Η τιμή της βαρυτικής σταθεράς παραμένει ακόμα «μετέωρη» Η 10ετής προσπάθεια ενός φυσικού για τον ακριβή προσδιορισμό της σταθεράς της παγκόσμιας έλξης G Σύμφωνα με τον νόμο της παγκόσμιας έλξης του Ισαάκ Νεύτωνα, η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο μαζών ισούται με τη βαρυτική σταθερά, G, πολλαπλασιασμένη με το γινόμενο των δύο μαζών διά του τετραγώνου της μεταξύ τους απόστασης.Στις 16 Απριλίου, ο φυσικός Stephan Schlamminger και οι συνεργάτες του από το Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τεχνολογίας (NIST) στο Μέριλαντ δημοσίευσαν μια νέα μέτρηση του G [Redetermination of the gravitational constant with the BIPM torsion balance at NIST], προσθέτοντας άλλο ένα λιθαράκι στην προσπάθεια προσδιορισμού της ακριβούς της τιμής.Τα αποτελέσματα παραμένουν ασυνεπή, υπογραμμίζοντας ότι η βαρυτική δύναμη είναι μια «δύσκολη» δύναμη. Οι μετρήσεις της σταθεράς G δείχνουν να αποκλίνουν μεταξύ τους, υπογραμμίζοντας πώς τα μικρά φαινόμενα υποβάθρου συνεχίζουν να επιβαρύνουν τις προσπάθειες μιας πολύ ακριβούς μέτρησης.Ο Henry Cavendish, ήταν ο πρώτος επιστήμονας που προσπάθησε το 1798 να «ζυγίσει τη Γη» στο εργαστήριο. Αρκετά χρόνια μετά το πείραμα του Cavendish άλλοι επιστήμονες χρησιμοποιώντας τις ακριβέστατες μετρήσεις του Cavendish, υπολόγισαν την τιμή G=6,74×10–11m3/kg/s 2.Πολλές μεταγενέστερες μετρήσεις της σταθεράς της βαρύτητας έχουν πραγματοποιηθεί, συχνά χρησιμοποιώντας παραλλαγές της πειραματικής διάταξης του Cavendish. Τα τελευταία 40 χρόνια, περίπου δώδεκα πειράματα υψηλής ακρίβειας έχουν αναφέρει τιμές του G που δεν συμφωνούν μεταξύ τους. «Όταν κοιτάζετε τα δεδομένα, υπάρχει μεγάλη διασπορά στις εκτιμήσεις», λέει ο Stephan Schlamminger. Οι τιμές διαφέρουν κατά αρκετές εκατοντάδες μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), απόκλιση που είναι σχετικά μεγάλη σε σύγκριση με άλλες θεμελιώδεις σταθερές, όπως η σταθερά της ηλεκτροστατικής δύναμης (Coulomb), της οποίας οι αβεβαιότητες βρίσκονται σε επίπεδο μερών ανά δισεκατομμύριο.Ένας λόγος για αυτές τις διαφορές μεταξύ των πειραματικών τιμών του G, σύμφωνα με τον Schlamminger, είναι το γεγονός ότι η βαρύτητα είναι μια πολύ ασθενής δύναμη, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απομόνωσή της από εξωτερικές δυνάμεις και περιβαλλοντικές επιδράσεις. Ο Schlamminger μιλάει εκ πείρας: Αυτός και οι συνάδελφοί του έχουν περάσει την τελευταία δεκαετία προσπαθώντας να ελέγξουν και να μειώσουν τα σφάλματα των μετρήσεων. Η διάταξη της ομάδας NIST αναπαράγει ένα άλλο πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (BIPM) στη Γαλλία. Το αποτέλεσμα από αυτό το προηγούμενο πείραμα, το οποίο αναφέρθηκε το 2014, έδωσε μία από τις μεγαλύτερες πρόσφατες τιμές του G, 200 ppm πάνω από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Η επανάληψη αυτού του πειράματος ήταν επομένως ένα φυσικό σημείο εκκίνησης για την αναζήτηση της πηγής της ασυμφωνίας, σημειώνει ο Schlamminger.Η διάταξη NIST-BIPM έχει αρκετά ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι χρησιμοποιεί τέσσερις δοκιμαστικές μάζες αντί για τις δύο του αρχικού πειράματος του Cavendish. Ο Schlamminger εξηγεί ότι οι δύο επιπλέον μάζες μειώνουν την ευαισθησία σε βαρυτικές διαταραχές του υποβάθρου, όπως αυτές που προκαλούνται από ένα άτομο που περπατά μέσα στο εργαστήριο. Αλλά η διάταξη των τεσσάρων μαζών έχει και ένα μειονέκτημα: Η θέση των μαζών πρέπει να μετρηθεί με εξαιρετική ακρίβεια.Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι η χρήση δύο ανεξάρτητων μετρήσεων δύναμης. Η μία είναι η παραδοσιακή μέθοδος ανίχνευσης της περιστροφής του ζυγού και εξαγωγής της ροπής επαναφοράς από την ίνα στήριξης. Η άλλη προσδιορίζει τη βαρυτική δύναμη μετρώντας μια ηλεκτροστατική δύναμη που την εξισορροπεί ακριβώς.Οι ερευνητές του NIST πραγματοποίησαν παρατηρήσεις για αρκετά χρόνια, κατά την διάρκεια των οποίων απέκρυψαν («τύφλωσαν») τα δεδομένα τους για να αποφύγουν τη μεροληψία προς οποιαδήποτε συγκεκριμένη τιμή. Αφού τα δεδομένα αποκαλύφθηκαν, η εκτίμηση της ομάδας για το G ήταν 6,67387× 10−11 m3/kg/s2 , με αβεβαιότητα 57 ppm. Το αποτέλεσμα συμφωνεί με τον παγκόσμιο μέσο όρο εντός μιάς τυπικής απόκλισης, αλλά είναι 250 ppm χαμηλότερο από την τιμή του πειράματος BIPM.Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι επιδράσεις του υποβάθρου εξακολουθούν να παίζουν ρόλο. Ο Schlamminger και οι συνάδελφοί του διερεύνησαν διάφορες πιθανές αιτίες, συμπεριλαμβανομένων των θερμοκρασιακών ανισορροπιών και των διακυμάνσεων της πυκνότητας στις μάζες, αλλά καμία δεν φάνηκε να είναι αρκετά σημαντική από μόνη της. «Δεν καταφέραμε να εντοπίσουμε μια μοναδική ‘αδιάσειστη απόδειξη’, οπότε πιθανότατα πρόκειται για ένα πλήθος αιτιών», αναφέρει.Ενώ Schlamminger σχεδιάζει να κάνει ένα διάλειμμα από τις μετρήσεις του G, παραμένει ενθουσιώδης για μελλοντικά πειράματα χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεθόδους, δηλώνοντας: «Λατρεύω να κάνω μετρήσεις. Η επιστήμη των μετρήσεων είναι το πάθος μου. Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το κατανοήσουν πολλοί άνθρωποι, αλλά έτσι είναι. Μπορεί να γίνει πολύ συναρπαστικό και να σου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση». διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Gravitational Constant’s Value Still Up in the Air – https://physics.aps.org/articles/v19/64 2. One scientist’s 10-year quest to calculate the strength of gravity – https://physics.aps.org/articles/v19/64 Σε μορφή εξίσωσης, ο νόμος του Νεύτωνα εκφράζεται ως Σύγκριση πρόσφατων μετρήσεων της βαρυτικής σταθεράς. Το αποτέλεσμα της μέτρησης του BIPM το 2014 επισημαίνεται με πράσινο χρώμα και το νέο αποτέλεσμα της μέτρησης NIST με κόκκινο. Η μπλε γραμμή δείχνει τον συνολικό μέσο όρο, όπως αναφέρθηκε το 2022

Για το TESS της NASA, οι αστρικές εκλείψεις ρίχνουν φως σε πιθανούς νέους κόσμους. Μια μελέτη των δεδομένων του δορυφόρου TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA σχετικά με αστρικά ζεύγη που υποβάλλονται σε αμοιβαίες εκλείψεις αποκάλυψε περισσότερες από δύο δωδεκάδες υποψήφιους εξωπλανήτες ή κόσμους πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει στην αποστολή να εντοπίσει πλανήτες που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει. Μέχρι σήμερα, το TESS έχει ανακαλύψει 885 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες και έχει εντοπίσει περισσότερους από 7.900 υποψήφιους, σχεδόν όλοι επειδή οι πλανήτες περνούν μπροστά από τα άστρα τους από τη δική μας οπτική γωνία. Αυτά τα γεγονότα, που ονομάζονται διελεύσεις, προκαλούν μια μικρή, τακτική μείωση στη φωτεινότητα του αστέρα που φιλοξενεί τον πλανήτη. Το TESS παρατηρεί επίσης δεκάδες χιλιάδες εκλειπτικούς δυαδικούς αστέρες - δύο αστέρες σε τροχιά που εναλλάξ εκλείπουν ο ένας τον άλλον από το σημείο θέασής μας. Οι αστρονόμοι μπορούν να ανιχνεύσουν τη βαρυτική έλξη των εξωπλανητών σε αυτά τα συστήματα μετρώντας προσεκτικά τον ακριβή χρόνο πολλών εκλείψεων. Πριν από τη νέα μελέτη, οι ανακαλύψεις της αποσυρθείσας αποστολής Kepler της NASA και άλλων εγκαταστάσεων είχαν καταγράψει 16 διελαύνοντες κόσμους γύρω από δυαδικούς αστέρες , ενώ το TESS είχε βρει δύο επιπλέον.«Η αναγνώριση διελεύσεων σε δυαδικά συστήματα είναι σαφώς δύσκολη, αλλά θα θέλαμε να μάθουμε περισσότερα για το εύρος των πλανητών που μπορούν να σχηματιστούν γύρω από δύο αστέρια που συνδέονται με τη βαρύτητα», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης Margo Thornton, υποψήφια διδάκτορας στο UNSW ( Πανεπιστήμιο της Νέας Νότιας Ουαλίας ) στο Σίδνεϊ. «Έτσι, αναπτύξαμε μια έρευνα για την αναζήτηση πλανητών χρησιμοποιώντας αστρικές εκλείψεις που δεν περιορίζεται στον προσανατολισμό της τροχιάς του πλανήτη».Μια εργασία που περιγράφει τα ευρήματα δημοσιεύθηκε στις 4 Μαΐου στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.Για τους πλανήτες που βρίσκονται σε δυαδικά συστήματα, ο προσανατολισμός της τροχιάς του πλανήτη μπορεί να μας πει για το πώς σχηματίστηκε αυτό το σύστημα. Ορισμένα μοντέλα σχηματισμού πλανητών σε δυαδικά συστήματα υποδηλώνουν ότι οι πλανήτες σχηματίζονται κυρίως κοντά στο επίπεδο που σχηματίζεται από τα δύο άστρα σε τροχιά, αυξάνοντας την πιθανότητα τα δυαδικά συστήματα να φιλοξενούν διελαύνοντες κόσμους. Αλλά άλλα μοντέλα υποδεικνύουν μια πολύ πιο άτακτη διαδικασία σχηματισμού, με το αστρικό ζεύγος να ανακινεί τους νεαρούς πλανήτες του σε ευρύτερες και πιο κεκλιμένες διαδρομές, με πολύ λιγότερες πιθανότητες να υποβληθούν σε διελεύσεις.Ο χρόνος των αστρικών εκλείψεων μπορεί σταδιακά να αλλάξει μέσω παλιρροιακών και περιστροφικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των αστεριών, των επιδράσεων της γενικής σχετικότητας και της παρουσίας άλλων αόρατων μαζών, όπως οι πλανήτες, στο σύστημα. Όλες αυτές οι δυνάμεις προκαλούν την περιστροφή ή μετάπτωση ολόκληρου του τροχιακού επιπέδου του δυαδικού συστήματος, και αυτό με τη σειρά του μεταβάλλει τον χρόνο των εκλείψεων.«Το κλειδί για τον υπολογισμό όλων αυτών των διαφορετικών επιρροών είναι το μακρύ, πλούσιο σύνολο παρατηρήσεων που είναι διαθέσιμες από το TESS», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Benjamin Montet, αναπληρωτής καθηγητής της Scientia στο UNSW του Σίδνεϊ. «Αφού αναλύσαμε 1.590 δυαδικά συστήματα με τουλάχιστον δύο χρόνια δεδομένων TESS, βρήκαμε 27 με υποψήφιους πλανήτες που τώρα περιμένουν επιβεβαίωση».Από την έναρξη των επιστημονικών επιχειρήσεων το 2018, το TESS έχει παρατηρήσει μεγάλες ζώνες, που ονομάζονται τομείς, για σχεδόν ένα μήνα. Επί του παρόντος, οι κάμερες της αποστολής καταγράφουν μία μόνο εικόνα ολόκληρου του τομέα, διαστάσεων 24 επί 96 μοίρες, περίπου κάθε 3 λεπτά, με ακόμη ταχύτερες παρατηρήσεις επιλεγμένων στόχων.Οι μάζες των νέων υποψηφίων πλανητών παραμένουν αβέβαιες, αλλά η ομάδα εκτιμά ότι ο μικρότερος κόσμος μπορεί να έχει μάζες μόλις 12 φορές τη Γη, με τον μεγαλύτερο να φτάνει περίπου τις 3.200 Γαίες, ή περίπου 10 φορές τη μάζα του Δία. Η επιβεβαίωση αυτών των πλανητών θα απαιτήσει μελλοντικές επίγειες παρατηρήσεις που θα μετρούν με ακρίβεια τις ταχύτητες των άστρων που τους φιλοξενούν, οι οποίες θα αποκαλύψουν τις ελαφρές βαρυτικές έλξεις τυχόν πιθανών πλανητών.«Η αποστολή TESS δημιουργήθηκε για να βρει διερχόμενους πλανήτες και είναι υπέροχο να βλέπουμε πώς οι ίδιες μετρήσεις οδηγούν σε ανακαλύψεις πολύ πέρα από την αρχική της αποστολή», δήλωσε η Allison Youngblood, επιστήμονας του έργου TESS στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Η συνεχιζόμενη συλλογή δεδομένων της αποστολής είναι ένας θησαυρός που επιτρέπει νέα ευρήματα σε ένα ευρύ φάσμα αστρονομικών θεμάτων, από αστεροειδείς στο ηλιακό σύστημα έως ενεργούς γαλαξίες που τροφοδοτούνται από μαύρες τρύπες στο μακρινό σύμπαν».Θα μπορούσατε να ανακαλύψετε τον επόμενο εξωπλανήτη! Γίνετε μέλος του προγράμματος επιστήμης πολιτών TESS του Planet Hunters και θα μάθετε πώς να διαβάζετε τις καμπύλες φωτός — διαγράμματα δεδομένων φωτός από μακρινά αστέρια — για να βρίσκετε αποκαλυπτικά σήματα από εξωπλανήτες σε τροχιά . https://science.nasa.gov/missions/tess/for-nasas-tess-stellar-eclipses-shed-light-on-possible-new-worlds/ Ένας γιγάντιος πλανήτης αερίου διαγράφεται στο προσκήνιο στα δεξιά, φωτισμένος από ένα ζευγάρι αστέρια, σε αυτή την καλλιτεχνική ιδέα ενός κόσμου σε ένα δυαδικό σύστημα. Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Διελεύσεων Εξωπλανητών) της NASA εντόπισε πλανήτες σε δύο δυαδικά αστρικά συστήματα αναζητώντας αστρική εξασθένιση καθώς οι πλανήτες διασταυρώνονται μπροστά από ένα από τα αστέρια. Οι αστρονόμοι έχουν πλέον επιδείξει μια νέα μέθοδο εύρεσης πλανητών σε αυτά τα συστήματα, εστιάζοντας στο χρονισμό των αμοιβαίων εκλείψεων των αστεριών. Εξερευνήστε πώς οι παρατηρήσεις των αστρικών εκλείψεων μπορούν να επεκτείνουν τις δυνατότητες του TESS της NASA, οδηγώντας στην ανακάλυψη νέων υποψήφιων πλανητών που διαφορετικά δεν θα μπορούσε να ανιχνεύσει.

Η τεχνητή νοημοσύνη έδωσε αυτοβούλως σε επιστήμονες οδηγίες για την κατασκευή και χρήση βιολογικών όπλων. Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των ΑΙ τεχνολογιών δημιουργεί προβληματισμό και ανησυχίες για τις κακόβουλες δυνατότητες και εφαρμογές της. Αμερικανοί επιστήμονες έδωσαν στους New York Times συνομιλίες τους με chatbots στις οποίες τα AI συστήματα περιέγραφαν με λεπτομέρειες πώς να συναρμολογηθούν θανατηφόρα παθογόνα και πώς θα μπορούσαν να απελευθερωθούν σε δημόσιους χώρους.Ένα βράδυ το περασμένο καλοκαίρι ο Δρ. Ντέιβιντ Ρέλμαν ένιωσε σοκ μπροστά στον υπολογιστή του όταν ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης του εξήγησε πώς θα μπορούσε να σχεδιάσει μια μαζική επίθεση.Ο Δρ. Ρέλμαν, μικροβιολόγος και ειδικός στη βιοασφάλεια στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ είχε προσληφθεί από εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης για να δοκιμάσει το προϊόν της πριν αυτό δοθεί στο κοινό. Εκείνο το βράδυ το chatbot εξηγούσε πώς να τροποποιηθεί ένα γνωστό παθογόνο σε εργαστήριο ώστε να γίνει ανθεκτικό στις υπάρχουσες θεραπείες.Επιπλέον το σύστημα περιέγραφε με λεπτομέρεια πώς θα μπορούσε να απελευθερωθεί το μικρόβιο εντοπίζοντας ένα κενό ασφαλείας σε μεγάλο δίκτυο δημόσιων μεταφορών και προτείνοντας τρόπο μεγιστοποίησης των θυμάτων και ελαχιστοποίησης της πιθανότητας σύλληψης. Ο Ρέλμαν λέει ότι αναστατώθηκε και βγήκε για έναν περίπατο για να ηρεμήσει.Ανέφερε ότι το chatbot απαντούσε σε ερωτήσεις που ο ίδιος δεν είχε σκεφτεί καν να θέσει με έναν τρόπο που του φάνηκε ιδιαίτερα ανησυχητικός και υπολογιστικός. Ο Ρέλμαν δεν αποκάλυψε ποιο σύστημα έκανε αυτές τις προτάσεις λόγω συμφωνίας εμπιστευτικότητας με την εταιρεία.Ο ίδιος ανήκει σε μια μικρή ομάδα ειδικών που δοκιμάζουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για ενδεχόμενους καταστροφικούς κινδύνους. Όπως και ο Ρέλμαν και αυτοί οι επιστήμονες έδωσαν στους New York Times συνομιλίες στις οποίες τα chatbots φέρονται να περιγράφουν βήμα προς βήμα πώς να αποκτηθεί γενετικό υλικό, πώς να μετατραπεί σε όπλα και πώς να χρησιμοποιηθεί σε δημόσιους χώρους ακόμη και με ιδέες αποφυγής εντοπισμού. Τα σενάρια Η αμερικανική κυβέρνηση έχει στο παρελθόν προετοιμαστεί για πιθανές βιολογικές επιθέσεις. Από το 1970 έχουν καταγραφεί λίγες, μικρής κλίμακας επιθέσεις, όπως οι επιστολές με άνθρακα το 2001 που προκάλεσαν θανάτους. Ωστόσο οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι ένα μεγάλο περιστατικό παραμένει απίθανο.Παρόλα αυτά, ακόμη και αν η πιθανότητα είναι χαμηλή, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες με εκατομμύρια θύματα. Πολλοί ειδικοί υποστηρίζουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει τον κίνδυνο επειδή διευκολύνει την πρόσβαση σε πληροφορίες που παλαιότερα ήταν περιορισμένες. Ορισμένοι επιστήμονες όπως ο Κέβιν Εσβέλτ από το MIT έχουν δοκιμάσει chatbot ζητώντας υποθετικά σενάρια για βιολογικά όπλα. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συστήματα έδωσαν λεπτομερείς απαντήσεις που περιλάμβαναν ακόμη και προμήθειες υλικών ή μεθόδους διασποράς.Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης, όπως η OpenAI, η Google και η Anthropic δηλώνουν ότι βελτιώνουν συνεχώς τα συστήματα ασφαλείας τους και ότι οι απαντήσεις δεν περιέχουν αρκετές πληροφορίες για πραγματική ζημιά. Παρ’ όλα αυτά ειδικοί επισημαίνουν ότι τα μοντέλα μπορούν να παρακαμφθούν μέσω τεχνικών που ξεγελούν τα φίλτρα ασφαλείας.Ορισμένοι ερευνητές προειδοποιούν ότι η τεχνολογία μπορεί να διευκολύνει την πρόσβαση σε επικίνδυνες πληροφορίες ακόμη και σε άτομα χωρίς προηγμένη εκπαίδευση κάτι που αυξάνει τη σημασία της αυστηρότερης εποπτείας. Από την άλλη πλευρά υποστηρικτές της τεχνολογίας τονίζουν ότι τα ίδια εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για θετικές εφαρμογές όπως η ανάπτυξη νέων φαρμάκων και η πρόοδος στη βιοϊατρική. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105719/i-techniti-noimosyni-edose-aytovoylos-se-epistimones-odigies-gia-tin-kataskeyi-kai-chrisi-viologikon-oplon/         Η ωμή συμβουλή του νονού της Τεχνητής Νοημοσύνης για την εποχή του ΑΙ. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος γύρω από την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι...ο τρόπος που μιλάμε για αυτή - Γιατί οι υπερβολές βλάπτουν σοβαρά την υγεία Την ώρα που οι επικεφαλής μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών προειδοποιούν για μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας και υπαρξιακούς κινδύνους, ένας από τους πιο έμπειρους ανθρώπους στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης επιχειρεί να κατεβάσει τους τόνους.Ο Yann LeCun, με περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας και πρώην επικεφαλής AI στη Meta, γνωστός και ως «νονός της ΑΙ», σύμφωνα με το Axios, υποστηρίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα δεν είναι η ίδια η τεχνολογία, αλλά ο τρόπος που μιλάμε γι’ αυτήν.Σύμφωνα με όσα είπε στο Axios, τα αφηγήματα «καταστροφής» γύρω από το AI έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν αρνητικά τη ψυχολογία των νέων. Όπως σημειώνει, κάποιοι μαθητές λυκείου βιώνουν άγχος και κατάθλιψη, επειδή πιστεύουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα τους πάρει τη δουλειά ή ακόμη και θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανθρωπότητας. «Αυτές οι ιδέες είναι εξαιρετικά καταστροφικές – και λανθασμένες», τονίζει. Μην ακούτε τις εταιρείες ΑΙ Ο LeCun είναι κατηγορηματικός: οι επικεφαλής των εταιρειών AI δεν είναι οι κατάλληλοι άνθρωποι για να μιλήσουν για τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην εργασία.Όπως εξηγεί, έχουν άμεσο συμφέρον να υπερβάλλουν για τις δυνατότητες των προϊόντων τους. «Μην τους ακούτε», λέει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ζητήματα όπως η απασχόληση πρέπει να αξιολογούνται από οικονομολόγους και όχι από επιχειρηματίες.Παρά την πρόοδο, σημειώνει ότι τα σημερινά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εξακολουθούν να υστερούν σημαντικά στη λογική σκέψη και την κατανόηση. Η μετάβαση σε επίπεδο ανθρώπινης νοημοσύνης, εκτιμά, δεν είναι κάτι που θα συμβεί σύντομα. «Ναι» στο πανεπιστήμιο Σε αντίθεση με τη διάχυτη ανησυχία ότι η εκπαίδευση θα χάσει την αξία της, ο LeCun υποστηρίζει το ακριβώς αντίθετο: τα ανώτερα πτυχία θα γίνουν ακόμη πιο σημαντικά.Η τεχνητή νοημοσύνη, λέει, θα αυξήσει τη ζήτηση για ανθρώπους με κριτική σκέψη και βαθιά γνώση. Προτρέπει τους νέους να επιλέγουν σπουδές «με μεγάλη διάρκεια ζωής», προτείνοντας πεδία όπως η φυσική και η ηλεκτρολόγος μηχανική. Οι δουλειές δεν θα εξαφανιστούν Ο ισχυρισμός ότι το AI θα «σβήσει» το 20% των θέσεων εργασίας είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, «απλώς παράλογο». Όπως σε κάθε τεχνολογική επανάσταση, κάποιες δουλειές θα χαθούν, αλλά νέες θα δημιουργηθούν.Υπενθυμίζει ότι ιστορικά χρειάζονται περίπου 15 χρόνια για να αποδώσουν οι νέες τεχνολογίες τα αναμενόμενα οφέλη στην παραγωγικότητα, άρα οι αλλαγές δεν θα είναι ούτε άμεσες ούτε απόλυτες. «Όλοι θα είναι αφεντικά» — αλλά διαφορετικά Η μεγάλη αλλαγή, σύμφωνα με τον LeCun, θα είναι στον τρόπο που δουλεύουμε. Οι εργαζόμενοι θα κληθούν να διαχειρίζονται «πράκτορες» τεχνητής νοημοσύνης αντί για ανθρώπινες ομάδες.Αυτό σημαίνει ότι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία οι δεξιότητες στρατηγικής και κατεύθυνσης, ενώ η παραδοσιακή διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού θα υποχωρήσει. «Αν το προσωπικό σου είναι ένα σύνολο συστημάτων AI, τότε χρειάζεσαι διαφορετικού τύπου δεξιότητες», εξηγεί.Την ίδια στιγμή, εκτιμά ότι το AI μπορεί να μειώσει τα χάσματα δεξιοτήτων: οι λιγότερο έμπειροι εργαζόμενοι θα βελτιωθούν πιο γρήγορα, ενώ οι κορυφαίοι ίσως δουν μικρότερα οφέλη. Δεν είναι κάτι «πρωτοφανές» Σε αντίθεση με την κυρίαρχη ρητορική, ο LeCun θεωρεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί μια εντελώς νέα κατηγορία κινδύνου. «Δεν υπάρχει κάτι ποιοτικά διαφορετικό από τις προηγούμενες τεχνολογικές επαναστάσεις», υποστηρίζει. «Είναι απλώς ένα ακόμη σύνολο εργαλείων που μας κάνει πιο αποδοτικούς».Ανάμεσα στην καταστροφολογία και τον υπερενθουσιασμό, η πραγματικότητα πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση. Και, όπως προειδοποιεί ο Yann LeCun, οι μεγαλύτερες αποφάσεις για το μέλλον δεν πρέπει να βασίζονται σε υπερβολές — αλλά σε ψυχραιμία και κατανόηση της τεχνολογίας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2105986/i-omi-symvoyli-toy-nonoy-tis-technitis-noimosynis-gia-tin-epochi-toy-ai/