Το φορτηγό σκάφος Progress προσδένεται στον σταθμό, ανεφοδιάζοντας το πλήρωμα. Το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Roscosmos Progress 94 έφτασε στο διαστημικό λιμάνι της μονάδας Poisk του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού  στις 9:40 π.μ. EDT την Τρίτη.  Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ, χειρίστηκε χειροκίνητα το διαστημόπλοιο κατά τη διάρκεια της πρόσδεσης χρησιμοποιώντας τον πίνακα ελέγχου TORU (Τηλεροβοτικό Σύστημα Συναντήσεων) μέσα στη Μονάδα Υπηρεσίας Zvezda του διαστημικού σταθμού, αφού μία από τις δύο αυτοματοποιημένες κεραίες ραντεβού KURS του διαστημικού σκάφους δεν κατάφερε να αναπτυχθεί μετά την εκτόξευση. Το διαστημόπλοιο παραδίδει περίπου τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών για το πλήρωμα της Αποστολής 74. Θα παραμείνει αγκυροβολημένο στο εργαστήριο σε τροχιά για περίπου έξι μήνες πριν αναχωρήσει για μια προγραμματισμένη καταστροφική επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης για να απορρίψει τα σκουπίδια που φόρτωσε το πλήρωμα. Εκτοξεύτηκε στις 7:59 π.μ. (4:59 μ.μ. ώρα Μπαϊκονούρ) στις 22 Μαρτίου με πύραυλο Soyuz από το κοσμοδρόμιο Baikonur στο Καζακστάν.  Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/24/progress-cargo-craft-docks-to-station-resupplying-crew-2/ Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94 φαίνεται να πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πριν από την πρόσδεσή του στις 9:40 π.μ. EDT στις 24 Μαρτίου 2026.

Η NASA θα δαπανήσει 20 δισ. δολάρια για βάση στη Σελήνη, ακυρώνοντας τα σχέδια για διαστημικό σταθμό σε τροχιά. «Δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι διακόπτουμε προσωρινά», τον σταθμό Lunar Gateway Η NASA ακυρώνει τα σχέδια για την ανάπτυξη ενός διαστημικού σταθμού σε σεληνιακή τροχιά και αντ’ αυτού θα χρησιμοποιήσει τα εξαρτήματά του για την κατασκευή μιας βάσης 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην επιφάνεια της Σελήνης τα επόμενα επτά χρόνια, δήλωσε την Τρίτη ο νέος επικεφαλής της, Τζάρεντ Ισαάκμαν.Ο Ισαάκμαν, ο οποίος ορκίστηκε στον οργανισμό τον Δεκέμβριο, έκανε την ανακοίνωση κατά την έναρξη μιας ημερήσιας εκδήλωσης στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον, στην οποία περιέγραψε μια σειρά από αλλαγές που κάνει στο κορυφαίο πρόγραμμα Artemis της σελήνης.«Δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι διακόπτουμε προσωρινά το Gateway στην τρέχουσα μορφή του και εστιάζουμε σε υποδομές που υποστηρίζουν βιώσιμες επιχειρήσεις στην επιφάνεια της Σελήνης», δήλωσε ο Ισαάκμαν στους συνέδρους της εκδήλωσης.Ο σταθμός ”Lunar Gateway”, ο οποίος έχει ήδη κατασκευαστεί σε μεγάλο βαθμό με τις εταιρείες Northrop Grumman και Vantor, πρώην Maxar, προοριζόταν να είναι ένας διαστημικός σταθμός σταθμευμένος σε σεληνιακή τροχιά. Η επαναχρησιμοποίηση του σκάφους για μια βάση στην επιφάνεια της σελήνης δεν είναι απλή.«Παρά τις πολύ πραγματικές προκλήσεις υλικού και χρονοδιαγράμματος, μπορούμε να επαναχρησιμοποιήσουμε τον εξοπλισμό και τις διεθνείς δεσμεύσεις των συνεργατών για να υποστηρίξουμε τους επιφανειακούς και άλλους στόχους του προγράμματος», δήλωσε ο Ισαάκμαν.Ο σταθμός ”Lunar Gateway” σχεδιάστηκε για να χρησιμεύει τόσο ως ερευνητική πλατφόρμα όσο και ως σταθμός μεταφοράς που θα χρησιμοποιούσαν οι αστροναύτες για να επιβιβαστούν στα σκάφη προσεδάφισης στη Σελήνη πριν κατέβουν στην επιφάνεια της Σελήνης. Προσσελήνωση της Κίνας το 2030 Οι αλλαγές που επέβαλε ο Ισάακμαν στο ναυαρχικό πρόγραμμα των ΗΠΑ για τη σελήνη τις τελευταίες εβδομάδες αναδιαμορφώνουν συμβόλαια αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων στο πλαίσιο της προσπάθειας Artemis.Αυτό κάνει τις εταιρείες να αγωνίζονται να ανταποκριθούν στην επιπλέον επείγουσα ανάγκη, καθώς η Κίνα σημειώνει πρόοδο προς τη δική της προσσελήνωση το 2030. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2089819/i-nasa-tha-dapanisei-20-dis-dolaria-gia-vasi-sti-selini-akyronontas-ta-schedia-gia-diastimiko-stathmo-se-trochia/       Το εργαλείο αναζήτησης νερού της NASA θα βοηθήσει στην ανίχνευση του Νότιου Πόλου της Σελήνης. Η NASA ενώνεται με διεθνείς εταίρους για την αναζήτηση πάγου στη Σελήνη, υποστηρίζοντας την μελλοντική ανθρώπινη εξερεύνηση. Ο οργανισμός παρέχει ένα όργανο ανίχνευσης νερού, το Σύστημα Φασματόμετρου Νετρονίων (NSS), στην αποστολή Σεληνιακής Πολικής Εξερεύνησης (LUPEX) με επικεφαλής την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και τον ISRO (Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας).  Το όργανο, το οποίο ανιχνεύει πάγο κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης, θα εγκατασταθεί στο σεληνιακό ρόβερ του LUPEX, το οποίο έχει προγραμματιστεί να φτάσει στη Σελήνη το νωρίτερο το 2028. Η υποστήριξη του LUPEX από τη NASA αποτελεί μέρος μιας συνεχιζόμενης προσπάθειας για τον εντοπισμό και τον χαρακτηρισμό του σεληνιακού νερού και άλλων υλικών που εξατμίζονται εύκολα κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Το νερό είναι ένα κρίσιμο υλικό για τα σχέδια της NASA να αναπτύξει μια διαρκή παρουσία στη Σελήνη. Αντί να βασίζονται αποκλειστικά σε πόρους που μεταφέρονται από τη Γη, οι αστροναύτες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το νερό της Σελήνης για αναπνεύσιμο αέρα, καύσιμο πυραύλων και άλλα. Το πρώτο βήμα είναι να βρεθούν αποθέσεις σημαντικών ποσοτήτων νερού κοντά στην επιφάνεια για να σηματοδοτηθούν πιθανές περιοχές προσγείωσης για μελλοντικούς αστροναύτες. Το νερό στη Σελήνη βρίσκεται κυρίως ως μόρια μέσα στον σεληνιακό ρεγολίθο, το σκονισμένο και βραχώδες υλικό που καλύπτει την επιφάνεια της Σελήνης, αλλά μπορεί να υπάρχουν αποθέσεις πάγου κάτω από την επιφάνεια του σεληνιακού Νότιου Πόλου. Μόλις κατανοήσουμε καλύτερα την ποσότητα και την ποιότητα των διαθέσιμων πόρων, μπορούμε να μάθουμε πώς να το αξιοποιήσουμε για εξερεύνηση.  «Υπάρχει επί του παρόντος ένα κενό στην κατανόησή μας για το πώς κατανέμεται ο σεληνιακός πάγος σε μικρές κλίμακες, από δεκάδες εκατοστά έως και δεκάδες χιλιόμετρα», δήλωσε ο Ρικ Έλφικ, επικεφαλής της NSS στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Σίλικον Βάλεϊ της Καλιφόρνια, όπου το όργανο αναπτύχθηκε σε συνεργασία με το Κέντρο Προηγμένης Τεχνολογίας της Lockheed Martin στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια. «Ο μόνος τρόπος για να κατανοήσουμε το «πού» και το «πόσο» υπάρχει ο σεληνιακός πάγος είναι εξερευνώντας την επιφάνεια σε αυτές τις κλίμακες».   Πώς τα νετρόνια σηματοδοτούν το νερό . Οι επιστήμονες μπορούν να αναζητήσουν νερό στη Σελήνη χωρίς να τρυπήσουν την επιφάνεια. Αντίθετα, αναζητούν συγκεντρώσεις υδρογόνου, το H₂O. Προηγούμενες αποστολές σε σεληνιακή τροχιά έχουν βρει σημάδια νερού στους πόλους της Σελήνης, αλλά απαιτούνται επίγειες αποστολές για τη δημιουργία λεπτομερών χαρτών τοποθεσίας και ποσότητας.  Όργανα όπως το NSS μπορούν να συμπεράνουν την παρουσία υδρογόνου ανιχνεύοντας αλληλεπιδράσεις με σωματίδια που ονομάζονται νετρόνια. Τα νετρόνια κροταλίζουν συνεχώς στο σεληνιακό έδαφος και έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος με τα άτομα υδρογόνου. Όταν αυτά τα δύο σωματίδια αλληλεπιδρούν, λιγότερα νετρόνια μέσης ενέργειας εκτοξεύονται από το έδαφος. Η απουσία νετρονίων μέσης ενέργειας υποδηλώνει ότι περισσότερα από τα σωματίδια αλληλεπιδρούν με υδρογόνο στο υπέδαφος, ένα έλλειμμα που μπορεί να μετρηθεί με τα κατάλληλα εργαλεία.  Το όργανο NSS χρησιμοποιεί έναν «μετρητή αναλογικού αερίου» για την ανίχνευση νετρονίων που αναπηδούν από το σεληνιακό έδαφος. Διαθέτει δύο σωλήνες που περιέχουν ένα σπάνιο αέριο που ονομάζεται ήλιο-3 και είναι πολύ ευαίσθητο στα νετρόνια. Όταν τα νετρόνια χτυπούν τα άτομα αερίου ηλίου-3, το αέριο παράγει ηλεκτρικούς παλμούς που μπορούν να μετρηθούν για να συμπεράνουν την παρουσία και την ποσότητα υδρογόνου έως και ένα μέτρο κάτω από τη γη.   Σειρά κυνηγών νερού  Η συνεχιζόμενη έρευνα για το νερό της Σελήνης θα καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι αστροναύτες θα έχουν πρόσβαση σε αυτό στο μέλλον. Για τον σκοπό αυτό, οι ερευνητές της NASA στο Ames έχουν αναπτύξει μια σειρά από όργανα NSS που προορίζονται για χρήση σε διάφορες αποστολές για την έρευνα τοποθεσιών στον Νότιο Πόλο της Σελήνης.  Το πρώτο όργανο NSS της σειράς που κατευθύνθηκε προς τη Σελήνη μεταφέρθηκε στο διαστημόπλοιο προσεδάφισης Peregrine της Astrobotic,  Astrobotic Peregrine Mission One , το οποίο εκτοξεύτηκε τον Ιανουάριο του 2024. Η αποστολή αυτή ολοκληρώθηκε χωρίς να προσγειωθεί στην επιφάνεια της Σελήνης, αλλά το NSS που επέβαινε ενεργοποιήθηκε και λειτούργησε για πολλές ημέρες κατά τη διάρκεια της 10ήμερης αποστολής. Αυτές οι επιχειρήσεις κατέγραψαν με επιτυχία δεδομένα σχετικά με το σωματιδιακό υπόβαθρο του βαθέος διαστήματος, τα οποία υποστήριξαν έντονα τις επιχειρήσεις του NSS σε μελλοντικές αποστολές.  Η αποστολή VIPER ( Volatiles Investigating Polar Exploration Rover ) της NASA , μέρος της εκστρατείας Artemis του οργανισμού, θα μεταφέρει ένα ακόμη NSS. Στο πλαίσιο της  συνεχιζόμενης προσπάθειας της NASA για Εμπορικές Υπηρεσίες Σεληνιακού Φορτίου , ένα τέταρτο όργανο NSS θα επιβιβαστεί στο «μικρο-ρόβερ» MoonRanger που αναπτύχθηκε από το Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon στο Πίτσμπουργκ.  «Οι τρεις επερχόμενες αποστολές του ρόβερ NSS θα μας πουν ποια είδη θέσεων στη Σελήνη είναι πιο πιθανό να φιλοξενούν πάγο», είπε ο Έλφικ. «Αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης μπορούν στη συνέχεια να σχεδιαστούν σε παρόμοιες τοποθεσίες όπου μπορεί να βρεθεί πάγος». Το Σύστημα Φασματόμετρου Νετρονίων αναπτύχθηκε από κοινού από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA και το Κέντρο Προηγμένης Τεχνολογίας Lockheed Martin στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια.   Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την επιστήμη του νερού στη Σελήνη, επισκεφθείτε:  https://science.nasa.gov/moon/moon-water-and-ices Ο γεωλόγος και αστροναύτης του Apollo 17, Harrison Schmitt, δίπλα σε ένα μεγάλο διαστημόπλοιο τύπου bold στο σημείο προσεδάφισης Taurus-Littrow στη Σελήνη. Το όργανο του Φασματόμετρου Νετρονίων της NASA θα αναζητήσει σημάδια πάγου νερού στην επιφάνεια της Σελήνης σε ένα σεληνιακό ρόβερ που ανήκει στην αποστολή Lunar Polar Exploration (LUPEX) με επικεφαλής την JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και τον ISRO (Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας).

Η NASA προτείνει τεχνολογία για την αναζήτηση εξωπλανητών σαν τη Γη. Καθώς η NASA επιδιώκει να κατανοήσει τα μυστήρια του σύμπαντος, ο οργανισμός προωθεί τεχνολογίες για τον εντοπισμό και την εξερεύνηση πλανητών που μοιάζουν με τη Γη πολύ πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Ένα βασικό στοιχείο αυτής της έρευνας περιλαμβάνει την παρατήρηση του ανακλώμενου φωτός από εξωπλανήτες, το οποίο μπορεί να αποκαλύψει ενδείξεις χαρακτηριστικών που μοιάζουν με τη Γη, όπως το νερό και το οξυγόνο. Ωστόσο, η ανίχνευση αυτού του αμυδρού ανακλώμενου φωτός με την τρέχουσα τεχνολογία τηλεσκοπίων παραμένει μια σημαντική πρόκληση λόγω της συντριπτικής φωτεινότητας των κοντινών αστεριών και άλλων ουράνιων αντικειμένων.Η ιδέα του Υβριδικού Παρατηρητηρίου για Γήινους Εξωπλανήτες (HOEE) της NASA παρουσιάζει μια πιθανή λύση συνδυάζοντας ένα τροχιακό αστρικό σκίαστρο με ένα μεγάλο επίγειο τηλεσκόπιο για την καταστολή του φωτός των αστεριών και την άμεση απεικόνιση εξωπλανητών.Έχουμε πρωτοπορήσει σε μια μετασχηματιστική προσέγγιση στην αναζήτηση ζωής πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, αναπτύσσοντας ένα διαστημικό αστρικό σκίαστρο για να ρίχνει μια σχεδόν τέλεια σκιά πάνω από τα μεγαλύτερα τηλεσκόπια της Γης, καταστέλλοντας την αστρική λάμψη πριν καν εισέλθει στην ατμόσφαιρα.Πρόσφατη έρευνα, που δημοσιεύθηκε νωρίτερα φέτος και παρουσιάστηκε στο εξώφυλλο του τεύχους Μαρτίου του Nature Astronomy της Δευτέρας , υποδηλώνει ότι η ιδέα του HOEE θα μπορούσε να παράγει πολύ πιο ευκρινείς εικόνες, επιτρέποντάς μας να δούμε ολόκληρα εξωπλανητικά συστήματα και να διαχωρίσουμε με σαφήνεια τις εικόνες των πλανητών μεταξύ τους, καθώς και από την παρεμβολή των νεφών σκόνης, του αστέρα που τους φιλοξενεί και από την ίδια την αστροσκιά. Η εξαιρετική του ευαισθησία θα μπορούσε να επιτρέψει την ανίχνευση μικρών πλανητών, ακόμη και μεγάλων νάνων πλανητών. Πιο συγκεκριμένα, θα μπορούσε να επιτρέψει την υψηλής πιστότητας, ευρυζωνική φασματοσκοπία, μια επιστημονική τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη της αλληλεπίδρασης μεταξύ ύλης και φωτός, βελτιώνοντας την πορεία για την αναγνώριση των χημικών υπογραφών της ζωής.Για δεκαετίες, η αστερόσκονη ήταν μια καινοτόμος ιδέα. Τώρα, το πρόγραμμα Innovative Advanced Concepts (NIAC) της NASA μετατρέπει αυτήν την ιδέα σε μια υλοποιήσιμη πραγματικότητα. Μέσω μιας σειράς στοχευμένων μελετών, οι ερευνητές της NASA διερευνούν κατά πόσον θα μπορούσε να είναι πρακτικό να δημιουργήσουν και να αναπτύξουν έναν μηχανικό οδικό χάρτη.   Το Υβριδικό Παρατηρητήριο για Γήινους Εξωπλανήτες (HOEE) της NASA έχει βραβευτεί τρεις φορές από το NIAC, έχοντας λάβει βραβεία Φάσης Ι το 2022 και το 2025. Η ιδέα του HOEE υποστηρίζεται από ερευνητές της NASA Goddard, του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια και του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.   Η ομάδα που ηγείται της ιδέας του Υβριδικού Παρατηρητηρίου της NASA για εξωπλανήτες τύπου Γης, απεικονίζεται στο εξώφυλλο του Nature Astronomy με την έρευνά τους «Η παρατήρηση εξωπλανητών τύπου Γης με επίγεια τηλεσκόπια και κοινόχρηστο αστρικό σκίαστρο σε τροχιά». Από αριστερά, οι ερευνητές του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, Δρ. John Mather και Δρ. Eliad Peretz, ακολουθούμενοι από τους ερευνητές του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA, Δρ. Ahmed Soliman και Δρ. Stuart Shaklan.