Το SpaceX Crew-11 της NASA θα αποσυνδεθεί την Τετάρτη. Η Αποστολή 74 ετοιμάζεται να χωριστεί, καθώς τέσσερα μέλη του πληρώματος στρέφουν την προσοχή τους στην αναχώρηση της Τετάρτης. Η τετράδα που δεν έχει απομακρυνθεί από το σπίτι —εκπροσωπώντας την αποστολή Crew-11 της NASA SpaceX— πέρασε την Τρίτη συσκευάζοντας φορτίο, εξετάζοντας τις διαδικασίες επιστροφής στη Γη και μεταφέροντας υλικό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό .Οι υπεύθυνοι της αποστολής έδωσαν το «πράσινο φως» για την επιστροφή στη Γη των αστροναυτών της NASA, Ζένα Κάρντμαν και Μάικ Φίνκε, με την αστροναύτη της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Κίμια Γιούι και τον κοσμοναύτη της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, στο διαστημόπλοιο SpaceX Dragon. Ο Κάρντμαν θα είναι επικεφαλής και ο Φίνκε θα πιλοτάρει το Dragon μαζί με τους ειδικούς της αποστολής Γιούι και Πλατόνοφ, όταν αυτό αποσυνδεθεί από το διαστημικό λιμάνι της μονάδας Harmony στις 5:05 μ.μ. EST την Τετάρτη. Ο καιρός προβλέπεται εξαιρετικός για την προσεδάφιση του Dragon με αλεξίπτωτο στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια στις 3:41 π.μ. την Πέμπτη.Το NASA+ ξεκινά την ζωντανή κάλυψή του στις 3 μ.μ. την Τετάρτη, όταν η τετράδα εισέρχεται στο Dragon, αποχαιρετά το πλήρωμα στο τροχιακό φυλάκιο και κλείνει την καταπακτή. Το NASA+ επιστρέφει στις 4:45 μ.μ. για την κάλυψη της αποσύνδεσης του Dragon. Στη συνέχεια, το NASA+ θα επιστρέψει στον αέρα στις 2:15 π.μ. την Πέμπτη, όταν το Dragon θα ξεκινήσει την κάθοδό του προς τη Γη. Τέλος, στις 5:45 π.μ. το NASA+ θα μεταδώσει τη συνέντευξη Τύπου μετά την εκτόξευση. Όλες οι δραστηριότητες μπορούν να παρακολουθηθούν στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι του οργανισμού στο YouTube .Η Κάρντμαν ξεκίνησε την Τρίτη με τους συναδέλφους της στο πλήρωμα που αναχωρούσαν και εκπαιδεύτηκε στη χρήση αναπνευστήρων σε απίθανα συμβάντα, όπως μια διαρροή αμμωνίας. Στη συνέχεια, μετέφερε τον τυπικό εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης από το Dragon και τον αποθήκευσε μέσα στον διαστημικό σταθμό με τη βοήθεια του μηχανικού πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς . Οι Φινκ και Γιούι συνεργάστηκαν και απεγκατέστησαν τον επιστημονικό εξοπλισμό από τον σταθμό και τον φόρτωσαν μέσα στο Dragon. Και τα τέσσερα μέλη του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένου του Πλατόνοφ, συνέχισαν να συσκευάζουν προσωπικά αντικείμενα, εξασκήθηκαν στις διαδικασίες εξόδου του Dragon από την τροχιά σε έναν υπολογιστή και συζήτησαν την ετοιμότητά τους για την αποστολή με τους ελεγκτές αποστολής στο έδαφος. Τρία μέλη του πληρώματος θα παραμείνουν στο τροχιακό φυλάκιο μετά την αναχώρηση του Crew-11.Η Αποστολή 74 θα διοικείται από τον κοσμοναύτη της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, επικεφαλής των μηχανικών πτήσης Σεργκέι Μικάγιεφ και Γουίλιαμς. Οι Κουντ-Σβερτσκόφ και Μικάγιεφ ξεκίνησαν τη βάρδιά τους την Τρίτη, δίνοντας ένα τεστ αξιολόγησης του τρόπου με τον οποίο τα πληρώματα λαμβάνουν αποφάσεις και συνεργάζονται στο διάστημα. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ συμμετείχε σε μια μελέτη αρτηριακής πίεσης και στη συνέχεια έκανε τζόκινγκ σε διάδρομο για ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Ο Μικάγιεφ συμμετείχε επίσης στη μελέτη αρτηριακής πίεσης και στη συνέχεια κατέγραψε το φορτίο και τον εξοπλισμό που ήταν αποθηκευμένα σε όλο το τμήμα της Roscosmos του σταθμού. Ο Γουίλιαμς πέρασε την ημέρα υποστηρίζοντας τους συναδέλφους του που απέμεναν. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/commercialcrew/2026/01/13/nasas-spacex-crew-11-go-for-undocking-on-wednesday/ Το επίσημο πορτρέτο των τεσσάρων μελών της αποστολής SpaceX Crew-11 της NASA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Από αριστερά, είναι ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ο αστροναύτης της NASA, Μάικ Φίνκε, ο αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και η αστροναύτης της NASA, Ζένα Κάρντμαν.

Μυστηριώδες διαστημικό σώμα με μάζα ένα εκατ. Ήλιους πονοκεφαλιάζει τους αστρονόμους. Πιστεύεται ότι στον πυρήνα του βρίσκεται μια μαύρη τρύπα μεγαλώνοντας το κοσμικό αίνιγμα. Ένα εντελώς σκοτεινό και μυστηριώδες σώμα με μάζα ίση με αυτήν ενός εκατομμυρίου άστρων σαν τον Ήλιο και διαθέτοντας ως «καρδιά» του μια μαύρη τρύπα συνεχίζει να μπερδεύει και να συναρπάζει τους αστρονόμους παρά τις συνεχιζόμενες έρευνες.Αυτός ο «μυστηριώδης διαταράκτης», όπως τον χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες, βρίσκεται σε απόσταση περίπου 11 δισεκατομμυρίων ετών φωτός και ανακαλύφθηκε το 2025 χάρη στη βαρυτική του επίδραση. Πλέον αποτελεί το πιο μακρινό αντικείμενο που έχει ανιχνευθεί ποτέ αποκλειστικά μέσω των βαρυτικών του επιδράσεων.Ωστόσο οι αστρονόμοι δεν βρίσκονται εντελώς στο σκοτάδι σχετικά με τον μυστηριώδη διαταράκτη. Στην πραγματικότητα, είναι βέβαιοι ότι γνωρίζουν τι βρίσκεται στον πυρήνα αυτού του παράξενου κοσμικού σώματος. «Το εσωτερικό κεντρικό τμήμα είναι συμβατό με μια μαύρη τρύπα ή έναν πυκνό αστρικό πυρήνα ο οποίος παραδόξως αποτελεί περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής μάζας του αντικειμένου. Καθώς όμως απομακρυνόμαστε από το κέντρο, η πυκνότητα του αντικειμένου εξομαλύνεται και σχηματίζει ένα μεγάλο, δισκοειδές συστατικό. Πρόκειται για μια δομή που δεν έχουμε ξαναδεί, οπότε θα μπορούσε να πρόκειται για μια νέα κατηγορία σκοτεινών αντικειμένων» αναφέρει ερευνητική ομάδα που δημοσιεύει τα ευρήματα της στην επιθεώρηση «Nature Astronomy».Αυτή η παράξενη δομή εντοπίστηκε στο σύστημα βαρυτικού φακού JVAS B1938+666. Η βαρυτική εστίαση είναι ένα φαινόμενο που προβλέφθηκε για πρώτη φορά από τον Αϊνστάιν το 1915 στη θεωρία της γενικής σχετικότητας. Συμβαίνει όταν το φως από μια πηγή στο βάθος περνά μέσα από την καμπύλωση του χώρου που προκαλεί ένα μαζικό αντικείμενο στο προσκήνιο, γνωστό ως βαρυτικός φακός, με αποτέλεσμα η συνήθως ευθύγραμμη πορεία του φωτός να καμπυλώνεται. Ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζεται το φως δεν επιτρέπει μόνο την παρατήρηση αντικειμένων σε τεράστιες αποστάσεις μέσω ενίσχυσης του φωτός, αλλά αποκαλύπτει επίσης πολλά στοιχεία για την κατανομή της μάζας μέσα στο ίδιο το σύστημα του φακού.Ο βαρυτικός φακός JVAS B1938+666 αποτελείται από μαζικά σώματα που βρίσκονται σε αποστάσεις από 6,5 έως 11 δισεκατομμύρια έτη φωτός, συμπεριλαμβανομένου αυτού του «μυστηριώδους διαταράκτη», που είναι το πιο μακρινό στοιχείο του συστήματος. Μια ομάδα αστρονόμων επιχείρησε να ανακατασκευάσει την κατανομή της μάζας του αντικειμένου αποκαλύπτοντας το λεγόμενο «προφίλ πυκνότητάς» του.Πρόκειται για μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, δεδομένου ότι το JVAS B1938+666 αποτελείται από πολλά διαφορετικά σώματα, με κύριο συστατικό έναν τεράστιο ελλειπτικό γαλαξία. Σε αντίθεση με τα άλλα σώματα, ωστόσο, ο μυστηριώδης διαταράκτης είναι εντελώς αόρατος.«Η προσπάθεια να διαχωρίσουμε όλα τα διαφορετικά συστατικά μάζας ενός τόσο μακρινού και χαμηλής μάζας αντικειμένου χρησιμοποιώντας τη βαρυτική εστίαση ήταν εξαιρετικά δύσκολη και απίστευτα συναρπαστική. Εργαζόμαστε με δεδομένα υψηλής ποιότητας και πολύπλοκα μοντέλα και ακριβώς τη στιγμή που νόμιζα ότι τα είχαμε καταλάβει όλα, οι ιδιότητές του μας επιφύλαξαν άλλη μία έκπληξη. Είναι ακριβώς αυτός ο συνδυασμός δυσκολίας και μυστηρίου που κάνει αυτό το αντικείμενο τόσο συναρπαστικό» λέει η Σιμόνα Βεγγέτι από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής Max Planck στη Γερμανία, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Τι γνωρίζουμε μέχρι στιγμής Για να τον μελετήσουν οι ερευνητές ανέλυσαν αρχικά τις μικρές διαταραχές που προκαλεί στο συνολικό τόξο του βαρυτικού φακού JVAS B1938+666. Στη συνέχεια συνέκριναν δεδομένα που συλλέχθηκαν από μια συστοιχία τηλεσκοπίων συμπεριλαμβανομένου του τηλεσκοπίου Green Bank με διάφορα μοντέλα σκοτεινής ύλης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κανένα από αυτά τα μοντέλα δεν μπορούσε να εξηγήσει τον μυστηριώδη διαταράκτη.«Έχει ένα πολύ παράξενο προφίλ, επειδή είναι ιδιαίτερα πυκνό στο κέντρο, αλλά εκτείνεται σε τεράστια κλίμακα. Δεν είναι λοιπόν ομοιόμορφα κατανεμημένο: είναι σαν να υπάρχει ένα εξαιρετικά συμπαγές αντικείμενο στο κέντρο, αλλά στη συνέχεια το προφίλ συνεχίζει να εκτείνεται σε αποστάσεις πολύ μεγαλύτερες από εκείνες που συνήθως παρατηρούνται σε γαλαξίες ή αστρικά συστήματα παρόμοιας μάζας» λέει ο Νταβίντε Μασάρι από το Εθνικό Ινστιτούτο Αστροφυσικής, μέλος της ερευνητικής ομάδας.Μέχρι στιγμής οι έρευνες του μυστηριώδους διαταράκτη βασίστηκαν σε ραδιοτηλεσκόπια όμως μελλοντικές μελέτες και μια πιθανή λύση του αινίγματος θα μπορούσαν να προέλθουν από τηλεσκόπια που λειτουργούν σε άλλα μήκη κύματος, όπως η ισχυρή υπέρυθρη όραση του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb. «Αν τελικά καταφέρουμε να παρατηρήσουμε κάποια μορφή εκπομπής φωτός στο ορατό ή στο υπέρυθρο φάσμα, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε, για παράδειγμα, ότι πρόκειται για έναν κάπως ασυνήθιστο υπερσυμπαγή νάνο γαλαξία, με ασυνήθιστα εκτεταμένο αστρικό άλω. Αν όμως ακόμη και με το James Webb αποτύχουμε να ανιχνεύσουμε αστρικό φως ή άλλη ορατή ύλη, τότε θα σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα αντικείμενο του οποίου οι ιδιότητες είναι δύσκολο να εξηγηθούν με τα σημερινά μοντέλα σκοτεινής ύλης» εξηγεί η Κριστιάνα Σπινγκόλα του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Ιταλίας. Καλλιτεχνική απεικόνιση του μυστηριώδους κοσμικού αντικειμένου https://www.naftemporiki.gr/techscience/2057929/mystiriodes-diastimiko-soma-me-maza-ena-ekat-ilioys-ponokefaliazei-toys-astronomoys/

Ο «κινεζικός τεχνητός Ήλιος» σπάει ένα ακόμη φράγμα στο δρόμο προς την απεριόριστη καθαρή ενέργειας Ο αντιδραστήρας EAST πραγματοποίησε νέα πετυχημένα πειράματα πυρηνικής σύντηξης. Ένα νέο βήμα προς το ορόσημο της παραγωγής απεριόριστης, φιλικής στο περιβάλλον ενέργειας πραγματοποίησε ο αντιδραστήρας EAST που είναι γνωστός ως «κινεζικός τεχνητός Ήλιος».Η παραγωγή ενέργειας μέσω πυρηνικής σύντηξης θεωρείται το ιερό δισκοπότηρο στον τομέα της παραγωγής ενέργειας αφού αν βρεθεί τρόπος να τιθασεύσουν αυτή τη διεργασία που συμβαίνει στον πυρήνα των άστρων δημιουργώντας την ενέργεια τους αυτό που θα συμβεί θα είναι η εμφάνιση απεριόριστης, φθηνής και φιλικής στο περιβάλλον ενέργειας φέρνοντας όπως είναι ευνόητο μια άνευ προηγουμένου επανάσταση στον ανθρώπινο πολιτισμό.Στην κινεζική πόλη Χεφέι είναι εγκατεστημένος ο αντιδραστήρας EAST (Experimental Advanced Superconducting Tokamak) ο οποίος αναπαράγει τις συνθήκες που επικρατούν στο μητρικό μας άστρο με στόχο την παραγωγή απεριόριστης καθαρής ενέργειας. Ο αντιδραστήρας EAST χρησιμοποιεί δευτέριο από τη θάλασσα για τη σταθερή παροχή καθαρής ενέργειας.Τα τελευταία χρόνια στα πειράματα που γίνονται στον EAST έχει επιτευχθεί η παραγωγή θερμοκρασιών πολλαπλάσιων από αυτές που επικρατούν στο μητρικό μας άστρο διατηρώντας τες κάθε φορά για ολοένα και μεγαλύτερο χρονικό διάστημα θέτοντας τις βάσεις για να υλοποιηθεί στο κοντινό μέλλον ή ίσως και ακόμη νωρίτερα η παραγωγή ενέργειας μέσω πυρηνικής σύντηξης.Όπως έγινε γνωστό ότι ο EAST ξεπέρασε ένα σημαντικό όριο της πυρηνικής σύντηξης εκτοξεύοντας πλάσμα (ιονισμένο αέριο) πέρα από το σύνηθες εύρος λειτουργίας του. Ο αντιδραστήρας διατήρησε σταθερό το πλάσμα σε ακραίες πυκνότητες κάτι που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ανάπτυξη της πυρηνικής σύντηξης σύμφωνα με ανακοίνωση της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών.«Τα ευρήματα υποδεικνύουν μια πρακτική και κλιμακούμενη πορεία για την επέκταση των ορίων πυκνότητας σε συσκευές σύντηξης επόμενης γενιάς με καύση πλάσματος» δήλωσε ο συνεπικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Πινγκ Ζου καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας.Τα νέα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Science Advances» θα μπορούσαν να φέρουν το ανθρώπινο είδος ένα βήμα πιο κοντά στην αξιοποίηση αυτής της πηγής ενέργειας, την οποία ορισμένοι ερευνητές εκτιμούν ότι θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε μέσα στις επόμενες δεκαετίες. Οφέλη και αμφιβολίες Ωστόσο η τεχνολογία της πυρηνικής σύντηξης αναπτύσσεται εδώ και περισσότερα από 70 χρόνια και παραμένει σε μεγάλο βαθμό πειραματική με τους αντιδραστήρες συνήθως να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια από όση παράγουν.Την ίδια στιγμή οι επιστήμονες του κλίματος ζητούν άμεσες και δραστικές μειώσεις στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής γίνονται ήδη αισθητές παγκοσμίως. Ειδικοί λένε ότι η πυρηνική σύντηξη είναι απίθανο να αποτελέσει πρακτική λύση για την τρέχουσα κλιματική κρίση αν και θα μπορούσε να τροφοδοτεί τον κόσμο μας στο μέλλον.Οι αντιδραστήρες σύντηξης έχουν σχεδιαστεί για να συνενώνουν δύο ελαφρά άτομα σε ένα βαρύτερο μέσω θερμότητας και πίεσης παράγοντας ενέργεια με τρόπο παρόμοιο με αυτόν του Ήλιου. Ωστόσο ο Ήλιος διαθέτει πολύ μεγαλύτερη πίεση από τους επίγειους αντιδραστήρες, οπότε οι επιστήμονες αντισταθμίζουν αυτό το μειονέκτημα περιορίζοντας θερμό πλάσμα σε θερμοκρασίες πολύ υψηλότερες από εκείνες του Ήλιου.Ο EAST της Κίνας είναι ένας αντιδραστήρας μαγνητικού περιορισμού, γνωστός ως τοκαμάκ, σχεδιασμένος να διατηρεί το πλάσμα σε συνεχή καύση για παρατεταμένες χρονικές περιόδους. Ο αντιδραστήρας θερμαίνει το πλάσμα και το παγιδεύει μέσα σε έναν θάλαμο σε σχήμα ντόνατ χρησιμοποιώντας ισχυρά μαγνητικά πεδία. Οι αντιδραστήρες τοκαμάκ δεν έχουν ακόμη επιτύχει την ανάφλεξη σύντηξης, δηλαδή το σημείο στο οποίο η διαδικασία γίνεται αυτοσυντηρούμενη όμως ο EAST έχει αυξήσει τον χρόνο κατά τον οποίο μπορεί να διατηρεί έναν σταθερό και ισχυρά περιορισμένο βρόχο πλάσματος. Το εμπόδιο Ένα από τα βασικά εμπόδια για τους ερευνητές της σύντηξης είναι ένα όριο πυκνότητας γνωστό ως όριο Greenwald, πέρα από το οποίο το πλάσμα συνήθως γίνεται ασταθές. Το όριο αυτό αποτελεί πρόβλημα επειδή παρότι οι υψηλότερες πυκνότητες πλάσματος επιτρέπουν περισσότερες συγκρούσεις ατόμων και μειώνουν το ενεργειακό κόστος της ανάφλεξης, η αστάθεια τερματίζει τη διαδικασία της σύντηξης.Για να ξεπεράσουν το όριο Greenwald οι επιστήμονες στον EAST διαχειρίστηκαν προσεκτικά την αλληλεπίδραση του πλάσματος με τα τοιχώματα του αντιδραστήρα, ελέγχοντας δύο βασικές παραμέτρους κατά την εκκίνηση του αντιδραστήρα: την αρχική πίεση του καυσίμου αερίου και τη θέρμανση μέσω ηλεκτρονικού κυκλοτρονικού συντονισμού, δηλαδή τη συχνότητα με την οποία τα ηλεκτρόνια στο πλάσμα απορροφούν μικροκύματα. Με αυτόν τον τρόπο το πλάσμα παρέμεινε σταθερό σε ακραίες πυκνότητες από 1,3 έως 1,65 φορές πάνω από το όριο Greenwald, πολύ υψηλότερα από το συνηθισμένο εύρος λειτουργίας του τοκαμάκ που κυμαίνεται από 0,8 έως 1 σύμφωνα με τη μελέτη.Δεν είναι η πρώτη φορά που παραβιάζεται το όριο Greenwald. Για παράδειγμα, το τοκαμάκ DIII-D του Εθνικού Εργαστηρίου Σύντηξης του Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ στο Σαν Ντιέγκο το ξεπέρασε το 2022, ενώ το 2024 ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον ανακοίνωσαν ότι διατήρησαν σταθερό πλάσμα σε τοκαμάκ σε περίπου δέκα φορές το όριο Greenwald χρησιμοποιώντας μια πειραματική συσκευή.Ωστόσο, η υπέρβαση στο EAST επέτρεψε στους ερευνητές να θερμάνουν το πλάσμα σε μια θεωρητική κατάσταση που ονομάζεται «καθεστώς χωρίς όριο πυκνότητας» για πρώτη φορά, όπου το πλάσμα παρέμεινε σταθερό καθώς η πυκνότητα αυξανόταν. Η έρευνα βασίζεται σε μια θεωρία που ονομάζεται αυτοοργάνωση πλάσματος και τοιχωμάτων, η οποία προτείνει ότι ένα τέτοιο καθεστώς είναι δυνατό όταν η αλληλεπίδραση μεταξύ του πλάσματος και των τοιχωμάτων του αντιδραστήρα βρίσκεται σε προσεκτικά ισορροπημένη κατάσταση.Η πρόοδος που σημειώθηκε στον EAST και στις Ηνωμένες Πολιτείες θα συμβάλει στην ανάπτυξη νέων αντιδραστήρων. Η Κίνα και οι ΗΠΑ συμμετέχουν και οι δύο στο πρόγραμμα Διεθνούς Θερμοπυρηνικού Πειραματικού Αντιδραστήρα, γνωστό ως ITER, το οποίο αποτελεί συνεργασία δεκάδων χωρών για την κατασκευή στη Γαλλία του μεγαλύτερου τοκαμάκ στον κόσμο.Ο ITER θα είναι ένας ακόμη πειραματικός αντιδραστήρας, σχεδιασμένος να επιτυγχάνει διατηρούμενη σύντηξη για ερευνητικούς σκοπούς, αλλά θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για σταθμούς παραγωγής ενέργειας από σύντηξη. Ο αντιδραστήρας ITER αναμένεται να αρχίσει να παράγει πλήρους κλίμακας αντιδράσεις σύντηξης το 2039. Ο αντιδραστήρας EAST https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2057911/o-kinezikos-technitos-ilios-spaei-ena-akomi-fragma-sto-dromo-pros-tin-aperioristi-kathari-energeia/