Δροσος Γεωργιος

Η βιοεπιστήμη γεμίζει την ημέρα καθώς η αποστολή 74 πλησιάζει τον διαστημικό περίπατο της Πέμπτης. Η έρευνα για την άσκηση και η βιοϊατρική επιστήμη που προωθούν υγιείς ανθρώπους εντός και εκτός Γης βρέθηκαν στην κορυφή του προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Εν τω μεταξύ, δύο αστροναύτες της NASA προετοιμάζονται για τον πρώτο διαστημικό περίπατο της χρονιάς, ο οποίος έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει την Πέμπτη.Ο Διοικητής της Αποστολής 74, Μάικ Φινκ της NASA, πέρασε την Τρίτη εξερευνώντας πώς η άσκηση σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας επηρεάζει το μυοσκελετικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο Φινκ αρχικά εγκατέστησε εξειδικευμένο εξοπλισμό βίντεο και βαθμονόμησε το υλικό για να παρακολουθεί πώς το σώμα του ανταποκρίνεται στην άσκηση στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης (ARED) της μονάδας Tranquility . Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μια σειρά από καθίσματα στην ARED - μια συσκευή που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη - υπό την παρακολούθηση ερευνητών στο έδαφος. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης θα επιτρέψουν στους γιατρούς να προσαρμόσουν και να βελτιώσουν τις προπονήσεις των διαστημικών πτήσεων, διασφαλίζοντας ότι οι αστροναύτες μεγιστοποιούν την υγεία των μυών και των οστών. Τα πιθανά οφέλη για τη Γη περιλαμβάνουν τη βελτίωση της αθλητικής προπόνησης και την προώθηση τεχνικών αποκατάστασης και αποκατάστασης.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Ζίνα Κάρντμαν και Κρις Γουίλιαμς, συνεργάστηκαν στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για δύο οφθαλμολογικούς ελέγχους για την έρευνα σε ανθρώπους . Ο Κάρντμαν ηγήθηκε και των δύο ελέγχων, αρχικά χειριζόμενος υλικό που έστελνε φωτεινά σήματα σε ηλεκτρόδια που ήταν προσαρτημένα γύρω από τα μάτια του Γουίλιαμς. Στη συνέχεια, το βιοϊατρικό λογισμικό κατέγραψε πώς οι αμφιβληστροειδείς και τα κύτταρα στο πίσω μέρος των ματιών του ανταποκρίθηκαν στις λάμψεις φωτός. Για τη δεύτερη οφθαλμολογική εξέταση, ο Κάρντμαν χειρίστηκε ιατρικό απεικονιστικό εξοπλισμό στον οποίο ο Γουίλιαμς εξέτασε για μια διαφορετική εικόνα του αμφιβληστροειδούς, του κερατοειδούς και του φακού του. Τα δεδομένα που έχουν διασυνδεθεί θα βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν και να αντιμετωπίσουν πιθανές αλλαγές στην ανατομία και τη λειτουργία των ματιών που προκαλούνται από το διάστημα.Οι Fincke και Cardman έχουν προγραμματίσει να ξεκινήσουν έναν διαστημικό περίπατο έξιμιση ωρών στις 8 π.μ. EST την Πέμπτη , με ζωντανή κάλυψη της NASA+ να ξεκινά στις 6:30 π.μ. Το δίδυμο θα ολοκληρώσει τις προετοιμασίες του την Τετάρτη οργανώνοντας τα εργαλεία, ελέγχοντας τις διαστημικές στολές και αναθεωρώντας τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου με τη βοήθεια του Williams και της μηχανικού πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης). Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου, θα εγκαταστήσουν ένα κιτ τροποποίησης και θα κατευθύνουν καλώδια για να ρυθμίσουν τη δομή δοκού του σταθμού στην αριστερή πλευρά για μια μελλοντική εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών. Οι διευθυντές της NASA έκαναν μια προεπισκόπηση στο X του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης και ενός δεύτερου διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για τις 15 Ιανουαρίου.Ο Γιούι ξεκίνησε την ημέρα του την Τρίτη εξασκούμενος σε ρομποτικούς ελιγμούς που είχαν προγραμματιστεί για τον διαστημικό περίπατο της 15ης Ιανουαρίου, ο οποίος θα περιλαμβάνει την εγκατάσταση και τη μετεγκατάσταση υλικού στο τροχιακό φυλάκιο. Στη συνέχεια, ο Γιούι συνέλεξε δείγματα νερού από μια γεννήτρια οξυγόνου για ανάλυση εδάφους και στη συνέχεια καθάρισε ένα φίλτρο και μια οθόνη στη συσκευή υποστήριξης ζωής.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Sergey Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev, μελέτησαν πώς η ζωή και η εργασία σε μικροβαρύτητα επηρεάζουν το αναπνευστικό σύστημα. Οι κοσμοναύτες φορούσαν εκ περιτροπής έναν ακουστικό αισθητήρα γύρω από τις τραχείες τους για να καταγράφουν ήχους καθώς εκπνέουν δυνατά. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τους γιατρούς και τα πληρώματα να παρακολουθούν το αναπνευστικό σύστημα και να παρέχουν πρώιμα σημάδια πιθανών διαταραχών αναπνοής που προκαλούνται από το διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του φωτογραφίζοντας τους συναδέλφους του κοσμοναύτες καθώς διεξήγαγαν ερευνητικές δραστηριότητες για τους πνεύμονες. Στη συνέχεια, καθάρισε, επιθεώρησε και φωτογράφισε τους ανεμιστήρες και τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού στην επιστημονική μονάδα Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/06/life-science-fills-day-as-expedition-74-nears-thursday-spacewalk Η αστροναύτης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, απεικονίζεται με τη διαστημική της στολή υπό πίεση, να ελέγχει τα συστήματα επικοινωνίας και ισχύος της πριν από έναν διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2026 Η Αποστολή 74 είναι έτοιμη για τον διαστημικό περίπατο της Πέμπτης και τη συνέχιση της έρευνας. Η Αποστολή 74 κάνει τις τελικές προετοιμασίες για τον πρώτο διαστημικό περίπατο του 2026, κατά τον οποίο δύο αστροναύτες της NASA θα αποβιβαστούν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για εργασίες αναβάθμισης ισχύος την Πέμπτη. Η επιστήμη συνεχίστηκε επίσης στο τροχιακό φυλάκιο, με την έρευνα της Τετάρτης να επικεντρώνεται στη φυσική, τη μικροβιολογία, την τεχνητή νοημοσύνη και τις παρατηρήσεις της Γης.Ο Διοικητής του Σταθμού Mike Fincke και η Μηχανικός Πτήσης Zena Cardman βρίσκονται σε καλό δρόμο για να πραγματοποιήσουν τον πρώτο διαστημικό περίπατο της αποστολής τους, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8 π.μ. EST την Πέμπτη. Η κύρια εργασία του διδύμου κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου, διάρκειας έξιμιση ωρών, θα είναι η εγκατάσταση ενός κιτ τροποποίησης και η δρομολόγηση καλωδίων για μια μελλοντική ηλιακή συστοιχία. Οι δευτερεύουσες εργασίες περιλαμβάνουν την εγκατάσταση καλωδίων jumper, τη λήψη φωτογραφιών υλικού και τη συλλογή δειγμάτων μικροοργανισμών . Η NASA θα ξεκινήσει την ζωντανή κάλυψη του διαστημικού περιπάτου στις 6:30 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού .Οι Fincke και Cardman ξεκίνησαν την Τετάρτη να οργανώνουν τα εργαλεία και τις προμήθειες για το διαστημικό τους περπάτημα μέσα στον αεροθάλαμο Quest, από όπου θα βγουν από το τροχιακό φυλάκιο την επόμενη μέρα. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσαν τη διαμόρφωση των διαστημικών τους στολών και των σχετικών εξαρτημάτων υποστήριξης ζωής και έκτακτης ανάγκης. Στο τέλος της βάρδιάς τους, ενώθηκαν με τους μηχανικούς πτήσης Chris Williams της NASA και Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για μια τελική ανασκόπηση των διαδικασιών διαστημικού περιπάτου και μια διάσκεψη ετοιμότητας με τους ελεγκτές αποστολής στο έδαφος. Οι Williams και Yui θα βοηθήσουν τους αστροναύτες να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές, να ασκήσουν πίεση και να αποσυμπιέσουν τον αεροθάλαμο Quest και να παρακολουθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές καθώς εργάζονται έξω από το εργαστήριο σε τροχιά.Πριν ολοκληρώσουν τις προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο της Τετάρτης, οι Williams και Yui εργάστηκαν σε έρευνα φυσικής και μικροβιολογίας. Ο Williams εργάστηκε στο Microgravity Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Destiny, δοκιμάζοντας τρόπους διατήρησης κρυογονικών υγρών και διατήρησης της πίεσης των δεξαμενών - έρευνα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε βελτιωμένα σχέδια διαστημοπλοίων και προηγμένα συστήματα αποθήκευσης στη Γη. Ο Yui συντήρησε δείγματα μικροβίων στο Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo , διερευνώντας τη χρήση υπεριώδους φωτός για την απολύμανση επιφανειών διαστημοπλοίων και την προστασία της υγείας και του εξοπλισμού του πληρώματος.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Sergey Kud-Sverchkov και Oleg Platonov, διερεύνησαν τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης για τη μεταγραφή ηχητικών αρχείων που τεκμηριώνουν τις καθημερινές δραστηριότητες του πληρώματος και τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος σε διαστημόπλοια. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Sergei Mikaev, ολοκλήρωσε μια νυχτερινή συνεδρία παρατήρησης της Γης απεγκαθιστώντας μια κάμερα που φωτογράφιζε αξιοθέατα από την Αυστραλία έως τη Νότια Αμερική κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος και μεταδίδοντας τις εικόνες σε ερευνητές στο έδαφος. Το τρίο των κοσμοναυτών θα συνεχίσει τις κανονικές εργασίες έρευνας και συντήρησης στο τμήμα Roscosmos του σταθμού κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης. Οι τρεις μηχανικοί πτήσης θα οργανώσουν μια ακόμη αυτοματοποιημένη συνεδρία παρατήρησης της Γης κατά τη διάρκεια της νύχτας, φωτογραφίζοντας νησιά στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, θα επιθεωρήσουν και θα ελέγξουν εργαλεία, εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης και φορτίο, και θα συντηρήσουν συστήματα υποστήριξης ζωής. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/07/expedition-74-ready-for-thursday-spacewalk-and-continuing-research/ Ο αστροναύτης της NASA, Μάικ Φινκ, ποζάρει μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, δίπλα σε μια διαστημική στολή. Το κράνος ασφαλίζεται με ένα προστατευτικό κάλυμμα σχεδιασμένο για να αποτρέπει τις γρατζουνιές και τη μόλυνση όταν η στολή δεν χρησιμοποιείται, διασφαλίζοντας ότι η ζελατίνα παραμένει καθαρή για διαστημικούς περιπάτους

Η Σελήνη «απομυζά» τη Γη αθόρυβα εδώ και δισ. έτη. Η Σελήνη… ρουφάει την ατμόσφαιρα της Γης. Ο φυσικός μας δορυφόρος απορροφά ύλη της γήινης ατμόσφαιρας. Η Σελήνη απορροφά αθόρυβα μικροσκοπικά θραύσματα της ατμόσφαιρας της Γης και το κάνει αυτό εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια αποκαλύπτει μια νέα μελέτη. Αυτή η απρόσμενη μορφή κοσμικού κανιβαλισμού οφείλεται στους ενισχυμένους ηλιακούς ανέμους και κυρίως στο μαγνητικό πεδίο του ίδιου μας του πλανήτη.Τα ευρήματα ανατρέπουν μια θεωρία ηλικίας είκοσι ετών για το πώς ορισμένα φορτισμένα σωματίδια, γνωστά ως ιόντα, κατέληξαν στην επιφάνεια της Σελήνης και θα μπορούσαν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τις επερχόμενες αποστολές στη Σελήνη, σύμφωνα με τους ερευνητές.Από τότε που οι αποστολές Apollo της NASA επέστρεψαν για πρώτη φορά σεληνιακά δείγματα στη Γη στις αρχές της δεκαετίας του 1970, οι επιστήμονες προβληματίζονταν από ίχνη πτητικών ουσιών που βρέθηκαν στο σεληνιακό έδαφος ή ρεγόλιθο. Πρόκειται για ουσίες που εξατμίζονται σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, όπως το νερό, το διοξείδιο του άνθρακα, το ήλιο, το αργό και το άζωτο. Σύντομα έγινε σαφές ότι ορισμένες από αυτές, ιδιαίτερα τα ιόντα αζώτου, προέρχονταν από την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης και πιθανότατα μεταφέρθηκαν στη Σελήνη από ριπές του ηλιακού ανέμου. Πρόσφατες έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι ορισμένες πτητικές ουσίες στη Σελήνη, όπως το νερό, μπορεί να δημιουργούνται απευθείας από τον ηλιακό άνεμο και να μην έχουν γήινη προέλευση.Από το 2005 η επικρατούσα θεωρία υποστήριζε ότι αυτή η μεταφορά υλικού θα μπορούσε να είχε συμβεί μόνο πριν η Γη αναπτύξει το μαγνητικό της πεδίο ή μαγνητόσφαιρα, επειδή αυτή η αόρατη ασπίδα θα είχε πιθανότατα παγιδεύσει οποιαδήποτε ατμοσφαιρικά ιόντα απομακρύνονταν από τον πλανήτη.Ωστόσο στη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment» οι επιστήμονες συνδύασαν δεδομένα από τα δείγματα του Apollo με υπολογιστικά μοντέλα που προσομοιώνουν την εξέλιξη της γήινης μαγνητόσφαιρας και διαπίστωσαν ότι η μεταφορά ατμοσφαιρικών ιόντων ήταν μεγαλύτερη κάθε φορά που η Σελήνη περνά μέσα από τη μαγνητική ουρά της Γης, το μεγαλύτερο τμήμα της μαγνητόσφαιρας που δείχνει πάντα μακριά από τον Ήλιο. Αυτή η ευθυγράμμιση συμβαίνει όταν η Γη βρίσκεται ανάμεσα στη Σελήνη και τον Ήλιο, κοντά στη φάση της πανσελήνου κάθε μήνα.Τα μοντέλα έδειξαν ότι αντί να εμποδίζουν τα ατμοσφαιρικά ιόντα να απομακρύνονται από τον πλανήτη οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου μέσα στη μαγνητική ουρά της Γης λειτουργούν ως αόρατοι αυτοκινητόδρομοι για τα φορτισμένα σωματίδια καθοδηγώντας τα προς τη Σελήνη όπου στη συνέχεια ενσωματώνονται στο σεληνιακό έδαφος.Αυτό σημαίνει ότι η μεταφορά ατμοσφαιρικών ιόντων πιθανότατα ξεκίνησε λίγο μετά τον σχηματισμό της μαγνητόσφαιρας πριν από περίπου 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια και πιθανότατα συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Ο ρεγόλιθος Μέχρι τώρα οι επιστήμονες υπέθεταν ότι ο σεληνιακός ρεγόλιθος θα περιείχε μόνο ίχνη της αρχαιότερης ατμόσφαιρας της Γης. Ωστόσο η νέα μελέτη υποδηλώνει ότι αυτά τα δείγματα θα μπορούσαν στην πραγματικότητα να λειτουργούν ως χρονοκάψουλα για την ατμόσφαιρα και τη μαγνητόσφαιρα του πλανήτη μας.«Συνδυάζοντας δεδομένα από σωματίδια που έχουν διατηρηθεί στο σεληνιακό έδαφος με υπολογιστικά μοντέλα για το πώς ο ηλιακός άνεμος αλληλεπιδρά με την ατμόσφαιρα της Γης, μπορούμε να ανιχνεύσουμε την ιστορία της γήινης ατμόσφαιρας και του μαγνητικού της πεδίου», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο συνσυγγραφέας της μελέτης Έρικ Μπλάκμαν θεωρητικός αστροφυσικός και φυσικός πλάσματος στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ.Η μαγνητική ουρά της Γης είναι το πιο εκτεταμένο τμήμα της μαγνητόσφαιρας και σχηματίζεται στη νυχτερινή πλευρά του πλανήτη απέναντι από το μέτωπο κρούσης που δημιουργείται από τον ηλιακό άνεμο στην πλευρά που βλέπει προς τον Ήλιο.Ως αποτέλεσμα ο ρεγόλιθος που θα συλλεχθεί κατά τις επερχόμενες σεληνιακές αποστολές όπως το πρόγραμμα Artemis της NASA που στοχεύει να στείλει ανθρώπους στη Σελήνη έως το 2028 καθώς και οι κινεζικές αποστολές που έχουν ήδη επιστρέψει σεληνιακά δείγματα στη Γη, θα μπορούσε να βοηθήσει τους ερευνητές να καλύψουν κενά στη γεωλογική ιστορία του πλανήτη μας.Η Γη δεν είναι το μόνο αντικείμενο στο ηλιακό σύστημα που χάνει μικρά κομμάτια του λόγω του ηλιακού ανέμου. Ο Ερμής συχνά παρατηρείται με μια μακριά ουρά σκόνης σαν κομήτη που απομακρύνεται από την επιφάνειά του ενώ και η Σελήνη διαθέτει μια ουρά από ιόντα νατρίου την οποία η Γη διασχίζει επανειλημμένα.Με περαιτέρω μελέτη του τρόπου με τον οποίο η Γη χάνει μέρος της ατμόσφαιρας της προς τη Σελήνη οι ερευνητές ελπίζουν να μάθουν περισσότερα για το πώς μπορεί να συνέβη κάτι παρόμοιο και αλλού στη γειτονιά μας στο Διάστημα.«Η μελέτη μας μπορεί επίσης να έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην κατανόηση της πρώιμης διαφυγής της ατμόσφαιρας σε πλανήτες όπως ο Άρης, ο οποίος σήμερα δεν διαθέτει παγκόσμιο μαγνητικό πεδίο αλλά στο παρελθόν είχε ένα παρόμοιο με της Γης» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Σούμπονκαρ Παραμανίκ πλανητικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ. Μελλοντική έρευνα θα μπορούσε να βοηθήσει τους επιστήμονες να αποκτήσουν βαθύτερη κατανόηση του πώς αυτές οι διεργασίες διαμορφώνουν την κατοικησιμότητα των πλανητών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055459/i-selini-apomyza-ti-gi-athoryva-edo-kai-dis-eti/

Ο υπόγειος ωκεανός της Ευρώπης ίσως είναι τελικά άγονος. Το παγωμένο φεγγάρι του Δία μπορεί τελικά να μην είναι φιλόξενο στη ζωή όπως εικάζουν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα. Η Ευρώπη, το παγωμένο φεγγάρι του Δία, βρίσκεται στη λίστα των κόσμων του ηλιακού μας συστήματος που θεωρούνται πολλά υποσχόμενοι στην αναζήτηση ζωής πέρα από τη Γη με έναν μεγάλο υπόγειο ωκεανό που πιστεύεται ότι κρύβεται κάτω από ένα παχύ εξωτερικό κέλυφος πάγου. Ωστόσο νέα έρευνα θέτει ερωτήματα για το κατά πόσο η Ευρώπη είναι φιλόξενη στη ζωή.Η μελέτη αξιολόγησε τις δυνατότητες για τεκτονική και ηφαιστειακή δραστηριότητα στον πυθμένα του ωκεανού της Ευρώπης διεργασίες που στη Γη διευκολύνουν τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ βράχου και θαλασσινού νερού και παράγουν βασικά θρεπτικά συστατικά και χημική ενέργεια για τη ζωή. Αφού μοντελοποίησαν τις συνθήκες στην Ευρώπη οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο βραχώδης πυθμένας της είναι πιθανότατα μηχανικά υπερβολικά ισχυρός για να επιτρέψει τέτοια δραστηριότητα.Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως το μέγεθος της Ευρώπης, τη σύσταση του βραχώδους πυρήνα της και τις βαρυτικές δυνάμεις που ασκεί ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Η εκτίμησή τους ότι πιθανότατα υπάρχει ελάχιστη έως καθόλου ενεργή ρηγμάτωση στον πυθμένα του ωκεανού της Ευρώπης υποδηλώνοντας ότι αυτό το φεγγάρι είναι άγονο από ζωή.«Στη Γη τεκτονική δραστηριότητα όπως η θραύση και η δημιουργία ρηγμάτων εκθέτει φρέσκο βράχο στο περιβάλλον όπου χημικές αντιδράσεις κυρίως με τη συμμετοχή του νερού παράγουν χημικές ουσίες όπως το μεθάνιο που μπορούν να χρησιμοποιήσουν μικροβιακές μορφές ζωής», δήλωσε ο πλανητικός επιστήμονας Πολ Μπερν του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications».«Χωρίς τέτοια δραστηριότητα, αυτές οι αντιδράσεις είναι δυσκολότερο να εγκαθιδρυθούν και να διατηρηθούν, καθιστώντας τον πυθμένα του ωκεανού της Ευρώπης ένα απαιτητικό περιβάλλον για τη ζωή», πρόσθεσε ο Μπερν. Μία από τις δύο δημοφιλέστερες θεωρίες για την παρουσία της ζωής στη Γη είναι ότι μπορεί να εμφανίστηκε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια στο δυναμικό περιβάλλον γύρω από υδροθερμικές πηγές του βυθού των ωκεανών. Όμως η Ευρώπη ενδέχεται να στερείται τέτοιων χαρακτηριστικών.«Με βάση τα ευρήματά μας, ο πυθμένας πιθανότατα δεν θα περιείχε μεγάλης κλίμακας τεκτονικά μορφολογικά στοιχεία, όπως μακριές ράχες ή βαθιές τάφρους. Πιθανότατα δεν θα υπήρχαν υποθαλάσσια ηφαίστεια ή υποθαλάσσια όρη και δεν θα είχαμε υδροθερμική δραστηριότητα όπως οι μαύροι καπνιστές. Παρ’ όλα αυτά, ελπίζω κάποια μέρα να διαψευστώ», δήλωσε ο γεωλόγος του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια και συνσυγγραφέας της μελέτης Κρίστιαν Κλίμτσακ. Η ταυτότητα και η εξερεύνηση Η Ευρώπη, με διάμετρο περίπου 3,100 χιλιόμετρα είναι ελαφρώς μικρότερη από τη Σελήνη της Γης. Το παγωμένο της κέλυφος πιστεύεται ότι έχει πάχος 15 έως 25 χιλιόμετρα και βρίσκεται πάνω από έναν ωκεανό βάθους ίσως έως 150 χιλιόμετρα. Ως το τέταρτο μεγαλύτερο από τα 95 επίσημα αναγνωρισμένα φεγγάρια του Δία, η Ευρώπη έχει διάμετρο περίπου το ένα τέταρτο της Γης. Ωστόσο, ο ωκεανός της με αλμυρό υγρό νερό μπορεί να περιέχει διπλάσια ποσότητα νερού από όση υπάρχει στους ωκεανούς της Γης.Η Ευρώπη διαθέτει χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν πιθανή κατοικησιμότητα. «Υπάρχουν τρεις βασικοί παράγοντες που θεωρούνται κρίσιμοι για τη στήριξη της ζωής: υγρό νερό, οργανική χημεία και ενέργεια. Ο υπόγειος ωκεανός της Ευρώπης ικανοποιεί την πρώτη προϋπόθεση. Έχουμε εντοπίσει οργανικές χημικές ουσίες στο εξωτερικό παγωμένο κέλυφος αυτού του φεγγαριού και είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν τέτοιες ουσίες και μέσα στον ωκεανό. Αυτή είναι η δεύτερη προϋπόθεση. Και η ιδιαίτερη τροχιά της Ευρώπης σημαίνει ότι ο Δίας προκαλεί παλιρροϊκή θέρμανση στο εσωτερικό της, που αποτελεί την τρίτη προϋπόθεση» λέει ο Μπερν.Η NASA εκτόξευσε το 2024 το ρομποτικό σκάφος Europa Clipper σε αποστολή για να εξετάσει αν η Ευρώπη διαθέτει συνθήκες κατάλληλες για τη στήριξη της ζωής. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει το Europa Clipper να πραγματοποιήσει δεκάδες κοντινές διελεύσεις ξεκινώντας το 2031. «Αν και η γεωλογία λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο σε όλο το ηλιακό σύστημα, κάθε πλανητικό σώμα που έχουμε εξερευνήσει έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει κάποιες μοναδικές διεργασίες. Με βάση όσα γνωρίζουμε για την Ευρώπη, παραμένει το καλύτερο μέρος για να αναζητήσουμε εξωγήινη ζωή», δήλωσε ο Κλίμτσακ.Η βαρυτική έλξη του Δία επηρεάζει τα πολυάριθμα φεγγάρια του με διαφορετικούς τρόπους. Η Ιώ, το εσωτερικότερο μεγάλο φεγγάρι του Δία, είναι το πιο ηφαιστειακά ενεργό σώμα στο ηλιακό σύστημα. Η βαρύτητα του Δία, σε συνδυασμό με τις βαρυτικές δυνάμεις άλλων φεγγαριών, δημιουργεί ισχυρές παλιρροϊκές δυνάμεις στην Ιώ παράγοντας εσωτερική τριβή και θερμότητα. Όμως η Ευρώπη περιφέρεται πολύ πιο μακριά από τον Δία σε σχέση με την Ιώ.«Η επίδραση αυτής της παλιρροϊκής θέρμανσης μειώνεται γρήγορα με την απόσταση, οπότε παρότι υπάρχει αρκετή παλιρροϊκή θέρμανση ώστε να μη παγώσει εντελώς ο ωκεανός της Ευρώπης, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου αρκετή ενέργεια για να παραμορφωθεί τεκτονικά ο πυθμένας του ωκεανού. Συνεπώς, με λίγα λόγια, πιθανότατα δεν συμβαίνει στην Ευρώπη κάτι αντίστοιχο με ό,τι συμβαίνει στην Ιώ», είπε ο Μπερν.Η μελέτη αξιολόγησε μόνο τις σημερινές συνθήκες της Ευρώπης. «Υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε ότι η Ευρώπη μπορεί κάποτε να ήταν πολύ πιο γεωλογικά ενεργή απ’ ό,τι είναι σήμερα, πριν από μερικά δισεκατομμύρια χρόνια. Έτσι ίσως για ένα διάστημα αυτός ο κόσμος να μην ήταν απλώς κατοικήσιμος αλλά και κατοικημένος, πριν αλλάξουν αυτές οι συνθήκες και εξαντληθεί η χημική ενέργεια για τη ζωή», κατέληξε ο Μπερν. Η αποστολή Europa Clipper θα μελετήσει την παγωμένη Ευρώπη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055296/o-ypogeios-okeanos-tis-eyropis-isos-einai-telika-agonos/

Έτσι λύθηκε ο τρομερός γεωμετρικός γρίφος που έγινε viral από «Τα Φιλαράκια» Πρόκειται για ένα πρόβλημα που πονοκεφαλιάζει την μαθηματική κοινότητα πάνω από μισό αιώνα. Ένας Κορεάτης μαθηματικός έλυσε έναν από τους πιο επίμονους γρίφους της γεωμετρίας που αποτέλεσε μια από τις πιο εμβληματικές σκηνές στη διάσημη κωμική σειρά «Τα Φιλαράκια». Η λύση δίνει τέλος σε ένα πρόβλημα που απασχολούσε τους ερευνητές για σχεδόν 60 χρόνια και κερδίζοντας παγκόσμια αναγνώριση για μια απόδειξη που επιτεύχθηκε χωρίς τη βοήθεια υπολογιστών.Ο Δρ. Μπάεκ Τζιν Εον 31 ετών συνεργάτης στο Korea Institute for Advanced Study απέδειξε ότι κανένα σχήμα μεγαλύτερο από έναν σχεδιασμό που είχε προταθεί στο παρελθόν δεν μπορεί να μετακινηθεί μέσα από έναν διάδρομο ορθής γωνίας σταθερού πλάτους επιλύοντας το λεγόμενο πρόβλημα του κινούμενου καναπέ το οποίο διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1966.Το πρόβλημα θέτει ένα φαινομενικά απλό ερώτημα ποιο είναι το δισδιάστατο σχήμα με το μεγαλύτερο δυνατό εμβαδόν που μπορεί να μεταφερθεί μέσα από έναν διάδρομο σε σχήμα L με πλάτος ένα. Αν και είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς αντιστάθηκε σε αποδείξεις επί δεκαετίες. Το 1992 ο μαθηματικός Τζόζεφ Γκέρβερ πρότεινε ένα πολύπλοκο καμπύλο σχήμα γνωστό ως καναπές του Γκέρβερ ως πιθανή λύση. Ωστόσο κανείς δεν είχε καταφέρει να αποδείξει ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει ένα μεγαλύτερο σχήμα.Ύστερα από επτά χρόνια εργασίας ο Δρ. Μπάεκ έδειξε ότι ο σχεδιασμός του Γκέρβερ είναι πράγματι βέλτιστος. Δημοσίευσε την απόδειξη 119 σελίδων στο αρχείο διαδικτυακών προδημοσιεύσεων arXiv καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι «δεν μπορεί να υπάρξει καναπές μεγαλύτερος από τον καναπέ του Γκέρβερ». Σε αντίθεση με πολλές προηγούμενες προσπάθειες το έργο του δρ Μπαεκ βασίστηκε αποκλειστικά σε λογικό συλλογισμό και όχι σε εκτεταμένες υπολογιστικές προσομοιώσεις.Περιγράφοντας τη μακρά ερευνητική διαδικασία ο Μπαεκ παρομοίασε τη δουλειά του με το να χτίζει και να εγκαταλείπει επανειλημμένα ιδέες. «Συνεχίζεις να κρατιέσαι από την ελπίδα μετά τη διαλύεις και προχωράς μαζεύοντας ιδέες από τις στάχτες» είπε σε συνέντευξή του. «Είμαι από τη φύση μου περισσότερο ονειροπόλος και για μένα η μαθηματική έρευνα είναι μια επανάληψη ονείρων και αφύπνισης».Η έρευνα έχει έκτοτε ανακηρυχθεί από το Scientific American ως μία από τις «Δέκα κορυφαίες μαθηματικές ανακαλύψεις του 2025» μια συντακτική επιλογή που αναδεικνύει σημαντικές τομές στον κλάδο. Το περιοδικό σημείωσε ότι «ενώ πολλοί ερευνητές έχουν βασιστεί σε εκτεταμένες υπολογιστικές προσομοιώσεις για να υπολογίσουν το μέγιστο μέγεθος του καναπέ είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η τελική λύση του Μπαεκ Τζιν Εον δεν εξαρτάται καθόλου από υπολογιστές».Η απόδειξη του Δρ. Μπαεκ βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό αξιολόγηση από επιστήμονες επιθεώρηση Annals of Mathematics ένα από τα πιο έγκριτα περιοδικά του κλάδου. Αν και η διαδικασία αξιολόγησης συνεχίζεται η εμπιστοσύνη στο αποτέλεσμα είναι υψηλή μέσα στη μαθηματική κοινότητα. Η περιστροφή Το πρόβλημα του κινούμενου καναπέ κατέχει εδώ και καιρό θέση τόσο στη λαϊκή κουλτούρα όσο και στην ακαδημαϊκή κοινότητα με πιο γνωστή αναφορά την αμερικανική σειρά Friends όπου οι πρωταγωνιστές δυσκολεύονται να μεταφέρουν έναν καναπέ σε ένα κτίριο από την σκάλα.Το Scientific American αστειεύτηκε ότι «για να εξηγηθεί το Pivot (περιστροφή) που φωνάζει ο Ρος Γκέλερ στη σκηνή απαιτήθηκε μια εργασία 119 σελίδων». Η σκηνή αυτή έχει αναδειχθεί σε μια από τις πιο αστείες και χαρακτηριστικές της σειράς που 20 χρόνια μετά το τέλος της εξακολουθεί να αποτελεί ορόσημο στην ιστορία της μικρής οθόνης. Μάλιστα η σκηνή δεν ήταν εύκολο να γυριστεί επειδή οι πρωταγωνιστές δεν μπορούσαν να σταματήσουν να γελούν κατά τη διάρκεια της και σταματούσε το γύρισμα. Ο Δρ. Μπάεκ άρχισε να εργάζεται πάνω στο πρόβλημα ενώ υπηρετούσε ως ερευνητικός ειδικός κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής του θητείας και συνέχισε κατά τη διάρκεια των διδακτορικών του σπουδών στις ΗΠΑ και αργότερα ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στη Νότια Κορέα.Πέρυσι επιλέχθηκε για το πρόγραμμα υποτροφιών June E Huh Fellow το οποίο υποστηρίζει μαθηματικούς κάτω των 39 ετών για έως και μία δεκαετία. Σήμερα συνεχίζει να εργάζεται πάνω σε προβλήματα βελτιστοποίησης και προκλήσεις στη συνδυαστική γεωμετρία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055214/etsi-lythike-o-tromeros-geometrikos-grifos-poy-egine-viral-apo-ta-filarakia/

Οι επιστήμονες μετακίνησαν τον Νότιο Πόλο. Καθώς ο κόσμος υποδεχόταν το 2026, οι επιστήμονες στην Ανταρκτική έκαναν κάτι που πολλοί θα θεωρούσαν αδύνατο: μετακίνησαν τον δείκτη του Νότιου Πόλου. Ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς στην Ανταρκτική είναι μοναδικός: κάθε 1η Ιανουαρίου οι επιστήμονες μετακινούν την σημαδούρα που καθορίζει τον Νότιο Πόλο Όταν φανταζόμαστε τον δείκτη του Νότιου Πόλου στην Ανταρκτική, τείνουμε να τον αντιλαμβανόμαστε ως ένα απόλυτα σταθερό σημείο στη Γη. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι πιο «ρευστός» απ’ όσο νομίζουμε. Καταρχάς, ο γεωγραφικός Νότιος Πόλος βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του άξονα περιστροφής της Γης, σχεδόν ακριβώς στο κέντρο της Ανταρκτικής. Αλλά αυτό το σημείο του πλανήτη μας δεν συμπίπτει με τον μαγνητικό ή τον γεωμαγνητικό Νότιο Πόλο οι οποίοι σχετίζονται με το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη που βρίσκονται αντίστοιχα στην Ακτή Adélie και κοντά στον ρωσικό σταθμό Vostok. Καθώς το μαγνητικό πεδίο της Γης μεταβάλλεται λόγω αλλαγών στον πυρήνα του πλανήτη, και οι δύο αυτοί πόλοι μετακινούνται διαρκώς.Όμως αυτό που έκαναν οι επιστήμονες δεν είχε σχέση με το μαγνητικό πεδίο. Μετέφεραν τον δείκτη που είναι τοποθετημένος στον πάγο πάνω από τον γεωγραφικό Νότιο Πόλο. Στην πραγματικότητα, ο ίδιος ο πόλος δεν μετακινείται· ο δείκτης όμως μετακινείται, καθώς ο πάγος ρέει με ταχύτητα περίπου 10 μέτρα τον χρόνο. Έτσι, κάθε χρόνο ο δείκτης επανατοποθετείται στη σωστή θέση.Ο πάγος που καλύπτει την Ανταρκτική είναι στην ουσία ένας εξαιρετικά αργός παγωμένος «ποταμός», με τον πάγο να ρέει από το εσωτερικό της ηπείρου προς την θάλασσα. Τα θερμότερα νερά των ωκεανών που διαβρώνουν τον πάγο στις ακτές αποσταθεροποιούν ορισμένους παγετώνες. Αν αυτοί καταρρεύσουν, θα μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντική άνοδο της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας.Φέτος, το προσωπικό του αμερικανικού σταθμού Amundsen–Scott στον Νότιο Πόλο διοργάνωσε την πρωτοχρονιάτικη τελετή, η οποία περιλάμβανε έναν λούτρινο πιγκουίνο, τσαμπούνες και την επίσημη αποκάλυψη του νέου δείκτη του Νότιου Πόλου. πηγή: https://www.scientificamerican.com/article/the-south-pole-just-moved-heres-why/

Η γυναίκα που ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. … και τη διέγραψαν για έναν αιώνα Όλοι ξέρουν τον Νεύτωνα και το μήλο. Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπανΣτα 25 της αποκαλύπτει το μυστικό των άστρων. Ένας ισχυρός άνδρας της λέει ότι κάνει λάθος. Τέσσερα χρόνια μετά, δημοσιεύει τη δική της ανακάλυψη ως δική του – και για έναν αιώνα τα βιβλία γράφουν το όνομά του.Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Κι όμως, χωρίς εκείνη, η σύγχρονη αστροφυσική δεν θα υπήρχε. Το όνομά της είναι Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν – και η ιστορία της είναι από εκείνες που η επιστήμη άργησε πολύ να παραδεχτεί. Ένα κορίτσι που κοιτάζει τον ουρανό Η Σεσίλια Πέιν γεννιέται το 1900 στην Αγγλία, σε μια εποχή που η επιστήμη θεωρείται ανδρικό προνόμιο. Από παιδί δείχνει εμμονή με τα μαθηματικά, τη φυσική, τα άστρα. Η μητέρα της δεν πιστεύει ότι τα κορίτσια χρειάζονται πανεπιστημιακή μόρφωση. Η Σεσίλια δεν ρωτά. Κερδίζει υποτροφία και μπαίνει στο Κέμπριτζ.Εκεί, σε μια διάλεξη του Άρθουρ Έντινγκτον όλα αλλάζουν. Ο Έντινγκτον μιλά για την έκλειψη του 1919 και για τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η Σεσίλια νιώθει –όπως θα γράψει αργότερα– ότι «ο κόσμος της ανατινάζεται».Από εκείνη τη στιγμή ξέρει τι θα κάνει με τη ζωή της: θα μελετήσει τα άστρα.Σπουδάζει, διαπρέπει, ξεχωρίζει. Και όταν τελειώνει, το Κέμπριτζ αρνείται να της δώσει πτυχίο. Ο λόγος απλός: είναι γυναίκα. Αμερική: η ευκαιρία και η παγίδα Η Σεσίλια φεύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1923, μόλις 23 ετών, φτάνει στο Harvard College Observatory – έναν από τους ελάχιστους χώρους όπου οι γυναίκες επιτρέπεται να κάνουν αστρονομία, αλλά όχι να γίνουν καθηγήτριες.Βουτά στη μελέτη των φασμάτων των άστρων. Αναλύει το φως τους, γραμμή-γραμμή, σαν κώδικα. Εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν χρώματα, εκείνη βλέπει χημεία.Η επιστημονική βεβαιότητα της εποχής λέει ότι τα άστρα έχουν περίπου την ίδια σύσταση με τη Γη. Σίδηρο, πυρίτιο, βαριά στοιχεία. Τα δεδομένα της Σεσίλιας λένε κάτι άλλο. Κάτι αδιανόητο.Το 1925, στα 25 της, ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή. Το συμπέρασμα είναι εκρηκτικό: τα άστρα –και ο Ήλιος– αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από υδρογόνο και ήλιο. Τα βαριά στοιχεία είναι απλώς ίχνη. Με άλλα λόγια: το σύμπαν είναι φτιαγμένο κυρίως από υδρογόνο. «Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό» Η αντίδραση δεν είναι χειροκροτήματα. Είναι σιωπή – και εξουσία. Ο Χένρι Νόρις Ράσελ, ο πιο ισχυρός αστρονόμος της Αμερικής, της λέει ξεκάθαρα ότι κάνει λάθος. Ότι τα αποτελέσματά της είναι «αδύνατα». Την προτρέπει να μην τα υποστηρίξει δημοσίως.Η Σεσίλια ξέρει πως έχει δίκιο. Τα δεδομένα της είναι αμείλικτα. Αλλά είναι 25 ετών, γυναίκα, ξένη, χωρίς θεσμική προστασία. Υποχωρεί.Στη διατριβή της προσθέτει μια φράση που θα τη στοιχειώσει: ότι τα συμπεράσματά της είναι «σχεδόν σίγουρα μη πραγματικά».Η ανακάλυψη δημοσιεύεται – ακρωτηριασμένη. Η κλοπή που γράφει ιστορία Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1929, ο ίδιος άνδρας δημοσιεύει νέα εργασία. Το συμπέρασμα; Ακριβώς το ίδιο: ο Ήλιος και τα άστρα αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο.Αυτή τη φορά, η επιστημονική κοινότητα χειροκροτεί. Τα βιβλία γράφουν το όνομά του. Η Σεσίλια μπαίνει σε υποσημειώσεις – όταν μπαίνει.Για δεκαετίες, γενιές φοιτητών μαθαίνουν μια θεμελιώδη αλήθεια για το σύμπαν χωρίς να μαθαίνουν ποια την ανακάλυψε πρώτη. Η επιστήμη ως αντοχή Η Σεσίλια δεν σταματά. Συνεχίζει να εργάζεται στο Χάρβαρντ ως «τεχνική βοηθός», πληρωμένη ελάχιστα, διδάσκοντας χωρίς να αναγράφεται στο πρόγραμμα. Γίνεται κορυφαία ειδικός στα μεταβλητά άστρα. Εκπαιδεύει ολόκληρες γενιές αστρονόμων. Γράφει βιβλία που γίνονται θεμέλια της αστροφυσικής.Μόνο το 1956, στα 56 της, γίνεται η πρώτη γυναίκα που προάγεται σε τακτική καθηγήτρια στο Χάρβαρντ. Είναι ήδη θρύλος – χωρίς δόξα.Κάποια στιγμή, μιλώντας για την επιστήμη, θα πει μια φράση που μοιάζει με προσωπική εξομολόγηση και ταυτόχρονα με καταδίκη του συστήματος που τη φίμωσε:«Η ανταμοιβή του νέου επιστήμονα είναι η συγκλονιστική συγκίνηση του να είσαι ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που βλέπει ή καταλαβαίνει κάτι. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτή την εμπειρία.» Την έζησε. Και της την αφαίρεσαν. Η αλήθεια δεν ξεχνά Όταν πεθαίνει το 1979, πολλές νεκρολογίες δεν αναφέρουν καν ότι εκείνη ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Δεν υπάρχει άγαλμα. Δεν υπάρχει μνημείο. Υπάρχει όμως το υδρογόνο. Παντού. Στα άστρα. Στους γαλαξίες. Στον ίδιο τον ιστό του σύμπαντος. Και αυτή η αλήθεια, όσο κι αν την καθυστέρησαν, δεν αλλάζει.Σήμερα, η ιστορία διορθώνεται αργά. Το όνομά της επιστρέφει εκεί όπου ανήκει. Κάθε φορά που μαθαίνουμε ότι το σύμπαν αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, μαθαίνουμε –έστω καθυστερημένα– τη δική της ανακάλυψη.Η Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν απέδειξε κάτι περισσότερο από μια χημική σύσταση. Απέδειξε ότι η επιστήμη μπορεί να αγνοήσει τον δημιουργό της, αλλά δεν μπορεί να ακυρώσει την αλήθεια. Και η αλήθεια, όπως και τα άστρα, πάντα βρίσκει τρόπο να λάμψει. https://www.naftemporiki.gr/stories/2055252/i-gynaika-poy-anakalypse-apo-ti-einai-ftiagmeno-to-sympan-kai-ti-diegrapsan-gia-enan-aiona/ δείτε σχετικά: Η Ιστορία της Πυρηνικής Αστροφυσικής. https://physicsgg.me/2021/03/07/η-ιστορία-της-πυρηνικής-αστροφυσικής/

Η γυναίκα που ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. … και τη διέγραψαν για έναν αιώνα Όλοι ξέρουν τον Νεύτωνα και το μήλο. Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπανΣτα 25 της αποκαλύπτει το μυστικό των άστρων. Ένας ισχυρός άνδρας της λέει ότι κάνει λάθος. Τέσσερα χρόνια μετά, δημοσιεύει τη δική της ανακάλυψη ως δική του – και για έναν αιώνα τα βιβλία γράφουν το όνομά του.Σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποια ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Κι όμως, χωρίς εκείνη, η σύγχρονη αστροφυσική δεν θα υπήρχε. Το όνομά της είναι Σεσίλια Πέιν Γκαπόσκιν – και η ιστορία της είναι από εκείνες που η επιστήμη άργησε πολύ να παραδεχτεί. Ένα κορίτσι που κοιτάζει τον ουρανό Η Σεσίλια Πέιν γεννιέται το 1900 στην Αγγλία, σε μια εποχή που η επιστήμη θεωρείται ανδρικό προνόμιο. Από παιδί δείχνει εμμονή με τα μαθηματικά, τη φυσική, τα άστρα. Η μητέρα της δεν πιστεύει ότι τα κορίτσια χρειάζονται πανεπιστημιακή μόρφωση. Η Σεσίλια δεν ρωτά. Κερδίζει υποτροφία και μπαίνει στο Κέμπριτζ.Εκεί, σε μια διάλεξη του Άρθουρ Έντινγκτον όλα αλλάζουν. Ο Έντινγκτον μιλά για την έκλειψη του 1919 και για τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η Σεσίλια νιώθει –όπως θα γράψει αργότερα– ότι «ο κόσμος της ανατινάζεται».Από εκείνη τη στιγμή ξέρει τι θα κάνει με τη ζωή της: θα μελετήσει τα άστρα.Σπουδάζει, διαπρέπει, ξεχωρίζει. Και όταν τελειώνει, το Κέμπριτζ αρνείται να της δώσει πτυχίο. Ο λόγος απλός: είναι γυναίκα. Αμερική: η ευκαιρία και η παγίδα Η Σεσίλια φεύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1923, μόλις 23 ετών, φτάνει στο Harvard College Observatory – έναν από τους ελάχιστους χώρους όπου οι γυναίκες επιτρέπεται να κάνουν αστρονομία, αλλά όχι να γίνουν καθηγήτριες.Βουτά στη μελέτη των φασμάτων των άστρων. Αναλύει το φως τους, γραμμή-γραμμή, σαν κώδικα. Εκεί όπου οι περισσότεροι βλέπουν χρώματα, εκείνη βλέπει χημεία.Η επιστημονική βεβαιότητα της εποχής λέει ότι τα άστρα έχουν περίπου την ίδια σύσταση με τη Γη. Σίδηρο, πυρίτιο, βαριά στοιχεία. Τα δεδομένα της Σεσίλιας λένε κάτι άλλο. Κάτι αδιανόητο.Το 1925, στα 25 της, ολοκληρώνει τη διδακτορική της διατριβή. Το συμπέρασμα είναι εκρηκτικό: τα άστρα –και ο Ήλιος– αποτελούνται σχεδόν εξ ολοκλήρου από υδρογόνο και ήλιο. Τα βαριά στοιχεία είναι απλώς ίχνη. Με άλλα λόγια: το σύμπαν είναι φτιαγμένο κυρίως από υδρογόνο. «Αυτό δεν μπορεί να είναι σωστό» Η αντίδραση δεν είναι χειροκροτήματα. Είναι σιωπή – και εξουσία. Ο Χένρι Νόρις Ράσελ, ο πιο ισχυρός αστρονόμος της Αμερικής, της λέει ξεκάθαρα ότι κάνει λάθος. Ότι τα αποτελέσματά της είναι «αδύνατα». Την προτρέπει να μην τα υποστηρίξει δημοσίως.Η Σεσίλια ξέρει πως έχει δίκιο. Τα δεδομένα της είναι αμείλικτα. Αλλά είναι 25 ετών, γυναίκα, ξένη, χωρίς θεσμική προστασία. Υποχωρεί.Στη διατριβή της προσθέτει μια φράση που θα τη στοιχειώσει: ότι τα συμπεράσματά της είναι «σχεδόν σίγουρα μη πραγματικά».Η ανακάλυψη δημοσιεύεται – ακρωτηριασμένη. Η κλοπή που γράφει ιστορία Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1929, ο ίδιος άνδρας δημοσιεύει νέα εργασία. Το συμπέρασμα; Ακριβώς το ίδιο: ο Ήλιος και τα άστρα αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο.Αυτή τη φορά, η επιστημονική κοινότητα χειροκροτεί. Τα βιβλία γράφουν το όνομά του. Η Σεσίλια μπαίνει σε υποσημειώσεις – όταν μπαίνει.Για δεκαετίες, γενιές φοιτητών μαθαίνουν μια θεμελιώδη αλήθεια για το σύμπαν χωρίς να μαθαίνουν ποια την ανακάλυψε πρώτη. Η επιστήμη ως αντοχή Η Σεσίλια δεν σταματά. Συνεχίζει να εργάζεται στο Χάρβαρντ ως «τεχνική βοηθός», πληρωμένη ελάχιστα, διδάσκοντας χωρίς να αναγράφεται στο πρόγραμμα. Γίνεται κορυφαία ειδικός στα μεταβλητά άστρα. Εκπαιδεύει ολόκληρες γενιές αστρονόμων. Γράφει βιβλία που γίνονται θεμέλια της αστροφυσικής.Μόνο το 1956, στα 56 της, γίνεται η πρώτη γυναίκα που προάγεται σε τακτική καθηγήτρια στο Χάρβαρντ. Είναι ήδη θρύλος – χωρίς δόξα.Κάποια στιγμή, μιλώντας για την επιστήμη, θα πει μια φράση που μοιάζει με προσωπική εξομολόγηση και ταυτόχρονα με καταδίκη του συστήματος που τη φίμωσε:«Η ανταμοιβή του νέου επιστήμονα είναι η συγκλονιστική συγκίνηση του να είσαι ο πρώτος άνθρωπος στην ιστορία που βλέπει ή καταλαβαίνει κάτι. Τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτή την εμπειρία.» Την έζησε. Και της την αφαίρεσαν. Η αλήθεια δεν ξεχνά Όταν πεθαίνει το 1979, πολλές νεκρολογίες δεν αναφέρουν καν ότι εκείνη ανακάλυψε από τι είναι φτιαγμένο το σύμπαν. Δεν υπάρχει άγαλμα. Δεν υπάρχει μνημείο. Υπάρχει όμως το υδρογόνο. Παντού. Στα άστρα. Στους γαλαξίες. Στον ίδιο τον ιστό του σύμπαντος. Και αυτή η αλήθεια, όσο κι αν την καθυστέρησαν, δεν αλλάζει.Σήμερα, η ιστορία διορθώνεται αργά. Το όνομά της επιστρέφει εκεί όπου ανήκει. Κάθε φορά που μαθαίνουμε ότι το σύμπαν αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, μαθαίνουμε –έστω καθυστερημένα– τη δική της ανακάλυψη.Η Σεσίλια Πέιν-Γκαπόσκιν απέδειξε κάτι περισσότερο από μια χημική σύσταση. Απέδειξε ότι η επιστήμη μπορεί να αγνοήσει τον δημιουργό της, αλλά δεν μπορεί να ακυρώσει την αλήθεια. Και η αλήθεια, όπως και τα άστρα, πάντα βρίσκει τρόπο να λάμψει. https://www.naftemporiki.gr/stories/2055252/i-gynaika-poy-anakalypse-apo-ti-einai-ftiagmeno-to-sympan-kai-ti-diegrapsan-gia-enan-aiona/ δείτε σχετικά: Η Ιστορία της Πυρηνικής Αστροφυσικής. https://physicsgg.me/2021/03/07/η-ιστορία-της-πυρηνικής-αστροφυσικής/

Η NASA θα καλύψει τους διαστημικούς περιπάτους των ΗΠΑ 94, 95 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι αστροναύτες της NASA θα πραγματοποιήσουν δύο διαστημικούς περιπάτους την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου και την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, και ο οργανισμός θα παρέχει ολοκληρωμένη κάλυψη.Ο πρώτος διαστημικός περίπατος έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 8 π.μ. EST στις 8 Ιανουαρίου και να διαρκέσει περίπου έξι ώρες και 30 λεπτά. Η NASA θα παρέχει ζωντανή κάλυψη από τις 6:30 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube . Μάθετε πώς να μεταδίδετε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου 94 των ΗΠΑ, οι αστροναύτες της NASA, Μάικ Φινκ και Ζίνα Κάρντμαν, θα βγουν από τον αεροθάλαμο Quest του σταθμού για να προετοιμάσουν το κανάλι τροφοδοσίας 2Α για τη μελλοντική εγκατάσταση των ηλιακών συστοιχιών Roll-Out του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Μόλις εγκατασταθεί, η συστοιχία θα παρέχει πρόσθετη ισχύ στο τροχιακό εργαστήριο, συμπεριλαμβανομένης της κρίσιμης υποστήριξης της ασφαλούς και ελεγχόμενης έκτοτε τροχιάς του.Ο Fincke θα υπηρετήσει ως μέλος πληρώματος 1 του διαστημικού περιπάτου και θα φορέσει στολή με κόκκινες ρίγες, ενώ ο Cardman θα υπηρετήσει ως μέλος πληρώματος 2 του διαστημικού περιπάτου και θα φορέσει στολή χωρίς διακριτικά. Αυτός ο διαστημικός περίπατος θα είναι ο πρώτος του Cardman και ο 10ος του Fincke, ισοφαρίζοντας τον για τους περισσότερους διαστημικούς περιπάτους που έχει κάνει αστροναύτης της NASA.Ο δεύτερος διαστημικός περίπατος έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 7:10 π.μ. στις 15 Ιανουαρίου και να διαρκέσει περίπου 6 ώρες και 30 λεπτά. Η NASA θα παρέχει ζωντανή κάλυψη από τις 5:40 π.μ. στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube.Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου 95 των ΗΠΑ, δύο αστροναύτες της NASA θα αντικαταστήσουν μια κάμερα υψηλής ευκρίνειας στη θύρα κάμερας 3, θα εγκαταστήσουν ένα νέο βοήθημα πλοήγησης για τα διαστημόπλοια που επισκέπτονται, που ονομάζεται επίπεδος ανακλαστήρας, στην εμπρόσθια θύρα της μονάδας Harmony, και θα μετακινήσουν έναν πρώιμο βραχυκυκλωτήρα αμμωνίας - ένα εύκαμπτο συγκρότημα σωλήνα που συνδέει μέρη ενός συστήματος ρευστών - μαζί με άλλους βραχυκυκλωτήρες στις δοκούς S6 και S4 του σταθμού.Η NASA θα ανακοινώσει ποιοι αστροναύτες έχουν προγραμματιστεί για τον δεύτερο διαστημικό περίπατο μετά τον διαστημικό περίπατο της 8ης Ιανουαρίου.Οι διαστημικοί περίπατοι θα είναι οι 278οι και 279οι για την υποστήριξη της συναρμολόγησης, συντήρησης και αναβαθμίσεων του διαστημικού σταθμού. Επίσης, είναι οι δύο πρώτοι διαστημικοί περίπατοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για το 2026 και οι πρώτοι από την Αποστολή 74. Μάθετε περισσότερα για την έρευνα και τις λειτουργίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/station Η αστροναύτης της NASA και μηχανικός πτήσης της Αποστολής 72, Anne McClain, απεικονίζεται κοντά σε μία από τις κύριες ηλιακές συστοιχίες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για την αναβάθμιση του συστήματος παραγωγής ενέργειας του τροχιακού σταθμού και τη μετατόπιση μιας κεραίας επικοινωνιών. Η Αποστολή 74 ετοιμάζεται για τον πρώτο διαστημικό περίπατο του 2026. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 προετοιμάζεται για τον πρώτο διαστημικό περίπατο του 2026 αυτή την εβδομάδα, κατά τον οποίο δύο αστροναύτες θα προετοιμάσουν τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια νέα σειρά ηλιακών συλλεκτών. Οι κάτοικοι της τροχιάς είχαν επίσης χρόνο τη Δευτέρα να διεξάγουν έρευνα μικροβαρύτητας, να φορτώσουν ένα αμερικανικό φορτηγό σκάφος και να συντηρήσουν συστήματα επικοινωνιών και υποστήριξης ζωής.Οι αστροναύτες της NASA, Μάικ Φίνκε και Ζίνα Κάρντμαν, έχουν προγραμματίσει να αποχωρήσουν από την αεροθύλακα Quest του τροχιακού σταθμού στις 8 π.μ. EST την Πέμπτη για έναν διαστημικό περίπατο έξιμιση ωρών . Το δίδυμο θα εγκαταστήσει ένα κιτ τροποποίησης και θα δρομολογήσει καλώδια για την εγκατάσταση της αριστερής πλευράς του σταθμού για μια νέα ηλιακή συστοιχία που θα παραδοθεί σε μια επερχόμενη αποστολή φορτίου. Άλλες εργασίες περιλαμβάνουν την εγκατάσταση καλωδίων σύνδεσης, τη φωτογράφιση του υλικού του σταθμού και τον έλεγχο των εξωτερικών επιφανειών του σταθμού για τη συλλογή πιθανών δειγμάτων μικροοργανισμών . Οι διευθυντές θα κάνουν μια προεπισκόπηση του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης και ενός δεύτερου διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για τις 15 Ιανουαρίου στο κανάλι της NASA στο YouTube, ξεκινώντας στις 2 μ.μ. την Τρίτη.Τη Δευτέρα, οι Fincke και Cardman συνοδεύτηκαν από τον Chris Williams της NASA και την Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) για να εξετάσουν τις διαδικασίες του διαστημικού περιπάτου της Πέμπτης και να επιβεβαιώσουν την ετοιμότητά τους με τους ελεγκτές αποστολής στο έδαφος. Οι Williams και Yui θα βοηθήσουν το δίδυμο να μπει και να βγει από τις διαστημικές τους στολές, να συμπιεστεί και να αποσυμπιεστεί η αεροθάλαμος Quest και να παρακολουθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές καθώς εργάζονται στις εργασίες τους στο εξωτερικό περιβάλλον του διαστήματος. Οι Fincke και Cardman εξέτασαν επίσης τα jetpack έκτακτης ανάγκης των διαστημικών στολών τους, τα οποία επιτρέπουν σε έναν διαστημικό περιπατητή να ελιχθεί με ασφάλεια πίσω στο τροχιακό φυλάκιο στην απίθανη περίπτωση που αποσυνδεθεί.Οι Γιούι και Γουίλιαμς συνεργάστηκαν επίσης στο τέλος της ημέρας τη Δευτέρα, εγκαθιστώντας κασέτες που περιείχαν δείγματα πρωτεϊνικών κρυστάλλων μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Πειραμάτων Δείγματος-4 και φωτογραφίζοντας τις ερευνητικές δραστηριότητες. Η επιστημονική εργασία πραγματοποιήθηκε στην εργαστηριακή μονάδα Destiny και έγινε για την υποστήριξη του συνόλου πειραμάτων του Φαρμακευτικού Εργαστηρίου στο Διάστημα , το οποίο διερευνά την ανάπτυξη και την κατασκευή φαρμάκων στο διάστημα.Νωρίτερα, ο Γιούι εργαζόταν μέσα στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon , μεταφέροντας αντικείμενα καθώς πλησιάζει η προγραμματισμένη αναχώρησή του για αργότερα αυτόν τον μήνα. Ο Γουίλιαμς είχε ξεκινήσει την ημέρα του με τον Κάρντμαν μέσα στη μονάδα Tranquility , συσκευάζοντας υλικό για αποθήκευση μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Bishop .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ξεκίνησε την ημέρα του φορώντας μια ακουστική οθόνη γύρω από τον λαιμό του, η οποία τον κατέγραφε καθώς εκπνέει δυνατά για μια μελέτη που ερευνούσε τη λειτουργία των πνευμόνων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Στη συνέχεια, κατέγραψε ιατρικά κιτ, διασφαλίζοντας ότι τα φαρμακευτικά προϊόντα και ο εξοπλισμός ήταν ενημερωμένα. Οι κοσμοναύτες Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ εξοικειώθηκαν με την ίδια μελέτη λειτουργίας των πνευμόνων στην οποία συμμετείχε ο Πλατόνοφ και έμαθαν για τα ακουστικά χαρακτηριστικά της τραχείας, την παρακολούθηση του αναπνευστικού συστήματος και την έγκαιρη διάγνωση πιθανών διαταραχών της αναπνοής που προκαλούνται από το διάστημα.Νωρίτερα, ο Mikaev εργάστηκε μέσα στη μονάδα Zarya αναζητώντας και καταγράφοντας την τοποθεσία μιας ποικιλίας υλικού. Ο Kud-Sverchkov εργάστηκε επίσης μέσα στη Zarya καταγράφοντας υλικό βίντεο πριν αντικαταστήσει τα φίλτρα και καθαρίσει τον εξοπλισμό υποστήριξης ζωής στη μονάδα Rassvet.Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/05/expedition-74-gears-up-for-first-spacewalk-of-2026/ Στο κέντρο, η αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Kimiya Yui βοηθά τους αστροναύτες της NASA Zena Cardman (αριστερά) και Mike Fincke (δεξιά) κατά τη διάρκεια ελέγχων διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Έρευνα στον Διαστημικό Σταθμό ενημερώνει για νέα θεραπεία για τον καρκίνο που έχει εγκριθεί από τον FDA Η NASA ανοίγει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για επιστήμονες και ερευνητές, προσκαλώντας τους να χρησιμοποιήσουν τα οφέλη της μικροβαρύτητας για εμπορική και δημόσια έρευνα, τεχνολογικές επιδείξεις και πολλά άλλα. Σήμερα, ένα μέρος του χρόνου του πληρώματος στον σταθμό αφιερώνεται στην ιδιωτική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής έρευνας που αντιμετωπίζει σύνθετες προκλήσεις υγείας στη Γη και προετοιμάζει τους αστροναύτες για μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα.Σε συνεργασία με επιστήμονες της Merck, η έρευνα για την ανάπτυξη πρωτεϊνικών κρυστάλλων στον διαστημικό σταθμό απέδωσε πρώιμες γνώσεις σχετικά με τη δομή και το μέγεθος των σωματιδίων που είναι καταλληλότερα για την ανάπτυξη μιας νέας σύνθεσης του φαρμάκου της εταιρείας για τον καρκίνο, pembrolizumab, για υποδόρια ένεση. Αυτή η νέα οδός χορήγησης εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο και προσφέρει μια εναλλακτική λύση εξοικονόμησης χρόνου έναντι της ενδοφλέβιας έγχυσης για ορισμένους ασθενείς. Αυτές οι ερευνητικές προσπάθειες στον διαστημικό σταθμό υποστηρίχθηκαν από το Εθνικό Εργαστήριο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS).Αρχικά, η θεραπεία χορηγούνταν κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στο ιατρείο μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης στις φλέβες του ασθενούς, μια διαδικασία που μπορούσε να διαρκέσει έως και δύο ώρες. Οι αρχικές βελτιώσεις στην χορήγηση μείωσαν τους χρόνους έγχυσης σε λιγότερο από 30 λεπτά κάθε τρεις εβδομάδες. Η πρόσφατα εγκεκριμένη υποδόρια ενέσιμη μορφή διαρκεί περίπου ένα λεπτό κάθε τρεις εβδομάδες, υπόσχοντας να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών μειώνοντας το κόστος και μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο θεραπείας για τους ασθενείς και τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης.Από το 2014, η Merck έχει πραγματοποιήσει πειράματα ανάπτυξης κρυστάλλων στον διαστημικό σταθμό για να κατανοήσει καλύτερα τον τρόπο σχηματισμού των κρυστάλλων, συμπεριλαμβανομένου του μονοκλωνικού αντισώματος που χρησιμοποιείται σε αυτήν τη θεραπεία του καρκίνου . Τα μονοκλωνικά αντισώματα είναι εργαστηριακά παρασκευασμένες πρωτεΐνες που βοηθούν το σώμα να καταπολεμά ασθένειες. Αυτή η έρευνα επικεντρώθηκε στην παραγωγή κρυσταλλικών εναιωρημάτων που διαλύονται εύκολα σε υγρό, καθιστώντας δυνατή τη χορήγηση του φαρμάκου με ένεση. Στη μικροβαρύτητα, η απουσία των φυσικών δυνάμεων της βαρύτητας επιτρέπει στους επιστήμονες να αναπτύσσουν μεγαλύτερους, πιο ομοιόμορφους και υψηλότερης ποιότητας κρυστάλλους από αυτούς που καλλιεργούνται σε επίγεια εργαστήρια, προωθώντας την ανάπτυξη φαρμάκων και τη δομική μοντελοποίηση.Η έρευνα στον διαστημικό σταθμό έχει παράσχει πολύτιμες γνώσεις σχετικά με το πώς η βαρύτητα επηρεάζει την κρυστάλλωση, συμβάλλοντας στη βελτίωση των φαρμακευτικών σκευασμάτων. Το έργο της NASA και των συνεργατών της στον διαστημικό σταθμό βελτιώνει τη ζωή στη Γη, αναπτύσσει μια εμπορική οικονομία σε χαμηλή τροχιά της Γης και προετοιμάζει την ανθρώπινη εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/space-station-research-informs-new-fda-approved-cancer-therapy/ Ο αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), Thomas Pesquet, αφαιρεί τον εξοπλισμό της Μονάδας Κρυστάλλωσης Πρωτεϊνών από έναν θερμοκοιτίδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για την έρευνα CASIS PCG-5, η οποία κρυστάλλωσε ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που αναπτύχθηκε από τα Merck Research Labs. Η απεικόνιση με υπεριώδη ακτινοβολία ενός δείγματος ελέγχου εδάφους (αριστερά) και ενός δείγματος διαστημικής πτήσης (δεξιά) από την έρευνα της Merck δείχνει το πολύ πιο ομοιόμορφο μέγεθος και κατανομή των κρυστάλλων που αναπτύσσονται σε μικροβαρύτητα. Αυτά τα αποτελέσματα βοήθησαν τους ερευνητές να βελτιώσουν την παραγωγή ομοιόμορφων κρυσταλλικών εναιωρημάτων εδάφους που απαιτούνται για μια ενέσιμη έκδοση του φαρμάκου της εταιρείας για τον καρκίνο, της πεμπρολιζουμάμπης.

Τι συμβαίνει: Συμβουλές παρατήρησης ουρανού για τον Ιανουάριο του 2026 από τη NASA. Ο Δίας λάμπει έντονα, ο Κρόνος και η Σελήνη ζεσταίνονται και εμφανίζεται το Σμήνος Κυψέλης Ο Δίας είναι στο μεγαλύτερο και λαμπρότερο σημείο του όλο το χρόνο, η Σελήνη και ο Κρόνος σχηματίζουν ζεύγος και το Σμήνος Κυψέλης εμφανίζεται θορυβωδώς. Κύρια σημεία παρατήρησης του ουρανού 10 Ιανουαρίου: Ο Δίας σε αντίθεση 23 Ιανουαρίου: Σύνοδος Κρόνου και Σελήνης Ιαν. (σε όλη τη διάρκεια): Σμήνος κυψελών Αντίγραφο Ο Δίας είναι στο μεγαλύτερο και λαμπρότερο σημείο του Η Σελήνη και ο Κρόνος μοιράζονται τον ουρανό Και η συστάδα των κυψελών κάνει την εμφάνισή της Αυτά ισχύουν τον Ιανουάριο Στις 10 Ιανουαρίου, ο Δίας θα είναι στην πιο λαμπρή του φάση ολόκληρου του έτους! Αυτή τη νύχτα, ο Δίας θα βρίσκεται σε αυτό που ονομάζεται «αντίθεση», που σημαίνει ότι η Γη θα βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στον Δία και τον Ήλιο. NASA/JPL-Caltech Σε αυτή την ευθυγράμμιση, ο Δίας θα φαίνεται μεγαλύτερος και φωτεινότερος στον νυχτερινό ουρανό από ό,τι όλο το χρόνο - μιλάμε για ένα φωτεινό ξεκίνημα της νέας χρονιάς! Για να δείτε τον Δία στα καλύτερά του φέτος, κοιτάξτε ανατολικά και όλο το βράδυ, θα μπορείτε να δείτε τον πλανήτη στον αστερισμό των Διδύμων. Θα είναι ένα από τα πιο φωτεινά αντικείμενα στον νυχτερινό ουρανό (μόνο η Σελήνη και η Αφροδίτη θα είναι πιο φωτεινές). Ο Κρόνος και η Σελήνη θα μοιραστούν τον ουρανό στις 23 Ιανουαρίου ως μέρος μιας συνόδου! NASA/JPL-Caltech Μια σύνοδος είναι όταν τα αντικείμενα στον ουρανό φαίνονται κοντά το ένα στο άλλο, παρόλο που στην πραγματικότητα βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση. Για να εντοπίσετε το ζευγάρι, κοιτάξτε δυτικά και θα δείτε τον Κρόνο ακριβώς κάτω από τη σελήνη, να λαμπυρίζει στον νυχτερινό ουρανό. Το σμήνος κυψελών θα είναι ορατό στον νυχτερινό ουρανό καθ' όλη τη διάρκεια του Ιανουαρίου! Το σμήνος κυψέλης, πιο επίσημα γνωστό ως Messier 44 ή M44, αποτελείται από τουλάχιστον 1.000 αστέρια. Είναι ένα ανοιχτό αστρικό σμήνος, που σημαίνει ότι είναι μια χαλαρά συνδεδεμένη ομάδα αστεριών. Υπάρχουν χιλιάδες ανοιχτά αστρικά σμήνη όπως η κυψέλη στον Γαλαξία μας! NASA/JPL-Caltech Για να δείτε το σμήνος κυψελών, κοιτάξτε τον ανατολικό νυχτερινό ουρανό μετά τη δύση του ηλίου και πριν από τα μεσάνυχτα καθ' όλη τη διάρκεια του μήνα - ιδιαίτερα οι καλύτερες νύχτες για να εντοπίσετε το σμήνος είναι γύρω στα μέσα Ιανουαρίου, όταν το σμήνος δεν είναι πολύ ψηλά ή πολύ χαμηλά στον ουρανό για να το δείτε. Με σκοτεινό ουρανό ίσως μπορείτε να εντοπίσετε την κυψέλη μόνο με τα μάτια σας, αλλά τα κιάλια ή ένα μικρό τηλεσκόπιο θα βοηθήσουν. Εδώ είναι οι φάσεις της Σελήνης για τον Ιανουάριο. NASA/JPL-Caltech Μπορείτε να ενημερώνεστε για όλες τις αποστολές της NASA που εξερευνούν το ηλιακό σύστημα και όχι μόνο, στο science.nasa.gov. Είμαι η Chelsea God από το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, και αυτά είναι τα νέα αυτού του μήνα.

Το IXPE της NASA μετρά για πρώτη φορά ένα λευκό νάνο αστέρι. Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarization Explorer) της NASA για να μελετήσουν ένα λευκό νάνο αστέρι. Χρησιμοποιώντας τη μοναδική ικανότητα πόλωσης ακτίνων Χ του IXPE, οι αστρονόμοι εξέτασαν ένα αστέρι που ονομάζεται ενδιάμεση πολική EX Hydrae, ξεκλειδώνοντας τη γεωμετρία των ενεργειακών δυαδικών συστημάτων. Το 2024, το IXPE αφιέρωσε σχεδόν μία εβδομάδα εστιάζοντας στο EX Hydrae, ένα σύστημα λευκών νάνων αστέρων που βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα, περίπου 200 έτη φωτός από τη Γη. Μια εργασία σχετικά με τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκε στο Astrophysical Journal. Επιστήμονες αστροφυσικής με έδρα το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Κέιμπριτζ ηγήθηκαν της μελέτης, μαζί με συν-συγγραφείς από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα, το Πανεπιστήμιο East Tennessee State, το Πανεπιστήμιο της Λιέγης και το Αεροναυτικό Πανεπιστήμιο Embry Riddle. Ένα λευκό νάνος αστέρι εμφανίζεται όταν ένα αστέρι ξεμείνει από καύσιμο υδρογόνου για να συντηχθεί στον πυρήνα του, αλλά δεν έχει αρκετή μάζα για να εκραγεί ως σουπερνόβα που καταρρέουν λόγω της κατάρρευσης του πυρήνα του. Αυτό που απομένει είναι πολύ πυκνό, περίπου με την ίδια διάμετρο με τη Γη και με τόση μάζα όσο ο Ήλιος μας. Το EX Hydrae βρίσκεται σε ένα δυαδικό σύστημα με ένα συνοδό αστέρι κύριας ακολουθίας, από το οποίο αέριο πέφτει συνεχώς στον λευκό νάνο. Το πώς ακριβώς ο λευκός νάνος συσσωρεύει ή συσσωρεύει αυτή την ύλη και πού φτάνει στον λευκό νάνο εξαρτάται από την ισχύ του μαγνητικού πεδίου του λευκού νάνου. Στην περίπτωση του EX Hydrae, το μαγνητικό του πεδίο δεν είναι αρκετά ισχυρό για να εστιάσει πλήρως την ύλη στους πόλους του αστεριού. Ωστόσο, εξακολουθεί να προσθέτει γρήγορα μάζα στον δίσκο συσσώρευσης , γεγονός που του χαρίζει την ταξινόμηση «ενδιάμεσοι πολικοί». Σε ένα ενδιάμεσο πολικό σύστημα, η ύλη σχηματίζει έναν δίσκο συσσώρευσης ενώ παράλληλα έλκεται προς τους μαγνητικούς της πόλους. Κατά τη διάρκεια αυτού του φαινομένου, η ύλη φτάνει σε δεκάδες εκατομμύρια βαθμούς Φαρενάιτ, ανακλώμενη από άλλο υλικό που είναι συνδεδεμένο με το λευκό νάνο αστέρι, δημιουργώντας μεγάλες στήλες αερίου που εκπέμπουν ακτίνες Χ υψηλής ενέργειας - μια κοσμική κατάσταση ιδανική για μελέτη από το IXPE.«Η μοναδική ικανότητα πολωσιμετρίας του NASA IXPE μας επέτρεψε να μετρήσουμε το ύψος της συσσωρευόμενης στήλης από το λευκό νάνο αστέρι σε σχεδόν 2.000 μίλια - χωρίς να απαιτούνται τόσες πολλές υποθέσεις όσο οι προηγούμενοι υπολογισμοί», δήλωσε ο Sean Gunderson, επιστήμονας του MIT και επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας. «Οι ακτίνες Χ που παρατηρήσαμε πιθανότατα σκεδάστηκαν από την ίδια την επιφάνεια του λευκού νάνου. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι πολύ μικρότερα από ό,τι θα μπορούσαμε να ελπίζουμε να απεικονίσουμε άμεσα και δείχνουν σαφώς τη δύναμη της πολωσιμετρίας να «βλέπει» αυτές τις πηγές με λεπτομέρεια, κάτι που δεν ήταν ποτέ δυνατό πριν». Οι πληροφορίες από τα δεδομένα πόλωσης του IXPE για τα EX Hydrae θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν άλλα δυαδικά συστήματα υψηλής ενέργειας. Περισσότερα για το IXPE Η αποστολή IXPE, η οποία συνεχίζει να παρέχει πρωτοφανή δεδομένα που επιτρέπουν πρωτοποριακές ανακαλύψεις σχετικά με ουράνια αντικείμενα σε όλο το σύμπαν, είναι μια κοινή αποστολή της NASA και της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας με εταίρους και επιστημονικούς συνεργάτες σε 12 χώρες. Ηγείται του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Η BAE Systems, Inc., με έδρα το Φολς Τσερτς της Βιρτζίνια, διαχειρίζεται τις λειτουργίες των διαστημοπλοίων μαζί με το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Μάθετε περισσότερα για την τρέχουσα αποστολή της IXPE εδώ: https://www.nasa.gov/ixp Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει ένα μικρότερο λευκό νάνο αστέρι που τραβάει υλικό από ένα μεγαλύτερο αστέρι, δεξιά, σε έναν δίσκο συσσώρευσης. Νωρίτερα φέτος, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το IXPE (Imaging X-ray Polarization Explorer) της NASA για να μελετήσουν ένα λευκό νάνο αστέρι και την πόλωσή του στις ακτίνες Χ.

Η NASA επιλέγει τεχνολογικές προτάσεις για την προώθηση της αποστολής αναζήτησης ζωής, Η NASA ανακοίνωσε τη Δευτέρα την επιλογή προτάσεων του κλάδου για την προώθηση τεχνολογιών για την ιδέα του Παρατηρητηρίου Κατοικήσιμων Κόσμων του οργανισμού - την πρώτη αποστολή που θα απεικονίσει απευθείας πλανήτες σαν τη Γη γύρω από άστρα όπως ο Ήλιος μας και θα μελετήσει τη χημική σύνθεση της ατμόσφαιράς τους για σημάδια ζωής. Αυτό το εμβληματικό διαστημικό τηλεσκόπιο θα επιτρέψει επίσης εκτεταμένες μελέτες του σύμπαντός μας και θα υποστηρίξει τη μελλοντική ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη, του ηλιακού μας συστήματος και πέρα από αυτό.«Το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων είναι ακριβώς το είδος της τολμηρής, προοδευτικής επιστήμης που μόνο η NASA μπορεί να αναλάβει», δήλωσε ο Διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Η ανθρωπότητα περιμένει τις σημαντικές ανακαλύψεις που είναι ικανή να επιτύχει αυτή η αποστολή και τα ερωτήματα που θα μπορούσε να μας βοηθήσει να απαντήσουμε σχετικά με τη ζωή στο σύμπαν. Σκοπεύουμε να κινηθούμε επειγόντως και να επιταχύνουμε τα χρονοδιαγράμματα στο μέγιστο δυνατό βαθμό για να φέρουμε αυτές τις ανακαλύψεις στον κόσμο».Για να επιτύχει τους επιστημονικούς του στόχους, το Παρατηρητήριο Habitable Worlds θα χρειαζόταν ένα σταθερό οπτικό σύστημα που να μην κινείται περισσότερο από το πλάτος ενός ατόμου κατά τη διεξαγωγή παρατηρήσεων. Η αποστολή θα απαιτούσε επίσης έναν κορωνογράφο - ένα όργανο που μπλοκάρει το φως ενός άστρου για να βλέπει καλύτερα τους πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αυτό - χιλιάδες φορές πιο ικανό από οποιονδήποτε διαστημικό κορωνογράφο που έχει κατασκευαστεί ποτέ. Το Παρατηρητήριο Habitable Worlds θα είχε σχεδιαστεί για να επιτρέπει την εξυπηρέτηση στο διάστημα, να παρατείνει τη διάρκεια ζωής του και να ενισχύει την επιστήμη του με την πάροδο του χρόνου.Για την περαιτέρω βελτίωση της ετοιμότητας αυτών των τεχνολογιών, η NASA έχει επιλέξει προτάσεις για τριετή συμβόλαια σταθερής τιμής από τις ακόλουθες εταιρείες: Astroscale US Inc., Ντένβερ BAE Systems Space and Mission Systems, Inc., Μπόλντερ, Κολοράντο Busek Co. Inc, Νάτικ, Μασαχουσέτη L3Harris Technologies Inc., Ρότσεστερ, Νέα Υόρκη Lockheed Martin Inc., Πάλο Άλτο, Καλιφόρνια Northrop Grumman Inc., Ρεντόντο Μπιτς, Καλιφόρνια Zecoat Co. Inc., Granite City, Ιλινόις «Είμαστε μόνοι στο σύμπαν;» είναι ένα τολμηρό ερώτημα προς απάντηση, αλλά ένα ερώτημα στο οποίο το έθνος μας είναι έτοιμο να επιδιώξει, αξιοποιώντας τις βάσεις που έχουμε θέσει από προηγούμενες εμβληματικές αποστολές της NASA. Με το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμοι Κόσμοι, η NASA θα χαράξει νέα σύνορα για την εξερεύνηση του σύμπαντος από την ανθρωπότητα», δήλωσε ο Shawn Domagal-Goldman, διευθυντής του Τμήματος Αστροφυσικής στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τέτοια βραβεία αποτελούν κρίσιμο στοιχείο του προγράμματος θερμοκοιτίδων μας για μελλοντικές αποστολές, το οποίο συνδυάζει την κυβερνητική ηγεσία με την εμπορική καινοτομία για να καταστήσει αυτό που είναι αδύνατο σήμερα γρήγορα εφαρμόσιμο στο μέλλον».Οι νεοεπιλεγμένες προτάσεις βασίζονται σε προηγούμενη συμμετοχή της βιομηχανίας, η οποία ξεκίνησε το 2017 στο πλαίσιο των προσκλήσεων υποβολής προσφορών της NASA για την « Σχεδίαση Τμηματοποιημένων Τηλεσκοπίων σε Επίπεδο Συστήματος » και συνεχίστηκε με βραβεία για τεχνολογίες μεγάλων διαστημικών τηλεσκοπίων το 2024. Οι νεοεπιλεγμένες προτάσεις θα βοηθήσουν στην ενημέρωση της NASA για τον σχεδιασμό της ιδέας του Παρατηρητηρίου Κατοικήσιμων Κόσμων, καθώς ο οργανισμός βασίζεται σε τεχνολογίες και διδάγματα που αντλήθηκαν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb και το επερχόμενο Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το Παρατηρητήριο Κατοικήσιμων Κόσμων της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://nasa.gov/hwo

Το Hubble της NASA βοηθά στην ανίχνευση «ιχνών» του άπιαστου συνοδού αστέρα του Μπετελγκέζ. Χρησιμοποιώντας νέες παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA και επίγεια αστεροσκοπεία, οι αστρονόμοι παρακολούθησαν την επίδραση ενός πρόσφατα ανακαλυφθέντος συνοδού αστέρα, του Siwarha, στο αέριο γύρω από τον Betelgeuse. Η έρευνα, από επιστήμονες του Κέντρου Αστροφυσικής | Harvard & Smithsonian (CfA), αποκαλύπτει ένα ίχνος πυκνού αερίου που στροβιλίζεται μέσα από την απέραντη, εκτεταμένη ατμόσφαιρα του Betelgeuse, ρίχνοντας φως στο γιατί η φωτεινότητα και η ατμόσφαιρα του γιγάντιου αστέρα έχουν αλλάξει με παράξενους και ασυνήθιστους τρόπους.Τα αποτελέσματα της νέας μελέτης παρουσιάστηκαν τη Δευτέρα σε συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της 247ης συνάντησης της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Φοίνιξ και έχουν γίνει δεκτά για δημοσίευση στο The Astrophysical Journal .Η ομάδα ανίχνευσε τα ίχνη του Siwarha παρακολουθώντας προσεκτικά τις αλλαγές στο φως του αστεριού για σχεδόν οκτώ χρόνια. Αυτές οι αλλαγές δείχνουν τις επιπτώσεις του προηγουμένως μη επιβεβαιωμένου συνοδού αστέρα καθώς διασχίζει την εξωτερική ατμόσφαιρα του Betelgeuse. Αυτή η ανακάλυψη λύνει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια σχετικά με το γιγάντιο αστέρι, βοηθώντας τους επιστήμονες να εξηγήσουν πώς συμπεριφέρεται και εξελίσσεται, ενώ παράλληλα ανοίγει νέες πόρτες στην κατανόηση άλλων μεγάλων αστεριών που πλησιάζουν στο τέλος της ζωής τους.Βρίσκεται περίπου 650 έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Ωρίωνα, ο Μπετελγκέζ είναι ένα κόκκινο υπεργίγαντας τόσο μεγάλο που χωράνε μέσα περισσότεροι από 400 εκατομμύρια Ήλιοι. Λόγω του τεράστιου μεγέθους και της εγγύτητάς του, ο Μπετελγκέζ είναι ένα από τα λίγα αστέρια του οποίου η επιφάνεια και η γύρω ατμόσφαιρα μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα από τους αστρονόμους, καθιστώντας το ένα σημαντικό και προσβάσιμο εργαστήριο για τη μελέτη του πώς τα γιγάντια αστέρια γερνούν, χάνουν μάζα και τελικά εκρήγνυνται ως σουπερνόβα.Χρησιμοποιώντας το Hubble της NASA και τα επίγεια τηλεσκόπια στο Αστεροσκοπείο Fred Lawrence Whipple και στο Αστεροσκοπείο Roque de Los Muchachos, η ομάδα μπόρεσε να δει ένα μοτίβο αλλαγών στον Μπετελγκέζ, το οποίο παρείχε σαφείς ενδείξεις για ένα άστρο-συνοδό, το οποίο πιστευόταν εδώ και καιρό, και την επίδρασή του στην εξωτερική ατμόσφαιρα του κόκκινου υπεργίγαντα. Αυτές περιλαμβάνουν αλλαγές στο φάσμα του αστεριού ή στα συγκεκριμένα χρώματα του φωτός που εκπέμπονται από διαφορετικά στοιχεία, καθώς και την ταχύτητα και την κατεύθυνση των αερίων στην εξωτερική ατμόσφαιρα λόγω ενός ίχνους πυκνότερου υλικού ή ουρών. Αυτό το ίχνος εμφανίζεται αμέσως μετά τη διέλευση του συνοδού αστεριού μπροστά από τον Μπετελγκέζ κάθε έξι χρόνια ή περίπου 2.100 ημέρες, επιβεβαιώνοντας θεωρητικά μοντέλα.«Είναι λίγο σαν μια βάρκα που κινείται μέσα στο νερό. Το συνοδό αστέρι δημιουργεί ένα φαινόμενο κυματισμού στην ατμόσφαιρα του Μπετελγκέζ, το οποίο μπορούμε πραγματικά να δούμε στα δεδομένα», δήλωσε η Άντρεα Ντουπρί, αστρονόμος στο CfA και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Για πρώτη φορά, βλέπουμε άμεσα σημάδια αυτού του ίχνους ή ίχνους αερίου, επιβεβαιώνοντας ότι ο Μπετελγκέζ έχει πραγματικά έναν κρυφό σύντροφο που διαμορφώνει την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του».Για δεκαετίες, οι αστρονόμοι παρακολουθούσαν τις αλλαγές στη φωτεινότητα και τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του Μπετελγκέζ με την ελπίδα να καταλάβουν γιατί το αστέρι συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο. Η περιέργεια εντάθηκε αφότου το γιγάντιο αστέρι φάνηκε να «φτερνίζεται» και απροσδόκητα εξασθενεί το 2020. Δύο ξεχωριστές περίοδοι μεταβολής στο αστέρι ήταν ιδιαίτερα προβληματικές για τους επιστήμονες: ένας σύντομος κύκλος 400 ημερών, που πρόσφατα αποδόθηκε σε παλμούς μέσα στο ίδιο το αστέρι, και η μακρά δευτερογενής περίοδος 2.100 ημερών.Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες έχουν εξετάσει τα πάντα, από μεγάλα κύτταρα μεταφοράς και νέφη σκόνης έως μαγνητική δραστηριότητα, καθώς και την πιθανότητα ενός κρυμμένου συνοδού αστέρα. Πρόσφατες μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μακρά δευτερογενής περίοδος εξηγείται καλύτερα από την παρουσία ενός συνοδού αστέρα χαμηλής μάζας που βρίσκεται σε τροχιά βαθιά μέσα στην ατμόσφαιρα του Μπετελγκέζ, και μια άλλη ομάδα επιστημόνων ανέφερε μια πιθανή ανίχνευση, αλλά μέχρι τώρα, οι αστρονόμοι δεν είχαν τα στοιχεία που να αποδεικνύουν αυτό που πίστευαν ότι συνέβαινε. Τώρα, για πρώτη φορά, έχουν αδιάσειστες ενδείξεις ότι ένας συνοδός αστέρας διαταράσσει την ατμόσφαιρα αυτού του υπεργίγαντα αστέρα.«Η ιδέα ότι ο Μπετελγκέζ είχε έναν μη εντοπισμένο σύντροφο έχει κερδίσει σε δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια, αλλά χωρίς άμεσα στοιχεία, ήταν μια μη αποδεδειγμένη θεωρία», δήλωσε ο Ντουπρί. «Με αυτά τα νέα άμεσα στοιχεία, ο Μπετελγκέζ μας δίνει μια θέση στην πρώτη σειρά για να παρακολουθήσουμε πώς αλλάζει ένα γιγάντιο αστέρι με την πάροδο του χρόνου. Η εύρεση του ίχνους από τον σύντροφό του σημαίνει ότι μπορούμε τώρα να κατανοήσουμε πώς αστέρια σαν αυτό εξελίσσονται, αποβάλλουν υλικό και τελικά εκρήγνυνται ως σουπερνόβα».Με τον Μπετελγκέζ να επισκιάζει πλέον τον σύντροφό του από την οπτική μας γωνία, οι αστρονόμοι σχεδιάζουν νέες παρατηρήσεις για την επόμενη εμφάνισή του το 2027. Αυτή η ανακάλυψη μπορεί επίσης να βοηθήσει στην εξήγηση παρόμοιων μυστηρίων σε άλλα γιγάντια και υπεργίγαντα αστέρια.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasa-hubble-helps-detect-wake-of-betelgeuses-elusive-companion-star/ Αυτή η καλλιτεχνική σύλληψη δείχνει τον κόκκινο υπεργίγαντα Μπετελγκέζ και έναν συνοδό αστέρα σε τροχιά. Ο συνοδός αστέρας, ο οποίος περιστρέφεται δεξιόστροφα από αυτή την οπτική γωνία, παράγει ένα πυκνό κύμα αερίου που διαστέλλεται προς τα έξω. Βρίσκεται τόσο κοντά στον Μπετελγκέζ που διέρχεται από την εκτεταμένη εξωτερική ατμόσφαιρα του υπεργίγαντα. Ο συνοδός αστέρας δεν είναι σε κλίμακα. Θα ήταν πολύ μικρός σε σύγκριση με τον Μπετελγκέζ, ο οποίος είναι εκατοντάδες φορές μεγαλύτερος. Η απόσταση του συνοδού αστέρα από τον Μπετελγκέζ είναι σε κλίμακα σε σχέση με τη διάμετρο του Μπετελγκέζ. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA για να αναζητήσουν στοιχεία για ένα κύμα που παράγεται από ένα συνοδό αστέρι σε τροχιά γύρω από τον Μπετελγκέζ. Η ομάδα διαπίστωσε μια αισθητή διαφορά στο φως που φαίνεται στην αριστερή κορυφή όταν το συνοδό αστέρι βρισκόταν σε διαφορετικά σημεία της τροχιάς του.

Το Hubble της NASA εξετάζει το Cloud-9, το πρώτο αντικειμένου νέου τύπου. Μια ομάδα που χρησιμοποιεί το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκάλυψε έναν νέο τύπο αστρονομικού αντικειμένου - ένα νέφος σκοτεινής ύλης πλούσιο σε αέρια, χωρίς αστέρια, που θεωρείται «λείψανο» ή υπόλειμμα του πρώιμου σχηματισμού γαλαξιών. Με το παρατσούκλι «Cloud-9», αυτή είναι η πρώτη επιβεβαιωμένη ανίχνευση ενός τέτοιου αντικειμένου στο σύμπαν - ένα εύρημα που προάγει την κατανόηση του σχηματισμού των γαλαξιών, του πρώιμου σύμπαντος και της φύσης της ίδιας της σκοτεινής ύλης.«Αυτή είναι μια ιστορία ενός αποτυχημένου γαλαξία», δήλωσε ο κύριος ερευνητής του προγράμματος, Alejandro Benitez-Llambay του Πανεπιστημίου Milano-Bicocca στο Μιλάνο της Ιταλίας. «Στην επιστήμη, συνήθως μαθαίνουμε περισσότερα από τις αποτυχίες παρά από τις επιτυχίες. Σε αυτήν την περίπτωση, το γεγονός ότι δεν βλέπουμε αστέρια είναι αυτό που αποδεικνύει ότι η θεωρία είναι σωστή. Μας λέει ότι έχουμε βρει στο τοπικό σύμπαν ένα αρχέγονο δομικό στοιχείο ενός γαλαξία που δεν έχει σχηματιστεί».Τα αποτελέσματα , που δημοσιεύθηκαν στο The Astrophysical Journal Letters , παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου τη Δευτέρα στο πλαίσιο της 247ης συνάντησης της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Φοίνιξ.«Αυτό το νέφος είναι ένα παράθυρο στο σκοτεινό σύμπαν», δήλωσε το μέλος της ομάδας Άντριου Φοξ του Συνδέσμου Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία/Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων (AURA/STScI) για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. «Γνωρίζουμε από τη θεωρία ότι το μεγαλύτερο μέρος της μάζας στο σύμπαν αναμένεται να είναι σκοτεινή ύλη, αλλά είναι δύσκολο να ανιχνευθεί αυτό το σκοτεινό υλικό επειδή δεν εκπέμπει φως. Το Cloud-9 μας δίνει μια σπάνια ματιά σε ένα νέφος που κυριαρχείται από σκοτεινή ύλη».Το αντικείμενο ονομάζεται Νέφος HI Περιορισμένου Επανιονισμού ή "RELHIC". Ο όρος "HI" αναφέρεται σε ουδέτερο υδρογόνο και το "RELHIC" περιγράφει ένα γενέθλιο νέφος υδρογόνου από τις πρώτες ημέρες του σύμπαντος, ένα απολιθωμένο υπόλειμμα που δεν έχει σχηματίσει αστέρια. Για χρόνια, οι επιστήμονες αναζητούσαν στοιχεία για ένα τέτοιο θεωρητικό φανταστικό αντικείμενο. Μόνο όταν έστρεψαν το Hubble προς το νέφος, επιβεβαιώνοντας ότι είναι πράγματι χωρίς αστέρια, βρήκαν υποστήριξη για τη θεωρία.«Πριν χρησιμοποιήσουμε το Hubble, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι πρόκειται για έναν αμυδρό νάνο γαλαξία που δεν μπορούσαμε να δούμε με επίγεια τηλεσκόπια. Απλώς δεν είχαν αρκετά μεγάλη ευαισθησία για να αποκαλύψουν αστέρια», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Gagandeep Anand του STScI. «Αλλά με την Προηγμένη Κάμερα για Έρευνες του Hubble , είμαστε σε θέση να εντοπίσουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί».Η ανακάλυψη αυτού του νέφους-λείψανων ήταν μια έκπληξη. «Ανάμεσα στους γαλαξιακούς μας γείτονες, μπορεί να υπάρχουν μερικά εγκαταλελειμμένα σπίτια εκεί έξω», δήλωσε η Ρέιτσελ Μπίτον του STScI, η οποία συμμετέχει επίσης στην ερευνητική ομάδα.Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι τα RELHIC είναι νέφη σκοτεινής ύλης που δεν θα μπορούσαν να συσσωρεύσουν αρκετό αέριο για να σχηματίσουν αστέρια. Αντιπροσωπεύουν ένα παράθυρο στα πρώιμα στάδια του σχηματισμού των γαλαξιών. Το Cloud-9 υποδηλώνει την ύπαρξη πολλών άλλων μικρών δομών στο σύμπαν που κυριαρχούνται από σκοτεινή ύλη — άλλων αποτυχημένων γαλαξιών. Αυτή η ανακάλυψη παρέχει νέες γνώσεις για τα σκοτεινά συστατικά του σύμπαντος που είναι δύσκολο να μελετηθούν μέσω παραδοσιακών παρατηρήσεων, οι οποίες επικεντρώνονται σε φωτεινά αντικείμενα όπως αστέρια και γαλαξίες.Οι επιστήμονες μελετούν τα νέφη υδρογόνου κοντά στον Γαλαξία μας εδώ και πολλά χρόνια, αλλά αυτά τα νέφη τείνουν να είναι πολύ μεγαλύτερα και πιο ακανόνιστα από το Cloud-9. Σε σύγκριση με άλλα παρατηρούμενα νέφη υδρογόνου, το Cloud-9 είναι μικρότερο, πιο συμπαγές και ιδιαίτερα σφαιρικό, γεγονός που το κάνει να φαίνεται πολύ διαφορετικό από τα άλλα.Ο πυρήνας αυτού του αντικειμένου αποτελείται από ουδέτερο υδρογόνο και έχει διάμετρο περίπου 4.900 έτη φωτός. Οι ερευνητές μέτρησαν το αέριο υδρογόνο στο Νέφος-9 με τα ραδιοκύματα που εκπέμπει, μετρώντας το σε περίπου ένα εκατομμύριο φορές τη μάζα του Ήλιου. Υποθέτοντας ότι η πίεση του αερίου εξισορροπεί τη βαρύτητα του νέφους σκοτεινής ύλης, κάτι που φαίνεται να ισχύει, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η σκοτεινή ύλη του Νέφους-9 πρέπει να έχει μάζα περίπου πέντε δισεκατομμύρια ηλιακούς όγκους.Το Cloud-9 είναι ένα παράδειγμα δομών και μυστηρίων που δεν περιλαμβάνουν αστέρια. Η απλή παρατήρηση των αστέρων δεν δίνει την πλήρη εικόνα. Η μελέτη του αερίου και της σκοτεινής ύλης βοηθά στην παροχή μιας πιο ολοκληρωμένης κατανόησης του τι συμβαίνει σε αυτά τα συστήματα, κάτι που διαφορετικά θα ήταν άγνωστο.Παρατηρησιακά, η αναγνώριση αυτών των αποτυχημένων γαλαξιών είναι δύσκολη επειδή τα κοντινά αντικείμενα τους επισκιάζουν. Τέτοια συστήματα είναι επίσης ευάλωτα σε περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως η απογύμνωση της πίεσης του εμβόλου, η οποία μπορεί να απομακρύνει αέριο καθώς το νέφος κινείται μέσα στον διαγαλαξιακό χώρο. Αυτοί οι παράγοντες μειώνουν περαιτέρω τον αναμενόμενο αριθμό τους.Το άστρο λείψανο ανακαλύφθηκε πριν από τρία χρόνια στο πλαίσιο μιας ραδιοερευνητικής έρευνας από το Σφαιρικό Τηλεσκόπιο Πεντακοσίων Μετρών (FAST) στο Γκουιτζόου της Κίνας, ένα εύρημα που επιβεβαιώθηκε αργότερα από το Τηλεσκόπιο Green Bank και τις εγκαταστάσεις Very Large Array στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά μόνο με το Hubble μπόρεσαν οι ερευνητές να προσδιορίσουν οριστικά ότι ο αποτυχημένος γαλαξίας δεν περιέχει αστέρια.Το Νέφος-9 ονομάστηκε απλώς διαδοχικά, καθώς ήταν το ένατο νέφος αερίου που εντοπίστηκε στις παρυφές ενός κοντινού σπειροειδούς γαλαξία, του Μεσιέ 94 (M94). Το νέφος βρίσκεται κοντά στον M94 και φαίνεται να έχει μια φυσική σχέση με τον γαλαξία. Τα ραδιοφωνικά δεδομένα υψηλής ανάλυσης δείχνουν μικρές παραμορφώσεις αερίου, πιθανώς υποδεικνύοντας αλληλεπίδραση μεταξύ του νέφους και του γαλαξία.Το νέφος μπορεί τελικά να σχηματίσει έναν γαλαξία στο μέλλον, υπό την προϋπόθεση ότι θα αποκτήσει μεγαλύτερη μάζα — αν και το πώς θα συμβεί αυτό είναι υπό αμφισβήτηση. Αν ήταν πολύ μεγαλύτερο, ας πούμε, περισσότερο από 5 δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του Ήλιου μας, θα είχε καταρρεύσει, θα είχε σχηματίσει αστέρια και θα είχε γίνει ένας γαλαξίας που δεν θα διέφερε από οποιονδήποτε άλλο γαλαξία βλέπουμε. Αν ήταν πολύ μικρότερος από αυτό, το αέριο θα μπορούσε να είχε διασκορπιστεί και ιονιστεί και δεν θα είχε απομείνει πολύ. Αλλά βρίσκεται σε ένα ιδανικό σημείο όπου θα μπορούσε να παραμείνει ως ΥΠΕΡΓΟΛΑΒΟΣ.Η έλλειψη αστεριών σε αυτό το αντικείμενο παρέχει ένα μοναδικό παράθυρο στις εγγενείς ιδιότητες των νεφών σκοτεινής ύλης. Η σπανιότητα τέτοιων αντικειμένων και η δυνατότητα για μελλοντικές έρευνες αναμένεται να ενισχύσουν την ανακάλυψη περισσότερων από αυτούς τους «αποτυχημένους γαλαξίες» ή «λειψάνων», με αποτέλεσμα να αποκτήσουμε γνώσεις για το πρώιμο σύμπαν και τη φυσική της σκοτεινής ύλης. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος). Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-examines-cloud-9-first-of-new-type-of-object/ Αυτή η εικόνα δείχνει τη θέση του Cloud-9, το οποίο απέχει 14 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Το διάχυτο ματζέντα είναι ραδιοφωνικά δεδομένα από το επίγειο Very Large Array (VLA) που δείχνουν την παρουσία του νέφους. Ο διακεκομμένος κύκλος σηματοδοτεί την κορύφωση της ραδιοεκπομπής, όπου οι ερευνητές επικέντρωσαν την αναζήτησή τους για αστέρια. Οι επόμενες παρατηρήσεις από την Προηγμένη Κάμερα για Έρευνες του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble δεν βρήκαν αστέρια μέσα στο νέφος. Τα λίγα αντικείμενα που εμφανίζονται εντός των ορίων του είναι γαλαξίες υποβάθρου. Πριν από τις παρατηρήσεις του Hubble, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι το Cloud-9 είναι ένας αμυδρός νάνος γαλαξίας του οποίου τα αστέρια δεν μπορούσαν να παρατηρηθούν με επίγεια τηλεσκόπια λόγω της έλλειψης ευαισθησίας. Η Προηγμένη Κάμερα για Έρευνες του Hubble δείχνει ότι, στην πραγματικότητα, ο αποτυχημένος γαλαξίας δεν περιέχει αστέρια.

Τα τσιπάκια τεχνητής νοημοσύνης πρωταγωνιστές στο φετινό μεγάλο παζάρι της τεχνολογίας. Όλες οι μεγάλες εταιρείες παρουσιάζουν στη CES τους νέους τους επεξεργαστές ΑΙ. Ξεκίνησε στο Λας Βέγκας το Consumer Electronic Show (CES), η μεγαλύτερη έκθεση ηλεκτρονικών καταναλωτικών προϊόντων στον κόσμο.Η CES αποτελεί το σημείο αναφοράς της βιομηχανίας της τεχνολογίας αφού χιλιάδες εταιρείες παρουσιάζουν τις νέες τους δημιουργίες.Η CES διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1967 στην Νέα Υόρκη και γινόταν δύο φορές τον χρόνο σε διαφορετική αμερικανική πόλη. Κάποια στιγμή εξαιτίας της συνεχώς μεγαλύτερης έκτασης και σημασίας που αποκτούσε η έκθεση αυτή αποφασίστηκε να γίνεται μια φορά ετησίως και τελικά επιλέχθηκε το Λας Βέγκας ως μόνιμος τόπος διεξαγωγής της.Ότι πιο καινούργιο και καινοτόμο έχει να παρουσιάσει κάθε φορά η βιομηχανία της τεχνολογίας εμφανίζεται αρχικά στην CES η οποία αποκαλύπτει τις νέες τεχνολογικές τάσεις και εξελίξεις. Η επιτυχία της έκθεσης που συγκεντρώνει εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες και την προσοχή των μίντια σε παγκόσμιο επίπεδο οδήγησε και άλλες βιομηχανίες όπως την αυτοκινητοβιομηχανία να σπεύδουν να παρουσιάζουν στην CES τις καινούργιες τους δημιουργίες.Τα προηγούμενα χρόνια πρωταγωνιστές στην CES ήταν ανά περίοδο τα κινητά τηλέφωνα, τα ηλεκτροκίνητα οχήματα, τα ρομπότ και τα drones. Φέτος τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν πάνω στους επεξεργαστές τεχνητής νοημοσύνης με τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου να παρουσιάζουν τα νέα προηγμένα τους τσιπ που υπόσχονται ακόμη καλύτερες επιδόσεις για ολοένα και πιο ισχυρά συστήματα ΑΙ. Ας ρίξουμε ματιά στο τι έφεραν στη φετινή CES οι εταιρείες επεξεργαστών. NVIDIA – Vera Rubin AI πλατφόρμα και roadmap Η ηγέτιδα δύναμη στον χώρο των τσιπ ΑΙ, η NVIDIA, παρουσίασε την πλατφόρμα Vera Rubin, μια νέα, ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική AI υπολογιστών μεγάλης κλίμακας. Η αρχιτεκτονική συνδυάζει CPU, GPU, νευρωνικά δίκτυα και interconnect για υψηλές επιδόσεις AI training & inference, με σημαντικά υψηλότερη αποδοτικότητα και μείωση κόστους σε σχέση με την προηγούμενη γενιά Blackwell. Σύμφωνα με αναφορές η Vera Rubin πλατφόρμα είναι ήδη σε πλήρη παραγωγή και είναι σχεδιασμένη να απαιτεί πολύ λιγότερη υπολογιστική ισχύ για μεγάλες AI εργασίες. Η AMD παρουσίασε νέα chips για AI PC και data centers, επεκτείνοντας την οικογένεια Ryzen AI και άλλων CPUs/GPUs. * AMD Ryzen AI 400 Series – στοχευμένα σε AI υπολογιστικά με ενσωματωμένο NPU για Copilot+ PCs και γενική κατανάλωση. * AMD Ryzen AI Max+ – για υψηλές επιδόσεις σε notebook και desktop με AI. * AMD Instinct MI440X – GPU AI για επιχειρησιακά/enterprise AI workloads, και preview της MI500 σειράς με έως ~1000× αύξηση AI απόδοσης σε σχέση με προηγούμενα μοντέλα. Επίσης, έκανε πρώτη εμφάνιση η πλατφόρμα “Helios” για yotta-scale AI υπολογιστικά racks με έως 3 exaflops σε ένα rack. Intel – Panther Lake και Core Ultra Series 3 * Η Intel αποκάλυψε τα νέα AI-focused chips “Panther Lake” τα οποία στοχεύουν σε σημαντικές βελτιώσεις δύναμης, απόδοσης και GPU/AI computing σε laptops. * Η νέα Intel Core Ultra Series 3 είναι η πρώτη που κατασκευάζεται με την τεχνολογία Intel 18A και υπόσχεται έως ~60 % καλύτερη απόδοση σε σύγκριση με παλιότερες γενιές, ειδικά σε AI εφαρμογές. Qualcomm και άλλα chips για AI * H Qualcomm παρουσίασε το Snapdragon X2 Plus με νέο NPU που προσφέρει έως 80 TOPS (τρισεκατομμύρια υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο) βελτιώνοντας την AI απόδοση στα PC και τις φορητές συσκευές. * Εκτός από τα καθαρά AI chips, εταιρείες όπως HP ανέδειξαν συστήματα με ισχυρά NPU (π.χ. έως 85 TOPS στα OmniBook Ultra για AI tasks). Και οι AMD Ryzen 7 9850X3D και άλλοι επεξεργαστές παρουσιάστηκαν με σημαντική έμφαση στην υποστήριξη AI workloads σε gaming και δημιουργικούς επαγγελματίες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2055001/ta-tsipakia-technitis-noimosynis-protagonistes-sto-fetino-megalo-pazari-tis-technologias/

Ένα εκπληκτικά θερμό σμήνος γαλαξιών θα μπορούσε να αλλάξει τα κοσμολογικά μας μοντέλα. Το αρχέγονο σμήνος γαλαξιών SPT2349 δίνει νέα διάσταση στην εξέλιξη αυτών των κοσμικών μεγαθήριων Ένα εξαιρετικά θερμό σμήνος γαλαξιών στο αρχέγονο σύμπαν έχει αφήσει τους επιστήμονες άναυδους. Το σμήνος ήταν ήδη θερμό σε ακραίο βαθμό (≳107 K) όταν το σύμπαν είχε ηλικία μόλις 1,4 δισεκατομμυρίων ετών (μετατόπιση στο ερυθρό z = 4,3), τουλάχιστον πέντε φορές θερμότερο από ό,τι προέβλεπαν οι μέχρι σήμερα θεωρίες ότι ήταν δυνατό να υπάρχει εκείνη την εποχή στο σύμπαν μας. Τα ευρήματα παρουσιάζονται αναλυτικά σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε χθες στο περιοδικό Nature («Sunyaev–Zeldovich detection of hot intracluster gas at redshift 4.3»). Οι αστρονόμοι δεν περίμεναν να δουν μια τόσο θερμή ατμόσφαιρα σμήνους σε τόσο πρώιμο στάδιο της κοσμικής ιστορίας. Διαπίστωσαν(*) ότι το αέριο που βρίσκεται ανάμεσα στους περίπου 30 ενεργούς γαλαξίες του σμήνους – γνωστού ως SPT2349-56 – είναι πολύ θερμότερο και πολύ πιο άφθονο απ’ ό,τι θα αναμενόταν. Το αέριο είναι πολύ θερμότερο ακόμη και από τον Ήλιο, καθώς και σαφώς θερμότερο από αυτό που εντοπίζουν πολλοί αστρονόμοι στα νεώτερα σμήνη γαλαξιών. Χρησιμοποιώντας το ραδιοτηλεσκόπιο ALMA (Atacama Large Millimeter/submillimeter Array), οι αστρονόμοι κατάφεραν να «ρίξουν μια ματιά» στο αρχέγονο σύμπαν. Τα ευρήματά τους δείχνουν ότι υπήρχαν περισσότερα αντικείμενα όπως το SPT2349-56 που παρήγαγαν τεράστιες ποσότητες ενέργειας σε μια περίοδο της κοσμικής ιστορίας όπου οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι τέτοια φαινόμενα δεν μπορούσαν να συμβούν. Η ερευνητική ομάδα δεν γνωρίζει ακόμη γιατί το αέριο είναι τόσο θερμό. Ωστόσο μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να το αποκαλύψουν, βοηθώντας τους κοσμολόγους να κατανοήσουν καλύτερα το πώς εξελίσσεται το σύμπαν και τα σμήνη των γαλαξιών μέσα σ’ αυτό. (*) Για να μελετηθεί το θερμό αέριο στο σμήνος γαλαξιών SPT2349-56 χρησιμοποιήθηκε το φαινόμενο Sunyaev–Zeldovich (SZ). Το φαινόμενο αυτό προκαλείται από την αλληλεπίδραση μεταξύ ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας και φωτονίων μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου, διαμέσου της αντίστροφης σκέδασης Compton. Στην συνήθη σκέδαση Compton ένα φωτόνιο σκεδάζεται από ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο, με αποτέλεσμα την μείωση της ενέργειάς του (και αύξηση του μήκους κύματός του). Αντίθετα, στην αντίστροφη σκέδαση Compton τα μικρής ενέργειας φωτόνια της μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου μετά από την σύγκρουσή τους με τα υψηλής ενέργειας σχετικιστικά ηλεκτρόνια, αυξάνουν την ενέργειά τους (και μειώνουν το μήκος κύματός τους). πηγή: https://www.scientificamerican.com/article/stunningly-hot-galaxy-cluster-puts-new-spin-on-how-these-cosmic-behemoths/ Οι επιστήμονες ανίχνευσαν αέριο τουλάχιστον πέντε φορές θερμότερο από ό,τι προέβλεπαν οι μέχρι σήμερα θεωρίες μέσα σε ένα σμήνος γαλαξιών από το αρχέγονο σύμπαν. Στην εικόνα βλέπουμε την καλλιτεχνική απεικόνιση ενός σχηματιζόμενου σμήνους γαλαξιών στο αρχέγονο σύμπαν: ραδιοπίδακες από ενεργούς γαλαξίες είναι ενσωματωμένοι σε μια θερμή ατμόσφαιρα εντός του σμήνους (κόκκινο), που απεικονίζει μια μεγάλη θερμική δεξαμενή αερίου στο νεογέννητο σμήνος. (Πηγή: Lingxiao Yuan)

Το σύμπαν σε τέσσερα γράμματα. Το σύμπαν μέσα από τέσσερις σημαντικές φυσικές σταθερές (ταχύτητα φωτός c, σταθερά Planck ℏ, σταθερά παγκόσμιας έλξης G και κοσμολογική σταθερά Λ), των οποίων η παρουσία ή η απουσία διαμορφώνει ιδεατά την υφή της πραγματικότητας(*). Αυτοί οι σιωπηλοί αρχιτέκτονες γράφουν την ιστορία των πάντων, από την κβαντική βαρύτητα της κλίμακας Planck μέχρι το διαστελλόμενο σύμπαν de Sitter, από την μάζα του παρατηρήσιμου σύμπαντος μέχρι την μάζα του πρωτονίου. Ως αόρατοι ρυθμιστές καθορίζουν μήκη, χρόνους, μάζες και τον τρόπο που η φύση λειτουργεί σε διάφορες κλίμακες. Αναδεικνύουν μια όμορφη και κρυφή ενότητα στην δομή του κόσμου μας. Το σύμπαν χωρίς το Λ Αν θεωρήσουμε Λ=0 και συνδυάσουμε τις τρεις σταθερές που απομένουν c, ℏ και G, προκύπτει η διασημότερη κλίμακα: το μήκος Planck , ο χρόνος Planck και η μάζα Planck: . Aυτές οι μονάδες έχουν ένα εξαιρετικό νόημα: ισούνται με το μέγεθος, τον χρόνο ημιζωής και την μάζα της μικρότερης δυνατής μαύρης τρύπας. Στο μήκος Planck οι ιδέες του «εδώ» και «εκεί» διαλύονται – η κβαντομηχανική, η σχετικότητα και η βαρύτητα γίνονται αχώριστες. Το μήκος κύματος Compton ενός σωματιδίου με την μάζα Planck mP, λC=ℏ/(mP c), ισούται με την ακτίνα Schwarzschild, RS=2Gm/c2. Αυτό είναι το πεδίο του πολύ αρχέγονου σύμπαντος και της θερμοδυναμικής των μαύρων τρυπών, όπου ο Hawking έδειξε ότι οι μαύρες τρύπες μπορούσαν να ακτινοβολούν. Το σύμπαν χωρίς το G Αν μηδενίσουμε την σταθερά G του Νεύτωνα, από τις σταθερές ℏ, c και Λ προκύπτει ένας παράξενος κόσμος. Ένας κόσμος χωρίς βαρύτητα όπου οι μάζες δεν έλκονται μεταξύ τους. Όμως το Λ παραμένει δίνοντας στον κενό χώρο μια σταθερή καμπυλότητα. Οι φυσικές κλίμακες (μήκος και χρόνος) αυτού του σύμπαντος καθορίζονται από το Λ: και Αυτές οι τιμές αντιστοιχούν προσεγγιστικά στην ακτίνα Hubble και την ηλικία του πραγματικού παρατηρήσιμου σύμπαντός μας. Αλλά η πιο εντυπωσιακή μονάδα είναι η μάζα: . Σχεδόν μηδενική, αντιστοιχεί σε μήκος κύματος Compton που ισούται με την ακτίνα του ορίζοντα de Sitter και στην μάζα του ελαφρύτερου κβαντικού σωματιδίου που μπορεί να χωρέσει μέσα σε αυτό το σύμπαν. Το σύμπαν χωρίς το ℏ Αν θεωρήσουμε ένα σύμπαν όπου η κβαντική σταθερά ℏ ισούται με μηδέν, διατηρώντας τα Λ, c και G, τότε προκύπτει ένας κόσμος που αγνοεί τα κβαντικά φαινόμενα. Ο κόσμος της καθαρά κλασικής κοσμολογίας. Οι μονάδες μήκους και χρόνου εξακολουθούν να εκφράζονται από το Λ: και , αλλά η μάζα αλλάζει γιατί το G επέστρεψε: . Μπορείτε να μαντέψετε την τιμή της; Ισούται περίπου με 1053 kg. Αυτή η τιμή είναι η εκτιμώμενη συνολική μάζα του παρατηρήσιμου σύμπαν! Δεν είναι σύμπτωση. Τα Λ και G δίνουν μια κρίσιμη πυκνότητα . Η μάζα μέσα σε μια σφαίρα ακτίνας Λ−1/2 είναι τάξης του mo. Έτσι, σε αυτό το κλασικό όριο, το Λ ορίζει την κλίμακα για όλα τα πράγματα στο σύμπαν. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Η κλίμακα επιτάχυνσης αο στην Τροποποιημένη Νευτώνεια Δυναμική του Milgrom (MOND), που προτάθηκε για να εξηγήσει την περιστροφή των γαλαξιών χωρίς αναφορά στην σκοτεινή ύλη, προσεγγίζεται πολύ καλά από την σχέση αο=c2√Λ. Ίσως το όριο της Νευτώνειας δυναμικής να είναι μια αντανάκλαση της συνολικής γεωμετρίας του σύμπαντος, η οποία κυριαρχείται από την κοσμολογική σταθερά Λ. O αδρονικός ψίθυρος Σε ένα μη σχετικιστικό σύμπαν η ταχύτητα του φωτός c θεωρείται άπειρη. Εδώ, το μήκος και ο χρόνος εξακολουθούν να καθορίζονται από το Λ, αλλά η κλίμακα της μάζας γίνεται: . Από την σχέση αυτή προκύπτει μια μάζα περίπου 10-27 kg, που αντιστοιχεί στην μάζα των πρωτονίων. Ο Weinberg το ανέφερε αυτό ως μια περίεργη διαστατική σύμπτωση. Αλλά εδώ, αναδύεται ως η κλίμακα μάζας για έναν μη σχετικιστικό κβαντικό κόσμο, σε έναν Λ-κόσμο. Πρόκειται για έναν υπαινιγμό ότι το Λ, η σταθερά του μακρόκοσμου, μπορεί να συνδέεται με την μάζα των δομικών στοιχείων της ύλης. Ένας φορτισμένος επίλογος Το 1881 G. J. Stoney, προσπαθώντας να ενοποιήσει την βαρύτητα με τον ηλεκτρομαγνητισμό, χρησιμοποίησε τις σταθερές G, c και e (=10−19 C, το στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο), ορίζοντας τις μονάδες Stoney: , και . Οι μονάδες Stoney περιγράφουν έναν κόσμο στον οποίο υπάρχει βαρύτητα και ηλεκτρομαγνητισμός, αλλά αγνοούν πλήρως την κβαντική φύση της ύλης. Μας δείχνουν πού συναντώνται ο ηλεκτρομαγνητισμός και η βαρύτητα. O Planck αργότερα συμπεριέλαβε στις μονάδες Stoney την σταθερά ℏ, συνδέοντάς τες με τις μονάδες Planck διαμέσου της σταθεράς λεπτής υφής α=e2/(4πε0ℏc)≈1/137: (μονάδες Stoney)≈(μονάδες Planck)/137. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: Pedro Bargueño, The Universe in four letters: a bedtime history –https://arxiv.org/abs/2512.21355 (*) Η ταχύτητα του φωτός c≈300.000 km/sec είναι η μέγιστη ταχύτητα οποιουδήποτε αντικειμένου στο σύμπαν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η σταθερά του Πλανκ =h/2π, με h≈6,6·10-34 J·s. εμφανίζεται στην κβαντική θεωρία που περιγράφει τον μικρόκοσμο, π.χ. στην αρχή της αβεβαιότητας. Η σταθερά της βαρύτητας G≈6,7·10-11 N·m2/kg2, εμφανίζεται στο νόμο της παγκόσμιας έλξης του Νεύτωνα, σύμφωνα με τον οποίο δύο μάζες έλκονται αμοιβαίως με δύναμη ανάλογη τόσο του γινομένου μαζών τους όσο και της βαρυτικής σταθεράς G και αντιστρόφως ανάλογη με το τετράγωνο της απόστασής τους. Η κοσμολογική σταθερά Λ εισήχθη από τον Αϊνστάιν ως μια τροποποίηση στην γενική σχετικότητα ώστε να επιτύχει ένα στατικό σύμπαν, κατέληξε σήμερα να εκφράζει την σκοτεινή ενέργεια, στην οποία αποδίδεται η επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.

Το Hubble παρατηρεί γαλαξιακό αέριο που κάνει μια απόδραση, Ένας πλάγιος σπειροειδής γαλαξίας λάμπει σε αυτήν την εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA/ESA . Βρίσκεται περίπου 60 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά στον αστερισμό της Παρθένου (η Κόρη), ο NGC 4388 είναι κάτοικος του σμήνους γαλαξιών της Παρθένου. Αυτό το τεράστιο σμήνος γαλαξιών περιέχει περισσότερα από χίλια μέλη και είναι το πλησιέστερο μεγάλο σμήνος γαλαξιών στον Γαλαξία μας.Ο NGC 4388 φαίνεται να έχει ακραία κλίση σε σχέση με την οπτική μας γωνία, δίνοντάς μας μια σχεδόν ευθεία προοπτική του γαλαξία. Αυτή η προοπτική αποκαλύπτει ένα περίεργο χαρακτηριστικό που δεν ήταν ορατό σε μια προηγούμενη εικόνα του Hubble αυτού του γαλαξία που δημοσιεύτηκε το 2016: ένα ρεύμα αερίου από τον πυρήνα του γαλαξία, που φαίνεται εδώ να εκτοξεύεται από τον δίσκο του γαλαξία προς την κάτω δεξιά γωνία της εικόνας. Αλλά από πού προήλθε αυτή η εκροή και γιατί λάμπει;Η απάντηση πιθανότατα βρίσκεται στις τεράστιες εκτάσεις του διαστήματος που χωρίζουν τους γαλαξίες του σμήνους της Παρθένου. Αν και ο χώρος μεταξύ των γαλαξιών φαίνεται άδειος, αυτός ο χώρος καταλαμβάνεται από θερμές τούφες αερίου που ονομάζονται ενδοσμήνος. Καθώς το NGC 4388 κινείται μέσα στο σμήνος της Παρθένου, βυθίζεται μέσα στο ενδοσμήνος. Η πίεση από το θερμό ενδοσμήνος αέριο απομακρύνει αέριο από το εσωτερικό του δίσκου του NGC 4388, αναγκάζοντάς το να ακολουθεί καθώς το NGC 4388 κινείται.Η πηγή της ιονίζουσας ενέργειας που προκαλεί τη λάμψη αυτού του νέφους αερίου είναι πιο αβέβαιη. Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι μέρος της ενέργειας προέρχεται από το κέντρο του γαλαξία, όπου μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα περιστρέφει αέριο γύρω της σε έναν υπέρθερμο δίσκο. Η φλεγόμενη ακτινοβολία από αυτόν τον δίσκο μπορεί να ιονίζει το αέριο που βρίσκεται πιο κοντά στον γαλαξία, ενώ τα κρουστικά κύματα μπορεί να είναι υπεύθυνα για τον ιονισμό νηματίων αερίου πιο μακριά.Αυτή η εικόνα ενσωματώνει νέα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών πρόσθετων μηκών κύματος φωτός, που φέρνουν στο προσκήνιο το νέφος ιονισμένου αερίου. Η εικόνα περιέχει δεδομένα από διάφορα προγράμματα παρατήρησης που στοχεύουν στη φωταγώγηση γαλαξιών με ενεργές μαύρες τρύπες στα κέντρα τους. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-glimpses-galactic-gas-making-a-getaway/ Αυτή η εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA/ESA απεικονίζει τον γαλαξία NGC 4388, μέλος του σμήνους γαλαξιών της Παρθένου.

Αστρονόμοι βλέπουν για πρώτη φορά μια μαύρη τρύπα να στροβιλίζει τον χωροχρόνο. Η νέα γενιά τηλεσκοπίων και καινούργιες μέθοδοι παρατήρησης αποκαλύπτουν τον εξωτικό, μυστηριώδη κόσμο των μελανών οπων. Αστρονόμοι παρατήρησαν για πρώτη φορά τον χωροχρόνο να ταλαντεύεται κοντά σε μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα. Η ανακάλυψη, που αποκαλύφθηκε κατά την καταστροφή ενός άστρου, επιβεβαιώνει μια βασική πρόβλεψη της Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν.Το Σύμπαν προσέφερε μια σπάνια επιστημονική επιτυχία σε ερευνητές που αναζητούσαν ένα από τα πιο δύσκολα φαινόμενα προς παρατήρηση στο κοσμικό περιβάλλον.Σε έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science Advances» η ερευνητική ομάδα αναφέρει την πρώτη άμεση ανίχνευση μιας στροβιλώδους παραμόρφωσης του χωροχρόνου που προκαλείται από μια ταχέως περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα.Το φαινόμενο ονομάζεται μετάπτωση Lense Thirring, γνωστή και ως κλονισμός άξονα περιστροφής. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα στρεβλώνει τον χωροχρόνο γύρω της, παρασύροντας την κοντινή ύλη και προκαλώντας αργές ταλαντώσεις στις τροχιές άστρων και αερίων.Η ερευνητική ομάδα καθοδηγήθηκε από τα Εθνικά Αστεροσκοπεία της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, με τη στήριξη του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ. Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν σε ένα αντικείμενο γνωστό ως AT2020afhd, ένα γεγονός παλιρροϊκής διαταραχής, στο οποίο ένα άστρο καταστράφηκε αφού πλησίασε υπερβολικά μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα.Καθώς το άστρο διαλυόταν τα υπολείμματά του σχημάτισαν έναν ταχέως περιστρεφόμενο δίσκο γύρω από τη μαύρη τρύπα. Ταυτόχρονα, ισχυροί πίδακες ύλης εκτοξεύτηκαν προς τα έξω με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός.Μελετώντας επαναλαμβανόμενα μοτίβα σε ακτίνες Χ και ραδιοσήματα από το γεγονός αυτό, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τόσο ο δίσκος όσο και οι πίδακες ταλαντεύονταν μαζί. Αυτή η συγχρονισμένη κίνηση επαναλαμβανόταν κάθε 20 ημέρες, προσφέροντας ένα σαφές αποτύπωμα της στρέβλωσης του χωροχρόνου.Η ιδέα πίσω από αυτό το φαινόμενο προτάθηκε αρχικά από τον Αϊνστάιν το 1913 και περιγράφηκε μαθηματικά από τους επιστήμονες Λενς και Θίρινγκ το 1918. Οι νέες παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν μια θεμελιώδη πρόβλεψη της γενικής σχετικότητας και προσφέρουν στους ερευνητές έναν νέο τρόπο να μελετήσουν την περιστροφή των μαύρων τρυπών, τον τρόπο με τον οποίο η ύλη πέφτει σε αυτές και πώς εκτοξεύονται οι πίδακες.Ο Δρ. Κόζιμο Ινσέρα, αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης δήλωσε ότι η έρευνα προσφέρει τα πιο πειστικά μέχρι σήμερα στοιχεία για την μετάπτωση Lense Thirring, δηλαδή μια μαύρη τρύπα που παρασύρει τον χωροχρόνο μαζί της όπως μια σβούρα παρασύρει το νερό δημιουργώντας έναν στρόβιλο.Τόνισε ότι πρόκειται για ένα πραγματικό δώρο για τους φυσικούς καθώς επιβεβαιώνονται προβλέψεις που έγιναν πριν από περισσότερο από έναν αιώνα. Παράλληλα, οι παρατηρήσεις αποκαλύπτουν περισσότερα για τη φύση των γεγονότων παλιρροϊκής διαταραχής, όταν ένα άστρο διαμελίζεται από τις τεράστιες βαρυτικές δυνάμεις μιας μαύρης τρύπας. Το σήμα Σε αντίθεση με προηγούμενα παρόμοια γεγονότα που εμφάνιζαν σταθερά ραδιοσήματα, το σήμα του AT2020afhd παρουσίασε βραχυπρόθεσμες μεταβολές, οι οποίες δεν μπορούσαν να αποδοθούν απλώς στην εκπομπή ενέργειας της μαύρης τρύπας και του περιβάλλοντός της. Αυτό ενίσχυσε την επιβεβαίωση του φαινομένου έλξης του πλαισίου και προσφέρει στους επιστήμονες μια νέα μέθοδο διερεύνησης των μαύρων τρυπών.Για την ανίχνευση του σήματος η ομάδα ανέλυσε παρατηρήσεις ακτίνων Χ από το διαστημικό παρατηρητήριο Neil Gehrels Swift και ραδιοδεδομένα από το Karl G. Jansky Very Large Array. Μελέτησαν επίσης τη σύσταση και τη συμπεριφορά της περιβάλλουσας ύλης μέσω ηλεκτρομαγνητικής φασματοσκοπίας γεγονός που τους επέτρεψε να επιβεβαιώσουν τη φυσική διεργασία που βρίσκεται στη βάση του φαινομένου.Σύμφωνα με τον Δρ. Ινσέρα αποδεικνύοντας ότι μια μαύρη τρύπα μπορεί να παρασύρει τον χωροχρόνο και να δημιουργεί αυτό το φαινόμενο, οι επιστήμονες αρχίζουν να κατανοούν βαθύτερα τον μηχανισμό του. Όπως ένα φορτισμένο αντικείμενο δημιουργεί μαγνητικό πεδίο όταν περιστρέφεται έτσι και ένα τεράστιο περιστρεφόμενο αντικείμενο, όπως μια μαύρη τρύπα, δημιουργεί ένα βαρυτομαγνητικό πεδίο που επηρεάζει την κίνηση άστρων και άλλων κοσμικών σωμάτων.Όπως λέει ο Ινσέρα είναι μια υπενθύμιση ότι έχουμε τη δυνατότητα να ανακαλύπτουμε όλο και πιο εντυπωσιακά αντικείμενα στο Σύμπαν σε όλες τις μορφές και εκφάνσεις που έχει δημιουργήσει η φύση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2054293/astronomoi-vlepoyn-gia-proti-fora-mia-mayri-trypa-na-strovilizei-ton-chorochrono/

Terence Τao: Γιατί οι μαθηματικοί πρέπει μαθαίνουν φυσική. Μπορεί η Τεχνητή Νοημοσύνη να μας βοηθήσει να λύσουμε τα πιο δύσκολα προβλήματα στα Μαθηματικά; Κάθε φορά που πληκτρολογείς έναν κωδικό πρόσβασης, αγοράζεις κάτι στο διαδίκτυο ή στέλνεις ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα, βασίζεσαι σε μια υπόθεση για τους πρώτους αριθμούς: ότι δεν κρύβουν κάποια προβλέψιμη κανονικότητα. Η σύγχρονη κρυπτογραφία εξαρτάται από τους πρώτους αριθμούς που συμπεριφέρονται «αρκετά τυχαία», ωστόσο πολλά θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τους πρώτους παραμένουν αναπόδεικτα.Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Dr Brian Keating συνομιλεί με τον μαθηματικό Terence Tao που έχει βραβευθεί με το μετάλλιο Fields. Συζητούν τι μπορούν να αποδείξουν οι μαθηματικοί, τι υποψιάζονται και τι θα μπορούσε να αλλάξει αν εμφανιζόταν μια απρόσμενη δομή στους πρώτους αριθμούς. Αναλύουν την ψευδοτυχαιότητα και γιατί έχει σημασία στην κρυπτογράφηση, την εικασία των δίδυμων πρώτων, καθώς και το πώς η κβαντική υπολογιστική αναδιαμορφώνει τα όρια του εφικτού στον υπολογισμό και την ασφάλεια. Ασχολούνται επίσης με την Τεχνητή Νοημοσύνη και τα μαθηματικά: γιατί τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα μπορεί να ακούγονται πειστικά ακόμη και όταν είναι αναξιόπιστα, πώς η ΤΝ μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία ιδεών και στην εύρεση της βιβλιογραφίας, και γιατί οι βοηθοί επαλήθευσης και απόδειξης θα έχουν σημασία για την πραγματική μαθηματική πρόοδο. Ο Tao εξηγεί τεχνικές απόδειξης όπως η εις άτοπον απαγωγή, το γιατί οι μιγαδικοί αριθμοί και η τετραγωνική ρίζα του μείον ένα είναι τόσο σημαντικά και το πώς η γεωμετρία πολλών διαστάσεων ξεπερνά την διαίσθησή μας. Δίνει ένα πραγματικό παράδειγμα για το πώς οι μαθηματικές ανακαλύψεις μεταφράζονται σε τεχνολογία: την συμπιεσμένη δειγματοληψία (compressed sensing), η οποία έχει επιτρέψει πολύ ταχύτερες σαρώσεις μαγνητικής τομογραφίας, ανακατασκευάζοντας εικόνες από πολύ λιγότερα δεδομένα. Μεταξύ άλλων στο 00:59:47 ο Terry Τao εξηγεί γιατί «πρέπει οι μαθηματικοί να μαθαίνουν φυσική»: 00:00:00 Passwords, primes, and why randomness protects your digital life 00:00:58 Coffee, Erdős, and the inside jokes 00:01:28 Tao meets Paul Erdős at age 10 00:02:21 Erdős number and the Erdős–Bacon number 00:03:19 Erdős, amphetamines, and productivity lore 00:04:07 Tao explains the Erdős discrepancy problem 00:06:31 Why discrepancy must diverge 00:06:44 Randomness, human bias, and cheating detection 00:07:06 Benford’s law and why fake data looks too uniform 00:08:14 Induction pitfalls, minimal surfaces, and dimension surprises 00:10:26 Mathematical induction as dominoes 00:11:36 High-dimensional geometry and why balls stop filling space 00:13:45 Proof styles and why contradiction is powerful 00:14:38 Proof by contradiction explained with a playground example 00:16:42 Why square roots and i show up everywhere in physics 00:18:03 Why complex numbers are the “natural” 2D upgrade 00:21:01 Transcendentals and why 1 stopped being prime 00:23:05 Twin primes and what we still can’t prove 00:25:03 Pseudorandomness, determinism, and cryptography assumptions 00:27:00 Quantum computers: powerful and restricted 00:29:12 Complexity theory: truth vs computability 00:31:11 AI in math: strengths, hallucinations, and verification 00:35:04 Neural nets finding hidden correlations in math 00:38:00 Why LLM mechanics are simple but performance prediction is hard 00:41:07 Is math a language or something more? 00:43:21 Is math invented or discovered? Tao’s answer 00:44:18 Teaching in the AI era: verification and critique 00:47:12 Can AI police itself? Reliability through verification workflows 00:48:54 Tao’s current focus: modernizing mathematics and funding 00:50:20 Fame, ego, and why proofs keep you honest 00:52:04 Do mathematicians peak at 30? Wisdom vs speed 00:54:18 Should mathematicians learn physics? Intuition across fields 00:57:11 Galileo’s mathematical compass and computation before calculators 00:59:47 Currency exchange as a gauge theory metaphor 01:03:01 String theory: elegance, flexibility, and evidence 01:04:33 Gödel vs physics: models you can prove vs worlds you test 01:06:47 Compressed sensing: math breakthrough to faster MRIs 01:09:25 Why basic math research pays off in engineering 01:11:09 Outro O Paul Erdős, αριστερά, και ο Terence Tao σε ηλικία 10 ετών συζητούν μαθηματικά προβλήματα το 1985.

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Χιόνι έξω... Και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – BURAN! Είναι 3 Ιανουαρίου τώρα, μια από τις ανεκτίμητες ημέρες των διακοπών της Πρωτοχρονιάς, αλλά το 1986, ήταν απλώς μια εργάσιμη Παρασκευή. Λοιπόν, όχι και τόσο συνηθισμένη Παρασκευή για τον κοσμοναύτη Igor Volk και τον πιλότο δοκιμών Rimantas Stankevičius. Δοκίμαζαν το πρώτο σοβιετικό επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημόπλοιο. Στις 3 Ιανουαρίου 1986, το αεροσκάφος τύπου Buran (BTS-002) ολοκλήρωσε με επιτυχία τη δεύτερη πειραματική του πτήση. Απογειώθηκε στις 2:18 μ.μ. ώρα Μόσχας. Η μέγιστη ταχύτητά του ήταν 520 χλμ./ώρα και το υψόμετρο του ήταν 3.000 μ. Οι πιλότοι προσγειώθηκαν στις 2:53 μ.μ. Συνολικά, οκτώ τέτοιες πειραματικές πτήσεις πραγματοποιήθηκαν το 1986 και, τέλος, στις αρχές του 1987, το διαστημόπλοιο πραγματοποίησε την πρώτη του πλήρως αυτόματη προσγείωση. 🎥 Το βίντεο δείχνει την ίδια την πτήση. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239622%2Fe802e56377f394014b%2Fpl_wall_-167742670 📸 Στη φωτογραφία: ▫️Το διαστημόπλοιο Energia-Buran μεταφέρεται στην εξέδρα εκτόξευσης. ▫️Συναρμολόγηση του τροχιακού διαστημοπλοίου Buran. ▫️Προσγείωση του τροχιακού διαστημοπλοίου Buran. Δοκιμή δόνησης του κύτους του τροχιακού διαστημοπλοίου Buran https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23763

Νέος σκληρός δίσκος χωράει δισεκατομμύρια αρχεία και τα διατηρεί ανέπαφα για χιλιάδες χρόνια. Μπορεί να αποθηκεύει τραγούδια, φωτογραφίες, ταινίες και πολλών ειδών δεδομένα. Η αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία Atlas Data Storage παρουσίασε ένα σύστημα αποθήκευσης συνθετικού DNA ικανό να συγκρατεί 1,000 φορές περισσότερα δεδομένα από τα συμβατικά συστήματα μαγνητικής τεχνολογίας.Το προϊόν με την ονομασία Atlas Eon 100 ισχυρίζεται ότι μπορεί να αποθηκεύει τα «αναπλήρωτα αρχεία» της ανθρωπότητας για χιλιάδες χρόνια. Σε αυτά περιλαμβάνονται οικογενειακές φωτογραφίες επιστημονικά δεδομένα εταιρικά αρχεία πολιτιστικά τεκμήρια και οι κύριες εκδόσεις ψηφιακών έργων τέχνης ταινιών, χειρογράφων και μουσικής.«Αυτό είναι το αποκορύφωμα περισσότερων από δέκα ετών ανάπτυξης προϊόντος και καινοτομίας σε πολλούς επιστημονικούς τομείς» δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Μπιλ Μπανγιάι ιδρυτής της Atlas Data Storage. «Σκοπεύουμε να προσφέρουμε νέες λύσεις για μακροχρόνια αρχειοθέτηση διατήρηση δεδομένων για μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης και προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και περιεχομένου υψηλής αξίας».Σε θεμελιώδες επίπεδο όλα τα ψηφιακά δεδομένα δεν είναι παρά μια ακολουθία από 1 και 0 σε συγκεκριμένη σειρά. Το DNA είναι παρόμοιο καθώς αποτελείται από καθορισμένες ακολουθίες χημικών βάσεων αδενίνη, κυτοσίνη, γουανίνη και θυμίνη.Η αποθήκευση δεδομένων σε DNA λειτουργεί αντιστοιχίζοντας το δυαδικό κώδικα σε αυτές τις βάσεις. Για παράδειγμα ένα σχήμα κωδικοποίησης μπορεί να ορίζει την αδενίνη ως 00 την κυτοσίνη ως 01 τη γουανίνη ως 10 και τη θυμίνη ως 11. Στη συνέχεια μπορεί να συντεθεί τεχνητό DNA με τις βάσεις τοποθετημένες στη σωστή σειρά.Για το Atlas Eon 100 το DNA αφυδατώνεται και αποθηκεύεται σε μορφή σκόνης μέσα σε ενισχυμένες χαλύβδινες κάψουλες ύψους 1,8 εκατοστών. Ενυδατώνεται ξανά μόνο όταν χρειάζεται να αλληλουχηθεί και να μετατραπούν οι βάσεις του πίσω σε δυαδικό κώδικα. Πιο χρήσιμο από τη μαγνητική ταινία Μόλις ένα λίτρο του διαλύματος DNA μπορεί να συγκρατεί 60 petabyte δεδομένων που ισοδυναμούν με 10 δισεκατομμύρια τραγούδια ή 12 εκατομμύρια ταινίες υψηλής ευκρίνειας. Αυτό καθιστά το Atlas Eon 100 το οποίο ανακοινώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου περίπου 1,000 φορές πιο πυκνό σε αποθηκευτική ικανότητα από τη μαγνητική ταινία.Για σύγκριση θα απαιτούνταν περίπου 25.000 χιλιόμετρα μαγνητικής ταινίας LTO 10 πλάτους 12,7 χιλιοστών για να αποθηκευτεί η ίδια ποσότητα δεδομένων. Αυτή η πυκνότητα αποθήκευσης καθιστά τη μεταφορά μεγάλων ποσοτήτων δεδομένων πολύ ευκολότερη σε σχέση με τους συνήθεις σκληρούς δίσκους ή τις ταινίες. Το DNA είναι επίσης γνωστό ότι διατηρεί τη μορφή του για αιώνες γεγονός που το καθιστά εξαιρετικά σταθερό μέσο για τη μακροχρόνια διατήρηση δεδομένων.Η Atlas Data Storage αναφέρει ότι το προϊόν της είναι σταθερό σε περιβάλλον γραφείου με αξιοπιστία 99,99999999999 τοις εκατό ενώ οι κάψουλες μπορούν να αντέξουν και θερμοκρασίες έως 40 βαθμούς Κελσίου. Αντίθετα η μαγνητική ταινία υποβαθμίζεται μέσα σε περίπου δέκα χρόνια ακόμη και με ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας.Τα οπτικά μέσα όπως τα CD και DVD συνήθως υποβαθμίζονται μέσα σε 30 χρόνια ενώ οι σκληροί δίσκοι εμφανίζουν σημάδια φθοράς έπειτα από 6 ή 7 χρόνια. Σε λιγότερο από τρεις ώρες στους 70 βαθμούς Κελσίου ένα κελί μνήμης flash μπορεί να «γεράσει» όσο θα γερνούσε κανονικά μέσα σε έναν μήνα.Η Atlas υποστηρίζει επίσης ότι η υπηρεσία αποθήκευσης DNA προσφέρει ευκολότερη δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας σε σχέση με άλλα μέσα. Αφού κωδικοποιηθεί μία αλυσίδα DNA μπορούν να χρησιμοποιηθούν ένζυμα για να παραχθούν περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο αντίγραφα μέσα σε λίγες ώρες. Μια λύση για μια κοινωνία που διψά για δεδομένα Σύμφωνα με την Atlas η κοινωνία παράγει 280 petabyte δεδομένων κάθε λεπτό. Η εταιρεία παρουσιάζει την αποθήκευση δεδομένων σε DNA ως μια πιθανή λύση στην εκρηκτική αύξηση των ψηφιακών δεδομένων η οποία έχει ενταθεί δραματικά από την άνθηση της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης.Ωστόσο η βιοτεχνολογική εταιρεία αντιμετωπίζει μια βασική πρόκληση κλιμάκωσης καθώς η σύνθεση τεχνητού κωδικοποιημένου DNA εξακολουθεί να είναι μια αρκετά αργή διαδικασία σε σύγκριση με την αποθήκευση ενός αρχείου σε έναν συμβατικό σκληρό δίσκο. Η Twist Bioscience από την οποία η Atlas κληρονόμησε τη διαδικασία σύνθεσης DNA έχει σήμερα χρόνο παράδοσης από δύο έως οκτώ εργάσιμες ημέρες για παραγγελίες γονιδίων και ολιγονουκλεοτιδίων.Η αλληλούχηση είναι επίσης γνωστό ότι είναι ακριβή καθώς κοστίζει περίπου 30 δολάρια για την ανάγνωση ένα GB DNA που αντιστοιχεί περίπου σε 250 γιγαμπάιτ δεδομένων. Απαιτεί επίσης πολύ χρόνο με πρόσφατες λύσεις αποθήκευσης DNA να αναφέρουν ότι χρειάζονται 25 λεπτά για την ανάκτηση ενός μόνο αρχείου. Παρ’ όλα αυτά η Atlas Data Storage υποστηρίζει ότι οι σύγχρονοι αναλυτές DNA «αυξάνουν την απόδοση και μειώνουν το κόστος 1.000 φορές ταχύτερα από τον νόμο του Moore».Παρόλα αυτά λόγω του χρόνου που απαιτείται για τη σύνθεση και την αλληλούχηση του DNA η DNA Data Storage Alliance σημείωσε το 2025 ότι δεν αναμένει η αποθήκευση δεδομένων σε DNA να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλη κλίμακα για αρχειακούς σκοπούς πριν περάσουν τρία έως πέντε χρόνια.Ο καθηγητής Τόμας Χέινις καθηγητής πληροφορικής στο Imperial College του Λονδίνου που ερευνά την αποθήκευση δεδομένων με βάση το DNA εμφανίζεται επιφυλακτικός σχετικά με την έλλειψη συγκεκριμένων στοιχείων που έχει δημοσιεύσει η Atlas για τις επιδόσεις του Atlas Eon 100. Υπενθύμισε ότι η εταιρεία Catalog DNA η οποία είχε κάνει παρόμοιες υποσχέσεις για τη λύση αποθήκευσης Shannon χρεοκόπησε πριν από λίγους μήνες.«Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι έχουν κατασκευάσει μια εντυπωσιακή συσκευή αλλά είναι δύσκολο να την αξιολογήσει κανείς χωρίς συγκεκριμένες πληροφορίες» δήλωσε στο Live Science προσθέτοντας ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για την εμπορική αξιοποίηση της αποθήκευσης DNA είναι η σύνθεση και όχι η αλληλούχηση.«Ακούγεται απλό αλλά αν το κόστος εγγραφής και σύνθεσης δεν είναι ανταγωνιστικό τότε δεν έχει νόημα να διαβάζεις ή να αλληλουχείς φθηνά. Δεν μπορείς να διαβάσεις οικονομικά κάτι που δεν μπορείς να αντέξεις να γράψεις. Σήμερα η σύνθεση είναι κατά τάξεις μεγέθους ακριβότερη ενώ η αλληλούχηση είναι πιο κοντά στο κόστος της ταινίας αλλά εξακολουθεί να είναι ακριβότερη. Παρότι πιστεύω βαθιά στην αποθήκευση DNA απαιτείται ακόμη μεγάλη τεχνολογική πρόοδος και δεν έχω δει ακόμη κάποια οικονομικά βιώσιμη λύση». Η επαναστατική συσκευή αποθήκευσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2054080/neos-skliros-diskos-choraei-disekatommyria-archeia-kai-ta-diatirei-anepafa-gia-chiliades-chronia/

Το Hubble αποκαλύπτει το «Χαμένο Γαλαξία» που παράγει ασταμάτητα νέα άστρα (βίντεο) Πρόκειται για ένα σπειροειδή γαλαξία γεμάτο νεογέννητα άστρα και λαμπερά νέφη κοσμικής ενέργειας. Μια νέα εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble αναδεικνύει το σπειροειδή γαλαξία NGC 4535, ένα τεράστιο σύστημα άστρων που βρίσκεται περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό της Παρθένου, περιοχή που οι αστρονόμοι θεωρούν κοντινό Σύμπαν. Ο NGC 4535 έχει αποκτήσει το προσωνύμιο «Χαμένος Γαλαξίας» επειδή φαίνεται εξαιρετικά αμυδρός όταν παρατηρείται με μικρά ερασιτεχνικά τηλεσκόπια γεγονός που τον καθιστά δύσκολο στη μελέτη από την Γη.Το Hubble είναι κατάλληλο για την παρατήρηση γαλαξιών όπως αυτός. Ο κύριος καθρέφτης του έχει διάμετρο 2,4 μέτρα επιτρέποντάς του να συλλέγει πολύ περισσότερο φως από μικρότερα όργανα. Αυτή η δυνατότητα επιτρέπει στο Hubble να ανιχνεύει αμυδρά αντικείμενα και να αποκαλύπτει λεπτομέρειες όπως οι εκτεταμένοι σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία και η κεντρική του ράβδος μια πυκνή επιμήκης περιοχή γεμάτη άστρα που βοηθά στη διαμόρφωση της δομής του γαλαξία.Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά αυτής της εικόνας είναι η αφθονία νεαρών αστρικών σμηνών που είναι διάσπαρτα κατά μήκος των σπειροειδών βραχιόνων του NGC 4535. Τα αστρικά σμήνη είναι ομάδες άστρων που σχηματίστηκαν μαζί από το ίδιο νέφος αερίου και σκόνης. Πολλά από αυτά τα σμήνη λάμπουν με έντονο μπλε χρώμα κάτι που δείχνει ότι τα άστρα τους είναι πολύ θερμά και σχετικά νεαρά.Γύρω από πολλά από αυτά τα μπλε άστρα υπάρχουν λαμπερά ροζ νέφη γνωστά ως περιοχές H II. Αυτά τα νέφη αποτελούνται από αέριο υδρογόνο που έχει διεγερθεί από την έντονη ακτινοβολία κοντινών μαζικών άστρων. Όταν αυτή η ακτινοβολία θερμαίνει το αέριο προκαλεί τη λάμψη των νεφών καθιστώντας τα ορατά σε τεράστιες αποστάσεις. Η παρουσία περιοχών H II αποτελεί ένδειξη ενεργού αστρογένεσης που σημαίνει ότι νέα άστρα συνεχίζουν να γεννιούνται μέσα στον γαλαξία.Τα μαζικά άστρα παίζουν δραματικό ρόλο στη διαμόρφωση του περιβάλλοντός τους. Πλημμυρίζουν τον γύρω χώρο με ακτινοβολία υψηλής ενέργειας δημιουργούν ισχυρούς αστρικούς ανέμους που ωθούν το περιβάλλον υλικό προς τα έξω και τελικά ολοκληρώνουν τη ζωή τους με εκρηκτικά γεγονότα υπερκαινοφανών. Κάθε μία από αυτές τις διεργασίες αναταράσσει και αναδιαμορφώνει το αέριο γύρω τους επηρεάζοντας το πότε και το πού θα σχηματιστεί η επόμενη γενιά άστρων. Χαρτογράφηση αστρογένεσης σε κοντινούς γαλαξίες Η εικόνα αξιοποιεί επίσης δεδομένα από μια μεγάλη παρατηρησιακή προσπάθεια που στοχεύει στην καταγραφή περίπου 50.000 περιοχών H II σε κοντινούς γαλαξίες όπου τα άστρα σχηματίζονται ενεργά. Μελετώντας τόσες πολλές περιοχές σε διαφορετικούς γαλαξίες οι αστρονόμοι μπορούν να συγκρίνουν το πώς εξελίσσεται η αστρογένεση σε ένα ευρύ φάσμα περιβαλλόντων.Ο NGC 4535 είχε παρουσιαστεί και σε προηγούμενη εικόνα του Hubble που δόθηκε στη δημοσιότητα το 2021. Τόσο εκείνη η παλαιότερη εικόνα όσο και η νέα περιλαμβάνουν παρατηρήσεις από το πρόγραμμα PHANGS ένα μεγάλο ερευνητικό εγχείρημα που επικεντρώνεται στην κατανόηση του πώς τα νεαρά άστρα αλληλεπιδρούν με το ψυχρό αέριο την πρώτη ύλη για μελλοντική αστρογένεση. Η νεότερη εικόνα προσθέτει σημαντικές νέες πληροφορίες αποτυπώνοντας την έντονη κόκκινη λάμψη των νεφελωμάτων που περιβάλλουν μαζικά άστρα κατά τα πρώτα λίγα εκατομμύρια χρόνια της ζωής τους. Αυτή η πρόσθετη λεπτομέρεια βοηθά τους επιστήμονες να σχηματίσουν μια πιο καθαρή εικόνα για το πώς εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου γαλαξίες όπως ο NGC 4535. Η νέα εικόνα του Χαμένου Γαλαξία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2054075/to-hubble-apokalyptei-to-chameno-galaxia-poy-paragei-astamatita-nea-astra-vinteo/

Μικροβιολογία. Μικροοργανισμοί και διαστημικές πτήσεις Οι διαστημικές πτήσεις ενέχουν κίνδυνο δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία λόγω των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μικροοργανισμών, των ξενιστών τους και του περιβάλλοντός τους. Η ομάδα Μικροβιολογίας της JSC εξετάζει τα οφέλη και τους κινδύνους που σχετίζονται με τους μικροοργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων των μολυσματικών ασθενειών, των αλλεργιογόνων, της περιβαλλοντικής και τροφικής μόλυνσης, καθώς και τις επιπτώσεις των αλλαγών στην περιβαλλοντική και ανθρώπινη μικροβιακή οικολογία σε διαστημόπλοια. Η ομάδα περιλαμβάνει πιστοποιημένους ιατρικούς τεχνολόγους, περιβαλλοντικούς μικροβιολόγους, μυκολόγους και επαγγελματίες βιοασφάλειας.Το εργαστήριο Μικροβιολογίας της JSC αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της Διεύθυνσης Ανθρώπινης Υγείας και Απόδοσης και είναι υπεύθυνο για την αντιμετώπιση ζητημάτων υγείας και περιβάλλοντος του πληρώματος που σχετίζονται με μικροβιακές λοιμώξεις, αλλεργιογόνα και μόλυνση. Αυτή η ευθύνη επιτυγχάνεται μέσω επιχειρησιακής παρακολούθησης και ερευνητικής έρευνας χρησιμοποιώντας κλασικές μικροβιολογικές, προηγμένες μοριακές και ανοσοϊστοχημικές τεχνικές. Αυτή η έρευνα έχει οδηγήσει σε σημαντικό αριθμό παρουσιάσεων και δημοσιεύσεων με αξιολόγηση από ομοτίμους που συμβάλλουν στον τομέα της Μικροβιολογίας με άρθρα σε περιοδικά όπως τα Infection and Immunity, Journal of Infectious Disease and Applied and Environmental Microbiology, Nature Reviews Microbiology και Proceedings of the National Academies of Science.Ενδιαφέρον γεγονός: Οι μικροοργανισμοί εμφανίζουν απροσδόκητες αντιδράσεις όταν αναπτύσσονται στο περιβάλλον των διαστημικών πτήσεων σε σύγκριση με μικρόβια που κατά τα άλλα αναπτύσσονται με τον ίδιο τρόπο στη Γη. Διατήρηση της ασφάλειας των μελών του πληρώματος Ως λειτουργικό μέρος του Συστήματος Υγειονομικής Περίθαλψης Πληρώματος και προς υποστήριξη των μηχανικών Συστημάτων Περιβαλλοντικού Ελέγχου και Υποστήριξης Ζωής, η ομάδα του Εργαστηρίου Μικροβιολογίας ορίζει τις απαιτήσεις, συντονίζει και αναλύει τη μικροβιακή δειγματοληψία και την ανάλυση δειγμάτων αέρα, επιφάνειας και νερού. Αυτά τα περιβαλλοντικά δείγματα, συμπεριλαμβανομένων δειγμάτων πριν και κατά την πτήση, αναλύονται εκ νέου για να διασφαλιστεί ότι οι μικροοργανισμοί δεν επηρεάζουν αρνητικά την υγεία του πληρώματος ή την απόδοση του συστήματος.Οι μικροβιολόγοι χρησιμεύουν επίσης ως μέλη της ομάδας όταν συμβαίνουν ασυνήθιστα συμβάντα που ενδέχεται να επηρεάσουν την υγεία του πληρώματος ή τη λειτουργία των συστημάτων υποστήριξης ζωής. Δείγματα τροφίμων από διαστημικές πτήσεις αξιολογούνται επίσης πριν από την πτήση για να μειωθεί ο κίνδυνος μολυσματικών ασθενειών για το πλήρωμα. Ένα μέλος του πληρώματος αναγνωρίζει άγνωστα περιβαλλοντικά μικρόβια στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) μέσω αλληλούχισης DNA. https://www.nasa.gov/directorates/esdmd/hhp/microbiology/

Η περιέργεια στέλνει χριστουγεννιάτικη καρτ ποστάλ από τον Άρη. Τα μέλη της ομάδας που συνεργάστηκαν με το ρόβερ Curiosity Mars της NASA δημιούργησαν αυτήν την «καρτ ποστάλ» δίνοντας εντολή στο ρόβερ να τραβήξει εικόνες δύο φορές την ημέρα στις 18 Νοεμβρίου 2025, καλύπτοντας περιόδους που σημειώθηκαν τόσο την 4.722η όσο και την 4.723η Αρειανή ημέρα ή sols της αποστολής.Τα πανοράματα τραβήχτηκαν στις 4:15 μ.μ. στις 4.722 Ηλ. ώρα και στις 8:20 π.μ. στις 4.723 Ηλ. ώρα (και οι δύο κατά την τοπική ώρα του Άρη) και στη συνέχεια συγχωνεύτηκαν. Αργότερα προστέθηκε χρώμα για μια καλλιτεχνική ερμηνεία της σκηνής, με το μπλε να αντιπροσωπεύει το πρωινό πανόραμα και το κίτρινο το απογευματινό. Η «καρτ ποστάλ» που προέκυψε είναι παρόμοια με εκείνες που τράβηξε το ρόβερ τον Ιούνιο του 2023 και τον Νοέμβριο του 2021. Η προσθήκη χρώματος σε αυτού του είδους τις συγχωνευμένες εικόνες βοηθά να αναδειχθούν διαφορετικές λεπτομέρειες στο τοπίο. https://www.nasa.gov/image-article/curiosity-sends-holiday-postcard-from-mars/

Το αστρονομικό 2026: Ολική έκλειψη ηλίου στην Ευρώπη τον Αύγουστο Η πορεία της ολικής έκλειψης θα εκτείνεται από την Αρκτική διασχίζοντας τον Βόρειο Ατλαντικό και την ανατολική Γροιλανδία, θα περιβάλλει την Ισλανδία, την Ιβηρική Χερσόνησο και θα καταλήξει στη δυτική Μεσόγειο Είναι αναμφίβολα το μεγαλύτερο αστρονομικό γεγονός της χρονιάς: η ολική έκλειψη ηλίου, η οποία θα είναι ορατή σε μεγάλα μέρη της Ευρώπης στις 12 Αυγούστου.Ανάλογα με την τοποθεσία, το 84% έως και 93% του ήλιου θα καλυφθεί από τη σκοτεινή νέα σελήνη. Η πορεία της ολικής έκλειψης θα εκτείνεται από την Αρκτική διασχίζοντας τον Βόρειο Ατλαντικό και την ανατολική Γροιλανδία, θα περιβάλλει την Ισλανδία, την Ιβηρική Χερσόνησο και θα καταλήξει στη δυτική Μεσόγειο.Η σελήνη θα έχει επίσης έκλειψη: Μια μερική σεληνιακή έκλειψη θα πραγματοποιηθεί τη νύχτα της 27ης προς 28η Αυγούστου. Μπορεί να παρατηρηθεί από την Κεντρική Ευρώπη κατά το πρώτο μισό του μήνα. Στην κορύφωση της έκλειψης, το 93,5% της φαινομενικής διαμέτρου της σελήνης θα είναι μέσα στην σκιά της Γης. Επομένως, θα πρόκειται για σχεδόν ολική σεληνιακή έκλειψη. Η πορεία του Ήλιου και οι εποχές Το αστρονομικό έτος 2026 ξεκινά στις 31 Δεκεμβρίου 2025, στις 09:57 (ώρα Ελλάδας) , όταν ο ήλιος φτάσει σε μια θέση 280 μοίρες ανατολικά της εαρινής ισημερίας. Μέχρι να καλωσορίσουμε το νέο ημερολογιακό έτος τα μεσάνυχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς, το ηλιακό έτος 2026 θα έχει ήδη συμπληρώσει 16 ώρες και τρία λεπτά.Στις 3 Ιανουαρίου, η Γη θα ταξιδεύει με ταχύτητα περίπου 30 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο μέσα από το πλησιέστερο σημείο της στον ήλιο, το περιήλιο. Στο περιήλιο, η απόσταση από τον ήλιο θα είναι 147.100.184 χιλιόμετρα. Το ηλιακό φως θα καλύψει αυτήν την απόσταση σε οκτώ λεπτά και δέκα δευτερόλεπτα.Η αστρονομική άνοιξη ξεκινά το απόγευμα της 20ής Μαρτίου. Στις 16:46 (ώρα Ελλάδας), ο ήλιος διασχίζει τον ουράνιο ισημερινό από νότο προς βορρά, μετακινούμενος έτσι στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Από τότε και στο εξής, οι ημέρες είναι μεγαλύτερες από τις νύχτες.Το καλοκαίρι ξεκινά στις 21 Ιουνίου στις 11:25 ,όταν ο ήλιος φτάνει στο υψηλότερο σημείο της φαινομενικής ετήσιας πορείας του μέσα από τον ζωδιακό κύκλο. Το σημείο του θερινού ηλιοστασίου βρίσκεται επί του παρόντος στον αστερισμό του Ταύρου, στα σύνορα με τον αστερισμό των Διδύμων. Το σημείο του θερινού ηλιοστασίου συμπίπτει με την αρχή του ζωδίου του Καρκίνου, εξ ου και το όνομα Τροπικός του Καρκίνου.Αφού περάσει το σημείο του θερινού ηλιοστασίου, ο ήλιος κατεβαίνει ξανά προς τον ουράνιο ισημερινό. Τον διασχίζει από βορρά προς νότο στις 21 Σεπτεμβρίου στις 03:05. Αυτή η ημέρα σηματοδοτεί τη φθινοπωρινή ισημερία. Μετά, οι νύχτες είναι και πάλι μεγαλύτερες από τις ημέρες στα γεωγραφικά μας πλάτη. Το σημείο της φθινοπωρινής ισημερίας βρίσκεται στον αστερισμό της Παρθένου και σηματοδοτεί την αρχή του ζωδίου του Ζυγού.Στις 21 Δεκεμβρίου 2026, στις 22:50, ο ήλιος θα φτάσει στο χαμηλότερο σημείο του έτους, σηματοδοτώντας την έναρξη του αστρονομικού χειμώνα. Το σημείο του χειμερινού ηλιοστασίου βρίσκεται στον αστερισμό του Τοξότη και θεωρείται το σημείο εκκίνησης του ζωδίου Αιγόκερω, γι’ αυτό και αναφέρεται και ως Τροπικός του Αιγόκερω. Η Θερινή ώρα Η Θερινή Ώρα ξεκινά την Κυριακή 29 Μαρτίου. Στις 03:00 οι δείκτες των ρολογιών πρέπει να μετακινηθούν μία ώρα μπροστά. Θα λήξει την Κυριακή 25 ΟκτωβρίουΤο έτος 2026 είναι ένα συνηθισμένο έτος 365 ημερών σύμφωνα με το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Το επόμενο δίσεκτο έτος, με 366 ημέρες, θα είναι το 2028. Η 14η Ιανουαρίου 2026 στο Γρηγοριανό ημερολόγιο αντιστοιχεί στην 1η Ιανουαρίου στο Ιουλιανό ημερολόγιο. Τα δύο ημερολόγια διαφέρουν κατά 13 ηλιακές ημέρες από το 1900.Το εβραϊκό έτος 5787 ξεκινά στις 11 Σεπτεμβρίου κατά τη δύση του ηλίου. Συνεπώς, η εβραϊκή Πρωτοχρονιά πέφτει στις 12 Σεπτεμβρίου 2026. Το ισλαμικό έτος 1448 ξεκινά στις 16 Ιουνίου κατά τη δύση του ηλίου. Η πρώτη ημέρα του ισλαμικού έτους 1448 αντιστοιχεί επομένως στις 17 Ιουνίου 2026.Το ισλαμικό ημερολόγιο χρησιμοποιεί μόνο σεληνιακά έτη 354 ή 355 ημερών, χωρίς ενδιάμεσους μήνες, σε αντίθεση με το κινεζικό ημερολόγιο, το οποίο είναι ένα σεληνιακό-ηλιακό ημερολόγιο.Η Κινεζική Πρωτοχρονιά πέφτει στις 17 Φεβρουαρίου 2026. Αυτή η ημέρα σηματοδοτεί την έναρξη του 43ου έτους στον 79ο κύκλο του κινεζικού σεληνιακού-ηλιακού ημερολογίου. Αυτή είναι η Χρονιά του Πύρινου Αλόγου, γνωστή ως Μπινγκ-γου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2052586/to-astronomiko-2026-oliki-ekleipsi-ilioy-stin-eyropi-ton-aygoysto/