Jump to content

Προτεινόμενες αναρτήσεις

Εκτίμηση του πάγου που περιέχεται σε κρατήρα στο νότιο πόλο της Σελήνης. :cheesy:

Το διαστημικό όχημα της NASA LRO που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη έχει στείλει στη Γη δεδομένα που δείχνουν ότι ο πάγος μπορεί να είναι έως και το 22 τοις εκατό του υλικού της επιφάνειας, μέσα σε έναν κρατήρα που βρίσκεται στο νότιο πόλο του φεγγαριού.

Η ομάδα της NASA με τη βοήθεια του λέιζερ από το διαστημόπλοιο LRO εξέτασε το δάπεδο του κρατήρα Shackleton. Βρήκαν λοιπόν ότι το πάτωμα του κρατήρα είναι πιο φωτεινό από εκείνα άλλων κρατήρων γύρω του, που σημαίνει ότι υπάρχουν μικρές ποσότητες πάγου. Οι πληροφορίες αυτές θα βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν τον σχηματισμό κρατήρα αλλά και να μελετήσουν άλλες περιοχές αχαρτογράφητες του φεγγαριού. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Nature.

“Μας προκάλεσαν έκπληξη οι μετρήσεις της φωτεινότητας που δείχνουν πάγο και άλλες πτητικές ενώσεις πάνω στο φεγγάρι, δεδομένου των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών στο εσωτερικό των πολικών κρατήρων της Σελήνης", λέει ο Gregory Neumann της NASA

Εκτός από τον πιθανό πάγο, ο χάρτης αποκάλυψε έναν εξαιρετικά διατηρημένο κρατήρα που έχει παραμείνει σχετικά αλώβητος από την γέννηση του, περισσότερα από τρία δισεκατομμύρια χρόνια πριν.

Ο κρατήρας, που πήρε το όνομά του από τον εξερευνητή της Ανταρκτικής Έρνεστ Σάκλετον, έχει βάθος 3,2 χιλιόμετρα και πλάτος πάνω από 21 χιλιόμετρα. Όπως ακριβώς οι περισσότεροι κρατήρες στο νότιο πόλο του φεγγαριού, η μικρή κλίση του άξονα περιστροφής της Σελήνης σημαίνει ότι το εσωτερικό του κρατήρα Shackleton είναι μόνιμα σκοτεινό και ως εκ τούτου πολύ ψυχρό.

Η αποστολή LCROSS έχει αποκαλύψει ότι το 5% της μάζας του γειτονικού κρατήρα Cabeus αποτελείται από παγωμένο νερό, μέχρι τώρα όμως δεν είχε γίνει ανάλογη διαπίστωση στον κρατήρα Σάκλετον. Μάλιστα η ιαπωνική αποστολή Kaguya που τον επισκέφτηκε δεν είχε εντοπίσει ίχνη πάγου σε αυτόν.Ο αρχικός κύριος στόχος του LRO ήταν να διεξάγει έρευνες που θα προετοιμάσουν τη μελλοντική σεληνιακή εξερεύνηση. Ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2009, ολοκληρώνοντας την πρώτη αποστολή εξερεύνησης του και τώρα βρίσκεται στην κύρια αποστολή του.

Πηγή: NASA

E0501CB679567F38E9229B949B17F245.jpg.08af6be3408bfd299587c1d8c42be90f.jpg

moon_crater_ice.jpg.4a5ab2e3565b9ef0e4ef40ac741cf3df.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • Απαντήσεις 568
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Top Posters In This Topic

Posted Images

Ποτάμια και λίμνες στη Σελήνη. :cheesy:

Στην επιφάνεια της Σελήνης δεν θα μπορούσε να υπάρξει νερό, παρά τον όρο “mare” – η θάλασσα στα Λατινικά - που χρησιμοποιείται στον χαρακτηρισμό τοποθεσιών της.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE_%CE%B8%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B1

Κι όμως στην παραπάνω εικόνα που λήφθηκε από το Lunar Reconnaissance της NASA Orbiter στις 9 Μαρτίου δείχνει την ροή υγρού που συνέβη πριν από 108 εκατομμύρια πριν - την εποχή που δημιουργήθηκε ο κρατήρας Tycho

http://www.universetoday.com/87146/spectacular-view-from-lro-of-tycho-craters-central-uplifts/

(O "ποταμός" της φωτογραφίας βρίσκεται στην νοτιοανατολική πλευρά του κρατήρα Tycho).

Οι κρατήρες στη Σελήνη δημιουργούνται από την πρόσκρουση μετεωριτών (ή κομητών ή αστεροειδών) στην επιφάνειά της. Όταν προσκρούουν στην επιφάνεια της Σελήνης έχουν ταχύτητες από 10 έως 60 km / sec, αρκετή για να απελευθερωθεί τόση ενέργεια, ικανή να λιώσει μέρος των συγκρουομένων βράχων.

Η ροή της λιωμένης μάζας του μετεωρίτη - που θα περιείχε και πάγο - δημιούργησε το "ποτάμι" που βλέπουμε στην φωτογραφία.

Η φωτογραφία που ακολουθεί δείχνει μια μεγάλη "λίμνη" (4,5 χιλιόμετρα μήκος και 2,1 πλάτος) στην οποία η ροή τερματίστηκε.

d_lobate-serendipitythumb.png.e2ddbc738a6713a5d0dca0a3b0a002dd.png

c_flowshear-serendipitythumb.png.5404091e29f91eef9211d310d60988fc.png

b_wrinkled-serendipitythumb.png.c7088a3bbea093588ed30f80979be628.png

a_crater_flow-serendipitythumb.png.b203778e57cd191729b0735fe5fdb488.png

water_lowerpool_context_sm.thumb.png.4a4b05c1815e146ddf77ee4795c7e043.png

water_flow_ano_sm.thumb.jpg.af5f39d0ab928740fbeb810052475d58.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 3 εβδομάδες αργότερα...

16 Ιουλίου 1969 και Απόλλων 11: "Μικρό βήμα, μεγάλο άλμα" :cheesy:

16 Ιουλίου 1969. Ώρα 13:32 UTC. 700.000.000 άτομα καρφωμένα μπροστά στους τηλεοπτικούς τους δέκτες. Το πρόγραμμα Απόλλων της ΝASA με την αποστολή του Απόλλων 11 ήταν γεγονός. Τέσσερις μέρες αργότερα ο Νηλ Άρμστρονγκ θα γινόταν ο πρώτος άνθρωπος που θα πατούσε στο φεγγάρι.

Ας δούμε όμως πως ξεκίνησε η επιχείρηση που επιβεβαίωσε την «προφητεία» του Ιουλίου Βερν στο μυθιστόρημά του «Από τη Γη στη Σελήνη» έναν αιώνα πριν.

Η εκτόξευση έγινε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι με τον πύραυλο «Κρόνος 5» να μεταφέρει το διαστημόπλοιο «Κολούμπια», τη σεληνάκατο «Αετός» και το τριμελές πλήρωμα της διαστημικής αποστολής που αποτελούνταν από τους αστροναύτες Νηλ Άρμστρονγκ (αρχηγός της αποστολής), Έντουιν «Μπαζ» Όλντριν (κυβερνήτης της σεληνακάτου) και Μάικλ Κόλινς (κυβερνήτης του διαστημοπλοίου).

Και οι τρεις ήταν 39 ετών, έμπειροι πιλότοι μαχητικών αεροσκαφών και δοκιμασμένοι αστροναύτες.

Όλα έβαιναν καλώς μέχρι να αρχίσει το δυσκολότερο σημείο της αποστολής που προέβλεπε την αποκόλληση της σεληνάκατου από το διαστημόπλοιο και την τροπή της σε πορεία προς τη θάλασσα της Ηρεμίας, το μέρος που είχε επιλεχθεί από τη NASA για την προσσελήνωση. Λίγο έλειψε όμως να θυμόμαστε αυτό το συμβάν ως τραγικό.

Κατά τη διάρκεια της πορείας της σεληνακάτου προς τη Σελήνη το αυτόματο σύστημα πλοήγησης υπέστη βλάβη και ο κυβερνήτης Άρμστρονγκ ανέλαβε να πιλοτάρει το σκάφος με το χειροκίνητο σύστημα. Κατόρθωσε να το προσσεληνώσει οριακά έχοντας καύσιμα μόνο για 30 δευτερόλεπτα. Μετά από 195 ώρες 18 λεπτά και 35 δευτερόλεπτα από την εκτόξευση η πολυπόθητη στιγμή έφτασε.

Ο Νηλ Άρμστρονγκ άνοιξε την πόρτα της σεληνακάτου και πάτησε το πόδι του στη Σελήνη λέγοντας στο Κέντρο Ελέγχου του Χιούστον: «Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα» ενώ ο Όλντριν τον ακολούθησε αναφωνώντας: «Υπέροχη… Υπέροχη Μοναξιά!».

Αφού συνέλεξαν υλικό, τράβηξαν φωτογραφίες, κράτησαν σημειώσεις και εγκατέστησαν μηχανήματα για παρατηρήσεις, τοποθέτησαν την αμερικανική σημαία και μια πλακέτα εκ μέρους όλης της ανθρωπότητας, που απεικόνιζε τα δύο ημισφαίρια και έγραφε: «Είμαστε άνθρωποι από τον Πλανήτη Γη, οι πρώτοι που πάτησαν το πόδι τους στη Σελήνη. Ήρθαμε με ειρηνικό σκοπό εκ μέρους όλης της ανθρωπότητας. Ιούλιος 1969 μ.Χ.».

Η αποστολή τους σε αυτό το σημείο είχε λήξει. Οι δύο αστροναύτες επέστρεψαν στη σεληνάκατο με φορτίο 22 κιλών από το υλικό που συνέλεξαν. Μετά από επτά ώρες ξεκούρασης οι τρεις αστροναύτες με το «Κολούμπια» ξεκίνησαν το ταξίδι της επιστροφής στη Γη, που διάρκεσε τρεις μέρες.

Οι αστροναύτες του Απόλλων 11 προσθαλασσώθηκαν στον Ειρηνικό Ωκεανό, κοντά στη νήσο Ουέηκ, στις 24 Ιουλίου 1969. Αμέσως μετά την περισυλλογή τους τοποθετήθηκαν σε καραντίνα επί τρεις εβδομάδες, για το φόβο ύπαρξης τυχόν άγνωστων μικροβίων που μπορεί να έφεραν από τη Σελήνη στη Γη.

Μετά την έξοδό τους τιμήθηκαν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ όσο και σε ξένες χώρες στις οποίες περιόδευσαν.

Σχολιο:Δυστυχώς η προσπάθεια αυτη εμεινε στη μέση χωρις συνεχεια εφόσον ο ουσιαστικός στόχος της ηταν η αναπτέρωση του ηθικού των Αμερικανών που είχε πληγεί από τις διαστημικές επιτυχίες των Σοβιετικών.Ας ελπίσουμε για ενα νέο ουσιαστικο ξεκίνημα αυτη την δεκαετία.

 

Κατονομάστηκαν οι προθεσμίες υλοποίησης του ρωσικού σεληνιακού προγράμματος. :cheesy:

Η Ρωσία θα είναι σε θέση να επιστρέψει τις χαμένες δυνατότητές της στον τομέα των διαστημικών ερευνών μετά την επιτυχή υλοποίηση του σεληνιακού της προγράμματος, δήλωσε την Παρασκευή ο γενικός διευθυντής της επιστημονικής-κατασκευαστικής μονάδας Λάβοτσκιν Βίκτορ Χάρτοφ στη διεθνή αεροπορική έκθεση Farnborough-2012.

«Πρέπει το 2015 να επιστρέψουμε στη Σελήνη και να αποβιβαστούμε με το σοβιετικό στιλ, ώστε να αποδείξουμε στους πάντες και το βασικότερο στον εαυτό μας, ότι θυμόμαστε όλα όσα ήταν σε θέση να κάνει η Σοβιετική Ένωση», είπε. Νωρίτερα είχε ανακοινωθεί ότι η Ρωσία διόρθωσε τα σχέδια εξερεύνησης του Ηλιακού συστήματος μετά το ατύχημα στη συσκευή Phobos-Grunt. Σύμφωνα με τα νέα σχέδια, εκτιμάται ειδικότερα ότι θα υλοποιηθεί το ρωσικό πρόγραμμα Luna-Glob, σύμφωνα με το οποίο θα εκτοξευθούν το 2015 και το 2016 δύο διαστημικά σκάφη προς το δορυφόρο της Γης.Εν συνεχεία θα υλοποιηθεί η ρωσο-ινδική αποστολή Luna-Resurs.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Στη Ρωσία σχεδιάζουν διαστημόπλοια για επανδρωμένες πτήσεις στη Σελήνη. :cheesy:

Το πρώτο διαστημόπλοιο για επανδρωμένες πτήσεις στη Σελήνη θα κατασκευαστεί στη Ρωσία μετά το 2018, δήλωσε ο γενικός διευθυντής του Επιστημονικού-Ερευνητικού Ινστιτούτου Μηχανοκατασκευών Γκενάντι Ράικουνοφ.

Κατά τα λεγόμενά του, η εργασία για το σχέδιο αυτό έχει ήδη αρχίσει.

Το 2015 θα πραγματοποιηθούν οι δοκιμαστικές μη επανδρωμένες εκτοξεύσεις του νέου διαστημοπλοίου, ενώ το 2018 έχει προγραμματιστεί η πρώτη επανδρωμένη εκτόξευση.

Εν συνεχεία πρέπει να δημιουργηθούν σκάφη για προσέγγιση και αναχώρηση από το έδαφος της Σελήνης, διατροχιακά ρυμουλκά, διαστημόπλοια τεχνικής εξυπηρέτησης και επισκευής των διαστημικών σκαφών στο Διάστημα.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Η Ρωσία σχεδιάζει να προσεληνωθεί ως το 2018. :cheesy:

Η Ρωσία άρχισε την εκπόνηση επανδρωμένων διαστημοπλοίων για πτήσεις στη Σελήνη.

Οι δοκιμαστικές εκτοξεύσεις θα αρχίσουν το 2015.

Εκτός αυτού, οι Ρώσοι επιστήμονες θέλουν να κατασκευάσουν διαστημόπλοια για προσεδάφιση στη Σελήνη και αποσελήνωση, διατροχιακά ρυμουλκά και διαστημόπλοιο για τεχνική εξυπηρέτηση των τροχιακών συσκευών.

Η «Ρωσκόσμος» επεξεργάζεται στρατηγική ανάπτυξης της χώρας στην τροχιά της Γης και υψηλότερα ως το 2030. Σ΄ αυτή τη στρατηγική περιλαμβάνεται ακριβώς και η εξερεύνηση της επιφάνειας της Σελήνης. Υπό τον όρο της δέουσας χρηματοδότησης η Ρωσία στο μέλλον θα μπορεί να κατασκευάσει ακόμα και βάση στο μοναδικό δορυφόρο του πλανήτη μας, είπε ο αρχισυντάκτης του εντύπου «Ειδήσεις της κοσμοναυτικής» Ίγκορ Μαρίνιν:

- Σήμερα στη Σελήνη έχουν ανακαλυφθεί αρκετά μεγάλα αποθέματα νερού. Αυτό σημαίνει ότι για την αξιοποίηση της Σελήνης δεν χρειάζεται να μεταφέρεται εκεί νερό από τη Γη. Δηλαδή και η ενέργεια, και το οξυγόνο και πολλές άλλες χημικές ουσίες, που αποτελούν καύσιμο, θα μπορούν να λαμβάνονται άμεσα στη Σελήνη. Γι΄αυτό η αξιοποίηση της Σελήνης θα είναι πολύ πιό φθηνή, από ότι νομίζαμε τη δεκαετία του ΄70 του περασμένου αιώνα.

Νωρίτερα εκπρόσωποι της Ρωσκόσμος έκαναν δηλώσεις ότι διεξάγουν συνομιλίες με τους ευρωπαίους και τους αμερικανούς ομόλογούς τους. Ωστόσο τα σχέδια με τους εταίρους από την Ινδία και την Κίνα έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας, είναι πεπεισμένος ο συντάκτης του περιοδικού «Αβιαπανοράμα» Σεργκέι Πούχοφ:

- Τη ρωσική πυραυλο-διαστημική βιομηχανία την περιμένει καλή προοπτική συνεργασίας με την Ινδία και την Κίνα. Εκτός αυτού έχουμε διαστημικό πρόγραμμα δημιουργίας υπερσύχρονου συγκοινωνιακού διαστημικού συστήματος, την εκπόνηση του οποίου προωθούν σήμερα οι σχεδιαστές μηχανολόγοι.

Η Σελήνη είναι το πλησιέστερο προς τη Γη και το καλύτερα ερευνημένο ουράνιο σώμα.

Το 1967 οι γήινοι υπόγραψαν σε κυβερνητικό επίπεδο Συνθήκη για τις αρχές δραστηριότητας των κρατών σε ό,τι αφορά την εξερεύνηση και χρησιμοποίηση του διαστημικού χώρου, συμπεριλαμβανομένης και της Σελήνης και άλλων ουράνιων σωμάτων.

Βάσει αυτής της Συνθήκης κανείς δεν μπορεί να ιδιοποιείται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εδάφη σε πλανήτες ή στους δορυφόρους τους. Εκτός αυτού, στη Σελήνη δεν επιτρέπονται οι δοκιμές πυρηνικών όπλων και η κατασκευή στρατιωτικών βάσεων. Γι΄αυτό στο προσεχές μέλλον η Σελήνη έχει πιθανότητες να καταστεί όχι μόνο αντικείμενο στο διάστημα για καρποφόρα συνεργασία μεταξύ των χωρών,

αλλά και το μοναδικό στο ηλιακό σύστημα ουράνιο σώμα, στο οποίο θα υπάρχει ζωή και δεν θα υπάρχουν πολεμικές συγκρούσεις.

4moon-russia-flag.jpg.c6c19a7d8d4e6f6c5756537b9f69791b.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Στις 15/5/2012 εγραφα αν:

Θα μπορούσε το ήλιο-3(Σελήνη) να λύσει πραγματικά τα ενεργειακά προβλήματα της Γης; :cheesy:

Κατι ακομα σχετικό.

Οι επιστήμονες θα εξασφαλίσουν ενέργεια στους γήινους για 5000 χρόνια.

Η κύρια πηγή ενέργειας, κατά τη γνώμη του Βλαντισλάβ Σεβτσένκο διδάκτορα Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών, επικεφαλής του Τμήματος Έρευνας της Σελήνης του Αστρονομικού Ινστιτούτου του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, μπορεί να γίνει το ήλιο-3, τα αποθέματα του οποίου υπάρχουν στη Σελήνη.

Το κόστος ενός τόνου αυτής της ουσίας θα ανέρχεται περίπου σε ένα δισεκατομμύριο δολάρια, αλλά θα είναι αρκετοί μόνο οι 25 τόνοι του ηλίου-3 για την εξασφάλιση των κατοίκων της Γης με ενέργεια κατά τη διάρκεια ενός έτους.

Επί του παρόντος, αυτό το ισότοπο εξορύσσεται στη Γη σε πολύ μικρές ποσότητες, όλο κιόλο μερικών δεκάδων γραμμαρίων το χρόνο, ενώ στη Σελήνη τα αποθέματα του ηλίου-3, σύμφωνα με στις χαμηλότερες εκτιμήσεις, ανέρχονται σε περίπου 500.000 περίπου τόνους. =D> =D> =D>

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Νέο σενάριο προτείνεται για την αρχαία σύγκρουση από την οποία προέκυψε η Σελήνη. :cheesy:

Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία, η Σελήνη σχηματίστηκε από συντρίμμια που εκτινάχθηκαν στο Διάστημα όταν η Γη συγκρούστηκε και συγχωνεύτηκε με ένα άλλο σώμα στο μέγεθος του Άρη. Τώρα, όμως, Ευρωπαίοι ερευνητές εκτιμούν ότι το σώμα που προσέκρουσε στον πλανήτη μας ήταν ακόμα μεγαλύτερο και κατάφερε να διαφύγει μετά το ατύχημα.

Αν και θεωρείται πια σχεδόν σίγουρο ότι το φεγγάρι αποτελείται από συντρίμμια μιας πρόσκρουσης πριν από περισσότερο από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, οι λεπτομέρειες αυτού του βίαιου συμβάντος παραμένουν ακόμα ασαφείς.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η περιεκτικότητα της Σελήνης σε σίδηρο είναι διαφορετική από ό,τι της Γης, ένδειξη ότι ο δορυφόρος σχηματίστηκε από διαφορετικά δομικά υλικά. Η παρατήρηση αυτή, σε συνδυασμό με άλλες αναλύσεις, συνηγορούν στην κρατούσα θεωρία, σύμφωνα με την οποία η Σελήνη αποτελείται κυρίως από θραύσματα ενός σώματος που συγκρούστηκε με τη Γη σε σχετικά χαμηλές ταχύτητες και τελικά έγινε ένα μαζί της.

Υπάρχουν όμως και μελέτες που δεν συμφωνούν με αυτό το σενάριο -για παράδειγμα, η αναλογίες των διαφόρων ισοτόπων οξυγόνου και τιτανίου είναι σχεδόν ίδιες στη Γη και τη Σελήνη, ένδειξη μιας πιθανής κοινής προέλευσης.

Η νέα μελέτη, η οποία έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στην έγκριτη επιθεώρηση Icarus, προσφέρει τώρα μια διαφορετική εικόνα για τη βίαιη γέννηση του φεγγαριού. Η έρευνα βασίστηκε σε υπολογιστικά μοντέλα που δείχνουν ότι η Σελήνη θα μπορούσε να είχε σχηματιστεί από συντρίμμια που εκτινάχθηκαν στο Διάστημα όταν η Γη έπεσε θύμα εγκατάλειψης.

Συγκεκριμένα, τα μοντέλα δείχνουν ότι ένα σώμα μεγαλύτερο ακόμα κι από τον Άρη προσέκρουσε στη Γη με μεγάλη ταχύτητα και μετά συνέχισε την πορεία του, έχοντας χάσει ένα μικρό μόνο μέρος από τη μάζα του.

Η σύγκρουση αυτή θα είχε σχηματίσει έναν αιωρούμενο δίσκο από συντρίμμια πολύ θερμότερα από ό,τι προβλέπει η κρατούσα θεωρία. Οι προσομοιώσεις όμως δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος από τα συντρίμμια αυτά προέρχονταν από τη Γη, και όχι από το διερχόμενο σώμα, κάτι που δείχνει να εξηγεί τις παρόμοιες αναλογίες ισοτόπων.

Όπως πάντως επισημαίνει ο επικεφαλής της μελέτης, ο Άντρεας Ρόιφερ του Κέντρου Διαστήματος και Κατοικησιμότητας στη Βέρνη της Ελβετίας, η νέα θεωρία εξηγεί μεν καλύτερα τις παρατηρήσεις, θα πρέπει όμως να επιβεβαιωθεί με νέες προσομοιώσεις και αναλύσεις στα δείγματα της Σελήνης που έφεραν οι αποστολές Apollo τη δεκαετία του 1960.

 

Η Ευρώπη θα αρχίσει τη σεληνιακή της επέκταση το 2018. :cheesy:

Η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA) σχεδιάζει το 2018 να αποστείλει στη Σελήνη ένα μη επανδρωμένο διαστημικό σκάφος, το οποίο πρέπει να προσεληνωθεί στον ανεξερεύνητο Νότιο Πόλο της σεληνιακής επιφάνειας.

Αν και παλαιότερα η ESA είχε ήδη στείλει με επιτυχία το σκάφος Huygens στην επιφάνεια του Τιτάνα, η αποστολή Lunar Lander θα είναι η πρώτη αποστολή της Υπηρεσίας για την κατάκτηση της επιφάνειας της Σελήνης, μεταδίδει το Ρhys.org. Παρά το ότι το σκάφος θα είναι μη επανδρωμένο, η αποστολή Lunar Lander θα καταστεί σημαντικό στάδιο του προγράμματος, που προβλέπει μελλοντική αποστολή αστροναυτών στη Σελήνη και τον Άρη. Πέραν αυτού η Lunar Lander Mission πρέπει να καταδείξει σε όλον τον κόσμο ότι η Ευρώπη είναι σε θέση με ασφάλεια και αξιόπιστα να μεταφέρει φορτία στην επιφάνεια της Σελήνης και ότι η ESA είναι σε θέση να δημιουργήσει αξιόπιστες τεχνολογίες για ομαλή προσεδάφιση στην επιφάνεια της Σελήνης.

41349F25DC96DD6398AE6C2E5BB4F3C5.jpg.0a97961faa30e88eda393802f4763595.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Η Κίνα θα στείλει στη Σελήνη νέο ερευνητικό σκάφος-ομπρέλα. :cheesy:

Το δεύτερο μισό του 2013 η Κίνα θα εκτοξεύσει στη Σελήνη το ερευνητικό της σκάφος «Τσανιέ-3».

Τη σχετική δήλωση έκανε η Κρατική Διεύθυνση Αμυντικής Επιστήμης, Τεχνολογίας και Βιομηχανίας της ΛΔΚίνας.Η εκτόξευση του «Τσανιέ-3» θα σημάνει την αρχή της δεύτερης φάσης του κινεζικού προγράμματος για τη μελέτη του φυσικού πλανήτη της Γης.

Το διαπλανητικό σκάφος-ομπρέλα θα τεθεί σε σεληνιακή τροχιά, κατόπιν θα προσεληνωθεί στη Σελήνη και θα επιστρέψει στη Γη.

4china_moon.jpg.5cde4ee83754bb88aa6247e8038026df.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

  • 4 εβδομάδες αργότερα...

Στη Σελήνη ανακαλύφθηκε ήλιο. :cheesy:

Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν στην ατμόσφαιρα της Σελήνης άτομα ηλίου με τη βοήθεια του φασματοσκοπίου LAMP της ερευνητικής χαρτογραφικής συσκευής LRO.

«Το ζήτημα τώρα πλέον τίθεται ως ακολούθως – αυτό το ήλιο εμφανίστηκε από το υπέδαφος της Σελήνης, συγκεκριμένα, ως αποτέλεσμα διάσπασης ραδιενεργών ισοτόπων, ή από εξωτερική πηγή – π.χ., από τον ηλιακό άνεμο; Αν μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι αυτό οφείλεται στον ηλιακό άνεμο, αυτό θα μας βοηθήσει να αντιληφθούμε, πως πραγματοποιούνται παρόμοιες διαδικασίες στα άλλα ουράνια σώματα χωρίς πραγματική ατμόσφαιρα», - είπε ο επικεφαλής του σχεδίου LAMP Άλαν Στερν από το Νοτιοανατολικό Ερευνητικό Ινστιτούτο, δήλωση του οποίου παραθέτει η υπηρεσία τύπου της ΝΑΣΑ.

 

Επειδή το ονομα του εχει συνδεθεί αιώνια πιά με την Σελήνη!!! :cheesy:

http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=17008

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Οι Αμερικανοί σκοπεύουν να ζήσουν στη Σελήνη. :cheesy:

Η NASA σχεδιάζει πρόγραμμα επιστροφής στη Σελήνη και προτίθεται να κατασκευάσει εκεί μια διαστημική βάση. Αυτό δήλωσε ο επικεφαλής του προγράμματος επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων της NASA στη Ρωσία Μάικλ Σέρμπερ.

«Θα θέλαμε να επιστρέψουμε στη Σελήνη και να παραμείνουμε εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα», είπε ο εκπρόσωπος της NASA, στην παρουσίαση που έκανε στο Διεθνές Συνέδριο Αεροδιαστημικής στη Μόσχα.

Επίσης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός θα παραμείνει το βασικό διαστημικό σύστημα, το οποίο τουλάχιστον ως το 2020 θα δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάζονται τεχνολογίες για τη μελλοντική πτήση στη Σελήνη, στον Άρη και στους δορυφόρους του.

Ο Σέρμπερ πρόσθεσε επίσης πως η NASA σχεδιάζει να κατακτήσει και άλλους πλανήτες του Ηλιακού συστήματος.

Σχόλιο:Αλλαγή ρότας και εκεί που ελεγαν οτι η κατεύθυνση τους είναι για αστεροειδείς και για τον Αρη θυμήθηκαν την Σελήνη.Ισως βλέποντας οτι ολοι πια μιλουν για την Σελήνη (Ρωσία-Κίνα-Ινδια-Ευρώπη-Ιαπωνία κ.λ.π.) το ξανασκέφτηκαν!!!

311522246_ed4b7ff14c_o.jpg.5b0660ec3d6cad0815dc760e84dcf9d3.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Δέντρα από το φεγγάρι. :cheesy:

Το 1971 οι επιστήμονες της αμερικανικής Δασολογικής Υπηρεσίας είχαν την περιέργεια να δουν αν ένα ταξίδι στο Διάστημα θα επηρέαζε την ανάπτυξη των σπόρων.

Στράφηκαν στον αστροναύτη της αποστολής «Apollo 14» Στιούαρτ Ρούζα, ο οποίος είχε εργαστεί ως δασοπυροσβέστης στην υπηρεσία.

Αυτός πήρε μαζί του στη Σελήνη περίπου 500 σπόρους από έλατα, συκομουριές, κόμμι και πεύκα.

Επιστρέφοντας σχεδόν όλοι οι σπόροι είχαν φυτρώσει. Τα δέντρα δόθηκαν ως δώρα σε αμερικανικές Πολιτείες, καθώς και σε ξένα κράτη, όπως η Ελβετία, η Βραζιλία και η Ιαπωνία.

Κανένας όμως δεν σημείωσε πού φυτεύτηκαν.

Ο Ντέιβιντ Γουίλιαμς του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκοντάρ της NASA στο Μέριλαντ αποφάσισε να τα βρει.

Εχει εντοπίσει περισσότερα από 80, εκ των οποίων 65 εξακολουθούν να ζουν σε 22 αμερικανικές Πολιτείες και στη Βραζιλία.

Ενας από τους εναπομείναντες ξεχασμένους σεληνιακούς εξερευνητές μπορεί να μεγαλώνει σε κάποιον κήπο δίπλα σας.

97CBBD240CAA91DB06902D685F184B96.thumb.jpg.86566f9d094e7254ab6f26424d2dddb7.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Αυτός πήρε μαζί του στη Σελήνη περίπου 500 σπόρους από έλατα, συκομουριές, κόμμι και πεύκα.

 

Αντί για τα ανύπαρκτα (μάλλον πάρα πολύ άσχημα μεταφρασμένα) συκομουριά και κόμμι, δε θα ήταν πιο ωραίο να τα έγραφες πλατάνια και ακακίες;

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Πως άσχημα μεταφρασμένα;

Sycamore είναι ελληνικός όρος και προέρχεται από το Συκομωρέα. Αναφέρεται στην βίβλο (σε μία ανέβηκε ο Ζακχαίος για να δει τον Ιησού).

Κόμμι είναι ελληνική λέξη και μόνο το αραβικό κόμμι (υπάρχουν και άλλα) παράγεται από την Ακακία. Πολλά φυτά παράγουν όμως τέτοιες ρητινώδεις ουσίες, όπως το καουτσούκ.

Και, χμ, δεν το βρήκα πουθενά αλλά gum και ειδικά gummy θυμίζουν ύποπτα τη λέξη κόμμι.

Και η γόμα είναι αντιδάνειο, κόμμι, gummy, γόμα.

Φυσικά άλλο να πάρεις κόμμι ακακίας, άλλο σπόρους και άλλο κλάδους.

 

Είναι ένα από τα παρομοιόηχα: κώμη, κόμη, κόμμι.

 

Ψάχνοντας λίγο βρήκα πως η λέξη Sycamore έχει αποδοθεί κατά περιόδους σε διάφορα, μη συγγενικά, φυτά.

 

Ficus sycomorus είναι η Συκομωρέα του Ζακχαίου, ένα είδος Συκιάς της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Acer pseudoplatanus, είναι το sycamore των νήσων της Βρεττανίας, ένα είδος Σφενδάμου

Platanus είναι το Sycamore της Βόρειας Αμερικής και Platanus occidentalis, η Αμερικανική sycamore, ενώ Platanus racemosa η sycamore της Καλιφόρνια ή δυτική sycamore και Platanus wrightii η sycamore της Αριζόνα. Οι Αγγλοσάξωνες πήραν το όνομα Συκομωρέα και το κόλλησαν όπου γούσταραν.

Παρομοίως, ως Gum tree αναφέρεται ο Ευκάλυπτος, Black gum η Nyssa sylvatica, Sweetgum η Liquidambar (acalycina, formosana, orientalis και styraciflua) και Water gum η Tristaniopsis laurina.

 

Μάλλον Δυτικό Πλάτανο (occidentalis) και Ευκάλυπτο πήραν μαζί τους.

Οὖτιν με κικλήσκουσι

 

My Optics

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Πως άσχημα μεταφρασμένα;

Sycamore είναι ελληνικός όρος και προέρχεται από το Συκομωρέα. Αναφέρεται στην βίβλο (σε μία ανέβηκε ο Ζακχαίος για να δει τον Ιησού).

Κόμμι είναι ελληνική λέξη και μόνο το αραβικό κόμμι (υπάρχουν και άλλα) παράγεται από την Ακακία. Πολλά φυτά παράγουν όμως τέτοιες ρητινώδεις ουσίες, όπως το καουτσούκ.

Και, χμ, δεν το βρήκα πουθενά αλλά gum και ειδικά gummy θυμίζουν ύποπτα τη λέξη κόμμι.

Και η γόμα είναι αντιδάνειο, κόμμι, gummy, γόμα.

Φυσικά άλλο να πάρεις κόμμι ακακίας, άλλο σπόρους και άλλο κλάδους.

 

Είναι ένα από τα παρομοιόηχα: κώμη, κόμη, κόμμι.

 

+1 =D>

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Σύμφωνα με το Wiki λεξικό, στο gum αποδίδονται 2 πιθανές ετυμολογίες (η πρώτη αφορά το gum= ούλο και η δεύτερη το gum= κόμμι).

 

Α. Μεσοαγγλικό gome, από αρχαίο αγγλικό gōma "ούλο", από πρωτογερμανικά *gōmô (“ούλο”) (γερμανικά Gaumen, σκανδιναβικά gómr, ισλανδικά gómur), από πρωτοινδοευρωπαϊκό *ǵʰhₐu-mo- (λιθουανικά gomurỹs "ούλο"), χασμουρητό.

 

Β. Μεσοαγγλικό gomme (νάτα τα 2μ), gumme, από αγγλονορμανδικό gome, από όψιμο λατινικό gumma, από λατινικό cummi, gummi, από αρχαίο ελληνικό κόμμι (kómmi), από αιγυπτιακό ḳmj-t (qemỵt, qemài) 'ρητίνη Ακακίας'.

 

Από τους Αιγυπτίους το πήραμε που είχαν άφθονες ακακίες στη Νουβία και χρησιμοποιούσαν το αραβικό κόμμι στη μουμιοποίηση.

 

Ωραίο off topic. Αφού είχαμε τελειώσει με τους κομήτες (κόμη) καλό ήταν να το ψάξουμε και αυτό.

Οὖτιν με κικλήσκουσι

 

My Optics

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Το νέο φεγγάρι από τον Διαστημικό Σταθμό. :cheesy:

Στις 21 Αυγούστου 2012, όταν ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός βρίσκονταν 400 χιλιόμετρα πάνω από τις ΗΠΑ, ένας αστροναύτης πήρε αυτή τη μοναδική φωτογραφία της νέας σελήνης μετά την δύση του ηλίου.

new_moon.jpg.68e1c9bc8106e7b6851bc83332ee4cdd.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Πύραυλος «βαρέων-βαρών» για τη Σελήνη. :cheesy:

Στα σκαριά είναι ο νέος ρώσικος πύραυλος «βαρέων – βαρών», που θα έχει προορισμό το φυσικό δορυφόρο της γης, το φεγγάρι.

Η χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου στη νέα κατηγορία πυραύλων «βαρέων βαρών» θα είναι μέχρι 70 τόνους.

Στο κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ, στην περιοχή Αρχάνγκελσκ κοντά στον Αρκτικό κύκλο, 800 χιλιόμετρα βόρεια της Μόσχας, δοκιμάζεται εντατικά το σύστημα εκτόξευσης του πυραύλου «Angara».

Το συγκεκριμένο συγκρότημα εκτόξευσης πυραύλων υψηλής τεχνολογίας δημιουργήθηκε ειδικά για τα ρώσικα κοσμοδρόμια, όπως ανακοίνωσε η υπηρεσία Τύπου του υπουργείου Άμυνας της Ρώσικης Ομοσπονδίας.

Οι δοκιμές ξεκίνησαν το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου 2012 και θα διαρκέσουν περίπου τρεις μήνες. Στο τέλος των εξονυχιστικών δοκιμών ελέγχου των συστημάτων, προβλέπεται να γίνει η τελική παραλαβή του συστήματος και να τεθεί σε επιχειρησιακή λειτουργία. Με τη βοήθεια του πρωτότυπου πυραύλου «Angara», οι ρώσοι ειδικοί θα προβούν σε πλήρη κύκλο δοκιμών των ηλεκτρονικών και του υπόλοιπου εξοπλισμού του.

Το διαστημικό πυραυλικό συγκρότημα «Angara» άρχισε να διαμορφώνεται το 1995. Το σύστημα είναι κατασκευασμένο και εξοπλισμένο από εγχώρια, ρώσικης παραγωγής, συστατικά στοιχεία.

Το συγκρότημα είναι σε θέση να εκτοξεύσει πυραύλους – φορείς, όλων των κατηγοριών: Ελαφράς, μεσαίας κλάσης, αλλά και τους πιο ισχυρούς, «βαρέων βαρών» πυραύλους.

Το πρόγραμμα για τη δημιουργία της νέας γενιάς συγκροτήματος εκτόξευσης πυραύλων «Angara», χρηματοδοτείται από το ομοσπονδιακό πρόγραμμα ανάπτυξης των ρώσικων κοσμοδρομίων, 2006 - 2015.

Οι πύραυλοι τύπου «Angara 1.2-PP» (πύραυλος πρώτης εκτόξευσης), ελαφράς κατηγορίας, και ο πύραυλος «Angara -Α5», που ανήκει στην βαριά, κατασκευάζονται στο Επιστημονικό – Κατασκευαστικό Κέντρο, Χρούνιτσεφ. Η έναρξη των δοκιμαστικών πτήσεων έχει προγραμματιστεί, για τα μέσα του 2013.

Αποστολή στη Σελήνη.

Η οικογένεια των πυραύλων «Αngara» είναι μια νέα γενιά μεταφορέων με βάση το universal rocket module, δηλαδή την ενοποιημένη πρώτη βαθμίδα πυραύλου, με κινητήρα οξυγόνου-κηροζίνης. Η σειρά περιλαμβάνει φορείς χωρητικότητας από 1,5 έως 25 τόνους, για έξοδο σε χαμηλή γήινη τροχιά.

Αλλά, όπως έχουν αναφερθεί στο παρελθόν, με βάση αυτόν, η Ρωσία σχεδιάζει τη δημιουργία ενός υπερ-βαρέως πυραύλου που θα είναι κατάλληλος για μια επανδρωμένη πτήση στη Σελήνη

Η χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου στη νέα κατηγορία πυραύλων «βαρέων βαρών» θα είναι μέχρι 70 τόνους. Αυτό θα καταστήσει τον πύραυλο το πιο ισχυρό διαστημικό σύστημα παγκοσμίως. Ιστορικά, στη Ρωσία, μόνο ο σοβιετικός πύραυλος – φορέας «Ενέργεια» έχει καταγράψει μεγαλύτερες επιδόσεις. Η δυνατότητα ανύψωσης φορτίου ανήρχοντο σε 105 τόνους. Ο πύραυλος προορίζονταν για την μεταφορά σε χαμηλή γήινη τροχιά του σοβιετικού διαστημικού λεωφορείου «Buran».

Το Σεπτέμβριο του 2011 οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν τα δικά τους σχέδια για την κατασκευή του υπερ-βαρέως πυραύλου φορέα SLS (Space Launch System – «διαστημικό σύστημα εκτόξευσης»), με χωρητικότητα έως και 165 τόνους. Το κόστος του έργου είναι 35 δισεκατομμύρια δολάρια, τα 18 δισεκατομμύρια εκ των οποίων σχεδιάζεται να διατεθούν τα επόμενα πέντε χρόνια. Συγκριτικά, ο διάσημος αμερικάνικος πύραυλος – φορέας «Saturn 5», που έδωσε τη δυνατότητα στη NASA να ολοκληρώσει με επιτυχία την επανδρωμένη πτήση στη Σελήνη το 1969, μπορούσε να θέσει σε τροχιά περίπου 130 τόνους. Ωστόσο, στην πρώτη έκδοση του, ο SLS υποτίθεται ότι θα είναι σε θέση να μεταφέρει στο διάστημα μέχρι 70 τόνους φορτίο. Οι αμερικανοί, σχεδιάζουν τη δοκιμαστική εκτόξευση του νέου πυραύλου «βαρέως βαρών» όχι νωρίτερα από το Δεκέμβριο του 2017.

astronautis_selini_468.jpg.36483731c4566d3a594e32a8042865b9.jpg

TASS_progress_468.jpg.84ed23f1d9eae63eef1edf823110ca0b.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Αναγέννηση του ρωσικού διαστημικού προγράμματος. :cheesy:

Συνέντευξη του αναπληρωτή πρωθυπουργού της Ρωσίας, Ντμίτρι Ρογκόζιν.

Η υλοποίηση ενός πολύ μεγάλου προγράμματος, ενός πραγματικού υπερέργου, πρέπει να τεθεί ως κύριος στόχος του ρωσικού διαστημικού προγράμματος, σύμφωνα με τον Ντμίτρι Ρογκόζιν. Προς αυτή την κατεύθυνση, ο ίδιος, προτείνει ως καθοριστικό βήμα, τη δημιουργία μιας σεληνιακής βάσης. =D> =D> =D>

ΕΡ: Ντμίτρι Ολέγκοβιτς, μπορούμε σήμερα να ανταποκριθούμε σε τέτοιας κλίμακας έργα; Είναι δυνατή η έξοδος της ρώσικης διαστημικής τεχνολογίας από την κρίση;

ΑΠ: Η κατάσταση σήμερα όντως δεν είναι καθόλου εύκολη. Πάντα πιστεύαμε ότι ζούμε σε μια χώρα που ήταν διαστημική υπερδύναμη. Εμείς εκτοξεύσαμε τον πρώτο δορυφόρο στο διάστημα, ο πρώτος κοσμοναύτης που πέταξε σε τροχιά γύρω από τη γη ήταν δικός μας πολίτης, είχαμε μεγάλες επιτυχίες στην εξερεύνηση του διαστήματος και, ξαφνικά, τους τελευταίους 18 μήνες είχαμε μαζεμένα επτά ατυχήματα. Έξι το τελευταίο έτος, και ένα τον Αύγουστο του 2012. Αν θέλουμε στα σοβαρά να βγάλουμε συμπεράσματα από την όλη ιστορία, θα πρέπει να θεραπεύσουμε όχι μόνο το «απόστημα» που έχει δημιουργηθεί, αλλά να αντιμετωπίσουν και τις αιτίες που το προκάλεσαν.

Κατανοούμε πλέον διεξοδικώς τι συμβαίνει σε αυτό τον νευραλγικής σημασίας τομέα.

Κοντολογίς, η διαστημική βιομηχανία μας σήμερα βρίσκεται σε αναντιστοιχία με το μέγεθος της οικονομίας της χώρας.

Και η οικονομική δύναμη της χώρας μας, είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή των ΗΠΑ. Αυτή την υστέρηση πρέπει να αναστρέψουμε. Και πρώτα από όλα, υπάρχει ανάγκη άμεσων και σε βάθος μεταρρυθμίσεων. Αλλά το ερώτημα είναι πώς ξεκινάμε; Εννοείται, με το να παράγουμε ποιοτικά «προϊόντα». Αλλά, κάτι τέτοιο από μόνο του δεν αρκεί. Το κύριο ζητούμενο σήμερα είναι ένα:

Να ξεκαθαρίσει επιτέλους η Ρωσία με σαφήνεια τι θέλει από το διάστημα και να καθορίσει τους στρατηγικούς της στόχους.

Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, να διαμορφωθούν οι οικονομικές, οργανωτικές και επιστημονικές δομές, οι εταιρείες holding, κ.λ.π., που θα πετύχουν τους στόχους.

Γι’αυτό, είναι απαραίτητο να τεθεί ένας υπερ-στόχος. Τρία έργα σε δεύτερο επίπεδο, πέντε στόχοι σε τρίτο επίπεδο, κ.ο.κ.

Τότε θα γίνει σαφές τι ακριβώς συστήματα χρειαζόμαστε, ποιες μηχανές και πόσους πυραύλους μικρής, μεσαίας, κλάσης, καθώς επίσης βαρείς και υπερ-βαρείς πυραύλους, πρέπει να κατασκευάσουμε και από ποιες εγκαταστάσεις θα πρέπει να εκτοξευθούν. Είναι απαραίτητο να τα βάλουμε όλα σε μια τάξη.

Βέβαια, σε κάποιους μπορεί αυτό το υπερ-έργο να φαίνεται ότι κινείται στα όρια της φαντασίας. Για παράδειγμα η δημιουργία μιας βάσης στη σελήνη. Μάθαμε πώς να εργαζόμαστε σε τροχιά κοντά στη γη στο πλαίσιο τους Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ΔΔΣ).

Γιατί να μην προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα μεγαλύτερο σταθμό, ο οποίος θα βρίσκεται στον φυσικό δορυφόρο της γης, και από εκεί να πραγματοποιήσουμε τις ίδιες εργασίες που γίνονται στο ΔΔΣ;

Είναι ένας ενδιαφέρον επιστημονικός και τεχνολογικός στόχος και εάν αποφασιστεί ότι θα υλοποιηθεί, θα τραβήξει μπροστά τόσο τη βασική, όσο και την εφαρμοσμένη έρευνα.

Το hyper-project θα αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω επιστημονικές ανακαλύψεις.

Αυτή είναι η πρότασή μου. Μπορεί να υπάρξουν και άλλες. Είναι απαραίτητο να ανοίξουμε το διάλογο για αυτά τα θέματα και να δημιουργήσουμε νέες αξίες. Και προσωπικά πιστεύω ότι έχουμε τις δυνάμεις να το υλοποιήσουμε.

ΕΡ: Και ποιος μπορεί να πραγματοποιήσει μια τέτοια μεγάλη επανάσταση στον κλάδο, τη στιγμή που υπάρχει οξύ πρόβλημα στελεχών στον μηχανοκατασκευαστικό τομέα;

ΑΠ: Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση είναι όπως την περιγράφετε. Για το λόγο αυτό, το Συμβούλιο Ασφαλείας αποφάσισε να υποστηρίξει την ιδέα, η οποία γεννήθηκε στην Επιτροπή Αμυντικής Βιομηχανίας. Εκεί όπου είμαι πρόεδρος. Θα δημιουργήσουμε χιλιάδες θέσεις εξειδικευμένων στελεχών στην ρώσικη αμυντική βιομηχανία. Θα αναζητήσουμε προσωπικό. Και από τον ιδιωτικό τομέα. Ήδη, δημιουργούμε ένα ειδικό συμβούλιο για τις συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα στην αμυντική βιομηχανία, στο οποίο θα απευθύνονται οι ιδιώτες επενδυτές. Πιστεύω ότι η ενέργειά τους, όταν θα δραστηριοποιηθούν στην αμυντική βιομηχανία, μπορεί να αλλάξει την ποιότητα της παραγωγής και να κάνει ένα επαναστατικό άλμα προς τα εμπρός στο μέλλον.

Στην φωτογραφία ο αναπληρωτής πρωθυπουργού της Ρωσίας, Ντμίτρι Ρογκόζιν, και ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Roscosmos, Βλαντίμιρ Ποπόβκιν.

RIAN-Rogozin_468.jpg.1daa07eae80a14d1d37206e01c515581.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Θέλουν να κατασκευάσουν στη Σελήνη υπερυπολογιστή. :cheesy:

Κατά τη γνώμη ορισμένων Αμερικανών ειδικών, για την υλοποίηση των υπαρχόντων προγραμμάτων για την κατάκτηση του Διαστήματος είναι απαραίτητο να κατασκευαστεί στη Σελήνη υπερυπολογιστής και μέσα δορυφορικής επικοινωνίας.

Αυτό το συγκρότημα θα μπορούσε να αναλάβει ένα μέρος του φόρτου για τη διεύθυνση των πτήσεων, καθώς και να παράσχει υπολογιστική ισχύ για την εκστρατεία εξερεύνησης του φυσικού δορυφόρου της Γης.

Κατά τη γνώμη των ειδικών ο υπερυπολογιστής είναι απαραίτητο να εγκατασταθεί στην ανάποδη πλευρά της Σελήνης, πιο κοντά στον πόλο, σε βαθύ κρατήρα.

Κατά τα λεγόμενα των επιστημόνων αυτό θα επιτρέψει να προστατευθεί το σύμπλεγμα από την επίδραση ακραίων θερμοκρασιών, καθώς και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της ψύξης του υπολογιστικού συστήματος.

t_mm_719.jpg.720a9b334ce93b2b267f232b0df55f09.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Γιατί χρειάζεται υπερυπολογιστής στη Σελήνη; :cheesy:

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ πρότειναν να εγκατασταθούν στη Σελήνη υπερυπολογιστής και κεραίες με τη βοήθεια των οποίων θα είναι δυνατή η συγκέντρωση και επεξεργασία πληροφοριών από τις διαστημικές συσκευές.

Κατά τη γνώμη τους, οι επίγειοι Σταθμοί τηλεπικοινωνίας στην Καλιφόρνια, την Ισπανία και την Αυστραλία λειτουργούν ήδη στα όρια των δυνατοτήτων τους.

Η αποσυμφόρησή τους θα μπορούσε να γίνει με τη βοήθεια κατασκευής ειδικού Σταθμού στη Σελήνη, ο οποίος θα λάμβανε τις πληροφορίες, θα τις επεξεργαζόταν και μετά θα τις έστελνε στη Γη.

Εν τω μεταξύ, ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι οι δυνατότητες των επίγειων Σταθμών δεν έχουν εξαντληθεί ακόμα,- παρατήρησε ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Νέα της κοσμοναυτικής» Ιγκόρ Μαρίνιν.

- Σήμερα είναι αρκετοί οι Σταθμοί που λειτουργούν. Εκτός απ’ αυτό, η κατασκευή τέτοιων Σταθμών στη Σελήνη θα είναι πολύ πιο ακριβή και η εξυπηρέτησή τους εκεί θα είναι πιο δύσκολη απ’ ό, τι στη Γη. Ας κατασκευαστούν δέκα κεραίες στη Γη, και αυτό θα είναι σήμερα αρκετό.

Η ιδέα των Αμερικανών επιστημόνων προς το παρόν προκαλεί πολλά ερωτήματα. Δεν έχει προκαλέσει μεγάλο ενθουσιασμό και στον αστροφυσικό Αλεξάντρ Ρόντιν.

- Η εγκατάσταση κεραιών και υπερυπολογιστών στη Σελήνη δεν είναι το ζήτημα της πλησιέστερης δεκαετίας. Νομίζω ότι πρέπει να αντιλαμβανόμαστε αυτή την ιδέα ως φαντασίωση, ο σκοπός της οποίας είναι η εξασφάλιση της αντίστοιχης χρηματοδότησης και η προσέλκυση του ενδιαφέροντος για τη μελέτη του Διαστήματος.

Εξάλλου, αυτή η ιδέα των Αμερικάνων, κατά τη γνώμη ορισμένων επιστημόνων, έχει, τουλάχιστον ένα πλεονέκτημα. Οι σεληνιακές κεραίες μπορούν να χρησιμοποιούνται όχι μόνο για την παρακολούθηση των διαστημικών συσκευών.

Μαζί με τις επίγειες εγκαταστάσεις, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα γιγαντιαίο ραδιοτηλεσκόπιο.

- Σήμερα, όπως είναι γνωστό, λειτουργεί ο ρωσικός σταθμός Spektr-R, ο οποίος απομακρύνεται σε απόσταση εκατοντάδων χιλιάδων χιλιομέτρων από τη Γη και δέχεται τα αδύνατα σήματα από τις απομακρυσμένες περιοχές του Σύμπαντος.

Αντί για την εκτόξευση ραδιοτηλεσκοπίου στο ανοιχτό διάστημα, είναι, πραγματικά, καλύτερα να κατασκευαστεί στη Σελήνη.

Εξάλλου, πολλοί ειδικοί βλέπουν την ιδέα για την εγκατάσταση κεραιών και υπερυπολογιστή στη Σελήνη ως ωραία ιδέα και τίποτα άλλο. Μάλιστα, τονίζουν ότι είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τώρα τι θα κάνουν οι άνθρωποι στη Σελήνη ύστερα από 30-40 χρόνια.

Ωστόσο, είναι σαφές ότι σε κάποιο στάδιο αξιοποίησης της Σελήνης εκεί θα εμφανιστούν αναπόφευκτα και ραδιοτηλεσκόπια, επειδή η επί τόπου λήψη και η επεξεργασία των σημάτων από το διάστημα είναι, βέβαια, πολύ πιο βολικό έργο,- παρατήρησε ο Ιγκόρ Μαρίνιν.

4RIA-705522-Preview.jpg.508c6604a6f2e54bd0e3138138b69de9.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Γη και Σελήνη: σχέση μητρική ή αδελφική; :cheesy:

Για τους αρχαίους Έλληνες ήταν η σύντροφος του Ενδυμίωνα, θεού του ύπνου, για μας είναι ένα καλοσυνάτο πρόσωπο, που μας κοιτάζει αφηρημένο κάθε μήνα, και για τους επιστήμονες είναι το κοντινότερο προς τη Γη ουράνιο σώμα. Ο λόγος είναι για τη Σελήνη, τον μοναδικό φυσικό δορυφόρο της Γης, η ιστορία της οποίας εξακολουθεί να αποτελεί για τους επιστήμονες ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα. Οι πρώτες θεωρίες των αρχών του 20ού αιώνα δεν ήταν συμβατές με τα αστρονομικά δεδομένα του συστήματος Γης – Σελήνης, ενώ η επικρατούσα σήμερα θεωρία μεταξύ των αστρονόμων φαίνεται να μην είναι συμβατή με τα γεωλογικά δεδομένα της Σελήνης.

Ο Αριστοτέλης δίδασκε ότι η Σελήνη είναι μια τέλεια σφαίρα φτιαγμένη από αιθέρα, η οποία περιφέρεται σε τέλεια κυκλική τροχιά γύρω από τη Γη.

Οι παρατηρήσεις του Γαλιλαίου όμως έδειξαν ότι η επιφάνεια της Σελήνης είναι καλυμμένη από βουνά, πεδιάδες και κρατήρες, έτσι ώστε να μοιάζει περισσότερο με την επιφάνεια της Γης παρά με μια τέλεια σφαίρα. Από τότε ως σήμερα έχουν συγκεντρωθεί για τη Σελήνη περισσότερες πληροφορίες απ’ όσο για οποιοδήποτε άλλο ουράνιο σώμα.

Θα περίμενε κανείς ότι με τόσα στοιχεία θα γνωρίζαμε με λεπτομέρεια την ιστορία του δορυφόρου μας. Και όμως, σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες για τον τρόπο δημιουργίας της, αφού οι ερευνητικές προσπάθειες αστρονόμων και γεωλόγων δείχνουν να καταλήγουν σε αλληλοσυγκρουόμενα αποτελέσματα.

Ο δρόμος προς την… Ταυτόχρονη Δημιουργία

Η περιεκτικότητα των σεληνιακών πετρωμάτων σε τιτάνιο είναι πανομοιότυπη με την αντίστοιχη των γήινων πετρωμάτων. Θεωρείται έτσι ότι αποκλείεται να συνέπραξε και άλλο ουράνιο σώμα στη δημιουργία του δορυφόρου μας.

Τα πρώτα στοιχεία της Σελήνης που υπολογίστηκαν με μεγάλη ακρίβεια, μετά την εποχή του Γαλιλαίου, ήταν η τροχιά της και η διάμετρός της και, στη συνέχεια, η μάζα της. Αντίθετα με αυτά που πίστευε ο Αριστοτέλης, η τροχιά της δεν είναι κυκλική αλλά περίπλοκη και, σε πρώτη προσέγγιση, ελλειπτική.

Η δε μάζα της είναι λίγο μεγαλύτερη από το 1% της μάζας της Γης, τιμή που μπορεί να φαίνεται μικρή αλλά στην πραγματικότητα είναι μεγάλη, αφού όλοι οι υπόλοιποι δορυφόροι του Ηλιακού Συστήματος έχουν μάζα μικρότερη από το 1‰ της μάζας του πλανήτη γύρω από τον οποίο περιφέρονται.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, καθώς και τις φωτογραφίες της επιφάνειας της Σελήνης, οι αστρονόμοι πρότειναν διάφορες θεωρίες για τον τρόπο σχηματισμού της.

Η παλαιότερη θεωρία, η οποία μάλιστα είχε προταθεί από τον Τζορτζ Ντάργουιν, τον γιο του γνωστού μας – από τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών – Δαρβίνου, υπέθετε ότι η Σελήνη δημιουργήθηκε από τη Γη, όταν ένα κομμάτι ύλης αποσπάστηκε από την περιοχή του ισημερινού του πλανήτη μας λόγω της φυγόκεντρης δύναμης.

Η θεωρία αυτή εγκαταλείφθηκε, επειδή για να συμβεί ένα τέτοιο φαινόμενο θα έπρεπε η Γη να περιστρέφεται τόσο γρήγορα ώστε η διάρκεια της ημέρας να είναι μόνο πέντε ώρες.

Μια μεταγενέστερη θεωρία βασίζεται στην υπόθεση ότι η Σελήνη ήταν ένα είδος μεγάλου αστεροειδούς, που συνελήφθη από το βαρυτικό πεδίο της Γης στα αρχικά στάδια της δημιουργίας του Ηλιακού Συστήματος.

Η θεωρία αυτή απαιτεί μια ιδιαίτερα πυκνή γήινη ατμόσφαιρα την εποχή της σύλληψης, που απ’ ό,τι φαίνεται ποτέ δεν υπήρχε. Έτσι στα τέλη της δεκαετίας του 1960 διδαχθήκαμε στο Πανεπιστήμιο την επικρατούσα τότε θεωρία της ταυτόχρονης δημιουργίας.

Κατ’ αυτήν Γη και Σελήνη δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα από το ίδιο πρωταρχικό νέφος αερίου και σκόνης, την εποχή της δημιουργίας των πλανητών του Ηλιακού Συστήματος από τα υπολείμματα του υλικού που δημιούργησε τον Ηλιο.

Η θεωρία της σύγκρουσης με άλλον πλανήτη

Το 1969 όμως, όταν οι πρώτοι άνθρωποι πάτησαν το πόδι τους στην επιφάνεια της Σελήνης και έφεραν πίσω δείγματα από την επιφάνεια του δορυφόρου μας, ανατράπηκε και η θεωρία της ταυτόχρονης δημιουργίας.

Ο λόγος είναι ότι η χημική σύσταση της επιφάνειας της Σελήνης διαφέρει σημαντικά από αυτήν της Γης και, άρα, δεν είναι δυνατόν τα δύο ουράνια σώματα να προέρχονται από το ίδιο αρχικό σύννεφο αερίου και σκόνης.

Ετσι εμφανίστηκε στο προσκήνιο η πιο πρόσφατη θεωρία, αυτή της σύγκρουσης της Γης με ένα σώμα του αρχικού Ηλιακού Συστήματος στο μέγεθος του Αρη.

Σύμφωνα με τη σύγχρονη αντίληψη, την εποχή που δημιουργήθηκε το Ηλιακό μας Σύστημα, πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, οι συγκρούσεις ανάμεσα στα ουράνια σώματα που περιφέρονταν γύρω από τον Ηλιο ήταν ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο.

Στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα η Γη είχε δημιουργηθεί αρχικά ένας πλανήτης, η πρωτο-Γη, που δεν είχε δορυφόρο.

Στη συνέχεια η πρωτο-Γη συγκρούστηκε «πλαγιομετωπικά» με έναν άλλον πρωτοπλανήτη, στο μέγεθος του Αρη. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το μεγαλύτερο μέρος της μάζας των δύο αρχικών σωμάτων συσσωματώθηκε και απετέλεσε τη σημερινή Γη.

Ένα μικρό μέρος των επιφανειακών στρωμάτων των δύο πρωτοπλανητών εκτοξεύθηκε στο Διάστημα και μέσα σε μερικές δεκάδες χρόνια συμπυκνώθηκε σε ένα μεγάλο σφαιρικό σώμα, τη Σελήνη, η οποία από τότε αποτελεί τον φυσικό δορυφόρο της Γης.

Η θεωρία αυτή ερμηνεύει τόσο το είδος της τροχιάς της Σελήνης όσο και το γεγονός ότι αυτή έχει μικρότερη πυκνότητα από τη μέση πυκνότητα της Γης, αφού δημιουργήθηκε από τα επιφανειακά στρώματα των δύο πρωτοπλανητών και έτσι δεν «κληρονόμησε» μέρος του πυρήνα τους που απετελείτο από σίδηρο και νικέλιο.

Διάψευση από… τιτάνιο!

Η επιστημονική έρευνα όμως δεν χαρακτηρίζεται πάντα από τη συνεχή εξέλιξη προς μια τελική «σωστή» θεωρία.

Πολλές φορές εμφανίζονται «πισωγυρίσματα», όταν νεότερα ερευνητικά αποτελέσματα έρχονται σε αντίθεση με μια κρατούσα θεωρία.

Έτσι για πολλούς δεν απετέλεσε έκπληξη το γεγονός ότι την περασμένη άνοιξη δημοσιεύθηκε ένα ερευνητικό αποτέλεσμα που φαίνεται αντίθετο με το παραπάνω σενάριο.

Η περιεκτικότητα των σεληνιακών πετρωμάτων σε τιτάνιο είναι ίδια ακριβώς με αυτή των γήινων.

Επειδή οι ενώσεις του τιτανίου δεν εξαερώνονται εύκολα, αυτό σημαίνει ότι σε μια σύγκρουση της πρωτο-Γης με άλλο σώμα το τιτάνιο των δύο σωμάτων θα έπρεπε να «κληρονομηθεί» ανέπαφο στη Σελήνη.

Επειδή ο πρωτοπλανήτης είχε δημιουργηθεί σε άλλη περιοχή του Ηλιακού Συστήματος απ’ ό,τι η Γη, θα έπρεπε η περιεκτικότητά του σε τιτάνιο να διαφέρει από αυτήν της Γης, οπότε και η περιεκτικότητα της Σελήνης σε τιτάνιο θα έπρεπε γενικά να μην είναι ίδια με αυτήν της Γης. Το γεγονός ότι είναι ίδια φαίνεται να υποδεικνύει ότι η Σελήνη είχε μόνο έναν γονιό, όπως πολύ ωραία το έθεσε ένα από τα μέλη της ερευνητικής ομάδας της πρόσφατης δημοσίευσης. Με άλλα λόγια, μοιάζει σαν να ξαναγυρίζουμε στη θεωρία του Ντάργουιν!

Το μέλλον θα δείξει αν η θεωρία της σύγκρουσης μπορεί να τροποποιηθεί ώστε να ερμηνεύει τα νεότερα αποτελέσματα ή αν θα εγκαταλειφθεί για κάτι καινούργιο.

Βάρβογλης Χάρης - tovima.gr

 

O πάγος στη Σελήνη θα εφοδιάσει με νερό τις επανδρωμένες βάσεις στο έδαφός της. :cheesy:

Ο πάγος από νερό, που υπάρχει στη Σελήνη, ίσως είναι πολύ περισσότερος από ό,τι πιστευόταν. Η μόνιμη σκιά, που παρατηρείται σε μακρινή απόσταση από τους σεληνιακούς πόλους, αυξάνει τον αριθμό των θέσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να είναι κατάλληλες υποψηφιότητες για την ανέγερση επανδρωμένων σεληνιακών βάσεων.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει λογισμικό υπό τον τίτλο LunarShader για να προσομοιώνουν τις συνθήκες φωτισμού στη Σελήνη.

Το πρόγραμμα υπολόγισε περίπου 100 κρατήρες, όπου φαίνεται να υπάρχει μόνιμη σκιά.

Οι επιστήμονες μένει μόνο να επιβεβαιώσουν τις υποθέσεις, που έχουν κάνει. Αλλά γι’ αυτό απαιτείται η σχεδίαση νέων τεχνικών μέσων, διότι οι σεληνάκατοι που κινούνται με ενέργεια από ηλιακούς συλλέκτες προφανώς δεν θα είναι σε θέση να μελετήσουν τους σκοτεινούς κρατήρες.

4RIA-069789-Preview.jpg.017929535f4d53f9f78d94f0a71c103f.jpg

titanium-crystal-2.jpg.9d86df1dffc8f615d590639d9afa3332.jpg

moon_earth.jpg.a43aaacb1420cf469e665382f68f7c0c.jpg

68A81771AECE76BCDA904A351526B569.jpg.08f423a0113241454233c29d2e0393ad.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

46 χρόνια πριν: η πρώτη φωτογραφία ανατολής της Γης από τη Σελήνη.

46 χρόνια πριν από σήμερα, στις 23 Αυγούστου του 1966, το διαστημικό σκάφος Lunar Orbiter 1

http://en.wikipedia.org/wiki/Lunar_Orbiter_1

πήρε την πρώτη φωτογραφία της ανατολής της Γης, ενώ βρισκόταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Η πρώτη εικόνα βελτιώθηκε το 2008 από την NASA (Lunar Orbiter Image Recovery Project).

earthrise-l-w.thumb.jpg.74caef36552e9e1ae851bbb786d33b4b.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Πτήση με σκοπό τη λήψη σεληνιακού εδάφους. :cheesy:

Η Ροσκόσμος (Roskosmos) και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) σχεδιάζουν να στείλουν κοινή αυτόματη αποστολή για τη μεταφορά δειγμάτων του εδάφους από έναν πόλο της Σελήνης στη Γη – την «Lunar Polar Sample Return» (LPSR).

«Η αποστολή αυτή προβλέπεται να πραγματοποιηθεί περίπου στα χρόνια 2020-2022,- είπε ο εκπρόσωπος της ESA Μπρούνο Γκαρντίνι (Bruno Gardini).

Εν τω μεταξύ, προς το παρόν δεν είναι σαφές τι είδους σκάφος θα είναι και από πόσα τμήματα θα αποτελείται. Υπάρχει μόνο γενική αντίληψη. Κατά την κατασκευή του σκάφους θα χρησιμοποιηθεί, προφανώς η πείρα των άλλων προγραμματισμένων για συντομότερο χρόνο αποστολών στη Σελήνη και τον Άρη, - σημείωσε ο Αλεξάντρ Ζελεζνιακόφ, ακαδημαϊκός της Ρωσικής Ακαδημίας Κοσμοναυτικής.

- Όλα τα προβλήματα σχετικά με τη χρήση της τεχνολογικής πείρας των σχεδίων ExoMars και Luna-Resource θα συζητηθούν στις συνομιλίες των Ρώσων και των Ευρωπαίων εταίρων.

Είναι πρόωρα ακόμα να μιλάμε για την μορφή εκτέλέσης αυτής της αποστολής και για το πρόγραμμά της. Είναι αναγκαίο να ληφθεί πρώτ’ απ’ όλα οριστική απόφαση για την αποστολή αυτήν και μόνο μετά μπορούν να διευκρινίζονται οι καθαρά τεχνολογικές λεπτομέρειες.

Το ExoMars είναι ρωσο-ευρωπαϊκό σχέδιο μελέτης του Κόκκινου Πλανήτη. Προβλέπει την εκτόξευση διαστημοπλοίου και οχήματος παντώς εδάφους το 2016 και το 2018.

Περίπου την ίδια περίοδο, θα πρέπει να αρχίσουν και οι ρωσικές σεληνιακές αποστολές: το 2016 – η εκτόξευση του διαστημοπλοίου Luna-Glob, και ύστερα από ένα χρόνο – του σκάφους Luna-Resource με το ινδικό ρόβερ Lunokhod.

Η μελλοντική αποστολή LPSR, μάλλον θα κληρονομήσει απ’ αυτά τα διαστημόπλοια τις υπερσύγχρονες τεχνολογίες γεώτρησης του εδάφους, «νοητικού προσανατολισμού στο τοπίο και αποφυγής διαφόρων εμποδίων.

Όσον αφορά το σεληνιακό έδαφος, βρέθηκε στα χέρια των επιστημόνων ακόμα μερικές δεκαετίες πριν. Τα πληρώματα των διαστημοπλοίων «Απόλλων» κατά τη διάρκεια των πτήσεών τους στη Σελήνη είχαν συγκεντρώσει και μεταφέρει στη Γη υλικά ολικού βάρους 382 κιλών. Με την μεταφορά δειγμάτων του εδάφους ασχολούνταν και τα αντίστοιχα σοβιετικά διαστημόπλοια,- υπενθύμισε ο Αλεξάντρ Ζαχάροφ, επιστημονικός γραμματέας του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.

- Τα σκάφη Luna-16, Luna-20 και Luna-24 τη δεκαετία του ’70 του περασμένου αιώνα ασχολούνταν με την εκπλήρωση παρόμοιων καθηκόντων.

Προσεληνώνονταν, έπαιρναν δείγματα του σεληνιακού εδάφους, πετούσαν πίσω και προσεδαφίζονταν στη Γη. Με τη διαφορά ότι εκείνα τα ρόβερ έπαιρναν δείγματα από τις περιοχές του ισημερινού της Σελήνης, ενώ σήμερα γίνεται λόγος για την δειγματοληψία στις πολικές περιοχές, όπου μπορεί, προφανώς, να υπάρχει νερό.

Προβλέπεται να παρθεί δείγμα του εδάφους από τον σκοτεινό πολικό κρατήρα, όπου η θερμοκρασία δεν ξεπερνά τους 150 βαθμούς υπό το μηδέν. Οι επιστήμονες θέλουν να το κρατήσουν στην ίδια θερμοκρασία κατά τη διάρκεια όλης της πτήσης, και μετά την προσεδάφιση του διαστημοπλοίου.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ακριβώς από τους πόλους της Σελήνης θα αρχίσει η αξιοποίησή και ο αποικισμός της. =D>

΄Ετσι λοιπόν, το δείγμα εδάφους που θα μεταφέρει το ρωσο-ευρωπαϊκό διαστημόπλοιο, θα βοηθήσει τους ειδικούς να καταλάβουν πιο ρεαλιστικά τις συνθήκες ύπαρξης της πολικής Σελήνης, καθώς επίσης

και σε ποια είδη ορυκτών και σε πόσο νερό μπορούν να υπολογίζουν οι μελλοντικοί άποικοι του Κόκκινου Πλανήτη. =D>

63766867_c7f0ca9df8_o.jpg.84456d4dbb74a0daf32c9dcef170d87e.jpg

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Ρομποτικές αποστολές στο φεγγάρι σκέφτεται η Ρωσία. :cheesy:

Ο διευθυντής του Space Research Institute της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, καθηγητής Lev Zeleny και ο επικεφαλής της ρωσικής Υπηρεσίας Διαστήματος Vladimir Popovkin μίλησαν για αυτό το πρόγραμμα στη Μόσχα την Παρασκευή στο τρίτο διεθνές Συμπόσιο Ηλιακού Συστηματος.

Συγκεκριμένα το πρόγραμμα περιλαμβάνει:

Την αποστολή Luna-Glob-1, που θα πραγματοποιηθεί το 2015 και θα επικεντρωθεί στις δοκιμές για τεχνολογίες ομαλής προσγείωσης.

Την αποστολή Luna-Glob-2, το 2016 η οποία θα είναι ένα σηληνιακό όχημα σε τροχιά εξερεύνησης του φεγγαριού.

Το διαστημόπλοιο Luna-Resurs, που θα προωθηθεί το 2017, το οποίο θα έχει βαρύ εξοπλισμό και φορτίο. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να εκτοξευτεί στο φεγγάρι με έναν Ινδικό πύραυλο μαζί με ένα Ινδικό διαστημόπλοιο. Ωστόσο, τώρα η Ρωσία σχεδιάζει να το στείλει με έναν ρωσικό πύραυλο πρωτονίου.

Τέλος, το Luna-Grunt που θα εκτοξευτεί το 2019, θα είναι μια αποστολή ανίχνευσης όπου θα παράσχει στους Ρώσους επιστήμονες ένα δείγμα ενός σεληνιακού βράχου που βρίσκεται περίπου 2 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του φεγγαριού.

Ο πλανήτης μας ειναι το λίκνο της ανθρωπότητας.Αλλα κανείς δεν περνάει ολη του τη ζωή στο λίκνο.

Κονσταντίν Εντουάρντοβιτς Τσιολκόφσκι.

Σύνδεσμος για σχόλιο
Κοινή χρήση σε άλλους ιστότοπους

Δημιουργήστε έναν λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Πρέπει να είσαι μέλος για να αφήσεις ένα σχόλιο

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για έναν νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!.

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

×
×
  • Δημιουργία νέου...

Σημαντικές πληροφορίες

Όροι χρήσης