Μπορεί ο τίτλος να είναι ασυνήθιστος, αλλά το πρόγραμμα είχε Κριό και Μονόκερο. Είχα τόσο καιρό να παρατηρήσω που ένοιωθα ότι είχα χάσει την επαφή!! Οι στόχοι που κατάφερα να δω στον Κριό είναι λίγοι, γιατί είχα αρκετές αποτυχίες. Όλοι οι γαλαξίες που είδα βρίσκονται γύρω από τον "1" του Κριού. Ένα πολύ όμορφο και στενό διπλό, αποτελούμενο από το πρωτεύον αστέρι χρώματος πορτοκαλί και ένα δευτερεύον χρώματος γαλάζιου! Ξαφνιάστηκα από την ομορφιά του! Δίπλα από το διπλό αυτό, είναι ένα άλλο αστεράκι, μεγέθους 8,5. Δυστυχώς όμως κανένα άλλο αστέρι δεν υπάρχει στον χάρτη σε ακτίνας σχεδόν 1 μοίρας και αυτό καθιστά πολύ δύσκολη την εύρεση των γύρω γαλαξιών, οι οποίοι είναι και πολύ αμυδροί. Ο NGC697, μεγέθους 12,0ν και SB13,7 βρίσκεται και αυτός στην μέση του πουθενά. Έπρεπε να σχηματίσω νοητό τρίγωνο με τα 2 μοναδικά αστέρια που είχα στη διάθεσή μου και να σαρώσω και...ό,τι πιάσω. Δεν άργησα να εκπλαγώ από την μαγευτική εμφάνιση του γαλαξία αυτού, μέσω πλάγιας όρασης. Είναι ένας καταπληκτικός edge-on και μάλιστα με σχεδόν μηδενική γωνία θέσης! Σίγουρα ο πρώτος γαλαξίας της βραδιάς ήταν και από τους πιο όμορφους! Τα καλύτερα έρχονται... Τα δύο μοναδικά αστέρια ήταν οι οδηγοί και για τον NGC680. Δεν είναι πολύ δύσκολος, 11,9ν, SB13,0. Δυτικά του και στο ίδιο πεδίο ο NGC678, εμφανώς μεγαλύτερος και πιο δύσκολος, 12,2ν και SB13,5. Ο NGC695 είναι ένας μικροσκοπικός γαλαξίας σε δύσκολο πεδίο, πάλι χωρίς αστέρια, που με τον Nagler 7mm φάνηκε πολύ δύσκολα. Μέγεθος 12,8ν, SB12,1. Ο Κριός είχε ήδη χαμηλώσει και στράφηκα στον Μονόκερο. Το Mel72 είναι ένα πολύ αμυδρό ανοιχτό σμήνος με ακανόνιστο σχήμα. Μόνο με τον Nagler 7mm φαινόταν ικανοποιητικά. Αλλά με τον Pentax 10mm έμπαινε στο πεδίο και ένα γειτονικό πολύ όμορφο κίτρινο αστέρι, έστω και αν το Mel72 γινόταν πιο δυσδιάκριτο. Το ClvdB85 πήγε να με τρελλάνει! Υποτίθεται ότι είναι ανοιχτό σμήνος. Μόνο αν είσαι βέβαιος ότι βρίσκεσαι στο σωστό σημείο, λες ότι το βλέπεις, όχι επειδή δε φαίνεται, αλλά επειδή δεν θυμίζει με τίποτα σμήνος. Πολύ αλλόκοτο. Δείτε εδώ και αν δείτε σμήνος, πέστε μου!! http://archive.stsci.edu/cgi-bin/dss_search?v=poss2ukstu_red&r=06+46+51.00&d=%2B01+18+54.0&e=J2000&h=30&w=30.0&f=gif&c=none&fov=NONE&v3= NG Το θέμα δεν ήταν εκεί. Ήταν να δεις το NGC2282, το νεφέλωμα ανάκλασης. Πολύ δύσκολα φάνηκε με πλάγια όραση και με Pentax10mm, σαν φωτεινό νέφος να περιβάλλει ένα μικρό τμήμα του ClvdB85. Συνεχίζουμε με τα νεφελώματα ανάκλασης για να πάμε σε ένα πεδίο που θα το χαρακτηρίζαμε σαν τον παράδεισό τους! 4 νεφελώματα ανάκλασης στο ίδιο πεδίο! Ένα μαγευτικό πεδίο που βλέποντάς στον στην αρχή, νόμιζα ότι θάμπωσε το προσοφθάλμιο, ειδικά με τα 2 τελευταία: vdB69: έκταση 2Χ2' Το αστέρι του οποίου το φως ανακλάται είναι 9mag και το νεφέλωμα ανάκλασης είναι αρκετά δύσκολο, αλλά καταπληκτικό. Μια πολύ αχνή άλως που δεν εξαλείφεται, όσο καλά και να εστιάσεις στο μητρικό αστέρι. Μαγευτικό! vdB68: έκταση 4Χ3'. Το μητρικό αστέρι είναι και αυτό 9mag και το νεφέλωμα ανάκλασης είναι παρόμοιο με αυτό της Μερώπης στις Πλειάδες!! Πάντως είναι ευκολότερο από το vdB69. NGC2170: έκταση 2Χ2'. Το μητρικό αστέρι είναι 9,5mag. Είναι πολύ πιο έντονο από τα 2 προηγούμενα και συμπληρώνει την ήδη καταπληκτική εικόνα του πεδίου μας. NGC2182: έκταση 2,5Χ2,5. Το μητρικό αστέρι είναι 9,0mag. Και αυτό εντονότερο από τα 2 πρώτα. Συμπληρώνει το καρέ του θαυμάσιου αυτού πεδίου μέσα από τον Pentax 10mm. Είχε αρχίσει να ξημερώνει. Δεν έμενε παρά να ρίξω μια ματιά στον Κρόνο να δω πώς φαίνεται τώρα. Μου θύμισε καπέλο που επιπλέει σε λίμνη. Πάντα εντυπωσιακός...