Το πλήρωμα του σταθμού προετοιμάζεται για τον επόμενο διαστημικό περίπατο, συνεχίζει την έρευνα για τη μικροβαρύτητα. Ο επόμενος διαστημικός περίπατος έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Δύο αστροναύτες της Αποστολής 75 θα εργαστούν στο κενό του διαστήματος για να αντικαταστήσουν μια κεραία διαστήματος-εδάφους, ώστε να διατηρούνται υψηλής ταχύτητας μεταδόσεις δεδομένων και επικοινωνίας μεταξύ του τροχιακού σταθμού και των ελεγκτών αποστολής.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) προετοιμάζονται για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, κατά τον οποίο το δίδυμο θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες ανταλλάσσοντας μια κεραία στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού. Ο Menon και ο Adenot συνεργάστηκαν τη Δευτέρα μέσα στον αεροθάλαμο Quest και οργάνωσαν τα εργαλεία που θα μεταφέρουν έξω από τον διαστημικό σταθμό για την αντικατάσταση. Η διοικητής του σταθμού Jessica Meir και ο μηχανικός πτήσης Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, μελέτησαν τους ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που θα χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές της επόμενης εβδομάδας. Οι Hathaway και Adenot καθάρισαν επίσης εκ περιτροπής τα συστήματα ψύξης φορώντας ένα ζευγάρι διαστημικές στολές. Το κουαρτέτο ολοκλήρωσε τη βάρδιά του τη Δευτέρα, εξετάζοντας τις διαδικασίες για τον επερχόμενο διαστημικό περίπατο.Ο πιο πρόσφατος διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου για την ενίσχυση του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας του διαστημικού σταθμού. Οι Meir και Menon αφιέρωσαν έξι ώρες και 27 λεπτά κατασκευάζοντας ένα κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.Οι αστροναύτες είχαν ακόμα χρόνο για την επιστήμη τη Δευτέρα και εξερεύνησαν την επίδραση της μικροβαρύτητας στη φυσική, το ανθρώπινο σώμα και πολλά άλλα. Η Meir εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Destiny και αντάλλαξε υλικό έρευνας φυσικής με μια έρευνα που μελετούσε τρόπους κατασκευής κρυστάλλων ημιαγωγών και επεξεργασίας μεταλλικών κραμάτων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Menon έλεγξε τη μονάδα πειράματος στερεάς καύσης της εργαστηριακής μονάδας Kibo για διαρροές. Η Adenot έτρεξε στον διάδρομο COLBERT φορώντας τη στολή EasyMotion-2 που έστελνε ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτούσε μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει την προπόνησή της.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, ξεκίνησαν τις δοκιμές των συστημάτων επικοινωνίας τους στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda . Στη συνέχεια, ο Dubrov συνέχισε να μελετά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος. Ο Kikina καθάρισε τα συστήματα εξαερισμού μέσα στα κελύφη Rassvet και Poisk .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε σε δύο διαφορετικά πειράματα τη Δευτέρα. Αρχικά, έστρεψε μια κάμερα έξω από το παράθυρο ενός σταθμού και φωτογράφισε ποτάμια και παγετώνες σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και την Ασία. Στη συνέχεια, φόρεσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρίθηκε σε οπτικά ερεθίσματα μέσω υπολογιστή, ελέγχοντας πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσής του προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/10/station-crew-gears-up-for-next-spacewalk-keeps-up-microgravity-research/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Adenot δοκίμαζε μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της με τη βοήθεια της Meir.     Κίνα: Πύραυλος που θα μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε πρόβλημα μετά την απογείωσή του (Βίντεο) Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο»Κινεζικό διαστημικό όχημα που μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε «ανωμαλία» μετά την απογείωσή του χθες, Δευτέρα, το βράδυ, μετέδωσε το κινεζικό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων, ενώ άλλα ΜΜΕ έκαναν λόγο για έκρηξη εν πτήσει.Το σπάνιο αυτό συμβάν σημειώθηκε σε έναν πύραυλο Long March 7A, που είχε απογειωθεί από την Ουέντσανγκ, στην επαρχία Χαϊνάν (νότια), στις 20:02 τοπική ώρα, σύμφωνα με το Νέα Κίνα.Ο πύραυλος που μετέφερε τον δορυφόρο τηλεπικοινωνιών Zhongxing-4B παρουσίασε «ανωμαλία» εν πτήσει, διευκρίνισε το πρακτορείο ειδήσεων.Έρευνα έχει ξεκινήσει προκειμένου να διευκρινιστούν οι αιτίες του συμβάντος, πρόσθεσε. Το τηλεοπτικό δίκτυο Channel NewsAsia με έδρα τη Σιγκαπούρη ανέφερε από την πλευρά του στο Instagram ότι ο πύραυλος εξερράγη λίγο μετά την απογείωσή του, δημοσιοποιώντας εικόνες ενός πλήθους που παρακολουθεί μια μπάλα φωτιάς στον ουρανό.Βίντεο, που δημοσιοποιήθηκε από χρήστη του διαδικτύου στη Χαϊνάν (νότια), μερικές ώρες μετά την εκτόξευση, δείχνει έναν πύραυλο να εκρήγνυται περίπου 85 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο καπνού και συντρίμμια.Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο».Τον Ιούλιο, η Κίνα κατάφερε για πρώτη φορά να προσγειώσει έναν επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο, σύμφωνα με τη διαστημική υπηρεσία της, κάτι που αποτελεί σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση μείωσης του κόστους εκτόξευσης.Η Κίνα, που έχει εμπλακεί σε μια κούρσα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρόγραμμά τους Artemis, θέλει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη πριν από το 2030. Η αντίδραση του Μασκ Ο Έλον Μασκ, ιδιοκτήτης της διαστημικής επιχείρησης SpaceX, σχολίασε την κινεζική αποτυχία στο X, παραδεχόμενος ότι «οι πύραυλοι, είναι εξαιρετικά δύσκολο» πράγμα. «Ελπίζω ότι θα επανέλθουν γρήγορα», πρόσθεσε. Η SpaceX κατέγραψε μια αποτυχία την περασμένη Τετάρτη, Το ανώτερο τμήμα ενός από τους πυραύλους της συνετρίβη στη Σελήνη, σύγκρουση που θα πρέπει να έχει δημιουργήσει έναν κρατήρα στην επιφάνεια της Σελήνης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.Η πρώτη εκτόξευση του Long March 7A από την Ουέντσανγκ το 2020 είχε αποτύχει επίσης έπειτα από «δυσλειτουργία», ανέφερε τότε το Νέα Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149049/kina-pyraylos-poy-tha-metefere-doryforo-tilepikoinonion-paroysiase-provlima-meta-tin-apogeiosi-toy/     Rocket and Space Corporation Energia ➡️ Διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου εγκαταλείπει τον θάλαμο κενού στο Μπαϊκονούρ Οι ειδικοί της Rocket and Space Corporation Energia στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ επιβεβαίωσαν ότι το Progress MS-35 είναι πλήρως σφραγισμένο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου παρέμεινε περισσότερες από πέντε ημέρες στον θάλαμο κενού. *️⃣ Παρακαλούμε σημειώστε τις διαστάσεις του θαλάμου: ο όγκος του είναι 1.515 m³. Τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου και τα επανδρωμένα διαστημόπλοια δοκιμάζονται οριζόντια, αλλά το σχήμα του θαλάμου επιτρέπει την κάθετη τοποθέτηση εάν είναι απαραίτητο. Αυτός ο θάλαμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τον έλεγχο της στεγανότητας του διαστημικού σκάφους, αλλά και για: 🔘 για την πραγματοποίηση ξήρανσης υπό κενό για την απομάκρυνση των εξατμιζόμενων σωματιδίων και αερίων από τις επιφάνειες του διαστημικού σκάφους· 🔘 για τον έλεγχο του συστήματος πρόσδεσης σε κενό. Ένα μείγμα ηλίου-αέρα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της στεγανότητας των διαμερισμάτων και των γραμμών του διαστημικού σκάφους. Γιατί επιλέγεται το ήλιο για τον έλεγχο στεγανότητας; 1️⃣ Μικρό ατομικό μέγεθος: διεισδύει εύκολα στις μικρότερες ρωγμές. 2️⃣ Αδράνεια: το αέριο δεν καίγεται, δεν εκρήγνυται, δεν είναι τοξικό και δεν διαβρώνει μέταλλα. 3️⃣ Καθαρό "φόντο" στην ατμόσφαιρα της Γης: υπάρχει πολύ λίγο ήλιο στον κανονικό αέρα, επομένως η συσκευή ανιχνεύει αμέσως τυχόν διαρροές. Επόμενο στη λίστα: έλεγχος των ηλιακών συλλεκτών. https://vk.ru/roscosmos?z=video-30315369_456245012%2Fd5a5c65e6fd754dc6c%2Fpl_post_-30315369_625516 https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625516

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4968-4974: Αναρρίχηση προς την ασυνέχεια, Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2026 Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο ιστολόγιο , το Curiosity εξερευνά ένα μεγάλης κλίμακας χαρακτηριστικό στο ιζηματογενές αρχείο του Gale, το οποίο υποψιάζεται ότι είναι μια «διαβρωτική υπερεπιφάνεια». Η «υπερεπιφάνεια» αντιπροσωπεύει μια χρονική περίοδο κατά την οποία ένα καθαρό περιβάλλον εναπόθεσης άλλαξε σε καθαρό διαβρωτικό πριν επιστρέψει σε ένα καθεστώς εναπόθεσης, δημιουργώντας έτσι μια ασυνέχεια στο αρχείο πετρωμάτων. Η διάβρωση μπορεί να περιλαμβάνει άνεμο, νερό ή και τα δύο. Μερικές φορές υπάρχουν ενδείξεις σχετικά με αυτές τις περιβαλλοντικές αλλαγές στα στρώματα κάτω και πάνω από την υπερεπιφάνεια. Μέχρι στιγμής έχουμε δει ορισμένα μοτίβα που μοιάζουν με αιολικά χαρακτηριστικά και επίσης ορισμένες εναποθέσεις «φακού» που μερικές φορές φαίνονται συμβατές με ποτάμια προέλευση. Χρειαζόμαστε απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης αυτών των χαρακτηριστικών.Αυτή την εβδομάδα, το Curiosity βρέθηκε σε λεπτομερή εμβέλεια απεικόνισης ενός τμήματος της κατακόρυφης έκθεσης "Cerro Paine Grande" ακριβώς κάτω από την υποψήφια υπερεπιφάνεια πριν ανέβει στην κορυφή της. Το Mastcam ήταν το αστέρι της παράστασης και τις δύο ημέρες σχεδιασμού αυτής της εβδομάδας, καταγράφοντας μεγάλα στερεοσκοπικά μωσαϊκά της κατακόρυφης όψης του οδοστρώματος και ένα πανόραμα 360 μοιρών αφού το ρόβερ ανέβηκε στην κορυφή του.Η πλεύση προς την κορυφή αξιοποίησε πλήρως τις δυνατότητες αναρρίχησης του Curiosity, αφήνοντας το ρόβερ σε κλίση περίπου 24 μοιρών στην τελική του θέση στάθμευσης. Οι σχεδιαστές του ρόβερ κατάφεραν ταυτόχρονα να φτάσουν στη σωστή στάση για την επιστήμη επαφής — ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα, το οποίο πλησίασε το ρεκόρ κλίσης επιστήμης επαφής της αποστολής των 27 μοιρών!Εν τω μεταξύ, το MAHLI και τα γεωχημικά μας όργανα παρείχαν λεπτομερή χαρακτηρισμό των στρωμάτων βράχου κάτω από την ασυνέχεια. Ήμουν ο Υπεύθυνος Θεματικής Γεωλογίας και Ορυκτολογίας για τον κύκλο σχεδιασμού Sol 4968 (Δευτέρα), κατά τον οποίο το "Puyehue" στο ανοιχτόχρωμο μπλοκ βράχου του χώρου εργασίας στοχεύτηκε μαζί με τα APXS, MAHLI και ChemCam LIBS. Οι άλλες δύο στοχευμένες παρατηρήσεις LIBS στο σχέδιο κατευθύνθηκαν σε ένα παρόμοιο κοντινό μπλοκ βράχου ("Lago Palena") και σε ένα ενδιαφέρον στρωματοποιημένο μπλοκ στο πλάι του χώρου εργασίας ("Piedras Juntas"). Μια άλλη μέτρηση APXS κατευθύνθηκε σε έναν στόχο άμμου, το "Cormudesi", το οποίο θα μας βοηθήσει να αξιολογήσουμε τη συνοχή των συνθέσεων άμμου κατά μήκος της διαδρομής του ρόβερ.Στον χώρο εργασίας Sol 4972 στην κορυφή της πλαγιάς, το βραχώδες υπόστρωμα χωρίστηκε απότομα μεταξύ μιας λείας επιφάνειας παράλληλης με την στρώση στην τοπική κορυφή του οφατνώματος και της πιο σκουρόχρωμης, τραχιάς, υπό γωνία έκθεσης των ίδιων πετρωμάτων. Η ανοιχτόχρωμη άνω επιφάνεια μετρήθηκε με MAHLI, APXS και LIBS στον στόχο "Sierra de Sangre", ενώ η πιο σκούρα πολυστρωματική επιφάνεια στοχεύθηκε από APXS και MAHLI στη "Laguna del Laja". Οι ιζηματογενείς δομές λεπτής κλίμακας στο υλικό με υφή τεκμηριώθηκαν επίσης από ένα μωσαϊκό MAHLI ("Longquimay") που υποστηρίχθηκε από απεικόνιση Mastcam M100.Οι επιστημονικές παρατηρήσεις της εβδομάδας ολοκληρώθηκαν με αρκετές μωσαϊκά ChemCam RMI μεγάλων αποστάσεων σε πιο μακρινούς στόχους, όπως ιζηματογενείς δομές πάνω από την τρέχουσα στρωματογραφική θέση του ρόβερ, και τέλος με τις τακτικές μετρήσεις του σύγχρονου αρειανού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας και μιας παθητικής έρευνας ουρανού ChemCam για την παρακολούθηση των αφθονιών μικρών ατμοσφαιρικών αερίων. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4968-4974-rock-climbing-towards-the-discontinuity/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, ένα πλαίσιο του μωσαϊκού «Longquimay» που δείχνει ιζηματογενείς υφές λεπτής κλίμακας σε ένα βραχώδες υπόστρωμα κοντά στην υπερεπιφάνεια, χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το Curiosity απέκτησε την εικόνα την 1η Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 23:35:43 UTC. Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA έλαβε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει τον βραχίονα του ρόβερ σε δράση στον χώρο εργασίας "Longquimay" στην κορυφή μιας απότομης ανάβασης. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα δεξιάς πλοήγησης στις 2 Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα στον Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 00:49:52 UTC.

Τηλεσκόπια της NASA δημιουργούν πολύχρωμα «σκάφη» από κοντινό νεφέλωμα. Σαν ένα κολάζ φτιαγμένο από στρωματοποιημένα φύλλα χρωματιστού σελοφάν, μια ζωντανή νέα εικόνα συνδυάζει παρατηρήσεις ενός διάσημου νεφελώματος σχηματισμού άστρων από τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA. Το κοσμικό «σκάφος» που προκύπτει αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την περιοχή σχηματισμού άστρων γνωστή ως 30 Doradus, ή Νεφέλωμα Ταραντούλα.Βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν μικρό γαλαξία γειτονικό με τον Γαλαξία μας, περίπου 160.000 έτη φωτός από τη Γη, η Ταραντούλα έχει χιλιάδες νεαρά αστέρια ενσωματωμένα σε μια ζωντανή δομή αερίου και σκόνης που μοιάζει με κηρήθρα.Η νέα σύνθετη εικόνα περιέχει ακτίνες Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA, το οποίο έχει επανειλημμένα παρατηρήσει το Νεφέλωμα Ταραντούλα κατά τη διάρκεια της αποστολής του, στο στρώμα που εμφανίζεται με μπλε χρώμα. Τα δεδομένα ακτίνων Χ αποκαλύπτουν αέριο που παρασύρεται από τους ανέμους από τις επιφάνειες νεαρών, τεράστιων αστεριών και θερμαίνεται σε εκατομμύρια βαθμούς από κρουστικά κύματα, όπως ηχητικές εκρήξεις από υπερηχητικά πίδακα.Το κόκκινο αντιπροσωπεύει δεδομένα υπέρυθρης ακτινοβολίας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA που δείχνουν χιλιάδες νεαρά αστέρια, καθώς και στρώματα ψυχρής σκόνης που θα παράσχουν τα συστατικά για τον σχηματισμό νέων αστεριών και πλανητών. Τα οπτικά δεδομένα στο πράσινο στρώμα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτουν αέριο υδρογόνο που είναι θερμότερο από αυτό που παρατηρείται με το Webb, καθώς και ορισμένα μεμονωμένα αστέρια μέσα στο νεφέλωμα.Η σύνθετη εικόνα δείχνει τις πλήρεις εικόνες Hubble και Webb αυτής της περιοχής, καθώς και ένα μεγάλο τμήμα της εικόνας Chandra, όλες πρόσφατα δημοσιευμένες σε ερευνητική εργασία στο Astrophysical Journal . Σε ορισμένες περιοχές το μπλε στρώμα Chandra στέκεται μόνο του, ενώ σε άλλες συνδυάζεται είτε με τα κόκκινα δεδομένα Webb είτε με τα πράσινα δεδομένα Hubble. Στη μεσαία περιοχή και οι τρεις εικόνες επικαλύπτονται για να παρέχουν μια ολιστική άποψη σε κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο και μπλε.Προηγουμένως, οι αστρονόμοι είχαν μελετήσει την ποσότητα και την επίδραση της ενέργειας που παράγεται από τους ανέμους από νεαρά, ογκώδη αστέρια στο Νεφέλωμα Ταραντούλα. Οι επιστήμονες αναμένουν ότι μεγάλο μέρος αυτής της ενέργειας θα πρέπει να θερμαίνει αέριο έτσι ώστε να παράγει ακτίνες Χ. Ωστόσο, η ερευνητική εργασία δείχνει ότι υπάρχει πολύ λιγότερο αέριο που εκπέμπει ακτίνες Χ στο νεφέλωμα από το αναμενόμενο. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να αναρωτηθούν: Πού πήγε αυτή η ενέργεια και τι εξημέρωσε το Νεφέλωμα Ταραντούλα;Μελετώντας τα δεδομένα από τα Chandra, Hubble και Webb, σε συνδυασμό με δεδομένα από το αποσυρμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια από διάφορες πηγές.Καταρχάς, έως και το μισό του θερμού αερίου διαρρέει μέσα από τα τοιχώματα του κελύφους των δομών αερίου και σκόνης και διαφεύγει από το νεφέλωμα. Στη συνέχεια, υπάρχει ανάδευση και ανάμειξη μεταξύ του ψυχρού αερίου κοντά στα τοιχώματα του κελύφους και μέρους του θερμού αερίου, μειώνοντας τη συνολική θερμοκρασία του αερίου. Τέλος, οι συγκρίσεις με προσομοιώσεις σε υπολογιστή υποδηλώνουν ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια μέσω αγωγιμότητας. Αυτό περιλαμβάνει άμεση φυσική επαφή μεταξύ θερμού και ψυχρότερου υλικού, όπως με ένα τηγάνι σε μια εστία, προκαλώντας εξίσωση της θερμοκρασίας του θερμού και ψυχρότερου υλικού. Στην περίπτωση του Νεφελώματος Ταραντούλα, το θερμό αέριο θα άγει θερμότητα επειδή βρίσκεται σε άμεση επαφή με το ψυχρότερο αέριο στα κελύφη, ειδικά στις πυκνότερες περιοχές. Αυτό το σενάριο δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την ανάμειξη του θερμού και ψυχρότερου αερίου.Ο συνδυασμός αυτών των τριών καναλιών για την απώλεια μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας οδηγεί σε αυτή την πολύχρωμη και σύνθετη απεικόνιση που αποκαλύπτεται από τα τηλεσκόπια της NASA που συνεργάζονταιΗ εργασία που περιγράφει αυτά τα αποτελέσματα διεξήχθη από την Jennifer Rodriguez του Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους. Πρόσθετοι συγγραφείς της εργασίας είναι οι Laura Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Lachlan Lancaster από το Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, Anna Rosen από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, Omnaraynai Nayak από το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, Sebastian Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Tyler Holland-Ashford από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ και Trinity Webb από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/chandra Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds Νεφέλωμα Ταραντούλα / 30 Doradus, κομμένη έκδοση. Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds .