Δροσος Γεωργιος

Κοντινές εικόνες της πρόσκρουσης του DART της NASA για την ενημέρωση της Πλανητικής Άμυνας. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2022, μηχανικοί σε ένα κέντρο ελέγχου πτήσης στο Τορίνο της Ιταλίας, έστειλαν ένα ραδιοσήμα στο βαθύ διάστημα. Ο προορισμός του ήταν το διαστημόπλοιο DART (Double Asteroid Redirection Test) της NASA που πετούσε προς έναν αστεροειδή σε απόσταση μεγαλύτερη των 5 εκατομμυρίων μιλίων.Το μήνυμα ώθησε το διαστημόπλοιο να εκτελέσει μια σειρά από προγραμματισμένες εντολές που προκάλεσαν την αποκόλληση ενός μικρού δορυφόρου μεγέθους κουτιού παπουτσιών που συνεισέφερε η Ιταλική Διαστημική Υπηρεσία (ASI), που ονομάζεται LICIACube, από το DART. Δεκαπέντε ημέρες αργότερα, όταν το ταξίδι του DART κατέληξε σε μια σκόπιμη μετωπική σύγκρουση με τον αστεροειδή Dimorphos κοντά στη Γη, το LICIACube πέρασε από τον αστεροειδή για να τραβήξει μια σειρά φωτογραφιών, παρέχοντας στους ερευνητές τις μόνες επιτόπιες παρατηρήσεις της πρώτης επίδειξης εκτροπής αστεροειδούς στον κόσμο. Αφού ανέλυσαν τις εικόνες του LICIACube, επιστήμονες της NASA και του ASI ανέφεραν στις 21 Αυγούστου στο Planetary Science Journal ότι περίπου 35,3 εκατομμύρια λίβρες (16 εκατομμύρια κιλά) σκόνης και βράχων εκτινάχθηκαν από τον αστεροειδή ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, βελτιώνοντας προηγούμενες εκτιμήσεις που βασίζονταν σε δεδομένα από επίγειες και διαστημικές παρατηρήσεις.Ενώ τα συντρίμμια που έπεσαν από τον αστεροειδή ανήλθαν σε λιγότερο από 0,5% της συνολικής μάζας του, ήταν ακόμα 30.000 φορές μεγαλύτερα από τη μάζα του διαστημικού σκάφους. Η επίδραση των συντριμμιών στην τροχιά του Dimorphos ήταν δραματική: λίγο μετά τη σύγκρουση, η ομάδα DART διαπίστωσε ότι τα ιπτάμενα συντρίμμια έδωσαν στον Dimorphos μια ώθηση αρκετές φορές ισχυρότερη από το χτύπημα του ίδιου του διαστημικού σκάφους.«Το ρεύμα υλικού που απελευθερώθηκε από τον αστεροειδή ήταν σαν μια σύντομη έκρηξη από έναν πυραυλοκινητήρα», δήλωσε ο Ramin Lolachi, ερευνητής επιστήμονας που ηγήθηκε της μελέτης από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ.Το σημαντικό συμπέρασμα από την αποστολή DART είναι ότι ένα μικρό, ελαφρύ διαστημόπλοιο μπορεί να αλλάξει δραματικά την πορεία ενός αστεροειδούς παρόμοιου μεγέθους και σύνθεσης με τον Δίμορφο, ο οποίος είναι ένας αστεροειδής «σωρού ερειπίων» - ή μια χαλαρή, πορώδης συλλογή βραχώδους υλικού που συνδέεται ασθενώς με τη βαρύτητα.«Αναμένουμε ότι πολλοί αστεροειδείς κοντά στη Γη έχουν παρόμοια δομή με τον Δίμορφο», δήλωσε ο Ντέιβ Γκλέναρ, πλανητικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, στην κομητεία της Βαλτιμόρης, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη. «Έτσι, αυτή η επιπλέον ώθηση από το νέφος συντριμμιών είναι κρίσιμης σημασίας να ληφθεί υπόψη κατά την κατασκευή μελλοντικών διαστημοπλοίων για την εκτροπή αστεροειδών από τη Γη». Star Witness του DARTΗ NASA επέλεξε τον Δίμορφο, ο οποίος δεν αποτελεί απειλή για τη Γη, ως στόχο της αποστολής λόγω της σχέσης του με έναν άλλο, μεγαλύτερο αστεροειδή που ονομάζεται Δίδυμος. Ο Δίμορφος περιστρέφεται γύρω από τον Δίδυμο σε ένα δυαδικό σύστημα αστεροειδών, όπως ακριβώς η Σελήνη περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Κρίσιμο είναι ότι η θέση του ζεύγους σε σχέση με τη Γη επέτρεψε στους αστρονόμους να μετρήσουν τη διάρκεια της τροχιάς του μικρού φεγγαριού πριν και μετά τη σύγκρουση.Οι επίγειες και διαστημικές παρατηρήσεις αποκάλυψαν ότι το DART μείωσε την τροχιά του Dimorphos κατά 33 λεπτά. Ωστόσο, αυτές οι παρατηρήσεις μεγάλης εμβέλειας, που έγιναν από απόσταση 6,8 εκατομμυρίων μιλίων (10,9 εκατομμυρίων χιλιομέτρων), ήταν πολύ μακρινές για να υποστηρίξουν μια λεπτομερή μελέτη των συντριμμιών της πρόσκρουσης. Αυτή ήταν η δουλειά του LICIACube.Μετά την πρόσκρουση του DART, το LICIACube είχε μόλις 60 δευτερόλεπτα για να κάνει τις πιο κρίσιμες παρατηρήσεις του. Περνώντας από τον αστεροειδή με ταχύτητα 15.000 μιλίων (21.140 χιλιομέτρων) ανά ώρα, το διαστημόπλοιο τράβηξε ένα στιγμιότυπο των συντριμμιών περίπου μία φορά κάθε τρία δευτερόλεπτα. Η πλησιέστερη εικόνα του τραβήχτηκε μόλις 53 μίλια (85,3 χλμ.) από την επιφάνεια του Dimorphos.Η μικρή απόσταση μεταξύ του LICIACube και του Dimorphos παρείχε ένα μοναδικό πλεονέκτημα, επιτρέποντας στο cubesat να καταγράψει λεπτομερείς εικόνες των σκονισμένων συντριμμιών από πολλαπλές γωνίες. Η ερευνητική ομάδα μελέτησε μια σειρά από 18 εικόνες LICIAcube. Οι πρώτες εικόνες της ακολουθίας έδειξαν την μετωπική προσέγγιση του LICIACube. Από αυτή τη γωνία, το νέφος φωτιζόταν έντονα από το άμεσο ηλιακό φως. Καθώς το διαστημόπλοιο περνούσε δίπλα από τον αστεροειδή, η κάμερά του περιστράφηκε για να κρατήσει το νέφος ορατό.Καθώς το LICIACube εξέταζε τον αστεροειδή, το ηλιακό φως φιλτράρεται μέσα από το πυκνό νέφος συντριμμιών και η φωτεινότητα του νέφους εξασθένισε. Αυτό υποδηλώνει ότι το νέφος αποτελείται κυρίως από μεγάλα σωματίδια - περίπου ένα χιλιοστό ή περισσότερο - τα οποία αντανακλούν λιγότερο φως από τους μικροσκοπικούς κόκκους σκόνης.Εφόσον τα εσωτερικά μέρη του νέφους ήταν τόσο πυκνά με συντρίμμια που ήταν εντελώς αδιαφανή, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μοντέλα για να εκτιμήσουν τον αριθμό των σωματιδίων που ήταν κρυμμένα από την ορατότητα. Δεδομένα από άλλους αστεροειδείς με σωρούς από μπάζα, συμπεριλαμβανομένων κομματιών του Bennu που παραδόθηκαν στη Γη το 2023 από το διαστημόπλοιο OSIRIS-REx της NASA, και εργαστηριακά πειράματα βοήθησαν στη βελτίωση της εκτίμησης.«Εκτιμήσαμε ότι αυτό το κρυμμένο υλικό αντιπροσώπευε σχεδόν το 45% της συνολικής μάζας του νέφους», δήλωσε ο Timothy Stubbs, πλανητικός επιστήμονας στη NASA Goddard που συμμετείχε στη μελέτη. Ενώ το DART έδειξε ότι μια σύγκρουση υψηλής ταχύτητας με ένα διαστημόπλοιο μπορεί να αλλάξει την τροχιά ενός αστεροειδούς, ο Stubbs και οι συνάδελφοί του σημειώνουν ότι διαφορετικοί τύποι αστεροειδών, όπως αυτοί που είναι κατασκευασμένοι από ισχυρότερο, πιο πυκνά συσκευασμένο υλικό, μπορεί να αντιδρούν διαφορετικά σε μια σύγκρουση παρόμοια με το DART. «Κάθε φορά που αλληλεπιδρούμε με έναν αστεροειδή, βρίσκουμε κάτι που μας εκπλήσσει, οπότε υπάρχει πολλή περισσότερη δουλειά να κάνουμε», δήλωσε ο Stubbs. «Αλλά το DART είναι ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός για την πλανητική άμυνα».Το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ διαχειρίστηκε την αποστολή DART και λειτούργησε το διαστημόπλοιο για το Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας της NASA ως έργο του Γραφείου Προγράμματος Πλανητικών Αποστολών του οργανισμού. https://science.nasa.gov/missions/dart/close-up-views-of-nasas-dart-impact-to-inform-planetary-defense/ Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από το ιταλικό LICIACube, συντομογραφία του LICIA CubeSat για Απεικόνιση Αστεροειδών. Αυτές προσφέρουν τις πιο κοντινές και λεπτομερείς παρατηρήσεις των επακόλουθων της πρόσκρουσης του DART (Double Asteroid Redirection Test) της NASA μέχρι σήμερα. Η φωτογραφία στα αριστερά τραβήχτηκε περίπου 2 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα μετά την πρόσκρουση, καθώς ο δορυφόρος περνούσε δίπλα από το σύστημα Δίδυμος. Η φωτογραφία στα δεξιά τραβήχτηκε 20 δευτερόλεπτα αργότερα, καθώς ο LICIACube έφευγε από το σημείο. Το μεγαλύτερο σώμα, κοντά στην κορυφή κάθε εικόνας, είναι ο Δίδυμος. Το μικρότερο σώμα στο κάτω μισό κάθε εικόνας είναι ο Δίμορφος, περιτριγυρισμένος από το νέφος βραχωδών συντριμμιών που δημιουργήθηκαν από την πρόσκρουση του DART. Η ουρά υλικού που σχηματίστηκε πίσω από τον Δίμορφο ήταν εμφανής σχεδόν 12 ημέρες μετά την πρόσκρουση του DART, δίνοντας στον αστεροειδή μια εμφάνιση που μοιάζει με κομήτη, όπως φαίνεται σε αυτήν την εικόνα που τραβήχτηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA τον Οκτώβριο του 2022. Οι παρατηρήσεις του Hubble έγιναν από απόσταση περίπου 6,8 εκατομμυρίων μιλίων. Αυτή η σειρά εικόνων κινουμένων σχεδίων τραβήχτηκε από μια κάμερα στο LICIACube 2 έως 3 λεπτά μετά τη σύγκρουση του DART με τον Δίμορφο. Καθώς το LICIACube περνούσε από το δυαδικό ζεύγος αστεροειδών Δίδυμος, ο μεγαλύτερος στην κορυφή, και Δίμορφος, το αντικείμενο στο κάτω μέρος, η γωνία θέασης του δορυφόρου άλλαξε ραγδαία κατά τη διάρκεια της διέλευσής του από τον Δίμορφο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να έχουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του νέφους πρόσκρουσης από μια σειρά γωνιών.

Η Αποστολή 73 Μελετά Πώς το Διάστημα Επηρεάζει τον Εγκέφαλο και το Σώμα. Η διατήρηση της αίσθησης ισορροπίας και η προστασία της ανοσίας στο διάστημα ήταν τα κορυφαία ανθρώπινα ερευνητικά πειράματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 73 εξάσκησαν επίσης σε διαδικασίες ιατρικών επειγόντων περιστατικών, συνέχισαν περισσότερες παρατηρήσεις της Γης και ολοκλήρωσαν τη συσκευασία ενός φορτηγού σκάφους. Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, ενώθηκαν μαζί στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και διερεύνησαν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει το κεντρικό αιθουσαίο σύστημα, το μέρος του εγκεφάλου που επεξεργάζεται την ισορροπία και τον χωρικό προσανατολισμό. Η Kim, με τη βοήθεια σε πραγματικό χρόνο από γιατρούς στο έδαφος, χειρίστηκε το υλικό του υπολογιστή και βοήθησε την Cardman καθώς φορούσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας ενώ ανταποκρινόταν σε ψηφιακά ερεθίσματα βοηθώντας τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς προσαρμόζεται στη ζωή σε μικροβαρύτητα. Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) ολοκλήρωσε την έρευνά του για την κυτταρική ανοσία, αφαιρώντας δείγματα αίματός του που είχαν αποθηκευτεί όλη τη νύχτα από έναν ερευνητικό θερμοκοιτίδα, τα περιστρέφοντας σε μια φυγόκεντρο και τα διατηρώντας τα σε μια επιστημονική κατάψυξη για μελλοντική ανάλυση. Η μελέτη Immunity Assay εξετάζει δείγματα αίματος και σάλιου ενός αστροναύτη για παθήσεις που προκαλούνται από το διάστημα, βοηθά τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την κυτταρική ανοσία και μπορεί να βελτιώσει την παρακολούθηση της υγείας του πληρώματος. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Mike Fincke, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του στη συντήρηση του εργαστηρίου, επιθεωρώντας πρώτα τις σφραγίδες των καταπακτών στις εργαστηριακές μονάδες Columbus και Kibo. Στη συνέχεια, έλεγξε τα εξαρτήματα και διαμόρφωσε την προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης της μονάδας Tranquility, εξοπλισμό που μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη Γη, για μια έρευνα που μετρά τις μυϊκές δυνάμεις και τις οστικές καταπονήσεις που βιώνει ένας αστροναύτης όταν γυμνάζεται στο διάστημα. Ο Fincke έκανε επίσης ένα σύντομο ηλεκτρονικό τεστ που μετρά πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τη γνωστική του ικανότητα, ή τη συλλογιστική, τη λήψη αποφάσεων και τις δεξιότητες οπτικής παρακολούθησης. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο Fincke ενώθηκε με τους Kimiya, Cardman και τον μηχανικό πτήσης της Roscosmos, Oleg Platonov, και διεξήγαγε μια άσκηση έκτακτης ανάγκης στο τροχιακό φυλάκιο. Η τετράδα εξέτασε τις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης, εξασκήθηκε στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση ή CPR, ανέπτυξε ιατρικό εξοπλισμό και στη συνέχεια συζήτησε την επικοινωνία του πληρώματος και τον συντονισμό της φροντίδας. Ο Πλατόνοφ συνέχισε επίσης τα καθήκοντά του ως παρατηρητής της Γης, στρέφοντας την κάμερά του έξω από το παράθυρο του διαστημικού σταθμού και φωτογραφίζοντας τις επιπτώσεις φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών. Στη συνέχεια, ενεργοποίησε το υλικό πολυφασματικής απεικόνισης για να φωτογραφίσει αυτόματα τα ορόσημα της Γης κατά τη διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας ύπνου του πληρώματος.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Ριζίκοφ και ο Μηχανικός Πτήσης της Roscosmos Αλεξέι Ζουμπρίτσκι ολοκλήρωσαν τη συσκευασία του φορτηγού σκάφους Progress 91 με σκουπίδια και απαρχαιωμένο εξοπλισμό την Τετάρτη. Ο Ριζίκοφ έκλεισε την καταπακτή του πλοίου ανεφοδιασμού που ήταν αγκυροβολημένο στο πίσω λιμάνι του Zvezda και πραγματοποίησε τους τυπικούς ελέγχους διαρροών και πίεσης πριν από την αναχώρησή του τον Σεπτέμβριο. Ο Ζουμπρίτσκι νωρίτερα έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda για μια τακτική αξιολόγηση φυσικής κατάστασης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/08/20/expedition-73-studies-how-space-affects-the-brain-and-the-body/ Τα ζεστά φώτα της πόλης της Νοτιοανατολικής Ασίας λάμπουν κάτω από το ασημί αμερικανικό τμήμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού σε αυτή την έκθεση 30 δευτερολέπτων από το τροχιακό φυλάκιο. Κοντά στο επάνω κέντρο, βρίσκεται το μερικώς σκοτεινό διαστημόπλοιο του πληρώματος SpaceX Dragon, αγκυροβολημένο στην μπροστινή θύρα της μονάδας Harmony.

NASA: Τέλος η ενασχόληση με το κλίμα της Γης στόχος η Σελήνη και ο Άρης. Νέο δόγμα για την αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Ο εκτελών χρέη διοικητή της NASA Σον Ντάφι ανακοίνωσε ότι ελήφθη η απόφαση να τερματιστούν όλα τα προγράμματα κλιματικής έρευνας και μελέτης της Γης όπου η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ήταν σε αυτόν τον τομέα επί δεκαετίες παγκόσμιος ηγέτης και επίκεντρο γίνεται η εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη.Οι δηλώσεις αυτές αντανακλούν την πρόταση του προϋπολογισμού του Προέδρου Τραμπ για τη NASA, η οποία επιδιώκει βαθιές περικοπές στις πρωτοβουλίες της NASA για τις επιστήμες της Γης, θέτοντας ενδεχομένως σε κίνδυνο αρκετές βασικές αποστολές και εγείροντας ανησυχίες μεταξύ των ερευνητών για κενά στην παρακολούθηση του κλίματος και στις μετεωρολογικές προβλέψεις.Μιλώντας στο Fox Business ο Ντάφι είπε ότι ο σκοπός της NASA είναι η εξερεύνηση του Διαστήματος και όχι το κλίμα της Γης. «Όλη η επιστήμη του κλίματος και όλες οι άλλες προτεραιότητες που είχε η προηγούμενη διοίκηση στη NASA, θα τις αφήσουμε στην άκρη. Όλη η επιστήμη που θα κάνουμε θα κατευθυνθεί προς την εξερεύνηση, που είναι η αποστολή της NASA. Γι’ αυτό έχουμε τη NASA: για να εξερευνούμε, όχι για να ασχολούμαστε με όλες αυτές τις επιστήμες της Γης».Ο Ντάφι έκανε λόγο για «σαλάτα προτεραιοτήτων» που είχε δημιουργήσει η NASA και δήλωσε ότι η μελλοντική επιστήμη θα επικεντρωθεί σε αποστολές προς τη Σελήνη, τον Άρη και προορισμούς χαμηλής τροχιάς γύρω από τη Γη, μετά την παροπλισμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού που αναμένεται κάποια στιγμή στο τέλος αυτής της δεκαετίας ή τις αρχές της επόμενης.Τόνισε πώς η εξερεύνηση αυτή έχει εμπνεύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στο παρελθόν, αναφερόμενος στις αποστολές Apollo και κάνοντας έναν παραλληλισμό με τα τρέχοντα προγράμματα, όπως το Artemis, που στοχεύουν να επιστρέψουν Αμερικανοί αστροναύτες στη Σελήνη.Ο Ντάφι είπε ότι υπάρχουν και άλλες κρατικές υπηρεσίες και οργανισμοί που έχουν τη δυνατότητα να αναλάβουν την ηγεσία στην επιστήμη του κλίματος ενώ η NASA είναι η μόνη υπηρεσία ικανή να υποστηρίξει την επανδρωμένη διαστημική πτήση. «Αυτό δεν σημαίνει ότι το Κογκρέσο δεν μας έχει πει να κάνουμε και μερικά άλλα πράγματα», είπε, επιβεβαιώνοντας ότι η NASA θα εξακολουθήσει να τηρεί τις επικείμενες οδηγίες του προϋπολογισμού, προσθέτοντας: «Θα τα κάνουμε αυτά, αλλά είμαστε η μόνη υπηρεσία που θα εξερευνήσει το Διάστημα». https://www.naftemporiki.gr/techscience/1996013/nasa-telos-i-enascholisi-me-to-klima-tis-gis-stochos-i-selini-kai-o-aris/

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4636-4637: Πάνω σε έναν τοίχο. Ημερομηνία σχεδιασμού της Γης: Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2025 Τι κάνει ένα καλό ρόβερ όταν είναι με την πλάτη του στον τοίχο; Μάχη για την επιστήμη! Το Curiosity όντως έδωσε την καλή μάχη στο "Río Frío", το τείχος μιας από τις πολλές κορυφογραμμές που τέμνουν το τετράγωνο έδαφος που εξερευνούμε συστηματικά. Οι παρατηρήσεις κατά μήκος του τείχους σήμερα παρέχουν πληροφορίες για την εσωτερική δομή και τη χημεία των κορυφογραμμών, ελπίζουμε να μας δώσουν ενδείξεις για το γιατί στέκονται περήφανες σε σχέση με το περιβάλλον έδαφος. Η δομική ιστορία θα ειπωθεί από τα μεγάλα ψηφιδωτά Mastcam που σχεδιάσαμε, καλύπτοντας την κορυφογραμμή από τη βάση μέχρι την κορυφή, και από ένα ψηφιδωτό MAHLI που καλύπτει έναν ορίζοντα του τείχους γεμάτο με ανθεκτικούς οζίδια και λείες, αιωρούμενες επιφάνειες που τέμνουν προς όλες τις κατευθύνσεις που είναι πιθανώς φλέβες. Ο ψηφιδωτός στόχος, "Jardín de las Delicias", σίγουρα θα αποφέρει μια πληθώρα αρειανών απολαύσεων. Η χημική ιστορία θα ειπωθεί με ανάλυση APXS του γεμάτου με οζίδια στόχου «Minimini» και ανάλυση SuperCam μιας φλέβας στο «El Tapado». Σε αντίθεση με την ίδια την κορυφογραμμή, σχεδιάσαμε ένα μωσαϊκό Mastcam μέρους της κοιλότητας στη βάση της κορυφογραμμής στον στόχο «Playa Zapatilla».Πέρα από την κορυφογραμμή, σχεδιάσαμε απεικόνιση Mastcam και ChemCam των λόφων «Paniri» και «Mishe Mokwa», αντίστοιχα, και παρατηρήσεις του ουρανού με Navcam και Mastcam. Τα DAN, RAD και REMS εκτελούν περιοδικά το σχέδιο παρακολουθώντας το περιβάλλον του Άρη. Η οδήγησή μας θα μας οδηγήσει σε μια μικρότερη κορυφογραμμή κάθετη στο Río Frío, όπου θα αγωνιστούμε για άλλη μια φορά για να μάθουμε τα μυστικά που έχουν να πουν αυτές οι κορυφογραμμές για το παρελθόν του Άρη. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4636-4637-up-against-a-wall/ Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA απέκτησε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει τον εαυτό του να είναι παρκαρισμένο στον τοίχο ενός ρήγματος που ονομάζεται «Río Frío». Το Curiosity χρησιμοποίησε την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 19 Αυγούστου 2025 — 4634η ηλιακή ώρα, ή την 4.634η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 14:51:33 UTC.

Με αναβαθμισμένη τεχνητή νοημοσύνη η νέα γενιά κινητών τηλεφώνων και έξυπνων ρολογιών της Google Πλήθος νέων προηγμένων υπηρεσιών από τον γίγαντα του Διαδικτύου. Τα νέα μοντέλα της σειράς κινητών τηλεφώνων και έξυπνων ρολογιών Pixel παρουσίασε η Google. Οι συσκευές ενσωματώνουν τις τελευταίες αναβαθμίσεις του Gemini AI, του προγράμματος γενετικής νοημοσύνης του ιντερνετικού κολοσού.Οι νέες συσκευές προσπαθούν να κατανοήσουν ποιες χρήσιμες πληροφορίες μπορεί να χρειαστείτε από τη ζωή σας για να αντιμετωπίσετε ένα πιθανό πρόβλημα, να γίνετε καλύτερος φωτογράφος ή να αποκτήσετε τον προσωπικό σας σύμβουλο υγείας και ύπνου.Η νέα λειτουργία Magic Cue επιτρέπει στο chatbot να ψάχνει στη ψηφιακή σας ζωή και να εμφανίζει σχετικές πληροφορίες στο τηλέφωνό σας ακριβώς τη στιγμή που τις χρειάζεστε. Για παράδειγμα, όταν καλείτε μια αεροπορική εταιρεία, θα εμφανίζεται αυτόματα η κράτησή σας από το Gmail στην εφαρμογή τηλεφώνου ή όταν ένας φίλος σάς στείλει μήνυμα για να βρεθείτε την Κυριακή το πρωί το Gemini θα προτείνει ένα κατάλληλο για την περίσταση κατάστημα εστίασης (αν π.χ. θέλετε να φάτε πρωινό) και θα εμφανίσει το ημερολόγιό σας μαζί με τα μηνύματα.Η λειτουργία αποτελεί μέρος μιας σειράς αναβαθμίσεων τεχνητής νοημοσύνης για τα νέα Pixel 10, 10 Pro και 10 Pro Fold. Όλα διαθέτουν το νέο chip Tensor G5, το οποίο εκτελεί το Magic Cue και άλλα εργαλεία AI τοπικά στη συσκευή. Ο Λίο Γκέμπι, κύριος αναλυτής στην εταιρεία ερευνών CCS Insight, δήλωσε ότι η Google «κατά κάποιον τρόπο τοποθετεί την on-device τεχνητή νοημοσύνη πιο αποτελεσματικά από οποιονδήποτε ανταγωνιστή της» και ότι η λειτουργία Magic Cue είναι «ένα πρώιμο βήμα προς τις πολυδιαφημισμένες εμπειρίες agentic AI, οι οποίες έχουν υποσχεθεί στα smartphones εδώ και καιρό.Η Google μπορεί να επωφεληθεί από το γεγονός ότι οι περισσότεροι χρήστες Android έχουν ήδη γεμάτες εφαρμογές όπως το Gmail, το Calendar και το Maps με προσωπικές πληροφορίες, και τώρα συγκεντρώνει αυτά τα δεδομένα με έναν πιο χρήσιμο τρόπο από ποτέ».Το Pixel 10 διαθέτει οθόνη OLED 6,3 ιντσών και αναβαθμισμένο σύστημα κάμερας που περιλαμβάνει τηλεφακό 10,8MP με 5x zoom, αυξάνοντας τον αριθμό των πίσω καμερών σε τρεις (έναντι δύο των προηγούμενων μοντέλων). Το Pixel 10 Pro κυκλοφορεί σε δύο μεγέθη, με οθόνη 6,3 ή 6,8 ιντσών, και διαθέτει τρεις κάμερες στο πίσω μέρος, συμπεριλαμβανομένης μιας τηλεφακού 48MP με οπτικό zoom 10x.Το Pixel 10 Pro Fold γίνεται από τα πρώτα αναδιπλούμενα τηλέφωνα που προσφέρουν πλήρη αντοχή σε νερό και σκόνη όπως τα κλασικά τηλέφωνα, καθώς η Google προσπαθεί να μετριάσει τις ανησυχίες για την ανθεκτικότητα της εύκαμπτης οθόνης. Διαθέτει παρόμοιο σύστημα κάμερας με το Pixel 10.Τα τηλέφωνα υποστηρίζουν επίσης διάφορες λειτουργίες φωτογραφίας με AI, όπως το νέο Camera Coach, που χρησιμοποιεί τους AI servers της Google για να αναλύσει τη σκηνή μπροστά από την κάμερα και να προτείνει διαφορετικό κάδρο, γωνίες και φωτισμό για καλύτερη φωτογραφία. Οι τιμές των νέων μοντέλων ξεκινούν από τα 899 ευρώ και καταλήγουν στα 1,899 ευρώ. Τα ρολόγια Η Google παρουσίασε επίσης το Pixel Watch 4, το οποίο φέρνει το Gemini στον καρπό και μπορεί να λειτουργήσει ως προσωπικός AI προπονητής υγείας. Μέσω της νέας εφαρμογής Fitbit, το Gemini μπορεί να δημιουργεί εξατομικευμένα προγράμματα γυμναστικής και ύπνου, να μετρά σε πραγματικό χρόνο την επίδραση της άσκησης και να απαντά σε ερωτήσεις για υγεία και φυσική κατάσταση με τρόπο chatbot.Το Pixel Watch 4 διατίθεται σε δύο μεγέθη και έχει κυρτή οθόνη 10% μεγαλύτερη από των προκατόχων του. Είναι το πρώτο smartwatch που προσφέρει δορυφορικές υπηρεσίες SOS εκτός δικτύου, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ. Είναι επίσης το πρώτο smartwatch της Google σχεδιασμένο για επισκευή (μπαταρία και οθόνη), ακολουθώντας την Apple και τη Samsung. Η τιμή του ξεκινά από τα 499 ευρώ.Παράλληλα, τα Pixel Buds 2a είναι μια φθηνότερη έκδοση των ασύρματων ακουστικών της Google, με κόστος 149 ευρώ. Διαθέτουν το ίδιο chip Tensor A1 με τα κορυφαία Buds Pro 2, προσφέρουν ακύρωση θορύβου και ενσωματωμένο Gemini AI assistant. Η θήκη φόρτισης έχει σχεδιαστεί με αντικαταστάσιμη μπαταρία, αν και τα ίδια τα ακουστικά δεν επισκευάζονται. Στη φωτογραφία τα νέα μοντέλα κινητών τηλεφώνων και έξυπνων ρολογιών της σειράς Pixel. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1995970/me-anavathmismeni-techniti-noimosyni-i-nea-genia-kiniton-tilefonon-kai-exypnon-rologion-tis-google/

Το σύμπαν μέσα σε έναν σωλήνα. Όπως συμβαίνει συχνά με τις επιστημονικές απεικονίσεις, θα ήταν αδύνατο να δείξουμε ολόκληρη την ιστορία του σύμπαντος, σε όλο της το μεγαλείο, σε μια ενιαία, στατική εικόνα. Όταν πρόκειται για την Μεγάλη Έκρηξη, υπάρχουν πολλές παρανοήσεις. Πολλοί άνθρωποι την βλέπουν ως έκρηξη. Άλλοι θεωρούν ότι έχει ένα συγκεκριμένο σημείο προέλευσης στο διάστημα. Πολλοί την συγχέουν με την έννοια της μοναδικότητας ή της γέννησης του ίδιου του χώρου και του χρόνου. Όλες αυτές οι έννοιες είναι εσφαλμένες.Η Μεγάλη Έκρηξη δεν ήταν καθόλου έκρηξη. Μάλλον, η ιδέα έχει τις ρίζες της στην έννοια της διαστολής και στο γεγονός ότι ο ίδιος ο χώρος δεν παραμένει στατικός, αλλά αναγκάζεται είτε να διαστέλλεται είτε να συστέλλεται ανάλογα με την ύλη και την ενέργεια που κατανέμεται σε αυτό. Το σύμπαν διαστέλλεται κι αυτό σημαίνει ότι η απόσταση μεταξύ οποιωνδήποτε δύο αυθαίρετων σημείων στο διάστημα αυξάνεται ή επιμηκύνεται με την πάροδο του χρόνου, ακόμα κι αν τα αντικείμενα μέσα σε αυτόν τον χώρο δεν κινούνται καθόλου σε σχέση με τον χώρο που κατοικούν. Η Μεγάλη Έκρηξη δεν συνέβη σε ένα συγκεκριμένο μέρος, αλλά συνέβη σε μια συγκεκριμένη στιγμή στο παρελθόν μας, πριν από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Η απάντηση στο ερώτημα «Πού έγινε η Μεγάλη Έκρηξη;» , τουλάχιστον όσο μπορούμε να πούμε μέσα από το παρατηρήσιμο σύμπαν μας, είναι πως έγινε ταυτόχρονα παντού. Γι’ αυτό, καθώς κοιτάμε πιο μακριά, αντικείμενα που βρίσκονται σε μεγάλες κοσμικές αποστάσεις, βλέπουμε αυτά τα αντικείμενα όπως ήταν στο παρελθόν: πιο κοντά στο γεγονός της Μεγάλης Έκρηξης.Και η ιδέα της μοναδικότητας είναι ξεπερασμένη. Η Μεγάλη Έκρηξη δεν ξεκίνησε από μια ιδιομορφία, αλλά προέκυψε από μια προηγούμενη κατάσταση όπου στο ενεργειακό περιεχόμενο του σύμπαντος δεν κυριαρχούσαν η ύλη και η ακτινοβολία, αλλά η ενέργεια που υφάνθηκε στον ιστό του ίδιου του διαστήματος. Αυτό αντιστοιχεί σε μια περίοδο κοσμικού πληθωρισμού, η οποία προηγείται, δημιουργείται και (όταν τελειώνει) προκαλεί την Μεγάλη Έκρηξη.Είναι επίσης πολύ λογικό να σκεφτόμαστε το παρατηρήσιμο σύμπαν ως μια σφαίρα που διαστέλλεται με την πάροδο του χρόνου, ειδικά στο πλαίσιο της Μεγάλης Έκρηξης. Αυτό συμβαίνει επειδή η μεγαλύτερη ταχύτητα που μπορεί να ταξιδέψει οποιοδήποτε σήμα μέσω του ιστού του διαστήματος είναι η ταχύτητα του φωτός και αυτή η ταχύτητα, 299.792.458 m/s, είναι απολύτως καθολική: ισχύει εξίσου καλά για όλους τους παρατηρητές ανά πάσα στιγμή. Όταν έχει παρέλθει μόνο ένας ελάχιστος χρόνος από την έναρξη της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, η ποσότητα του σύμπαντος που μπορεί να «δει» ένας υποθετικός παρατηρητής περιορίζεται από την απόσταση που θα μπορούσε να έχει διαδοθεί ένα φωτεινό σήμα από εκείνη τη στιγμή: από την έναρξη της Μεγάλης Έκρηξης. Καθώς περνάει περισσότερος χρόνος, μπορεί πλέον να φτάσει το φως από μεγαλύτερες αποστάσεις, αυξάνοντας το μέγεθος αυτού που οι αστροφυσικοί αποκαλούν «κοσμικό μας ορίζοντα».Μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα, ο κοσμικός μας ορίζοντας είναι τεράστιος: μετά από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια, μπορούμε τώρα να παρατηρήσουμε σήματα έως και 46,5 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό που προκαλεί απορία σε πολλούς ανθρώπους είναι ότι μπορούμε να δούμε πολύ πιο μακριά απ’ ότι η ηλικία του σύμπαντος πολλαπλασιασμένη με την ταχύτητα του φωτός! Αυτό, συμβαίνει διότι καθώς το φως ταξιδεύει προς εμάς το ίδιο το σύμπαν διαστέλλεται. Έτσι σύμφωνα με απλούς υπολογισμούς βρίσκουμε ότι μπορούμε «να δούμε» , όχι μόνο σε σε απόσταση 13,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός, αλλά μέχρι 46,5 δισεκατομμύρια έτη προς όλες τις κατευθύνσεις.Συνήθως η εξέλιξη του σύμπαντος από την Μεγάλη Έκρηξη και μετά παριστάνεται με ένα σωλήνα. Η απεικόνιση ξεκινά από ένα σημείο «ανάφλεξης», όταν το σύμπαν ήταν πάρα πολύ μικρό, πολύ θερμό και πυκνό. Ο οριζόντιος άξονας x καθώς κοιτάμε προς τα δεξιά δείχνει τον χρόνο που περνάει, ενώ ο κατακόρυφος άξονας ψ παριστάνει την διαστολή του χώρου, δηλαδή, το μέγεθος του σύμπαντος με την πάροδο του χρόνου (χοντρικά-όχι στην αληθινή κλίμακα).Επισημαίνεται ξανά, ότι το σύμπαν προφανώς και δεν διαστέλλεται μέσα σε έναν σωλήνα. Πρόκειται για μια συνοπτική αναπαράσταση της ιστορίας του σύμπαντος, μια εικόνα που περιέχει τα σημαντικά γεγονότα της εξέλιξής του, από την γέννησή του μέχρι σήμερα.Όμως, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να απεικονίσουμε την κοσμική μας ιστορία. Για παράδειγμα, ένα από τα πιο διάσημα «μη σωληνωειδή» διαγράμματα δημιουργήθηκε από τον Αργεντινό καλλιτέχνη Pablo Carlos Budass. Πρόκειται για την λογαριθμική αναπαράσταση της ιστορίας του σύμπαντος που παριστάνει το παρατηρήσιμο σύμπαν ως σφαίρα: ο Ήλιος, η Γη και οι υπόλοιποι πλανήτες βρίσκονται στο μέσον της εικόνας. Ακολουθούν ο Γαλαξίας μας, οι κοντινοί μας γαλαξίες, όπως η Ανδρομέδα, πιο απομακρυσμένοι γαλαξίες, ο υπόλοιπος κοσμικός ιστός, και στο όριο η κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου και ο αδιαφανής τοίχος του πλάσματος υδρογόνου που τη δημιούργησε, όταν το σύμπαν μας είχε ηλικία μόνο 400.000 χρόνια. Προφανώς δεν πρέπει να ερμηνεύουμε «κατά γράμμα» τέτοιου είδους αναπαραστάσεις, είτε έχουν σωληνοειδή μορφή είτε λογαριθμική. Χρειάζεται προσοχή γιατί μπορεί να προκαλέσουν παρανοήσεις, δεδομένου ότι σ’ αυτές επιχειρείται η συντόμευση της πιο μεγάλης και πιο περίπλοκης ιστορίας – της εξέλιξης του σύμπαντος. διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ: https://bigthink.com/starts-with-a-bang/ask-ethan-why-big-bang-tube

Οι ακτίνες Χ και το ραδιόφωνο πάνε «χέρι-χέρι» στη Νέα Εικόνα. Το 2009, το Αστεροσκοπείο ακτίνων Χ Chandra της NASA κυκλοφόρησε μια συναρπαστική εικόνα: ένα πάλσαρ και το νεφέλωμα που το περιβάλλει, το οποίο έχει σχήμα χεριού. Από τότε, οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν το Chandra και άλλα τηλεσκόπια για να συνεχίσουν να παρατηρούν αυτό το αντικείμενο. Τώρα, νέα ραδιοφωνικά δεδομένα από το Australia Telescope Compact Array (ATCA) έχουν συνδυαστεί με τα δεδομένα ακτίνων Χ του Chandra για να παρέχουν μια νέα εικόνα αυτού του εκραγέντος αστέρα και του περιβάλλοντός του, για να βοηθήσουν στην κατανόηση των ιδιαίτερων ιδιοτήτων και του σχήματός του. Στο κέντρο αυτής της νέας εικόνας βρίσκεται το πάλσαρ B1509-58, ένα ταχέως περιστρεφόμενο αστέρι νετρονίων με διάμετρο μόνο περίπου 12 μίλια. Αυτό το μικροσκοπικό αντικείμενο είναι υπεύθυνο για την παραγωγή ενός περίπλοκου νεφελώματος (που ονομάζεται MSH 15-52) που εκτείνεται σε πάνω από 150 έτη φωτός, ή περίπου 900 τρισεκατομμύρια μίλια. Το νεφέλωμα, το οποίο παράγεται από ενεργητικά σωματίδια, μοιάζει με ανθρώπινο χέρι με μια παλάμη και τεντωμένα δάχτυλα που δείχνουν προς τα πάνω δεξιά στις ακτίνες Χ. Η κατάρρευση ενός τεράστιου άστρου δημιούργησε το πάλσαρ όταν μεγάλο μέρος του άστρου συνετρίβη προς τα μέσα μόλις κάηκε το βιώσιμο πυρηνικό του καύσιμο. Μια επακόλουθη έκρηξη έστειλε τα εξωτερικά στρώματα του άστρου προς τα έξω στο διάστημα ως σουπερνόβα.Το πάλσαρ περιστρέφεται σχεδόν επτά φορές κάθε δευτερόλεπτο και έχει ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, περίπου 15 τρισεκατομμύρια φορές ισχυρότερο από αυτό της Γης. Η ταχεία περιστροφή και το ισχυρό μαγνητικό πεδίο καθιστούν το B1509-58 μία από τις πιο ισχυρές ηλεκτρομαγνητικές γεννήτριες στον Γαλαξία, επιτρέποντάς του να οδηγήσει έναν ενεργητικό άνεμο ηλεκτρονίων και άλλων σωματιδίων μακριά από το πάλσαρ, δημιουργώντας το νεφέλωμα.Σε αυτή τη νέα σύνθετη εικόνα, τα ραδιοφωνικά δεδομένα ATCA (που απεικονίζονται με κόκκινο) έχουν συνδυαστεί με ακτίνες Χ από το Chandra (εμφανίζονται με μπλε, πορτοκαλί και κίτρινο), μαζί με μια οπτική εικόνα αερίου υδρογόνου (χρυσό). Οι περιοχές επικάλυψης μεταξύ των ραδιοφωνικών δεδομένων και των δεδομένων ακτίνων Χ στο MSH 15-52 εμφανίζονται ως μοβ. Η οπτική εικόνα δείχνει αστέρια στο οπτικό πεδίο μαζί με τμήματα των συντριμμιών του σουπερνόβα, το υπόλειμμα σουπερνόβα RCW 89. Μια επισημασμένη έκδοση του σχήματος δείχνει τα κύρια χαρακτηριστικά της εικόνας. Τα ραδιοφωνικά δεδομένα από την ATCA αποκαλύπτουν τώρα σύνθετα νήματα που ευθυγραμμίζονται με τις κατευθύνσεις του μαγνητικού πεδίου του νεφελώματος, όπως φαίνεται από τις κοντές, ευθείες, λευκές γραμμές σε μια συμπληρωματική εικόνα. Αυτά τα νήματα θα μπορούσαν να προκύψουν από τη σύγκρουση του σωματιδιακού ανέμου του πάλσαρ με τα συντρίμμια του σουπερνόβα. Συγκρίνοντας τα ραδιοφωνικά δεδομένα και τα δεδομένα ακτίνων Χ, οι ερευνητές εντόπισαν βασικές διαφορές μεταξύ των πηγών των δύο τύπων φωτός. Συγκεκριμένα, ορισμένα εξέχοντα χαρακτηριστικά ακτίνων Χ, συμπεριλαμβανομένου του πίδακα προς το κάτω μέρος της εικόνας και των εσωτερικών τμημάτων των τριών "δακτύλων" προς την κορυφή, δεν ανιχνεύονται στα ραδιοκύματα. Αυτό υποδηλώνει ότι σωματίδια υψηλής ενέργειας διαρρέουν από ένα κύμα κλονισμού - παρόμοιο με την ηχητική έκρηξη ενός υπερηχητικού αεροπλάνου - κοντά στο πάλσαρ και κινούνται κατά μήκος των γραμμών του μαγνητικού πεδίου για να δημιουργήσουν τα δάχτυλα. Τα ραδιοφωνικά δεδομένα δείχνουν επίσης ότι η δομή του RCW 89 διαφέρει από τα τυπικά νεαρά υπολείμματα υπερκαινοφανούς. Μεγάλο μέρος της ραδιοεκπομπής είναι ανομοιογενές και ταιριάζει πολύ με συστάδες ακτίνων Χ και οπτικής εκπομπής. Επίσης, εκτείνεται πολύ πέρα από την εκπομπή ακτίνων Χ. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά υποστηρίζουν την ιδέα ότι το RCW 89 συγκρούεται με ένα πυκνό νέφος κοντινού αερίου υδρογόνου.Ωστόσο, οι ερευνητές δεν κατανοούν πλήρως όλα όσα τους δείχνουν τα δεδομένα. Μια περιοχή που προκαλεί σύγχυση είναι το αιχμηρό όριο της εκπομπής ακτίνων Χ στην επάνω δεξιά γωνία της εικόνας που φαίνεται να είναι το κύμα έκρηξης από τον υπερκαινοφανή - δείτε το χαρακτηριστικό με την ετικέτα. Τα κρουστικά κύματα υπερκαινοφανούς είναι συνήθως φωτεινά στα ραδιοκύματα για νεαρά υπολείμματα υπερκαινοφανών όπως το RCW 89, επομένως είναι εκπληκτικό για τους ερευνητές ότι δεν υπάρχει ραδιοσήμα στο όριο των ακτίνων Χ.Τα MSH 15–52 και RCW 89 παρουσιάζουν πολλά μοναδικά χαρακτηριστικά που δεν βρίσκονται σε άλλες νεαρές πηγές. Υπάρχουν, ωστόσο, ακόμη πολλά ανοιχτά ερωτήματα σχετικά με τον σχηματισμό και την εξέλιξη αυτών των δομών. Απαιτείται περαιτέρω εργασία για την καλύτερη κατανόηση της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης μεταξύ του ανέμου πάλσαρ και των συντριμμιών του σουπερνόβα.Μια εργασία που περιγράφει αυτό το έργο, με επικεφαλής τον Shumeng Zhang του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, με τους συν-συγγραφείς Stephen C.Y. Ng του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ και Niccolo’ Bucciantini του Ιταλικού Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής, έχει δημοσιευτεί στο The Astrophysical Journal και είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-4357/adf333.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. https://www.nasa.gov/image-article/x-ray-and-radio-go-hand-in-hand-in-new-image/ Ακτινογραφία: NASA/CXC/Παν. του Χονγκ Κονγκ/Σ. Zhang et al.; Ραδιόφωνο: ATNF/CSIRO/ATCA; H-alpha: UK STFC/Royal Observatory Edinburgh; Έκδοση της εικόνας με ετικέτα Ακτινογραφία: NASA/CXC/Παν. του Χονγκ Κονγκ/Σ. Zhang et al.; Ραδιόφωνο: ATNF/CSIRO/ATCA; H-alpha: UK STFC/Royal Observatory Edinburgh; Επεξεργασία εικόνας: Σύνθετα νήματα ευθυγραμμισμένα με τις κατευθύνσεις του μαγνητικού πεδίου του νεφελώματος Ακτινογραφία: NASA/CXC/Παν. του Χονγκ Κονγκ/Σ. Zhang et al.; Ραδιόφωνο: ATNF/CSIRO/ATCA; H-alpha: UK STFC/Royal Observatory Edinburgh; Επεξεργασία εικόνας:

Το Viking 1 ξεκινά το ταξίδι του στον Άρη. Ένας πύραυλος Τιτάνας-Κένταυρος που μεταφέρει το διαστημόπλοιο Viking 1 εκτοξεύεται από το Συγκρότημα 41 στον Σταθμό Πολεμικής Αεροπορίας του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στις 20 Αυγούστου 1975. Το Viking 1 προσγειώθηκε στον κόκκινο πλανήτη στις 20 Ιουλίου 1976, καθιστώντας την πρώτη πραγματικά επιτυχημένη προσγείωση στον Άρη. Το Viking 1 ήταν το πρώτο από ένα ζευγάρι σύνθετων διαστημικών ανιχνευτών που σχεδιάστηκαν για να φτάσουν στον Άρη και να συλλέξουν στοιχεία σχετικά με την πιθανότητα ζωής στον Άρη. Η εξερεύνηση του Άρη από τη NASA συνεχίζεται, με ρόβερ να εξερευνούν την επιφάνεια του πλανήτη και διαστημόπλοια να μελετούν από τροχιά. Οι αποστολές Artemis του οργανισμού θα θέσουν επίσης τις βάσεις για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Μάθετε περισσότερα για το Viking 1 και δείτε την πρώτη φωτογραφία που τράβηξε κατά την προσγείωση. https://www.nasa.gov/image-article/viking-1-begins-journey-to-mars/

Νέος δορυφόρος NASA-ESA για τη μέτρηση της στάθμης της θάλασσας φτάνει στο σημείο εκτόξευσης στην Καλιφόρνια. Ο δορυφόρος Sentinel-6B θα ξεκινήσει σύντομα την τελική προετοιμασία για την εκτόξευση αργότερα φέτος. Μετά από ένα διατλαντικό ταξίδι με φορτηγό πλοίο και μια διαδρομή με φορτηγό από το Τέξας στην Καλιφόρνια, ο διεθνής δορυφόρος στάθμης της θάλασσας Sentinel-6B έφτασε σε εγκαταστάσεις της NASA στη Βάση Διαστημικής Δύναμης Vandenberg στην Καλιφόρνια στις 18 Αυγούστου. Ομάδες από τους κύριους εταίρους της αποστολής, τη NASA και την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), καθώς και τον κύριο ανάδοχο της ESA, την Airbus, θα ξεκινήσουν τις τελικές προετοιμασίες για την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους αυτό το φθινόπωρο. Οι μετρήσεις του ύψους της επιφάνειας της θάλασσας του Sentinel-6B θα παρέχουν κρίσιμες πληροφορίες που θα βοηθήσουν στη βελτίωση του παράκτιου σχεδιασμού και θα επιτρέψουν στις τοπικές και πολιτειακές κυβερνήσεις να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με την προστασία των παράκτιων υποδομών, των ακινήτων και των ενεργειακών εγκαταστάσεων. Αυτές οι μετρήσεις θα βοηθήσουν επίσης στη βελτίωση των μετεωρολογικών προβλέψεων που είναι κρίσιμες για την εμπορική και ψυχαγωγική πλοήγηση. Επιπλέον, τα δεδομένα από τον Sentinel-6B θα βοηθήσουν τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να προστατεύσουν καλύτερα τις παράκτιες στρατιωτικές εγκαταστάσεις και να παρέχουν κρίσιμες πληροφορίες σχετικά με τις καιρικές και ωκεάνιες συνθήκες στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Η NASA στοχεύει στην εκτόξευση όχι νωρίτερα από τον Νοέμβριο με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 4 Ανατολικά στη Βάση Διαστημικών Δυνάμεων Vandenberg.Ο δορυφόρος είναι ο δεύτερος από τους δύο διαστημόπλοια που αποτελούν την αποστολή Sentinel-6/Jason-CS (Συνέχεια Υπηρεσίας), μια συνεργασία μεταξύ της NASA, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ESA, του EUMETSAT (Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Εκμετάλλευση Μετεωρολογικών Δορυφόρων) και της NOAA (Εθνικής Διοίκησης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας). Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρείχε χρηματοδοτική υποστήριξη και ο γαλλικός διαστημικός οργανισμός CNES (Εθνικό Κέντρο Σπουδών Χωρικών) συνέβαλε στην τεχνική υποστήριξη. Ο Sentinel-6B θα αναλάβει τον δίδυμο δορυφόρο του, Sentinel-6 Michael Freilich, ο οποίος εκτοξεύτηκε από το Vandenberg τον Νοέμβριο του 2020. Και οι δύο δορυφόροι αποτελούν μέρος μιας μακράς σειράς αμερικανο-ευρωπαϊκών αποστολών που παρακολουθούν την παγκόσμια στάθμη της θάλασσας από το 1992. Ο Sentinel-6B υποβλήθηκε σε τελική ενσωμάτωση μετά την εκτόξευση του Sentinel-6 Michael Freilich και στη συνέχεια αποθηκεύτηκε για να περιμένει την εκτόξευσή του το 2025. Τα πληρώματα έβγαλαν τον δορυφόρο Sentinel-6B από την αποθήκευση στα τέλη του 2024 και τον υπέβαλαν σε δοκιμές και ελέγχους σε μια εγκατάσταση στη Γερμανία για να βεβαιωθούν ότι λειτουργούσε σωστά. Στη συνέχεια, οι ομάδες έβαλαν τον Sentinel-6B σε ένα ελεγχόμενο από το κλίμα κοντέινερ για το ταξίδι του προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο ξεκίνησε στις 22 Ιουλίου.Το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται για τον οργανισμό η Caltech στη Νότια Καλιφόρνια, συνεισφέρει τρία επιστημονικά όργανα για κάθε δορυφόρο Sentinel-6: το Προηγμένο Ραδιόμετρο Μικροκυμάτων, το Παγκόσμιο Δορυφορικό Σύστημα Πλοήγησης - Ραδιοαπόκρυψη και τη Συστοιχία Ανακλαστήρων Λέιζερ. Ο οργανισμός παρέχει επίσης υπηρεσίες εκτόξευσης, επίγεια συστήματα που υποστηρίζουν τη λειτουργία των επιστημονικών οργάνων της NASA, τους επεξεργαστές επιστημονικών δεδομένων για δύο από αυτά τα όργανα και υποστήριξη για τη διεθνή κοινότητα τοπογραφίας της επιφάνειας των ωκεανών.Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA, με έδρα το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για την αποστολή. https://science.nasa.gov/blogs/sentinel-6/2025/08/20/new-nasa-esa-sea-level-satellite-arrives-at-california-launch-site/ Μέσα σε ένα κλιματικά ελεγχόμενο κοντέινερ, ο δορυφόρος Sentinel-6B έφτασε σε μια καρότσα φορτηγού στη Βάση Διαστημικής Δύναμης Vandenberg στην Καλιφόρνια στις 18 Αυγούστου. Οι ομάδες θα αποσυσκευάσουν τον δορυφόρο σε μερικές εβδομάδες για να ξεκινήσουν τις τελικές προετοιμασίες για την εκτόξευση τον Νοέμβριο. Ο δορυφόρος Sentinel-6B — συσκευασμένος στο λευκό, κλιματικά ελεγχόμενο κοντέινερ — βρίσκεται στο κατάστρωμα του Industrial Dolphin σε ένα λιμάνι στη Γερμανία. Αυτό το φορτηγό πλοίο ξεκίνησε το ταξίδι του μεταφέροντας το διαστημόπλοιο από την Ευρώπη στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη Ιουλίου 2025. Εργαζόμενοι μέσα σε ένα καθαρό δωμάτιο στη Γερμανία κατέβασαν ένα εμπορευματοκιβώτιο πάνω από τον δορυφόρο Senti-nel-6B, προετοιμάζοντας το ταξίδι του διαστημικού σκάφους από την Ευρώπη προς τον χώρο εκτόξευσής του στη Βάση Διαστημικής Δύναμης Vandenberg στην Καλιφόρνια.

NASA: Η Δήμητρα μπορεί να είχε μακροχρόνια ενέργεια για να τροφοδοτήσει την κατοικησιμότητα. Ο νάνος πλανήτης είναι κρύος τώρα, αλλά νέα έρευνα σκιαγραφεί την εικόνα της Δήμητρας που φιλοξενεί μια βαθιά, μακρόβια πηγή ενέργειας που μπορεί να έχει διατηρήσει κατοικήσιμες συνθήκες στο παρελθόν. Νέα έρευνα της NASA διαπίστωσε ότι η Δήμητρα μπορεί να είχε μια διαρκή πηγή χημικής ενέργειας: τους σωστούς τύπους μορίων που απαιτούνται για να τροφοδοτήσουν ορισμένους μικροβιακούς μεταβολισμούς. Αν και δεν υπάρχουν στοιχεία ότι υπήρχαν ποτέ μικροοργανισμοί στην Δήμητρα, το εύρημα υποστηρίζει τις θεωρίες ότι αυτός ο ενδιαφέρων νάνος πλανήτης, που είναι το μεγαλύτερο σώμα στην κύρια ζώνη αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία, μπορεί κάποτε να είχε συνθήκες κατάλληλες για να υποστηρίξει μονοκύτταρες μορφές ζωής. Επιστημονικά δεδομένα από την αποστολή Dawn της NASA, η οποία ολοκληρώθηκε το 2018, έδειξαν προηγουμένως ότι οι φωτεινές, ανακλαστικές περιοχές στην επιφάνεια της Δήμητρας αποτελούνται κυρίως από άλατα που έχουν απομείνει από υγρό που διηθήθηκε από το υπέδαφος. Αργότερα, ανάλυση το 2020 διαπίστωσε ότι η πηγή αυτού του υγρού ήταν μια τεράστια δεξαμενή άλμης, ή αλμυρού νερού, κάτω από την επιφάνεια. Σε άλλες έρευνες, η αποστολή Dawn αποκάλυψε επίσης στοιχεία ότι η Δήμητρα έχει οργανικό υλικό με τη μορφή μορίων άνθρακα - απαραίτητο, αν και όχι επαρκές από μόνο του, για να υποστηρίξει μικροβιακά κύτταρα.Η παρουσία νερού και μορίων άνθρακα είναι δύο κρίσιμα κομμάτια του παζλ κατοικησιμότητας στη Δήμητρα. Τα νέα ευρήματα προσφέρουν το τρίτο: μια μακροχρόνια πηγή χημικής ενέργειας στο αρχαίο παρελθόν της Δήμητρας που θα μπορούσε να έχει καταστήσει δυνατή την επιβίωση των μικροοργανισμών. Αυτό το αποτέλεσμα δεν σημαίνει ότι η Δήμητρα είχε ζωή, αλλά μάλλον ότι πιθανότατα υπήρχε «τροφή» διαθέσιμη σε περίπτωση που είχε ποτέ εμφανιστεί ζωή στη Δήμητρα. Στη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Science Advances στις 20 Αυγούστου, οι συγγραφείς δημιούργησαν θερμικά και χημικά μοντέλα που μιμούνται τη θερμοκρασία και τη σύνθεση του εσωτερικού της Δήμητρας με την πάροδο του χρόνου. Διαπίστωσαν ότι πριν από περίπου 2,5 δισεκατομμύρια χρόνια, ο υποεπιφανειακός ωκεανός της Δήμητρας μπορεί να είχε μια σταθερή παροχή ζεστού νερού που περιείχε διαλυμένα αέρια που ταξίδευαν προς τα πάνω από μεταμορφωμένα πετρώματα στον βραχώδη πυρήνα. Η θερμότητα προερχόταν από τη διάσπαση ραδιενεργών στοιχείων στο βραχώδες εσωτερικό του νάνου πλανήτη που συνέβη όταν η Δήμητρα ήταν νεαρή - μια εσωτερική διαδικασία που πιστεύεται ότι είναι κοινή στο ηλιακό μας σύστημα. «Στη Γη, όταν ζεστό νερό από τα βαθιά υπόγεια αναμειγνύεται με τον ωκεανό, το αποτέλεσμα είναι συχνά ένας μπουφές για μικρόβια - μια γιορτή χημικής ενέργειας. Επομένως, θα μπορούσε να έχει μεγάλες επιπτώσεις αν μπορούσαμε να προσδιορίσουμε εάν ο ωκεανός της Δήμητρας είχε εισροή υδροθερμικού ρευστού στο παρελθόν», δήλωσε ο Sam Courville, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. Με έδρα τώρα το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα στο Τέμπε, ηγήθηκε της έρευνας ενώ εργαζόταν ως ασκούμενος στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειριζόταν επίσης την αποστολή Dawn. Ανακαλύπτοντας το Ψύχος Η Δήμητρα που γνωρίζουμε σήμερα είναι απίθανο να είναι κατοικήσιμη. Είναι πιο δροσερή, με περισσότερο πάγο και λιγότερο νερό από ό,τι στο παρελθόν. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει επαρκής θερμότητα από τη ραδιενεργό αποσύνθεση μέσα στην Δήμητρα για να αποτρέψει το πάγωμα του νερού, και το υγρό που απομένει έχει γίνει μια συμπυκνωμένη άλμη. Η περίοδος κατά την οποία η Δήμητρα πιθανότατα θα ήταν κατοικήσιμη ήταν μεταξύ μισού δισεκατομμυρίου και 2 δισεκατομμυρίων ετών μετά τον σχηματισμό της (ή περίπου 2,5 δισεκατομμύρια έως 4 δισεκατομμύρια χρόνια πριν), όταν ο βραχώδης πυρήνας της έφτασε στην κορύφωση της θερμοκρασίας του. Τότε ήταν που θερμά ρευστά θα είχαν εισαχθεί στο υπόγειο νερό της Δήμητρας. Ο νάνος πλανήτης επίσης δεν έχει το πλεονέκτημα της σημερινής εσωτερικής θέρμανσης που παράγεται από την ώθηση και την έλξη της τροχιάς ενός μεγάλου πλανήτη, όπως έχουν ο δορυφόρος του Κρόνου, Εγκέλαδος, και ο δορυφόρος του Δία, Ευρώπη. Έτσι, το μεγαλύτερο δυναμικό της Δήμητρας για ενέργεια που τροφοδοτεί την κατοικησιμότητα υπήρχε στο παρελθόν.Αυτό το αποτέλεσμα έχει επιπτώσεις και για αντικείμενα πλούσια σε νερό σε όλο το εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Πολλά από τα άλλα παγωμένα φεγγάρια και νάνους πλανήτες που έχουν παρόμοιο μέγεθος με τη Δήμητρα (περίπου 585 μίλια ή 940 χιλιόμετρα σε διάμετρο) και δεν έχουν σημαντική εσωτερική θέρμανση από την βαρυτική έλξη των πλανητών θα μπορούσαν επίσης να είχαν μια περίοδο κατοικησιμότητας στο παρελθόν τους. Περισσότερα για την Dawn Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα, το JPL, διαχειρίστηκε την αποστολή της Dawn για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το Dawn ήταν ένα έργο του Προγράμματος Ανακαλύψεων της διεύθυνσης, το οποίο διαχειρίζεται το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Το JPL ήταν υπεύθυνο για τη συνολική επιστήμη της αποστολής Dawn. Η Northrop Grumman στο Ντάλες της Βιρτζίνια, σχεδίασε και κατασκεύασε το διαστημόπλοιο. Το Γερμανικό Αεροδιαστημικό Κέντρο, το Ινστιτούτο Max Planck για την Έρευνα του Ηλιακού Συστήματος, η Ιταλική Διαστημική Υπηρεσία και το Ιταλικό Εθνικό Αστροφυσικό Ινστιτούτο ήταν διεθνείς συνεργάτες στην ομάδα της αποστολής. Για μια πλήρη λίστα των συμμετεχόντων στην αποστολή, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://solarsystem.nasa.gov/missions/dawn/overview/ Ο νάνος πλανήτης Δήμητρα εμφανίζεται σε αυτές τις απεικονίσεις με βελτιωμένα χρώματα που χρησιμοποιούν εικόνες από την αποστολή Dawn της NASA. Νέα θερμικά και χημικά μοντέλα που βασίζονται στα δεδομένα της αποστολής δείχνουν ότι η Δήμητρα μπορεί να είχε συνθήκες κατάλληλες για ζωή πριν από πολύ καιρό. Αυτή η απεικόνιση απεικονίζει το εσωτερικό του νάνου πλανήτη Δήμητρα, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς νερού και αερίων από τον βραχώδη πυρήνα σε μια δεξαμενή αλμυρού νερού. Το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο είναι μεταξύ των μορίων που μεταφέρουν χημική ενέργεια κάτω από την επιφάνεια της Δήμητρας.

Το «καυτό» νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της NASA και της IBM ξεκλειδώνει τα μυστικά του Ήλιου. Σημείωση συντάκτη: Αυτό το άρθρο ενημερώθηκε στις 20 Αυγούστου 2025, για να διορθωθεί ο αριθμός των ετών δεδομένων εκπαίδευσης που χρησιμοποιήθηκαν και η ακρίβεια του μοντέλου. Το αρχικό άρθρο ανέφερε ότι το μοντέλο εκπαιδεύτηκε σε δεδομένα 14 ετών του Ηλιακού Δυναμικού Παρατηρητηρίου και ξεπέρασε τα υπάρχοντα benchmarks κατά 15%. Το μοντέλο στην πραγματικότητα εκπαιδεύτηκε σε δεδομένα 9 ετών και ξεπέρασε τα υπάρχοντα benchmarks κατά 16%.Η NASA ανεβάζει τον πήχη στην ηλιακή επιστήμη με την κυκλοφορία του Surya Heliophysics Foundational Model, ενός μοντέλου τεχνητής νοημοσύνης (AI) που εκπαιδεύτηκε σε παρατηρήσεις 9 ετών από το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA.Αναπτύχθηκε από τη NASA σε συνεργασία με την IBM και άλλους, το Surya χρησιμοποιεί τις εξελίξεις στην Τεχνητή Νοημοσύνη για να αναλύσει τεράστιες ποσότητες ηλιακών δεδομένων, βοηθώντας τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τις ηλιακές εκρήξεις και να προβλέψουν τον διαστημικό καιρό που απειλεί τους δορυφόρους, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και τα συστήματα επικοινωνιών. Το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παροχή έγκαιρων προειδοποιήσεων στους χειριστές δορυφόρων και βοηθά τους επιστήμονες να προβλέψουν πώς η υπεριώδης ακτινοβολία του Ήλιου επηρεάζει την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης.Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι το Surya σημειώνει πρόοδο στην πρόβλεψη ηλιακών εκλάμψεων, μια μακροχρόνια πρόκληση στην ηλιοφυσική. Το Surya, με την ικανότητά του να δημιουργεί οπτικές προβλέψεις ηλιακών εκλάμψεων δύο ώρες μετά το τέλος του χρόνου, σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προς τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης για την επιχειρησιακή πρόβλεψη του διαστημικού καιρού. Αυτά τα αρχικά αποτελέσματα ξεπερνούν τα υπάρχοντα σημεία αναφοράς κατά 16%. Παρέχοντας ανοιχτή πρόσβαση στο μοντέλο στο HuggingFace και στον κώδικα στο GitHub, η NASA ενθαρρύνει την επιστημονική κοινότητα και την κοινότητα εφαρμογών να δοκιμάσουν και να εξερευνήσουν αυτό το μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης για καινοτόμες λύσεις που αξιοποιούν τη μοναδική αξία των συνεχών, σταθερών, μακράς διάρκειας συνόλων δεδομένων από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής.Η επιτυχία του μοντέλου βασίζεται άμεσα στη μακροπρόθεσμη βάση δεδομένων του Παρατηρητηρίου Ηλιακής Δυναμικής. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA, που ξεκίνησε το 2010, παρέχει ένα αδιάσπαστο, υψηλής ανάλυσης αρχείο του Ήλιου για σχεδόν 15 χρόνια, καταγράφοντας εικόνες κάθε 12 δευτερόλεπτα σε πολλαπλά μήκη κύματος, καθώς και ακριβείς μετρήσεις μαγνητικού πεδίου. Αυτό το σταθερό, καλά βαθμονομημένο σύνολο δεδομένων, που καλύπτει ολόκληρο τον ηλιακό κύκλο, είναι μοναδικά κατάλληλο για την εκπαίδευση μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης όπως το Surya, επιτρέποντάς τους να ανιχνεύουν ανεπαίσθητα μοτίβα στην ηλιακή συμπεριφορά που θα παρέλειπαν τα μικρότερα σύνολα δεδομένων.Η δύναμη του Surya έγκειται στην αρχιτεκτονική του βασικού μοντέλου του, η οποία μαθαίνει απευθείας από τα ακατέργαστα ηλιακά δεδομένα. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά συστήματα Τεχνητής Νοημοσύνης που απαιτούν εκτεταμένη επισήμανση, το Surya μπορεί να προσαρμοστεί γρήγορα σε νέες εργασίες και εφαρμογές. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν την παρακολούθηση ενεργών περιοχών, την πρόβλεψη της δραστηριότητας των εκλάμψεων, την πρόβλεψη της ταχύτητας του ηλιακού ανέμου και την ενσωμάτωση δεδομένων από άλλα αστεροσκοπεία, συμπεριλαμβανομένης της κοινής αποστολής Ηλιακού και Ηλιοσφαιρικού Παρατηρητηρίου NASA-ESA και του Parker Solar Probe της NASA. «Προωθούμε την επιστήμη που βασίζεται σε δεδομένα ενσωματώνοντας την βαθιά επιστημονική εμπειρογνωμοσύνη της NASA σε μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αιχμής», δήλωσε ο Kevin Murphy, επικεφαλής επιστημονικών δεδομένων στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Αναπτύσσοντας ένα βασικό μοντέλο που έχει εκπαιδευτεί στα δεδομένα ηλιοφυσικής της NASA, διευκολύνουμε την ανάλυση της πολυπλοκότητας της συμπεριφοράς του Ήλιου με πρωτοφανή ταχύτητα και ακρίβεια. Αυτό το μοντέλο ενισχύει την ευρύτερη κατανόηση του πώς η ηλιακή δραστηριότητα επηρεάζει κρίσιμα συστήματα και τεχνολογίες στις οποίες όλοι βασιζόμαστε εδώ στη Γη».Η επιτυχία του μοντέλου βασίζεται άμεσα στη μακροπρόθεσμη βάση δεδομένων του Παρατηρητηρίου Ηλιακής Δυναμικής. «Αναπτύσσοντας ένα βασικό μοντέλο που έχει εκπαιδευτεί στα ηλιοφυσικά δεδομένα της NASA, διευκολύνουμε την ανάλυση της πολυπλοκότητας της συμπεριφοράς του Ήλιου με πρωτοφανή ταχύτητα και ακρίβεια. Αυτό το μοντέλο ενισχύει την ευρύτερη κατανόηση του πώς η ηλιακή δραστηριότητα επηρεάζει κρίσιμα συστήματα και τεχνολογίες στις οποίες όλοι βασιζόμαστε εδώ στη Γη».Οι ηλιακές καταιγίδες θέτουν σημαντικούς κινδύνους για την κοινωνία μας που εξαρτάται από την τεχνολογία. Τα ισχυρά ηλιακά γεγονότα ενεργοποιούν την ιονόσφαιρα της Γης, με αποτέλεσμα σημαντικά σφάλματα GPS ή πλήρη απώλεια σήματος στις δορυφορικές επικοινωνίες. Θέτουν επίσης κινδύνους για τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς τα γεωμαγνητικά επαγόμενα ρεύματα από τις στεμματικές εκτινάξεις μάζας μπορούν να υπερφορτώσουν μετασχηματιστές και να προκαλέσουν εκτεταμένες διακοπές.Στην εμπορική αεροπορία, οι ηλιακές εκλάμψεις μπορούν να διαταράξουν τις ραδιοεπικοινωνίες και τα συστήματα πλοήγησης, ενώ παράλληλα εκθέτουν τις πτήσεις μεγάλου υψομέτρου σε αυξημένη ακτινοβολία. Τα διακυβεύματα είναι ακόμη υψηλότερα για τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις. Οι αστροναύτες που κατευθύνονται στη Σελήνη ή τον Άρη μπορεί να χρειαστεί να βασίζονται σε ακριβείς προβλέψεις για να προστατευτούν από την έντονη ακτινοβολία κατά τη διάρκεια ηλιακών σωματιδιακών γεγονότων. Η επιρροή του Ήλιου επεκτείνεται στον αυξανόμενο αριθμό δορυφόρων χαμηλής τροχιάς της Γης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που παρέχουν παγκόσμιο internet υψηλής ταχύτητας. Καθώς η ηλιακή δραστηριότητα εντείνεται, θερμαίνει την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης, αυξάνοντας την αντίσταση που επιβραδύνει τους δορυφόρους, τους τραβάει από την τροχιά και προκαλεί πρόωρη επανείσοδο. Οι φορείς εκμετάλλευσης δορυφόρων συχνά δυσκολεύονται να προβλέψουν πού και πότε οι ηλιακές εκλάμψεις μπορεί να επηρεάσουν αυτούς τους δορυφόρους. «Η κοινωνία μας βασίζεται σε τεχνολογίες που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στον διαστημικό καιρό», δήλωσε ο Joseph Westlake, διευθυντής του Τμήματος Ηλιοφυσικής στην έδρα της NASA. «Ακριβώς όπως χρησιμοποιούμε τη μετεωρολογία για να προβλέψουμε τον καιρό της Γης, οι προβλέψεις διαστημικού καιρού προβλέπουν τις συνθήκες και τα γεγονότα στο διαστημικό περιβάλλον που μπορούν να επηρεάσουν τη Γη και τις τεχνολογίες μας. Η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης σε δεδομένα από τις αποστολές ηλιοφυσικής μας είναι ένα ζωτικό βήμα για την αύξηση της άμυνας του διαστημικού καιρού για την προστασία των αστροναυτών και των διαστημοπλοίων, των δικτύων ηλεκτρικής ενέργειας και του GPS, και πολλών άλλων συστημάτων που τροφοδοτούν τον σύγχρονο κόσμο μας».Ενώ το Surya έχει σχεδιαστεί για να μελετά τον Ήλιο, η αρχιτεκτονική και η μεθοδολογία του είναι προσαρμόσιμες σε όλους τους επιστημονικούς τομείς. Από την πλανητική επιστήμη έως την παρατήρηση της Γης, το έργο θέτει τη θεμελιώδη υποδομή για παρόμοιες προσπάθειες Τεχνητής Νοημοσύνης σε διάφορους τομείς. Το Surya αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας της NASA για την ανάπτυξη επιστημονικών εργαλείων ανοιχτής πρόσβασης, με την υποστήριξη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Τόσο το μοντέλο όσο και τα σύνολα δεδομένων εκπαίδευσης είναι ελεύθερα διαθέσιμα στο διαδίκτυο σε ερευνητές, εκπαιδευτικούς και φοιτητές παγκοσμίως, μειώνοντας τα εμπόδια στη συμμετοχή και πυροδοτώντας νέες ανακαλύψεις.Η εκπαίδευση του Surya υποστηρίχθηκε εν μέρει από το Πιλοτικό Πρόγραμμα του Εθνικού Πόρου Έρευνας Τεχνητής Νοημοσύνης (NAIRR), μια πρωτοβουλία με επικεφαλής το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (NSF) που παρέχει στους ερευνητές πρόσβαση σε προηγμένα υπολογιστικά συστήματα, σύνολα δεδομένων και εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης. Το Πιλοτικό Πρόγραμμα NAIRR συγκεντρώνει ομοσπονδιακούς και βιομηχανικούς πόρους, όπως υπολογιστική ισχύ από την NVIDIA, για να επεκτείνει την πρόσβαση στην υποδομή που απαιτείται για την έρευνα αιχμής στην Τεχνητή Νοημοσύνη.«Αυτό το έργο δείχνει πώς το Πιλοτικό Πρόγραμμα NAIRR ενώνει ομοσπονδιακούς και βιομηχανικούς πόρους Τεχνητής Νοημοσύνης για να επιταχύνει τις επιστημονικές ανακαλύψεις», δήλωσε η Katie Antypas, διευθύντρια του Γραφείου Προηγμένων Κυβερνοϋποδομών του NSF. «Με την υποστήριξη της NVIDIA και του NSF, όχι μόνο διευκολύνουμε τη σημερινή έρευνα, αλλά και θέτουμε τις βάσεις για ένα εθνικό δίκτυο Τεχνητής Νοημοσύνης που θα οδηγήσει τις ανακαλύψεις του αύριο».Το Surya αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας που υποστηρίζεται και προωθείται από το Γραφείο του Επικεφαλής Επιστημονικών Δεδομένων και το Τμήμα Ηλιοφυσικής της NASA, το NSF, και τα συνεργαζόμενα πανεπιστήμια για την προώθηση των επιστημονικών αποστολών της NASA μέσω καινοτόμων μοντέλων επιστήμης δεδομένων και Τεχνητής Νοημοσύνης. Η αρχιτεκτονική τεχνητής νοημοσύνης του Surya αναπτύχθηκε από κοινού από την Ομάδα Διατμηματικής Υλοποίησης και Προηγμένων Ιδεών (IMPACT) στο Γραφείο Επιστήμης Δεδομένων και Πληροφορικής στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, την IBM και μια συνεργατική επιστημονική ομάδα.Η επιστημονική ομάδα, που συγκροτήθηκε από την έδρα της NASA, αποτελούνταν από εμπειρογνώμονες από το Ινστιτούτο Ερευνών Southwest στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ του Κολοράντο, το Πανεπιστήμιο Georgia State στην Ατλάντα της Τζόρτζια, το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ, το Τμήμα Ηλιοφυσικής του SMD της NASA, το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια και το Ινστιτούτο SETI στο Μάουντεν Βιου της Καλιφόρνια. Για μια ματιά στα παρασκήνια της αρχιτεκτονικής, της βιομηχανίας και των ακαδημαϊκών συνεργασιών του Surya, καθώς και στις προκλήσεις πίσω από την ανάπτυξη του μοντέλου, διαβάστε την ανάρτηση ιστολογίου στην Πύλη Επιστημονικών Δεδομένων της NASA: https://science.data.nasa.gov/features-events/inside-surya-solar-ai-model Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη στρατηγική της NASA για την ανάπτυξη μοντέλων θεμελίωσης για την επιστήμη, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/artificial-intelligence-science Αυτή η εικόνα από τις 20 Ιουνίου 2013 δείχνει το έντονο φως μιας ηλιακής έκλαμψης και μια έκρηξη ηλιακού υλικού που διαπερνά την ατμόσφαιρα του ήλιου, η οποία ονομάζεται έκρηξη προεξοχής. Λίγο αργότερα, η ίδια αυτή περιοχή του ήλιου έστειλε μια στεμματική μαζική εκτόξευση στο διάστημα -- ένα φαινόμενο που μπορεί να προκαλέσει μαγνητικές καταιγίδες που υποβαθμίζουν τα σήματα επικοινωνίας και προκαλούν απροσδόκητες ηλεκτρικές υπερτάσεις στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας στη Γη. Το νέο μοντέλο θεμελίωσης τεχνητής νοημοσύνης της ηλιοφυσικής της NASA, το Surya, μπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη αυτών των καταιγίδων. Απεικονίσεις ηλιακών εικόνων του Ηλιακού Δυναμικού Παρατηρητηρίου που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση του Surya: Εικόνες ηλιακής στεμματικής υπεριώδους και ακραίας υπεριώδους ακτινοβολίας από το Atmospheric Imaging Assembly (AIA) και χάρτες ταχύτητας και μαγνητικού πεδίου της ηλιακής επιφάνειας από το Helioseismic and Magnetic Imager (HMI). Αυτές οι εικόνες συγκρίνουν τα δεδομένα εδάφους (δεξιά) με την έξοδο του μοντέλου (κέντρο) για τις ηλιακές εκλάμψεις, οι οποίες είναι τα γεγονότα πίσω από τις περισσότερες διαστημικές καιρικές συνθήκες. Η πρόβλεψη του Surya είναι πολύ κοντά σε αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα (δεξιά). Αυτά τα προκαταρκτικά αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο Surya έχει μάθει αρκετή ηλιακή φυσική για να προβλέψει τη δομή και την εξέλιξη μιας ηλιακής έκλαμψης εξετάζοντας την αρχική της φάση. Η ηλιακή δραστηριότητα "γεγονός αλήθειας" εμφανίζεται στην επάνω σειρά. Η κάτω σειρά δείχνει την ηλιακή δραστηριότητα που προέβλεψε ο Surya. Η διαδικασία δημιουργίας του Surya. Τα μοντέλα βάσης ενισχύουν τη χρησιμότητα των συνόλων δεδομένων του Ηλιακού Δυναμικού Παρατηρητηρίου της NASA και δημιουργούν μια βάση για την κατασκευή νέων εφαρμογών.

Roscosmos Εκτόξευση του Soyuz από το Μπαϊκονούρ Εκτόξευση του βιοδορυφόρου Bion-M Νο. 2 από το κοσμοδρόμιο. Η εκτόξευση του πλοίου στην καθορισμένη τροχιά και ο διαχωρισμός του από το τρίτο στάδιο του πυραύλου είναι ρουτίνα. Οι πρώτες φωτογραφίες της εκτόξευσης από τον Ivan Timoshenko. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_591474

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Ένα μεγάλο κατόρθωμα μικρών κοσμοναυτών. Πριν από 65 χρόνια, η Μπέλκα και η Στρέλκα επέστρεψαν στη Γη για πρώτη φορά μετά από μια πτήση γύρω από τον πλανήτη. Ευχαριστούμε τους συναδέλφους από το Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών για τη βοήθειά τους στην προετοιμασία του υλικού! Δείτε τα infographics https://vk.com/rsc_energia?z=clip-167742670_456239556 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23185 Παρακολούθηση Υγείας και Επιστήμη Άσκησης Κρατούν το Πλήρωμα του Σταθμού Απασχολημένο. Η ανοσία και η επιστήμη της άσκησης συνεχίστηκαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τετάρτη, δίνοντας στους γιατρούς μια εικόνα για το πώς το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας. Το πλήρωμα της Αποστολής 73 ετοιμάζει επίσης ένα φορτηγό σκάφος πριν από το τέλος της αποστολής του και συντηρεί μια ποικιλία εξοπλισμού τροχιακού εργαστηρίου. Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) ανέλαβε την έρευνα για την κυτταρική ανοσία που ξεκίνησε τη Δευτέρα, περνώντας το πρώτο μισό της βάρδιάς του συλλέγοντας και επεξεργάζοντας δείγματα αίματος και σάλιου για τη μελέτη Δοκιμασίας Ανοσίας. Τα δείγματα διατηρήθηκαν και τα δύο σε καταψύκτη για μελλοντική ανάλυση και αποθηκεύτηκαν σε θερμοκοιτίδα έρευνας για περαιτέρω επεξεργασία. Οι επιστήμονες στη Γη θα αναλύσουν τα δείγματα για να κατανοήσουν πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την κυτταρική ανοσία και βελτιώνουν την παρακολούθηση της υγείας στο διάστημα. Ο Yui έκανε επίσης εναλλάξ με τον μηχανικό πτήσης της NASA Mike Fincke πετάλι στον κύκλο άσκησης της εργαστηριακής μονάδας Destiny για μια μελέτη αερόβιας υγείας. Ο Fincke ξεκίνησε την πρώτη εκτέλεση του πειράματος δεμένος στον κύκλο, φορώντας ηλεκτρόδια και αναπνευστικό εξοπλισμό μετρώντας τον καρδιακό και αναπνευστικό ρυθμό του, και κάνοντας πετάλι για περίπου μία ώρα. Αργότερα, ο Fincke πέρασε το υπόλοιπο της βάρδιάς του σε επιθεωρήσεις υλικού και εργασίες αντικατάστασης ηλεκτρονικών πίσω από το σύστημα θερμικού ελέγχου στο Destiny. Στη συνέχεια, ο Yui ανέλαβε και επαναβαθμονόμησε τα όργανα του κύκλου άσκησης, φόρεσε νέους αισθητήρες και έκανε πετάλι στο ποδήλατο, καθώς οι γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν την προπόνησή του σε πραγματικό χρόνο. Τα δεδομένα θα βοηθήσουν τους γιατρούς να διασφαλίσουν ότι οι αστροναύτες παραμένουν σε φόρμα για να ανταπεξέλθουν σε παρατεταμένες σωματικές δραστηριότητες, όπως μεγάλους διαστημικούς περιπάτους ή την επιστροφή στη βαρύτητα της Γης μετά από αρκετούς μήνες στο διάστημα. Η μηχανικός πτήσης της NASA, Zena Cardman, συνέβαλε στην τρέχουσα έρευνα άσκησης στον σταθμό, εφαρμόζοντας την προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης της μονάδας Tranquility, ή ARED, που μιμείται τα ελεύθερα βάρη σε μικροβαρύτητα. Πραγματοποίησε ισομετρικές έλξεις στο μέσο του μηρού, ή στατικές άρσεις θανάτου, μετρώντας πόση δύναμη μπορεί να παράγει στο ARED για την ανθρώπινη ερευνητική έρευνα CIPHER. Επίσης, άσκησε την πλάτη, τους ώμους, τους δικέφαλους και τους τρικέφαλους μύες της στο ARED πριν κάνει τζόκινγκ στον διάδρομο COLBERT φορώντας μια οθόνη καρδιακών παλμών. Οι γνώσεις που αποκτήθηκαν από τις μελέτες προπόνησης προσθέτουν στην αυξανόμενη γνώση σχετικά με την καρδιοαναπνευστική ικανότητα, τη μυϊκή δύναμη και τη σωματική αντοχή στο διάστημα. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jonny Kim, αντάλλαξε μια κορδέλα και ένα γιλέκο Bio-Monitor με ένα εφεδρικό σετ την Τρίτη για να συνεχίσει να μετρά την καρδιαγγειακή του υγεία για μια 48ωρη συνεδρία παρακολούθησης για ένα άλλο μέρος της μελέτης CIPHER. Ο Kim επίσης εγκατέστησε το European Drawer Rack-2 της εργαστηριακής μονάδας Columbus στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την εγκατάσταση ερευνητικού υλικού και στη συνέχεια μέτρησε τη ροή του αέρα σε όλο το αμερικανικό τμήμα του σταθμού. Οι κοσμοναύτες Sergey Ryzhikov και Alexey Zubritsky, Διοικητής του σταθμού και Μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, συνεργάστηκαν ξανά συσκευάζοντας σκουπίδια και παλιό εξοπλισμό για απόρριψη μέσα στο πλοίο ανεφοδιασμού Progress 91. Το Progress 91 πλησιάζει στο τέλος της εξάμηνης παραμονής του τον Σεπτέμβριο και θα αποσυνδεθεί από το πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda και θα κατέβει στην ατμόσφαιρα της Γης για μια πύρινη, αλλά ασφαλή κατάρρευση πάνω από τον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ξεκίνησε τη βάρδιά του κατεβάζοντας πολυφασματικές εικόνες από αξιοθέατα της Ασίας και του Ειρηνικού Ωκεανού, οι οποίες είχαν ληφθεί αυτόματα κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου των πληρωμάτων. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μια νέα φωτογράφιση της Γης, φωτογραφίζοντας ο ίδιος αξιοθέατα, όπως τον ελβετικό παγετώνα Allalin, το όρος Κιλιμάντζαρο της Αφρικής και το δέλτα του Αμαζονίου της Βραζιλίας. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. Ο αστροναύτης της NASA, Μάικ Φίνκε, εισάγει μια κρυογονική μονάδα αποθήκευσης, που ονομάζεται dewar, η οποία περιέχει δείγματα αίματος που συλλέχθηκαν από ένα μέλος του πληρώματος σε μια επιστημονική καταψύκτη του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για συντήρηση και μετέπειτα ανάλυση.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4631-4633: Επανάσταση της Ακτινοβολούμενης Κορυφογραμμής. Ημερομηνία σχεδιασμού της Γης: Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2025 Σήμερα ανεβάσαμε ένα σχέδιο τριών sol για το Σαββατοκύριακο με πολλές συναρπαστικές δραστηριότητες — για να υποστηρίξουμε τόσο τις επιστημονικές όσο και τις μηχανικές ομάδες! Ενώ συνήθως οι επιστημονικές μας δραστηριότητες βρίσκονται στο επίκεντρο, συχνά κάνουμε και εργασίες συντήρησης μηχανικής για να διατηρήσουμε τους μηχανισμούς και την κατάσταση της μηχανικής υγείας του rover. Στο Sol 4631, σχεδιάσαμε μια δραστηριότητα συντήρησης των Πινάκων Ελέγχου Μπαταρίας (BCBs), οι οποίοι είναι ηλεκτρονικοί πίνακες ελέγχου που είναι συνδεδεμένοι στις μπαταρίες του rover και μας επιτρέπουν να αλληλεπιδρούμε με τις μπαταρίες όπως απαιτείται. Αυτή η συντήρηση γίνεται περιοδικά για να διορθωθεί οποιαδήποτε χρονική απόκλιση στα BCBs, ώστε να λαμβάνουμε όσο το δυνατόν ακριβέστερα δεδομένα. Σε αυτό το sol, κάναμε επίσης μια καταγραφή όλων των παραμέτρων μας — αυτές είναι ουσιαστικά μεταβλητές που έχουν οριστεί στο rover και χρησιμεύουν ως είσοδοι σε μια ποικιλία λειτουργιών. Περιστασιακά στέλνουμε μια λίστα με όλες αυτές τις μεταβλητές πίσω στο έδαφος, ώστε να μπορούμε να επαληθεύσουμε ότι ταιριάζουν όπως αναμένεται. Δεν θέλουμε να έχουμε ορίσει μια τιμή και μετά να την ξεχάσουμε!Φυσικά, κάναμε και επιστημονικές δραστηριότητες σε αυτό το sol. Αφού ολοκληρώσαμε τις μηχανικές μας δραστηριότητες, ξεκινήσαμε με κάποιες εξ αποστάσεως επιστημονικές εργασίες. Αυτό περιελάμβανε απεικόνιση Mastcam και μετρήσεις ChemCam αρκετών ενδιαφερόντων στόχων. Αυτοί επιλέχθηκαν για να αξιολογήσουμε τη μεταβλητότητα εντός της ορατής κορυφογραμμής "Cerro Paranal" και να καταγράψουμε τυχόν στρώσεις ή ρωγμές στο βράχο. Στη συνέχεια, ολοκληρώσαμε αρκετές δραστηριότητες βραχίονα για να λάβουμε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτούς τους στόχους μέσω της χρήσης του φασματόμετρου APXS. Στο Sol 4632, σχεδιάσαμε κάποιες εξ αποστάσεως ατμοσφαιρικές επιστημονικές εργασίες, συμπεριλαμβανομένης μιας έρευνας Navcam dust-devil, μιας Mastcam tau (μέτρηση της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας), ατμοσφαιρικών παρατηρήσεων APXS και περισσότερης απεικόνισης ορισμένων από τους στόχους κορυφογραμμής που εξετάσαμε στο προηγούμενο sol. Στο Sol 4633, συνεχίσαμε με περισσότερη επιστημονική απεικόνιση, συμπεριλαμβανομένης μιας ταινίας ορίζοντα χρησιμοποιώντας Navcam και μιας ταινίας dust-devil, πριν προχωρήσουμε στην οδήγησή μας. Σχεδιάσαμε μια διαδρομή περίπου 19 μέτρων (περίπου 62 πόδια) προς τα νότια, κατά μήκος της ανατολικής άκρης του Cerro Paranal. Μετά την διαδρομή, είναι βασικό να τραβήξουμε νέες εικόνες της νέας μας τοποθεσίας. Ανυπομονούμε να λάβουμε αυτές τις επιστημονικές εικόνες και να ακούσουμε πώς πήγε η διαδρομή όταν η ομάδα επιστρέψει τη Δευτέρα! https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4631-4633-radiant-ridge-revolution/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 14 Αυγούστου 2025 — 4629η ηλιακή ώρα, ή την 4.629η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 12:11:32 UTC. Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4634-4635: Ένα παιχνίδι αναμονής. Ημερομηνία Σχεδιασμού της Γης: Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2025 Τα δεδομένα downlink από τις δραστηριότητες του Σαββατοκύριακου έφτασαν στη Γη καθώς ξεκινήσαμε τον σχεδιασμό σήμερα το πρωί. Ως επικεφαλής της ανοδικής και καθοδικής σύνδεσης του APXS, αξιολογώ τα δεδομένα downlink για να βεβαιωθώ ότι οι παρατηρήσεις μας εκτελέστηκαν και ότι το όργανο είναι υγιές πριν μπορέσουμε να προχωρήσουμε στις δραστηριότητες της ημέρας. Χρειαζόμαστε επίσης αυτά τα δεδομένα downlink για να αξιολογήσουμε ποιους στόχους μπορούμε να αγγίξουμε με ασφάλεια με τον βραχίονα του Curiosity, να τοποθετήσουμε το APXS και το MAHLI για να αναλύσουμε τη χημεία και τις υφές σε κοντινά πλάνα, αντίστοιχα, καθώς και να στοχεύσουμε για το Mastcam και το ChemCam, και να σχεδιάσουμε την επόμενη διαδρομή. Λόγω της σχετικά καθυστερημένης downlink, όλοι περιμέναμε υπομονετικά την επεξεργασία των απαραίτητων δεδομένων πριν μπορέσουμε πραγματικά να αρχίσουμε να σχεδιάζουμε σοβαρά. Είναι πάντα συναρπαστικό να βλέπουμε τη νέα μας θέση στάθμευσης και τη θέα μπροστά από το ρόβερ. Η σημερινή μέρα δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Η διαδρομή πραγματοποιήθηκε όπως είχε προγραμματιστεί και βρισκόμαστε σε σταθερό έδαφος, το οποίο θα μας επιτρέψει να αποσυνδέσουμε τον βραχίονα για την επιστήμη επαφής με APXS και MAHLI. Επιλέξαμε ένα αντιπροσωπευτικό τμήμα βραχώδους υποβάθρου («Gil») που ήταν αρκετά μεγάλο και λείο για να βουρτσιστεί για την απομάκρυνση της σκόνης και για να τοποθετηθούν τα APXS και MAHLI. Το ChemCam θα αναλύσει επίσης αυτόν τον στόχο με LIBS και το Mastcam θα καταγράψει μια εικόνα τεκμηρίωσης. Το βραχώδες υπόβαθρο σε αυτήν την τοποθεσία είναι αντιπροσωπευτικό μιας ενδιάμεσης ζώνης μεταξύ των μεγάλων ανθεκτικών κορυφογραμμών και κοιλοτήτων που αποτελούν το έδαφος με κυβικά τεμάχια που εξερευνούμε αυτήν τη στιγμή. Το Mastcam θα απεικονίσει το τοίχωμα μιας εξέχουσας ανθεκτικής κορυφογραμμής στην οποία οδηγούμε («Río Frío»), καθώς και μια στενή, γεμάτη άμμο τάφρο («Cusi Cusi»). Οι δυνατότητες απομακρυσμένης απεικόνισης μεγάλων αποστάσεων του ChemCam θα χρησιμοποιηθούν για να εξετάσουμε τη βάση του λόφου Mishe Mokwa, στα ανατολικά. Προγραμματίζονται επίσης παρατηρήσεις για την παρακολούθηση της ατμόσφαιρας πριν απομακρυνθούμε από αυτήν την τοποθεσία. Περιλαμβάνουν μια μεγάλη έρευνα για την σκόνη και το φαινόμενο "dust-devil" με Navcam και μια ταινία suprahorizon, καθώς και μια παρατήρηση tau με Mastcam για την παρατήρηση σκόνης στην ατμόσφαιρα. Μετά το μέρος της αφής (και της στοχευμένης επιστήμης) αυτού του σχεδίου αφής και μετάβασης, η διαδρομή (μέρος μετάβασης) θα πρέπει να μας οδηγήσει περίπου 36 μέτρα (περίπου 118 πόδια) μέχρι το τείχος του Ρίο Φρίο. (δείτε τη σχετική εικόνα). Μετά την διαδρομή, θα καταγράψουμε το έδαφος κάτω από τους τροχούς του ρόβερ με το MARDI πριν από κάποια μη στοχευμένη επιστήμη. Το Mastcam θα απεικονίσει ξανά το Ρίο Φρίο στο πρωινό φως, προσπαθώντας να επισημάνει δομές και φλέβες που μπορεί να υπάρχουν, και το ChemCam θα χρησιμοποιήσει τις αυτόνομες δυνατότητες στόχευσης για να αναλύσει έναν στόχο βραχώδους υποστρώματος στον νέο μας χώρο εργασίας. Δύο ακόμη ατμοσφαιρικές παρατηρήσεις έχουν επίσης συμπεριληφθεί πριν προχωρήσουμε στο επόμενο σχέδιο: μια παρατήρηση υψομέτρου νεφών με Navcam και σάρωση οπτικής επαφής. Οι τυπικές δραστηριότητες REMS, DAN και RAD ολοκληρώνουν αυτό το γεμάτο σχέδιο. Η κατερχόμενη ζεύξη άξιζε την αναμονή! https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4634-4635-a-waiting-game/ Το ρόβερ του Άρη, Curiosity, της NASA, έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 18 Αυγούστου 2025 — 4633η ηλιακή ώρα, ή 4.633η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 12:39:47 UTC.

Φως του Φεγγαριού και η Ατμόσφαιρά μας. Το φως της Σελήνης διαθλάται από την ατμόσφαιρα της Γης σε αυτή τη φωτογραφία της 13ης Απριλίου 2025 από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς βρισκόταν σε τροχιά προς ένα ηλιοβασίλεμα 264 μίλια πάνω από τα σύνορα μεταξύ Βολιβίας και Βραζιλίας στη Νότια Αμερική. Η κατανόηση της Σελήνης μας βοηθά να κατανοήσουμε άλλους πλανήτες, πώς έχουν εξελιχθεί και τις διαδικασίες που έχουν διαμορφώσει τις επιφάνειές τους. Μας βοηθά επίσης να κατανοήσουμε την επιρροή που είχε η Σελήνη στη Γη, το ιστορικό του αρχαίου Ήλιου και χρησιμεύει ως πλατφόρμα για να μελετήσουμε το υπόλοιπο σύμπαν. Χρησιμοποιώντας τη Σελήνη ως το πλησιέστερο πεδίο δοκιμών για τη ρομποτική και τα συστήματα οργάνων, μπορούμε να προωθήσουμε την ανθρώπινη εξερεύνηση όχι μόνο της Σελήνης, αλλά και του υπόλοιπου ηλιακού συστήματος. Μέσω των αποστολών Artemis, η NASA θα στείλει αστροναύτες για να εξερευνήσουν τη Σελήνη για επιστημονική ανακάλυψη, οικονομικά οφέλη και για να θέσουν τα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/image-article/moonlight-and-our-atmosphere/ Το τελευταίο κομμάτι του υλικού του πυραύλου Artemis II της NASA φεύγει από το Marshall. Το τελευταίο κομμάτι του υλικού πτήσης Artemis II για τον πύραυλο SLS (Space Launch System) αναχώρησε από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα στις 18 Αυγούστου και θα φτάσει στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy του οργανισμού στη Φλόριντα αυτή την εβδομάδα για ενσωμάτωση με τον υπόλοιπο πύραυλο. Κατασκευασμένος από ελαφρύ αλουμίνιο στο Marshall, ο δακτυλιοειδής προσαρμογέας σκηνής Orion συνδέει την ενδιάμεση κρυογονική σκηνή πρόωσης με το διαστημόπλοιο Orion. Ένα σύνθετο διάφραγμα μέσα στον δακτύλιο λειτουργεί ως φράγμα μεταξύ του Orion και του υπόλοιπου πύραυλου, εμποδίζοντας τα αέρια - όπως το υδρογόνο - να εισέλθουν στο διαστημόπλοιο. Ένας βοηθητικός στόχος συνάντησης έχει εγκατασταθεί στον προσαρμογέα σκηνής Artemis II Orion για χρήση από τους αστροναύτες κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης επίδειξης επιχειρήσεων εγγύτητας που αποσκοπεί στη δοκιμή των δυνατοτήτων χειρισμού του Orion.Ο προσαρμογέας κατασκευάστηκε με συγκόλληση τριβής-αναδευτήρα στο Εργαστήριο Υλικών και Διαδικασιών της NASA Marshall. Είναι το μόνο κομμάτι του πυραύλου SLS που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από μηχανικούς της NASA.Ο προσαρμογέας θα μεταφέρει επίσης αρκετούς CubeSats, οι οποίοι είναι μικρά ωφέλιμα φορτία που περιέχουν επιστημονικά πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις που αποσκοπούν στην επέκταση της κατανόησης του διαστημικού περιβάλλοντος. Μετά τον διαχωρισμό από τον Orion, μια μονάδα αεροηλεκτρονικής στον προσαρμογέα σκηνής Orion θα στέλνει σήματα για την απελευθέρωση των ωφέλιμων φορτίων σε προεπιλεγμένες ώρες. Οι διεθνείς εταίροι, η Νότια Κορέα, η Γερμανία, η Αργεντινή και η Σαουδική Αραβία, ανέπτυξαν τους τέσσερις CubeSats στο Artemis II. Καθώς ο πύραυλος Artemis II πλησιάζει στην ολοκλήρωση στο NASA Kennedy, οι ομάδες συνεχίζουν τις εργασίες για το υλικό πτήσης για τον Artemis III. Αργότερα αυτό το φθινόπωρο, οι μηχανικοί του NASA Marshall θα αναδιαμορφώσουν τον προσαρμογέα σκηνής Orion του τρίτου πυραύλου και θα εγκαταστήσουν το διάφραγμα. Μέσω του Artemis, η NASA θα στείλει αστροναύτες για να εξερευνήσουν τη Σελήνη για επιστημονική ανακάλυψη, οικονομικά οφέλη και να κατασκευάσουν τα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2025/08/19/nasas-final-piece-of-artemis-ii-rocket-hardware-leaves-marshall/ Ο προσαρμογέας σκηνής Orion ταξιδεύει με ημιρυμουλκούμενο για το ταξίδι του στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για στοίβαξη. Κατασκευασμένος από ελαφρύ αλουμίνιο στο Marshall, ο δακτυλιοειδής προσαρμογέας βαθμίδας Orion συνδέει την ενδιάμεση κρυογονική βαθμίδα πρόωσης με το διαστημόπλοιο Orion. Έρχεται η Μαύρη Σελήνη. Η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού θα παραμείνει σκοτεινή στην παρατήρηση της από τη Γη.Στις 23 Αυγούστου ο ουρανός στο ημισφαίριο της Γης όπου βρίσκεται και η Ελλάδα θα βιώσει το φαινόμενο της Μαύρης Σελήνης, μιας φάσης όπου η Σελήνη βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο και το φωτισμένο της ημισφαίριο δεν είναι ορατό από εμάς.Η Μαύρη Σελήνη (black moon) δεν είναι επίσημος αστρονομικός όρος, αλλά χρησιμοποιείται ευρέως στην αστρολογία και στη λαϊκή παράδοση για να περιγράψει σπάνια φαινόμενα που σχετίζονται με τις φάσεις της Σελήνης. Μπορεί να σημαίνει διαφορετικά πράγματα, ανάλογα με το πλαίσιο:Δεύτερη νέα Σελήνη μέσα στον ίδιο μήνα (όπως η «Μπλε Σελήνη» είναι η δεύτερη πανσέληνος στον ίδιο μήνα).Τρίτη νέα Σελήνη σε μια εποχή με τέσσερις νέες σελήνες (κάτι που συμβαίνει σπανιότερα).Έλλειψη πανσελήνου σε έναν ολόκληρο μήνα (μπορεί να συμβεί μόνο στον Φεβρουάριο λόγω μικρότερης διάρκειας).Στην επερχόμενη Μαύρη Σελήνη έχουμε την περίπτωση μιας δεύτερης νέας Σελήνης όπου το φεγγάρι δεν θα είναι ορατό από τη Γη. Η προηγούμενη νέα Σελήνη είχε συμβεί τον Μάιο του 2023 και η επόμενη τον Αύγουστο του 2027.Καθώς δεν υπάρχει το φως του φεγγαριού ο ουράνιος θόλος καθίσταται πολύ πιο φωτεινός και καθαρός ειδικά αν η παρατήρηση του γίνεται σε περιοχές μακριά από την αστική φωτορύπανση και αν δεν υπάρχουν νεφώσεις. Αυτή η συνθήκη επιτρέπει στους αστρονόμους αλλά και τους ερασιτέχνες φίλους του Διαστήματος να παρατηρούν και να αναλύουν αντικείμενα (άστρα, νεφελώματα και άλλες κοσμικές δομές ή φαινόμενα) που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν πολύ δύσκολο να διακρίνονται ακόμη και με σύγχρονα τεχνικά μέσα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1995563/erchetai-i-mayri-selini/

Roscosmos Μοιραζόμαστε πλάνα από την εκτόξευση του Σογιούζ στο Μπαϊκονούρ Σήμερα, οι υπάλληλοι του κοσμοδρόμου συνόδευσαν τον πύραυλο στην εξέδρα εκτόξευσης. Περιμένουμε την εκτόξευση του Bion - 20 Αυγούστου. Μην ξεχάσετε να συμμετάσχετε στη ζωντανή μετάδοση. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_591402

Ευτύχης Μπιτσάκης (1927 – 2025) Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών ο φυσικός-χημικός και φιλόσοφος Ευτύχης Μπιτσάκης. Ο Ευτύχης Μπιτσάκης γεννήθηκε στο Κάδρος του Δήμου Καντάνου της Κρήτης. Σπούδασε Χημεία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, Θεωρητική Φυσική και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Ήταν διδάκτορας της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII και διδάκτορας Φιλοσοφίας των Επιστημών της Επικρατείας της Γαλλίας. Δίδαξε Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Paris XI (Orsay) και Φιλοσοφία των Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Paris VIII. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα (1976) εργάστηκε ως κύριος ερευνητής στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Το 1981 εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην Έδρα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και επί έξι έτη ήταν κοσμήτορας της φιλοσοφικής σχολής. Παλαιός υφηγητής θεωρητικής φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίδαξε στο φυσικό τμήμα το μάθημα «Εισαγωγή στις Φυσικές Θεωρίες». Κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντα του ήταν τα θεμέλια των επιστημών (Σχετικότητα, Κβαντική Μηχανική), ή Οντολογία, η Γνωσιοθεωρία και η Φιλοσοφική Ανθρωπολογία. Βιβλία και άρθρα του σ’αυτά τα γνωστικά πεδία κυκλοφορούν στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ο Ε. Μπιτσάκης εντάχθηκε από τα μαθητικά του χρόνια στο αριστερό κίνημα. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση. Στη διάρκεια της δικτατορίας μετείχε ενεργά στο αντιδικτατορικό κίνημα της Ευρώπης, ως μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Ο Μπιτσάκης είχε αναπτύξει πολύμορφη κοινωνική δραστηριότητα στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Επιστημόνων, της Ουνέσκο, του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών του Παρισιού, κλπ. Επίσης μετείχε στην οργάνωση του Ελεύθερου Ανοικτού Πανεπιστημίου του Παρισιού και ήταν μέλος της Ομάδας του Δήμου Αθηναίων και του Υπουργείου Πολιτισμού για τη δημιουργία των Ανοικτών Πανεπιστημίων. Είχε την πρωτοβουλία της οργάνωσης του Σεμιναρίου «Θεμέλια των Επιστημών» (Φυσικό Τμήμα, Πανεπιστήμιο Αθηνών) και την ευθύνη της οργάνωσης πολλών ελληνικών και διεθνών επιστημονικών συνεδρίων. Τέλος, είχε την ευθύνη της δημιουργίας του περιοδικού «Σύγχρονα Θέματα», μετείχε στην εκδοτική ομάδα του περιοδικού «Διαλεκτική» και από το 1992 είναι εκδότης του θεωρητικού περιοδικού «Ουτοπία». Ο Ε. Μπιτσάκης ήταν μέλος της Συντ. Επιτροπής του περιοδικού «Physics Essays», Πανεπιστημίου του Toronto, επίτιμος Διδάκτωρ του Πολυτεχνείου Κρήτης και Ιππότης του Φοίνικα (Γαλλία). Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ευτύχη Μπιτσάκη, «Χώρος και Χρόνος, Η συνεχιζόμενη αναζήτηση» , 2014, εκδόσεις ΑΓΡΑ: (…) Οι πρωτόγονοι, κατά το προλεκτικό στάδιο της νόησης, έστρεφαν το βλέμμα τους στον ουρανό με φόβο, με απορία και με ελπίδα. Με την ανάπτυξη της γλώσσας, διατυπώθηκαν οι πρώτες μυθικές κοσμογονίες. (Ο μύθος υπήρξε η πρώτη μορφή κοσμοθεωρίας για το γένος των θνητών.) Η πρωτόγονη, ανθρωπορφική φαντασία, οίκισε το ανιμιστικό της Σύμπαν με θεούς, δαίμονες, νεράιδες, φαντάσματα, συνολικά με ανθρωπόμορφα όντα, άλλα εχθρικά και άλλα φιλικά προς τους ανθρώπους.Οι ορθολογικές φιλοσοφίες των προσωκρατικών, και άλλων σχολών και λαών, χωρίς να απαλλαγούν από μυθικά στοιχεία, επιχείρησαν να ερμηνεύσουν τα φυσικά φαινόμενα με φυσικά αίτια. Εντούτοις οι θεοί δεν εξορίστηκαν ούτε από το Σύμπαν των Προσωκρατικών. Όμως, από δημιουργοί υποβιβάστηκαν σε δημιουργήματα της Φύσης.Κατά τους Ίωνες, το Σύμπαν είναι άπειρο, αγέννητο και σε αέναη μεταμόρφωση. Το Σύμπαν των Ελεατών ήταν αγέννητο και ανώλεθρο, αλλά «δεμένο με τις αλυσίδες του χρόνου». Με τους Ελεάτες, η τυπική λογική (είναι ή δεν είναι), αντιπαρατέθηκε στη διελεύκανση των Ιώνων (είναι και δεν είναι). Αντίστοιχα, η αριθμολογία των Πυθαγορείων και ο πλατωνικός ιδεαλισμός αντιτάχθηκαν στην φυσιοκτρατία των προσωκρατικών. (Η ρήξη στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία σημαδεύτηκε κυρίως από τη σύγκρουση της δημοκρίτειας φυσιοκρατικής φιλοσοφίας με τον πλατωνικό κόσμο των ιδεών.) Ύστερα από δύο χιλιάδες χρόνια περίπου, μετά την σχεδόν απόλυτη κυριαρχία του γεωκεντρικού-θεοκρατικού του Σύμπαντος, μετά τη λεγόμενη «Αναγέννηση» είχε σημάνει η ώρα της Επιστήμης. Επιστήμη: Άρνηση και νόμιμος κληρονόμος της φιλοσοφίας. Με το έργο του Γαλιλαίου, του Κοπέρνικου, του Κέπλερ, του Νεύτωνα και των λιγότερο γνωστών επιστημόνων, η μεγαλοφυής διαίσθηση του Αρίσταρχου μεταλλάχθηκε σε επιστημονική θεωρία: στο άπειρο, στατικό και μηχανιστικό Σύμπαν του Νεύτωνα. Το μηχανιστικό Σύμπαν στην πραγματικότητα προϋπέθετε την απειρότητα του χώρου και του χρόνου. Ο άπειρος ευκλείδειος χώρος, «αισθητήριον του θεού» ήταν ανεξάρτητος από την παρουσία της ύλης. Παρόμοια, ο παγκόσμιος, απόλυτος χρόνος, ο οποίος αντιστοιχούσε στην πανταχού παρουσία του Θεού, υποτίθεται ότι έρρεε ανεξάρτητα από την κίνηση της ύλης. Ως προς την ύλη: Τα συμπαγή, σκληρά, άθραυστα σωμάτια του Νέυτωνα ήταν αντίγραφο των ατόμων του Δημοκρίτου. Όμως, αντίθετα με τα αδημιούργητα δημοκρίτεια άτομα, τα «σωμάτια» είχαν δημιουργηθεί από τον Θεό κατά την πρώτη στιγμή της Δημιουργίας. Επιστημονικός ρεαλισμός, με μεταφυσικό θεμέλιο. Επιστημονική πρόοδος και φιλοσοφική οπισθοδρόμηση.Η ηλεκτρομαγνητική θεωρία του Μάξγουελ είχε ήδη υπονομεύσει το μηχανιστικό κοσμοείδωλο της κλασσικής φυσικής. Αλλά μόνο κατά τις αρχές του 20ου αιώνα, τα κβάντα και η Σχετικότητα ανέδειξαν τα ιστορικά όρια της Φυσικής του Νεύτωνα. Επιπλέον, αποτέλεσαν τα θεμέλια μιάς δυναμικής αντίληψης για τον κόσμο. (Το σήμερα προσιτό μέρος του Σύμπαντος.)Οι θεωρίες του Αϊνστάιν απέδειξαν την σχετικότητα των απόλυτων μεγεθών της κλασσικής φυσικής: του μήκους, του χρόνου, της μάζας, της ενέργειας κλπ. Αλλά η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας (1905) με διαλεκτικές εκθέσεις, δημιούργησε νέα, απόλυτα μεγέθη στον τετραδιάστατο χωρόχρονο του Μινκόφσκι. Ο γνωσιολογικός σχετικισμός είχε αρθεί: Η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας αντιπροσώπευε τώρα μια νέα ισχυρότερη αντικειμενικότητα.Στην προσπάθειά του να διατυπώσει τους νόμους της Φυσικής με μορφή ανεξάρτητη και από τα μη γαλιλαιικά συστήματα αναφοράς, ο Αϊνστάιν διατύπωσε την χρονογεωμετρική θεωρία της βαρύτητας, δηλαδή τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, στο πλαίσιο της οποίας η μορφή του χώρου και η ροή του χρόνου καθορίζονται από την κίνηση της ύλης. Η θεωρία της βαρύτητας του Αϊνστάιν αποτέλεσε, όπως είναι γνωστό, το μαθηματικό πλαίσιο για τη δημιουργία κοσμολογικών προτύπων τα οποία, παρά τον τοπικό χαρακτήρα της θεωρίας του Αϊνστάιν, φιλοδοξούν να εξηγήσουν και τη γέννηση και την εξέλιξη του Σύμπαντος. Κυρίαρχο σήμερα είναι το οιονεί μεταφυσικό πρότυπο της Μεγάλης Έκρηξης (του Big Bang κατά την ειρωνική διατύπωση του Χόυλ). Η μεταφυσική και οι θεωρίες του Αϊνστάιν διατυπώθηκαν σε διαφορετικά οντολογικά θεμέλια. Αλλά τα δύο «παραδείγματα’ συναντήθηκαν και η συνάρτηση του «μικρού» με το «Μέγα» υπήρξε εξαιρετικά γόνιμη. Η Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας αποτέλεσε το πλαίσιο της ορμητικής ανάπτυξης της μικροφυσικής, η οποία έφερε στο φως νέες πραγματικότητες – στοιχειώδη σωμάτια, συστατικά στοιχειωδών σωματιδίων, χωροχρονικές σχέσεις μεταξύ μικροφυσικών οντοτήτων – ανέδειξε γόνιμες συμμετρίες, συνέλαβε φαινόμενα απο τη λανθάνουσα ύπαρξη του υποκβαντικού επιπέδου, συνέβαλε στην αποκάλυψη της οντικής ενότητας των μικροσωματίων, συγκεκριμενοποίησε την ενότητα της ύλης και του πεδίου κλπ (Κατά τον Αϊνστάιν, ύλη είναι τόσο τα μαγικά σωμάτια όσο και το ηλεκτρομαγνητικό και το βαρυτικό πεδίο.)Άλλος καρπός της συνάντησης ήταν η μετατροπή της θεωρίας της βαρύτητας του Αϊνστάιν, από μαθηματική σε φυσική θεωρία. Οι γνώσεις της μικροφυσικής ανέδειξαν το γίγνεσθαι, την ιστορικότητα των μορφών της ύλης στο προσιτό μέρος του Σύμπαντος. Αναδραστικά, η μελέτη του κοσμικού γίγνεσθαι πλούτισε με νέα δεδομένα τη μικροφυσική. Το σήμερα κυρίαρχο πρότυπο ειδικά, αξιοποιώντας τα δεδομένα της Φυσικής, αποκάλυψε ότι οι μορφές της ύλης, αντίθετα με το δημοκρίτειο-νευτώνειο πρότυπο, έχουν μια ιστορία μέσα στο χρόνο. Με τους σημερινούς γιγάντιους επιταχυντές «παίζεται» το μέλλον της μικροφυσικής, όσο και της Κοσμολογίας, αλλά, από άλλη άποψη, και το μέλλον της ανθρωπότητας.Η περιπέτεια της μικροφυσικής αποτελεί οργανικό μέρος της τραγικής ανθρώπινης περιπέτειας. Η επιστήμη φώτισε τα βάθη της ύλης και τις «εσχατιές» του ουρανού. Με τις τεχνολογικές της συνέπειες επαναστατικοποίησε τις σύγχρονες κοινωνίες. Αλλά το «φως του Λόγου» έχει και τη σκοτεινή, ορατή όψη του. Ανεξάρτητα ή μη από τη θέληση των επιστημόνων, η σημερινή βάρβαρη κατάσταση της ανθρωπότητας αφείλεται από τη μιά στις αντινομίες που τις όξυνε η τεχνολογική πρόοδος και από την άλλη στα όπλα: πυρηνικά, χημικά και βιολογικά, προϊόντα τριών βασικών βασικών επιστημών.Αλλά: Δεν είναι ίσως αυταπάτη, η έλλογη ελπίδα ότι κάποτε οι επιστήμες, και ειδικά η Φυσική, θα κληθούν να υπηρετήσουν όχι απλώς τη γνώση, αλλά έναν νέο πολιτισμό, που θεμελιώνεται στο «άνθρωπος προς άνθρωπον φίλος». Και τότε, το «φῶς του Λόγου» δεν θα φέγγει «ἐν τῇ σκοτείᾳ». https://physicsgg.me/2025/08/19/ευτύχης-μπιτσάκης-1927-2025/

Η NASA μετακινεί το διαστημόπλοιο χαρτογράφησης της Ηλιόσφαιρας για ανεφοδιασμό με καύσιμα. Οι τεχνικοί συνεχίζουν την προετοιμασία της αποστολής IMAP (Interstellar Mapping and Acceleration Probe) της NASA για την επερχόμενη εκτόξευσή της. Η ομάδα μετέφερε το αστεροσκοπείο στο καθαρό δωμάτιο όπου φόρτωσαν προωθητικό στο διαστημόπλοιο στις εγκαταστάσεις διαστημικών επιχειρήσεων Astrotech κοντά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Οι τεχνικοί φόρτωσαν περισσότερες από 317 λίβρες (ή 144 κιλά) υδραζίνης σε τρεις δεξαμενές στο αστεροσκοπείο στις 18 Αυγούστου. Το σύστημα πρόωσης του διαστημικού σκάφους IMAP επιτρέπει στο σύστημα ελέγχου στάσης να επαναπροσανατολίσει το διαστημόπλοιο, να προσαρμόσει τον ρυθμό περιστροφής του, να διορθώσει την τροχιά του, να το εισάγει σε τροχιά στο σημείο Lagrange 1 - το οποίο απέχει περίπου ένα εκατομμύριο μίλια από τη Γη προς τον Ήλιο - και να εκτελέσει διορθωτικούς ελιγμούς όπως απαιτείται για να διατηρήσει τη θέση του καθ' όλη τη διάρκεια της αποστολής του. Το IMAP της NASA θα εξερευνήσει και θα χαρτογραφήσει τα όρια της ηλιόσφαιρας - μια τεράστια φούσκα που δημιουργείται από τον άνεμο του Ήλιου που περικλείει ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα - και θα μελετήσει πώς η ηλιόσφαιρα αλληλεπιδρά με την τοπική γαλαξιακή γειτονιά πέρα από αυτήν. Η αποστολή IMAP θα προωθήσει επίσης την κατανόησή μας για το πώς τα ηλιακά σωματίδια επιταχύνονται σε υψηλές ενέργειες. Επιπλέον, το IMAP μπορεί να παρέχει στους επιστήμονες παρατηρήσεις σε σχεδόν πραγματικό χρόνο του ηλιακού ανέμου και των ενεργητικών σωματιδίων, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν επικίνδυνες συνθήκες στο διαστημικό περιβάλλον κοντά στη Γη.Πρόσφατα, τεχνικοί δοκίμασαν τα 10 επιστημονικά όργανα του IMAP. Όλα έχουν συσκευαστεί και αποθηκευτεί για την προετοιμασία της εκτόξευσης. Εκτός από το IMAP, οι εργαζόμενοι έχουν επίσης φορτώσει προωθητικό στις δύο κοινόχρηστες θέσεις του παρατηρητηρίου, το Παρατηρητήριο Carruthers Geocorona της NASA και τον δορυφόρο L1 του Διαστημικού Καιρού της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Και τα τρία διαστημόπλοια θα εκτοξευθούν με έναν πύραυλο Falcon 9 της SpaceX το νωρίτερο τον Σεπτέμβριο από το Συγκρότημα Εκτόξευσης 39Α στο NASA Kennedy. https://science.nasa.gov/blogs/imap/2025/08/19/nasa-moves-heliosphere-mapping-spacecraft-for-fueling/ Τεχνικοί διεξάγουν εργασίες πλήρους κλεισίματος στο παρατηρητήριο IMAP (Interstellar Mapping and Acceleration Probe) της NASA στις Εγκαταστάσεις Διαστημικών Επιχειρήσεων Astrotech κοντά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα την Παρασκευή 15 Αυγούστου 2025. Το IMAP θα εξερευνήσει και θα χαρτογραφήσει τα όρια της ηλιόσφαιρας - μιας τεράστιας φούσκας που δημιουργείται από τον άνεμο του Ήλιου που περικλείει ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα - και θα μελετήσει πώς η ηλιόσφαιρα αλληλεπιδρά με την τοπική γαλαξιακή γειτονιά πέρα από αυτήν. Τεχνικοί μεταφέρουν το αστεροσκοπείο IMAP (Interstellar Mapping and Acceleration Probe) της NASA στο Κτίριο 2, όπου θα φορτώσουν 144 κιλά υδραζίνης σε τρεις δεξαμενές στο διαστημόπλοιο στις Εγκαταστάσεις Διαστημικών Επιχειρήσεων Astrotech κοντά στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα, την Τρίτη 12 Αυγούστου 2025. Το IMAP θα εξερευνήσει και θα χαρτογραφήσει τα όρια της ηλιόσφαιρας - μιας τεράστιας φούσκας που δημιουργείται από τον άνεμο του Ήλιου που περικλείει ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα - και θα μελετήσει πώς η ηλιόσφαιρα αλληλεπιδρά με την τοπική γαλαξιακή γειτονιά πέρα από αυτήν.

Το διαστημόπλοιο Psyche της NASA καταγράφει εικόνες της Γης και της Σελήνης. Κατευθυνόμενο προς έναν πλούσιο σε μέταλλα αστεροειδή με το ίδιο όνομα, το διαστημόπλοιο Psyche βαθμονόμησε με επιτυχία τις κάμερές του κοιτάζοντας προς την πατρίδα του. Σύμφωνα με το πρόγραμμα για την άφιξή του στον αστεροειδή Psyche το 2029, το διαστημόπλοιο Psyche της NASA κοίταξε πρόσφατα πίσω προς την πατρίδα του και κατέγραψε εικόνες της Γης και της Σελήνης μας από απόσταση περίπου 290 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Οι εικόνες ελήφθησαν κατά τη διάρκεια ενός από τους περιοδικούς ελέγχους της ομάδας της αποστολής στα επιστημονικά όργανα του διαστημικού σκάφους. Στις 20 και 23 Ιουλίου, οι δίδυμες κάμερες του διαστημικού σκάφους κατέγραψαν πολλαπλές φωτογραφίες μακράς έκθεσης (έως 10 δευτερόλεπτα) των δύο σωμάτων, οι οποίες εμφανίζονται ως κουκκίδες που λάμπουν με ανακλώμενο ηλιακό φως μέσα σε ένα αστρικό πεδίο στον αστερισμό του Κριού. Μάθετε περισσότερα για το πολυφασματικό σύστημα απεικόνισης στο Psyche, το οποίο θα χρησιμοποιήσει ένα ζευγάρι πανομοιότυπων καμερών με φίλτρα και τηλεσκοπικούς φακούς για να φωτογραφίσει την επιφάνεια του αστεροειδούς σε διαφορετικά μήκη κύματος φωτός. Κατά την επιλογή στόχων για τον έλεγχο και τη βαθμονόμηση του απεικονιστή, οι επιστήμονες αναζητούν σώματα που λάμπουν με ανακλώμενο ηλιακό φως, όπως ακριβώς κάνει και ο αστεροειδής Psyche. Εξετάζουν επίσης αντικείμενα που έχουν ένα φάσμα με το οποίο είναι εξοικειωμένοι, ώστε να μπορούν να συγκρίνουν προηγούμενα τηλεσκοπικά ή διαστημόπλοια δεδομένα από αυτά τα αντικείμενα με αυτά που παρατηρούν τα όργανα του Psyche. Νωρίτερα φέτος, το Psyche έστρεψε τους φακούς του προς τον Δία και τον Άρη για βαθμονόμηση - το καθένα έχει ένα φάσμα πιο κοκκινωπό από τους πιο μπλε τόνους της Γης. Αυτός ο έλεγχος αποδείχθηκε επίσης επιτυχημένος. Διάγραμμα που δείχνει το διαστημόπλοιο Psyche να ακολουθεί μια σπειροειδή τροχιά γύρω από το ηλιακό σύστημα Το διαστημόπλοιο Psyche ακολουθεί μια σπειροειδή τροχιά γύρω από το ηλιακό σύστημα προκειμένου να ενισχυθεί από μια βαρυτική βοήθεια του Άρη το 2026. Θα φτάσει στον αστεροειδή Psyche το 2029 Για να προσδιορίσουν εάν η απόδοση του απεικονιστή αλλάζει, οι επιστήμονες συγκρίνουν επίσης δεδομένα από τις διαφορετικές δοκιμές. Με αυτόν τον τρόπο, όταν το διαστημόπλοιο μπει σε τροχιά γύρω από τον Psyche, οι επιστήμονες μπορούν να είναι σίγουροι ότι το όργανο συμπεριφέρεται όπως αναμένεται. «Μετά από αυτό, μπορεί να εξετάσουμε τον Κρόνο ή την Εστία για να μας βοηθήσουν να συνεχίσουμε να δοκιμάζουμε τους απεικονιστές», δήλωσε ο Jim Bell, επικεφαλής του οργάνου απεικόνισης Psyche στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα στο Τέμπε. «Συλλέγουμε κατά κάποιο τρόπο «τραπουλόχαρτα» του ηλιακού συστήματος από αυτά τα διαφορετικά σώματα και τα περνάμε μέσω του αγωγού βαθμονόμησής μας για να βεβαιωθούμε ότι λαμβάνουμε τις σωστές απαντήσεις». Ισχυρό και Στιβαρό Το σύστημα απεικόνισης δεν ήταν το μόνο όργανο που ελέγχθηκε με επιτυχία στα τέλη Ιουλίου: Η ομάδα της αποστολής υπέβαλε επίσης το μαγνητόμετρο του διαστημικού σκάφους και το φασματόμετρο ακτίνων γάμμα και νετρονίων σε μια σειρά δοκιμών - κάτι που κάνουν κάθε έξι μήνες. «Είμαστε έτοιμοι και όλα λειτουργούν καλά», δήλωσε ο Bob Mase, διευθυντής έργου της αποστολής στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Είμαστε εντός στόχου να πετάξουμε κοντά από τον Άρη τον Μάιο του 2026 και ολοκληρώνουμε όλες τις προγραμματισμένες δραστηριότητές μας για την κρουαζιέρα». Αυτή η πτήση είναι το επόμενο μεγάλο ορόσημο του διαστημικού σκάφους, όταν θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα του Κόκκινου Πλανήτη ως σφεντόνα για να βοηθήσει το διαστημόπλοιο να φτάσει στον αστεροειδή Psyche. Αυτό θα σηματοδοτήσει τον πρώτο από τους δύο προγραμματισμένους κύκλους του Psyche γύρω από το ηλιακό σύστημα και 1 δισεκατομμύριο μίλια (1,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από την εκτόξευσή του από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA τον Οκτώβριο του 2023. Περισσότερα για το Psyche Η αποστολή Psyche διευθύνεται από το ASU. Η Lindy Elkins-Tanton του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ είναι η κύρια ερευνήτρια. Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα, JPL, είναι υπεύθυνο για τη συνολική διαχείριση της αποστολής, τη μηχανική συστημάτων, την ολοκλήρωση και τις δοκιμές, καθώς και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Maxar Technologies στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια, παρείχε το πλαίσιο του διαστημικού σκάφους υψηλής ηλιακής ηλεκτρικής πρόωσης. Το ASU ηγείται των λειτουργιών του οργάνου απεικόνισης, συνεργαζόμενο με την Malin Space Science Systems στο Σαν Ντιέγκο για τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τις δοκιμές των καμερών. Η Psyche είναι η 14η αποστολή που επιλέχθηκε ως μέρος του Προγράμματος Ανακάλυψης της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall του οργανισμού στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA, με έδρα το Κένεντι, διαχειρίστηκε την υπηρεσία εκτόξευσης. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή Psyche της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/psyche/ Το διαστημόπλοιο Psyche της NASA κατέγραψε εικόνες της Γης και της Σελήνης μας από απόσταση περίπου 290 χιλιομέτρων τον Ιούλιο του 2025, καθώς βαθμονόμησε το όργανο απεικόνισης. Κατά την επιλογή στόχων για τη δοκιμή του συστήματος απεικόνισης, οι επιστήμονες αναζητούν σώματα που λάμπουν με ανακλώμενο ηλιακό φως, όπως ακριβώς κάνει και ο αστεροειδής Psyche. Το διαστημόπλοιο Psyche ακολουθεί μια σπειροειδή πορεία γύρω από το ηλιακό σύστημα προκειμένου να λάβει ώθηση από μια βαρυτική βοήθεια του Άρη το 2026. Θα φτάσει στον αστεροειδή Psyche το 2029.

Νέα Σελήνη Ανακαλύφθηκε σε Τροχιά γύρω από τον Ουρανό Χρησιμοποιώντας το Τηλεσκόπιο Webb της NASA Χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA, μια ομάδα με επικεφαλής το Ινστιτούτο Ερευνών Νοτιοδυτικής Αμερικής (SwRI) εντόπισε ένα προηγουμένως άγνωστο φεγγάρι σε τροχιά γύρω από τον Ουρανό, επεκτείνοντας την γνωστή οικογένεια δορυφόρων του πλανήτη σε 29. Η ανίχνευση έγινε κατά τη διάρκεια μιας παρατήρησης Webb στις 2 Φεβρουαρίου 2025. «Αυτό το αντικείμενο εντοπίστηκε σε μια σειρά από 10 εικόνες μακράς έκθεσης 40 λεπτών που τραβήχτηκαν από την Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου (NIRCam)», δήλωσε η Maryame El Moutamid, επικεφαλής επιστήμονας στο Τμήμα Επιστήμης και Εξερεύνησης του Ηλιακού Συστήματος της SwRI με έδρα το Boulder του Κολοράντο. «Είναι ένα μικρό φεγγάρι αλλά μια σημαντική ανακάλυψη, κάτι που ούτε το διαστημόπλοιο Voyager 2 της NASA δεν είδε κατά τη διάρκεια της πτήσης του πριν από σχεδόν 40 χρόνια». Το νεοανακαλυφθέν φεγγάρι εκτιμάται ότι έχει διάμετρο μόλις έξι μίλια (10 χιλιόμετρα), υποθέτοντας ότι έχει παρόμοια ανακλαστικότητα (albedo) με τους άλλους μικρούς δορυφόρους του Ουρανού. Αυτό το μικροσκοπικό μέγεθος πιθανότατα το καθιστούσε αόρατο στο Voyager 2 και άλλα τηλεσκόπια. Αυτή η κινούμενη εικόνα timelapse δείχνει το πρόσφατα ανακαλυφθέν φεγγάρι του Ουρανού, με την ονομασία S/2025 U1, καθώς και 13 από τα 28 άλλα γνωστά φεγγάρια που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Οι παρατηρήσεις από την κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb της NASA πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα περίπου 6 ωρών στις 2 Φεβρουαρίου 2025, στο πλαίσιο του προγράμματος ID 6379 (κύριος ερευνητής: M. El Moutamid). Η κινούμενη εικόνα αποτελείται από δεδομένα που ελήφθησαν με το φίλτρο F150W2 ευρείας ζώνης του NIRCam, το οποίο μεταδίδει υπέρυθρα μήκη κύματος από περίπου 1,0 έως 2,4 μικρά. Λόγω των δραστικών διαφορών στα επίπεδα φωτεινότητας, η κινούμενη εικόνα είναι ένα σύνθετο τριών διαφορετικών επεξεργασιών των δεδομένων, επιτρέποντας στον θεατή να δει λεπτομέρειες στην πλανητική ατμόσφαιρα, τους περιβάλλοντες δακτυλίους και τα φεγγάρια που βρίσκονται σε τροχιά. «Κανένας άλλος πλανήτης δεν έχει τόσα πολλά μικρά εσωτερικά φεγγάρια όσο ο Ουρανός, και οι πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις τους με τους δακτυλίους υποδηλώνουν μια χαοτική ιστορία που θολώνει τα όρια μεταξύ ενός συστήματος δακτυλίων και ενός συστήματος φεγγαριών», δήλωσε ο Matthew Tiscareno του Ινστιτούτου SETI στο Mountain View της Καλιφόρνια, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Επιπλέον, το νέο φεγγάρι είναι μικρότερο και πολύ πιο αμυδρό από το μικρότερο από τα προηγουμένως γνωστά εσωτερικά φεγγάρια, γεγονός που καθιστά πιθανό ότι ακόμη περισσότερη πολυπλοκότητα μένει να ανακαλυφθεί». Μια εικόνα με τίτλο «Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb, Ουρανός, Ανακάλυψη της Σελήνης S 2025 U1». Στο κέντρο βρίσκεται ο πλανήτης Ουρανός, μια μπλε σφαίρα με μια μεγάλη λευκή κηλίδα που καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Περιβάλλεται από μια σειρά δακτυλίων που γίνονται πιο φωτεινά καθώς κινείστε προς τα έξω. Πέρα από τους δακτυλίους υπάρχουν 14 επισημασμένα φεγγάρια που εμφανίζονται ως σημεία φωτός. Ακριβώς πέρα από τον εξώτατο δακτύλιο στις 10 η ώρα, ένα αμυδρό φεγγάρι είναι κυκλωμένο και έχει την ένδειξη S 2025 U1. Στο άκρο αριστερά, το πιο φωτεινό φεγγάρι έχει την ένδειξη Miranda. Επιπλέον φεγγάρια δεξιόστροφα από τη Miranda είναι τα Puck, Χρυσηίδα, Mab, Perdita, Desdamona, Belinda, Bianca, Ophelia, Rosalind, Portia, Cupid και Juliet. Κάτω δεξιά υπάρχουν βέλη πυξίδας με την ανατολή να δείχνει στις 11 η ώρα και τον βορρά να δείχνει στις 2 η ώρα. Στο κάτω μέρος, μια ετικέτα γράφει NIRCam F150W2. Αστρονόμοι που χρησιμοποιούν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακάλυψαν ένα νέο φεγγάρι σε τροχιά γύρω από τον Ουρανό σε εικόνες που τραβήχτηκαν από το NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) του Webb. Αυτή η εικόνα δείχνει το φεγγάρι, που ονομάζεται S/2025 U1, καθώς και 13 από τα 28 άλλα γνωστά φεγγάρια που περιστρέφονται γύρω από τον πλανήτη. (Το μικρό φεγγάρι Cordelia περιστρέφεται ακριβώς μέσα στον εξωτερικό δακτύλιο, αλλά δεν είναι ορατό σε αυτές τις εικόνες λόγω της λάμψης από τους δακτυλίους.) Λόγω των δραστικών διαφορών στα επίπεδα φωτεινότητας, η εικόνα είναι ένα σύνθετο τριών διαφορετικών επεξεργασιών των δεδομένων, επιτρέποντας στον θεατή να δει λεπτομέρειες στην πλανητική ατμόσφαιρα, τους περιβάλλοντες δακτυλίους και τα φεγγάρια σε τροχιά. Τα δεδομένα λήφθηκαν με το φίλτρο ευρείας ζώνης F150W2 του NIRCam που μεταδίδει υπέρυθρα μήκη κύματος από περίπου 1,0 έως 2,4 μικρά. NASA, ESA, CSA, STScI, M. El Moutamid (SwRI), M. Hedman (Πανεπιστήμιο του Idaho) Το νέο φεγγάρι είναι το 14ο μέλος του περίπλοκου συστήματος μικρών φεγγαριών που περιστρέφονται μέσα από τα μεγαλύτερα φεγγάρια Miranda, Ariel, Umbriel, Titania και Oberon. (Όλα τα φεγγάρια του Ουρανού έχουν πάρει τα ονόματά τους από χαρακτήρες του Σαίξπηρ και του Αλεξάντερ Πόουπ.) «Βρίσκεται περίπου 35.000 μίλια (56.000 χιλιόμετρα) από το κέντρο του Ουρανού, σε τροχιά γύρω από το ισημερινό επίπεδο του πλανήτη ανάμεσα στις τροχιές της Οφηλίας (η οποία βρίσκεται ακριβώς έξω από το κύριο σύστημα δακτυλίων του Ουρανού) και της Μπιάνκα», δήλωσε ο Ελ Μουταμίν. «Η σχεδόν κυκλική τροχιά του υποδηλώνει ότι μπορεί να σχηματίστηκε κοντά στην τρέχουσα τοποθεσία του». Ένα όνομα για το νεοανακαλυφθέν φεγγάρι θα πρέπει να εγκριθεί από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση (IAU), την κορυφαία αρχή στην ανάθεση επίσημων ονομάτων και ονομασιών σε αστρονομικά αντικείμενα. «Μέσω αυτού και άλλων προγραμμάτων, ο Webb παρέχει μια νέα ματιά στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Αυτή η ανακάλυψη έρχεται στο πλαίσιο του προγράμματος General Observer του Webb, το οποίο επιτρέπει σε επιστήμονες παγκοσμίως να προτείνουν έρευνες χρησιμοποιώντας τα κορυφαία όργανα του τηλεσκοπίου. Η υψηλή ανάλυση και η ευαισθησία του οργάνου NIRCam στο υπέρυθρο το καθιστούν ιδιαίτερα ικανό στην ανίχνευση αμυδρών, μακρινών αντικειμένων που ήταν πέρα από την εμβέλεια των προηγούμενων αστεροσκοπείων», δήλωσε ο Ελ Μουταμίν. «Κοιτάζοντας μπροστά, η ανακάλυψη αυτού του φεγγαριού υπογραμμίζει τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη αστρονομία συνεχίζει να βασίζεται στην κληρονομιά αποστολών όπως το Voyager 2, το οποίο πέρασε δίπλα από τον Ουρανό στις 24 Ιανουαρίου 1986 και έδωσε στην ανθρωπότητα την πρώτη κοντινή ματιά σε αυτόν τον μυστηριώδη κόσμο. Τώρα, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb προωθεί αυτό το όριο ακόμη περισσότερο». https://science.nasa.gov/blogs/webb/2025/08/19/new-moon-discovered-orbiting-uranus-using-nasas-webb-telescope/ Αστρονόμοι που χρησιμοποιούν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακάλυψαν ένα νέο φεγγάρι σε τροχιά γύρω από τον Ουρανό σε εικόνες που τράβηξε η κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) του Webb. Αυτή η εικόνα δείχνει το φεγγάρι, με την ονομασία S/2025 U1, καθώς και 13 από τα 28 άλλα γνωστά φεγγάρια που περιστρέφονται γύρω από τον πλανήτη. (Το μικρό φεγγάρι Cordelia περιστρέφεται ακριβώς μέσα στον εξωτερικό δακτύλιο, αλλά δεν είναι ορατό σε αυτές τις εικόνες λόγω της λάμψης από τους δακτυλίους.) Λόγω των δραστικών διαφορών στα επίπεδα φωτεινότητας, η εικόνα είναι ένα σύνθετο τριών διαφορετικών επεξεργασιών των δεδομένων, επιτρέποντας στον θεατή να δει λεπτομέρειες στην πλανητική ατμόσφαιρα, τους περιβάλλοντες δακτυλίους και τα φεγγάρια που βρίσκονται σε τροχιά. Τα δεδομένα λήφθηκαν με το φίλτρο ευρείας ζώνης F150W2 της NIRCam που μεταδίδει υπέρυθρα μήκη κύματος από περίπου 1,0 έως 2,4 μικρά.

Πλήρωμα Εγκαθιστά Διαστημικό Υλικό για την Κατασκευή Οπτικών Ινών και την Παρασκευή Σεληνιακού Σάκε Η κατασκευή ινών και η σεληνιακή ζυθοποιία ολοκλήρωσαν την εβδομάδα έρευνας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, βοηθώντας τη NASA και τους διεθνείς συνεργάτες της να προωθήσουν την εμπορευματοποίηση του διαστήματος. Το πλήρωμα της Αποστολής 73 συνέχισε επίσης τις μελέτες διαστημικής βιολογίας για να διατηρήσει τους αστροναύτες υγιείς, ενώ παράλληλα προετοίμαζε ένα πλοίο ανεφοδιασμού για την επερχόμενη αναχώρησή του και συντηρούσε συστήματα υποστήριξης ζωής. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jonny Kim, άνοιξε το γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny και εγκατέστησε υλικό κατασκευής στο εσωτερικό για να εξερευνήσει την εμπορική παραγωγή οπτικών ινών σε μικροβαρύτητα. Οι χειριστές στο έδαφος θα ελέγχουν εξ αποστάσεως το υλικό καθώς τραβάει τις λεπτές γυάλινες ίνες που οι μηχανικοί θα αναλύσουν για να προσδιορίσουν εάν η ποιότητα υπερβαίνει την παραγωγή ινών στο βαρυτικό περιβάλλον της Γης. Τα αποτελέσματα μπορεί να βελτιώσουν τις τεχνικές κατασκευής τόσο για τη Γη όσο και για τις βιομηχανίες διαστημικών επικοινωνιών. Ο αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Kimiya Yui πέρασε την ημέρα του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo αναδιαμορφώνοντας μια ερευνητική θερμοκοιτίδα, που ονομάζεται Cell Biology Experiment Facility-L (CBEF-L). Η Γιούι αντικατέστησε δίσκους και διαμερίσματα μέσα στην επιστημονική συσκευή για να φιλοξενήσει μια τεχνολογική επίδειξη ζύμωσης και ζυθοποίησης σε μικροβαρύτητα. Η μελέτη JAXA DASSAI MOON θα προσομοιώσει τη σεληνιακή βαρύτητα στο CBEF-L, θα ζυμώσει και θα παρασκευάσει μαγιά σάκε και στη συνέχεια θα στείλει κατεψυγμένα δείγματα πίσω στη Γη για ανάλυση. Τα αποτελέσματα μπορεί να επιτρέψουν την παραγωγή μιας οικείας γεύσης από τη Γη στη Σελήνη για μελλοντικούς επισκέπτες.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, ξεκίνησε τη βάρδιά της στην επεξεργασία δειγμάτων για ανάλυση για τη σουίτα CIPHER των 14 ερευνητικών ερευνών σε ανθρώπους. Στο δεύτερο μέρος της μελέτης CIPHER, η Κάρντμαν έκανε μια σειρά από δοκιμές σε υπολογιστή για την παρακολούθηση αλλαγών στη λειτουργία του εγκεφάλου της που σχετίζονται με το διάστημα. Οι γνώσεις που προέκυψαν μπορεί να οδηγήσουν σε προηγμένα εργαλεία όπως σαρώσεις εγκεφάλου, τεστ σκέψης και προσομοιώσεις εργασιών για την παρακολούθηση και προστασία της γνωστικής λειτουργίας των αστροναυτών κατά τη διάρκεια διαστημικών αποστολών μεγάλης διάρκειας. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Μάικ Φινκ, πέρασε την ημέρα του μέσα στο εργαστήριο Destiny, συντηρώντας εξαρτήματα υποστήριξης ζωής και αντικαθιστώντας υλικό επικοινωνιών. Ο Φινκ πρώτα απέκτησε πρόσβαση σε ένα θερμικό σύστημα και επιθεώρησε τους σωλήνες του, στη συνέχεια απέκτησε πρόσβαση σε έναν ελαττωματικό δέκτη GPS πίσω από το ράφι και τον αντικατέστησε. Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Sergey Ryzhikov και Alexey Zubritsky, διοικητής του σταθμού και μηχανικός πτήσης αντίστοιχα, συνέχισαν την εβδομαδιαία έρευνά τους σχετικά με το πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία ή το μικροκυκλοφορικό σύστημα. Για άλλη μια φορά, το δίδυμο τοποθέτησε ηλεκτρόδια στο κεφάλι, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών τους και διεξήγαγε ελέγχους αρτηριακής πίεσης για να παρατηρήσει πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει την καρδιαγγειακή τους υγεία. Ο Ryzhikov επίσης έβαλε σκουπίδια μέσα στο φορτηγό σκάφος Progress 91 ενόψει της αναχώρησης του επόμενου μήνα, ενώ ο Zubritsky καθάριζε τα φίλτρα σκόνης στη μονάδα Rassvet και ρύθμιζε τις κάμερες. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Oleg Platonov, πέρασε την ημέρα του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka δουλεύοντας στο σύστημα εξαερισμού της και ελέγχοντας τους φορητούς υπολογιστές της. Διερεύνησε επίσης πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσής του φορώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ηλεκτρόδια γύρω από τα μάτια και το μέτωπό του και στη συνέχεια ανταποκρινόμενος σε ερεθίσματα που ελέγχονται από υπολογιστή. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/08/15/crew-sets-up-space-hardware-to-make-fiber-optics-and-brew-lunar-sake/ Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός πετάει 259 μίλια πάνω από την Καμπότζη σε αυτή τη φωτογραφία μεγάλης διάρκειας που αποκαλύπτει ίχνη αστεριών, καταιγίδες με κεραυνούς και τα φώτα της πόλης της Νοτιοανατολικής Ασίας που λάμπουν από κάτω.

To πιο μακρινό άστρο του Σύμπαντος μπορεί να έχει… παρέα. Ίσως πρόκειται για αστρικό σμήνος και να μην είναι μεμονωμένο άστρο. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble εντόπισε το 2022 το φως του ενός άστρου που αποδείχθηκε ότι ήταν το πιο μακρινό άστρο που έχει ποτέ παρατηρηθεί μέχρι σήμερα. Το πανίσχυρο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ανατρέπει τα δεδομένα αφού οι παρατηρήσεις στο άστρο αυτό δείχνουν ότι πρόκειται για ένα αστρικό σμήνος και όχι ένα μεμονωμένο άστρο.Το άστρο, το οποίο ονομάστηκε Earendel (σημαίνει «άστρο της αυγής» στα παλαιά αγγλικά) βρίσκεται σε απόσταση περίπου 28 δισ. ετών φωτός από τη Γη και χρειάστηκαν περίπου 12,9 δισεκατομμύρια έτη για να φτάσει στη Γη το φως του. Οι επιστήμονες είχαν υπολογίσει μετά την ανακάλυψη από το Hubble ότι το Earendel έχει τουλάχιστον 50 φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο μας και είναι εκατομμύρια φορές πιο φωτεινό. Το James Webb που μπορεί να κάνει λεπτομερείς παρατηρήσεις στις εσχατιές του Σύμπαντος έχει φέρει επανάσταση στην αστρονομία και την κοσμολογία ανακαλύπτοντας συνεχώς ολοένα και πιο μακρινούς στο χώρο και τον χρόνο γαλαξίες υποχρεώνοντας τους επιστήμονες να ξαναγράφουν συνεχώς την ιστορία και εξέλιξη του Σύμπαντος.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» ερευνητική ομάδα που χρησιμοποίησε το James Webb στοχεύοντας το Earendel αναφέρει ότι δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο άστρο αλλά για ένα αστρικό σμήνος μια ομάδα άστρων που σχηματίστηκαν από το ίδιο νέφος αερίου και σκόνης τα οποία συγκρατούνται μεταξύ τους από τη βαρύτητα.Πιο συγκεκριμένα οι ερευνητές εκτιμούν ότι πρόκειται για ένα σφαιρωτό σμήνος. Με τον όρο σφαιρωτό σμήνος ή σφαιρωτό αστρικό σμήνος οι αστρονόμοι ονομάζουν μία πυκνή συγκέντρωση άστρων με σφαιρικό ή σχεδόν σφαιρικό σχήμα, που περιφέρεται γύρω από το κέντρο ενός γαλαξία ως δορυφόρος του.Έχουν εντοπιστεί περίπου 160 σφαιρικά σμήνη στον γαλαξία μας και πιστεύεται ότι υπάρχουν μερικές δεκάδες ακόμη που περιμένουν τους αστρονόμους να τα εντοπίσουν. Κατά μέσο όρο ένα σφαιρικό σμήνος περιέχει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ως περίπου ένα εκατ. άστρα. Οι σπειροειδείς γαλαξίες σαν τον δικό μας διαθέτουν συνήθως μερικές εκατοντάδες σφαιρική σμήνη ενώ οι ελλειπτικοί γαλαξίες μερικές χιλιάδες. Το υπέρλαμπρο άστρο στη φωτογραφία είναι το Earendel αλλά ίσως πρόκειται για αστρικό σμήνος https://www.naftemporiki.gr/techscience/1995260/to-pio-makrino-astro-toy-sympantos-mporei-na-echei-parea/

Η NASA ξεκινά την επεξεργασία του σεληνιακού πυραύλου Artemis III στο Κένεντι. Η κατασκευή του πυραύλου SLS (Space Launch System) της NASA για τη σεληνιακή αποστολή Artemis III ξεκίνησε στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα, ακόμη και καθώς η NASA προετοιμάζεται για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II, της δεύτερης αποστολής Artemis στις προσπάθειες της NASA να επιστρέψει τους ανθρώπους στη Σελήνη και τελικά να προσγειωθεί στον Άρη. Το τμήμα του κινητήρα Artemis III SLS και η ουρά του σκάφους - που προστατεύει τους κινητήρες κατά την εκτόξευση - μετακινήθηκαν από την Εγκατάσταση Επεξεργασίας Διαστημικών Συστημάτων στη NASA Κένεντι στο γιγάντιο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (VAB) στα τέλη Ιουλίου, μόλις λίγα μέτρα από το σημείο όπου είναι ως επί το πλείστον στοιβαγμένος ο Artemis II SLS και υποβάλλεται σε ολοκληρωμένες δοκιμές και ελέγχους. Στις αρχές του 2026, η NASA θα εκτοξεύσει τον Artemis II, την πρώτη επανδρωμένη πτήση του πυραύλου SLS και του διαστημοπλοίου Orion, σε ένα ταξίδι περίπου 10 ημερών γύρω από τη Σελήνη. Θα ακολουθήσει η αποστολή προσελήνωσης Artemis III το 2027, η πρώτη που θα πραγματοποιηθεί ποτέ στην περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης, η οποία θα εκτοξεύσει ένα SLS με τετραμελές πλήρωμα σε ένα διαστημόπλοιο Orion για να συναντηθούν με το Σύστημα Προσελήνωσης Ανθρώπινου Δυναμικού Starship. Αυτές οι αποστολές ετοίμασαν το σκηνικό για τη NASA ώστε να προσελήνωση του πρώτου Αμερικανού στην επιφάνεια του Άρη.Οι ομάδες ανέβασαν το τμήμα του κινητήρα σε μια βάση και συνέδεσαν την ουρά του σκάφους με τον πυθμένα. Εγκατέστησαν ένα στέγαστρο στην κορυφή του τμήματος του κινητήρα για να επιτρέπουν τον κλιματισμό του τμήματος, αποτρέποντας τη συσσώρευση υγρασίας και τη μόλυνση.Στη συνέχεια, οι ομάδες ανέβασαν το ολοκληρωμένο συγκρότημα στον Υψηλό Κόλπο 2 στο VAB, όπου θα ολοκληρώσει τις δοκιμές ενσωμάτωσης και ελέγχου μέχρι την άφιξη των υπόλοιπων εξαρτημάτων του βασικού σταδίου Artemis III SLS για την ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης του σταδίου, που έχει προγραμματιστεί για την άνοιξη του 2026. Τα υπόλοιπα στοιχεία του βασικού σταδίου, που ονομάζονται τα κορυφαία τέσσερα πέμπτα, βρίσκονται στις Εγκαταστάσεις Συναρμολόγησης Michoud της NASA στη Νέα Ορλεάνη, οι οποίες βρίσκονται υπό επεξεργασία και ενσωμάτωση. Οι τέσσερις κινητήρες RS-25 του βασικού σταδίου έχουν προγραμματιστεί να αποσταλούν από το Διαστημικό Κέντρο Stennis της NASA στο Bay St. Louis του Μισισιπή στις αρχές του 2026 για ενσωμάτωση στο τμήμα του κινητήρα. Το τμήμα του κινητήρα είναι ένα από τα πιο σύνθετα μέρη του πυραύλου, που περιέχει τους τέσσερις κινητήρες RS-25 και τους σχετικούς αγωγούς, βαλβίδες, ηλεκτρονικά και περισσότερα από 18 μίλια καλωδίωσης που συνδέονται με τις δεξαμενές προωθητικού του βασικού σταδίου και τον πύραυλο. Η μετακίνηση αποτελεί μέρος μιας αλλαγής στη διαδικασία παραγωγής SLS. Τα βασικά στάδια SLS Artemis I και Artemis II κατασκευάστηκαν εξ ολοκλήρου στη NASA Michoud και μεταφέρθηκαν στη NASA Kennedy για να ενσωματωθούν με τους ενισχυτές στερεών SLS, το ανώτερο στάδιο και το διαστημόπλοιο πληρώματος Orion. Ξεκινώντας με το υλικό Artemis III, η NASA μετέφερε τον εσωτερικό εξοπλισμό του τμήματος του κινητήρα και την ενσωμάτωση με το ανώτερο στάδιο του βασικού σταδίου στη NASA Kennedy για να βελτιστοποιήσει τη διαδικασία κατασκευής και να επιτρέψει ταυτόχρονες λειτουργίες παραγωγής δύο βασικών σταδίων. Για να μάθετε περισσότερα για τον Artemis, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/artemis Ομάδες από το Kennedy προετοιμάζονται να ανυψώσουν το ενσωματωμένο τμήμα του κινητήρα του Artemis III SLS (Space Launch System) της NASA με την ουρά του σκάφους μέσα στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων του κέντρου στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα την Τετάρτη 13 Αυγούστου 2025. Εμφανιζόμενο μέσα στο High Bay 2 της εγκατάστασης για επεξεργασία, το τμήμα του κινητήρα είναι ένα από τα πιο σύνθετα και περίπλοκα μέρη του πυραυλικού σταδίου που θα βοηθήσει στην τροφοδοσία των αποστολών Artemis στη Σελήνη. Το πλήρωμα του Artemis II εξασκείται σε σενάριο νυχτερινής εκτόξευσης. Οι αστροναύτες της NASA Christina Koch, ειδικός στην αποστολή Artemis II, και ο Victor Glover, πιλότος του Artemis II, περπατούν στον βραχίονα πρόσβασης πληρώματος του κινητού εκτοξευτή στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα την Τρίτη 12 Αυγούστου 2025. Στις 11 και 12 Αυγούστου, ομάδες του Προγράμματος Συστημάτων Εξερεύνησης Εδάφους του οργανισμού, μαζί με τους αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen, εξασκήθηκαν σε λειτουργίες εκτόξευσης την ημέρα, εάν η εκτόξευση πραγματοποιηθεί τη νύχτα. Προσομοίωσαν την τοποθέτηση των διαστημικών τους στολών και την οδήγηση προς την εξέδρα εκτόξευσης, καθώς και τις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης που θα χρησιμοποιούσαν στην απίθανη περίπτωση έκτακτης ανάγκης κατά την αντίστροφη μέτρηση της εκτόξευσης, που θα τους απαιτούσε να εκκενώσουν την εξέδρα εκτόξευσης. Μέσω της εκστρατείας Artemis, η NASA θα στείλει αστροναύτες για να εξερευνήσουν τη Σελήνη για επιστημονική ανακάλυψη, οικονομικά οφέλη και για να θέσουν τα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/image-article/artemis-ii-crew-practices-night-launch-scenario/

Ιατρό τεχνητής νοημοσύνης για τους αστροναύτες ετοιμάζουν NASA και Google. Τεχνολογία βγαλμένη από ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η NASA και η Google συνεργάζονται για να δοκιμάσουν έναν ιατρικό βοηθό με τεχνητή νοημοσύνη σχεδιασμένο να υποστηρίζει αστροναύτες σε αποστολές μεγάλης διάρκειας όπου οι καθυστερήσεις στην επικοινωνία με τη Γη καθιστούν αδύνατες τις άμεσες ιατρικές συμβουλές.Ο Ψηφιακός Βοηθός Ιατρικού Υπευθύνου Πληρώματος (Crew Medical Officer Digital Assistant – CMO DA) είναι ένα είδος Συστήματος Υποστήριξης Κλινικών Αποφάσεων (Clinical Decision Support System – CDSS).Ο ψηφιακός βοηθός θα παρέχει ιατρική υποστήριξη στους αστροναύτες όταν επιχειρούν πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης, όπως σε αποστολές προς τη Σελήνη και τον Άρη, επιτρέποντας στο πλήρωμα να διαγιγνώσκει και να αντιμετωπίζει συμπτώματα αυτόνομα.«Εκπαιδευμένο στη βιβλιογραφία που αφορά τις διαστημικές πτήσεις, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιεί προηγμένες τεχνικές επεξεργασίας φυσικής γλώσσας και μηχανικής μάθησης για να παρέχει με ασφάλεια αναλύσεις σε πραγματικό χρόνο για την υγεία και την απόδοση του πληρώματος» ανέφεραν εκπρόσωποι της Google.Σύμφωνα με τον γίγαντα ιντερνετικών υπηρεσιών τα πρώιμα αποτελέσματα δείχνουν τη δυνατότητα αξιόπιστων διαγνώσεων με βάση τα αναφερόμενα συμπτώματα. Η NASA και η Google συνεργάζονται πλέον με ιατρούς για περαιτέρω δοκιμές και βελτιώσεις του μοντέλου.Αποστολές βαθιάς εξερεύνησης του Διαστήματος, όπως προς τη Σελήνη ή τον Άρη, μπορεί να περιλαμβάνουν καθυστερήσεις στην επικοινωνία έως και 45 λεπτά για τον χρόνο μετάδοσης σήματος από και προς τον Άρη γεγονός που καθιστά αδύνατη την άμεση ιατρική συμβουλή. Και η ταχεία επιστροφή στη Γη προφανώς, δεν είναι επιλογή.Ένας ενσωματωμένος βοηθός με τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε επομένως να καλύψει αυτό το κρίσιμο κενό. Η τεχνολογία αυτή θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί και σε απομακρυσμένες ή απαιτητικές περιοχές στη Γη, όπου η πρόσβαση σε εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό είναι περιορισμένη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1994755/iatro-technitis-noimosynis-gia-toys-astronaytes-etoimazoyn-nasa-kai-google/

Επιστήμονες εντόπισαν μια διαστημική σήραγγα που μας οδηγεί σε άλλα άστρα του γαλαξία. Αυτό το διαστρικό τούνελ συνδέει το ηλιακό μας σύστημα με μακρινές περιοχές του Διαστήματος. Το Διάστημα μπορεί να φαίνεται σαν ένας εντελώς άδειος χωρίς άλλα χαρακτηριστικά κενός χώρος αλλά νέες έρευνες έχουν δείξει ότι αυτό απέχει πολύ από την αλήθεια. Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν μια «διαστρική σήραγγα» που συνδέει το ηλιακό μας σύστημα με μακρινά άστρα.Διεθνής ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του φημισμένου Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ αναφέρει σε μελέτη της στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» ότι εντόπισαν αγωγούς θερμού και χαμηλής πυκνότητας πλάσματος (ιονισμένο αέριο) που εκτείνονται σε τεράστιες περιοχές του Διαστήματος με κατεύθυνση προς συγκεκριμένα άστρα.Οι ερευνητές συνέλεξαν χιλιάδες μετρήσεις του ουρανού χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο ακτίνων Χ eROSITA που εκτοξεύτηκε το 2019. Αυτό αποκάλυψε ότι ο Ήλιος βρίσκεται στο κέντρο μιας φυσαλίδας χαμηλής πυκνότητας, περίπου 300 έτη φωτός σε διάμετρο από την οποία ξεπηδούν αυτές οι… διαστρικές σήραγγες.Ένα τούνελ εκτείνεται προς τον αστερισμό του Κενταύρου διαπερνώντας τις ψυχρότερες γύρω περιοχές του Διαστήματος. Το άλλο συνδέει το ηλιακό μας σύστημα με τον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτά τα δύο τούνελ μπορεί να αποτελούν τμήμα ενός μεγαλύτερου διακλαδισμένου συστήματος που εκτείνεται ανάμεσα σε διαφορετικές περιοχές σχηματισμού άστρων. Το κοσμικό νεκροταφείο Εδώ και καιρό γνωρίζουμε ότι το ηλιακό μας σύστημα βρίσκεται σε μια παράξενη περιοχή θερμού, αραιού Διαστήματος που ονομάζεται «Τοπική Θερμή Φυσαλίδα». Αυτή η περιοχή πιστεύεται ότι είναι ένα «νεκροταφείο υπερκαινοφανών» που σχηματίστηκε από τις εκρήξεις άστρων πριν από 10 έως 20 εκατομμύρια χρόνια.Όταν τεράστια άστρα καίνε όλο τους το καύσιμο, καταρρέουν και δημιουργούν αρκετή πίεση ώστε να εκραγούν ως υπερκαινοφανείς. Αυτές οι εκρήξεις (σουπερνόβα) δημιουργούν κύματα θερμού πλάσματος που παρασύρουν αέρια και σκόνη, αφήνοντας πίσω μια θερμή, χαμηλής πυκνότητας κοιλότητα.Η περιοχή είχε προταθεί αρχικά για να εξηγήσει μετρήσεις «μαλακών ακτίνων Χ», φωτονίων με πολύ χαμηλή ενέργεια. Επειδή αυτές δεν μπορούν να ταξιδέψουν μακριά χωρίς να απορροφηθούν, το γεγονός ότι τις ανιχνεύουμε δείχνει ότι υπάρχει πλάσμα που εκπέμπει ακτίνες Χ και έχει εκκαθαρίσει τον χώρο γύρω του.Χάρη στις μετρήσεις από το eROSITA, που βρίσκεται 1,5 εκατ. χιλιόμετρα από τη Γη οι ερευνητές κατάφεραν να ανιχνεύσουν αυτά τα πολύ αχνά ίχνη ακτινοβολίας χωρίς τις παρεμβολές της γήινης ατμόσφαιρας. Συνδύασαν τα δεδομένα αυτά με εκείνα του γερμανικού τηλεσκοπίου ROSAT (1990), δημιουργώντας τον πιο καθαρό χάρτη ακτίνων Χ του Σύμπαντος που έχει υπάρξει ποτέ.Οι ερευνητές βρήκαν μια περιοχή της φυσαλίδας πολύ θερμότερη από τις γύρω. Λένε ότι πρόκειται για μια διαστρική σήραγγα θερμού Διαστήματος που οδηγεί προς τον αστερισμό του Κενταύρου. Ωστόσο, οι εξαιρετικά ευαίσθητες μετρήσεις αποκάλυψαν και κάτι παράξενο. Διαιρώντας τον γαλαξία μας σε 2,000 τμήματα, διαπίστωσαν ότι ο Γαλαξιακός Βορράς ήταν αισθητά ψυχρότερος από τον Γαλαξιακό Νότο. Αυτό σημαίνει ότι η Τοπική Θερμή Φυσαλίδα εκτείνεται μακριά από τον Γαλαξιακό Δίσκο προς την κατεύθυνση της μικρότερης αντίστασης.«Αυτό δεν είναι περίεργο· είχε ήδη βρεθεί από το ROSAT. Αυτό που δεν γνωρίζαμε ήταν η ύπαρξη μιας διαστρικής σήραγγας προς τον Κένταυρο, που ανοίγει ένα κενό στο ψυχρότερο μεσοαστρικό περιβάλλον» λέει ο Δρ. Μίκαελ Φρέιμπεργκ, μέλος της ερευνητικής ομάδας.Εκτός από αυτό, οι ερευνητές μέτρησαν με μεγαλύτερη ακρίβεια την ήδη γνωστή σήραγγα προς τον Μεγάλο Κύων. Αυτή πιστεύεται ότι εκτείνεται από την Τοπική Θερμή Φυσαλίδα έως το Νεφέλωμα Gum, 1,500 έτη φωτός από τη Γη. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι αυτό «υποδηλώνει την πιθανότητα ενός εκτεταμένου δικτύου σηράγγων που συνδέει περιοχές γεμάτες με τη θερμή φάση του μεσοαστρικού μέσου». Οι ερευνητές λένε τώρα ότι το ηλιακό μας σύστημα συνδέεται με μακρινούς τόπους μέσω δύο καναλιών: ένα που οδηγεί προς τον Κένταυρο και ένα προς τον Μέγα Κύων. Το δίκτυο και ο Ήλιος Αυτές οι σήραγγες ίσως αποτελούν τμήμα ενός διακλαδισμένου δικτύου που συνδέει κοντινές περιοχές σχηματισμού άστρων. Το δίκτυο αυτό συντηρείται από τις εκρηκτικές γέννες και θανάτους άστρων, που παράγουν ισχυρούς αστρικούς ανέμους. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το σοκ υπερκαινοφανούς που δημιούργησε την Τοπική Θερμή Φυσαλίδα συγκέντρωσε αέρια και σκόνη στα όρια της, δημιουργώντας συνθήκες για τη γέννηση νέων άστρων.Αυτά τα νέα άστρα εκπέμπουν πίδακες θερμών αερίων και ακτινοβολίας, που σπρώχνουν προς τα έξω μέχρι να συναντήσουν άλλες φυσαλίδες σχηματισμού άστρων. Η διαδικασία αυτή, γνωστή ως «αστρική ανάδραση», θεωρείται ότι σαρώνει τον γαλαξία μας διαμορφώνοντας τη δομή του.Η μελέτη δίνει και μια συναρπαστική ένδειξη για την προέλευση του δικού μας ηλιακού συστήματος. Οι ερευνητές λένε ότι ο Ήλιος δεν σχηματίστηκε μέσα στην Τοπική Θερμή Φυσαλίδα αλλά μπήκε τυχαία σε αυτή σχετικά πρόσφατα.«Ένα ακόμη ενδιαφέρον γεγονός είναι ότι ο Ήλιος πρέπει να εισήλθε στην LHB πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια, πολύ λίγο σε σύγκριση με την ηλικία του που είναι 4,6 δισ. χρόνια. Είναι καθαρά συμπτωματικό ότι φαίνεται να βρίσκεται σε κεντρική θέση στην LHB, καθώς συνεχώς κινούμαστε μέσα στον Γαλαξία» εξηγεί ο Δρ. Γκαμπριέλε Πόντι, μέλος της ερευνητικής ομάδας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1995162/epistimones-entopisan-mia-diastimiki-siragga-poy-mas-odigei-se-alla-astra-toy-galaxia/