Η Ιαπωνία επαναφέρει σε λειτουργία το μεγαλύτερο πυρηνικό εργοστάσιο στον κόσμο. Επανεκκίνησε ο αντιδραστήρας Νο 6 στο εργοστάσιο Kashiwazaki-Kariwa, σηματοδοτώντας το πιο πρόσφατο –και πιο συμβολικό– βήμα στην επιστροφή της χώρας στην πυρηνική ενέργειαΣχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά την καταστροφή της Φουκουσίμα που πάγωσε το ιαπωνικό πυρηνικό πρόγραμμα, η Ιαπωνία επιχειρεί ένα προσεκτικό restart.Την Τετάρτη επανεκκίνησε ο αντιδραστήρας Νο 6 στο εργοστάσιο Kashiwazaki-Kariwa, σηματοδοτώντας το πιο πρόσφατο –και πιο συμβολικό– βήμα στην επιστροφή της χώρας στην πυρηνική ενέργεια. Οι υπέρμαχοι της πολιτικής αυτής επισημαίνουν πως η πυρηνική ενέργεια – εφόσον τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας – είναι η πιο «καθαρή» μορφή ενέργειας. Το πρώτο βήμα σε μια μακρά διαδρομή Ο αντιδραστήρας 6 του Kashiwazaki-Kariwa, που βρίσκεται βορειοδυτικά του Τόκιο, τέθηκε ξανά σε λειτουργία, έπειτα από ολιγοήμερη καθυστέρηση λόγω τεχνικού συναγερμού.Η εμπορική λειτουργία αναμένεται να ξεκινήσει τον επόμενο μήνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πυρηνική εγκατάσταση στον κόσμο, η οποία παλαιότερα διέθετε επτά αντιδραστήρες και συνολική ισχύ 8,2 γιγαβάτ. Ωστόσο, ο έβδομος αντιδραστήρας δεν αναμένεται να επανεκκινήσει πριν από το 2030, ενώ οι υπόλοιποι πέντε ενδέχεται να παροπλιστούν. Η βαριά σκιά της Φουκουσίμα Η Ιαπωνία υπήρξε από τους πρωτοπόρους της πυρηνικής ενέργειας, στηρίζοντας μεγάλο μέρος του ηλεκτρισμού της σε αυτήν. Όλα άλλαξαν το 2011, όταν ο ισχυρότερος σεισμός που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα προκάλεσε την κατάρρευση των αντιδραστήρων στο Fukushima Daiichi Nuclear Power Plant, οδηγώντας σε ραδιενεργή διαρροή και μαζικές εκκενώσεις πληθυσμών.Η κρίση εκείνη χαρακτηρίστηκε από ανεξάρτητη κυβερνητική έκθεση ως «ανθρωπογενής καταστροφή», με ευθύνη της Tokyo Electric Power Company (Tepco).Αν και δικαστήριο αργότερα απήλλαξε στελέχη της από κατηγορίες αμέλειας, η κοινωνική εμπιστοσύνη είχε ήδη καταρρεύσει. Λίγους μήνες μετά, η Ιαπωνία έκλεισε και τους 54 πυρηνικούς αντιδραστήρες της. Πυρηνική ενέργεια και «καθαρή μετάβαση» Από το 2015, η χώρα προσπαθεί σταδιακά να «ξυπνήσει» τις μονάδες της, στο πλαίσιο του στόχου για μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Μέχρι σήμερα έχουν επανεκκινήσει 15 από τους 33 λειτουργικά διαθέσιμους αντιδραστήρες.Πριν από το 2011, η πυρηνική ενέργεια παρείχε σχεδόν το 30% της ηλεκτρικής παραγωγής, με φιλόδοξο στόχο το 50% έως το 2030. Το νεότερο ενεργειακό σχέδιο είναι σαφώς πιο μετριοπαθές: 20% έως το 2040.Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι έχει τονίσει επανειλημμένα τη σημασία της πυρηνικής ενέργειας για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, ιδίως ενόψει της αυξανόμενης ζήτησης από data centers και τη βιομηχανία ημιαγωγών.Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο International Atomic Energy Agency εκτιμά ότι η πυρηνική ισχύς θα μπορούσε να υπερδιπλασιαστεί έως το 2050. Στην Ιαπωνία, όμως, το 2023 αντιστοιχούσε μόλις στο 8,5% της ηλεκτροπαραγωγής. Ακριβή επιστροφή, δύσκολες αποφάσεις Οι νέοι, αυστηρότεροι κανόνες ασφαλείας έχουν εκτοξεύσει το κόστος επανεκκίνησης. «Η πυρηνική ενέργεια γίνεται πολύ ακριβότερη απ’ ό,τι είχε υπολογιστεί», σημειώνει η ερευνήτρια Florentine Koppenborg.Η κυβέρνηση καλείται είτε να επιδοτήσει είτε να μετακυλίσει το κόστος στους καταναλωτές – δύο επιλογές πολιτικά επώδυνες, σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων στο κόστος ζωής. Σκάνδαλα, διαφάνεια και νέοι φόβοι Το Kashiwazaki-Kariwa έχει βρεθεί στο επίκεντρο σκανδάλων ασφαλείας, με απώλειες και κακή διαχείριση απόρρητων εγγράφων. Η Tepco δηλώνει ότι έχει ενημερώσει τη Nuclear Regulation Authority και βελτιώνει τα πρωτόκολλα.Παράλληλα, η ρυθμιστική αρχή ανέστειλε πρόσφατα επανεκκίνηση άλλου εργοστασίου, μετά από χειραγώγηση σεισμικών δεδομένων – ένα μήνυμα μηδενικής ανοχής.Μπορεί η Ιαπωνία να αντέξει μια «δεύτερη Φουκουσίμα»;Τα νέα μέτρα περιλαμβάνουν θαλάσσια τείχη 15 μέτρων, υδατοστεγείς θύρες και ενισχυμένα συστήματα προστασίας. Πρώην αξιωματούχοι διαβεβαιώνουν ότι τα εργοστάσια θα άντεχαν ακόμη και παρόμοιο σεισμό με του 2011.Άλλοι, όμως, προειδοποιούν ότι η προετοιμασία βασίζεται «στο χειρότερο που έχει ήδη συμβεί», όχι σε απρόβλεπτα σενάρια όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας ή ένας υπερ-σεισμός.Η Ιαπωνία προχωρά, αλλά με βαριά βήματα. Για πολλούς, η επανεκκίνηση του Kashiwazaki-Kariwa είναι «σταγόνα στον ωκεανό». Για την κυβέρνηση, είναι ένα αναγκαίο –αν και επισφαλές– στοίχημα για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2061694/i-iaponia-epanaferei-se-leitoyrgia-to-megalytero-pyriniko-ergostasio-ston-kosmo/

Roscosmos Επίπεδο G5: Θα φτάσει ο Δείκτης Γεωμαγνητικής Δραστηριότητας στη Μέγιστη Τιμή του; Το βράδυ της 19ης Ιανουαρίου, ξεκίνησε μια ισχυρή μαγνητική καταιγίδα μετά από μια ηλιακή έκλαμψη. Σύμφωνα με το Εργαστήριο Ηλιακής Αστρονομίας του Ινστιτούτου Διαστημικής Έρευνας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, η νυχτερινή κορυφή έφτασε στο G4.7 - το μέγιστο G5. Μέχρι το πρωί της 20ής Ιανουαρίου, το γεωμαγνητικό επίπεδο είχε πέσει κάτω από το G2, αλλά αργότερα αυξήθηκε ξανά και πλησίασε το G4. Προς το παρόν, σύμφωνα με το κανάλι Telegram του εργαστηρίου (t.me/lpixras/2041), η πιθανότητα να φτάσει το υψηλότερο επίπεδο G5 δεν είναι μεγαλύτερη από 5%. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Sergei Kud-Sverchkov, έδειξε πώς μοιάζει το Βόρειο Σέλας που προκαλείται από αυτή τη μαγνητική καταιγίδα από τον ISS. Εγγραφείτε στο Roscosmos στο MAX: max.ru/roscosmos https://vk.com/rsc_energia?z=video-30315369_456244609%2F884440e8abc7511cac%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-30315369_599292

Οι περιπλοκές του Νεφελώματος Έλικας αποκαλύφθηκαν με το Webb της NASA Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έχει κάνει ζουμ στο Νεφέλωμα Έλικας για να δώσει μια κοντινή εικόνα της πιθανής τελικής μοίρας του Ήλιου και του πλανητικού μας συστήματος. Στην υψηλής ανάλυσης λήψη του Webb, η δομή του αερίου που αποβάλλεται από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι γίνεται πλήρως εστιασμένη. Η εικόνα αποκαλύπτει πώς τα αστέρια ανακυκλώνουν το υλικό τους πίσω στο σύμπαν, σπέρνοντας μελλοντικές γενιές αστεριών και πλανητών, καθώς η NASA εξερευνά τα μυστικά του σύμπαντος και τη θέση μας σε αυτό.Στην εικόνα από την κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) του Webb, πυλώνες που μοιάζουν με κομήτες με εκτεταμένες ουρές χαράσσουν την περιφέρεια της εσωτερικής περιοχής ενός διαστελλόμενου κελύφους αερίου. Εδώ, φουσκωτοί άνεμοι ταχέως κινούμενου θερμού αερίου από το ετοιμοθάνατο αστέρι συγκρούονται με πιο αργά κινούμενα ψυχρά κελύφη σκόνης και αερίου που αποβλήθηκαν νωρίτερα στη ζωή του, σμιλεύοντας την αξιοσημείωτη δομή του νεφελώματος.Το εμβληματικό Νεφέλωμα Έλικας έχει απεικονιστεί από πολλά επίγεια και διαστημικά αστεροσκοπεία κατά τη διάρκεια σχεδόν δύο αιώνων από τότε που ανακαλύφθηκε. Η θέα του στόχου στο εγγύς υπέρυθρο από τον Webb φέρνει αυτούς τους κόμβους στο προσκήνιο σε σύγκριση με την αιθέρια εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ενώ η αυξημένη ανάλυσή της ενισχύει την εστίαση από το στιγμιότυπο του αποσυρμένου διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer της NASA . Επιπλέον, η νέα θέα στο εγγύς υπέρυθρο δείχνει την έντονη μετάβαση από το πιο καυτό αέριο στο πιο κρύο αέριο καθώς το κέλυφος διαστέλλεται από τον κεντρικό λευκό νάνο.Ένας φλεγόμενος λευκός νάνος, ο πυρήνας που έχει απομείνει από το ετοιμοθάνατο άστρο, βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά του νεφελώματος, έξω από το πλαίσιο της εικόνας Webb. Η έντονη ακτινοβολία του φωτίζει το περιβάλλον αέριο, δημιουργώντας ένα ουράνιο τόξο χαρακτηριστικών: θερμό ιονισμένο αέριο πιο κοντά στον λευκό νάνο, ψυχρότερο μοριακό υδρογόνο πιο μακριά και προστατευτικές τσέπες όπου πιο σύνθετα μόρια μπορούν να αρχίσουν να σχηματίζονται μέσα σε σύννεφα σκόνης. Αυτή η αλληλεπίδραση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία μπορεί κάποια μέρα να σχηματιστούν νέοι πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα.Στην εικόνα του Νεφελώματος Έλικας από τον Webb, το χρώμα αντιπροσωπεύει τη θερμοκρασία και τη χημεία. Μια πινελιά μπλε απόχρωσης σηματοδοτεί το πιο καυτό αέριο σε αυτό το πεδίο, που ενεργοποιείται από το έντονο υπεριώδες φως από τον λευκό νάνο. Πιο έξω, το αέριο ψύχεται στις κίτρινες περιοχές όπου τα άτομα υδρογόνου ενώνονται σε μόρια. Στις εξωτερικές άκρες, οι κοκκινωπές αποχρώσεις εντοπίζουν το πιο δροσερό υλικό, όπου το αέριο αρχίζει να αραιώνει και η σκόνη μπορεί να πάρει σχήμα. Μαζί, τα χρώματα δείχνουν την τελευταία πνοή του αστεριού να μεταμορφώνεται σε πρώτες ύλες για νέους κόσμους, προσθέτοντας στον πλούτο των γνώσεων που αποκτήθηκαν από τον Webb σχετικά με την προέλευση των πλανητών . Οι μελέτες του Spitzer για το Νεφέλωμα Έλικας υπαινίσσονταν τον σχηματισμό πιο σύνθετων μορίων, αλλά η ανάλυση του Webb δείχνει πώς σχηματίζονται σε θωρακισμένες ζώνες της σκηνής. Στην εικόνα Webb, αναζητήστε σκοτεινές τσέπες του διαστήματος ανάμεσα στο λαμπερό πορτοκαλί και το κόκκινο. Το Νεφέλωμα Έλικας βρίσκεται 650 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Υδροχόου. Παραμένει ένα από τα αγαπημένα σημεία τόσο των αστρολόγων όσο και των επαγγελματιών αστρονόμων λόγω της σχετικής εγγύτητάς του με τη Γη και της παρόμοιας εμφάνισής του με το «Μάτι του Σαουρόν».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/webb Αυτή η νέα εικόνα ενός τμήματος του Νεφελώματος Έλικας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA αναδεικνύει κόμβους που μοιάζουν με κομήτες, σφοδρούς αστρικούς ανέμους και στρώματα αερίου που αποβάλλονται από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι που αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του Αυτή η εικόνα του Νεφελώματος Έλικας από το επίγειο Ορατό και Υπέρυθρο Τηλεσκόπιο Αστρονομίας (αριστερά) δείχνει την πλήρη όψη του πλανητικού νεφελώματος, με ένα πλαίσιο που επισημαίνει το οπτικό πεδίο του Webb (δεξιά)