Μελέτες πληρώματος Ρομποτικής και Εικονικής Πραγματικότητας Προώθηση της διαστημικής τεχνολογίας. Η ρομποτική και η εικονική πραγματικότητα γέμισαν το επιστημονικό πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 προώθησε την εκπαίδευση και διερεύνησε την ανθρώπινη έρευνα. Το τρίο της τροχιάς επιθεώρησε επίσης τον εξοπλισμό ασφαλείας, εργάστηκε σε ανταλλαγές φορτίου και διεξήγαγε παρατηρήσεις της Γης.Μαθητές από την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού προετοιμάζονται για μια ρομποτική πρόκληση που θα δει τους κώδικες τους να συνδέονται με το τροχιακό φυλάκιο για να ελέγχουν τους ρομποτικούς βοηθούς Astrobee σε σχήμα κύβου, που πετάνε ελεύθερα μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo . Σκοπός της πρόκλησης είναι να δοθεί εντολή σε ένα Astrobee να εντοπίσει κρυμμένα αντικείμενα μέσα στο Kibo που προωθούν μαθήματα επιστήμης, τεχνολογίας, μηχανικής και μαθηματικών στο έδαφος. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Chris Williams, εξέτασε τις προετοιμασίες και ενεργοποίησε το Astrobee πριν από την ρομποτική πρόκληση που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη.Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς πέρασε το υπόλοιπο της βάρδιάς του επιθεωρώντας τον εξοπλισμό πυρόσβεσης και αναπνευστικής έκτακτης ανάγκης σε όλο το αμερικανικό τμήμα του διαστημικού σταθμού. Έλεγξε τον εξοπλισμό για ζημιές, διάβρωση και διαρροές και διασφάλισε ότι ο εξοπλισμός ασφαλείας ήταν αποθηκευμένος στις κατάλληλες διαμορφώσεις και θέσεις.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, φορώντας εκ περιτροπής γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρινόμενοι σε οπτικά και ηχητικά σήματα μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka την Τρίτη. Φόρεσαν επίσης ηλεκτρόδια στο πρόσωπο και το κεφάλι τους και δοκίμασαν πώς η ισορροπία και ο χωρικός προσανατολισμός τους προσαρμόζονται στην μικροβαρύτητα. Τα αποτελέσματα της εικονικής έρευνας μπορεί να βοηθήσουν τα πληρώματα να προσαρμοστούν ταχύτερα στην έλλειψη βαρύτητας και να προετοιμαστούν για την επιστροφή στη βαρύτητα της Γης μετά από μια μακροχρόνια αποστολή.Νωρίτερα, ο Kud-Sverchkov έστρεψε μια κάμερα έξω από τα παράθυρα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda και φωτογράφισε αξιοθέατα από τις Ελβετικές Άλπεις μέχρι τη λίμνη Balkhash του Καζακστάν. Ο Mikaev αντάλλαξε μια ποικιλία φορτίων μέσα και έξω από το φορτηγό σκάφος Progress 92 που ήταν αγκυροβολημένο στη μονάδα Poisk του τροχιακού σταθμού . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/27/crew-studies-robotics-and-virtual-reality-advancing-space-tech/ Δύο ρομποτικά βοηθήματα Astrobee που πετούν ελεύθερα απεικονίζονται μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo. Τα ρομπότ έχουν σχεδιαστεί για να βοηθούν τα πληρώματα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό να ολοκληρώνουν καθημερινές εργασίες και να μειώνουν τον χρόνο που αφιερώνεται σε συνηθισμένα καθήκοντα.

Το TESS της NASA παρατήρησε ξανά τον κομήτη 3I/ATLAS Το TESS (Δορυφόρος Έρευνας Εξωπλανητών Διελεύσεων) της NASA παρατήρησε τον διαστρικό κομήτη 3I/ATLAS κατά τη διάρκεια μιας ειδικής παρατήρησης από τις 15 έως τις 22 Ιανουαρίου. Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να μελετήσουν τη δραστηριότητα και την περιστροφή του κομήτη. Χρησιμοποιώντας δεδομένα του TESS από τις 15 Ιανουαρίου και από τις 18 έως τις 19 Ιανουαρίου, ο Daniel Muthukrishna, ερευνητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης στο Cambridge, συγκέντρωσε μια σειρά εικόνων σε ένα σύντομο βίντεο που δείχνει το 3I/ATLAS ως μια φωτεινή κινούμενη κουκκίδα με ουρά.Η φωτεινότητα του κομήτη είναι περίπου 11,5 σε φαινομενικό μέγεθος, ή περίπου 100 φορές πιο αμυδρή από αυτή που μπορούν να δουν οι άνθρωποι με γυμνό μάτι.Όλα τα δεδομένα του TESS από τις 15 έως τις 22 Ιανουαρίου είναι δημόσια διαθέσιμα στο Αρχείο Mikulski για Διαστημικά Τηλεσκόπια από την Τρίτη. Οι αρχικά βαθμονομημένες μετρήσεις από τις 15 Ιανουαρίου που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της φωτεινότητας και το βίντεο δημοσιεύτηκαν στις 19 Ιανουαρίου.Το διαστημόπλοιο TESS σαρώνει μια μεγάλη λωρίδα του ουρανού για περίπου ένα μήνα κάθε φορά, αναζητώντας διακυμάνσεις στο φως από μακρινά αστέρια σε εντοπισμένες τροχιές εξωπλανητών ή κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτή η τεχνική επιτρέπει επίσης στο TESS να εντοπίζει και να παρακολουθεί κομήτες και αστεροειδείς σε μεγάλες αποστάσεις.Το ευρύ οπτικό πεδίο της αποστολής είχε προηγουμένως παρατηρηθεί για τον 3I/ATLAS τον Μάιο του 2025, σχεδόν δύο μήνες πριν ανακαλυφθεί. Οι αστρονόμοι που εξέτασαν τα δεδομένα του TESS κατάφεραν να εντοπίσουν τον αμυδρό κομήτη συσσωρεύοντας πολλαπλές παρατηρήσεις για να παρακολουθήσουν την κίνησή του.Οι πρόσφατες παρατηρήσεις του 3I/ATLAS διακόπηκαν προσωρινά από τις 15 έως τις 18 Ιανουαρίου, όταν το TESS εισήλθε σε ασφαλή λειτουργία μετά από ένα πρόβλημα με τα ηλιακά του πάνελ. https://science.nasa.gov/blogs/3iatlas/2026/01/27/nasas-tess-reobserves-comet-3i-atlas/ Ο διαστρικός κομήτης 3I/ATLAS (σε κύκλο) είναι μια φωτεινή κουκκίδα με ουρά που διέρχεται από ένα πεδίο αστεριών σε αυτό το βίντεο από τον δορυφόρο TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Η ακολουθία χρησιμοποιεί 28 ώρες εικόνων πλήρους καρέ TESS που συλλέχθηκαν κατά τις 15 Ιανουαρίου και 18 έως 19 Ιανουαρίου. Το χρονικό άλμα από τις 15 Ιανουαρίου στις 18 Ιανουαρίου συμβαίνει 11 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του βίντεο. https://assets.science.nasa.gov/content/dam/science/missions/tess/news/2026/3i-atlas/3I_movie_rawdata.mp4

Η NASA λανσάρει τον πιο ισχυρό και αποδοτικό υπερυπολογιστή της. Η NASA ανακοινώνει τη διαθεσιμότητα του νεότερου υπερυπολογιστή της, Athena, ενός προηγμένου συστήματος που έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει μια νέα γενιά αποστολών και ερευνητικών έργων. Το νεότερο μέλος του έργου High-End Computing Capability του οργανισμού διευρύνει τους διαθέσιμους πόρους για να βοηθήσει επιστήμονες και μηχανικούς να αντιμετωπίσουν ορισμένες από τις πιο σύνθετες προκλήσεις στο διάστημα, την αεροναυπηγική και την επιστήμη.Στεγασμένο στις Μονωτικές Εγκαταστάσεις Υπερυπολογιστών του οργανισμού στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια, το Athena προσφέρει περισσότερη υπολογιστική ισχύ από οποιοδήποτε άλλο σύστημα της NASA, ξεπερνώντας τις δυνατότητες των προκατόχων του, Aitken και Pleiades, σε ισχύ και αποδοτικότητα. Το νέο σύστημα, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο στους υπάρχοντες χρήστες μετά από μια περίοδο δοκιμών beta, προσφέρει πάνω από 20 petaflops μέγιστης απόδοσης - μια μέτρηση του αριθμού των υπολογισμών που μπορεί να κάνει ανά δευτερόλεπτο - μειώνοντας παράλληλα το κόστος κοινής ωφέλειας υπερυπολογιστών του οργανισμού.«Η εξερεύνηση ανέκαθεν οδηγούσε τη NASA στα όρια του υπολογιστικά εφικτού», δήλωσε ο Kevin Murphy, επικεφαλής επιστημονικών δεδομένων και επικεφαλής του χαρτοφυλακίου High-End Computing Capability του οργανισμού στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Τώρα με το Athena, η NASA θα επεκτείνει τις προσπάθειές της για την παροχή προσαρμοσμένων υπολογιστικών πόρων που ανταποκρίνονται στις εξελισσόμενες ανάγκες των αποστολών της».Υπερυπολογιστές όπως ο Athena είναι κρίσιμοι για αποστολές και έρευνα σε ολόκληρο τον οργανισμό, παρέχοντας την υπολογιστική ισχύ που είναι απαραίτητη για την προσομοίωση εκτοξεύσεων πυραύλων, τον σχεδιασμό αεροσκαφών επόμενης γενιάς και την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης μεγάλης κλίμακας, ικανών να αναλύουν τεράστια σύνολα δεδομένων για την αποκάλυψη νέων επιστημονικών γνώσεων. Ο υπερυπολογιστής είναι διαθέσιμος σε ερευνητές της NASA και σε εξωτερικούς επιστήμονες και ερευνητές που υποστηρίζουν προγράμματα της NASA και μπορούν να υποβάλουν αίτηση για χρόνο χρήσης του συστήματος.Το όνομα Αθηνά επιλέχθηκε μέσω διαγωνισμού που διεξήχθη τον Μάρτιο του 2025 μεταξύ του εργατικού δυναμικού High-End Computing Capability του οργανισμού, το οποίο επέλεξε το όνομα της Ελληνίδας θεάς της σοφίας και του πολέμου επειδή είναι η ετεροθαλής αδελφή της Άρτεμης .Υπό τη διαχείριση του Γραφείου του Επικεφαλής Επιστημονικών Δεδομένων της NASA , το χαρτοφυλάκιο High-End Computing Capability υποστηρίζει μια ευέλικτη, υβριδική προσέγγιση υπολογισμού που συνδυάζει υπερυπολογιστές με πρόσβαση σε άλλα εργαλεία, όπως εμπορικές πλατφόρμες cloud. Αυτή η στρατηγική επιτρέπει στις ομάδες της NASA να επιλέγουν το πιο αποτελεσματικό υπολογιστικό περιβάλλον για την έρευνά τους, είτε πρόκειται για εκτέλεση πολύπλοκων προσομοιώσεων, ανάπτυξη και ανάπτυξη μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης είτε για εκτέλεση ανάλυσης δεδομένων μεγάλης κλίμακας.Οι δυνατότητες του έργου θα συνεχίσουν να επεκτείνονται καθώς ο οργανισμός επενδύει σε προηγμένους υπερυπολογιστές για να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα των αποστολών του. Καθώς η εξερεύνηση προχωρά όλο και περισσότερο στο σύμπαν, η ικανότητα γρήγορης, αποτελεσματικής και έξυπνης πραγματοποίησης υπολογισμών θα είναι πιο σημαντική από ποτέ. Με το Athena, η NASA θέτει τα ψηφιακά θεμέλια για την επόμενη εποχή των ανακαλύψεων. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την τεχνολογία πληροφορικής υψηλής τεχνολογίας στη NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nas.nasa.gov/hecc Ο Athena, ο νεότερος υπερυπολογιστής της NASA, στεγάζεται στις Μονάδες Υπερυπολογιστών του οργανισμού στο Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια.

Το Juno της NASA μέτρησε το πάχος του παγοκελύφους της Ευρώπης. Τα αποτελέσματα από το ηλιακό διαστημόπλοιο παρέχουν μια νέα μέτρηση του πάχους του παγοκελύφους που περιβάλλει τον ωκεανό του φεγγαριού του Δία . Δεδομένα από την αποστολή Juno της NASA έχουν παράσχει νέες γνώσεις σχετικά με το πάχος και την υποεπιφανειακή δομή του παγωμένου κελύφους που περιβάλλει την Ευρώπη, το φεγγάρι του Δία. Χρησιμοποιώντας το Ραδιόμετρο Μικροκυμάτων (MWR) του διαστημικού σκάφους, οι επιστήμονες της αποστολής διαπίστωσαν ότι το κέλυφος έχει κατά μέσο όρο πάχος περίπου 29 χιλιόμετρα στην περιοχή που παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της πτήσης του Juno κοντά στην Ευρώπη το 2022. Η μέτρηση του Juno είναι η πρώτη που κάνει διάκριση μεταξύ λεπτών και παχιών μοντέλων κελύφους, υποδεικνύοντας ότι το πάχος του παγωμένου κελύφους κυμαίνεται από λιγότερο από μισό μίλι έως δεκάδες μίλια. Ελαφρώς μικρότερη από τη Σελήνη της Γης, η Ευρώπη είναι ένας από τους επιστημονικούς στόχους υψηλότερης προτεραιότητας του ηλιακού συστήματος για τη διερεύνηση της κατοικησιμότητας. Τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι τα συστατικά για ζωή μπορεί να υπάρχουν στον ωκεανό αλμυρού νερού που βρίσκεται κάτω από το κέλυφος πάγου της. Η αποκάλυψη μιας ποικιλίας χαρακτηριστικών του κέλυφους πάγου, συμπεριλαμβανομένου του πάχους του, παρέχει κρίσιμα κομμάτια του παζλ για την κατανόηση της εσωτερικής λειτουργίας της Σελήνης και της δυνατότητας ύπαρξης ενός κατοικήσιμου περιβάλλοντος. Η νέα εκτίμηση για το πάχος του πάγου στον παγωμένο φλοιό κοντά στην επιφάνεια δημοσιεύθηκε στις 17 Δεκεμβρίου στο περιοδικό Nature Astronomy. Πιάνοντας κύματα Αν και το όργανο MWR σχεδιάστηκε για να διερευνήσει την ατμόσφαιρα του Δία κάτω από τις κορυφές των νεφών, το νέο όργανο έχει αποδειχθεί πολύτιμο και για τη μελέτη των παγωμένων και ηφαιστειακών φεγγαριών του αέριου γίγαντα. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2022, το Juno έφτασε σε απόσταση περίπου 220 μιλίων (360 χιλιομέτρων) από την παγωμένη επιφάνεια της Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, το MWR συνέλεξε δεδομένα για περίπου τη μισή επιφάνεια της σελήνης, κοιτάζοντας κάτω από τον πάγο για να μετρήσει τις θερμοκρασίες της σε διάφορα βάθη. «Η εκτίμηση των 18 μιλίων αφορά το κρύο, άκαμπτο, αγώγιμο εξωτερικό στρώμα ενός παγοκελύφους καθαρού νερού», δήλωσε ο Steve Levin, επιστήμονας του έργου Juno και συν-ερευνητής από το Εργαστήριο Αεριωθούμενης Προώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, το οποίο διαχειρίζεται την αποστολή. «Εάν υπάρχει και ένα εσωτερικό, ελαφρώς θερμότερο στρώμα μεταφοράς, κάτι που είναι πιθανό, το συνολικό πάχος του παγοκελύφους θα είναι ακόμη μεγαλύτερο. Εάν το παγοκελύφος περιέχει μια μέτρια ποσότητα διαλυμένου αλατιού, όπως υποδηλώνουν ορισμένα μοντέλα, τότε η εκτίμησή μας για το πάχος του κελύφους θα μειωνόταν κατά περίπου 3 μίλια». Το παχύ κέλυφος, όπως υποδηλώνουν τα δεδομένα του MWR, υποδηλώνει μια μακρύτερη διαδρομή που θα πρέπει να διανύσουν το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά για να συνδέσουν την επιφάνεια της Ευρώπης με τον υποθαλάσσιο ωκεανό της. Η κατανόηση αυτής της διαδικασίας μπορεί να είναι σχετική με μελλοντικές μελέτες σχετικά με την κατοικησιμότητα της Ευρώπης. Ρωγμές, πόροι Τα δεδομένα του MWR παρέχουν επίσης νέες γνώσεις σχετικά με τη σύνθεση του πάγου ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης. Το όργανο αποκάλυψε την παρουσία «σκεδαστών» — ανωμαλιών στον πάγο κοντά στην επιφάνεια, όπως ρωγμές, πόρους και κενά που σκεδάζουν τα μικροκύματα του οργάνου που ανακλώνται από τον πάγο (παρόμοια με τον τρόπο που σκεδάζεται το ορατό φως σε παγάκια). Αυτοί οι σκεδαστές εκτιμάται ότι δεν έχουν διάμετρο μεγαλύτερη από μερικές ίντσες και φαίνεται να εκτείνονται σε βάθη εκατοντάδων ποδιών κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης. Το μικρό μέγεθος και το μικρό βάθος αυτών των χαρακτηριστικών, όπως μοντελοποιήθηκαν σε αυτή τη μελέτη, υποδηλώνουν ότι είναι απίθανο να αποτελούν σημαντική οδό μεταφοράς οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών από την επιφάνεια της Ευρώπης στον αλμυρό ωκεανό της. «Το πόσο παχύ είναι το παγοκάλυμμα και η ύπαρξη ρωγμών ή πόρων μέσα στο παγοκάλυμμα αποτελούν μέρος του σύνθετου παζλ για την κατανόηση της πιθανής κατοικησιμότητας της Ευρώπης», δήλωσε ο Scott Bolton, κύριος ερευνητής του Juno από το Ινστιτούτο Ερευνών Southwest στο Σαν Αντόνιο. «Παρέχουν κρίσιμο πλαίσιο για το Europa Clipper της NASA και το διαστημόπλοιο Juice (Jupiter ICy moons Explorer) του ESA (European Space Agency) — και τα δύο βρίσκονται καθ' οδόν προς το σύστημα του Δία». Το Europa Clipper θα φτάσει εκεί το 2030, ενώ το Juice θα φτάσει το επόμενο έτος. Το Juno θα πραγματοποιήσει την 81η πτήση του γύρω από τον Δία στις 25 Φεβρουαρίου.  Περισσότερα για την Τζούνο Ένα τμήμα του Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, το JPL, διαχειρίζεται την αποστολή Juno για τον κύριο ερευνητή, Scott Bolton, του Southwest Research Institute στο Σαν Αντόνιο. Το Juno αποτελεί μέρος του Προγράμματος New Frontiers της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, για την Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού στην Ουάσινγκτον. Για να μάθετε περισσότερα για την Juno, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/juno Το φεγγάρι του Δία, Ευρώπη, καταγράφηκε από το όργανο JunoCam στο διαστημόπλοιο Juno της NASA κατά τη διάρκεια της κοντινής πτήσης της αποστολής στις 29 Σεπτεμβρίου 2022. Οι εικόνες δείχνουν τις ρωγμές, τις ράχες και τις ζώνες που διασχίζουν την επιφάνεια της σελήνης. Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα απεικονίζει μια τομή που δείχνει το παγωμένο κέλυφος της Ευρώπης. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία ενός νέου αποτελέσματος σχετικά με το πάχος και τη δομή του πάγου συλλέχθηκαν από το όργανο μικροκυματικού ραδιομέτρου στο Juno της NASA κατά τη διάρκεια μιας κοντινής πτήσης του φεγγαριού του Δία στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.

Η NASA Webb ωθεί τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος πιο κοντά στη Μεγάλη Έκρηξη. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ξεπέρασε τον εαυτό του για άλλη μια φορά, τηρώντας την υπόσχεσή του να ωθήσει τα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος πιο κοντά στην κοσμική αυγή, με την επιβεβαίωση ενός φωτεινού γαλαξία που υπήρχε 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Μέχρι τώρα, ο Webb έχει διαπιστώσει ότι τελικά θα ξεπεράσει σχεδόν κάθε σημείο αναφοράς που θέτει σε αυτά τα πρώτα χρόνια, αλλά ο πρόσφατα επιβεβαιωμένος γαλαξίας, MoM-z14, κρύβει ενδιαφέρουσες ενδείξεις για το ιστορικό χρονοδιάγραμμα του σύμπαντος και πόσο διαφορετικό μέρος ήταν το πρώιμο σύμπαν από ό,τι περίμεναν οι αστρονόμοι.«Με τον Webb, είμαστε σε θέση να δούμε πιο μακριά από ό,τι οι άνθρωποι έχουν δει ποτέ πριν, και δεν μοιάζει καθόλου με αυτό που προβλέψαμε, κάτι που είναι ταυτόχρονα δύσκολο και συναρπαστικό», δήλωσε ο Rohan Naidu του Ινστιτούτου Αστροφυσικής και Διαστημικής Έρευνας Kavli του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT), επικεφαλής συγγραφέας μιας εργασίας για τον γαλαξία MoM-z14 που δημοσιεύτηκε στο Open Journal of Astrophysics. Λόγω της διαστολής του σύμπαντος που προκαλείται από τη σκοτεινή ενέργεια, η συζήτηση για τις φυσικές αποστάσεις και το «χρόνια πριν» γίνεται περίπλοκη όταν κοιτάμε τόσο μακριά. Χρησιμοποιώντας το όργανο NIRSpec (Φασματογράφος Εγγύς Υπερύθρου) του Webb, οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν ότι το MoM-z14 έχει κοσμολογική μετατόπιση προς το ερυθρό 14,44, που σημαίνει ότι το φως του ταξιδεύει μέσα στον (διαστελλόμενο) χώρο, τεντώνεται και «μετατοπίζεται» σε μεγαλύτερα, πιο κόκκινα μήκη κύματος, για περίπου 13,5 από τα εκτιμώμενα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης του σύμπαντος.«Μπορούμε να εκτιμήσουμε την απόσταση των γαλαξιών από τις εικόνες, αλλά είναι πραγματικά σημαντικό να παρακολουθήσουμε και να επιβεβαιώσουμε με πιο λεπτομερή φασματοσκοπία, ώστε να γνωρίζουμε ακριβώς τι βλέπουμε και πότε», δήλωσε ο Pascal Oesch του Πανεπιστημίου της Γενεύης, συν-κύριος ερευνητής της έρευνας. Ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά Ο MoM-z14 ανήκει σε μια αυξανόμενη ομάδα εκπληκτικά φωτεινών γαλαξιών στο πρώιμο σύμπαν - 100 φορές περισσότερο από ό,τι προέβλεπαν οι θεωρητικές μελέτες πριν από την εκτόξευση του Webb, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα.«Υπάρχει ένα αυξανόμενο χάσμα μεταξύ θεωρίας και παρατήρησης που σχετίζεται με το πρώιμο σύμπαν, το οποίο θέτει συναρπαστικά ερωτήματα προς διερεύνηση στο μέλλον», δήλωσε ο Jacob Shen, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο MIT και μέλος της ερευνητικής ομάδας.Ένα μέρος όπου οι ερευνητές και οι θεωρητικοί μπορούν να αναζητήσουν απαντήσεις είναι ο παλαιότερος πληθυσμός αστεριών στον Γαλαξία μας. Ένα μικρό ποσοστό αυτών των αστεριών έχει δείξει υψηλές ποσότητες αζώτου, το οποίο εμφανίζεται επίσης σε ορισμένες από τις παρατηρήσεις του Webb σε πρώιμους γαλαξίες, συμπεριλαμβανομένου του MoM-z14.«Μπορούμε να πάρουμε ένα παράδειγμα από την αρχαιολογία και να εξετάσουμε αυτά τα αρχαία αστέρια στον δικό μας γαλαξία σαν απολιθώματα από το πρώιμο σύμπαν, εκτός από την αστρονομία που είμαστε αρκετά τυχεροί που έχουμε τον Webb να βλέπει τόσο μακριά που έχουμε επίσης άμεσες πληροφορίες για τους γαλαξίες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αποδεικνύεται ότι βλέπουμε μερικά από τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως αυτόν τον ασυνήθιστο εμπλουτισμό με άζωτο», δήλωσε ο Naidu.Με τον γαλαξία MoM-z14 να υπάρχει μόνο 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για γενιές αστεριών να παράγουν τόσο υψηλές ποσότητες αζώτου με τον τρόπο που θα περίμεναν οι αστρονόμοι. Μια θεωρία που σημειώνουν οι ερευνητές είναι ότι το πυκνό περιβάλλον του πρώιμου σύμπαντος είχε ως αποτέλεσμα υπερμεγέθη αστέρια ικανά να παράγουν περισσότερο άζωτο από οποιοδήποτε αστέρι που παρατηρήθηκε στο τοπικό σύμπαν.Ο γαλαξίας MoM-z14 δείχνει επίσης σημάδια εκκαθάρισης της πυκνής, αρχέγονης ομίχλης υδρογόνου του πρώιμου σύμπαντος στον χώρο γύρω του. Ένας από τους λόγους για τους οποίους κατασκευάστηκε αρχικά ο γαλαξίας Webb ήταν για να οριστεί το χρονοδιάγραμμα για αυτήν την περίοδο «εκκαθάρισης» της κοσμικής ιστορίας, την οποία οι αστρονόμοι ονομάζουν επαναϊονισμό . Αυτό συμβαίνει όταν τα πρώιμα αστέρια παρήγαγαν φως αρκετά υψηλής ενέργειας για να διαπεράσουν το πυκνό αέριο υδρογόνου του πρώιμου σύμπαντος και να αρχίσουν να ταξιδεύουν στο διάστημα, φτάνοντας τελικά στον Webb και σε εμάς. Ο γαλαξίας MoM-z14 παρέχει μια ακόμη ένδειξη για τη χαρτογράφηση του χρονοδιαγράμματος του επαναϊονισμού, μια εργασία που δεν ήταν δυνατή μέχρι που ο Webb σήκωσε το πέπλο σε αυτήν την εποχή του σύμπαντος. Η Κληρονομιά των Ανακαλύψεων Συνεχίζεται Ακόμη και πριν από την εκτόξευση του Webb, υπήρχαν ενδείξεις ότι κάτι πολύ απρόβλεπτο συνέβη στο πρώιμο σύμπαν, όταν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA ανακάλυψε τον φωτεινό γαλαξία GN-z11 400 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Ο Webb επιβεβαίωσε την απόσταση του γαλαξία - εκείνη την εποχή ήταν η πιο μακρινή που είχε καταγραφεί ποτέ. Από εκεί και πέρα, ο Webb συνέχισε να προχωρά όλο και πιο πίσω στο χώρο και το χρόνο, βρίσκοντας περισσότερους εκπληκτικά φωτεινούς γαλαξίες όπως ο GN-z11.Καθώς το Webb συνεχίζει να ανακαλύπτει περισσότερους από αυτούς τους απροσδόκητα φωτεινούς γαλαξίες, είναι σαφές ότι οι πρώτοι δεν ήταν τυχαία. Οι αστρονόμοι αναμένουν με ανυπομονησία ότι το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA , με τον συνδυασμό απεικόνισης υπέρυθρης ακτινοβολίας υψηλής ανάλυσης και εξαιρετικά ευρέος οπτικού πεδίου, θα ενισχύσει το δείγμα αυτών των φωτεινών, συμπαγών, χημικά εμπλουτισμένων πρώιμων γαλαξιών σε χιλιάδες.«Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει στο πρώιμο σύμπαν, χρειαζόμαστε πραγματικά περισσότερες πληροφορίες — πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις με το Webb και περισσότερους γαλαξίες για να δούμε πού βρίσκονται τα κοινά χαρακτηριστικά, τις οποίες ο Roman θα είναι σε θέση να παράσχει», δήλωσε ο Yijia Li, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Είναι μια απίστευτα συναρπαστική περίοδος, με το Webb να αποκαλύπτει το πρώιμο σύμπαν όπως ποτέ άλλοτε και να μας δείχνει πόσα πολλά υπάρχουν ακόμα να ανακαλύψουμε».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA δείχνει τον γαλαξία MoM-z14 όπως φαινόταν στο μακρινό παρελθόν, μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά την έναρξη του σύμπαντος κατά τη Μεγάλη Έκρηξη.