Δροσος Γεωργιος

Η Αποστολή 74 Επεκτείνεται σε Επτά καθώς η Επιστήμη Επιταχύνεται, Το επταμελές πλήρωμα της Αποστολής 74 διανύει την πρώτη πλήρη εβδομάδα του μαζί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μετά την άφιξη της αποστολής Crew-12 της NASA το Σάββατο . Το τροχιακό σεπτέτο συνεχίζει πλήρως τις εργασίες του σε προηγμένες διαστημικές επιστήμες και τη συντήρηση εργαστηρίων, καθώς η κουαρτέτα Crew-12 εξοικειώνεται με τις λειτουργίες του σταθμού.Τα μέλη του πληρώματος 12, Jessica Meir και Jack Hathaway της NASA, Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και Andrey Fedyaev της Roscosmos, ξεκίνησαν την αποστολή τους με μια εκτόξευση με ένα SpaceX Dragon την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου και προσδέθηκαν στο τροχιακό φυλάκιο μιάμιση ημέρα αργότερα. Μετά από μια τυπική αξιολόγηση ασφαλείας, η τετραμελής ομάδα του εμπορικού πληρώματος πέρασε το Σαββατοκύριακο και εργάστηκε μέχρι τη Δευτέρα αποσυσκευάζοντας επιστημονικά αντικείμενα και φορτίο από το Dragon και συνηθίζοντας τη ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Τα νέα μέλη του πληρώματος ξεκινούν επίσης τα προηγμένα ερευνητικά τους καθήκοντα προς όφελος των ανθρώπων που ζουν στη Γη και εκτός αυτής.Η Meir, στη δεύτερη διαστημική της πτήση, αντικατέστησε μια κάμερα μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny για να διερευνήσει τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημοπλοίου λόγω της εξάτμισης των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων . Η Hathaway, η οποία πέταξε για πρώτη φορά στο διάστημα, ετοίμασε εξοπλισμό που θα μετράει τον τρόπο με τον οποίο η θερμοκρασία σώματος ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα και στη συνέχεια εξέτασε τις λειτουργίες με το γάντι βιοεπιστημών της εργαστηριακής μονάδας Kibo με τη βοήθεια του μηχανικού πτήσης της NASA, Chris Williams .Η Adenot, η δεύτερη γυναίκα αστροναύτης της Γαλλίας που πέταξε στο διάστημα, αντάλλαξε υλικό υπολογιστή που υποστήριζε την έρευνα για την παρασκευή φαρμάκων στο διάστημα και στη συνέχεια ασκήθηκε για έρευνα , καθώς προηγμένος εξοπλισμός βίντεο παρακολουθούσε το μυοσκελετικό της σύστημα κατά τη διάρκεια της προπόνησής της σε μικροβαρύτητα. Ο Fedyaev, ο οποίος ταξίδεψε τελευταία φορά στο διάστημα τον Μάρτιο του 2023 με το Dragon για να συμμετάσχει στην Αποστολή 69 , άρχισε να εξερευνά πώς η αίσθηση ισορροπίας, ο προσανατολισμός και η γνωστική του λειτουργία, καθώς και η αναπνοή του, επηρεάζονται από τη ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.Ο Γουίλιαμς, ο οποίος βρίσκεται στον σταθμό από τον Νοέμβριο με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, ξεκίνησε την εβδομάδα βοηθώντας το Πλήρωμα-12 να εξοικειωθεί με το υλικό, τα συστήματα και τις διαδικασίες του σταθμού. Την Τρίτη, συνέχισε να βοηθά το νέο πλήρωμα να ξεπακετάρει το Dragon και στη συνέχεια διερεύνησε τη χρήση υπεριώδους φωτός ως μέθοδο απολύμανσης διαστημοπλοίων που αναστέλλουν την ανάπτυξη μικροβίων για την προστασία της υγείας του πληρώματος και του διαστημικού εξοπλισμού.Ο Διοικητής του Σταθμού Kud-Sverchkov και ο Μηχανικός Πτήσης Mikaev απεγκατέστησαν τον εξοπλισμό και ολοκλήρωσαν μια συνεδρία αυτοματοποιημένης φωτογράφισης της Γης που τραβήχτηκε σε διάφορα μήκη κύματος ενώ το πλήρωμα κοιμόταν. Στη συνέχεια, ο Kud-Sverchkov εργάστηκε σε εργασίες συντήρησης τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και υποστήριξης ζωής εντός της επιστημονικής μονάδας Nauka . Ο Mikaev εντόπισε και καταγράφηκε μια ποικιλία εξοπλισμού του σταθμού Roscosmos και στη συνέχεια διερεύνησε χρησιμοποιώντας εργαλεία με τεχνητή νοημοσύνη για να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του πληρώματος στο τροχιακό φυλάκιο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/17/expedition-74-expands-to-seven-as-science-speeds-up/ Ένας πύραυλος Falcon 9 της SpaceX που μεταφέρει το διαστημόπλοιο Dragon της εταιρείας εκτοξεύεται στην αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με τους αστροναύτες της NASA Jessica Meir, Jack Hathaway, την αστροναύτη της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) Sophie Adenot και τον κοσμοναύτη της Roscosmos Andrey Fedyaev, την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026. Ψαρόβαρκες και φώτα της πόλης/ Αλιευτικά σκάφη φωτίζουν την Αραβική Θάλασσα κατά μήκος της δυτικής ακτής της Ινδίας με πράσινα φώτα σχεδιασμένα για να προσελκύουν καλαμάρια, γαρίδες, σαρδέλες και σκουμπριά σε αυτή τη νυχτερινή φωτογραφία από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, σε τροχιά 259 μίλια πάνω από τη Γη στις 25 Δεκεμβρίου 2025.Η μελέτη του νυχτερινού φωτός προσφέρει μια μοναδική προοπτική για έρευνες σχετικά με τις ανθρώπινες συμπεριφορές, όπως η παρακολούθηση της επέκτασης των αστικών περιοχών ή η αξιολόγηση των διακοπών ρεύματος που προκαλούνται από φυσικές καταστροφές όπως οι τυφώνες, καθώς και για βιολογικές και οικολογικές μελέτες που διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο τα τεχνητά φώτα επηρεάζουν τη φύση.Τα μέλη του πληρώματος στο τροχιακό εργαστήριο έχουν δημιουργήσει εκατοντάδες χιλιάδες εικόνες της γης, των ωκεανών και της ατμόσφαιρας της Γης, ακόμη και της Σελήνης μέσω των παρατηρήσεων της Γης του πληρώματος . Οι φωτογραφίες της Γης καταγράφουν πώς ο πλανήτης αλλάζει με την πάροδο του χρόνου λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας και των φυσικών φαινομένων. Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες να παρακολουθούν καταστροφές και να αντιδρούν άμεσα στο έδαφος και να μελετούν φαινόμενα, από την κίνηση των παγετώνων έως την αστική άγρια ζωή. https://www.nasa.gov/image-article/fishing-boats-and-city-lights/

Η Σελήνη «τρέμει» δείχνουν νέες τεκτονικές μελέτες. Χαρτογραφήθηκαν για πρώτη φορά στο φεγγάρι πολλές κορυφογραμμές που συνδέονται με σεισμούς. Επιστήμονες του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν στην Ουάσινγκτον δημιούργησαν τον πρώτο χάρτη με ράχες που εκτείνονται στις τεράστιες πεδιάδες της Σελήνης και υποδηλώνουν τεκτονική δραστηριότητα η οποία πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη για την προσπάθεια επιστροφής της ανθρωπότητας στο φεγγάρι και μόνιμης εγκατάστασης εκεί.Οι ερευνητές του Ινστιτούτου δημιούργησαν τον πρώτο χάρτη των κορυφογραμμών στις αποκαλούμενες «σεληνιακές θάλασσες» που είναι μεγάλες σκοτεινές πεδινές εκτάσεις στη Σελήνη οι οποίες είναι ορατές ακόμα και με γυμνό μάτι από τη Γη. Παρά το όνομά τους δεν περιέχουν νερό και σχηματίστηκαν από αρχαίες ηφαιστειακές εκρήξεις, κατά τις οποίες λάβα πλημμύρισε τις λεκάνες που δημιουργήθηκαν από προσκρούσεις μεγάλων μετεωριτών πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.Η ανάλυση του χάρτη έδειξε ότι αυτές οι ράχες σχηματίστηκαν σχετικά πρόσφατα στην ιστορία του ουράνιου σώματος, η οποία ξεπερνά τα τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, και ότι είναι εκτεταμένες. Είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι η Σελήνη παράγει σεισμούς που προκαλούνται από διάφορους παράγοντες όπως τη βαρυτική έλξη της Γης, το εσωτερικό της και από προσκρούσεις μετεωροειδών. Ωστόσο ο νέος χάρτης αποκαλύπτει πιθανές νέες πηγές αυτών των δονήσεων. Οι επιπτώσεις και η πρωτιά Βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η προσπάθεια επιστροφής των ανθρώπων στη Σελήνη με ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία αλλά και ιδιωτικές εταιρείες να σχεδιάζουν επανδρωμένες αποστολές αλλά και δημιουργία βάσεων και άλλων εγκαταστάσεων στο φυσικό μας δορυφόρο. Η νέα μελέτη και η χαρτογράφηση θα πρέπει σύμφωνα με τους ειδικούς να ληφθεί υπόψη στην επιλογή τοποθεσιών προσσελήνωσης και δημιουργίας βάσεων ώστε να μην είναι σεισμικά ενεργές.«Αυτή η εργασία μας βοηθά να αποκτήσουμε μια πλήρη παγκόσμια εικόνα της πρόσφατης σεληνιακής τεκτονικής δραστηριότητας, γεγονός που θα οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση του εσωτερικού της, της θερμικής και σεισμικής ιστορίας της και της πιθανότητας μελλοντικών σεισμών» δήλωσε ο Κόουλ Νάιπεβερ, μεταδιδακτορικός ερευνητής γεωλόγος στο Κέντρο Μελετών Γης και Πλανητών στο Μουσείο Αέρα και Διαστήματος του Σμιθσόνιαν.Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε περισσότερες από 1,100 νέες ράχες στην πλευρά της Σελήνης που είναι ορατή από τη Γη. Έτσι ο συνολικός αριθμός των ραχών που έχουν εντοπιστεί στη σεληνιακή επιφάνεια ξεπερνά πλέον τις 2,600. Διαπιστώθηκε ότι η μέση ηλικία των ραχών είναι περίπου 124 εκατομμύρια χρόνια, ένα πολύ μικρό κλάσμα της συνολικής ηλικίας της Σελήνης.Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης ομοιότητες με καμπύλους λόφους που είχαν ήδη αναγνωριστεί και είναι γνωστοί ως λοβοειδείς ρηγματώδεις κρημνοί. Οι σχηματισμοί αυτοί δημιουργούνται από τάσεις στο εσωτερικό του σεληνιακού φλοιού και έχουν σχηματιστεί μέσα στο τελευταίο δισεκατομμύριο χρόνια. Οι ράχες που ανακαλύφθηκαν σχηματίζονται από τις ίδιες διεργασίες που δημιουργούν αυτούς τους λόφους και συχνά οι λόφοι αυτοί εξελίσσονται σε ράχες στις σεληνιακές θάλασσες.«Από την εποχή των αποστολών Apollo γνωρίζουμε την παρουσία λοβοειδών κρημνών στα σεληνιακά υψίπεδα αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται η εκτεταμένη παρουσία παρόμοιων σχηματισμών στις σεληνιακές θάλασσες» δήλωσε ο Νάιπεβερ. Πιθανοί κίνδυνοι για μελλοντικές αποστολές Τα ευρήματα δείχνουν ότι σεισμοί στη Σελήνη που συνδέονται με αυτούς τους σχηματισμούς μπορεί να συμβούν σε εκτεταμένες περιοχές των πεδιάδων όπου υπάρχουν ράχες γεγονός που υποδηλώνει ότι οι σεισμικοί κίνδυνοι για την ανθρώπινη εξερεύνηση ίσως είναι μεγαλύτεροι από ό,τι πιστευόταν. «Η καλύτερη κατανόηση της σεληνιακής τεκτονικής και της σεισμικής δραστηριότητας θα ωφελήσει άμεσα την ασφάλεια και την επιστημονική επιτυχία αυτών και μελλοντικών αποστολών» ανέφερε ο Νάιπεβερ.Τα ευρήματα προστίθενται σε προηγούμενη έρευνα της NASA και του Σμιθσόνιαν που δείχνει ότι η Σελήνη συρρικνώνεται λόγω τεκτονικής δραστηριότητας που προκαλείται από την απώλεια θερμότητας με αποτέλεσμα να «ζαρώνει» η επιφάνειά της.«Η Σελήνη συνεχίζει να δονείται από τις εσωτερικές της διεργασίες», είχε δηλώσει το 2019 ο Νέιθαν Γουίλιαμς, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Εργαστήριο Αεριωθούμενης Προώθησης της NASA στην Καλιφόρνια. «Χάνει θερμότητα εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια συρρικνώνεται και γίνεται πιο πυκνή». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074286/i-selini-tremei-deichnoyn-nees-tektonikes-meletes/ Πρόβα για το Artemis II: Ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση. Η αντίστροφη μέτρηση για την πρόβα για την υγρή εκτόξευση του Artemis II βρίσκεται σε εξέλιξη στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.Το ρολόι αντίστροφης μέτρησης ξεκίνησε στις 6:50 μ.μ. EST την Τρίτη, ή L-49 ώρες, 40 λεπτά πριν από το άνοιγμα ενός προσομοιωμένου παραθύρου εκτόξευσης στις 8:30 μ.μ., Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου. Η δοκιμή αναμένεται να διαρκέσει περίπου μέχρι τις 12:30 π.μ., Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου.Η δοκιμή θα θέσει σε λειτουργία την ομάδα εκτόξευσης, καθώς και τις υποστηρικτικές ομάδες στο Κέντρο Ελέγχου Αποστολής στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον και σε άλλα υποστηρικτικά κέντρα της NASA, σε ένα πλήρες φάσμα λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένης της φόρτωσης κρυογονικού υγρού προωθητικού στις δεξαμενές του πυραύλου SLS (Space Launch System), της διεξαγωγής αντίστροφης μέτρησης εκτόξευσης, της επίδειξης της ικανότητας ανακύκλωσης του ρολογιού αντίστροφης μέτρησης και της αποστράγγισης των δεξαμενών για την εξάσκηση των διαδικασιών καθαρισμού. Αυτά τα βήματα διασφαλίζουν ότι η ομάδα είναι πλήρως προετοιμασμένη για την ημέρα της εκτόξευσης.Παράλληλα, οι ομάδες προετοιμάζονται για την εγκατάσταση προσωρινών πλατφορμών στον κινητό εκτοξευτή μετά από μια επιτυχημένη πρόβα υγρής εκτόξευσης και τοποθετούν τον σχετικό εξοπλισμό κοντά στην εξέδρα εκτόξευσης. Οι πλατφόρμες θα επιτρέψουν στους τεχνικούς να συντηρούν στοιχεία του συστήματος τερματισμού πτήσης στο άνω αριστερό και δεξί τμήμα των στερεών πυραυλικών ενισχυτών και της ενδιάμεσης δεξαμενής πυραύλων του πυρήνα για τις απαιτούμενες δοκιμές του συστήματος ώστε να πληροί τις απαιτήσεις ασφαλείας της Ανατολικής Εμβέλειας ενόψει μιας πιθανής ευκαιρίας εκτόξευσης τον Μάρτιο. Μια ζωντανή μετάδοση του πυραύλου στην εξέδρα συνεχίζεται διαδικτυακά 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα. Η NASA θα παρέχει ξεχωριστή ροή που θα καταγράφει τις δραστηριότητες ανεφοδιασμού και η NASA θα παρέχει ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο μέσω αναρτήσεων ιστολογίου σχετικά με τη δοκιμή κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεφοδιασμού. Ορόσημα Αντίστροφης Μέτρησης Η αντίστροφη μέτρηση περιέχει χρόνους «L μείον» και «T μείον». Ο «L μείον» υποδεικνύει πόσο μακριά βρισκόμαστε από την απογείωση σε ώρες και λεπτά. Ο χρόνος «T μείον» είναι μια ακολουθία γεγονότων που είναι ενσωματωμένες στην αντίστροφη μέτρηση. Οι παύσεις στην αντίστροφη μέτρηση, ή «αναμονές», είναι ενσωματωμένες στην αντίστροφη μέτρηση για να επιτρέπουν στην ομάδα εκτόξευσης να στοχεύει σε ένα ακριβές παράθυρο εκτόξευσης και να παρέχουν ένα χρονικό περιθώριο για ορισμένες εργασίες και διαδικασίες χωρίς να επηρεάζουν το συνολικό χρονοδιάγραμμα. Κατά τη διάρκεια των προγραμματισμένων αναμονών στη διαδικασία αντίστροφης μέτρησης, το ρολόι αντίστροφης μέτρησης σταματά σκόπιμα και ο χρόνος Τ σταματά επίσης. Ο χρόνος Λ, ωστόσο, συνεχίζει να προχωρά. Κατά τη διάρκεια της πρόβας, η ομάδα θα εκτελέσει μια λεπτομερή ακολουθία αντίστροφης μέτρησης. Θα κάνουν παύση στο T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα για έως και τρία λεπτά, στη συνέχεια θα συνεχίσουν μέχρι το T-33 δευτερόλεπτα πριν από την εκτόξευση και θα κάνουν ξανά παύση. Στη συνέχεια, θα επαναφέρουν το ρολόι στα T-10 λεπτά και θα πραγματοποιήσουν μια δεύτερη αντίστροφη μέτρηση τερματικού περίπου έως το T-33 δευτερόλεπτα πριν από τον τερματισμό της ακολουθίας. Αυτή η διαδικασία προσομοιώνει πραγματικές συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων όπου μια εκτόξευση μπορεί να ακυρωθεί λόγω τεχνικών ή καιρικών προβλημάτων. Στο τέλος της δοκιμής, η ομάδα θα αδειάσει το προωθητικό και θα εξετάσει όλα τα δεδομένα πριν ορίσει μια επίσημη ημερομηνία-στόχο εκτόξευσης. Ενώ τα μέλη του πληρώματος του Artemis II δεν συμμετέχουν στην πρόβα για υγρή εκτόξευση, τα ορόσημα του πληρώματος που θα συμβούν κατά την ημέρα εκτόξευσης θα ενσωματωθούν στο χρονοδιάγραμμα των δοκιμών και το πλήρωμα κλεισίματος του Artemis θα εξασκηθεί στις επιχειρήσεις κλεισίματος, οι οποίες περιλαμβάνουν το κλείσιμο της μονάδας πληρώματος Orion και τις καταπακτές του συστήματος ματαίωσης της εκτόξευσης. Παρακάτω παρατίθενται ορισμένα από τα βασικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα σε κάθε ορόσημο μετά την έναρξη της αντίστροφης μέτρησης. Όλες οι ώρες είναι κατά προσέγγιση για το πότε αναμένεται να συμβούν αυτά τα ορόσημα. L-49 ώρες και 50 λεπτά και συνεχίζεται L-49H50M: Η ομάδα εκτόξευσης φτάνει στους σταθμούς της και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά L-49H40M: Ξεκινά το ρολόι αντίστροφης μέτρησης L-48H45M – L-39H45M: Προετοιμασία συστήματος υγρού οξυγόνου (LOX)/υγρού υδρογόνου (LH2) για φόρτωση οχημάτων L-45H30M – L-44H: Το διαστημόπλοιο Orion τροφοδοτείται L-42H20M – L-41H: Η κεντρική βαθμίδα τροφοδοτείται L-42H10M – L-40H30M: Ενεργοποιείται το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης (ICPS) L-39H45M – L-35H30M: Τελικές προετοιμασίες των τεσσάρων κινητήρων RS-25 L-35 ώρες και συνεχίζεται L-34H45M – L-34H10M: Το ICPS είναι απενεργοποιημένο L-33H30M – L-29H30M: Φορτίστε τις μπαταρίες πτήσης Orion στο 100% L-31H30M – L-24H30M: Φόρτιση μπαταριών πυρήνα σταδίου πτήσης L-20H15M – L-18H45M: Το ICPS τροφοδοτείται για την εκτόξευση L-16 ώρες και συνεχίζεται L-15H30M – L-13H30M: Όλο το μη απαραίτητο προσωπικό εγκαταλείπει το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 39Β L-14H15M – L-12H05M: Μεταγωγή αέρα σε αέριο άζωτο (GN2) και αδρανοποίηση κοιλότητας οχήματος L-13H45M – L-12H15M: Ενεργοποίηση του GLS (Germ Launch Sequencer) L-12 ώρες και συνεχίζεται L-12H35M – L-9H50M: Ξεκινά η ενσωματωμένη αντίστροφη μέτρηση 2 ωρών και 45 λεπτών L-10H50M: Η ομάδα εκτόξευσης αποφασίζει αν είναι «έτοιμη» ή «απαγορευμένη» για να ξεκινήσει τον ανεφοδιασμό του πυραύλου. L-10H50M – L-9H35M: Κρύο μούλιασμα Orion L-10H40M – L-10H325M: Ψύξη γραμμής μεταφοράς LOX βασικού σταδίου L-10H40M – L-9H55M: Χαλάρωση LH2 βασικού σταδίου L-10H20M – L-9H40M: Ψύξη του κύριου συστήματος πρόωσης LOX στο βασικό στάδιο L-10 ώρες και συνεχίζεται L-9H55M – L-9:35H: Έναρξη αργής πλήρωσης LH2 βασικού σταδίου L-9H50M: Συνέχιση του T-Clock από το T-8H10M L-9H45M – L-9H30M: Αργή πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H35M – L-8H10M: Γρήγορη πλήρωση LH2 βασικού σταδίου L-9H30M – L-7H10M: Γρήγορη πλήρωση LOX για βασικό στάδιο L-9H15M – L-8H45M: ICPS LH2 chilldown L-8H45M – L-7H55M: Έναρξη γρήγορης πλήρωσης ICPS LH2 L-8H10M – L-7H10M: Χαλάρωση κύριου συστήματος πρόωσης ICPS LOX L-8H10M – L-8H: Κορυφαίο στάδιο LH2 L-8H – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LH2 στο βασικό στάδιο L-7H55M – L-7H40M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LH2 L-7H40M – L-7H25M: Έναρξη συμπλήρωσης δεξαμενής ICPS LH2 L-7H25M – αριθμός τερματικών: αναπλήρωση ICPS LH2 L-6H45M – L-6H15M: Ενεργοποιήθηκε το σύστημα επικοινωνιών Orion (RF προς τον έλεγχο αποστολής) L-6H40M – L-6H05M: Επικάλυψη LOX για το βασικό στάδιο L-6H30M – L-5H45M: Γρήγορη πλήρωση ICPS LOX L-6H05M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση LOX βασικού σταδίου L-6 ώρες και συνεχίζεται L-5H45M – L-5H30M: Δοκιμή εξαερισμού και εκτόνωσης ICPS LOX L-5H30M – L-5H10M: Επικάλυψη ICPS LOX L-5H40M: Διάσωση από το σκηνικό μαξιλάρι L-5H40M: Συγκέντρωση πληρώματος εκκαθάρισης L-5H10M – αριθμός τερματικών: Αναπλήρωση ICPS LOX L-5H10M: Όλα τα στάδια αναπληρώνονται L-5H10M: Έναρξη 1 ώρας και 10 λεπτών ενσωματωμένης αναμονής L-4H40M-L-4H25M: Πλήρωμα εκκένωσης στο λευκό δωμάτιο L-4H30M – L-4H20M: Προετοιμασία και κλείσιμο καταπακτής μονάδας πληρώματος L-4H20M – L-3H20M: Έλεγχοι φθοράς για την πρέσα στεγανοποίησης θυρίδας μηχανισμού αντιστάθμισης L-3H20M – L-2H40M: Εγκατάσταση/κλείσιμο πάνελ σέρβις θυρίδας Μονάδας Πληρώματος L-2H50M – L2H25M: Σύστημα ματαίωσης εκτόξευσης (LAS) Κλείσιμο καταπακτής για πτήση L-1H10M: Ενημέρωση Διευθυντή Εκτόξευσης – Αποτελέσματα Σάρωσης Οχήματος Πτήσης/TPS με CICE L-1H45M – L-1H40M: Το πλήρωμα Closeout αναχωρεί Launch Complex 39B L-40 λεπτά και κρατώντας L-40M: Ενσωματωμένη αναμονή αντίστροφης μέτρησης 30 λεπτών που ξεκινά L-25 λεπτά και κρατώντας L-25M: Ομάδα μετάβασης στον βρόχο επικοινωνίας Orion-Earth μετά την τελική ενημέρωση του NTD L-16M: Ο διευθυντής εκτόξευσης ρωτάει την ομάδα για να βεβαιωθεί ότι είναι «έτοιμη» για την εκτόξευση. T-10 λεπτά και συνεχίζεται T-10M: Ο Ακολουθητής Εκτόξευσης Επίγειας Εκτόξευσης (GLS) ξεκινά την καταμέτρηση τερματικών σταθμών T-8M: Ανάσυρση βραχίονα πρόσβασης πληρώματος T-6M: Η GLS επιλέγει την συμπίεση της δεξαμενής του βασικού σταδίου T-6M: Το Orion τέθηκε σε λειτουργία εσωτερικής τροφοδοσίας T-5M57S: Αναπλήρωση τερματισμού LH2 βασικού σταδίου T-4M: Το GLS προορίζεται για εκκίνηση της βοηθητικής μονάδας ισχύος (APU) του βασικού σταδίου T-4M: Έναρξη λειτουργίας APU Βασικού Σταδίου T-4M: Αναπλήρωση τερματισμού LOX βασικού σταδίου T-3M30S: Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LOX T-3M10S: Το GLS προχωρά στην ακολουθία καθαρισμού 4 T-2M02S: Το ICPS μεταβαίνει σε τροφοδοσία από εσωτερική μπαταρία T-2M: Ο ενισχυτής μεταβαίνει σε εσωτερική ισχύ μπαταρίας T-1M30S: Κρατήστε πατημένο για τρία λεπτά για να επαληθεύσετε τον χρόνο διατήρησης της πιστοποίησης του βασικού σταδίου T-1M30S: Η βασική βαθμίδα μεταβαίνει στην εσωτερική τροφοδοσία ρεύματος T-1M20S: Το ICPS εισέρχεται σε λειτουργία αντίστροφης μέτρησης τερματικών σταθμών T-50S: Αναπλήρωση τερματισμού ICPS LH2 T-33S: Το GLS στέλνει εντολή «προχωρήστε για αυτόματο αλληλουχητή εκτόξευσης» T-33S: Αποκοπή/Ανακύκλωση GLS Μέσα στην αντίστροφη μέτρηση του τερματικού σταθμού, οι ομάδες έχουν μερικές επιλογές για να διακόψουν την καταμέτρηση εάν χρειαστεί. Η ομάδα εκτόξευσης μπορεί να κρατήσει 6 λεπτά για όλη τη διάρκεια του παραθύρου εκτόξευσης, μείον τα 6 λεπτά που απαιτούνται για την εκτόξευση, χωρίς να χρειάζεται να επιστρέψει στα 10 λεπτά. Εάν οι ομάδες χρειαστεί να σταματήσουν το χρονόμετρο μεταξύ του T-6 λεπτών και του T-1 λεπτού και 30 δευτερολέπτων, μπορούν να περιμένουν έως και 3 λεπτά και να συνεχίσουν το χρονόμετρο για να εκτοξεύσουν. Εάν χρειαστούν περισσότερα από 3 λεπτά χρόνου αναμονής, η αντίστροφη μέτρηση επιστρέφει στο T- 10. Εάν το ρολόι σταματήσει μετά το T-1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα, αλλά πριν αναλάβει ο αυτοματοποιημένος αλληλουχιστής εκτόξευσης, τότε οι ομάδες μπορούν να επιστρέψουν στο T-10 για να προσπαθήσουν ξανά, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκές χρονικό περιθώριο εκτόξευσης που απομένει. Την ημέρα της εκτόξευσης, μετά την παράδοση στον αυτοματοποιημένο αλληλουχητή εκτόξευσης, οποιοδήποτε πρόβλημα που θα σταματούσε την αντίστροφη μέτρηση θα οδηγούσε στην ολοκλήρωση της προσπάθειας εκτόξευσης για εκείνη την ημέρα. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/02/17/artemis-ii-wet-dress-rehearsal-countdown-begins/ Φώτα φωτίζουν τον πύραυλο Artemis II SLS (Σύστημα Εκτόξευσης Διαστήματος) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion στο Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Β στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα στις 18/01/2026. Τις επόμενες ημέρες, οι μηχανικοί θα προετοιμαστούν για την πρόβα τζενεράλε, μια διήμερη δοκιμή που προσομοιώνει την ημέρα εκτόξευσης. Η δοκιμαστική πτήση Artemis II θα μεταφέρει τον Διοικητή Reid Wiseman, τον Πιλότο Victor Glover και την Ειδική Αποστολής Christina Koch από τη NASA, και τον Ειδικό Αποστολής Jeremy Hansen από την CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία), γύρω από τη Σελήνη και πίσω στη Γη το αργότερο μέχρι τον Απρίλιο του 2026.

Η Παγκόσμια Τοποθεσία του Άρη Εντοπίζει την Τοποθεσία της Επιμονής. Αυτές οι εικόνες ήταν μέρος της πρώτης επιτυχημένης χρήσης μιας νέας τεχνολογίας που ονομάζεται Mars Global Localization, η οποία αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA. Χρησιμοποιώντας τις κάμερες πλοήγησης, το Perseverance της NASA κατέγραψε μια πανοραμική θέα 360 μοιρών του περιβάλλοντος εδάφους, η οποία αντιστοιχίστηκε με τροχιακές εικόνες, επιτρέποντας στο ρόβερ να εντοπίσει την τοποθεσία του στον Άρη στις 2 Φεβρουαρίου 2026, την 1.762η ημέρα ή sol της αποστολής. Οι εικόνες της κάμερας πλοήγησης μετατράπηκαν σε μια πανοραμική θέα που ονομάζεται ορθομωσαϊκό, σχηματίζοντας έναν κύκλο γύρω από το ρόβερ. Σε αυτήν την κινούμενη εικόνα, το ορθομωσαϊκό επικαλύπτεται στις εικόνες από το Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) της NASA. Η αντίθεση και η απόχρωση έχουν βελτιωθεί για να αυξηθεί η ορατότητα των χαρακτηριστικών του εδάφους, τα οποία ευθυγραμμίζονται στις εικόνες εδάφους και τροχιάς. Το ρόβερ τράβηξε τα πέντε στερεοσκοπικά ζεύγη εικόνων κάμερας πλοήγησης σε αυτή τη σχετικά άτυπη τοποθεσία, που ονομάζεται «Μάλα Μάλα», μια περιοχή στο χείλος του κρατήρα Γέζερο. Η κενή περιοχή επάνω δεξιά του ορθομωσαϊκού είναι το σημείο όπου το πίσω μέρος του ρόβερ εμπόδιζε την ορατότητα των καμερών στο γύρω τοπίο.Το Mars Global Localization διαθέτει έναν αλγόριθμο που συγκρίνει γρήγορα τις πανοραμικές λήψεις από κάμερα πλοήγησης με τροχιακές εικόνες MRO. Λειτουργώντας με έναν ισχυρό επεξεργαστή που χρησιμοποιούσε αρχικά το Perseverance για επικοινωνία με το πλέον αποσυρμένο ελικόπτερο Ingenuity Mars, ο αλγόριθμος χρειάζεται περίπου δύο λεπτά για να εντοπίσει την τοποθεσία του ρόβερ με ακρίβεια περίπου 25 εκατοστών. Όπως και τα προηγούμενα ρόβερ της NASA για τον Άρη, το Perseverance παρακολουθεί τη θέση του χρησιμοποιώντας αυτό που ονομάζεται οπτική οδομετρία, αναλύοντας γεωλογικά χαρακτηριστικά σε εικόνες κάμερας που λαμβάνονται κάθε λίγα μέτρα, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την ολίσθηση των τροχών. Καθώς μικροσκοπικά σφάλματα στη διαδικασία συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια κάθε διαδρομής, το ρόβερ γίνεται ολοένα και πιο αβέβαιο για την ακριβή του θέση. Σε μεγάλες διαδρομές, η αίσθηση της θέσης του ρόβερ μπορεί να είναι λανθασμένη κατά περισσότερο από 100 πόδια (έως και 35 μέτρα). Πιστεύοντας ότι μπορεί να βρίσκεται πολύ κοντά σε επικίνδυνο έδαφος, το Perseverance μπορεί να τερματίσει πρόωρα την οδήγησή του και να περιμένει οδηγίες από τη Γη.Αφού σταματήσει κάθε διαδρομή, το ρόβερ στέλνει ένα πανόραμα 360 μοιρών στη Γη, όπου οι ειδικοί χαρτογράφησης αντιστοιχίζουν τις εικόνες με λήψεις από το MRO. Στη συνέχεια, η ομάδα στέλνει στο ρόβερ την τοποθεσία του και οδηγίες για την επόμενη διαδρομή του. Αυτή η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει μία ημέρα ή και περισσότερο, αλλά με το Mars Global Localization, το ρόβερ μπορεί να συγκρίνει τις εικόνες μόνο του, να προσδιορίσει την τοποθεσία του και να προχωρήσει στην προσχεδιασμένη διαδρομή του. Υπό τη διαχείριση της Caltech για τη NASA, η JPL κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance. Η JPL διαχειρίζεται επίσης το MRO για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη. https://science.nasa.gov/photojournal/mars-global-localization-pinpoints-perseverances-location/ ΗΑΕ: Η διαστημική αποστολή στον Άρη παρατείνεται για τρία χρόνια. Ετοιμάζεται νέα αποστολή παρατήρησης, στη ζώνη των αστεροειδων. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αποφάσισαν να παρατείνουν για τρία χρόνια την αποστολή τους στον Άρη, ένα γεγονός που επαναβεβαιώνει τις φιλοδοξίες τους στον διαστημικό τομέα.Το 2021 η πλούσια μοναρχία του Κόλπου έθεσε σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη το διαστημόπλοιο «Ελπίδα» (Hope) και έγινε έτσι η πρώτη αραβική χώρα που επιχειρεί να εξερευνήσει τον Άρη, επενδύοντας 200 εκατομμύρια δολάρια σε αυτό το σχέδιο. Παράταση μέχρι το 2028 Η «Αποστολή των Εμιράτων στον Άρη» (ΕΜΜ) ήταν προγραμματισμένο να διαρκέσει το πολύ πέντε χρόνια και να συλλέξει ένα τεραμπάιτ δεδομένων για τον πλανήτη, εμβαθύνοντας τις πληροφορίες που διαθέτει η επιστημονική κοινότητα. Μέχρι στιγμής έχει συλλέξει 10 τεραμπάιτ δεδομένων και αποφασίστηκε να παραταθεί μέχρι το 2028, όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Αθλητισμού και πρόεδρος της Διαστημικής Υπηρεσίας των Εμιράτων, Άχμαντ Μπελούλ Αλ Φαλάσι, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Ντουμπάι.Η αποστολή επέτρεψε επίσης να παρατηρηθεί με ασυναγώνιστη ακρίβεια το μικρό φεγγάρι του Άρη, ο Δείμος, καθώς επίσης και ο κομήτης 3I/ATLAS, μόλις το τρίτο διαστρικό αντικείμενο (δηλαδή, που προέρχεται από άλλο ηλιακό σύστημα) που έχει εντοπιστεί ποτέ, υπενθύμισαν οι επιστήμονες της υπηρεσίας. Προσέλκυση κεφαλαίων Τα ΗΑΕ φιλοδοξούν να γίνουν «ένας από τους δέκα μεγαλύτερους παράγοντες της διαστημικής οικονομίας» μέχρι το 2031, αναπτύσσοντας όλον τον κλάδο, είπε ο υπουργός στο Γαλλικό Πρακτορείο.«Ως διαστημική υπηρεσία, ο ρόλος μας κατά τα πρώτα δέκα χρόνια ήταν να θέσουμε τα θεμέλια (…) αλλά βλέπουμε σήμερα να εμπλέκεται ο ιδιωτικός τομέας. Ο προϋπολογισμός της επόμενης αποστολής, προς τη ζώνη των αστεροειδών, θα διατεθεί κατά 50% στον ιδιωτικό τομέα», είπε.Η αποστολή αυτή, ύψους 1 δισεκ. δολαρίων, έχει ως στόχο την εξερεύνηση της κύριας ζώνης των αστεροειδών, μεταξύ του Άρη και του Δία. Προβλέπεται ότι το 2028 θα εκτοξευθεί ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που θα διατρέξει περίπου 5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα για να παρατηρήσει επτά αστεροειδείς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074059/iae-i-diastimiki-apostoli-ston-ari-parateinetai-gia-tria-chronia/

Ιστολόγιο περιέργειας Sols 4804-4811: Έναρξη της τελικής φάσης της εξερεύνησης του Boxwork. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2026 Το Curiosity πέρασε αυτή την εβδομάδα στον κρατήρα Gale ολοκληρώνοντας τις τελευταίες δραστηριότητες που σχετίζονται με την άσκηση «Nevado Sajama 2» πριν ξεκινήσει την τελική φάση της εκστρατείας εξερεύνησης του boxwork. Καθώς εξερευνούσαμε την περιοχή του boxwork, η επιστημονική ομάδα έχει χωρίσει τις δραστηριότητές μας σε τέσσερις φάσεις: Φάση 1: Πρώτη προσέγγιση (sols 4534-4570 / Μάιος έως Ιούνιος 2025) — Αυτή η φάση επικεντρώθηκε στην πραγματοποίηση αρχικών παρατηρήσεων της μονάδας boxwork, οι οποίες κατέληξαν στην απόφαση της ομάδας να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις στην τοποθεσία Altadena .Φάση 2: Καθορισμός περιφερειακού πλαισίου (sols 4571-4599 / Ιούνιος έως Ιούλιος 2025) — Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συλλέξαμε πρόσθετες παρατηρήσεις της μονάδας γεώτρησης μεταξύ της τοποθεσίας γεώτρησης Altadena και της άφιξης στην «κύρια» περιοχή γεώτρησης. Αυτό περιελάμβανε στάση στο χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό «Volcán Peña Blanca» .Φάση 3: Εξερεύνηση των καλύτερα εκφρασμένων δομών κιβωτίου (sols 4600-4805 / Ιούλιος 2025 έως Φεβρουάριος 2026) — Αυτή η περίοδος ήταν η καρδιά της εκστρατείας κιβωτίου. Κατά τη διάρκεια της φάσης 3, συλλέξαμε πολλές παρατηρήσεις από τις πιο σαφώς καθορισμένες ράχες και κοιλότητες εντός της μονάδας κιβωτίου και χρησιμοποιήσαμε ό,τι μάθαμε για να επιλέξουμε τοποθεσίες όπου θέλαμε να ανοίξουμε ένα κοιλότητα και μια κορυφογραμμή. Επιλέξαμε στόχους με τα ονόματα «Valle de la Luna» και «Nevado Sajama», αντίστοιχα. Φάση 4: Η τελική μας ματιά (sols 4805- ??? / Φεβρουάριος 2026 και μετά) — Ξεκινάμε τώρα αυτή τη φάση, η οποία θα επικεντρωθεί σε ορισμένες τελευταίες μετρήσεις κορυφογραμμών και κοιλοτήτων, καθώς και σε μια εξερεύνηση των επαφών μεταξύ της μονάδας boxwork και των παρακείμενων γεωλογικών ενοτήτων στα ανατολικά και νότια. Μόλις ολοκληρωθεί αυτό, θα ολοκληρώσουμε και θα συνεχίσουμε την ανάβασή μας στο Όρος Sharp μέσω της πρόσφατα ονομασμένης «Valle Grande».Η πρώτη μας διαδρομή μακριά από το γεωτρύπανο Nevado Sajama οδήγησε το Curiosity βορειοανατολικά κατά μήκος μιας από τις φαρδιές κορυφογραμμές. Από κοντά σε αυτό το σημείο, έχουμε μια καλή θέα στις κορυφογραμμές και τις κοιλότητες στα ανατολικά. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα να δούμε καλύτερα μια κοιλότητα που, στα τροχιακά δεδομένα, φαίνεται να έχει ενδιαφέρον βραχώδες υπόστρωμα στο πυθμένα της, καθώς και μια ιδιαίτερα στενή κορυφογραμμή που έχει πολλές μικρές κορυφογραμμές που διακλαδίζονται από αυτήν, την οποία η ομάδα έχει ονομάσει «Los Flamencos». Αυτές οι εικόνες θα μας βοηθήσουν να δούμε αν θέλουμε να οδηγήσουμε σε ένα ή και στα δύο χαρακτηριστικά, και θα μας βοηθήσουν να σχεδιάσουμε τα ακριβή σημεία για να οδηγήσουμε την επόμενη εβδομάδα. Όσο βρισκόμαστε εδώ, το Curiosity θα συλλέξει επίσης πολλά δεδομένα για το βραχώδες υπόστρωμα μπροστά από το ρόβερ, με προγραμματισμένες παρατηρήσεις APXS και MAHLI για στόχους με τα ονόματα «Mollecita» και «Monte Cielo». Λάβαμε τόσα πολλά υπέροχα δεδομένα από τις δραστηριότητες γεώτρησης τις τελευταίες εβδομάδες και είναι πραγματικά ωραίο να επιστρέφουμε στον δρόμο των κιβωτίων του Άρη για να ξεκινήσουμε αυτήν την τελική φάση της εκστρατείας μας με τις μονάδες κιβωτίων. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4804-4811-kicking-off-the-final-phase-of-boxwork-exploration/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα της οπής γεώτρησης "Nevado Sajama 2" χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα στις 9 Φεβρουαρίου 2026 — 4803η Ηλιακή Οδός, ή 4.803η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 07:41:32 UTC.

Το Hubble της NASA αναγνώρισε έναν από τους πιο σκοτεινούς γνωστούς γαλαξίες. Στο απέραντο μωσαϊκό του σύμπαντος, οι περισσότεροι γαλαξίες λάμπουν έντονα στον κοσμικό χρόνο και χώρο. Ωστόσο, μια σπάνια κατηγορία γαλαξιών παραμένει σχεδόν αόρατη - γαλαξίες χαμηλής φωτεινότητας στην επιφάνεια που κυριαρχούνται από σκοτεινή ύλη και περιέχουν μόνο μια αραιή σκέδαση αμυδρών αστεριών.Ένα τέτοιο φευγαλέο αντικείμενο, που ονομάστηκε CDG-2, μπορεί να είναι μεταξύ των γαλαξιών που κυριαρχούνται περισσότερο από σκοτεινή ύλη και έχουν ανακαλυφθεί ποτέ. (Η σκοτεινή ύλη είναι μια αόρατη μορφή ύλης που δεν αντανακλά, δεν εκπέμπει ούτε απορροφά φως.) Η επιστημονική εργασία που περιγράφει λεπτομερώς αυτό το εύρημα δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal Letters .Η ανίχνευση τέτοιων αμυδρών γαλαξιών είναι εξαιρετικά δύσκολη. Χρησιμοποιώντας προηγμένες στατιστικές τεχνικές, ο David Li του Πανεπιστημίου του Τορόντο στον Καναδά και η ομάδα του εντόπισαν 10 προηγουμένως επιβεβαιωμένους γαλαξίες χαμηλής φωτεινότητας στην επιφάνεια και δύο επιπλέον υποψήφιους σκοτεινούς γαλαξίες, αναζητώντας στενές ομαδοποιήσεις σφαιρωτών σμηνών - συμπαγείς, σφαιρικές αστρικές ομάδες που συνήθως βρίσκονται σε τροχιά γύρω από κανονικούς γαλαξίες. Αυτά τα σμήνη μπορούν να σηματοδοτήσουν την παρουσία ενός αμυδρού, κρυμμένου αστρικού πληθυσμού.Για να επιβεβαιώσουν έναν από τους υποψήφιους σκοτεινούς γαλαξίες, οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν τρία αστεροσκοπεία: το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA , το Διαστημικό Αστεροσκοπείο Euclid της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) και το επίγειο Τηλεσκόπιο Subaru στη Χαβάη. Η απεικόνιση υψηλής ανάλυσης του Hubble αποκάλυψε μια κοντινή συλλογή τεσσάρων σφαιρωτών σμηνών στο σμήνος γαλαξιών του Περσέα, 300 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Οι επόμενες μελέτες που χρησιμοποίησαν δεδομένα από τα Hubble, Euclid και Subaru αποκάλυψαν στη συνέχεια μια αμυδρή, διάχυτη λάμψη που περιβάλλει τα αστρικά σμήνη - ισχυρή ένδειξη ενός υποκείμενου γαλαξία.«Αυτός είναι ο πρώτος γαλαξίας που ανιχνεύεται αποκλειστικά μέσω του πληθυσμού των σφαιρωτών σμηνών του», δήλωσε ο Λι. «Υπό συντηρητικές υποθέσεις, τα τέσσερα σμήνη αντιπροσωπεύουν ολόκληρο τον πληθυσμό των σφαιρωτών σμηνών του CDG-2». Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA· Κύριος Παραγωγός: Paul Morris Η προκαταρκτική ανάλυση υποδηλώνει ότι ο CDG-2 έχει τη φωτεινότητα περίπου 6 εκατομμυρίων άστρων που μοιάζουν με τον Ήλιο, με τα σφαιρωτά σμήνη να αντιπροσωπεύουν το 16% του ορατού περιεχομένου του. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 99% της μάζας του, η οποία περιλαμβάνει τόσο την ορατή όσο και τη σκοτεινή ύλη, φαίνεται να είναι σκοτεινή ύλη. Μεγάλο μέρος της κανονικής ύλης του που επέτρεψε τον σχηματισμό των αστεριών - κυρίως αέριο υδρογόνο - πιθανότατα απομακρυνθηκε από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με άλλους γαλαξίες μέσα στο σμήνος του Περσέα.Τα σφαιρωτά σμήνη έχουν τεράστια αστρική πυκνότητα και είναι βαρυτικά στενά συνδεδεμένα. Αυτό καθιστά τα σμήνη πιο ανθεκτικά στις βαρυτικές παλιρροιακές διαταραχές και επομένως αξιόπιστους ιχνηλάτες τέτοιων φαντασματικών γαλαξιών.Καθώς οι έρευνες του ουρανού επεκτείνονται με αποστολές όπως το Euclid, το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA και το Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin , οι αστρονόμοι στρέφονται όλο και περισσότερο στη μηχανική μάθηση και στις στατιστικές μεθόδους για να εξετάσουν τεράστια σύνολα δεδομένων.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-identifies-one-of-darkest-known-galaxies/ Ο γαλαξίας CDG-2 με χαμηλή επιφανειακή φωτεινότητα, μέσα στον διακεκομμένο κόκκινο κύκλο στα δεξιά, κυριαρχείται από σκοτεινή ύλη και περιέχει μόνο μια αραιή σκέδαση αστεριών. Η πλήρης εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA βρίσκεται στα αριστερά.

Νέα ευρήματα εντείνουν την ανησυχία για επικείμενη κατάρρευση του Ρεύματος του Κόλπου προκαλώντας κλιματικό χάος, Θα προκληθούν ακραία καιρικά φαινόμενα και πολικές θερμοκρασίες σε Βόρειο Αμερική και Ευρώπη. Μία από τις πιο αλμυρές περιοχές των ωκεανών έχει γίνει κατά 30% λιγότερο αλμυρή, προκαλώντας ανησυχίες ότι το Ρεύμα του Κόλπου ενδέχεται να πλησιάζει σε μια καταστροφική κατάρρευση.Το Ρεύμα του Κόλπου είναι ένα ισχυρό, θερμό και ταχύ ρεύμα του Ατλαντικού Ωκεανού που δημιουργείται στον Κόλπο του Μεξικού. Βγαίνει στον ωκεανό, από τα στενά της Φλόριντα και ακολουθεί τις ανατολικές ακτές των Ηνωμένων Πολιτειών και της Νέας Γης πριν διασχίσει τον Ατλαντικό Ωκεανό. Το Ρεύμα του Κόλπου επηρεάζει το κλίμα της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ, του Καναδά, αλλά και αυτό της Δυτικής Ευρώπης.Διαταραχές των ρευμάτων όπως αυτό του Κόλπου διαταράσσουν με την σειρά τους τις κλιματικές συνθήκες προκαλώντας ακραία καιρικά φαινόμενα. Η πιο σοβαρή διαταραχή είναι η επιβράδυνση των ρευμάτων την οποία οι επιστήμονες ονομάζουν «αποδυνάμωση». Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι το Ρεύμα του Κόλπου παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αποδυνάμωση του τα τελευταία χίλια έτη και βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κατάρρευση. Αν αυτό συμβεί οι ειδικοί λένε ότι οι θερμοκρασίες στην Δυτική Ευρώπη θα πέσουν στα επίπεδα των -7 βαθμών Κελσίου.Ο νότιος Ινδικός Ωκεανός, στα ανοιχτά της νοτιοδυτικής ακτής της Αυστραλίας, ήταν ιστορικά ιδιαίτερα αλμυρός, λόγω των ξηρών κλιματικών συνθηκών της περιοχής. Ωστόσο νέα μελέτη αποκάλυψε ότι τα τελευταία 60 χρόνια η έκταση του πολύ αλμυρού θαλασσινού νερού έχει μειωθεί κατά 30%.Ανησυχητικά, ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπούλντερ προειδοποιούν ότι οι αλλαγές αυτές θα μπορούσαν να έχουν σοβαρές συνέπειες. Προβλέπουν ότι ενδέχεται να μεταβληθούν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ωκεανού και ατμόσφαιρας. Επιπλέον η μείωση της αλατότητας μπορεί να διαταράξει μεγάλα συστήματα ωκεάνιας κυκλοφορίας που ρυθμίζουν το κλίμα παγκοσμίως.«Βλέπουμε μια μεγάλης κλίμακας μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο το γλυκό νερό κινείται μέσα στον ωκεανό», δήλωσε η καθηγήτρια Γουέιτσινγκ Χαν, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Συμβαίνει σε μια περιοχή που παίζει καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια ωκεάνια κυκλοφορία».Κατά μέσο όρο η αλατότητα των ωκεανών είναι περίπου 3,5%, αλλά διαφέρει ανά περιοχή. Για παράδειγμα, ο νότιος Ινδικός Ωκεανός στα ανοιχτά της νοτιοδυτικής Αυστραλίας είναι ιδιαίτερα αλμυρός, ενώ μια ζώνη που εκτείνεται από τον ανατολικό Ινδικό Ωκεανό έως τον δυτικό Ειρηνικό στον τροπικό Βόρειο Ημισφαίριο είναι φυσικά λιγότερο αλμυρή.Αυτή η διαφορά δημιουργεί μια τεράστια «ταινία μεταφοράς» ωκεάνιας κυκλοφορίας, που κατανέμει θερμότητα, αλάτι και γλυκό νερό σε ολόκληρη τη Γη. Το σύστημα αυτό, γνωστό ως θερμοαλατική κυκλοφορία, μεταφέρει θερμό και σχετικά γλυκό νερό από τον Ινδο-Ειρηνικό προς τον Ατλαντικό Ωκεανό, συμβάλλοντας στο ήπιο κλίμα της δυτικής Ευρώπης.Όταν το νερό φτάνει στον βόρειο Ατλαντικό, ψύχεται και γίνεται πιο αλμυρό και πυκνό. Τελικά βυθίζεται και ρέει νότια πίσω προς τον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό όπου ο κύκλος ξεκινά ξανά. Τι είναι το AMOC Το Ρεύμα του Κόλπου αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συστήματος ρευμάτων που ονομάζεται Atlantic Meridional Overturning Circulation, γνωστό ως AMOC. Πρόκειται για μια «ταινία μεταφοράς» του ωκεανού που μετακινεί θερμά επιφανειακά νερά από τους τροπικούς προς το βόρειο ημισφαίριο.Όταν το θερμό νερό φτάνει στον Βόρειο Ατλαντικό, απελευθερώνει τη θερμότητά του και παγώνει. Καθώς σχηματίζεται πάγος, το αλάτι παραμένει στο νερό, το οποίο γίνεται πιο πυκνό, βυθίζεται και μεταφέρεται ξανά νότια προς τους τροπικούς. Τελικά ανέρχεται πάλι στην επιφάνεια και θερμαίνεται, ολοκληρώνοντας τον κύκλο.Οι ειδικοί θεωρούν ότι το AMOC μεταφέρει αρκετή θερμότητα ώστε να διατηρεί το βόρειο ημισφαίριο σχετικά ήπιο. Αν όμως επιβραδυνθεί ή καταρρεύσει, μεγάλα τμήματα της Ευρώπης θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ακραίο ψύχος.Στη νέα μελέτη, οι επιστήμονες ανέλυσαν τις μεταβολές της αλατότητας στον νότιο Ινδικό Ωκεανό τα τελευταία 60 χρόνια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η περιοχή αυτή γίνεται λιγότερο αλμυρή με «εντυπωσιακό ρυθμό».«Η γλυκανση αυτή ισοδυναμεί με την προσθήκη περίπου του 60% του όγκου της λίμνης Τάχο σε γλυκό νερό κάθε χρόνο», δήλωσε ο πρώτος συγγραφέας Γκενγκξίν Τσεν. «Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος, η ποσότητα γλυκού νερού που εισρέει σε αυτή την περιοχή θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες πόσιμου νερού ολόκληρου του πληθυσμού των ΗΠΑ για περισσότερα από 380 χρόνια.»Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις σε υπολογιστές και διαπίστωσαν ότι οι τοπικές βροχοπτώσεις δεν ευθύνονται. Αντίθετα, θεωρούν ότι η κλιματική αλλαγή οδηγεί στη μείωση της αλατότητας. Η υπερθέρμανση του πλανήτη μεταβάλλει τους επιφανειακούς ανέμους πάνω από τον Ινδικό και τον τροπικό Ειρηνικό Ωκεανό. Οι μεταβολές αυτές κατευθύνουν περισσότερα νερά από τη δεξαμενή γλυκού νερού του Ινδο-Ειρηνικού προς τον νότιο Ινδικό Ωκεανό.Καθώς το θαλασσινό νερό γίνεται λιγότερο αλμυρό, μειώνεται η πυκνότητά του. Το πιο γλυκό νερό παραμένει στην επιφάνεια πάνω από το πιο αλμυρό και πυκνό νερό, δημιουργώντας ισχυρότερο διαχωρισμό σε στρώματα. Αυτό περιορίζει την κάθετη ανάμιξη, μια κρίσιμη διαδικασία που επιτρέπει στα επιφανειακά νερά να βυθίζονται και στα βαθύτερα να ανέρχονται, αναδιανέμοντας θρεπτικά συστατικά και θερμότητα στον ωκεανό.Επιστήμονες έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι η κατάρρευση του AMOC θα μπορούσε να είναι καταστροφική για τα παγκόσμια καιρικά συστήματα. Ο καθηγητής Ντέιβιντ Θόρναλεϊ κλιματολόγος στο University College London έχει δηλώσει ότι οι θερμοκρασίες θα κατέρρεαν σε περίπτωση κατάρρευσης του συστήματος.«Μια κατάρρευση της AMOC θα μπορούσε να προκαλέσει πιο ακραία καιρικά φαινόμενα. Εκτός από γενικά χαμηλότερες θερμοκρασίες αναμένουμε περισσότερες χειμερινές καταιγίδες λόγω ισχυρότερων δυτικών ανέμων. Δυστυχώς, άνθρωποι θα μπορούσαν να χάσουν τη ζωή τους εξαιτίας ισχυρότερων χειμερινών καταιγίδων και πλημμυρών ενώ ηλικιωμένοι και παιδιά θα ήταν ιδιαίτερα ευάλωτοι στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2073764/nea-eyrimata-enteinoyn-tin-anisychia-gia-epikeimeni-katarreysi-toy-reymatos-toy-kolpoy-prokalontas-klimatiko-chaos/ Στην Ανταρκτική υπάρχει μια «τρύπα βαρύτητας» και ερευνητές ανακάλυψαν τι συμβαίνει. Το φαινόμενο έχει σημαντική επίδραση στην λειτουργία των ωκεανών. Επιστήμονες κατάφεραν να εξηγήσουν την προέλευση της «βαρυτικής τρύπας» κάτω από την Ανταρκτική, το σημείο της Γης όπου η βαρύτητα είναι πιο αδύναμη.Αν και συχνά θεωρούμε ότι η βαρύτητα είναι ίδια παντού, στην πραγματικότητα η ισχύς της διαφέρει σημαντικά από περιοχή σε περιοχή. Η ασθενέστερη βαρύτητα στην Ανταρκτική έχει σημαντική επίδραση στους ωκεανούς, καθώς το νερό ρέει προς περιοχές με ισχυρότερη βαρύτητα, με αποτέλεσμα η στάθμη της θάλασσας γύρω από την ήπειρο να είναι χαμηλότερη από ό,τι θα ήταν διαφορετικά.Η βαρύτητα είναι πιο αδύναμη σε περιοχές όπου θερμά πετρώματα από τον μανδύα της Γης ανέρχονται προς την επιφάνεια. Κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών αυτές οι αργές κινήσεις πετρωμάτων βαθιά κάτω από την επιφάνεια οδήγησαν στη δημιουργία της λεγόμενης «βαρυτικής τρύπας» στην Ανταρκτική.Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Scientific Reports» εξέτασε πώς οι αλλαγές στη βαρύτητα της Ανταρκτικής ενδέχεται να προκάλεσαν σημαντικές μεταβολές στο κλίμα της περιοχής. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η εργασία αυτή θέτει τις βάσεις για μελλοντικές έρευνες σχετικά με το πώς οι μεταβαλλόμενες βαρυτικές κατανομές μπορεί να συνέβαλαν στην ανάπτυξη των τεράστιων παγοκαλυμμάτων της ηπείρου.«Αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς το εσωτερικό της Γης διαμορφώνει τη βαρύτητα και τη στάθμη της θάλασσας θα αποκτήσουμε εικόνα για παράγοντες που ίσως επηρεάζουν την ανάπτυξη και τη σταθερότητα μεγάλων παγοκαλυμμάτων» δήλωσε ο καθηγητής Αλεσάντρο Φόρτε του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, συνσυγγραφέας της μελέτης. Η χαρτογράφηση Οι ερευνητές χαρτογράφησαν τη βαρυτική τρύπα της Ανταρκτικής προκειμένου να αξιολογήσουν πώς εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών. Συνδύασαν καταγραφές σεισμών με μοντέλα βασισμένα στη φυσική για να κατασκευάσουν έναν βαρυτικό χάρτη του πλανήτη. Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι ο χάρτης ταίριαζε με τα βαρυτικά δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από δορυφόρους, επιβεβαιώνοντας την ακρίβεια των μοντέλων τους.«Φανταστείτε ότι κάνουμε μια αξονική τομογραφία ολόκληρης της Γης, αλλά δεν έχουμε ακτίνες Χ όπως σε ένα ιατρείο. Έχουμε τους σεισμούς. Τα σεισμικά κύματα παρέχουν το “φως” που φωτίζει το εσωτερικό του πλανήτη» λέει ο Φόρτε.Στη συνέχεια οι ερευνητές χρησιμοποίησαν υπολογιστικά μοντέλα για να αναπαραστήσουν προς τα πίσω τη ροή των πετρωμάτων στο εσωτερικό της Γης, παρακολουθώντας τις αλλαγές έως και 70 εκατομμύρια χρόνια πριν, την εποχή που ζούσαν οι δεινόσαυροι. Ανακάλυψαν ότι η βαρυτική τρύπα ήταν ασθενέστερη πριν από 70 εκατομμύρια χρόνια και άρχισε να ενισχύεται πριν από περίπου 50 έως 30 εκατομμύρια χρόνια.Οι χρονικές αυτές περίοδοι συμπίπτουν με σημαντικές αλλαγές στο κλιματικό σύστημα της Ανταρκτικής συμπεριλαμβανομένης της εμφάνισης τεράστιων παγετώνων σε ολόκληρη την ήπειρο γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να υπήρχε αιτιώδης σύνδεση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074271/stin-antarktiki-yparchei-mia-trypa-varytitas-kai-ereynites-anakalypsan-ti-symvainei/

Ξεκίνησε με… ουρές η σύνοδος κορυφής για την τεχνητή νοημοσύνη στην Ινδία. Σοβαρά οργανωτικά προβλήματα στη Σύνοδο AI Impact. Η Ινδία φιλοξενεί αυτή την εβδομάδα μια σύνοδο κορυφής για την τεχνητή νοημοσύνη φέρνοντας κοντά αρχηγούς κρατών και στελέχη τεχνολογικών εταιρειών με καίρια ζητήματα στην ατζέντα όπως η ανατροπή στην αγορά εργασίας και η ασφάλεια των παιδιών.Ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι εγκαινίασε την πενθήμερη Σύνοδο AI Impact στο Νέο Δελχί η οποία στοχεύει στη διακήρυξη ενός «κοινού οδικού χάρτη για την παγκόσμια διακυβέρνηση και συνεργασία στην τεχνητή νοημοσύνη. Η περίσταση αυτή αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι η χώρα μας προοδεύει ραγδαία στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας» και «αναδεικνύει τις δυνατότητες της νεολαίας μας» ανέφερε σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X τη Δευτέρα.Η ινδική κυβέρνηση, χαρακτηρίζοντας τη διοργάνωση ως τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα, αναμένει 250,000 επισκέπτες από όλο τον κλάδο μεταξύ των οποίων 20 εθνικούς ηγέτες και 45 αντιπροσωπείες σε επίπεδο υπουργών. Ωστόσο η σύνοδος βρέθηκε αντιμέτωπη με κύμα διαδικτυακής κριτικής την ημέρα έναρξης καθώς συμμετέχοντες ανέφεραν μεγάλες ουρές, συνωστισμό και οργανωτικά προβλήματα στον χώρο διεξαγωγής.Αρκετοί σύνεδροι δήλωσαν στο πρακτορείο Reuters ότι ασαφείς οδηγίες άφησαν πολλούς να προσπαθούν να ανακτήσουν τα προσωπικά τους αντικείμενα αφού το εκθεσιακό κτίριο εκκενώθηκε ξαφνικά ενόψει ελέγχων ασφαλείας για αφίξεις υψηλού επιπέδου. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν επίσης ελλιπή σήμανση και περιορισμένες θέσεις καθήμενων, γεγονός που ενέτεινε τη σύγχυση ενώ ορισμένοι ομιλητές που επρόκειτο να συμμετάσχουν σε πάνελ την Τρίτη ανέμεναν ακόμη επιβεβαίωση για τις συνεδρίες και την ατζέντα τους σύμφωνα με το Reuters.«Οι πύλες είναι κλειστές και δεν μπορούσα να έχω πρόσβαση στο δικό μου περίπτερο στη Σύνοδο AI. Αν είστε κι εσείς αποκλεισμένοι έξω και θέλατε να επισκεφθείτε την ομάδα Bola, στείλτε μου μήνυμα» έγραψε στο X ο Μαϊτρέγια Γουάγκ, συνιδρυτής της νεοφυούς επιχείρησης φωνητικής τεχνητής νοημοσύνης Bolna. «Ίσως στήσουμε ένα μικρό περίπτερο σε κάποιο καφέ της Connaught Place», πρόσθεσε, αναφερόμενος στην επιχειρηματική περιοχή κοντά στον χώρο της συνόδου.Η σύνοδος πραγματοποιείται σε μια κομβική στιγμή καθώς η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει ραγδαία τις οικονομίες, αναδιαμορφώνει τις αγορές εργασίας και εγείρει ερωτήματα σχετικά με τη ρύθμιση, την ασφάλεια και την ηθική. Από τα εργαλεία δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να παράγουν κείμενο και εικόνες έως προηγμένα συστήματα που χρησιμοποιούνται στην άμυνα, την υγεία και τη μοντελοποίηση του κλίματος, η τεχνητή νοημοσύνη έχει καταστεί κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος για κυβερνήσεις και επιχειρήσεις παγκοσμίως.Η σύνοδος, που είχε προηγουμένως φιλοξενηθεί στη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νότια Κορέα, έχει εξελιχθεί πολύ πέρα από το ταπεινό της ξεκίνημα ως συνάντηση επικεντρωμένη αποκλειστικά στην ασφάλεια προηγμένων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης και έχει μετατραπεί σε μια ευρύτερη εμπορική διοργάνωση, όπου η ασφάλεια αποτελεί μόνο μία από τις πτυχές.Η Ινδία η πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο και μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ψηφιακές αγορές, βλέπει τη σύνοδο ως ευκαιρία να προβάλει τον εαυτό της ως γέφυρα μεταξύ προηγμένων οικονομιών και του Παγκόσμιου Νότου.Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η εμπειρία της χώρας στη δημιουργία ψηφιακών δημόσιων υποδομών μεγάλης κλίμακας, συμπεριλαμβανομένων πλατφορμών ψηφιακής ταυτότητας και πληρωμών, προσφέρει πρότυπο για την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης σε μεγάλη κλίμακα διατηρώντας χαμηλό κόστος. «Ο στόχος είναι σαφής: η τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη διαμόρφωση της ανθρωπότητας, την χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και ένα βιώσιμο μέλλον», δήλωσε ο υπουργός Ηλεκτρονικής και Πληροφορικής της Ινδίας Ασουίνι Βαϊσνάου.Μεταξύ των ηγετών που αναμένεται να παραστούν είναι ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα. Αναμένεται επίσης να παρευρεθούν ο διευθύνων σύμβουλος της Google Σούνταρ Πιτσάι, ο διευθύνων σύμβουλος της Qualcomm Κριστιάνο Άμον, ο διευθύνων σύμβουλος της OpenAI Σαμ Άλτμαν, ο πρόεδρος της Microsoft Μπραντ Σμιθ και ο εκτελεστικός πρόεδρος της AMI Labs Γιαν ΛεΚουν. Τα σούτρα Η σύνοδος έχει ως γενικά θέματα τους «ανθρώπους, την πρόοδο, τον πλανήτη», τα λεγόμενα «τρία σούτρα». Όπως και οι προηγούμενες διοργανώσεις, η Σύνοδος AI Impact της Ινδίας δεν αναμένεται να οδηγήσει σε δεσμευτική πολιτική συμφωνία. Είναι πιθανότερο να ολοκληρωθεί με μια μη δεσμευτική διακήρυξη ή δέσμευση σχετικά με τους στόχους ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης.Η περσινή διοργάνωση στο Παρίσι κυριαρχήθηκε από την ομιλία του αντιπροέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος επέκρινε τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού των κινδύνων της τεχνητής νοημοσύνης, προειδοποιώντας παγκόσμιους ηγέτες και στελέχη της τεχνολογικής βιομηχανίας κατά της «υπερβολικής ρύθμισης» που θα μπορούσε να παρεμποδίσει την ταχέως αναπτυσσόμενη βιομηχανία.Οι σύνοδοι για την τεχνητή νοημοσύνη έχουν εξελιχθεί από την πρώτη συνάντηση τον Νοέμβριο του 2023, μόλις έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του ChatGPT, που προκάλεσε ενθουσιασμό και ανησυχία για τις δυνατότητες της δημιουργικής τεχνητής νοημοσύνης.Εκείνη η συνάντηση, σε πρώην βάση αποκωδικοποίησης βόρεια του Λονδίνου, είχε τη συμμετοχή μόνο επίσημων αντιπροσωπειών από 28 χώρες και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με περιορισμένο αριθμό στελεχών και ερευνητών τεχνητής νοημοσύνης, και επικεντρώθηκε στην ασφάλεια και στον περιορισμό των δυνητικά καταστροφικών κινδύνων της.Ο Σεθ Χέις, συγγραφέας του ενημερωτικού δελτίου Asia AI Policy Monitor, δήλωσε ότι οι συζητήσεις στη σύνοδο πιθανότατα θα επικεντρωθούν στο «να διασφαλιστεί ότι οι κυβερνήσεις θέτουν ορισμένα προστατευτικά όρια, χωρίς όμως να ανακόπτουν την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης». «Ενδέχεται να υπάρξουν ανακοινώσεις για περισσότερες κρατικές επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη, αλλά ίσως να μην αλλάξουν δραστικά τα δεδομένα, καθώς η Ινδία χρειάζεται συνεργασίες για να ενταχθεί πλήρως στη διεθνή σκηνή της τεχνητής νοημοσύνης» δήλωσε στο γαλλικό πρακτορείο πρακτορείο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2073719/xekinise-me-oyres-i-synodos-koryfis-gia-tin-techniti-noimosyni-stin-india/ Σύνοδος κορυφής ΑΙ: Αν η τεχνητή νοημοσύνη αναλάβει τον έλεγχο ο ανθρώπινος πολιτισμός θα μπορούσε να γίνει «παράπλευρη απώλεια. Καμπανάκι κίνδυνου για την ύπαρξη της ανθρωπότητας από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνη. Η Ινδία φιλοξενεί αυτή την εβδομάδα μια σύνοδο κορυφής για την τεχνητή νοημοσύνη όπου ηγέτες κρατών αλλά κυρίως τα στελέχη της βιομηχανίας της τεχνολογίας καθώς και ειδικοί ανταλλάσσουν απόψεις και προβλέψεις για τα συστήματα ΑΙ και την επίδραση τους στην ανθρωπότητα.Τα ηγετικά στελέχη των τεχνολογικών εταιρειών έχουν ξεκινήσει μια «κούρσα εξοπλισμών» με συστήματα εφοδιασμένα με τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα μπορούσε να αφανίσει την ανθρωπότητα, προειδοποίησε σήμερα ο Στιούαρτ Ράσελ, εξέχων ερευνητής της πληροφορικής, καλώντας τις κυβερνήσεις να παρέμβουν για να βάλουν φρένο σε αυτήν την τάση.Ο Ράσελ καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Μπέρκλι που βρίσκεται στη σύνοδο στο Νέο Δελχί σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων δήλωσε ότι οι επικεφαλής των μεγαλύτερων εταιρειών ΑΙ κατανοούν τους κινδύνους που θέτουν τα συστήματα Τεχνητής Υπερεφυίας, τα οποία κάποια μέρα θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τους ανθρώπους. Σύμφωνα με τον Ράσελ, η ευθύνη για τη διάσωση του είδους επαφίεται στις κυβερνήσεις, οι οποίες είναι ικανές να δράσουν συλλογικά.«Το να επιτρέπεται σε ιδιωτικές οντότητες να παίζουν, ουσιαστικά, ρώσικη ρουλέτα με τον κάθε άνθρωπο στον πλανήτη είναι, κατά την άποψή του, πλήρης αθέτηση καθήκοντος», είπε ο καθηγητής, η φωνή του οποίου έχει μεγάλο κύρος σε ό,τι αφορά την ασφάλεια της τεχνητής νοημοσύνη.Χώρες και επιχειρήσεις δαπανούν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή ενεργοβόρων κέντρων δεδομένων όπου εκπαιδεύονται και λειτουργούν τα εργαλεία της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης. Η τεχνολογία αυτή υπόσχεται μεγάλες προόδους, όπως την ανακάλυψη νέων φαρμάκων, όμως θα μπορούσε μεταξύ άλλων να οδηγήσει επίσης σε απώλεια θέσεων εργασίας, να διευκολύνει την παρακολούθηση και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Διαδίκτυο. Σε όλα αυτά προστίθεται ο κίνδυνος «τα ίδια τα συστήματα ΑΙ να αναλάβουν τον έλεγχο και ο ανθρώπινος πολιτισμός να γίνει παράπλευρη απώλεια σε αυτή τη διαδικασία», προειδοποίησε ο Ράσελ.«Όλοι οι πρόεδροι-γενικοί διευθυντές των κυριότερων εταιρειών ΑΙ πιστεύω ότι θέλουν να την αφοπλίσουν» αλλά δεν μπορούν να το κάνουν «μονομερώς», επειδή θα τους απέλυαν οι επενδυτές», σχολίασε. «Κάποιοι το έχουν πει δημοσίως, άλλοι μου το εμπιστεύτηκαν σε ιδιωτικές συνομιλίες», πρόσθεσε, υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και ο Σαμ Άλτμαν, ο επικεφαλής της OpenAI και δημιουργός του ChatGPT έχει δηλώσει δημοσίως ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανθρωπότητας. Οι προβληματισμοί Υπάλληλοι της OpenAI και της αμερικανικής νεοφυούς εταιρείας Anthropic, παραιτήθηκαν εκφράζοντας ηθικούς προβληματισμούς. Η Anthropic προειδοποίησε την περασμένη εβδομάδα ότι τα τελευταία μοντέλα του chatbot της θα μπορούσαν να εξωθηθούν «να στηρίζουν σκόπιμα –αν και σε περιορισμένο βαθμό– τις προσπάθειες ανάπτυξης χημικών όπλων και άλλα απεχθή εγκλήματα».Τα διεθνή συνέδρια, όπως η σύνοδος για την τεχνητή νοημοσύνη δίνουν μια ευκαιρία ρύθμισης του τομέα αν και οι τρεις προηγούμενες δεν κατέληξαν παρά μόνο σε εθελοντικές συμφωνίες εκ μέρους των τεχνολογικών εταιρειών. «Είναι πραγματικά χρήσιμο οι κυβερνήσεις να κατανοήσουν το διακύβευμα. Για αυτό βρίσκομαι εδώ», είπε ο Ράσελ.Η Ινδία ελπίζει ότι η πενθήμερη σύνοδος στην οποία μετέχουν ηγετικά στελέχη του τομέα και δεκάδες αντιπροσωπείες χωρών θα την βοηθήσει να αναλάβει τα ηνία στον τομέα. Ο υπουργός Τεχνολογίας της Πληροφορίας Ασουίνι Βαϊσνάου είπε σήμερα ότι η χώρα αναμένει περισσότερα από 200 δισεκ. δολάρια σε επενδύσεις για την τεχνητή νοημοσύνη τα δύο επόμενα χρόνια.Ταυτόχρονα ωστόσο, ο φόβος ότι τα εργαλεία παροχής βοήθειας που βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη θα οδηγήσουν σε μαζικές απολύσεις στους τομείς της εξυπηρέτησης των πελατών και της τεχνικής υποστήριξης οδήγησαν σε πτώση τις μετοχές των εταιριών εξωτερικής ανάθεσης (outsourcing) της χώρας. Σύμφωνα με τον Στιούαρτ Ράσελ, αυτού του είδους οι θέσεις εργασίας (διοικητικές-υποστηρικτικές λειτουργίες) στην Ινδία είναι ώριμες να αντικατασταθούν από την τεχνητή νοημοσύνη. «Δημιουργούμε ανθρώπινους μιμητές. Και επομένως, ασφαλώς, η φυσική εφαρμογή αυτού του είδους των συστημάτων είναι να αντικαταστήσουν τους ανθρώπους», είπε.Ο ερευνητής διακρίνει πάντως μια έντονη αμφισβήτηση της τεχνητής νοημοσύνης «ιδίως από τους νέους» οι οποίοι «αντιστέκονται στην αποανθρωποποίηση της τεχνητής νοημοσύνης», όπως είπε. «Όταν αναλαμβάνετε τον έλεγχο όλων των γνωστικών λειτουργιών – τη δυνατότητα να απαντήσετε σε μια ερώτηση, να λάβετε μια απόφαση, να καταρτίσετε ένα σχέδιο… υποβαθμίζετε κάποιον σε κάτι λιγότερο από άνθρωπο. Οι νέοι δεν το θέλουν αυτό», διαβεβαίωσε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074267/synodos-koryfis-ai-an-i-techniti-noimosynis-analavei-ton-elegcho-o-anthropinos-politismos-tha-mporoyse-na-ginei-parapleyri-apoleia/ Συμφωνία Nvidia και Metα για ανάπτυξη της «προσωπικής υπερνοημοσύνης» Ο κολοσσός των social media θα αγοράσει πολλά εκατ. τσιπ ΑΙ για τα δεκάδες κέντρα δεδομένων που κατασκευάζει. Η Meta (μητρική εταιρεία των Facebook, Instagram, Threads, WhatsApp) θα χρησιμοποιήσει εκατομμύρια τσιπ της Nvidia στα κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης της συμπεριλαμβανομένων των νέων αυτόνομων CPU της Nvidia και των συστημάτων επόμενης γενιάς Vera Rubin στο πλαίσιο μιας εκτεταμένης νέας συμφωνίας που ανακοινώθηκε την Τρίτη.Ο επικεφαλής της Metα Μαρκ Ζάκερμπεργκ δήλωσε ότι η διευρυμένη συνεργασία συνεχίζει την προσπάθεια της εταιρείας του «να προσφέρει προσωπική υπερνοημοσύνη σε όλους στον κόσμο» ένα όραμα που είχε ανακοινώσει τον Ιούλιο. Οι οικονομικοί όροι της συμφωνίας δεν αποκαλύφθηκαν.Οι μετοχές της Metα και της Nvidia ενισχύθηκαν στις μετασυνεδριακές συναλλαγές της Τρίτης, ενώ η μετοχή της Advanced Micro Devices (AMD) υποχώρησε περίπου 4% μετά την είδηση. Τον Ιανουάριο η Metα ανακοίνωσε σχέδια να δαπανήσει έως και 135 δισεκατομμύρια δολάρια για την τεχνητή νοημοσύνη το 2026. «Η συμφωνία είναι σίγουρα δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων» δήλωσε ο αναλυτής της βιομηχανίας επεξεργαστών Μπεν Μπατζάριν της Creative Strategies. «Αναμένουμε ότι σημαντικό μέρος των κεφαλαιουχικών δαπανών της Metα θα κατευθυνθεί σε αυτή την επέκταση συμφωνίας με τη Nvidia». Η σύμπραξη Η συνεργασία δεν είναι καινούρια, καθώς η Metα χρησιμοποιεί μονάδες επεξεργασίας γραφικών (GPU) της Nvidia εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία. Ωστόσο η νέα συμφωνία σηματοδοτεί μια πολύ ευρύτερη τεχνολογική σύμπραξη μεταξύ των δύο κολοσσών της Σίλικον Βάλει. Το μεγαλύτερο νέο στοιχείο της συμφωνίας είναι οι αυτόνομες CPU. Η Metα γίνεται η πρώτη εταιρεία που θα αναπτύξει τις κεντρικές μονάδες επεξεργασίας Grace της Nvidia ως αυτόνομα τσιπ στα data centers της αντί να χρησιμοποιούνται μαζί με GPU σε έναν διακομιστή. Η Nvidia ανέφερε ότι πρόκειται για την πρώτη μεγάλης κλίμακας αυτόνομη ανάπτυξη των Grace CPU. Οι επόμενης γενιάς CPU Vera προγραμματίζεται να εγκατασταθούν από τη Metα το 2027.Η πολυετής συμφωνία αποτελεί μέρος της συνολικής δέσμευσης της Metα να επενδύσει 600 δισεκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ έως το 2028 για κέντρα δεδομένων και τη σχετική υποδομή. Η Metα σχεδιάζει 30 κέντρα δεδομένων εκ των οποίων τα 26 θα βρίσκονται στις ΗΠΑ. Τα δύο μεγαλύτερα κέντρα AI βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή: το Prometheus ισχύος 1 γιγαβάτ στο New Albany του Οχάιο και το Hyperion ισχύος 5 γιγαβάτ στο Richland Parish της Λουιζιάνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2074319/symfonia-nvidia-kai-meta-gia-anaptyxi-tis-prosopikis-ypernoimosynis/

Οι «αληθινοί εξωγήινοι» του Ομπάμα οι επιστήμονες που συμφωνούν μαζί του και οι νέες θεωρίες. Υπάρχει ο Ε.Τ. και αν ναι που μπορεί να βρίσκεται; Ειδικοί καταθέτουν διάφορα πιθανά και απίθανα σενάρια. Η ατάκα του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα σε podcast ότι «οι εξωγήινοι είναι αληθινοί αλλά δεν τους έχει δει» έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον για την ύπαρξη νοήμονων όντων στο Σύμπαν.Ο Ομπάμα έσπευσε να δηλώσει ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι που η αμερικανική κυβέρνηση κρύβει ή αν κάποιοι κρύβουν εξωγήινους το κάνουν μυστικά εν αγνοία των κρατικών Αρχών.«Στατιστικά το Σύμπαν είναι τόσο απέραντο που οι πιθανότητες είναι καλές να υπάρχει ζωή εκεί έξω. Αλλά οι αποστάσεις μεταξύ των ηλιακών συστημάτων είναι τόσο μεγάλες που οι πιθανότητες να μας έχουν επισκεφθεί εξωγήινοι είναι μικρές και δεν είδα καμία απόδειξη κατά τη διάρκεια της προεδρίας μου ότι εξωγήινοι έχουν έρθει σε επαφή μαζί μας. Αλήθεια!» αναφέρει σε διευκρινιστική του δήλωση ο Ομπάμα.Πράγματι η στατιστική είναι με το μέρος όσων πιστεύουν στην ύπαρξη εξωγήινων. Ο γαλαξίας μας που θεωρείται από τους μικρομεσαίου μεγέθους στο Σύμπαν εκτιμάται ότι διαθέτει εκατοντάδες δισ. πλανήτες ενώ οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των γαλαξιών κυμαίνονται από 1-2 τρισεκατομμύρια κάτι που σημαίνει ότι ο αριθμός των πλανητών είναι πρακτικά άπειρος άρα είναι και στατιστικά απίθανο αν όχι αδύνατον να μην υπάρχουν κόσμοι με συνθήκες που να έχουν ευνοήσει την εμφάνιση νοήμονος ζωής και όντων που να έχουν αναπτύξει κάποιου είδους λιγότερο ή περισσότερο εξελιγμένο πολιτισμό.Ο Βρετανός σωματιδιακός φυσικός Μπράιαν Κοξ που έχει γίνει διάσημος χάρις στην συνεργασία με το BBC και τις τηλεοπτικές εκπομπές και ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει με αντικείμενο τον κόσμο της Φυσικής και του Διαστήματος αναφέρθηκε σε συνέντευξη του για την πιθανή ύπαρξη νοήμονος εξωγήινου πολιτισμού. «Υπάρχουν περί τα δύο τρισεκατομμύρια γαλαξίες στο ορατό Σύμπαν οπότε είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν και κάποιοι άλλοι εκτός από εμάς εκεί έξω». Οι θεωρίες Έχουν αναπτυχθεί μια σειρά από θεωρίες που δέχονται την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών κάποιοι εκ των οποίων απέκτησαν τα τεχνικά μέσα να μας συναντήσουν ή να επικοινωνήσουν μαζί μας αλλά χάθηκαν πριν το κάνουν ενώ άλλες θεωρίες μιλούν για εξωγήινους πολιτισμούς που γνωρίζουν τη δική μας ύπαρξη αλλά επιλέγουν για διαφόρους λόγους να μην εμφανίζονται.Η θεωρία του «μεγάλου φίλτρου» που περιγράφει ένα μηχανισμό που εμποδίζει τη ζωή να αναδυθεί ή να ξεπεράσει ένα στάδιο ανάπτυξης. Κάθε φορά που ένας πολιτισμός αποκτά την τεχνολογία των διαστημικών ταξιδιών έχει την τάση να αυτοκαταστρέφεται ή να εξαντλεί τους φυσικούς πόρους του πλανήτη του.Η θεωρία του «ζωολογικού κήπου» λέει ότι τεχνολογικά προηγμένοι εξωγήινοι έφτασαν στη Γη μας είδαν αλλά επέλεξαν να μας αφήσουν ήσυχους και μας παρακολουθούν από μακριά όπως εμείς παρατηρούμε από απόσταση τα ζώα στους ζωολογικούς κήπους. Η θεωρία του «πλανητάριου» λέει ότι υπάρχουν τρομερά εξελιγμένοι εξωγήινοι που καταφέρνουν να δημιουργούν μια οφθαλμαπάτη η οποία μας υποχρεώνει εμάς να βλέπουμε το Διάστημα κενό από ζωή.Η θεωρία του «σκοτεινού δάσους» προτείνει ένα Σύμπαν με πολλούς προηγμένους πολιτισμούς οι οποίοι όμως έχουν αποφασίσει όλοι να κρύβονται ο ένας από τον άλλο υπό τον φόβο να μην αντιμετωπίσουν κάποια απειλή που θα τους εξαφανίσει. Η θεωρία αυτή έχει βέβαια εξ αρχής ένα σοβαρό πρόβλημα αφού ο μόνος γνωστός προηγμένος πολιτισμός στο Σύμπαν, δηλαδή ο δικός μας, όχι μόνο δεν κρύβεται αλλά προσπαθεί απεγνωσμένα να ανακαλύψει άλλες μορφές ζωής στο Σύμπαν και ταξιδεύει με κάθε τρόπο στο Διάστημα χωρίς φόβο παρά τις προειδοποιήσεις πολλών ειδικών για τους πιθανούς κινδύνους επαφής με εξωγήινους. Τα σήματα Οι θιασώτες της ύπαρξης νοήμονος εξωγήινης ζωής που αντιμετωπίζουν το ζήτημα με πιο ορθολογικό τρόπο έχουν διατυπώσει την άποψη ότι είναι πιθανό οι εξωγήινοι προηγμένοι πολιτισμοί που έχουν αναπτυχθεί στο γαλαξία μας βρίσκονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από εμάς και τα διαφόρων ειδών σήματα επικοινωνίας που έχουμε στείλει ή γενικότερα τα τεχνολογικά μας ίχνη δεν έχουν φτάσει σε αυτούς. Eπιπλέον αν τελικά υπάρχει ένας προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός που εντοπίσει τα σήματα μας και αποφασίσει να απαντήσει πιθανότατα θα χρειαστεί ανάλογα μεγάλος χρόνος για να φτάσει το δικό τους σήμα σε εμάς άρα θεωρητικά η απάντηση μπορεί να βρίσκεται… καθ’ οδόν.Με δημοσίευση τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου Hebrew στην Ιερουσαλήμ ποσοτικοποιούν τη θεωρία της απόστασης στην οποία βρίσκονται νοήμονες εξωγήινοι πολιτισμοί. Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή τα σήματα επικοινωνίας που έχει στείλει η ανθρωπότητα στο Διάστημα έχουν φτάσει σε περίπου 15 χιλιάδες άστρα του γαλαξία μας τα πιο μακρινά εκ των οποίων βρίσκονται σε απόσταση 50 ετών φωτός από τη Γη.Με δεδομένο ότι ο γαλαξίας μας υπολογίζεται ότι διαθέτει μερικές εκατοντάδες δισ. άστρα και η απόσταση της Γης από το κέντρο του γαλαξία είναι περίπου 28 χιλιάδες έτη φωτός οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα σήματα μας προς τους εξελιγμένους εξωγήινους πολιτισμούς θα ταξιδεύουν για αρκετό ακόμη καιρό μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Η εκτίμηση των ερευνητών είναι ότι στη διαστημική μας γειτονιά, σε αυτή την απόσταση των 50 ετών φωτός από εμάς, δεν υπάρχει κάποιος προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός για αυτό και δεν είχαμε κάποια ανταπόκριση στα σήματα που στείλαμε. Υπάρχει πάντοτε και η πιθανότητα να υπάρχει ένας προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός σε σχετικά κοντινή απόσταση και να έχει εντοπίσει τα σήματα μας αλλά για κάποιο λόγο δεν έχει αποφασίσει ακόμη να απαντήσει σε αυτά. Μας φοβούνται; Η κοινή πεποίθηση που υπάρχει είναι ότι αν κάνουν την εμφάνιση τους στη Γη εξωγήινοι αυτοί θα είναι σίγουρα πολύ πιο προηγμένοι τεχνολογία από εμάς δεδομένου ότι έφτασαν ως στον πλανήτη μας και πιθανώς θα είναι επιθετικοί και άκρως επικίνδυνοι.Πολλοί επιστήμονες και ειδικοί με κορυφαίο τον Στίβεν Χόκινγκ θεωρούν πολύ πιθανό στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος να έχει αναπτυχθεί όχι απλά νοήμον ζωή αλλά προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί με τους οποίους όμως δεν πρέπει να έρθουμε ποτέ σε επαφή. Είναι γνωστό ότι εμείς προσπαθούμε να κάνουμε γνωστή την παρουσία μας με διαφόρους τρόπους στο Σύμπαν ενώ παράλληλα προσπαθούμε να εντοπίσουμε ίχνη της ύπαρξης προηγμένων εξωγήινων πολιτισμών.Ο Χόκινγκ και άλλοι ειδικοί έχουν υποστηρίξει την άποψη ότι σε περίπτωση που φτάσει σε εμάς κάποιο σήμα ενός εξωγήινου πολιτισμού το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να μην απαντήσουμε ποτέ. Όπως υποστηρίζουν δεν πρέπει να κάνουμε γνωστή την ύπαρξη μας και πολύ περισσότερο το που βρισκόμαστε γιατί το πιθανότερο είναι οι εξωγήινοι που θα έρθουν εδώ να έχουν εχθρικές διαθέσεις.Όπως αναφέρουν αν έρθουν εξωγήινοι στη Γη η ανθρωπότητα θα έχει την τύχη των ιθαγενών της αμερικανικής ηπείρου μετά την ανακάλυψη της από τους ευρωπαίους δηλαδή αρχικά θα υποδουλωθούμε και στη συνέχεια θα εξοντωθούμε μαζικά από τους εξωγήινους που θα καταλάβουν τον πλανήτη μας και εκτός από εμάς θα καταστρέψουν ότι φτιάξαμε εμείς σε αυτόν.Όμως ο Γκόρντον Γκάλοπ, καθηγητής βιοψυχολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Άλμπανι με δημοσίευση του στην επιθεώρηση «Journal of Astrobiology» διατύπωσε μια εντελώς διαφορετική άποψη. Όπως αναφέρει μπορεί να υπάρχουν πράγματι εξωγήινοι με τεχνολογικές δυνατότητες τέτοιες ώστε να μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας ακόμη και να έρθουν στον πλανήτη μας αλλά μας φοβούνται και δεν επιχειρούν να εμφανισθούν.«Ο άνθρωπος είναι επικίνδυνος, βίαιος και εύκολα ξεκινά μεγάλης έκτασης και διάρκειας αιματηρές συμπλοκές και πολέμους. Για αυτόν τον λόγο αν υπάρχουν εξωγήινοι με τεχνολογική δυνατότητα να έρθουν στη Γη είναι πολύ πιθανό να αποφασίσουν να μην μας πλησιάσουν υπό τον φόβο ότι μπορεί να προσπαθήσουμε να τους εξοντώσουμε» λέει ο καθηγητής που αναφέρει και αυτός το παράδειγμα της ολικής καταστροφής των πολιτισμών των Αζτέκων και των Ίνκας από τους κονκισταδόρες αλλά με την αντίθετη συλλογιστική από αυτή που διατυπώνει ο Χόκινγκ. Ο Γκάλοπ αναφέρει την καταστροφή των πολιτισμών της Αμερικής ως ένα… αντιπαράδειγμα ως μια κατάσταση την οποία μπορεί να επαναλάβει ο άνθρωπος αυτή τη φορά σε κάποιο εξωγήινο πολιτισμό.«Αν οι άνθρωποι μάθουν ότι υπάρχουν προηγμένοι πολιτισμοί και επιθυμητές πλουτοπαραγωγικές πηγές σε άλλους κόσμους είναι άραγε πιθανό αυτοί οι εξωγήινοι να έχουν την τύχη των κατοίκων του Μεξικού και του Περού;» αναρωτιέται ο καθηγητής και συνεχίζει «Αν υπάρχει νοήμων ζωή σε κάποιο άλλο κόσμο μπορεί οι άνθρωποι να κριθούν ως εξαιρετικά επικίνδυνο ον. Ίσως αυτή είναι η αιτία για το ότι δεν έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα να εντοπίσουμε κάποιο ίχνος προηγμένης εξωγήινης ζωής. Αποτελούμε για αυτούς πολύ μεγάλη απειλή και προτιμούν να παραμείνουν άγνωστοι για εμάς». Μετατροπή σε ρομπότ; Ο κορυφαίος Βρετανός αστρονόμος λόρδος Μάρτιν Ρις, πρώην επικεφαλής της Βρετανικής Αστρονομικής Εταιρείας, παρουσίασε ένα μέλλον βγαλμένο από βιβλίο του Ισαάκ Ασίμοφ ή ταινία επιστημονικής φαντασίας του Χόλιγουντ.Μιλώντας στη Γιορτή Επιστήμης του Τσέλτενχαμ ο Μάρτιν Ρις ανέφερε ότι η εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους και η αντικατάσταση του από ρομπότ που θα έχουν αναπτύξει συνείδηση είναι μια σοβαρή πιθανότητα. Ανέφερε επίσης ότι είναι πολύ πιθανό να έχει συμβεί το ίδιο και στους προηγμένους εξωγήινους πολιτισμούς, ότι δηλαδή κάποια στιγμή οι εξωγήινοι εξαφανίστηκαν και την θέση τους έχουν πάρει ρομπότ και με αυτά τα ρομπότ θα έρθουμε σε επαφή τελικά αν και όταν υπάρξει τέτοια συνάντηση.«Νομίζω ότι αν καταφέρουμε να εντοπίσουμε κάτι προηγμένο έξω από την Γη αυτό δεν θα είναι ένας πολιτισμός που θα αποτελείται από σάρκα, οστά και αίμα όπως ο δικός μας αλλά κάτι ρομποτικό και ηλεκτρονικό. Αν σκεφτούμε την ιστορία της Γης θα δούμε ότι χρειάστηκαν περίπου τέσσερα δισ. έτη για να καταφέρουν οι πιο απλές μορφές ζωής να εξελιχθούν έτσι ώστε να εμφανισθεί μια πιο προηγμένη ζωή που δημιούργησε πολιτισμό ενώ διαθέτουμε τεχνολογία μόλις λίγες χιλιάδες έτη. Είναι λοιπόν μια σοβαρή πιθανότητα μετά από μερικούς αιώνες να έχουμε αντικατασταθεί από ηλεκτρονικές οντότητες που θα είναι σχεδόν αθάνατες και θα υπάρχουν για όσο θα υπάρχει και το Σύμπαν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2073847/oi-alithinoi-exogiinoi-toy-ompama-oi-epistimones-poy-symfonoyn-mazi-toy-kai-oi-nees-theories/

«Η Ευρώπη δεν είναι προετοιμασμένη για αυτό που έρχεται»: Προειδοποίηση για άνοδο της θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου. Δραματική αύξηση της θερμοκρασίας προβλέπεται για την Ευρώπη. Η Ευρώπη βρίσκεται και πάλι στο «μάτι του κυκλώνα». Για την ακρίβεια στο «μάτι» της κλιματικής κατάρρευσης. Οι χώρες της ΕΕ θα δυσκολευτούν να αντιμετωπίσουν την ραγδαία αύξηση των θερμοκρασιών στην ήπειρο και την επακόλουθη άνοδο των φυσικών καταστροφών, συμπεριλαμβανομένων των πυρκαγιών και των πλημμυρών, λόγω κατακερματισμένου και όχι ενιαίου σχεδιασμού, προειδοποίησαν σύμβουλοι του μπλοκ.Η προστασία της Ευρώπης από ακραία καιρικά φαινόμενα «δεν είναι πυρηνική επιστήμη», ξεκαθάρισε πάντως κορυφαίος ερευνητής, καθώς η συμβουλευτική επιτροπή της ΕΕ για το κλίμα προτρέπει τις χώρες να προετοιμαστούν για μια καταστροφική αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου. Πάει δηλαδή «περίπατο» ο 1,5 βαθμός της Συμφωνίας των Παρισίων.Ο Μάαρτεν βαν Άαλστ, μέλος της Ευρωπαϊκής Επιστημονικής Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (ESABCC), δήλωσε ότι η ήπειρος ήδη «πληρώνει το τίμημα» για την έλλειψη προετοιμασίας της, αλλά ότι η προσαρμογή σε ένα θερμότερο μέλλον ήταν εν μέρει «κοινή λογική και εύκολο να γίνει».Ενώ ο κόσμος είναι ήδη κατά 1,4 °C θερμότερος από τον προβιομηχανικό μέσο όρο, η Ευρώπη βλέπει άνοδο της θερμοκρασίας 2,5 °C.Οι Βρυξέλλες θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη την προσαρμογή σε ένα θερμαινόμενο κλίμα προειδοποιούν οι σύμβουλοι της ΕΕ για το κλίμα. «Οι προσπάθειες προσαρμογής σε ολόκληρη την Ευρώπη παραμένουν ανεπαρκείς», δήλωσε ο Ότμαρ Έντενχοφερ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιστημονικής Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (ESABCC).Ας δούμε μερικά παραδείγματα. Αρχικά στη χώρα μας η κατάσταση είναι τραγική. Θηριώδεις πυρκαγιές που είναι δύσκολο να ελεγχθούν το καλοκαίρι: Βόρεια Εύβοια, Βαρυμπόμπη, Δαδιά, Χίος, Βαρνάβας-Διόνυσος-Πεντέλη, Πάτρα, νοτιοανατολική Ατττική, είναι μερικά από τα παραδείγματα. Φέτος, σ’ έναν χειμώνα όχι τόσο κρύο αλλά με πολλές βροχές, τα πλημμυρικά φαινόμενα είναι συνεχή. Θυμίζουμε επίσης τις φονικές κακοκαιρίες Daniel και Elias.Το 2024, οι πλημμύρες στη Βαλένθια σκότωσαν 229 ανθρώπους στην Ιβηρική Χερσόνησο. Οι πυρκαγιές έκαψαν ένα εκατομμύριο εκτάρια σε όλη την Ευρώπη το 2025, καίγοντας έως και το 3% της Πορτογαλίας. Οι χαλαζοπτώσεις προκαλούν ζημιές δισεκατομμυρίων σε όλη την Ένωση κάθε χρόνο.Συμπτωματικά μόλις σήμερα η Γαλλία εξέδωσε κόκκινο συναγερμό για πλημμύρες σε τρεις νομούς, καθώς οι συνέπειες της καταιγίδας Νιλς προκαλούν χάος σε όλη τη χώρα. Τεστ αντοχής Η ESABCC περιγράφει τις τρέχουσες προσπάθειες προσαρμογής στις αυξανόμενες θερμοκρασίες ως «ανεπαρκείς, σε μεγάλο βαθμό σταδιακές [και] συχνά πολύ αργές» σε μια νέα έκθεση που συμβουλεύει τους αξιωματούχους να προετοιμαστούν για μια παγκόσμια θερμοκρασία 2,8-3,3°C υψηλότερη από τα προβιομηχανικά επίπεδα έως το 2100.Η ESABCC συνέστησε στους αξιωματούχους να υποβάλουν σε δοκιμασίες αντοχής ακόμη και σενάρια υψηλότερης θερμοκρασίας.Το συμβουλευτικό όργανο, που δημιουργήθηκε για να ενσωματώσει την πιο πρόσφατη επιστήμη για το κλίμα στη μηχανή χάραξης πολιτικής της ΕΕ, αναφέρει ότι η ΕΕ θα πρέπει να «επιβάλει και να εναρμονίσει τις αξιολογήσεις των κλιματικών κινδύνων» – συμπεριλαμβανομένου ενός κοινού σεναρίου σε όλη την Ευρώπη.«Αυτό το σενάριο θα πρέπει να βασίζεται στην προσδοκία ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη θα μπορούσε να φτάσει τους 3,3 °C. Στην ΕΕ, η υπερθέρμανση θα μπορούσε να είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς το μπλοκ ήδη βιώνει περίπου 1°C περισσότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο», προσθέτει το διοικητικό συμβούλιο.Τα ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουν κατά καιρούς εκπλήξει τους κλιματολόγους με τη δύναμή τους και τους ειδικούς στην προσαρμογή με τη θνησιμότητα τους, καθώς οι αυξανόμενες θερμοκρασίες έχουν παραμορφώσει το κλίμα.Σε όλη την ήπειρο, ο καύσωνας σκοτώνει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο, με μελέτες να αποδίδουν μεταξύ μισού και δύο τρίτων του αριθμού των θανάτων στην αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλείται από τη ρύπανση από ορυκτά καύσιμα. Οι πυρκαγιές του περασμένου έτους, εν τω μεταξύ, έκαψαν μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης από ό,τι έχουν καταγράψει ποτέ οι επιστήμονες.Την περασμένη εβδομάδα, η Πορτογαλία κλήθηκε να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, καθώς η χώρα επλήγη από μια άνευ προηγουμένου σειρά καταιγίδων που κόστισαν τη ζωή σε τουλάχιστον 16 ανθρώπους και προκάλεσαν ζημιές ύψους περίπου 775 εκατομμυρίων ευρώ (675 εκατομμύρια λίρες).Κι όλα αυτά ενώ η δυτική ακτή της Γροιλανδίας βίωσε τον θερμότερο Ιανουάριο που έχει καταγράψει ποτέ, η πράσινη ανάπτυξη της Ευρώπης πηγαίνει πίσω και ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ταγμένος στην άρνηση της κλιματικής αλλαγής. Πηγές: Euractiv, Guardian

Η μάζα είναι χρόνος Σύμφωνα με τον Roger Penrose(*), είναι σημαντικό για τη φυσική θεμελίωση της θεωρίας της γενικής σχετικότητας, να υπάρχουν στη Φύση – σε θεμελιώδες επίπεδο – εξαιρετικά ακριβή ρολόγια. Πράγματι, η μέτρηση του χρόνου είναι κάτι απολύτως θεμελιώδες στη φυσική, διότι υπάρχει μια σαφής έννοια σύμφωνα με την οποία κάθε μεμονωμένο (σταθερό) σωματίδιο με μάζα λειτουργεί ως ένα σχεδόν τέλειο ρολόι. Αν m είναι η μάζα του σωματιδίου (θεωρούμενη σταθερή), τότε βρίσκουμε ότι έχει ενέργεια ηρεμίας E, που δίνεται από τον διάσημο τύπο του Albert Einstein , που είναι θεμελιώδης για τη θεωρία της σχετικότητας. Ένας δεύτερος, σχεδόν εξίσου διάσημος τύπος του Max Planck και θεμελιώδης για την κβαντική θεωρία, (όπου h είναι η σταθερά του Planck), μας λέει ότι αυτή η ενέργεια ηρεμίας ορίζει για το σωματίδιο μια συγκεκριμένη συχνότητα κβαντικής ταλάντωσης, αφού . Με άλλα λόγια, κάθε σταθερό σωματίδιο με μάζα συμπεριφέρεται ως ένα εξαιρετικά ακριβές κβαντικό ρολόι, το οποίο «χτυπά» με συγκεκριμένη συχνότητα ανάλογη προς την μάζα του: (συχνότητα Compton). Αυτή είναι η βάση της θεωρίας των κυμάτων της ύλης του Louis de Broglie που ανέπτυξε στην διδακτορική διατριβή του. https://physicsgg.me/2023/01/24/η-εποχή-της-αβεβαιότητας/ Στην πραγματικότητα, η κβαντική συχνότητα ενός μεμονωμένου σωματιδίου είναι εξαιρετικά μεγάλη και δεν μπορεί να αξιοποιηθεί άμεσα για την κατασκευή ενός χρήσιμου ρολογιού(**). Για ένα ρολόι πρακτικά αξιοποιήσιμο, απαιτείται ένα σύστημα που να περιέχει πολλά σωματίδια, συνδυασμένα και δρώντα κατάλληλα σε συντονισμό. Ωστόσο, το βασικό σημείο παραμένει ότι για την κατασκευή ενός ρολογιού χρειαζόμαστε μάζα. Σωματίδια χωρίς μάζα (π.χ. φωτόνια) δεν μπορούν να επιτελέσουν αυτόν τον ρόλο, διότι η συχνότητα ηρεμίας τους θα έπρεπε να είναι μηδενική, αφού η μάζα ηρεμίας τους είναι μηδέν. Ένα φωτόνιο θα χρειαζόταν μια αιωνιότητα μέχρι το εσωτερικό του «ρολόι» να φτάσει έστω και στον πρώτο «χτύπο» του. Αυτό έχει μεγάλη σημασία για την Conformal Cyclic Cosmology https://en.wikipedia.org/wiki/Conformal_cyclic_cosmology που βασίζεται στο γεγονός ότι η μάζα, επομένως και ο χρόνος, είναι κάτι που «εξατμίζεται». Σύμφωνα με τον Penrose, μετά από ένα ιλλιγγιωδώς τεράστιο χρονικό διάστημα, όλα τα άστρα θα σβήσουν, οι μαύρες τρύπες θα εξατμιστούν διαμέσου της ακτινοβολίας Hawking και όλη η ύλη θα έχει διασπαστεί, ακόμα και τα πρωτόνια. Το σύμπαν θα περιέχει μόνο ακτινοβολία, σωματίδια χωρίς μάζα ηρεμίας, όπως τα φωτόνια. Κι αν δεν υπάρχει μάζα δεν θα υπάρχει εσωτερική συχνότητα. Και χωρίς συχνότητα, δεν υπάρχει τρόπος να μετρηθεί ο χρόνος ή η απόσταση. Κάθε σταθερό σωματίδιο με μάζα έχει μια σύμφυτη, εσωτερική συχνότητα και συμπεριφέρεται σαν ένα ακριβέστατο κβαντικό ρολόι (*) Roger Penrose «Cycles of Time», The Bodley Head, 2010 (**) Oι ερευνητές Shau-Yu Lan,Pei-Chen Kuan, Brian Estey, Damon English,Justin M.Brown, Michael A. Hohensee, Holger Müller το 2013 στη δημοσίευσή τους με τίτλο «A Clock Directly Linked to a Particle’s Mass» κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν ένα άτομο καισίου ως ρολόι αποδεικνύοντας άμεσα την σύνδεση μεταξύ χρόνου και μάζας. https://www.science.org/cms/asset/ad37f3af-2c88-4329-97d8-4c28d9b5a245/pap.pdf https://physicsgg.me/2026/02/17/η-μάζα-είναι-χρόνος/

Η δεύτερη ελληνική αποστολή της Ελληνικής Εταιρείας Πολικών Ζωνών στην Ανταρκτική. Η Επιστημονική Προσφορά της Ελληνικής Εταιρείας Πολικών Ζωνών. Η Ελληνική Εταιρεία Πολικών Ζωνών (ΕΛΕΠΟΖ) ιδρύθηκε το 2013 για να στηρίζει και να συντονίζει την ελληνική ερευνητική δραστηριότητα στις πολικές περιοχές αλλά και για να εμπνέει νέες γενιές επιστημόνων να στραφούν σε νέα καινοτόμα πεδία αιχμής. Στόχος μας είναι να καταστήσουμε την Ελλάδα ενεργό μέλος της παγκόσμιας προσπάθειας για κατανόηση, διαφύλαξη και βιώσιμη διαχείριση του πλανήτη μας.Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες μας λέει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Πολικών Ζωνών Δρ. Α. Μαυραειδόπουλος (Αρχιπλοίαρχος (ε.α.) ΠΝ) είναι η δημιουργία ενός δικτύου Ελλήνων επιστημόνων και ερευνητικών ιδρυμάτων που θα ασχολούνται με την Ανταρκτική και γενικότερα με τις πολικές ζώνες. Η ΕΛΕΠΟΖ έφερε σε επαφή ακαδημαϊκούς, ερευνητές, φοιτητές και τεχνολόγους από διάφορους κλάδους: Ωκεανογραφία, Κλιματολογία, Γεωλογία, Βιολογία, Ιατρική, Αστροφυσική και Μηχανική.Η δεύτερη ελληνική αποστολή της ΕΛΕΠΟΖ στην Ανταρκτική, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, συνεχίζει και διευρύνει το όραμα της ελληνικής επιστημονικής παρουσίας στις πολικές περιοχές. Από την παρατήρηση της Γης μέσω δορυφορικών συστημάτων μέχρι την έρευνα του βυθού των παγωμένων ωκεανών, η αποστολή αυτή ενώνει το Διάστημα με τα βάθη της Γης, προβάλλοντας την Ελλάδα ως ισότιμο μέλος της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. Οι πολικές περιοχές, και ιδιαίτερα η Ανταρκτική, δεν είναι μόνο το ψυχρότερο και πιο απομονωμένο μέρος του πλανήτη· είναι ένα παγκόσμιο εργαστήριο γνώσης, όπου αποκαλύπτονται κρίσιμες αλήθειες για το κλίμα, τη γεωλογία και τους ωκεανούς της Γης.Ιδιαίτερη τιμή αποτελεί για όλους μας η συμμετοχή των Ελληνίδων Ερευνητριών της δεύτερης ελληνικής αποστολής στην Ανταρκτική. Οι γυναίκες αυτές, με επιστημονική επάρκεια, θάρρος και αφοσίωση, εκπροσωπούν τη νέα γενιά της ελληνικής επιστήμης και αποδεικνύουν έμπρακτα ότι η έρευνα δεν έχει σύνορα, φύλο ή περιορισμούς, παρά μόνο πάθος για γνώση και προσφορά.Η αποστολή των Ελληνίδων ερευνητριών, Ελένης Κυτίνου (Θαλάσσια Βιολόγος, ΕΛΚΕΘΕ) και Διονυσίας-Χριστίνας Ρηγάτου (Ωκεανογράφος, ΕΚΠΑ), στην Ανταρκτική το 2026, αποτελεί ένα ορόσημο για την ελληνική επιστημονική κοινότητα. Στο επίκεντρο της έρευνάς τους βρίσκεται η ανάλυση των μακροχρόνιων τάσεων της πρωτογενούς παραγωγής και η μελέτη των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης στη δομή και τη λειτουργία του εύθραυστου αυτού οικοσυστήματος.Μέσω απαιτητικών καταδύσεων σε πολικές θερμοκρασίες και με τη χρήση του βουλγαρικού ερευνητικού σκάφους «Κύριλλος και Μεθόδιος», οι δύο επιστήμονες θα προχωρήσουν στην πρώτη λεπτομερή καταγραφή του παράκτιου τροφικού πλέγματος, εξετάζοντας παράλληλα την παρουσία ξενικών ειδών. Η προσπάθειά τους να κατανείμουν τη βιομάζα σε λειτουργικές ομάδες θα προσφέρει κρίσιμα δεδομένα για τη βιωσιμότητα των υδάτινων πόρων της περιοχής.Πρόκειται για μια μεθοδολογικά πρωτοποριακή μελέτη που φωτίζει ανεξερεύνητες πτυχές του Ανταρκτικού περιβάλλοντος, συνδέοντας την τοπική βιοποικιλότητα με τις παγκόσμιες περιβαλλοντικές αλλαγές. Το έργο τους δεν αποτελεί μόνο μια επιστημονική πρόκληση, αλλά και μια σημαντική συμβολή στην κατανόηση της ανθεκτικότητας του πλανήτη μας απέναντι στην κλιματική αλλαγή. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2073107/i-deyteri-elliniki-apostoli-tis-ellinikis-etaireias-polikon-zonon-stin-antarktiki/

Τα πτηνά έχουν παγκόσμια γλώσσα συναγερμού που μπορεί να αποτελεί πρόγονο της ανθρώπινης ομιλίας Πρόκειται για ένα φωνητικό σήμα προειδοποίησης παρουσίας στη φωλιά κάποιου παρασιτικού είδους Τα πτηνά σε ολόκληρο τον πλανήτη μοιράζονται μια προειδοποιητική κραυγή που ίσως αποτελεί μια… ρίζα της ομιλίας που ανέπτυξαν οι άνθρωποι.Είδη πτηνών που ζουν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά το ένα από το άλλο και έχουν εξελικτικά διαχωριστεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια χρησιμοποιούν εντυπωσιακά παρόμοιες προειδοποιητικές φωνές για να ειδοποιούν για παρασιτικές απειλές κοντά στις φωλιές τους σύμφωνα με διεθνή ομάδα επιστημόνων.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτό το φωνητικό σήμα είναι προϊόν εκμάθησης αλλά πηγάζει από μια ενστικτώδη αντίδραση που εμφανίζεται σε πολλά είδη. Πρόκειται για την πρώτη καταγεγραμμένη περίπτωση ζωικού ήχου που συνδυάζει με αυτόν τον τρόπο ένα έμφυτο στοιχείο με χρήση που προκύπτει από εκμάθηση.Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Ecology & Evolution» ρίχνει φως στο πώς η φυσική επιλογή μπορεί να διαμορφώσει την εξέλιξη της επικοινωνίας. Υπό την ηγεσία ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ στις ΗΠΑ και το Βιολογικό Σταθμό Doñana στη Σεβίλλη της Ισπανίας η έρευνα είναι μιας από τις πιο εκτεταμένες που έχουν γίνει για τον παρασιτισμό αναπαραγωγής που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Παρασιτισμός αναπαραγωγής και άμυνα της φωλιάς Ο παρασιτισμός αναπαραγωγής συμβαίνει όταν πουλιά όπως οι κούκοι αφήνουν τα αυγά τους στις φωλιές άλλων ειδών. Τα «ξενιστικά» πουλιά μεγαλώνουν στη συνέχεια τα ξένα νεοσσά συχνά εις βάρος των δικών τους μικρών. Εξαιτίας αυτού του μεγάλου κόστους τα είδη-ξενιστές ωφελούνται όταν αναγνωρίζουν γρήγορα τα παράσιτα και τα εμποδίζουν να γεννήσουν εξαρχής.Η ομάδα ανακάλυψε ότι περισσότερα από 20 είδη πτηνών σε τέσσερις ηπείρους παράγουν σχεδόν πανομοιότυπες «κλαψουριστές» φωνές όταν εντοπίζουν ένα παρασιτικό πουλί κοντά. Ένα παγκόσμιο σήμα χωρίς άμεση επαφή Αυτό που προβλημάτισε τους ερευνητές ήταν ότι πτηνά που ζουν σε απομακρυσμένες μεταξύ τους περιοχές όπως η Αυστραλία, η Κίνα και η Ζάμπια βασίζονται στον ίδιο τύπο φωνής, παρότι οι πληθυσμοί αυτοί δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή μεταξύ τους.Όταν ένα πτηνό ακούει αυτό το σήμα συναγερμού προσεγγίζει ενστικτωδώς για να ερευνήσει. Εκείνη τη στιγμή αρχίζει να συνδέει τον ήχο με ό,τι βλέπει και βιώνει γύρω του σε μια διαδικασία που ο Ντάμιαν Μπλασί συν-συγγραφέας της μελέτης και επιστήμονας γλώσσας στο Pompeu Fabra University στη Βαρκελώνη, περιγράφει ως κοινωνική μετάδοση«Τότε, όταν τα πουλιά απορροφούν τα στοιχεία γύρω τους, μαθαίνουν πότε να παράγουν τον ήχο στο μέλλον», δήλωσε ο Τζέημς Κένερλι συν-επικεφαλής συγγραφέας και μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Εργαστήριο Ορνιθολογίας του Κορνέλ. Ανάμεσα στο ένστικτο και τη μαθημένη γλώσσα Σύμφωνα με τον Ουίλιαμ Φίνει εξελικτικό οικολόγο στο Βιολογικό Σταθμό Doñana και συν-επικεφαλής της έρευνας αυτή η «κλαψουριστή» φωνή βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο καθαρό ένστικτο και τον σύνθετο μαθημένο λόγο. «Το συναρπαστικό με αυτή τη φωνή είναι ότι αντιπροσωπεύει ένα ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στις ενστικτώδεις φωνητικές εκδηλώσεις που συχνά βλέπουμε στα ζώα και στις πλήρως μαθημένες φωνητικές μονάδες όπως οι ανθρώπινες λέξεις», ανέφερε.Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι τα είδη που χρησιμοποιούν αυτή τη φωνή τείνουν να ζουν σε περιοχές όπου οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ παρασίτων και ξενιστών είναι ιδιαίτερα περίπλοκες.«Όταν τα πουλιά συνεργάζονται για να απομακρύνουν τα παράσιτα, η επικοινωνία σχετικά με το πώς και πότε θα συνεργαστούν είναι εξαιρετικά σημαντική γι’ αυτό αυτή η φωνή εμφανίζεται σε μέρη του κόσμου όπου τα είδη επηρεάζονται περισσότερο από τον παρασιτισμό αναπαραγωγής. Η εξάπλωση αυτού του φωνητικού σήματος επηρεάζει τα πρότυπα συνεργασίας των πουλιών παγκοσμίως» εξηγεί ο Κένερλι. Ενδείξεις για την προέλευση της γλώσσας Αυτό που καθιστά την ανακάλυψη ιδιαίτερα σημαντική είναι η σύνδεση μεταξύ ενός έμφυτου ήχου και μιας μαθημένης αντίδρασης. «Για πρώτη φορά, καταγράψαμε μια φωνητική εκδήλωση που έχει τόσο μαθημένα όσο και έμφυτα στοιχεία, ενδεχομένως δείχνοντας πώς τα μαθημένα σήματα μπορεί να εξελίχθηκαν από έμφυτες φωνές, όπως είχε αρχικά προτείνει ο Κάρολος Δαρβίνος. Είναι σαν να βλέπουμε πώς η εξέλιξη επιτρέπει στα είδη να αποδίδουν μαθημένα νοήματα σε ήχους» λέει ο Φίνει.Τα αποτελέσματα αυτά αμφισβητούν τη μακροχρόνια άποψη ότι η επικοινωνία των ζώων και η ανθρώπινη γλώσσα είναι σαφώς διαχωρισμένες. Οι ερευνητές προτείνουν ότι σύνθετα συστήματα όπως η ανθρώπινη γλώσσα ενδέχεται να αναπτύχθηκαν σταδιακά, αναδυόμενα από τον συνδυασμό ενστικτωδών φωνών και μαθημένου νοήματος κατά τη διάρκεια της εξελικτικής πορείας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2073212/ta-ptina-echoyn-pagkosmia-glossa-synagermoy-poy-mporei-na-apotelei-progono-tis-anthropinis-omilias/

Είναι οι αναμνήσεις ψευδαισθήσεις; Μια πρόσφατη μελέτη αποσαφηνίζει το παράδοξο των εγκεφάλων Boltzmann Όταν αναφερόμαστε σε «εγκέφαλο Boltzmann», εννοούμε έναν παρατηρητή που εμφανίζεται στο σύμπαν εξ αιτίας των τυχαίων διακυμάνσεων του χωρόχρονου. Αυτή η ιδέα της συνειδητής οντότητας που αναδύεται αυθόρμητα στο χώρο, φέρει το όνομα του μεγάλου θεωρητικού φυσικού» Ludwig Boltzmann. Aν σύμφωνα με κάποιες κοσμολογικές θεωρίες μπορεί ένα ολοκλήρο σύμπαν να εμφανιστεί από το κενό μέσω μιας κβαντικής διακύμανσης, είναι πολύ πιο πιθανόν να εμφανιστεί ένας και μοναδικός ανθρώπινος εγκέφαλος, ο οποίος περιέχει όλες σου τις αναμνήσεις και φαντάζεται πως κατοικεί μέσα σε ένα απόλυτα λειτουργικό κόσμο, και αυτή τη στιγμή διαβάζει αυτές τις γραμμές στο κινητό του! Αυτός ο ατυχής εγκέφαλος είναι καταδικασμένος να εξαφανιστεί πάλι στο κενό μέσω μιας κβαντικής διακύμανσης, σχεδόν αμέσως μετά τη δημιουργία του. Στατιστικά, ένας εγκέφαλος Boltzmann είναι πολύ πιο πιθανότερο να εμφανιστεί σε σχέση με ένα ολόκληρο σύμπαν, οπότε, αν θέλουμε να δομήσουμε το σύμπαν μας χρησιμοποιώντας κβαντικές διακυμάνσεις, πρέπει να αποδεχτούμε ότι είναι πολύ πιθανότερο όλα αυτά που βιώνουμε … απλά να τα φανταζόμαστε.Σε μια πρόσφατη εργασία με τίτλο «Disentangling Boltzmann Brains, the Time-Asymmetry of Memory, and the Second Law«, οι David Wolpert, Carlo Rovelli και Jordan Scharnhorst εξετάζουν ένα παλιό παράδοξο πείραμα σκέψης στη στατιστική φυσική και την κοσμολογία, γνωστό ως η υπόθεση των «εγκέφαλων Boltzmann»: την πιθανότητα οι αναμνήσεις, οι αντιλήψεις και οι παρατηρήσεις μας να προκύπτουν από τυχαίες διακυμάνσεις της εντροπίας αντί να αντανακλούν το πραγματικό παρελθόν του σύμπαντος.Το παράδοξο προκύπτει από την καρδιά της στατιστικής φυσικής. Ένας από τους κεντρικούς πυλώνες της κατανόησής μας για τον χρονικά ασύμμετρο δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής είναι το θεώρημα H του Boltzmann στην στατιστική μηχανική. Όμως παραδόξως, το ίδιο το θεώρημα H είναι συμμετρικό ως προς το χρόνο.Αυτή η συμμετρία ως προς τον χρόνο συνεπάγεται ότι, από τυπική άποψη, είναι πολύ πιο πιθανό οι δομές των αναμνήσεων, των αντιλήψεων και των παρατηρήσεών μας να έχουν προκύψει από τυχαίες διακυμάνσεις στην εντροπία του σύμπαντος, παρά να αντιπροσωπεύουν γνήσια αρχεία του πραγματικού εξωτερικού μας σύμπαντος στο παρελθόν. Με άλλα λόγια, η στατιστική φυσική φαίνεται να μας αναγκάζει να συμπεράνουμε ότι οι αναμνήσεις μας μπορεί να είναι απατηλές – περίτεχνες ψευδαισθήσεις που δημιουργήθηκαν τυχαία και δεν μας λένε τίποτα για όσα νομίζουμε ότι περιγράφουν. Αυτή είναι η υπόθεση του «εγκεφάλου του Boltzmann».Οι συγγραφείς επιχειρούν να αποσαφηνίσουν το πώς η υπόθεση των εγκεφάλων Boltzmann, ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής και η σχετική «υπόθεση του παρελθόντος» εξαρτώνται από παραδοχές σχετικά με το ποιες χρονικές στιγμές θεωρούνται δεδομένες όταν αναλύεται η εξέλιξη της εντροπίας του σύμπαντος. Ορισμένες αναλύσεις θέτουν ως δεδομένη την παρούσα κατάσταση του σύμπαντος, ενώ άλλες υποθέτουν μια αρχική κατάσταση χαμηλής εντροπίας (στην Μεγάλη Έκρηξη). Αλλά η ίδια η φυσική δεν καθορίζει ποια από αυτές τις επιλογές είναι η σωστή.Με αφετηρία αυτό που οι συγγραφείς αποκαλούν «εικασία της εντροπίας», το άρθρο δείχνει ότι πολλά από τα καθιερωμένα επιχειρήματα σε αυτές τις συζητήσεις βασίζονται σε λεπτές μορφές κυκλικής συλλογιστικής, όπου παραδοχές για το παρελθόν χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν συμπεράσματα – όπως η αξιοπιστία της μνήμης ή η κατεύθυνση της εντροπίας – τα οποία στη συνέχεια επιστρατεύονται για να στηρίξουν αυτές τις ίδιες παραδοχές. Αντί να επιλύει αυτές τις διαμάχες, το άρθρο καθιστά σαφή την υποκείμενη δομή τους. Διαχωρίζοντας τους φυσικούς νόμους από τις συμπερασματικές επιλογές, οι συγγραφείς προσφέρουν μια σαφέστερη βάση για την αξιολόγηση μακροχρόνιων διαφωνιών σχετικά με τον χρόνο και την εντροπία. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Are your memories illusions? New study disentangles the Boltzmann brain paradox – https://phys.org/news/2026-01-memories-illusions-disentangles-boltzmann-brain.html

Το SpaceX Crew-12 προσδέθηκε στον σταθμό ξεκινώντας μια αποστολή μεγάλης διάρκειας. Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, έφτασαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, καθώς το διαστημόπλοιο SpaceX Dragon έδεσε με το τροχιακό συγκρότημα στις 3:15 μ.μ. EST. Αφού το Dragon συνδέθηκε με το διαστημικό λιμάνι της μονάδας Harmony του σταθμού, το πλήρωμα στο Dragon και ο σταθμός ξεκίνησαν τους τυπικούς ελέγχους διαρροών και την συμπίεση μεταξύ του διαστημικού σκάφους και του σταθμού, προετοιμάζοντας το άνοιγμα της καταπακτής, που έχει προγραμματιστεί για τις 5 μ.μ. περίπου. Η ζωντανή κάλυψη της NASA συνεχίζεται στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/14/spacex-crew-12-docks-to-station-beginning-long-duration-mission/ Το SpaceX Dragon, που μεταφέρει τέσσερα μέλη του πληρώματος 12, πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να προσδεθεί στη θύρα της μονάδας Harmony που βλέπει στο διάστημα. Οι καταπακτές του Δράκου ανοίγουν, το πλήρωμα-12 εισέρχεται στον σταθμό και ενώνεται με την αποστολή 74 Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εισήλθαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αφού άνοιξαν τις καταπακτές στις 5:14 μ.μ. EST μεταξύ του διαστημικού σταθμού και του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon. Οι Meir, Hathaway, Adenot και Fedyaev εντάσσονται τώρα στο πλήρωμα της Αποστολής 74, συμπεριλαμβανομένου του αστροναύτη της NASA Chris Williams και των κοσμοναυτών της Roscosmos Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev που βρίσκονται ήδη στο εργαστήριο σε τροχιά. Η ζωντανή κάλυψη της NASA συνεχίζεται μέσω της τελετής υποδοχής στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/14/dragon-hatches-open-crew-12-enters-station-and-joins-expedition-74/ Η Αποστολή 74 καλωσορίζει τα μέλη του πληρώματος SpaceX-12 της NASA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Μπροστά από αριστερά διακρίνονται ο Andrey Fedyaev της Roscosmos, ο Jack Hathaway και η Jessica Meir, και οι δύο από τη NASA, και η Sophie Adenot από την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος). Πίσω διακρίνονται ο Sergey Kud-Sverchkov της Roscosmos, ο Chris Williams της NASA και ο Sergei Mikaev της Roscosmos. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Το Progress MS-33 ξεκινά τις προετοιμασίες για την πτήση του προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Οι συνάδελφοί μας στο Μπαϊκονούρ έχουν αρχίσει την προετοιμασία του φορτηγού πλοίου για την πτήση του προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το Progress MS-33 βρίσκεται σε αποθήκευση από τα τέλη του 2025. Μετά την αποθήκευση, οι ειδικοί της RSC Energia επιθεώρησαν την κατάσταση των ενσωματωμένων συστημάτων και των ηλιακών συλλεκτών του φορτηγού πλοίου. Τους επόμενους μήνες, το πλοίο θα υποβληθεί σε: 🔻 τελικούς ελέγχους εξοπλισμού· 🔻 ανεφοδιασμό με εξαρτήματα προωθητικού· 🔻 σύνδεση με το διαμέρισμα μεταφοράς· 🔻 τοποθέτηση του φέρινγκ ωφέλιμου φορτίου· 🔻 και, τέλος, συναρμολόγηση με το όχημα εκτόξευσης. Το πλοίο θα παραδώσει περίπου 2.500 κιλά φορτίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23955

Χαρτογραφήθηκε άγνωστο είδος σεισμών στα έγκατα της Γης. Θα αποκαλυφθούν οι δυνάμεις πίσω από όλους τους σεισμούς. Επιστήμονες του Στάνφορντ δημιούργησαν τον πρώτο ολοκληρωμένο παγκόσμιο χάρτη ενός ασυνήθιστου τύπου σεισμού που αρχίζει βαθιά μέσα στον μανδύα της Γης αντί για τον φλοιό.Ο μανδύας βρίσκεται ανάμεσα στον λεπτό εξωτερικό φλοιό του πλανήτη και τον λιωμένο πυρήνα του. Χαρτογραφώντας τα σημεία όπου συμβαίνουν αυτά τα σπάνια φαινόμενα, οι ερευνητές απέκτησαν ένα νέο εργαλείο για να κατανοήσουν καλύτερα πώς λειτουργούν οι σεισμοί του μανδύα και τι μπορούν να αποκαλύψουν για τις δυνάμεις που βρίσκονται πίσω από όλους τους σεισμούς.Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science» οι ηπειρωτικοί σεισμοί του μανδύα συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο αλλά συγκεντρώνονται σε ορισμένες περιοχές. Μεγάλα συμπλέγματα εμφανίζονται κάτω από τα Ιμαλάια στη νότια Ασία και κοντά στο Στενό του Βερίγγειου ανάμεσα στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική, λίγο νοτιότερα από τον Αρκτικό Κύκλο. Η μελέτη αυτών των βαθιών γεγονότων μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες για το όριο μεταξύ φλοιού και μανδύα καθώς και για τη συμπεριφορά του άνω μανδύα ο οποίος αποτελεί την πηγή του ηφαιστειακού μάγματος που εν μέρει κινεί τις τεκτονικές πλάκες.«Μέχρι αυτή τη μελέτη δεν είχαμε μια σαφή παγκόσμια εικόνα για το πόσοι ηπειρωτικοί σεισμοί μανδύα συμβαίνουν πραγματικά και πού συμβαίνουν. Με αυτό το νέο σύνολο δεδομένων μπορούμε να αρχίσουμε να διερευνούμε τους διάφορους τρόπους με τους οποίους ξεκινούν αυτοί οι σπάνιοι σεισμοί μανδύα» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Σικι Άξελ Γουάνγκ πρώην διδακτορικός φοιτητής στο εργαστήριο του καθηγητή γεωφυσικής Σάιμον Κλέμπερερ στη Σχολή Βιωσιμότητας Doerr του Στάνφορντ.Επειδή προέρχονται τόσο βαθιά κάτω από την επιφάνεια οι ηπειρωτικοί σεισμοί μανδύα σπάνια προκαλούν αισθητή δόνηση ή θέτουν άμεσο κίνδυνο για τους ανθρώπους. Παρ’ όλα αυτά η κατανόηση του πώς και γιατί συμβαίνουν μπορεί να προωθήσει αρκετούς τομείς της γεωεπιστήμης. Αυτή η γνώση ενδέχεται τελικά να βελτιώσει την κατανόηση των κινδύνων που συνδέονται με τους συνηθέστερους, επιφανειακούς σεισμούς.«Παρόλο που γνωρίζουμε σε γενικές γραμμές ότι οι σεισμοί συμβαίνουν όταν απελευθερώνεται τάση κατά μήκος ρηγμάτων, δεν κατανοούμε καλά γιατί ένας συγκεκριμένος σεισμός συμβαίνει σε ένα συγκεκριμένο σημείο και ποιοι είναι οι βασικοί μηχανισμοί πίσω από αυτόν. Οι σεισμοί μανδύα προσφέρουν έναν νέο τρόπο να εξερευνήσουμε την προέλευση των σεισμών και την εσωτερική δομή της Γης πέρα από τους συνηθισμένους σεισμούς του φλοιού» λέει ο Κλέμπερερ. Πάνω και κάτω από το φλοιό Ο φλοιός της Γης είναι σχετικά ψυχρός και εύθραυστος, ενώ ο μανδύας που βρίσκεται από κάτω είναι θερμότερος και αποτελείται από πυκνό, ημιστερεό πέτρωμα. Με πάχος περίπου 2,900 χιλιομέτρων ο μανδύας αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού του πλανήτη. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον φλοιό και τον μανδύα ονομάζεται ασυνέχεια Μοχοροβίτσιτς, γνωστή και ως «Μόχο».Οι επιστήμονες αναρωτιούνται εδώ και καιρό αν ο μανδύας που συμπεριφέρεται περισσότερο σαν αργά ρέον στερεό παρά σαν άκαμπτο πέτρωμα μπορεί να προκαλέσει σημαντικούς σεισμούς. Οι περισσότεροι ηπειρωτικοί σεισμοί ξεκινούν σε βάθη περίπου 10 έως 30 χιλιομέτρων δηλαδή πολύ πάνω από το Μόχο μέσα στον φλοιό. Μια σημαντική εξαίρεση εμφανίζεται στις ζώνες καταβύθισης όπου βαρύτερες ωκεάνιες πλάκες βυθίζονται κάτω από ελαφρύτερες ηπειρωτικές και μπορούν να προκαλέσουν σεισμούς σε βάθη εκατοντάδων χιλιομέτρων.Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, σεισμολογικά όργανα έχουν εντοπίσει εστίες σεισμών πολύ βαθύτερα κάτω από ηπειρωτικές περιοχές που βρίσκονται μακριά από ζώνες καταβύθισης. Αυτές οι ύποπτες εστίες κάτω από το Μόχο έχουν εντοπιστεί έως και 80 χιλιόμετρα κάτω από αυτό, εγείροντας σημαντικά ερωτήματα για το πώς μπορούν να συμβαίνουν σεισμοί μέσα στον ίδιο τον μανδύα. Χάρτης ηπειρωτικών σεισμών μανδύα Την τελευταία δεκαετία, αυξανόμενα στοιχεία έχουν πείσει τους περισσότερους επιστήμονες ότι ένας μικρός αριθμός σεισμών πράγματι ξεκινά στον μανδύα. Αυτά τα γεγονότα φαίνεται να είναι πολύ λιγότερο συχνά από τους σεισμούς του φλοιού, ίσως περίπου 100 φορές σπανιότερα. Παρ’ όλα αυτά, η επιβεβαίωση ότι ένας συγκεκριμένος σεισμός προήλθε από τον μανδύα ήταν δύσκολη λόγω περιορισμένων και ελλιπών δεδομένων.Για να αντιμετωπίσουν αυτή την πρόκληση, ο Wang και ο Klemperer ανέπτυξαν μια τεχνική που συγκρίνει δύο διαφορετικά είδη σεισμικών κυμάτων. Οι σεισμοί και άλλες διαταραχές στέλνουν αυτές τις δονήσεις να ταξιδεύουν μέσα στον πλανήτη, κάνοντας τη Γη να αντηχεί σαν καμπάνα που έχει χτυπηθεί.Ο ένας τύπος είναι γνωστός ως κύματα Sn ή «κύματα καλύμματος». Πρόκειται για εγκάρσια κύματα που κινούνται κατά μήκος του ανώτερου τμήματος του μανδύα, μιας περιοχής που αποκαλείται «κάλυμμα». Ο δεύτερος τύπος, τα κύματα Lg, αποτελείται από δονήσεις υψηλής συχνότητας που διαδίδονται αποτελεσματικά μέσα στον φλοιό. Μετρώντας τη σχετική ισχύ αυτών των δύο τύπων κυμάτων, οι ερευνητές μπορούν να προσδιορίσουν αν ένας σεισμός ξεκίνησε στον φλοιό ή βαθύτερα στον μανδύα.«Η προσέγγισή μας αλλάζει πλήρως το παιχνίδι, γιατί πλέον μπορείς να εντοπίσεις έναν σεισμό μανδύα αποκλειστικά με βάση τις κυματομορφές», δήλωσε ο Wang. Πολλά σπάνια φαινόμενα Η ομάδα ανέλυσε αρχεία από σεισμολογικούς σταθμούς παρακολούθησης σε όλο τον κόσμο και έλαβε υπόψη πρόσθετες λεπτομέρειες όπως το πάχος του φλοιού. Ξεκινώντας από περισσότερους από 46,000 καταγεγραμμένους σεισμούς, περιόρισαν τη λίστα σε 459 ηπειρωτικούς σεισμούς μανδύα που έχουν συμβεί από το 1990.Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτός ο αριθμός πιθανότατα υποεκτιμά το πραγματικό σύνολο. Η επέκταση των σεισμολογικών δικτύων, ιδίως σε απομακρυσμένες περιοχές όπως το Θιβετιανό Οροπέδιο βόρεια των Ιμαλαΐων πιθανόν να αποκαλύψει πολλούς περισσότερους σεισμούς μανδύα. Ο Κλέμπερερ έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της καριέρας του στη μελέτη της σεισμικής δραστηριότητας σε αυτή την απομονωμένη περιοχή. Οι πρώτες ενδείξεις ηπειρωτικών σεισμών μανδύα εκεί ενέπνευσαν αργότερα τον Γουάνγκ να εξερευνήσει το φαινόμενο σε μεγαλύτερο βάθος.Πλέον εξοπλισμένοι με έναν αυξανόμενο κατάλογο επιβεβαιωμένων σεισμών μανδύα και μια αξιόπιστη μέθοδο εντοπισμού τους οι ερευνητές σχεδιάζουν να διερευνήσουν πώς ξεκινούν αυτοί οι ασυνήθιστοι σεισμοί. Μερικοί φαίνεται να είναι μετασεισμοί που προκαλούνται από σεισμικά κύματα τα οποία διαδίδονται προς τα έξω από σεισμούς του φλοιού. Άλλοι μπορεί να προέρχονται από θερμικά προκαλούμενη συναγωγή μέσα στον μανδύα, καθώς αυτός κυκλοφορεί και ανακυκλώνει καταβυθισμένες πλάκες του φλοιού της Γης.Καθώς η έρευνά τους συνεχίζεται, η ομάδα του Στάνφορντ αναμένει να αποκτήσει βαθύτερη εικόνα για τις διεργασίες που εκτυλίσσονται πολύ κάτω από την επιφάνεια και να αναπτύξει μια σαφέστερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας του εσωτερικού της Γης.«Οι ηπειρωτικοί σεισμοί μανδύα μπορεί να αποτελούν μέρος ενός εγγενώς αλληλένδετου σεισμικού κύκλου, τόσο στον φλοιό όσο και στον άνω μανδύα. Θέλουμε να κατανοήσουμε πώς αυτά τα στρώματα του κόσμου μας λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα» εξηγεί ο Γουάνγκ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072964/chartografithike-agnosto-eidos-seismon-sta-egkata-tis-gis/

Η τεχνητή νοημοσύνη ως αποδιοπομπαίος τράγος. Ποιες είναι οι παγίδες της ενοχοποίησης της τεχνολογίας ΑΙ για δικά μας λάθη. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία διαπερνά κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας μια παράδοξη αντίφαση έρχεται ολοένα και συχνότερα στην επιφάνεια. Όταν ένας άνθρωπος διαπράττει ένα κακό χρησιμοποιώντας ένα απλό εργαλείο όπως είναι ένα μαχαίρι, ένα όπλο ή ένα αυτοκίνητο, σπάνια κατηγορούμε το ίδιο το αντικείμενο. Η ευθύνη αποδίδεται στον δράστη, στον άνθρωπο που είχε την πρόθεση και τον έλεγχο. Όταν όμως στο προσκήνιο εμφανίζεται η τεχνητή νοημοσύνη η στάση μας αλλάζει. Ξαφνικά η AI παρουσιάζεται ως ο «ένοχος»: ένας αόρατος, απρόσωπος μηχανισμός – δράστης που «πήρε λάθος απόφαση» και προκάλεσε ζημιά.Γιατί αυτή η διαφορετική μεταχείριση; Είναι πράγματι η Τεχνητή Νοημοσύνη υπεύθυνη για τις πράξεις της ή μήπως η ενοχοποίησή της λειτουργεί ως ένα βολικό άλλοθι, που μας απαλλάσσει από τις δικές μας ευθύνες; Στην καθημερινή λογική, αλλά και στο νομικό μας σύστημα, τα εργαλεία θεωρούνται άψυχα αντικείμενα. Δεν διαθέτουν βούληση, συνείδηση ή πρόθεση. Ένα μαχαίρι δεν «αποφασίζει» να τραυματίσει κάποιον, αλλά ο άνθρωπος που το κρατά είναι αυτός που φέρει την ηθική και νομική ευθύνη.Αυτή η αντίληψη έχει βαθιές φιλοσοφικές ρίζες. Ο Αριστοτέλης στο «Ηθικά Νικομάχεια» απέδιδε την ηθική ευθύνη μόνο σε όντα με ελεύθερη βούληση, ικανά να επιλέξουν συνειδητά ανάμεσα στο καλό και το κακό. Αιώνες αργότερα ο Κάντ τόνισε ότι η πρόθεση αποτελεί το κλειδί της ηθικής αξιολόγησης. Χωρίς πρόθεση δεν υπάρχει ηθικό σφάλμα. Το ίδιο ισχύει και στο ποινικό δίκαιο: ακόμη και όταν ένα εργαλείο είναι ελαττωματικό η ευθύνη αποδίδεται σε ανθρώπους δηλαδή στον κατασκευαστή, στον σχεδιαστή, στον χρήστη. Ποτέ στο ίδιο το αντικείμενο.Το ίδιο το αντικείμενο δεν μπορεί ούτε να δικαστεί ούτε να «διορθώσει» από μόνο του τη συμπεριφορά του. Η κατηγορία ενός εργαλείου θα ήταν τόσο παράλογη όσο και η δίκη ενός σφυριού επειδή στραβώθηκε ένα καρφί. Κι όμως αυτό ακριβώς μοιάζουμε να κάνουμε όταν μιλάμε για την τεχνητή νοημοσύνη. Γιατί η AI μας μπερδεύει Η τεχνητή νοημοσύνη ωστόσο δεν μοιάζει με τα παραδοσιακά εργαλεία. Τα σύγχρονα συστήματα AI μαθαίνουν από δεδομένα προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους και λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς άμεση ανθρώπινη παρέμβαση. Ένα αυτόνομο όχημα που στρίβει λάθος ή ένας αλγόριθμος που αποκλείει άδικα έναν πολίτη από ένα κοινωνικό επίδομα δημιουργούν την αίσθηση ότι «κάποιος» έδρασε. Και αυτός ο «κάποιος» μοιάζει να είναι η ίδια η AI.Εδώ γεννιέται η σύγχυση. Παρότι η AI δεν έχει συνείδηση ή ηθική πρόθεση, τα αποτελέσματα της λειτουργίας της μοιάζουν με ανθρώπινες πράξεις. Της αποδίδουμε, σχεδόν ασυναίσθητα, χαρακτηριστικά ηθικού υποκειμένου. Γνωστοί σύγχρονοι φιλόσοφοι όπως ο Ντάνιελ Ντένετ έχουν επισημάνει ότι τέτοια συστήματα λειτουργούν «σαν να έχουν στόχους» γεγονός που μας ωθεί να τους αποδίδουμε ιδιότητες ηθικού πράκτορα. Έτσι τα όρια μεταξύ εργαλείου και δρώντος υποκειμένου θολώνουν επικίνδυνα. Όμως πρόκειται για ψευδαίσθηση. Η AI δεν αποφασίζει με την ανθρώπινη έννοια. Εκτελεί επιλογές μέσα σε πλαίσια που έχουν ορίσει άνθρωποι. AI, ζώα και ιδιοκτήτες Ίσως μια πιο εύστοχη αναλογία να είναι αυτή με τα ζώα. Ένα σκυλί μπορεί να δαγκώσει από φόβο ή ένστικτο αλλά η κοινωνία δεν θεωρεί υπεύθυνο το ζώο. Η ευθύνη βαραίνει τον ιδιοκτήτη που δεν το εκπαίδευσε σωστά ή δεν το έλεγξε. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την τεχνητή νοημοσύνη. Η ευθύνη δεν μπορεί να αποκοπεί από τους ανθρώπους που τη σχεδίασαν, την εκπαίδευσαν και την έθεσαν σε χρήση. Παρ’ όλα αυτά στο δημόσιο λόγο ακούμε όλο και συχνότερα φράσεις όπως «φταίει ο αλγόριθμος» ή «η AI έκανε λάθος».Πρόκειται για μια γλωσσική μετατόπιση που δεν είναι αθώα. Μεταφέρει την ευθύνη από τα ανθρώπινα χέρια σε μια αφηρημένη τεχνολογική οντότητα και αποκρύπτει τις πραγματικές αιτίες: τις επιλογές σχεδιασμού, τα δεδομένα εκπαίδευσης, τα οικονομικά, επιχειρηματικά και πολιτικά κίνητρα. Η εύκολη ενοχοποίηση και οι κίνδυνοι Η ενοχοποίηση της AI λειτουργεί συχνά ως μηχανισμός αποφυγής ευθύνης. Είναι πιο εύκολο να πούμε ότι «έφταιξε η τεχνολογία» παρά να αναγνωρίσουμε ανθρώπινα λάθη, αμέλειες ή ηθικές παραλείψεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η AI γίνεται αποδιοπομπαίος τράγος, ένα βολικό άλλοθι σε έναν κόσμο που δυσκολεύεται να αναλάβει συλλογικά τις συνέπειες της προόδου του και των επιλογών του.Υπάρχουν βέβαια φωνές που υποστηρίζουν ότι στο μέλλον η AI θα πρέπει να αποκτήσει ηθική και νομική αυτονομία. Όμως, όσο τα συστήματα αυτά παραμένουν δημιουργήματα ανθρώπινου σχεδιασμού, χωρίς συνείδηση και πραγματική πρόθεση, μια τέτοια συζήτηση μοιάζει πρόωρη και ενδεχομένως επικίνδυνη. Ένας καθρέφτης των επιλογών μας Η διαφορετική μεταχείριση της τεχνητής νοημοσύνης αποκαλύπτει τελικά κάτι βαθύτερο: τα όρια της ηθικής μας σε έναν κόσμο ταχύτατης τεχνολογικής εξέλιξης. Αντί να κατηγορούμε την AI, οφείλουμε να ενισχύσουμε τη λογοδοσία εκεί όπου πραγματικά ανήκει. Στους δημιουργούς, στους φορείς και στους χρήστες της.Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι ούτε εχθρός ούτε σωτήρας. Είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά τις επιλογές, τις αξίες και τις ευθύνες μας. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι τι «αποφασίζει» η AI, αλλά τι αποφασίζουμε εμείς όταν τη δημιουργούμε και τη χρησιμοποιούμε. Και αυτή η απάντηση παραμένει, τελικά, βαθιά ανθρώπινη. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072754/i-techniti-noimosyni-os-apodiopompaios-tragos/

Πόση ενέργεια απελευθερώνεται όταν συγκρούονται δυο υπερμαζικές μαύρες τρύπες. Η σύγκρουση των υπερμαζικών μαύρων τρυπών συγκλονίζει ολόκληρο το σύμπαν. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η συγχώνευση δυο μαύρων τρυπών είναι η προφανής τελική μοίρα τους. Δεδομένου ότι «o σκοπός της ζωής» αυτών των αντικειμένων είναι να καταβροχθίζουν τα πάντα, φαίνεται αναπόφευκτο το να φαγωθούν και μεταξύ τους. Αλλά το τι συμβαίνει όταν συγκρούονται δεν είναι καθόλου απλό.Το γεγονός ότι όταν συγκρούονται απελευθερώνουν ενέργεια – και μάλιστα τόση πολλή ενέργεια – φαίνεται ακατανόητο. Οι μαύρες τρύπες είναι μαύρες αφού οτιδήποτε πέφτει μέσα τους κάνει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Τίποτε, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να διαφύγει μόλις περάσει τον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας, το σημείο χωρίς επιστροφή. Αλλά όλη η δράση συμβαίνει ακριβώς πριν από την διέλευση αυτού του ορίου από το οποίο «απαγορεύεται η έξοδος».Για να δούμε το γιατί, ας εξετάσουμε τα δυαδικά συστήματα μαύρων τρυπών με αστρικές μάζες, τα οποία ξεκινούν ως ένα ζεύγος τεράστιων άστρων που περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο. Τα άστρα τελικά εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς (σουπερνόβα) και οι αντίστοιχοι πυρήνες τους καταρρέουν σχηματίζοντας μαύρες τρύπες με μάζα έως και 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Τέτοια συστήματα είναι σχετικά σπάνια. Αλλά ακόμη πιο σπάνια είναι εκείνα όπου οι δύο μαύρες τρύπες βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε τελικά να συγκρουστούν. Αν τέτοιες μαύρες τρύπες σχηματίζονταν σε απόσταση ενός δισεκατομμυρίου χιλιομέτρων μεταξύ τους, η διαδικασία μέχρι την συγχώνευση θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο από τα σχεδόν 14 δισεκατομμύρια χρόνια που υπάρχει το σύμπαν.Αν οι μαύρες τρύπες όντως πλησιάσουν αρκετά, ίσως επειδή η βαρύτητα ενός άστρου που περνά κοντά τις «ωθήσει» πιο κοντά – τότε αναλαμβάνει δράση ένα πολύ παράξενο φαινόμενο: σπειροειδώς πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο η μία την άλλη εξαιτίας των βαρυτικών κυμάτων που εκπέμπουν. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν μάς λέει ότι κάθε επιταχυνόμενη μάζα δημιουργεί κυματισμούς στον ιστό του χωροχρόνου που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός. Ακόμη και όταν σηκώνεστε από την καρέκλα σας παράγετε βαρυτικά κύματα, όμως είναι εξαιρετικά χαμηλής ενέργειας και υπερβολικά ασθενή για να ανιχνευθούν.Όμως οι μαύρες τρύπες είναι εξαιρετικά μαζικές, και όταν δύο από αυτές περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη μπορούν να κινούνται με ένα σημαντικό κλάσμα της ταχύτητας του φωτός, παράγοντας έτσι άφθονα και ισχυρά βαρυτικά κύματα. Τα κύματα αυτά σχηματίζονται έξω από τον ορίζοντα γεγονότων, επομένως μπορούν να διαδοθούν ελεύθερα στο ευρύτερο σύμπαν. Η ενέργεια προέρχεται από την μείωση της δυναμικής ενέργειας του συστήματος των μαύρων τρυπών. Καθώς οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν αυτά τα κύματα, οι τροχιές τους συρρικνώνονται λόγω της ενέργειας που δαπανάται, φέρνοντάς τις ολοένα και πιο κοντά. Αυτό αυξάνει επίσης την επιτάχυνσή τους, ενισχύοντας περαιτέρω την εκπομπή βαρυτικών κυμάτων και προκαλώντας ακόμη πιο στενές τροχιές. Στα τελευταία λίγα δευτερόλεπτα, οι μαύρες τρύπες στροβιλίζονται η μία γύρω από την άλλη σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, εκπέμποντας ολοένα και ισχυρότερα βαρυτικά κύματα, μέχρι που τελικά συγχωνεύονται, ενώνονται σε μία πιο μαζική μαύρη τρύπα. Μέχρι σήμερα, οι αστρονόμοι έχουν καταφέρει να ανιχνεύσουν περίπου 300 τέτοιες συγχωνεύσεις διαμέσου των βαρυτικών κυμάτων που τις συνοδεύουν.Το κλειδί για τον υπολογισμό της ποσότητας της ενέργειας που εκτοξεύεται είναι η συνειδητοποίηση ότι η μάζα της προκύπτουσας μαύρης τρύπας δεν είναι απλώς το άθροισμα των προγόνων της. Σύμφωνα με τις σχετικιστικές εξισώσεις, περίπου το 5% της συνδυασμένης μάζας του ζευγαριού μετατρέπεται σε βαρυτικά κύματα εκείνη την τελική στιγμή. Αυτή η μετατροπή διέπεται από την πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν, E = mc2, όπου m είναι η μάζα των μελανών οπών που χάνεται σε ενέργεια και c είναι η ταχύτητα του φωτός.Για πόση ενέργεια μιλάμε εδώ; Μεγάλη … Κάνοντας τις πράξεις για τη σύγκρουση, π.χ. δύο μαύρων τρυπών με μάζα πέντε ηλιακών μαζών, η ποσότητα ενέργειας που θα εκπεμφθεί σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο από μια τέτοια συγχώνευση θα ήταν περίπου ίση με αυτήν που θα εκπέμψει ο ήλιος σε επτά τρισεκατομμύρια χρόνια. Δηλαδή, για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα αυτές οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν περισσότερη ενέργεια από το φως ενός δισεκατομμυρίου γαλαξιών γεμάτων άστρα. Κι αυτές είναι σχετικά μικρές μαύρες τρύπες. Άλλες είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερες. Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες έχουν από 100.000 έως και δισεκατομμύρια – ναι, δισεκατομμύρια – φορές την μάζα του Ήλιου. Υπάρχουν στα κέντρα όλων των μεγάλων γαλαξιών, συμπεριλαμβανομένου του Γαλαξία μας (αν και η δική μας, που ονομάζεται Sagittarius A*, είναι σχετικά ελαφριά, με μόλις τέσσερα εκατομμύρια ηλιακές μάζες). Το πώς έγιναν τόσο μεγάλες εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης. Μπορεί να γεννιούνται ήδη μεγάλες και να μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο ή να ξεκίνησαν μικρές και να αυξήθηκαν σε μέγεθος καθώς σχηματιζόταν γύρω τους ο γαλαξίας.Οι υπερμαζικές μαύρες τρύπες συνήθως ζουν μοναχικές ζωές, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν οι γαλαξίες συγκρούονται και συγχωνεύονται. Οι δύο υπερμαζικές μαύρες τρύπες στα κέντρα κάθε γαλαξία αρχίζουν να περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη, όπως και τα ξαδέρφια τους με τις ταπεινές αστρικές μάζες. Μπορούν τελικά σπειροειδώς να συγκλίνουν και να συγχωνευθούν (αν και οι λεπτομέρειες είναι κάπως περίπλοκες).Δεδομένων των τεράστιων μαζών τους, η τελική κοσμο-σεισμική έκρηξη βαρυτικής ακτινοβολίας που εκπέμπουν είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη. Αν επαναλάβουμε τον παραπάνω υπολογισμό με ένα ζευγάρι μαύρων τρυπών 100 εκατομμυρίων ηλιακών μαζών η καθεμία, τα νούμερα εκτοξεύονται. Η ενέργεια που εκπέμπουν στο τελευταίο δευτερόλεπτο πριν την συγχώνευση είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη συνολική ενέργεια που εκπέμπουν όλα τα άστρα του ορατού σύμπαντος στο ίδιο χρονικό διάστημα!Κι όμως, αυτές οι «μεγαλύτερες στο σύμπαν» εκρήξεις είναι αόρατες. Γιατί; Διότι τα ίδια τα βαρυτικά κύματα είναι αόρατα και μπορούν να εκπέμπονται χωρίς να συνοδεύονται από φως. Εξασθενούν επίσης με την απόσταση, και οι συγχωνεύσεις υπερμαζικών μαύρων τρυπών συμβαίνουν συνήθως δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μέχρι να φτάσουν στη Γη, τα κύματα είναι σχεδόν μη ανιχνεύσιμα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι έχουμε δει μια τέτοια συγχώνευση, αν και δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Σε μια δεκαετία περίπου, μπορεί να έχουμε πολλά περισσότερα δεδομένα από την αποστολή LISA (Laser Interferometer Space Antenna) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, τα οποία θα αποδείξουν ότι αυτά τα ιλιγγιώδη, κολοσσιαία γεγονότα πράγματι συμβαίνουν.Ακόμη και τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, βαρυτικά κύματα από αφάνταστα κατακλυσμικές συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών διαπερνούν το σώμα σας. Ευτυχώς όμως με την ισχύ τους πολύ εξασθενημένη, πολύ μικρότερη κι από έναν ψίθυρο, αφού προκλήθηκαν σε αδιανόητα μεγάλη απόσταση από τη Γη. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: How much energy is released when supermassive black holes collide? – https://www.scientificamerican.com/article/how-much-energy-is-released-when-supermassive-black-holes-collide/

Επικοινωνία μεταξύ παραλλήλων συμπάντων; Στην δημοσίευσή της με τίτλο ‘Quantum observers can communicate across multiverse branches’, η φυσικός Maria Violaris υποστηρίζει ότι η επικοινωνία μεταξύ παράλληλων συμπάντων είναι εφικτή – εφόσον η θεωρία των πολλών κόσμων της κβαντικής φυσικής(*) είναι σωστή.Η θεωρία των πολλών κόσμων της κβαντικής φυσικής μας λέει ότι η κβαντική φυσική στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου τυχαία, απλώς φαίνεται τυχαία σε εμάς. Όταν παρατηρούμε το αποτέλεσμα μιας κβαντικής μέτρησης, δεν μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα τι θα συμβεί. Μπορούμε μόνο να προβλέψουμε την πιθανότητα για ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, για παράδειγμα, ένα σωματίδιο να εμφανιστεί στην αριστερή πλευρά της οθόνης με πιθανότητα 30%. Στη θεωρία των πολλών κόσμων, αυτό που λέγεται είναι ότι στην πραγματικότητα συμβαίνουν όλα τα πιθανά αποτελέσματα. Απλώς το καθένα συμβαίνει σε ένα διαφορετικό παράλληλο σύμπαν. Και εμείς παρατηρούμε πάντα μόνο ένα από αυτά. Αλλά αν τίποτα δεν είναι πραγματικά τυχαίο στην ερμηνεία των πολλών κόσμων, τότε πώς γίνεται οι παρατηρητές να χωρίζονται τυχαία σε σύμπαντα έτσι ώστε τα αποτελέσματα να φαίνονται τυχαία; Ίσως γι αυτό η ερμηνεία των πολλών κόσμων μπορεί να είναι μια ανοησία.Οι υποστηρικτές των πολλών κόσμων λένε ότι αυτό που συμβαίνει σε μια μέτρηση οδηγεί σε μια διακλάδωση ή διαχωρισμό των συμπάντων σε μια διαδικασία που είναι, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, αδύνατο να αντιστραφεί. Βασικά αντιστοιχεί σε αύξηση της εντροπίας· στην κβαντική φυσική αυτό συμβαίνει μέσω της αποσυνοχής (decoherence). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, μετά την μέτρηση, οι διαφορετικοί κλάδοι, ο καθένας με διαφορετικό αποτέλεσμα μέτρησης, αποσυνδέονται. Υπάρχει ένας κλάδος στον οποίο το σωματίδιο πήγε στην αριστερή πλευρά της οθόνης και το είδατε αριστερά, και ένας στον οποίο πήγε στη δεξιά πλευρά και το είδατε δεξιά, και ένας στον οποίο … καθόσασταν στο κρεβάτι εκείνη τη μέρα. Αυτές οι διαφορετικές εκδοχές του εαυτού σας βρίσκονται σε «υπέρθεση», υπάρχουν ταυτόχρονα.Στην εργασία της, η Maria Violaris υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα έξυπνο κόλπο που μπορούμε να κάνουμε στο σενάριο των πολλών κόσμων το οποίο κανείς δεν είχε σκεφτεί μέχρι σήμερα. Ας υποθέσουμε ότι κάνουμε μια μέτρηση που χωρίζει το σύμπαν σε αρκετούς κλάδους. Για απλούστευση, ας πούμε ότι είναι μόνο δύο κλάδοι. Τώρα φανταστείτε ότι σε κάθε κλάδο υπάρχει ένα αντίγραφο ενός παρατηρητή. Ο καθένας παρατηρεί ένα διαφορετικό αποτέλεσμα μέτρησης, οπότε οι παρατηρητές είναι επίσης διαφορετικοί. Αλλά γνωρίζουμε ακριβώς πώς διαφέρουν επειδή μας το λέει η εξίσωση Schrödinger. Τώρα, σε έναν κλάδο, ο παρατηρητής γράφει ένα μήνυμα – όχι κάτι κβαντικό, αλλά ένα παλαιάς κοπής «κλασικό» μήνυμα, όπως λένε οι φυσικοί. Σκεφτείτε το σαν γραπτό μήνυμα σε ένα κομμάτι χαρτί. Η συγγραφέας δείχνει ότι αν ο παρατηρητής, αφού γράψει το μήνυμα, χάσει κάθε μνήμη αυτής της πράξης, τότε μπορεί κανείς να ανταλλάξει τους παρατηρητές των δύο κλάδων.Έτσι, ο παρατηρητής λαμβάνει ένα μήνυμα από τον άλλο κλάδο, όχι επειδή το μήνυμα πέρασε από το ένα παράλληλο σύμπαν στο άλλο, αλλά επειδή το έκανε ο παρατηρητής. Όπως το θέτει η συγγραφέας: ο παρατηρητής «σε υπέρθεση μπορεί να λάβει ένα μήνυμα γραμμένο από ένα ξεχωριστό αντίγραφο του εαυτού του στο πολυ-σύμπαν». Και «ο παρατηρητής που δεν έγραψε ποτέ το μήνυμα το κατέχει παρ’ όλα αυτά, ενώ ο παρατηρητής που το έγραψε δεν το έχει πια». Και το εντυπωσιακό είναι ότι αυτό είναι απόλυτα συμβατό με την κβαντική φυσική.Το προφανές ερώτημα που προκύπτει τώρα είναι το εξής: καταρχάς πώς διασφαλίζεται ότι ο παρατηρητής ξεχνάει τελείως το μήνυμα και πώς ένας παρατηρητής περνάει από τον έναν κλάδο στον άλλο. Μαθηματικά μπορείς να το κάνεις αυτό. Στην πραγματικότητα … μάλλον είναι κομμάτι δύσκολο. Θα έπρεπε να παρακολουθείς την ακριβή κβαντική κατάσταση του εγκεφάλου του παρατηρητή και να μπορείς να την χειριστείς. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στην πράξη δεν χρειαζόμαστε πραγματικά ο παρατηρητής να είναι άνθρωπος, χρειαζόμαστε απλώς ένα είδος πρωτοκόλλου για τη σύνταξη ενός μηνύματος. Έτσι, αν μπορούμε να σκεφτούμε ένα πρωτόκολλο που είναι αρκετά απλό ώστε να μπορούμε να το ανταλλάξουμε από τον έναν κλάδο στον άλλο, τότε θα μπορούσαμε να υλοποιήσουμε αυτή τη διάταξη. Από την άλλη πλευρά, αυτό ακυρώνει τον σκοπό, γιατί αν το πράγμα που ανταλλάξατε δεν είναι παρατηρητής, τότε δεν υπήρξε επικοινωνία μεταξύ των κλάδων. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Physicist Publishes Method For Communicating With Parallel Universes – https://backreaction.blogspot.com/2026/02/physicist-publishes-method-for.html 2. Quantum observers can communicate across multiverse branches – https://arxiv.org/abs/2601.08102 (*) Η θεωρία των παράλληλων συμπάντων της κβαντικής φυσικής H εξίσωση Σρέντιγκερ περιγράφει μια αιτιοκρατική εξέλιξη της κατάσταση ενός κβαντικού συστήματος, η οποία προσδιορίζει μονοσήμαντα την μελλοντική μορφή της κυματοσυνάρτησής του, αν είναι γνωστή η παρούσα. Αντίθετα, η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια μέτρηση είναι απολύτως μη αιτιοκρατική διαδικασία και απολύτως ασυμβίβαστη με την εξίσωση.Το 1957 ο μεταπτυχιακός φοιτητής του Πρίνστον, Χιου Έβερετ ο τρίτος (Hugh Everett III), είχε διατυπώσει στην διδακτορική του διατριβή μια πραγματικά ριζοσπαστική πρόταση: Η κυματοσυνάρτηση δεν καταρρέει ποτέ! Ενώ η κλασική κβαντομηχανική (σχολή Κοπεγχάγης) υποστηρίζει ότι αναγκαία προϋπόθεση για να οδηγούν οι μετρήσεις μας σε σαφή και μονοσήμαντα αποτελέσματα είναι να θεωρηθούν οι μετρητικές μας συσκευές ως καθαρά κλασικά αντικείμενα, για τα οποία επομένως δεν ισχύει η αρχή της επαλληλίας, σύμφωνα με την θεωρία του Έβερετ, η κβαντομηχανική ισχύει παντού, επομένως και για τις μετρητικές μας συσκευές. Δηλαδή η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει το σύμπαν μας απλώς μεταβάλλεται διαρκώς, αιτιοκρατικά, και διέπεται από την εξίσωση του Σρέντιγκερ ανεξαρτήτως αν λαμβάνουν χώρα παρατηρήσεις ή όχι. Έτσι η εξίσωση του Σρέντιγκερ δεσπόζει χωρίς «εάν» ή «αλλά». Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να σκεφτούμε την θεωρία του Έβερετ σαν μια «Λάιτ Κβαντική Μηχανική»: να πάρουμε δηλαδή την εκδοχή της θεωρίας που συναντάμε στα εγχειρίδια και απλώς να αφαιρέσουμε το αξίωμα που μιλάει για την κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και τις πιθανότητες.Θεωρώντας το παράδειγμα της γάτας του Σρέντιγκερ, η ζωντανή γάτα, όπως και η νεκρή γάτα είναι δυο φυσικά πραγματοποιήσιμες καταστάσεις μιας γάτας. Αν η γάτα θεωρηθεί κβαντικό αντικείμενο, τότε και κάθε γραμμικός συνδυασμός των καταστάσεων «ζωντανή γάτα» και «νεκρή γάτα» θα είναι επίσης μια φυσική πραγματοποιήσιμη κατάσταση της γάτας. Όταν ο παρατηρητής ανοίγει το κουτί βλέπει μόνο τη μία. Σύμφωνα με τον Έβερετ, το σύμπαν έχει χωριστεί σε δυο παράλληλα σύμπαντα και στο τέλος του πειράματος θα υπάρχουν δυο διαφορετικές εκδοχές σας, χωρίς όμως η καθεμία να έχει ιδέα για την ύπαρξη της άλλης. Στην μία εκδοχή σας μετά το άνοιγμα του κουτιού βρίσκετε τη γάτα να είναι ζωντανή, ενώ στην άλλη νεκρή! πηγές: 1. Παράλληλοι κόσμοι, παράλληλες ζωές – physicsgg.me/2017/03/11/ https://physicsgg.me/2017/03/11/παράλληλοι-κόσμοι-παράλληλες-ζωές/ 2. Στέφανος Τραχανάς, ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ – https://cup.gr/book/ermineies-kvantomichanikis/ https://cup.gr/book/ermineies-kvantomichanikis/ Η συνοριακή γραμμή μεταξύ κβαντικού και κλασικού κόσμου. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι παρατηρητές στους διακριτούς κλάδους ενός πολυσύμπαντος του Έβερετ δεν μπορούν να επικοινωνήσουν χωρίς να παραβιάσουν τη γραμμικότητα της κβαντικής θεωρίας. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ένα αντιπαράδειγμα, που υποδεικνύει ότι η επικοινωνία μεταξύ των κλάδων είναι στην πραγματικότητα δυνατή, στο πλαίσιο της τυπικής κβαντικής θεωρίας. Εξετάζεται ένα σενάριο του «φίλου του Wigner», όπου ένας παρατηρητής (Wigner) μπορεί να έχει κβαντικό έλεγχο πάνω σε έναν άλλο παρατηρητή (τον φίλο). Σε ένα νοητικό πείραμα ο φίλος σε υπέρθεση μπορεί να λάβει ένα μήνυμα γραμμένο από ένα διακριτό αντίγραφο του εαυτού του στο πολυσύμπαν, με την βοήθεια του Wigner. Για να διατηρηθεί η ισχύς της κβαντικής θεωρίας, οι παρατηρητές δεν πρέπει να έχουν καμία μνήμη του μηνύματος που έστειλαν. Το εν λόγω νοητικό πείραμα αμφισβητεί την συμβατική άποψη σχετικά με τα τελικά όρια του τι είναι δυνατό σε ένα πολυσύμπαν του Έβερετ. H κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια μέτρηση θέσης: Η ανίχνευση σωματιδίου από έναν μετρητή πάνω στη Γη προκαλεί στιγμιαίο μηδενισμό της κυματοσυνάρτησης σε περιοχές που μπορεί να απέχουν μέχρι και έτη φωτός από τη γη. Η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει το σωματίδιο καταρρέει αμέσως στην ακραία εντοπισμένη μορφή μιας συνάρτησης δέλτα και εξαφανίζεται ακαριαία από παντού αλλού. Είναι ως εάν η μέτρηση να «ρούφηξε» την κυματοσυνάρτηση για να τη συγκεντρώσει στιγμιαία στο σημείο που εντοπίστηκε το σωματίδιο. Όμως μια τέτοια στιγμιαία κατάρρευση – η οποία θα μπορούσε να φορά ακόμα και μια κυματοσυνάρτηση που εκτεινόταν θεωρητικά (έστω και με απειροελάχιστο πλάτος) μέχρι την … Ανδρομέδα – δείχνει να έχει έναν εμφανώς μη τοπικό χαρακτήρα. Είναι σαν να ενεργοποιείται κατά τη μέτρηση μια «αλλόκοτη δράση εξ’ αποστάσεως» , όπως χαρακτήριζε το φαινόμενο ο Einstein. Δεδομένου όμως ότι η κυματοσυνάρτηση ψ είναι μια μαθηματική οντότητα – ένα κύμα πιθανότητας και όχι ένα φυσικό κύμα που μεταφέρει ενέργεια και ορμή-, αυτή η στιγμιαία κατάρρευσή της δεν συνεπάγεται αντίστοιχη ακαριαία μετακίνηση ενέργειας και ορμής στον χώρο, και επομένως σίγουρα δεν παραβιάζει τη θεωρία της σχετικότητας. Απλώς με τη μέτρηση «αποσύρονται» όλα τα ενδεχόμενα που υπήρχαν πριν και δεν πραγματώθηκαν με την εκτέλεσή της. Διότι με τη μέτρηση μάθαμε πλέον ότι το σωματίδιο είναι στη θέση που μετρήθηκε στη Γη και όχι κάπου αλλού, οπότε η κυματοσυνάρτησή του θα πρέπει να «συμμωρφωθεί» με αυτό που μάθαμε. Η κυματοσυνάρτηση δεν είναι φυσικό κύμα αλλά κύμα πληροφορίας πιθανοκρατικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με τη σχολή της Κοπεγχάγης αυτή η ακραία μη τοπικότητα της κβαντομηχανικής θα πρέπει να γίνει δεκτή – όπως και ο πιθανοκρατικός της χαρακτήρας – ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό του φυσικού κόσμου.

Εκτοξεύτηκε το Crew-12 της SpaceX της NASA Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA απογειώθηκε στις 5:15 π.μ. EST από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, βιώνουν μια ραγδαία διακύμανση 2 γραμμαρίων  , καθώς το διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX και ο πύραυλος Falcon 9 περνούν από μια σειρά γεγονότων.Το διαστημόπλοιο θα χρειαστεί περίπου 34 ώρες για να συνδεθεί αυτόνομα με τη μονάδα Harmony του διαστημικού σταθμού στις 3:15 μ.μ. το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, ενώ θα ταξιδεύει με 17.000 μίλια/ώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη.  Στη συνέχεια, οι εννέα κινητήρες Merlin στο πρώτο στάδιο του Falcon 9 θα κάψουν ένα εκατομμύριο λίβρες προωθητικού καυσίμου κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών λεπτών. Η ζωντανή κάλυψη της μετάδοσης του Crew-12 μεταδίδεται στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε  πώς να παρακολουθείτε   περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/13/nasas-spacex-crew-12-launches/ Ένας πύραυλος SpaceX Falcon 9 με ένα διαστημόπλοιο Dragon στην κορυφή του, που μεταφέρει τους αστροναύτες της NASA Jessica Meir και Jack Hathaway, την αστροναύτη του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Sophie Adenot και τον κοσμοναύτη της Roscosmos Andrey Fedyaev, απογειώνεται στις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το SpaceX Crew-12 της NASA είναι η 12η αποστολή εκ περιτροπής πληρώματος του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon και του πυραύλου Falcon 9 προς τον διαστημικό σταθμό, στο πλαίσιο του Εμπορικού Προγράμματος Πληρώματος της NASA. Ενημερώσεις σχετικά με τα σημερινά ορόσημα θα αναρτηθούν στο ιστολόγιο της αποστολής , στο @NASAKennedy στο X ή στο NASA Kennedy στο Facebook. Επιστημονικοί στόχοι του πληρώματος SpaceX-12 της NASA' Κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης αποστολής του Crew-12 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το πλήρωμα θα διεξάγει μια ποικιλία επιστημονικών πειραμάτων με στόχο την προώθηση της έρευνας και της τεχνολογίας για αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, και προς όφελος της ανθρωπότητας στη Γη.Το πλήρωμα θα μελετήσει πώς τα βακτήρια που προκαλούν πνευμονία μπορούν να οδηγήσουν σε μακροχρόνια καρδιακή βλάβη, θα ερευνήσει πώς τα φυσικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του αίματος κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης και θα βελτιώσει την παραγωγή ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών κατ' απαίτηση . Η τεχνολογία επαληθεύει τη λειτουργία ενός μικροσκοπικού συστήματος που χρησιμοποιεί πόσιμο νερό στον διαστημικό σταθμό για την παρασκευή αλατούχου διαλύματος για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης. Σε μελλοντικές εξερευνητικές αποστολές, το σύστημα θα μπορούσε να δώσει στα μέλη του πληρώματος τη δυνατότητα να παράγουν ενδοφλέβια υγρά κατ' απαίτηση.Τα μέλη του πληρώματος θα διερευνήσουν την αυτοματοποιημένη παρακολούθηση της υγείας των φυτών και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του φυτού και του μικροοργανισμού που δεσμεύει το άζωτο , μια διαδικασία που παρέχει στα φυτά χρησιμοποιήσιμο άζωτο για να αναπτυχθούν σε μικροβαρύτητα στον διαστημικό σταθμό. Η έρευνα θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη τρόπων καλλιέργειας τροφίμων κατά τη διάρκεια μελλοντικών διαστημικών αποστολών. Το πλήρωμα θα πραγματοποιήσει επίσης αρκετούς διαστημικούς περιπάτους. Για περισσότερα από 25 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και κάνοντας ερευνητικές ανακαλύψεις που δεν είναι δυνατές στη Γη. Ο σταθμός αποτελεί ένα κρίσιμο πεδίο δοκιμών για τη NASA, ώστε να κατανοήσει και να ξεπεράσει τις προκλήσεις των διαστημικών πτήσεων μεγάλης διάρκειας και να επεκτείνει τις εμπορικές ευκαιρίες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. Καθώς οι εμπορικές εταιρείες επικεντρώνονται στην παροχή υπηρεσιών και προορισμών ανθρώπινης διαστημικής μεταφοράς στο πλαίσιο μιας ισχυρής οικονομίας σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη , η NASA επικεντρώνει τους πόρους της σε αποστολές στο βαθύ διάστημα στη Σελήνη, στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με άλλες δραστηριότητες στο εργαστήριο σε τροχιά: https://www.nasa.gov/international-space-station Μια εικόνα δείχνει τους σάκους του καλλιεργητικού μέσου κατά τη διάρκεια των δοκιμών πριν από την πτήση στο πλαίσιο του MVP Cell-09. Αυτή η έρευνα στοχεύει στην κατανόηση των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων ο Streptococcus pneumoniae, η κύρια αιτία της πνευμονίας της κοινότητας, βλάπτει τον καρδιακό ιστό. Τα βακτήρια είναι γενικά πιο δραστικά και λοιμώδη στις μοναδικές συνθήκες του διαστήματος. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η μικροβαρύτητα μπορεί να ενισχύει τις επιδράσεις του Streptococcus pneumoniae στα καρδιακά κύτταρα, υπερβάλλοντας σε σημαντικές κυτταρικές αποκρίσεις που δεν θα ανιχνεύονταν στη Γη. Πίστωση. Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ.

Το ηλιακό φως εξάγει οξυγόνο από το ρεγόλιθο χρησιμοποιώντας ηλιακή χημεία. Το έργο Επίδειξης Καρβοθερμικής Μείωσης (CaRD) της NASA ολοκλήρωσε ένα σημαντικό βήμα προς τη χρήση τοπικών πόρων για την υποστήριξη της ανθρώπινης εξερεύνησης στη Σελήνη. Η ομάδα του CaRD πραγματοποίησε ολοκληρωμένες δοκιμές πρωτοτύπων που χρησιμοποίησαν συμπυκνωμένη ηλιακή ενέργεια για την εξαγωγή οξυγόνου από προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος, ενώ παράλληλα επιβεβαίωσαν την παραγωγή μονοξειδίου του άνθρακα μέσω μιας ηλιακής χημικής αντίδρασης. Εάν αναπτυχθεί στη Σελήνη, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να επιτρέψει την παραγωγή προωθητικού χρησιμοποιώντας μόνο σεληνιακά υλικά και ηλιακό φως, μειώνοντας σημαντικά το κόστος και την πολυπλοκότητα της διατήρησης μιας μακροχρόνιας ανθρώπινης παρουσίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Τα ίδια κατάντη συστήματα που χρησιμοποιούνται για τη μετατροπή του μονοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο μπορούν επίσης να προσαρμοστούν για τη μετατροπή του διοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο και μεθάνιο στον Άρη. Το ολοκληρωμένο πρωτότυπο συνδύασε έναν καρβοθερμικό αντιδραστήρα παραγωγής οξυγόνου που αναπτύχθηκε από την Sierra Space, έναν ηλιακό συμπυκνωτή σχεδιασμένο από το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ, κάτοπτρα ακριβείας που παράγονται από την Composite Mirror Applications και συστήματα αεροηλεκτρονικής, λογισμικού και ανάλυσης αερίων από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα. Το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον ηγήθηκε της διαχείρισης έργων, της μηχανικής συστημάτων, των δοκιμών και της ανάπτυξης βασικού υλικού και συστημάτων επίγειας υποστήριξης. https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/johnson/sunlight-extracts-oxygen-from-regolith-using-solar-chemistry/ Ένας ηλιακός συγκεντρωτής δοκιμάζεται στο πλαίσιο του έργου Επίδειξης Καρβοθερμικής Μείωσης (CaRD), το οποίο στοχεύει στην παραγωγή οξυγόνου από προσομοιωμένο σεληνιακό ρεγολίθο για χρήση στον νότιο πόλο της Σελήνης. Κατά τη διάρκεια αυτής της ολοκληρωμένης δοκιμής, η ομάδα συνδύασε τον συγκεντρωτή, τους καθρέφτες και το λογισμικό ελέγχου και επιβεβαίωσε την παραγωγή μονοξειδίου του άνθρακα.

Ελληνίδες ωκεανολόγοι καταδύθηκαν σε νησί της Ανταρκτικής. Στόχος η συλλογή δεδομένων από το θαλάσσιο πλέγμα της παγωμένης ηπείρου. Οι Ελληνίδες ωκεανολόγοι Διονυσία Ρηγάτου και Ελένη Κυτίνου πραγματοποίησαν την Τετάρτη την πρώτη επιστημονική κατάδυση από τη βουλγαρική βάση Άγιος Κλήμης της Οχρίδας στο νησί Λίβινγκστον στη Ανταρκτική. Έως τώρα οι επιστήμονες που λαμβάνουν μέρος στις βουλγαρικές αποστολές στην Ανταρκτική δεν είχαν κάνει κατάδυση στα νερά του νησιού.Η Ρηγάτου και η Κυτίνου είναι μέλη της 34ης Βουλγαρικής Αποστολής στην Ανταρκτική. Την περίοδο αυτή μελετούν το θαλάσσιο τροφικό πλέγμα στα νερά της Ανταρκτικής. Η έρευνά τους απαιτεί τη λήψη δειγμάτων από πολλά μέρη και βάθη, και μέσω της επιστημονικής κατάδυσης. Έκαναν την πρώτη τους κατάδυση για τη συλλογή δειγμάτων και την υποβρύχια τεκμηρίωση με την υποστήριξη μιας ομάδας αρμόδιας για υλικοτεχνικά θέματα και του γιατρού της βάσης, του Δρ. Ατανάς Πελτέκοφ.Το βουλγαρικό ερευνητικό πλοίο Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος (RSV 421) αναχώρησε για την Ανταρκτική από τη Βάρνα (στη Μαύρη Θάλασσα) στις 7 Νοεμβρίου 2025. Έπειτα από ένα ταξίδι που διήρκησε έναν μήνα στον Ατλαντικό Ωκεανό, το πλοίο έφθασε στο Μαρ ντελ Πλάτα, στη ναυτική βάση της Αργεντινής στις 13 Δεκεμβρίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072341/ellinides-okeanologoi-katadythikan-se-nisi-tis-antarktikis/ Επιστήμονες θέλουν να φτιάξουν τεράστιο τείχος που θα προστατέψει τον Παγετώνα της Αποκάλυψης Φιλόδοξο σχέδιο αποτροπής του λιώσιμου ενός παγετώνα που απειλεί με πλανητική καταστροφή. Ο γιγάντιος παγετώνας Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική που είναι περισσότερος γνωστός ως «Παγετώνας της Αποκάλυψης» αφού πιθανή κατάρρευση του θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή περιβαλλοντική καταστροφή. Διεθνής ερευνητική ομάδα προτείνει ένα τρόπο προστασίας του παγετώνα που μοιάζει με σενάριο χολιγουντιανής ταινίας.Ο Thwaites έχει έκταση 192 χιλιάδες τετραγωνικά χλμ. όσο δηλαδή η Βρετανία ή η πολιτεία της Φλόριντα στις ΗΠΑ. Έχει διαπιστωθεί ότι ο παγετώνας λιώνει και μάλιστα με ταχύ ρυθμό προκαλώντας ανησυχία. Γίνονται συνεχείς μελέτες και παρατηρήσεις του Thwaites με επίγεια, εναέρια και δορυφορικά μέσα και όργανα. Οι πιο πρόσφατες μελέτες ανέφεραν ότι σε περίπτωση που ο Thwaites λιώσει θα αρχίσει να αυξάνεται η στάθμη της θάλασσας ενώ ταυτόχρονα θα αποσταθεροποιήσει και θα συμπαρασύρει μαζί του και τους γειτονικούς του παγετώνες.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που έχουν γίνει αν ο παγετώνας λιώσει η στάθμη της θάλασσας σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να αυξηθεί από μισό ως δύο μέτρα κάτι που σημαίνει ότι πολλές νησιωτικές και παράκτιες περιοχές θα βρεθούν κάτω από το νερό με καταστροφικές φυσικά συνέπειες για το περιβάλλον αλλά και ανυπολόγιστη ανθρωπιστική καταστροφή. Η ερευνητική ομάδα προτείνει την κατασκευή ενός τείχους ύψους 150 μέτρων και μήκους 80 χιλιομέτρων το οποίο θα εκτείνεται κατά μήκος του θαλάσσιου πυθμένα σε βάθος 650 μέτρων κάτω από την επιφάνεια. Το τείχος ονομάζεται Seabed Curtain και σύμφωνα με τους ερευνητές θα μπορούσε να σταματήσει την υποχώρηση του παγετώνα και να αποτρέψει τις καταστροφικές συνέπειες του. Το φαινόμενο Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι η κύρια αιτία της υποχώρησής του παγετώνα είναι ένα ρεύμα θερμού νερού που εισχωρεί στο κενό μεταξύ του παγετώνα και της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας λιώνοντας τον πάγο από κάτω. Το Seabed Curtain θα αγκυροβοληθεί μπροστά από τα πιο ευάλωτα σημεία του παγετώνα εμποδίζοντας αυτό το θερμό ρεύμα να φτάσει στον πάγο.Παρότι το κόστος ενδέχεται να ξεπεράσει τα 80 δισεκατομμύρια δολάρια οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι είναι μικρό σε σύγκριση με τις ζημιές που θα μπορούσε να αποτρέψει. Η ιδέα είναι ακόμη σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης και ο τελικός σχεδιασμός δεν έχει οριστικοποιηθεί. Το βασικό πλάνο προβλέπει τη χρήση ενισχυμένου υφάσματος εφελκυσμού (τεντώματος) το οποίο θα συγκρατείται από πλωτά στοιχεία και θα αγκυρώνεται στον βυθό με βαριά θεμέλια. Θα εκτείνεται γύρω από τον παγετώνα σαν ένα γιγαντιαίο ανεμοφράγμα παραλίας εμποδίζοντας την είσοδο θερμού νερού και παγιδεύοντας το ψυχρό νερό κοντά στον πάγο.Σε ένα πιθανό σχέδιο η κατασκευή θα είναι ενιαία ενώ άλλες προτάσεις προβλέπουν πολλαπλά τμηματικά κομμάτια ώστε να μην λειτουργεί σαν τεράστιο αλεξίπτωτο κάτω από το νερό. Πρώιμες προσομοιώσεις από παγετωνολόγους έδειξαν ότι αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να μειώσει το λιώσιμο των παγετώνων έως και δέκα φορές σε ορισμένες περιοχές. Ωστόσο δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη και οι ερευνητές δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα αν θα λειτουργήσει ή ποιες θα είναι οι συνέπειες. Η δοκιμή Για να μάθει περισσότερα η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να εγκαταστήσει ένα δοκιμαστικό τμήμα μήκους 150 μέτρων και ύψους 40 μέτρων στο φιόρδ Ramfjorden στη Νορβηγία. Παράλληλα, διεξάγουν οικολογική μελέτη στο φιόρδ Mijenfjorden στο Σβάλμπαρντ. Η Μαριάνε Χάγκεν συν-επικεφαλής του Seabed Curtain Project και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας, δήλωσε ότι αν είναι δυνατόν να εμποδιστεί μια μεγάλη αύξηση της στάθμης της θάλασσας με μία στοχευμένη παρέμβαση αξίζει να διερευνηθεί.Ωστόσο το σχέδιο δεν στερείται επικριτών. Ορισμένοι επιστήμονες το χαρακτηρίζουν «αντιπερισπασμό» από την ουσιαστική ανάγκη μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Σε μελέτη από ερευνητές από το Monash University αναφέρεται ότι μια τέτοιους είδους παρέμβαση ενδέχεται να προκαλέσει εγγενείς περιβαλλοντικές ζημιές και ίσως να μην μπορεί να υλοποιηθεί στην απαραίτητη κλίμακα και ταχύτητα για να αντιμετωπιστεί έγκαιρα το πρόβλημα. Στη φωτογραφία εικονίζεται ένα κομμάτι του παγετώνα Thwaites https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072242/epistimones-theloyn-na-ftiaxoyn-terastio-teichos-poy-tha-prostatepsei-ton-pagetona-tis-apokalypsis/

Αστρονόμοι είδαν ένα άστρο να μετατρέπεται αθόρυβα σε μαύρη τρύπα. Πέφτει φως σε ένα κοσμικό φαινόμενο για το οποίο οι επιστήμονες γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα. Αστρονόμοι ίσως έγιναν μάρτυρες της γέννησης μιας ολοκαίνουργιας μαύρης τρύπας σε γειτονικό μας γαλαξία προσφέροντας μία από τις πιο καθαρές μέχρι σήμερα εικόνες για το πώς ορισμένα άστρα καταρρέουν αθόρυβα και δημιουργούν αυτά τα μυστηριώδη κοσμικά τέρατα ενώ η συνήθης διαδικασία βασίζεται στην καταστροφή του άστρου μετά από έκρηξη τύπου σουπερνόβα.Εξετάζοντας αρχειακά δεδομένα από την αποστολή NEOWISE της NASA, μια ομάδα με επικεφαλής τον αστρονόμο του Πανεπιστημίου Κολούμπια Κισαλέι Ντε ανακάλυψε ότι ένα από τα λαμπρότερα άστρα του γαλαξία της Ανδρομέδας παρουσίασε μια μυστηριώδη αύξηση φωτεινότητας πριν από περίπου μια δεκαετία, έπειτα εξασθένησε δραματικά και τελικά εξαφανίστηκε.Το άστρο με την ονομασία M31-2014-DS1 βρισκόταν περίπου 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και είχε μάζα μόλις 13 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου σχετικά μικρή για τα συνήθη δεδομένα σχηματισμού μαύρων τρυπών σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».«Παρατηρήσεις σαν κι αυτές αρχίζουν επιτέλους να αλλάζουν το μακροχρόνιο παράδειγμα ότι μόνο τα πολύ μεγάλα άστρα μετατρέπονται σε μαύρες τρύπες. Αν επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη, πρόσθεσε αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες μαύρες τρύπες εκεί έξω απ’ όσες υπολογίζαμε μέχρι τώρα» λέει ο Ντε.Πριν εξαφανιστεί το άστρο έλαμπε περίπου 100, 000 φορές πιο έντονα από τον Ήλιο. Οι ερευνητές παρομοίασεαν τη σημασία του με εκείνη του Μπετελγκέζ, του γνωστού ερυθρού υπεργίγαντα στον αστερισμό του Ωρίωνα. «Αν ο Μπετελγκέζ χανόταν από τον ουρανό μέσα σε λίγα χρόνια είπε θα ήταν πραγματικά σοκαριστικό, γιατί ο Ωρίωνας δεν θα έμοιαζε πια όπως τον ξέρουμε» αναφέρει ο Ντε. Η παρατήρηση Η ομάδα εντόπισε αρχικά την παράξενη συμπεριφορά του M31-2014-DS1 σε δεδομένα της αποστολής NEOWISE. Γύρω στο 2014 το άστρο έγινε πιο φωτεινό στο υπέρυθρο φως άρχισε να εξασθενεί απότομα το 2016 και μέχρι το 2023 είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί μειώνοντας τη φωτεινότητά του στο ένα δεκάκις χιλιοστό της αρχικής.Το 2023 ενώ ο Ντε πραγματοποιούσε παρατηρήσεις στο W. M. Keck Observatory στη Χαβάη διαπίστωσε ότι το άστρο δεν φαινόταν καθόλου. Επιπλέον παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και άλλα επίγεια αστεροσκοπεία επιβεβαίωσαν ότι είχε πράγματι χαθεί. «Άστρα τόσο φωτεινά και τόσο ογκώδη δεν εξαφανίζονται απλώς τυχαία μέσα στο σκοτάδι» λέει ο Ντε.Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία οι μαύρες τρύπες σχηματίζονται όταν πολύ μεγάλα άστρα εξαντλούν τα πυρηνικά τους καύσιμα και εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αφήνοντας πίσω τους είτε ένα άστρο νετρονίων είτε μια μαύρη τρύπα. Στην περίπτωση του M31-2014-DS1 όμως φαίνεται πως σχηματίστηκε μαύρη τρύπα χωρίς καμία θεαματική έκρηξη.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο μικρός, πυκνός πυρήνας του άστρου κατέρρευσε μέσα σε λίγες ώρες σχηματίζοντας μαύρη τρύπα. Αυτό που παρατηρείται σήμερα είναι μια αμυδρή υπέρυθρη λάμψη από σκόνη και αέριο που περιφέρονται γύρω από τη νεογέννητη μαύρη τρύπα σχηματίζοντας έναν περιστρεφόμενο δίσκο που την τροφοδοτεί σταδιακά.Επειδή ο γαλαξίας της Ανδρομέδας βρίσκεται σχετικά κοντά σε κοσμική κλίμακα τα υπολείμματα αυτά θα παραμείνουν ορατά σε ισχυρά παρατηρητήρια όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb Space. Ωστόσο η άμεση απεικόνιση της ίδιας της μαύρης τρύπας όπως έχει επιτευχθεί για πολύ μεγαλύτερες μέσω του Event Horizon Telescope δεν είναι εφικτή σε αυτή την περίπτωση με την τρέχουσα τεχνολογία λόγω του μικρού της μεγέθους.Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης το Chandra X-ray Observatory για να αναζητήσει ακτίνες Χ από θερμό αέριο κοντά στη μαύρη τρύπα. Δεν ανιχνεύθηκαν ακτίνες Χ κάτι που θεωρήθηκε αναμενόμενο καθώς το περιβάλλον είναι ακόμη πολύ πυκνό ώστε να επιτρέπει τη διαφυγή της ακτινοβολίας.Τα ευρήματα προσφέρουν και έναν νέο τρόπο εντοπισμού παρόμοιων γεγονότων. Αντί να παρακολουθούν δισεκατομμύρια άστρα για να δουν ποια εξαφανίζονται οι αστρονόμοι μπορούν να αναζητούν σύντομες υπέρυθρες εκλάμψεις πιθανές ενδείξεις ότι ένα άστρο πρόκειται να καταρρεύσει αθόρυβα. «Είναι ουσιαστικά όσο πιο κοντά μπορούμε να φτάσουμε στο να δούμε τον θάνατο ενός μεγάλου άστρου και τελικά μας μαθαίνει περισσότερα για τη φυσική των άστρων ακριβώς επειδή δεν υπήρξε έκρηξη» εξηγεί ο Ντε. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου ενώ καταρρέει για να γίνει μαύρη τρύπα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072317/astronomoi-eidan-ena-astro-na-metatrepetai-athoryva-se-mayri-trypa/

Η εποχή ενός love story με τεχνητή νοημοσύνη ξεκίνησε και κρύβει πολλά ρίσκα. Οι εφαρμογές «AI companion» πολλαπλασιάζονται με ταχύ ρυθμό. Καθώς πλησιάζει η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου μια επισήμανση που μπορεί να γίνει είναι ότι όλο και περισσότεροι στρέφονται σε ψηφιακούς συντρόφους για επικοινωνία και οικειότητα.Στην ταινία Her ο πρωταγωνιστής ξεκινά μια ρομαντική σχέση με ένα προηγμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, μια σχέση που αποδεικνύεται καταδικασμένη. Το 2013 το σενάριο αυτό φάνταζε καθαρά επιστημονική φαντασία. «Σήμερα, με την ταχεία εξέλιξη της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης και των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (LLMs), δε μοιάζει πλέον τόσο μακρινό» προειδοποιεί ο Φιλ Μουνκάστερ από την ομάδα της παγκόσμιας εταιρίας ψηφιακής ασφάλειας ESET.Ωστόσο η στενή σύνδεση με ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης συνοδεύεται από σοβαρά ερωτήματα. Πού αποθηκεύονται οι προσωπικές συνομιλίες; Ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές; Μπορούν να διαρρεύσουν σε τρίτους ή να αποτελέσουν στόχο κυβερνοεπιθέσεων; Οι απαντήσεις δεν είναι πάντα ξεκάθαρες. Ο ρομαντισμός στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι συναρπαστικός. Το ερώτημα είναι αν είστε έτοιμοι να αναλάβετε το ρίσκο που τον συνοδεύει. Ψάχνοντας για (ψηφιακή) αγάπη Οι εφαρμογές AI companion ανταποκρίνονται σε μια διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση της αγοράς, εξηγεί ο Μουνκάστερ. Οι «AI σύντροφοι» αξιοποιούν τη δύναμη των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων και της επεξεργασίας φυσικής γλώσσας για να αλληλεπιδρούν με ιδιαίτερα εξατομικευμένο τρόπο που προσομοιώνει φυσική συνομιλία. Υπηρεσίες όπως το Character.AI, το Nomi και το Replika φιλοδοξούν να καλύψουν ψυχολογικές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ρομαντικές ανάγκες των χρηστών τους. Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ολοένα και περισσότεροι προγραμματιστές επιδιώκουν να εισέλθουν στον συγκεκριμένο τομέα.Ακόμη και μεγάλες τεχνολογικές πλατφόρμες επιχειρούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Η OpenAI ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα λανσάρει «ερωτικό περιεχόμενο για επαληθευμένους ενήλικες» και ενδέχεται να επιτρέψει τη δημιουργία “adult” εφαρμογών βασισμένων στο ChatGPT. Παράλληλα, η xAI του Ελον Μασκ έχει προχωρήσει στη διάθεση ρομαντικών AI συντρόφων μέσω της εφαρμογής Grok.Έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο έδειξε ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα των εφήβων έχουν χρησιμοποιήσει AI companions, ενώ οι μισοί τα χρησιμοποιούν τακτικά. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το ότι το ένα τρίτο επιλέγει AI bots αντί για ανθρώπους για σοβαρές συζητήσεις, και το ένα τέταρτο έχει μοιραστεί προσωπικά δεδομένα μαζί τους, τονίζει ο Μουνκάστερ.Τα ευρήματα αυτά προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται και τα πρώτα προειδοποιητικά περιστατικά. Τον Οκτώβριο, ερευνητές αποκάλυψαν ότι δύο εφαρμογές AI companion, οι Chattee Chat και GiMe Chat, είχαν εκθέσει άθελά τους εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα χρηστών.Μια εσφαλμένη ρύθμιση σε broker του Apache Kafka άφησε τα συστήματα ροής και διανομής περιεχομένου των εφαρμογών χωρίς ελέγχους πρόσβασης. Ως αποτέλεσμα, οποιοσδήποτε μπορούσε δυνητικά να αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερες από 600,000 φωτογραφίες χρηστών, διευθύνσεις IP και εκατομμύρια προσωπικές συνομιλίες που ανήκαν σε περισσότερους από 400.000 χρήστες. Οι κίνδυνοι της σχέσης με ένα bot Οι κυβερνοεγκληματίες ενδέχεται να αξιοποιήσουν αυτή τη νέα ευκαιρία για εκβιασμό και απάτη. Οι πληροφορίες που μοιράζονται τα θύματα σε ρομαντικές συνομιλίες αποτελούν ιδανικό υλικό για εκβιασμό, ενώ εικόνες, βίντεο και ήχος μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε deepfake εργαλεία με σκοπό sextortion. Προσωπικά δεδομένα μπορεί να πωληθούν στο σκοτεινό διαδίκτυο, ενώ, ανάλογα με το επίπεδο ασφάλειας της εφαρμογής, οι χάκερ ίσως αποκτήσουν πρόσβαση και σε αποθηκευμένες πληροφορίες πιστωτικών καρτών. Σύμφωνα με το Cybernews, ορισμένοι χρήστες ξοδεύουν χιλιάδες δολάρια σε αγορές εντός εφαρμογής.Η προτεραιότητα πολλών προγραμματιστών φαίνεται να είναι περισσότερο στα έσοδα παρά στην κυβερνοασφάλεια. Αυτό δημιουργεί ευκαιρίες για εκμεταλλεύσιμες ευπάθειες ή λανθασμένες διαμορφώσεις. Κάποιοι δράστες μπορεί ακόμη και να δημιουργήσουν δικές τους κακόβουλες εφαρμογές companion, σχεδιασμένες να υποκλέπτουν δεδομένα ή να πείθουν τους χρήστες να αποκαλύψουν ευαίσθητες πληροφορίες.Ακόμη και μια «ασφαλής» εφαρμογή μπορεί να απειλεί την ιδιωτικότητά σας. Ορισμένοι προγραμματιστές συλλέγουν όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα, ώστε να τα πουλήσουν σε διαφημιστές. Οι αδιαφανείς πολιτικές απορρήτου συχνά δυσκολεύουν τον χρήστη να καταλάβει πώς ακριβώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα του. Επιπλέον, οι συνομιλίες σας μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εκπαίδευση ή τη βελτίωση του LLM, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω τους κινδύνους. Πως να προστατέψετε την οικογένεια σας Είτε χρησιμοποιείτε οι ίδιοι εφαρμογές AI companions είτε ανησυχείτε για τα παιδιά σας, η βασική συμβουλή είναι η ίδια: θεωρήστε ότι αυτές οι εφαρμογές δεν διαθέτουν ενσωματωμένα μέτρα ασφάλειας ή προστασίας προσωπικών δεδομένων. Μην κοινοποιείτε πληροφορίες που δεν θα μοιραζόσασταν με έναν άγνωστο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για φωτογραφίες ή βίντεο που μπορεί να είναι αποκαλυπτικά.Ακόμη καλύτερα αν σκοπεύετε να δοκιμάσετε μία από αυτές τις εφαρμογές, κάντε πρώτα έρευνα για όσες προσφέρουν την καλύτερη προστασία. Διαβάστε τις πολιτικές απορρήτου για να κατανοήσετε πώς συλλέγονται και χρησιμοποιούνται τα δεδομένα σας και αποφύγετε εφαρμογές με ασαφείς ή αμφίσημες πρακτικές. Μόλις επιλέξετε εφαρμογή, ενεργοποιήστε όλες τις διαθέσιμες λειτουργίες ασφαλείας, όπως την επαλήθευση δύο παραγόντων, και ρυθμίστε κατάλληλα τις επιλογές απορρήτου, π.χ., απενεργοποίηση της χρήσης συνομιλιών για εκπαίδευση μοντέλων.Αν σας απασχολεί η ασφάλεια, η ιδιωτικότητα ή οι ψυχολογικές επιπτώσεις στους εφήβους, ξεκινήστε έναν ανοιχτό διάλογο μαζί τους. Εξηγήστε τους τους κινδύνους της υπερβολικής κοινοποίησης και τονίστε ότι οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος, όχι το συμφέρον των χρηστών. Ενδεχομένως να χρειαστεί να θέσετε όρια στον χρόνο χρήσης ή να εφαρμόσετε γονικούς ελέγχους, ειδικά αν οι μηχανισμοί επαλήθευσης ηλικίας και φιλτραρίσματος περιεχομένου δεν είναι επαρκείς.Μένει να φανεί αν οι ρυθμιστικές αρχές θα θεσπίσουν αυστηρότερους κανόνες σχετικά με το τι επιτρέπεται στους προγραμματιστές αυτού του τομέα. Προς το παρόν, τα ρομαντικά AI bots λειτουργούν σε μια «γκρίζα ζώνη», αν και ο επικείμενος νόμος για την Ψηφιακή Δικαιοσύνη στην ΕΕ ενδέχεται να απαγορεύσει εξαιρετικά εθιστικές και εξατομικευμένες εμπειρίες.Μέχρι οι προγραμματιστές και οι ρυθμιστικές αρχές να καλύψουν το κενό, ίσως το ασφαλέστερο είναι να μην αντιμετωπίζετε τους AI companions ως έμπιστους φίλους ή ως συναισθηματικό στήριγμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072610/i-epochi-enos-love-story-me-techniti-noimosyni-xekinise-kai-kryvei-polla-riska/

Ανακαλύφθηκε πλανητικό σύστημα που δεν έπρεπε να υπάρχει. Η διάταξη και ο τύπος των πλανητών αντιβαίνει την κρατούσα θεωρία σχηματισμού τους. Αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα πλανητικό σύστημα που φαίνεται να παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν πώς σχηματίζονται οι πλανήτες.Το σύστημα βρίσκεται περίπου 116 έτη φωτός από τη Γη και περιφέρεται γύρω από έναν μικρό ερυθρό νάνο αστέρα γνωστό ως LHS 1903. Αυτό που καθιστά την ανακάλυψη αξιοσημείωτη είναι η ασυνήθιστη διάταξη των τεσσάρων πλανητών του μια διαμόρφωση που σύμφωνα με τους ερευνητές δεν θα έπρεπε να υπάρχει βάσει των καθιερωμένων μοντέλων πλανητικού σχηματισμού.Στο δικό μας ηλιακό σύστημα και σε πολλά άλλα οι βραχώδεις πλανήτες τείνουν να σχηματίζονται πιο κοντά στο άστρο τους ενώ οι μεγάλοι αέριοι πλανήτες σχηματίζονται πιο μακριά όπου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες. Ωστόσο το σύστημα LHS 1903 δεν ακολουθεί αυτό το πρότυπο.Οι επιστήμονες εντόπισαν έναν εσωτερικό βραχώδη πλανήτη ακολουθούμενο από δύο πλανήτες πλούσιους σε αέρια και στη συνέχεια, απροσδόκητα, έναν ακόμη βραχώδη πλανήτη πολύ πιο μακριά. Αυτός ο νέος κόσμος που ονομάζεται LHS 1903 e είναι μια «υπερ Γη», ένας πλανήτης περίπου 1,7 φορές μεγαλύτερος από το δικό μας πλανήτη. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία ένας βραχώδης πλανήτης δεν θα έπρεπε να σχηματιστεί σε τόσο απομακρυσμένη θέση μετά από αέριους γίγαντες.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από διάφορα διαστημικά τηλεσκόπια και παρατηρητήρια για να επιβεβαιώσουν την ασυνήθιστη διάταξη. Αφού απέκλεισαν σενάρια όπως βίαιες συγκρούσεις ή απώλεια ατμόσφαιρας, οι επιστήμονες πρότειναν μια διαφορετική εξήγηση: οι πλανήτες σχηματίστηκαν διαδοχικά, μετακινούμενοι προς τα έξω από το άστρο με την πάροδο του χρόνου.Επειδή ο εξωτερικός πλανήτης σχηματίστηκε αργότερα οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο γύρω δίσκος αερίων και σκόνης είχε ήδη σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί. Χωρίς επαρκές αέριο διαθέσιμο ο πλανήτης παρέμεινε βραχώδης αντί να εξελιχθεί σε αέριο γίγαντα.Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι τα πλανητικά συστήματα ενδέχεται να σχηματίζονται με πιο ποικίλους τρόπους από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες στο παρελθόν ιδιαίτερα γύρω από ερυθρούς νάνους, που είναι τα πιο συνηθισμένα άστρα στο Σύμπαν. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι το σύστημα θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πεδίο δοκιμών για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονται οι πλανήτες. Μελλοντικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένης πιθανής μελέτης από ισχυρά διαστημικά τηλεσκόπια, ενδέχεται να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για την ατμόσφαιρα και τη σύσταση του εξωτερικού πλανήτη.Παρότι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα πιθανότατα θα προκαλέσουν συζητήσεις, η ανακάλυψη αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι οι επιστήμονες εξακολουθούν να μαθαίνουν πώς δομούνται τα πλανητικά συστήματα και ότι το Σύμπαν συνεχίζει να επιφυλάσσει εκπλήξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072229/anakalyfthike-planitiko-systima-poy-den-eprepe-na-yparchei/

Θεωρούταν εξαφανισμένη για 16 χρόνια. Η αλεπού – φάντασμα που «κυνηγούν» οι επιστήμονες. Για πρώτη φορά επιστήμονες τοποθετούν κολάρο GPS σε έναν από τους πιο δυσεύρετους πληθυσμούς σαρκοφάγων της Καλιφόρνιας, ανοίγοντας δρόμο για τη διάσωση του είδους.Το California Department of Fish and Wildlife (CDFW) πέτυχε ένα σημαντικό ορόσημο στη βιολογία διατήρησης: απέκτησε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να παρακολουθεί στενά τη συμπεριφορά της σπάνιας κόκκινης αλεπούς της Σιέρα Νεβάδα.Η εξέλιξη αυτή αποτελεί κρίσιμο βήμα για την κατανόηση και την προστασία ενός από τα πιο δυσεύρετα αυτόχθονα σαρκοφάγα της Καλιφόρνιας.Το υποείδος προστατεύεται ήδη ως «Απειλούμενο» σε επίπεδο πολιτείας και ως «Κινδυνεύον» σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καθώς οι πληθυσμοί του παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένοι. Η πρώτη επιτυχής σύλληψη και τηλεμετρία Τον Ιανουάριο, κοντά στο Mammoth Lakes, βιολόγοι του γραφείου Bishop του CDFW συνέλαβαν για πρώτη φορά άτομο της αλεπούς, τοποθέτησαν κολάρο GPS και το απελευθέρωσαν ξανά στο φυσικό του περιβάλλον. Η επιτυχία θεωρείται εξαιρετικά σημαντική γιατί: ο πληθυσμός της περιοχής εκτιμάται σε λιγότερα από 50 άτομα τα ζώα ζουν σε απομονωμένα ορεινά υψίπεδα είναι ιδιαίτερα καχύποπτα προς τον άνθρωπο η χαμηλή πυκνότητα καθιστά τον εντοπισμό σχεδόν αδύνατο Επιπλέον, οι αλεπούδες της Σιέρα Νεβάδα είναι γενετικά απομονωμένες από τους συγγενείς τους στην Cascade Range, κάτι που καθιστά τη μελέτη τους ακόμη πιο πολύτιμη. Δέκα χρόνια έρευνας απέδωσαν καρπούς Η περιβαλλοντική επιστήμονας Τζούλια Λόσον δήλωσε ότι η επιτυχία ήταν αποτέλεσμα: 10 ετών ερευνών με κάμερες και δείγματα κοπράνων 3 ετών εντατικών προσπαθειών παγίδευσης Στόχος της ομάδας είναι να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για μακροπρόθεσμη ανάκαμψη του πληθυσμού. Τα δεδομένα θέσης από το GPS και τα βιολογικά δείγματα θα βοηθήσουν: στην κατανόηση της οικολογίας του είδους στον σχεδιασμό προστασίας στην αποτελεσματικότερη μελλοντική έρευνα Το 2018, ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τη βιολόγο Τζένιφερ Κάρλσον τοποθέτησε παρόμοια κολάρα στην περιοχή του Lassen Peak. Εκεί οι ερευνητές εντόπισαν φωλιές και κατανόησαν καλύτερα: την αναπαραγωγή τις μετακινήσεις τη χρήση ενδιαιτημάτων Από την εξαφάνιση στην επανεμφάνιση Η συγκεκριμένη αλεπού θεωρήθηκε εξαφανισμένη από τη Σιέρα Νεβάδα μέχρι το 2010, όταν καταγράφηκε ξανά κοντά στο Sonora Pass. Έκτοτε έχει παρατηρηθεί μέχρι και στο Cottonwood Pass, δυτικά του Lone Pine. Η πτώση του πληθυσμού πιθανότατα οφείλεται: στο ανεξέλεγκτο κυνήγι του 20ού αιώνα στη χαμηλή γενετική ποικιλότητα Παρότι οι κόκκινες αλεπούδες είναι κοινές στην Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική, η συγκεκριμένη αποτελεί μοναδική ορεινή γενετική γραμμή που ζει μόνο σε μεγάλα υψόμετρα της Καλιφόρνιας και του Όρεγκον. Διατήρηση και οικοσυστήματα Η προστασία του είδους συνδέεται με τη στρατηγική βιοποικιλότητας της πολιτείας και την πρωτοβουλία 30×30 Initiative, η οποία στοχεύει στην προστασία του 30% των χερσαίων και παράκτιων περιοχών έως το 2030. Η διατήρηση σπάνιων ειδών: ενισχύει τη σταθερότητα των οικοσυστημάτων υποστηρίζει υγιείς πληθυσμούς άγριας ζωής διατηρεί βιώσιμες δραστηριότητες υπαίθρου (παρατήρηση φύσης, αλιεία, κυνήγι) Η τηλεμετρία GPS και η προστασία ενδιαιτημάτων αποτελούν πλέον βασικά εργαλεία για τη δημιουργία ισορροπημένων οικοσυστημάτων — προς όφελος τόσο της άγριας ζωής όσο και των ανθρώπων. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2072597/theoroytan-exafanismeni-gia-16-chronia-i-alepoy-fantasma-poy-kynigoyn-oi-epistimones/