φυσικής. Αυτές είναι η κβαντομηχανική, η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και το καθιερωμένο προτυπο της σωματιδιακής φυσικής. Από αυτές τις τρεις θεωρίες, η κβαντομηχανική αναμφίβολα ήλθε σε ρήξη με αυτό που εκείνη την εποχή θεωρούνταν κοινή λογική. Η ανακάλυψη της κβαντομηχανικής έριξε την κοινότητα των φυσικών σε μια άβυσσο βαθιάς μεταφυσικής αμφισβήτησης από την οποία δεν κατάφερε ποτέ να ξεφύγει. Η ιδέα ότι η πραγματικότητα πρέπει να έχει απόλυτο νόημα, κάτι που είχε όταν η Νευτώνεια φυσική ήταν ακόμα το βασικό πλαίσιο για την περιγραφή της φύσης, έπρεπε να εγκαταλειφθεί, καθώς έννοιες όπως η «δυαδικότητα κύματος-σωματιδίου», η «κβαντική σύμπλεξη» και η «κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης» έγιναν απαραίτητες για την επιστημονική περιγραφή της πραγματικότητας.Η ειδική και η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν, που δημοσιεύθηκαν το 1905 και το 1915, προκάλεσαν έναν παρόμοιο φιλοσοφικό πονοκέφαλο, αλλά σε αντίθεση με την κβαντομηχανική, η μυστηριώδης ομίχλη που αρχικά κάλυπτε τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν έχει πλέον σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί. Δεν υπάρχουν πλέον ερωτήματα σχετικά με το πώς πρέπει να ερμηνεύεται η γενική σχετικότητα (η «μικρότερη» θεωρία της ειδικής σχετικότητας περιλαμβάνεται στη γενική σχετικότητα ως ειδική περίπτωση), πρόκειται απλώς για την αποδοχή αναμφισβήτητων φυσικών γεγονότων.Τα μαθηματικά των δυο θεωριών – σχετικότητας και κβαντομηχανικής – έχουν γίνει κατανοητά σε μεγάλο βαθμό εδώ και πολλές δεκαετίες, αλλά αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό είναι το πώς αυτές οι δύο θεωρίες θα μπορούσαν να συνυπάρξουν. Οι φυσικοί δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα να τις συνδυάσουν σε μια ενιαία θεωρία – σε μια θεωρία της κβαντικής βαρύτητας.Εν αντιθέσει με την κβαντομηχανική και την γενική σχετικότητα, η ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου της σωματιδιακής φυσικής – ή απλώς του καθιερωμένου προτύπου, όπως συχνά ονομάζεται – δεν έθεσε πολλά θεμελιώδη φιλοσοφικά ερωτήματα. Αντιθέτως, η ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου που έγινε από τους Sheldon Glashow, Steven Weinberg και Abdus Salam στα μέσα της δεκαετίας του 1970 έφερε τελικά την σαφήνεια σε έναν τομέα που ασχολούνταν με ένα ολοένα και πιο συγκεχυμένο σύνολο εμπειρικών δεδομένων για μεγάλο χρονικό διάστημα.Κατά την διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών, οι θεωρητικοί φυσικοί αγωνίζονταν να κατανοήσουν αυτό που φαινόταν σαν μια ζούγκλα στοιχειωδών σωματιδίων με περίπλοκες αλληλεπιδράσεις, αλλά μόλις ανακαλύφθηκε το καθιερωμένο πρότυπο, μπήκε μια τάξη στο χάος. Με αυτόν τον τρόπο, η ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου ήταν πολύ διαφορετική από τις ανακαλύψεις της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας περίπου εξήντα χρόνια νωρίτερα. Ενώ οι δύο πρώτες θεωρίες είχαν ανοίξει την πόρτα σε μια μακριά και μερικές φορές επώδυνη συζήτηση για την φυσική και φιλοσοφική τους ερμηνεία, το καθιερωμένο πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής φαινόταν περισσότερο σαν μια πόρτα που έκλεινε.Το καθιερωμένο πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής συγκέντρωσε πολλά διαφορετικά μαθηματικά πλαίσια που είχαν ανακαλυφθεί τις προηγούμενες δεκαετίες: την θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Αϊνστάιν και την κβαντομηχανική, την θεωρία του ηλεκτρομαγνητισμού του Maxwell από το 1865 (καθώς και ορισμένες γενικεύσεις γνωστές ως μη-Αβελιανές θεωρίες βαθμίδας), την θεωρία του Paul A. M. Dirac από το 1926 η οποία προέβλεψε τα αντισωματίδια, και τέλος, τον μηχανισμό Higgs που ανακαλύφθηκε το 1964, ο οποίος εξηγεί θεωρητικά την προέλευση της μάζας υποατομικών σωματιδίων. Αυτή η λίστα των μαθηματικών δομικών ενοτήτων που υποστηρίζουν το καθιερωμένο πρότυπο δείχνει πόσο διαφορετική ήταν η ανακάλυψή του σε σύγκριση με την ανακάλυψη της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας. Ενώ οι δύο προηγούμενες θεωρίες αντιπροσώπευαν μια πλήρη ρήξη με τη Νευτώνεια φυσική που προηγήθηκε αυτών, το καθιερωμένο πρότυπο ήταν μια φυσική συγχώνευση των θεωριών που προηγήθηκαν. Από μαθηματική άποψη, το καθιερωμένο πρότυπο είναι ένα εξαιρετικά μη τετριμμένο τμήμα μαθηματικού μηχανισμού που χρειάστηκε τεράστια εφευρετικότητα για να αποκαλυφθεί, αλλά από εννοιολογική και φιλοσοφική άποψη δεν αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο άλμα. Φαίνεται περισσότερο σαν μια φυσική κατάληξη μιας αναζήτησης που διεξαγόταν επί δεκαετίες.Στις δεκαετίες που ακολούθησαν την ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου, όλα τα σωματίδια και οι αλληλεπιδράσεις που προβλέπει τελικά επιβεβαιώθηκαν μέσα από αμέτρητες παρατηρήσεις με εκπληκτική ακρίβεια. Αλλά αυτό που είναι εξίσου αξιοσημείωτο είναι ότι τίποτα άλλο πέραν του καθιερωμένου προτύπου δεν έχει παρατηρηθεί. Μέσα από 50 χρόνια πειραματικών ερευνών σε ολοένα και υψηλότερες ενεργειακές κλίμακες, έχουμε δει όλες τις προβλέψεις του καθιερωμένου προτύπου να επιβεβαιώνονται και πολύ λίγες υποψίες πέραν αυτού.Η ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου απαιτούσε ένα πολύ διαφορετικό σύνολο ικανοτήτων σε σύγκριση με αυτές που απαιτούνταν για την ανακάλυψη της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας μισό αιώνα νωρίτερα. Είναι γεγονός ότι η κβαντομηχανική και η γενική σχετικότητα γκρέμισαν θεμέλια της παλαιότερης φυσικής. Κι αυτό έγινε χάρη σε εξαιρετικά πρωτοπόρους και οραματιστές φυσικούς. Η ανακάλυψη αυτών των θεωριών δεν οφειλόταν τόσο πολύ στην μεγάλη μαθηματική οξυδέρκεια – αν κι αυτή ήταν επίσης απαραίτητη -, όσο στην διαίσθηση, την βαθύτερη δημιουργική σκέψη και την πρωτοτυπία. Από αυτή την άποψη, η ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου ήταν πολύ διαφορετική: έμοιαζε με την συναρμολόγηση των κομματιών του παζλ όλων των επιστημονικών ανακαλύψεων που είχαν προηγηθεί. Η ανακάλυψή τους δεν απαιτούσε πρωτίστως διαίσθηση ή δημιουργική σκέψη, αλλά μάλλον πολλές τεχνικές ικανότητες και μαθηματική επιδεξιότητα. Οι δύο κατηγορίες φυσικών Το βασικότερο νέο εννοιολογικό δεδομένο του καθιερωμένου προτύπου είναι ο μηχανισμός Higgs, που αντιπροσωπεύει μια πραγματικά αξιοσημείωτη θεωρητική εξέλιξη. Αλλά σε σύγκριση με τα εννοιολογικά επιτεύγματα που εκφράζουν οι ανακαλύψεις της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας, μοιάζει περισσότερο με τεχνικό επίτευγμα. Ένα επιχείρημα που υποστηρίζει την άποψη αυτή είναι ότι ο τύπος των θεωρητικών φυσικών που ανακάλυψαν το καθιερωμένο πρότυπο, ήταν πολύ διαφορετικός σε σχέση με όσους ανακάλυψαν την κβαντομηχανική και την γενική σχετικότητα. Ήταν περισσότερο τεχνικά καταρτισμένοι και μαθηματικά επιδέξιοι σε σχέση με τους προκατόχους τους, οι οποίοι ήταν πιο οραματιστές. Ούτε ο Niels Bohr ούτε ο Albert Einstein θα μείνουν στην ιστορία για τις εξαιρετικές μαθηματικές τους ικανότητες. Στην πραγματικότητα, οι τεχνικές δεξιότητες του Bohr ήταν πιθανώς μάλλον περιορισμένες και ο Einstein χρειαζόταν την βοήθεια του μαθηματικού Marcel Grossmann για να κατανοήσει την διαφορική γεωμετρία. Αντίθετα, ερευνητές όπως οι Steven Weinberg, Julian Schwinger και Shinichiro Tomonaga, οι οποίοι έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη της σχετικιστικής κβαντικής θεωρίας πεδίου – που αποτελεί βασικό μέρος του καθιερωμένου προτύπου της σωματιδιακής φυσικής-, διέθεταν εξαιρετικές μαθηματικές ικανότητες.Αυτή η μετατόπιση από την φιλοσοφική και εννοιολογική σκέψη προς μια πολύ πιο τεχνικά προσανατολισμένη προσέγγιση μπορεί επίσης να παρατηρηθεί και στις γενιές ερευνητών που ακολούθησαν μετά την ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου. Αυτό που απαιτούνταν για την εξερεύνηση και την τελειοποίηση του καθιερωμένου προτύπου ήταν πάνω απ’ όλα οι τεχνικοί υπολογισμοί, κι έτσι οι φυσικοί που διέπρεψαν στην εποχή μετά το καθιερωμένο πρότυπο ήταν κυρίως όσοι ήταν πιο πολύ τεχνικά επιδέξιοι. Η πολιτισμική μετατόπιση μεταξύ της περιόδου της κβαντομηχανικής και της γενικής σχετικότητας, με την περίοδο του καθιερωμένου προτύπου, φαίνεται από την τεράστια διαφορά μεταξύ των δύο γενεών φυσικών που ανακάλυψαν τις τρεις κεντρικές θεωρίες του εικοστού αιώνα.Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να το δείξουμε αυτό είναι να εξετάσουμε την διαφορετική στάση απέναντι στη φιλοσοφία που είχαν οι πρωταγωνιστές αυτών των δύο ιστορικών περιόδων. Πάρτε για παράδειγμα τον Niels Bohr, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανακάλυψη και ανάπτυξη της κβαντομηχανικής. Ο Bohr ήταν πολύ εξοικειωμένος με την φιλοσοφία και επηρεάστηκε από φιλοσόφους όπως ο Søren Kierkegaard και ο Emanuel Kant. Ο Werner Heisenberg είπε κάποτε για τον Bohr ότι ήταν «πρωτίστως φιλόσοφος, όχι φυσικός». Όταν ο Bohr έλαβε υψηλότερη τιμητική διάκριση της Δανίας το 1947, επέλεξε για το οικόσημό του τα σύμβολα γιν και γιανγκ του ανατολικού Ταοϊσμού. Και ο Werner Heisenberg, όπως και ο Bohr, είχε μελετήσει την σύγχρονη φιλοσοφία. Ο Heisenberg είχε μακροσκελείς συζητήσεις με τον Wolfgang Pauli για την φιλοσοφία, την θρησκεία και την επιστήμη και έγραφε εκτενώς σχετικά με τις φιλοσοφικές του απόψεις. Μπορούμε επίσης να αναφέρουμε τον Wolfgang Pauli, ο οποίος φίλος με τον ψυχίατρο-ψυχαναλυτή C. G. Jung, με τον οποίο είχε μια εκτενή αλληλογραφία στην οποία συζητούσαν θέματα όπως η συγχρονικότητα, η ερμηνεία των ονείρων και ο μυστικισμός. Αλλά και ο Erwin Schrödinger, ο οποίος ενδιαφερόταν βαθιά για τη φιλοσοφία και παρέθετε συχνά ρήσεις του Arthur Schopenhauer στις διαλέξεις του. Ο Schrödinger είχε διαβάσει τα αρχαία σανσκριτικά κείμενα των Ουπανισάδων και ενδιαφερόταν για την συνείδηση, για την οποία πίστευε ότι βρισκόταν πέρα από την εμβέλεια της επιστήμης. Μπορούμε επίσης να αναφέρουμε τον J. Robert Oppenheimer, ο οποίος μεταξύ πολλών άλλων είχε διαβάσει και το Μπαγκαβάτ Γκίτα. Η λίστα συνεχίζεται, κι αυτό που δείχνει είναι πως οι θεωρητικοί φυσικοί στις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν πολύ ανοιχτοί στη φιλοσοφική σκέψη.Θα διαπιστώσετε την αντίθεση με αυτούς, αν εξετάσετε τους θεωρητικούς φυσικούς που ηγήθηκαν στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Ο μεγαλύτερος (μάλλον) ήρωας όλων, ο Richard Feynman, συχνά κορόιδευε τη φιλοσοφία, με την οποία είχε ελάχιστη σχέση. Ο Steven Weinberg, επίσης από τους μεγαλύτερους ήρωες εκείνης της εποχής, έγραψε στο βιβλίο του «Όνειρα μιας Τελικής Θεωρίας» ένα ολόκληρο κεφάλαιο με τον τίτλο «Ενάντια στη φιλοσοφία», όπου εξέφραζε τις αρνητικές του απόψεις για την φιλοσοφία. Αυτό που χαρακτήριζε τόσο τον Weinberg όσο και τον Feynman και πολλούς άλλους της γενιάς τους είναι η εστίαση στους μαθηματικούς υπολογισμούς και την αυστηρή ανάλυση σε συνδυασμό με την αδιαφορία για συζητήσεις που σχετίζονται με την φιλοσοφία, την μεταφυσική ή ακόμα και την ερμηνεία της σύγχρονης φυσικής.Οι γενιές των θεωρητικών φυσικών που εμφανίστηκαν μετά την ανακάλυψη του καθιερωμένου προτύπου φαίνεται σε μεγάλο βαθμό να έχουν καταλήξει σε μια φιλοσοφική άποψη παρόμοια με τον επιστημονικό υλισμό και έχουν υιοθετήσει το περίφημο αξίωμα «σκάσε και υπολόγιζε» ως κεντρικό τους δόγμα. Το θέμα εδώ δεν είναι να εξακριβώσουμε το αν η φιλοσοφική σκέψη είναι ωφέλιμη, αλλά να επισημάνουμε την διαφορά μεταξύ των ιδιοσυγκρασιών και της κουλτούρας των κοινοτήτων της θεωρητικής φυσικής στο πρώτο και το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Φαίνεται σαφές ότι αυτή η διαφορά αντανακλά τις πολύ διαφορετικές προκλήσεις που αντιμετώπισαν αυτές οι δύο ομάδες φυσικών.Ενώ οι Bohr και Einstein και οι σύγχρονοί τους αντιμετώπισαν εννοιολογικά προβλήματα που απαιτούσαν μια ομάδα ερευνητών με ανοιχτό μυαλό και όραμα, οι Feynman και Weinberg και οι σύγχρονοί τους αντιμετώπισαν ένα κυρίως τεχνικό πρόβλημα που δεν απαιτούσε ενορατική σκέψη. Αντίθετα, απαιτούσε τεράστια τεχνική τόλμη. Τώρα, όποιος είναι εξοικειωμένος με την θεωρητική φυσική, θα βρει εξωφρενικό τον ισχυρισμό ότι ο Feynman δεν ήταν ένας οραματιστής στοχαστής. Το θέμα είναι ότι σε σύγκριση με τους προκατόχους του, Bohr και Einstein, ο Feynman ήταν ένας ερευνητής με πολύ πιο τεχνικό πνεύμα, που διέθετε μια εντυπωσιακή διαίσθηση, αλλά πάνω απ’ όλα είχε πολύ ισχυρές μαθηματικές ικανότητες. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ της δημιουργίας ενός εντελώς νέου θεωρητικού πλαισίου, όπως έκαναν οι Bohr και Einstein και οι σύγχρονοί τους, και της ανάλυσης και ανάπτυξης μαθηματικών σε δομές που έχουν ήδη βρεθεί.Για παράδειγμα, αυτό που έκαναν οι Julian Schwinger και Richard Feynman όταν ανακάλυψαν την κβαντική ηλεκτροδυναμική, την θεωρία που περιγράφει την αλληλεπίδραση μεταξύ φωτός και ηλεκτρονίων, ήταν απίστευτα εντυπωσιακό, αλλά στην ουσία ανέπτυξαν μια θεωρία της οποίας οι βασικές αρχές, όπως η ειδική σχετικότητα, οι εξισώσεις Maxwell και Dirac, και η κβαντομηχανική, είχαν ήδη ανακαλυφθεί. Με αυτή την έννοια, τα επιτεύγματά τους είναι πολύ διαφορετικά από αυτά των Einstein, Heisenberg και Bohr. Στην πραγματικότητα, όταν άλλαξε η φύση των προκλήσεων που αντιμετώπιζαν οι φυσικοί, είναι φυσιολογικό να αλλάξει και ο τύπος των ερευνητών που εργάστηκαν πάνω σ’ αυτές.Για να το θέσουμε δαφορετικά, αν οι Feynman και Weinberg είχαν γεννηθεί περίπου 60 χρόνια νωρίτερα, πιθανότατα να μην είχαν παίξει καθοριστικό ρόλο στην ανακάλυψη της κβαντομηχανικής και της σχετικότητας. Και αντιστρόφως. Αν οι Bohr και Einstein είχαν γεννηθεί μισό αιώνα αργότερα, μπορεί να μην είχαν παίξει κρίσιμο ρόλο στην ανακάλυψη και ανάπτυξη του καθιερωμένου προτύπου. πηγή: Jesper Grimstrup, «THE ANT MILL» – https://jespergrimstrup.org/2025/06/23/the-ant-mill-how-theoretical-high-energy-physics-descended-into-groupthink-tribalism-and-mass-production-of-research/

Το πρώτο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ικανό να φτιάχνει πυρηνικούς αντιδραστήρες. Πρόκειται για ένα ειδικά σχεδιασμένο για την περίσταση λογισμικό. Η εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού Palantir Technologies ανακοίνωσε τη συνεργασία της με την εταιρεία The Nuclear Company για την ανάπτυξη ενός συστήματος λογισμικού που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη και όπως λένε θα φέρει επανάσταση στην κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων.Οι δύο εταιρείες συνεργάζονται σε μια πλατφόρμα τεχνητής νοημοσύνης για την επιτάχυνση της κατασκευής πυρηνικών εγκαταστάσεων. Οι εταιρείες κάνουν λόγο για ένα «πυρηνικό λειτουργικό σύστημα» (Nuclear Oparating System) που θα είναι το πρώτο σύστημα λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο αποκλειστικά για την επίτευξη έγκαιρης και εντός προϋπολογισμού κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων.Το NOS είναι το τελευταίο έργο της πρωτοβουλίας λειτουργικού συστήματος κατασκευής Warp Speed της Palantir, η οποία παρέχει σχεδιασμό υλικών πόρων, επιτρέποντας στους χρήστες να προσαρμόζονται και να επιταχύνουν κάθε σειρά προϊόντων σύμφωνα με μοναδικούς περιορισμούς και στόχους, σε πραγματικό χρόνο.Οι δύο εταιρείες αναφέρουν ότι το NOS θα παρέχει βεβαιότητα χρονοδιαγράμματος παρέχοντας στις ομάδες κατασκευής «άμεση, ενημερωμένη καθοδήγηση» προσαρμοσμένη στους περιορισμούς πραγματικού χρόνου, ώστε να μπορούν να προγραμματίζουν αποτελεσματικά την εργασία τους και να αποφεύγουν τον χρόνο διακοπής λειτουργίας. Θα παρέχει μια παρακολουθούμενη και επαληθευμένη αλυσίδα εφοδιασμού, αποτρέποντας σφάλματα αποστολής, ελλείψεις υλικών και απώλεια εγγράφων, και επιτρέποντας την ιεράρχηση των εργασιών ή την έναρξη επιλογών δημιουργίας αντιγράφων ασφαλείας εάν είναι πιθανές καθυστερήσεις, παρέχοντας εξοικονόμηση κόστους.«Το μέλλον της ενεργειακής ασφάλειας και κυριαρχίας θα διαμορφωθεί από την ικανότητά μας να αναπτύσσουμε προηγμένες τεχνολογίες σε κλίμακα», δήλωσε ο Μάικ Γκάλαχερ από την Palantir Technologies.Η αποστολή της Nuclear Company είναι να κατασκευάζει πυρηνική ενέργεια «γρήγορα, με ασφάλεια και σε κλίμακα», δήλωσε ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος Τζόναθαν Γουέμπ. «Με την Palantir, έχουμε έναν τεχνολογικό συνεργάτη που συμμερίζεται την αίσθηση του επείγοντος και κατανοεί ότι η πυρηνική ενέργεια δεν είναι απλώς ένα ενεργειακό ζήτημα είναι μια επιτακτική ανάγκη εθνικής ασφάλειας». https://www.naftemporiki.gr/techscience/1977589/to-proto-systima-technitis-noimosynis-ikano-na-ftiachnei-pyrinikoys-antidrastires/

Πρόταση της Ελλάδας για δεύτερο AI Factory – Φάρος 2. Πρόκειται για συνολική επένδυση της τάξεως των 43 εκατ. ευρώ Η εκδήλωση ενδιαφέροντος της ΔΕΗ για Gigafactories ΤΝ δεν είναι η μοναδική πρόσφατη ελληνική πρωτοβουλία σχετική με την Τεχνητή Νοημοσύνη.Υπό τον συντονισμό του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, με επικεφαλής τον υπουργό Δημήτρη Παπαστεργίου, η κοινοπραξία που υλοποιεί το εργοστάσιο Τεχνητής Νοημοσύνης υπό την ονομασία Φάρος (AI Factory Pharos) στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου (ΤΠΠΛ) σε συνεργασία και με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, κατέθεσε (στο τέλος Ιουνίου) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόταση για τη δημιουργία του Φάρος 2 στη Δυτική Μακεδονία.Σύμφωνα με πληροφορίες πρόκειται για συνολική επένδυση της τάξεως των 43 εκατ. ευρώ, ουσιαστικά συνέχεια του AI Factory Pharos, και με στόχο η Ελλάδα να καταστεί στρατηγικός τεχνολογικός πυλώνας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς με τις υποδομές αυτές και τη δημιουργία ενός διασυνδεδεμένου και λειτουργικού οικοσυστήματος Τεχνητής Νοημοσύνης η χώρα δύναται να αποτελέσει κέντρο υπολογιστικής ισχύος και καινοτομίας.Το Φάρος 2 περιλαμβάνει και την προμήθεια δεύτερου υπέρ υπολογιστή, ενώ περίπου το ήμισυ της χρηματοδότησης του έργου θα προέλθει από την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας (Πρόγραμμα Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση). Το εργοστάσιο στο Λαύριο με τον υπερ- υπολογιστή Δαίδαλο Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται στο μεταξύ η κατασκευή του AI Factory Pharos στο Λαύριο η οποία θα στηριχθεί στον υπέρ υπολογιστή Δαίδαλο. Το διάστημα αυτό εκτός την προετοιμασία – κατασκευή του χώρου στο Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου αναπτύσσονται τα αναγκαία εργαλεία (λογισμικό) για τις νεοφυείς επιχειρήσεις που θα επωφεληθούν από το Φάρος και σχεδιάζεται το επιχειρησιακό μοντέλο λειτουργίας του.Στο Νομικό Πρόσωπο που θα λειτουργήσει το AI Factory Pharos το 70% θα ανήκει στο Υπερταμείο και το 30% στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ενώ στην κοινοπραξία του έργου συμμετέχουν τα περισσότερα ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικοί φορείς: το Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας – ΕΔΥΤΕ τεχνολογικός φορέας του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, ο Δημόκριτος, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) το Ερευνητικό Κέντρο ΑΘΗΝΑ, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ), το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Ινστιτούτο Τεχνολογικής Έρευνας στην Κρήτη, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Πανεπιστήμιο Πειραιώς και το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης.Το AI Factory Pharos αποτελεί μέρος της στρατηγικής της Ελλάδας για την ΤΝ που έχει εκπονηθεί από την Συμβουλευτική Επιτροπή Τεχνητής Νοημοσύνης υπό τον πρωθυπουργό με την αρωγή της Ειδικής Γραμματείας Μακροπρόθεσμου Σχεδιασμού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1977791/protasi-tis-elladas-gia-deytero-ai-factory-faros-2/

Δημήτρης Σκαρλάτος: Ο Έλληνας ερευνητής που έλαβε μεγάλο διεθνές βραβείο για επαναστατικές τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης μιλά στη «Ν» Καινοτόμες λύσεις στην ασφάλεια και τις ενεργειακές ανάγκες των AI data centers. Απονεμήθηκε φέτος στον Δημήτρη Σκαρλάτο το Young Computer Architect Award της IEEE, μία από τις σημαντικότερες ετήσιες παγκόσμιες διακρίσεις στον τομέα της Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών, η οποία τιμά νεαρής ηλικίας ερευνητές για την εξαιρετική τους συνεισφορά στην έρευνα. Το βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο από την Technical Committee on Computer Architecture (TCCA) της IEEE Computer Society, σε επιστήμονες που έχουν αναδειχθεί για τη διακεκριμένη συμβολή τους στον τομέα της Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών και οι οποίοι έχουν αποκτήσει το διδακτορικό τους τα τελευταία έξι χρόνια.Το Young Computer Architect Award 2025 απονεμήθηκε στον Δημήτρη Σκαρλάτο για τις συνεισφορές του στη διαχείριση εικονικής μνήμης και στην ασφάλεια συστημάτων. Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Συμποσίου Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών (ISCA 2025), το οποίο φέτος φιλοξενήθηκε στο Τόκιο της Ιαπωνίας. Το ISCA αποτελεί το κορυφαίο παγκόσμιο επιστημονικό φόρουμ για την παρουσίαση νέων ιδεών και πειραματικών αποτελεσμάτων στον τομέα της Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών.Ο Δημήτρης Σκαρλάτος κατάγεται από τη Μυτιλήνη της Λέσβου και αποφοίτησε από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές και διδακτορικές του σπουδές στο University of Illinois at Urbana–Champaign, όπου και ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή το 2020. Από το 2021 είναι Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Carnegie Mellon University, ενός από τα κορυφαία πανεπιστήμια παγκοσμίως στον τομέα.Στο Carnegie Mellon, το ερευνητικό έργο του επικεντρώνεται στον ριζικό επανασχεδιασμό των υποδομών των data centers για την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, με έμφαση στη διαχείριση μνήμης, την υπολογιστική αποδοτικότητα, την ενεργειακή απόδοση και τη διασφάλιση της ιδιωτικότητας.Το έργο του έχει αναγνωριστεί διεθνώς με πολλές διακρίσεις, ανάμεσά τους τα NSF CAREER Award, Intel Outstanding Researcher Award, Linux Foundation Faculty Award, Intel Rising Star Faculty Award, καθώς και διαδοχικά βραβεία από τις Amazon, AMD, Intel, Oracle και Meta. Η έρευνά του έχει βραβευθεί σε κορυφαία διεθνή συνέδρια Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών και Λειτουργικών Συστημάτων, ενώ τεχνολογίες που ανέπτυξε έχουν ενσωματωθεί στον πυρήνα του Linux, στο Android και χρησιμοποιούνται σε data centers της Metα. Η Αρχιτεκτονική Υπολογιστών είναι ο τομέας της Επιστήμης και Μηχανικής Υπολογιστών που ασχολείται με την εσωτερική δομή, την οργάνωση και την απόδοση των υπολογιστών και των ψηφιακών συστημάτων, όπως αυτά υλοποιούνται μέσω ηλεκτρονικών υποσυστημάτων και ψηφιακής λογικής. Η συμβολή των Ελλήνων επιστημόνων στον τομέα είναι μακρά και ουσιαστική, και η φετινή διάκριση του Δημήτρη Σκαρλάτου ενισχύει περαιτέρω τη θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο ερευνητικό και τεχνολογικό χάρτη. Ο Δημήτρης Σκαρλάτος μίλησε στο Naftemporiki.gr για την έρευνα και την βράβευση του καθώς και για το παρόν και μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης. Ποιος τομέας του ερευνητικού σας έργου ξεχώρισε και ήταν αυτός που σας χάρισε αυτή τη διάκριση; Η διάκριση αυτή αφορά την έρευνά μας σε υπολογιστικά συστήματα μεγάλης μνήμης που βρίσκονται σε data centers και στην ασφάλεια υπολογιστών. Αυτό που παρατηρήσαμε είναι πως με την εκρηκτική ανάπτυξη του AI, τα data centers χρειάζονται όλο και μεγαλύτερη μνήμη, κάτι που φέρνει μεγάλες προκλήσεις σε επίπεδο απόδοσης και ενεργειακής κατανάλωσης. Η δουλειά μας ανέδειξε αυτά τα κρίσιμα ζητήματα και προσέφερε λύσεις που έφεραν σημαντική αύξηση στην αποδοτικότητα των datacenters.Πιο συγκεκριμένα, ένα κομμάτι της έρευνάς μας υιοθετήθηκε από data centers εταιρειών όπως η Meta, επιτυγχάνοντας αύξηση της αποδοτικότητάς τους έως και 20%, Δεδομένης της εφαρμογής της σε εκατομμύρια servers και data centers παγκοσμίως, το αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι ιδιαίτερα σημαντικό.Παράλληλα, στον τομέα της ασφάλειας, υπάρχει εδώ και χρόνια το ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών – κάτι που γίνεται ακόμα πιο κρίσιμο με την άνοδο του ΑΙ. Στο πλαίσιο αυτό, η δουλειά μας εντόπισε σοβαρές ευπάθειες και προτείναμε καινοτόμες λύσεις που οδήγησαν σε μέτρα προστασίας, τόσο σε επίπεδο software όσο και hardware, διασφαλίζοντας την ασφαλή και αξιόπιστη ανάπτυξη συστημάτων ΑΙ. Μερικές από τις προτάσεις μας έχουν ήδη εφαρμοστεί σε λογισμικά συστήματα, ενώ κάποιες οδήγησαν και την Intel να προχωρήσει σε βελτιώσεις στους δικούς της επεξεργαστές.Συνολικά, η έρευνά μας έχει αντίκτυπο στον πραγματικό κόσμο κάτι το οποίο φαίνεται ταυτόχρονα και από την υιοθέτηση των τεχνολογιών μας από το λειτουργικό σύστημα των Linux, το οποίο και χρησιμοποιείται σε όλα τα data centers παγκοσμίως. Εκτός των data centers, η δουλειά μας υιοθετήθηκε και από το λειτουργικό σύστημα Android, επηρεάζοντας εκατομμύρια συσκευές σε όλο τον κόσμο.Το τελευταίο χρονικό διάστημα η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τα data centers που θα υποδέχονται και θα επεξεργάζονται τα δεδομένα τεχνητής νοημοσύνης. Οι εξαιρετικά υψηλές ενεργειακές τους απαιτήσεις αποτελούν το νούμερο ένα ζήτημα που προσπαθεί να επιλύσει η βιομηχανία της τεχνολογίας. Ποιές μπορεί να είναι κάποιες πιθανές λύσεις σε αυτό το πρόβλημα με βάση τις υπάρχουσες τεχνολογικές δυνατότητες και ποιές λύσεις θα μπορούσαν να είναι αποτελεσματικές στο κοντινό μέλλον;Πράγματι, αυτός είναι και ένας από τους βασικούς άξονες της έρευνάς μας, καθώς τα data centers καταναλώνουν ήδη πάνω από 400 TWh ετησίως, με εκτιμήσεις να ξεπερνούν τα 1000 TWh μέχρι το 2030 — περισσότερη ενέργεια δηλαδή από τις συνολικές ετήσιες ανάγκες της Ιαπωνίας, της τέταρτης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο. Εξετάζοντας το πρόβλημα στον πυρήνα του, βλέπουμε ότι είναι ένας συνδυασμός της διαθέσιμης τεχνολογίας σε hardware και software και της αυξημένης ζήτησης συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Σε πρώτη φάση, η κυκλοφορία νέου hardware [από εταιρείες όπως η Nvidia], έχει στόχο την αύξηση της αποδοτικότητας με μειωμένη ενεργειακή κατανάλωση. Στην πραγματικότητα όμως η υπέρογκη ανάγκη για απόδοση των ΑΙ συστημάτων – σε συνδυασμό με άλλους τεχνολογικούς περιορισμούς – αυξάνει το ενεργειακό αποτύπωμα. Για παράδειγμα η τελευταία γενιά GPUs της Nvidia, απαιτεί 1000W για μια μόνο GPU. Αυτό είναι σχεδόν ανάλογο με την ενεργειακή κατανάλωση ενός πλυντηρίου πιάτων σε λειτουργία, οπότε η αναγωγή στις εκατομμύρια GPUs που τρέχουν non stop σε κέντρα δεδομένων μας δίνει να καταλάβουμε το τεράστιο μέγεθος του ενεργειακού αποτυπώματος.Ταυτόχρονα, οι περισσότερες λύσεις που βρίσκονται σε στάδιο εφαρμογής εστιάζουν κυρίως σε βελτιώσεις στο λογισμικό. Τα οφέλη αυτής προσέγγισης ωστόσο είναι σχετικά περιορισμένα καθώς βλέπουμε πως υπάρχει ένας «αγώνας δρόμου» μεταξύ της τακτικής κυκλοφορίας νέου hardware – το οποίο και αλλάζει τις προδιαγραφές του λογισμικού – και των βελτιώσεων του λογισμικό.Αξίζει να αναφέρουμε ότι αυτή η άνιση και ετεροχρονισμένη πρόοδος μεταξύ των δυο, έχει μεγάλο κόστος σε ανθρώπινο δυναμικό, καθώς υπάρχει μια συνεχής προσπάθεια για «catch up» στην εκάστοτε τεχνολογία. Αξιοποιώντας τις υπάρχουσες τεχνολογικές δυνατότητες, οι πάροχοι data centers εξετάζουν ήδη προηγμένες λύσεις ψύξης, όπως το immersion cooling που προσφέρει σημαντικά οφέλη σε επίπεδο αποδοτικότητας. Με αυτή τη μέθοδο, βυθίζουμε κυριολεκτικά τους επεξεργαστές σε ειδικό υγρό ώστε η ψύξη να γίνεται πολύ πιο αποδοτική σε σχέση με τον αέρα, καθώς το υγρό απορροφά και μεταφέρει τη θερμότητα γρηγορότερα.Λίγο πιο μακροπρόθεσμα, πολλές ερευνητικές προσπάθειες στρέφονται στην αξιοποίηση πυρηνικής ενέργειας και μικρών αρθρωτών πυρηνικών αντιδραστήρων (SMRs), τους οποίους μπορούμε να σκεφτούμε στο μέγεθος ενός μεγάλου λεωφορείου ή container. Οι αντιδραστήρες αυτοί έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν αυτές τις τεράστιες ενεργειακές ανάγκες, αλλά προς το παρόν αντιμετωπίζουν προκλήσεις πριν γίνουν έτοιμοι για χρήση σε παραγωγικά data centers.Η έρευνά μας επικεντρώνεται στον ολιστικό συν-σχεδιασμό συστημάτων AI, από το software μέχρι το hardware. Αυτή η κάθετη ενσωμάτωση έχει τη δυναμική να ξεκλειδώσει μεγάλα περιθώρια αποδοτικότητας και να ξεφύγει από τις σημερινές προσεγγίσεις, που λειτουργούν συνήθως απομονωμένα σε επίπεδα του computing stack. Πρόσφατα παρουσιάσαμε έναν νέο τύπο λειτουργικού συστήματος ειδικά σχεδιασμένο για αποδοτικό AI πάνω σε GPUs, το οποίο προσφέρει έως και 10x καλύτερη αποδοτικότητα σε σχέση με υπάρχουσες λύσεις της Nvidia. Σήμερα τα GPUs συνήθως χρησιμοποιούνται για ένα workload [εργασία] τη φορά — όμως όσο αυξάνεται η ισχύς τους, αυτή η προσέγγιση αφήνει μεγάλα κενά. Η λύση μας εισάγει ένα λειτουργικό σύστημα [OS] που μπορεί να «μαθαίνει» τα χαρακτηριστικά του κάθε workload, να «στοιβάζει» πολλαπλά workloads ταυτόχρονα και να διαχειρίζεται δυναμικά τις ενεργειακές τους απαιτήσεις, μεγιστοποιώντας έτσι την απόδοση και περιορίζοντας τη σπατάλη πόρων στα data centers.Με αυτόν τον τρόπο, βρίσκουμε λύση στην επιβαρυντική σχέση μεταξύ hardware και software καθώς πλέον το software [με τη χρήση του ΑΙ] είναι σε θέση να προσαρμόζεται αυτόματα στις απαιτήσεις νέου hardware. Το θέμα της ασφάλειας των δεδομένων στα AI data centers που βρίσκεται αυτή την στιγμή και ποιες είναι οι τεχνολογίες προστασίας που βρίσκονται υπό ανάπτυξη; Το ζήτημα της ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών σε συστήματα ΑΙ είναι ένα από τα πλέον σημαντικά θέματα που ερευνώνται αυτή τη στιγμή. Όπως καταλαβαίνουμε, η εκπαίδευση συστημάτων ΑΙ – όπως το ChatGPT– απαιτεί όλο και μεγαλύτερη πρόσβαση σε δεδομένα. Αυτό εντείνει την ανάγκη δημιουργίας πρωτοκόλλων που εξασφαλίζουν την προστασία των προσωπικών δεδομένων σε όλα τα στάδια μεταφοράς, αποθήκευσης και υπολογισμού, χωρίς όμως να περιορίζεται η ισχύς του ΑΙ.Ένα μεγάλο μέρος της επιστημονικής έρευνας παγκοσμίως εστιάζει στο πως μπορούμε να υλοποιήσουμε ΑΙ εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα και χρησιμοποιώντας «trusted execution environments», δηλαδή ασφαλή περιβάλλοντα εκτέλεσης τα οποία υποβοηθούνται από ασφαλές hardware. Πάνω σε αυτές τις τεχνικές μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κρυπτογραφικούς αλγορίθμους [όπως το secure multiparty computation]. Αυτό επιτρέπει σε πολλούς χρήστες να μοιράζονται δεδομένα με απόλυτη ασφάλεια, χωρίς ωστόσο κανένας μεμονωμένος χρήστης να έχει πλήρη πρόσβαση σε όλο το σύνολο των δεδομένων.Άλλες τεχνολογίες που εξελίσσονται αφορούν την προσθήκη watermarking (ψηφιακών υδατογραφημάτων-υπογράφων) σε περιεχόμενο παραγόμενο από τεχνητή νοημοσύνης ούτως ώστε να είναι εφικτό να καταλαβαίνουμε αν κάτι έχει παραχθεί από άνθρωπο ή από συστήματα ΑΙ. Ένας ακόμα κρίσιμος άξονας είναι το λεγόμενο “red teaming” των AI μοντέλων, ώστε να εντοπίζονται έγκαιρα ευπάθειες που θα μπορούσαν να επιτρέψουν σε επιτιθέμενους να αποσπάσουν δεδομένα εκπαίδευσης ή να παραβιάσουν την ιδιωτικότητα.Η δική μας έρευνα επικεντρώνεται σε μια νέα γενιά κρυπτογραφημένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, τα οποία μπορούν να επεξεργάζονται κρυπτογραφημένα δεδομένα χωρίς ποτέ να τα αποκρυπτογραφούν. Πρόσφατα δείξαμε ότι αυτή η τεχνολογία μπορεί να κλιμακωθεί αποδοτικά ακόμη και για μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, χωρίς να απαιτείται πολλαπλάσια επιβάρυνση σε ταχύτητα. Έτσι, οι χρήστες δεν χρειάζεται να ανησυχούν για κακόβουλες παραβιάσεις ή διαρροές δεδομένων, αφού η προστασία παραμένει ισχυρή σε κάθε επίπεδο. Το σημαντικότερο είναι ότι αυτή η τεχνολογία είναι μελλοντικά ασφαλής, προσφέροντας post-quantum προστασία — δηλαδή ακόμη και οι μελλοντικοί κβαντικοί υπολογιστές δεν θα μπορούν να «σπάσουν» την κρυπτογράφησή τους. Ανακοινώνονται καθημερινά κυρίως από τεχνολογικούς κολοσσούς η δημιουργία μεγάλων data centers AI. Μπορείτε να μας πείτε με απλά λόγια τα οφέλη αυτών των data centers; Ο βασικός λόγος πίσω από την εκρηκτική ανάπτυξη νέων data centers για AI είναι η τεράστια αύξηση της ζήτησης για τεχνητή νοημοσύνη. Όλο και περισσότερες υπηρεσίες βασίζονται πλέον στο AI, ενώ ακόμα και η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών γίνεται με τη βοήθειά του. Επιπλέον, καθημερινά όλο και περισσότεροι χρήστες χρησιμοποιούν AI προϊόντα, δημιουργώντας τεράστια υπολογιστική ζήτηση. Γι’ αυτό το λόγο οι μεγάλες εταιρείες επενδύουν μαζικά στη δημιουργία νέων data centers, εξοπλισμένων με AI hardware όπως GPUs, τα οποία προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη υπολογιστική ισχύ σε σχέση με προηγούμενες γενιές.Σε σύγκριση με τα παλαιότερα data centers, τα νέα είναι ειδικά σχεδιασμένα ώστε να διαχειρίζονται τεράστιους όγκους δεδομένων πιο γρήγορα και αποδοτικά, με σύγχρονες λύσεις ψύξης και βελτιωμένη ενεργειακή διαχείριση, όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως. Ενδεικτικά, ενώ παλαιότερα ένα τυπικό server rack χρειαζόταν περίπου 10 kilowatts για να λειτουργήσει, σήμερα ένα rack με προηγμένα AI chips μπορεί να ξεπεράσει τα 100 kilowatts. Με γνώμονα αυτό, τα νέα data centers σχεδιάζονται ώστε να ανταποκρίνονται στις τεράστιες ενεργειακές απαιτήσεις, με καλύτερη διανομή ενέργειας, εγγύτητα σε ενεργειακά δίκτυα και εξελιγμένα συστήματα ψύξης. Έτσι μπορούν να καλύψουν τις αυξανόμενες ανάγκες και να προσφέρουν πιο γρήγορες, αξιόπιστες και σύγχρονες υπηρεσίες σε εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως.Ένας εξίσου σημαντικός παράγοντας / όφελος είναι το λεγόμενο «AI sovereignty», την ικανότητα δηλαδή ενός κράτους ή οργανισμού, να έχει έλεγχο πάνω στην ανάπτυξη, τη χρήση και τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται από ΑΙ συστήματα, χωρίς να εξαρτάται από τρίτους [άλλες χώρες ή ιδιωτικούς φορείς]. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, χώρες [όπως στην ΕΕ], να επενδύουν σημαντικά σε data centers, εταιρείες ανάπτυξης ΑΙ, παραγωγή software – ακόμα και τσιπ, ουσιαστικά σε όλους τους άξονες που εμπεριέχονται στην τεχνολογία ΑΙ. Ποιοί τομείς εκτιμάται ότι θα λειτουργούν σύντομα σε μεγάλο ή και 100% ποσοστό με τεχνητή νοημοσύνη; Εκτιμώ ότι σχεδόν όλοι οι τομείς θα αναδιαμορφωθούν ριζικά με βάση το ΑΙ, ακόμα κι αν δεν φτάσουμε ποτέ σε πλήρη αυτοματοποίηση. Η επίδρασή του ΑΙ στην παραγωγικότητα θα είναι καθοριστική, απελευθερώνοντας χρόνο, πόρους και δημιουργικότητα. Πιστεύω πως το AI θα αναλάβει πλήρως εργασίες ρουτίνας καθώς και εργασίες που αφορούν σε βασική γνώση πεδίων— από basic programming και απλή λογιστική (π.χ. προετοιμασία φορολογικών δηλώσεων), μέχρι καταχώριση δεδομένων, επεξεργασία εγγράφων, εξυπηρέτηση πελατών και παραγωγή περιεχομένου, όπως περιγραφές προϊόντων, ενημερωτικά δελτία ή περιεχόμενο για social media. Ήδη σε πολλούς τομείς δοκιμάζεται για να διευκολύνει καθημερινές διαδικασίες [ιατρική, customer service, logistics etc]. Δυνατό παράδειγμα αποτελεί ο κλάδος της ιατρικής όπου βλέπουμε προσπάθειες εφαρμογής του AI για φιλτράρισμα περιστατικών ακόμα και διάγνωση, αφήνοντας έτσι περισσότερο χρόνο στους γιατρούς να επικεντρώνονται σε πιο σύνθετα ζητήματα.Ωστόσο, σε τομείς που απαιτούν σύνθετη σκέψη, δημιουργικότητα, νομική ευθύνη, ηγεσία, υψηλή τεχνική εξειδίκευση και περιβάλλοντα υψηλής εμπιστοσύνης, ο ανθρώπινος ρόλος θα παραμείνει ουσιώδης. Σε εργασίες όπως η επιστημονική έρευνα αιχμής, ο σχεδιασμός πολύπλοκων συστημάτων, η παραγωγή νέας γνώσης και η δημιουργία αυθεντικού περιεχομένου, αλλά και εκεί όπου χρειάζεται κρίση σε αβέβαιες συνθήκες, διαχείριση περίπλοκων ανθρώπινων παραμέτρων και ευθύνη για αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα ζωές, η ανθρώπινη συμβολή θα είναι κρίσιμη. Το ΑΙ μπορεί να είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο — όμως ο άνθρωπος θα συνεχίσει να δίνει κατεύθυνση, να λαμβάνει αποφάσεις όταν τα δεδομένα δεν αρκούν και να χτίζει την εμπιστοσύνη που χρειάζεται η πρόοδος. Ποιά τα μεγάλα οφέλη αλλά και ποιοί οι πιθανοί κίνδυνοι που διαβλέπετε εσείς ότι μπορεί να υπάρξουν από τη γενικευμένη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης; Πιστεύω πως τα οφέλη από τη γενικευμένη χρήση του ΑΙ είναι τεράστια, κυρίως σε ό,τι αφορά την αύξηση της παραγωγικότητας και τις νέες δυνατότητες που προσφέρει. Πολύ μικρές ομάδες ή ακόμα και μεμονωμένα άτομα θα μπορούν να «τρέχουν» ολόκληρες επιχειρήσεις — από την ανάπτυξη προϊόντων μέχρι τη διαφήμιση και το marketing — με το AI να τους επιτρέπει να επικεντρώνονται στις βασικές ιδέες αντί για trivial και επαναλαμβανόμενες εργασίες. Επιπλέον, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει συνολικά την αποδοτικότητα οργανισμών, καλύπτοντας ελλείψεις προσωπικού σε θέσεις που σήμερα απασχολούν ανθρώπους σε μονότονες ή μικρές καθημερινές εργασίες, ώστε αυτοί να μπορούν να στραφούν σε πιο ουσιαστικά καθήκοντα. Τέτοια use cases μπορούν να έχουν τεράστιο αντίκτυπο ειδικά σε οικονομίες όπως η Ελλάδα, δίνοντας σε νέους ανθρώπους τη δυνατότητα να στήσουν startups γρήγορα, με χαμηλότερο κόστος και λιγότερα εμπόδια.Το μεγάλο στοίχημα, όμως, είναι πόσο γρήγορα μπορούμε να προσαρμοστούμε σε αυτό το νέο περιβάλλον και να διαχειριστούμε τους πιθανούς κινδύνους. Η κακή χρήση της τεχνολογίας μπορεί να ενισχύσει τις κοινωνικές ανισότητες, να μειώσει ευκαιρίες για επαγγελματική ανέλιξη σε ορισμένα επαγγέλματα ή να οδηγήσει σε εσφαλμένη χρήση δεδομένων και παραπληροφόρηση.Ειδικότερα, ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα στην χρήση AI είναι οι λεγόμενες «παραισθήσεις» — δηλαδή όταν τα συστήματα AI παράγουν πληροφορίες που φαίνονται αληθοφανείς αλλά είναι ανακριβείς ή τελείως λανθασμένες. Αυτή η αδυναμία καθιστά απαραίτητο τον ανθρώπινο έλεγχο και τη συνεχή βελτίωση των μοντέλων.Κατανοώντας λοιπόν τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που προκύπτουν από την χρήση του ΑΙ, είναι πλέον ουσιώδης ο ρόλος της εκπαίδευσης στη σωστή χρήση της τεχνολογίας. Η εκθετική ανάπτυξη του ΑΙ επιτάσσει την άμεση προσαρμογή και εξέλιξη της εκπαίδευσης ώστε να προετοιμαστούν κατάλληλα οι νέες γενιές χρηστών. Έχοντας πλέον άμεση και εύκολη πρόσβαση στην πληροφορία, η συνεχής εκπαίδευση και η ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων, θα εξασφαλίσουν ότι το ΑΙ μπορεί να χρησιμοποιηθεί με υπευθυνότητα και ορθό τρόπο, ενισχύοντας τις ανθρώπινες δυνατότητες.Ποιοί είναι επόμενοι στόχοι σας στον τομέα της Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών και την έρευνα για την τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης;Οι επόμενοι στόχοι μου στον τομέα της Αρχιτεκτονικής Υπολογιστών και της έρευνας για το ΑΙ παραμένουν επικεντρωμένοι στη βελτίωση της αποδοτικότητας των AI data centers, καθώς πρόκειται για ένα κρίσιμο ζήτημα που απαιτεί πολύ μεγάλη προσπάθεια. Παράλληλα, θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι θα μπορέσουμε να υποστηρίξουμε την εκρηκτική ανάπτυξη του AI με πιο βιώσιμο τρόπο. Πέρα όμως από την έρευνα, στόχος μας είναι να δούμε αυτές τις τεχνολογίες να γίνονται πράξη στην πραγματική αγορά και να μετατρέπονται σε προϊόντα που θα έχουν πραγματικό αντίκτυπο σε επιχειρήσεις και χρήστες σε όλο τον κόσμο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1977833/dimitris-skarlatos-o-ellinas-ereynitis-poy-elave-megalo-diethnes-vraveio-gia-epanastatikes-technologies-technitis-noimosynis-mila-sti-n/

Νέα στοιχεία για τον serial killer της ζωής στη Γη. Καινούργια ευρήματα για το Μεγάλο Θανατικό στον πλανήτη μας. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature Communications» ερευνητική ομάδα παρουσιάζει τα ευρήματα της μελέτης που έκανε η οποία αποκαλύπτει τον ένοχο της μαζικότερης εξαφάνισης ειδών χλωρίδας και πανίδας στην ιστορία της Γης προσφέροντας παράλληλα στοιχεία για τους σημερινούς και μελλοντικούς κλιματικούς κινδύνους στον πλανήτη μας.Πριν από περίπου 252 εκατομμύρια χρόνια, σχεδόν όλη η ζωή στη Γη εξαφανίστηκε. Γνωστή ως η μαζική εξαφάνιση της Πέρμιας-Τριαδικής περιόδου η το Μεγάλο Θανατικό αυτή ήταν η πιο καταστροφική από τις πέντε μαζικές εξαφανίσεις που έχουν αναγνωριστεί στα τελευταία 539 εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας του πλανήτη μας. Έως και το 94% των θαλάσσιων ειδών και το 70% των χερσαίων οικογενειών σπονδυλωτών εξαφανίστηκαν. Τα τροπικά δάση οποία χρησίμευαν, όπως και σήμερα, ως σημαντικές δεξαμενές άνθρακα και βοηθούσαν στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του πλανήτη γνώρισαν επίσης τεράστιες μειώσεις.Οι επιστήμονες συμφωνούν εδώ και καιρό ότι αυτό το γεγονός προκλήθηκε από μια ξαφνική αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου που οδήγησε σε μια έντονη και ταχεία θέρμανση της Γης. Αλλά αυτό που παρέμεινε μυστήριο είναι γιατί αυτές οι εξαιρετικά θερμές συνθήκες παρέμειναν για εκατομμύρια χρόνια. Μια τεράστια έκρηξη Η παρακμή των τροπικών δασών εγκλώβισε τη Γη σε μια κατάσταση θερμοκηπίου επιβεβαιώνοντας την υποψία των επιστημόνων ότι όταν το κλίμα του πλανήτη μας διασχίσει ορισμένα «σημεία καμπής» μπορεί να ακολουθήσει μια πραγματικά καταστροφική οικολογική κατάρρευση.Αιτία για το συμβάν μαζικής εξαφάνισης της Πέρμιας-Τριαδικής περιόδου ήταν η έναρξη μιας αλυσίδας τρομερής έντασης ηφαιστειακών εκρήξεων στην περιοχή της Σιβηρίας. Οι εκρήξεις αυτές εκτιμάται ότι διήρκεσαν για πολλές χιλιάδες έτη και αποτέλεσμα είχαν την απελευθέρωση αστείρευτων ποσοτήτων λάβας με εκτιμήσεις ειδικών να κάνουν λόγο για ένα τρισ. λίτρα λάβας.Όταν η λάβα στερεοποιήθηκε δημιουργήθηκαν τα περίφημα «Σκαλιά της Σιβηρίας», μια έκταση ηφαιστειογενών πετρωμάτων έκτασης περίπου δύο εκατ. τετραγωνικών χλμ.Οι τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώθηκαν από αυτή την κολασμένη περίοδο που διήρκεσε μερικές δεκάδες ή ίσως και μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έτη προκάλεσαν αύξηση της θερμοκρασίας και θεωρείται ο κύριος μηχανισμός εξόντωσης για μεγάλο μέρος της ζωής εκείνη την εποχή.Στην ξηρά πιστεύεται ότι οι θερμοκρασίες της επιφάνειας αυξήθηκαν πολύ γρήγορα 6-10 βαθμούς Κελσίου καθιστώντας αδύνατο για πολλές μορφές ζωής να προλάβουν να εξελιχθούν και να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Σε άλλες παρόμοιες εκρήξεις, το κλιματικό σύστημα συνήθως επιστρέφει στην προηγούμενη κατάστασή του εντός 100.000 έως ενός εκατομμυρίου ετών.Αλλά αυτές οι συνθήκες «υπερθερμοκηπίου», οι οποίες οδήγησαν σε μέσες θερμοκρασίες επιφάνειας στον ισημερινό άνω των 34 βαθμών Κελσίου, περίπου 8 βαθμούς Κελσίου θερμότερες από την τρέχουσα μέση θερμοκρασία στον ισημερινό)παρέμειναν για περίπου πέντε εκατομμύρια χρόνια και η νέα μελέτη προσπαθεί να δώσει μια απάντηση. Τα δάση πεθαίνουν Η ερευνητική ομάδα εξέτασε το αρχείο απολιθωμάτων ενός ευρέος φάσματος χερσαίων φυτικών βιοσυστημάτων, όπως άνυδρα, τροπικά, υποτροπικά, εύκρατα και θαμνώδη. Αναλύσε πώς άλλαξαν τα βιοσυστήματα από λίγο πριν από το συμβάν μαζικής εξαφάνισης, μέχρι περίπου οκτώ εκατομμύρια χρόνια μετά.Οι ερευνητές βασίστηκαν στην παραδοχή ότι η Γη θερμάνθηκε πολύ γρήγορα, οδηγώντας στον θάνατο της βλάστησης χαμηλού έως μεσαίου γεωγραφικού πλάτους, ειδικά των τροπικών δασών. Ως αποτέλεσμα, η αποτελεσματικότητα του κύκλου του οργανικού άνθρακα μειώθηκε σημαντικά αμέσως μετά τις ηφαιστειακές εκρήξεις.Τα φυτά επειδή δεν μπορούν απλώς να σηκωθούν και να κινηθούν επηρεάστηκαν πολύ έντονα από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες. Πριν από το συμβάν υπήρχαν πολλά τροπικά και υποτροπικά δάση γύρω από τον ισημερινό καθώς και περιοχές με τύφη που απορροφούσαν άνθρακα.Ωστόσο όταν οι ερευνητές ανακατασκεύσαν απολιθώματα φυτών από επιτόπια έρευνα, αρχεία και βάσεις δεδομένων γύρω από το συμβάν, είδαν ότι αυτά τα βιοσυστήματα είχαν εξαφανιστεί εντελώς από τις τροπικές ηπείρους. Αυτό οδήγησε σε ένα «κενό άνθρακα» πολλών εκατομμυρίων ετών στο γεωλογικό αρχείο.Αυτά τα δάση αντικαταστάθηκαν από μικροσκοπικά φυτά ύψους μόνο δύο έως 20 εκατοστών. Θύλακες μεγαλύτερων φυτών παρέμειναν προς τους πόλους, σε παράκτιες και σε ελαφρώς ορεινές περιοχές όπου η θερμοκρασία ήταν ελαφρώς χαμηλότερη. Μετά από περίπου πέντε εκατομμύρια χρόνια, είχαν ως επί το πλείστον επαναποικίσει τη Γη. Ωστόσο, αυτοί οι τύποι φυτών ήταν επίσης λιγότερο αποτελεσματικοί στη δέσμευση άνθρακα στον κύκλο του οργανικού άνθρακα.Αυτό είναι ανάλογο από κάποιες απόψεις με την εξέταση των επιπτώσεων της αντικατάστασης όλων των τροπικών δασών σήμερα με τη χλωρίδα των θάμνων mallee και spinifex που θα μπορούσαμε να περιμένουμε να δούμε στην αυστραλιανή ενδοχώρα. Τα δάση επιστρέφουν Χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη σημερινή εποχή οι ερευνητές έκαναν εκτιμήσεις για τον ρυθμό με τον οποίο τα φυτά απορροφούν το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα και το αποθηκεύουν ως οργανική ύλη κάθε διαφορετικού βιοτόμου (ή την «καθαρή πρωτογενή παραγωγικότητά» του) που υποδηλώνεται στο αρχείο απολιθωμάτων.Στη συνέχεια οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα πρόσφατα αναπτυγμένο μοντέλο κύκλου άνθρακα που ονομάζεται SCION για να ελέγξουν αριθμητικά τη θεωρία τους. Όταν αναλύσαμε τα αποτελέσματα του μοντέλου μας, διαπιστώσαμε ότι η αρχική αύξηση της θερμοκρασίας από τις Σιβηρικές Παγίδες διατηρήθηκε για πέντε έως έξι εκατομμύρια χρόνια μετά το συμβάν λόγω της μείωσης της καθαρής πρωτογενούς παραγωγικότητας.Μόνο όταν τα φυτά επανεγκαθίσταντο και ο κύκλος του οργανικού άνθρακα επανεκκινούσε, η Γη άρχισε σιγά σιγά να βγαίνει από τις συνθήκες του υπερθερμοκηπίου. Διατήρηση κλιματικής ισορροπίας Είναι πάντα δύσκολο να κάνουμε αναλογίες μεταξύ της κλιματικής αλλαγής του παρελθόντος στο γεωλογικό αρχείο και αυτού που βιώνουμε σήμερα. Αυτό συμβαίνει επειδή η έκταση των αλλαγών του παρελθόντος συνήθως μετριέται σε διάστημα δεκάδων έως εκατοντάδων χιλιάδων ετών, ενώ σήμερα βιώνουμε αλλαγές σε διάστημα δεκαετιών έως αιώνων.Μια βασική συνέπεια της εργασίας μας, ωστόσο, είναι ότι η ζωή στη Γη, αν και ανθεκτική, δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε μαζικές αλλαγές σε σύντομες χρονικές κλίμακες χωρίς δραστικές αναδιαμορφώσεις του βιοτικού τοπίου.Στην περίπτωση της μαζικής εξαφάνισης της Πέρμιας-Τριαδικής περιόδου, τα φυτά δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν σε μια τόσο γρήγορη χρονική κλίμακα όσο 1.000 έως 10.000 χρόνια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένα μεγάλο συμβάν εξαφάνισης.Συνολικά, τα αποτελέσματά μας υπογραμμίζουν πόσο σημαντικά είναι τα τροπικά και υποτροπικά φυτικά βιοσυστήματα και περιβάλλοντα για τη διατήρηση της κλιματικής ισορροπίας. Με τη σειρά τους, δείχνουν πώς η απώλεια αυτών των βιοσυστημάτων μπορεί να συμβάλει στην περαιτέρω αύξηση της κλιματικής αλλαγής και να χρησιμεύσει ως ένα καταστροφικό σημείο καμπής για το κλίμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1977367/nea-stoicheia-gia-ton-serial-killer-tis-zois-sti-gi/

Κίνηση – ματ της ΔΕΗ για είσοδο στην ΑΙ: Πρόταση στην Κομισιόν για Gigafactory τεχνητής νοημοσύνης στη Δυτική Μακεδονία, Τα Gigafactories ΤΝ αποτελούν γιγαντιαία κέντρα δεδομένων, Εκδήλωση ενδιαφέροντος για τη δημιουργία στη Δυτική Μακεδονία ενός εκ των 5 Gigafactories Τεχνητής Νοημοσύνης (TN) που σχεδιάζονται στην Ευρώπη, στο πλαίσιο σχετικής πρωτοβουλίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έχει καταθέσει, σύμφωνα με πληροφορίες, ο Όμιλος ΔΕΗ. Πόροι 20 δισ. ευρώ Πρόκειται για επένδυση της τάξεως των 3 με 5 δισ. ευρώ (το καθένα από γιγαντιαία εργοστάσια ΤΝ) με την ΕΕ να έχει ανακοινώσει ότι για το σύνολο των προς υλοποίηση Gigafactories θα κινητοποιηθούν συνολικά πόροι 20 δισ. ευρώ, τμήμα των 200 δισ. που θα επενδυθούν συνολικά για την ΤΝ, προκειμένου η Ευρώπη να αποκτήσει τις δικές της κρίσιμες υποδομές.Τα Gigafactories ΤΝ αποτελούν γιγαντιαία κέντρα δεδομένων, σχεδιασμένα και βελτιστοποιημένα ειδικά για τις ανάγκες της Τεχνητής Νοημοσύνης. Όπως είναι γνωστό η Ε.Ε. έχει μείνει πολύ πίσω, σε σχέση με τις ΗΠΑ και την Κίνα, χώρες στις οποίες για τις υποδομές αυτές έχουν επενδύσει ήδη οι τεχνολογικοί τους κολοσσοί (Microsoft, Google, Amazon, Meta και Baidu, Alibaba, Tencent, Huawei). 76 προτάσεις από 16 κράτη Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η ΕΕ την προηγούμενη εβδομάδα εκδήλωση ενδιαφέροντος για τη δημιουργία Gigafactories ΤΝ κατέθεσαν συνολικά 76 φορείς, από 16 κράτη και σε 60 διαφορετικές τοποθεσίες.Όπως επισημάνθηκε μάλιστα «ο μεγάλος αριθμός προτάσεων που ελήφθησαν ξεπέρασε κατά πολύ τις προσδοκίες της Επιτροπής. Αποτελεί σαφή απόδειξη της υψηλής δυναμικής και του ενδιαφέροντος για την Τεχνητή Νοημοσύνη σε όλη την Ευρώπη και ιδίως για τα γιγαντιαία εργοστάσια Τεχνητής Νοημοσύνης».Στους ενδιαφερόμενους περιλαμβάνονται μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες από τις αγορές των κέντρων δεδομένων, των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας καθώς και επενδυτές. Πρόκειται για το αρχικό στάδιο της διαδικασίας κατά το οποίο η Επιτροπή θα χαρτογραφήσει το δυναμικό που υφίσταται ενόψει της επίσημης πρόσκλησης για την υποβολή των δεσμευτικών προτάσεων που έχει προγραμματιστεί για το τέλος του 2025.Το μεγαλύτερο τμήμα των κεφαλαίων που θα διατεθούν για τα Gigafactories ΤΝ θα προέλθει από τον ιδιωτικό τομέα (τουλάχιστον το 65%) και η ΕΕ θα ξεκινήσει σύντομα συζητήσεις με όλους τους ενδιαφερόμενους για να προετοιμάσει τα επόμενα βήματα της εν λόγω πρωτοβουλίας. Ο μηχανισμός InvestAI και τα 200 δισ. Οι αποφάσεις για την προσπάθεια της Ευρώπης να επενδύσει στις δικές της υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης (InvestAI) μια πρωτοβουλία για την κινητοποίηση 200 δισ. ευρώ σε επενδύσεις στην ΤΝ, ανακοινώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2025, στη Σύνοδο Κορυφής για την ΤΝ στο Παρίσι, από την πρόεδρο της Επιτροπής Ursula von der Leyen.Ο Μηχανισμός InvestAI, σύμφωνα με την ΕΕ, «θα ενισχύσει τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για να εγγυηθεί ένα ασφαλές επενδυτικό τοπίο και να καλλιεργήσει ένα ανταγωνιστικό και καινοτόμο οικοσύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης εντός της Ευρώπης», ενώ ρόλο σε όλο αυτό θα διαδραματίσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Τα πλεονεκτήματα της ΔΕΗ Η πρόταση της ΔΕΗ στηρίζεται σε δύο βασικά πλεονεκτήματα που διαθέτει ώστε να επενδύσει σε γιγαντιαίο εργοστάσιο ΤΝ. Έχει στην ιδιοκτησία της τις αναγκαίες εκτάσεις στη Δυτική Μακεδονία (πρώην λιγνιτικές περιοχές) και τη δυνατότητα (προφανώς και την τεχνογνωσία) να εφοδιάσει αυτές τις υποδομές με την (μπόλικη) ενέργεια που είναι απαραίτητη.Άλλωστε, η διοίκησή της έχει ανακοινώσει την πρόθεσή της να επενδύσει σε κέντρα δεδομένων σε αυτή την περιοχή ώστε να συμβάλλει στην ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης στην Ευρώπη. Πρόσφατα, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, Γιώργος Στάσσης, μίλησε για τις συζητήσεις που έχει με ενδιαφερόμενους huperscalers (εταιρίες που παρέχουν cloud υπολογιστική ισχύ και αποθήκευση δεδομένων σε τεράστια κλίμακα) προκειμένου να αναπτύξουν από κοινού το φιλόδοξο αυτό σχέδιο. Μέχρι στιγμής η ΔΕΗ δεν έχει μιλήσει επίσημα για την κατάθεση ενδιαφέροντος δημιουργίας γιγαντιαίου εργοστασίου ΤΝ.Εκτιμάται, πάντως, πως η προετοιμασία της για υποδομές αυτού του είδους και τα πλεονεκτήματα που διαθέτει, είναι ικανά να την οδηγήσουν σε συνεργασίες και εν τέλει στην κατάθεση μιας ισχυρής πρότασης ώστε να προχωρήσει στη δημιουργία ενός εκ των 5 Gigafactories ΤΝ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας InvestAI, για την κάλυψη των αναγκών της ευρύτερης περιοχής της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. https://www.naftemporiki.gr/business/1977785/kinisi-mat-tis-dei-gia-eisodo-stin-ai-protasi-stin-komision-gia-gigafactory-technitis-noimosynis-sti-dytiki-makedonia/

Το κβαντικό φαινόμενο σήραγγας εν δράσει. Η κβαντική σήραγγα είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα κβαντομηχανικά φαινόμενα που αναδεικνύουν την βαθύτερη διαφορά του μικρόκοσμου με τον μακρόκοσμο. Ρίξτε μια μπάλα στον τοίχο. Θα αναπηδήσει προς τα πίσω. Όμως, ένα κβαντομηχανικό σωματίδιο μπορεί περιστασιακά να διασχίζει τον κλασικά αδιαπέραστο τοίχο!Φέτος είναι το Διεθνές Έτος Κβαντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, που σηματοδοτεί τα 100 χρόνια από την ανακάλυψη της κβαντομηχανικής. Η κβαντομηχανική κάνει ακριβείς προβλέψεις σε ατομική και υποατομική κλίμακα, αλλά οι φυσικοί εξακολουθούν ακόμα να προβληματίζονται για το πώς πρέπει να ερμηνεύονται οι εξισώσεις και τα φαινόμενα της κβαντικής φυσικής.Αφήστε μια μπάλα να κυλήσει σε μια κοιλάδα και θα εγκλωβιστεί για πάντα σ’ αυτή. Αλλά το κβαντομηχανικό σωματίδιο, «μπορεί να διεισδύσει μέσα από το βουνό και να διαφύγει από την κοιλάδα» – όπως χαρακτηριστικά αναφερόταν σε άρθρο πριν από έναν αιώνα στο περιοδικό Nature, σε μια από τις πρώτες περιγραφές του εξωφρενικού αυτού φαινομένου.Η δυνατότητα των κβαντικών σωματιδίων να διασχίζουν κλασικά απαγορευμένες περιοχές πεπερασμένης έκτασης και να συνεχίζουν την κίνησή τους από την άλλη μεριά του «φράγματος», αναφέρεται συνήθως ως φαινόμενο σήραγγας. Η ονομασία του φαινομένου προέρχεται από την κλασική εικόνα ενός σφαιριδίου που επιχειρεί να ανέβει σε έναν λόφο, αλλά η ταχύτητά του δεν είναι αρκετή ώστε να φτάσει στην κορυφή και να περάσει στην άλλη πλευρά του λόφου. Σύμφωνα με την κλασική φυσική, ο μόνος τρόπος για να βρεθεί στην άλλη πλαγιά του λόφου είναι να υποθέσουμε ότι υπάρχει μια σήραγγα πριν την κορυφή, στην οποία το σφαιρίδιο διεισδύει και φτάνει εύκολα στην άλλη πλευρά.Στον μικρόσκοσμο όμως η δυνατότητα διείσδυσης των σωματιδίων σε τέτοιες απαγορευμένες περιοχές είναι απόλυτα φυσιολογική. Αν η έκταση μιας τέτοιας περιοχής είναι πεπερασμένη, η εκθετική απόσβεση που υφίσταται εκεί η κυματοσυνάρτηση του σωματιδίου δεν είναι αρκετή για να μηδενίσει την πιθανότητα να διασχίσει το φράγμα δυναμικού και να βρεθεί εκ νέου σε μια ενεργειακά επιτρεπόμενη περιοχή.Στην περιοχή του φράγματος η κυματοσυνάρτηση υφίσταται μια εκθετική μείωση του πλάτους της που αφήνει όμως μια μικρή πιθανότητα στο σωματίδιο να φτάσει ως την άλλη πλευρά και να συνεχίσει την κίνησή του ως ένα κύμα με αισθητά μειωμένο πλάτος. (Περισσότερες λεπτομέρειες για το φαινόμενο σήραγγος μπορείτε να διαβάσετε στην Κβαντομηχανική Ι του Στέφανου Τραχανά).Η δυνατότητα των σωματιδίων να διέρχονται μέσα από εμπόδια λύνει πολλά μυστήρια. Για παράδειγμα, εξήγησε διάφορους χημικούς δεσμούς, τις ραδιενεργές διασπάσεις και το πως οι πυρήνες υδρογόνου (τα πρωτόνια) στο εσωτερικό του ήλιου μπορούν να υπερνικήσουν την μεταξύ τους ηλεκτροστατική άπωση και να συντηχθούν (συνενωθούν) αρχικά προς πυρήνες του δευτερίου (2H) και στη συνέχεια προς πυρήνες ηλίου (4He), παράγοντας ηλιακό φως.Οι φυσικοί, αφού περιέγραψαν μαθηματικά πώς τα κβαντομηχανικά σωματίδια περνάνε μέσα από αδιαπέραστα φράγματα, πήγαν ένα βήμα πιο μακριά. Αναρωτήθηκαν, αν έχει νόημα το ερώτημα: πόσο χρόνο χρειάζεται ένα σωματίδιο για να διασχίσει ένα φράγμα; Και πραγματοποίσαν πειράματα με σκοπό την ακριβή μέτρηση της χρονικής διάρκειας του φαινομένου σήραγγος στο εργαστήριο(*).Στην πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό Nature των Sharoglazova et al, με τίτλο «Energy–speed relationship of quantum particles challenges Bohmian mechanics» , υποστηρίζεται ότι η μέτρηση της διάρκειας του κβαντομηχανικού φαινομένου σήραγγας μπορεί να καθορίσει την αλήθεια ή όχι της μπομιανής κβαντομηχανικής (θεωρία de Broglie-Bohm). Πρόκειται για μια εναλλακτική ερμηνεία της κβαντικής φυσικής σύμφωνα με την οποία τα σωματίδια καθοδηγούνται από κύματα. Η μπομιανή μηχανική θεωρεί ότι το σωματίδιο δεν είναι ένα πράγμα, αλλά δύο – ένα κύμα και ένα (στην κυριολεξία σημειακό) σωματίδιο του οποίου η κίνηση καθορίζεται από το κύμα. Και προφανώς, έρχεται σε σύγκρουση με την κβαντομηχανική ερμηνεία της Κοπεγχάγης, ότι η φύση είναι εγγενώς πιθανοκρατούμενη, φιλοδοξώντας να επαναφέρει τον ρεαλισμό και τον ντετερμινισμό στον μικρόκοσμο.Οι ερευνητές Sharoglazova et al έστησαν ένα πείραμα για να διερευνήσουν την ταχύτητα των σωματιδίων που διασχίζουν ένα ενεργειακό φράγμα. Κατασκεύασαν έναν κυματοδηγό – μια κατοπτρική δομή που περιορίζει την κίνηση των φωτονίων προς μία κατεύθυνση. Με ένα λέιζερ στο ένα άκρο του κυματοδηγού, δημιούργησαν φωτόνια που συναντούσαν ένα φράγμα (ένα σκαλοπάτι στην κατοπτρική επιφάνεια) με τόση ενέργεια που σύμφωνα με την κλασική φυσική, δεν θα μπορούσαν να περάσουν.Όταν ένα σωματίδιο διαπερνά ένα φράγμα, η κινητική του ενέργεια είναι χαμηλότερη από τη δυναμική ενέργεια του φράγματος, πράγμα που σημαίνει ότι η τοπική κινητική του ενέργεια είναι αρνητική. Αυτή η ενέργεια υπολογίστηκε για κάθε εκτέλεση του πειράματος και αποδείχθηκε ότι όσο πιο αρνητική ήταν, τόσο πιο γρήγορα ταξίδευαν τα σωματίδια μέσα στο φράγμα. Η διάδοση του φωτός μέσω των κατόπτρων σήμαινε ότι ο αριθμός των ενεργών σωματιδίων στους κυματοδηγούς μειωνόταν με την απόσταση μέσα στο φράγμα. Οι χρόνοι παραμονής βρέθηκαν πεπερασμένοι, σε αντίθεση με την πρόβλεψη του Bohm ότι το χρονικό διάστημα παραμονής των σωματιδίων μέσα στο φράγμα είναι άπειρο.Όμως, με μια πρώτη ματιά, φαίνεται ότι η εν λόγω μελέτη από μόνη της, είναι απίθανο να συνεισφέρει ακόμα και στην βέβαιη μη-εγκυρότητα της μπομιανής ερμηνείας της κβαντομηχανικής. Το πείραμά της Sharoglazova και των συνεργατών της βασίζεται σε μια σειρά από υποθέσεις, όπως για παράδειγμα, η εξίσωση που καθορίζει την χρονική εξέλιξη της κυματοσυνάρτησης ισχύει για σωματίδια με μάζα ηρεμίας διάφορη του μηδενός, αλλά στο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν φωτόνια που δεν έχουν μάζα ηρεμίας. Δεν παύει όμως να είναι μια σημαντική μελέτη, τουλάχιστον, όσον αφορά το στήσιμο της πειραματικής διάταξης και την συλλογή των δεδομένων του πειράματος. Το κλασικό «ανάλογο» του φαινομένου σήραγγας. Η γενική μορφή της κυματοσυνάρτησης ενός σωματιδίου που διασχίζει μια κλασικά απαγορευμένη περιοχή. Πειραματική διάταξη που χρησιμοποίησαν οι Sharoglazova et al για να μετρήσουν την ταχύτητα των φωτονίων καθώς διασχίζουν ένα απαγορευμένο κλασικά φράγμα δυναμικού. Περισσότερες λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε εδώ: ‘Tour de force’ experiment probes quantum tunnelling in action και εδώ: Tunnelling photons challenge interpretation of quantum mechanics.

Το James Webb ρίχνει φως σε μια τιτάνια μάχη γαλαξιών αποκαλύπτοντας τη σκοτεινή ύλη (βίντεο) Νέες λεπτομερείς εικόνες μιας εντυπωσιακής σε ένταση και έκταση κοσμικής διεργασίας. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA έδωσε μια νέα εικόνα του Σμήνους Bullet, το οποίο είναι μια τιτάνια σύγκρουση μεταξύ δύο σμηνών γαλαξιών. Η εικόνα που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το διαστημικό παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA αποκαλύπτει όχι μόνο τη θέση και τη μάζα της σκοτεινής ύλης που υπάρχει αλλά και δείχνει τον δρόμο για να καταλάβουμε μια μέρα από τι αποτελείται στην πραγματικότητα η σκοτεινή ύλη.Στη νέα εικόνα βλέπουμε το θερμό αέριο μέσα στο Σμήνος Bullet σε μια ροζ απόχρωση χρώμα που ανιχνεύθηκε από το Chandra. Η υποτιθέμενη θέση της σκοτεινής ύλης αναπαρίσταται με μπλε απόχρωση όπως μετρήθηκε από το James Webb. Το Σμήνος Bullet βρίσκεται 3,9 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη πιστεύεται ότι αποτελείται από τουλάχιστον 40 γαλαξίες και έχει αποτελέσει στόχο για τις μελέτες της σκοτεινής ύλης με αμφιλεγόμενα πάντως μέχρι σήμερα αποτελέσματα.Το 2006, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble και το Παρατηρητήριο Ακτίνων Χ Chandra συνεργάστηκαν για να απεικονίσουν το Σμήνος Bullet, δείχνοντας την παρουσία της σκοτεινής ύλης του με βάση το πώς το φως από πιο μακρινούς γαλαξίες εστιαζόταν βαρυτικά από τη μάζα της σκοτεινής ύλης.Οι συγκρούσεις μεταξύ σμηνών γαλαξιών είναι τα τέλεια εργαστήρια για να δοκιμάσουμε τις ιδέες μας για τη σκοτεινή ύλη, επειδή είναι ο τρόπος της φύσης να συνδυάζει τεράστιες ποσότητες ύλης. Αυτό μας δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσουμε πώς τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αν αλληλεπιδρούν καθόλου, και ο βαθμός οποιασδήποτε αλληλεπίδρασης θα ήταν μια τεράστια ένδειξη για τις ιδιότητες του μυστηριώδους σωματιδίου σκοτεινής ύλης. Ωστόσο οι εικόνες του Hubble και του Chandra δεν έχουν παίξει πάντα τον ρόλο τους. Για παράδειγμα, οι ταχύτητες με τις οποίες συγκρούονται τα υποσμήνη φαίνονται πολύ υψηλές για να τις εξηγήσει το καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας. Τα νέα ευρήματα Τώρα το James Webb έχει μπει στη μάχη. Μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Yonsei στη Σεούλ της Νότιας Κορέας, και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Ντέιβις, χρησιμοποίησε το ισχυρότερο διαστημικό τηλεσκόπιο που κατασκευάστηκε ποτέ για να αποκτήσει την καλύτερη δυνατή εικόνα του σμήνους Bullet.Το Hubble και το Chandra είχαν δείξει προηγουμένως ότι, καθώς τα δύο σμήνη γαλαξιών στο Σμήνος Bullet συγκρούονταν, οι γαλαξίες και τα φωτοστέφανα (άλως) σκοτεινής ύλης είχαν περάσει ο ένας μέσα από τον άλλον. Αυτό έχει νόημα για τους γαλαξίες, οι αποστάσεις μεταξύ τους είναι τόσο μεγάλες που η πιθανότητα μετωπικής σύγκρουσης μεταξύ οποιωνδήποτε δύο είναι μικρή.Υποδηλώνει επίσης ότι ο βαθμός με τον οποίο τα σωματίδια σκοτεινής ύλης αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αυτό που ονομάζουμε διατομή σύγκρουσης, είναι μικρός. Διαφορετικά η αλληλεπίδραση θα είχε επιβραδύνει τα νέφη σκοτεινής ύλης και θα την ανιχνεύαμε πιο κοντά στο σημείο όπου το Chandra βλέπει το θερμό αέριο που εκπέμπει ακτίνες Χ εντός του σμήνους. Σε αντίθεση με τη σκοτεινή ύλη αυτά τα τεράστια νέφη αερίου δεν μπορούν να ξεφύγουν το ένα από το άλλο έτσι συγκρούονται το ένα με το άλλο και δεν προχωρούν περαιτέρω.Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι το θερμό αέριο βρίσκεται κολλημένο στη μέση της σύγκρουσης και οι γαλαξίες και η σκοτεινή ύλη που ανήκουν σε κάθε υποσύμπλεγμα βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές, έχοντας γλιστρήσει ο ένας μέσα από το άλλο. «Οι μετρήσεις μας JWST το υποστηρίζουν αυτό. Η κατανομή των γαλαξιών ακολουθεί πιστά την σκοτεινή ύλη» αναφέρουν οι ερευνητές στο Space.com.Το JWST κατάφερε να δημιουργήσει έναν καλύτερο χάρτη της κατανομής της ύλης, τόσο της συνηθισμένης όσο και της σκοτεινής στο Σμήνος Bullet ανιχνεύοντας για πρώτη φορά τη συνδυασμένη λάμψη από δισεκατομμύρια αστέρια που έχουν εκτοξευθεί από τους γαλαξίες τους και τώρα κινούνται ελεύθερα στο χώρο μεταξύ των γαλαξιών σε κάθε υποσύστημα. Η ερευνητική ομάδα μπόρεσε στη συνέχεια να χρησιμοποιήσει το φως από αυτά τα «άστρα εντός του σμήνους» για να εντοπίσει την παρουσία σκοτεινής ύλης και να αποκτήσει έναν πιο ακριβή χάρτη της κατανομής της στο Σμήνος Bullet.Ωστόσο αυτό μόλις εγείρει περισσότερα μυστήρια. Ο πιο εκλεπτυσμένος χάρτης της σκοτεινής ύλης δείχνει ότι στο μεγαλύτερο υποσύστημα στα αριστερά η σκοτεινή ύλη είναι διατεταγμένη σε ένα επίμηκες, «σφυροκεφαλή» σχήμα που σύμφωνα με τους ερευνητές «δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα από μία μόνο μετωπική σύγκρουση». Η άγνωστη σύγκρουση Αυτή η επιμήκης μάζα σκοτεινής ύλης αναλύεται σε μικρότερες συστάδες με επίκεντρο αυτό που ονομάζουμε τους φωτεινότερους γαλαξίες του σμήνους, γιγάντιους ελλειπτικούς γαλαξίες που είναι οι φωτεινότεροι γαλαξίες στο υποσύστημα που βρίσκεται στον βαρυτικό του πυρήνα. Αντίθετα, η άλως της σκοτεινής ύλης γύρω από το υποσμήνος στην αντίθετη πλευρά είναι μικρότερη και πιο συμπαγής.Η ερευνητική ομάδα υποψιάζεται ότι η επιμήκης, συσταδοποιημένη μάζα σκοτεινής ύλης θα μπορούσε να σχηματιστεί μόνο όταν αυτό το συγκεκριμένο υποσύμπλεγμα, το οποίο ήταν ένα αυτόνομο σμήνος γαλαξιών πριν από τη σύγκρουση Bullet, υπέστη μια παρόμοια σύγκρουση και συγχώνευση με ένα άλλο σμήνος γαλαξιών δισεκατομμύρια χρόνια πριν από τον σχηματισμό του Bullet.«Ένα τέτοιο γεγονός θα είχε τεντώσει και παραμορφώσει το φωτοστέφανο της σκοτεινής ύλης με την πάροδο του χρόνου, με αποτέλεσμα την επιμήκη μορφολογία που παρατηρούμε» λένε οι ερευνητές. Παρά τις νέες ανακαλύψεις όπως αυτή από τις πιο εκλεπτυσμένες παρατηρήσεις του σμήνους Bullet από το James Webb δεν είναι ακόμη αρκετές για να επιλυθεί το ζήτημα των ταχυτήτων σύγκρουσης των δύο υποσυστημάτων.«Ακόμα και με αυτές τις ενημερώσεις, η απαιτούμενη ταχύτητα σύγκρουσης παραμένει υψηλή σε σχέση με τις προσδοκίες από τις κοσμολογικές προσομοιώσεις. Η ένταση επιμένει και παραμένει ένας ενεργός τομέας έρευνας» αναφέρουν οι ερευνητές που δημοσιεύει τα ευρήματα της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters». Η νέα εικόνα του James Webb από την σύγκρουση των γαλαξιών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1977332/to-james-webb-richnei-fos-se-mia-titania-machi-galaxion-apokalyptontas-ti-skoteini-yli-vinteo/

Τι είναι οι «πλημμύρες-αστραπή» που σάρωσαν το Τέξας – Γιατί είναι τόσο φονικές. Δεύτερη αιτία θανάτου από φυσικά φαινόμενα στις ΗΠΑ μετά τον καύσωνα – Πώς μετατρέπουν τους ποταμούς και τα βουνά σε παγίδες θανάτου. Οι πλημμύρες – αστραπή (flash floods) αποτελούν ένα από τα πιο επικίνδυνα και απρόβλεπτα καιρικά φαινόμενα, όπως απέδειξε με τραγικό τρόπο η πρόσφατη καταστροφή στην κομητεία Κερ του Τέξας.Τουλάχιστον 27 άνθρωποι (18 ενήλικες και 9 παιδιά) σκοτώθηκαν και 27 παιδιά εξακολουθούν να αγνοούνται, καθώς η στάθμη του ποταμού αυξήθηκε 8 μέτρα μέσα σε 45 λεπτά.Σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία των ΗΠΑ (NWS), οι πλημμύρες-αστραπή είναι η δεύτερη πιο φονική φυσική απειλή μετά τον καύσωνα και μπορεί να συμβούν οπουδήποτε πέσει έντονη βροχή που ξεπερνά τη δυνατότητα απορρόφησης του εδάφους. Πώς προκαλούνται Το φαινόμενο συμβαίνει όταν η βροχή πέφτει με τέτοια ένταση και ταχύτητα που το νερό δεν προλαβαίνει να απορροφηθεί από το έδαφος.Το αποτέλεσμα είναι η απότομη συγκέντρωση υδάτων που πλημμυρίζουν ρέματα, δρόμους και ολόκληρες γειτονιές σε ελάχιστο χρόνο.Η πρόκληση για τους μετεωρολόγους είναι τεράστια, καθώς η τοπογραφία παίζει κρίσιμο ρόλο: ακόμη και σε μικρές περιοχές, οι διαφορές στη μορφολογία του εδάφους επηρεάζουν σημαντικά την πιθανότητα και ένταση πλημμύρας. Τα βουνά είναι παγίδες θανάτου Οι ορεινές περιοχές είναι ιδιαίτερα ευάλωτες, καθώς οι απότομες κλίσεις επιταχύνουν τη ροή του νερού.Το νερό κυλάει με δύναμη προς τα κάτω, παρασέρνοντας λάσπη, πέτρες, κορμούς δέντρων – ακόμα και αυτοκίνητα ή σπίτια. Αν έχουν προηγηθεί πυρκαγιές, η επιφάνεια του εδάφους γίνεται αδιάβροχη σαν τσιμέντο, αυξάνοντας τον κίνδυνο.Η NOAA προειδοποιεί ότι σε αυτές τις περιοχές είναι πιθανό να εκδηλωθούν κατολισθήσεις τύπου debris flow, δηλαδή ταχύτατες, φονικές κατεβασιές λάσπης και φερτών υλικών. Όταν σπάνε φράγματα ή αναχώματα Μια άλλη αιτία flash flood είναι η καταστροφή ή υπερχείλιση φραγμάτων και αναχωμάτων. Όταν παραβιάζεται η δομή τους, τεράστιοι όγκοι νερού απελευθερώνονται μέσα σε λίγα λεπτά, πνίγοντας ολόκληρες περιοχές χωρίς προειδοποίηση.Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Νέα Ορλεάνη το 2005 με τον τυφώνα Κατρίνα, όταν οι παραβιάσεις των αναχωμάτων βύθισαν την πόλη και σκότωσαν εκατοντάδες ανθρώπους.Οι φονικές πλημμύρες στο Τέξας υπενθυμίζουν με τον πιο τραγικό τρόπο πόσο ξαφνικά και καταστροφικά μπορεί να χτυπήσει η φύση – και πόσο ζωτικής σημασίας είναι η ενημέρωση και η πρόληψη. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/1977511/ti-einai-oi-plimmyres-astrapi-poy-sarosan-to-texas-giati-einai-toso-fonikes/

Rocket and Space Corporation Energia Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress MS-31 βρίσκεται καθ' οδόν προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Συγχαρητήρια σε όλους τους εμπλεκόμενους για την επιτυχημένη εκτόξευση! Το φορτηγό μας βρίσκεται ήδη σε τροχιά, οι κεραίες και τα ηλιακά πάνελ του έχουν ανοίξει όπως αναμενόταν. Σε 34 τροχιές γύρω από τη Γη, το πλοίο θα φτάσει στον σταθμό και θα δέσει με τη μονάδα Poisk στις 6 Ιουλίου στις 00:28 ώρα Μόσχας. Το πλοίο μεταφέρει περισσότερα από 2.600 κιλά φορτίου στον σταθμό: καύσιμα, νερό, τρόφιμα και πράγματα για τους αστροναύτες, άζωτο για την εσωτερική ατμόσφαιρα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, καθώς και εξοπλισμό και αναλώσιμα για διαστημική έρευνα. Το φορτηγό πλοίο μεταφέρει εξοπλισμό και υλικά για εννέα διαστημικά πειράματα, συμπεριλαμβανομένου του "Impulse". Με απλά λόγια, μελετά πώς αντιδρά η ιονόσφαιρα της Γης στις ροές πλάσματος που προέρχονται από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Και ναι, υπάρχει ένα πιστόλι πλάσματος. Το δεύτερο στάδιο του πειράματος μελετά επίσης τα προβλήματα ηλεκτρομαγνητικής συμβατότητας των εγχυτήρων πλάσματος με τα διαστημόπλοια. 🔘 "Φουλλερένιο" και "Mirage". Μελετούν την πιθανότητα και τις συνθήκες ανάπτυξης τέλειων ημιαγωγικών κρυστάλλων σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. 🔘 "Βιοπολυμερές". Αναπτύσσουν πολυμερή που είναι ανθεκτικά στη βιοδιάβρωση. Μιλάμε για επιβλαβείς μικροοργανισμούς (μικροσκοπικούς μύκητες, βακτήρια κ.λπ.), οι οποίοι μπορούν αργά αλλά σταθερά να βλάψουν πολλά υλικά. 🔘 "Εικονικό". Χρησιμοποιώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και συσκευές που παρακολουθούν τις αντιδράσεις του σώματος, οι επιστήμονες ελέγχουν πώς η απουσία βαρύτητας επηρεάζει την όραση, την αιθουσαία συσκευή και τον ανθρώπινο προσανατολισμό στο διάστημα. Ας ευχηθούμε στο πλοίο και στο πλήρωμα του ISS μια επιτυχημένη πρόσδεση! https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239534%2F2f857d6ec76873d005%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?to=L3JzY19lbmVyZ2lhP3c9d2FsbC0xNjc3NDI2NzBfMjMwODk-

Ολοκληρώθηκε η θέση σε λειτουργία του διαστημικού λεωφορείου για το Arcstone της NASA Η θέση σε λειτουργία του λεωφορείου, ή της κύριας δομής του δορυφόρου, έχει πλέον ολοκληρωθεί για το όργανο σεληνιακής βαθμονόμησης Arcstone της NASA. Το Arcstone θα συνεχίσει τώρα να υποβάλλεται σε διαδικασία θέσης σε λειτουργία για να δοκιμάσει τα εξαρτήματα και το υλικό του και αναμένεται να ξεκινήσει τη συλλογή επιστημονικών μετρήσεων περίπου τρεις εβδομάδες μετά την εκτόξευση - γνωστή ως πρώτο φως. Ως επίδειξη τεχνολογίας, το Arcstone στοχεύει στη βελτίωση της μελλοντικής διαστημικής έρευνας χρησιμοποιώντας το ηλιακό φως που ανακλάται από τη Σελήνη για να βελτιώσει τα όργανα διαστημικών σκαφών που παρατηρούν τη Γη και άλλα ουράνια σώματα. Τοποθετημένο σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, όπου μπορεί να παρατηρήσει τόσο τη Σελήνη όσο και τον Ήλιο χωρίς παρεμβολές από την ατμόσφαιρα, το CubeSat, περίπου στο μέγεθος ενός κουτιού παπουτσιών (περίπου 10,5 ίντσες), θα μετρήσει τη σεληνιακή φασματική ανακλαστικότητα - ή πόσο φως αντανακλά η Σελήνη σε διαφορετικά μήκη κύματος. Το Arcstone είναι το πρώτο όργανο αφιερωμένο στη βελτίωση της ακρίβειας των μετρήσεων της σεληνιακής ανακλαστικότητας από το διάστημα. Η αποστολή είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα για να καταστεί δυνατή η καθιέρωση ενός διεθνούς προτύπου μέτρησης υψηλής ακρίβειας για χρήση από αισθητήρες παρακολούθησης και συστήματα αστερισμών σε τροχιά. Παράλληλα με τη βελτίωση των επιστημονικών δεδομένων από τους τρέχοντες διαστημικούς αισθητήρες, ένα καθολικό πρότυπο βαθμονόμησης από τη σεληνιακή φασματική ανακλαστικότητα θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε προηγούμενα αρχεία δεδομένων της Γης για να συμπληρωθούν τα κενά στα δεδομένα. «Ένα από τα πιο απαιτητικά καθήκοντα στην τηλεπισκόπηση από το διάστημα είναι η επίτευξη της απαιτούμενης ακρίβειας βαθμονόμησης οργάνων σε τροχιά», δήλωσε ο Constantine Lukashin, κύριος ερευνητής για την αποστολή Arcstone και φυσικός επιστήμονας στο Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA στο Hampton της Βιρτζίνια. «Η Σελήνη είναι μια εξαιρετική και διαθέσιμη πηγή βαθμονόμησης πέρα από την ατμόσφαιρα της Γης. Στόχος του Arcstone είναι να βελτιώσει την ακρίβεια της σεληνιακής βαθμονόμησης για να αυξήσει την ποιότητα των προϊόντων δεδομένων διαστημικής τηλεπισκόπησης για τις επόμενες γενιές». Απόδοση ενός καλλιτέχνη του οργάνου Arcstone της NASA σε τροχιά που συλλέγει μετρήσεις σεληνιακής ανακλαστικότητας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή Arcstone της NASA: https://www.nasa.gov/science-research/science-enabling-technology/nasa-tech-to-use-moonlight-to-enhance-measuresments-from-space/

Ειδοποίηση Ανακάλυψης: Οι Επιστήμονες Εντοπίζουν ένα Πλανητικό Καρουζέλ, Οι Πλανήτες KOI-134 b και KOI-134 c Η Ανακάλυψη Μια νέα έρευνα σε παλιά δεδομένα του Kepler αποκάλυψε ότι ένα πλανητικό σύστημα που κάποτε θεωρούνταν ότι δεν φιλοξενούσε πλανήτες στην πραγματικότητα έχει δύο πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από το άστρο τους με ένα μοναδικό στυλ, σαν ένα παλιομοδίτικο καρουζέλ. Βασικά Στοιχεία Το σύστημα KOI-134 περιέχει δύο πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από το άστρο τους με έναν ιδιόμορφο τρόπο σε δύο διαφορετικά τροχιακά επίπεδα, με έναν πλανήτη να παρουσιάζει σημαντική διακύμανση στους χρόνους διέλευσης. Αυτό είναι το πρώτο σύστημα του είδους του που ανακαλύφθηκε. Λεπτομέρειες Πριν από μια δεκαετία, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler της NASA για να παρατηρήσουν το σύστημα KOI-134 και σκέφτηκαν ότι μπορεί να έχει έναν πλανήτη σε τροχιά, αλλά θεώρησαν αυτόν τον υποψήφιο πλανήτη ως ψευδώς θετικό, επειδή οι διελεύσεις του (ή τα περάσματα μπροστά από το άστρο του) δεν ευθυγραμμίζονταν όπως αναμενόταν. Αυτές οι διελεύσεις ήταν τόσο ανώμαλες που ο πλανήτης στην πραγματικότητα αποκλείστηκε μέσω ενός αυτοματοποιημένου συστήματος ως ψευδώς θετικό πριν μπορέσει να αναλυθεί περαιτέρω. Ωστόσο, η δέσμευση της NASA να μοιράζεται ανοιχτά επιστημονικά δεδομένα σημαίνει ότι οι ερευνητές μπορούν να επανεξετάζουν συνεχώς παλιές παρατηρήσεις για να κάνουν νέες ανακαλύψεις. Σε αυτή τη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν ξανά αυτά τα δεδομένα του Kepler για το KOI-134 και επιβεβαίωσαν ότι όχι μόνο το "ψευδώς θετικό" είναι στην πραγματικότητα ένας πραγματικός πλανήτης, αλλά το σύστημα έχει δύο πλανήτες και κάποια πραγματικά ενδιαφέρουσα τροχιακή δυναμική!Πρώτον, ο "ψευδώς θετικός" πλανήτης, που ονομάζεται KOI-134 b, επιβεβαιώθηκε ότι είναι ένας θερμός Δίας (ή ένας θερμός πλανήτης παρόμοιου μεγέθους με τον Δία). Μέσω αυτής της ανάλυσης, οι ερευνητές αποκάλυψαν ότι ο λόγος για τον οποίο αυτός ο πλανήτης διέφυγε της επιβεβαίωσης προηγουμένως είναι επειδή βιώνει αυτό που ονομάζεται μεταβολές χρονισμού διέλευσης (TTVs) ή μικρές διαφορές στη διέλευση ενός πλανήτη από το άστρο του που μπορούν να κάνουν τη διέλευσή του "πρώιμη" ή "αργά" επειδή ο πλανήτης ωθείται ή έλκεται από τη βαρύτητα ενός άλλου πλανήτη, κάτι που αποκαλύφθηκε επίσης σε αυτή τη μελέτη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το KOI-134 b διέρχεται από το άστρο του έως και 20 ώρες "αργά" ή "νωρίς", που είναι μια σημαντική διακύμανση. Στην πραγματικότητα, ήταν τόσο σημαντικό που αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πλανήτης δεν επιβεβαιώθηκε στις αρχικές παρατηρήσεις.Καθώς αυτές οι TTV προκαλούνται από την βαρυτική αλληλεπίδραση με έναν άλλο πλανήτη, αυτή η ανακάλυψη αποκάλυψε επίσης έναν πλανητικό αδελφό: τον KOI-134 c. Μελετώντας αυτό το σύστημα σε προσομοιώσεις που περιλαμβάνουν αυτές τις TTV, η ομάδα διαπίστωσε ότι ο KOI-134 c είναι ένας πλανήτης ελαφρώς μικρότερος από τον Κρόνο και πιο κοντά στο άστρο του από τον KOI-134 b.Ο KOI-134 c προηγουμένως διέφευγε της παρατήρησης επειδή περιστρέφεται σε κεκλιμένο τροχιακό επίπεδο, ένα διαφορετικό επίπεδο από τον KOI-134 b, και αυτή η κεκλιμένη τροχιά εμποδίζει τον πλανήτη να διέλθει από το άστρο του. Τα δύο τροχιακά επίπεδα αυτών των πλανητών διαφέρουν περίπου 15 μοίρες μεταξύ τους, επίσης γνωστή ως αμοιβαία κλίση 15 μοιρών, η οποία είναι σημαντική. Λόγω της βαρυτικής ώθησης και έλξης μεταξύ αυτών των δύο πλανητών, τα τροχιακά τους επίπεδα επίσης γέρνουν μπρος-πίσω.Ένα άλλο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό αυτού του πλανητικού συστήματος είναι κάτι που ονομάζεται συντονισμός. Αυτοί οι δύο πλανήτες έχουν συντονισμό 2 προς 1, που σημαίνει ότι στον ίδιο χρόνο που ένας πλανήτης ολοκληρώνει μια τροχιά, ο άλλος ολοκληρώνει δύο τροχιές. Σε αυτήν την περίπτωση, ο KOI-134 b έχει τροχιακή περίοδο (ο χρόνος που χρειάζεται ένας πλανήτης για να ολοκληρώσει μια τροχιά) περίπου 67 ημερών, η οποία είναι διπλάσια από την τροχιακή περίοδο του KOI-134 c, ο οποίος περιστρέφεται κάθε 33-34 ημέρες.Μεταξύ των ξεχωριστών τροχιακών επιπέδων που γέρνουν μπρος-πίσω, των TTV και του συντονισμού, οι δύο πλανήτες περιστρέφονται γύρω από το άστρο τους σε ένα μοτίβο που μοιάζει με δύο ξύλινα πόνυ που αιωρούνται πάνω-κάτω καθώς κάνουν κύκλους σε ένα παλιομοδίτικο καρουζέλ. Ενδιαφέροντα γεγονότα Ενώ αυτό το σύστημα ξεκίνησε ως ψευδώς θετικό με το Kepler, αυτή η εκ νέου ανάλυση των δεδομένων αποκαλύπτει ένα ζωντανό σύστημα με δύο πλανήτες. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το πρώτο συμπαγές, πολυπλανητικό σύστημα που ανακαλύφθηκε ποτέ και δεν είναι επίπεδο, έχει τόσο σημαντικό TTV και βιώνει τροχιακά επίπεδα που γέρνουν μπρος-πίσω. Επίσης, τα περισσότερα πλανητικά συστήματα δεν έχουν υψηλές αμοιβαίες κλίσεις μεταξύ κοντινών ζευγών πλανητών. Εκτός του ότι είναι σπάνιες, αμοιβαίες κλίσεις όπως αυτή δεν μετρώνται συχνά λόγω προκλήσεων στη διαδικασία παρατήρησης. Έτσι, το να έχουμε μετρήσεις όπως αυτή μιας σημαντικής αμοιβαίας κλίσης σε ένα σύστημα, καθώς και μετρήσεις συντονισμού και TTV, παρέχει μια σαφή εικόνα της δυναμικής μέσα σε ένα πλανητικό σύστημα την οποία δεν είμαστε πάντα σε θέση να δούμε. Οι Ανακαλύπτες Μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής την Έμμα Νάμπι του Πανεπιστημίου του Νότιου Κουίνσλαντ δημοσίευσε μια εργασία στις 27 Ιουνίου σχετικά με την ανακάλυψή τους, με τίτλο «Ένα σύστημα υψηλής αμοιβαίας κλίσης γύρω από τον KOI-134 που αποκαλύφθηκε από τις παραλλαγές χρονισμού διέλευσης», στο περιοδικό «Nature Astronomy». Οι παρατηρήσεις που περιγράφονται σε αυτήν την εργασία και χρησιμοποιήθηκαν σε προσομοιώσεις σε αυτήν την εργασία έγιναν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA και η εργασία περιελάμβανε συνεργασία και συνεισφορές από ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, το Πανεπιστήμιο της Λα Λαγκούνα, το Αστεροσκοπείο Purple Mountain, το Κέντρο Αστροφυσικής Harvard-Smithsonian, το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Τζόρτζια, το Πανεπιστήμιο του Νότιου Κουίνσλαντ και το αποσυρμένο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Κέπλερ της NASA. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει το σύστημα KOI-134 το οποίο, το 2025, μια εργασία αποκάλυψε ότι έχει δύο πλανήτες: τον KOI-134 b και τον KOI-134 c https://science.nasa.gov/universe/exoplanets/discovery-alert-scientists-spot-a-planetary-carousel/

Παρατηρήσεις του Hubble δίνουν χρόνο σε ένα «χαμένο» σφαιρωτό σμήνος να λάμψει. Ένα προηγουμένως ανεξερεύνητο σφαιρωτό σμήνος λάμπει με πολύχρωμα αστέρια σε αυτήν την εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA. Σφαιρωτά σμήνη όπως αυτό, που ονομάζονται ESO 591-12 ή Palomar 8, είναι σφαιρικές συλλογές δεκάδων χιλιάδων έως εκατομμυρίων αστεριών που συνδέονται στενά μεταξύ τους από τη βαρύτητα. Τα σφαιρωτά σμήνη σχηματίζονται γενικά νωρίς στην ιστορία των γαλαξιών σε περιοχές πλούσιες σε αέριο και σκόνη. Δεδομένου ότι τα αστέρια σχηματίζονται από το ίδιο νέφος αερίου καθώς αυτό καταρρέει, συνήθως αιωρούνται περίπου στην ίδια ηλικία. Διάσπαρτα σε αυτήν την εικόνα του ESO 591-12 είναι διάσπαρτα μια σειρά από κόκκινα και μπλε αστέρια. Τα χρώματα υποδεικνύουν τις θερμοκρασίες τους. τα κόκκινα αστέρια είναι πιο δροσερά, ενώ τα μπλε αστέρια είναι πιο ζεστά. Το Hubble κατέγραψε τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθεί αυτή η εικόνα του ESO 591-12 ως μέρος μιας μελέτης που αποσκοπούσε στην ανάλυση μεμονωμένων αστεριών ολόκληρου του συστήματος σφαιρωτών σμηνών του Γαλαξία. Το Hubble έφερε επανάσταση στη μελέτη των σφαιρωτών σμηνών, καθώς τα επίγεια τηλεσκόπια δεν είναι σε θέση να διακρίνουν μεμονωμένα αστέρια στα συμπαγή σμήνη. Η μελέτη αποτελεί μέρος της Έρευνας για τα Λείποντα Σφαιρωτά Σμήνη του Hubble, η οποία στοχεύει σε 34 επιβεβαιωμένα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας που το Hubble δεν έχει ακόμη παρατηρήσει.Το πρόγραμμα στοχεύει να παρέχει πλήρεις παρατηρήσεις ηλικιών και αποστάσεων για όλα τα σφαιρωτά σμήνη του Γαλαξία μας και να διερευνήσει θεμελιώδεις ιδιότητες των ακόμη ανεξερεύνητων σμηνών στην γαλαξιακή διόγκωση ή άλω. Οι παρατηρήσεις θα παρέχουν βασικές πληροφορίες για τα πρώιμα στάδια του γαλαξία μας, όταν σχηματίστηκαν τα σφαιρωτά σμήνη. Αυτή η εικόνα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble της NASA παρουσιάζει μια πυκνή και εκθαμβωτική σειρά από φλεγόμενα αστέρια που σχηματίζουν το σφαιρωτό σμήνος ESO 591-12. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-observations-give-missing-globular-cluster-time-to-shine/

Η πρώτη εικόνα ενός άστρου που πέθανε δύο φορές (βίντεο) Καταγράφηκε οπτικά το φαινόμενο της διπλής αστρικής έκρηξης. Ζεις μονάχα μια φορά λέει το κατά Τζέημς Μποντ ρητό αλλά κάποια άστρα πεθαίνουν δύο φορές. Ομάδα αστρονόμων εντόπισε τώρα την πρώτη οπτική απόδειξη ενός τέτοιου αστρικού γεγονότος, ένα νεκρό άστρου που υπέστη μια λεγόμενη «διπλή έκρηξη».Αυτό θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι ορισμένα άστρα θα μπορούσαν να καταστραφούν σε μια έκρηξη σουπερνόβα χωρίς να φτάσουν το λεγόμενο όριο Chandrasekhar, την ελάχιστη μάζα που χρειάζεται ένα άστρο για να γίνει σουπερνόβα.Χρησιμοποιώντας το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) και το όργανο Multi Unit Spectroscopic Explorer (MUSE), η ερευνητική ομάδα εστίασε στα υπολείμματα του σουπερνόβα SNR 0509-67.5 που βρίσκεται 60,000 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό Dorado. Αυτή η έρευνα αποκάλυψε δομές μέσα σε αυτό το εκρηκτικό συντρίμμι που υποδηλώνουν ότι το προγονικό του άστρο εξερράγη όχι μία αλλά δύο φορές.Το εν λόγω άστρο ήταν ένας λευκός νάνος, ο τύπος του αστρικού υπολείμματος που σχηματίζεται όταν ένα άστρο με μάζα παρόμοια με αυτή του Ήλιου ξεμένει από καύσιμα για πυρηνική σύντηξη.Οι τύποι εκρήξεων σουπερνόβα που υφίστανται οι λευκοί νάνοι, σουπερνόβα τύπου Ia, είναι σημαντικοί για τους αστρονόμους επειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση κοσμικών αποστάσεων επειδή η φωτεινή τους απόδοση είναι εξαιρετικά ομοιόμορφη. Έτσι, οι αστρονόμοι συχνά τους αναφέρουν ως «τυπικά κεριά».Η πρώτη οπτική απόδειξη ενός λευκού νάνου διπλής έκρηξης αποκαλύπτει κρυμμένα βάθη σε αυτά τα σημαντικά αστρικά γεγονότα, λένε οι επιστήμονες.«Οι εκρήξεις των λευκών νάνων παίζουν κρίσιμο ρόλο στην αστρονομία. Ωστόσο, παρά τη σημασία τους, το μακροχρόνιο αίνιγμα του ακριβούς μηχανισμού που πυροδοτεί την έκρηξή τους παραμένει άλυτο» αναφέρει ο Πριάμ Ντας ερευνητής του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Πεθαίνεις μόνο δυο φορές Οι επιστήμονες συμφωνούν ότι η γένεση των σουπερνόβα Τύπου Ia είναι δυαδικά συστήματα δύο άστρων στα οποία το ένα γίνεται λευκός νάνος.Εάν αυτό το νεκρό άστρο περιστρέφεται αρκετά κοντά στον ζωντανό αστρικό σύντροφό του ή εάν αυτός ο σύντροφος διογκωθεί, τότε ο λευκός νάνος γίνεται αστρικός βρικόλακας, αφαιρώντας άπληστα υλικό από τον σύντροφο ή το “δότη” άστρο του.Αυτό συνεχίζεται μέχρι το συσσωρευμένο κλεμμένο υλικό να προσθέσει τόση μάζα στον λευκό νάνο που το αστρικό υπόλειμμα να ξεπεράσει το λεγόμενο όριο Chandrasekhar, το οποίο είναι περίπου 1,4 φορές η μάζα του ήλιου.Επομένως, αυτός ο κοσμικός λευκός νάνος βρικόλακας εκρήγνυται σε έναν σουπερνόβα Τύπου Ia. Πιστεύεται ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, η έκρηξη καταστρέφει εντελώς τον λευκό νάνο. Αλλά εδώ και αρκετό καιρό οι αστρονόμοι υποψιάζονται ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότερα σε αυτή την ιστορία.Ίσως οι λευκοί νάνοι να βιώνουν μια δεύτερη έκρηξη και αυτή η έρευνα επιβεβαιώνει ότι τουλάχιστον ορισμένοι λευκοί νάνοι βιώνουν διπλές εκρήξεις. Ο μηχανισμός Η θεωρία πίσω από τις διπλές εκρήξεις υποδηλώνει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις, καθώς οι λευκοί νάνοι αφαιρούν υλικό από ένα αστέρι δότη, τυλίγονται σε ένα κάλυμμα κλεμμένου ηλίου. Αυτό το περίβλημα γίνεται ασταθές και τελικά αναφλέγεται, πυροδοτώντας την πρώτη έκρηξη.Η αρχική έκρηξη δημιουργεί ένα ωστικό κύμα που κυματίζει προς τα μέσα, χτυπώντας τελικά τον πυρήνα του λευκού νάνου, πυροδοτώντας μια δεύτερη έκρηξη, την πραγματική σουπερνόβα.Η σημασία αυτού για την κατανόησή μας για τους λευκούς νάνους σουπερνόβα τύπου Ia είναι ότι μπορεί να συμβεί πολύ πριν ένα νεκρό αστέρι διογκωθεί πέρα από το όριο Chandrasekhar. Η εικόνα του άστρου που υπέστη τη διπλή έκρηξη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1976851/i-proti-eikona-enos-astroy-poy-pethane-dyo-fores-vinteo/

Κομισιόν: Επί τάπητος ο στόχος για μείωση εκπομπών 90% έως το 2040. Οι Βρυξέλλες λένε «ναι» αλλά θέλουν και ευελιξία Την Τετάρτη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να διατηρηθεί ο στόχος της για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 90% έως το 2040, αλλά έκανε λόγο και για αναγκαία «ευελιξία» λόγω της απροθυμίας ορισμένων χωρών.Η Κομισιόν εξακολουθεί να υποστηρίζει τη μείωση των εκπομπών κατά 90% έως το 2040 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.Ωστόσο, από το 2036 και μετά, οι Βρυξέλλες προσφέρουν ευελιξία στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβάνοντας στον υπολογισμό την απόκτηση διεθνών πιστωτικών μορίων άνθρακα εκτός της ΕΕ, με ανώτατο όριο το 3% του συνόλου.«Χαιρετίζουμε την πρόταση της Επιτροπής για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην ΕΕ κατά 90% έως το 2040 – ένα ουσιαστικό ορόσημο για την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050 και τον μετριασμό των καταστροφικών επιπτώσεων της υπερθέρμανσης του πλανήτη», γράφουν σε ανακοίνωσή τους οι Ευρωσοσιαλιστές. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/1975988/komision-epi-tapitos-o-stochos-gia-meiosi-ekpompon-90-eos-to-2040/

Η έρευνα για τον εγκέφαλο συνεχίζεται στον σταθμό πριν από την εκτόξευση της αποστολής φορτίου. Η έρευνα για τον εγκέφαλο συνεχίστηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη, καθώς τα πληρώματα της Αποστολής 73 και της Αποστολής Axiom 4 (Ax-4) συνέχισαν τις συνεχιζόμενες μελέτες διαστημικής βιολογίας. Εν τω μεταξύ, ένα φορτηγό σκάφος Progress μετράει αντίστροφα για την εκτόξευσή του για τον ανεφοδιασμό των διασωθέντων σε τροχιά αυτό το Σαββατοκύριακο. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Nichole Ayers, πήρε τη σειρά της σήμερα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus φορώντας ηλεκτρόδια στον λαιμό και το στήθος, μετρώντας τις ταλαντώσεις στη ροή του αίματος από τον εγκέφαλό της στην καρδιά για το πείραμα ανθρώπινης έρευνας Drain Brain 2.0. Ομοίως, ο ιδιωτικός αστροναύτης του Ax-4, Tibor Kapu, φορούσε ένα καπέλο που απεικόνιζε τη ροή του αίματος στην εγκεφαλική του αρτηρία χρησιμοποιώντας υπερήχους doppler για την έρευνα της Εγκεφαλικής Αιμοδυναμικής. Η βετεράνος αστροναύτης και κυβερνήτης του Ax-4, Peggy Whitson, βοήθησε τον Kapu με το βιοϊατρικό υλικό και μέτρησε την αρτηριακή του πίεση μέσα στη μονάδα Tranquility. Και οι δύο μελέτες υποστηρίζονται από διαφορετικούς οργανισμούς, με την πρώτη να επιδιώκει την πρόληψη θρόμβων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και τη δεύτερη να προστατεύει την οπτική επεξεργασία και την αντίληψη του πληρώματος σε μικροβαρύτητα. Αργότερα, η Ayers ενώθηκε με τους συναδέλφους της στο πλήρωμα του σταθμού, τον Διοικητή Takuya Onishi της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και την Μηχανικό Πτήσης της NASA, Anne McClain, για οφθαλμολογικούς ελέγχους χρησιμοποιώντας υλικό ιατρικής απεικόνισης υψηλής ανάλυσης, εγγύς υπέρυθρης ακτινοβολίας. Η McClain ηγήθηκε της οπτικής έρευνας του συμπλέγματος Β στη Μονάδα Harmony, καθώς οι Ayers και Onishi κοίταζαν μέσα στην οφθαλμική συσκευή, ενώ οι γιατροί στο έδαφος εξέταζαν το οπτικό τους νεύρο στο πίσω μέρος του ματιού σε πραγματικό χρόνο. Οι ερευνητές διερευνούν τη χρήση συμπληρωμάτων βιταμινών Β ως μέθοδο για την προστασία της όρασης του πληρώματος σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jonny Kim, ξεκίνησε τη βάρδιά του επιθεωρώντας φορητό εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένων πυροσβεστήρων και μασκών αναπνοής. Μετά το μεσημεριανό του γεύμα, ενώθηκε με τους συναδέλφους του στο Soyuz MS-27, Sergey Ryzhikov και Sergey Zubritskiy, και οι δύο μηχανικοί πτήσης από τη Roscosmos, και εξασκήθηκαν στη χρήση μασκών αναπνοής στην απίθανη περίπτωση διαρροής χημικών ουσιών στο τροχιακό φυλάκιο. Ο Ryzhikov και η Zubritskiy ξεκίνησαν τη βάρδιά τους επισκευάζοντας έναν διάδρομο Roscosmos στη μονάδα εξυπηρέτησης Zvezda. Ο Ριζίκοφ φόρεσε επίσης γυαλιά εικονικής πραγματικότητας για μια μελέτη που παρατήρησε πώς η ισορροπία και η οπτική αντίληψη ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζονται στη μικροβαρύτητα. Ο Ζουμπρίτσκι συντήρησε υλικό ερευνητικής φυσικής που μετρά την ακτινοβολία νετρονίων. Ο μηχανικός πτήσης Κίριλ Πεσκόφ πέρασε τη βάρδιά του στο τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού συντηρώντας τροχιακό υδραυλικό εξοπλισμό και ενεργοποιώντας εξοπλισμό παρατήρησης της Γης. Οι συνάδελφοι του Ax-4, Σούμπχανσου Σούκλα και Σλάβος Ουζνάνσκι-Βισνιέφσκι, συνεργάστηκαν στο Κολόμπους και μελέτησαν χρησιμοποιώντας τεχνολογία εγγύς υπέρυθρης ακτινοβολίας για την καταγραφή της εγκεφαλικής δραστηριότητας για την κατασκευή διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή. Ο Ουζνάνσκι-Βισνιέφσκι φορούσε ένα εξειδικευμένο καπέλο συνδεδεμένο μέσω Bluetooth με έναν φορητό υπολογιστή που κατέγραφε την εγκεφαλική του δραστηριότητα, ενώ ο Σούκλα βελτιστοποίησε την ποιότητα του σήματος και βαθμονόμησε το υλικό. Το ζευγάρι κατέγραψε και κατέβασε βίντεο από τις δραστηριότητες του πληρώματος για τη μελέτη Astronaut Mental Health. Ο Σούκλα εξέτασε επίσης καλλιέργειες βλαστικών μυϊκών κυττάρων μέσω μικροσκοπίου για να κατανοήσει τη διαδικασία αποκατάστασης των μυών σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η επόμενη αποστολή μη επανδρωμένου φορτίου, Progress 92, μετράει αντίστροφα για την εκτόξευσή της στις 3:32 μ.μ. EDT την Πέμπτη από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν. Το Progress 92 έχει προγραμματιστεί να προσδεθεί στη μονάδα Poisk στις 5:27 μ.μ. το Σάββατο, παραδίδοντας περίπου τρεις χιλιάδες λίβρες τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών στους κατοίκους του εργαστηρίου σε τροχιά. Η NASA+ θα παρέχει ζωντανή κάλυψη και των δύο εκδηλώσεων. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station και @ISS_Research on X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και το Instagram. Οι αστροναύτες της NASA (από αριστερά) Anne McClain και Nichole Ayers ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον τρούλο, ενώ παρακολουθούν το διαστημόπλοιο SpaceX Dragon που μεταφέρει το πλήρωμα της Axiom Mission 4 καθώς πλησίαζε τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 26 Ιουνίου 2025. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/07/02/brain-research-continues-on-station-ahead-of-cargo-mission-launch/ Roscosmos Το Progress MS-29 αναχώρησε από τον ISS Στις 21:43 ώρα Μόσχας, το φορτηγό πλοίο Progress MS-29 αναχώρησε από τη μονάδα Poisk. Αναμένουμε ότι ο κινητήρας θα ενεργοποιηθεί για πέδηση στις 00:52. Ως αποτέλεσμα, το πλοίο θα εισέλθει στα πυκνά στρώματα της ατμόσφαιρας και θα καταστραφεί. Τι θα συμβεί στα στοιχεία του πλοίου που θα επιβιώσουν; Τα υπόλοιπα στοιχεία της κατασκευής θα πέσουν σε μια μη ναυτιλιακή περιοχή του νότιου τμήματος του Ειρηνικού Ωκεανού. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_588905 Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Παρουσιάζουμε στην προσοχή σας ένα διαστημικό arthouse - ένα σύντομο βίντεο από την αποσύνδεση του "Progress MS-29". Είναι σαν μια ταινία art-house: πολύ ενδιαφέρον, αλλά δεν είναι όλα ξεκάθαρα χωρίς τα σχόλια του σκηνοθέτη. Ας διευκρινίσουμε ορισμένα σημεία Ο ρόμβος στην αρχή είναι ο στόχος πρόσδεσης στη μονάδα Poisk. Γι' αυτό τον βλέπετε στο στόχαστρο της κάμερας και όχι στη μονάδα πρόσδεσης. Παρεμπιπτόντως, οι στόχοι εγκαθίστανται από τους ίδιους τους αστροναύτες κατά την ενσωμάτωση των μονάδων, πηγαίνοντας στο διάστημα. Λίγα λόγια για τα γράμματα και τους αριθμούς στην οθόνη. Επάνω δεξιά βρίσκονται οι γωνιακές ταχύτητες του σκάφους. Δείχνουν πόσο γρήγορα περιστρέφεται το "Progress" γύρω από έναν από τους τρεις άξονες: X - κύλιση, Y - εκτροπή, Z - βήμα. Συνήθως, για να διατηρηθεί ο προσανατολισμός στο τροχιακό σύστημα συντεταγμένων, η ταχύτητα βήματος ορίζεται στα 0,06 m/s. Αυτό λαμβάνει υπόψη τη φυσική καμπυλότητα του πλανήτη και επιτρέπει στη συσκευή να είναι πάντα προσανατολισμένη με τον άξονα Υ (εκτροπή) ως προς τη Γη. Είναι δύσκολο χωρίς εικόνα, αλλά ας πούμε το εξής: τα ηλιακά πάνελ παραμένουν περίπου παράλληλα με την επιφάνεια του πλανήτη, όπως τα φτερά ενός αεροπλάνου. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239532%2Fb974e54b4fdc560419%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23081

Το τηλεσκόπιο που θα αλλάξει το μέλλον της Αστροφυσικής -Ήδη ξεκίνησε τη λειτουργία του -Πού βρίσκεται Το Rubin Observatory βρίσκεται στην κορυφογραμμή Cerro Pachón, στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της Χιλής / RUBIN OBSERVATORY Ο στόχος του Vera C. Rubin Observatory είναι η διεξαγωγή της δεκαετούς έρευνας Legacy Survey of Space and Time (LSST). Στην κορυφή ενός βουνού στη Χιλή, μόλις τέθηκε σε λειτουργία ένα νέο μνημειώδες τηλεσκόπιο που αναμένεται να αλλάξει το μέλλον της αστρονομίας.  Ο στόχος του Vera C. Rubin Observatory είναι η διεξαγωγή της δεκαετούς έρευνας Legacy Survey of Space and Time (LSST). Η LSST θα παράσχει ένα σύνολο 500 πεταμπάιτ εικόνων και δεδομένων που θα απαντήσουν σε μερικά από τα πιο επείγοντα ερωτήματα σχετικά με τη δομή και την εξέλιξη του σύμπαντος και των αντικειμένων που το απαρτίζουν. Το Rubin Observatory LSST έχει σχεδιαστεί για να καλύψει τέσσερις επιστημονικούς τομείς: • Διερεύνηση της σκοτεινής ενέργειας και της σκοτεινής ύλης. • Καταγραφή του ηλιακού συστήματος. • Εξερεύνηση του μεταβατικού οπτικού ουρανού. • Χαρτογράφηση του Γαλαξία μας. Τα επιστημονικά ερωτήματα που θα εξετάσει το Αστεροσκοπείο Rubin είναι βαθιά, αλλά η ιδέα πίσω από το σχεδιασμό του Αστεροσκοπείου Rubin είναι εξαιρετικά απλή: να πραγματοποιηθεί μια βαθιά έρευνα σε μια τεράστια περιοχή του ουρανού, με συχνότητα που θα επιτρέπει τη λήψη εικόνων από κάθε μέρος του ορατού ουρανού κάθε λίγες νύχτες, και να συνεχιστεί με αυτόν τον τρόπο για δέκα χρόνια, ώστε να δημιουργηθούν αστρονομικοί κατάλογοι χιλιάδες φορές μεγαλύτεροι από όσους έχουν καταρτιστεί μέχρι σήμερα.Η φάση κατασκευής του έργου θα παρέχει τις εγκαταστάσεις που απαιτούνται για τη διεξαγωγή της έρευνας: ένα τηλεσκόπιο οπτικής απεικόνισης με μεγάλο άνοιγμα και ευρύ πεδίο, μια κάμερα gigapixel και ένα σύστημα διαχείρισης δεδομένων. «Θα έχει αντίκτυπο σε όλους τους τομείς της αστρονομίας» Το τηλεσκόπιο Simonyi Survey Telescope, μήκους 8,4 μέτρων, χρησιμοποιεί ένα ειδικό σχεδιασμό με τρία κάτοπτρα, που δημιουργεί ένα εξαιρετικά ευρύ οπτικό πεδίο και έχει τη δυνατότητα να ερευνά ολόκληρο τον ουρανό σε μόλις τρεις νύχτες. Η κάμερα LSST του Rubin Observatory πρέπει να παράγει δεδομένα εξαιρετικά υψηλής ποιότητας με ελάχιστο χρόνο διακοπής λειτουργίας και συντήρηση. Προκειμένου να αξιοποιηθούν οι υψηλής ποιότητας εικόνες που παράγονται σε ένα τόσο ευρύ πεδίο, η κάμερα περιέχει πάνω από τρία δισεκατομμύρια pixel στερεάς κατάστασης.«[Το αστεροσκοπείο] Θα έχει αντίκτυπο σε σχεδόν όλους τους τομείς της αστρονομίας, από τους πλησιέστερους αστεροειδείς μέχρι το επεκτεινόμενο σύμπαν», λέει μιλώντας στον βρετανικό Observer ο Bob Mann, κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Μέχρι σήμερα, το μεγαλύτερο αστεροσκοπείο του κόσμου, με βάση το μέγεθος του τηλεσκοπίου, είναι το Gran Telescopio Canarias (GTC), γνωστό και ως GranTeCan, που βρίσκεται στο παρατηρητήριο Roque de los Muchachos στο νησί Λα Πάλμα (La Palma) των Καναρίων Νήσων, Ισπανία. Άλλα μεγάλα αστεροσκοπεία στον κόσμο: Keck Observatory (Χαβάη, ΗΠΑ): Δύο τηλεσκόπια με κάτοπτρα 10 μέτρων το καθένα. Very Large Telescope (VLT) – ESO, Χιλή: Σύστημα τεσσάρων τηλεσκοπίων 8,2 μέτρων. Subaru Telescope – Χαβάη, Ιαπωνία: 8,2 μέτρα. Thirty Meter Telescope (TMT) – Υπό κατασκευή (επίσης Χαβάη): Θα έχει κάτοπτρο 30 μέτρων. Προς τιμήν μιας σπουδαίας αστρονόμου Το Rubin Observatory, αξίας 700 εκατομμυρίων ευρώ, πήρε το όνομά του από την αείμνηστη αμερικανίδα αστρονόμο Vera Rubin, η οποία έφερε επανάσταση στις γνώσεις μας για τους γαλαξίες και τη σκοτεινή ύλη. Βρίσκεται στην κορυφογραμμή Cerro Pachón, στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της Χιλής. Η τοποθεσία του παρατηρητηρίου βρίσκεται στην ενδοχώρα, σε απόσταση περίπου 100 χλμ. οδικώς από την πόλη La Serena, όπου βρίσκεται η Rubin Observatory Base Facility. Σε συνδυασμό, όλα μαζί τα όργανά του μπορούν να παρέχουν εκπληκτικά λεπτομερείς στιγμιότυπους του σύμπαντος. Τη Δευτέρα 23 Ιουνίου, οι αστρονόμοι αποκάλυψαν τις πρώτες εικόνες που τραβήχτηκαν από το τηλεσκόπιο, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε επίσημα το 2015, αποκαλύπτοντας μυριάδες αστεροειδείς, νεφελώματα, γαλαξίες και πολλά άλλα, που εκτείνονται εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Πανοραμικές λήψεις σε αστραπιαίες ταχύτητες Ωστόσο, δεν είναι μόνο το μέγεθος αυτού του τηλεσκοπίου που το κάνει να ξεχωρίζει, αλλά και η ταχύτητα με την οποία κινείται. «Καλύπτουμε τον ουρανό εξαιρετικά γρήγορα για ένα τόσο μεγάλο τηλεσκόπιο», λέει ο Robert Lupton, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Princeton στο Νιου Τζέρσεϊ και επιστήμονας υπεύθυνος για την λειτουργία του Rubin. Κάθε 30 δευτερόλεπτα, γιγαντιαίοι κινητήρες μετακινούν το τηλεσκόπιο ελαφρώς, στρέφοντάς το προς ένα διαφορετικό τμήμα του νυχτερινού ουρανού.Ο στόχος είναι, κάθε τρεις ή τέσσερις ημέρες, το τηλεσκόπιο να καταγράφει εικόνες ολόκληρου του ουρανού που είναι ορατός από το νότιο ημισφαίριο. Στη συνέχεια, θα το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά – για 10 χρόνια. «Είναι ο συνδυασμός της έκτασης και της γρήγορης κάλυψης που είναι ενδιαφέρον», λέει ο Lupton.Ο στόχος του Vera C. Rubin Observatory είναι η διεξαγωγή της δεκαετούς έρευνας Legacy Survey of Space and Time (LSST) / RUBIN OBSERVATORY Το συνολικό βάρος του τηλεσκοπίου είναι 300 τόνοι – περίπου διπλάσιο από το βάρος ορισμένων Boeing 747 – οπότε η μετακίνησή του δεν είναι εύκολη υπόθεση. «Το πραγματικά τρομακτικό δεν είναι το πόσο γρήγορα το κινούμε, αλλά το πόσο γρήγορα μπορούμε και το σταματάμε», λέει ο Lupton. Το τηλεσκόπιο δεν πρέπει να ταλαντεύεται, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι εικόνες του είναι αρκετά καθαρές για επιστημονική μελέτη. Αυτές οι δυνατότητες του επιτρέπουν να δημιουργεί εικόνες του σύμπαντος με τρόπο που κανένα τηλεσκόπιο δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα.«Με την λήψη εικόνων υψηλής ποιότητας του ουρανού, οι αστρονόμοι θα μπορούν να αναζητούν αλλαγές κάθε φορά που το τηλεσκόπιο επιστρέφει στο ίδιο σημείο. Αυτό θα αποκαλύψει αντικείμενα που κινούνται και αλλάζουν σε όλο το ηλιακό μας σύστημα και τον γαλαξία, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούμε πολύ εύκολα να εντοπίσουμε νέους αστεροειδείς και κομήτες, καθώς και γεγονότα σε όλο το σύμπαν που λαμβάνουν χώρα σε σχετικά σύντομα χρονικά διαστήματα, όπως οι πλανήτες σουπερνόβα», σημειώνει ο Observer.Το τηλεσκόπιο συλλέγει έναν τεράστιο όγκο δεδομένων μέσω αυτών των παρατηρήσεων – περίπου 20 τεραμπάιτ, ή 20.000 γιγαμπάιτ (GB) ανά νύχτα, και τελικά 60 πεταμπάιτ (60 εκατομμύρια GB) συνολικά μόλις ολοκληρωθεί η δεκαετής Legacy Survey of Space and Time (LSST). Χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο θα βοηθήσουν στην επεξεργασία αυτών των δεδομένων, με υπολογιστικά κέντρα στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ και στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου να συμβάλλουν στη διαλογή του τεράστιου όγκου αντικειμένων.Αυτό θα δώσει στους αστρονόμους του Ηνωμένου Βασιλείου – μαζί με τους ΗΠΑ και τη Γαλλία – την πρώτη «πρωτιά» στις παρατηρήσεις που θα κάνει ο Rubin. «Θα έχουμε το ένα τέταρτο του υπολογιστικού φόρτου εργασίας» για την ανάλυση των παρατηρήσεων του Rubin, λέει ο Mann, ο οποίος ηγείται των προσπαθειών του Ηνωμένου Βασιλείου για το LSST, δημοσιεύοντας ετήσια δεδομένα. «Πρόκειται για μια επιχείρηση σε κλίμακα που οι αστρονόμοι δεν έχουν ξαναζήσει μέχρι τώρα».Η LSST θα παράσχει ένα σύνολο 500 πεταμπάιτ εικόνων και δεδομένων που θα απαντήσουν σε μερικά από τα πιο επείγοντα ερωτήματα σχετικά με τη δομή και την εξέλιξη του σύμπαντος / RUBIN OBSERVATORY Οι προβλέψεις δείχνουν ότι το τηλεσκόπιο Rubin θα εντοπίσει συνολικά 37 δισεκατομμύρια αντικείμενα στον ουρανό. Στο ηλιακό μας σύστημα, αυτά θα περιλαμβάνουν περίπου 4 εκατομμύρια νέους αστεροειδείς – περισσότερους από το διπλάσιο του αριθμού που είναι γνωστός σήμερα – και χιλιάδες παγωμένα αντικείμενα πέρα από τον Ποσειδώνα. Αυτές οι ανακαλύψεις αναμένεται να γίνουν γρήγορα, όταν ο Rubin ξεκινήσει επίσημα την 10ετή έρευνά του αργότερα φέτος. «Τα πρώτα δύο χρόνια θα εντοπίσουμε το 70% αυτών των αντικειμένων», λέει η Meg Schwamb, αστρονόμος στο Queen’s University Belfast. Πέρα από τον πλανήτη Ποσειδώνα Το τηλεσκόπιο θα αυξήσει επίσης κατά περίπου έξι φορές τις γνώσεις μας για τα παγωμένα αντικείμενα πέρα από τον Ποσειδώνα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει στοιχεία για έναν πιθανό επιπλέον πλανήτη στο ηλιακό σύστημα, τον Πλανήτη Εννέα, ο οποίος πιστεύεται ότι έχει μάζα έως και 10 φορές μεγαλύτερη από τη Γη και μπορεί να βρίσκεται σε τροχιά κάπου στα εξωτερικά όρια του ήλιου.Μπορούμε να δούμε ενδείξεις για τη βαρυτική έλξη αυτού του πλανήτη σε αντικείμενα στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα, που τα αναγκάζει να σχηματίζουν συστάδες με περίεργους τρόπους, αλλά δεν είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει.Οι προβλέψεις δείχνουν ότι το τηλεσκόπιο Rubin θα εντοπίσει συνολικά 37 δισεκατομμύρια αντικείμενα στον ουρανό / RUBIN OBSERVATORY «Θα οδηγήσει τις εξελίξεις την αστρονομία» Πιο μακριά, το Rubin αναμένεται να καταγράψει εικόνες από δισεκατομμύρια αστέρια στον γαλαξία μας, οι οποίες θα μας βοηθήσουν να δημιουργήσουμε έναν πιο λεπτομερή χάρτη του Γαλαξία μας από ποτέ. Θα είναι επίσης σε θέση να εντοπίσει πλανήτες σε ολόκληρο τον γαλαξία και να παρατηρήσει βραχύβια φαινόμενα όπως οι σουπερνόβα.Το φως από τους σουπερνόβα μπορεί να μας βοηθήσει να υπολογίσουμε πόσο γρήγορα απομακρύνονται οι γαλαξίες από εμάς, ένα χρήσιμο εργαλείο για τη μέτρηση της επέκτασης του σύμπαντος, η οποία προκαλείται από τη μυστηριώδη σκοτεινή ενέργεια.Ο Mann, από την άλλη πλευρά, ελπίζει να χρησιμοποιήσει το τηλεσκόπιο Rubin για να δει πώς αλληλεπιδρούν οι γαλαξίες σε όλο το σύμπαν όταν συγκρούονται μεταξύ τους.Η έρευνα του Rubin μπορεί να διαρκέσει μόνο 10 χρόνια, αλλά το εύρος και το βάθος των παρατηρήσεων που προσφέρει σημαίνει ότι οι αστρονόμοι θα μελετούν τα δεδομένα του για δεκαετίες. «Το LSST θα είναι η οπτική έρευνα της ζωής μας», λέει ο Mann. «Θα οδηγήσει τις εξελίξεις την αστρονομία για τα επόμενα 30 χρόνια». Στην κορυφή ενός βουνού στη Χιλή, μόλις τέθηκε σε λειτουργία ένα νέο μνημειώδες τηλεσκόπιο που αναμένεται να αλλάξει το μέλλον της αστρονομίας "https://www.iefimerida.gr">iefimerida.gr</a> -

Πώς η αποστολή SPHEREx της NASA θα μοιραστεί τον χάρτη όλου του ουρανού με τον κόσμο. Το νεότερο διαστημικό τηλεσκόπιο αστροφυσικής της NASA εκτοξεύτηκε τον Μάρτιο με στόχο τη δημιουργία ενός χάρτη όλου του ουρανού του σύμπαντος. Το SPHEREx (Φασματοφωτόμετρο για την Ιστορία του Σύμπαντος, Εποχή Επανιονισμού και Εξερευνητής Πάγων) που βρίσκεται πλέον σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, έχει αρχίσει να παρέχει τα δεδομένα της έρευνας του ουρανού σε ένα δημόσιο αρχείο σε εβδομαδιαία βάση, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για να διερευνήσει τα μυστικά του σύμπαντος. «Επειδή εξετάζουμε τα πάντα σε ολόκληρο τον ουρανό, σχεδόν κάθε τομέας της αστρονομίας μπορεί να αντιμετωπιστεί από τα δεδομένα SPHEREx», δήλωσε η Rachel Akeson, επικεφαλής του Κέντρου Επιστημονικών Δεδομένων SPHERex στο IPAC. Το IPAC είναι ένα κέντρο επιστήμης και δεδομένων για την αστροφυσική και την πλανητική επιστήμη στο Caltech στην Pasadena της Καλιφόρνια. Άλλες αποστολές, όπως το πλέον αποσυρμένο WISE (Εξερευνητής Υπερύθρων Ευρείας Πεδίου) της NASA, έχουν επίσης χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό. Το SPHEREx βασίζεται σε αυτήν την κληρονομιά παρατηρώντας σε 102 υπέρυθρα μήκη κύματος, σε σύγκριση με τις τέσσερις ζώνες μήκους κύματος του WISE. Συνδυάζοντας τις πολλές ζώνες μήκους κύματος των δεδομένων SPHEREx, οι επιστήμονες μπορούν να αναγνωρίσουν τις υπογραφές συγκεκριμένων μορίων με μια τεχνική γνωστή ως φασματοσκοπία. Η επιστημονική ομάδα της αποστολής θα χρησιμοποιήσει αυτήν τη μέθοδο για να μελετήσει την κατανομή του παγωμένου νερού και των οργανικών μορίων - τα «δομικά στοιχεία της ζωής» - στον Γαλαξία. Αυτό το animation δείχνει πώς το παρατηρητήριο SPHEREx της NASA θα χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό - μια διαδικασία που θα ολοκληρώσει τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της διετούς αποστολής του. Το τηλεσκόπιο θα παρατηρήσει κάθε σημείο στον ουρανό σε 102 διαφορετικά υπέρυθρα μήκη κύματος, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη έρευνα ολόκληρου του ουρανού. Τα ανοιχτά διαθέσιμα δεδομένα του SPHEREx θα επιτρέψουν μια μεγάλη ποικιλία αστρονομικών μελετών. Πίστωση: NASA/JPL-Caltech Η επιστημονική ομάδα SPHEREx θα χρησιμοποιήσει επίσης τα δεδομένα της αποστολής για να μελετήσει τη φυσική που οδήγησε στην επέκταση του σύμπαντος μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και να μετρήσει την ποσότητα φωτός που εκπέμπεται από όλους τους γαλαξίες στο σύμπαν με την πάροδο του χρόνου. Η δημοσίευση δεδομένων SPHEREx σε δημόσιο αρχείο ενθαρρύνει πολύ περισσότερες αστρονομικές μελέτες από ό,τι θα μπορούσε να κάνει η ομάδα μόνη της. «Δημιουργώντας τα δεδομένα δημόσια, δίνουμε τη δυνατότητα σε ολόκληρη την αστρονομική κοινότητα να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα SPHEREx για να εργαστεί σε όλους αυτούς τους άλλους τομείς της επιστήμης», δήλωσε ο Akeson. Η NASA έχει δεσμευτεί για την κοινοποίηση επιστημονικών δεδομένων, προωθώντας τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα στην επιστημονική έρευνα. Σύμφωνα με αυτή τη δέσμευση, τα δεδομένα από το SPHEREx εμφανίζονται στο δημόσιο αρχείο εντός 60 ημερών από τη συλλογή κάθε παρατήρησης από το τηλεσκόπιο. Η σύντομη καθυστέρηση επιτρέπει στην ομάδα SPHEREx να επεξεργαστεί τα ακατέργαστα δεδομένα για να αφαιρέσει ή να επισημάνει τυχόν τεχνουργήματα, να λάβει υπόψη τα φαινόμενα των ανιχνευτών και να ευθυγραμμίσει τις εικόνες με τις σωστές αστρονομικές συντεταγμένες. Η ομάδα δημοσιεύει τις διαδικασίες που χρησιμοποίησε για την επεξεργασία των δεδομένων παράλληλα με τα πραγματικά προϊόντα δεδομένων. «Θέλουμε αρκετές πληροφορίες σε αυτά τα αρχεία ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να κάνουν τη δική τους έρευνα», δήλωσε ο Akeson. Κατά τη διάρκεια της διετούς κύριας αποστολής της, η SPHEREx θα ερευνά ολόκληρο τον ουρανό δύο φορές το χρόνο, δημιουργώντας τέσσερις χάρτες όλου του ουρανού. Αφού η αποστολή φτάσει στο ορόσημο του ενός έτους, η ομάδα σχεδιάζει να δημοσιεύσει έναν χάρτη ολόκληρου του ουρανού σε όλα τα 102 μήκη κύματος. Εκτός από την επιστήμη που επιτρέπει το ίδιο το SPHEREx, το τηλεσκόπιο ξεκλειδώνει ένα ακόμη μεγαλύτερο εύρος αστρονομικών μελετών όταν συνδυάζεται με άλλες αποστολές. Τα δεδομένα από το SPHEREx μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό ενδιαφερόντων στόχων για περαιτέρω μελέτη από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, για τη βελτίωση των παραμέτρων εξωπλανητών που συλλέχθηκαν από τον Δορυφόρο Έρευνας Διελεύσεων Εξωπλανητών TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA και για τη μελέτη των ιδιοτήτων της σκοτεινής ύλης και της σκοτεινής ενέργειας μαζί με την αποστολή Euclid της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και το επερχόμενο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA. Το αρχείο IPAC που φιλοξενεί δεδομένα SPHEREx, το IRSA (NASA/IPAC Infrared Science Archive), φιλοξενεί επίσης σημειακές παρατηρήσεις και χάρτες ολόκληρου του ουρανού σε μια ποικιλία μηκών κύματος από προηγούμενες αποστολές. Η μεγάλη ποσότητα δεδομένων που είναι διαθέσιμη μέσω του IRSA δίνει στους χρήστες μια ολοκληρωμένη εικόνα των αστρονομικών αντικειμένων που θέλουν να μελετήσουν. «Το SPHEREx αποτελεί μέρος ολόκληρης της κληρονομιάς των διαστημικών ερευνών της NASA», δήλωσε η επικεφαλής επιστήμης του IRSA, Vandana Desai. «Οι άνθρωποι θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα με κάθε είδους τρόπους που δεν μπορούμε να φανταστούμε». Το Γραφείο του Επικεφαλής Επιστημονικών Δεδομένων της NASA ηγείται των προσπαθειών ανοιχτής επιστήμης για τον οργανισμό. Η δημόσια κοινοποίηση επιστημονικών δεδομένων, εργαλείων, έρευνας και λογισμικού μεγιστοποιεί τον αντίκτυπο των επιστημονικών αποστολών της NASA. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη δέσμευση της NASA για διαφάνεια και αναπαραγωγιμότητα της επιστημονικής έρευνας, επισκεφθείτε τη διεύθυνση science.nasa.gov/open-science. Για να λαμβάνετε περισσότερες ιστορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των επιστημονικών δεδομένων της NASA απευθείας στα εισερχόμενά σας, εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο NASA Open Science. Από την Lauren Leese Στρατηγική Περιεχομένου Ιστού για το Γραφείο του Επικεφαλής Υπεύθυνου Επιστημονικών Δεδομένων Περισσότερα για το SPHEREx Η αποστολή SPHEREx διαχειρίζεται από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA για το Τμήμα Αστροφυσικής του οργανισμού εντός της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών στα κεντρικά γραφεία της NASA. Η BAE Systems στο Boulder του Κολοράντο κατασκεύασε το τηλεσκόπιο και το διαστημόπλοιο. Η επιστημονική ανάλυση των δεδομένων SPHEREx θα διεξαχθεί από μια ομάδα επιστημόνων που βρίσκονται σε 10 ιδρύματα στις ΗΠΑ, δύο στη Νότια Κορέα και ένα στην Ταϊβάν. Η Caltech στην Pasadena διαχειρίστηκε και ενσωμάτωσε το όργανο. Ο κύριος ερευνητής της αποστολής εδρεύει στο Caltech με κοινό διορισμό JPL. Τα δεδομένα θα υποβληθούν σε επεξεργασία και θα αρχειοθετηθούν στο IPAC στο Caltech. Το σύνολο δεδομένων SPHEREx θα είναι διαθέσιμο στο κοινό στο Αρχείο Επιστημών Υπερύθρων NASA-IPAC. Η Caltech διαχειρίζεται το JPL για τη NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το SPHEREx, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/SPHEREx Η αποστολή SPHEREx της NASA θα χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό σε 102 διαφορετικά μήκη κύματος, ή χρώματα, υπέρυθρου φωτός. Αυτή η εικόνα της Μοριακής Κορυφογραμμής Vela καταγράφηκε από το SPHEREx και αποτελεί μέρος της πρώτης δημόσιας δημοσίευσης δεδομένων της αποστολής. Η κίτρινη κηλίδα στη δεξιά πλευρά της εικόνας είναι ένα νέφος διαστρικού αερίου και σκόνης που λάμπει σε ορισμένα υπέρυθρα χρώματα λόγω της ακτινοβολίας από κοντινά αστέρια. Αυτή η κινούμενη εικόνα δείχνει πώς το παρατηρητήριο SPHEREx της NASA θα χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό — μια διαδικασία που θα ολοκληρώσει τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της διετούς αποστολής του. Το τηλεσκόπιο θα παρατηρήσει κάθε σημείο του ουρανού σε 102 διαφορετικά μήκη κύματος υπέρυθρου, περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη έρευνα όλου του ουρανού. Τα ανοιχτά διαθέσιμα δεδομένα του SPHEREx θα επιτρέψουν μια μεγάλη ποικιλία αστρονομικών μελετών. Πίστωση: NASA/JPL-Caltech Η έρευνα όλου του ουρανού της αποστολής SPHEREx θα συμπληρώσει δεδομένα από άλλα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA. Το SPHEREx απεικονίζεται δεύτερο από δεξιά. Οι άλλες απεικονίσεις των τηλεσκοπίων είναι, από αριστερά προς τα δεξιά: το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, το αποσυρμένο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Spitzer, η αποσυρμένη αποστολή WISE/NEOWISE, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb και το επερχόμενο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman.

Ειδοποίηση Ανακάλυψης: Αστέρας που εκρήγνυται, Πλανήτης που καίγεται. Η Ανακάλυψη Ένας γιγάντιος πλανήτης περίπου 400 έτη φωτός μακριά, ο HIP 67522 b, περιστρέφεται γύρω από το γονικό του άστρο τόσο σφιχτά που φαίνεται να προκαλεί συχνές εκλάμψεις από την επιφάνεια του αστεριού, θερμαίνοντας και διογκώνοντας την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Βασικά Στοιχεία Στον πλανήτη Γη, ο «διαστημικός καιρός» που προκαλείται από τις ηλιακές εκλάμψεις μπορεί να διαταράξει τις ραδιοεπικοινωνίες ή ακόμα και να προκαλέσει ζημιά σε δορυφόρους. Αλλά η ατμόσφαιρα της Γης μας προστατεύει από πραγματικά επιβλαβείς επιπτώσεις και περιστρεφόμαστε γύρω από τον Ήλιο σε αξιοπρεπή απόσταση, μακριά από τις ίδιες τις εκλάμψεις.Δεν ισχύει το ίδιο για τον πλανήτη HIP 67522 b. Ένας αέριος γίγαντας σε ένα νεαρό αστρικό σύστημα - μόλις 17 εκατομμυρίων ετών - ο πλανήτης χρειάζεται μόνο επτά ημέρες για να ολοκληρώσει μια τροχιά γύρω από το άστρο του. Ένα «έτος», με άλλα λόγια, διαρκεί μόλις όσο μια εβδομάδα στη Γη. Αυτό τοποθετεί τον πλανήτη επικίνδυνα κοντά στο άστρο. Το χειρότερο είναι ότι το άστρο είναι ενός τύπου που είναι γνωστό ότι εκρήγνυται - ειδικά στη νεότητά του. Σε αυτήν την περίπτωση, η εγγύτητα του πλανήτη φαίνεται να οδηγεί σε αρκετά συχνές εκλάμψεις. Λεπτομέρειες Το αστέρι και ο πλανήτης σχηματίζουν έναν ισχυρό αλλά πιθανώς καταστροφικό δεσμό. Με έναν τρόπο που δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως, ο πλανήτης συνδέεται με το μαγνητικό πεδίο του αστεριού, πυροδοτώντας εκλάμψεις στην επιφάνεια του αστεριού. Οι εκλάμψεις στέλνουν ενέργεια πίσω στον πλανήτη. Σε συνδυασμό με άλλη ακτινοβολία υψηλής ενέργειας από το αστέρι, η θέρμανση που προκαλείται από τις εκλάμψεις φαίνεται να έχει αυξήσει τον ήδη απότομο πληθωρισμό της ατμόσφαιρας του πλανήτη, δίνοντας στον HIP 67522 b διάμετρο συγκρίσιμη με τον δικό μας πλανήτη Δία, παρά το γεγονός ότι έχει μόνο το 5% της μάζας του Δία.Αυτό μπορεί κάλλιστα να σημαίνει ότι ο πλανήτης δεν θα παραμείνει στην περιοχή μεγέθους του Δία για πολύ. Ένα αποτέλεσμα της συνεχούς πλήξης από έντονη ακτινοβολία θα μπορούσε να είναι η απώλεια ατμόσφαιρας με την πάροδο του χρόνου. Σε άλλα 100 εκατομμύρια χρόνια, αυτό θα μπορούσε να συρρικνώσει τον πλανήτη στην κατάσταση ενός «καυτού Ποσειδώνα» ή, με μια πιο ριζική απώλεια ατμόσφαιρας, ακόμη και ενός «υπο-Ποσειδώνα», ενός πλανήτη μικρότερου από τον Ποσειδώνα που είναι συνηθισμένος στον γαλαξία μας αλλά δεν υπάρχει στο ηλιακό μας σύστημα. Ενδιαφέροντα Γεγονότα Τετρακόσια έτη φωτός είναι πολύ μακριά για να καταγράψουμε εικόνες αστρικών εκλάμψεων που χτυπούν πλανήτες σε τροχιά. Πώς, λοιπόν, ανακάλυψε αυτό μια επιστημονική ομάδα με επικεφαλής την Ολλανδή αστρονόμο Ekaterina Ilin; Χρησιμοποίησαν διαστημικά τηλεσκόπια, το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Εξωπλανητών Διελεύσεως) της NASA και το CHEOPS (Τηλεσκόπιο Χαρακτηρισμού Εξωπλανητών) της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, για να παρακολουθήσουν εκλάμψεις στο αστέρι, αλλά και για να εντοπίσουν την τροχιά του πλανήτη.Και τα δύο τηλεσκόπια χρησιμοποιούν τη μέθοδο «διέλευσης» για να προσδιορίσουν τη διάμετρο ενός πλανήτη και τον χρόνο που χρειάζεται για να περιστραφεί γύρω από το αστέρι του. Η διέλευση είναι ένα είδος μίνι-έκλειψης. Καθώς ο πλανήτης διασχίζει την επιφάνεια του αστεριού, προκαλεί μια μικρή μείωση στο φως των αστεριών που φτάνει στο τηλεσκόπιο. Αλλά η ίδια μέθοδος παρατήρησης εντοπίζει επίσης ξαφνικές αυξήσεις φωτεινότητας από το αστέρι - τις αστρικές εκλάμψεις. Συνδυάζοντας αυτές τις παρατηρήσεις σε διάστημα πέντε ετών και εφαρμόζοντας αυστηρή στατιστική ανάλυση, η επιστημονική ομάδα αποκάλυψε ότι ο πλανήτης δέχεται έξι φορές περισσότερες εκλάμψεις από ό,τι θα ήταν χωρίς αυτή τη μαγνητική σύνδεση. Οι Ανακαλύπτες Μια ομάδα επιστημόνων από την Ολλανδία, τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ελβετία, με επικεφαλής την Εκατερίνα Ίλιν του Ολλανδικού Ινστιτούτου Ραδιοαστρονομίας, δημοσίευσε την εργασία της σχετικά με τη σύνδεση πλανήτη-αστέρα, με τίτλο «Πλανήτης που πλησιάζει προκαλεί εκλάμψεις στο άστρο που τον φιλοξενεί», στο περιοδικό Nature στις 2 Ιουλίου 2025. Καλλιτεχνική ιδέα του αστέρα HIP 67522 με μια έκλαμψη που εκρήγνυται προς έναν πλανήτη σε τροχιά, τον HIP 67522 b. Ένας δεύτερος πλανήτης, ο HIP 67522 c, φαίνεται στο φόντο. https://science.nasa.gov/universe/exoplanets/discovery-alert-flaring-star-toasted-planet/

Η Αποστολή Lucy της NASA Παρέχει Πλήρη Εικόνα του Αστεροειδούς Donaldjohanson Οι επιστήμονες της αποστολής Lucy της NASA συνεχίζουν να αναλύουν δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια της συνάντησης του διαστημικού σκάφους στις 20 Απριλίου με τον αστεροειδή Donaldjohanson της κύριας ζώνης. Οι παρακάτω εικόνες τραβήχτηκαν από το διαστημικό σύστημα απεικόνισης L’LORRI λίγα λεπτά πριν από την πλησιέστερη προσέγγισή του. Αυτή η επιτυχημένη πρόβα τζενεράλε δίνει στην ομάδα μεγάλη σιγουριά ότι τόσο το διαστημόπλοιο όσο και η ομάδα είναι καλά προετοιμασμένοι για τα κύρια γεγονότα: τις επερχόμενες συναντήσεις με τους Τρωικούς αστεροειδείς του Δία. Ένα ανοιχτό γκρι βραχώδες αντικείμενο βρίσκεται έντονα σε ένα κατάμαυρο φόντο. Το αντικείμενο φαίνεται επίμηκες με ένα στενότερο τμήμα στην αριστερή πλευρά και ένα ευρύτερο τμήμα στη δεξιά, που μοιάζει με σχήμα φιστικιού ή οστού σκύλου. Η επιφάνεια φαίνεται τραχιά και γεμάτη κρατήρες με ορατό φως και σκιές που τονίζουν την ανομοιόμορφη υφή του. Ο αστεροειδής Donaldjohanson όπως φαίνεται από το διαστημόπλοιο Lucy από μια απόσταση περίπου 1.700 μιλίων (2.700 χλμ.), περίπου 3,2 λεπτά πριν από την πλησιέστερη προσέγγιση στις 20 Απριλίου 2025. Αυτή είναι η εικόνα με την υψηλότερη ανάλυση μέχρι σήμερα ολόκληρου του αστεροειδούς, που τραβήχτηκε λίγο πριν υπερκαλύψει το οπτικό πεδίο L'LORRI. Τα μικρότερα ορατά χαρακτηριστικά έχουν διάμετρο περίπου 130 πόδια (40 μέτρα). Οι συνθήκες φωτισμού, με τον Ήλιο σχεδόν πίσω από τη Lucy, μειώνουν σημαντικά την αντίθεση των τοπογραφικών λεπτομερειών. Το ίδιο το διαστημόπλοιο βρίσκεται τώρα σε μια σχετικά ήσυχη περίοδο πλεύσης καθώς συνεχίζει να ταξιδεύει μέσα από την κύρια ζώνη αστεροειδών. Η Lucy απομακρύνεται από τον Ήλιο με ταχύτητα μεγαλύτερη από 30.000 μίλια/ώρα (50.000 χλμ. ανά ώρα) και η ομάδα θα συνεχίσει να παρακολουθεί το διαστημόπλοιο καθώς κινείται προς το ψυχρότερο και πιο αμυδρό εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Μόλις η Lucy φτάσει στους αστεροειδείς του Τρώα, θα πραγματοποιήσει τέσσερις συναντήσεις, παρατηρώντας τουλάχιστον έξι αστεροειδείς (συμπεριλαμβανομένων δύο δορυφόρων που ανακαλύφθηκαν από την ομάδα της Lucy) σε λιγότερο από 15 μήνες. Η πρώτη συνάντηση θα γίνει με τον αστεροειδή Ευρυβάτη τον Αύγουστο του 2027. Δύο εικόνες σε κλίμακα του γκρι, δίπλα-δίπλα, ενός αντικειμένου ακανόνιστου σχήματος σε μαύρο φόντο. Κάθε μία έχει ένα επίμηκες σώμα σε σχήμα φυστικιού με ένα στενότερο τμήμα στα αριστερά και ένα πλατύτερο τμήμα στα δεξιά. Η επιφάνεια φαίνεται τραχιά και γεμάτη κρατήρες, με ορατό φως και σκιές να τονίζουν τις ανάγλυφες επιφάνειές τους. Ένα στερεοσκοπικό ζεύγος εικόνων που συνδυάζει την τελευταία πλήρη εικόνα προσέγγισης (δεξιά) με μια ελαφρώς κομμένη εικόνα που τραβήχτηκε 72 δευτερόλεπτα αργότερα (αριστερά). Για μια τρισδιάστατη προβολή της δομής του αστεροειδούς, σταυρώστε τα μάτια σας ενώ εστιάζετε στην εικόνα. Σημείωση: Η αντίθεση κάθε εικόνας έχει βελτιωθεί για να είναι πιο εύκολα ορατά τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας και να αντισταθμίζονται οι μικρές διαφορές στον φωτισμό. Επιπλέον, το αντιληπτό βάθος μπορεί να διαφέρει λόγω παραγόντων όπως η απόσταση μεταξύ των ματιών σας και η απόστασή σας από την οθόνη. NASA/Goddard/SwRI/Johns Hopkins APL/Brian May/Claudia Manzoni Οι προτεινόμενες εικόνες μπορούν να ληφθούν εδώ. https://lucy.swri.edu/DonaldjohansonImageGallery.html#Στερεογράμματα https://science.nasa.gov/blogs/lucy/2025/07/02/nasas-lucy-mission-provides-full-view-of-asteroid-donaldjohanson/ Αστεροειδείς κοντά στη Γη από τον Ιούλιο του 2025 Το γράφημα παρουσιάζει δεδομένα για τους αστεροειδείς κοντά στη Γη από τις 30 Ιουνίου 2025. Βασικά στατιστικά στοιχεία περιλαμβάνουν: 38.612: Συνολικός αριθμός ανακαλυφθέντων αστεροειδών κοντά στη Γη όλων των μεγεθών. 872: Ανακαλύφθηκαν αστεροειδείς μεγαλύτεροι από 1 χιλιόμετρο, με εκτιμώμενο αριθμό 50 που απομένουν να εντοπιστούν. 11.324: Ανακαλύφθηκαν αστεροειδείς μεγαλύτεροι από 140 μέτρα, με εκτιμώμενο αριθμό 14.000 που απομένουν να εντοπιστούν. NASA-DLR BECCAL. 100 τόνοι ποσότητας σκόνης και σωματιδίων μεγέθους άμμου που βομβαρδίζουν τη Γη καθημερινά. Κοντινές προσεγγίσεις αστεροειδών κοντά στη Γη: 7 πέρασαν πιο κοντά στη Γη από τη Σελήνη τις τελευταίες 30 ημέρες. 164 πέρασαν πιο κοντά τις τελευταίες 365 ημέρες. 493.300.000: Παρατηρήσεις αντικειμένων κοντά στη Γη που υποβλήθηκαν στο Κέντρο Μικρών Πλανητών. Το φόντο δείχνει μια εικόνα με θέμα το διάστημα με το λογότυπο της NASA επάνω δεξιά. 125% Κάθε μήνα, το Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας της NASA δημοσιεύει μια μηνιαία ενημέρωση που περιλαμβάνει τα πιο πρόσφατα στοιχεία για τις προσπάθειες πλανητικής άμυνας της NASA, τις κοντινές προσεγγίσεις αντικειμένων κοντά στη Γη και άλλα επίκαιρα στοιχεία σχετικά με κομήτες και αστεροειδείς που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κίνδυνο πρόσκρουσης με τη Γη. Δείτε τι έχουμε βρει μέχρι στιγμής. Η φωτογραφία πορτρέτου της Συντακτικής Ομάδας Επιστημών της NASA Συντακτική Ομάδα Επιστημών της NASA 2 Ιουλίου 2025 https://science.nasa.gov/science-research/planetary-science/planetary-defense/near-earth-asteroids/

Η NASA ανακαλύπτει διαστρικό κομήτη που κινείται μέσα στο Ηλιακό Σύστημα Την 1η Ιουλίου, το τηλεσκόπιο έρευνας ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System) που χρηματοδοτείται από τη NASA στο Ρίο Χουρτάδο της Χιλής, ανέφερε για πρώτη φορά παρατηρήσεις ενός κομήτη που προήλθε από τον διαστρικό χώρο. Φτάνοντας από την κατεύθυνση του αστερισμού Τοξότη, ο διαστρικός κομήτης ονομάστηκε επίσημα 3I/ATLAS. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται περίπου 420 εκατομμύρια μίλια (670 εκατομμύρια χιλιόμετρα) μακριά. Από την πρώτη αυτή αναφορά, οι παρατηρήσεις πριν από την ανακάλυψη έχουν συλλεχθεί από τα αρχεία τριών διαφορετικών τηλεσκοπίων ATLAS σε όλο τον κόσμο και την εγκατάσταση Zwicky Transient στο Αστεροσκοπείο Palomar στην κομητεία του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Αυτές οι παρατηρήσεις «προ-ανακάλυψης» εκτείνονται μέχρι τις 14 Ιουνίου. Πολυάριθμα τηλεσκόπια έχουν αναφέρει πρόσθετες παρατηρήσεις από τότε που αναφέρθηκε για πρώτη φορά το αντικείμενο. Ο κομήτης δεν αποτελεί απειλή για τη Γη και θα παραμείνει σε απόσταση τουλάχιστον 1,6 αστρονομικών μονάδων (περίπου 150 εκατομμύρια μίλια ή 240 εκατομμύρια χιλιόμετρα). Αυτή τη στιγμή βρίσκεται περίπου 4,5 au (περίπου 416 εκατομμύρια μίλια ή 670 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Ο 3I/ATLAS θα φτάσει στην πλησιέστερη προσέγγισή του στον Ήλιο γύρω στις 30 Οκτωβρίου, σε απόσταση 1,4 au (περίπου 130 εκατομμύρια μίλια ή 210 εκατομμύρια χιλιόμετρα) — ακριβώς μέσα στην τροχιά του Άρη. Το μέγεθος και οι φυσικές ιδιότητες του διαστρικού κομήτη διερευνώνται από αστρονόμους σε όλο τον κόσμο. Ο 3I/ATLAS θα πρέπει να παραμείνει ορατός στα επίγεια τηλεσκόπια μέχρι τον Σεπτέμβριο, μετά τον οποίο θα περάσει πολύ κοντά στον Ήλιο για να τον παρατηρήσει κανείς. Αναμένεται να επανεμφανιστεί στην άλλη πλευρά του Ήλιου στις αρχές Δεκεμβρίου, επιτρέποντας την ανανέωση των παρατηρήσεων. https://science.nasa.gov/blogs/planetary-defense/2025/07/02/nasa-discovers-interstellar-comet-moving-through-solar-system/

Το James Webb κάνει «ανασκαφές» στο Σύμπαν για να αποκαλύψει την ιστορία γαλαξία μας. Το διαστημικό τηλεσκόπιο σε ρόλο διαστημικής… σκαπάνης. Ομάδα αστρονόμων ανέλαβε τον ρόλο των κοσμικών αρχαιολόγων, χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb για να… ανασκάψουν πάνω από 100 δισκοειδείς γαλαξίες ηλικίας ως και 11 δισεκατομμύρια ετών. Όπως ακριβώς τα αντικείμενα που ανασκάπτονται εδώ στη Γη αφηγούνται την ιστορία της ανθρώπινης φυλής, αυτοί οι γαλαξίες θα μπορούσαν να αφηγηθούν την ιστορία του γαλαξία μας.Στόχος αυτής της έρευνας ήταν να ανακαλυφθεί γιατί γαλαξίες όπως ο δικός μας γαλαξίας αποτελούνται από χοντρούς δίσκους άστρων με ενσωματωμένους λεπτούς αστρικούς δίσκους. Κάθε ένας από αυτούς τους δίσκους διαθέτει τον δικό του ξεχωριστό αστρικό πληθυσμό με τη δική του κίνηση.Η ομάδα πίσω από αυτή την έρευνα ήθελε να μάθει πώς και γιατί σχηματίζεται αυτή η δομή «διπλού δίσκου», στρεφόμενη σε παρατηρήσεις 111 δισκοειδών γαλαξιών που είναι προσανατολισμένοι «προς τα πλάγια» από την οπτική μας εδώ στη Γη. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι αστρονόμοι μελέτησαν δομές μεγαλύτερου αλλά και μικρότερου πάχους δίσκων γαλαξιών που υπήρχαν κατά τα βρεφικά στάδια του Σύμπαντος.«Αυτή η μοναδική μέτρηση του πάχους των δίσκων σε υψηλή μετατόπιση προς το ερυθρό, ή κατά καιρούς στο πρώιμο Σύμπαν, αποτελεί σημείο αναφοράς για θεωρητική μελέτη που ήταν δυνατή μόνο με το James Webb. Συνήθως, τα παλαιότερα άστρα ενός παχύ δίσκου είναι αμυδρά, και τα νεαρά αστέρια ενός λεπτού δίσκου επισκιάζουν ολόκληρο τον γαλαξία. Αλλά με την ανάλυση του τηλεσκοπίου και τη μοναδική ικανότητα να βλέπει μέσα από τη σκόνη και να επισημαίνει αμυδρά παλιά αστέρια, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τη δομή των δύο δίσκων των γαλαξιών και να μετρήσουμε το πάχος τους ξεχωριστά» αναφέρει ο επικεφαλής της ομάδας Τακαφούμι Τσουκούι του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας. Η ιστορία του γαλαξία μας Το πρώτο βήμα για την ερευνητική ομάδα ήταν να χωρίσει τους 111 γαλαξίες του δείγματος σε δύο κατηγορίες: διπλού δίσκου και μονού δίσκου. Αυτό που φάνηκε να αποδεικνύει είναι ότι οι γαλαξίες αναπτύσσουν πρώτα τον παχύ αστρικό τους δίσκο, με τον λεπτό δίσκο να σχηματίζεται σε μεταγενέστερο στάδιο.Η ομάδα πιστεύει ότι ο χρόνος αυτών των διαδικασιών σχηματισμού δίσκων εξαρτάται από τη μάζα του κάθε γαλαξία. Οι γαλαξίες υψηλής μάζας, μονού δίσκου, μετατράπηκαν σε δομές διπλού δίσκου σχηματίζοντας έναν ενσωματωμένο λεπτό δίσκο πριν από περίπου 8 δισεκατομμύρια χρόνια στο Σύμπαν που έχει ηλικία περίπου 14 δισεκατομμυρίων ετών. Οι γαλαξίες χαμηλότερης μάζας φαίνεται να υφίστανται αυτόν τον μετασχηματισμό μόνο όταν ήταν περίπου 4 δισεκατομμυρίων ετών.«Αυτή είναι η πρώτη φορά που κατέστη δυνατό να εντοπιστούν λεπτοί αστρικοί δίσκοι σε υψηλότερη μετατόπιση προς το ερυθρό. Αυτό που είναι πραγματικά καινοτόμο είναι η αποκάλυψη του πότε αρχίζουν να αναδύονται λεπτοί αστρικοί δίσκοι. Το να βλέπουμε λεπτούς αστρικούς δίσκους να βρίσκονται ήδη στη θέση τους πριν από 8 δισεκατομμύρια χρόνια, ή και νωρίτερα, ήταν έκπληξη λέει η Εμιλι Βισνιόσκι μέλος της ομάδας μελέτης και ερευνήτρια στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας. Οι μεταβάσεις Στη συνέχεια, η ομάδα ξεκίνησε να προσδιορίσει τι προκάλεσε τις μεταβάσεις για αυτούς τους διαφορετικούς τύπους γαλαξιών. Για να το πετύχουν αυτό, οι ερευνητές ξεπέρασαν το δείγμα των 111 γαλαξιών τους για να διερευνήσουν πώς το αέριο ρέει γύρω από αυτά τα θέματα. Χρησιμοποίησαν δεδομένα κίνησης αερίου από το Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) ένα σύνολο 66 κεραιών στη βόρεια Χιλή που λειτουργούν μαζί ως ένα ενιαίο τηλεσκόπιο αλλά και διάφορα ακόμη και επίγεια τηλεσκόπια. Διαπιστώθηκε ότι το στροβιλώδες αέριο στο πρώιμο Σύμπαν πυροδοτεί περιόδους έντονου σχηματισμού άστρων στους γαλαξίες, δημιουργώντας τους παχείς αστρικούς δίσκους αυτών των γαλαξιών.Καθώς σχηματίζονται αυτά τα αστέρια με παχύ δίσκο, το αέριο σταθεροποιείται, γίνεται λιγότερο στροβιλώδες και αραιώνει. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό του ενσωματωμένου λεπτού αστρικού δίσκου.Αυτή η διαδικασία, λέει η ομάδα, διαρκεί διαφορετικό χρονικό διάστημα σε γαλαξίες υψηλής μάζας και γαλαξίες χαμηλής μάζας, επειδή οι πρώτοι μετατρέπουν το αέριο σε αστέρια πιο αποτελεσματικά από τους δεύτερους. Αυτό σημαίνει ότι το αέριο εξαντλείται πιο γρήγορα σε γαλαξίες υψηλής μάζας, φτάνοντας στο σημείο στο οποίο οι λεπτοί αστρικοί δίσκοι τους μπορούν να σχηματιστούν πιο γρήγορα.Αυτό συνδέεται και με τον δικό μας γαλαξία. Ο χρόνος αυτών των μεταβάσεων ταίριαζε με την περίοδο κατά την οποία ο γαλαξίας μας θεωρείται ότι έχει αναπτύξει τον δικό του λεπτό δίσκο άστρων.Συνολικά, η έρευνα της ομάδας καταδεικνύει την ικανότητα του JWST να κοιτάζει πίσω στο χρόνο και να βρίσκει γαλαξίες που ταιριάζουν με την εξέλιξη του δικού μας γαλαξία, επιτρέποντας σε αυτούς τους γαλαξίες να λειτουργούν ως υποκατάστατα που αφηγούνται την ιστορία του γαλαξία μας.Το επόμενο βήμα για αυτήν την έρευνα θα περιλαμβάνει την προσθήκη περισσότερων δεδομένων από την ομάδα για να δει αν οι σχέσεις που παρατήρησαν εξακολουθούν να ισχύουν.«Υπάρχουν ακόμα πολλά περισσότερα που θα θέλαμε να εξερευνήσουμε. Θέλουμε να προσθέσουμε τον τύπο πληροφοριών που συνήθως λαμβάνουν οι άνθρωποι για κοντινούς γαλαξίες, όπως η αστρική κίνηση, η ηλικία και η μεταλλικότητα, η αφθονία στοιχείων βαρύτερων από το υδρογόνο και το ήλιο. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να γεφυρώσουμε τις γνώσεις από κοντινούς και μακρινούς γαλαξίες και να βελτιώσουμε την κατανόησή μας για τον σχηματισμό δίσκων» εξηγεί ο Τσουκούι. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society». https://academic.oup.com/mnras/article/540/4/3493/8169912?login=false https://www.naftemporiki.gr/techscience/1976257/to-james-webb-kanei-anaskafes-sto-sympan-gia-na-apokalypsei-tin-istoria-galaxia-mas/