kkokkolis

Καλημέρα. Το ερώτημά μου είναι αρκετά απλό και περιμένω τις απαντήσεις με ενδιαφέρον. Αν η οικονομική παράμετρος δεν αποτελεί εμπόδιο και πρέπει κάποιος που έχει εμπειρία να επιλέξει ορισμένα προσοφθάλμια, θα ήταν καλό να τα επιλέξει μεμονωμένα ή να κατευθυνθεί σε περισσότερα από 2 μέλη κάποιας σειράς; Ας πούμε για την πλανητική, εφ’ όσον κάποιος θέλει 3 προσοφθάλμια, έστω, είναι προτιμότερο να κατευθυνθεί στα θεωρούμενα καλύτερα προσοφθάλμια από διάφορες σειρές, λόγου χάριν (και κάπως αυθαιρέτως) να πάρει έναν Baader Genuine Ortho 6mm, έναν Televue Radian 8mm και έναν Televue Nagler T6 9mm αν αυτά θεωρήσει ιδανικά και αυτά μπορεί να πάρει, ή να πάρει 3 Radian ή 3 BGO’s ή 3 Naglers; Και για DSO’s με την ίδια λογική να πάρει 3-4 φακούς που έχουν την καλύτερη δυνατή απόδοση αλλά ανήκουν σε διαφορετικές σειρές ή να μείνει σε μια βασική όποια σειρά (πχ Nagler T4 ή Τ6, Vixen LVWs, Baader Hyperions ή όποια του αρέσει). Μερικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα κάθε προσέγγισης μπορώ να σκεφτώ ή τα έχω ζήσει και ο ίδιος, ήθελα να ακούσω όμως και την γνώμη σας. Θα πω πρώτα τα προϊόντα της δικής μου σκέψης (ή επιθυμίας) και εμπειρίας και μετά περιμένω εσάς εφ’ όσον μου διαφεύγει κάτι αξιοσημείωτο. Κατ’ αρχάς υπέρ της ελεύθερης επιλογής ανεξαρτήτως σε ποια σειρά ανήκει ο κάθε φακός είναι το ότι μπορείς να διαλέξεις τα καλύτερα μοντέλα από κάθε σειρά και να αποφύγεις εκείνα που έχουν μέτριες κριτικές. Επίσης να διαλέξεις το ακριβές εστιακό μήκος που θέλεις, καθώς ορισμένες σειρές είναι ολιγομελείς (οι William Optics UWA ή οι Explore Scientific 100 πχ) και ίσως δεν καλύπτουν κάθε ανάγκη. Επίσης μπορεί να επιθυμείς διαφορετικά χαρακτηριστικά για κάθε εστιακό μήκος, όπως λιγότερα στοιχεία σε μικρά μήκη και μεγαλύτερο πεδίο σε μεγάλα μήκη. Επίσης κάποιες φορές μπορεί να υπάρχει θέμα διαθεσιμότητας, δηλαδή να παίρνεις ό,τι βρίσκεις, ειδικά από την αγορά μεταχειρισμένων, αλλά εκεί είναι απόλυτα λογικό, το ερώτημά μου είναι όταν δεν υπάρχει αυτός ο περιορισμός τι θα ήταν καλύτερο να κάνεις. Υπάρχουν και μειονεκτήματα φυσικά όπως η ανάγκη να ζυγίζεις διαφορετικά το τηλεσκόπιο ή να εστιάζεις πολύ διαφορετικά σε κάποιες περιπτώσεις. Από την άλλη μια συλλογή από μία ή έστω δύο σειρές δίνει ένα αίσθημα πληρότητας (ακόμη και αν έχει κανείς μόνο 2-4 από μία σειρά και όχι όλα). Τα προσοφθάλμια μοιάζουν σε σχήμα και πολλές φορές (όχι πάντα όμως) σε όγκο- βάρος με προφανή πλεονεκτήματα ως προς την αποθήκευση και χρήση, για παράδειγμα να μην χρειάζεται αλλαγή του ζυγίσματος σε ένα Dobsonian. Μερικές φορές είναι ομοεστιακά ή παρομοιοεστιακά και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη αλλαγή στην εστίαση. Έχουν παρόμοιο πεδίο αν όχι ακριβώς ίδιο και συχνά η ανακουφιστική απόσταση οφθαλμού ή η διάμετρος του φακού άλλοτε είναι ίδια (ιδανικό για μένα) και άλλοτε ακολουθεί κάποια αριθμητική πρόοδο με την οποία μπορείς να προσαρμοστείς ευκολότερα (Plossls, Orthos, Erfles). Σε μια σειρά όταν αλλάζεις φακό στον εστιαστή ιδανικά αλλάζουν μόνο η μεγέθυνση και το πραγματικό πεδίο (είπαμε, υπάρχουν παρεκκλίσεις από αυτόν τον κανόνα). Φυσικά υπάρχει και ο συνδυασμός των δύο φιλοσοφιών. Δηλαδή 2-3-4 προσοφθάλμια από μία σειρά σαν σκελετός και γέμισμα των κενών με άλλα προσοφθάλμια κατ’ επιλογήν. Η δική μου (ίσως συναισθηματική) λογική προκρίνει την μία σειρά, έστω και αν χρειαστεί να γεμίσεις κάποια κενά. Εκτός αν υπάρχει μια σειρά που να μπορεί να κάνει σχεδόν τα πάντα και να καλύπτει μεγάλο εύρος εστιακών μηκών. Αλλά εγώ μόνο έναν άνθρωπο γνωρίζω στην χώρα μας που προμηθεύτηκε σχεδόν ολόκληρη την σειρά των Ethos. Ακόμη και εκεί όμως δεν χρειάζονται και κάνα δυό Orthos πότε πότε;

Ωραίο κείμενο και ορθό βιοεξελικτικά. Αλλά θα παρομοίαζα τον άνθρωπο περισσότερο ως τσουκνίδα και λιγότερο ως ορχιδέα.

Και σε αυτό έχεις δίκαιο. Μα πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι θα πρέπει να κάνουμε, κατόπιν να συνεργαστούμε ώστε να το στοχεύσουμε, έπειτα να βρούμε πως θα το κάνουμε και τέλος να αποδειχθούμε ικανοί να το ολοκληρώσουμε. Κοίτα τι έπαθα, και μόνο λέγοντάς τα αυτά έγινα πιο απαισιόδοξος. Πάντως η συζήτηση δεν είναι off topic καθώς εξ αρχής τέθηκε θέμα εκτός καθεαυτού ουρανού και αστρονομίας.

Πως θα σχεδιάσεις το Νεφέλωμα με μαρκαδόρο όμως; Αλήθεια, πόσο διαδεδομένη είναι στην Ελλάδα η σχεδίαση των παρατηρήσεων; Πόσοι από εσάς καταγράφετε έτσι τις παρατηρήσεις σας; Εγώ όχι μέχρι στιγμής πάντως. Αλλά αυτή η φόρμα με εμπνέει είναι η αλήθεια.

L'Etoile Polaire, Alphonse Mucha, 1860-1939

Je t' offrirai la Lune, Sylvie Lemelin

La lune offensée, Les Fleurs du Mal, Charles Baudelaire, 1862 O Lune qu'adoraient discrètement nos pères, Du haut des pays bleus où, radieux sérail, Les astres vont se suivre en pimpant attirail, Ma vieille Cynthia, lampe de nos repaires, Vois-tu les amoureux, sur leurs grabats prospères, De leur bouche en dormant montrer le frais émail ? Le poète buter du front sur son travail ? Ou sous les gazons secs s'accoupler les vipères ? Sous ton domino jaune, et d'un pied clandestin, Vas-tu, comme jadis, du soir jusqu'au matin, Baiser d'Endymion les grâces surannées ? - " Je vois ta mère, enfant de ce siècle appauvri, Qui vers son miroir penche un lourd amas d'années, Et plâtre artistement le sein qui t'a nourri! "

Gliese581c forest, Αγνώστου

Sunrise from the Surface of Gliese 581c, Karen Wehrstein, 2007 APOD 2/3/07

Pegasus The Snake Nebulae Eridanus "The River" The Flame Nebulae, Scenes from the Milky Way Galaxy 4, Mona Johnian, ΗΠΑ, 2010

Cometary Vision, Lois Frankel, 1999 Ο δίκερκος κομήτης Hale-Bopp. Patchwork.

Lunar Lander, Atari Inc, 1979

Electronic Remote Control Robot, Matsudaya, Ιαπωνία, 1960

Εδώ ένα ενδιαφέρον review με ακτινοσκόπηση Röntgen. http://www.svenwienstein.de/HTML/es_14mm_ethos_13mm_English.html

Η σάτιρα αποτέλεσε παγκόσμια πρωτοτυπία κάποτε, όταν την ανακάλυπτε ο Ελληνικός λαός στα Διονύσια και την μορφοποίησε ο Αριστοφάνης, αν και δεν αποκλείται να είχε προελληνική προέλευση και απλώς το δημοκρατικό πολίτευμα να επέτρεψε την μετάβαση από τον ατομικό στον συλλογικό αυτοσαρκασμό. Στην σύγρονη εποχή όλοι οι λαοί αυτοσαρκάζονται, παράγοντας μάλιστα και σαρκαστικούς ταγούς όπως οι Monty Pythons ή οι Marx Brothers. Τουλάχιστον αυτό διαφοροποιεί εκείνους που χαίρονται κάποιες ελευθερίες κατά την αρχαιοελληνική παράδοση από εκείνους που βαδίζουν στην εξελικτική γραμμή Μεσοποτάμιων και Αιγύπτιων καθεστωτικών δομών, όπως συμβαίνει στην σύγχρονη Κίνα. Απαλύνεται κάπως έτσι το πικρό ποτήριο της σκληρής πραγματικότητας. Κατά τ' άλλα συμφωνώ μαζί σου πως το να κάνουμε σχεδόν μόνο αυτό πολύ απέχει από το να θεωρείται ικανοποιητικό.

Αυτός ο προσαρμογέας C μπαίνει στο C4 (ή και στο C6); Δέχεται Finder Dovetail; Πωλείται ξεχωριστά (αν δεν τον χρειάζεται ο Άρης φυσικά);

Δεν συνεχίζουμε το ενδιαφέρον αυτό θέμα αφήνοντας απλώς τους εξωγήινους απ' έξω; Εξάλλου πως θα πλήρωναν για να διανυκτερεύσουν, περνάνε οι πιστωτικές τους κάρτες από έγκριση στα γήινα συστήματα; Δεν νομίζω! Μερικές όμορφες φωτογραφίες: http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=12092&postdays=0&postorder=asc&start=2010&sid=e58e8a0f9644edea3f97b6c7fd1d7651

Galactic Suite Hotel, Xavier Claramunt, Καταλωνία, 2012

Η Tsaprazi είναι ταλεντάρα. Να δούμε, θα σε κερδίσει η Φυσική ή Ψυχιατρική; Δεν θέλω να πω φυσικά πως εμείς δεν είμαστε συμπλεγμένοι. Τι τα θέλω τόσα προσοφθάλμια; Αλλά παίζουμε στο μικροαστικό και κάποιοι μεσοαστικό γήπεδο.

Απλώς υπενθυμίζω την ερώτηση...

Astronauta Optimus Maximus, Alan Bean, 2010

Riding Over the Eclipse, Jude Valentine

Le gouffre, Les Fleurs du Mal, Charles Baudelaire, 1868 Pascal avait son gouffre, avec lui se mouvant. - Hélas ! tout est abîme, - action, désir, rêve, Parole ! et sur mon poil qui tout droit se relève Maintes fois de la Peur je sens passer le vent. En haut, en bas, partout, la profondeur, la grève, Le silence, l'espace affreux et captivant... Sur le fond de mes nuits Dieu de son doigt savant Dessine un cauchemar multiforme et sans trêve. J'ai peur du sommeil comme on a peur d'un grand trou, Tout plein de vague horreur, menant on ne sait où ; Je ne vois qu'infini par toutes les fenêtres, Et mon esprit, toujours du vertige hanté, Jalouse du néant l'insensibilité. Ah ! ne jamais sortir des Nombres et des Etres !

Astro Tower, *iuneWind Alexandr, Deviant Art, Ρωσία

Αστρολόγοι ερμηνεύουν μία έκλειψη, Antoine Caron, Γαλλία, 1580