Το πλήρωμα ανοίγει φορτηγό σκάφος, εργάζεται σε εξοπλισμό φυσικής και βιοϊατρική τεχνολογία. Οι καταπακτές είναι ανοιχτές μεταξύ του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και του νέου διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Progress 95 μετά την παράδοση περίπου τριών τόνων τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών τη Δευτέρα . Ο διοικητής της Αποστολής 74, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο από τη Roscosmos, ολοκλήρωσαν τους ελέγχους διαρροών και πίεσης μεταξύ του Progress 95 και του πίσω λιμένα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda την Τρίτη. Στη συνέχεια, το δίδυμο εγκατέστησε αεραγωγούς και άρχισε την αποσυσκευασία του διαστημοπλοίου, ξεκινώντας επτά μήνες δραστηριοτήτων μεταφοράς φορτίου στο πλοίο ανεφοδιασμού.Εν τω μεταξύ, η συντήρηση του εξοπλισμού φυσικής ήταν στην κορυφή του επιστημονικού προγράμματος, καθώς οι ειδικευόμενοι στο εργαστήριο εγκατέστησαν νέο εξοπλισμό κβαντικής έρευνας και αποθήκευσαν υλικό κρυογονικού ρευστού. Ο προηγμένος εξοπλισμός φυσικής εκμεταλλεύεται την έλλειψη βαρύτητας για να αποκτήσει ωφέλιμες γνώσεις που δεν είναι εφικτές στο βαρυτικό περιβάλλον της Γης.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, αναβάθμισαν το Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου (CAL) του τροχιακού σταθμού την Τρίτη, εγκατέστησαν μια νέα μονάδα κβαντικής φυσικής μέσα στην ερευνητική συσκευή. Το προηγμένο υλικό επεκτείνει την ικανότητα του CAL να ψύχει άτομα σχεδόν σε απόλυτο μηδέν, επιτρέποντας την παρατήρηση ατομικών κυματικών συναρτήσεων, παρέχοντας βαθύτερες γνώσεις για τη γενική σχετικότητα και βοηθώντας στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Η Μέιρ, με τη βοήθεια της μηχανικού πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), άνοιξε επίσης το Microgravity Science Glovebox (MSG) και αφαίρεσε και αποθήκευσε υλικό φυσικής που χρησιμοποιείται για την παρατήρηση της συμπεριφοράς των κρυογονικών καυσίμων στις δεξαμενές. Τα αποτελέσματα της έρευνας μπορεί να οδηγήσουν σε βελτιωμένα συστήματα πρόωσης διαστημοπλοίων και υποστήριξης ζωής.Η Adenot πέρασε το τελευταίο μισό της βάρδιάς της εξερευνώντας τη χρήση του πόσιμου νερού του διαστημικού σταθμού για την παραγωγή ενδοφλέβιων υγρών ιατρικής ποιότητας ή αλατούχων διαλυμάτων, για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων στο διάστημα. Η επίδειξη τεχνολογίας Intravenous Fluid Generation – Mini επιδιώκει να μειώσει την εξάρτηση του πληρώματος από τις αποστολές φορτίου και να αποτρέψει τη λήξη των ιατρικών προμηθειών σε ένα διαστημόπλοιο.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , αναδιοργανώνοντας το φορτίο για να βελτιστοποιήσει τον χώρο για επερχόμενες ερευνητικές επιχειρήσεις. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς επισκεύασε έναν φορητό υπολογιστή που υποστηρίζει έρευνες εντός του MSG. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο Γουίλιαμς ξεφόρτωσε προμήθειες από το εσωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων Cygnus XL .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης σε εργασίες συντήρησης για την υποστήριξη της ζωής, μεταφέροντας νερό μεταξύ των δεξαμενών και ελέγχοντας τα συστήματα εξαερισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/28/crew-opens-cargo-craft-works-on-physics-gear-and-biomedical-tech/ Το Σέλας σχηματίζει τόξο πάνω από τον ορίζοντα της Γης και χάνεται στην αέρινη λάμψη καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός τέθηκε σε τροχιά 265 μίλια πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό ανατολικά του Περθ της Αυστραλίας, περίπου στις 2:03 π.μ. τοπική ώρα.

Η NASA συνδέει τις Μικρές Κόκκινες Κουκκίδες με τους Chandra και Webb Ένα πρόσφατα ανακαλυφθέν αντικείμενο μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την αποκάλυψη της αληθινής φύσης μιας μυστηριώδους κατηγορίας πηγών που οι αστρονόμοι έχουν βρει στο πρώιμο σύμπαν τα τελευταία χρόνια.Μια «κουκκίδα ακτίνων Χ» που βρέθηκε από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA θα μπορούσε να εξηγήσει τι είναι οι εκατοντάδες ή ενδεχομένως χιλιάδες από αυτά τα αντικείμενα. Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal Letters.Λίγο αφότου το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεκίνησε τις επιστημονικές παρατηρήσεις του, εμφανίστηκαν αναφορές για μια νέα κατηγορία μυστηριωδών αντικειμένων. Οι αστρονόμοι βρήκαν μικρά, κόκκινα αντικείμενα περίπου 12 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη ή και πιο μακριά, τα οποία έγιναν γνωστά ως «μικρές κόκκινες κουκκίδες» (LRD).Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι LRD είναι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες ενσωματωμένες σε νέφη πυκνού αερίου, τα οποία καλύπτουν μερικές από τις τυπικές υπογραφές σε διαφορετικά είδη φωτός - συμπεριλαμβανομένων των ακτίνων Χ - που οι αστρονόμοι συνήθως χρησιμοποιούν για να τις αναγνωρίσουν. Αυτό θα τις έκανε διαφορετικές από τις τυπικές αναπτυσσόμενες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, οι οποίες δεν είναι ενσωματωμένες σε πυκνό αέριο, επιτρέποντας στο έντονο υπεριώδες φως και στις ακτίνες Χ από υλικό που περιστρέφεται γύρω από τις μαύρες τρύπες να διαφύγουν.Εξαιτίας αυτού και των πιθανών ομοιοτήτων τους με τις αστρικές ατμόσφαιρες, οι αστρονόμοι το έχουν ονομάσει σενάριο «αστέρι μαύρης τρύπας» για τις LRD.Αυτή η νέα «κουκκίδα ακτίνων Χ» (επίσημα γνωστή ως 3DHST-AEGIS-12014), η οποία βρίσκεται περίπου 11,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, μπορεί να αποτελέσει μια κρίσιμη γέφυρα μεταξύ των αστεριών μελανών τρυπών και των τυπικών αναπτυσσόμενων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Παρουσιάζει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά μιας LRD, όπως το ότι είναι μικρή, κόκκινη και βρίσκεται σε τεράστια απόσταση, αλλά λάμπει στο φως των ακτίνων Χ, σε αντίθεση με άλλες LRD.«Οι αστρονόμοι προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι οι μικρές κόκκινες κουκκίδες εδώ και αρκετά χρόνια», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Raphael Hviding του Ινστιτούτου Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία. «Αυτό το μοναδικό αντικείμενο ακτίνων Χ μπορεί να είναι - για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση - αυτό που μας επιτρέπει να συνδέσουμε όλες τις κουκκίδες».Η ομάδα ανακάλυψε αυτό το ένα ξεχωριστό αντικείμενο αφού συνέκρινε νέα δεδομένα από το Webb με μια εις βάθος έρευνα που είχε προηγουμένως πραγματοποιηθεί από το Chandra.«Αν οι μικρές κόκκινες κουκκίδες είναι ταχέως αναπτυσσόμενες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, γιατί δεν εκπέμπουν ακτίνες Χ όπως άλλες τέτοιες μαύρες τρύπες;» δήλωσε η συν-συγγραφέας Άννα ντε Γκράαφ του Κέντρου Αστροφυσικής | Harvard & Smithsonian, στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. «Η εύρεση μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας που φαίνεται διαφορετική από τις άλλες μας δίνει μια σημαντική νέα εικόνα για το τι θα μπορούσε να τις τροφοδοτήσει».Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η κουκκίδα ακτίνων Χ αντιπροσωπεύει μια μεταβατική φάση από μια LRD σε μια τυπική αναπτυσσόμενη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Καθώς το αστέρι της μαύρης τρύπας καταναλώνει το περιβάλλον αέριο, εμφανίζονται ανομοιογενείς τρύπες στα νέφη αερίου. Αυτό επιτρέπει στις ακτίνες Χ από το υλικό που πέφτει πάνω στη μαύρη τρύπα να διαπεράσουν, οι οποίες παρατηρούνται από το Chandra. Τελικά, όλο το αέριο καταναλώνεται και το αστέρι της μαύρης τρύπας παύει να υπάρχει.Υπάρχουν επίσης ενδείξεις στα δεδομένα του Chandra της κουκκίδας ακτίνων Χ ότι υπάρχουν διακυμάνσεις στη φωτεινότητα των ακτίνων Χ, γεγονός που υποστηρίζει την ιδέα ότι η μαύρη τρύπα είναι εν μέρει κρυμμένη. Καθώς το νέφος αερίου περιστρέφεται, κομμάτια πυκνότερου και λιγότερο πυκνού αερίου μπορούν να κινηθούν κατά μήκος της μαύρης τρύπας, προκαλώντας αλλαγές στη φωτεινότητα των ακτίνων Χ.«Αν επιβεβαιώσουμε ότι η κουκκίδα ακτίνων Χ είναι μια μικρή κόκκινη κουκκίδα σε μεταβατική φάση, όχι μόνο θα είναι η πρώτη του είδους της, αλλά μπορεί να βλέπουμε στην καρδιά μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας για πρώτη φορά», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Hanpu Liu του Πανεπιστημίου του Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ. «Θα έχουμε επίσης την ισχυρότερη μέχρι στιγμής απόδειξη ότι η ανάπτυξη υπερμεγέθων μαύρων τρυπών βρίσκεται στο επίκεντρο ορισμένων, αν όχι όλων, του πληθυσμού των μικρών κόκκινων κουκκίδων».Μια εναλλακτική ιδέα για την κουκκίδα ακτίνων Χ είναι ότι πρόκειται για έναν πιο συνηθισμένο τύπο αναπτυσσόμενης υπερμεγέθους μαύρης τρύπας, αλλά καλύπτεται από έναν εξωτικό τύπο σκόνης που οι αστρονόμοι δεν έχουν ξαναδεί. Σχεδιάζονται μελλοντικές παρατηρήσεις που θα πρέπει να είναι σε θέση να ρίξουν φως στην αλήθεια.«Η κουκκίδα ακτίνων Χ βρισκόταν στα δεδομένα της έρευνάς μας στο Chandra για πάνω από δέκα χρόνια, αλλά δεν είχαμε ιδέα πόσο αξιοσημείωτη ήταν πριν έρθει ο Webb να παρατηρήσει το πεδίο», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Andy Goulding του Πρίνστον. «Αυτό είναι ένα ισχυρό παράδειγμα συνεργασίας μεταξύ δύο σπουδαίων αστεροσκοπείων».Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Αστεροσκοπείου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Μάθετε περισσότερα για το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra και την αποστολή του εδώ: https://science.nasa.gov/chandra https://chandra.si.edu Αυτή η εικόνα ενός ειδικού αντικειμένου, που ονομάστηκε «κουκκίδα ακτίνων Χ», αντιπροσωπεύει μια ανακάλυψη από το Chandra που θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξήγηση της φύσης μιας μυστηριώδους κατηγορίας πηγών στο πρώιμο Σύμπαν. Η οπτική και η υπέρυθρη εικόνα από το Hubble δείχνουν την περιοχή γύρω από την κουκκίδα ακτίνων Χ, ενώ η εικόνα ακτίνων Χ του Chandra δείχνει το κοντινό πλάνο. Πριν από αυτήν την ανακάλυψη, οι «μικρές κόκκινες κουκκίδες» που παρατηρήθηκαν από το τηλεσκόπιο Webb δεν ήταν γνωστό ότι εκπέμπουν ακτίνες Χ. Αυτή η εικόνα εκπέμπει ακτίνες Χ, γεγονός που οδηγεί τους ερευνητές να προτείνουν ότι η κουκκίδα ακτίνων Χ αντιπροσωπεύει μια προηγουμένως άγνωστη μεταβατική φάση αναπτυσσόμενων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Καλλιτεχνική απεικόνιση μιας κοντινής όψης μιας κουκκίδας ακτίνων Χ, 3DHST-AEGIS-12014.

Ένας απαλά λαμπερός γαλαξίας. Ένας φωτεινός στρόβιλος που βρίσκεται στο βαθύ μαύρο του διαστήματος, ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας IC 486 λάμπει με ένα απαλό, αιθέριο φως σε αυτήν την  εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA  από τις 13 Απριλίου 2026.Ο IC 486 βρίσκεται ακριβώς στην άκρη του αστερισμού των Διδύμων, περίπου 380 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Κατατασσόμενος ως ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, διαθέτει μια φωτεινή κεντρική δομή σε σχήμα ράβδου από την οποία ξεδιπλώνονται οι σπειροειδείς βραχίονες του, τυλίγοντας γύρω από τον πυρήνα σε ένα ομαλό, σχεδόν δακτυλιοειδές μοτίβο. Διαβάστε περισσότερα για τον IC 486 και πώς οι επιστήμονες μελετούν τους γαλαξίες χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις όπως αυτή. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-spies-an-active-spiral/