.Διαστημική Φυσική, Καρδιολογική Έρευνα. Έναρξη την περασμένη εβδομάδα του Ιανουαρίου Η διαστημική φυσική και η καρδιολογική έρευνα ξεκίνησαν την εβδομάδα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για το τριμελές πλήρωμα της Αποστολής 74. Οι κάτοικοι της τροχιάς εξερεύνησαν την αποθήκευση κρυογονικών υγρών στο διάστημα και τον τρόπο με τον οποίο το καρδιαγγειακό τους σύστημα προσαρμόζεται στην έλλειψη βαρύτητας.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, οργάνωσε τη Δευτέρα την έρευνα για τη δεξαμενή μηδενικής εξάτμισης (Zero Boil-Off Tank) μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Έγχυσε αέριο στο πειραματικό υλικό για να δοκιμάσει τρόπους ελέγχου της πίεσης της δεξαμενής του διαστημικού σκάφους λόγω της εξάτμισης των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων ως αποτέλεσμα της θερμότητας του περιβάλλοντος. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε ελαφριές, πιο αποτελεσματικές εγκαταστάσεις κρυογονικής αποθήκευσης που θα ωφελήσουν τόσο τη Γη όσο και τη διαστημική βιομηχανία.Αργότερα, ο Γουίλιαμς ενώθηκε με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για σαρώσεις φλεβών χρησιμοποιώντας τη συσκευή Ultrasound 2. Το τρίο σάρωσε με τη σειρά ο ένας τις φλέβες του λαιμού, των ώμων και των ποδιών του άλλου, αναζητώντας πιθανούς θρόμβους αίματος που προκαλούνται από το διάστημα, με τη βοήθεια σε πραγματικό χρόνο από γιατρούς στο έδαφος. Η μακροχρόνια ζωή στο διάστημα προκαλεί μετατοπίσεις υγρών στο σώμα ενός αστροναύτη, αυξάνοντας τον κίνδυνο θρόμβων αίματος - που ονομάζονται επίσης θρομβοεμβολισμός - τον οποίο οι χειρουργοί πτήσης παρακολουθούν συνεχώς και επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν.Νωρίτερα στη βάρδιά τους, οι Kud-Sverchkov και Mikaev συνεργάστηκαν και εξερεύνησαν την αγγειακή υγεία σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Το δίδυμο φορούσε εκ περιτροπής μια σειρά από ηλεκτρόδια και περιχειρίδες που μετρούσαν την αρτηριακή πίεση στο χέρι, τον καρπό και τον αντίχειρα για να κατανοήσουν την καρδιαγγειακή προσαρμογή στο διάστημα. Οι γιατροί ερευνούν πώς συμπεριφέρονται τα ενδοθηλιακά κύτταρα - τα κύτταρα που καλύπτουν τα αιμοφόρα αγγεία - σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, καθώς είναι υπεύθυνα για τη ροή του αίματος, τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, την πρόληψη των θρόμβων και τη φλεγμονή.Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκεται σε τροχιά στο υψηλότερο σημείο που έχει ποτέ, αφότου ένα SpaceX Dragon, που ήταν προσδεδεμένο στο λιμάνι, πυροδότησε δύο κινητήρες Draco, οι οποίοι βρίσκονται στον κορμό του διαστημοπλοίου και χρησιμοποιούν ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, για μια τακτική προγραμματισμένη τροχιακή επανεκκίνηση την Παρασκευή 23 Ιανουαρίου. Ο διαστημικός σταθμός βρίσκεται τώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη σε υψόμετρο 269 επί 255 μίλια (νόμιμα μίλια). Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/26/space-physics-cardiac-research-kickoff-last-week-in-january/ Αυτή η φωτογραφία μεγάλης διάρκειας του ορίζοντα της Γης τραβήχτηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς αυτός βρισκόταν σε τροχιά 420 χιλιομέτρων πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό, νότια της Τζακάρτα στην Ινδονησία. Μια κιτρινοπράσινη αέρινη λάμψη στεφανώνει τον ορίζοντα κάτω από έναν έναστρο ουρανό και έναν αμυδρό Γαλαξία.       Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Πεταλούδες, μια Μπάλα Πλάσματος και το Βόρειο Σέλας Ναι, όλα συνδέονται. Πιθανότατα θαυμάσατε αρκετά την ομορφιά του Βόρειου Σέλαος αυτή την εβδομάδα Αλλά αποφασίσαμε να "ανανεώσουμε" λίγο τη βάση δεδομένων. Το γενικό περίγραμμα έχει ως εξής: 1️⃣ Ηλιακές Κηλίδες 2️⃣ Ηλιακή Έκλαμψη 3️⃣ Πλάσμα πετάει προς τη Γη 4️⃣ Το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας σώζει Παγιδεύει σωματίδια και αυτά εγκαθίστανται στις ζώνες ακτινοβολίας. Το υψόμετρο του εσώτατου στρώματος είναι ~4000 χλμ., με εξαίρεση τη Μαγνητική Ανωμαλία του Νότιου Ατλαντικού και τους πόλους, όπου οι γραμμές του μαγνητικού πεδίου κατευθύνονται κάθετα στην επιφάνεια. 5️⃣ Το μαγνητικό πεδίο διαταράσσεται (κάτι που είναι λογικό) 6️⃣ Τα άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα είναι ιονισμένα 7️⃣ Θαυμάζουμε την ομορφιά του Βόρειου Σέλαος (και όχι μόνο, δεδομένης της ισχύος της έκλαμψης). Αυτά είναι άτομα οξυγόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα που προσπαθούν να απαλλαγούν από την περίσσεια ενέργειας. Όσο πιο κοντά στους πόλους, τόσο πιο φωτεινό. Το πώς το χρώμα του σέλαος εξαρτάται από το υψόμετρο περιγράφηκε ΕΔΩ. Λοιπόν, τι σχέση έχουν οι πεταλούδες με αυτό;Αυτό είναι κυριολεκτικά η βάση. Οι ηλιακές κηλίδες εμφανίζονται στην περιοχή ~25-30° βόρεια ή νότια του ισημερινού του αστεριού και σταδιακά μετακινούνται προς την κατεύθυνσή του, εξαφανιζόμενες σε γεωγραφικά πλάτη 5-10°. Μια έκλαμψη είναι το αποτέλεσμα της ανάπτυξης ηλιακών κηλίδων. Το διάγραμμα "πεταλούδα Maunder" δείχνει την εξάρτηση αυτής της διαδικασίας από τον χρόνο. Ο ερευνητής παρατήρησε επίσης για πρώτη φορά ότι το "άνοιγμα των φτερών" αλλάζει σε κύκλους περίπου 11 ετών. Βίντεο/Φωτογραφία: Sergey Kud-Sverchkov, GOES, Ivan Wagner. https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239627%2F2dad1ffcf565103799%2Fpl_post_-167742670_23874 https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239628%2Fcb5fa9d92166320108%2Fpl_post_-167742670_23874 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23874

Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA ανακαλύπτει πρωτοάστρο που εκπέμπει κρυστάλλους. Η κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) στο διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA κατέγραψε τον ενεργά σχηματιζόμενο πρωτοαστέρα EC 53 (κυκλωμένος στα αριστερά) στο Νεφέλωμα του Φιδιού σε αυτήν την εικόνα που δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2026.Οι αστρονόμοι αναζητούν εδώ και καιρό στοιχεία που να εξηγούν γιατί  οι κομήτες  στα περίχωρα του δικού μας  ηλιακού συστήματος  περιέχουν κρυσταλλικά πυριτικά άλατα, καθώς οι κρύσταλλοι απαιτούν έντονη θερμότητα για να σχηματιστούν και αυτές οι «βρώμικες χιονόμπαλες» περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στην υπερψυχρή Ζώνη Κάιπερ και στο Νέφος του Όορτ. Τώρα, κοιτάζοντας έξω από το ηλιακό μας σύστημα, ο Webb επέστρεψε τα πρώτα οριστικά στοιχεία που συνδέουν το πώς είναι δυνατές αυτές οι συνθήκες.Το τηλεσκόπιο έδειξε ξεκάθαρα για πρώτη φορά ότι το θερμό, εσωτερικό μέρος του δίσκου αερίου και σκόνης που περιβάλλει ένα πολύ νεαρό, ενεργά σχηματιζόμενο αστέρι είναι το σημείο όπου σφυρηλατούνται τα κρυσταλλικά πυριτικά άλατα. Ο Webb αποκάλυψε επίσης μια ισχυρή εκροή που είναι ικανή να μεταφέρει τους κρυστάλλους στις εξωτερικές άκρες αυτού του δίσκου. Σε σύγκριση με το δικό μας πλήρως σχηματισμένο, ως επί το πλείστον καθαρισμένο από σκόνη ηλιακό σύστημα, οι κρύσταλλοι θα σχηματίζονταν περίπου μεταξύ του Ήλιου και της Γης. https://www.nasa.gov/image-article/nasas-james-webb-space-telescope-finds-crystal-spewing-protostar/

Η Τεχνητή Νοημοσύνη Ξεκλειδώνει Εκατοντάδες Κοσμικές Ανωμαλίες στο Αρχείο Hubble. Μια ομάδα αστρονόμων χρησιμοποίησε μια πρωτοποριακή τεχνική με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης για να αποκαλύψει σπάνια αστρονομικά φαινόμενα μέσα σε αρχειοθετημένα δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA . Η ομάδα ανέλυσε σχεδόν 100 εκατομμύρια αποκόμματα εικόνας από το Αρχείο Hubble Legacy, το καθένα με μέγεθος μόλις μερικών δεκάδων pixel (7 έως 8 δευτερόλεπτα τόξου) σε κάθε πλευρά. Εντόπισαν περισσότερα από 1.300 αντικείμενα με περίεργη εμφάνιση σε μόλις δυόμισι ημέρες — περισσότερα από 800 εκ των οποίων δεν είχαν ποτέ καταγραφεί στην επιστημονική βιβλιογραφία.Οι περισσότερες από τις ανωμαλίες ήταν γαλαξίες που υφίσταντο συγχωνεύσεις ή αλληλεπιδράσεις, οι οποίες εμφανίζουν ασυνήθιστες μορφολογίες ή ουρλιαχτά, επιμήκη ρεύματα αστεριών και αερίου. Άλλες ήταν βαρυτικοί φακοί, όπου η βαρύτητα ενός γαλαξία στο προσκήνιο παραμορφώνει τον χωροχρόνο και κάμπτει το φως από έναν γαλαξία στο φόντο σε τόξα ή δακτυλίους. Πρόσθετες ανακαλύψεις περιελάμβαναν γαλαξίες με τεράστιες συστάδες σχηματισμού άστρων, γαλαξίες που μοιάζουν με μέδουσες με αέρια «πλοκάμια» και δίσκους σχηματισμού πλανητών με άκρες στον δικό μας γαλαξία που μοιάζουν με χάμπουργκερ. Είναι αξιοσημείωτο ότι αρκετές δεκάδες αντικείμενα αψήφησαν εντελώς τα υπάρχοντα σχήματα ταξινόμησης.Ο εντοπισμός μιας τόσο ποικίλης σειράς σπάνιων αντικειμένων μέσα στο τεράστιο και αυξανόμενο αποθετήριο δεδομένων του Hubble και άλλων τηλεσκοπίων αποτελεί μια τρομερή πρόκληση. Ποτέ στην ιστορία της αστρονομίας δεν ήταν διαθέσιμος για ανάλυση ένας τέτοιος όγκος παρατηρησιακών δεδομένων.Για να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση, οι ερευνητές David O'Ryan και Pablo Gómez της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) ανέπτυξαν ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης ικανό να επιθεωρεί εκατομμύρια αστρονομικές εικόνες σε ένα κλάσμα του χρόνου που απαιτείται από τους ανθρώπινους ειδικούς. Το νευρωνικό τους δίκτυο, που ονομάζεται AnomalyMatch, εκπαιδεύτηκε να ανιχνεύει σπάνια και ασυνήθιστα αντικείμενα αναγνωρίζοντας μοτίβα στα δεδομένα — μιμούμενοι τον τρόπο με τον οποίο ο ανθρώπινος εγκέφαλος επεξεργάζεται οπτικές πληροφορίες.«Οι αρχειακές παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble καλύπτουν πλέον 35 χρόνια, προσφέροντας ένα πλούσιο σύνολο δεδομένων στο οποίο μπορεί να κρύβονται αστροφυσικές ανωμαλίες», δήλωσε ο David O'Ryan, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Astronomy & Astrophysics .Παραδοσιακά, οι ανώμαλες εικόνες ανακαλύπτονται μέσω χειροκίνητης επιθεώρησης ή τυχαίας παρατήρησης. Ενώ οι έμπειροι αστρονόμοι διαπρέπουν στον εντοπισμό ασυνήθιστων χαρακτηριστικών, ο τεράστιος όγκος των δεδομένων του Hubble καθιστά την ολοκληρωμένη χειροκίνητη ανασκόπηση μη πρακτική. Οι πρωτοβουλίες της επιστήμης των πολιτών έχουν βοηθήσει στην επέκταση του πεδίου της ανάλυσης δεδομένων, αλλά ακόμη και αυτές οι προσπάθειες αποτυγχάνουν όταν αντιμετωπίζουν αρχεία τόσο εκτενή όσο του Hubble ή εκείνα από τηλεσκόπια ευρέος πεδίου όπως το Euclid, μια αποστολή της ESA με συνεισφορές της NASA.Το έργο των O'Ryan και Gómez αντιπροσωπεύει μια σημαντική πρόοδο. Εφαρμόζοντας το AnomalyMatch στο Αρχείο Hubble Legacy, διεξήγαγαν την πρώτη συστηματική αναζήτηση αστροφυσικών ανωμαλιών σε ολόκληρο το σύνολο δεδομένων. Αφού ο αλγόριθμος επισήμανε πιθανούς υποψηφίους, οι ερευνητές εξέτασαν χειροκίνητα τις πηγές με την υψηλότερη βαθμολογία και επιβεβαίωσαν περισσότερες από 1.300 ως πραγματικές ανωμαλίες.«Αυτή είναι μια ισχυρή επίδειξη του πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να ενισχύσει την επιστημονική απόδοση των αρχειακών συνόλων δεδομένων», δήλωσε ο Γκόμεζ. «Η ανακάλυψη τόσων πολλών προηγουμένως μη καταγεγραμμένων ανωμαλιών στα δεδομένα του Hubble υπογραμμίζει τις δυνατότητες του εργαλείου για μελλοντικές έρευνες».Το Hubble είναι μόνο ένα από τα πολλά αστρονομικά αρχεία που είναι έτοιμα να επωφεληθούν από την ανάλυση που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη. Εγκαταστάσεις όπως το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , καθώς και το Euclid της ESA και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών και το Αστεροσκοπείο Vera C. Rubin του Υπουργείου Ενέργειας , θα δημιουργήσουν πρωτοφανείς όγκους δεδομένων. Εργαλεία όπως το AnomalyMatch θα είναι απαραίτητα για την πλοήγηση σε αυτόν τον κατακλυσμό δεδομένων, επιτρέποντας στους αστρονόμους να αποκαλύψουν νέα και απροσδόκητα φαινόμενα - και ίσως ακόμη και αντικείμενα που δεν έχουν ξαναδεί στο σύμπαν.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble λειτουργεί για πάνω από τρεις δεκαετίες και συνεχίζει να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις που διαμορφώνουν τη θεμελιώδη κατανόησή μας για το σύμπαν. Το Hubble είναι ένα έργο διεθνούς συνεργασίας μεταξύ της NASA και της ESA. Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ διαχειρίζεται το τηλεσκόπιο και τις λειτουργίες της αποστολής. Η Lockheed Martin Space, με έδρα το Ντένβερ, υποστηρίζει επίσης τις λειτουργίες της αποστολής στο Goddard. Το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, το οποίο λειτουργεί από τον Σύνδεσμο Πανεπιστημίων για την Έρευνα στην Αστρονομία, διεξάγει επιστημονικές δραστηριότητες Hubble για τη NASA. https://science.nasa.gov/missions/hubble/ai-unlocks-hundreds-of-cosmic-anomalies-in-hubble-archive/ Έξι προηγουμένως ανεξερεύνητα, παράξενα και συναρπαστικά αστροφυσικά αντικείμενα εμφανίζονται σε αυτή τη νέα εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA. Περιλαμβάνουν τρεις φακούς με τόξα παραμορφωμένα από τη βαρύτητα, έναν γαλαξία συγχώνευσης, έναν γαλαξία με δακτύλιο και έναν γαλαξία που δεν μπορούσε να ταξινομηθεί.