Δημήτρη συμφωνώ κι εγώ με το πνεύμα όσων γράφει παραπάνω ο Μάνος: ο σκοτεινός ουρανός είναι αναντικατάστατος. Με αυτό πάντα ως δεδομένο, έχω ωστόσο μια μικρή ένσταση την οποία ας μου επιτραπεί να την εκφράσω χρησιμοποιώντας ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: Παρατηρώ αρκετά συχνά μέσα στο μήνα από το εξοχικό μου στο οποίο ο ουρανός είναι τυπικός mag 5 (κάποτε ήταν 5+, τα τελευταία χρόνια συχνά τείνει προς το 5- ...). Το πρώτο μου «σοβαρό» τηλεσκόπιο ήταν ένα 4.25" TAL ρώσικο νευτώνειο σε ισημερινή. Σε αυτό ο Μ13 φαινόταν σαν χνουδωτή μπάλα. Με ένα 6ιντσο κατοπτρικό άρχισα να ξεχωρίζω κάποια αστεράκια περιφερειακά του πυρήνα αλλά το σφαιρωτό δεν έσπαγε ακόμα και σε σχετικά μεγάλες μεγεθύνσεις καθώς έχανε σε φωτεινότητα - λογικό στις 6 ίντσες. Με ένα 8ιντσο SCT τα πράγματα βελτιώθηκαν αισθητά μια και κατάφερα να ξεχωρίσω αστέρια του πυρήνα αλλά το θέαμα ήταν ευχάριστο μόνο σε σχετικά μικρές μεγεθύνσεις καθώς ανεβαίνοντας παραπάνω η εικόνα ήταν ολοένα και περισσότερο "ξεπλυμένη". Όταν άλλαξα το 8άρι για ένα 11άρι SCT (σχεδόν διπλάσια φωτοσυλλεκτικότητα) η παρατήρηση όλων των DSΟ άλλαξε. Ο Μ13 ήταν απλά ένα καταπληκτικό θέαμα και συνέχισε να είναι καταπληκτικό ακόμα και σε μεγεθύνσεις της τάξης των 250Χ. Ανάλογο θέαμα απόλαυσα και με ένα 12άρι dob που είχα στην κατοχή μου για κάποιους μήνες. Όταν μιλάμε για οπτική παρατήρηση πιστεύω ότι οι ίντσες μετράνε είτε σε σκοτεινό ουρανό, είτε σε ουρανό με μέτρια φωτορύπανση. Το παιχνίδι ωστόσο χάνεται εντελώς σε περιπτώσεις έντονης φωτορύπανσης, όπως είναι οι τυπικές συνθήκες στο αστικό περιβάλλον. Αξίζει να αναφερθεί ότι πέραν από το μέγεθος του τηλεσκοπίου που χρησιμοποιείς, πολλές φορές μπορείς να βελτιώσεις σε μεγάλο βαθμό τις συνθήκες παρατήρησης και ποιότητας των αποτελεσμάτων που έχεις με πολύ απλά μέσα: για παράδειγμα η χρήση κάποιου παραβάν που να αποκλείει το χώρο παρατήρησης και να τον "απομονώνει" στο βαθμό του δυνατού από άμεσες και κοντινές πηγές φωτορύπανσης (μια κοντινή λάμπα, ο περιμετρικός φωτισμός του γείτονα, η φωταύγεια από τη μεριά της Αθήνας όπως στη δική μου περίπτωση…) κάνει κυριολεκτικά θαύματα! Κατά τη διάρκεια της παρατήρησης η χρήση "κουκούλας" – σαν αυτή των φωτογράφων του παλιού καιρού - που επιτρέπει στο μάτι να προσαρμοστεί έστω και για λίγα λεπτά σε απόλυτο σκοτάδι είναι σημαντική. Τέλος, η χρήση κάποιου eye patch – όσο γελοίο κι αν ακούγεται να τριγυρνάει κανείς στην ταράτσα σαν πειρατής - κρατά ξεκούραστα και τα δύο μάτια κατά την παρατήρηση και πολλαπλασιάζει το χρόνο που μπορούμε να ξενυχτήσουμε παρατηρώντας. Τέλος κάτι συμπληρωματικό στα παραλειπόμενα του thread: η λύση του …παππού που αναφέρθηκε παραπάνω φαίνεται να είναι πραγματικά καλή περίπτωση: κυκλοφορεί τουλάχιστον ένα καλό review για τηλεσκόπιο που βγήκε από τα χέρια του, αλλά θα πρέπει να λάβεις σοβαρά υπόψη σου το χρόνο κατασκευής και τις πιθανές καθυστερήσεις στο όλο project. Ελπίζω τα παραπάνω να βοηθούν! Καλή συνέχεια σε όλους. Φιλικά, Ηλίας.