Η εβδομάδα ολοκληρώνεται με συσκευασία φορτίου και τεχνολογική έρευνα καθώς το πλήρωμα-12 συζητά την αποστολή. Το τρίο της Αποστολής 74 ολοκλήρωσε την εβδομάδα συσκευάζοντας φορτίο για την επιστροφή στη Γη και εξερευνώντας την τεχνητή νοημοσύνη προς όφελος των επιχειρήσεων του πληρώματος. Οι παρατηρήσεις της Γης και η συντήρηση του εργαστηριακού εξοπλισμού ολοκλήρωσαν τη βάρδια στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Παρασκευή.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, ολοκλήρωσε τη βάρδιά του την Παρασκευή φορτώνοντας τον εξοπλισμό μέσα σε ένα SpaceX Dragon για την επιστροφή του στη Γη τον επόμενο μήνα. Ο Γουίλιαμς, με τη βοήθεια του διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ της Roscosmos, άρχισε να συσκευάζει ορισμένα από τα ολοκληρωμένα πειράματα και τα σχετικά ερευνητικά δείγματα, καθώς και χρησιμοποιημένο υλικό και σκουπίδια, μέσα στο Dragon για ανάκτηση και ανάλυση στο έδαφος. Ο Dragon παρέδωσε μια σειρά από επιστημονικά πειράματα, προμήθειες πληρώματος και άλλα στις 25 Αυγούστου 2025 .Ο Γουίλιαμς πέρασε το πρώτο μισό της βάρδιάς του εργαζόμενος στη μονάδα Tranquility συντηρώντας μια ποικιλία συστημάτων υποστήριξης ζωής. Αρχικά, αντικατέστησε τον τροχιακό υδραυλικό εξοπλισμό που βοηθά στην ανακύκλωση των λυμάτων στο τροχιακό φυλάκιο. Στη συνέχεια, καθάρισε το σύστημα εξαερισμού μέσα στα εναέρια καταλύματα πληρώματος της μονάδας Harmony και στη συνέχεια μέτρησε τη ροή αέρα από το Harmony στη μονάδα εργαστηρίου Destiny για να εξασφαλίσει ένα ασφαλές περιβάλλον αναπνοής.Ο Kud-Sverchkov, στη δεύτερη διαστημική του πτήση, εργάστηκε σε δύο διαφορετικά πειράματα, το πρώτο για την καταγραφή των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών στην επιφάνεια της Γης και το δεύτερο για την εξερεύνηση της φυσικής του πλάσματος. Έστρεψε μια κάμερα σε διαφορετικά παράθυρα της μονάδας υπηρεσίας Zvezda και φωτογράφισε ορόσημα κοντά σε υδάτινα σώματα και βουνά από τη βορειοδυτική Αφρική έως την ανατολική Ευρώπη. Στη συνέχεια, ο Kud-Sverchkov μελέτησε τις διαδικασίες για την επερχόμενη έρευνα φυσικής του Plasma Kristall-4 , η οποία διερευνά σύνθετα πλάσματα, ενδεχομένως προωθώντας τα σχέδια διαστημοπλοίων, οδηγώντας σε καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού πλανητών και βελτιώνοντας την έρευνα της θεμελιώδους φυσικής.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, απεγκατέστησε τον εξοπλισμό παρατήρησης της Γης, ολοκληρώνοντας μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση κατά τη διάρκεια της νύχτας, η οποία κατέγραψε πολυφασματικές εικόνες πυρκαγιών από την Αφρική έως τη Νοτιοανατολική Ασία κατά τη διάρκεια της συνεδρίας ύπνου του πληρώματος. Στη συνέχεια, ο Μικάεφ διαμόρφωσε υλικό διαχείρισης και ελέγχου δεδομένων που υποστηρίζει πλατφόρμες πειραμάτων, από την έρευνα υλικών έως τη διαστημική φυσική και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Τέλος, ο πρώτος διαστημικός επιβάτης έστρεψε την προσοχή του σε μια άλλη μελέτη τεχνητής νοημοσύνης, η οποία μελετά εργαλεία για τη μετατροπή ομιλίας σε κείμενο και τη βελτίωση της διαχείρισης δεδομένων και των επικοινωνιών μεταξύ του πληρώματος και των ελεγκτών εδάφους. Οι ερευνητές επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τη νέα τεχνολογία για να επιταχύνουν και να αυξήσουν την ακρίβεια της τεκμηρίωσης του πληρώματος, ωφελώντας τις επιχειρήσεις σε διαστημόπλοια.Τα τέσσερα μέλη που εκπροσωπούν την αποστολή Crew-12 της SpaceX της NASA συζήτησαν την επερχόμενη πτήση τους προς τον διαστημικό σταθμό κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου για το πλήρωμα στο YouTube . Η κυβερνήτης Jessica Meir και ο πιλότος Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, και οι ειδικοί αποστολών Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) και Andrey Fedyaev της Roscosmos στοχεύουν σε εκτόξευση στις 11 Φεβρουαρίου για να ξεκινήσουν μια αποστολή διαστημικής έρευνας στο τροχιακό εργαστήριο. Οι διαχειριστές αποστολών από τη NASA, την ESA και την SpaceX συζήτησαν επίσης τους ερευνητικούς στόχους του Crew-12 κατά τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης Επισκόπησης Αποστολών σήμερα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/30/week-wraps-with-cargo-packing-tech-research-as-crew-12-discusses-mission/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, διεξάγει μικροβιολογική έρευνα μέσα στο ντουλαπάκι του εργαστηρίου Kibo, στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ενέργεια Πυραύλων και Διαστήματος Μέσα από τις Ζώνες Ακτινοβολίας της Γης: Επέτειος της Αποστολής των Πρώτων Ηλεκτρονικών Δορυφόρων Η εκτόξευση του θρυλικού "Seven" στις 30 Ιανουαρίου 1964 επέτρεψε στην ανθρωπότητα να μελετήσει την αόρατη ασπίδα του πλανήτη μας - τις ζώνες ακτινοβολίας της Γης - για πρώτη φορά. Οι Electron-1 και Electron-2 εκτοξεύτηκαν σε τροχιά. Τι είναι οι ζώνες ακτινοβολίας; Ο πλανήτης μας περιβάλλεται από ένα μαγνητικό πεδίο - τη μαγνητόσφαιρα. Προστατεύει κάθε μορφή ζωής από την καταστροφική ροή φορτισμένων σωματιδίων από το διάστημα. Η μαγνητόσφαιρα συλλαμβάνει αυτά τα σωματίδια, αναγκάζοντάς τα να κινούνται κατά μήκος πολύπλοκων τροχιών και σχηματίζοντας δύο γιγάντιες περιοχές υψηλής ακτινοβολίας γύρω από τη Γη, σε σχήμα ένθετων "ντόνατς". Αυτές είναι οι ζώνες ακτινοβολίας. Η Αποστολή Ηλεκτρονίων Αναπτύχθηκε μια στρατηγική για την ταυτόχρονη μελέτη αυτών των ζωνών. Το Electron-1 εκτοξεύτηκε σε τροχιά με απόγειο (μέγιστη απόσταση) περίπου 6.000 χλμ. για να μελετήσει την εσωτερική ζώνη, η οποία αποτελείται κυρίως από πρωτόνια. Το Electron-2 στάλθηκε σε μια πιο επιμήκη τροχιά - πάνω από 60.000 χλμ. - για να μελετήσει την εξωτερική, ηλεκτρονική ζώνη. Η αποστολή απέδωσε ανεκτίμητα δεδομένα, αλλά αντιμετώπισε επίσης τις σκληρές πραγματικότητες του διαστήματος. Το Electron-1, που διέρχεται συνεχώς από πυκνά ρεύματα πρωτονίων, λειτούργησε μόνο για 40 ημέρες - τα ηλιακά του πάνελ υποβαθμίστηκαν γρήγορα υπό την επίδραση της ακτινοβολίας. Αυτή η εμπειρία έγινε ένα κρίσιμο μάθημα: δημιουργήθηκε ειδική θωράκιση για τα επόμενα διαστημόπλοια Electron-3 και Electron-4, επιτρέποντάς τους να λειτουργούν σημαντικά περισσότερο. Στη φωτογραφία απεικονίζονται οι πραγματικοί "εφεδρικοί" δορυφόροι. Σήμερα, μπορούν να προβληθούν στο μουσείο RSC Energia. Αυτές οι συσκευές είναι ➡️εντελώς⬅️ πανομοιότυπες με τα πρωτότυπα πτήσης. Χρησιμοποιήθηκαν για ολόκληρο το πρόγραμμα δοκιμών εδάφους το 1964 και ήταν έτοιμες να εκτοξευθούν στο διάστημα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης με τους κύριους δορυφόρους. Τα δεδομένα που ελήφθησαν από τη σειρά δορυφόρων Electron αποτέλεσαν τη βάση για την κατανόησή μας για το περιβάλλον ακτινοβολίας στο διάστημα κοντά στη Γη και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στο σχεδιασμό διαστημοπλοίων και για τη διασφάλιση της ασφάλειας των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23895 Ενεργειακή Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Πλυντήριο ρούχων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό; Ναι, παρακαλώ. Μπορεί να έχετε ήδη ακούσει ότι η NII KhimMash ετοιμάζεται να δοκιμάσει ένα πρωτότυπο πλυντήριο ρούχων για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Πράγματι, ένα μεγάλο μέρος του φορτίου που παραδίδεται σε τροχιά αποτελείται από καθαρά ρούχα και σεντόνια για τους αστροναύτες. Επιπλέον, το νερό είναι ένας εξαιρετικά πολύτιμος πόρος στο διάστημα. Γράψαμε για αυτό το θέμα πριν από λίγο καιρό. Ωστόσο, υπήρξαν στιγμές στην ιστορία της κοσμοναυτικής που τα πληρώματα προσπάθησαν να πλυθούν και ακόμη και να ατμίσουν σε τροχιά. Βίντεο και φωτογραφίες για την οπτικοποίηση του ζητήματος του «νερού» στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό 👇 1️⃣ Στο βίντεο, ο κοσμοναύτης Alexander Kaleri καταδεικνύει με σαφήνεια τη συμπεριφορά του υγρού σε μια δεξαμενή αποθήκευσης. 2️⃣ Και εδώ είναι μια φωτογραφία του ντους και της σάουνας από τον σταθμό Mir, εφεδρικός εξοπλισμός που εκτίθεται τώρα στο μουσείο μας. Σύμφωνα με το TASS, το πλυντήριο ρούχων θα έχει τη μορφή θαλάμου ή σακούλας που περιοδικά συμπιέζεται και αποσυμπιέζεται, περιστρέφοντας και καθαρίζοντας έτσι τα ρούχα. Η χωρητικότητα είναι περίπου 5 λίτρα. Μετά το πλύσιμο, σκουπίζονται με ηλεκτρική σκούπα και στεγνώνουν. Επίσης, βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες για τη δημιουργία μιας πτυσσόμενης καμπίνας ντους για χρήση στο διάστημα. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23902

Το Perseverance Rover της NASA ολοκληρώνει την πρώτη του διαδρομή στον Άρη με τεχνητή νοημοσύνη. Η ομάδα για τον εξάτροχο επιστήμονα χρησιμοποίησε μια τεχνητή νοημοσύνη με δυνατότητα όρασης για να δημιουργήσει μια ασφαλή διαδρομή πάνω από την επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη χωρίς τη συμβολή ανθρώπινων σχεδιαστών διαδρομών. Το ρόβερ Perseverance της NASA για τον Άρη ολοκλήρωσε τις πρώτες διαδρομές σε έναν άλλο κόσμο που είχαν σχεδιαστεί από τεχνητή νοημοσύνη. Η επίδειξη, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 8 και 10 Δεκεμβρίου και καθοδηγήθηκε από το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης του οργανισμού στη Νότια Καλιφόρνια, χρησιμοποίησε γενετική τεχνητή νοημοσύνη για να δημιουργήσει σημεία αναφοράς για το Perseverance, μια σύνθετη εργασία λήψης αποφάσεων που συνήθως εκτελείται χειροκίνητα από τους σχεδιαστές του ανθρώπινου ρόβερ της αποστολής. «Αυτή η επίδειξη δείχνει πόσο έχουν προχωρήσει οι δυνατότητές μας και διευρύνει τον τρόπο με τον οποίο θα εξερευνήσουμε άλλους κόσμους», δήλωσε ο Διευθυντής της NASA, Τζάρεντ Ισαάκμαν. «Αυτόνομες τεχνολογίες όπως αυτή μπορούν να βοηθήσουν τις αποστολές να λειτουργούν πιο αποτελεσματικά, να ανταποκρίνονται σε απαιτητικό έδαφος και να αυξάνουν τα επιστημονικά οφέλη καθώς η απόσταση από τη Γη μεγαλώνει. Είναι ένα ισχυρό παράδειγμα ομάδων που εφαρμόζουν τη νέα τεχνολογία προσεκτικά και υπεύθυνα σε πραγματικές επιχειρήσεις». Κατά τη διάρκεια της επίδειξης, η ομάδα αξιοποίησε έναν τύπο δημιουργικής Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) που ονομάζεται μοντέλα οπτικής γλώσσας (vision-language models) για να αναλύσει υπάρχοντα δεδομένα από το σύνολο δεδομένων επιφανειακών αποστολών του JPL. Η ΤΝ χρησιμοποίησε τις ίδιες εικόνες και δεδομένα στα οποία βασίζονται οι ανθρώπινοι σχεδιαστές για να δημιουργήσουν σημεία αναφοράς — σταθερές τοποθεσίες όπου το ρόβερ αναλαμβάνει ένα νέο σύνολο οδηγιών — έτσι ώστε το Perseverance να μπορεί να πλοηγηθεί με ασφάλεια στο απαιτητικό έδαφος του Άρη. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από το Κέντρο Επιχειρήσεων Rover (ROC) της JPL σε συνεργασία με την Anthropic, χρησιμοποιώντας τα μοντέλα Claude AI της εταιρείας. Πρόοδος για τον Άρη, πέρα από αυτό Ο Άρης βρίσκεται κατά μέσο όρο περίπου 225 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη. Αυτή η τεράστια απόσταση δημιουργεί μια σημαντική καθυστέρηση στην επικοινωνία, καθιστώντας αδύνατη την απομακρυσμένη λειτουργία σε πραγματικό χρόνο — ή «joy-sticking» — ενός ρόβερ. Αντ' αυτού, τα τελευταία 28 χρόνια, σε αρκετές αποστολές, οι διαδρομές των ρόβερ έχουν σχεδιαστεί και εκτελεστεί από ανθρώπους «οδηγούς», οι οποίοι αναλύουν το έδαφος και τα δεδομένα κατάστασης για να σκιαγραφήσουν μια διαδρομή χρησιμοποιώντας σημεία αναφοράς, τα οποία συνήθως απέχουν το πολύ 100 μέτρα μεταξύ τους για να αποφευχθούν τυχόν κίνδυνοι. Στη συνέχεια, στέλνουν τα σχέδια μέσω του Δικτύου Βαθύ Διαστήματος της NASA στο ρόβερ, το οποίο τα εκτελεί. Αλλά για τις διαδρομές του Perseverance στις 1.707 και 1.709 ημέρες ή sols του Άρη, η ομάδα έκανε κάτι διαφορετικό: Η Generative AI παρείχε την ανάλυση των τροχιακών εικόνων υψηλής ανάλυσης από την κάμερα HiRISE (High Resolution Imaging Science Experiment) στο Mars Reconnaissance Orbiter της NASA και δεδομένα κλίσης εδάφους από ψηφιακά μοντέλα υψομέτρου. Αφού εντόπισε κρίσιμα χαρακτηριστικά του εδάφους - βραχώδες υπόστρωμα, εμφανίσεις, επικίνδυνα πεδία ογκόλιθων, κυματισμούς άμμου και τα παρόμοια - δημιούργησε μια συνεχή διαδρομή με σημεία αναφοράς.Για να διασφαλιστεί ότι οι οδηγίες της τεχνητής νοημοσύνης ήταν πλήρως συμβατές με το λογισμικό πτήσης του ρόβερ, η ομάδα μηχανικών επεξεργάστηκε επίσης τις εντολές οδήγησης μέσω του «ψηφιακού διδύμου» της JPL (εικονικό αντίγραφο του ρόβερ), επαληθεύοντας πάνω από 500.000 μεταβλητές τηλεμετρίας πριν στείλει εντολές στον Άρη. Στις 8 Δεκεμβρίου, με σημεία αναφοράς γενετικής τεχνητής νοημοσύνης στη μνήμη του, το Perseverance οδήγησε 689 πόδια (210 μέτρα). Δύο ημέρες αργότερα, οδήγησε 807 πόδια (246 μέτρα). «Τα θεμελιώδη στοιχεία της γενετικής Τεχνητής Νοημοσύνης (Generative AI) δείχνουν μεγάλη υπόσχεση στον εξορθολογισμό των πυλώνων της αυτόνομης πλοήγησης για οδήγηση εκτός πλανήτη: η αντίληψη (βλέποντας τους βράχους και τους κυματισμούς), ο εντοπισμός (γνωρίζοντας πού βρισκόμαστε) και ο σχεδιασμός και ο έλεγχος (αποφασίζοντας και εκτελώντας την ασφαλέστερη διαδρομή)», δήλωσε η Vandi Verma, διαστημική ρομποτική στο JPL και μέλος της ομάδας μηχανικών Perseverance. «Κινούμαστε προς μια ημέρα όπου η γενετική Τεχνητή Νοημοσύνη και άλλα έξυπνα εργαλεία θα βοηθούν τα επιφανειακά ρόβερ μας να χειρίζονται διαδρομές χιλιομετρικής κλίμακας, ελαχιστοποιώντας παράλληλα το φόρτο εργασίας του χειριστή, και θα επισημαίνουν ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της επιφάνειας για την επιστημονική μας ομάδα, εξετάζοντας τεράστιους όγκους εικόνων ρόβερ».«Φανταστείτε ευφυή συστήματα όχι μόνο στο έδαφος στη Γη, αλλά και σε εφαρμογές αιχμής στα ρόβερ, τα ελικόπτερα, τα drones και άλλα επιφανειακά στοιχεία, εκπαιδευμένα με τη συλλογική σοφία των μηχανικών, των επιστημόνων και των αστροναυτών της NASA», δήλωσε ο Ματ Γουάλας, διευθυντής του Γραφείου Συστημάτων Εξερεύνησης του JPL. «Αυτή είναι η πρωτοποριακή τεχνολογία που χρειαζόμαστε για να δημιουργήσουμε την υποδομή και τα συστήματα που απαιτούνται για μια μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη και να μεταφέρουμε τις ΗΠΑ στον Άρη και πέρα από αυτήν». Το Perseverance της NASA χρησιμοποίησε τις κάμερες πλοήγησης για να καταγράψει την οδήγησή του κατά μήκος του χείλους του κρατήρα Jezero στις 10 Δεκεμβρίου 2025. Οι εικόνες της κάμερας πλοήγησης συνδυάστηκαν με δεδομένα του ρόβερ και τοποθετήθηκαν σε ένα τρισδιάστατο εικονικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα αυτήν την ανακατασκευή με εικονικά καρέ που εισάγονταν περίπου κάθε 4 ίντσες (0,1 μέτρα) της πορείας της οδήγησης. Αυτή η κινούμενη εικόνα δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας δεδομένα που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της οδήγησης του Perseverance στις 10 Δεκεμβρίου 2025 στο χείλος του κρατήρα Jezero. Οι ανοιχτόχρωμες μπλε γραμμές απεικονίζουν την τροχιά που ακολουθούν οι τροχοί του ρόβερ. Οι μαύρες γραμμές που σχηματίζουν φίδι μπροστά από το ρόβερ δείχνουν τις επιλογές διαδρομής που εξετάζει το ρόβερ. Το λευκό έδαφος είναι ένας χάρτης υψομέτρου που βασίζεται σε δεδομένα του ρόβερ. Ο μπλε κύκλος που εμφανίζεται κοντά στο τέλος της κινούμενης εικόνας είναι ένα σημείο αναφοράς. Περισσότερα για την Επιμονή Το JPL, το οποίο διαχειρίζεται για τη NASA από το Caltech, φιλοξενεί το Κέντρο Επιχειρήσεων Rover (ROC). Διαχειρίζεται επίσης τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ROC, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.jpl.nasa.gov/roc Αυτή η σχολιασμένη τροχιακή εικόνα απεικονίζει τις σχεδιασμένες από την Τεχνητή Νοημοσύνη (απεικονίζονται σε ματζέντα) και τις πραγματικές (πορτοκαλί) διαδρομές που ακολούθησε το ρόβερ Perseverance Mars κατά τη διάρκεια της οδήγησής του στον κρατήρα Jezero στις 10 Δεκεμβρίου 2025. Η οδήγηση ήταν η δεύτερη από τις δύο επιδείξεις που έδειχναν ότι η γενετική Τεχνητή Νοημοσύνη θα μπορούσε να ενσωματωθεί στον σχεδιασμό της διαδρομής του ρόβερ.

Η NASA αναβάλλει για μερικές μέρες, λόγω καιρού, την επιστροφή της στη Σελήνη μετά από 50 χρόνια. Η νέα ημερομηνία εκτόξευσης συμπίπτει με τον τελικό του Super Bowl Η NASA ανακοίνωσε σήμερα ότι αναβάλλεται για μερικές ημέρες η πρώτη πιθανή ημερομηνία για την εκτόξευση της αποστολής Artemis 2, με την οποία αστροναύτες θα πετάξουν για πρώτη φορά γύρω από τη Σελήνη, έπειτα από μισόν και πλέον αιώνα.Λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, η αμερικανική διαστημική υπηρεσία αναγκάστηκε να αναβάλει το τελευταίο μεγάλο τεστ του πυραύλου SLS, εξήγησε σήμερα. Έτσι, το πρώτο πιθανό παράθυρο για την εκτόξευση θα ανοίξει την Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου και όχι στις 6 του μηνός, όπως προβλεπόταν στο αρχικό χρονοδιάγραμμα.Η νέα ημερομηνία συμπίπτει με τον τελικό του Super Bowl, του αμερικανικού ποδοσφαίρου, που προσελκύει κάθε χρόνο όλα τα φώτα της δημοσιότητας.Δεν είναι πάντως βέβαιο ότι η NASA θα επιχειρήσει μια εκτόξευση εκείνη την ημέρα, αφού ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η τελευταία τεχνική δοκιμή του πυραύλου. Η δοκιμή αυτή, κάτι σαν πρόβα τζενεράλε, επιτρέπει στους ειδικούς να επαληθεύσουν ότι όλα είναι έτοιμα για να προχωρήσει η αποστολή. Λόγω όμως του ψύχους που πλήττει μεγάλο μέρος των ΗΠΑ, η δοκιμή μετατέθηκε για την επόμενη εβδομάδα. Τα 14 «παράθυρα» εκτόξευσης Ανάλογα με το πώς θα πάει αυτή η δοκιμή, η NASA θα ανακοινώσει και την ημερομηνία εκτόξευσης της αποστολής, στην οποία θα συμμετάσχουν τρεις Αμερικανοί και ένας Καναδός αστροναύτες.Από τις 8 Φεβρουαρίου μέχρι τις 30 Απριλίου η αμερικανική υπηρεσία εξετάζει 14 «παράθυρα» εκτόξευσης για την αποστολή Artemis 2. Στο ίδιο διάστημα θα πρέπει να στείλει και μια επανδρωμένη αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, την Crew-12. Η αποστολή αυτή είναι προγραμματισμένη για τις 11 Φεβρουαρίου αλλά ενδέχεται να αναβληθεί εάν η Artemis 2 αναχωρήσει πριν από αυτήν την ημερομηνία, εξήγησε ένα στέλεχος της Nasa σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2066359/i-nasa-anavallei-gia-merikes-meres-logo-kairoy-tin-epistrofi-tis-sti-selini-meta-apo-50-chronia/ Roscosmos Πρώτη ομαλή προσγείωση στη Σελήνη: 60 χρόνια από την εκτόξευση του μη επανδρωμένου διαπλανητικού ανιχνευτή Luna-9 Στις 31 Ιανουαρίου 1966, ένα όχημα εκτόξευσης Molniya-M απογειώθηκε από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, μεταφέροντας τον μη επανδρωμένο διαπλανητικό ανιχνευτή Luna-9 στον φυσικό δορυφόρο της Γης. 3 Φεβρουαρίου 1966: Πώς ξεδιπλώθηκε η προσγείωση του Luna-9 Σε υψόμετρο 74 χλμ. από την επιφάνεια της σελήνης, οι κινητήρες του σταθμού έβαλαν φρενάρισμα, απέρριψαν δύο εξωτερικές μονάδες που περιείχαν απορριφθέντα εξοπλισμό και φούσκωσαν τα μπαλόνια απορρόφησης κραδασμών. Το Luna-9 επιβράδυνε, αναπήδησε αρκετές φορές πάνω από την επιφάνεια της σελήνης και προσγειώθηκε με επιτυχία στη δυτική άκρη του Oceanus Tempestus, δυτικά των κρατήρων Reiner και Marii. Στη συνέχεια, τα μπαλόνια απελευθερώθηκαν και στη συνέχεια αναπτύχθηκαν οι τέσσερις κεραίες πετάλων, αποκαλύπτοντας τις κεραίες μαστιγίου και την τηλεοπτική κάμερα. Κατά τη διάρκεια των 3 ημερών, 3 ωρών και 47 λεπτών που παρέμεινε στην επιφάνεια της Σελήνης, πραγματοποιήθηκαν 10 συνεδρίες επικοινωνίας με τον σταθμό πριν αποφορτιστούν πλήρως οι πηγές ενέργειας. Κατά τη διάρκεια αυτών των συνεδριών, ο σταθμός μετέδωσε πανοραμικές εικόνες της επιφάνειας του δορυφόρου στη Γη. Η προσγείωση του σταθμού σηματοδότησε μια εποχή: Ο Luna-9 ακολουθήθηκε από τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο, τον θρυλικό Lunokhod-1, και τους σταθμούς Luna-16, Luna-20 και Luna-24, οι οποίοι παρέδωσαν σεληνιακό έδαφος στη Γη. Εικόνα: Μοντέλο του μη επανδρωμένου σεληνιακού σταθμού Luna-9 στο Μουσείο του Συνδέσμου Έρευνας και Παραγωγής Lavochkin (1). Θραύσμα σεληνιακού πανοράματος που ελήφθη από το ALS Luna-9 (2). Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε το Κρατικό Αρχείο Επιστημονικής και Τεχνικής Τεκμηρίωσης της Ρωσίας για το υλικό που παρείχε. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599766

Ο Έλληνας επιστήμονας που μελετά την παραγωγή νερού στον Άρη μιλά στη «Ν» Ο Δρ. Βασίλης Ιγγλεζάκης περιγράφει το πώς μπορούμε να κατοικήσουμε τον Κόκκινο Πλανήτη και γιατί πρέπει να το κάνουμε. Η υγρασία που μπορεί να εξαχθεί από την ατμόσφαιρα του Άρη θα μπορούσε να αποτελέσει μια πολύτιμη εναλλακτική πηγή νερού αν οι άνθρωποι θελήσουν να κατοικήσουν τον πλανήτη σύμφωνα με μια νέα μελέτη.Την έρευνα που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Advances in Space Research» πραγματοποίησε ο Δρ. Βασίλης Ιγγλεζάκης του Πανεπιστημίου Strathclyde στη Γλασκώβη ο οποίος εξέτασε τους διάφορους τρόπους απόκτησης νερού στον Άρη. Όπως εξετάζεται και στη περίπτωση της μόνιμης παρουσίας ανθρώπων στη Σελήνη έτσι και στον Άρη το νερό θα μπορούσε να υποστεί επεξεργασία ώστε εκτός από τα οφέλη του ως υγρό να προσφέρει και το επίσης πολύτιμο οξυγόνο αλλά και την πρώτη ύλη για καύσιμα.Η μελέτη αυτή είναι από τις πρώτες που συγκρίνουν τις διάφορες τεχνολογίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάκτηση νερού σε ένα αρειανό περιβάλλον. Παράλληλα προτείνει νέες ιδέες για τη συλλογή νερού από την ατμόσφαιρα προσφέροντας δυνητικά πολύτιμες εναλλακτικές λύσεις εκεί όπου άλλες πηγές δεν είναι προσβάσιμες.Η εργασία εξετάζει κάθε μέθοδο ως προς τις ενεργειακές απαιτήσεις, τη δυνατότητα κλιμάκωσης και την καταλληλότητά της για διαφορετικές συνθήκες στον Άρη. Η μελέτη δείχνει ότι ο υπόγειος πάγος που υπάρχει στον Άρη αποτελεί την πιο βιώσιμη μακροπρόθεσμη πηγή νερού στον πλανήτη αλλά υποδεικνύει και άλλους τρόπους απόκτησης του όπως την παραγωγή του από τον αέρα. Ο Δρ. Βασίλης Ιγγλεζάκης (Reader |Chair of the Laboratories Operations Committee| Chemical & Process Engineering | University of Strathclyde) μίλησε για την έρευνα του αλλά και για το μέλλον της ανθρωπότητας στο Naftemporiki.gr Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το ζήτημα του νερού στον Άρη; Το ενδιαφέρον μου με τον Άρη άρχισε το 2017 όταν ήμουνα στο Καζακστάν. Το βρίσκω βαρετό να ασχολούμαι με ένα αντικείμενο για πάνω από 2-3 χρόνια. Αναζητούσα ένα νέο ερευνητικό πεδίο, μια νέα πρόκληση. Ο Άρης είναι μοναδικός πέρα από την Γη στο ηλικιακό μας σύστημα όπου είναι δυνατόν να στήσουμε κάποια μέρα βάσεις και να κατοικήσουμε. Πέραν αυτού είναι ένας πλανήτης με όλα τα στοιχεία και συνθήκες απαραίτητα για χημικές διεργασίες. Ως χημικός μηχανικός βρίσκω τον Άρη ιδανικό για την ανάπτυξη διεργασιών. Χωρίς χημικούς μηχανικούς δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε τίποτα στον Άρη. Συνεπώς προσφέρει πολλές ευκαιρίες για έρευνα, τραβάει το ενδιαφέρον των νέων και την προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Να σημειώσω επίσης ότι η έρευνα μου ξεκίνησε πολύ πριν αρχίσει να εκτοξεύεται το ενδιαφέρον για τον Άρη εξαιτίας των εξελίξεων στη διαστημική βιομηχανία και την εμφάνιση των επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων και άλλων τεχνολογιών που περιορίζουν σημαντικά το κόστος των διαστημικών ταξιδιών δημιουργώντας νέα δεδομένα για την παρουσία των ανθρώπων μακριά από τη Γη. Μέχρι σήμερα όλες οι μελέτες και σχέδια για την παρουσία του ανθρώπου στον Άρη βασίζονται στην εκμετάλλευση των υπόγειων αποθεμάτων παγωμένου νερού που υπάρχουν στον πλανήτη. Είστε ο πρώτος που υποδεικνύεται και μια εναλλακτική πηγή. Πώς καταλήξατε σε αυτή την ιδέα; Η ιδέα δεν είναι δικιά μου. Πριν την ανακάλυψη πάγου στο υπέδαφος του Άρη υπήρχαν μελέτες πάνω στην παραγωγή νερού από την ατμόσφαιρα. Ήταν όμως λίγες και δεν ήταν αναλυτικές. Μετά την ανακάλυψη του πάγου η ατμόσφαιρα ξεχάστηκε κακώς κατά την γνώμη μου. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό αλλά σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε εναλλακτική λύση, ειδικά στον Άρη. Εξάλλου δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι υπάρχει πάγος κοντά στον ισημερινό και εκεί που σίγουρα υπάρχει δεν είμαστε σίγουροι για το βάθος στο οποίο βρίσκεται. Πέραν του πάγου κανείς δεν είχε δημοσιεύσει κάποια εργασία στην σύγκριση των τεχνολογιών και η ατμόσφαιρα θεωρούνταν μια ενεργοβόρα πηγή νερού το οποίο όπως αποδεικνύω στη μελέτη δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Η εργασία αυτή δεν χρηματοδοτήθηκε και μου πήρε 8 μήνες καθημερινής δουλειάς να την ετοιμάσω. Την αξιολόγησε, πριν την καταθέσω για δημοσίευση σε επιστημονική επιθεώρηση ένας από τους σημαντικότερους χημικούς μηχανικούς που ασχολούνται με τον Άρη, ο Ντόναλντ Ραπ, με σημαντική καριέρα στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA το JPL. Αν και έχουν γίνει άλματα στις διαστημικές τεχνολογίες όπως νέας γενιάς πύραυλοι, διαστημικά σκάφη, στολές κλπ. πόσο κοντά πιστεύετε ότι είμαστε καταρχάς σε μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη και κατά δεύτερον στη δημιουργία κάποιων πρώτων βάσεων εκεί; Είναι θέμα πολιτικής βούλησης και χρόνου. Η τεχνολογία για να πάμε στον Άρη υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Απλώς δεν υπήρχε πολιτική βούληση. Κατά την γνώμη μου είναι θέμα 10 ετών για την επανδρωμένη αποστολή και 20 χρόνια για την βάση. Σε 100 χρόνια θα έχουμε δραστηριότητα εκεί και ίσως την πρώτη πόλη. Δεν είναι το απώτερο μέλλον όπως πολλοί νομίζουν, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας θα τα δουν αυτά. Ποιες προϋποθέσεις θα πρέπει να έχουν καλυφθεί κατά τη γνώμη σας για να δοθεί πράσινο φως στην παρουσία ανθρώπων στον Άρη είτε για αποστολές που θα επιστρέψουν στη Γη είτε για μόνιμη παρουσία εκεί; Θα πρέπει να αναπτυχθούν και να δοκιμαστούν στον Άρη τεχνολογίες για την παραγωγή νερού, οξυγόνου, μεθανίου και υδρογόνου με αυτή την σειρά. Χωρίς αυτά δεν μπορούμε να έχουμε μόνιμη παρουσία στον πλανήτη ή θα εξαρτιόμαστε από την Γη το οποίο δεν είναι βιώσιμο. Όσον αφορά την παραγωγή νερού έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια τεχνολογίες και συστήματα που συλλέγουν την υγρασία από τον αέρα και την μετατρέπουν σε νερό για χρήση σε άνυδρες περιοχές του πλανήτη ή σε περιοχές που για κάποιο λόγο δεν υπάρχουν επαρκείς ποσότητες νερού για να καλύψουν τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων. Θα πρέπει να αναπτυχθούν τέτοια συστήματα και να δοκιμαστούν είτε σε τεχνητά προσομοιωμένο περιβάλλον με αυτό του Άρη είτε σε περιοχές της Γης που είναι πιο κοντά σε αυτές του Άρη. Η περιοχή της Γης που είναι πιο κοντά όσον αφορά τις συνθήκες και σύσταση του αέρα με αυτές του Άρη για να γίνουν τέτοιες δοκιμές είναι η Ανταρκτική. Ποια είναι η άποψη σας για τις θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί για τη χρήση μεθόδων γεωμηχανικής στον Άρη ώστε να πετύχουμε αλλαγή των κλιματικών του συνθηκών και να αυξηθεί το επίπεδο κατοικησιμότητας του; Ακόμη και αν είχαμε τις τεχνικές δυνατότητες να πραγματοποιήσουμε παρεμβάσεις τέτοιου είδους σε πλανητικό επίπεδο στον Άρη εκτιμώ ότι δεν θα είχαν αποτέλεσμα γιατί το κυρίαρχο πρόβλημα του Άρη είναι η απουσία μαγνητόσφαιρας και η περιορισμένη ατμόσφαιρα του εξαιτίας φαινομένων όπως ο ηλιακός άνεμος. Συνεπώς ότι και αν πετύχαινε σε πρώτο επίπεδο μια παρέμβαση γεωμηχανικής στον Άρη στη συνέχεια τα αποτελέσματα της θα εξουδετερώνονταν. Με απλά λόγια αν με κάποιο τρόπο υποθετικά δημιουργούσαμε απότομα μια ατμόσφαιρα στον Άρη αυτή πολύ γρήγορα θα εξαφανιζόταν αφού δεν υπάρχουν οι γεωλογικές προϋποθέσεις για να την υποστηρίξουν.Να σημειώσω πάντως εδώ ότι η παρουσία των ανθρώπων στον Άρη είναι πιο εύκολη από θέμα συνθηκών από ότι στη Σελήνη επειδή δεν υπάρχουν το ίδιο ακραίες διαφορές στη θερμοκρασία. Στις περιοχές του ισημερινού του Άρη για παράδειγμα μπορεί στη διάρκεια της μέρας να αναπτύσσονται θερμοκρασίες 15-20 βαθμών Κελσίου και το βράδυ να πέφτουν στους -70 βαθμούς Κελσίου. Στη Σελήνη όμως λόγω παντελούς έλλειψης ατμόσφαιρας και αδυναμίας συγκράτησης της θερμότητας οι θερμοκρασίες στον ισημερινό το πρωί μπορεί να φτάνουν τους 120 βαθμούς Κελσίου και όταν φύγει το φως του Ήλιου η θερμοκρασία να πέφτει στους -120 βαθμούς Κελσίου. Επίσης ο αέρας που εξακολουθεί να υπάρχει στον Άρη έχει τέτοια σύσταση που θα είναι σχετικά εύκολο να συλλέγουμε τις μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που υπάρχουν στον αρειανό αέρα και με την κατάλληλη επεξεργασία να τις μετατρέπουμε σε στοιχεία ωφέλιμα για την επιβίωση μας στον πλανήτη. Να επισημάνω ότι ο Άρης έχει και ένα ακόμη πλεονέκτημα που δεν έχει γίνει ευρύτερα γνωστό και ίσως παίζει ρόλο στο ενδιαφέρον που αναπτύσσεται για να πάμε εκεί από διάφορες πλευρές. Είναι η εκμετάλλευση του τεράστιου ορυκτού πλούτου των αστεροειδών. Από τον Άρη για διαφόρους λόγους είναι πολύ πιο εύκολο να φτάσουμε σε ένα αστεροειδή και να υλοποιηθούν εργασίες εξόρυξης από ότι μπορεί να γίνει από τη Γη. Επιπλέον προσωπική μου γνώμη είναι ότι εκτός των άλλων είναι απαραίτητο να καταφέρουμε να βρούμε τρόπο να κατοικήσουμε τον Άρη και αργότερα άλλους κόσμους ώστε να έχει η ανθρωπότητα μια έξοδο διαφυγής και σωτηρίας της σε περίπτωση η Γη καταστεί για κάποιο λόγο μη βιώσιμη για εμάς. Αναφέρετε το ζήτημα των συνθηκών βιωσιμότητας για τον άνθρωπο στη Γη, ποια είναι άποψη σας ως χημικός μηχανικός για το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής; Χαίρομαι που κάνετε αυτό το ερώτημα γιατί το τελευταίο χρονικό διάστημα ασχολούμαι πολύ με αυτό το ζήτημα και μάλιστα παραδίδω σχετικά μαθήματα σε φοιτητές πανεπιστημίων με τα οποία συνεργάζομαι. Θα μπορούσα να πω ότι βρίσκομαι κάπου στη μέση δηλαδή δεν είμαι ούτε αρνητής αλλά ούτε και χτυπώ καμπανάκι κινδύνου. Είναι προφανές ότι τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε να εκδηλώνονται ολοένα και πιο ακραία καιρικά φαινόμενα ολοένα και συχνότερα. Θα πρέπει όμως να θέσουμε ένα πλαίσιο του τι ορίζουμε κλιματική αλλαγή. Η Γη περνά διαχρονικά φάσεις κλιματικών κύκλων που διαρκούν κάθε φορά χιλιάδες χρόνια. Είχαμε και στο παρελθόν εμφάνιση ακραίων καιρικών φαινομένων τα οποία έκαναν κάθε φορά ένα κύκλο για να επιστρέψουμε σε μια κλιματική κανονικότητα. Η δραστηριότητα του Ήλιου και άλλοι παράγοντες παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση του κλίματος και των καιρικών συνθηκών. Προφανώς και η ανθρώπινη δραστηριότητα παίζει ένα ρόλο αλλά κατά την γνώμη μου πολύ μικρό σχεδόν ασήμαντο, της τάξης δηλαδή του 1-2% στο φαινόμενο που βιώνουμε. Για παράδειγμα η στάθμη της θάλασσας αυξάνεται εδώ αιώνες σταθερά κάτι που προφανώς δεν οφείλεται στη χρήση ορυκτών καυσίμων η οποία επίσης προφανώς αυξάνει σε κάποιο ποσοστό το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα αλλά δεν είναι αυτός ο βασικός μοχλός μεταβολής του κλίματος. Φυσικά και πρέπει να περιορίσουμε όσο περισσότερο γίνεται τη μόλυνση του περιβάλλοντος και τη χρήση ορυκτών καυσίμων αν και εκτιμώ ότι αυτό για να συμβεί θα χρειαστούν αρκετές ακόμη δεκαετίες. Η έλευση της πυρηνικής σύντηξης θα δώσει τελικά τη λύση και μπορώ να πω ότι γίνονται πολύ σημαντικά βήματα σε αυτή την κατεύθυνση και στο κοντινό και όχι απώτερο μέλλον θα κάνει την εμφάνιση της η τεχνολογία πυρηνικής σύντηξης η οποία να πω ότι εκτός των άλλων θα βοηθήσει τα μέγιστα και στη διαστημική βιομηχανία και ειδικά την προσπάθεια του ανθρώπου να καταφέρει να βρει και άλλους τόπους κατοικίας και να μην εξαρτάται αποκλειστικά από τη Γη όπως λέγαμε και προηγουμένως. Ποια είναι τα επόμενα ερευνητικά σας σχέδια; Διεργασίες για την επεξεργασία της ατμόσφαιρας του Άρη για την παραγωγή αερίων και διεργασίες για την παραγωγή καυσίμων και άλλων χρήσιμων χημικών. Κάνω διαφορά άλλα τα οποία τα θεωρώ δευτερεύοντα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετές πηγές χρηματοδότησης για αυτόν τον τομέα στη Βρετανία και την Ευρώπη. Ίσως είναι θέμα δικτύωσης για να το θέσω έτσι αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2066410/o-ellinas-epistimonas-poy-meleta-tin-paragogi-neroy-ston-ari-mila-sti-n/

Γιατί υπάρχει το φως; Το φως υπάρχει επειδή υπάρχουν ηλεκτρικά φορτία. Παρότι η σύνδεση αυτών των δύο είναι μία από τις βαθύτερες ιδέες της σύγχρονης φυσικής, συνήθως περνά απαρατήρητη. Αυτή η σχέση προκύπτει από την επονομαζόμενη συμμετρία βαθμίδας (gauge symmetry) και εξηγεί γιατί το φως (η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία) πρέπει να υπάρχει.Για να το καταλάβουμε αυτό ξεκινάμε από τα ηλεκτρόνια. Τα ηλεκτρόνια είναι κβαντικά σωματίδια, πράγμα που σημαίνει ότι εμφανίζουν και κυματική συμπεριφορά. Ένα κύμα δεν περιγράφεται μόνο από το μήκος κύματος και το πλάτος του, αλλά και από κάτι που ονομάζεται φάση. Η φάση μάς λέει σε ποιο στάδιο της ταλάντωσης βρίσκεται το κύμα σε κάθε σημείο του χώρου. Σημεία που έχουν την ίδια φάση ταλαντώνονται με τον ίδιο τρόπο.Δύο κύματα μπορούν να έχουν το ίδιο σχήμα και πλάτος αλλά να διαφέρουν κατά μια μετατόπιση φάσης. Στην κβαντική φυσική όμως, μόνο οι διαφορές φάσης μπορούν να μετρηθούν. Η τιμή της φάσης δεν είναι παρατηρήσιμη. Είναι θέμα σύμβασης. Μπορούμε να την ορίσουμε κάπου ίση με μηδέν για ευκολία στους υπολογισμούς, αλλά αυτή η επιλογή δεν έχει φυσική σημασία.Το ότι μια αυθαίρετη επιλογή δεν πρέπει να επηρεάζει μετρήσιμα φυσικά αποτελέσματα αποτελεί την ουσία της συμμετρίας βαθμίδας. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν επιτρέπουμε στην επιλογή της φάσης να διαφέρει από σημείο σε σημείο. Αν συγκρίνουμε ηλεκτρόνια σε διαφορετικές θέσεις, η σχετική τους φάση θα μπορούσε τότε να εξαρτάται από τη δική μας αυθαίρετη σύμβαση. Αυτό θα σήμαινε ότι μετρήσιμα μεγέθη εξαρτώνται από κάτι χωρίς φυσικό νόημα, κάτι που δεν είναι αποδεκτό.Η λύση είναι να εισαγάγουμε μια επιπλέον πληροφορία που καταγράφει πώς αλλάζουν οι φάσεις από σημείο σε σημείο. Αυτή η πρόσθετη δομή είναι ένα πεδίο, συγκεκριμένα ένα πεδίο βαθμίδας. Όταν ένα ηλεκτρόνιο κινείται, η φάση του πρέπει να προσαρμόζεται με τρόπο που εξαρτάται από αυτό το πεδίο, έτσι ώστε όλες οι αυθαίρετες επιλογές να ακυρώνονται στα μετρήσιμα μεγέθη.Μαθηματικά, αυτό εμφανίζεται όταν παίρνουμε παραγώγους του κυματικού πεδίου του ηλεκτρονίου. Μια μεταβαλλόμενη φάση δημιουργεί επιπλέον όρους. Για να διατηρηθεί η συμμετρία βαθμίδας, πρέπει να προσθέσουμε αντισταθμιστικούς όρους που περιλαμβάνουν το πεδίο βαθμίδας. Αυτή η συνδυασμένη δομή εξασφαλίζει ότι η φυσική δεν εξαρτάται από αυθαίρετες επιλογές φάσης. διαβάστε σχετικά: Ο μετασχηματισμός των ηλεκτρομαγνητικών δυναμικών https://physicsgg.me/2023/12/11/ο-μετασχηματισμός-των-ηλεκτρομαγνητ/ Μόλις αυτό το πεδίο βαθμίδας υπάρξει, γίνεται μια φυσική οντότητα από μόνο του. Μπορεί να έχει κυματισμούς που διαδίδονται στον χώρο ακόμα κι εκεί όπου δεν υπάρχουν ηλεκτρόνια. Αυτοί οι κυματισμοί είναι τα φωτόνια, τα κβάντα του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Είναι αυτό που ονομάζουμε φως.Αυτή η κατάσταση μοιάζει κάπως με τη βαρύτητα στη γενική σχετικότητα. Η μάζα καθορίζει πώς καμπυλώνεται ο χωρόχρονος, αλλά ο χωρόχρονος μπορεί επίσης να υποστηρίζει κύματα – τα βαρυτικά κύματα – ακόμη και σε κενές περιοχές. Αντίστοιχα, τα ηλεκτρικά φορτία απαιτούν την ύπαρξη του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, και αυτό το πεδίο μπορεί να διαδίδει κύματα από μόνο του.Μια σημαντική συνέπεια είναι ότι ένα ηλεκτρόνιο δεν μπορεί ποτέ να απομονωθεί πλήρως από το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Τα πραγματικά ηλεκτρόνια περιβάλλονται πάντα από ένα «νέφος φωτονίων» – δηλαδή, συνοδεύονται από κβαντικές διακυμάνσεις του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Το απομονωμένο σωματίδιο που βλέπουμε στα διαγράμματα των βιβλίων είναι μια εξιδανίκευση, όχι κάτι που παρατηρούμε άμεσα.Η συμμετρία βαθμίδας δεν εξηγεί μόνο τον ηλεκτρομαγνητισμό. Ολόκληρο το Καθιερωμένο Πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής βασίζεται σε παρόμοιες αρχές συμμετρίας. Η απαίτηση η φυσική να μην εξαρτάται από αυθαίρετες συμβάσεις αποδεικνύεται εξαιρετικά ισχυρή.Ωστόσο, ενώ η συμμετρία βαθμίδας εξηγεί γιατί υπάρχει φως εφόσον υπάρχουν ηλεκτρικά φορτία, δεν εξηγεί γιατί υπάρχουν τα ίδια τα ηλεκτρικά φορτία. Οι προσπάθειες να απαντηθεί αυτό το ερώτημα διαμέσου μεγάλων ενοποιημένων θεωριών ή θεωριών των πάντων δεν έχουν μέχρι σήμερα αποδώσει κάποιο αποτέλεσμα.Παρόλα αυτά, το συμπέρασμα παραμένει: μόλις υπάρξουν φορτισμένα σωματίδια όπως τα ηλεκτρόνια, η συμμετρία βαθμίδας επιβάλλει την ύπαρξη του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, και αυτό το πεδίο αναπόφευκτα υποστηρίζει κύματα. Αυτά τα κύματα είναι το φως. περισσότερες λεπτομέρειες στο βίντεο που ακολουθεί: