alepohori

Μάνο ο CGCG497-42, μπορεί να είναι μεγέθους 14.9ν, αλλά είναι και πολύ συμπαγής με επιφανειακή 11.9. Αυτή του η ιδιότητα τον καθιστά αρκετά ευκολότερο από όσο δηλώνει το 14.9. Είμαι σίγουρος ότι αν τον δοκιμάσετε, δε θα δυσκολευτείτε καθόλου. Αμυδρά άστρα στη κλειστή περιοχή του δεν υπάρχουν, και αυτό διευκολύνει ακόμα περισσότερο την τελική επιβεβαίωση. Ο MCG6-41-21 ήταν αρκετά δυσκολότερος, έστω και με 14.7. Ξέχασα να γράψω τις αποτυχίες μου: B355 (χάρτης 32), vdB133 (χάρτης 48 ), B146 (χάρτης 48 ), B147 (χάρτης 48 ), όλα στον Κύκνο. Θα ήθελα πολύ να δω αν και πώς φαίνονται από τα τερατάκια σας! Επίσης κάντε μου μια χάρη!! Δείτε λίγο βόρεια του vdB131 και πείτε μου: Αυτά τα αστεράκια που φαίνονται περιβάλονται ή όχι από την άλω του νεφελώματος αυτού;; Θα είχε πολύ ενδιαφέρον αυτό! Ευχαριστώ εκ των προτέρων!

Βαρύγδουπος τίτλος; Ίσως. Σίγουρα όμως αντιπροσωπευτικός. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω μια σειρά νυχτών παρατηρήσεων από Παρασκευή 16/7 έως Δευτέρα 19/7... Ο καιρός ήταν σχεδόν ιδανικός όσον αφορά τη νεφοκάλυψη και πολύ καλός έως μέτριος όσον αφορά τη διαύγεια-seeing. Πάντως ήθελα να εκμεταλλευτώ πλήρως κάθε ώρα ανέφελης νύχτας και το έκανα: Όλες αυτές τις νύχτες μάζεψα εξοπλισμό ύπο το πανέμορφο φως της ανατολής από Άνω Αλεποχώρι. Το μενού περιελάμβανε λίγο ορεκτικό από Ηρακλή και κυρίως (και βαθειά!) πιάτα από Λύρα, Κύκνο, Αετό και Πήγασο. Στον Ηρακλή λοιπόν και βόρεια του Μ13 είναι 2 γαλαξιάκια σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους. Κατάφερα όμως να δω μόνο τον έναν: MCG6-37-2, μεγέθους 14.2ν και SB13.4. Στο αρχείο μου δε καταγράφηκε σαν εξαιρετικά δύσκολος, απλά πολύ δύσκολος. Δίπλα του ο MCG6-37-1 με 14.8ν και SB13.1 παρέμεινε άφαντος. Πάντως και οι δύο γαλαξίες βρίσκονται ακριβώς ανάμεσα σε 2 αστέρια του χάρτη, οπότε η εύρεση του πεδίου από τον ερευνητή και η σάρωσή του μέσα από τον 7ΝΤ6 ήταν αρκετά εύκολη. Και περνάμε στη Λύρα. Εκεί άρχισαν τα όργανα! Ο NGC6662 ήταν εύκολος: 13.7ν, SB13.3. Επειδή είναι αρκετά μακριά από λαμπρά άστρα, και επειδή γενικά το πεδίο έχει αρκετά άστρα που φαίνονται στον ερευνητή, θα τον συνιστούσα σε όσους θέλουν να εξασκηθούν στα αστροάλματα και στην εύρεση λίγο δυσκολότερων στόχων. Άλλωστε, ο γαλαξίας αυτός είναι ελάχιστα λεπτά μακριά από ένα άστρο 8ου μεγέθους. Το θέμα είναι να βρούμε αυτό το άστρο! Ο άλλος γαλαξίας ήταν από τους πιο δύσκολους γαλαξίες: MCG6-41-21. Μέγεθος 14.7ν, με SB13.0. Εξαιρετικά δύσκολος, τόσο λόγω του οπτικού του μεγέθους, όσο και λόγω της επιφανειακής του λαμπρότητας. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε και τα 2 αυτά χαρακτηριστικά προκειμένου να κρίνουμε αν ένα αντικείμενο είναι μέσα στα όριά μας ή όχι. Ήξερα πόσο δύσκολος θα είναι, πάντα ήθελα να δω ειδικά από Αλεποχώρι γαλαξία τέτοιων οριακών δεδομένων, γιαυτό και έπρεπε η Λύρα να είναι ζενίθ: Ο χρόνος μου λοιπόν ήταν περιορισμένος. Έπρεπε να είμαι απόλυτα σίγουρος ότι είμαι ακριβώς στο σωστό πεδίο, και η παρουσία του γαλαξία ακριβώς ανατολικά και δίπλα από άστρο του χάρτη, βοήθησε πάρα πολύ. Η παραμικρή αμφιβολία είναι ικανή να απασχολεί το μυαλό μας και την συγκέντρωσή μας. Οι συνεχείς θεάσεις του, προέκυπταν στιγμιαία και σίγουρα έδιναν την εικόνα έκτασης: Τα πολύ αμυδρά άστρα που ενδεχομένως υπάρχουν στο πεδίο και που σίγουρα μπορούν να μας παραπλανήσουν, διαφέρουν από τους αμυδρούς γαλαξίες στα εξής: 1. δεν έχουν έκταση και 2. η εμφάνισή τους, καθώς περνάμε από πάνω τους, δεν είναι στιγμιαία: Μπορούμε να βλέπουμε ένα εξαιρετιά αμυδρό άστρο για ελάχιστο μεγαλύτερο χρόνο απ' όσο θα βλέπουμε έναν μικρό και αμυδρό γαλαξία. Αετός. Η χαρά των σκοτεινών νεφελωμάτων! Τα σκοτεινά νεφελώματα είναι από τα πιο δύσκολα αντικείμενα, καθώς η θεάσή τους δεν εξαρτάται μόνο από την δυνατότητα του ματιού μας, αλλά και από το φόντο πάνω στο οποίο προβάλονται: Η παρουσία τους διαπιστώνεται, εκτός από την πυκνότητά τους, και από το πόσο πλούσιο από άστρα είναι το υπόβαθρο του ουρανού στη θέση που βρίσκονται. Η πλάγια όραση και η διάμετρος βοηθά στην ανάδειξη όσο γίνεται περισσότερων άστρων, ώστε να αναδειχθεί έτσι το περίγραμμα του απόλυτου μαύρου ενός σκοτεινού νεφελώματος. Β129. Αρκετά δύσκολο, αλλά πολύ εντυπωσιακό!!! Διότι η παρουσία του έγινε αντιληπτή αποκλειστικά και μόνο με διάκριση μεταξύ του «μαύρου» ουράνιου φόντου και του κατάμαυρου νεφελώματος. Άστρα στο πεδίο δεν ύπηρχαν αρκετά, ώστε να είναι αντιληπτή η απουσία τους. Με Pentax 10. To πλανητικό NGC6741 ήταν εύκολο και πολύ όμορφο. Αρκετά μικρούλι, 8", με το μάτι και με τον 7ΝΤ6 δε ξεχώριζε από άστρο. Χρειάστηκε το ΟΙΙΙ να το αναδείξει. Το σκοτεινό Β326 δίπλα του δε μπόρεσα να το διακρίνω, ήταν πυκνότητας 2 στην κλίμακα του 6. Μένουμε στον Αετό. To LDN684 είναι και αυτό σκοτεινό, αλλά τεράστιο. Είναι διαστάσεων 50Χ10’, και δε με εντυπωσίασε. Καλύτερα φάνηκε με το Radian 18mm. Αντιθέτως, το Β336 έδωσε πραγματικά ρέστα! Όχι μόνο είναι κατάμαυρο σα κατράμι (βαθμού 5), αλλά είναι και αρκετά μικρό και πολύ εύκολο! Το αστρικό πεδίο είναι αρκετά πλούσιο, και ακόμα και το διαστάσεων 2Χ1’ νεφελωματάκι διακρίνεται πολύ καλά! Το πόσο μαύρο είναι, είναι πράγματι εντυπωσιακό, αλλά ακόμα πιο εντυπωσιακός, είναι ο διαχωρισμός του μέσω πλάγιας όρασης με το επίσης κατάμαυρο και γειτονικό του B337. Εδώ πρέπει να σαρώσουμε το πεδίο με ευρυγώνιο προσοφθάλμιο (όχι πολύ ευρυγώνιο όμως διότι θα χάσουμε άστρα), και να «πετάξουμε» χαμηλά πάνω από τα ασυνήθιστα αυτά αντικείμενα! Το B334 αποτελεί φυσική συνέχεια του Β337, και το είδα πιο σκούρο και πιο μικρό, αν και η Uranometria τα δείχνει ενωμένα. Όλο αυτό το πεδίο που σάρωνα με το 18mm είναι πράγματι από τα πιο εξωτικά πεδία που έχω δει. Είναι καταπληκτικό να βλέπεις εκεί που σταματά ένα σκοτεινό για να αρχίσει ένα άλλο. Κύκνος. Αν με ρωτούσε κανείς ποιο από τα δύο είδη νεφελωμάτων είναι πιο όμορφο, τα σκοτεινά ή τα ανακλάσεως, δε θα ήξερα να απαντήσω. vdB131! Τι να λέμε τώρα! Νέφος αερίου που φωτίζεται από άστρο, χωρίς να ιονίζεται: Απλώς φωτίζεται και ανακλά μέρος του προσπίπτοντος φωτός του μητρικού άστρου! Το φαινόμενο της σκέδασης του φωτός τούς δίνουν χρώμα γαλαζωπό, αν και οπτικά είναι δύσκολο να το διακρίνουμε. Πάντως το συγκεκριμένο ανακλάσεως είναι αρκετά εύκολο. Και είδα ότι όσο κοίταζα το μεγέθους 9.1mag άστρο που το δημιουργεί, είχα την εντύπωση ότι το άστρο σιγόσβηνε!!!! Κουνούσα λίγο το μάτι μου, τσουπ! Ξανάναβε! Έμενα λίγο να το κοιτάζω σταθερά, αργόσβηνε πάλι! Και η άλως γύρω του γινόταν όλο και περισσότερο εμφανής! Είδα ακόμα ότι βόρειά του υπήρχε σύμπλεγμα αστεριών τα οποία και αυτά γύρω τους είχαν κάποια άλω. Ίσως όλα αυτά τα άστρα να είναι μέλη του ανοιχτού σμήνους Do8. Μαγικό αντικείμενο, από τα πιο όμορφα της βραδιάς. To γειτονικό ανακλάσεως vdB132 είναι πιο αμυδρό και πιο δύσκολο. Αξίζει όμως να το προσπαθήσουμε, είναι γείτονας με το προηγούμενο. Το πάρτυ στον Κύκνο συνεχίζεται: NGC6871. Λαμπρότατο ανοιχτό σμήνος, πανέμορφο πεδίο αλλά το ωραίο είναι η καταπληκτική αντίθεση που κάνει δίπλα στο σκοτεινό Β144 (μέρος του, το B144 είναι γιγαντιαίο!). Και εδώ αξίζει το ευρυγώνιο να μας ταξιδέψει μεταξύ ενός λαμπρού ανοιχτού σμήνους διαμαντιών και ενός απόλυτα μαύρου κομματιού του ουρανού! Και τέλος, το ADS13292 είναι ένα μάλλον αδιάφορο αλλά πολύ μικρό ανοιχτό σμήνος με λαμπρό άστρο στη μέση. Δελφίνι. Αν δει κανείς το σφαιρωτό NGC7006, ίσως το προσπεράσει αδιάφορα. Αν όμως του πουν ότι είναι ίσως το πιο απομακρυσμένο σφαιρωτό του Γαλαξία, τότε ίσως αλλάξει γνώμη! Μέγεθος 10.6ν, διάμετρος 3.6’. Αξίζει να πούμε ότι είναι εξαιρετικά πυκνό, ο βαθμός συγκεντρώσεως είναι 1, σε κλίμακα μέχρι 12, από το συμπαγές, στο πιο χαλαρό! Το σμήνος αυτό βοήθησε πολύ για τον εντοπισμό του MCG3-53-9 , μεγέθους 14.2ν, SB13.5, ελλείψει αστεριών! Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει ο NGC7025 :Είναι πολύ εύκολος, 12.8ν, αλλά και κολλητά με το ανοιχτό σμήνος French1. Όλα εμφανή και το πεδίο γαλαξία-σμήνους, σπάνιο! Ο Πήγασος έκλεινε κάθε νύχτα την αυλαία λίγη ώρα πριν αρχίσει να ξημερώνει… 2 γαλαξίες στο ίδιο πεδίο: NGC7332 μεγέθους 11,1ν, SB12.6 και NGC7339 μεγέθους 12.9ν, SB12.9. Εύκολοι και οι δύο με εμφανή τη διαφορά των μεγεθών. Ο επόμενος γαλαξίας προκαλούσε. Ο CGCG497-42 είναι μεγέθους 14.9ν, αλλά η επιφανειακή του (SB) είναι 11.9!!! Διαστάσεων 0.3Χ0.2’ ,δε περίμενα κάτι παραπάνω από ένα ίχνος άστρου, με τη διαφορά ότι θα φαινόταν πολύ πιο δύσκολα. Εδώ ήταν ανάγκη να κάνω σκίτσο της τοποθεσίας του σε σχέση με τα παρακείμενα άστρα, ώστε να συγκριθεί μετά με τη φωτογραφία του DSS, διότι ο γαλαξίας είναι σχεδόν αστρικός και θα μπορούσα εύκολα να τον μπερδέψω με πολύ πιο αμυδρό άστρο. Επαληθεύτηκα και η θέαση κρίνεται θετική! Ελπίζω να μπόρεσα να δικαιολογήσω επαρκώς τον τίτλο του θέματος. Σας εύχομαι να αντλείτε και εσείς ανάλογα συναισθήματα σε κάθε πτυχή της ενασχόλησής σας! Καλές παρατηρήσεις λοιπόν!

Ήταν μια υπέροχη σύνοδος! Όποιος δε την είδε με κιάλια 10Χ50 (ίσως γιατί δε σήκωνε κινητά), έχασε!!

Negative!

Έτσι, έτσι.... Μήπως να αρχίσουμε να ψάχνουμε το τόπο; Έτσι, να μπούμε σίγα σιγά στο κλίμα... !

Ε εσείς εκεί στη Δίρφυ! Μη ξεχάσετε τον NGC6700. Ευκολούτσικος 13.1ν σε πανέμορφο πεδίο. Νότια του Sheliak. Δίπλα στον Βέγα είναι ο UGC11278 14.0ν, SB12.9 παρεούλα με τον UGC11281 14.0ν, SB13,0. Καταπληκτικοί edge-on στο ίδιο πεδίο! Δοκιμάστε τους!

Ο Πάρνωνας όπως δε τον έχουμε ξαναδεί! Πάντα τέτοια!

ώρα 01.12 την προσεχή Δευτέρα. Βολική ώρα, βολικό ύψος, βολικό αστέρι, βολικό φεγγάρι, βολική μέρα! Το Αλεποχώρι είναι κέντρο! Χάρτες

Ήταν μια απόλυτα επιτυχημένη γιορτή της ερασιτεχνικής αστρονομίας. Πράγματι δύσκολα μπορεί κανείς να βρει λόγια να περιγράψει το πόσο όμορφα περάσαμε, έστω κι αν ήμουν εκεί μόνο για μια νύχτα. Επιτέλους βρέθηκα κάτω από τον αγαπημένο μας ουρανό, σε ένα μοναδικό μέρος, παρέα με φίλους από μακρινά μέρη. Ήταν μοναδική ευκαιρία να ανταλλάξουμε εμπειρίες, να μοιραστούμε τηλεσκόπια και να παρατηρήσουμε αντικείμενα πανέμορφα. Μαζί με τους φίλους Νίκο, Μάνο, Βασίλη, χωρίς υπερβολή είχαμε καταλάβει το καταπληκτικό 14άρι dob Orion Optics του Νίκου. Δε ξέρω πόσες ευχαριστίες αρκούν για την υπομονή και την προσφορά του Νίκου για την κατάληψη του τηλεσκοπίου του!! Δεν έμεινε ανενεργό ούτε λεπτό: Είχαμε επιλέξει ενδιαφέροντες στόχους και αρκετά δύσκολους, και πραγματικά δε κολλήσαμε σε κανέναν! Φυσικά, δώσαμε την ευκαιρία σε πάρα πολλούς επισκέπτες να παρατηρήσουν "διάσημα" αντικείμενα του καταλόγου Messier, αλλά και λιγότερο συνηθισμένα, εξίσου ενδιαφέροντα και λίιιιιιιιιγο αμυδρότερα, όπως σκοτεινά νεφελώματα, αστρικά πλανητικά νεφελώματα, νεφελώματα ανακλάσεως, ανοιχτά και διάχυτα σμήνη, σφαιρωτά σμήνη, ένα αστέρι άνθρακα (S Κηφέα), διπλά άστρα, γαλαξίες σε υπέροχα αστρικά πεδία. Όλοι όσοι βρεθήκαμε στον Πάρνωνα μπορούσαμε εύκολα να διαπιστώσουμε την αρτιότητα της οργάνωσης, το μεράκι και την αφοσίωση των διοργανωτών για να μη λείψει τίποτα. Αξίζουν λοιπόν πολλά συγχαρητήρια σε όλους αυτούς τους φίλους για τους κόπους που κατέβαλαν και τον πολύ χρόνο που αφιέρωσαν για να ανεβάσουν τόσο ψηλά τον πήχυ του θεσμού αυτού.

Εγώ δε θα φέρω τηλεσκόπιο, ελπίζω να έχω την ευκαιρία να δω τίποτα από τα τηλεσκόπια των άλλων

Με όλον τον σεβασμό giorgosgr, ενώ το giorgos είναι αυτοεξηγούμενο το gr με προβλημάτιζε με την διφορούμενη σημειωτική του ως έθνους σημαντικό ή αρχικών του επωνύμου σημαντικό. Πλέον όμως νομίζω πως απλώς σημαίνει grινιάρης ΥΓ: Χάριν αστεϊσμού βεβαίως, μην γκρινιάξεις τώρα πως σε είπα γκρινιάρη, δεν εννοώ πως είσαι γκρινιάρης, ενδέχεται να σημαίνει κάτι εντελώς άσχετο, όπως, λόγου χάρη, Grumpy... Κώστα να σου υπενθυμίσω απλώς, ενδεχομένως να σου διαφεύγει, υπάρχουν και τα προσωπικά μηνύματα.

Η καλύτερη για μένα είναι η 9646crop: Φαίνονται όλες οι γραμμές που περιγράφει η Μάχη. Η αμέσως καλύτερη είναι η 9647crop. Συγκεκριμένα: Η C (υδρογόνο, μετάπτωση Ηα), η διπλή γραμμή νατρίου στο πορτοκαλί και η γραμμή του σιδήρου στο πράσινο, φαίνονται καλύτερα στην 9646crop. Ενώ η τριπλή γραμμή μαγνησίου στο κιτρινοπράσινο και η πράγματι πολύ όμορφη F στο μπλε είναι καλύτερες στην 9647crop. Ο φακός που έχω είναι 17-40. Σίγουρα ένας τηλεφακός θα έδινε πολύ καλύτερα και ευδιάκριτα αποτελέσματα. Κάτοχοι των 70-200 για δοκιμάστε!

Αλέξανδρε, έκανα 250% μεγέθυνση στη πρώτη και στη δεύτερη, να φανούν καλύτερα οι γραμμές. Νομίζω ότι στην 9647 φαίνονται καλύτερα οι γραμμές απορρόφησης κοντά στο ιώδες. Ποιο αέριο αντιστοιχεί σε αυτές και ποιο σε αυτές κοντά στο ερυθρό; Στην 9651 φαίνονται περισσότερες. Ξαναδιαφώτισε λίγο τώρα!

Εδώ και αρκετούς μήνες, είχα παρατηρήσει στο σταθμό του προαστιακού την διάθλαση του ηλιακού φωτός που παρατηρείται σε ορισμένες ώρες της μέρας από τα τζάμια που οριοθετούν τα σκαλοπάτια του. Από την στιγμή που είδα αυτό τον περασμένο Μάρτιο, ήθελα και εγώ να φωτογραφίσω κάτι ανάλογο. Οι γραμμές Fraunhofer μπορούν να γίνουν εμφανείς κατά μήκος του φάσματος με τις κατάλληλες ρυθμίσεις της μηχανής. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να επιλέξουμε χαμηλή έκθεση, μεγάλη ταχύτητα κλείστρου, χαμηλό ISO, διότι δε πρέπει να κάψουμε τις γραμμές του φάσματος, αλλά αντίθετα να μπορέσουμε να αναδείξουμε τα χρώματά του ίσα ίσα, ώστε να μπορέσουν να φανούν τα κενά λόγω των γραμμών απορρόφησης Fraunhofer. Διαφορετικά οι ζώνες απορρόφησης θα καλυφθούν από την υπερέκθεση των γραμμών εκπομπής. Δείτε λίγο τις παρακάτω φωτογραφίες, νομίζω ότι κάτι πέτυχα. Τι λέτε;

Αχχχ!!! Εύχομαι και εγώ καλή επιτυχία και ελπίζω όσοι έχουν τη τύχη να παραυρεθούν εκεί να απολαύσουν το φαινόμενο σε όλη του την έκταση, πέρα από τις ψυχρές μετρήσεις.

Και εγώ θεωρώ ότι όπως οι ορθοσκοπικοί προσφέρουν οξύτερα πλανητικά είδωλα, με τον ίδιο τρόπο θα δείχνουν και τα αντίκειμενα βαθέως. Όποιος δεν ενδιαφέρεται για μεγάλα πεδία, παρά μόνο για παρατήρηση αντικειμένων περιορισμένης έκτασης και ταυτόχρονα διαθέτει GOTO, τότε δεν έχει λόγο να μην επιλέξει ορθοσκοπικούς για κάθε είδους παρατήρηση. Όποιος όμως δε διαθέτει GOTO, τότε μόνο με ορθοσκοπικούς νομίζω είναι πολύ δύσκολος ο εντοπισμός αμυδρών γαλαξιών. Εγώ που το έχω δοκιμάσει, δυσκολεύτηκα περισσότερο με τη διαστάυρωση πεδίου-χάρτη, έπρεπε να κινώ τους άξονες συχνά για επιβεβαιώσεις: Πολύ άβολο και κουραστικό. Ο ορθοσκοπικός όμως που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με ευρυγώνιο προσοφθάλμιο (για εντοπισμό του πεδίου), πιστεύω ότι έχει καλύτερα αποτελέσματα. Πρόσφατα δοκίμασα τον UO HD 6mm για γαλαξία 13.4, και τον είδα καλύτερα με αυτόν παρά με τον Nagler 7mm. Πολύ θα ήθελα να είχα έναν ορθοσκοπικό 7mm, αλλά θα ήταν πλεονασμός. Πάντως θα ήταν το ιδανικό για deep sky: 7 Nagler+7 ortho!

Αν ήμουν στη θέση σου, θα έβγαζα το κινητό μέρος του εστιαστή και θα έβαζα την κατάλληλη ποσότητα γράσσου-τεφλόν στα ροδάκια (είτε στη περιφέρειά τους, είτε στον άξονά τους). Και αφού θα είχα μπει στο κόπο να βγάλω το κινητό μέρος, θα το έβαφα μαύρο ματ με σπρέυ, αφήνοντάς στο στη συνέχεια να στεγνώσει καλά.

Έτσι ακριβώς είναι. Η Πανελλήνια Συνάντηση είναι ακριβώς για να φέρει σε επαφή όλους τους φίλους του έναστρου ουρανού και να ενθαρρύνει την ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων. Το θέμα του Γιώργου αποσκοπούσε στην εν γένει ενημέρωση περί της χρήσης λάπτοπ σε μια εξόρμηση. Με αυτό το σκεπτικό, διατυπώνει την άποψη -και συμφωνώ- ότι το λάπτοπ δεν έχει θέση ανάμεσα στους οπτικούς παρατηρητές. Αλλά σε μια συνάντηση τόσων ατόμων, παρατήρηση σωστή δε πρόκειται να γίνει και ούτε είναι και το ζητούμενο.

Γιώργο στο μνημείο του Νεύτωνα πήγες; Είναι επισκέψιμο; Πέρσυ ήμασταν όλοι μαζί στα βάθη της Ανατολής, φέτος ο καθένας κάνει το ταξίδι του στην Ευρώπη! Του χρόνου δε ξέρω τι θα κάνουμε, αλλά του αντιχρόνου μας βλέπω να παίζουμε boomerang!

Ο εστιακός λόγος είναι χαρακτηριστικό του κατόπτρου. Δε μεταβάλλεται τίποτα παρά μόνο το εστιακό επίπεδο.

Παιδιά, ο φίλος μας εδώ είναι σαφής. Όταν ο εστιαστής δεν είναι ακριβώς πάνω από το δευτερεύον (και αυτό διαπιστώνεται έχοντας φέρει το μάτι μας πάνω από τον εστιαστή, αγνοώντας όλα τα είδωλα και κοιτώντας απλά το περίγραμμα του δευτερεύοντος), τότε άλλη λύση από την μετακίνηση του δευτερεύοντος ΔΕΝ υπάρχει, εκτός από την μετακίνηση του εστιαστή! Βέβαια, όταν μετακινηθεί το δευτερεύον θα μετακινηθεί και η εστία, αλλά φαντάζομαι ότι δε θα χρειάζεται τόσο μεγάλη μετακίνηση ώστε να έχουμε απώλεια φωτός λόγω υπερκάλυψης του δευτερεύοντος από τον κώνο του φωτός. Φίλε προχώρα στην μεταφορά του δευτερεύοντος, το έχω κάνει και εγώ στο 8" f/6 με τη βοήθεια του λευκοδιάφανου καπακιού και όλα είναι αλφάδι.