kkokkolis

The Old Astronomer to his Pupil, Sarah Williams, 1837–1868 Reach me down my Tycho Brahe, I would know him when we meet, When I share my later science, sitting humbly at his feet; He may know the law of all things, yet be ignorant of how We are working to completion, working on from then to now. Pray remember that I leave you all my theory complete, Lacking only certain data for your adding, as is meet, And remember men will scorn it, 'tis original and true, And the obloquy of newness may fall bitterly on you. But, my pupil, as my pupil you have learned the worth of scorn, You have laughed with me at pity, we have joyed to be forlorn, What for us are all distractions of men's fellowship and smiles; What for us the Goddess Pleasure with her meretricious smiles! You may tell that German College that their honor comes too late, But they must not waste repentance on the grizzly savant's fate. Though my soul may set in darkness, it will rise in perfect light; I have loved the stars too fondly to be fearful of the night. Αγνώστου, Τύχων Μπράκχε, 16ος αιώνας Portrætsamlingen på Frederiksborg Slot

Μέχρι να απαντήσει κάποιος που να έχει δει και τα 2 ώστε να συγκρίνει, θα σου πω το προφανές. Λόγω βάρους και μεγέθυνσης, τα 20x80 χρειάζονται πάντοτε τρίποδα και μάλιστα από τους καλούς (250 ευρώ και πάνω). Αυτό τα καθιστά πιο δύσχρηστα, κυρίως επειδή σε τρίποδα τα προσοφθάλμια καλό είναι να έχουν γωνία τουλάχιστον 45 μοιρών. Πέραν αυτού έχουν στενότερο πεδίο. Όποιος έχει τα 20x80 κουβαλά περισσότερο βάρος και όγκο (κιάλια, τρίποδας, παραλληλόγραμος βραχίονας αλλά και ένα ζευγάρι 10x50 για ανίχνευση), γεγονός που δεν γνωρίζω αν αντισταθμίζεται από την ελάφρυνση του πορτοφολιού. Νομίζω πως τα 10x70 είναι οριακά για κιάλια και οι εικόνες είναι εξαιρετικές, από εκεί και πέρα, αν έχεις ήδη τηλεσκόπιο >100mm, η αποκτηση ενός διοφθάλμιου με δύο plossl ή kellner προσοφθάλμιους 25mm (αν υποθέσουμε πως είναι f/5) θα σου δώσει το ίδιο αποτέλεσμα αλλά με έναν τρίποδα καταλληλότερο για αστρονομική χρήση και γωνία θέασης ευνοικότερη. Δεν πιστεύω πως για 20x80 αξίζει να χάσεις τα περισσότερα πλεονεκτήματα των κιαλιών (γρήγορη αναζήτηση με τα χέρια, φορητότητα απλότητα). Αν πρόκειται για 100mm με διαγωνίους και δυνατότητα μεγεθύνσεων 20-50, πάνω σε έναν καλό υψαζιμουθιακό τρίποδα με ή χωρίς GOTO (από Vixen Porta Mount έως Celestron Nexstar 6-8 ή iOptron) τότε ναι, αλλά και πάλι θα χρειαστείς δίπλα ένα ζευγάρι 10x50 για να τα πάρεις στο χέρι και να ανιχνεύσεις τον ουρανό. Φυσικά, από πλευράς οπτικών δυνατοτήτων, 20x80 είναι καλύτερα από 15x70, αν και ghost image να περιμένεις στο φεγγάρι και με αυτά. Δεν νομίζω πως είναι κάτι ενοχλητικό και εξαφανίζεται όταν το φως πέφτει εντελώς κάθετα, δηλαδή η σελήνη είναι στο κέντρο του πεδίου.

Σελήνη και καμένο δένδρο, Χρήστος Κωτσιόπουλος, 2008 LPOD 27/8/10

Χάρτης της Σελήνης, Selenographia, Johannes Hevelius, 1647 Βλέπουμε λοιπόν πως η αντιγραφή πνευματικής ιδιοκτησίας προηγήθηκε κατά πολύ της εφεύρεσης της αστροφωτογράφησης!

Lune, Opposition, La Dioptrique Oculair, Chérubin, Louis Coquin, 1613-1697 Ο μελετητής των χαρτών ωστόσο ανακαλύπτει με ευκολία πως ο Chérubin και ο Louis Coquin αντέγραψαν με την σειρά τους τους χάρτες από την Selenographia του Hevelius

Lune, Opposition, La Dioptrique Oculair, Chérubin, Louis Coquin, 1613-1697 Ομοίως, αντιγραφή εικόνας του Louis Coquin από το ίδιο έργο αποτελεί η απεικόνιση της σελήνης

Grande Oculair, La Dioptrique Oculair, Chérubin, 1613-1697 Η απεικόνιση ενός σύγχρονου τηλεσκοπίου σε αυτό το έργο του Καπουτσίνου Μοναχού Chérubin d’Orléans, κατά κόσμον Michel Lasséré, ενέπνευσε τον Jan Goeree

Σελήνη όπως φαίνεται με τηλεσκόπιο, Χαλκογραφία, Jan Goeree, 1670-1731 Η χαλκογραφία περιέχεται στο έργο Voor-bereidselen tot de bybelsche wysheid, en gebruik der Heilige en kerklijke historien, Amsterdam, 1690, του πατέρα του καλλιτέχνη, Willem Goeree

Κομήτης Halley, πορσελάνη της Delft, Ολλανδία, 1910 Αναμνηστική βασιλική πλακέτα, ενθύμιο της μαζικής υστερίας που προκάλεσε η εμφάνιση του κομήτη στις αρχές του 20ού αιώνα. Το ίδιο έτος έκανε λαμπρή εμφάνιση και ο κομήτης 1910Α, ο οποίος εμφανίζεται αριστερά.

Γένεσις, Άγιος Μάρκος, Βενετία, 13ος αιώνας Τα βυζαντινά ψηφιδωτά ενός από τους 6 θόλους του Αγίου Μάρκου απεικονίζουν την δημιουργία του κόσμου, ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων.

Φλαμανδικός επιτοίχειος τάπης, Doornik, Βαλωνία, 1500-1515 Η Μούσα Αστρονομία, αστρονόμος (Κλαύδιος Πτολεμαίος), γραφέας και ποιμένες εκστασιάζονται παρατηρώντας το μεγαλείο του έναστρου ουρανού. Röhsska Museet för Konsthantverk och Design, Göteborg, Σουηδία

Cheomseongdae, Gyeongju, Ν. Κορέα, 7ος αιώνας μχ Αστρονομικό παρατηρητήριο του Βασιλείου των Silla, κτίτωρ Βασίλισσα Seondeok (632-647), το αρχαιότερο της Ανατολικής Ασίας Ο γρανιτένιος πύργος ακολουθεί συμβολικό αρχιτεκτονικό κανόνα με αναφορές στον Βουδδισμό και το σεληνιακό ημερολόγιο Cheomseongdae (첨성대) στην γλώσσα της Κορέας σημαίνει "Πλατφόρμα Αστρικών Παρατηρήσεων"

Ο αστερισμός του Ταύρου, Lascaux, Γαλλία, 17000πχ Αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη απεικόνιση του αστερισμού του Ταύρου από την Αίθουσα των Ταύρων του σπηλαίου Lascaux στην Γαλλία. Στην απεικόνιση ενός αγρίου ταύρου, αρσενικού προγόνου της σύγχρονης οικιακής αγελάδας διακρίνουμε με ακριβείς γεωμετρικές τοποθετήσεις εξ αριστερών τα άστρα της ζώνης του Ωρίωνα (με ένα πλεονάζον άστρο δεξιά), τον ζ και β (El Nath) του Ταύρου σε ακριβή απόσταση -η αναπαράσταση έγινε προ της εμφανίσεως του Μ1-, τον Αλντεμπαράν ως μάτι του Ταύρου, τις Υάδες ως κουκίδες στα μάγουλα του Ταύρου και τις Πλειάδες πάνω από την πλάτη του. Πρόκειται για την πρώτη βεβαιωμένη αναπαράσταση αστερισμού και είναι εκπληκτικό το ότι η παράδοση της απόδοσης του έχει διατηρηθεί, ενώ προφανώς το ίδιο δεν συμβαίνει με το Ωρίωνα. Όλη η οροφή της αίθουσας θυμίζει απεικόνιση του ουρανού από μνήμης και γίνεται προσπάθεια ταυτοποίησης και άλλων αστερισμών με πρωτεργάτη την Dr Michael Rappenglueck του Πανεπιστημίου του Μονάχου.

Σωτήρη, τα περισσότερα μεγάλα τηλεσκόπια ακολουθούν αυτή την τεχνική για να μην παραμορφώνονται από το βάρος τους. Αλλά κάτω από το κάθε εξαγωνικό κάτοπτρο υπάρχει μια ρομποτική ανάρτηση που ρυθμίζει συνεχώς την θέση του κάθε module, υπό τον έλεγχο υπερυπολογιστών, στα πλαίσια ολοκληρωμένων συστημάτων adaptive optics. Ουσιαστικά κάνουν συνεχές αυτόματο collimation του πρωτεύοντος. Απαγορευτικό για ερασιτεχνισμό το κόστος. Όταν είναι ενιαία τα κάτοπτρα των μεγάλων RC, ακολουθούν ειδικές μεθόδους κατασκευής με χωροδικτύωμα που έχουν σχεδιάσει υπολογιστές. Είναι κούφια σε μεγάλο βαθμό δηλαδή και η δομή τους είναι κυψελωτή. Έτσι είναι ελαφρύτερα και ψύχονται ευκολότερα, καθώς ο αέρας κυκλοφορεί μέσα τους και όχι πάνω τους. Απαγορευτικό και αυτό. Ένας από τους λόγους που εξαφανίστηκαν τα μεγάλα διοπτρικά από τα αστρονομικά παρατηρητήρια είναι πως οι μέθοδοι αυτές δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε φακούς, οι οποίοι από τα 1000mm περίπου και πάνω παραμορφώνονται από την βαρύτητα σημαντικά.

Πέραν του οτι είναι ίδιον του ανθρώπου να αποβλέπει συνεχώς πέραν αυτών που ήδη κατέχει (μια από τις κινητήριες δυνάμεις του πολιτισμού), οι περισσότεροι που απαντούν είτε έκαναν ήδη το βήμα αυτό της αναβάθμισης, είτε δεν βλέπουν την ώρα να το κάνουν. Σημαντικό ρόλο παίζει η εμπειρία, δεν είναι απληστία και μόνο. Κουνήματα, δονήσεις, ευκαμψία, ευαισθησία στον άνεμο, ζόρισμα από φορτία κύριου τηλεσκοπίου + οδηγητικού + κάμερας + αυτοματικών στοιχείων εστίασης + ιερωμένων κλπ τα βιώνεις στην πράξη και απογοητεύεσαι ενώ ούτε καν υποδηλώνονται στις διαφημίσεις. Πάντα υπάρχει κάτι καλύτερο και όταν δεν υπάρχει θα υπάρξει αύριο κιόλας. Πάντως οι απαιτήσεις αυτές αφορούν την αστροφωτογράφηση κυρίως, εξ' ου και τα Dob, θυσιάζοντας αυτή την δυνατότητα -και καμμία άλλη ουσιαστικά, εφ' όσον έχουν και autotracking και goto ακόμη και σε φθηνές εκδοχές πια- προσφέρουν πολλά σε τιμή που για ένα πλήρες έτοιμο SW 12'' δεν αρκεί να αγοράσεις την EQ6 μόνη της ή για ένα γιγάντιο Obsession δεν φθάνει για να γευτείς την Paramount.

Φαντάζομαι πως το πρόβλημα της μεταφοράς για το SW10 αφορά ειδικά την έκδοση σταθερού σωλήνα. Αλλά πλέον υπάρχουν SW 10 & 12 Flextube, σε εκδόσεις απλές, Autotracking και ήδη στην Ευρώπη GOtTO + Autotracking, τα οποία μεταφέρονται και αποθηκεύονται ευκολότερα. Ειδάλλως υπάρχει στις μικρές αγγελίες SW 12' Push To (πρέπει να βρούμε έναν politicaly correct τρόπο να το προφέρουμε στα Ελληνικά), αν σκέφτεται κανείς την λύση ενιαίου σωλήνα και διαθέτει 5μετρο αυτοκίνητο. Όσο για νεφελώματα έχω δει αρκετά από τον Πειραιά, το Αλεποχώρι και πρόσφατα το Κορωπί με 6'', άρα μην το συζητάς για το 10ρι. Οι γαλαξίες είναι ζόρικοι αλλά με 10 & σκοτεινό ουρανό, ε, δεν θα φαίνονται;

Τι ωραία. Νιώθω την έξαψή σας. Ένα SWA 70 μοιρών 36-40mm μπορεί να σου δώσει τις 65-60 μεγεθύνσεις και πεδίο λίγο πάνω από μία μοίρα που θα πλουτίσουν τις επιλογές σου για παρατήρηση μεγάλων αντικειμένων, αν και το ED 80 μπορεί να παίξει ικανοποιητικά τον ρόλο αυτό με τους φακούς που ήδη διαθέτεις, για τα φωτεινότερα τουλάχιστον εξ αυτών. Καλή συνέχεια.

Ακόμη δεν μου' χει σβήσει το χαμόγελο από το Σάββατο. Να' σαι καλά Σωτήρη, εσύ και η γυναίκα σου, το Messier Observatory και το σπίτι σου και όλοι οι καλεσμένοι σου.

Έχεις ήδη όλες τις απαραίτητες μεγεθύνσεις: χαμηλή, μεσαία, υψηλή. Οπότε δεν χρειάζεται να πάρεις κάτι άλλο με γνώμονα την μεγέθυνση. Όταν πάρεις θα σκεφτείς άλλα πράγματα: 1. Πεδίο: Προσοφθάλμια 68-82 μοιρών θα αναβαθμίσουν την οπτική εμπειρία σου δραματικά, ενώ θα σε βοηθήσουν να βρίσκεις αντικείμενα ευκολότερα και να τα χάνεις δυσκολότερα. Υπάρχουν και 100 μοιρών αλλά είναι αρκετά ακριβά. 2. Ποιότητα οπτικών: λιγότερα οπτικά σφάλματα (=περισσότερα χρήματα) θα σε ικανοποιήσουν περισσότερο. Καλύτερες επιστρώσεις μειώνουν τις αντανακλάσεις και αυξάνουν την αντίθεση. Τα περισσότερα προσοφθάλμια >100 ευρώ έχουν αρκετά καλή εικόνα στο κέντρο του πεδίου με ελάχιστες διαφορές μεταξύ τους. Από εκεί και πέρα πληρώνεις παραπάνω χρήματα για βελτίωση στα άκρα του πεδίου. 3. Ειδικά για τις μεγάλες μεγεθύνσεις (κυρίως για πλανήτες) κάποιοι προτιμούν το φως να περνά από λιγότερα στοιχεία υάλου, άρα χωρίς Barlow, είτε ακόμη και θυσιάζοντας το ευρύ πεδίο προς χάριν προσοφθαλμίων με 4-1 φακούς (καλούς Plossl, ορθοσκοπικούς, μονοκεντρικούς ή σφαιρικούς φακούς, πεδίου 50-20 μοιρών). Αλλά και ένας καλός SWA (περίπου 70 μοίρες) ή UWA (περίπου 80 μοίρες) κάνει καλή δουλειά. 4. Διεστιακότητα: Αν οι φακοί σου ανήκουν σε μια parfocal σειρά δεν θα χρειάζεται να εστιάζεις αλλάζοντάς τους. Όχι πως χάλασε ο κόσμος, αλλά όταν από Hyperion βάζω Nagler δεν βλέπω τίποτε και παιδεύομαι λίγο. 5. Ευκολία: Καλοί zoom όπως ο Baader 24-8 & ο William Optics 22-7.5, κάνοντας κάποιες ανεκτές για πολλούς παραχωρήσεις προσφέρουν απροβλημάτιστη και απολαυστική παρατήρηση. 6. Μέγεθος- βάρος: μερικοί φακοί μπορεί να ζυγίζουν και 350-1000 gr με ανάλογο μέγεθος. Όσο καλοί και να είναι μπορεί να σε προβληματίσουν 7. Ανακουφιστική απόσταση οφθαλμού: Γύρω στα 20 mm όλα είναι καλά, ακόμη και με γιαλιά παρατηρείς. Από 10-15mm δεν είναι εύκολα τα πράγματα. Μερικοί φακοί έχουν ακόμη μικρότερο eye relief (μικροί Plossl πχ) και καλό είναι να τους αποφύγεις. Άρα πρέπει να αντιληφθείς πρώτα αυτές τις παραμέτρους και μετά να πάρεις σιγά-σιγά 3-5 καλούς φακούς περίπου στις μεγεθύνσεις που έχεις ήδη (στρογγυλά: 50x, 100x, 150x, 200x, 250x, οριακά 300x) με ή χωρίς Barlow (και αν είναι με barlow ας είναι και αυτός πολύ καλός).

Ελήφθησαν. Κατάσταση άψογη. Με τα Celestron όλα καλά. Με το Skywatcher χρειάζεται λίγη γλυπτική. Οι πορτοκαλί ζήλεψαν το δαγκωμένο μήλο και έκαναν την υποδοχή dovetail 1mm ποιό στενή από της SW, ή το ανάποδο. Ευτυχώς που η dovetail είναι πλαστική και όχι μεταλλική- δεν το πίστευα πως θα το έλεγα ποτέ αυτό! Ευχαριστώ.

The Twelve Major Constellations, Scenes from the Milky Way Galaxy: The Star Series, Mona Johnian, 2010, ΗΠΑ Η τέχνη δεν αποποιείται την διττή σημασιολογία των ουρανίων μορφωμάτων για τον άνθρωπο. Συμψηφισμός Αστρονομίας και Αστρολογίας όπως την εποχή των λαών της βίβλου. Ο ζωδιακός κύκλος εδώ αναφέρεται ως Μαζουρώθ (מַּזָּלֹות, Ιώβ 38:31-32) κατά μια Εβραϊκή ονομασία.

Πρόκειται για τα δύο επιμήκη δείγματα στα αριστερά της εικόνας (είναι ορατή και η διαγράμμιση). http://www.superscrews.net/allen-screws.htm

Nikon NAV-HW 102 μοιρών διπλής εστιακής Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

Αντιγράφω από το εγχειρίδιο Goto Approach - lets the user define the direction that the telescope will approach when slewing to an object. This allows the user the ability to minimize the affects of backlash For example, if your telescope is back heavy from using heavy optical or photographic accessories attached to the back, you would want to set your altitude approach to the negative direction. This would ensure that the telescope always approaches an object from the opposite direction as the load pulling on the scope. Similarly, if using the telescope while polar aligned, you would want to set the azimuth approach to the direction that allows the scope to compensate for different load level on the motors and gears when pointing in different parts of the sky. To change the goto approach direction, simply choose Goto Approach from the Scope Setup menu, select either Altitude or Azimuth approach, choose positive or negative and press Enter. Cordwrap - – Cord wrap safeguards against the telescope slewing more than 360º in azimuth and wrapping accessory or power cables around the base of the telescope. This is useful any time that cables are plugged into the base of the telescope. By default, the cord wrap feature is turned off when the telescope is aligned in altazimuth and turn on when aligned on a wedge. To Goto Approach σχετίζεται με την ακρίβεια του GOTO η οποία επηρεάζεται από την ισοστάθμιση και τις ρυθμίσεις αντιρρόπησης σπασμωδικών κινήσεων Το Cordwrap απαγορεύει την κίνηση πέραν των 360 μοιρών, άρα πρέπει κάθε τόσο να αλλάζει φορά. Το χρησιμοποιώ έτσι πάνω από έναν χρόνο και δουλεύει μια χαρά.

Για κατόχους Hyperion Zoom (StratosGr, αφιερωμένο εξαιρετικά) Προκειμένου να αποφύγετε τα δακτυλικά ακροβατικά (και διαστρέμματα) προσπαθώντας να ασφαλίσετε το εύσωμο σας προσοφθάλμιο στον εστιαστή: βιδούλες Allen σε κομψό νυκτερινό μαύρο ένδυμα και σιλουέτα Γιάαο Μίνγκ (είπαμε, το χρωματάκι φέρνει σε Coby Briant). Με τα χρήματα ενός Baader Clicklock αγοράζετε έναν τόνο (σχεδόν) από δαύτες, δείχνοντας απλώς τις αυθεντικές βιδούλες στο τοπικό σας χρωματοπωλείο. Τοποθετούνται και στους Barlows. Εννοείται πως περιστρέφονται με τα δάκτυλα χωρίς καμμία προσπάθεια, χάρη στην διαγράμμιση της στεφάνης της κεφαλής, είτε το πολυγωνικό σχήμα αυτής (τουλάχιστον στα 2 διαμετρήματα που προμηθεύτηκα εγώ).