Δροσος Γεωργιος

Οι ποταμοί του Τιτάνα έχουν μεγάλο βάθος. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Planetary Science Journal» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής αστρονόμους του Πανεπιστημίου Κορνέλ στις ΗΠΑ υποστηρίζουν οι ποταμοί του Τιτάνα έχουν μεγαλύτερο βάθος από αυτό που πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης στοιχεία για τους μηχανισμούς των ποταμών (διαδικασίες αποστράγγισης κ.α.) τα οποία όπως εκτιμούν μπορούν να αποκαλύψουν ένα ευρύ πεδίο γεωλογικών στοιχείων για τον δορυφόρο τα οποία εκτός των άλλων θα βοηθήσουν στο να κατανοήσουμε καλύτερα αν διαθέτει συνθήκες που να μπορούν να υποστηρίζουν την παρουσία της ζωής. Επίσης τα στοιχεία αυτά θα βοηθήσουν στην χαρτογράφηση διαφόρων περιοχών του δορυφόρου ώστε να οργανωθούν καλύτερα οι επερχόμενες αποστολές εξερεύνησης του. «Οι ποταμοί του Τιτάνα είναι οι κεντρικές αρτηρίες μεταφοράς ιζημάτων. Μπορούμε μελετώντας τους ποταμούς μπορούμε να δούμε πώς κατευθύνεται η οργανική ύλη στην επιφάνεια του Τιτάνα και να εντοπίσουμε περιοχές όπου η ύλη αυτή συγκεντρώνεται κοντά σε σημεία τεκτονικού ενδιαφέροντος ή πιθανώς κοντά σε κρυοηφαίστεια. Επιπλέον αυτή η ύλη η μπορεί να εισρεύσει σε κάποιο υπόγειο ωκεανό ή να αναμιχθεί με νερό σε υγρή μορφή που υπάρχει στο υπέδαφος και ανεβαίνει στην επιφάνεια του δορυφόρου» αναφέρει σε ανακοίνωση του ο Άλεξ Χέις, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Ο Κρόνος διαθέτει περισσότερους από 80 δορυφόρους και γνωρίζαμε ότι ο μεγαλύτερος εξ αυτών είναι το Τιτάνας. Οι διάφορες παρατηρήσεις και κυρίως οι αποστολές εξερεύνησης του δορυφόρου με κυριότερη την αποστολή Cassini αποκάλυψαν ότι ο Τιτάνας βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική κατάσταση παρόμοια με αυτή που πιστεύεται ότι βρισκόταν η Γη στην βρεφική της ηλικία. Για αυτόν τον λόγο ο Τιτάνας αποτελεί πλέον μόνιμο στόχο μελέτης αφού από την μια πλευρά μπορούμε να μάθουμε στοιχεία για την εξέλιξη του πλανήτη μας αλλά παράλληλα ενδέχεται να έχουν αναπτυχθεί στον δορυφόρο κάποιες μορφές ζωής. Οι διαστημικές εταιρείες μελετούν διάφορες προτάσεις εξερεύνησης του Τιτάνα και ειδικότερα των λιμνών υδρογονανθράκων που διαθέτει. H NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει το 2027 ένα σκάφος με προορισμό τον Τιτάνα το οποίο θα μεταφέρει ένα drone που θα εξερευνήσει τον δορυφόρο. Η πρόσφατη επιτυχής αποστολής του drone στον Άρη δημιουργεί αισιοδοξία ότι το ίδιο θα συμβεί και στον Τιτάνα. Ειδικοί έχουν διατυπώσει την άποψη ότι μπορούν να δημιουργηθούν μεγάλες αποικίες ανθρώπων στον Τιτάνα. https://www.naftemporiki.gr/story/1791166/oi-potamoi-tou-titana-exoun-megalo-bathos

Ο ήλιος και το Ηλιακό σύστημα ταξιδεύουν μέσα σε μία μαγνητική σήραγγα στο Διάστημα. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που υπήρξαν ποτέ αφορούν το κατά πόσο ο πλανήτης μας είναι μόνος του στο διάστημα. Ο Ήλιος και το Ηλιακό Σύστημα ταξιδεύουν μέσα σε μία μαγνητική σήραγγα στο Διάστημα, όπως προκύπτει από έρευνα Καναδών αστροφυσικών. Mελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Τορόντο, προδημοσίευση της οποίας βλέπει το φως στην επιθεώρηση «Αστροφυσική», εξηγεί το φαινόμενο ρίχνοντας φως σε δύο ουράνιες δομές που μοιάζουν με σχοινί στον Γαλαξία μας. Η επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Τζένιφερ Γουέστ, εξηγεί ότι αν μπορούσαμε να κοιτάξουμε στον ουρανό χωρίς τηλεσκόπιο, θα βλέπαμε μία σήραγγα ινών που μοιάζουν με σχοινιά από ραδιοκύματα. Αυτή η δομή θα είχε μήκος περίπου 1.000 ετών φωτός. Για την αστροφυσικό Τζένιφερ Γουέστ, η Γη όπως και το ηλιακό μας σύστημα είναι «περικυκλωμένα» από μία δομή που μοιάζει με τούνελ από μαγνητικά νήματα που είναι αόρατα, λέει η Καναδή Γουέστ. «Αν μπορούσαμε να δούμε τα ραδιοκύματα, θα βλέπαμε αυτό το φωτεινό υλικό να εκτείνεται σε όλο τον ουρανό σε διάφορες κατευθύνσεις. Μια έκρηξη ραδιοκυμάτων στον Γαλαξία μας δίνει μία εικόνα για τις μυστηριώδεις "γρήγορες ραδιοεκρήξεις"», προσθέτει. Τα πορίσματα της 15ετούς μελέτης της Γουέστ βλέπουν το φως της δημοσιότητας με την ομάδα της να επισημαίνει ότι, δύο τεράστιες και μυστηριώδεις φωτεινές δομές που είναι ορατές μόνο μέσω τηλεσκοπίων- οι «North Polar Spur« και «Fan Region»- θα έπρεπε να αναλυθούν ως μία δομή. «Οι αστρονόμοι έχουν από καιρό προβληματιστεί για το τι είναι αυτές οι δομές», επισημαίνει η Καναδή ερευνήτρια στον ιστότοπο «Vice». «Αν τα μάτια μας μπορούσαν να δουν το φως ραδιοκυμάτων, θα έβλεπαν να γεμίζουν το μεγαλύτερο μέρος του ουρανού», προσθέτει. Από τότε που εντοπίστηκαν οι δύο δομές, δηλαδή τα τελευταία 60 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να τις αποκωδικοποιήσουν. Όμως, η έρευνα της Καναδής αστρονόμου τις αντιμετώπισε ως μέρος της ίδιας δομής καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης μας ταξιδεύει μέσα σε ένα μαγνητικό τούνελ. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026656_telika-den-eimaste-monoi-o-ilios-kai-iliako-systima-taxideyoyn-mesa-se

Διαστημικός τουρισμός – Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος ετοιμάζεται για εκδρομή στον ISS Οι μεγιστάνες ιδιοκτήτες των μεγάλων ιδιωτικών διαστημικών εταιρειών κέρδισαν τα φώτα της δημοσιότητας τις τελευταίες εβδομάδες με τις διαστημικές βόλτες που πραγματοποίησαν. Όμως ο Τζεφ Μπέζος και ο Ρίτσαρντ Μπράνσον βγήκαν από τα όρια της γήινης ατμόσφαιρας για λίγα λεπτά και αμφισβητείται μάλιστα αν μπορεί η βόλτα αυτή να καταγραφεί ως επίσκεψη στο Διάστημα. Αυτός που σίγουρα θα καταγράψει το όνομα του στην μικρή λίστα των ιδιωτών που έχουν βγει από τον πλανήτη μας είναι ο Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος Γιουσάκου Μαεζάουα ο οποίος θα γίνει ο όγδοος κατά σειρά διαστημικός τουρίστας. Πριν από 20 χρόνια ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Ντένις Τίτο έγινε ο πρώτος «διαστημικός τουρίστας». Ο Τίτο είχε πληρώσει 20 εκατ. δολάρια για να ταξιδέψει και να παραμείνει για λίγες μέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Έκτοτε επτά συνολικά πάμπλουτοι επιχειρηματίες αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι. Ο Μαεζάουα που απέκτησε την τεράστια περιουσία του μέσω μιας πετυχημένη διαδικτυακής εμπορικής εταιρείας μόδας ασχολείται επίσης με την τέχνη και θεωρείται σημαντικός συλλέκτης. Ο Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος είχε συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας πριν από δύο χρόνια όταν ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με την Space X, την διαστημική εταιρεία του Ελον Μασκ, για ένα πολυήμερο ταξίδι γύρω από την Σελήνη και για να μην είναι μόνος θα πάρει μαζί του μια γυναίκα που θα επιλέξει μέσω online διαγωνισμού η οποία όπως είχε πει δεν θα ήταν μόνο σύντροφος του στο ταξίδι αλλά θα γινόταν και σύντροφος του στην ζωή. Λίγους μήνες αργότερα ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει το σχέδιο για μια γυναίκα σύντροφο και θα πάρει μαζί του οκτώ άτομα κάποιοι εκ των οποίων θα ήταν φίλοι του που θα ήθελαν να τον συντροφεύσουν στο ταξίδι και κάποιοι θα επιλέγονταν και πάλι μέσω online διαδικασίας. Ο ίδιος θα πλήρωνε φυσικά το αντίτιμο για όλους τους συνεπιβάτες του. Τελικά το σχέδιο για την Σελήνη είτε εγκαταλείφθηκε είτε μπήκε σε δεύτερο πλάνο και ο Μαεζάουα συμφώνησε με την Ρωσία για να πάει να ζήσει για 12 μέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Όπως φαίνεται δεν του αρέσει να ταξιδεύει μόνος του αφού και σε αυτό το εγχείρημα θα πάρει μαζί του κάποιο άτομο. Πιο συγκεκριμένα θα είναι μαζί του ένας συνεργάτης του κινηματογραφιστής που θα καταγράψει την διαμονή του εκεί για να γίνει στη συνέχεια ένα ντοκιμαντέρ. Ο Μαεζάουα και ο συνεργάτης του θα μπουν στο ρωσικό σκάφος που θα τους μεταφέρει στον ISS στις 8 Δεκεμβρίου. Για αυτό τον λόγο ο Ιάπωνας επιχειρηματίας βρίσκεται ήδη στο κέντρο εκπαίδευσης αστροναυτών στην Μόσχα και μαθαίνει να κινείται και να ζει σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. Θα μάθει διάφορες λειτουργίες του διαστημικού σταθμού καθώς και πρωτόκολλα κινδύνου σε περίπτωση που υπάρξει κάποιο πρόβλημα ή έκτακτη συνθήκη κατά την παραμονή του εκεί. Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό το ποσό που κατέβαλε στην ρωσική διαστημική υπηρεσία ο Μαεζάουα αλλά η NASA κάθε φορά που χρησιμοποιεί τα ρωσικά σκάφη για να μεταφέρει αστροναύτες της στον ISS πληρώνει ένα ποσό γύρω στα 80 εκατ. δολάρια. Δεδομένου του ότι ο Μαεζάουα θα πάρει μαζί του και τον συνεργάτη του και θα παραμείνει 12 μέρες στον σταθμό το ποσό που θα ξοδέψει εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 200 εκατ. δολάρια. «Στα 45 χρόνια της ζωής μου δεν έχω βιώσει κάτι ανάλογο. Αρχικά αισθάνθηκα περίεργα και άβολα. Δεν μπορούσα να ελέγξω τις κινήσεις των χεριών και ποδιών μου. Όταν όμως άρχισα να συνηθίζω αυτή την κατάσταση αποδείχθηκε τελικά πολύ ευχάριστη. Θα εκπαιδευθώ για τους επόμενους μήνες και νιώθω φόβο ή άγχος αντίθετα η επιθυμία μου να ταξιδέψω στο Διάστημα μεγαλώνει διαρκώς» δηλώνει ο Μαεζάουα. Να σημειωθεί ότι στους τουρίστες του Διαστήματος δεν συμπεριλαμβάνονται οι επιβάτες των ολιγόλεπτων εξόδων από την ατμόσφαιρα που πραγματοποιούν τον τελευταίο καιρό οι ιδιωτικές διαστημικές εταιρείες ούτε η Ρωσίδα ηθοποιός και ο Ρώσος σκηνοθέτης που πραγματοποίησαν πριν λίγες μέρες τα γυρίσματα μιας ταινίας στον ISS. https://www.naftemporiki.gr/story/1790710/ksekinise-tin-ekpaideusi-astronauti-o-iaponas-diastimikos-touristas

Η δικαίωση του Χόκινγκ άργησε τρία χρόνια. Οσο μεγαλύτερο σε εκτόπισμα είναι ένα βραβείο τόσο πιο μεγάλη και η γκρίνια που το συνοδεύει μετά από κάθε απονομή. Η Σουηδική Ακαδημία αυτή τη χρονιά δέχθηκε αρκετή κριτική. Πρώτα για το βραβείο στην Ιατρική που πολλοί περίμεναν ότι θα πήγαινε σίγουρα σε όσους εργάστηκαν για την τεχνική mRNA που σχετίζεται και με τα εμβόλια COVID και έδωσε αποτελέσματα στον φανταστικό χρόνο των 63 μόλις ημερών. Αμέσως μετά, δηλαδή την άλλη ημέρα, μέχρι να αδειάσει η γνωστή αίθουσα στη Στοκχόλμη, εκεί όπου γίνεται η αναγγελία των βραβείων, υπήρξαν κάποιοι που θυμήθηκαν την περίπτωση του Στίβεν Χόκινγκ. Το καθηλωμένο στην αναπηρική πολυθρόνα άστρο είχε κάνει από το 1970 μια τρομακτική ανακάλυψη κόντρα σε κάθε λογική εκείνη την εποχή. Ο ορίζοντας των γεγονότων μιας μαύρης οπής ποτέ δεν μικραίνει. Μια μαύρη οπή, η περιοχή όπου υπάρχει τρομακτική συγκέντρωση ύλης χωρίς όμως καμία συγκεκριμένη δομή και οργάνωση, επιβάλλει στον χώρο που την περιβάλλει άμεσα μια ιδιαίτερη συμπεριφορά. Είναι κάτι σαν λεπτή μεμβράνη απλωμένη γύρω από τη μαύρη οπή και το σχήμα της, αντίθετα από ό,τι τείνουμε να πιστέψουμε, δεν είναι σφαιρικό, κυρίως διότι πολλές μαύρες οπές περιστρέφονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Εχει ένα σχήμα σφαιροειδές, κάτι σαν σφαίρα που ενώ περιστρεφόταν της σύραμε τους πόλους προς τα έξω. Η περιοχή αυτή ονομάζεται ορίζοντας των γεγονότων. Και μια ιδιότητά του είναι να σηματοδοτεί το σύνορο που αν αυτό το διαβεί οτιδήποτε υλικό ή φως δεν θα μπορέσει να επιστρέψει. Σκέψεις στον ορίζοντα των γεγονότων Ο Χόκινγκ, όπως λέγεται, κάποιο βράδυ ακολουθώντας τη μακρά για εκείνον διαδικασία της… επιστροφής στο κρεβάτι του, σκέφθηκε ότι ο ορίζοντας των γεγονότων μιας μαύρης οπής δεν θα μπορούσε ποτέ να μικρύνει. Μόνον θα αυξάνεται ακριβώς όπως και η εντροπία, ένα μέγεθος δείκτης της αταξίας στον φυσικό κόσμο. Δεν έμεινε όμως μόνον σε αυτό. Οπως είναι γνωστό, δεν χρησιμοποιούσε ούτε καν τον υπολογιστή ψάχνοντας για καινούργιες θεωρίες. Ολα τα προχωρούσε «γράφοντας» στον μαυροπίνακα του εκπληκτικού μυαλού του. Και εκεί, κάνοντας έναν πάντρεμα κλασικής θεωρίας της σχετικότητας και κβαντομηχανικής (που αυτά θεωρούνται ασυμφιλίωτα τόσο όσο το λάδι με το ξίδι) διατύπωσε και την άποψη ότι εκεί στο χείλος του ορίζοντα γεγονότων κάποια απειροελάχιστα σωματίδια κατορθώνουν να υπερπηδούν τον «φράχτη» και να επιστρέφουν στην άλλη πλευρά του υλικού κόσμου, εκτός της μαύρης οπής. Υποβάλλοντας την ιδέα ότι η μαύρη οπή ταυτόχρονα και πέρα από την καθιερωμένη λογική, που τη θέλει μόνον να… παχαίνει παρουσιάζει και διαρροές, αλλά τόσο μικρές ώστε για να διαλυθεί θα πρέπει να περάσουν δισεκατομμύρια χρόνια, πιο πολλά και από τη σημερινή ηλικία του Σύμπαντος που υπολογίζεται στα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό δεν διαψεύδει την πρώτη του ανακάλυψη, για τη μονόδρομη αύξηση του ορίζοντα γεγονότων διότι και η έκταση του πρώτου φαινομένου και η τεράστια χρονική κλίμακα του δευτέρου αφήνουν χώρο για να συμβαίνουν και τα δύο. Εξάλειψη ιχνών Γενικά ο Χόκινγκ είχε αφήσει έντονα το προσωπικό του αποτύπωμα στο τεράστιο αυτό θέμα της Φυσικής. Αφού επέμεινε και στην άποψή του πως όποια πληροφορία κουβαλάει ένα σώμα, περνώντας τον ορίζοντα γεγονότων αποδομείται και το σώμα γίνεται ένας «κρατούμενος» με τρία μόνον διακριτικά: μάζα, στροφορμή και φορτίο. Το γνωστό ως «θεώρημα εξάλειψης ιχνών» (no hair in black hole, κατά τον Τζον Γουίλερ). Καθηλωμένος στο αναπηρικό του καροτσάκι ο μεγάλος αυτός φυσικός είχε την τύχη και την ατυχία να ζήσει και τη στιγμή που τον Σεπτέμβριο του 2015 ο LIGO, ο νεότευκτος ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατέγραψε για πρώτη φορά την άφιξή τους και στον πλανήτη Γη, ως ιδιότυπων αγγελιαφόρων της σύγκρουσης-συγχώνευσης δύο μαύρων οπών. Γεγονός που είχε συμβεί πριν από 1 δισεκατομμύριο 300 εκατομμύρια χρόνια, επιβεβαιώνοντας επιπλέον ακόμη πιο άμεσα και την ύπαρξη μαύρων οπών. Η ειρωνεία είναι πως το τόσο σημαντικό για τον κόσμο της Φυσικής γεγονός, εκείνος το έζησε ακόμη πιο έντονα. Αφού όπως λέγεται, όταν οι συντελεστές της επιτυχίας αυτής, μετά από πολύμηνη εξέταση των σημάτων για να είναι σίγουροι, είχαν ετοιμάσει την πρώτη δημοσίευση, το κείμενο λίγο πριν τη δημοσίευσή του έφθασε στα χέρια του Χόκινγκ. Και εκείνος το πρώτο που έκανε ήταν να αναζητήσει την επιβεβαίωση των δικών του θεωριών μέσα από τις γραμμές της εργασίας. Και δεν βρήκε τίποτα διότι όλοι τότε ζούσαν με την ευχάριστη ζάλη της ανίχνευσης και μόνον. Μάταια μάλιστα έκανε και ένα οργισμένο skype με έναν από τους πρωταγωνιστές, αυτόν που του είχε υποσχεθεί χρόνια πριν ότι ο LIGO θα επιβεβαίωνε τις θεωρίες του. Ηταν όμως πολύ αργά. Μετά θάνατον επιβεβαίωση Χρειάστηκε να φθάσουμε στον Ιούνιο του 2021 για να δημοσιευθεί στο πιο γνωστό από όλα τα περιοδικά της Φυσικής, το «Physical Review Letters», το αποτέλεσμα της έρευνας στα σήματα του 2015. Ειδικά για το GW150914 που κατέγραψε για πρώτη φορά μια σύγκρουση-συγχώνευση δύο μαύρων οπών. Υπολογίστηκε ότι είχαν μάζα 36 και 29 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του ηλίου αντίστοιχα και αυτή που προέκυψε είχε 62 φορές τη μάζα του ηλίου (και όχι 65). Δηλαδή κατά τη διαδικασία αυτήν μετατράπηκε σε ενέργεια όση μάζα έχουν τρεις ήλιοι. Χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές, η ομάδα από NASA και MIT ανέπτυξε ένα πρότυπο που επέτρεπε να αναλυθεί η κατάσταση σχετικά με τη μάζα και τη στροφορμή των δύο μαύρων οπών πριν τη σύγκρουση αλλά και μετά, διότι το νέο γιγάντιο μόρφωμα αμέσως μετά τη συγχώνευση συνεχίζει να δονείται για κάποιον χρόνο, όπως περίπου μια καμπάνα μετά το τελευταίο χτύπημα. Πριν, ο ορίζοντας γεγονότων υπολογίστηκε στα 235.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μετά τη συγχώνευση έφθασε στα 367.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αρα επιβεβαιώθηκε η αύξηση του ορίζοντα γεγονότων πέρα από κάθε αμφιβολία (αμφιβολία ακόμη εκφράζεται αν αυτό είναι μεμονωμένο γεγονός ή ο κανόνας. Θα δείξει). Ο Χόκινγκ όμως έχει φύγει από κοντά μας ήδη από το 2018 και θα ανήκει σε εκείνη την ομάδα των επιστημόνων που έμειναν χωρίς την περιζήτητη αυτήν επιβράβευση αφού ο σκληρός κανόνας είναι πως ποτέ δεν απονέμεται το βραβείο αυτό μετά τον θάνατό του. https://www.in.gr/2021/10/19/b-science/episthmes/dikaiosi-tou-xokingk-argise-tria-xronia/

Γιώργος Δημητριάδης, ο πρωτοπόρος της τεχνολογίας mRNA. Το ποια θα ήταν η πορεία της πανδημίας χωρίς την ύπαρξη των mRNA εμβολίων είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί. Δεν χωρεί ωστόσο αμφιβολία ότι η τεχνολογία του mRNA όχι μόνο έκανε τη διαφορά, αλλά έχει δώσει και μεγάλες υποσχέσεις για το μέλλον. Βεβαίως, καμία τεχνολογία δεν αναπτύσσεται εν κενώ και το ίδιο ισχύει και για την τεχνολογία mRNA, οι βάσεις για την οποία άρχισαν να τίθενται πριν από μισό αιώνα. Περιττό να πούμε ότι στο διάστημα αυτό έγιναν κομβικής σημασίας ανακαλύψεις από μια πληθώρα ανθρώπων. Οπως επισημαίνεται και σε πρόσφατο δημοσίευμα της επιθεώρησης «Nature» σχετικά με το θέμα αυτό, μια από τις πρώτες τέτοιες ανακαλύψεις έγινε το 1978 στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιατρικής Ερευνας (National Institute for Medical Research, NIMR) του Λονδίνου από τον έλληνα ερευνητή δρα Γιώργο Δημητριάδη. Ο κ. Δημητριάδης, ο οποίος είχε εργαστεί στο NIMR και στο Ινστιτούτο Παστέρ του Παρισιού για τη διδακτορική διατριβή του, είχε επιστρέψει στην Αγγλία για να συνεχίσει το ερευνητικό έργο του με μια μεγάλης διάρκειας υποτροφία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO). Αναζητήσαμε τον κ. Δημητριάδη, ο οποίος έχει πια αφυπηρετήσει (ολοκλήρωσε την επαγγελματική διαδρομή του ως καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας) προκειμένου να μάθουμε περισσότερα, τόσο για τον ίδιο όσο και τις έρευνες εκείνης της εποχής. Θεμελιώδη ερωτήματα Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η μοριακή βιολογία ήταν ένα νέο και ιδιαίτερα θελκτικό πεδίο καθώς υποσχόταν να αποκαλύψει τα μυστικά της ζωής. Από τα πλέον θεμελιώδη ερωτήματα της περιόδου εκείνης ήταν η διαφοροποίηση των κυττάρων. Απλουστευτικά, το ερώτημα μπορεί να τεθεί ως εξής: πώς από ένα γονιμοποιημένο ωάριο προκύπτουν όλα τα είδη κυττάρων του οργανισμού τα οποία είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους; Καθώς όλα τα κύτταρα του οργανισμού διαθέτουν το ίδιο DNA, τις ίδιες δηλαδή γενετικές οδηγίες, ήταν μοιραίο οι επιστήμονες να εστιάσουν στο mRNA. Πρόκειται για το μόριο το οποίο μεταφέρει την κωδικευμένη στο DNA πληροφορία προκειμένου αυτή να αξιοποιηθεί για τη σύνθεση πρωτεϊνών, μια διαδικασία η οποία στη γλώσσα των βιολόγων ονομάζεται «μετάφραση». «Στο NIMR ασχολήθηκα με το πρόβλημα της διαφοροποίησης των κυττάρων. Συγκεκριμένα, το βασικό μου επιστημονικό ερώτημα ήταν αν το σύστημα μετάφρασης του mRNA είναι εξειδικευμένο ανάλογα με τον κυτταρικό τύπο» μας είπε ο κ. Δημητριάδης και προσέθεσε ότι «πολλά ενδιαφέροντα ερωτήματα στην αναπτυξιακή βιολογία μπορούν να μελετηθούν με τον συνδυασμό mRNA από ένα είδος κυττάρου και το σύστημα μετάφρασης ενός άλλου κυτταρικού τύπου. Τέτοια πειράματα μπορούν να προσδιορίσουν την ταυτότητα ενός mRNA και μπορούν να δώσουν πληροφορίες σχετικά με τα είδη και τις κυτταρικές ιδιότητες των συστημάτων μετάφρασης». Λιποσώματα! Αξίζει να σημειωθεί ότι πρώτη επιτυχημένη προσέγγιση σε αυτό το πρόβλημα ήταν αυτή των Lane & Gurdon, οι οποίοι χορήγησαν mRNA ανθρώπινης σφαιρίνης σε ωοκύτταρα βατράχου και διαπίστωσαν ότι αυτό μπορούσε να μεταφραστεί! (Στη συνέχεια, ο Gurdon για την εργασία αυτή πήρε το βραβείο Nobel.) Συνεργαζόμενος με τον Lane, ο δρ Δημητριάδης γρήγορα διαπίστωσε ότι η ένεση mRNA στα ωοκύτταρα βατράχου δεν ήταν η ενδεδειγμένη διαδικασία για να πάρει τις απαντήσεις που χρειαζόταν. Ευτυχώς, διάβασε ένα άρθρο σχετικά με τα λιποσώματα, κυστίδια των οποίων το λιπιδικό περίβλημα μπορεί να συντήκεται με τη μεμβράνη των κυττάρων (χάρη στην ομοιότητά τους) και έτσι να εκχέουν το υδατοδιαλυτό περιεχόμενό τους στο εσωτερικό του κυττάρου. «Εκείνη την εποχή, υπέπεσε στην αντίληψη μου μια εργασία του κ. Papahatjopoulou, D. από τις ΗΠΑ, που τη διάβασα κυρίως λόγω του ελληνικού ονόματος. Η εργασία αφορούσε τον σχηματισμό μεγάλων μονόστιβων λιποσωμάτων. Αμέσως μου ήρθε η ιδέα να χρησιμοποιήσω τα λιποσώματα ως φορείς για τη μεταφορά mRNA σε διαφοροποιημένα κύτταρα» θυμάται ο κ. Δημητριάδης. Μια επιτυχία με μέλλον Του πήρε χρόνο για να «δαμάσει» την τεχνική παραγωγής λιποσωμάτων με την οποία δεν είχε ασχοληθεί ξανά, αλλά όπως αποδεικνύει το άρθρο του, το οποίο δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Νature» στις 31 Αυγούστου 1978 (Dimitriadis, G.J. Translation of rabbit globin mRNA introduced by liposomes into mouse lymphocytes. Nature. 1978, 274:923-924.) ο νεαρός έλληνας ερευνητής πέτυχε τους στόχους του. Εργαζόμενος με το mRNA που κωδικοποιεί για τη σύνθεση της σφαιρίνης αφενός μπόρεσε να το ενσωματώσει στα λιποσώματα, αφετέρου να καταδείξει ότι όταν αυτό περνούσε στα κύτταρα παρέμενε βιολογικά ενεργό. Ειδικότερα ο κ. Δημητριάδης κατέδειξε ότι το mRNA της σφαιρίνης κουνελιού μπορεί να μεταφρασθεί από λεμφοκύτταρα σπλήνας ποντικού (τα οποία είναι τελείως διαφορετικά από αυτά του κουνελιού). Κατ’ αντιστοιχία, τα mRNA εμβόλια κατά του SARS-CoV-2 περιέχουν συνθετικό mRNA της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού, το οποίο χρησιμοποιείται από τα δικά μας κύτταρα για να παραχθεί εντός μας η πρωτεΐνη αυτή και να λειτουργήσει ως «κόκκινο πανί» για το ανοσοποιητικό σύστημά μας. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο κ. Δημητριάδης είχε αναγνωρίσει από τότε τη δυναμική της τεχνολογίας mRNA. Στο άρθρο του σημειώνει ότι «η μικροέγχυση πληροφοριακών μακρομορίων σε ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω λιποσωμάτων μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη της βιοσύνθεσης ή της διάσπασής τους. Εισαγωγή mRNAs σε κύτταρα και η μεταγενέστερη μετάφρασή τους (ή όχι) μπορεί να δώσει απαντήσεις σε προβλήματα κυτταρικής διαφοροποίησης», ενώ σε άρθρο την επόμενη χρονιά γράφει: «Λιποσώματα που περιέχουν DNA ή RNA μπορεί να χρησιμοποιηθούν ενάντια στα καρκινικά κύτταρα, ιδιαίτερα εάν τα λιποσώματα φέρουν στη μεμβράνη τους αναγνωριστικά μόρια έτσι ώστε να προκληθεί επιλεκτική πρόσληψη λιποσωμάτων από κύτταρα όγκου». Βασική έρευνα Για τις εργασίες εκείνης της περιόδου ο κ. Δημητριάδης τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της Βρετανικής Βιοχημικής Εταιρείας. Και παρά το γεγονός ότι φλέρταρε με την ιδέα να παραμείνει στο εξωτερικό, όταν η παρατεταμένη αναβολή του από το στρατό έληξε, γύρισε στην Ελλάδα. «Δεν το μετάνιωσα, αν και αντιμετώπισα πολλές επαγγελματικές δυσκολίες» μας εκμυστηρεύτηκε, προσθέτοντας ότι δεν κατέστη δυνατόν να συνεχίσει την έρευνά του με τα λιποσώματα «λόγω έλλειψης της κατάλληλης υποδομής, αλλά και χρηματοδότησης». Κλείνοντας τη συζήτησή μας ο κ. Δημητριάδης θέλησε αφενός να τονίσει τη σημασία της βασικής έρευνας, αφετέρου να θυμίσει το βασικό πλεονέκτημα της χώρας που είναι το ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό. «Είναι χαρακτηριστικό ότι ερωτήματα βασικής έρευνας, όπως το αρχικό μου, οδηγούν εν τέλει σε εφαρμοσμένη έρευνα και εφαρμογές με αντίκτυπο στην υγεία και στην κοινωνία. Για αυτό είναι μεγάλο λάθος να απαξιώνεται σήμερα η βασική έρευνα και να μη χρηματοδοτείται» είπε χαρακτηριστικά και προσέθεσε: «Μπορώ να πω χωρίς δισταγμό ότι η Ελλάδα είναι ένα φυτώριο επιστημόνων. Τα ελληνικά πανεπιστήμια παρ’ όλα τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθώς οι δημόσιες δαπάνες για αυτά είναι ανύπαρκτες εδώ και πολλά χρόνια, μορφώνουν και διαμορφώνουν πραγματικούς επιστήμονες, οι οποίοι είναι περιζήτητοι από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού για μεταπτυχιακές σπουδές και εργασία». https://www.in.gr/2021/10/18/b-science/episthmes/giorgos-dimitriadis-protoporos-tis-texnologias-mrna/ [/b]

Θα μπορούσαν οι άνθρωποι να φτάσουν μέχρι τον Ερμή; Ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον Ήλιο και χρειάζεται μόλις 88 γήινες ημέρες για να ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από αυτόν, σε μία μέση απόσταση 58 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εγγύτητά του στον Ήλιο κάνει το άστρο του Ηλιακού μας συστήματος να εμφανίζεται τρεις φορές μεγαλύτερο στον ουρανό από αυτό που βλέπουμε εμείς στη Γη. Βομβαρδίζεται με την επταπλάσια ακτινοβολία, με την επιφάνεια που κοιτά τον Ήλιο να φτάνει σε θερμοκρασίες 430 βαθμών Κελσίου. Η έλλειψη ατμόσφαιρας κάνει αδύνατη τη διατήρηση αυτής της θερμότητας μόλις πέσει το βράδυ, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να πέφτουν απότομα στους -180 βαθμούς Κελσίου. Πέρα λοιπόν από ρομποτικές αποστολές, φαίνεται αδύνατο να προσεδαφιστεί κάποια στιγμή ένας άνθρωπος στην επιφάνεια του Ερμή. Θεωρητικά όμως είναι εφικτό. Η αργή περιστροφή του γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 γήινες ημέρες. Ωστόσο η μικρή διάρκεια της χρονιάς, οι 88 ημέρες δηλαδή που κάνει για να περιστραφεί γύρω από τον Ήλιο, σημαίνει πως χρειάζεται 176 γήινες ημέρες για να συμπληρώσει ένα κύκλο μέρας και νύχτας. Αν ένας άνθρωπος ακολουθούσε τη ζώνη του λυκόφωτος όπου ο Ήλιος βρίσκεται πάντα στη δύση του, είναι πιθανό να αποφύγει τις ακραίες θερμοκρασίες. Το πραγματικό πρόβλημα θα ήταν η ασφαλής προσεδάφιση, καθώς η έλλειψη ατμόσφαιρας δεν προσφέρει ένα φυσικό “φρένο” και το όποιο σκάφος θα έπρεπε να βασιστεί στα καύσιμά του για να ελέγξει την ταχύτητα εισόδου. Παρά το γεγονός πως ο Ερμής είναι λίγο μεγαλύτερος από τη Σελήνη, ο τεράστιος σιδερένιος πυρήνας του με τη σχετικά λεπτή επιφάνεια, τον κάνουν εξαιρετικά πυκνό, με αποτέλεσμα να έχει το 1/3 της βαρύτητας της Γης. Τέλος, ακόμα και το ίδιο το ταξίδι θα ήταν επικίνδυνο, μιας και όσο πλησιάζουμε στον Ήλιο αυξάνεται η ακτινοβολία που λαμβάνουμε από αυτόν. Επιπλέον, θα χρειαζόμασταν 6-7 χρόνια για να διασχίσουμε μία πολύπλοκη τροχιά για να “συναντηθούμε” με τον Ερμή. Οπότε ακόμα και μία μη επανδρωμένη αποστολή θα ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Ένα lander όμως σίγουρα θα μας έδινε πολλές απαντήσεις για το μικρότερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026244_tha-mporoysan-oi-anthropoi-na-ftasoyn-mehri-ton-ermi[/b]

Θα μπορούσαν οι άνθρωποι να φτάσουν μέχρι τον Ερμή; Ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον Ήλιο και χρειάζεται μόλις 88 γήινες ημέρες για να ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από αυτόν, σε μία μέση απόσταση 58 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εγγύτητά του στον Ήλιο κάνει το άστρο του Ηλιακού μας συστήματος να εμφανίζεται τρεις φορές μεγαλύτερο στον ουρανό από αυτό που βλέπουμε εμείς στη Γη. Βομβαρδίζεται με την επταπλάσια ακτινοβολία, με την επιφάνεια που κοιτά τον Ήλιο να φτάνει σε θερμοκρασίες 430 βαθμών Κελσίου. Η έλλειψη ατμόσφαιρας κάνει αδύνατη τη διατήρηση αυτής της θερμότητας μόλις πέσει το βράδυ, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να πέφτουν απότομα στους -180 βαθμούς Κελσίου. Πέρα λοιπόν από ρομποτικές αποστολές, φαίνεται αδύνατο να προσεδαφιστεί κάποια στιγμή ένας άνθρωπος στην επιφάνεια του Ερμή. Θεωρητικά όμως είναι εφικτό. Η αργή περιστροφή του γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 γήινες ημέρες. Ωστόσο η μικρή διάρκεια της χρονιάς, οι 88 ημέρες δηλαδή που κάνει για να περιστραφεί γύρω από τον Ήλιο, σημαίνει πως χρειάζεται 176 γήινες ημέρες για να συμπληρώσει ένα κύκλο μέρας και νύχτας. Αν ένας άνθρωπος ακολουθούσε τη ζώνη του λυκόφωτος όπου ο Ήλιος βρίσκεται πάντα στη δύση του, είναι πιθανό να αποφύγει τις ακραίες θερμοκρασίες. Το πραγματικό πρόβλημα θα ήταν η ασφαλής προσεδάφιση, καθώς η έλλειψη ατμόσφαιρας δεν προσφέρει ένα φυσικό “φρένο” και το όποιο σκάφος θα έπρεπε να βασιστεί στα καύσιμά του για να ελέγξει την ταχύτητα εισόδου. Παρά το γεγονός πως ο Ερμής είναι λίγο μεγαλύτερος από τη Σελήνη, ο τεράστιος σιδερένιος πυρήνας του με τη σχετικά λεπτή επιφάνεια, τον κάνουν εξαιρετικά πυκνό, με αποτέλεσμα να έχει το 1/3 της βαρύτητας της Γης. Τέλος, ακόμα και το ίδιο το ταξίδι θα ήταν επικίνδυνο, μιας και όσο πλησιάζουμε στον Ήλιο αυξάνεται η ακτινοβολία που λαμβάνουμε από αυτόν. Επιπλέον, θα χρειαζόμασταν 6-7 χρόνια για να διασχίσουμε μία πολύπλοκη τροχιά για να “συναντηθούμε” με τον Ερμή. Οπότε ακόμα και μία μη επανδρωμένη αποστολή θα ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Ένα lander όμως σίγουρα θα μας έδινε πολλές απαντήσεις για το μικρότερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026244_tha-mporoysan-oi-anthropoi-na-ftasoyn-mehri-ton-ermi[/b]

Η NASA επιλέγει τηλεσκόπιο με ακτίνες γάμμα για τη χάραξη της εξέλιξης του Γαλαξία μας. Η NASA επέλεξε μια νέα πρόταση διαστημικού τηλεσκοπίου που θα μελετήσει την πρόσφατη ιστορία της γέννησης των αστέρων, του θανάτου των αστέρων και του σχηματισμού χημικών στοιχείων στον Γαλαξία. Το τηλεσκόπιο ακτίνων γάμα, που ονομάζεται Compton Spectrometer and Imager (COSI), αναμένεται να ξεκινήσει το 2025 ως η τελευταία μικρή αποστολή αστροφυσικής της NASA. Το Πρόγραμμα Εξερευνητών Αστροφυσικής της NASA έλαβε 18 προτάσεις τηλεσκοπίου το 2019 και επέλεξε τέσσερις για μελέτες έννοιας αποστολής. Μετά από λεπτομερή ανασκόπηση αυτών των μελετών από ομάδα επιστημόνων και μηχανικών, η NASA επέλεξε το COSI για να συνεχίσει την ανάπτυξη. «Για περισσότερα από 60 χρόνια, η NASA παρείχε ευκαιρίες σε εφευρετικές αποστολές μικρότερης κλίμακας για την κάλυψη των κενών γνώσεων όπου εξακολουθούμε να αναζητούμε απαντήσεις», δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, αναπληρωτής διαχειριστής της Διεύθυνσης Επιστημονικής Αποστολής του οργανισμού στην Ουάσιγκτον. "Το COSI θα απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την προέλευση των χημικών στοιχείων στον δικό μας Γαλαξία, τα ίδια τα συστατικά που είναι κρίσιμα για τον σχηματισμό της ίδιας της Γης." Το COSI θα μελετήσει τις ακτίνες γάμα από ραδιενεργά άτομα που παράγονται όταν τεράστια αστέρια εξερράγησαν στο χάρτη όπου σχηματίστηκαν χημικά στοιχεία στον Γαλαξία. Η αποστολή θα διερευνήσει επίσης τη μυστηριώδη προέλευση των ποζιτρονίων του γαλαξία μας, γνωστά και ως αντιηλεκτρόνια - υποατομικά σωματίδια που έχουν την ίδια μάζα με ένα ηλεκτρόνιο αλλά ένα θετικό φορτίο. Ο κύριος ερευνητής της COSI είναι ο John Tomsick στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϋ. Η αποστολή θα κοστίσει περίπου 145 εκατομμύρια δολάρια, χωρίς το κόστος εκτόξευσης. Η NASA θα επιλέξει έναν πάροχο εκτόξευσης αργότερα. Η ομάδα COSI πέρασε δεκαετίες για να αναπτύξει την τεχνολογία της μέσω πτήσεων με επιστημονικά μπαλόνια. Το 2016, έστειλαν μια έκδοση του οργάνου ακτίνων γάμμα στο μπαλόνι υπερπίεσης της NASA, το οποίο έχει σχεδιαστεί για μακρινές πτήσεις και βαριά βάρη. Το πρόγραμμα Explorers της NASA είναι το παλαιότερο συνεχές πρόγραμμα της υπηρεσίας. Παρέχει συχνή, χαμηλού κόστους πρόσβαση στο διάστημα χρησιμοποιώντας κύρια ερευνητική διαστημική έρευνα που σχετίζεται με τα προγράμματα αστροφυσικής και ηλιοφυσικής. Από το 1958 που ξεκίνησε το Explorer 1, το οποίο ανακάλυψε τις ζώνες ακτινοβολίας της Γης, το πρόγραμμα έχει ξεκινήσει περισσότερες από 90 αποστολές. Ο Cosmic Background Explorer, μια άλλη αποστολή της NASA Explorer, οδήγησε σε ένα βραβείο Νόμπελ το 2006 για τους κύριους ερευνητές του. Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt, Maryland, διαχειρίζεται το πρόγραμμα για την υπηρεσία. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα Explorers, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://explorers.gsfc.nasa.gov https://www.nasa.gov/press-release/nasa-selects-gamma-ray-telescope-to-chart-milky-way-evolution

Έφτασαν στο διάστημα τρεις Κινέζοι αστροναύτες - Θα παραμείνουν εκεί για 6 μήνες Οι τρεις αστροναύτες θα διαμείνουν στο Τιανχέ («Ουράνια αρμονία»), το μοναδικό τμήμα του διαστημικού σταθμού που είναι επιχειρησιακό, αφού τέθηκε σε χαμηλή τροχιά στα τέλη Απριλίου, σε ύψος 350-390 χιλιομέτρων. Η αποστολή τους θα διαρκέσει έξι μήνες, το πιο μεγάλο χρονικό διάστημα που έχουν παραμείνει κινέζοι αστροναύτες σε χαμηλή τροχιά. Θα συνεχίσουν την κατασκευή του σταθμού, θα επαληθεύσουν την καλή λειτουργία εξοπλισμού, ενώ θα κάνουν επίσης επιστημονικά πειράματα, θα συγκεντρώσουν για παράδειγμα πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο που το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στην πιο μακρά παραμονή στον διαστημικό σταθμό. Θα κάνουν εξάλλου δύο ως τρεις εξόδους στο διάστημα. Θα διπλασιάσουν το ρεκόρ που κατέγραψαν τον Σεπτέμβριο τα μέλη της προηγούμενης κινεζικής αποστολής, τα οποία, αφού έφθασαν στον σταθμό με το Σεντζού-12, παρέμειναν στο Τιανχέ για τρεις μήνες. «Ο λόγος αυτής της παρατεταμένης διαμονής είναι να αποκτηθεί εμπειρία σε ό,τι αφορά τις αποστολές μακράς διάρκειας», εξήγησε ο Έρικ Σίντχαους, καθηγητής ειδικευμένος στις διαστημικές επιχειρήσεις στο Πανεπιστήμιο Αεροναυτικής Έμπρι-Ριντλ, στις ΗΠΑ. «Η κυριότερη δυσκολία για τους αστροναύτες θα είναι να διατηρήσουν τη μυική μάζα τους και να μειώσουν την οστική τους απώλεια» σε περιβάλλον με έλλειψη βαρύτητας, που εξασθενεί τον ανθρώπινο οργανισμό. Το νέο πλήρωμα αποτελείται από δύο άνδρες, τον Τζάι Τζιγκάνγκ, 55 ετών, τον πρώτο Κινέζο που έκανε ποτέ έξοδο στο διάστημα, το 2008, και τον Γε Γκουανγκφού, 41 ετών, πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας για τον οποίο αυτή είναι η πρώτη του διαστημική αποστολή. Το τρίτο μέλος του πληρώματος είναι η Ουάνγκ Γιαπίνγκ, 41 ετών, η οποία συμμετέχει εκ νέου σε διαστημική αποστολή έπειτα από την πρώτη της, το 2013. Είναι η δεύτερη Κινέζα που κατακτά το διάστημα. Πασίγνωστη στην Κίνα, ιδίως αφού παρέδωσε στην προηγούμενη αποστολή της μάθημα φυσικής απευθείας σε 60 εκατομμύρια μαθητές μέσω βιντεοσύνδεσης, θα επαναλάβει την εμπειρία και στην τρέχουσα αποστολή της. Θα γίνει επίσης η πρώτη Κινέζα που θα κάνει έξοδο στο διάστημα. «Η Κίνα δεν θα ανακαλύψει ξανά τον τροχό» με την αποστολή Σεντζού-13, σημειώνει ο Τσεν Λαν, αναλυτής του εξειδικευμένου ιστότοπου GoTaikonauts.com, ο οποίος παρακολουθεί συστηματικά το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα. Δεν θα πρόκειται «για μεγάλη πρόκληση για την Κίνα, καθώς οι τεχνολογίες της είναι αρκετά ώριμες», ωστόσο «κάθε διαστημική αποστολή είναι στην πραγματικότητα πρόκληση...» Πρόκειται για την πέμπτη από τις συνολικά ένδεκα αποστολές –επανδρωμένες και μη– που θα απαιτηθούν για την ολοκλήρωση της κατασκευής του κινεζικού διαστημικού σταθμού, ο οποίος προβλέπεται να είναι εντελώς έτοιμος στα τέλη του 2022. Ο σταθμός, που έχει βαπτιστεί Τιανγκόνγκ («Ουράνιο Παλάτι»), θα είναι παρόμοιος σε μέγεθος με τον σοβιετικό διαστημικό σταθμό Μιρ (1986-2001). Η διάρκεια ζωής του θα είναι τουλάχιστον 10 χρόνια. Τα δύο επόμενα τμήματα του σταθμού, τα Μενγκτιάν και Ουεντιάν –πρόκειται για επιστημονικά εργαστήρια–, θα σταλούν στο διάστημα την επόμενη χρονιά για να ενωθούν με το Τιανχέ. Θα επιτρέψουν να γίνουν πειράματα στα πεδία της βιοτεχνολογίας, της ιατρικής και της αστρονομίας. Το εγχείρημα της Κίνας να κατασκευάσει διαστημικό σταθμό πυροδοτήθηκε εν πολλοίς από την αμερικανική άρνηση να μεταβούν Κινέζοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), που προέκυψε με τη συνεργασία των ΗΠΑ, της Ρωσίας, του Καναδά, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας. Η διαστημική υπηρεσία της Κίνας διαβεβαίωσε από την πλευρά της προχθές Πέμπτη ότι θα είναι ευπρόσδεκτοι ξένοι αστροναύτες στον Τιανγκόνγκ. Η Κίνα επενδύει εδώ και αρκετές δεκαετίες δισεκατομμύρια ευρώ για να φτάσει τις άλλες διαστημικές δυνάμεις. Έγινε τον Μάιο η δεύτερη χώρα, μετά τις ΗΠΑ, που προσεδάφισε στον Άρη μικρό ρομπότ. Η Κίνα είχε επίσης προσεδαφίσει το 2019 διαστημόπλοιο στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης, παγκόσμια πρώτη. Την περασμένη χρονιά, συγκέντρωσε δείγματα της Σελήνης και ολοκλήρωσε το Μπεϊντού, το κινεζικό σύστημα εντοπισμού θέσης και δορυφορικής πλοήγησης, ανταγωνιστικό του αμερικανικού GPS. Έθεσε την Πέμπτη σε τροχιά γύρω από τη Γη τον πρώτο της δορυφόρο παρατήρησης του Ήλιου. Σε πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα, το Πεκίνο σκοπεύει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη (περί το 2030) και να κατασκευάσει σεληνιακή βάση σε συνεργασία με τη Ρωσία. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1025573_eftasan-sto-diastima-treis-kinezoi-astronaytes-tha-parameinoyn-ekei-gia-6

Agro-U: Ανοίγει φτερά για Γερμανία και Ολλανδία και μαζεύει διακρίσεις η start-up από τη Θεσσαλονίκη. Ανοίγει τα φτερά της στο εξωτερικό από τις αρχές του 2022 η Agro-U, η start up εταιρεία με την ομώνυμη διαδικτυακή πλατφόρμα, που ίδρυσαν την Άνοιξη του 2020 ο γεωπόνος Κυριάκος Νικολαΐδης και η προγραμματίστρια Κυριακή Χατζηγεωργίου στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να "παντρέψουν" την προσφορά και τη ζήτηση εργασίας στον πρωτογενή τομέα. Στο μεταξύ, το "βιογραφικό" της γεμίζει με αλλεπάλληλες διακρίσεις σε διαγωνισμούς και πρόσφατα πέτυχε - μεταξύ άλλων - αρωγή από τον οργανισμό "The People's Trust" που παρέχει μικροχρηματοδότηση σε νέες ή και σε υφιστάμενες επιχειρήσεις (Αστική Μη Κερδοσκοπικής Εταιρία), ενώ η δράση της της έχει δώσει και μία θέση "case study" της Google. Η πλατφόρμα προσφέρει προσωποποιημένη εξυπηρέτηση και online τεχνική υποστήριξη όλο το 24ωρο. Προερχόμενος από αγροτική οικογένεια ο Κυριάκος Νικολαΐδης έβλεπε συχνά τον πατέρα του να μην μπορεί να βρει τα κατάλληλα εργατικά χέρια για τις αγροτικές εργασίες. Αποφασίζει λοιπόν να κάνει κάτι για αυτό - πρόκειται εξάλλου για χρόνιο πρόβλημα του πρωτογενή τομέα στη χώρα μας, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες με μεγάλη αγροτική παραγωγή, που εντάθηκε ακόμη περισσότερο με την πανδημία του Covid-19 - και να ενώσει τις δυνάμεις του με την προγραμματίστρια Κυριακή Χατζηγεωργίου που έσω υποτροφίας της Google αναπτύσσει εφαρμογές για κινητές συσκευές και πριν ενάμισι χρόνο 91η Απριλίου 2020) "γεννιέται" η AGro-U, κατόπιν κύκλου καθοδήγησης-mentoring από το ΟΚ!Τhess- φορέα της Θεσσαλονίκης που βοηθάει τις νέες επιχειρήσεις. Ακολουθούν και άλλοι κύκλοι mentoring σε προγράμματα του οργανισμού "Νέα Γεωργία Νέα Γενιά" και του "Orange Grove", η εταιρεία γίνεται case study της Google και γίνεται αναφορά σε αυτήν από τον εκπρόσωπο της Google Matt Brittin στο Οικονομικό Φόρουμ Δελφών του 2020, ενώ τον Ιούλιο του 2021 αποσπά το τρίτο βραβείο (2ος επιλαχών) στο Διαγωνισμό Καινοτομίας "Startup Competition 2021" του MIT Enterprise Forum Greece, όπως επίσης και πρόσφατα (Σεπτέμβριος 2021) Ειδικό Βραβείο Σπόνσορα από την Lancom στον νέο διαγωνισμό "Next Stage Challenge 2021". Σήμερα πλέον η Agro-U, όπως επισημαίνει στο "naftemporiki.gr" ο κ.Νικολαΐδης, ετοιμάζεται να προσφέρει από τις αρχές του 2022 τις υπηρεσίες της σε δυο πολύ σημαντικές ευρωπαϊκές αγορές, τη Γερμανία και την Ολλανδία, αμφότερες χώρες με μεγάλη αγροτική παραγωγή, ενώ στόχος είναι και η συνδυαστική προσφορά υπηρεσιών στην Ελλάδα και στις νέες αγορές στις οποίες μπαίνει. Στο μεταξύ, η εταιρεία βρίσκεται σε κύκλο διαβουλεύσεων με πιθανούς επενδυτές, έχοντας σε εξέλιξη τέτοιες συζητήσεις, σύμφωνα πάντοτε με τον κ.Νικολαΐδη, με ενδιαφερόμενους από την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και τις ΗΠΑ. Το διαδικτυακό "προξενιό" Προσβάσιμη και από υπολογιστή και από κινητό τηλέφωνο, η Agro-U προσφέρει τη δυνατότητα σε αγρότες και άτομα που ψάχνουν εργασία στον αγροτικό τομέα να συμπληρώσουν τα στοιχεία τους στην αντίστοιχη φόρμα. Κατόπιν, οι διαχειριστές επεξεργάζονται το αίτημά τους και στέλνουν σε κάθε χρήστη οδηγίες για το πώς θα έρθει σε επαφή με τον πιθανό εργοδότη ή εργαζόμενο. Αξίζει, επίσης, να επισημανθεί ότι οι υπηρεσίες της καλύπτουν τις ανάγκες ενός πολύ ευρέος φάσματος, από μεμονωμένους αγρότες μέχρι μεγάλες εταιρείες παραγωγής ή/και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων. https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1790408/agro-u-anoigei-ftera-gia-germaniakai-ollandia-kai-mazeuei-diakriseis-i-start-up-apoti-thessaloniki

Virgin Galactic – Τα διαστημικά ταξίδια αναβάλλονται, η μετοχή της εταιρείας πέφτει Η Virgin Galactic αναβάλλει την έναρξη των τουριστικών διαστημικών ταξιδιών για το δ’ τρίμηνο του 2022, καθώς η εταιρεία ανακοίνωσε την αναδιοργάνωση του χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης και δοκιμαστικών πτήσεων. Όπως έγινε γνωστό η εταιρεία από αυτό τον μήνα θα ξεκινήσει τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση του διαστημικού σκάφους και του αεροσκάφους-φορέα, μία διαδικασία που σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στο CNBC ο εκπρόσωπος της εταιρείας αναμένεται να διαρκέσει περίπου 10 μήνες, με την ολοκλήρωση να αναμένεται το διάστημα Ιουνίου-Αυγούστου του 2022. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε την έναρξη της περιόδου «βελτιώσεων» μετά την επόμενη διαστημική πτήση, την επονομαζόμενη Unity 23. Ωστόσο, πρόσφατες επιθεωρήσεις έδειξαν ότι ορισμένα χρησιμοποιούμενα υλικά στα σκάφη δεν δείχνουν την αναμενόμενη ανθεκτικότητα με αποτέλεσμα να απαιτείται «πρόσθετη φυσική επιθεώρηση». Με τις εργασίες στο διαστημικό σκάφος VSS Unity και στο αεροσκάφος φορέα VMS Eve να ξεκινούν τώρα, το πιθανότερο ενδεχόμενο για την πραγματοποίηση της αποστολής Unity 23 είναι τα μέσα του 2022. Όλα αυτά είχαν σαν άμεση συνέπεια η μετοχή της Virgin Galactic να πέσει κατά 13%. Η Virgin Galactic έχει δύο ακόμα προγραμματισμένες πτήσεις – τις Unity 24 και Unity 25, με την τελευταία να αποτελεί την πρώτη πραγματικά εμπορική πτήση – για το γ’ τρίμηνο του 2022, για τις οποίες πλέον δεν υπάρχει επίσημη ημερομηνία πραγματοποίησης. Η περίοδος εκσυγχρονισμού των σκαφών αναμενόταν να ξεκινήσει το Σεπτέμβριο, αλλά η αμερικανική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας «καθήλωσε» την Virgin Galactic για να διερευνήσει τις αστοχίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της πτήσης του ιδρυτή της εταιρείας, Ρίτσαρντ Μπράνσον. Αφού εξετάστηκαν όλα τα θέματα που είχαν προκύψει δόθηκε το πράσινο φως για επανέναρξη των πτήσεων. https://www.in.gr/2021/10/15/b-science/space/virgin-galactic-ta-diastimika-taksidia-anavallontai-metoxi-tis-etaireias-peftei/

Η Αφροδίτη ίσως ήταν πάντα μια κόλαση. Αν και η Αφροδίτη χαρακτηρίζεται ως «δίδυμη αδελφή» της Γης ο χαρακτηρισμός αυτός απέχει έτη φωτός από την πραγματικότητα αφού η Αφροδίτη είναι ένας πολυεπίπεδα εξαιρετικά τοξικός κόσμος που απολύτως τίποτε και κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει εκεί έστω και για λίγα λεπτά. Όμως οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι κάποτε η Αφροδίτη ήταν ένας πλανήτης με συνθήκες φιλικές στην ζωή που για άγνωστο λόγο μετατράπηκε στη σημερινή κολασμένη κατάσταση της. Τα τελευταία χρόνια σειρά προσομοιώσεων και πλανητικών μοντέλων ενίσχυσαν αυτές τις εκτιμήσεις αφού δείχνουν ότι η Αφροδίτη ήταν ένας κατοικήσιμος κόσμος με συνθήκες φιλικές στην ζωή διαθέτοντας μεγάλους ωκεανούς και ήπιες κλιματικές συνθήκες. Μάλιστα υπάρχουν κάποιοι επιστήμονες που εκτιμούν ότι κάποιες μορφές ζωής που αναπτύχθηκαν στο πολύ μακρινό παρελθόν εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης σε απόσταση 50 χλμ. από την επιφάνεια της. Όμως με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Αστρονομικού Αστεροσκοπείου της Γενεύης ανατρέπει πλήρως αυτή την εικόνα. Οι ερευνητές έκαναν χρήση ενός νέου μοντέλου το οποίο δείχνει ότι σε καμία φάση της ύπαρξης της η Αφροδίτη δεν κατάφερε να αναπτύξει συνθήκες που να ευνοούν την παρουσία της ζωής. Σύμφωνα με τους ερευνητές από την παιδική της ηλικία η Αφροδίτη διέθετε ένα συγκεκριμένο τύπο νεφών που προκάλεσαν πολύ γρήγορα το φαινόμενο του θερμοκηπίου διατηρώντας την θερμοκρασία σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε να μην μπορέσει σε καμία φάση ο πλανήτης να αποκτήσει θερμοκρασίες τέτοιες που να επιτρέψουν την πρόκληση βροχοπτώσεων και να εμποδιστεί η δημιουργία των προϋποθέσεων για τον σχηματισμό ποταμών, λιμνών και ωκεανών. «Αν οι ερευνητές έχουν δίκιο η Αφροδίτη ήταν πάντα μια κόλαση» αναφέρουν οι αστρονόμοι Τζέημς Κάστιγκ και Τσέστερ Χάρμαν του Πανεπιστημίου Penn στις ΗΠΑ και του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA που κλήθηκαν να σχολιάσουν τη νέα μελέτη. H ερευνητική αποστολή VERITAS που σχεδιάζει να στείλει η NASA στην Αφροδίτη το 2028 ίσως δώσει κάποιες απαντήσεις για το γεωατμοσφαιρικό παρελθόν του πλανήτ. Πάντως την οριστική απάντηση για το αν η Αφροδίτη ήταν κάποτε ένας κόσμος φιλικός στην ζωή θα την πάρουμε μόνο αν καταφέρουμε να στείλουμε κάποιες διαστημοσυσκευές ή ρομπότ στην επιφάνεια του πλανήτη που θα αντέξουν στις ακραίες συνθήκες του, θα καταγράψουν εικόνες και θα συλλέξουν δεδομένα. https://www.naftemporiki.gr/story/1790154/i-afroditi-isos-itan-panta-mia-kolasi

Ίσως τελικά τα πυρηνικά όπλα να γίνουν προστάτες της Γης Οι διαστημικές υπηρεσίες με προεξέχουσα τη NASA που έχει δημιουργήσει ειδικό τμήμα εντοπίζουν δυνητικά απειλητικούς για την Γη αστεροειδείς και παρακολουθούν την πορεία τους. Έχουν εντοπιστεί μερικές χιλιάδες τέτοια αντικείμενα τα οποία έχουν λάβει την ονομασία Near Earth Objects (ΝΕΟ). Πραγματοποιούνται συνεχώς μελέτες και πέφτουν στο τραπέζι διαφόρων ειδών ιδέες για τον αποτελεσματικότερο και ασφαλέστερο για τον πλανήτη μας τρόπο εξουδετέρωσης μια τέτοιας απειλής. Η χρήση πυρηνικών όπλων ήταν φυσικά η πρώτη σκέψη για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου διαστημικού αντιπάλου. Προοδευτικά όμως η ιδέα αυτή εξασθένησε αφού πολλοί ειδικοί ανέφεραν ότι η καταστροφή ενός αστεροειδούς εξαπολύοντας εναντίον του ένα πυρηνικό όπλο αυτό που θα κάνει θα είναι να διαλύσει τον αστεροειδή σε πολλά μικρότερα κομμάτια κάποια εκ των οποίων θα καταλήξουν τελικά στον πλανήτη μας και θα δημιουργήσουν μικρότερες μεν σε έκταση αλλά πολλές σε αριθμό εστίες καταστροφής με ανυπολόγιστες και πάλι συνέπειες. Κάθε δύο χρόνια στο Κέντρο Μελετών ΝΕΟ της NASA που βρίσκεται στο Εργαστήριο Αεριώθησης, το περίφημο JPL, πραγματοποιούνται προσομοιώσεις για τις επιπτώσεις που θα έχει η πτώση ενός αστεροειδούς στην Γη. Στη φετινή προσομοίωση το σενάριο ήταν ότι ένας αστεροειδής με διάμετρο 100 μέτρων κατευθυνόταν στη Γη και δεν είχε γίνει αντιληπτός παρά μόλις 24 εβδομάδες πριν φθάσει στον πλανήτη μας. Αυτό σήμαινε ότι δεν υπήρχε χρόνος για να οργανώσουμε κάποια διαστημική αποστολή αναχαίτισης του διαστημικού βράχου ούτε υπήρχε αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούμε για το χτύπημα ώστε να μην κινδυνέψουν άνθρωποι. Η μόνη ορατή λύση ήταν να χτυπηθεί ο αστεροειδής με ένα πυρηνικό όπλο. Η προσομοίωση έδειξε ότι μια πυρηνική κεφαλή ισχύος ενός μεγατόνου που θα έπεφτε στην επιφάνεια του αστεροειδούς θα τον κατέστρεφε χωρίς να αφήσει προκαλέσει θρυμματισμό του σε βαθμό τέτοιο που να δημιουργείται νέος κίνδυνος για την Γη. Η προσομοίωση έδειξε ότι το ποσοστό επιτυχούς εξουδετέρωσης ενός αστεροειδούς διαμέτρου 100 μέτρων με μια πυρηνική κεφαλή ενός μεγατόνου είναι 99%. Σύμφωνα μάλιστα με τους ερευνητές το χτύπημα μπορεί να γίνει με ασφάλεια και χωρίς δυσάρεστες παρενέργειες για την Γη μόλις ένα μήνα πριν ο απειλητικός αστεροειδής φθάσει στον πλανήτη μας. Αν τα αποτελέσματα της προσομοίωσης επιβεβαιωθούν με επόμενες μελέτες και προσομοιώσεις τότε θα μπορούμε βάσιμα να πιστεύουμε ότι έχουμε τρόπο αντιμετώπισης τουλάχιστον για τις μικρότερες σε μέγεθος απειλές της ανθρωπότητας. https://www.naftemporiki.gr/story/1790164/isos-telika-ta-purinika-opla-na-ginoun-prostates-tis-gis [/b]

Το ηλιακό σύστημα γεννήθηκε με το μεγάλο χάσμα που το χωρίζει στην μέση Είναι γνωστό ότι το ηλιακό μας σύστημα χωρίζεται σε δύο ζώνες, την εσωτερική στην οποία υπάρχουν οι τέσσερις βραχώδεις πλανήτες που βρίσκονται πιο κοντά στον Ήλιο (Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης) και η εξωτερική που βρίσκονται οι γίγαντες αερίου (Δίας, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας). Ανάμεσα τους υπάρχει ένα μεγάλο διαστημικό κενό, ένα χάσμα όπως το ονομάζουν οι επιστήμονες, με έκταση 550 εκατ. χλμ. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science Advances» ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) υποστηρίζουν ότι το χάσμα αυτό δεν δημιουργήθηκε στην πορεία της εξέλιξης του ηλιακού μας συστήματος αλλά ότι το ηλιακό μας σύστημα γεννήθηκε με αυτό το κενό στη μέση να χωρίζει τους πλανήτες που σχηματίζονταν σε αυτό. Οι ερευνητές κατέληξαν στα ευρήματα τους κυρίως από την ανάλυση πανάρχαιων μετεωριτών που έχουν πέσει στη Γη. Όπως αναφέρουν το ηλιακό σύστημα γεννήθηκε με αυτή την «τρύπα» η οποία αρχικά ήταν μικρή αλλά όσο αναπτυσσόταν το ηλιακό σύστημα μεγάλωνε παράλληλα και αυτή. Εκτιμούν ότι το κενό αυτό κρατούσε εγκλωβισμένη την ύλη που υπήρχε στις δύο πλευρές του ώστε να μην υπάρχει αλληλεπίδραση ανάμεσα στην ύλη των δύο πλευρών. Ίσως για αυτό στη μια πλευρά του κενού υπάρχουν μόνο βραχώδεις πλανήτες και στην άλλη μόνο πλανήτες αερίου.Ο Πλούτωνας αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση, είναι ένας απομακρυσμένος παγωμένος βράχος που δεν σχηματίστηκε με τις ίδιες διαδικασίες όπως οι υπόλοιποι πλανήτες. Μετά τον εντοπισμό του οι επιστήμονες έκριναν ότι έπρεπε να θεωρηθεί πλανήτης αλλά πριν από μερικά χρόνια άλλαξαν γνώμη και τον… υποβάθμισαν. Δεν έχει επιτευχθεί ακόμη η συλλογή κάποιων στοιχείων που να εξηγούν την ύπαρξη του χάσματος αλλά μια ιδέα που έχει πέσει στο τραπέζι είναι ότι όπως και για πολλά άλλα χαρακτηριστικά του ηλιακού μας συστήματος και έτσι και για αυτό υπεύθυνος είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης σε αυτό, ο Δίας. Καθώς εξελισσόταν ο σχηματισμός του Δία οι τρομερές βαρυτικές του δυνάμεις υποχρέωσαν μεγάλες ποσότητες αερίων και σκόνης από τον κοσμικό δίσκο που υπήρχε γύρω από τον Ήλιο να κινηθούν προς την πλευρά του πλανήτη με την ύλη που δεν κατάφερε να «συλλάβει» η βαρυτική έλξη του Δία να παραμένει στη θέση της και να δημιουργηθεί έτσι αυτό το κενό. https://www.naftemporiki.gr/story/1790356/to-iliako-sustima-gennithike-me-to-megalo-xasma-pou-to-xorizei-stin-mesi

Μόνιμους υδρατμούς στην Ευρώπη εντόπισε το Hubble Παρατηρήσεις με το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble αποκάλυψαν την παρουσία μόνιμων υδρατμών στην ατμόσφαιρα της Ευρώπης, του δορυφόρου του Δία, αν και περιέργως μόνο στο ένα ημισφαίριό της. Είχε προηγηθεί πρόσφατα ανάλογη ανακάλυψη υδρατμών στην ατμόσφαιρα ενός άλλου φεγγαριού του Δία, του Γανυμήδη. Η παγωμένη Ευρώπη, ένας από τους 79 δορυφόρους του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, είναι ο έκτος μεγαλύτερος δορυφόρος στο ηλιακό σύστημα, όντας μεγαλύτερη και από το νάνο πλανήτη Πλούτωνα. Η μέση θερμοκρασία της είναι μείον 170 βαθμοί Κελσίου και η ατμόσφαιρά της είναι πολύ αραιή (έχει μόλις το ένα δισεκατομμυριοστό της επιφανειακής πίεσης της γήινης ατμόσφαιρας). Η Ευρώπη εκτιμάται ότι, κάτω από την παγωμένη επιφάνεια της, διαθέτει ένα τεράστιο ωκεανό, που - όπως πιστεύουν μερικοί επιστήμονες - θα μπορούσε να φιλοξενεί μορφές ζωής, γι' αυτό αποτελεί κατ' εξοχήν στόχο προτεραιότητας για εξερεύνηση. Η πιθανή παρουσία νερού σε υγρή μορφή και η ενέργεια που παρέχει το πανίσχυρο βαρυτικό πεδίο του Δία καθιστούν την Ευρώπη ένα από τα πιθανότερα μέρη στο ηλιακό μας σύστημα για ανακάλυψη εξωγήινης ζωής. Τώρα, για πρώτη φορά οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Λόρεντς Ροθ του σουηδικού Βασιλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΚΙΤ) στη Στοκχόλμη, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Geophysical Research Letters», δήλωσαν ότι «η ανίχνευση σταθερής παρουσίας νερού στην Ευρώπη συνιστά έκπληξη, επειδή οι επιφανειακές θερμοκρασίες της είναι τόσο χαμηλές». Παρά τις τόσο χαμηλές θερμοκρασίες, όπως δείχνουν οι νέες παρατηρήσεις, ο πάγος της Ευρώπης μετατρέπεται απευθείας σε υδρατμούς, χωρίς να προηγηθεί η ενδιάμεση υγρή φάση (κάτι ανάλογο γίνεται και στον Γανυμήδη). Στο παρελθόν είχαν βρεθεί ενδείξεις υδρατμών στην Ευρώπη, που σχετίζονται με τους παροδικούς πίδακες που, πηγάζοντας από τα βάθη της, εκτινάσσονται ψηλά στο διάστημα σε ύψος άνω των 100 χιλιομέτρων, μέσω ρωγμών στους επιφανειακούς πάγους. Όμως τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι οι υδρατμοί είναι πιο μόνιμοι και εξαπλωμένοι σε μεγαλύτερη περιοχή, αν και περιορίζονται μόνο στο ένα ημισφαίριό της. Η αποστολή JUICE (JUpiter ICy moons Explorer) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) ετοιμάζεται με προορισμό τους τρεις μεγαλύτερους δορυφόρους του Δία, τον Γανυμήδη, την Καλλιστώ και την Ευρώπη. Αναμένεται να εκτοξευθεί το 2022 και να φθάσει στο σύστημα του Δία το 2031, όπου θα κάνει παρατηρήσεις επί τουλάχιστον τρία χρόνια. Την Ευρώπη θα επισκεφθεί και η αποστολή Clipper της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA). https://www.naftemporiki.gr/story/1789967/monimous-udratmous-stin-europi-entopise-to-hubble[/b]

Το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα έχει... αδελφό στο Διάστημα. Ο Τιτάνας, ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Κρόνου, έχει διαπιστωθεί ότι βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική κατάσταση παρόμοια με αυτή που βρισκόταν η Γη στα πρώτα στάδια της ύπαρξης της. Αυτό κατέστησε τον Τιτάνα σταθερό στόχο παρατήρησης και μελέτης για να εντοπιστούν στοιχεία που να αποκαλύπτουν στοιχεία για την πορεία της εξέλιξης του πλανήτη μας. Οι παρατηρήσεις και οι έρευνες αυτές παράλληλα ανέδειξαν διαφόρων ειδών δεδομένα που υποδεικνύουν ότι ο Τιτάνας μπορεί να υποστηρίζει κάποιες μορφές ζωής. Η NASA έχει ανακοινώσει ότι θα στείλει ένα drone εξερεύνησης του Τιτάνα ενώ επίσης έχουν γίνει σχέδια αποίκησης του δορυφόρου. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής πλανητικούς επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Χαβάης με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Icarus» αναφέρουν ότι στον Τιτάνα υπάρχει ένα τεκτονικό ρήγμα παρόμοιο με το διάσημο ρήγμα του Αγίου Ανδρέα. Πρόκειται για ένα ηπειρωτικό ρήγμα μετατόπισης που εκτείνεται για περίπου 1.200 χιλιόμετρα κατά μήκος της Καλιφόρνια. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το ρήγμα στο Τιτάνα φαίνεται ότι είναι ενεργό. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί η δραστηριότητα του ρήγματος να δημιουργήσει συνθήκες φιλικές στην παρουσία της ζωής. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα υλικά και ειδικά τα υγρά που υπάρχουν στο υπέδαφος του Τιτάνα μπορεί με τις ενεργοποιήσεις του ρήγματος να διαχυθούν στην επιφάνεια του δημιουργώντας συνθήκες κατάλληλες για την ζωή. «Πρόκειται για μια συναρπαστική ανακάλυψη. Τα ευρήματα της έρευνας μας δείχνουν ότι υπάρχουν ενεργοί γεωλογικοί μηχανισμοί στον Τιτάνα οι οποίοι να δημιουργήσουν διαδρόμους για να ανέβουν στην επιφάνεια υγρά από το εσωτερικό που θα επηρεάσουν την κατοικησιμότητα του» δηλώνει η Λίλιαν Μπούρκχαρντ επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. https://www.naftemporiki.gr/story/1789903/to-rigma-tou-agiou-andrea-exei-adelfo-sto-diastima[/b]

Στην εκκίνηση οι πρώτες συνδέσεις της Starlink του Έλον Μάσκ στην Ελλάδα. Θέμα ημερών είναι το «πράσινο φως» για τη δοκιμαστική λειτουργία του δορυφορικού ίντερνετ της Starlink του Elon Musk και στην Ελλάδα. Η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για την αδειοδότηση των συστημάτων δορυφορικού ίντερνετ βρίσκεται στον δρόμο προς τη δημοσίευσή της στο ΦΕΚ, καθώς ολοκληρώνεται ο κύκλος των υπογραφών. Ουσιαστικά, η δημοσίευση της ΚΥΑ θα «ξεκλειδώσει» τη δοκιμαστική λειτουργία, η οποία και θα ξεκινήσει, όπως είχε εξάλλου προγραμματιστεί, μέσα στις επόμενες εβδομάδες από μια μικρή ομάδα χρηστών. Εν συνεχεία, στα τέλη Νοεμβρίου με αρχές Δεκεμβρίου του 2021, θα γίνει και η αποστολή του εξοπλισμού σε όσους έχουν πραγματοποιήσει προπαραγγελία. Υπενθυμίζεται ότι οι προπαραγγελίες είναι διαθέσιμες από τη Startlink σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, από την Άνοιξη. Οι προβλέψεις της ΚΥΑ θα ρυθμίζουν την αδειοδότηση των πρότυπων κεραιών που θα χρησιμοποιούνται από εταιρείες όπως αυτή του Elon Musk, προκειμένου να τοποθετηθούν στα σπίτια των καταναλωτών. Αυτή θα αφορά σε μία άπαξ αδειοδότηση, προκειμένου να μην χρειάζεται ο κάθε πολίτης να «τρέχει» τη διαδικασία ξεχωριστά, όπως είχε πρόσφατα ενημερώσει ο υφυπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, κ. Θεόδωρος Λιβάνιος, στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου. Η διαφορά των «δορυφορικών πιάτων» του ίντερνετ από τα συνήθη της δορυφορικής τηλεόρασης είναι ότι είναι συγχρόνως δέκτες είναι και πομποί. Πρόκειται για ένα από τα βασικά θέματα ρυθμιστικής φύσεων που έπρεπε να λυθεί προτού η Starlink αρχίσει να στέλνει τα κουτάκια του εξοπλισμού στη χώρα μας. Σημειώνεται ότι ο εξοπλισμός που απαιτούν οι συνδέσεις με τους δορυφόρους χαμηλής τροχιάς (Low Earth Orbit-LEO) της Starlink δεν είναι καθόλου φθηνός, αφού στην προπαραγγελία κοστίζει 500 ευρώ. Υπάρχει δε μια ακόμη εκκρεμότητα που μένει να λυθεί και αφορά στο καθεστώς με το οποίο αυτός θα δίνεται στον συνδρομητή, πως θα αποσβένεται το κόστος και ποιος θα είναι ο τελικός ιδιοκτήτης. Η έναρξη των περιορισμένων αρχικά δοκιμαστικών συνδέσεων αναμένεται μες τις επόμενες εβδομάδες, ενώ θα ακολουθήσει εντός του έτους η αποστολή αυτού του εξοπλισμού σε όσους έχουν κάνει προπαραγγελία. Βεβαίως δεν θα πρέπει να μένει εκτός εξίσωσης το γεγονός ότι η έλλειψη επεξεργαστών διεθνώς προκαλεί προβλήματα στις παραδόσεις του εξοπλισμού στις ΗΠΑ και άλλες χώρες όπου η υπηρεσία είναι διαθέσιμη. Άρα μία ανατροπή στον σχεδιασμό δεν μπορεί να αποκλειστεί. Επίγειος σταθμός στην Ελλάδα εντός 2022 Το επόμενο στοίχημα για τη Starlink στη χώρα μας θα είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, η δημιουργία ενός επίγειου σταθμού, ο οποίος και θα στέλνει τα δεδομένα στους δορυφόρους της εταιρείας. Αυτή είναι και η διαφορά της νέας υπηρεσίας, σε σχέση με ό,τι ισχύει στο δορυφορικό ίντερνετ μέχρι σήμερα. Η Starlink αξιοποιώντας μια συστοιχία δορυφόρων χαμηλής τροχιάς υπόσχεται σταθερή σύνδεση με υψηλές ταχύτητες, αλλά και εξαιρετικά χαμηλό χρόνο απόκρισης (latency). Κατά το πρώτο διάστημα, η υπηρεσία θα χρησιμοποιήσει επίγειους σταθμούς που ήδη έχει αναπτύξει σε γειτονικές χώρες, όμως σε δεύτερη φάση, πιθανώς εντός του 2022, θα δημιουργήσει επίγειο σταθμό και στην Ελλάδα. Όπως έχει σημειώσει ο ίδιος ο Elon Musk, η Starlink στοχεύει ουσιαστικά στις «λευκές» περιοχές, εκείνες δηλαδή που μένουν εκτός της κάλυψης των δικτύων σταθερής και κινητής τηλεφωνίας. Αυτό, όπως έχει πει, αφορά ένα ποσοστό 3-5% του πλανήτη συνολικά. https://www.in.gr/2021/10/18/b-science/stin-ekkinisi-oi-protes-syndeseis-tis-starlink-tou-elon-mask-stin-ellada/

Το πλήρωμα του Challenge επέστρεψε στη Γη. Σήμερα το πρωί, 17 Οκτωβρίου 2021 στις 07:35:44 ώρα Μόσχας, το όχημα κατάβασης του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους μεταφοράς Yu.A. Γκαγκάριν »(Soyuz MS-18), που ξεκλειδώθηκε τρεις ώρες νωρίτερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προσγειώθηκε σε σημείο σχεδιασμού στο Καζακστάν. Ένα πλήρωμα αποτελούμενο από τον ηρωα της Ρωσίας, τον κοσμοναύτη Roskosmos Oleg Novitsky και συμμετέχοντες στις διαστημικές πτήσεις στο πλαίσιο του επιστημονικού και εκπαιδευτικού έργου "Call" ο Klim Shipenko και η Yulia Peresild επέστρεψαν στη Γη. Όλες οι επιχειρήσεις κατά την κάθοδο από τροχιά κοντά στη γη και προσγείωση πραγματοποιήθηκαν σε κανονική κατάσταση, το πλήρωμα αισθάνεται καλά. Το πλοίο χωρίστηκε από το ρωσικό τμήμα του σταθμού στις 04:14:05 ώρα Μόσχας. Το σύστημα προώθησής του στην κανονική λειτουργία ασχολήθηκε με επιβράδυνση στις 06:41:46 ώρα Μόσχας, μετά την οποία άρχισε να απο-τροχιά. Λίγο αργότερα, το Soyuz χωρίστηκε σε τρία διαμερίσματα και το πλήρωμα των τριών στο όχημα καθόδου υπέστη υπερφόρτωση περίπου 4g. Σήμερα, οι Oleg Novitsky, Klim Shipenko και Yulia Peresild θα παραδοθούν από ειδικό σκάφος στο αεροδρόμιο Chkalovsky (περιοχή Μόσχας) και στη συνέχεια στο συγκρότημα για εκπαίδευση πριν από την εκτόξευση και αποκατάσταση των κοσμοναυτών (αστροναύτες) μετά την πτήση στην πόλη των αστεριών Η αποκατάσταση του Όλεγκ Νοβίτσκι θα πραγματοποιηθεί σε διάφορα στάδια: θα περάσει τις πρώτες 2-3 εβδομάδες στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών και αργότερα θα πάει σε ένα σανατόριο. Η ανάκτηση των Peresild και Shipenko μετά από μια βραχυπρόθεσμη πτήση στο διάστημα θα διαρκέσει περίπου μία εβδομάδα. Την Τρίτη 19 Οκτωβρίου, το «συνεργείο κινηματογράφου» θα δώσει την πρώτη του συνέντευξη Τύπου. Ας θυμηθούμε ότι η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a με το επανδρωμένο όχημα μεταφοράς Soyuz MS-18, το οποίο έλαβε το δικό του όνομα, Yu.A. Γκαγκάριν », πραγματοποιήθηκε στις 9 Απριλίου 2021 στις 10:42:40 ώρα Μόσχας από τον εκτοξευτήρα με αριθμό 31 του κοσμοδρόμου Baikonur. Μετά από 3 ώρες και 22 λεπτά, συνδέθηκε κανονικά στη μονάδα Rassvet του ρωσικού τμήματος ISS. Για να γίνει αυτό, έκανε μόνο δύο τροχιές γύρω από τον πλανήτη. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του πληρώματος, πραγματοποιήθηκαν δεκάδες πειράματα από διάφορους τομείς της επιστήμης σύμφωνα με το ρωσικό επιστημονικό πρόγραμμα (ιατρική, διαστημική βιολογία, βιοτεχνολογία, φυσικοχημικές διεργασίες κ.λπ.). Ο Oleg Novitsky μαζί με τον Peter Dubrov συνάντησαν τη νέα εργαστηριακή μονάδα πολλαπλών χρήσεων "Science" στον ISS τον Ιούλιο του 2021. Και οι δύο πραγματοποίησαν την πρώτη εργασία για την ενσωμάτωση της ενότητας "Science" με το σταθμό. Λόγω αυτών των τριών διαστημικών περιπάτων, που έκαναν κατά τη διάρκεια της τρέχουσας αποστολής. Επιπλέον, ο Novitsky επανατοποθέτησε μη αυτόματα το Yu.A. Gagarin "από τη μικρή ερευνητική ενότητα" Dawn "στην ενότητα" Science ". Στο αεροσκάφος επέβαιναν και ο κοσμοναύτης Roscosmos Pyotr Dubrov και ο αστροναύτης της NASA, Mark Vande Hai. Έτσι, «Yu.A. Gagarin "έγινε το πρώτο πλοίο που αγκυροβόλησε στο" Science ". Ο Klim Shipenko και η Yulia Peresild πέταξαν στον ISS με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-19 μαζί με τον κοσμοναύτη Roscosmos Anton Shkaplerov στις 5 Οκτωβρίου 2021. Κατά τη διάρκεια της πτήσης τους, γυρίστηκε μια ταινία μεγάλου μήκους στο ISS. Το διαστημικό δράμα, με τίτλο πρόχειρη πρόκληση, είναι μια ιστορία για μια γυναίκα γιατρό που πετάει σε τροχιά για να σώσει έναν αστροναύτη. Οι κοσμοναύτες του Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Novitsky και Peter Dubrov συμμετείχαν επίσης στα γυρίσματα. Συνολικά, περίπου 35-40 λεπτά χρόνου οθόνης θα έπρεπε να έχουν γυριστεί σε τροχιά. Η ολοκληρωμένη πτήση έγινε η τρίτη στην καριέρα του κοσμοναύτη Roscosmos Oleg Novitsky. Η πρώτη του δουλειά σε τροχιά χαμηλής γης ως διοικητής του επανδρωμένου διαστημοπλοίου Soyuz TMA-06M και μηχανικός πτήσης του 34ου πρώτου πληρώματος ISS, μαζί με τον Evgeny Tarelkin και τον Kevin Ford, ξεκίνησε στις 23 Οκτωβρίου 2012 και διήρκεσε 143 ημέρες. Στις 28 Μαΐου 2014, ο Όλεγκ Βίκτοροβιτς απονεμήθηκε τον υψηλό τίτλο του Herρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ο Oleg Novitsky πραγματοποίησε τη δεύτερη διαστημική του πτήση στις 17 Νοεμβρίου 2016 ως διοικητής διαστημικών σκαφών Soyuz MS-03 και μηχανικός πτήσης ISS-50/51, μαζί με τον αστροναύτη της ESA Tom Peske και την αστροναύτη της NASA Peggy Whitson. Στις 2 Ιουνίου, το όχημα κατάβασης με τον διοικητή του πληρώματος Oleg Novitsky και τον μηχανικό πτήσης Tom Peske επέστρεψαν με ασφάλεια στη Γη. Η διάρκεια της πτήσης ήταν 196 ημέρες 17 ώρες 50 λεπτά. Παρά το πολυάσχολο πρόγραμμα εργασίας του, ο Oleg Novitsky βρήκε επίσης χρόνο για να δημοσιεύσει φωτογραφίες και βίντεο στις σελίδες των κοινωνικών δικτύων VKontakte, Facebook, Twitter και Instagram, χάρη στα οποία χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν πλησιάσει ακόμη περισσότερο στο διάστημα. Η Julia Peresild επιλέχθηκε για μια μοναδική πτήση ανάμεσα σε τρεις χιλιάδες αιτούντες. Αυτή και ο Klim Shipenko έπρεπε να παρακολουθήσουν ένα επιταχυνόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης, ο Shipenko ενήργησε ως χειριστής. Προς το παρόν, το πλήρωμα της 66ης μακροχρόνιας αποστολής, αποτελούμενο από τους κοσμοναύτες της Roscosmos Anton Shkaplerov και Peter Dubrov, αστροναύτες της NASA Mark Vande Hai, Shane Kimbrow και Megan MacArthur, αστροναύτη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος Tom Peske (διοικητής ISS-66), καθώς και ο Akihiko Hoshide, αστροναύτης της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης. https://vk.com/video-30315369_456242674 https://www.energia.ru/ru/news/news-202 Σχετικά με την κατάσταση επί του ISS Σύμφωνα με την Rocket and Space Corporation Energia που πήρε το όνομά της από S.P. Korolev (μέρος της κρατικής εταιρείας Roscosmos), κατά τη δοκιμή των κινητήρων του διαστημοπλοίου μεταφοράς Soyuz MS-18, η λειτουργία των κινητήρων επηρέασε τον προσανατολισμό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Το αποτέλεσμα ήταν ένας προσωρινός αναπροσανατολισμός του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Αποκαταστάθηκε άμεσα χάρη στις ενέργειες του προσωπικού της ομάδας ISS Russian Segment Main Operational Control Group. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_10-15_1.html

Αλλαγη θεσης του φορτηγου MS-17 για μεταφορά στην μονάδα Nauka. Την νύχτα της 21ης ​​Οκτωβρίου 2021, σύμφωνα με το πρόγραμμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, το φορτηγό διαστημόπλοιο Progress MS-17 θα μεταφερθεί από τη Μονάδα Έρευνας Poisk Mini στο Εργαστήριο Εργαστηρίου Πολλαπλών Χρήσεων Nauka. Το redocking θα πραγματοποιηθεί αυτόματα υπό τον έλεγχο των κοσμοναυτών στο ISS και των ειδικών του Chief Operating Control Group του ISS Russian Segment (Rocket and Space Corporation Energia, μέρος του Roscosmos) για την προετοιμασία της Nauka για την παραλαβή του νέου κόμβου Prichal Ενότητα. Το Progress MS-17 έχει προγραμματιστεί να ξεκλειδώσει από τη μονάδα σύνδεσης Mini-Research Module στις 23:41 UTC κατόπιν εντολής από τη Γη, πάνω από τις ατελείωτες στέπες της Μογγολίας. Μετά το ξεκλείδωμα, το πλοίο θα αναχωρήσει από το σταθμό και θα αιωρείται, περιμένοντας τις βαλλιστικές συνθήκες για την προσάρτηση με τη Nauka. Κατά τη διάρκεια της 29ωρης αυτόνομης πτήσης, το φορτηγό θα πραγματοποιήσει μια σειρά διορθωτικών ελιγμών, απομακρυνόμενος από τον ISS σε απόσταση 185 χιλιομέτρων. Η προσάρτηση στο λιμάνι του ναδίρ της Nauka έχει προγραμματιστεί για τις 22 Οκτωβρίου στις 04:31 UTC και περιλαμβάνει την αυτόματη προσέγγιση του συστήματος σύνδεσης Kurs. Το φορτηγό πλοίο Progress MS-17 πρόκειται να ξεκολλήσει από τον ISS και να αποσυρθεί λίγο πριν από την εκτόξευση της μονάδας διαστημικών σκαφών μεταφοράς Progress M-UM με τη μονάδα κόμβου Prichal. Το φορτηγό θα ξεκλειδώσει από τον προσαρμογέα της μονάδας Nauka μαζί με το διαχωριστικό μετάβασης, το οποίο εξασφαλίζει επί του παρόντος τη σύνδεση του διαστημοπλοίου μεταφοράς Soyuz MS και Progress MS. Έτσι, η μονάδα Nauka θα μπορεί να συνδεθεί με την εισερχόμενη μονάδα Prichal, η οποία πρόκειται να ξεκινήσει στα τέλη Νοεμβρίου φέτος. http://en.roscosmos.ru/22422/

Το ανώτερο στάδιο Fregat έδωσε με επιτυχία σε τροχιά 36 δορυφόρους OneWeb Ο πύραυλος Soyuz-2.1b με ενισχυτή Fregat και μια παρτίδα 36 δορυφόρων OneWeb εκτοξεύθηκε από το κοσμοδρόμιο του Vostochny στις 09:40:10 UTC την Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2021. 562,5 δευτερόλεπτα μετά την απογείωση ο διαστημόπλοιος χωρίστηκε κανονικά από τον τρίτο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης και συνέχισε την αυτόνομη πτήση του. Ο διαδοχικός διαχωρισμός εννέα ομάδων διαστημοπλοίων από το ανώτερο στάδιο έγινε σύμφωνα με την ακολουθία πτήσης που σχεδιάστηκε από ειδικούς του NPO Lavochkin. Οι επιχειρήσεις εκτόξευσης περιελάμβαναν έντεκα ενεργές φάσεις: τρία εγκαύματα της κύριας μονάδας πρόωσης (η τελευταία χρησιμοποιήθηκε για να φέρει το ανώτερο στάδιο σε "τροχιά μεταφοράς") και οκτώ ενεργοποιήσεις συστημάτων σταθεροποίησης, προσανατολισμού και υποστήριξης εκτόξευσης, που ήταν απαραίτητες για ασφαλή διαχωρισμό και απόκλιση των δορυφόρων. Συνήθως τέθηκαν σε κυκλική τροχιά σε υψόμετρο 450 χιλιομέτρων. Οι δορυφόροι θα πραγματοποιήσουν περαιτέρω μεταφορά σε τροχιά ύψους 1.200 χιλιομέτρων χρησιμοποιώντας τους δικούς τους κινητήρες. Οι ξένοι πελάτες της Glavkosmos επιβεβαίωσαν ότι η εταιρεία έχει εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Όλοι οι δορυφόροι έχουν γίνει αποδεκτοί για επικοινωνία από τον πελάτη. Μετά την έγχυση όλων των διαστημικών σκαφών, το ανώτερο στάδιο Fregat θα απορροφηθεί με άκαυστα στοιχεία για να βυθιστεί στο μη πολυπληθές τμήμα του Ειρηνικού. Το ανώτερο στάδιο Fregat εξασφαλίζει αποτελεσματική εκτόξευση ενός ή περισσοτέρων διαστημοπλοίων σε τροχιές εργασίας ή τροχιές που αναχωρούν από τη Γη. Ολόκληρη η διαδικασία εκτόξευσης πραγματοποιείται αυτόνομα χωρίς παρεμβολές από τη Γη. Η υψηλότερη αξιοπιστία και πρακτικά η ιδανική ακρίβεια εκτόξευσης, δίνουν στο ανώτερο στάδιο ένα αναμφισβήτητο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην παγκόσμια αγορά υπηρεσιών εκτόξευσης. Αυτή ήταν η 101η εκτόξευση του ανώτερου σταδίου Fregat. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε κατόπιν παραγγελίας της Arianespace, ενός ευρωπαϊκού παρόχου υπηρεσιών εκτόξευσης (χειριστής του πυραύλου Soyuz-2 εκτοξεύεται το διαστημόπλοιο OneWeb) και της Starsem βάσει συμβάσεων με τη Glavkosmos (θυγατρική της Roscosmos) Το Alsoταν επίσης η έκτη πλήρως εμπορική εκτόξευση από το Vostochny Cosmodrome που πραγματοποιήθηκε από κοινή ομάδα επιχειρήσεων της Roscosmos: Progress Rocket and Space Center, NPO Lavochkin, TsENKI, RSS, Glavkosmos, καθώς και ξένοι πελάτες. Η πρώτη παρτίδα έξι δορυφόρων OneWeb πήγε στο διάστημα από το Διαστημικό Κέντρο της Γουιάνας με πύραυλο Soyuz-ST στις 28 Φεβρουαρίου 2019. Τριάντα τέσσερις δορυφόροι εκτοξεύθηκαν από το Baikonur στις 7 Φεβρουαρίου 2020, με μια ακόμη παρτίδα στις 21 Μαρτίου. Μια παρτίδα 36 δορυφόρων OneWeb εκτοξεύτηκε από το Vostochny για πρώτη φορά στα μέσα Δεκεμβρίου 2020. Οι επόμενες εκτοξεύσεις από τη νέα ρωσική τοποθεσία εκτόξευσης πραγματοποιήθηκαν στις 25 Μαρτίου, 26 Απριλίου, 28 Μαΐου και 1 Ιουλίου 2021. Οι εκτοξεύσεις από το Baikonur ήταν πραγματοποιήθηκε στις 22 Αυγούστου και στις 14 Σεπτεμβρίου 2021. Οι δορυφόροι OneWeb προορίζονται να δημιουργήσουν ένα διαστημικό σύστημα επικοινωνίας που παρέχει πρόσβαση στο Internet υψηλής ταχύτητας παγκοσμίως. Ο τροχιακός αστερισμός θα αποτελείται από 18 αεροπλάνα με 36 δορυφόρους το καθένα. Η σημερινή εκτόξευση έφερε τον αριθμό των δορυφόρων OneWeb σε τροχιά σε 358. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω του δορυφορικού συστήματος OneWeb θα παρέχεται μέσω 40 τερματικών εδάφους. Τα τερματικά OneWeb θα είναι αυτόνομα, αυτοτροφοδοτούμενα και καλά προστατευμένα από περιβαλλοντικούς κινδύνους. Κάθε τερματικό θα μπορεί να παρέχει πρόσβαση στο Internet υψηλής ταχύτητας εντός της περιοχής κάλυψης του μέσω τεχνολογιών Wi-Fi, LTE ή 5G. http://en.roscosmos.ru/22427/

NASA: «Ο πλανήτης Άρης ήταν κάποτε σαν τη Γη - Είχε ωκεανούς και λίμνες» Μέσω ενός βίντεο, η NASA αποκαλύπτει και εξηγεί πως ο πλανήτης Άρης, τα «αρχαία χρόνια», ήταν ένας πλανήτης παρόμοιος με τη Γη! Η δρ. Becky McCauley Rench της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας εξηγεί πως: «Όταν το Ηλιακό Σύστημα δημιουργήθηκε για πρώτη φορά πριν από τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, ο Άρης και η Γη σχηματίστηκαν από τα ίδια υλικά και έτσι έμοιαζαν πολύ» ενώ στη συνέχεια συμπληρώνει: «Σήμερα, όποτε κοιτάμε τον Άρη, βλέπουμε έναν πολύ ξηρό πλανήτη σε σύγκριση με τη Γη. Σήμερα έχουμε δύο πολύ διαφορετικούς πλανήτες σήμερα». Στο βίντεο της η NASA δείχνει πρωτότυπες εικόνες για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει το νερό στον Άρη και τις συγκρίνει με τον ξηρό πλανήτη που γνωρίζουμε σήμερα. Οι ομοιότητες μεταξύ των δύο πλανητών είναι σημαντικές για τους επιστήμονες επειδή θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να αναζητήσουν σημάδια αρχαίας ζωής στον Άρη. Η δρ. McCauley Rench συνέχισε: «Καθώς η Γη προχωρούσε με την τεκτονική των πλακών και την ανάπτυξη της ζωής, η γεωλογική δραστηριότητα του Άρη υποχώρησε, έχασε αυτό το νερό και έγινε ένας πολύ πιο ξηρός πλανήτης. Είναι τόσο συναρπαστικό να μελετάμε τον Άρη γιατί αυτό μας βοηθά να κατανοήσουμε περισσότερα για το παρελθόν και το μέλλον του πλανήτη, καθώς και την κατανόηση της Γης και της πλανητικής εξέλιξης, τόσο στο Ηλιακό μας Σύστημα όσο και γενικότερα». Έτσι, η NASA καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Άρης κάποτε έμοιαζε με τη Γη, αλλά αυτό ήταν πιθανό να συνέβη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Λίγο νερό βέβαια υπάρχει ακόμα στην επιφάνεια του Άρη αλλά με τη μορφή πάγου. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως υπάρχει περισσότερο νερό κάτω από την επιφάνεια και γι' αυτό συνεχίζουν τις έρευνες. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1025885_nasa-o-planitis-aris-itan-kapote-san-ti-gi-eihe-okeanoys-kai-limnes

Η NASA και η ULA εγκαινίασαν την αποστολή Lucy στα «Απολιθώματα» του σχηματισμού πλανήτων. Η αποστολή Lucy της NASA, η πρώτη στον οργανισμό Δούρειων αστεροειδών του Δία, εκτοξεύτηκε στις 5:34 π.μ. Σάββατο σε πύραυλο Atlas V της United Launch Alliance (ULA) από το Space Launch Complex 41 στο διαστημικό σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα. Η επιτυχής εκτόξευση του πυραύλου Atlas V εξασφαλίστηκε από έναν πυραυλικό κινητήρα RD-180 υγρού καυσίμου ως μέρος του πρώτου σταδίου. Ο κινητήρας αναπτύσσεται και κατασκευάζεται από την NPO Energomash (μέρος του Roscosmos). Οι πυραύλοι Atlas έχουν πραγματοποιήσει 95 επιτυχημένες εκτοξεύσεις με κινητήρες RD-180. Τα επόμενα 12 χρόνια, η Lucy θα πετάξει από έναν αστεροειδή κύριας ζώνης και επτά δούρειους αστεροειδείς, καθιστώντας την πρώτη αποστολή του διαστημικού σκάφους στην ιστορία στην εξερεύνηση τόσων πολλών διαφορετικών αστεροειδών. Η Lucy θα ερευνήσει αυτά τα «απολιθώματα» πλανητικού σχηματισμού από κοντά κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της. «Η Lucy ενσαρκώνει τη διαρκή προσπάθεια της NASA να σπρώξει στον κόσμο για χάρη της εξερεύνησης και της επιστήμης, για να κατανοήσει καλύτερα το σύμπαν και τη θέση μας μέσα σε αυτό», δήλωσε ο διαχειριστής της NASA Bill Nelson. «Ανυπομονώ να δω τι μυστήρια αποκαλύπτει η αποστολή!» Περίπου μία ώρα μετά την εκτόξευση, η Lucy χωρίστηκε από το δεύτερο στάδιο του πυραύλου ULA Atlas V 401. Οι δύο τεράστιες ηλιακές συστοιχίες, έκαστη περίπου 7,3 μέτρα πλάτος, ξεδιπλώθηκαν με επιτυχία περίπου 30 λεπτά αργότερα και άρχισαν να φορτίζουν τις μπαταρίες του διαστημικού σκάφους για να τροφοδοτούν τα υποσυστήματά του. "Η σημερινή εκτόξευση σηματοδοτεί μια πραγματική στιγμή για μένα, καθώς η Lucy ήταν η πρώτη αποστολή που ενέκρινα το 2017, λίγους μήνες μετά την ένταξή μου στη NASA", δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, αναπληρωτής διαχειριστής της Διεύθυνσης Επιστημονικής Αποστολής στην έδρα της υπηρεσίας στην Ουάσιγκτον. «Μια πραγματική αποστολή ανακάλυψης, η Λούσι είναι πλούσια με την ευκαιρία να μάθει περισσότερα για αυτούς τους μυστηριώδεις δούρειους αστεροειδείς και να κατανοήσει καλύτερα τον σχηματισμό και την εξέλιξη του πρώιμου ηλιακού συστήματος». Η Lucy έστειλε το πρώτο της σήμα στη Γη από τη δική της κεραία στο Deep Space Network της NASA στις 6:40 π.μ. Το διαστημόπλοιο ταξιδεύει τώρα με ταχύτητα 108.000 χλμ. / Ώρα σε τροχιά που θα περιστρέφεται γύρω από τον nλιο και θα τον φέρνει πίσω στη Γη τον Οκτώβριο. 2022 για βοήθεια βαρύτητας. Το μήκους περίπου 15 μέτρων σκάφος Lucy πήρε το όνομα του ομώνυμου γνωστού Αυστραλοπίθηκου ηλικίας 3,2 εκατομμυρίων ετών που είχε ανακαλυφθεί στην Αιθιοπία το 1974. Το σκάφος συναρμολογήθηκε στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, διαθέτει δύο μεγάλους ηλιακούς συλλέκτες πλάτους επτά μέτρων ο καθένας και τέσσερα επιστημονικά όργανα για να μελετήσει τη χημική σύνθεση, μάζα, θερμοκρασία και τοπογραφία των αστεροειδών, ενώ παράλληλα θα τους φωτογραφίσει. Θα κάνει τον Απρίλιο του 2025 την πρώτη προσέγγιση αστεροειδούς - του «Ντοναλντγιόχανσον» (φέρει το όνομα του επιστήμονα που ανακάλυψε τον Αυστραλοπίθηκο Λούσι) στην κύρια ζώνη αστεροειδών μεταξύ Άρη-Δία. Τον Αύγουστο του 2027 θα προσεγγίσει τον πρώτο Τρωικό αστεροειδή, τον μεγάλο Ευρυβάτη (διαμέτρου 64 χιλιομέτρων) και τους τέσσερις μικρούς δορυφόρους του. Θα ακολουθήσουν αρκετές ακόμη κοντινές διελεύσεις σε άλλους αστεροειδείς της ίδιας «οικογένειας», με την τελευταία προσέγγιση - στον αστεροειδή "Πάτροκλο" και το μικρότερο ταίρι του - να προγραμματίζεται για τον Μάρτιο του 2033. «Αρχίσαμε να δουλεύουμε πάνω στην ιδέα της αποστολής Lucy στις αρχές του 2014, οπότε αυτή η εκτόξευση έχει ξεκινήσει πολύ καιρό», δήλωσε ο Hal Levison, κύριος ερευνητής της Lucy, με έδρα το Boulder, Colorado, υποκατάστημα του Southwest Research Institute (SwRI), το οποίο εδρεύει στο Σαν Αντόνιο. «Θα περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να φτάσουμε στον πρώτο Τρωικό αστεροειδή, αλλά αυτά τα αντικείμενα αξίζουν την αναμονή και όλη την προσπάθεια λόγω της τεράστιας επιστημονικής τους αξίας. Είναι σαν διαμάντια στον ουρανό ». Οι προορισμοί της Lucy's Trojan παγιδεύονται κοντά στα σημεία Lagrange του Δία - βαρυτικά σταθερές τοποθεσίες στο διάστημα που σχετίζονται με την τροχιά ενός πλανήτη όπου μπορούν να παγιδευτούν μικρότερες μάζες. Ένα σμήνος Τρώων βρίσκεται μπροστά από τον πλανήτη γίγαντα αερίου και ένα άλλο πίσω από αυτόν. Οι αστεροειδείς στα Δούρια σμήνη του Δία βρίσκονται τόσο μακριά από τον Δία όσο και από τον nλιο. Η πρώτη βοήθεια της γήινης βαρύτητας του διαστημοπλοίου το 2022 θα επιταχύνει και θα κατευθύνει την τροχιά της Lucy πέρα ​​από την τροχιά του Άρη. Το διαστημόπλοιο θα στραφεί προς τη Γη για μια άλλη βοήθεια βαρύτητας το 2024, που θα ωθήσει τη Λούσι προς τον αστεροειδή Donaldjohanson - που βρίσκεται στην κύρια ζώνη αστεροειδών του ηλιακού συστήματος - το 2025. Στη συνέχεια, η Lucy θα ταξιδέψει προς την πρώτη συνάντησή της με τον Τρωικό αστεροειδή στο σμήνος μπροστά από τον Δία για την άφιξη του 2027. Μετά την ολοκλήρωση των πρώτων τεσσάρων στοχευμένων πτητικών του, το διαστημόπλοιο θα ταξιδέψει πίσω στη Γη για μια τρίτη αύξηση της βαρύτητας το 2031, το οποίο θα το οδηγήσει στο σμήνος των Τρώων για το 2033. «Σήμερα γιορτάζουμε αυτό το απίστευτο ορόσημο και ανυπομονούμε για τις νέες ανακαλύψεις που θα αποκαλύψει η Λούσι», δήλωσε η Donya Douglas-Bradshaw, διευθύντρια έργου Lucy στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt, Maryland. Η NASA Goddard παρέχει συνολική διαχείριση αποστολών, μηχανική συστημάτων, καθώς και ασφάλεια και εγγύηση αποστολής. Η Lockheed Martin Space στο Λίτλετον του Κολοράντο κατασκεύασε το διαστημόπλοιο. Η Lucy είναι η 13η αποστολή στο Πρόγραμμα Ανακάλυψης της NASA. Το Διαστημικό Κέντρο Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, διαχειρίζεται το Πρόγραμμα Ανακάλυψης για τον οργανισμό. Μετά από τη Lucy, αναμένεται στις 24 Νοεμβρίου φέτος η εκτόξευση μιας άλλης αποστολής για τους αστεροειδείς, της DART (Double Asteroid Redirection Test). Θα είναι λιγότερο μια επιστημονική αποστολή και περισσότερο ένα τεστ πλανητικής άμυνας, με αντικείμενο την αλλαγή κατεύθυνσης κάποιου αστεροειδούς που θα μπορούσε μελλοντικά να απειλήσει τη Γη. Το σκάφος DART, βάρους 600 κιλών, προγραμματίζεται να πέσει τον Σεπτέμβριο του 2022 με ταχύτητα 6,2 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο πάνω στον μικρό αστεροειδή Δίμορφο, ο οποίος βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον μεγαλύτερο αστεροειδή Δίδυμο. Στόχος είναι να επιβραδυνθεί ελαφρά η ταχύτητα του Δίμορφου, κατά περίπου μισό χιλιοστό το δευτερόλεπτο, αρκετά για να αλλάξει οριακά η τροχιά του. Στην φωτογραφια ο σκελετος της Λουσι. https://www.nasa.gov/press-release/nasa-ula-launch-lucy-mission-to-fossils-of-planet-formation

Επανατοποθέτηση του διαστημοπλοίου Progress MS-17 στη μονάδα Nauka Τη νύχτα της 21ης ​​Οκτωβρίου 2021, σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσεων του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, θα ξεκινήσει μια επιχείρηση για την επανατοποθέτηση του φορτηγού οχήματος Progress MS-17 από τη μικρή ερευνητική μονάδα Poisk στη μονάδα εργαστηρίου πολλαπλών χρήσεων Nauka. Όλα τα στάδια του redocking προγραμματίζονται να πραγματοποιούνται αυτόματα υπό τον έλεγχο των κοσμοναυτών επί του ISS και των ειδικών της Κύριας Ομάδας Επιχειρησιακού Ελέγχου Πτήσεων του ρωσικού τμήματος του ISS (Rocket and Space Corporation Energia που ονομάζεται SP Korolev, μέρος του State Corporation Roscosmos) προκειμένου να προετοιμάσει την ενότητα "Science" για να λάβει τη νέα κομβική ενότητα "Berth". Ο διαχωρισμός του διαστημικού σκάφους Progress MS-17 από τον σταθμό σύνδεσης μικρών μονάδων έρευνας, προγραμματισμένος για τις 02:41 ώρα Μόσχας κατόπιν εντολής από τη Γη, θα πραγματοποιηθεί πάνω από τις ατελείωτες στέπες της Μογγολίας. Μετά την αποβίβαση, το πλοίο θα αποσυρθεί από το σταθμό και θα αιωρείται εν αναμονή των υπολογισμένων βαλλιστικών συνθηκών για την προσάρτηση με το Nauka. Κατά τη διάρκεια 29 ωρών αυτόνομης πτήσης, το "διαστημικό φορτηγό" θα πραγματοποιήσει μια σειρά διορθωτικών ελιγμών, απομακρυνόμενοι από τον ISS σε απόσταση έως και 185 χλμ. Η προσάρτηση του διαστημικού σκάφους με τη θύρα nadir του προσαρμογέα υπό πίεση της μονάδας Nauka προγραμματίζεται για τις 22 Οκτωβρίου στις 07:31 ώρα Μόσχας χρησιμοποιώντας το αυτόματο ραντεβού και βάση σύνδεσης Kurs. Το φορτηγό όχημα Progress MS-17 πρέπει επιτέλους να εγκαταλείψει τον ISS και να αποσυρθεί αμέσως πριν από την έναρξη της μονάδας μεταφοράς Progress M-UM με το κομβικό στοιχείο Prichal. Στο τέλος της αποστολής του, το "φορτηγό" θα ξεκολλήσει από τον προσαρμογέα υπό πίεση της μονάδας "Nauka" μαζί με το διαχωριστικό μετάβασης, το οποίο παρέχει επί του παρόντος τη σύνδεση των μεταφορικών πλοίων της σειράς Soyuz MS και Progress MS. Έτσι, η ενότητα "Science" θα έχει τη δυνατότητα τακτικής σύνδεσης με την ενότητα αφίξεων "Prichal", η οποία αναμένεται να ξεκινήσει στα τέλη Νοεμβρίου φέτος. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_10-14.html Έργο «Πρόκληση» στο ISS. 7η μέρα Στις 12 Οκτωβρίου 2021, τα ρωσικά μέλη του πληρώματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού είχαν μια κουραστική εργάσιμη ημέρα. Στο πλαίσιο του προγράμματος πτήσεων, οι κοσμοναύτες της Roscosmos συνεχίζουν το έργο τους στο επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο «Challenge», συμπεριλαμβανομένης μιας σειράς πειραμάτων στο ρωσικό επιστημονικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, το πείραμα Cardiovector έχει σχεδιαστεί για να λάβει νέες πληροφορίες σχετικά με το ρόλο των δεξιών και αριστερών τμημάτων της καρδιάς στην προσαρμογή του κυκλοφορικού συστήματος στις συνθήκες μεγάλης διάρκειας διαστημικών πτήσεων. Με τη σειρά του, το ιατρικό πείραμα «Profilaktika-2» έχει σχεδιαστεί για να μελετήσει τους μηχανισμούς δράσης και αποτελεσματικότητας διαφορετικών τρόπων σωματικής δραστηριότητας σε μακροχρόνιες διαστημικές πτήσεις στη γενική και φυσική κατάσταση του πληρώματος σε μακροπρόθεσμες διαστημικές αποστάσεις Το ίδιο πρωί στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου Soyuz MS-20, πραγματοποιήθηκε διόρθωση της τροχιάς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Όλες οι λειτουργίες πραγματοποιήθηκαν σε αυτόματη λειτουργία, ωστόσο το πλήρωμα ανέφερε ταυτόχρονα την πρόοδο του ελιγμού διόρθωσης. Το απόγευμα, το πλήρωμα του διαστημοπλοίου Soyuz MS-18 Yuri Gagarin του κοσμοναύτη Roscosmos Oleg Novitskiy και οι συμμετέχοντες στις διαστημικές πτήσεις Klim Shipenko και Yulia Peresild συνέχισαν την προετοιμασία για επιστροφή στη Γη που είχε προγραμματιστεί για τις 17 Οκτωβρίου 2021. Επί του παρόντος, ο Oleg Novitskiy αποθηκεύει τον εξοπλισμό που επιστρέφει στην κάθοδο όχημα του διαστημικού σκάφους. Η 65η αποστολή, που αποτελείται από τους κοσμοναύτες της Roscosmos Oleg Novitskiy, Pyotr Dubrov και Anton Shkaplerov, αστροναύτες της NASA Mark Vande Hei, Shane Kimbrough και Megan MacArthur, αστροναύτη JAXA Akihiko Hoshide, αστροναύτη ESA Tomas Pesquet (συμμετέχοντες στο σταθμό) και διαστημόπλοιο «το επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο Klim Shipenko και Yulia Peresild, εργάζονται αυτήν τη στιγμή στο ISS. http://en.roscosmos.ru/22419/ Έργο «Πρόκληση» στο ISS. 8η μέρα H 13 Οκτωβρίου 2021, το ρωσικό τμήμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού είναι μια σημαντική ημέρα: προετοιμασίες για την επιστροφή στη Γη του πληρώματος επιστημονικού εκπαιδευτικού έργου «Πρόκληση». Ο κοσμοναύτης Roscosmos Oleg Novitskiy συνεχίζει τις προετοιμασίες και την εκπαίδευση μαζί με τους συμμετέχοντες στις διαστημικές πτήσεις για την επικείμενη προσγείωση του διαστημοπλοίου Soyuz MS-18 Yuri Gagarin. Η ξεκούμπωμα, η αυτόνομη πτήση και η προσγείωση της κάψουλας είναι πάντα ιδιαίτερα υπεύθυνες λειτουργίες. Όντας στο όχημα κατάβασης, το πλήρωμα πρέπει να είναι έτοιμο να ανταποκριθεί σε κάθε έκτακτη ανάγκη, ακολουθώντας τις συστάσεις των ειδικών του Κέντρου Ελέγχου της Αποστολής και του διοικητή του διαστημικού σκάφους σε όλα τα στάδια κατά την κάθοδο στη Γη Επομένως, λίγες μέρες πριν την προσγείωση, οι κοσμοναύτες και οι συμμετέχοντες στις διαστημικές πτήσεις μελετούν διεξοδικά την τεκμηρίωση επί του σκάφους και συμβουλεύονται ειδικούς στη Γη που είναι υπεύθυνοι για την ασφαλή προσγείωση. Ο κοσμοναύτης Roscosmos Anton Shkaplerov και οι συμμετέχοντες στις διαστημικές πτήσεις Yulia Peresild και Klim Shipenko ξεκίνησαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το Soyuz MS-19 από το Κοσμοδρόμο Baikonur στις 5 Οκτωβρίου. Στο πλαίσιο του επιστημονικού και εκπαιδευτικού έργου «Challenge», οι Peresild και Shipenko πρώτη ταινία μεγάλου μήκους στο διάστημα για ένα κορίτσι γιατρό που πηγαίνει σε τροχιά για να σώσει έναν κοσμοναύτη. http://en.roscosmos.ru/22420/

Ο «κάπτεν Κερκ» του Star Trek ταξίδεψε στο Διάστημα με το σκάφος του Μπέζος. Ο 90χρονος ηθοποιός Ουίλιαμ Σάτνερ, γνωστός από τον ρόλο του ως κυβερνήτης Κερκ στη σειρά Star Trek, έγινε την Τετάρτη το γηραιότερο πρόσωπο που έχει ταξιδέψει μέχρι σήμερα στο Διάστημα, φτάνοντας μέχρι το όριο του Διαστήματος με το τουριστικό σκάφος της Blue Origin. «Όλοι οι άνθρωποι πρέπει να το κάνουν. Ήταν απίστευτο!» δήλωσε ο καναδός ηθοποιός μετά την επιστροφή του. «Είμαι γεμάτος συναισθήματα για αυτό που μόλις συνέβη» παραδέχτηκε δακρυσμένος. Το πλήρως αυτόνομο New Shepard προσεδαφίστηκε με αλεξίπτωτο σε ερημική περιοχή του Τέξας λίγο μετά τις 18.00 ώρα Ελλάδας, περίπου 11 λεπτά μετά την εκτόξευση από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας που βρίσκονται σε μικρή απόσταση. O Σάτνερ και οι τρεις συνταξιδιώτες του πέταξαν πάνω από τη λεγόμενη Γραμμή Κάρμαν, το επίσημο όριο του Διαστήματος σε ύψος 100 χιλιομέτρων, θαύμασαν την καμπυλότητα της Γης και απόλαυσαν την εμπειρία έλλειψης βαρύτητας για περίπου τέσσερα λεπτά. Ήταν η δεύτερη πτήση αναψυχής που πραγματοποιεί η Blue Origin, μετά την εκτόξευση του ιδρυτή της Τζεφ Μπέζος τον Ιούλιο. Έπειτα από εκπαίδευση που διήρκεσε δύο ημέρες, οι τέσσερις ταξιδιώτες έγιναν δεκτοί από τον ίδιο τον Μπέζος, ο οποίος έκλεισε πίσω τους την αεροστεγή θυρίδα του σκάφους. Παρέμειναν στις θέσεις τους για περίπου 45 λεπτά πριν δοθεί το «ΟΚ» για πυροδότηση. Μαζί με τον «Κάπτεν Κερκ» ταξίδεψαν η αντιπρόεδρος της Blue Origin Όντρεϊ Πάουερς, ο πρώην μηχανικός της NASA Κρις Μποσούιζεν και ο επιχειρηματίας της κλινικής έρευνας Γκλεν ντι Βρις. Η συμμετοχή του Σάτνερ ουσιαστικά λειτούργησε ως διαφήμιση για την Blue Origin, η οποία ανταγωνίζεται την Virgin Galactic του Ρίτσαρντ Μπράνσον και την SpaceX του Έλον Μασκ στη νέα αγορά διαστημικού τουρισμού. «Ο ρόλος του Κάπτεν Κερκ μού έδωσε τις γνώσεις που θα είχε ένας φουτουριστικός αστροναύτης, πάντα όμως με έτρωγε η περιπέτεια» είχε δηλώσει ο ηθοποιός σε βίντεο της Blue Origin. Προειδοποίηση για την ασφάλεια του σκάφους Ο Σάτνερ και οι συνεπιβάτες του φαίνεται πως αγνόησαν το θόρυβο που δημιουργήθηκε στις αρχές Οκτωβρίου σχετικά με την ασφάλεια του New Shepard. Με ανοιχτή επιστολή τους που αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο, νυν και πρώην υπάλληλοι της Blue Origin δήλωσαν ότι δεν θα ταξίδευαν με το διαστημικό σκάφος της εταιρείας επειδή αμφιβάλλουν για την ασφάλειά του. Οι εργαζόμενοι κατήγγειλαν μάλιστα ότι η εταιρεία αγνόησε τις ανησυχίες τους για θέματα ασφαλείας, βάζοντας σε πρώτη προτεραιότητα την εμπορική αξιοποίηση του New Shepard και την «πρόοδο για χάρη του Τζεφ». Τουλάχιστον 16 μηχανικοί και άλλα στελέχη αποχώρησαν από την εταιρεία το περασμένο καλοκαίρι, πολλοί από αυτούς μετά την πτήση του Μπέζος, είχε αναφέρει τον Αύγουστο το CNBC. Το New Shepard είχε πετάξει 15 φορές χωρίς επιβάτες πριν από την εκτόξευση του Μπέζος. Διαθέτει σύστημα έκτακτης ανάγκης που εκτινάσσει την κάψουλα επιβατών μακριά από τον πύραυλο σε περίπτωση κινδύνου. Ωστόσο η επιστολή αναφέρει ότι «κατά τη γνώμη ενός μηχανικού που έχει συνυπογράψει αυτό το κείμενο, η Blue Origin είναι τυχερή που δεν έχει συμβεί κάτι μέχρι τώρα. Σύμφωνα με το κείμενο, «πάνω από 1.000 αναφορές προβλημάτων» που αφορούν τους κινητήρες του σκάφους είχαν υποβληθεί από εργαζομένους μέχρι το 2018, η εταιρεία όμως δεν τα επέλυσε. Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει σήμερα ομοσπονδιακή υπηρεσία αρμόδια για την ασφάλεια των επιβατών σε ιδιωτικά διαστημικά σκάφη, αν και η Blue Origin ελέγχεται από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας (FAA) για θέματα που αφορούν την ασφάλεια άλλων πτήσεων στην ίδια περιοχή ή την ασφάλεια προσώπων και εγκαταστάσεων στο έδαφος. Ωστόσο η FAA δήλωσε ότι θα εξετάσει τους ισχυρισμούς των εργαζομένων του Μπέζος. Η υπηρεσία «λαμβάνει σοβαρά τις καταγγελίες για θέματα ασφάλειας και εξετάζει τις πληροφορίες» ανακοίνωσε. https://www.in.gr/2021/10/13/b-science/space/o-kapten-kerk-tou-star-trek-taksidepse-sto-diastima-skafos-tou-mpezos/

Μαζική φωτογράφιση αστεροειδών αποκαλύπτει τα μυστικά τους. Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο VLT στη Χιλή ομάδα αστρονόμων κατάφερε να καταγράψει οπτικά 42 από τα μεγαλύτερα αντικείμενα της Κύριας Ζώνης αστεροειδών του ηλιακού μας συστήματος. Η Κύρια Ζώνη των αστεροειδών είναι περιοχή ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία στην οποία εντοπίζονται οι περισσότεροι αστεροειδείς του ηλιακού συστήματος. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται σε τόσο μαζικό επίπεδο λεπτομερής καταγραφή εικόνων αστεροειδών. Οι εικόνες αποκαλύπτουν τεραστίων διαστάσεων διαστημικούς βράχους με διάμετρο από 90 χλμ. και πάνω οι οποίοι έχουν διαφόρων ειδών σχήματα. Η μελέτη τους θα βοηθήσει τους επιστήμονες να καταγράψουν την ιστορία και καταγωγή των αστεροειδών του ηλιακού συστήματος. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι οι αστεροειδείς είναι υλικά που σχηματίστηκαν στον δίσκο ύλης που δημιουργήθηκε γύρω από τον νεογέννητο Ήλιο και αποτελούν απομεινάρια της διαδικασίας σχηματισμού των πλανητών και των δορυφόρων τους αφού για διαφόρους λόγους δεν κατάφεραν να αποτελέσουν μέρος τους και έτσι παρέμειναν να κυκλοφορούν αιώνια μέσα στο ηλιακό σύστημα. Στη διάρκεια του χρόνου έχουν γίνει φυσικά και πολλές συγκρούσεις διαστημικών σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα που με τη σειρά τους έχουν δημιουργήσει διαστημικούς βράχους που προστέθηκαν στους υπάρχοντες αστεροειδείς. «Μόνο τρεις μεγάλοι αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης είχαν καταγραφεί οπτικά με λεπτομέρεια μέχρι σήμερα και αυτά από διαστημικά σκάφη που τους είχαν προσεγγίσει. Οι παρατηρήσεις μας είχαν ως αποτέλεσμα λεπτομερείς παρατηρήσεις για 42 μεγάλους αστεροειδείς» αναφέρει ο Πιέρ Βερνάτζα, του Εργαστηρίου Αστροφυσικής της Μασσαλίας που ήταν επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές κατέγραψαν εικόνες από τον μεγαλύτερο αντικείμενο της Κύριας Ζώνης. τη Δήμητρα που έχει διάμετρο 940 χλμ. και θεωρείται πλανήτης-νάνος μέχρι την Ουρανία που έχει διάμετρο 90 χλμ. Οι πρώτες αναλύσεις των εικόνων δείχνουν ότι οι αστεροειδείς χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες. Η μια αποτελείται από σφαιρικού σχήματος αντικείμενα και η άλλη από πιο επιμήκη ενώ υπάρχουν και κάποια με λοβούς που μοιάζουν με κόκαλο σκύλου όπως ο αστεροειδής Κλεοπάτρα. Οι ερευνητές πραγματοποιούν μελέτες για την μάζα και την πυκνότητα των αστεροειδών που κατέγραψαν εικόνες γεγονός που θα αποκαλύψει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για την σύσταση αλλά και την προέλευση τους. Η ολοκλήρωση της κατασκευής του μεγαλύτερου και ισχυρότερου «αδελφού» του τηλεσκοπίου VLT, του τηλεσκοπίου ELT, θα επιτρέψει ανάμεσα στα άλλα την ακόμη πιο λεπτομερή στόχευση και μελέτη αστεροειδών. https://www.naftemporiki.gr/story/1789257/maziki-fotografisi-asteroeidon-apokaluptei-ta-mustika-tous