Καναδικός ρομποτικός βραχίονας αποδέσμευσε το διαστημόπλοιο της Ιαπωνίας για αναχώρηση. Στις 12 μ.μ. EST, το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου HTV-X1 της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) απελευθερώθηκε από τον  ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού  , ο οποίος νωρίτερα το είχε αποσυνδέσει από τη θύρα που ήταν στραμμένη προς τη Γη της μονάδας Harmony του εργαστηρίου σε τροχιά. Τη στιγμή της απελευθέρωσης, ο σταθμός πετούσε περίπου 420 χιλιόμετρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Το διαστημόπλοιο HTV-X1 αναχώρησε με επιτυχία από τον σταθμό τέσσερις μήνες μετά την άφιξή του, για να παραδώσει περισσότερες από 9.000 λίβρες προμηθειών, επιστημονικών ερευνών, εμπορικών προϊόντων, υλικού και άλλου φορτίου για τη NASA και τους διεθνείς εταίρους της. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/03/06/canadian-robotic-arm-releases-japans-spacecraft-for-departure/ Το ιαπωνικό διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου HTV-X1 αναχωρεί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την απελευθέρωσή του από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 με τη Γη στο βάθος.

Δύο χαμένα είδη ζωής επανεμφανίζονται μετά από 6.000 χρόνια. Εντοπίστηκαν δύο είδη ζώων που θεωρούνταν εξαφανισμένα εδώ και 6.000 χρόνια στη Δυτική Παπούα. Το πρώτο είναι ένα μικροσκοπικό πόσουμ με ένα ιδιαίτερα μακρύ δάχτυλο σε κάθε χέρι, ενώ το δεύτερο είναι ένας μαρσιποφόρος σκίουρος (ring-tailed glider) με ουρά που του επιτρέπει να κρατιέται από τα κλαδιά.Αν και ο εντοπισμός ενός είδους που θεωρούνταν εξαφανισμένο αποτελεί σπάνιο γεγονός, η ανακάλυψη δύο ειδών ταυτόχρονα είναι πραγματικά “αξιοσημείωτη”, σύμφωνα με τους επιστήμονες που παρουσίασαν την έρευνά τους την Παρασκευή στο περιοδικό Records of the Australian Museum.Το πρώτο είδος που επανεμφανίστηκε ήταν το πυγμαίο μακρυδάκτυλο πόσουμ, ένα ριγέ μαρσιποφόρο βάρους περίπου 200 γραμμαρίων, το οποίο θεωρείται ότι εξαφανίστηκε από την Αυστραλία κατά τη διάρκεια της Εποχής των Παγετώνων.Σύμφωνα με το BBC, ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι το τέταρτο δάχτυλο σε κάθε χέρι, το οποίο έχει διπλάσιο μήκος από τα υπόλοιπα. Αυτή η ανατομική ιδιαιτερότητα επιτρέπει στο πόσουμ να ανασύρει από το εσωτερικό των δέντρων προνύμφες εντόμων, οι οποίες αποτελούν και τη βασική πηγή της τροφής του. Το δεύτερο είδος είναι ένας σκίουρος που ζει στις κουφάλες ψηλών δέντρων.  Οι ανακαλύψεις αυτές υπήρξαν αποτέλεσμα μιας επίπονης έρευνας. Οι επιστήμονες συνέθεσαν τα κομμάτια ενός περίπλοκου παζλ, εξετάζοντας εξονυχιστικά απολιθώματα δεκαετιών, σπάνιο φωτογραφικό υλικό και παλαιά δείγματα από συλλογές, προτού οργανώσουν αποστολές στις δυσπρόσιτες περιοχές της Νέας Γουινέας.Επικεφαλής της προσπάθειας ήταν ο Tim Flannery, μιας εμβληματική μορφή της αυστραλιανής επιστήμης, και ο κορυφαίος ζωολόγος, Kris Helgen. Οι δυο τους, μαζί με ερευνητές του Πανεπιστημίου της Παπούα, αναζήτησαν τις κρίσιμες απαντήσεις στη συλλογική μνήμη των πρεσβύτερων των φυλών Tambrauw και Maybrat. Πρόκειται για κοινότητες που ήρθαν σε επαφή με τον σύγχρονο κόσμο μόλις τη δεκαετία του 1960 και διατηρούν μέχρι σήμερα μια αδιάρρηκτη, οργανική σχέση με το παρθένο οικοσύστημα της περιοχής.Η ταυτοποίηση των ειδών δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τη βοήθειά τους, σύμφωνα με τη Rika Korain, μια γυναίκα Maybrat και επίσης συν-συγγραφέα της μελέτης.«Είναι πολύ παραδοσιακοί άνθρωποι», πρόσθεσε ο Flannery, και θεωρούν τον σκίουρο τόσο ιερό που «όχι μόνο δεν τον κυνηγούν, αλλά ούτε καν αναφέρουν το όνομά του».Ωστόσο, ο βιότοπος των σκίουρων απειλείται όλο και περισσότερο από την υλοτομία στην περιοχή, ανέφερε ο Flannery.Αυτή η απειλή κινητοποίησε επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οποίοι ξεκίνησαν έναν αγώνα για την κατοχύρωση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων των δασών στους ιθαγενείς. Στόχος είναι να διασφαλιστεί νομικά ότι καμία υλοτομική δραστηριότητα δεν θα μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των τοπικών κοινοτήτων, θωρακίζοντας έτσι το μέλλον αυτών των μοναδικών ειδών.      

Η αποστολή DART της NASA άλλαξε την τροχιά του αστεροειδούς Δίδυμου γύρω από τον Ήλιο. Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι όταν το διαστημόπλοιο DART (Double Asteroid Redirection Test) της NASA χτύπησε σκόπιμα τον αστεροειδή Δίμορφο τον Σεπτέμβριο του 2022, δεν άλλαξε μόνο την κίνηση του Δίμορφου γύρω από τον μεγαλύτερο σύντροφό του, τον Δίδυμο. Η σύγκρουση μετατόπισε επίσης την τροχιά και των δύο αστεροειδών γύρω από τον Ήλιο. Συνδεδεμένοι μέσω της βαρύτητας, ο Δίδυμος και ο Δίμορφος περιφέρονται ο ένας γύρω από τον άλλον γύρω από ένα κοινό κέντρο μάζας σε μια διαμόρφωση γνωστή ως δυαδικό σύστημα, επομένως οι αλλαγές στον έναν αστεροειδή επηρεάζουν τον άλλον.Όπως περιγράφεται λεπτομερώς σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή στο περιοδικό Science Advances, οι παρατηρήσεις της κίνησης του ζεύγους αποκάλυψαν ότι η τροχιακή περίοδος των 770 ημερών γύρω από τον Ήλιο άλλαξε κατά ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά την πρόσκρουση του διαστημοπλοίου DART στον Δίμορφο. Αυτή η αλλαγή σηματοδοτεί την πρώτη φορά που ένα ανθρωπογενές αντικείμενο έχει αλλάξει μετρήσιμα την τροχιά ενός ουράνιου σώματος γύρω από τον Ήλιο.Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble παρατήρησε δύο ουρές σκόνης που εκτοξεύτηκαν από το σύστημα αστεροειδών Δίδυμος-Δίμορφος αρκετές ημέρες αφότου το διαστημόπλοιο DART της NASA χτύπησε τον μικρότερο αστεροειδή.«Πρόκειται για μια μικροσκοπική αλλαγή στην τροχιά, αλλά με αρκετό χρόνο, ακόμη και μια μικροσκοπική αλλαγή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική εκτροπή», δήλωσε ο Thomas Statler, επικεφαλής επιστήμονας για μικρά σώματα του ηλιακού συστήματος στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Η εκπληκτικά ακριβής μέτρηση της ομάδας επικυρώνει για άλλη μια φορά την κινητική πρόσκρουση ως τεχνική για την υπεράσπιση της Γης από τους κινδύνους από αστεροειδείς και δείχνει πώς ένας δυαδικός αστεροειδής μπορεί να εκτραπεί με την πρόσκρουση μόνο ενός μέλους του ζεύγους». Υψηλός αντίκτυπος Όταν το DART χτύπησε τον Δίμορφο, η πρόσκρουση εκτόξευσε ένα τεράστιο νέφος βραχωδών συντριμμιών στο διάστημα, αλλάζοντας το σχήμα του αστεροειδούς, ο οποίος έχει πλάτος 170 μέτρα. Επειδή τα συντρίμμια μετέφεραν τη δική τους ορμή μακριά από τον αστεροειδή, έδωσαν στον Δίμορφο μια εκρηκτική ώθηση - αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν συντελεστή ενίσχυσης ορμής. Όσο περισσότερα συντρίμμια εκτινάσσονται, τόσο περισσότερη ισχύς. Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, ο συντελεστής ενίσχυσης ορμής για την πρόσκρουση του DART ήταν περίπου δύο, πράγμα που σημαίνει ότι η απώλεια συντριμμιών διπλασίασε τη δύναμη που δημιουργήθηκε μόνο από το διαστημόπλοιο.Προηγούμενη έρευνα έδειξε ότι η 12ωρη τροχιακή περίοδος του μικρότερου αστεροειδούς γύρω από τον Δίδυμο, πλάτους σχεδόν μισού μιλίου (805 μέτρων), μειώθηκε κατά 33 λεπτά . Η νέα μελέτη δείχνει ότι η πρόσκρουση εκτόξευσε τόσο πολύ υλικό από το δυαδικό σύστημα που άλλαξε επίσης την τροχιακή περίοδο του δυαδικού συστήματος γύρω από τον Ήλιο κατά 0,15 δευτερόλεπτα.«Η αλλαγή στην τροχιακή ταχύτητα του δυαδικού συστήματος ήταν περίπου 11,7 μικρά ανά δευτερόλεπτο ή 1,7 ίντσες ανά ώρα», δήλωσε ο Rahil Makadia, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης στο Πανεπιστήμιο του Illinois Urbana-Champaign. «Με την πάροδο του χρόνου, μια τόσο μικρή αλλαγή στην κίνηση ενός αστεροειδούς μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ του αν ένα επικίνδυνο αντικείμενο θα χτυπήσει ή θα χάσει τον πλανήτη μας».Παρόλο που ο Δίδυμος δεν βρισκόταν σε τροχιά πρόσκρουσης με τη Γη και ήταν αδύνατο για την αποστολή DART να τον θέσει σε τροχιά πρόσκρουσης, αυτή η αλλαγή στην τροχιακή ταχύτητα υπογραμμίζει τον ρόλο που θα μπορούσαν να διαδραματίσουν τα διαστημόπλοια - γνωστά και ως κινητικά κρουστικά σε αυτό το πλαίσιο - εάν βρεθεί ένας δυνητικά επικίνδυνος αστεροειδής να βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης στο μέλλον. Το κλειδί είναι η ανίχνευση αντικειμένων κοντά στη Γη αρκετά νωρίς για να σταλεί ένα κινητικό κρουστικό.Για τον σκοπό αυτό, η NASA κατασκευάζει την αποστολή Near-Earth Object Surveyor (NEO) . Υπό τη διαχείριση του Jet Propulsion Laborator της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, αυτό το τηλεσκόπιο διαστημικής έρευνας επόμενης γενιάς είναι το πρώτο που κατασκευάζεται για την πλανητική άμυνα. Η αποστολή θα αναζητήσει μερικά από τα πιο δύσκολα στην εύρεση αντικείμενα κοντά στη Γη, όπως σκοτεινούς αστεροειδείς και κομήτες που δεν αντανακλούν πολύ ορατό φως. Πώς το έκαναν Για να αποδείξουν ότι το DART είχε ανιχνεύσιμη επίδραση και στους δύο αστεροειδείς — όχι μόνο στον μικρότερο Δίμορφο — οι ερευνητές χρειάστηκε να μετρήσουν την τροχιά του Διδύμου γύρω από τον Ήλιο με εξαιρετική ακρίβεια. Έτσι, εκτός από το να κάνουν ραντάρ και άλλες επίγειες παρατηρήσεις του αστεροειδούς, παρακολούθησαν αστρικές αποκρύψεις, οι οποίες συμβαίνουν όταν ο αστεροειδής περνάει ακριβώς μπροστά από ένα αστέρι, προκαλώντας το σημείο φωτός να σβήσει για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Αυτή η τεχνική παρέχει εξαιρετικά ακριβείς μετρήσεις της ταχύτητας, του σχήματος και της θέσης του αστεροειδούς.Η μέτρηση των αστρικών αποκρύψεων είναι δύσκολη: Οι αστρονόμοι πρέπει να βρίσκονται στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή με αρκετούς σταθμούς παρατήρησης, μερικές φορές σε απόσταση χιλιομέτρων μεταξύ τους, για να παρακολουθήσουν την προβλεπόμενη πορεία του αστεροειδούς μπροστά από ένα συγκεκριμένο άστρο. Η ομάδα βασίστηκε σε εθελοντές αστρονόμους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι κατέγραψαν 22 αστρικές αποκρύψεις μεταξύ Οκτωβρίου 2022 και Μαρτίου 2025.«Σε συνδυασμό με χρόνια υπαρχουσών επίγειων παρατηρήσεων, αυτές οι παρατηρήσεις αστρικής απόκρυψης έγιναν καθοριστικές για να μας βοηθήσουν να υπολογίσουμε πώς το DART άλλαξε την τροχιά του Διδύμου», δήλωσε ο συν-επικεφαλής της μελέτης, Steve Chesley, ανώτερος ερευνητής στο JPL. «Αυτή η εργασία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις καιρικές συνθήκες και συχνά απαιτεί ταξίδια σε απομακρυσμένες περιοχές χωρίς εγγύηση επιτυχίας. Αυτό το αποτέλεσμα δεν θα ήταν δυνατό χωρίς την αφοσίωση δεκάδων εθελοντών παρατηρητών απόκρυψης σε όλο τον κόσμο».Η μελέτη των αλλαγών στην κίνηση του Διδύμου βοήθησε επίσης τους ερευνητές να υπολογίσουν τις πυκνότητες και των δύο αστεροειδών. Ο Δίμορφος είναι ελαφρώς λιγότερο πυκνός από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως, υποστηρίζοντας τη θεωρία ότι σχηματίστηκε από βραχώδη συντρίμμια που αποβλήθηκαν από έναν ταχέως περιστρεφόμενο Δίδυμο. Αυτό το χαλαρό υλικό τελικά συσσωρεύτηκε για να σχηματίσει τον Δίμορφο, έναν αστεροειδή «σωρό από ερείπια». Περισσότερα για το DART Το διαστημόπλοιο DART σχεδιάστηκε, κατασκευάστηκε και λειτούργησε από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στο Λόρελ του Μέριλαντ, για το Γραφείο Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας της NASA, το οποίο επιβλέπει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες του οργανισμού στην πλανητική άμυνα. Ήταν η πρώτη αποστολή της ανθρωπότητας που μετέφερε σκόπιμα ένα ουράνιο αντικείμενο. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή DART, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/dart/ Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble παρατήρησε δύο ουρές σκόνης που εκτοξεύτηκαν από το σύστημα αστεροειδών Δίδυμος-Δίμορφος αρκετές ημέρες αφότου το διαστημόπλοιο DART της NASA χτύπησε τον μικρότερο αστεροειδή