Δροσος Γεωργιος

Η SpaceX προανήγγειλε την πρώτη τουριστική πτήση της στο Διάστημα. Αμερικανός δισεκατομμυριούχος που τυγχάνει να έχει εκπαιδευτεί και ως πιλότος έκλεισε και τις τέσσερις διαθέσιμες θέσεις σε σκάφος της SpaceX για ολιγοήμερη... κρουαζιέρα σε γήινη τροχιά που προγραμματίζεται για τα τέλη του έτους. Ο 37χρονος Τζάρεντ Άιζακμαν, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας οικονομικών συναλλαγών Shift4Payments, δεν αποκάλυψε πόσο θα πληρώσει για τη μισθωμένη αποστολή κατά την ανακοίνωση του εγχειρήματος το βράδυ της Τρίτης. Η αποστολή προγραμματίζεται να διαρκέσει δύο με τέσσερις ημέρες. «Αν όμως θέλεις να μείνεις περισσότερο, εμείς δεν έχουμε πρόβλημα» είπε στον Άιζακμαν ο Έλον Μασκ, ιδρυτής της SpaceX, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου. Η αποστολή «Ιnspiration4», η οποία δεν θα περιλαμβάνει κανέναν επαγγελματία αστροναύτη, θα συνοδευτεί από καμπάνια του Άιζακμαν για συγκέντρωση δωρεών προς στήριξη του Παιδιατρικού Νοσοκομείου «Σεντ ΤΖουντ» στο Τενεσί, στο οποίο ο ίδιος ο δισεκατομμυριούχος θα προσφέρει 100 εκατομμύρια δολάρια. «Θα είναι η πρώτη πλήρως ιδιωτική τροχιακή αποστολή της Ιστορίας» υπερηφανεύτηκε ο Μασκ. «Είναι ένα σημαντικό ορόσημο στην προσπάθεια να προσφέρουμε στους πάντες πρόσβαση στο Διάστημα –επειδή στην αρχή τα πράγματα είναι πολύ ακριβά και οι αποστολές αυτού του είδους είναι ο μόνος τρόπος να περιορίσουμε το κόστος» πρόσθεσε. Συνεπιβάτες του Άιζακμαν θα είναι μια νοσοκόμα του νοσοκομείου που έχει ήδη επιλεγεί αλλά δεν κατονομάζεται, ένας επιχειρηματίας που θα αναδειχθεί σε διαγωνισμό της Shift4Paymens, καθώς ο νικητής μιας λοταρίας για την οικονομική στήριξη της εταιρείας. Η συμμετοχή είναι πάντως δωρεάν και αν ενδιαφέρεστε μπορείτε να βρείτε πληροφορίες στον δικτυακό τόπο της αποστολής. Εκτός από την εταιρεία πληρωμών Shift4Payments, ο Άιζακμαν έχει ιδρύσει και την εταιρεία Draken που εκπαιδεύει πιλότους της αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας (πούλησε όμως το μερίδιό του στην εταιρεία Blackstone). Είναι βετεράνος πιλότος της αεροβατικής ομάδας Black Diamond και πριν από δύο χρόνια αγόρασε ένα σοβιετικό μαχητικό-αντίκα MiG-29 από το ίδρυμα του συνιδρυτή της Microsoft Πολ Άλεν. Ο Άιζακμαν και η παρέα του θα αναχωρήσουν από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ με σκάφος Crew Dragon της SpaceX που βρίσκεται σήμερα σταθμευμένο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και αναμένεται πίσω στη Γη στον Μάιο. Τα έσοδα θα διατεθούν για την ανάπτυξη του Starship, ενός νέου σκάφους «βαρέων βαρών» που αναπτύσσει η SpaceX για αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, είπε ο Μασκ. H προαναγγελία της πτήσης έρχεται λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση της αμερικανικής εταιρείας Axiom ότι θα μισθώσει σκάφος της SpaceΧ για τουριστική πτήση στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, πιθανώς στις αρχές του 2022. Εντός του έτους προγραμματίζονται να ξεκινήσουν και οι υποτροχιακές πτήσεις αναψυχής της Blue Origin, της διαστημικής εταιρείας του Τζεφ Μπέζος, καθώς και οι αντίστοιχες υποτροχιακές αποστολές της Virgin Galactic. Οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον Μασκ αν έχει σχέδια να ταξιδέψει και ο ίδιος στο Διάστημα. «Θα συμμετάσχω σε κάποια πτήση μια μέρα», είπε, «όχι όμως σε αυτή». https://www.tanea.gr/2021/02/02/science-technology/h-spacex-proaniggeile-tin-proti-touristiki-ptisi-tis-sto-diastima/

Εξερράγη το πρωτότυπο του πυραύλου Starship της SpaceX Ένα πρωτότυπο του πυραύλου Starship της SpaceX εξερράγη σήμερα κατά την προσγείωση του, μετά από μια κατά τα άλλα επιτυχημένη δοκιμαστική εκτόξευση μεγάλου υψομέτρου από το Μπόκα Τσίτσα του Τέξας, σε επανάληψη ενός ατυχήματος που κατέστρεψε έναν προηγούμενο πύραυλο δοκιμής. Το Starship SN9 που ανατινάχτηκε κατά την κάθοδό του, όπως το SN8 που καταστράφηκε προηγουμένως, ήταν ένα πρωτότυπο για το όχημα εκτόξευσης βαρέων φορτίων που αναπτύσσει η ιδιωτική διαστημική εταιρεία του δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Έλον Μασκ Κατασκευάστηκε για την μεταφορά ανθρώπων και φορτίου 100 τόνων σε μελλοντικές αποστολές στο φεγγάρι και στον Άρη. https://physicsgg.blogspot.com/2021/02/starship-spacex.html

Η συνάντηση «Απόλλο» και «Σογιούζ» Τον Ιούλιο του 1975 συνέβη κάτι που θα ήταν παντελώς αδιανόητο λίγα χρόνια νωρίτερα: ένα σοβιετικό και ένα αμερικανικό διαστημόπλοιο συναντήθηκαν και συνδέθηκαν σε ύψος διακοσίων χιλιομέτρων από την επιφάνεια της κατακερματισμένης σε πολλά διάφορα κράτη Γης. Η ονομασία της κοινής διαστημικής αποστολής Apollo-Soyuz Test Project (εν συντομία ASTP) περιλάμβανε τα ονόματα των δύο διαστημοπλοίων: «Απόλλο» και «Σογιούζ», δηλαδή «Απόλλων» και «Ενωση». Ηταν ιστορικά η πρώτη διεθνής συνεργασία στο Διάστημα και προετοίμασε την ανθρωπότητα για μεταγενέστερα εγχειρήματα πολύ υψηλής τεχνολογικής και οργανωτικής πολυπλοκότητας, όπως για παράδειγμα η ιχνηλασία του κομήτη του Χάλεϊ και η φωτογράφιση του πυρήνα του, η κατασκευή και λειτουργία του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και η επικείμενη πρώτη προσπάθεια προστασίας της Γης από πρόσκρουση αστροειδών AIDA (Asteroid Impact Deflection Assessment) σε συνεργασία NASA και ESA, στην οποία μάλιστα υπάρχει και ελληνική συμμετοχή, συντονισμένη από τον καθηγητή του ΑΠΘ Κλεομένη Τσιγάνη. Τέτοιου είδους πολύπλοκες επιτυχημένες αποστολές έχουν αναδείξει τη σημασία και την αναγκαιότητα της συνέργειας στο Διάστημα, που είναι ένας κατεξοχήν εχθρικός για τον άνθρωπο χώρος και απαιτεί συντονισμένες κοινές προσπάθειες πολλών κρατών. Στόχος, η χαλάρωση των σχέσεων ΗΠΑ – ΕΣΣΔ Ο πολιτικός σκοπός αλλά και καταλύτης του προγράμματος ASTP ήταν η επιδιωκόμενη χαλάρωση των σχέσεων των δύο υπερδυνάμεων – των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ενωσης. Η εμβληματική συνάντηση Αμερικανών αστροναυτών και Σοβιετικών κοσμοναυτών και η χειραψία τους στο Διάστημα σημάδεψε το τέλος της «διαστημικής κούρσας», δηλαδή του ανταγωνισμού των δύο υπερδυνάμεων στο Διάστημα, που είχε αρχίσει το 1957 με την εκτόξευση του «Σπούτνικ». Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παρακολούθησαν ζωντανά στην τηλεόραση τη διαστημική συνάντηση, η οποία ήταν και η πρώτη συμβολική χαλάρωση του Ψυχρού Πολέμου. Πριν από την αποστολή Apollo-Soyuz, οι σχέσεις των δύο υπερδυνάμεων ήταν ιδιαίτερα τεταμένες, κυρίως λόγω της εμπλοκής των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ. Παρά την επικοινωνία Κένεντι – Χρουστσόφ και τη συμφωνία Ντράιντεν – Μπλαγκονράβοφ το 1962, που προέβλεπε ανταλλαγές διαστημικών παρατηρήσεων και μάλιστα ανακοινώθηκε και επισήμως στον ΟΗΕ, ο έντονος ανταγωνισμός στο πεδίο των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων πρακτικά εκμηδένισε τη συνεργασία των δύο χωρών. Ας θυμηθούμε ότι τον Φεβρουάριο του 1971 οι ΗΠΑ εκτόξευσαν το Apollo 14, την τρίτη αποστολή προσσελήνωσης, ενώ τέσσερις μήνες αργότερα η Σοβιετική Ενωση εκτόξευσε τον πρώτο επανδρωμένο διαστημικό σταθμό, Salyut 1. Και οι δύο πλευρές έκαναν ελάχιστες αναφορές στα επιτεύγματα των αντιπάλων. Με το τέλος, ωστόσο, του πολέμου του Βιετνάμ, ο πάγος άρχισε να λιώνει και οι σχέσεις ΗΠΑ και ΕΣΣΔ βαθμιαία βελτιώνονταν. Τον Οκτώβριο του 1970 ο πρόεδρος της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, Μστίσλαβ Κέλντις, είχε ανταποκριθεί θετικά σε πρόταση του διοικητή της NASA, Τόμας Πέιν, για κοινή διαστημική αποστολή. Λίγο αργότερα ο Χένρι Κίσινγκερ, σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Νίξον, ενθάρρυνε με ενθουσιασμό αυτά τα σχέδια. Μάλιστα ο Σοβιετικός ηγέτης Λεονίντ Μπρέζνιεφ δήλωσε ότι οι Αμερικανοί και Σοβιετικοί αστροναύτες θα έβλεπαν από ψηλά τον όμορφο πλανήτη μας, που «είναι αρκετά μεγάλος για να ζούμε όλοι μαζί ειρηνικά επάνω του, αλλά πολύ μικρός για να απειλείται από έναν πυρηνικό πόλεμο». Προς μια κοινή διαστημική αποστολή. Τον Απρίλιο του 1972 οι δύο χώρες υπέγραψαν το Σύμφωνο Συνεργασίας στην Εξερεύνηση και Χρήση του Διαστήματος για Ειρηνικούς Σκοπούς και δεσμεύτηκαν να υλοποιήσουν το πρόγραμμα Apollo-Soyuz. Ωστόσο, παρά τις θετικές προθέσεις και τους καλούς οιωνούς, ο «αρραβώνας» δεν είναι ανέφελος. Και οι δύο πλευρές ασκούσαν έντονη κριτική στις τεχνολογικές προτιμήσεις και λύσεις της άλλης πλευράς. Η κεντρική φιλοσοφία ήταν σχεδόν διαμετρικά αντίθετη. Η βασική σχεδιαστική αρχή των Σοβιετικών ήταν ο αυτοματισμός. Τα διαστημόπλοια «Σογιούζ» ήταν σχεδιασμένα με τρόπο που ελαχιστοποιούσε τους κινδύνους από ανθρώπινο λάθος. Υπήρχαν ελάχιστα όργανα χειροκίνητου ελέγχου. Αντιθέτως, τα διαστημόπλοια «Απόλλο» ήταν σχεδιασμένα για να ελέγχονται από ανθρώπους και απαιτούσαν υψηλά εκπαιδευμένους αστροναύτες για τον χειρισμό τους. Οι Σοβιετικοί θεωρούσαν τα διαστημόπλοια «Απόλλο» υπερβολικά πολύπλοκα και επικίνδυνα, ενώ οι Αμερικανοί από τη δική τους πλευρά θεωρούσαν επικίνδυνα τα διαστημόπλοια «Σογιούζ», αλλά για διαφορετικό λόγο: κάθε όργανό τους ήταν μοναδικό, επιβάλλοντας την άμεση προσγείωση σε περίπτωση αστοχίας. Αμερικανοί και Σοβιετικοί μηχανικοί συζήτησαν τις διαφορές τους σε διαδοχικές συναντήσεις στο Χιούστον και στη Μόσχα και συμφώνησαν σε αμοιβαία αποδεκτές λύσεις. Ενα κρίσιμο στοιχείο του προγράμματος ήταν το σύστημα πρόσδεσης, που θα λειτουργούσε τόσο παθητικά όσο και ενεργητικά και για τα δύο σκάφη. Το πρόγραμμα ASTP θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ρηξικέλευθο για τη διαστημική πολιτική της ΕΣΣΔ, που ήταν ανέκαθεν κρυψίνους τόσο απέναντι στην παγκόσμια κοινότητα όσο και απέναντι στον ίδιο τον λαό της. Το ASTP ήταν η πρώτη σοβιετική διαστημική αποστολή που μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση σε κάθε της στάδιο – στην εκτόξευση, στο Διάστημα και στην προσγείωση. Επίσης, ήταν η πρώτη φορά που ξένοι αστροναύτες είχαν πρόσβαση στο «Σογιούζ» πριν από την εκτόξευση, που ήταν πρωτοφανής διάθεση πληροφορίας σε Αμερικανούς σχετικά με το σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα. Μεγάλη τεχνολογική και πολιτική επιτυχία Τα δύο διαστημόπλοια εκτοξεύτηκαν στις 15 Ιουλίου 1975 με διαφορά επτάμισι ωρών και συνδέθηκαν στις 17 Ιουλίου, σε χαμηλή περίγεια τροχιά (Low Earth Orbit) με ύψος λίγο πάνω από τα 200 χιλιόμετρα και με κλίση 51,7 μοιρών ως προς το ισημερινό επίπεδο – που είναι σχεδόν ταυτόσημη με τη σημερινή κλίση της τροχιάς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Τρεις ώρες μετά τη σύνδεση των διαστημοπλοίων οι διοικητές, Τόμας Στάφορντ και Αλεξέι Λεόνοφ, αντάλλαξαν την πρώτη διεθνή χειραψία στο Διάστημα, καθώς τα ενωμένα διαστημόπλοια βρίσκονταν πάνω από τη γαλλική πόλη Μετς. Κατά την πρώτη αυτή συνάντηση διαβάστηκε μήνυμα του Λεονίντ Μπρέζνιεφ και πραγματοποιήθηκε τηλεφωνική κλήση του προέδρου των ΗΠΑ, Τζέραλντ Φoρντ. Τις 44 ώρες που τα διαστημόπλοια παρέμειναν συνδεδεμένα, οι τρεις Αμερικανοί και οι δύο Σοβιετικοί αστροναύτες πραγματοποίησαν από κοινού πειράματα, αντάλλαξαν σημαίες, δώρα και επισκέψεις, συνέφαγαν και συζήτησαν στη γλώσσα του άλλου. Μετά την αποσύνδεση, το «Απόλλο» τοποθετήθηκε με τρόπο που δημιούργησε τεχνητή ηλιακή έκλειψη για το «Σογιούζ», επιτρέποντας στους Σοβιετικούς να φωτογραφίσουν το ηλιακό στέμμα, δηλαδή την ηλιακή ατμόσφαιρα που είναι ένα εκατομμύριο φορές πιο αμυδρή από τον ηλιακό δίσκο και γίνεται ορατή μόνο κατά τη διάρκεια εκλείψεων. Η πτήση του «Σογιούζ» ολοκληρώθηκε επιτυχώς έπειτα από δύο μέρες και του «Απόλλο» ύστερα από πέντε. Η αποστολή ASTP θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία τόσο τεχνολογικά όσο και πολιτικά και για τις δύο χώρες. Επιπλέον είχε και μακροπρόθεσμες θετικές συνέπειες, αφού η εμπειρία της προετοιμασίας της αποστολής ήταν πολύ χρήσιμη για μεταγενέστερες αμερικανορωσικές διαστημικές συνεργασίες όπως το πρόγραμμα Shuttle-Mir και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός. Η σημαντικότερη ωστόσο κληρονομιά του ιστορικού πρώτου κοινού διαστημικού προγράμματος, και μάλιστα από τους δύο πρωταγωνιστές του Ψυχρού Πολέμου, είναι η επίδειξη του αμοιβαίου οφέλους της συνεργασίας για τα εμπλεκόμενα μέρη, αλλά και συνολικά για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Στις φωτογραφίες 17 Ιουλίου 1975. Μια ιστορική χειραψία μεταξύ του Αμερικανού αστροναύτη Τόμας Στάφορντ και του Ρώσου κοσμοναύτη Αλεξέι Λεόνοφ, 200 χιλιόμετρα πάνω από τη γαλλική πόλη Μετς. Τα διαστημόπλοια «Απόλλο» και «Σογιούζ» παρέμειναν συνδεδεμένα 44 ώρες. Οι αστροναύτες Ντόναλντ Σλέιτον (αριστερά) και Τόμας Στάφορντ (δεξιά) και ο κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ φωτογραφίζονται στο «Σογιούζ». Λίγες εβδομάδες μετά τη συνάντηση στο Διάστημα ακολούθησε η Διάσκεψη του Ελσίνκι, όπου επιβεβαιώθηκε το διεθνές κλίμα ύφεσης. Η συνάντηση των διαστημοπλοίων «Απόλλο» (αριστερά) και «Σογιούζ» (δεξιά) έχει πάρει τη θέση της στο Μουσείο Σμιθσόνιαν Αέρος και Διαστήματος. https://physicsgg.me/2021/02/01/%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%bb%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%83%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%8d%ce%b6/

«Uber για το διάστημα»: Εκτόξευση πυραύλου που πετά με βιοκαύσιμα. Επιτυχή εκτόξευση πραγματοποίησε την Κυριακή ο πύραυλος Stardust 1.0, ένας μικρός πύραυλος που πετά με βιολογικής προέλευσης καύσιμα. Όπως αναφέρει το BBC, ο πύραυλος εκτοξεύτηκε από μια πρώην στρατιωτική βάση στο Μέιν των ΗΠΑ, την οποία επί Ψυχρού Πολέμου χρησιμοποιούσαν βομβαρδιστικά Β-52. Η εκτόξευσή του ήταν η πρώτη εμπορικού χαρακτήρα στην ιστορία με πύραυλο που πετούσε με βιοκαύσιμα. Ο Σάσα Ντέρι, εφευρέτης του βιοκαυσίμου, δεν αποκαλύπτει τη σύστασή του, μα λέει πως μπορεί να φτιαχτεί με υλικό από φάρμες ανά τον κόσμο. Ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της bluShift Aerospace και η ομάδα του πέρασαν πάνω από έξι χρόνια εξελίσσοντας τη φόρμουλα και σχεδιάζοντας έναν αρθρωτό υβριδικό κινητήρα. «Θέλουμε να αποδείξουμε ότι ένα βιολογικής προέλευσης καύσιμο μπορεί να αποδώσει το ίδιο καλά, αν όχι καλύτερα σε κάποιες περιπτώσεις, με τα παραδοσιακά καύσιμα που χρησιμοποιούνται σε πυραύλους» είπε. «Κοστίζει λιγότερο ανά κιλό από το παραδοσιακό καύσιμο πυραύλου και είναι πλήρως μη τοξικό. Και είναι ένα “carbon-neutral” καύσιμο, που είναι εγγενώς καλύτερο για τον πλανήτη μας και πιο υπεύθυνο». Ο Stardust είναι ένας μικρός πύραυλος, ύψους μόλις 6 μέτρων και βάρους 250 κιλών- ωστόσο επειδή είναι φθηνός και δεν χρειάζεται τις πολύπλοκες υποδομές των μεγαλύτερων πυραύλων, θεωρείται πως μπορεί να καταστήσει ευκολότερη την πρόσβαση στο διάστημα για περισσότερους ανθρώπους- όπως πχ φοιτητές, ερευνητές και επιχειρήσεις που θέλουν να κάνουν πειράματα, να δοκιμάσουν προϊόντα κ.α. «Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρένα προς το διάστημα όπως η SpaceX και η ULA- και υπάρχουν λεωφορεία προς το διάστημα, όπως οι πύραυλοι μεσαίου μεγέθους» είπε ο Ντέρι. «Μεταφέρουν χιλιάδες κιλά στο διάστημα. Μα δεν υπάρχει υπηρεσία διαστημικών εκτοξεύσεων που να επιτρέπει ένα ή δύο φορτία στο διάστημα. Δεν υπάρχει “Uber” για το διάστημα. Θέλουμε να γίνουμε η υπηρεσία Uber για το διάστημα». Στην εν λόγω εκτόξευση το φορτίο περιελάμβανε το ένα πείραμα ενός λυκείου και δοκιμές σε ένα κράμα ονόματι nitinol από την Kellogg Research Labs. Σύμφωνα με τον ιδρυτή της, Τζο Κέλογκ, το nitinol είναι ένα υλικό μνήμης σχήματος (shape memory) που χρησιμοποιείται σε ιατρικές συσκευές σαν τα στεντ. Επίσης, χρησιμοποιείται για την προστασία φορτίων πυραύλων από δονήσεις. Όπως λέει ο ίδιος, μακροπρόθεσμα ο στόχος είναι η κατασκευή ολόκληρων πυραύλων από nitinol- που θα είναι ελαφρείς και πιο αποδοτικοί από ενεργειακής άποψης. Επί της προκειμένης ο Stardust πέταξε μόλις ένα μίλι στον ουρανό πριν επιστρέψει στη Γη με αλεξίπτωτο- ωστόσο η δεύτερη εκτόξευση προορίζεται να είναι υποτροχιακή, και μια αργότερα, ονόματι Red Dwarf, θα τεθεί σε πολική τροχιά. https://www.naftemporiki.gr/story/1687503/ubergia-to-diastima-ektokseusi-puraulou-pou-peta-me-biokausima

Νέο παγκόσμιο ρεκόρ για την Space X - Εκτόξευσε ταυτόχρονα 143 μικρούς δορυφόρους. Η εταιρεία Space X του Έλον Μασκ εκτόξευσε την Κυριακή ταυτόχρονα 143 μικρούς δορυφόρους, κάτι που αποτελεί νέο παγκόσμιο ρεκόρ. Η εκτόξευση έγινε με ένα επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο Falcon 9 από το διαστημικό κέντρο στο ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα. Το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 104 δορυφόροι που είχαν εκτοξευθεί με ινδικό πύραυλο το 2017. Πρόκειται για 133 εμπορικούς και κρατικούς δορυφόρους, μεταξύ άλλων για λογαριασμό της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), καθώς επίσης για δέκα δικούς τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους Starlink της ίδιας της Space X. Η εταιρεία έχει ήδη θέσει σε τροχιά περισσότερους από 800 μικρούς δορυφόρους με στόχο να παρέχει ευρυζωνικό διαδίκτυο παγκοσμίως. Το ρεκόρ της Space X Μετά την εκτόξευση, το πρώτο τμήμα του πυραύλου προσνηώθηκε στην πλατφόρμα ενός ρομποτικού πλοίου στον Ατλαντικό (το οποίο φέρει το όνομα «Φυσικά σε αγαπώ ακόμη!»), ώστε να χρησιμοποιηθεί ξανά, κάτι που έχει γίνει πια ρουτίνα για τη Space X. Ήταν η 73η φορά που η εταιρεία έκανε κάτι τέτοιο. Είχε προηγηθεί στις 20 Ιανουαρίου μια άλλη εκτόξευση μιας «φουρνιάς» δορυφόρων Starlink. Η ταυτόχρονη εκτόξευση τόσο πολλών δορυφόρων σε ύψος 500 χιλιομέτρων δεν είναι εύκολη υπόθεση, επειδή ο καθένας πρέπει να απελευθερωθεί στο διάστημα σε συγκεκριμένο χρόνο, ώστε να αποφευχθούν συγκρούσεις μεταξύ τους. https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/957156_neo-pagkosmio-rekor-gia-tin-space-x-ektoxeyse-taytohrona-143-mikroys

Προετοιμασία του Progress MS-16 και Soyuz MS-18 διαστημόπλοια. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, έχουν ξεκινήσει μέτρα για την προπαρασκευή του προπορευτικού οχήματος μεταφοράς Progress MS-16 (TGC) στο πλαίσιο του προγράμματος της 77ης αποστολής εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) και του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK), που προορίζονται για παράδοση επί του ISS του πληρώματος της 65ης αποστολής. Αφού έφτασε στο σύμπαν Progress MS-16, πέρασε το πρώτο στάδιο των δοκιμών και μετά παρέμεινε σε κατάσταση αποθήκευσης στο συγκρότημα και το κτίριο δοκιμών 254. Στις 15 Ιανουαρίου, επανενεργοποιήθηκε για να συνεχίσει την επίγεια προπόνηση στο περίπτερο του τεχνικού συγκροτήματος. Τώρα ειδικοί από την RSC Energia και την KC Yuzhny ολοκληρώνουν τον κύκλο ελέγχου των συστημάτων επί του σκάφους και ολοκληρώνουν το διαμέρισμα φορτίου για να φιλοξενήσουν τον παραδοθέντα εξοπλισμό και το φορτίο. Επιπλέον, το πλοίο υποβλήθηκε σε διαδικασία «δοκιμαστικού φωτισμού» για τις ηλιακές μπαταρίες του συστήματος τροφοδοσίας. Ο έλεγχος της λειτουργίας των ηλιακών συλλεκτών προβλέπει την τακτική ανάπτυξη τμημάτων ηλιακών κυψελών και την ακτινοβολία τους με ισχυρούς λαμπτήρες για τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας της μετατροπής της ηλιακής ενέργειας σε ηλεκτρική ενέργεια. Ταυτόχρονα, πραγματοποιούνται αυτόνομες ηλεκτρικές δοκιμές του Soyuz MS-18 TPK στο ίδιο κτίριο με διακόπτες δοκιμής και καταγραφή της αρχικής κατάστασης του εξοπλισμού επί του σκάφους. Επιπλέον, ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές της στεγανότητας του συστήματος καυσίμων του πλοίου και των αυτόνομων ηλεκτρικών δοκιμών των θέσεων πληρώματος του Kazbek. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Progress MS-16 TGK έχει προγραμματιστεί για τις 15 Φεβρουαρίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Το διαστημικό σκάφος πρέπει να παραδώσει στους συμμετέχοντες της τρέχουσας 64ης κύριας αποστολής καυσίμων, νερού και αερίων, αναλωσίμων και υποστήριξης ζωής, καθώς και τεχνικά μέσα για την εύρεση και την εξάλειψη των διαρροών αέρα στο ISS. Η έναρξη του TPK Soyuz MS-18 έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2021. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_01-19.html

Η Virgin Orbit του Ρίτσαρντ Μπράνσον εκτόξευσε για πρώτη φορά δορυφόρους σε τροχιά. Η Virgin Orbit του Σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον κατάφερε να θέσει για πρώτη φορά δορυφόρους σε τροχιά, χρησιμοποιώντας πύραυλο που εκτοξεύτηκε από αεροσκάφος 747. Όπως αναφέρει το BBC, ο πύραυλος μετέφερε δέκα φορτία, σε μια εξέλιξη που εκτιμάται πως θα συμβάλει σημαντικά στην εξέλιξη της αγοράς για εκτοξεύσεις μικρότερων, χαμηλού κόστους δορυφόρων, καθώς, χρησιμοποιώντας αεροπλάνα ως πλατφόρμες εκτόξευσης, είναι θεωρητικά δυνατή η εκτόξευση σκαφών στο διάστημα από οποιοδήποτε σημείο στον κόσμο. Στην πράξη, σημειώνει το BBC, το εν λόγω σύστημα της Virgin Orbit πρέπει να έχει άδεια λειτουργίας στην περιοχή όπου βρίσκεται, κάτι που προς το παρόν ισχύει μόνο για την Καλιφόρνια. Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχημένη εκτόξευση της Κυριακής ήταν μια πολύ σημαντική εξέλιξη για την εταιρεία, που είχε προσπαθήσει ανεπιτυχώς να εκτοξεύσει έναν πύραυλο τον Μάιο. Το τροποποιημένο 747, με την ονομασία Cosmic Girl, απογειώθηκε από τη βάση του στην έρημο Μοχάβε της Καλιφόρνιας και πέταξε πάνω από τον Ειρηνικό. Περίπου 60 λεπτά μετά, σε ύψος 10.500 μέτρων, το αεροπλάνο έστριψε απότομα δεξιά, απελευθερώνοντας τον 21 μέτρων πύραυλο που είχε δεμένο στο κάτω μέρος του. Εντός δευτερολέπτων ο LauncherOne ενεργοποίησε τον κινητήρα του και πραγματοποίησε άνοδο προς το διάστημα. Η επιτυχής απελευθέρωση των σκαφών που μετέφερε, σε ύψος περίπου 500 χλμ, έλαβε χώρα μερικές ώρες αργότερα. «Μια νέα πύλη στο διάστημα μόλις άνοιξε» είπε ο Νταν Χαρτ, διευθύνων σύμβουλος της Virgin Orbit. «Το ότι το LauncherOne ήταν σε θέση να φτάσει επιτυχώς σε τροχιά είναι απόδειξη για το ταλέντο, την ακρίβεια, το κίνητρο και την εφευρετικότητα της ομάδας». Στη συγκεκριμένη «αρένα» δραστηριοποιούνται όλο και περισσότερες εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η Rocket Lab, που εκτοξεύει πυραύλους από εγκαταστάσεις στη Νέα Ζηλανδία, και η Firefly Aerospace, ενώ υπάρχουν και πολλές μικρές startups σε διάφορα στάδια «ωρίμανσης». Όπως αναφέρει το Reuters, οι 10 δορυφόροι που εκτοξεύτηκαν κατά την αποστολή (υπό την ονομασία Launch Demo 2) ήταν της NASΑ. https://www.naftemporiki.gr/story/1682082/i-virgin-orbit-tou-ritsarnt-mpranson-ektokseuse-gia-proti-fora-doruforous-se-troxia

Σκάφος του Τζεφ Μπέζος εκτόξευσε ανδρείκελο στο Διάστημα. Το υποτροχιακό σκάφος New Shepard της Blue Origin, μιας εταιρείας του Τζεφ Μπέζος, μετέφερε ένα ανδρείκελο σε μια σύντομη πτήση πάνω από το Τέξας, σε μια τελευταία πρόβα πριν αρχίσουν οι κρατήσεις για τουρίστες. Τοποθετημένη στην κορυφή ενός επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου, η εξαθέσια, φουτουριστική κάψουλα έφτασε σε ύψος 105 χιλιομέτρων, πέντε χιλιόμετρα πάνω από το επίσημο όριο του Διαστήματος. Το ανδρείκελο με την ονομασία Skywalker πέρασε τρία λεπτά σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, την ώρα που το σκάφος περιστρεφόταν αργά γύρω από τον κατακόρυφο άξονα για να προσφέρει πανοραμική θέα 360 μοιρών. Το New Shepard έχει πραγματοποιήσει 14 δοκιμαστικές πτήσεις από το 2015, αυτή όμως ήταν η πρώτη φορά που το σκάφος πέταξε πλήρως εξοπλισμένο για επανδρωμένες αποστολές. Το εσωτερικό της κάψουλας έχει επενδυθεί με πάνελ ηχομόνωσης και σύστημα ελέγχου της θερμοκρασίας και της υγρασίας, το οποίο θα εμποδίζει το θάμπωμα των μεγάλων παραθύρων. Ο πύραυλος της αποστολής επέστρεψε αυτόματα και προσεδαφίστηκε κοντά στο σημείο από όπου είχε απογειωθεί. Η κάψουλα με το ανδρείκελο έπεσε ομαλά με αλεξίπτωτο λίγο περισσότερο από 10 λεπτά μετά την εκτόξευση. Κατά την άνοδο είχε αναπτύξει ταχύτητα 3.600 χιλιομέτρων την ώρα, λίγο περισσότερο από ένα χιλιόμετρο ανά δευτερόλεπτο. Ο Μπέζος, ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου μέχρι την εκθρόνισή του από τον Έλον Μασκ πριν από λίγες ημέρες, ανάρτησε στο Instagram βίντεο της δοκιμής αλλά και φωτογραφίες που τον δείχνουν να μπαίνει στην κάψουλα μετά την προσεδάφιση. Οι πρώτες μισθωμένες πτήσεις του New Shepard προγραμματιζόταν αρχικά να αρχίσουν το 2020, καθυστέρησαν όμως λόγω της πανδημίας. Η Blue Origin ελπίζει θα μπορέσει να κάνει την αρχή φέτος, αν και μέχρι στιγμής δεν δέχεται κρατήσεις και δεν έχει διευκρινίσει πόσο θα κοστίζει το εισιτήριο για τους τουρίστες και τους επιστήμονες που θέλουν να απολαύσουν πτήσεις στο όριο του Διαστήματος. Εκτός από το New Shepard, η Blue Origin αναπτύσσει επίσης τον μεγαλύτερο πύραυλο New Glenn, ο οποίος θα εκτοξεύεται από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ, καθώς και μια σεληνάκατο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στο πρόγραμμα Artemis της NASA για επανδρωμένες αποστολές στη Σελήνη. Το New Shepard βαφτίστηκε προς τιμήν του Άλαν Σέπαρντ, του πρώτου Αμερικανού που πέταξε στο Διάστημα, ενώ το New Glenn παίρνει το όνομα του Τζον Γκλεν, του πρώτου Αμερικανού που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη. https://www.in.gr/2021/01/15/b-science/episthmes/skafos-tou-tzef-mpezos-ektokseyse-andreikelo-sto-diastima/

Η SpaceX του Ίλον Μασκ εκτόξευσε τουρκικό τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο Turksat Ο βάρους 3,5 τόνων δορυφόρος Turksat 5A, ο οποίος τέθηκε σε τροχιά 33 λεπτά μετά την εκτόξευση, κατασκευάσθηκε από την ευρωπαϊκή αμυντική και διαστημική εταιρεία Airbus Defense and Space στην Αγγλία και στη Γαλλία, σε συνεργασία με την τουρκική εταιρεία Turksat. Η αμερικανική διαστημική εταιρεία SpaceX του Ίλον Μασκ έκανε «ποδαρικό» στις αποστολές της το 2021, εκτοξεύοντας έναν τουρκικό τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο. Η εκτόξευση έγινε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα με επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο Falcon 9, ο οποίος οκτώμισι λεπτά μετά προσεληνώθηκε σε ένα από τα δύο πλοία-πλατφόρμες της εταιρείας στον Ατλαντικό. Ο βάρους 3,5 τόνων δορυφόρος Turksat 5A, ο οποίος τέθηκε σε τροχιά 33 λεπτά μετά την εκτόξευση, κατασκευάσθηκε από την ευρωπαϊκή αμυντική και διαστημική εταιρεία Airbus Defense and Space στην Αγγλία και στη Γαλλία, σε συνεργασία με την τουρκική εταιρεία Turksat. Θα παρέχει επί τουλάχιστον 15 χρόνια δορυφορική κάλυψη για τηλεοπτικές εκπομπές και παροχή ευρυζωνικού διαδικτύου στην Τουρκία, στη Μέση Ανατολή, στην Ευρώπη και στην Αφρική. Η Space X πρόκειται να εκτοξεύσει έναν δεύτερο τουρκικό δορυφόρο, τον Turksat 5B, αργότερα μέσα στο έτος. Οι δορυφόροι Turksat αποτελούν μέρος της προσπάθειας της Τουρκίας να επεκτείνει την παρουσία της στο διάστημα, κάτι για το οποίο έχει δεσμευθεί ο Πρόεδρος Ερντογάν. Τον Οκτώβριο του 2020 ακτιβιστές είχαν αρχίσει να πιέζουν τη Space X να σταματήσει την εκτόξευση του Turksat 5A, κάνοντας διαμαρτυρία έξω από τα κεντρικά γραφεία της εταιρείας στην Καλιφόρνια, καταδικάζοντας την τουρκική συμμετοχή στον πόλεμο Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν στο πλευρό του δεύτερου. Όμως η προσπάθεια τους δεν έφερε τελικά αποτέλεσμα. https://physicsgg.blogspot.com/2021/01/spacex-turksat.html

Η νέα φιλόδοξη ιδέα του Elon Musk για την προσεδάφιση των πυραύλων Super Heavy. Η SpaceX θα δοκιμάσει μία διαφορετική προσέγγιση στο επιχείρημά της να προσεδαφίζει και να επαναχρησιμοποιεί τους πυραύλους που στέλνει στο Διάστημα, σύμφωνα τουλάχιστον με τα όσα ανάρτησε στο Twitter ο διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της εταιρείας, Elon Musk. Ουσιαστικά το σχέδιο προβλέπει το “πιάσιμο” του υπό ανάπτυξη πυραύλου Super Heavy χρησιμοποιώντας τον βραχίονα του πύργου εκτόξευσης που μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται για την σταθεροποίηση του συγκροτήματος πυραύλου-διαστημικού οχήματος κατά τις προετοιμασίες πριν την εκτόξευση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι μέχρι τώρα χρησιμοποιούμενοι πύραυλοι Falcon 9 επιστρέφουν στην Γη και η προσεδάφιση γίνεται στα ενσωματωμένα σκέλη. Σύμφωνα με τον Musk “στόχος είναι ο νέος Super Heavy, που θα είναι σημαντικά μεγαλύτερος πύραυλος, να μην διαθέτει ενσωματωμένα σκέλη”. Βέβαια και στην περίπτωση του Super Heavy θα εξακολουθούν να υπάρχουν κινητήρες κατεύθυνσης που θα ελέγχουν την ταχύτητα καθόδου, αλλά θα περιλαμβάνεται επίσης και η χρήση πτερυγίων πλέγματος που θα είναι ενσωματωμένα στο σώμα του πυραύλου και θα βοηθούν στον έλεγχο του προσανατολισμού του κατά την πτήση για να “πιάσει” τον βραχίονα του πύργου εκτόξευσης πριν αγγίξει το έδαφος. Τα κύρια οφέλη αυτής της μεθόδου, η οποία προφανώς θα περιλαμβάνει πολλούς ελιγμούς ακρίβειας, είναι ότι η SpaceX θα εξοικονομήσει χρήματα και βάρος, παραλείποντας εξ αρχής τα σκέλη προσγείωσης από το σχέδιο του Super Heavy. Ένα άλλο πιθανό όφελος είναι ότι με τον τρόπο αυτό, αν αποδειχθεί επιτυχημένος, η SpaceX θα μπορεί να έχει διαθέσιμο τον πύραυλο για την επόμενη εκτόξευση σχεδόν αμέσως, απλά απαιτώντας να φορτωθεί το επόμενο φορτίο και τα άνω τμήματα του πυραύλου, “σε χρόνο κάτω της μίας ώρας” σύμφωνα με τον Elon Musk. Απώτερος σκοπός του συνδυασμού Starship και Super Heavy είναι να δημιουργήσουν ένα όχημα εκτόξευσης το οποίο θα είναι σε μεγαλύτερο βαθμό επαναχρησιμοποιήσιμο σε σχέση με το Falcon 9 που χρησιμοποιείται σήμερα. Σταδιακά, ο Musk θέλει να κάνει το Starship ένα μέσο τακτικών πτήσεων, τόσο για μετακινήσεις από το ένα σημείο της Γης στο άλλο όσο και για πτήσεις σε τροχιά γύρω από την Γη και μελλοντικά για ταξίδια μεγαλύτερων αποστάσεων, προς την Σελήνη και τον Άρη. Σύμφωνα με τον Elon Musk, το πόσο γρήγορα θα επιτευχθούν όλα αυτά είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ταχεία επαναχρησιμοποίηση των πυραύλων άρα και με τη νέα μέθοδο προσεδάφισης που περιγράφηκε πιο πάνω. Ο Musk, βλέποντας πολύ πιο μακριά, θεωρεί ότι η ταχεία επαναχρησιμοποίηση των πυραύλων θα είναι ζωτικής σημασίας και κατά την περίοδο που ο άνθρωπος θα φτάσει στον Άρη και θα πρέπει να δημιουργηθεί μία συνεχής γραμμή τροφοδοσίας των... αποίκων. https://www.naftemporiki.gr/story/1676155/i-nea-filodoksi-idea-tou-elon-musk-gia-tin-prosedafisi-ton-puraulon-super-heavy

Ξύλινους δορυφόρους αναπτύσσει η Ιαπωνία. Μια ιαπωνική εταιρεία και το Kyoto University συνεργάζονται για την ανάπτυξη των πρώτων δορυφόρων από ξύλο ως τον κόσμο ως το 2023. Όπως αναφέρει το BBC, η Sumitomo Forestry ανακοίνωσε ότι άρχισε έρευνα πάνω στην ανάπτυξη δέντρων και τη χρήση ξύλου στο διάστημα. Στο πλαίσιο της συνεργασίας αυτής θα γίνουν πειράματα με διαφορετικά είδη ξύλου σε ακραία περιβάλλοντα στη Γη. Τα διαστημικά σκουπίδια εξελίσσονται σε όλο και μεγαλύτερο πρόβλημα, καθώς περισσότεροι δορυφόροι τίθενται σε τροχιά. Ξύλινοι δορυφόροι θα καίγονταν χωρίς να απελευθερώνουν επιβλαβείς ουσίες στην ατμόσφαιρα ή εν δυνάμει επικίνδυνα θραύσματα όταν πέφτουν πίσω στη Γη. «Ανησυχούμε πολύ για το ότι όλοι οι δορυφόροι που επανεισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης καίγονται και δημιουργούν μικροσκοπικά σωματίδια που θα αιωρούνται στα ανώτερα τμήματα της ατμόσφαιρας για πολλά χρόνια» είπε στο BBC ο Τακάο Ντόι, καθηγητής του Kyoto University και Ιάπωνας αστροναύτης. «Μακροπρόθεσμα θα επηρεάσει το περιβάλλον της Γης». Το επόμενο στάδιο, όπως είπε, θα είναι η ανάπτυξη του μηχανολογικού μοντέλου του δορυφόρου, «μετά θα κατασκευάσουμε το μοντέλο πτήσης». Η Sumitomo Forestry, που υπάγεται στο Sumitomo Group, το οποίο είχε ιδρυθεί πάνω από 400 χρόνια πριν, ανέφερε πως θα αρχίσει την ανάπτυξη ξύλινων υλικών πολύ ανθεκτικών σε μεταβολές θερμοκρασίες και ηλιακό φως. Το ξύλο που χρησιμοποιεί αποτελεί μυστικό, όπως είπε στο BBC εκπρόσωπος της εταιρείας. Σύμφωνα με το World Economic Forum (WEF) υπάρχουν 6.000 δορυφόροι σε τροχιά και το 60% εξ αυτών είναι παροπλισμένοι (διαστημικά σκουπίδια). Η Euroconsult εκτιμά πως 990 θα εκτοξεύονται κάθε χρόνο αυτή τη δεκαετία. https://www.naftemporiki.gr/story/1675321/ksulinous-doruforous-anaptussei-i-iaponia

Πειράματα με 5G και φωτιές στο διάστημα από διαστημόπλοιο Cygnus. Διαστημόπλοιο Cygnus της Northrop Grumman μετέφερε φορτίο επιστημονικών πειραμάτων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις αρχές του Οκτωβρίου- ωστόσο αυτή ήταν μόνο μία από τις αποστολές του, καθώς, μετά την αποσύνδεσή του από τον σταθμό προορίζεται να συνεχίσει τις εργασίες, με μια σειρά δοκιμών αναδυόμενων τεχνολογιών γνωστή ως SharkSat, διάρκειας δύο εβδομάδων. Στο πλαίσιο του SharkSat θα συλλεγεί τηλεμετρία (μετρήσεις και άλλες ψηφιακές πληροφορίες) και τα δεδομένα θα μεταδοθούν πίσω στη Γη για ανάλυση, σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Σίλερ, επικεφαλής ερευνητή του SharkSat. «Σε αυτή την περίπτωση τα δεδομένα τηλεμετρίας θα παρέχουν στοιχεία για την υγεία και τη λειτουργία των ηλεκτρονικών εξαρτημάτων του SharkSat». Σκοπός των εξαρτημάτων αυτών είναι η ανάπτυξη ενός Ka-Band software defined radio (SDR). Το «Ka-Band» αναφέρεται στη συχνότητα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος όπου λειτουργεί. Το εύρος συχνοτήτων ακτινοβολίας του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος περιλαμβάνει από ορατό φως όπως πχ από λάμπες μέχρι τις εκπομπές από φούρνους μικροκυμάτων και τις συχνότητες όπου λειτουργούν οι ραδιοσταθμοί. Καθώς το φάσμα βλέπει όλο και μεγαλύτερη χρήση για τηλεπικοινωνίες, κάποια bandwidths συνωστίζονται όλο και περισσότερο. Στο Ka-Band παρατηρείται μικρότερος συνωστισμός και παρέχονται δυνατότητες μετάδοσης δεδομένων εκατοντάδες φορές πιο γρήγορες από τα bandwidths που χρησιμοποιούνται σήμερα. Ωστόσο η χρήση του παρουσιάζει προβλήματα τεχνολογικής φύσης, στην επίλυση των οποίων ελπίζεται να συμβάλει το SharkSat. Πιθανές χρήσεις αυτής της τεχνολογίας περιλαμβάνουν τηλεπικοινωνίες 5G, καθώς και τηλεπικοινωνίες στο διάστημα ή μεταξύ διαστήματος και Γης- ή άλλες πιθανές διαστημικές εφαρμογές. Το διαστημόπλοιο έχει αποσυνδεθεί από τον σταθμό- και επίσης προορίζεται να πραγματοποιήσει και το πείραμα Saffire-V, το νεότερο στη σειρά ερευνών Saffire (Spacecraft Fire Safety). Η συμπεριφορά της φωτιάς σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας δεν έχει «αποκωδικοποιηθεί» πλήρως ακόμα, και οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν περισσότερα ως προς την ανάπτυξη/ εξάπλωσή της και την κατάσβεσή της, για βελτίωση των μέτρων ασφαλείας σε μελλοντικές πτήσεις. Σύμφωνα με τη NASA, το Saffire-V «εξετάζει την ανάπτυξη της φωτιάς σε εύρος πιέσεων και συγκεντρώσεων οξυγόνου που αναμένονται σε μελλοντικά εξερευνητικά σκάφη. Το Saffire-V επίσης επιδεικνύει εντοπισμό φωτιάς, παρατήρηση προϊόντων καύσης και καθαρισμό μετά τη φωτιά μέσω εξοπλισμού παρόμοιου με αυτόν που σχεδιάζεται για μελλοντικά επανδρωμένα εξερευνητικά σκάφη». Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, το σκάφος, το οποίο, μεταξύ άλλων, είναι φορτωμένο και με απορρίμματα, θα πραγματοποιήσει επανείσοδο στην ατμόσφαιρα, όπου και θα καεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1678003/peiramata-me-5g-kai-foties-sto-diastima-apo-diastimoploio-cygnus

€14,8 δισ. για το διαστημικό πρόγραμμα της Ε.Ε. την περίοδο 2021-2027. Παγκόσμιο προβάδισμα στον διαστημικό τομέα επιχειρεί να εξασφαλίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση έγινε με την πολιτική συμφωνία μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Προεδρίας του Συμβουλίου για το διαστημικό πρόγραμμα της Ε.Ε. για την περίοδο 2021-2027. Οι διαπραγματευτές του Συμβουλίου της Ε.Ε. και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατέληξαν σε προσωρινή πολιτική συμφωνία σχετικά με τον προτεινόμενο κανονισμό για τη θέσπιση του επόμενου διαστημικού προγράμματος της Ε.Ε. για τα έτη 2021 έως 2027. Για το πρόγραμμα έχει προβλεφθεί χρηματοδοτικό κονδύλι ύψους €14,8 δισ. (σε τρέχουσες τιμές). Στόχος είναι η Ε.Ε. να έχει στη διάθεσή της έναν επαρκή προϋπολογισμό για τον τομέα του διαστήματος, ώστε να συνεχίσει και να βελτιώσει τα υφιστάμενα διαστημικά εμβληματικά προγράμματα. Πρόκειται για προγράμματα, όπως το EGNOS, το Galileo και το Copernicus. Επίσης, μέσω της συμφωνίας, εξασφαλίζονται τα απαραίτητα κονδύλια, ώστε η Ένωση να παρακολουθεί τους διαστημικούς κινδύνους στο πλαίσιο του προγράμματος διαστημικής επιτήρησης (SSA) και να εξασφαλίζει στις εθνικές αρχές την πρόσβαση σε ασφαλείς δορυφορικές επικοινωνίες (GOVSATCOM). Ο συνολικός προϋπολογισμός των €14,8 δισ. κατανέμεται ως εξής: για το Galileo και το EGNOS θα διατεθούν €9 δισ., για το Copernicus €5,42 δισ., ενώ για τα SSA και GOVSATCOM €442 εκατ. Διαστημικά δεδομένα Ο προτεινόμενος κανονισμός αναμένεται να εξασφαλίσει στην Ένωση υψηλής ποιότητας, επικαιροποιημένα και ασφαλή διαστημικά δεδομένα και υπηρεσίες. Επίσης, αναμένεται να εξασφαλίσει μεγαλύτερα κοινωνικοοικονομικά οφέλη από τη χρήση αυτών των δεδομένων και υπηρεσιών, όπως αυξημένη οικονομική ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας στην Ε.Ε. Με τον νέο κανονισμό ενισχύεται περαιτέρω η ασφάλεια και η αυτονομία της Ε.Ε., ενώ διασφαλίζεται για την Ένωση ένας ισχυρότερος ρόλος ως ηγετικού παράγοντα στον διαστημικό τομέα. Η Ε.Ε. θα επιτύχει αυτόν τον στόχο απλουστεύοντας και βελτιώνοντας το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο της Ε.Ε. στον τομέα της διαστημικής πολιτικής. Επίσης, θεσπίζοντας τους κανόνες για τη διακυβέρνηση του διαστημικού προγράμματος της Ε.Ε. και εναρμονίζοντας το πλαίσιο ασφάλειας του διαστημικού προγράμματος. Ο κανονισμός Οι στόχοι της διαστημικής στρατηγικής της Ε.Ε. είναι: - Να αποφέρει απτά οφέλη στους πολίτες και τις επιχειρήσεις της Ευρώπης, - Να καλλιεργήσει έναν ανταγωνιστικό και καινοτόμο ευρωπαϊκό διαστημικό τομέα, - Να βελτιώσει τη στρατηγική αυτονομία της Ε.Ε., - Να ενισχύσει την ηγετική θέση της Ε.Ε. στην παγκόσμια σκηνή. Μετά από την πολιτική του έγκριση τόσο από το Συμβούλιο, όσο και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το συμφωνηθέν κείμενο θα αποτελέσει τη βάση για τη μελλοντική έγκριση του προτεινόμενου κανονισμού σε δεύτερη ανάγνωση. Ο κανονισμός δεν μπορεί να εκδοθεί πριν από την έγκριση του πολυετούς https://physicsgg.blogspot.com/2020/12/148-2021-2027.htmlδημοσιονομικού πλαισίου της Ε.Ε. για την περίοδο 2021-2027.

Βρετανικές έρευνες πάνω στη χρήση πυρηνικής ενέργειας για την εξερεύνηση του διαστήματος. H UK Space Agency και η Rolls-Royce συνεργάζονται στο πλαίσιο μιας μελέτης ως προς τη χρήση πυρηνικής ενέργειας και τεχνολογιών για την εξερεύνηση του διαστήματος. Όπως ανακοινώθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση, πλανητικοί επιστήμονες θα διερευνήσουν τις δυνατότητες της πυρηνικής ενέργειας ως μια πλούσιας πηγής ενέργειας που μπορεί να καταστήσει δυνατές εξερευνητικές αποστολές βαθύτερα στο διάστημα κατά τις επόμενες δεκαετίες. Η πυρηνική προώθηση, που χρησιμοποιεί την ενέργεια που απελευθερώνεται από τη διάσπαση του ατόμου για την επιτάχυνση προωθητικών, όπως το υδρογόνο, σε μεγάλες ταχύτητες, μπορεί να φέρει επανάσταση στα διαστημικά ταξίδια. Θεωρείται πως ένας κινητήρας τέτοιου είδους θα είχε διπλάσια απόδοση από τους χημικούς κινητήρες των σημερινών πυραύλων. Σκάφη με τέτοιους κινητήρες θα μπορούσαν να φτάνουν στον Άρη σε 3-4 μήνες- πολύ συντομότερα από ό,τι σημερινά σκάφη με χημική προώθηση. Αυτό, πέρα από τα εμφανή πλεονεκτήματα που συνεπάγεται η εξοικονόμηση χρόνου, θα μείωνε επίσης κατά πολύ την ακτινοβολία που δέχονται οι αστροναύτες στα ταξίδια τους στον Άρη και άλλους πλανήτες, η οποία αυξάνεται όσο παραμένει κανείς στο βαθύ διάστημα, πέρα από την προστασία της Γης. Επίσης, η χρήση μικρών γεννητριών πυρηνικής ενέργειας για προώθηση φαίνεται ακόμα πιο ελκυστική αν αναλογιστεί κανείς πως η ενέργεια στο διάστημα γίνεται όλο και πιο σπάνια όσο απομακρύνεται κανείς από τον ήλιο: Στο εξώτερο ηλιακό σύστημα, το φως του ήλιου γίνεται πολύ αχνό για ηλιακούς συλλέκτες, ενώ άλλες τεχνολογίες οπως κυψέλες καυσίμου δεν θεωρούνται ακόμα πολύ αξιόπιστες ως πηγή ενέργειας για τέτοιους σκοπούς. Η πυρηνική προώθηση υπήρχε ως ιδέα από τη δεκαετία του 1950 ακόμα, όταν οι ΗΠΑ είχαν επιχειρήσει να αναπτύξουν έναν πύραυλο η προώθηση του οποίου βασιζόταν σε μικρές ατομικές βόμβες που αφήνονταν πίσω του. https://www.naftemporiki.gr/story/1680242/bretanikes-ereunes-pano-sti-xrisi-purinikis-energeias-gia-tin-eksereunisi-tou-diastimatos

Ενας 25χρονος Μυτιληνιός στους 24 «νέους εξερευνητές του κόσμου» από το National Geographic Ο Ηλίας Ψυρούκης, ένας 25χρονος Μυτιληνιός νέος επιστήμονας, ασχολούμενος με την καινοτομία στον τομέα του Διαστήματος επιλέχθηκε με 23 ακόμα άλλους νέους επιστήμονες σε όλον τον κόσμο από το περιοδικό National Geographic, ως ένας «νέος εξερευνητής του κόσμου», ως ένας National Geographic Young Explorer. «Ο Ηλίας», αναφέρεται σε ανακοίνωση του National Geographic με την οποία γίνονται γνωστά τα ονόματα των 24 νέων εξερευνητών του κόσμου, «είναι πλέον μέρος της #GenGeo, μιας παγκόσμιας κοινότητας νέων με ενσυναίσθηση, επιμονή, πάθος και με μια ακόρεστη προσπάθεια για αναζήτηση λύσεων που θα οικοδομήσουν ένα βιώσιμο μέλλον και έναν υγιή πλανήτη. Αυτή είναι η γενιά που οδηγεί την πρόοδο και κινητοποιεί τους συνομηλίκους της για να κάνει τη διαφορά στις κοινότητές τους. Δε διεκδικούν μόνο μια θέση στο τραπέζι, αλλά ζητούν να προστεθούν ακόμη περισσότερες καρέκλες για τους νέους». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται από το National Geographic «οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας συχνά φαίνονται τρομακτικές, αλλά μια αυξανόμενη κοινότητα νέων αναλαμβάνει δράση. Αυτοί οι νέοι που κάνουν την αλλαγή γνωρίζουν ότι η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός, ένας αριθμός που δεν αντικατοπτρίζει την ικανότητά τους να εργάζονται συλλογικά για την αντιμετώπιση ορισμένων από τα πιο απαιτητικά ζητήματα του πλανήτη μας». Όραμά του να ενισχύσει την κουλτούρα της Διαστημικής Εξερεύνησης στην Ελλάδα Ο Ηλίας έχει συμπεριληφθεί στη λίστα του Forbes 30under30 Greece 2021. Εστίασε στις Διαστημικές Τεχνολογίες από το 2012, όταν ήταν ακόμα μαθητής και είναι σήμερα ένας από τους «ηγέτες» της Νέας Διαστημικής Γενιάς στην Ελλάδα. Ως συνιδρυτής της SPIN - Space Innovation, αναπτύσσει εκπαιδευτικά προγράμματα για την ενίσχυση και διεύρυνση των δεξιοτήτων και των γνώσεων των νέων, και δίνει έμφαση στην έρευνα και ανάπτυξη νέων τεχνολογιών που σχετίζονται με το διάστημα. «Το όραμά μου είναι να ενισχύσω την κουλτούρα της Διαστημικής Εξερεύνησης στην Ελλάδα, δημιουργώντας έναν πυρήνα ανάπτυξης διαστημικών τεχνολογιών, παρέχοντας τις απαραίτητες γνώσεις, τα εργαστήρια και τη δικτύωση», λέει στο ΑΠΕ ΜΠΕ ο Ηλίας Ψυρούκης. Έχοντας κερδίσει την επιστημονική αναγνώριση κατακτώντας πλήθος βραβείων, εργάζεται ως Επιστημονικός Σύμβουλος σε προγράμματα της Ελληνικής Διαστημικής Βιομηχανίας και διοργανώνει το CanSat in Greece με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Το CanSat in Greece είναι το πρώτο έργο με έδρα στην Ελλάδα που υποστηρίζεται από το National Geographic Young Explorers Grant. Πρόκειται για έναν πανελλήνιο διαγωνισμό διαστημικής που πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA). Οι μαθητές και οι φοιτητές καλούνται να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν έναν εκπαιδευτικό δορυφόρο, σε μέγεθος κουτιού αναψυκτικού, για να πραγματοποιήσουν μια διαστημική αποστολή που οραματίστηκαν. Ο δορυφόρος εκτοξεύεται σε υψόμετρο ενός χιλιομέτρου με έναν πύραυλο, που κατασκευάστηκε από τη SPIN, και προσγειώνεται με ασφάλεια με χρήση αλεξίπτωτου, ενώ εκτελεί την αποστολή που η ομάδα έχει επιλέξει. iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/ellada/25hronos-mytilinios-exereynites-kosmoy-national-geographic

Ένας Έλληνας στους εξερευνητές του National Geographic Ο Θοδωρής Αναγνωστόπουλος, γενετιστής, science engager, κοινωνικός επιχειρηματίας και συν-ιδρυτής της SciCo (Science Communication), ανήκει πλέον στην μεγάλη οικογένεια των εξερευνητών του National Geographic. Στο νέο του εγχείρημα, ο Θοδωρής Αναγνωστόπουλος, μαζί με την ομάδα της SciCo, το British Council Greece και εκπαιδευτικούς STEM από την Ξάνθη, ξεκινά ένα πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης μαθητών στα Πομακοχώρια της Θράκης. H National Geographic Society θα υποστηρίξει το εγχείρημα, το οποίο υπολογίζεται να ξεκινήσει το φθινόπωρο του 2021. Ο σκοπός του έργου είναι να αμβλύνει την κοινωνική απομόνωση των νεαρών Πομάκων, καθώς και να ευαισθητοποιήσει σχετικά με την κλιματική αλλαγή, την εκμετάλλευση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τη διατήρηση του φυσικού πλούτου της περιοχής. Οι Πομάκοι είναι επίσημα αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα της Ελλάδας από την Συνθήκη της Λωζάνης. Τριανταπέντε χιλιάδες Πομάκοι κατοικούν στον ορεινό όγκο της Ροδόπης, σε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον. Επιπλέον, τα χωριά τους, όπως και η ευρύτερη περιοχή της Θράκης, αποτελούν πλούσια πηγή «καθαρής» ενέργειας: μεγάλη δυναμική αιολικής ενέργειας λόγω της ορεινής μορφολογίας και πρόσβαση στο άμεσο ηλιακό φως τις περισσότερες μέρες του χρόνου. Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ελλάδα, καθώς μέσω αυτών ελαττώνονται οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, επιτυγχάνεται ενεργειακή ανεξαρτησία και την ίδια στιγμή δημιουργούνται νέες ευκαιρίες απασχόλησης. Ωστόσο, η επιλογή και ο σχεδιασμός όλων των παραπάνω θα πρέπει να βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, ώστε να αποφευχθούν οι αρνητικές συνέπειες για τη φύση και την άγρια ζωή (ιδίως για τα πουλιά). Ως απόρροια αυτών των στόχων, σχεδιάστηκε το καινοτόμο πρόγραμμα του Εxplorer Θοδωρή Αναγνωστόπουλου. Ο ίδιος, σε συνεργασία με μέλη της SciCo, την πολύχρονη εμπειρία του British Council Greece σε θέματα διαπολιτισμικής και συμμετοχικής εκπαίδευσης, καθώς και εκπαιδευτικών από την Ξάνθη, θα διοργανώσουν εξωσχολικά εργαστήρια STEM (Science, Technology, Engineering, Mathematics) περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, τα οποία θα απευθύνονται σε μαθητές 10 έως και 16 ετών. Ο Θοδωρής Αναγνωστόπουλος σημειώνει σχετικά: «Χρησιμοποιώντας την επιστήμη ως ουδέτερη “γλώσσα” που γεφυρώνει πολιτισμικές διαφορές, το έργο προτείνει την περιβαλλοντική εκπαίδευση STEM εκτός σχολείου, ως εργαλείο για τη δημιουργική συνεργασία μεταξύ Πομάκων και μη-Πομάκων μαθητών και την άμβλυνση της κοινωνικής απομόνωσης των πρώτων. Τα εργαστήρια είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής και θα επικεντρωθούν στις ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας). Τα παιδιά θα έχουν αρχικά την ευκαιρία να μελετήσουν project σε μικρή κλίμακα και προοδευτικά θα τα εφαρμόσουν στα σχολεία τους και την τοπική κοινότητα για την αντιμετώπιση πραγματικών προβλημάτων. Αυτή η προσέγγιση θα δημιουργήσει ένα ασφαλές και χωρίς περιορισμούς χώρο για εκπαίδευση, ενισχύοντας το κλίμα συνεργασίας και τις δεξιότητες των μαθητών». Μάλιστα, το 2017 η SciCo σχεδίασε το αντίστοιχης λογικής πρόγραμμα STEMpowering Youth, μέσω του οποίου έδωσε την δυνατότητα σε περισσότερους από 12.400 εκπαιδευτικούς και εφήβους σε απομακρυσμένες περιοχές να λύσουν πραγματικά προβλήματα σε τοπικό επίπεδο, μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας. Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η National Geographic Society, από το 1888, είναι μία από τις μεγαλύτερες εκπαιδευτικές και επιστημονικές μη κερδοσκοπικές οργανώσεις παγκοσμίως, γνωστή στο ευρύ κοινό από το περιοδικό National Geographic, όπως και το ομώνυμο τηλεοπτικό κανάλι. Η National Geographic Society συγκεντρώνει τους πιο χαρισματικούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο, τους περίφημους εξερευνητές της. Πολλά και διαφορετικά τα υπόβαθρά τους και οι εργασίες τους, μα κοινό το προφίλ και οι στόχοι τους: Επαγγελματίες κορυφαίοι στο αντικείμενό τους, με έντονο το αίσθημα ευθύνης και σεβασμού για τους άλλους, το περιβάλλον και τον πολιτισμό, που δεσμεύονται μέσα από το έργο τους να δημιουργήσουν ένα βιώσιμο μέλλον, υποστηρίζοντας παράλληλα τη διαφορετικότητα και την ισότητα. https://www.naftemporiki.gr/story/1679395/enas-ellinas-stous-eksereunites-tou-national-geographic

Πρακτικά αδύνατος ο έλεγχος μηχανών με υπερ-νοημοσύνη. Τον «Skynet» του κινηματογραφικού «Εξολοθρευτή» ή τους «Cylons» του «Battlestar Galactica» φέρνει (και δικαίως) στο μυαλό πολλών εξ αυτών που παρακολουθούν τον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης έρευνα από διεθνή ομάδα επιστημόνων, σύμφωνα με την οποία δεν θα ήταν δυνατός ο έλεγχος μιας ΑΙ με υπερ-νοημοσύνη (superintelligent AI). Στην έρευνα συμμετείχαν επιστήμονες από το Center for Humans and Machines του Max Planck Institute for Human Development, και στην «καρδιά» της βρίσκεται η υπόθεση πως κάποιος δημιουργεί ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης με νοημοσύνη ανώτερη αυτής των ανθρώπων, έτσι ώστε να μπορεί να μαθαίνει ανεξάρτητα. Συνδεόμενη στο Ίντερνετ, η ΑΙ αυτή θα αποκτούσε πρόσβαση στο σύνολο των δεδομένων της ανθρωπότητας, και θα μπορούσε να αντικαταστήσει όλα τα υπάρχοντα προγράμματα ή/ και να πάρει τον έλεγχο όλων των μηχανημάτων που βρίσκονται online στον κόσμο. Το ερώτημα που προκύπτει από αυτό είναι κατά πόσον αυτό θα έφερνε μια ουτοπία ή μια δυστοπία: Θα θεράπευε τον καρκίνο, θα έφερνε παγκόσμια ειρήνη και θα απέτρεπε μια κλιματική καταστροφή; Ή θα κατέστρεφε την ανθρωπότητα και θα έπαιρνε τον έλεγχο του πλανήτη; Με το ερώτημα αυτό έχουν ασχοληθεί και συνεχίζουν να ασχολούνται επιστήμονες υπολογιστών και φιλόσοφοι ανά τον κόσμο- το εάν θα ήμασταν σε θέση να ελέγξουμε μια υπερ-νοήμονα τεχνητή νοημοσύνη, ώστε να μην αποτελεί απειλή στην ανθρωπότητα. Η διεθνής ομάδα ερευνητών χρησιμοποίησε θεωρητικούς υπολογισμούς για να δείξει πως θα ήταν θεμελιωδώς αδύνατον να ελεγχθεί μια υπερ-νοήμων τεχνητή νοημοσύνη. «Μια υπερ-νοήμων μηχανή που ελέγχει τον κόσμο ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία. Μα υπάρχουν ήδη μηχανές που πραγματοποιούν συγκεκριμένες σημαντικές εργασίες ανεξάρτητα, χωρίς οι προγραμματιστές να γνωρίζουν πλήρως πώς το έμαθαν. Το ερώτημα που προκύπτει, ως εκ τούτου, είναι εάν αυτό σε κάποιο σημείο θα γινόταν ανεξέλεγκτο και επικίνδυνο για την ανθρωπότητα» είπε ο Μανουέλ Σεμπριάν, ένας εκ των συντελεστών της έρευνας. Διερευνήθηκαν δύο διαφορετικές ιδέες ως προς το πώς θα μπορούσε να ελεγχθεί μια υπερ-νοήμων ΑΙ. Από τη μια πλευρά, οι δυνατότητες της υπερ-νοήμονος ΑΙ θα μπορούσαν να είχαν συγκεκριμένους περιορισμους, πχ μέσω αποκλεισμού από το Ίντερνετ και όλες τις άλλες συσκευές έτσι ώστε να μην έχει επαφή με τον έξω κόσμο. Ωστόσο, αυτό θα καθιστούσε την ΑΙ σημαντικά πιο αδύναμη, λιγότερο ικανή στις εργασίες για τις οποίες την θέλει ο άνθρωπος. Πέρα από αυτή την επιλογή, η ΑΙ θα μπορούσε εξαρχής να έχει ως κίνητρο να επιδιώκει στόχους που είναι προς το βέλτιστο δυνατόν συμφέρον της ανθρωπότητας, για παράδειγμα προγραμματίζοντας από την αρχή σε αυτήν ηθικές αρχές. Ωστόσο οι ερευνητές δείχνουν πως τόσο αυτές, όσο και άλλες ιδέες του παρελθόντος για τον έλεγχο της υπερ-νοήμονος ΑΙ έχουν τα όριά τους. Στο πλαίσιο της μελέτης αυτής, η ομάδα σκέφτηκε έναν θεωρητικό αλγόριθμο περιορισμού, ο οποίος διασφαλίζει ότι μια υπερ-νοήμων τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να βλάψει ανθρώπους υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, προσομοιώνοντας πρώτα τη συμπεριφορά της ΑΙ και σταματώντας την εάν θεωρείται επιβλαβής. Ωστόσο προσεκτική ανάλυση δείχνει πως με τα σημερινά δεδομένα των ηλεκτρονικών υπολογιστών δεν μπορούν να φτιαχτούν τέτοιοι αλγόριθμοι. «Αν αναλύσεις το πρόβλημα σε βασικούς κανόνες από τη θεωρητική επιστήμη υπολογιστών, αποδεικνύεται πως ένας αλγόριθμος που θα διέτασσε μια ΑΙ να μην καταστρέψει τον κόσμο θα σταματούσε ακούσια την ίδια του τη λειτουργία. Αν αυτό συνέβαινε, δεν θα γνωρίζαμε εάν ο αλγόριθμος περιορισμού αναλύει ακόμα την απειλή, ή αν σταμάτησε να περιορίζει την επιβλαβή ΑΙ. Στην πράξη αυτό καθιστά τον αλγόριθμο περιορισμού άχρηστο» είπε ο Ιγιάντ Ραχβάν, διευθυντής του Center for Humans and Machines. Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς, το πρόβλημα του περιορισμού είναι «incomputable», δηλαδή κανένας μεμονωμένος αλγόριθμος δεν μπορεί να βρει λύση ως προς τη διαπίστωση του πότε μια ΑΙ θα μπορούσε να βλάψει τον κόσμο. Επιπλέον, οι ερευνητές δείχνουν πως μπορεί να μην γνωρίζουμε καν πότε θα έχουν καταφθάσει οι υπερ-νοήμονες μηχανές, επειδή η διαπίστωση ως προς το αν μια μηχανή επιδεικνύει νοημοσύνη ανώτερη από αυτήν των ανθρώπων βρίσκεται στην ίδια σφαίρα με το ίδιο το πρόβλημα περιορισμού. https://physicsgg.blogspot.com/2021/01/blog-post_94.html

Νέα βήματα στον δρόμο για το κβαντικό Ίντερνετ, με συμμετοχή Ελλήνων επιστημόνων. Ένα κβαντικό ίντερνετ- ένα δίκτυο όπου η πληροφορία αποθηκεύεται σε qubits και διαμοιράζεται σε μεγάλες αποστάσεις μέσω κβαντικής διεμπλοκής- θα έφερνε επανάσταση στους τομείς της αποθήκευσης δεδομένων, της χρήσης αισθητήρων ακριβείας και των ηλεκτρονικών υπολογιστών εν γένει, φέρνοντας μια νέα εποχή στις τηλεπικοινωνίες. Σε αυτό το πλαίσιο σημαντικό βήμα προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση αποτελεί η δουλειά επιστημόνων στο Fermilab του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας, οι οποίοι επιδεικνύουν σε σχετικό επιστημονικό άρθρο – που δημοσιεύτηκε στο PRX Quantum- για πρώτη φορά μιας συνεχούς, μεγάλης απόστασης (μέσω 44 χλμ ίνας) τηλεμεταφοράς qubits φωτονίων (κβάντα φωτός) με πιστότητα άνω του 90%. Τα qubits αυτά τηλεμεταφέρονταν σε ένα δίκτυο οπτικής ίνας μέσω της χρήσης προηγμένων εντοπιστών μεμονωμένων φωτονίων και εξοπλισμού που κατά τα τα άλλα είναι ευρέως διαθέσιμος στο εμπόριο. Στην έρευνα συμμετέχουν και Έλληνες ερευνητές: Ο Παναγιώτης Σπεντζούρης, επιστήμονας του Fermilab, επικεφαλής του προγράμματος κβαντικών επιστημών του και ένας από τους συντάκτες του επιστημονικού άρθρου, τόνισε πως «πρόκειται για ένα επίτευγμα- κλειδί στον δρόμο για τη δημιουργία μιας τεχνολογίας που θα επαναπροσδιορίσει το πώς πραγματοποιούμε τις διεθνείς επικοινωνίες». Η κβαντική τηλεμεταφορά (quantum teleportation) είναι η άυλη μεταφορά κβαντικής κατάστασης από μια τοποθεσία σε μια άλλη. Η κβαντική τηλεμεταφορά ενός qubit επιτυγχάνεται μέσω κβαντικής διεμπλοκής, όπου δύο ή περισσότερα σωματίδια συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. Εάν ένα ζεύγος σωματιδίων σε διεμπλοκή μοιράζεται σε δύο ξεχωριστές θέσεις, ανεξαρτήτως της απόστασης μεταξύ τους, η κωδικοποιημένη πληροφορία τηλεμεταφέρεται. Η ομάδα – που αποτελείται από επιστήμονες των Fermilab, ΑΤ&Τ, Caltech, Harvard Universilty, NASA Jet Propulsion Laboratory και University of Calgary- πραγματοποίησε επιτυχή τηλεμεταφορά qubits σε δύο συστήματα: Το Caltech Quantum Network, ή αλλιώς CQNET, και το Fermilab Quantum Network, ή FQNET. Τα συστήματα αυτά σχεδιάστηκαν, κατασκευάστηκαν, τέθηκαν σε υπηρεσία και αναπτύχθηκαν από το ερευνητικό πρόγραμμα του Caltech πάνω στα Intelligent Quantum Networks and Technologies (IN-Q-NET). «Είμαστε πολύ περήφανοι που επιτυγχάνουμε αυτό το ορόσημο στα βιώσιμα, υψηλών επιδόσεων και κλιμακωτά συστήματα κβαντικής τηλεμεταφοράς» είπε άλλη μια Ελληνίδα ερευνήτρια, η Μαρία Σπυροπούλου, καθηγήτρια Φυσικής (έδρα Shang-Yi Ch'en) στο Caltech και διευθύντρια του προγράμματος IN-Q-NET. «Τα αποτελέσματα θα βελτιωθούν περαιτέρω με αναβαθμίσεις συστημάτων που αναμένουμε να έχουν ολοκληρωθεί ως το δεύτερο τρίμηνο του 2021». Τα CQNET και FQNET, με σχεδόν αυτόνομη επεξεργασία δεδομένων, είναι συμβατά τόσο με τις υπάρχουσες υποδομές τηλεπικοινωνιών και με ανερχόμενες συσκευές κβαντικής επεξεργασίας και αποθήκευσης. Ερευνητές τα χρησιμοποιούν για να βελτιώσουν την πιστότητα και τον ρυθμό της κατανομής διεμπλοκής, με έμφαση σε πολύπλοκα πρωτόκολλα κβαντικής επικοινωνίας και θεμελιώδεις επιστήμες. Το επίτευγμα αυτό έρχεται μόλις λίγους μήνες αφού το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας αποκάλυψε τα σχέδιά του για ένα εθνικού επιπέδου κβαντικό ίντερνετ σε συνέντευξη Τύπου στο Σικάγο. «Με αυτή την επίδειξη αρχίζουμε να βάζουμε τα θεμέλια για τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού κβαντικού δικτύου στην περιοχή του Σικάγο» είπε ο κ. Σπεντζούρης. Το δίκτυο αυτό, ονόματι Illinois Express Quantum Network, σχεδιάζεται από το Fermilab σε συνεργασία μς τα Argonne National Laboratory, Caltech, Northwestern University κ.α. https://www.naftemporiki.gr/story/1676968/nea-bimata-ston-dromo-gia-to-kbantiko-internet-me-summetoxi-ellinon-epistimonon

Διάκριση για την Ελλάδα με χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Ολυμπιάδα Ρομποτικής. Τον περασμένο Δεκέμβρη η ομάδα Plaisiobots, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Πλαίσιο και του Co-CEO Κώστα Γεράρδου αποκλειστικά από παιδιά συνεργατών της εταιρείας, πήρε μέρος στην Παγκόσμια Ολυμπιάδα Ρομποτικής στο Daegu της Νότιας Κορέας. Η ομάδα Plaisiobots εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Διεθνή Ολυμπιάδα Ρομποτικής (IROC) στη Νότια Κορέα, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο διαγωνισμό με θέμα «Robot: The Future Transportation». Στο διαγωνισμό συμμετείχαν συνολικά 60 ομάδες από όλο τον κόσμο, με την Ελλάδα να κατακτά την πρωτιά χάρη στη δημιουργικότητα και το ταλέντο των παιδιών, που κατασκεύασαν το “Buddy the Cane”. Πρόκειται για ένα ρομποτικό μπαστούνι, που απευθύνεται σε άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης. Η ομάδα Plaisiobots απαρτίζεται από την Ίριδα Αγγελοπούλου, τη Βασιλική Ηλιάδη, τον Aλκιβιάδη Κωτσικόπουλο και τον Χρίστο Ρεντζή. Οι Plaisiobots, κόντρα στις δυσκολίες της εποχής, προπονούνταν κάθε σαββατοκύριακο για έναν ολόκληρο χρόνο, υπό την καθοδήγηση της προπονήτριας και παγκόσμιας πρωταθλήτριας Ρομποτικής, Διάνας Βουτυράκου και του βοηθού της, Ιάσονα Σόμογλου. Ο Co-CΕΟ της Πλαίσιο Computers, Κώστας Γεράρδος, είδε να γίνεται πραγματικότητα το όραμά του για τη δημιουργία μιας ομάδας που θα κατακτήσει τον κόσμο της Ρομποτικής. Ο ίδιος δηλώνει: «Η Ελλάδα μπορεί να γράφει ιστορία, τα παιδιά μας είναι εξίσου ταλαντούχα, αν όχι πιο ταλαντούχα από τις μεγαλύτερες χώρες του κόσμου, και η παιδεία μας μπορεί και οφείλει να αλλάξει. Τα παιδιά μπορούν, αρκεί να τους δείξουμε τον δρόμο». https://www.naftemporiki.gr/story/1679247/diakrisi-gia-tin-ellada-me-xruso-metallio-sti-diethni-olumpiada-rompotikis

Ο Τομέας 51 «Ο Τομέας 51 και η εξωγήινη ζωή υπάρχουν και τα δύο», λέει ο επικεφαλής της NASA «… απλώς, δεν βρίσκονται και τα δύο στο ίδιο μέρος». Καλώς ήλθατε στη διασημότερη άκρως μυστική στρατιωτική βάση του κόσμου. Ο Τομέας 51 (ή Περιοχή 51) – ένα κυβερνητικό χρονοντούλαπο για τα πιο απόρρητα μυστικά μας, είναι περισσότερο ιδέα παρά φυσική τοποθεσία. Τα τελευταία 25 χρόνια έχει γίνει, μαζί με το Ρόσγουελ, συνώνυμο με κάθε τι εξωγήινο. Έχοντας πλέον εδραιωθεί στη λαϊκή κουλτούρα, χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό ταινιών επιστημονικής φαντασίας όπως το «Ημέρα Ανεξαρτησίας», αλλά και αναρίθμητων τηλεοπτικών εκπομπών. Αποτελεί, άλλωστε, τον επίσημο χώρο όπου βρίσκεται αποθηκευμένη … η Κιβωτός της Διαθήκης (Δείτε το απογοητευτικό «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου»). Επί δεκαετίες ο στρατός των ΗΠΑ δεν αναγνώριζε καν την ύπαρξη του Τομέα 51, σήμερα όμως, χάρη στο Google Earth, μπορεί όποιος θέλει να τον απολαύσει αφ’ υψηλού. Τοποθετημένος στρατηγικά στο Γκρουμ Λέικ, τη λεκάνη μιας αποξηραμένης λίμνης, στη μέση μιας αχανούς απαγορευμένης έκτασης που έχει δεσμεύσει ο στρατός στην έρημο της Νεβάδα, κρύβεται από αδιάκριτα βλέμματα πίσω από μια σειρά λόφων στην κοιλάδα με το χαριτωμένο όνομα Τικαμπού. Παρά τον σημερινό ξεπεσμό του σε επίπεδο παραμυθιού, παραμένει μια επτασφράγιστη εγκατάσταση. Αν και είχε δημιουργηθεί ως απομακρυσμένη βάση τις Πολεμικής Αεροπορίας, αποκλειστικά για τις δοκιμές μιας ψυχροπολεμικής γενιάς μυστικών «μαύρων» αεροπλάνων τεχνολογίας στελθ, όπως SR-71, U2 και F117, οι γύρω περιοχές απέκτησαν μια δεύτερη ζωή τη δεκαετία του 1980 ως δημοφιλείς τοποθεσίες για την παρατήρηση ιπτάμενων δίσκων – δεν νομίζω πως χρειάζεται να εξηγήσω τους λόγους. Εκεί έξω, σε έναν από τους πιο μοναχικούς δρόμους της Αμερικής, τον «Εξωγήινο Αυτοκινητόδρομο 375», ιστορίες, εμφανίσεις και συνωμοσίες αναπαράγονται, διαδίδονται και συζητώνται εκτός κάθε ελέγχου. Ο Τομέας 51 μπήκε στον χάρτη στις αρχές της δεκαετίας του 1990 χάρη σε μια ενδιαφέρουσα διανομή χαρακτήρων, όπως ο Μπομπ Λαζάρ (Bob Lazar), ο οποίος παραχώρησε συνέντευξη στον τηλεοπτικό ρεπόρτερ του Λας Βέγκας Τζορτζ Ναπ το 1989 με το ψευδώνυμο «Ντένις» και αργότερα με την πραγματική του ταυτότητα (*). O Lazar ισχυρίστηκε πως είχε εργαστεί για λίγους μήνες ως μόνιμος «υψηλόβαθμος φυσικός» στο «S-4», ένα ακόμα πιο μυστικό παράρτημα του Τομέα 51 στο Γκρούμ Λέικ (εξοπλισμένο μέχρι και με καμουφλαρισμένες θύρες στεγάστρων χτισμένων μέσα στο λόφο, σε στυλ ταινίας Τζέιμς Μποντ) στην κοντινή αποξηραμένη λίμνη Παπούζ. Με άδεια πρόσβασης σε επίπεδο «Majestic 12» (υποτιθέμενη μυστική ομάδα – φέρεται ότι συστάθηκε επί προεδρίας Τρούμαν για την περισυλλογή εξωγήινων σκαφών), πάνω από τη βαθμίδα του απόρρητου, εργάστηκε σε πρόγραμμα αντιγραφής της τεχνολογίας των ιπτάμενων δίσκων, προκειμένου να μάθουμε πώς λειτουργούν, με συγκεκριμένη εξειδίκευση στα συστήματα προώθησης που χρησιμοποιούν το «στοιχείο 115» σε κάποιου είδους κινητήρα αντιύλης. Ο Λαζάρ περιέγραψε τους εννέα δίσκους που είδε «σαν σκάφη που έμοιαζαν φτιαγμένα από ματ αλουμίνιο χωρίς ραφές ή σημάδια συγκόλλησης, λες και είχαν βγει από καλούπι». Έγινε επίσης αυτόπτης μάρτυρας της δοκιμής ενός τέτοιου δίσκου πάνω από τη λίμνη. Αν και δεν είδε ποτέ ζωντανούς εξωγήινους, ο Λαζάρ έχουν διαγραφεί. Δεν έχει βρεθεί η παραμικρή επίσημη καταχώριση για τα έγκριτα διπλώματα που υποστήριζε πως κατείχε. Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος «όλα αυτά, σε συνδυασμό με διάφορες απειλές κατά της σωματικής μου ακεραιότητας, αποτελούν ξεκάθαρη ένδειξη ότι η αρχές προσπαθούν να σβήσουν την ταυτότητά μου Μια από τις πέντε διαβόητες ιστορίες με UFO, oι οποίες έφεραν τον «ιπτάμενο δίσκο» από τις παρυφές της υποκουλτούρας στο καθιερωμένο σύγχρονο φολκλόρ. Απόσπασμα από το βιβλίο: «Εξωγήινοι, η επιστήμη ρωτά: υπάρχει κάποιος εκεί έξω;» , Jim Al-Khalili, Μετάφραση: Βaγγέλης Πρατικάκης, εκδόσεις Τραυλός https://physicsgg.me/2021/02/02/%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%B1%CF%82-51/

Περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες και εξωγήινοι πολιτισμοί τύπου ΙΙΙ Tο 1969 ο Roger Penrose (Νόμπελ Φυσικής 2020) πραγματοποίησε μια εξαιρετική ανακάλυψη. Βρήκε ότι μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα αποθηκεύει περιστροφική κινητική ενέργεια στο στροβιλισμό του χώρου γύρω της (Gravitational collapse: the role of general relativity). Επειδή ο στροβιλισμός του χώρου πραγματοποιείται έξω από τον ορίζοντα της τρύπας, η περιστροφική του ενέργεια διατίθεται προς κατανάλωση! Η ανακάλυψη του Penrose ήταν εξαιρετική επειδή, όπως έδειξε αμέσως μετά ο (18χρονος τότε) Δημήτρης Χριστοδούλου (Reversible and Irreversible transformations in Black-Hole Physics), η περιστροφική ενέργεια της τρύπας ήταν τεράστια. Αν η μαύρη τρύπα περιστρέφεται με την μέγιστη δυνατή ταχύτητα, ο συντελεστής αποθήκευσης και απελευθέρωσης ενέργειας θα είναι 48 φορές μεγαλύτερος από τον συντελεστή απόδοσης της πλήρους πυρηνικής καύσης του Ήλιου. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί αυτή η ενέργεια; Όχι βέβαια από τον γήινο ανθρώπινο «πολιτισμό», αλλά από προηγμένους εξωγήινους πολιτισμούς. Σύμφωνα με τον Nikolai Kardashev οι πιθανοί προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί, μπορούν να καταταχθούν ανάλογα με την ενέργεια που καταναλώνουν, σε τρεις κατηγορίες: Πολιτισμός τύπου Ι: είναι ο πολιτισμός που ελέγχει όλες τις πλανητικές μορφές ενέργειας. Μπορεί να χρησιμοποιήσει όλη την ηλιακή ενέργεια που φτάνει στον πλανήτη του, ελέγχει την θερμοκρασία του πλανήτη, τα έντονα καιρικά φαινόμενα, τη σεισμική και την ηφαιστειακή δραστηριότητα. Πολιτισμός τύπου ΙΙ: είναι αυτός που αφού εξάντλησε τους πόρους του πλανήτη του, κατάφερε να ελέγχει και να καταναλώνει όλη την παραγόμενη ενέργεια ενός άστρου (σαν τον ήλιο μας). Πολιτισμός τύπου ΙΙΙ: είναι ο πολιτισμός ο οποίος αφού έχει εξαντλήσει την ενέργεια ολόκληρου του πλανητικού του συστήματος, έχει αποικίσει τον γαλαξία του και μπορεί να ελέγχει την ενέργεια σε γαλαξιακό επίπεδο. Αν είναι δυνατή η άντληση ενέργειας από τις μαύρες τρύπες, τότε ένας πολιτισμός τύπου ΙΙΙ (εφόσον υπάρχει), μάλλον θα το έχει πετύχει. Κι αν αυτό συμβαίνει ήδη, τότε μια τέτοια τεχνολογία άντλησης ενέργειας θα μπορούσε να αφήνει ίχνη έξω από τον ορίζοντα των γεγονότων μιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας – το όριο πέρα ​​από το οποίο η βαρύτητα μιας μαύρης τρύπας γίνεται τόσο ισχυρή ώστε να είναι αδύνατη η διαφυγή ύλης και ενέργειας από την έλξη της μαύρης τρύπας. Σε μια τέτοια διαδικασία θα μπορούσαν να οφείλονται κάποιες εκρήξεις πλάσματος, μια θερμή μορφή φορτισμένου αερίου, στο περιβάλλον των μαύρων τρυπών. Αυτό το σενάριο ενισχύεται από μια πρόσφατη δημοσίευση των Luca Comisso and Felipe A. Asenjo στο περιοδικό Physical Review D με τίτλο: ‘Magnetic reconnection as a mechanism for energy extraction from rotating black holes‘. https://journals.aps.org/prd/abstract/10.1103/PhysRevD.103.023014 Οι περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες θα μπορούσαν να γίνουν μια σχεδόν απεριόριστη πηγή ενέργειας για έναν προηγμένο πολιτισμό τύπου ΙΙΙ. Σύμφωνα με τον Luca Comisso το επόμενο βήμα θα είναι να κατανοήσουμε πως θα φαίνεται σε απομακρυσμένους παρατηρητές μια τέτοια άντληση ενέργειας από μια μαύρη τρύπα. Και κάτι τέτοιο είναι πιθανό να μας επιτρέψει να εντοπίσουμε προηγμένους εξωγήινους πολιτισμούς. https://physicsgg.me/2021/01/27/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b5%cf%86%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b5%cf%82-%cf%84%cf%81%cf%8d%cf%80%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b5%ce%be/

Στο μικροσκόπιο εξωγήινο ραδιοσήμα που εντόπισε το τηλεσκόπιο Parkes Παράξενο ραδιοκύμα που μοιάζει να προήλθε από τον αστερισμό του Κενταύρου και συγκεκριμένα από το άστρο Εγγύτατος Κενταύρου, το κοντινότερο στο ηλιακό μας σύστημα, εξετάζουν επιστήμονες. Το ραδιοκύμα παρατηρήθηκε ύστερα από ανάλυση δεδομένων 30 ωρών του ραδιοτηλεσκοπίου Παρκς στην Αυστραλία, σύμφωνα με την εφημερίδα The Guardian, η οποία αποκαλύπτει ότι το σήμα ελήφθη τον Απρίλιο. Η ανάλυση του σήματος έδειξε ότι αυτό είχε αρκετά μεγάλη διάρκεια, ενώ η επιστημονική ομάδα δεν κατάφερε να εντοπίσει άλλη πιθανή γήινη πηγή του, όπως διερχόμενο δορυφόρο ή βιομηχανική δραστηριότητα. Μέχρι στιγμής μεγάλα ραδιοτηλεσκόπια, όπως αυτά στη Δυτική Βιρτζίνια των ΗΠΑ ή το τηλεσκόπιο Παρκς στην Αυστραλία, έχουν αναγνωρίσει την πηγή κάθε απροσδόκητης εκπομπής ραδιοκυμάτων, αποδίδοντάς την σε ανθρώπινη δραστηριότητα ή φυσικό φαινόμενο. Το πρόσφατο ραδιοκύμα έχει κατά πάσα πιθανότητα μια τέτοια λογική εξήγηση. Η κατεύθυνσή του, όμως, η συχνότητά του στα 980MHz και η περιοδική μεταβολή της συχνότητας αυτής ενδέχεται να οφείλονται στη διέλευση πλανήτη μπροστά από την πηγή εκπομπής. Η επιστημονική ομάδα του τηλεσκοπίου Κλαρκ ετοιμάζεται τώρα να δημοσιεύσει την παρατήρησή της, έχοντας ονομάσει το κύμα BLC1. Το άστρο Proxima Centauri (Εγγύτατος Κενταύρου) είναι κόκκινος νάνος σε απόσταση 4,2 ετών φωτός από τη Γη. Το άστρο παρατήρησαν επιστήμονες, οι οποίοι θεωρούν ότι η μορφολογία του θα μπορούσε να το καταστήσει ικανό να ευνοήσει την εμφάνιση ζωής στο πλανητικό του σύστημα. «Πρόκειται για τον πρώτο σοβαρό υποψήφιο για εξωγήινη ζωή, μετά το “σήμα Ουάου!” του 1977», λέει μέλος της επιστημονικής ομάδας. Το «σήμα Ουάου!» ήταν ραδιοσήμα πολύ μικρής διάρκειας, το οποίο κατέγραψε ραδιοτηλεσκόπιο του Οχάιο των ΗΠΑ το 1977, στο πλαίσιο του προγράμματος SETI για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής. Το παράξενο σήμα, που πήρε το όνομά του από σημείωση έκπληξης του αστρονόμου Τζέρι Ιμαν δίπλα στην έκθεση παρατήρησης, είχε προκαλέσει κύμα ενθουσιασμού, παρά τις προειδοποιήσεις του Ιμαν για τον κίνδυνο εξαγωγής τέτοιων βιαστικών συμπερασμάτων. Το πρόγραμμα Breakthrough Listen, στο οποίο συμμετέχει το ραδιοτηλεσκόπιο Κλαρκ, δημιουργήθηκε το 2015 από τον επενδυτή Γιούρι Μίλνερ, με στόχο την καταγραφή ραδιοκυμάτων από τα εκατομμύρια κοντινότερα στη Γη άστρα. Το δεκαετές πρόγραμμα είχε παρουσιάσει στο Λονδίνο ο Στίβεν Χόκινγκ, χαρακτηρίζοντάς το «κρίσιμης σημασίας». Η πρόκληση για τους επιστήμονες, μέλη του προγράμματος Breakthrough Listen και άλλων που αναζητούν νοήμονα ζωή στα ουράνια, αφορά τον εντοπισμό «τεχνολογικών υπογραφών» μεταξύ του κοπετού γήινων ραδιοφωνικών κυμάτων, φυσικών φαινομένων στη Γη ή στο Διάστημα και των μηχανημάτων που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη. Το έργο τους δεν είναι εύκολο. Το 1997, η «κυνηγός εξωγήινων» Τζιλ Τάρτερ εντόπισε πιθανό σήμα από μακρινό γαλαξία, το οποίο αποδείχθηκε εντέλει ότι προερχόταν από την κεραία διαστημοπλοίου της NASA σε τροχιά γύρω από τη Γη. Παρότι το άστρο Εγγύτατος Κενταύρου είναι πολύ αχνό για να φανεί με γυμνό μάτι, προκαλεί το έντονο ενδιαφέρον των επιστημόνων. https://physicsgg.me/2020/12/19/%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%b9%ce%bf-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%be%ce%b5%ce%bd%ce%bf-%ce%b5%ce%be%cf%89%ce%b3%ce%ae%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%cf%81%ce%b1/

Ένα βιβλίο σχετικά με το διαστρικό αντικείμενο Oumuamua. Ο Avi Loeb επιμένει ότι είναι πιθανό να πρόκειται για εξωγήινο διαστημικό σκάφος ή ‘σκουπίδι’ εξωγήινης τεχνολογίας Τον Οκτώβριο του 2017 το τηλεσκόπιο Pan-Starrs στη Χαβάη εντόπισε τον πρώτο διαστρικό επισκέπτη, ένα αστρονομικό αντικείμενο που δεν δημιουργήθηκε στο ηλιακό μας σύστημα. Οι αστρονόμοι βάφτισαν το άγνωστο αντικείμενο «Ουμουάμουα» (Oumuamua), που στη γλώσσα της Χαβάης σημαίνει «αγγελιαφόρος από το μακρινό παρελθόν». Η ανακοίνωση των αστρονόμων το χαρακτήριζε ως έναν «κόκκινο και επιμήκη αστεροειδή» τονίζοντας το περίεργο σχήμα και μέγεθος του αντικειμένου. Περίπου έναν χρόνο μετά, ο καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής και διευθυντής του τμήματος Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Avi Loeb υποστήριξε ότι το εν λόγω διαστρικό αντικείμενο ήταν διαστημικό σκάφος κατασκευασμένο από έναν εξωγήινο πολιτισμό που ταξίδευε στο ηλιακό μας σύστημα. Ένα από τα επιχειρήματά του ήταν ότι το διαστρικό αντικείμενο είχε ταχύτητα μεγαλύτερη από οποιονδήποτε γνωστό κομήτη ή αστεροειδή και η επιτάχυνσή του φαίνεται να αψηφά – έστω και ελάχιστα – την βαρυτική έλξη του ήλιου. Η υπόθεση έκλεισε προσωρινά τον Ιούλιο του 2019, με την δημοσίευση άρθρου των αστρονόμων της «Ομάδας Oumuamua του Διεθνούς Ινστιτούτου Διαστημικής Επιστήμης» στο περιοδικό Nature Astronomy με τίτλο «The Natural History of ‘Oumuamua». Εκεί συνοψίζονται όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες από την διέλευση του αντικειμένου Oumuamua από το ηλιακό μας σύστημα. Στα συμπεράσματα του άρθρου αναφέρεται ότι κάθε ερώτηση σχετικά με τα πρωτότυπα χαρακτηριστικά αυτού του διαστρικού επισκέπτη του ηλιακού μας συστήματος μπορεί να απαντηθεί υποθέτοντας ότι το Oumuamua είναι ένα φυσικό αστρονομικό αντικείμενο. Οι ισχυρισμοί ότι πρόκειται για κατασκευή εξωγήινου πολιτισμού δεν δικαιολογείται δεδομένης της περιορισμένης γνώσης που διαθέτουμε σχετικά με τέτοιου είδους διαστρικά αντικείμενα. Και καταλήγουν, «όταν το Large Synoptic Survey Telescope (LSST) θα αρχίσει να λειτουργεί πλήρως το 2022, θα υπάρξει η δυνατότητα ανακάλυψης κι άλλων παρόμοιων διαστρικών αντικειμένων. Έτσι, σύντομα θα κατανοήσουμε πολύ καλύτερα πόσο συνηθισμένα – ή σπάνια – είναι τα χαρακτηριστικά του Oumuamua. Κι αυτή η γνώση θα μας δείξει την μεγάλη εικόνα για τις διαδικασίες σχηματισμού αντικειμένων στους πρωτοπλανητικούς δίσκους, τις διαδικασίες της εξέλιξής και εκτόξευσής τους που επικρατούν σε όλο τον Γαλαξία». Εν ολίγοις, δεν βρήκαν πειστικά στοιχεία που να ευνοούν την ερμηνεία περί εξωγήινου διαστημοπλοίου (ή σκουπιδιού εξωγήινης τεχνολογίας) όσον αφορά το Oumuamua. Όμως ο Avi Loeb επανέρχεται στο θέμα με το βιβλίο του ‘Extraterrestrial: The First Sign of Intelligent Life Beyond Earth’, που θα κυκλοφορήσει στις 26 Ιανουαρίου 2021. Εκεί επιμένει και αναπτύσσει τα επιχειρήματά του σχετικά με την αμφιλεγόμενη θεωρία του ότι το Oumuamua είναι εξωγήινο διαστημικό σκάφος. Μπορεί κάποιοι να θεωρούν ότι Loeb διαχειρίζεται λανθασμένα ‘επιστημονικά επαληθευμένες βεβαιότητες’ και ορμώμενος από μικρές διαφοροποιήσεις σε κάποια χαρακτηριστικά του Oumuamua, π.χ επιτάχυνση, δημιουργεί θόρυβο για να πουλήσει το βιβλίο του. Σε άλλους η επιμονή του Loeb ίσως να θυμίζει αιρετικούς αστρονόμους, όπως ο Fritz Zwicky ή τον Halton Arp. Δεν ξέρω τι από τα δυο ισχύει και μάλλον δεν έχει σημασία. Πάντως η διέλευση ενός διαστρικού αντικειμένου, πέρα από τις εξειδικευμένες διαφωνίες μεταξύ των αστρονόμων, γίνεται η αιτία για την έκδοση ενός βιβλίου, το οποίο ακόμα κι αν δεν μας πείσει ότι το Oumuamua ήταν ένα εξωγήινο διαστημικό κατασκεύασμα, θα περιέχει σίγουρα αδιάσειστα επιχειρήματα γιατί αξίζει να εξερευνούμε το διάστημα και γιατί δεν πρέπει να σταματήσουμε την αναζήτηση εξωγήινων πολιτισμών. https://physicsgg.me/2021/01/04/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%ce%b9%ce%b2%ce%bb%ce%af%ce%bf-%cf%83%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%ce%bd%cf%84/

Ραδιενεργά μόρια και θεμελιώδεις συμμετρίες του σύμπαντος. Αν οι νόμοι της φυσικής ήταν απόλυτα συμμετρικοί, η ύλη και η αντιύλη θα είχαν δημιουργηθεί σε ίσες ποσότητες μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Όμως, το ορατό σύμπαν αποτελείται από ύλη, με την αντιύλη να αποτελεί πολύ μικρό κλάσμα, η αναλογία ύλης-αντιύλης ισούται με ένα δισεκατομμυριοστό περίπου. Η ερμηνεία αυτής της ανισορροπίας μεταξύ ύλης και αντιύλης αποτελεί ένα από τα ανοιχτά προβλήματα στη φυσική. Οι φυσικοί έχουν εκτελέσει πολλά πειράματα που έδειξαν μεν παραβιάσεις θεμελιωδών συμμετριών, αλλά ήταν πολύ μικρές για να εξηγήσουν την κοσμική ανισορροπία. Δυο ανεξάρτητες ομάδες φυσικών αναφέρουν σημαντικά βήματα στην προσέγγιση του ελέγχου της παραβίασης θεμελιωδών συμμετριών διαμέσου των φασμάτων πολικών και ραδιενεργών μορίων. Οι πειραματικοί Fan et al παρουσίασαν μια μέθοδο βασισμένη σε λέιζερ για την δημιουργία και την ταυτοποίηση μορίων που περιέχουν ισότοπα ραδίου. Ταυτόχρονα οι Yu και Hutzler πραγματοποίησαν μια λεπτομερή θεωρητική μελέτη αυτών μορίων, δείχνοντας ότι είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι ‘ανιχνευτές θεμελιωδών συμμετριών’. Απαραίτητη προϋπόθεση για την δημιουργία ασυμμετρίας ύλης-αντιύλης είναι η παραβίαση της συμμετρίας συζυγίας φορτίου C και της συμμετρίας της ομοτιμίας P – πιο σύντομα της συμμετρίας CP). H συμμετρία CP σημαίνει ότι οι νόμοι της φυσικής είναι οι ίδιοι αν ένα σωματίδιο αντικατασταθεί με το αντίστοιχο αντισωματίδιο ενώ οι χωρικές συντεταγμένες αναστρέφονται. Κάποιο επίπεδο παραβίασης CP προβλέπεται από το καθιερωμένο πρότυπο φυσικής των στοιχειωδών σωματιδίων και παρατηρήθηκε πειραματικά σε διασπάσεις μεσονίων Β και D. Τα πειράματα έδειξαν επίσης παραβίαση της CP στις ταλαντώσεις νετρίνων. Όμως απαιτούνται ισχυρότερες παραβιάσεις για να εξηγηθεί η ανισσοροπία υλης-αντιύλης στο σύμπαν, οπότε οι φυσικοί αναζητούν νέες πηγές παραβίασης της CP ή ισοδύναμα της παραβίασης αντιστροφής χρόνου Τ (δεδομένου ότι θεωρούμε ότι η ο συνδυασμός των συμμετριών CPT αποτελεί μια ακριβή συμμετρία του σύμπαντος). Θεωρητικές μελέτες δείχνουν ότι μόρια που περιέχουν έναν ή περισσότερους ραδιενεργούς πυρήνες μπορούν να προσφέρουν μια άνευ προηγουμένου ευαισθησία σε παραβιάσεις συμμετρίας. Οι δυνάμεις παραβίασης συμμετρίας CP στους πυρήνες των μορίων μπορούν να παράγουν μια συλλογική ηλεκτρική διπολική ροπή που με τη σειρά της προκαλεί μετατόπιση της κατανομής ηλεκτρικού φορτίου στα άτομα και μόρια – την επονομαζόμενη ροπή Schiff [ [φαινόμενο που μελέτησε ο Leonard I. Schiff, γνωστός από το βιβλίο του ‘Κβαντική Μηχανική‘], η οποία με την σειρά της μπορεί να προκαλέσει μετρήσιμες μεταβολές στις ενεργειακές στάθμες του μορίου. Αυτό το φαινόμενο ενισχύεται δραματικά σε πυρήνες με οκταπολική παραμόρφωση όπως το ράδιο-225, το οποίο έχει ατομικό αριθμό Ζ=88 και πυρήνα σε σχήμα αχλαδιού Τα μόρια που περιέχουν αυτά τα ισότοπα, όπως το RaOH+, είναι πολλά υποσχόμενοι υποψήφιοι για τον εντοπισμό των φαινομένων της μετατόπισης Schiff. Όμως, οι πυρήνες όπως το ράδιο-225 έχουν μικρό χρόνο ζωής και μπορούν να παραχθούν μόνο σε μικρές ποσότητες. Και γι αυτό τα πειράματα με μόρια που περιέχουν τέτοιους σπάνιους πυρήνες είναι ελάχιστα. Ο Fan και οι συνεργάτες του στην εργασία τους με τίτλο «Optical Mass Spectrometry of Cold RaOH+ and RaOCH3+» παρουσίασαν μια νέα μέθοδο για την δημιουργία και ταυτοποίηση ραδιενεργών μορίων. Χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά πεδία παγιδεύουν ιόντα Ra+, που έχουν ψυχθεί με λέιζερ, τα οποία στη συνέχεια αναμιγνύονται με ατμούς μεθανόλης. Με τον τρόπο αυτό πραγματοποιείται μια χημική αντίδραση που παράγει μόρια RaOH+ ή RaOCH3+. Μερικά από αυτά τα φορτισμένα μόρια, μαζί με ιόντα Ra+ που έχουν ψυχθεί με λέιζερ, σχηματίζουν μια διατεταγμένη δομή που ονομάζεται κρύσταλλος Coulomb. Όμως ο εντοπισμός αυτών των νέων μοριακών ενώσεων δεν είναι εύκολος. Δεδομένου ότι οι ενέργειες μετάβασης είναι άγνωστες και αναμένεται να είναι διαφορετικές από αυτές του απλού ιόντος Ra+, τα μόρια δεν μπορούν ακόμη να αναγνωριστούν άμεσα από τις χαρακτηριστικές φασματικές τους υπογραφές. Για να ξεπεράσουν αυτήν την πρόκληση ανίχνευσης, οι ερευνητές ανέπτυξαν μια καθαρά οπτική μέθοδο που δεν καταστρέφει τα μόρια και μετρά τη συχνότητα με την οποία ο κρύσταλλος Coulomb ταλαντώνεται γύρω από τη θέση ισορροπίας του στην παγίδα ιόντων. Στη μέθοδο τους, το φως φθορισμού από τα ιόντα Ra+ συλλέγεται από έναν φωτοανιχνευτή τοποθετημένο σε σταθερή θέση. Έτσι, η κίνηση των ιόντων προκαλεί παροδικές μεταβολές στην παρατηρούμενη ένταση φωτός, με καθορισμένες κορυφές στο φάσμα συχνοτήτων του σήματος. Καθώς η κίνηση των ιόντων επηρεάζεται από την μάζα των παγιδευμένων μορίων, η μάζα των παραχθέντων μορίων μπορεί υπολογιστεί από τις μεταβολές των συχνοτήτων ταλάντωσης. Στην πρώτη επίδειξη της μεθόδου τους οι Fan et al χρησιμοποίησαν το ισότοπο ράδιο-226 που έχει με μεγάλο χρόνο ζωής και μέτρησαν, σε μόλις τρία δευτερόλεπτα, την μάζα του μορίου με μια αβεβαιότητα 0,12%. Oι Yu και Hutzler στην εργασία τους με τίτλο «Probing Fundamental Symmetries of Deformed Nuclei in Symmetric Top Molecules» περιγράφουν την ab initio θεωρητική μελέτη του μορίου RaOCH3+ που παρατηρήθηκε πρόσφατα, υποθέτοντας ότι το ράδιο του μορίου είναι το ισότοπο με ατομικό αριθμό 225. Υπολόγισαν την ηλεκτρονική δομή του μορίου, εστιάζοντας σ’ αυτές τις υπερ-λεπτές καταστάσεις που θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες σε παραβιάσεις συμμετρίας CP. Οι υπολογισμοί τους έδειξαν ότι το μόριο RaOCH3+ προσφέρει μοναδικά πλεονεκτήματα για μετρήσεις ροπής Schif, διότι πολώνεται εύκολα με μικρά εξωτερικά ηλεκτρικά πεδία. Οι Yu και Hutzler έδειξαν ότι η εξαιρετική ευαισθησία σε παραβιάσεις συμμετρίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρατηρήσιμες μεταβολές στις μοριακές ενεργειακές στάθμες ακόμα και σε πειράματα με ένα μόνο παγιδευμένο μόριο. Αυτές οι παράλληλες πειραματικές και θεωρητικές εξελίξεις εκφράζουν την μεγάλη πρόοδο σ’ ένα νέο και ταχύτατα αναπτυσσόμενο πεδίο έρευνας. Όμως πρέπει να ξεπεραστούν αρκετές πειραματικές προκλήσεις ώστε οι Fan et al να εφαρμόσουν την μέθοδό τους στην παραγωγή και ταυτοποίηση μορίων που περιέχουν ράδιο-225. Η μέθοδος αυτή εκτός από την αποκάλυψη των παραβιάσεων συμμετριών του σύμπαντος, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί επίσης στην αναζήτηση νέων βαθμωτών πεδίων και σκοτεινής ύλης, αλλά και στην μελέτη αλληλεπίδρασης ηλεκτρονίων-πυρήνα σε μόρια που περιέχουν πυρήνες με ακραίο αριθμό πρωτονίων ή νετρονίων. https://physicsgg.me/2021/01/13/%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%ac-%ce%bc%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b8%ce%b5%ce%bc%ce%b5%ce%bb%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%bc/

Δέκα νέα πράγματα που μάθαμε για το διάστημα. Τι περιμένουμε το 2021 Mπορεί η πανδημία του κορονοϊού να τράβηξε την προσοχή πολλών επιστημόνων και των περισσότερων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο φέτος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η εξαναγκαστική αυτή προσγείωση έβαλε τέλος στον ενδιαφέρον για τα κοσμικά μυστήρια και τις ανακαλύψεις στο διάστημα. Για μια ακόμη χρονιά υπήρξαν πρόοδοι στα διαστημικά επιτεύγματα – ενώ και οι «φίλοι» των εξωγήινων δεν έμειναν παραπονεμένοι. Ακολουθεί μια επιλογή αυτών των ανακαλύψεων που ξεχώρισαν στη διάρκεια του χρόνου που φεύγει. * Οι πιο κοντινές και καυτές φωτογραφίες του Ήλιου: Εδώ και χρόνια, οι επιστήμονες πασχίζουν να λύσουν τα μυστήρια του μητρικού μας άστρου, όπως γιατί η ατμόσφαιρά του είναι πιο καυτή από την επιφάνεια του ή τι ακριβώς πυροδοτεί τις πανίσχυρες και δυνητικά καταστροφικές εκτινάξεις στεμματικής μάζας. Φέτος δύο διαστημικά παρατηρητήρια, το Solar Orbiter (των NASA και ESA) και το Hi-C (NASA) τράβηξαν τις πιο λεπτομερείς και πιο κοντινές μέχρι σήμερα φωτογραφίες του Ήλιου, που θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα την ηλιακή ατμόσφαιρα και, κατά συνέπεια, τις μεταβολές του διαστημικού καιρού που μπορούν να επηρεάσουν και τη Γη. * Aνίχνευση σεισμών στον Άρη: Το σεισμόμετρο του αμερικανικού ρομποτικού εργαστηρίου InSight που έφθασε στον γειτονικό πλανήτη το 2018, κατέγραψε εκατοντάδες σεισμούς μικρομεσαίας ισχύος, προερχόμενους κυρίως από την ηφαιστειακά ενεργή περιοχή Cerberus Fossae. * Κινεζικά δείγματα από τη Σελήνη: Το 2019 η Κίνα έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που «πάτησε» στη σκοτεινή (μη ορατή) πλευρά του φεγγαριού και το 2020 έγινε η πρώτη χώρα μετά από δεκαετίες που συνέλλεξε σεληνιακά δείγματα (τα πρώτα είχαν φέρει οι αποστολές «Απόλλων» της NASA). Τα δείγματα, που πήρε το κινεζικό σκάφος Chang’e-5 από την ηφαιστειακή πεδιάδα Oceanus Procellarum (Ωκεανός των Καταιγίδων), έπεσαν με επιτυχία στην κινεζική Εσωτερική Μογγολία. * Ουκ ολίγο νερό στη Σελήνη: Αμερικανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι, με βάση την ανάλυση νεότερων επιστημονικών δεδομένων, το φεγγάρι διαθέτει σημαντικές ποσότητες νερού, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στο μέλλον για τη δημιουργία της πρώτης σεληνιακής βάσης. * Ιαπωνία και ΗΠΑ συνέλλεξαν δείγματα από αστεροειδείς: Η Ιαπωνία, πρωτοπόρος στο «κυνήγι» αστεροειδών, συνέλλεξε δείγματα από τον αστεροειδή Ριούγκου, τα οποία κατέληξαν με επιτυχία φέτος στα χέρια των Ιαπώνων επιστημόνων. Παράλληλα, οι ΗΠΑ έγιναν η δεύτερη χώρα μετά την Ιαπωνία που συνέλλεξε δείγματα από ένα αστεροειδή, τον Μπενού, χάρη στο σκάφος Osiris-Rex της NASA. Τα δείγματα αναμένεται να φθάσουν στη Γη το 2023. * Δύο επέτειοι και ένα Νόμπελ: Φέτος το αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble γιόρτασε τα 30ά γενέθλια τoυ και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) τα 20 χρόνια αδιάλειπτης διαβίωσης αστροναυτών σε αυτόν. Παράλληλα, το Νόμπελ Φυσικής 2020 αφορούσε τις μαύρες τρύπες στο σύμπαν, ενώ οι αστρονόμοι ανακάλυψαν την κοντινότερη στη Γη μαύρη τρύπα σε απόσταση 1.000 ετών φωτός και την πρώτη ενδιάμεσου μεγέθους μαύρη τρύπα. * Πρώτη εξιχνίαση μιας FRB: Για πρώτη φορά οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι ανακάλυψαν σε ένα περιστρεφόμενο άστρο νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο (μάγναστρο) την πηγή της προέλευσης ενός μυστηριώδους φαινομένου στο σύμπαν, των γρήγορων εκπομπών ραδιοκυμάτων υψηλής ενέργειας (Fast Radio Bursts-FRBs). * Εξωγήινο ραδιοσήμα από τον Εγγύτατο του Κενταύρου; Οι αστρονόμοι που «σαρώνουν» τον ουρανό για ίχνη νοήμονος εξωγήινης ζωής, ανακοίνωσαν την ανακάλυψη ενός μυστηριώδους ραδιοσήματος στη συχνότητα των 980 megahertz, το οποίο προερχόταν από το κοντινότερο άστρο στη Γη, τον Εγγύτατο του Κενταύρου σε απόσταση 4,2 ετών φωτός. Σε αυτό το αστρικό σύστημα πριν μερικά χρόνια είχαν ανακαλυφθεί εξωπλανήτες, ο ένας μάλιστα φαίνεται να έχει ομοιότητες με τη Γη. Το σήμα θα μελετηθεί περαιτέρω για να εκτιμηθεί κατά πόσο έχει φυσική ή όχι προέλευση. * Εξωγήινα βακτήρια στα σύννεφα της Αφροδίτης; Επιστήμονες ανακοίνωσαν την πιθανή ανακάλυψη βακτηρίων στα πυκνά νέφη της καυτής και πνιγηρής Αφροδίτης. Μία είδηση που ενθουσίασε τους αστροβιολόγους, αλλά πολλοί επιστήμονες εμφανίζονται άκρως σκεπτικιστές κατά πόσο είναι ορθή η εκτίμηση, η οποία βασίζεται στην ανίχνευση φωσφίνης, ενός σπάνιου τοξικού αερίου, που στη Γη παράγεται συχνά από μικροοργανισμούς. Το 2021 Το νέο έτος (στις 18 Φεβρουαρίου, με βάση τον προγραμματισμό) αναμένεται να φθάσει στον ‘Αρη και στον κρατήρα Jezero, το ρομποτικό ρόβερ Perseverance της αποστολής Mars 2020 των ΗΠΑ, δίνοντας έτσι νέα ώθηση στις ανακαλύψεις στο γειτονικό πλανήτη. Η ίδια αποστολή θα περιλαμβάνει και το πρώτο ελικόπτερο drone που θα πετάξει σε άλλο ουράνιο σώμα. Παράλληλα, στον Άρη θα φθάσουν η κινεζική αποστολή Tianwen-1 που θα τεθεί σε τροχιά γύρω του και στη συνέχεια θα στείλει επίσης ρομποτικό ρόβερ στην επιφάνεια του (η προσεδάφιση του αναμένεται τον Απρίλιο),καθώς και η ιστορική αποστολή Hope των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η πρώτη από αραβική χώρα, που αναμένεται να τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη στις 9 Φεβρουαρίου (χωρίς να «κατεβάσει» ρόβερ στην επιφάνεια του). Επίσης μπορεί να γίνουν -μετά από καθυστερήσεις ετών- οι πρώτες παρατηρήσεις από το μεγάλο (και ισχυρότερο από κάθε άλλο που έχει ποτέ υπάρξει) οπτικό αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, τον διάδοχο του Hubble. Παράλληλα, θα προχωρήσει η υλοποίηση του προγράμματος «Άρτεμις» της NASA, που έχει θέσει ως στόχο την επιστροφή των Αμερικανών αστροναυτών (και της πρώτης γυναίκας) στη Σελήνη το 2024. Σε αυτό το πλαίσιο, αναμένονται το 2021 αποστολές μη επανδρωμένων σκαφών στο φεγγάρι τόσο από τη NASA όσο και από συνεργαζόμενες με αυτήν ιδιωτικές αμερικανικές εταιρείες, αλλά και από άλλες χώρες (Ρωσία, Ινδία, Ιαπωνία). Τον Ιούλιο θα γίνει η εκτόξευση της αμερικανικής αποστολής DART στους αστεροειδείς Δίδυμο και Δίμορφο, που είναι μια πρώτη πρόβα εκτροπής από την τροχιά τους, αν στο μέλλον βρεθεί κάποιος αστεροειδής απειλητικός για τη Γη. Τον Οκτώβριο προγραμματίζεται και η εκτόξευση της αμερικανικής αποστολής Lucy, μιας 12ετούς «οδύσσειας» που θα περάσει κοντά από οκτώ αστεροειδείς Tρώες. https://physicsgg.me/2020/12/31/%ce%b4%ce%ad%ce%ba%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%ac%ce%b3%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%ac%ce%b8%ce%b1%ce%bc%ce%b5-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%ac/