kkokkolis

Ευχαρίστως, θα μου επιτρέψετε όμως να το μεταθέσω για αύριο καθώς ''κουτουλάω'' απόψε;

Δεν θέλω να επεκταθώ ιδιαιτέρως καθώς στο παρελθόν έχω αναφερθεί αρκετά στην συζήτηση αυτή στην οποία σπανίως κανείς φαίνεται διατεθειμένος να συμμετέχει, απλώς θα αναφέρω πως στην ουσία δεν μιλούμε εδώ για ''όραση'' αλλά ''αντίληψη'', με συνεπαγωγή όλων των φυσικών αλλά και γνωστικών νόμων που την διέπουν, κάποιους εκ των οποίων δεν γνωρίζουμε ( ακόμη; ).

Όταν ο Βόρειος σταυρός συναντά τον σταυρό του Αϊ-Λιά, Σταύρος Χίος, 2011 Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που το Astrovox αναδεικνύει ένα ακόμη ταλέντο. Μάγος του φωτός, αυτό έχω μόνο να πω. Με τα λόγια του καλλιτέχνη: O Bόρειος σταυρός με τον Albireo αγγίζει σχεδόν τον σταυρό του Αϊ-Λιά, στην πλαγιά του Ταϋγέτου, υψόμετρο 1050μ. Στο βάθος απέναντι το κίτρινο φέγγος , δηλώνει την παρουσία της σελήνης κατά τη ανατολή της πίσω απ τον Πάρνωνα , ενώ ένα πέπλο ομίχλης απλώνεται πάνω από τον Λακωνικό κάμπο...

Into the black hole, Live in the Real World, Stream of Passion, 2006 Είναι όμορφη και η μουσική των Stream of Passion, αξίζει να την ακούσουμε. Metal Rules!

Όσο να' ναι, οι περισσότερες πέτρες χαρίζουν σε ένα κόσμημα. Εκτός από τις μεγάλες έγχρωμες που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά εδώ, οι κοσμηματοποιοί συχνά πλαισιώνουν τους σπουδαιότερους λίθους με μπριγιάν που επιτείνουν την λάμψη και το δέος. Ας πούμε ένα κόσμημα με 6 υπέρλαμπρους λίθους και άλλους 44 θα φαίνεται υπέροχο.

Έχω χιλιάδες αστρονομικά ebooks. Αν εξαιρέσεις την Κόμη της Βερενίκης όμως δεν έχω βρει άλλο ελληνικό pdf δυστυχώς. Το έψαξα και βρήκα τον σύνδεσμο που σου έδωσα μόνο. ΥΓ: Πολύ θα ήθελα να γνωρίζω από ποιά κώμη ήτο η Βερενίκη, αλλά δεν δίδει πληροφορίες ο Γραμματικάκης, δυστυχώς.

http://www.ebooks.gr/book/180145 5.39 ευρώ κάνει μόνο!

Την βρήκες την έλικα Αλέξη; Θα ήταν ένα όμορφο δώρο από την Πάτρα στον James Watson, ως συγνώμη.

Η χαμένη Πλειάς, William-Adolphe Bouguereau, 1884 ...και υπόσχομαι να συνεχίσω με την... Μεγάλη Άρκτο, ίσως και του χρόνου!

Πλειάδες, Elihu Vedder, 1885 Επιτρέψτε μου να επαναρτήσω δύο αγαπημένες απεικονίσεις των Πλειάδων...

Λογότυπο Subaru (Πλειάδες)

Approaching Puberty ή The Pleiads, Max Ernst, 1921 Γκουάς και λάδι σε χαρτί Συλλογή Rene Rasmussen, Παρίσι

Starry Tales, Kagaya, 2003

Πλειάδες, Corina Chirila, 2008

GreatWestern Comet, Dewey Vanderhoff, 1997 O κομήτης Hale Bopp πάνω από το Old Trail Town του Cody, Wyoming, υπό το βλέμμα των Πλειάδων

The Lost Pleiad, Randolph Rogers, 1874 Brooklyn Museum

The Lost Pleiad, J. G. Stodart, 1869

Pleiads, Tehkan, 1981

http://www.youtube.com/watch?v=Ug1RWLmH75c Strange Universe, Strange Universe, Mahogany Rush, 1975

Όλα υποκειμενικά είναι. Τα spikes πχ με εκνευρίζουν (λίγο) και ευθυγραμμίζω το SCT παρατηρώντας ταυτόχρονα, ενώ στο Νευτώνιο όταν ρυθμίζω το πρωτεύον χρειάζεται εργαλείο για να βλέπω τι συμβαίνει στον εστιαστή (στο 8'', το 5'' είναι αρκετά κοντό και μπορώ να βλέπω). Προφανώς για να έχεις Νευτώνιο το προτιμάς. Εγώ πάλι αν δεν υπήρχε οικονομικό θέμα θα αγόραζα ένα C14 με ένα 100-120 ED ή τριπλέτα f/7 από πάνω. Το μόνο αντικειμενικό είναι πως ορισμένοι φακοί ή συνδυασμοί δεν εστιάζουν σε ορισμένα Νευτώνια, πχ Paracorr + T4 σε Portaball, Τροχός φίλτρων ή Hyperions σε 2'' format με τον προσαρμογέα των SW, Hyperion Zoom στα 24 & 20mm με το SW 130 κλπ. Δεν είναι τραγικό και διορθώνεται με τροποποιήσεις, αλλά στα SCT που κινείται το πρωτεύον εστιάζουν τα πάντα. Τελικά όμως το κόστος των Νευτωνίων είναι μη αμελητέος ανελαστικός παράγων .

Πολλά εξαρτήματα. Για παράδειγμα μειωτής εστιακού λόγου f/10-> f/6.3. Απουσία spikes. Πιο όμορφα αστεράκια (εντάξει, υποκειμενικό αυτό). ευκολότερη ευθυγράμμιση, χωρίς εργαλεία. Εστιάζουν τα πάντα χωρίς πρόβλημα. Είναι πιο όμορφα (τα ανέχεται η σύντροφος στο σαλόνι). Καλύτερη θέση παρατήρησης, ''οπισθογεμής'' (υποκειμενικό και αυτό). Ζυγίζονται ευκολότερα λόγω μήκους. Προστασία κατόπτρων (κλειστός σωλήνας) από φθορά, χωρίς ανάγκη επαλουμίνωσης. Βγαίνουν και σε πορτοκαλί.

Hymn Before Sun-rise, In The Vale Of Chamouni, Samuel Taylor Coleridge,1802 Hast thou a charm to stay the morning-star In his steep course ? So long he seems to pause On thy bald awful head, O sovran BLANC, The Arve and Arveiron at thy base Rave ceaselessly ; but thou, most awful Form! Risest from forth thy silent sea of pines, How silently ! Around thee and above Deep is the air and dark, substantial, black, An ebon mass : methinks thou piercest it, As with a wedge ! But when I look again, It is thine own calm home, thy crystal shrine, Thy habitation from eternity ! O dread and silent Mount ! I gazed upon thee, Till thou, still present to the bodily sense, Didst vanish from my thought: entranced in prayer I worshipped the Invisible alone. Yet, like some sweet beguiling melody, So sweet, we know not we are listening to it, Thou, the meanwhile, wast blending with my Thought, Yea, with my Life and Life's own secret joy : Till the dilating Soul, enrapt, transfused, Into the mighty vision passing -- there As in her natural form, swelled vast to Heaven ! Awake, my soul ! not only passive praise Thou owest ! not alone these swelling tears, Mute thanks and secret ecstasy! Awake, Voice of sweet song! Awake, my heart, awake Green vales and icy cliffs, all join my Hymn. Thou first and chief, sole sovereign of the Vale ! O struggling with the darkness all the night, And visited all night by troops of stars, Or when they climb the sky or when they sink : Companion of the morning-star at dawn, Thyself Earth's rosy star, and of the dawn Co-herald : wake, O wake, and utter praise ! Who sank thy sunless pillars deep in Earth ? Who filled thy countenance with rosy light ? Who made thee parent of perpetual streams ? And you, ye five wild torrents fiercely glad ! Who called you forth from night and utter death, From dark and icy caverns called you forth, Down those precipitous, black, jaggéd rocks, For ever shattered and the same for ever ? Who gave you your invulnerable life, Your strength, your speed, your fury, and your joy, Unceasing thunder and eternal foam ? And who commanded (and the silence came), Here let the billows stiffen, and have rest ? Ye Ice-falls ! ye that from the mountain's brow Adown enormous ravines slope amain -- Torrents, methinks, that heard a mighty voice, And stopped at once amid their maddest plunge ! Motionless torrents! silent cataracts ! Who made your glorious as the Gates of Heaven Beneath the keen full moon ? Who bade the sun Clothe you with rainbows ? Who, with living flowers Of loveliest blue, spread garlands at your feet ? -- God ! let the torrents, like a shout of nations, Answer ! and let the ice-plains echo, God ! God ! sing ye meadow-streams with gladsome voice ! Ye pine-groves, with your soft and soul-like sounds ! And they too have a voice, yon piles of snow, And in their perilous fall shall thunder, God ! Ye living flowers that skirt the eternal frost ! Ye wild goats sporting round the eagle's nest ! Yet eagles, play-mates of the mountain-storm ! Ye lightnings, the dread arrows of the clouds ! Ye signs and wonders of the element ! Utter forth God, and fill the hills with praise ! Thou too, hoar Mount ! with thy sky-pointing peaks, Oft from whose feet the avalanche, unheard, Shoots downward, glittering through the pure serene Into the depth of clouds, that veil thy breast -- Thou too again, stupendous Mountain ! thou That as I raise my head, awhile bowed low In adoration, upward from thy base Slow travelling with dim eyes suffused with tears, Solemnly seemest, like a vapoury cloud, To rise before me -- Rise, O ever rise, Rise like a cloud of incense from the Earth ! Thou kingly Spirit throned among the hills, Thou dread ambassador from Earth to Heaven, Great Hierarch ! tell thou the silent sky, And tell the stars, and tell yon rising sun Earth, with her thousand voices, praises God.

Globular Cluster M15 from Hubble, ESA, Hubble, NASA, 2011 APOD 03/05/11

Dawn of the Planets, Luis Argerich, 2011 APOD 07/05/11 Υπέροχη απεικόνιση της πλανητικής ευθυγράμμισης λίγο προ της ανατολής της 5ης Μαΐου 2011 στο Μπουένος Άιρες. Από την κορυφή ξεκινώντας: Αφροδίτη, Ερμής, Δίας, Άρης.