H Κίνα προετοιμάζει επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη στέλνοντας για ένα χρόνο αστροναύτη της στο Διάστημα. Θα γίνει μελέτη για επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό της μακροχρόνιας παραμονής μακριά από τη Γη. Όπως έγινε γνωστό η Κίνα θα στείλει έναν ταϊκοναύτη (όπως ονομάζει η Κίνα τους αστροναύτες της) στον διαστημικό της σταθμό για παραμονή ενός έτους, διάρκεια-ρεκόρ για τη χώρα επιτρέποντας τη μελέτη της ανθρώπινης φυσιολογίας σε συνθήκες μακροχρόνιας διαβίωσης στο Διάστημα καθώς το Πεκίνο προχωρά προς τον στόχο μιας επανδρωμένης αποστολής στη Σελήνη έως το 2030.Tο σκάφος Shenzhou-23 προγραμματίζεται να εκτοξευθεί σήμερα Κυριακή με τον πύραυλο Long March-2F Y23 από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρων Jiuquan στη βορειοδυτική Κίνα μεταφέροντας τρεις ταϊκοναύτες.Η ειδική φορτίου Λι Τζιαγινγκ Li Jiaying, πρώην επιθεωρήτρια της αστυνομίας του Χονγκ Κονγκ, θα είναι η πρώτη αστροναύτης από την πόλη που θα συμμετάσχει σε κινεζική διαστημική αποστολή. Τα άλλα μέλη του πληρώματος είναι ο διοικητής Ζου Γιανγκτζου και ο πιλότος Ζανγκ Γιουαντζί και οι δύο από τη μονάδα αστροναυτών του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού.Ένας από τους τρεις θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό Tiangong για έναν χρόνο, σε μία από τις μεγαλύτερες διαστημικές αποστολές που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ, αν και μικρότερη από το ρεκόρ των 14,5 μηνών που κατείχε Ρώσος κοσμοναύτης το 1995. Το ποιος θα παραμείνει τελικά έναν χρόνο θα αποφασιστεί αργότερα, ανάλογα με την πρόοδο της αποστολής, ανακοίνωσε το Σάββατο η Κινεζική Υπηρεσία Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων.Η Κίνα έχει ήδη στείλει ταϊκοναύτες στο διαστημικό της σταθμό πάνω από δέκα φορές όμως αυτή η εκτόξευση πραγματοποιείται εν μέσω επιταχυνόμενου ανταγωνισμού με τις ΗΠΑ για τη Σελήνη. Οι ΗΠΑ έχουν κατηγορήσει το Πεκίνο ότι σχεδιάζει να αποικίσει και να εκμεταλλευτεί τους πόρους της Σελήνης, κάτι που η Κίνα απορρίπτει κατηγορηματικά.Η NASA επιδιώκει να πραγματοποιήσει επανδρωμένη προσελήνωση το 2028, δύο χρόνια πριν από την Κίνα. Οι ΗΠΑ στοχεύουν στη δημιουργία μόνιμης παρουσίας στη Σελήνη ως βήμα για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Τον Απρίλιο τέσσερις αστροναύτες της NASA πραγματοποίησαν ιστορική πτήση γύρω από τη Σελήνη στο πλαίσιο της αποστολής Artemis II, ταξιδεύοντας πιο μακριά από τη Γη από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στο πρώτο επανδρωμένο σεληνιακό ταξίδι εδώ και μισό αιώνα.Την Παρασκευή η SpaceX του Ελον Μασκ πραγματοποίησε σε μεγάλο βαθμό επιτυχημένη μη επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση του πυραύλου νέας γενιάς Starship,ο οποίος σχεδιάζεται για συχνότερες εκτοξεύσεις δορυφόρων Starlink αλλά και για μελλοντικές αποστολές της NASA αλλά και της SpaceX στη Σελήνη και τον Άρη.Η Κίνα, με λιγότερα από τέσσερα χρόνια μέχρι την προθεσμία του 2030 αντιμετωπίζει μεγάλη πρόκληση στην ανάπτυξη εντελώς νέου εξοπλισμού και λογισμικού ειδικά για τη σεληνιακή αποστολή της ώστε να αποδείξει ότι είναι έτοιμη επιχειρησιακά. Αυτό θα διασφαλίσει ότι οι ταϊκοναύτες της, που έχουν συνηθίσει στη σχετική ασφάλεια του Tiangong σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη θα μπορέσουν να μεταβούν με ασφάλεια στην πιο επικίνδυνη επιφάνεια της Σελήνης.Οι αποστολές Shenzhou στέλνουν τριάδες ταϊκοναυτών στον σταθμό για παραμονές έξι μηνών από το 2021. Η κινεζική διαστημική υπηρεσία εκπαιδεύει επίσης δύο Πακιστανούς αστροναύτες, ένας από τους οποίους ενδέχεται να συμμετάσχει φέτος σε σύντομη αποστολή στο Tiangong. Η προηγούμενη αποστολή, Shenzhou-22 εκτοξεύθηκε νωρίτερα από το προγραμματισμένο τον Νοέμβριο για να επιστρέψει τρεις ταϊκοναύτες στη Γη αφού το σκάφος Shenzhou-20 υπέστη ζημιές από διαστημικά συντρίμμια σε τροχιά.Η Κίνα έχει στείλει μόνο ρομπότ στη Σελήνη μέχρι σήμερα αλλά οι συνεχόμενες αποστολές Shenzhou αναδεικνύουν τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες διαστημικές δυνατότητες της χώρας. Τον Ιούνιο του 2024 η Κίνα έγινε η πρώτη χώρα που επέστρεψε δείγματα από τη μακρινή πλευρά της Σελήνης χρησιμοποιώντας ρομποτικά συστήματα. Τα σχέδια Μια επιτυχημένη επανδρωμένη προσσελήνωση πριν από το 2030 θα ενισχύσει τα σχέδια της Κίνας να δημιουργήσει μόνιμη βάση στη Σελήνη έως το 2035 σε συνεργασία με τη Ρωσία.Ο επικεφαλής επιστήμονας του κινεζικού σεληνιακού προγράμματος, Γου Γουέιρεν έχει δηλώσει ότι το δημόσιο χρονοδιάγραμμα του Πεκίνου είναι σκόπιμα συντηρητικό. Τον τελευταίο χρόνο το Πεκίνο πραγματοποιεί δοκιμές ασφαλείας σε εξοπλισμό που αναπτύχθηκε για την αποστολή του 2030, συμπεριλαμβανομένων των βαρέων πυραύλων Long March-10, του διαστημοπλοίου Mengzhou και του σεληνιακού οχήματος προσεδάφισης Lanyue.Η πτήση Shenzhou-23 θα εκτελέσει για πρώτη φορά αυτόνομη διαδικασία ταχείας προσέγγισης και σύνδεσης με τον βασικό πυρήνα του Tiangong, προετοιμάζοντας την τεχνολογία για την αποστολή του 2030, η οποία βασίζεται σε αυτόματη σύνδεση σε σεληνιακή τροχιά μεταξύ της κάψουλας Mengzhou και του οχήματος Lanyue.Οι επιστήμονες θα μελετήσουν επίσης τις φυσιολογικές επιπτώσεις της έκθεσης στην ακτινοβολία, της απώλειας οστικής πυκνότητας και του ψυχολογικού στρες στο διάστημα κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης αποστολής Shenzhou-23.Παράλληλα, το Πεκίνο πραγματοποιεί το πρώτο στον κόσμο πείραμα «τεχνητού ανθρώπινου εμβρύου» στο διάστημα, έχοντας στείλει δείγματα ανθρώπινων βλαστοκυττάρων στο πλήρωμα της Shenzhou-22 στον Tiangong αυτόν τον μήνα σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης. Το πείραμα αποσκοπεί στη μελέτη της μακροχρόνιας διαβίωσης, επιβίωσης και αναπαραγωγής των ανθρώπων στο Διάστημα. Ο κινεζικός διαστημικός σταθμός. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2114433/h-kina-proetoimazei-epandromeni-apostoli-sti-selini-stelnontas-gia-ena-chrono-astronayti-tis-sto-diastima/       NASA: Ξεκινάμε την κατασκευή επανδρωμένης βάσης στη Σελήνη (βίντεο) Οι πρώτες αποστολές θα εκτοξευθούν σε λίγους μήνες ανακοίνωσε η αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Οι πρώτες αποστολές για την κατασκευή μιας βάσης στη Σελήνη θα εκτοξευθούν πριν από το τέλος της χρονιάς ανακοίνωσαν στελέχη της NASA.«Αξιοποιούμε το εγχειρίδιο της NASA από τη δεκαετία του 1960 ανακαλύπτοντας τι λειτουργεί και τι όχι σε αυτή την επική επιστήμη της επιβίωσης. Γιατί η σεληνιακή βάση είναι τόσο όμορφη όσο και εχθρική» δήλωσε ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν σε συνέντευξη Τύπου.Η βάση θα λειτουργήσει ως προκεχωρημένο φυλάκιο για τους αστροναύτες του προγράμματος Artemis, οι οποίοι εργάζονται για να στείλουν την ανθρωπότητα πιο μακριά από τη Γη από ποτέ άλλοτε με τελικό προορισμό τον Άρη. Η αρχική αποστολή για την έναρξη της λειτουργίας της βάσης αναμένεται να γίνει σε συνεργασία με την αεροδιαστημική εταιρεία Blue Origin του Τζεφ Μπέζος και αποτελεί την πρώτη ιδιωτικά χρηματοδοτούμενη αποστολή σεληνιακής προσεδάφισης στην ιστορία.Η αποστολή θα μεταφέρει ένα μη επανδρωμένο σεληνιακό σκάφος προσεδάφισης για να δοκιμάσει δυνατότητες προσγείωσης και να αναπτύξει πολλαπλά επιστημονικά φορτία στο νότιο πόλο της Σελήνης μέχρι το φθινόπωρο. Η δεύτερη αποστολή θα μεταφέρει το μεγαλύτερο εμπορικό φορτίο που έχει σταλεί ποτέ στη σεληνιακή επιφάνεια συμπεριλαμβανομένου ενός ρόβερ της εταιρείας AstroLab ενώ η τρίτη θα παραδώσει φορτίο από τις διαστημικές υπηρεσίες Ευρώπης και Κορέας.Και οι δύο αποστολές προγραμματίζεται να εκτοξευθούν μέχρι το τέλος του έτους. Ωστόσο ο Άιζακμαν δήλωσε ότι πρόκειται μόνο για τις πρώτες από περισσότερες από δώδεκα αποστολές που η υπηρεσία θα ανακοινώσει τους επόμενους μήνες.Τα στελέχη της NASA ανακοίνωσαν επίσης αρκετούς ακόμη εμπορικούς συνεργάτες που συμμετέχουν στην προσπάθεια. Οι εταιρείες AstroLab και Lunar Outpost επιλέχθηκαν για την ανάπτυξη οχημάτων εξερεύνησης της σεληνιακής επιφάνειας. Οι αστροναύτες θα οδηγούν τα οχήματα της AstroLab πάνω στη Σελήνη.«Αυτά τα οχήματα μπορούν να φτάσουν ταχύτητες έως και 10 χιλιόμετρα την ώρα και να ανεβοκατεβαίνουν πλαγιές με κλίση 20 μοιρών», δήλωσε ο Κάρλος Γκαρσία Γκαλάν υπεύθυνος του προγράμματος. Τα αυτόνομα οχήματα της Lunar Outpost θα χαρτογραφούν το έδαφος ώστε να εντοπίζονται πιθανά σημεία για μελλοντικές βάσεις στη Σελήνη.Την ίδια αποστολή θα υποστηρίζουν και τα σεληνιακά drones που θα μεταφέρει ένα διαστημόπλοιο της Firefly. Τα drones, γνωστά ως Moonfall, θα μελετούν το περιβάλλον ακτινοβολίας, θα βοηθούν τους επιστήμονες στη δημιουργία περιμέτρου γύρω από τη βάση και θα καθοδηγούν τις προσεδαφίσεις και την αξιολόγηση του εδάφους. «Θα αναζητούν νερό και πάγο κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης» ανέφερε ο Γκαλάν. Τα τρία βήματα Στην πρώτη φάση του προγράμματος της σεληνιακής βάσης προβλέπονται 25 εκτοξεύσεις, 21 προσεδαφίσεις και μεταφορά 400 μετρικών τόνων φορτίου. Όλες αυτές οι αποστολές θα βοηθήσουν τη NASA να περάσει στη δεύτερη φάση: τη συναρμολόγηση ημιμόνιμων υποδομών και την έναρξη πρώιμης κατοίκησης μέχρι το 2029.Πυρηνικοί αντιδραστήρες που θα τροφοδοτούν τη βάση με ενέργεια ενδέχεται να σταλούν στη Σελήνη ήδη από το 2030 όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση Τραμπ τον Απρίλιο. Η τρίτη φάση που προβλέπεται για το 2032 στοχεύει στη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη με συνεχή δραστηριότητα στην επιφάνεια.Συνολικά το κόστος της βάσης εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια,ενώ το πρόγραμμα Artemis αναμένεται να κοστίσει περίπου 93 δισεκατομμύρια δολάρια.Το πρόγραμμα Artemis έχει ήδη σημειώσει σημαντική επιτυχία, στέλνοντας τέσσερις αστροναύτες γύρω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης τον Απρίλιο, προετοιμάζοντας τις επόμενες επανδρωμένες αποστολές προς τη Σελήνη. Η NASA υποστηρίζει ότι τα ταξίδια στη Σελήνη και τον Άρη είναι κρίσιμα για να κατανοήσουμε την προέλευση της ζωής. Ο Άρης είναι ένα από τα ελάχιστα μέρη όπου γνωρίζουμε ότι ίσως υπήρξε ζωή.«Με τη σεληνιακή βάση, οι αστροναύτες του Artemis θα παραμένουν περισσότερο, θα εξερευνούν πιο μακριά και θα πραγματοποιούν επιστημονική έρευνα που προωθεί την ίδια την εξερεύνηση, κατανοώντας πώς λειτουργούν οι άνθρωποι εκτός Γης, πώς κατασκευάζουμε υποδομές και πώς προετοιμαζόμαστε για τον Άρη» δήλωσε η Λόρι Γκλέιζ προσωρινή αναπληρώτρια διοικήτρια της Διεύθυνσης Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης της NASA. Μακέτα της βάσης της NASA στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115807/nasa-xekiname-tin-kataskeyi-epandromenis-vasis-sti-selini-vinteo/

Οι αστεροειδείς που έπεσαν στην πρώιμη Γη δημιούργησαν ασφαλή καταφύγια για τη ζωή. Οι κρατήρες που δημιουργήθηκαν από τις συγκρούσεις δημιούργησαν φιλικό περιβάλλον για τις πρώτες μορφές ζωής.Η πτώση αστεροειδών στη Γη είναι συνδεδεμένη με εκτεταμένες καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος και εξαφάνιση της ζωής σε τοπικό ή ακόμη και πλανητικό επίπεδο. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι οι πρώτες «γενιές» αστεροειδών που έπεσαν στη Γη λειτούργησαν με αντίθετο τρόπο δημιουργώντας συνθήκες ευνοϊκές στην παρουσία της ζωής στον πλανήτη.Σύμφωνα με τη μελέτη αρχαίοι κρατήρες από αστεροειδείς μπορεί να υπήρξαν ασφαλή καταφύγια για τις πρώτες μορφές ζωής στη Γη. Επιστήμονες στη Νότια Κορέα εντόπισαν στοιχεία που δείχνουν ότι οι κρατήρες πρόσκρουσης από αστεροειδείς μπορεί να έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην άνοδο ζωής που παράγει οξυγόνο στην πρώιμη Γη.Μια ερευνητική ομάδα από το Ινστιτούτο Γεωεπιστήμης και Μεταλλικών Πόρων της Νότιας Κορέας (KIGAM) ανακάλυψε στρωματόλιθους μέσα στον κρατήρα πρόσκρουσης Hapcheon, τον μοναδικό επιβεβαιωμένο κρατήρα αστεροειδούς στη χερσόνησο της Κορέας. Οι στρωματόλιθοι είναι στρωματοποιημένοι βραχώδεις σχηματισμοί που δημιουργούνται από αρχαίες μικροβιακές κοινότητες και θεωρούνται από τα αρχαιότερα γνωστά ίχνη ζωής στη Γη. Οι κρατήρες με υδροθερμικές λίμνες ίσως υποστήριξαν πρώιμους μικροοργανισμούς Οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι στρωματόλιθοι σχηματίστηκαν σε μια υδροθερμική λίμνη που δημιουργήθηκε μετά από μια μεγάλη πρόσκρουση αστεροειδούς. Η θερμότητα από το λιωμένο πέτρωμα που προκλήθηκε από τη σύγκρουση πιθανότατα διατήρησε το νερό ζεστό και πλούσιο σε ορυκτά για μεγάλο χρονικό διάστημα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον στο οποίο μπορούσαν να επιβιώσουν μικροοργανισμοί.Οι στρωματόλιθοι συνδέονται συχνά με κυανοβακτήρια, μικροοργανισμούς που παράγουν οξυγόνο μέσω φωτοσύνθεσης. Τα απολιθώματα δείχνουν ότι τέτοιες δομές υπήρχαν τουλάχιστον πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια.Η ομάδα εντόπισε αρκετούς στρωματόλιθους στο βορειοδυτικό τμήμα του κρατήρα Hapcheon, με μέγεθος περίπου 10 έως 20 εκατοστά ο καθένας. Είναι η πρώτη φορά που αναφέρονται στρωματόλιθοι σε αυτό το σημείο.Η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το αποκαλούμενο Μεγάλο Οξειδωτικό Γεγονός που συνέβη περίπου πριν από 2,4 δισεκατομμύρια χρόνια όταν τα επίπεδα οξυγόνου στην ατμόσφαιρα της Γης αυξήθηκαν δραματικά.Σύμφωνα με τους ερευνητές οι υδροθερμικές λίμνες που δημιουργούνται από προσκρούσεις αστεροειδών μπορεί να λειτουργούσαν ως προστατευμένοι βιότοποι όπου ευδοκιμούσαν μικροοργανισμοί που παράγουν οξυγόνο. Αυτά τα απομονωμένα περιβάλλοντα ίσως λειτουργούσαν ως τοπικές «οάσεις οξυγόνου» πριν αυτό εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τα θερμά νερά και ο Άρης Η χημική ανάλυση των στρωματόλιθων αποκάλυψε ίχνη που συνδέονται τόσο με εξωγήινο υλικό όσο και με το γύρω υπόβαθρο πετρωμάτων. Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ενδείξεις ότι οι σχηματισμοί είχαν επηρεαστεί από νερό υψηλής θερμοκρασίας.Τα εσωτερικά στρώματα έδειξαν ισχυρότερα υδροθερμικά χαρακτηριστικά, γεγονός που υποδηλώνει ότι σχηματίστηκαν σε μια πρώιμη και πιο θερμή φάση της λίμνης του κρατήρα. Συνολικά, τα δεδομένα υποστηρίζουν ότι οι στρωματόλιθοι δημιουργήθηκαν μέσα σε μια μετα-πρόσκρουσης υδροθερμική λίμνη που σταδιακά ψυχόταν με την πάροδο του χρόνου.Τα ευρήματα μπορεί να έχουν σημασία και πέρα από τη Γη. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ο πρώιμος Άρης είχε επίσης κρατήρες γεμάτους νερό. Για αυτό οι ερευνητές προτείνουν ότι παρόμοια περιβάλλοντα στον Άρη θα μπορούσαν να είναι υποσχόμενα σημεία για την αναζήτηση ιχνών αρχαίας μικροβιακής ζωής.Η νέα μελέτη βασίζεται σε προηγούμενη εργασία που δημοσιεύθηκε το 2021 στο Gondwana Research όταν οι επιστήμονες του KIGAM επιβεβαίωσαν για πρώτη φορά την ύπαρξη του κρατήρα Hapcheon. Η τελευταία έρευνα προσθέτει πιθανές βιολογικές ενδείξεις στο περιβάλλον του κρατήρα μέσω της ανακάλυψης στρωματόλιθων και σχετικών γεωχημικών υπογραφών.«Αυτή είναι η πρώτη ολοκληρωμένη απόδειξη που δείχνει ότι οι στρωματόλιθοι θα μπορούσαν να σχηματιστούν σε υδροθερμικές λίμνες που δημιουργούνται από προσκρούσεις αστεροειδών. Τέτοια περιβάλλοντα μπορεί να παρείχαν ευνοϊκές συνθήκες για πρώιμα μικροβιακά οικοσυστήματα» δήλωσε ο Δρ. Τζαεσού Λιμ, επικεφαλής της μελέτης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115284/oi-asteroeideis-poy-epesan-stin-proimi-gi-dimioyrgisan-asfali-katafygia-gia-ti-zoi/

Ποια είναι η θερμοκρασία στο κέντρο της Γης και ποια η συμβολή του στην παρουσία της ζωής; Διάφορες μελέτες αποκαλύπτουν τους γεωλογικούς μηχανισμούς του πλανήτη μας. Όταν η Γη σχηματίστηκε για πρώτη φορά πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια ήταν μια σφαίρα από λιωμένο πέτρωμα. Με την πάροδο του χρόνου τα βαρύτερα στοιχεία όπως ο σίδηρος και το νικέλιο βυθίστηκαν προς το κέντρο του πλανήτη σχηματίζοντας τον αρχικό πυρήνα της Γης.Σήμερα ο πυρήνας της Γης παραμένει μια απίστευτα καυτή και πυκνή σφαίρα βαθιά μέσα στον πλανήτη μας. Αποτελείται από έναν υγρό εξωτερικό πυρήνα, ο οποίος ξεκινά περίπου στα 2.900 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης και εκτείνεται για περίπου 2.200 χιλιόμετρα. Υπάρχει επίσης ένας στερεός εσωτερικός πυρήνας, που αρχίζει περίπου στα 5.150 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια και έχει ακτίνα περίπου 1.220 χιλιομέτρων.Αλλά πόσο ζεστός είναι πραγματικά ο πυρήνας της Γης; Και πώς το ανακάλυψαν οι επιστήμονες αφού δεν μπορούν να φτάσουν τόσο βαθιά κάτω από το έδαφος; Χάρη σε έναν συνδυασμό τεχνικών οι επιστήμονες έχουν εκτιμήσει ότι η θερμοκρασία του πυρήνα της Γης είναι περίπου όσο και η επιφάνεια του Ήλιου: φτάνει περίπου από 5.000 έως πάνω από 5.500 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η θερμοκρασία προέρχεται από το όριο μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού πυρήνα το οποίο θεωρείται το θερμότερο σημείο του πυρήνα.Ωστόσο αυτή η θερμοκρασία δεν έχει μετρηθεί άμεσα. Αντίθετα προκύπτει από πειράματα και θεωρίες που έχουν οι επιστήμονες για τη σύσταση του πυρήνα. Η σύσταση και τα πειράματα Το κέντρο της Γης αποτελείται κυρίως από σίδηρο, περίπου κατά 85%, αναμεμειγμένο με νικέλιο και άλλα ελαφρύτερα στοιχεία. Το υλικό αυτό βρίσκεται σε υγρή μορφή στον εξωτερικό πυρήνα και σε στερεή μορφή στον εσωτερικό πυρήνα. Οι επιστήμονες κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα συνδυάζοντας εργαστηριακές μετρήσεις κραμάτων σιδήρου σε υψηλές πιέσεις, αναλύσεις μετεωριτών και μελέτες για το πώς τα σεισμικά κύματα λυγίζουν ή εξαφανίζονται καθώς ταξιδεύουν στο εσωτερικό του πλανήτη.Επειδή ο εξωτερικός πυρήνας της Γης αποτελείται κυρίως από υγρό σίδηρο οι θερμοκρασίες σε αυτή την περιοχή πρέπει να είναι υψηλότερες από το σημείο τήξης του σιδήρου. Στην επιφάνεια της Γης το σημείο τήξης του καθαρού σιδήρου είναι περίπου 1.538 βαθμοί Κελσίου. Όμως αυτό δεν λαμβάνει υπόψη τις τεράστιες πιέσεις που επικρατούν στο βαθύ εσωτερικό της Γης.Οι αυξανόμενες πιέσεις ανεβάζουν το σημείο τήξης του σιδήρου και των περισσότερων άλλων ουσιών. Αυτό εξηγεί γιατί ο εσωτερικός πυρήνας είναι εξαιρετικά θερμός αλλά παραμένει στερεός λόγω της τεράστιας πίεσης.Για να προσδιορίσουν τη θερμοκρασία τήξης του σιδήρου σε αστρονομικές πιέσεις, οι επιστήμονες πραγματοποίησαν διάφορα πειράματα που προσομοιώνουν αυτές τις συνθήκες. Σε ορισμένες μελέτες πίεσαν ένα κομμάτι σιδήρου ανάμεσα σε δύο ακονισμένα διαμάντια (γνωστά ως diamond anvil cells) δημιουργώντας τεράστιες πιέσεις ενώ ταυτόχρονα λέιζερ θέρμαιναν το σίδηρο σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Άλλες μελέτες χρησιμοποίησαν εκτοξεύσεις υψηλής ταχύτητας ή κύματα κρούσης για να προσομοιώσουν τις ακραίες πιέσεις.Τα αποτελέσματα αυτών των πειραμάτων συγκρίθηκαν και επεκτάθηκαν θεωρητικά στις πιέσεις που επικρατούν στο όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού πυρήνα, οδηγώντας στις εκτιμήσεις των περίπου 5.000 έως 5.500 βαθμών Κελσίου.«Σε έναν βαθμό, όσα γνωρίζουμε για τον πυρήνα της Γης είναι μορφωμένες εικασίες» δήλωσε στο Live Science ο Σιτσούν Χουάνγκ, καθηγητής γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Sun Yat-sen της Κίνας. Πολλοί μηχανισμοί, όπως το πώς ο εσωτερικός πυρήνας κρυσταλλώνεται και παραμένει στερεός, εξακολουθούν να αποτελούν μυστήριο. Καυτός από την αρχή Όλη αυτή η θερμότητα αποκαλύπτει τη μοναδική ιστορία του πλανήτη μας. Όταν σχηματίστηκε η Γη συγκεντρώθηκαν τεράστιες ποσότητες υλικού, συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου που αποτελεί τον πυρήνα. «Η βαρυτική δυναμική ενέργεια μετατράπηκε σε θερμότητα» εξήγησε ο Χουάνγκ.Επιπλέον οι επιστήμονες πιστεύουν ότι κάποια στιγμή κατά τον σχηματισμό της Γης ένα διαστημικό σώμα  στο μέγεθος του Άρη συγκρούστηκε με τον πρωτοπλανήτη μας απελευθερώνοντας τεράστια ποσά θερμότητας στο εσωτερικό του ενώ σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία αυτή η σύγκρουση οδήγησε στη δημιουργία της Σελήνης.Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν επίσης ότι ραδιενεργά στοιχεία, όπως το κάλιο, το ουράνιο και το θόριο, συμβάλλουν στη θερμότητα του εσωτερικού της Γης αν και υπάρχει ακόμη διαφωνία για το αν αυτά τα στοιχεία υπάρχουν πράγματι σε τόσο μεγάλα βάθη. Ένας καυτός πυρήνας συμβάλλει επίσης στη δυνατότητα της Γης να φιλοξενεί ζωή. Σε αντίθεση με άλλους πλανήτες το εσωτερικό της Γης έχει διατηρήσει μεγάλο μέρος της αρχικής πρωτογενούς θερμότητας.«Δεν είμαστε ιδιαίτερα καλοί στο να ψύχουμε πλανήτες», είπε ο Ουίλιαμς, εννοώντας ότι η Γη έχει κρατήσει μεγάλο μέρος της θερμότητας από τον αρχικό σχηματισμό της, σε αντίθεση με άλλους βραχώδεις πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ιδιότητες όπως η τεκτονική των πλακών που μετακινεί τμήματα της επιφάνειας της Γης μεταφέροντας θρεπτικά στοιχεία και δημιουργώντας ποικίλα περιβάλλοντα όπου η ζωή μπορεί να εξελιχθεί και να ευδοκιμήσει.Ο πυρήνας σιδήρου, ο οποίος είναι εν μέρει υγρός, δημιουργεί επίσης το μαγνητικό πεδίο της Γης το οποίο προστατεύει τον πλανήτη και τη ζωή από τους επικίνδυνους ηλιακούς ανέμους. «Αν σας ενδιαφέρει η ζωή πρέπει να σας ενδιαφέρει και το εσωτερικό της Γης», είπε ο Χουάνγκ. Ένας φλεγόμενος, υπερθερμασμένος πυρήνας στο κέντρο του πλανήτη μας είναι αυτός που επιτρέπει σε όλους μας να επιβιώνουμε σήμερα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2115244/poia-einai-i-thermokrasia-sto-kentro-tis-gis-kai-poia-i-symvoli-toy-stin-paroysia-tis-zois/