alepohori

Αγαπητέ φίλε, το φόρουμ παρέχει την δυνατότητα της "αναζήτησης" μέσα στα θέματά του. Χρησιμοποίησέ τη εσύ αλλά και όλοι οι επόμενοι!

Δημήτρη, ο στόχος είναι στα προσεχή πλάνα! Μέχρι τότε περίμενε την εξέταση των μαρτύρων!

Επειδή πρέπει να αντιμετωπίζουμε σφαιρικά το θέμα, υπάρχει και αυτή η λύση: Παρατήρηση με την φτηνότερη ισημερινή, κατάλληλη και για φωτογράφιση.

Οι αστροφωτογράφοι έχουν το προνόμιο να εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους μέσω των φωτογραφιών τους! Οι οπτικοί παρατηρητές όμως, δεν έχουν άλλο μέσο, παρά την γλαφυρή περιγραφή των όσων έχουν δει! Απλά αφήνουν το μυαλό τους ελεύθερο και γράφουν ό,τι είδαν και ό,τι ένοιωσαν!

Κύριε Eclipseman, η αντίθεση του Δία έχει να κάνει με το γεγονός ότι η έκλειψη και η απόκρυψη συνέβησαν πρακτικώς ταυτόχρονα και όχι με καθένα από τα φαινόμενα αυτά ξεχωριστά, τα οποία οφείλονται σαφώς στη συγκυρία που περιγράφετε! Ευχαριστώ όλους τους φίλους!!!

Αυτό που θα σας περιγράψω δεν είναι πλανητική παρατήρηση του Δία. Ούτε καταγραφή με ηλεκτρονικά μέσα κάποιου αμοιβαίου φαινομένου των δορυφόρων του. Εντάξει, αφορά 2 αμοιβαία φαινόμενα που συνέβησαν διαδοχικά, αλλά καταγραφές ή μετρήσεις δεν πάρθηκαν! Τον κύριο λόγο είχαν τα μάτια εκείνων που είχαν την τύχη να δουν αυτά τα σπάνια φαινόμενα σε όλο τους το μεγαλείο. Γιατί, ας μη γελιόμαστε: Αυτά που βλέπουν οι οπτικοί παρατηρητές μέσα από το προσοφθάλμιο, δεν συγκρίνονται με καμία καμπύλη, με καμία εικόνα από μόνιτορ, με καμία κάμερα, με καμία μέτρηση. Το επιστημονικό συμπέρασμα θα βγει από την κάμερα και όχι οπτικά, ναι, καμία αντίρρηση! Αλλά θα βγει, ΑΡΓΟΤΕΡΑ! Την στιγμή που το φαινόμενο λαμβάνει χώρα, εγώ προσωπικά έχω επιλέξει να το θαυμάζω οπτικά, και η εικόνα που τελικά μου αφήνει, είναι κάτι που δεν μεταφέρεται εύκολα με τα λόγια. Αναφέρομαι στα 2 αμοιβαία φαινόμενα του Δία στις 12/8/2009. Το τηλεσκόπιο είχε στηθεί για την φωτογράφιση των Περσείδων, αλλά η υγρασία ήταν τόση που προτίμησα να δω τα φαινόμενα αυτά. Ήξερα τι ακριβώς επρόκειτο να δω: Ολική έκλειψη της Ευρώπης από τον Γανυμήδη και στη συνέχεια η αντίστοιχη απόκρυψη!! "Όλικη έκλειψη δορυφόρου και στη συνέχεια απόκρυψή του;; Κάτι δε πάει καλά εδώ! ", σκέφτηκα. Η απάντηση δεν θα αργούσε να έρθει.. Σε αναμονή λοιπόν των φαινομένων αυτών, είχαμε στρέψει τα τηλεσκόπια στον Δία, και περιμέναμε... Χωρίς κάμερες, χωρίς χρονόμετρα, απλά προς τέρψη των ματιών μας! Η ιδανική συνταγή, δηλαδή! Η επιλογή του προσοφθαλμίου γνωστή: Nagler 7mm. Υπήρξαν στιγμές που το seeing έφτιαχνε πολύ και πανέμορφες λεπτομέρειες στις ζώνες του πλανήτη, γίνονταν εξαιρετικά διακριτές. "Αναμένεται διάβαση κάποιου δορυφόρου", είπα! Να και κάτι που δεν το είχαμε στο πρόγραμμα και γιαυτό δεν γνωρίζαμε ποιος δορυφόρος ήταν. Τι σημασία είχε.... Αρκέστηκα να βλέπω την σχεδόν ανεπαίσθητη κίνηση του δορυφόρου ως προς τον πλανήτη και να περιμένω πότε θα διαβεί τον δίσκο.. Σχεδόν τον είχε αγγίξει... Τότε είδαμε ένα μαύρο μικρό δίσκο να βρίσκεται κολλητά στον δορυφόρο, την στιγμή που αυτός άγγιζε τον δίσκο του Δία. Βιαστήκαμε να εξηγήσουμε το μαύρο αυτό σημείο σαν αποτέλεσμα διάθλασης λόγω της ατμόσφαιρας ( του Δία! «Μόνο αν ο Δίας είναι σε αντίθεση δικαιολογείται τέτοια ευθυγράμμιση δορυφόρου-σκιάς -Δία», είπα. Ο Γιάννης επιβεβαίωσε ότι τις επόμενες μέρες επίκειται αντίθεση του Δία! Το φαινόμενο που εξελισσόταν μπροστά μας ήταν πρωτόγνωρο: Είχα ξαναδεί διάβαση δορυφόρου, αλλά όχι όσο ο Δίας βρισκόταν σε αντίθεση. Η συγκυρία αυτή έδινε μια εικόνα εντελώς ξεχωριστή. Μια εικόνα τόσο οξεία, τόσο λεπτεπίλεπτη, τόσο «ευαίσθητη» οπτικά, που δεν θα άφηνε περιθώρια σε κανένα τεχνικό μέσο να αποτυπώσει αυτή τη λεπτομέρεια που έβλεπα έτσι. Ακριβώς την στιγμή που το «σύστημα» δορυφόρος-σκιά ακουμπούσε τον Δία, η συνολική εικόνα που έβλεπα πήρε τρισδιάστατη μορφή! Όχι! Το μαύρο εκείνο δισκάκι δεν ήταν χαρακτηριστικό της επιφάνειας του πλανήτη! Ήταν η σκιά του δορυφόρου που έβλεπα να βρίσκεται μισός έξω και μισός μέσα στον πλανητικό δίσκο. Ναι! Η εικόνα ήταν τρισδιάστατη, για πρώτη μου φορά κατά μιας πλανητικής παρατήρησης! Άρχισα να φαντάζομαι τον Ήλιο ακριβώς πίσω μου, κατά απόλυτη «κοσμική» ευθυγράμμιση με την Γη μου και τον Δία απέναντι! Και τσουπ! Νάτος και ο δορυφόρος! Ευθυγράμμιση είπα;;; Νάτη και η σκιά του κολλημένη πάνω του! Είναι εξαιρετικό συναίσθημα να αντιλαμβάνεσαι την Ουράνια Μηχανική μπροστά στα μάτια σου.. Και τα καλύτερα έρχονται! Ο άγνωστος σε εμάς δορυφόρος είχε εισέλθει για τα καλά στον πλανητικό δίσκο, αφήνοντας πλέον μόνο την σκιά του ορατή σε αυτόν… Η ώρα για τα αμοιβαία, πλησίαζε.. Ούτε την ακριβή ώρα του πρώτου αμοιβαίου δεν ήξερα! Τα είπαμε αυτά: Μάτι! Είχα ξεχωρίσει τον Γανυμήδη που θα σκίαζε πλήρως την μικρούλα Ευρώπη. Οι 2 δορυφόροι είχαν πλησιάσει πάρα πολύ κοντά!!! Όσο περίμενα την έκλειψη, σκεφτόμουν: Γιατί να συμβεί απόκρυψη δορυφόρου από έναν άλλον, ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ την αντίστοιχη έκλειψη;;;; Η απάντηση στο ερώτημα, είχε δωθεί πριν λίγα λεπτά από την διάβαση που προηγήθηκε.. Ναι φίλοι μου! Σωστά καταλάβατε! Πάλι η αντίθεση του Δία ήταν το μυστικό! Η ευθυγράμμιση Ηλίου-Γης-σκιάς του Γανυμήδη-Ευρώπης, ήταν απλά και ευθυγράμμιση μεταξύ Ηλίου-Γης- Γανυμήδη- Ευρώπης. Γιαυτό η έκλειψη και η αντίστοιχη απόκρυψη συνέβησαν σχεδόν ταυτόχρονα! Η γεωμετρία του χαρτιού μας, βρίσκει την απλούστερη εφαρμογή της στον αιώνιο χορό του γίγαντα Δία και των δορυφόρων του! Θα γινόμασταν μάρτυρες ενός απλού κοσμικού μαθήματος γεωμετρίας!!! Η αρχή της έκλειψης πλησίαζε! «Φωτογραφικές» ματιές στην Ευρώπη, ώστε να γίνει γρήγορα αντιληπτή η μείωση της λαμπρότητάς της! «Ναι! Ξεκίνησε!» Αναφωνήσαμε οι «οπτικοί» Στέλλα και εγώ! Θα χαρακτήριζα μάλλον γρήγορη την μείωση λαμπρότητας! Ο Γανυμήδης είχε πάρει την εσωτερική, όπως θα έλεγε και ο φίλος Βαγγέλης! Ήταν συγκλονιστικές οι στιγμές! Η Ευρώπη έχανε πολύ πλέον σε φως! Πάρα πολύ! «Δε θα προλάβει να βγει από την έκλειψη!!! Είναι τόσο κοντά στον Γανυμήδη, που θα βγει κατευθείαν από την απόκρυψη!!», φώναξα! Πλέον, δεν διέκρινες παρά μόνο ένα ίχνος από την Ευρώπη! Απίστευτο! Βλέπαμε έκλειψη δορυφόρου! Η Ευρώπη χανόταν μπροστά στα μάτια μας! «Χάθηκε!» Είπε η Στέλλα! «Όχι, φαίνεται ακόμα, ελάχιστα, πολύ δύσκολα.» απάντησα! Στιγμές μετά, χάθηκε και από τα μάτια μου… «Θα βγει από την άλλη μεριά, από την απόκρυψη», επανέλαβα! Πού να ξερα…….. Κι’όμως! Βρήκε το περιθώριο να «παίξει» μαζί μας η Ευρώπη και να επανεμφανιστεί από την σκιά του Γανυμήδη, χωρίς ακόμα να έχει αποκρυφθεί! Οι 2 δορυφόροι είχαν σχηματίσει ένα «8» λοξό, δείχνοντάς μας ότι η απόκρυψη δεν θα ήταν πλήρης! Το «8» δεν άργησε να μετατραπεί σε μια τελεία, εμφανώς μεγαλύτερης διαμέτρου από τους 2 δορυφόρους. Δε μπόρεσα να διακρίνω κάποια αλλαγή στη λαμπρότητα, δε θυμάμαι. Όταν οι 2 δορυφόροι είχαν πλέον αλλάξει μεριές (!) παρατήρησα κάτι απρόσμενο: Επικεντρώθηκα στην Ευρώπη και διέκρινα ένα πολύ αμυδρό, αλλά εμφανές και πανέμορφο γαλαζωπό χρώμα!!! Φυσικά στην αρχή το πέρασα για ιδέα μου, αλλά είχα την χαρά να το επιβεβαιώσω πολλές φόρες! Η χαρά μου ήταν ανείπωτη και προκάλεσα να το επιβεβαιώσει και η Στέλλα, πράγμα που έκανε!! Πολλοί ξέρουμε ότι ο φλοιός της Ευρώπης είναι κατάλευκος, λόγω των πάγων που περικλείουν την επιφάνειά της. Το γαλαζωπό χρώμα που είδαμε ίσως να ήταν αποτέλεσμα του εγκεφάλου, λόγω της τάσης του να ενισχύει τα χρώματα αντικειμένων όταν βρίσκονται δίπλα σε αντικείμενα «αντίθετου» χρώματος! Ανάλογο φαινόμενο συμβαίνει και στα διπλά άστρα χρώματος κόκκινου-μπλε. Πάντως ήταν κάτι που μεταξύ των άλλων, σημάδεψε αυτό το θαυμάσιο ταξίδι μας στον Δία, εκείνη την υγρή νύχτα! Ποια κάμερα μπορεί να δώσει αυτές τις ντελικάτες εικόνες που έμειναν στη μνήμη μας;;

Συγχαρητήρια σε όλα τα μέλη της ΑΕΣ που συνέβαλαν στην οργάνωση αυτής της απολύτως επιτυχημένης εκδήλωσης!!! Μακάρι να μπορούσα να ερχόμουν και εγώ, αλλά μόλις σήμερα αρχίσα να συνέρχομαι από την (ικαριώτικη) ίωση!!! Πάντα τέτοια και καλή συνέχεια!

Η τιμή 200 δεν διευκρινίζεται αν αναφέρεται στην λεγόμενη ZHR, δηλαδή στον αριθμό των μετεώρων ανά ώρα που φαίνονται όταν το ακτινοβόλο σημείο βρίσκεται στο ζενίθ υπό άριστες συνθήκες και εντελώς σκοτεινό ουρανό. Πάντως, το ακτινοβόλο σημείο στον Περσέα μεσουρανεί σε ύψος 70 μοιρών περίπου στις 6:25, οπότε θα έχει ήδη αρχίσει να φωτίζει. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορέσουμε να έχουμε το ακτινοβόλο σημείο στην ιδανική θέση πριν την έναρξη του αστρονομικού λυκαυγούς. Αν δεχτούμε ότι το 200 αναφέρεται στην τιμή ZHR και λάβουμε υπόψη την Σελήνη και το χαμηλότερο ύψος του ακτινοβόλου σημείου κατά το οποίο ακόμα δεν θα έχει αρχίσει να φωτίζει στα ανατολικά, τότε θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον η οπτική παρατήρηση του φαινομένου, με σκοπό μια αποτίμηση του μέγιστου ωριαίου αριθμού μετεώρων, με τα δεδομένα και τις συνθήκες αυτές!

Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πάνω απο 200 μετέωρα την ώρα! http://www.spaceweather.com/ http://science.nasa.gov/headlines/y2009/31jul_perseids2009.htm

Βασίλη, η εικόνα του σημερινού APOD αξίζει χίλιες λέξεις και η περιγραφή σου, 1000 εικόνες, διότι απλά "πάτησες" πάλι το PLAY της μνήμης όσων είχαν την τύχη να βρεθούν εκεί και της φαντασίας όλων εκείνων που θα ήθελαν να βρεθούν!

Το καλό που τους θέλω, Βαγγέλη! Θα θυσιάσω μια απόκρυψη αστεροειδή και ένα "ολικό" αμοιβαίο του Δία, για χάρη τους! Ο κύριος eclipse Ευφραιμίδης θα περάσει δύσκολες στιγμές αν το τηλεσκόπιό του είναι διαθέσιμο για οπτική πρατήρηση... Λυπάμαι!

Εντάξει κύριε Σοφολόγη μας! Το καταλάβαμε ότι η έκλειψη του Καστελλόριζου ήταν η μητέρα, κόρη, πεθερά, γιαγιά όλων των εκλείψεων! Συνεχίζουμε όμως να περιμένουμε να σας δούμε σε κάποια από τις προσεχείς! Δε γλυτώνετε έτσι!

Βασίλη, θα παρακολουθήσεις καθόλου το φαινόμενο; Δείτε λίγο εδώ Θα προσπαθήσω να το καταγράψω για 3 νύχτες με την μηχανή σε piggyback. Απαιτείται "μονιποποίηση" του τηλεσκοπίου και της μηχανής και αυτό είναι ενα σοβαρό θέμα. Ελπίζω να βρούμε λύση για την ασφάλεια του εξοπλισμού. Το έχει επιχειρήσει κανείς;

Έτσι είναι Μπάμπη! Ού μπλέξεις!

Η παρατήρηση έγινε από το Mauna Keratea με πολύ καλή παρέα! Μεγέθυνση 171Χ με νευτώνιο 8". Η εικόνα ήταν σχεδόν κρυστάλλινη, εκτός από κάποιες στγμές που το seeing χαλούσε. Το αστέρι ήταν γαλαζωπό και σημειακό, δείγμα του πολύ καλού collimation που είχα κάνει ως συνήθως (ήδη πήρα παραγγελίες για 2 ευθυγραμμίσεις σε τηλεσκόπια φίλων)! Σε γρήγορα τηλεσκόπια, η χρέωση είναι 30% επιπλέον... Παρατήρησα μια αναλαμπή λίγα δευτερόλεπτα μετά την αρχική απόκρυψη, μετά από την οποία ξαναχάθηκε, χωρίς να ξαναεμφανιστεί, παρά το γεγονός ότι συνεχίσαμε να το παρακολουθούμε για 8 λεπτά περίπου. Δεν άντεξα να κάτσω μέχρι την επανεμφάνιση. Όχι ότι άντεξαν οι άλλοι δηλαδή...

Ας βάλω και εγώ μια φωτογραφία από τα επινίκια. Οι "μαύροι"

Εύγε σου Τηλέμαχε!!

Θέμη, μέρα με την μέρα μάς αφήνεις όλο και περισσότερο άφωνους! Καλή συνέχεια για την οποία δεν αμφιβάλλω καθόλου! Ωραίος!!!

Καλή η φωτογραφία, αλλά το άβατάρ σου με έστειλε πρωί πρωί! Μπράβο σας!!!!

Ωραία δώρα κάνει ο θείος! Με γεια! Λέω να παραγγείλω ένα γιλέκο!

Πέρασε κιόλας μια βδομάδα. Μέρα με τη μέρα γίνομαι και περισσότερο χαρούμενος. Ο λόγος προφανής: Συνειδητοποιώ σιγά σιγά αυτό που είδαμε εκεί. Μέχρι την 22/7 δεν είχε περάσει διάστημα μεγαλύτερο μερικών μόνο ωρών χωρίς να φέρω στο μυαλό μου τον λόγο που είμασταν όλα αυτά τα άτομα στην άλλη άκρη της Κίνας. Οι υπεβολικές δηλώσεις από μέρους μου δεν έλειπαν, σχετικά με τις δραστηριότητες που είχαμε πριν την 22/7. Ο Γιάννης ξέρει πολύ καλά τι λέω. 3 μέρες πριν, η σκέψη μου ήταν αποκλειστικά στις προγνώσεις. Δεν έδινα μεγάλη σημασία στους τόπους επισκέψεων, με εξαίρερη το Shanghai World Financial Center όπου είχαμε την χαρά να γνωρίσουμε από κοντά τον Bασίλη! Σίγουρα ήταν από τις πιο ευχάριστες στιγμές στην Σαγκάη. 2 μέρες πριν, ο Βαγγέλης και εγώ θελήσαμε να επισκευτούμε την Dishoui Lake, για μια αναγνώριση του χώρου. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να κάνω ένα ταξίδι 1,5 ωρών μόνο για να δω ένα χώρο που ήδη ξέραμε πως ήταν νεόχτιστος και να θυσιάσω πολύτιμες ώρες σε άλλα μέρη της Σαγκάης. Δεν σας κρύβω όμως ότι είχα μια κρυφή ανησυχία μέσα μου, σχετικά με την προσβασιμότητα του χώρου, διότι είχα διαβάσει ότι εκεί ήδη χτίζεται μια "νέα πόλη", η λεγόμενη "Lingang New City". Δε ξέρω, αλλά αυτό με είχε κάνει να ανησυχήσω μήπως και συναντούσαμε παντού γιαπιά και φορτηγά.. Η απάντηση της κινέζας οδηγού μας ότι δεν έχει ξαναπάει στο σημείο εκείνο, με έκανε να συμμεριστώ την αγωνία του Βαγγέλη και τελικά να πάμε να δούμε τι παίζει.... 82 χιλιόμετρα από το ξενοδοχείο και 1,5 ώρα ταξίδι. Φτάσαμε νύχτα, αλλά μπορούσα να αναγνωρίσω αρκετά σημεία που είχα δει από το Google Earth. Εκείνη την στιγμή άρχισα να συνειδητοποιώ πόσο κοντά πλέον είχαμε φτάσει στο όνειρο. Απείχαμε λιγότερο από 36 ώρες... Την επόμενη νύχτα χτυπά την πόρτα του δωματίου ο Αντώνης. Δεν είχε το γνωστό και αμίμητο χιουμοριστικό ύφος! Μου φάνηκε αρκετά νευρικός, ανήσυχος...κάπως... "Η Σαγκάη αποκλείεται να δει έκλειψη. Έχονται καταιγίδες από τα βόρεια, και αφήνουν την δυτική περιοχή σχετικά καθαρή, με πιο "καθαρή" πόλη, την Wuhan! Όλη η εδώ περιοχή, και τα νοτιότερα θα σκεπαστούν. Μόνη λύση, η μετακίνηση με οποιοδήποτε μέσο προς τα δυτικά"! Τά'χασα! Έπρεπε να μάθουμε πότε ήταν η γρηγορότερη πτήση για Wuhan και στη συνέχεια να ετοιμαστεί όλη η ομάδα μας να μετακινηθεί από την Σαγκάη το γρηγορότερο. Αλλά μάταια! Η αμέσως επόμενη πτηση για Wuhan ήταν σε 50 λεπτά και δεν είχε καν ενημερωθεί το γκρουπ ! Έσχατη λύση ήταν να καλέσουμε αμέσως την Lin για να μας στείλει το λεωφορείο μας και να μεταβούμε εκεί οδικώς με ολονύχτιο ταξίδι! Η απάντηση της Lin, μετά από συνεννόησή της με τον οδηγό, ήταν αποκαρδιωτική: Το ταξίδι θα διαρκούσε 18 ώρες!!! Ήταν προφανές ότι δεν προλαβαίναμε! Μετά από αλλεπάληλα τηλεφωνήματα, της προτείναμε να κατευθυνθούμε δυτικά για 7 ώρες και όπου μας βγάλει. Αρκούσε να απομακρυνθούμε από τη Σαγκάη και την ευρύτερη περιοχή!! Η απάντησή της ήταν πάλι αναπάντεχη: Δεν υπήρχε κανένας διαθέσιμος οδηγός να κάνει ένα τόσο μακρινό ταξίδι εκείνη την ώρα! Δε μας έμενε άλλη επιλογή παρά να συνεχίσουμε το πρόγραμμα ως είχε. Ειλικρινά δε ξέρω αν κάποιος από την ομάδα διατήρησε τις ελπίδες του μετά από αυτές τις προσπάθειες που έγιναν για μετακίνηση. Εγώ τις διατήρησα πάντως. Έπρεπε να κοιμηθούμε νωρίς. Όλη μέρα ήμασταν στο πόδι και δεν είχαμε κοιμηθεί καθόλου. Δυστυχώς όμως από τις 00:30 δεν κατάφερα να κλείσω μάτι. Το ξημέρωμα της 22/7 μας βρήκε όλους έτοιμους στο πούλμαν για την λίμνη. 5πμ ξεκινήσαμε. Το πρωινό που μας δώθηκε στο χέρι, αφού το εστιατόριο δεν είχε ανοίξει ακόμα, ήταν σχεδόν αστείο, αλλά με άφησε αδιάφορο. Αλλού κοιτούσα εγώ... Μπήκα στο πούλμαν και αμέσως το βλέμμα μου καρφώθηκε ψηλά.. Μια ασπρίλα, μια μουντίλα ομοιόμορφη που δε ξεχώριζες τίποτα... Έμεινα σιωπηλός. Λίγα λεπτά αργότερα ηρέμησα και κοιμήθηκα.. Όταν φτάσαμε στη λίμνη, ο ουρανός είχε απλώς φωτίσει περισσότερο, χωρίς καν να μπορούμε να καταλάβουμε πού ήταν ο ήλιος! Στο σημείο παρατήρησης, οι περισσότεροι ξεκίνησαν να στήνουν τον εξοπλισμό τους. "Πώς μπορούν να στήνουν με αυτό το χάλι από πάνω τους..." σκέφτηκα. Τους κοιτούσα και απορούσα με όλους. Εγώ είχα μόνο ένα τρίποδο και μια κάμερα, κι όμως δεν είχα την παραμικρή διάθεση να τα στήσω. Έβλεπα απλώς πόσο τεράστια ήταν αυτή η τεχνητή λίμνη και προσπάθησα να απολαύσω λίγο την ησυχία που επικρατούσε εκεί. Η ώρα είχε πάει 8 και επιτέλους αποφάσισα να στήσω τον λιτό εξοπλισμό μου. Τώρα που τα θυμάμαι, ειλικρινά μετανιώνω για την συμπεριφορά μου αυτή, όχι γιατί τελικά είδαμε την έκλειψη, αλλά γιατί όποια και να ήταν η έκβαση, θα ήταν άδικο να μην ζούσα εκείνες τις στιγμές όπως πραγματικά τους άξιζε. Είχαμε ταξιδέψει τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα, με τόσες στερήσεις και κόπους και όφειλα να ζήσω τις στιγμές με όλα τα παιδιά, έστω κι αν δεν βλέπαμε ούτε στιγμή απ’το φαινόμενο. Αν απλώς είχα προσπαθήσει να συλλογιστώ σε ποιο σημείο της Γης βρισκόμασταν όλοι εμείς εκεί, θα είχα λογικευτεί. Τώρα πρέπει να συλλέξω υλικό των ετοιμασιών από άλλους φίλους, επειδή εγώ δεν έχω τραβήξει ούτε μισή φωτογραφία! Λάθος, λάθος, λάθος!!! Το ρολόι του Βαγγέλη σήμανε το C1, αλλά δεν βλέπαμε τίποτα. Δεν έβγαζα άχνα. Δεν ήθελα, ούτε μπορούσα να πω τίποτα. Ο Βαγγέλης όμως είχε την δύναμη, το χιούμορ, δε ξέρω πώς να το χαρακτηρίσω, και να πει, σαρκάζοντας την στιγμή: "Βλέπετε όλοι την πρώτη επαφή;;;;" Έσκασα ένα πικρό χαμόγελο, απορώντας για άλλη μια φορά... Κάποια στιγμή, λίγα λεπτά αργότερα, τα σύννεφα αραίωσαν και αποκάλυψαν επιτέλους τον εκλειπτόμενο Ήλιο!! "Φαίνεται! Φαίνεται!! Ώρα 12:30." Φόρεσα τα γυαλιά και η πρώτη επαφή με το όνειρο ήταν ορατή!!! Δεν ήταν ολόκληρος ο ηλιακός δίσκος!! Ήταν η Σελήνη που σκέπαζε ένα μικρό μέρος του. Έπρεπε να πιστέψω επιτέλους σε ένα θαύμα. Ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν ήξερα αν έπρεπε να ελπίζω για την τελική έκβαση. Τα γκρίζα σύννεφα που κινούνταν από τα βόρεια δεν άφηναν περιθώρια αισιοδοξίας. Είπα σε κάποιον (δε θυμάμαι σε ποιον) : "θα ξανακλείσει. Κοίτα τι έρχεται από βόρεια. Ακριβώς όπως και στις προγνώσεις". Και πράγματι, ξανάκλεισε...... Και έκλεισε πολύ! Με γκρίζα, σκουρότερα σύννεφα… Πολλοί είχαν ήδη απομακρυνθεί από τον εξοπλισμό τους. Δεν άργησα να το κάνω και εγώ, με έντονη την πεποίθηση ότι θα την χάσουμε. Είχαμε μαζευτεί γύρω από τον Ευφραιμίδη και αρχίσαμε τις πλάκες. «Τουλάχιστον θα δούμε το σκοτάδι», λέγαμε. Είχα ξαπλώσει κάτω και έβλεπα τα σύννεφα να περνάνε από πάνω μας, χωρίς πλέον να περιμένω τίποτα. Τα αστεία έδιναν κι έπαιρναν! «Παιδιά, προσέχτε μη βρέξει κιόλας!», είπα. Πράγματι όμως το σκοτάδι ήταν έντονο πλέον. Κάτι δε πήγαινε καλά εκεί πάνω!! Τα σύννεφα ήταν πολλά, αλλά όχι τόσο πυκνά, ώστε να δικαιολογούν τόσο σκοτάδι παντού!! Οι συνήθεις εικόνες που έχουμε για τα σύννεφα, όταν υπάρχει τόσο σκοτάδι γύρω μας, δεν έχουν είχαν θέση εκεί! Κάτι άλλο συσκοτίζει τα πάντα! Και ο αέρας. Δυνάμωνε! Μπορούσαμε πλέον να νοιώσουμε την θερμοκρασία να έχει πέσει τουλάχιστον 10 βαθμούς! Η εικόνα των κυμάτων στο νερό της λίμνης, μέσα στο ημίφως θα μου μείνει αξέχαστη! Δύο λεπτά πριν την ολικότητα μας βρήκαν να κοιτάμε όλοι ψηλά. Γνώριμες φωνές από παντού, από όλο των γύρω χώρο, από όπου είχαμε σκορπιστεί: «Ανοίγει, ανοίγει», «ο μηνίσκος, φαίνεται ο μηνίσκος»! Δε θυμάμαι πώς , από ξαπλωμένος, βρέθηκα ξανά δίπλα στη μηχανή μου! Έπρεπε να τα κάνω όλα από την αρχή! Καδράρισμα, εστίαση, ρυθμίσεις. Μονολογούσα μέσα στο σκοτάδι, διάφραγμα τόσο, και το C2 πλησίαζε και θα φαινόταν! Εστιακή τόση, και το C2 πλησίαζε και θα φαινόταν! ISO τόσο, και το C2 πλησίαζε και θα φαινόταν! Bracketing τόσο, και το C2 πλησίαζε και θα φαινόταν! Πάτημα κλείστρου!! 10 δευτερόλεπτα χρονοκαθυστέρηση και μετά το μαγικό κλικ!!! 9, 8, 7…. Άντε γαμώτο σου τελείωνε, σκεφτόμουν….5, 4…. Το βλέμμα μου καρφωμένο ψηλά! Η στιγμή του πρώτου diamond ring!!! Δεν φάνηκε καλά, λόγω νεφών, αλλά το μυαλό μου στη μηχανή: 2, 1…. Κλικ!!! «Φτουουουουου»!! Δε το πρόλαβα!! Είχα ξαναδεί πολλές εκλείψεις στο παρελθόν και έπρεπε να προλάβω να σετάρω την μηχανή, διότι έπρεπε να την φωτογραφίσω και ΟΧΙ να την δω!! Λάθη, λάθη, λάθη!! Το σκοτάδι είχε πέσει παντού βαθύ!!! Κοίταξα γύρω μου!! Οι γερανοί των οικοδομών ξεχώριζαν πλεόν μόνο από τα φώτα τους! Μη χάσουν οι Κινέζοι και μείνει η δουλειά του πίσω!!! Το ταραγμένο νερό στη λίμνη!!! Πιο σκούρο, πιο απόκοσμο!! «Μα, πώς σκοτείνιασε έτσι ο ουρανός, πώς είναι έτσι το νερό;» Θα ρωτούσε κάποιος! Μόνο αν κοιτούσε ψηλά, θα έπαιρνε απάντηση. Εγώ έπρεπε να εστιάσω πάλι όμως!! Προσπάθησα να εστιάσω αυτόματα. Μάταια! Τόσο το σκοτάδι, που η μηχανή δε τα κατάφερε. Liveview και 10Χ!! Και τα δευτερόλεπτα περνούσαν! Εστιάζω χειροκίνητα. Κλείστρο! Καθυστέρηση 10 δευτερολέπτων! «Μέτρα όσο θες», είπα. Ξανακοιτάζω γύρω μου, πίσω μου, πάνω μου! Είδα το στέμμα με γυμνό μάτι και όλο το σκηνικό μαζί! Πάλι την λίμνη, τους φωτισμένους γερανούς. Στράφηκα πάλι στην μηχανή. Κόλλησα το μάτι μου στο φύλλο που είχα για τις ρυθμίσεις της μηχανής: Δεν έβλεπα σχεδόν τίποτα. Διάβαζα το κείμενο σχεδόν γράμμα-γράμμα! Και τα δευτερόλεπτα περνούσαν!! Το ρολόι μου σήμανε το κέντρο της ολικότητας. «Είμαστε στο κέντρο», φώναξα! Ακούστηκα τόσο αδύναμος… Δε ξέρω γιατί.. Οι φωνές, η ένταση των στιγμών… «Θα σας πω για το C3, 2 λεπτά πριν», είπε ο Βαγγέλης! Έπρεπε να περάσω τις ρυθμίσεις στη μηχανή για το C3! Τά’χασα! Δεν έβλεπα τίποτα.. Κολλημένο το μάτι στο χαρτί..Και τα δευτερόλεπτα περνούσαν! Ώσπου το παράτησα.. Έπρεπε να θαυμάσω το δεύτερο ring, με κάθε «τίμημα»! Η μεγάλη στιγμή είχε σχεδόν φτάσει! Τα Bailey's Beads ήταν εμφανή σαν μια αμυδρή ροζ γραμμή που ακολουθούσε το περίγραμμα της Σελήνης. Ώσπου το δεύτερο diamond ring κάνει την φαντασμαγορική εμφάνισή του! Εδώ τα λόγια τελειώνουν φίλοι μου! Στέμμα, diamond ring, Bailey’s Beads, όλα ορατά σε έναν άνευ περιγραφής καμβά χρωμάτων και λάμψεων!! Δεν έχω ξαναδεί διαμαντένιο δακτυλίδι, αλλά έχω λόγο να πιστεύω ότι αυτό εξελίχθηκε πολύ αργά!! Για άλλη μια φορά δεν έβγαζα λέξη. Δεν αντέδρασα καθόλου. Ήταν από τις στιγμές που σου κόβεται η ανάσα, η μιλιά, απλά δεν αντιδράς. Τα μάτια «φωτογραφίζουν» τις μοναδικές αυτές στιγμές και αυτό αρκεί! Η επόμενη κίνησή μου ήταν να κοιτάξω πίσω και αριστερά μου. Κοιτούσα σαν χαζός τα παιδιά με τα καναρινί μπλουζάκια να αγκαλιάζονται μέσα σε κραυγές ενθουσιασμού και ξαναφόρεσα να γυαλιά μου να δω την Σελήνη να ΄χει απομακρυνθεί κι άλλο. Ξανακοίταξα γύρω μου. Παντού κραυγές και αγκαλιές! Ξαφνικά ένοιωσα κάποιον να με αγκαλιάζει, να με φιλάει και να μου λέει: «Ήταν απίστευτο, ήταν ατέλειωτο. Το κοιτούσα και δεν τελείωνε!» Ήταν ο Λεωνίδας. Ήταν δακρυσμένος. Έκατσα κάτω και προσπάθησα να μαζέψω όλες αυτές τις εικόνες και τα συναισθήματα που με κυρίευαν όταν φτάσαμε στη λίμνη.. Τα συναισθήματα που είχα καθ’ όλη την εξέλιξη του φαινομένου… Δεν ήταν εύκολο. Δεν άργησα να δακρύσω και εγώ… Λίγο αργότερα, ο ουρανός έκανε αυτό που ήθελε, αλλά ανέβαλλε, ίσως γιατί μας λυπήθηκε: Έριξε μια βροχή που απλά την απολαύσαμε!! Έτσι... Για το άχτι!!! Λυπήθηκα μόνο για τον Ηλία, που έμεινε στη Σαγκάη! Στιγμή όμως δεν έχασε το χιούμορ του. Αν ήμουν στη θέση του, δε ξέρω τι θα έκανα!! Ηλία να είσαι καλά! Το ταξίδι αυτό ήταν όνειρο ζωής για μένα. Μπορεί να μην είδαμε την έκλειψη έτσι όπως θα την θέλαμε, αλλά την ζήσαμε σε όλο της το μεγαλείο! Βασικά, χάσαμε τους πλανήτες, το χρώμα του ουρανού και κάποιο μέρος του στέμματος. Όλα τα άλλα, ήταν εκεί!! Ήταν εκεί και μας έλεγαν «Θαυμάστε με την ψυχή σας αυτό για το οποίο κοπιάσατε τόσο, αυτό το οποίο ονειρευόσασταν»! Εγώ θα ακολουθήσω αυτή τη συμβουλή. Και θα ζήσω την επόμενη έκλειψη με όλες τις στιγμές της. Γιάννη, Λεωνίδα, Βαγγέλη, Αντώνη, Στέλλα, Κυριακή, Νίκο, Κίμωνα, Γιώργο, Χριστίνα, Ηλία και όλα τα υπόλοιπα μέλη της παρέας, σας ευχαριστώ!

Ώπα ώπα! Πόσο μακριά δηλαδή; Μήπως στη Χιλή ας πούμε;;;

Λίγες ώρες πριν την αναχώρηση για Μόναχο. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φίλους για τις ευχές τους και να ευχηθώ και εγώ σε όλους καθαρούς ουρανούς! Τα λέμε παίδες!

ναι αλλά μετά το λούκι του στήσιμου!

Κατερινάκι, Εvian "αλά Ντένη Μαρκορά" κάνει; Θα προμηθευτώ "ανάλογη" ποσότητα!