Το πλήρωμα ανοίγει φορτηγό σκάφος, εργάζεται σε εξοπλισμό φυσικής και βιοϊατρική τεχνολογία. Οι καταπακτές είναι ανοιχτές μεταξύ του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και του νέου διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Progress 95 μετά την παράδοση περίπου τριών τόνων τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών τη Δευτέρα . Ο διοικητής της Αποστολής 74, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, και ο μηχανικός πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο από τη Roscosmos, ολοκλήρωσαν τους ελέγχους διαρροών και πίεσης μεταξύ του Progress 95 και του πίσω λιμένα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda την Τρίτη. Στη συνέχεια, το δίδυμο εγκατέστησε αεραγωγούς και άρχισε την αποσυσκευασία του διαστημοπλοίου, ξεκινώντας επτά μήνες δραστηριοτήτων μεταφοράς φορτίου στο πλοίο ανεφοδιασμού.Εν τω μεταξύ, η συντήρηση του εξοπλισμού φυσικής ήταν στην κορυφή του επιστημονικού προγράμματος, καθώς οι ειδικευόμενοι στο εργαστήριο εγκατέστησαν νέο εξοπλισμό κβαντικής έρευνας και αποθήκευσαν υλικό κρυογονικού ρευστού. Ο προηγμένος εξοπλισμός φυσικής εκμεταλλεύεται την έλλειψη βαρύτητας για να αποκτήσει ωφέλιμες γνώσεις που δεν είναι εφικτές στο βαρυτικό περιβάλλον της Γης.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, αναβάθμισαν το Εργαστήριο Ψυχρού Ατόμου (CAL) του τροχιακού σταθμού την Τρίτη, εγκατέστησαν μια νέα μονάδα κβαντικής φυσικής μέσα στην ερευνητική συσκευή. Το προηγμένο υλικό επεκτείνει την ικανότητα του CAL να ψύχει άτομα σχεδόν σε απόλυτο μηδέν, επιτρέποντας την παρατήρηση ατομικών κυματικών συναρτήσεων, παρέχοντας βαθύτερες γνώσεις για τη γενική σχετικότητα και βοηθώντας στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Η Μέιρ, με τη βοήθεια της μηχανικού πτήσης Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας), άνοιξε επίσης το Microgravity Science Glovebox (MSG) και αφαίρεσε και αποθήκευσε υλικό φυσικής που χρησιμοποιείται για την παρατήρηση της συμπεριφοράς των κρυογονικών καυσίμων στις δεξαμενές. Τα αποτελέσματα της έρευνας μπορεί να οδηγήσουν σε βελτιωμένα συστήματα πρόωσης διαστημοπλοίων και υποστήριξης ζωής.Η Adenot πέρασε το τελευταίο μισό της βάρδιάς της εξερευνώντας τη χρήση του πόσιμου νερού του διαστημικού σταθμού για την παραγωγή ενδοφλέβιων υγρών ιατρικής ποιότητας ή αλατούχων διαλυμάτων, για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων στο διάστημα. Η επίδειξη τεχνολογίας Intravenous Fluid Generation – Mini επιδιώκει να μειώσει την εξάρτηση του πληρώματος από τις αποστολές φορτίου και να αποτρέψει τη λήξη των ιατρικών προμηθειών σε ένα διαστημόπλοιο.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ξεκίνησε τη βάρδιά του μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , αναδιοργανώνοντας το φορτίο για να βελτιστοποιήσει τον χώρο για επερχόμενες ερευνητικές επιχειρήσεις. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς επισκεύασε έναν φορητό υπολογιστή που υποστηρίζει έρευνες εντός του MSG. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο Γουίλιαμς ξεφόρτωσε προμήθειες από το εσωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς εμπορευμάτων Cygnus XL .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης σε εργασίες συντήρησης για την υποστήριξη της ζωής, μεταφέροντας νερό μεταξύ των δεξαμενών και ελέγχοντας τα συστήματα εξαερισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/28/crew-opens-cargo-craft-works-on-physics-gear-and-biomedical-tech/ Το Σέλας σχηματίζει τόξο πάνω από τον ορίζοντα της Γης και χάνεται στην αέρινη λάμψη καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός τέθηκε σε τροχιά 265 μίλια πάνω από τον Ινδικό Ωκεανό ανατολικά του Περθ της Αυστραλίας, περίπου στις 2:03 π.μ. τοπική ώρα.

Η NASA συνδέει τις Μικρές Κόκκινες Κουκκίδες με τους Chandra και Webb Ένα πρόσφατα ανακαλυφθέν αντικείμενο μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την αποκάλυψη της αληθινής φύσης μιας μυστηριώδους κατηγορίας πηγών που οι αστρονόμοι έχουν βρει στο πρώιμο σύμπαν τα τελευταία χρόνια.Μια «κουκκίδα ακτίνων Χ» που βρέθηκε από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA θα μπορούσε να εξηγήσει τι είναι οι εκατοντάδες ή ενδεχομένως χιλιάδες από αυτά τα αντικείμενα. Μια εργασία που περιγράφει τα αποτελέσματα που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal Letters.Λίγο αφότου το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεκίνησε τις επιστημονικές παρατηρήσεις του, εμφανίστηκαν αναφορές για μια νέα κατηγορία μυστηριωδών αντικειμένων. Οι αστρονόμοι βρήκαν μικρά, κόκκινα αντικείμενα περίπου 12 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη ή και πιο μακριά, τα οποία έγιναν γνωστά ως «μικρές κόκκινες κουκκίδες» (LRD).Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι οι LRD είναι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες ενσωματωμένες σε νέφη πυκνού αερίου, τα οποία καλύπτουν μερικές από τις τυπικές υπογραφές σε διαφορετικά είδη φωτός - συμπεριλαμβανομένων των ακτίνων Χ - που οι αστρονόμοι συνήθως χρησιμοποιούν για να τις αναγνωρίσουν. Αυτό θα τις έκανε διαφορετικές από τις τυπικές αναπτυσσόμενες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, οι οποίες δεν είναι ενσωματωμένες σε πυκνό αέριο, επιτρέποντας στο έντονο υπεριώδες φως και στις ακτίνες Χ από υλικό που περιστρέφεται γύρω από τις μαύρες τρύπες να διαφύγουν.Εξαιτίας αυτού και των πιθανών ομοιοτήτων τους με τις αστρικές ατμόσφαιρες, οι αστρονόμοι το έχουν ονομάσει σενάριο «αστέρι μαύρης τρύπας» για τις LRD.Αυτή η νέα «κουκκίδα ακτίνων Χ» (επίσημα γνωστή ως 3DHST-AEGIS-12014), η οποία βρίσκεται περίπου 11,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, μπορεί να αποτελέσει μια κρίσιμη γέφυρα μεταξύ των αστεριών μελανών τρυπών και των τυπικών αναπτυσσόμενων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Παρουσιάζει τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά μιας LRD, όπως το ότι είναι μικρή, κόκκινη και βρίσκεται σε τεράστια απόσταση, αλλά λάμπει στο φως των ακτίνων Χ, σε αντίθεση με άλλες LRD.«Οι αστρονόμοι προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι οι μικρές κόκκινες κουκκίδες εδώ και αρκετά χρόνια», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Raphael Hviding του Ινστιτούτου Αστρονομίας Max Planck στη Γερμανία. «Αυτό το μοναδικό αντικείμενο ακτίνων Χ μπορεί να είναι - για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση - αυτό που μας επιτρέπει να συνδέσουμε όλες τις κουκκίδες».Η ομάδα ανακάλυψε αυτό το ένα ξεχωριστό αντικείμενο αφού συνέκρινε νέα δεδομένα από το Webb με μια εις βάθος έρευνα που είχε προηγουμένως πραγματοποιηθεί από το Chandra.«Αν οι μικρές κόκκινες κουκκίδες είναι ταχέως αναπτυσσόμενες υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, γιατί δεν εκπέμπουν ακτίνες Χ όπως άλλες τέτοιες μαύρες τρύπες;» δήλωσε η συν-συγγραφέας Άννα ντε Γκράαφ του Κέντρου Αστροφυσικής | Harvard & Smithsonian, στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης. «Η εύρεση μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας που φαίνεται διαφορετική από τις άλλες μας δίνει μια σημαντική νέα εικόνα για το τι θα μπορούσε να τις τροφοδοτήσει».Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η κουκκίδα ακτίνων Χ αντιπροσωπεύει μια μεταβατική φάση από μια LRD σε μια τυπική αναπτυσσόμενη υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Καθώς το αστέρι της μαύρης τρύπας καταναλώνει το περιβάλλον αέριο, εμφανίζονται ανομοιογενείς τρύπες στα νέφη αερίου. Αυτό επιτρέπει στις ακτίνες Χ από το υλικό που πέφτει πάνω στη μαύρη τρύπα να διαπεράσουν, οι οποίες παρατηρούνται από το Chandra. Τελικά, όλο το αέριο καταναλώνεται και το αστέρι της μαύρης τρύπας παύει να υπάρχει.Υπάρχουν επίσης ενδείξεις στα δεδομένα του Chandra της κουκκίδας ακτίνων Χ ότι υπάρχουν διακυμάνσεις στη φωτεινότητα των ακτίνων Χ, γεγονός που υποστηρίζει την ιδέα ότι η μαύρη τρύπα είναι εν μέρει κρυμμένη. Καθώς το νέφος αερίου περιστρέφεται, κομμάτια πυκνότερου και λιγότερο πυκνού αερίου μπορούν να κινηθούν κατά μήκος της μαύρης τρύπας, προκαλώντας αλλαγές στη φωτεινότητα των ακτίνων Χ.«Αν επιβεβαιώσουμε ότι η κουκκίδα ακτίνων Χ είναι μια μικρή κόκκινη κουκκίδα σε μεταβατική φάση, όχι μόνο θα είναι η πρώτη του είδους της, αλλά μπορεί να βλέπουμε στην καρδιά μιας μικρής κόκκινης κουκκίδας για πρώτη φορά», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Hanpu Liu του Πανεπιστημίου του Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ. «Θα έχουμε επίσης την ισχυρότερη μέχρι στιγμής απόδειξη ότι η ανάπτυξη υπερμεγέθων μαύρων τρυπών βρίσκεται στο επίκεντρο ορισμένων, αν όχι όλων, του πληθυσμού των μικρών κόκκινων κουκκίδων».Μια εναλλακτική ιδέα για την κουκκίδα ακτίνων Χ είναι ότι πρόκειται για έναν πιο συνηθισμένο τύπο αναπτυσσόμενης υπερμεγέθους μαύρης τρύπας, αλλά καλύπτεται από έναν εξωτικό τύπο σκόνης που οι αστρονόμοι δεν έχουν ξαναδεί. Σχεδιάζονται μελλοντικές παρατηρήσεις που θα πρέπει να είναι σε θέση να ρίξουν φως στην αλήθεια.«Η κουκκίδα ακτίνων Χ βρισκόταν στα δεδομένα της έρευνάς μας στο Chandra για πάνω από δέκα χρόνια, αλλά δεν είχαμε ιδέα πόσο αξιοσημείωτη ήταν πριν έρθει ο Webb να παρατηρήσει το πεδίο», δήλωσε ο συν-συγγραφέας Andy Goulding του Πρίνστον. «Αυτό είναι ένα ισχυρό παράδειγμα συνεργασίας μεταξύ δύο σπουδαίων αστεροσκοπείων».Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Αστεροσκοπείου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Διαβάστε περισσότερα από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA Μάθετε περισσότερα για το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra και την αποστολή του εδώ: https://science.nasa.gov/chandra https://chandra.si.edu Αυτή η εικόνα ενός ειδικού αντικειμένου, που ονομάστηκε «κουκκίδα ακτίνων Χ», αντιπροσωπεύει μια ανακάλυψη από το Chandra που θα μπορούσε να βοηθήσει στην εξήγηση της φύσης μιας μυστηριώδους κατηγορίας πηγών στο πρώιμο Σύμπαν. Η οπτική και η υπέρυθρη εικόνα από το Hubble δείχνουν την περιοχή γύρω από την κουκκίδα ακτίνων Χ, ενώ η εικόνα ακτίνων Χ του Chandra δείχνει το κοντινό πλάνο. Πριν από αυτήν την ανακάλυψη, οι «μικρές κόκκινες κουκκίδες» που παρατηρήθηκαν από το τηλεσκόπιο Webb δεν ήταν γνωστό ότι εκπέμπουν ακτίνες Χ. Αυτή η εικόνα εκπέμπει ακτίνες Χ, γεγονός που οδηγεί τους ερευνητές να προτείνουν ότι η κουκκίδα ακτίνων Χ αντιπροσωπεύει μια προηγουμένως άγνωστη μεταβατική φάση αναπτυσσόμενων υπερμεγέθων μαύρων τρυπών. Καλλιτεχνική απεικόνιση μιας κοντινής όψης μιας κουκκίδας ακτίνων Χ, 3DHST-AEGIS-12014.

Ένας απαλά λαμπερός γαλαξίας. Ένας φωτεινός στρόβιλος που βρίσκεται στο βαθύ μαύρο του διαστήματος, ο ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας IC 486 λάμπει με ένα απαλό, αιθέριο φως σε αυτήν την εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA από τις 13 Απριλίου 2026.Ο IC 486 βρίσκεται ακριβώς στην άκρη του αστερισμού των Διδύμων, περίπου 380 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Κατατασσόμενος ως ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, διαθέτει μια φωτεινή κεντρική δομή σε σχήμα ράβδου από την οποία ξεδιπλώνονται οι σπειροειδείς βραχίονες του, τυλίγοντας γύρω από τον πυρήνα σε ένα ομαλό, σχεδόν δακτυλιοειδές μοτίβο. Διαβάστε περισσότερα για τον IC 486 και πώς οι επιστήμονες μελετούν τους γαλαξίες χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις όπως αυτή. https://science.nasa.gov/missions/hubble/hubble-spies-an-active-spiral/

Η NASA ενεργοποιεί ισχυρό προωθητήρα τροφοδοτούμενο με λίθιο για ταξίδια στον Άρη. Ένα πρωτότυπο ενός μαγνητοπλασματοδυναμικού προωθητήρα που τροφοδοτείται με λίθιο δοκιμάστηκε σε ειδικό θάλαμο στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA τον Φεβρουάριο του 2026. Με περαιτέρω ανάπτυξη, προωθητήρες σαν αυτόν θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος ενός πυρηνικού ηλεκτρικού συστήματος πρόωσης που θα τροφοδοτεί επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Μια τεχνολογία που θα μπορούσε να προωθήσει επανδρωμένες αποστολές στον Άρη και ρομποτικά διαστημόπλοια σε όλο το ηλιακό σύστημα δοκιμάστηκε πρόσφατα στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. Στις 24 Φεβρουαρίου, για πρώτη φορά μετά από χρόνια και σε επίπεδα ισχύος που ξεπερνούσαν οποιαδήποτε προηγούμενη δοκιμή στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια ομάδα πυροδότησε έναν ηλεκτρομαγνητικό προωθητήρα που λειτουργεί με ατμούς μεταλλικού λιθίου.Αυτό το πρωτότυπο πέτυχε επίπεδα ισχύος που ξεπερνούν τα ηλεκτρικά προωθητικά συστήματα υψηλότερης ισχύος σε οποιοδήποτε από τα τρέχοντα διαστημόπλοια του οργανισμού. Πολύτιμα δεδομένα από την πρώτη πυροδότηση αυτού του προωθητικού συστήματος θα βοηθήσουν στην ενημέρωση μιας επερχόμενης σειράς δοκιμών.«Στη NASA, εργαζόμαστε σε πολλά πράγματα ταυτόχρονα και δεν έχουμε χάσει από τα μάτια μας τον Άρη. Η επιτυχημένη απόδοση του προωθητικού μας συστήματος σε αυτή τη δοκιμή καταδεικνύει πραγματική πρόοδο προς την αποστολή ενός Αμερικανού αστροναύτη να πατήσει το πόδι του στον Κόκκινο Πλανήτη», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Αυτή είναι η πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες που ένα ηλεκτρικό σύστημα πρόωσης λειτούργησε σε τόσο υψηλά επίπεδα ισχύος, φτάνοντας έως και τα 120 κιλοβάτ. Θα συνεχίσουμε να κάνουμε στρατηγικές επενδύσεις που θα προωθήσουν αυτό το επόμενο γιγάντιο άλμα».Κατά τη διάρκεια πέντε αναφλέξεων, το ηλεκτρόδιο βολφραμίου στο κέντρο του προωθητήρα έλαμπε με έντονο λευκό χρώμα, φτάνοντας τους 5.000 βαθμούς Φαρενάιτ (2.800 βαθμούς Κελσίου). Η εργασία διεξήχθη στο Εργαστήριο Ηλεκτρικής Πρόωσης του JPL , όπου στεγάζεται η εγκατάσταση κενού συμπυκνώσιμων μεταλλικών προωθητικών, ένα μοναδικό εθνικό πλεονέκτημα για την ασφαλή δοκιμή ηλεκτρικών προωθητήρων που χρησιμοποιούν προωθητικά μεταλλικών ατμών σε επίπεδα ισχύος έως και μεγαβάτ. Ενεργοποίηση Η ηλεκτρική πρόωση χρησιμοποιεί έως και 90% λιγότερο προωθητικό από τους παραδοσιακούς, χημικούς πυραύλους υψηλής ώσης. Οι τρέχοντες ηλεκτρικοί προωθητήρες, όπως αυτοί που τροφοδοτούν την αποστολή Psyche της NASA , χρησιμοποιούν ηλιακή ενέργεια για την επιτάχυνση των προωθητικών, παράγοντας μια χαμηλή, συνεχή ώθηση που φτάνει σε υψηλές ταχύτητες με την πάροδο του χρόνου. Το JPL της NASA δοκιμάζει έναν μαγνητοπλασματοδυναμικό προωθητήρα (MPD) τροφοδοτούμενο με λίθιο , μια τεχνολογία που ερευνάται από τη δεκαετία του 1960 αλλά δεν τέθηκε ποτέ σε λειτουργία. Ο κινητήρας MPD διαφέρει από τους υπάρχοντες προωθητήρες χρησιμοποιώντας υψηλά ρεύματα που αλληλεπιδρούν με ένα μαγνητικό πεδίο για την ηλεκτρομαγνητική επιτάχυνση πλάσματος λιθίου.Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η ομάδα πέτυχε επίπεδα ισχύος έως και 120 κιλοβάτ. Αυτό είναι πάνω από 25 φορές η ισχύς των προωθητήρων του Psyche, το οποίο αυτή τη στιγμή λειτουργεί τους ηλεκτρικούς προωθητήρες υψηλότερης ισχύος από οποιοδήποτε διαστημόπλοιο της NASA. Στο κενό του διαστήματος, η απαλή αλλά σταθερή δύναμη που παρέχουν οι προωθητήρες του Psyche με την πάροδο του χρόνου επιταχύνει το διαστημόπλοιο στα 190.000 χλμ/ώρα.«Ο σχεδιασμός και η κατασκευή αυτών των προωθητήρων τα τελευταία δύο χρόνια ήταν μια μακρά διαδικασία πριν από αυτή την πρώτη δοκιμή», δήλωσε ο James Polk, ανώτερος ερευνητής στο JPL. «Είναι μια τεράστια στιγμή για εμάς, επειδή όχι μόνο δείξαμε ότι ο προωθητήρας λειτουργεί, αλλά πετύχαμε και τα επίπεδα ισχύος που στοχεύαμε. Και γνωρίζουμε ότι έχουμε ένα καλό πεδίο δοκιμών για να αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της κλιμάκωσης». Ηλεκτρική ενέργεια Για να δει τη δοκιμή, ο Πολκ κοίταξε μέσα από μια μικρή πύλη στον υδρόψυκτο θάλαμο κενού μήκους 26 ποδιών (8 μέτρων). Στο εσωτερικό, ο προωθητήρας άναψε φωτιά, με το εξωτερικό του ηλεκτρόδιο σε σχήμα ακροφυσίου να λάμπει πυρακτωμένα καθώς εξέπεμπε ένα έντονο κόκκινο νέφος. Ο Πολκ έχει ερευνήσει προωθητήρες MPD που τροφοδοτούνται με λίθιο εδώ και δεκαετίες, έχοντας εργαστεί στην αποστολή Dawn της NASA και στο Deep Space 1 του οργανισμού , την πρώτη επίδειξη ηλεκτρικής πρόωσης πέρα από την τροχιά της Γης.Η ομάδα στοχεύει να φτάσει σε επίπεδα ισχύος μεταξύ 500 κιλοβάτ και 1 μεγαβάτ ανά προωθητήρα τα επόμενα χρόνια. Επειδή το υλικό λειτουργεί σε τόσο υψηλές θερμοκρασίες, η απόδειξη ότι τα εξαρτήματα μπορούν να αντέξουν τη θερμότητα μετά από πολλές ώρες δοκιμών θα αποτελέσει βασική πρόκληση. Μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη μπορεί να χρειαστεί 2 έως 4 μεγαβάτ ισχύος, απαιτώντας πολλαπλούς προωθητήρες MPD, οι οποίοι θα πρέπει να λειτουργούν για περισσότερες από 23.000 ώρες.Οι προωθητήρες MPD με τροφοδοσία από λίθιο έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν σε υψηλά επίπεδα ισχύος, να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά το προωθητικό και να παρέχουν σημαντικά μεγαλύτερη ώθηση από τους ηλεκτρικούς προωθητήρες που πετάνε σήμερα. Πλήρως ανεπτυγμένοι και σε συνδυασμό με μια πυρηνική πηγή ενέργειας, θα μπορούσαν να μειώσουν τη μάζα εκτόξευσης και να υποστηρίξουν τα ωφέλιμα φορτία που απαιτούνται για τις επανδρωμένες αποστολές στον Άρη.Το έργο του προωθητήρα MPD, το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία 2,5 χρόνια, διευθύνεται από την JPL σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ και το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ. Χρηματοδοτείται από το έργο Space Nuclear Propulsion της NASA , το οποίο το 2020 άρχισε να υποστηρίζει ένα πρόγραμμα πυρηνικής ηλεκτρικής πρόωσης κλάσης μεγαβάτ για επανδρωμένες αποστολές στον Άρη, εστιάζοντας σε πέντε κρίσιμα τεχνολογικά στοιχεία, ένα από τα οποία είναι το υποσύστημα ηλεκτρικής πρόωσης. Το έργο, που εδρεύει στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall του οργανισμού στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, αποτελεί μέρος της Διεύθυνσης Αποστολών Διαστημικής Τεχνολογίας της NASA . Για να μάθετε περισσότερα για τις πυρηνικές προσπάθειες της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/ignition/ Ο ανώτερος ερευνητής του JPL, Τζέιμς Πολκ, κοιτάζει μέσα στην εγκατάσταση κενού συμπυκνώσιμου μεταλλικού προωθητικού (CoMeT) στο Εργαστήριο Ηλεκτρικής Πρόωσης του JPL, όπου τον Φεβρουάριο του 2026 τέθηκε σε δοκιμή ένα πρωτότυπο ηλεκτρικού προωθητήρα υψηλής ισχύος που ανέπτυξε η ομάδα του. Ο πρωτότυπος προωθητήρας βρίσκεται στην εγκατάσταση κενού συμπυκνώσιμων μεταλλικών προωθητικών (CoMeT) της JPL, ένα μοναδικό εθνικό περιουσιακό στοιχείο που έχει σχεδιαστεί για να δοκιμάζει με ασφάλεια προωθητήρες που χρησιμοποιούν προωθητικά μεταλλικών ατμών ως μέρος πιθανών ηλεκτρικών συστημάτων πρόωσης κλάσης μεγαβάτ.

Η Ευρώπη το μεγαλύτερο θύμα της κλιματικής αλλαγής. Τα στοιχεία δείχνουν ότι είναι η ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρος στον πλανήτη. Η Ευρώπη σε συντριπτικό ποσοστό, τουλάχιστον 95%, βίωσε το 2025 ετήσιες θερμοκρασίες άνω του μέσου όρου με τα κύματα καύσωνα να επηρεάζουν μεγάλα τμήματα της ηπείρου από τη Μεσόγειο ως την Αρκτική. Η ραγδαία αύξηση της θερμοκρασίας είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση κάλυψης χιονιού και πάγου που παίζουν κρίσιμο ρόλο στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής.Τα παραπάνω αναφέρονται στην ετήσια έκθεση για την κατάσταση του κλίματος στην Ευρώπη το 2025, που εκπόνησαν το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Μετεωρολογικών Προγνώσεων (ECMWF) το οποίο υλοποιεί την υπηρεσία Copernicus για την Κλιματική Αλλαγή και ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO).Μεγάλο μέρος της Ευρώπης βίωσε περισσότερες ημέρες ισχυρής θερμικής καταπόνησης, σε σχέση με τον μέσο όρο, με τη Νότια και Ανατολική Ισπανία να καταγράφουν έως και 50 ημέρες περισσότερες από τον μέσο όρο με θερμοκρασίες άνω των 32 βαθμών Κελσίου. Επίσης, οι ελάχιστες θερμοκρασίες παρέμειναν πάνω από τον μέσο όρο για το μεγαλύτερο μέρος του έτους.Ένα ρεκόρ καύσωνα διάρκειας τριών εβδομάδων έπληξε την υποαρκτική Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία, με τις θερμοκρασίες κοντά και εντός του Αρκτικού Κύκλου να ξεπερνούν τους 30 βαθμούς Κελσίου. Στην περιοχή Φρόστα της Νορβηγίας η θερμοκρασία έφτασε τους 34,9 βαθμούς Κελσίου! Τον Ιούλιο και στις αρχές Αυγούστου ακραία ζέστη έπληξε και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στην Ελλάδα η έκθεση εκτιμά ότι το 85% του πληθυσμού επηρεάστηκε από ακραίες θερμοκρασίες κοντά ή πάνω από τους 40 βαθμούς Κελσίου, με μέγιστη καταγραφή τους 44 βαθμούς.Όπως διαπιστώνεται στην έκθεση, τα τελευταία 30 χρόνια η Ευρώπη θερμαίνεται δύο φορές πιο γρήγορα από τον παγκόσμιο μέσο όρο και αυτό την καθιστά την ταχύτερα θερμαινόμενη ήπειρο στον πλανήτη, με την Ανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη να θερμαίνονται ταχύτερα από τη Δυτική Ευρώπη και τα νησιά Σβάλμπαρντ στον ευρωπαϊκό Αρκτικό Ωκεανό να είναι μία από τις ταχύτερα θερμαινόμενες περιοχές στον πλανήτη. Σημαντική απώλεια χιονιού και πάγου Οι θερμοκρασίες πάνω από τον μέσο όρο και οι βροχοπτώσεις κάτω από τον μέσο όρο το 2025 οδήγησαν σε σημαντική απώλεια χιονιού και πάγου. Τον Μάρτιο του 2025 η χιονισμένη έκταση στην Ευρώπη ήταν περίπου 1,32 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα κάτω από τον μέσο όρο (31%), μια έκταση ισοδύναμη με τη συνολική έκταση της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Ελβετίας και της Αυστρίας. Αυτό σηματοδότησε την τρίτη χαμηλότερη έκταση χιονιού από τότε που ξεκίνησαν οι καταγραφές το 1983.Επίσης οι παγετώνες σε όλες τις ευρωπαϊκές περιοχές είχαν απώλεια μάζας με την Ισλανδία να έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη απώλεια παγετώνων που έχει καταγραφεί ποτέ. Η Γροιλανδία, επίσης, έχασε 139 δισεκατομμύρια τόνους πάγου. Αυτή η απώλεια πάγου συμβάλλει στην άνοδο της παγκόσμιας στάθμης της θάλασσας, με κάθε εκατοστό αύξησης να εκθέτει επιπλέον έξι εκατομμύρια ανθρώπους σε παράκτιες πλημμύρες.Η έκθεση καταδεικνύει μια συνεχιζόμενη τάση ταχείας θέρμανσης των πιο ψυχρών περιοχών της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Αρκτικής και των Άλπεων, όπου το χιόνι και ο πάγος παίζουν κρίσιμο ρόλο στην επιβράδυνση της κλιματικής αλλαγής αντανακλώντας το ηλιακό φως πίσω στο Διάστημα. Κίνδυνος για τη βιοποικιλότητα Η ετήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας για την περιοχή της Ευρώπης ήταν η υψηλότερη που έχει καταγραφεί ποτέ, σηματοδοτώντας την τέταρτη συνεχόμενη χρονιά με ρεκόρ θερμότητας. Αυτή η μακροπρόθεσμη τάση επηρεάζει αρνητικά τη βιοποικιλότητα, τα είδη και το φυσικό περιβάλλον. Τα θαλάσσια κύματα καύσωνα ήταν ευρέως διαδεδομένα το 2025 επηρεάζοντας το 86% της ωκεάνιας περιοχής της Ευρώπης. Ήταν επίσης πιο έντονα με το 36% της περιοχής να βιώνει σοβαρές ή ακραίες συνθήκες – πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγραφεί.Η Μεσόγειος θάλασσα έχει βιώσει τουλάχιστον μία ημέρα με ισχυρές συνθήκες θαλάσσιου καύσωνα κάθε ένα από τα τελευταία τρία χρόνια. Το 2025 η μέση ετήσια θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας ήταν η δεύτερη υψηλότερη που έχει παρατηρηθεί ποτέ. Στην έκθεση επισημαίνεται ότι τα πολυάριθμα ακραία φαινόμενα το 2025 επηρέασαν τη βιοποικιλότητα στα θαλάσσια και χερσαία οικοσυστήματα. Αναφέρονται ως παράδειγμα τα λιβάδια της Ποσειδωνίας στη Μεσόγειο που είναι σε κίνδυνο λόγω της κλιματικής αλλαγής. Τα τελευταία 50 χρόνια η έκτασή τους έχει μειωθεί κατά 34%, ωστόσο με βάση τα σενάρια των υψηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου προβλέπεται ότι η μείωσή τους μπορεί να φτάσει μέχρι και το 75% ως το 2050.Η καμένη έκταση από πυρκαγιές έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ (οι πυρκαγιές έκαψαν περίπου 1,035 εκατομμύρια εκτάρια), όπως και οι εκπομπές αερίων από πυρκαγιές. Ιδιαίτερα έντονη περίοδο πυρκαγιών βίωσε η νοτιοανατολική Ευρώπη και η έκθεση αναφέρει το παράδειγμα της Ελλάδας που είδε ένα από τα πιο σοβαρά ξεσπάσματα πυρκαγιών τα τελευταία χρόνια, με τουλάχιστον 50 πυρκαγιές να έχουν αναφερθεί σε μόλις 24 ώρες.Οι καταιγίδες και οι πλημμύρες επηρέασαν χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ευρώπη, αν και οι ακραίες βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες ήταν λιγότερο εκτεταμένες από ό,τι τα τελευταία χρόνια. Οι ροές των ποταμών ήταν κάτω του μέσου όρου για έντεκα μήνες του έτους σε όλη την Ευρώπη, με το 70% των ποταμών να παρουσιάζει ετήσιες ροές κάτω του μέσου όρου. Όπως και το 2024 η Νοτιοανατολική Ευρώπη κατέγραψε επίπεδα του νερού των λιμνών κάτω του μέσου όρου. Η λίμνη Πρέσπα συνέχισε την μακροχρόνια φθίνουσα τάση της που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960.Τέλος οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρείχαν σχεδόν το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης το 2025 με την ηλιακή ενέργεια να φτάνει σε νέο ρεκόρ συνεισφοράς 12,5%.Η γενική γραμματέας του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, Σελέστε Σάουλο, απάντησε ότι «το Ελ Νίνιο αποτελεί πάντα σημείο ανησυχίας για πολλούς από εμάς». Εξήγησε ότι «οι θερμοκρασίες της θάλασσας στον Ειρηνικό Ωκεανό αυξάνονται ραγδαία καθιστώντας πιθανή την επιστροφή των συνθηκών Ελ Νίνιο ήδη από τον Μάιο/Ιούλιο 2026. Έτσι οδεύουμε σε πιθανές συνθήκες Ελ Νίνιο». Ωστόσο, προσέθεσε ότι μέχρι στιγμής «έχουμε ένα επίπεδο προβλεψιμότητας που δεν είναι τόσο υψηλό. Επομένως θα θέλαμε να περιμένουμε μέχρι τον Μάιο για να δούμε αν το φαινόμενο εξελιχθεί σε ισχυρό ή ασθενές Ελ Νίνιο». https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2104030/i-eyropi-to-megalytero-thyma-tis-klimatikis-allagis/