Δροσος Γεωργιος

Τίτλοι τέλους για το διαστημικό σκάφος InSight στον Άρ Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία (NASA) ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι έχασε κάθε επαφή με το ρομποτικό σκάφος InSight στον Άρη, ρίχνοντας ουσιαστικά τίτλους τέλους στην αποστολή του στον Κόκκινο Πλανήτη.Ο επίλογος ήταν προδιαγεγραμμένος εδώ και καιρό, αφού τις τελευταίες εβδομάδες η ενέργεια που απέμενε στο InSight ήταν λιγοστή λόγω της σκόνης που είχε συσσωρευτεί στους ηλιακούς συλλέκτες του. Η ΝASA είχε αποφασίσει πως σε περίπτωση που δεν καρποφορούσαν δύο διαδοχικές απόπειρες επικοινωνίας με το InSight θα κήρυττε την «ολοκλήρωση» της αποστολής.Η τελευταία φορά που το ρομποτικό σκάφος επικοινώνησε με τη Γη ήταν στις 15 Δεκεμβρίου, σύμφωνα με τη NASA.Το InSight προσεδαφίστηκε στον Κόκκινο Πλανήτη τον Νοέμβριο του 2018, σηματοδοτώντας την επιστροφή της NASA στον Άρη μετά την αποστολή του Curiosity το 2012.Στα τέσσερα χρόνια που ερεύνησε τα μυστικά του Άρη, κατέγραψε 1.300 σεισμούς και έκανε σημαντικές ανακαλύψεις σχετικά με τη γεωδυναμική εξέλιξη του Κόκκινου Πλανήτη. https://physicsgg.me/2022/12/21/τίτλοι-τέλους-για-το-διαστημικό-σκάφο/

Καταστράφηκε ευρωπαϊκός πύραυλος με «θύματα» τους δορυφόρους που μετέφερε στο Διάστημα (βίντεο) Ο εικοινιζόμενος πύραυλος της ESA καταστράφηκε μαζί με τους δορυφόρους που μετέφερε (πηγή φωτό ESA) Οι δορυφόροι ανήκαν σε ένα στόλο δορυφόρων παρατήρησης της Γης.Καταστροφική υπήρξε η εκτόξευση του νέου ευρωπαϊκού πυραύλου Vega C από το ευρωπαϊκό διαστημοδρόμιο στο Κουρού της Νότιας Αμερικής, η οποία έλαβε χώρα το βράδυ της Τρίτης. Το αποτέλεσμα ήταν η απώλεια δύο δορυφόρων παρατήρησης της Γης Pleiades Neo της Airbus Defence and Space. Ενώ το πρώτο στάδιο του πυραύλου έκανε τη δουλειά του μετά την εκτόξευση, το δεύτερο με την ονομασία Zefiro 40 απέτυχε. Όπως ανακοίνωσε η γαλλική αεροδιαστημική εταιρεία Arianespace, “περίπου 2 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση συνέβη μια ανωμαλία στο Zefiro 40, δίνοντας έτσι ένα τέλος στην αποστολή του Vega C. Οι αναλύσεις των δεδομένων βρίσκονται σε εξέλιξη για να προσδιοριστούν οι αιτίες της αποτυχίας”.Ο Vega C αναπτύχθηκε από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και τη διαχείριση του έχει η Arianespace. Ο ύψους 35 μέτρων και τεσσάρων ξεχωριστών τμημάτων πύραυλος είναι μια βελτιωμένη εκδοχή του αρχικού Vega που είχε εμφανιστεί το 2012. Ο Vega C μπορεί να στείλει στο διάστημα (σε ύψος 700 χιλιομέτρων) φορτίο έως 2.300 κιλών, έναντι 1.500 κιλών του προκατόχου του.Οι δύο δορυφόροι που χάθηκαν εξαιτίας της αποτυχίας του πυραύλου, είναι οι Pleiades Neo 5 και 6, που από κοινού ζύγιζαν σχεδόν δύο τόνους και επρόκειτο να ολοκληρώσουν τον “αστερισμό” των δορυφόρων παρατήρησης της Γης που αναπτύσσει η Airbus. Πρόκειται για τέσσερις ταυτόσημους δορυφόρους υψηλής τεχνολογίας που μπορούν να φωτογραφήσουν κάθε σημείο του πλανήτη αρκετές φορές μέσα στη μέρα με υψηλή ανάλυση 30 εκατοστών. Μέχρι σήμερα ο νέος Vega C είχε “πετάξει” μόνο μια φορά, φέτος τον Ιούλιο, όταν είχε στείλει με επιτυχία στο διάστημα τον βάρους 295 κιλών δορυφόρο LARES-2 της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας. Η σημερινή δεύτερη εκτόξευση είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 24 Νοεμβρίου, αλλά η Arianespace την καθυστέρησε κατά σχεδόν ένα μήνα, προκειμένου να αντικαταστήσει κάποιο ελαττωματικό εξάρτημα στον πύραυλο. Παραμένει προς το παρόν ασαφές κατά πόσο η αποτυχία του πυραύλου σχετίζεται με εκείνο το εξάρτημα. Αναμένονται σχετικές διευκρινίσεις από την Arianespace. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1420193/katastrafike-eyropaikos-pyraylos-me-thymata-toys-doryforoys-poy-metefere-sto-diastima-vinteo/

Ανακαλύφθηκαν δύο κοντινοί εξωπλανήτες υποψήφιοι να διαθέτουν ζωή (βίντεο) Καλλιτεχνική απεικόνιση των δύο εξωπλανητών που μοιάζουν με τη Γη. (πηγή φωτό Alejandro Suárez Mascareño and Inés Bonet (IAC)) Βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του συστήματος τους και άρα υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να διαθέτουν συνθήκες φιλικές στη παρουσία της ζωής όπως νερό.Χάρις στο στόλο των διαστημικών τηλεσκοπίων, των ολοένα και πιο ισχυρών επίγειων τηλεσκοπίων αλλά και τις νέες μεθόδους παρατήρησης του Διαστήματος η ανακάλυψη πλανητών σε άλλα αστρικά συστήματα έχει γίνει πλέον ρουτίνα. Όταν όμως εντοπίζονται εξωπλανήτες με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά της Γης η είδηση της ανακάλυψης τους λαμβάνει άλλες διαστάσεις.Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Ινστιτούτου Αστροφυσικής IAC στα Κανάρια Νησιά παρουσιάζουν την ανακάλυψη δύο εξωπλανητών που προστίθονται στη λίστα των περίπου 5,250 εξωπλανητών που έχουν εντοπισθεί μέχρι σήμερα. Υπάρχει επίσης και μια λίστα περίπου πέντε χιλιάδων εξωπλανητών η ύπαρξη των οποίων έχει υποδειχθεί από τις παρατηρήσεις και αναμένεται η επιβεβαίωση των σχετικών δεδομένων για να πάρουν και αυτοί θέση στη πρώτη λίστα.Οι δύο εξωπλανήτες είναι σε τροχιά γύρω από το άστρο GJ 1002 που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 16 ετών φωτός από τη Γη, απόσταση που με τα κοσμικά δεδομένα είναι πολύ κοντινή και άρα είναι σχετικά πιο εύκολη η παρατήρηση και μελέτη τους αλλά και η προσέγγιση τους στο απώτερο μέλλον από κάποια αποστολή εξερεύνησης. Οι δύο εξωπλανήτες βρίσκονται μεν πολύ κοντά στο μητρικό τους άστρο αλλά επειδή αυτό είναι ένας ερυθρός νάνος (η θερμότητα και η ακτινοβολία του είναι περιορισμένη σε σχέση με άστρα σαν τον Ήλιο) το σημείο στο οποίο βρίσκονται θεωρείται από τους επιστήμονες ότι είναι εντός της αποκαλούμενης από τους ειδικούς «κατοικήσιμης ζώνης». Πρόκειται για την περιοχή όπου ένας πλανήτης βρίσκεται σε απόσταση τέτοια από το άστρο του ώστε οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται σε αυτόν δεν είναι ούτε πολύ ψυχρές ούτε πολύ θερμές με αποτέλεσμα να μπορούν να αναπτυχθούν συνθήκες φιλικές στη ζωή όπως για παράδειγμα, νερό σε υγρή μορφή. Οι δύο πλανήτες που όπως συνηθίζεται πήραν το όνομα του άστρου τους μαζί με ένα γράμμα του αγγλικού αλφάβητου (GJ 1002b και GJ 1002c) είναι βραχώδεις και έχουν μάζα παρόμοια με αυτή της Γης. Διαθέτουν δηλαδή τα βασικά χαρακτηριστικά σύστασης, μεγέθους και τοποθεσίας που δυνητικά ευννούν την παρουσία της ζωής έστω και σε μικροβιακό επίπεδο. «H φύση φαίνεται ότι μας δείχνει ότι πλανήτες σαν τη Γη είναι πολύ κοινοί στο Σύμπαν» δηλώνει ο Αλεχάντρο Σουάρες Μασκαρένο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Αναμένεται τώρα να γίνει προσπάθεια να στρέψει τα πανίσχυρα όργανα του στους δύο εξωπλανήτες το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb για να διαπιστωθεί αν πράγματι διαθέτουν συνθήκες φιλικές στη ζωή. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1420096/anakalyfthikan-dyo-kontinoi-exoplanites-ypopsifioi-na-diathetoyn-zoi-vinteo/

Διάσημος εξωπλανήτης βρίσκεται σε σπιράλ θανάτου με το μητρικό του άστρο (βίντεο) Καλλιτεχνική απεικόνιση του Kepler-1658b που κάποια στιγμή θα πέσει πάνω στο άστρο του. (πηγή φωτό Haven Giguere et Nikku Madhusudhan) Ο πρώτος εξωπλανήτης που εντόπισε η εμβληματική αποστολή Kepler βρίσκεται σε διαδικασία καταστροφικής για αυτόν σύγκρουσης με το αστέρι του συστήματος του.Ο εξωπλανήτης Kepler-1658b βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σε απόσταση 2,600 ετών φωτός από τη Γη. Ήταν ο πρώτος εξωπλανήτης που εντόπισε το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler, ο σημαντικότερος μέχρι σήμερα κυνηγός εξωπλανητών που είχαν στη διάθεση τους οι αστρονόμοι. Το τηλεσκόπιο εκτοξεύτηκε το 2009 και λειτούργησε για περίπου μια δεκαετία εντοπίζοντας περισσότερους από 2,5 χιλιάδες εξωπλανήτες ενώ η επεξεργασία δεδομένων που κατέγραψε το τηλεσκόπιο συνεχίζουν να υποδεικνύουν την ύπαρξη και άλλων πλανητών στο γαλαξία μας. Ο Kepler-1658b ήταν ο πρώτος εξωπλανήτης που εντόπισε το Kepler αλλά χρειάστηκαν αρκετά χρόνια μέχρι η ύπαρξη του να επιβεβαιωθεί με επόμενες παρατηρήσεις και έκτοτε αποτελεί συχνά αντικείμενο μελέτης.Ανήκει στην κατηγορία πλανητών που οι επιστήμονες αποκαλούν «καυτούς Δίες» επειδή έχουν χαρακτηριστικά (σύσταση, μέγεθος) παρόμοια με αυτά του Δία αλλά βρίσκονται πολύ κοντά στο μητρικό τους άστρο με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται σε αυτούς να είναι εξαιρετικά υψηλές γεγονός που από τη μια πλευρά τους καθιστά αφιλόξενους στην παρουσία της ζωής αλλά από την άλλη πλευρά δημιουργούνται διάφορα φαινόμενα.Με δημοσίευση https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041-8213/aca47e της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ Σμιθσόνιαν στη Μασαχουσέτη παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της δικής τους μελέτης στον Kepler-1658b. Όπως αναφέρουν ο εξωπλανήτης που ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από το άστρο του σε περίπου 90 ώρες ακολουθεί μια τροχιακή κίνηση η οποία θα τον φέρει κάποια στιγμή σε σύγκρουση με το άστρο του τα αποτελέσματα της οποίας θα είναι φυσικά ολέθρια για αυτόν αφού θα εξαϋλωθεί. Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί είναι η πρώτη φορά που κατατίθενται άμεσες αποδείξεις για τροχιακό σπιράλ θανάτου ενός εξωπλανήτη στο μητρικό του άστρο και έτσι αναδεικνύονται στοιχεία για αυτό το κοσμικό φαινόμενο. Επίσης ανάμεσα στα πιθανά σενάρια για το τέλος της Γης όταν ο Ήλιος μπει στη διαδικασία της αυτοκαταστροφής του σε περίπου πέντε δισ. έτη είναι και αυτό της προσέγγισης του πλανήτη μας σε απόσταση αναπνοής με το άστρο μας όταν αυτό βρεθεί στη φάση της διόγκωσης και μετατροπής του σε ερυθρό γίγαντα. Άρα παρατηρώντας τον Kepler-1658b βλέπουμε και το θάνατο του πλανήτη μας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1419756/diasimos-exoplanitis-vrisketai-se-spiral-thanatoy-me-to-mitriko-toy-astro-vinteo/

Δείτε μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα να καταβροχθίζει ένα άστρο (βίντεο) Καλλιτεχνική απεικόνιση της μαύρης τρύπας που καταπίνει ένα άστρο (πηγή φωτό Science Communication Lab/DESY) Ενα από τα πιο εντυπωσιακά και μυστηριώδη κοσμικά φαινόμενα κατέγραψε ερευνητική ομάδα.Με δημοσίευση https://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-4357/ac898a τους στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal» ερευνητές με επικεφαλής επιστήμονες του Space Telescope Science Institute στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της μελέτης τους σε μια μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο ενός γαλαξία σε απόσταση 250 εκατ. ετών φωτός από τη Γη. Η μαύρη τρύπα έχει μάζα δέκα εκατ. φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και διαπίστωσαν ότι… καταβροχθίζει ένα άστρο. Οι ερευνητές έδωσαν στο κοσμικό αυτό γεγονός την κωδική ονομασία AT2021ehb και οι παρατηρήσεις που έκαναν φωτίζουν αυτό το εντυπωσιακό φαινόμενο και η NASA έδωσε στη δημοσιότητα ένα εντυπωσιακό σχετικό βίντεο. Οι περισσότερες μαύρες τρύπες που μπορούν να μελετήσουν οι επιστήμονες περιβάλλονται από θερμό αέριο που έχει συσσωρευτεί για πολλά χρόνια, μερικές φορές χιλιετίες, και έχει σχηματίσει δίσκους διαμέτρου δισεκατομμυρίων μιλίων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτοί οι δίσκοι έχουν λάμψη μεγαλύτερη από αυτή ολόκληρων γαλαξιών. Ακόμη και γύρω από αυτές τις φωτεινές πηγές, αλλά κυρίως γύρω από πολύ λιγότερο ενεργές μαύρες τρύπες, ξεχωρίζει κάποιιες φορές κάποιο που οι τρομερές βαρυτικές δυνάμεις της μαύρης τρύπας διαλύουν και καταναλώνουν την ύλη τους. Αυτή η διαδικασία που ονομάζεται «παλιρροιακή διατραχή» διαρκεί μόνο λίγες εβδομάδες ή μήνες. Η παρατηρησιμότητα και η σύντομη διάρκεια των γεγονότων παλιρροιακής διαταραχής τα καθιστούν ιδιαίτερα ελκυστικά για τους αστρονόμους, οι οποίοι μπορούν να ξεχωρίσουν πώς η βαρύτητα της μαύρης τρύπας χειρίζεται το υλικό γύρω της, δημιουργώντας απίστευτες εκπομπές φωτός και άλλα φαινόμενα«Τα γεγονότα παλιρροϊκής διαταραχής είναι ένα είδος κοσμικού εργαστηρίου. Είναι το παράθυρό μας στην τροφοδοσία σε πραγματικό χρόνο μιας τεράστιας μαύρης τρύπας που κρύβεται στο κέντρο ενός γαλαξία» αναφέρει η Σούβι Γκεζάρι, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1420134/deite-mia-kolossiaia-mayri-trypa-na-katavrochthizei-ena-astro-vinteo/

Οι κοσμοναύτες στο ISS τραβούν φωτογραφίες της Γης χρησιμοποιώντας ένα σύστημα πλέγματος Η πτήση των Ρώσων μελών της 68ης μακροχρόνιας αποστολής, των κοσμοναυτών της Roscosmos, Σεργκέι Προκόπιεφ, Ντμίτρι Πετελίν και Άννα Κίκινα, συνεχίζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2022, σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσεων του ρωσικού τμήματος του σταθμού, πραγματοποιήθηκαν τα εξής: Πείραμα "Vizir" (μελέτη μεθόδων καταγραφής της τρέχουσας θέσης και προσανατολισμού φορητού επιστημονικού εξοπλισμού επανδρωμένων διαστημικών συγκροτημάτων) - χρήση συστήματος αναφοράς συντεταγμένων με "έξυπνα ράφια" SKP-UP. Πείραμα "Pilot-T" (μελέτη της αξιοπιστίας της επαγγελματικής δραστηριότητας ενός αστροναύτη σε μια μακροπρόθεσμη διαστημική πτήση). Πείραμα "Matryoshka-R" (μελέτη της κατάστασης της ακτινοβολίας στη διαδρομή πτήσης και στο ISS). Πείραμα "Διαχωρισμός" (δοκιμή και δοκιμή στη μικροβαρύτητα του συστήματος για την αναγέννηση του νερού από τα ούρα). Πείραμα "Αλληλεπίδραση-2" (μελέτη προτύπων δυναμικής εντός και μεταξύ ομάδων κατά τη διάρκεια μιας μακροπρόθεσμης διαστημικής πτήσης διεθνούς πληρώματος). Πείραμα "Econ-M" (φωτογραφία της Γης για την αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης). Αντικατάσταση πόρων του ρυθμιστή ρεύματος RT-50-1M του συστήματος τροφοδοσίας της μονάδας σέρβις Zvezda. Συντήρηση συστημάτων υποστήριξης ζωής. https://www.roscosmos.ru/38648/

Οι κοσμοναύτες στο ISS μελετούν την επίδραση των δονήσεων στη διασπορά των διηλεκτρικών σωματιδίων στην έλλειψη βαρύτητας Η πτήση των Ρώσων μελών της 68ης μακροχρόνιας αποστολής, των κοσμοναυτών της Roscosmos, Σεργκέι Προκόπιεφ, Ντμίτρι Πετελίν και Άννα Κίκινα, συνεχίζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2022, σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσεων του ρωσικού τμήματος του σταθμού, πραγματοποιήθηκαν τα εξής: Πείραμα τρισδιάστατης εκτύπωσης (δοκιμή της χρήσης τεχνολογιών κατασκευής πρόσθετων για προϊόντα στο διάστημα) — εκτύπωση δύο δειγμάτων (λεπίδες). Πείραμα "διασποράς" (σχηματισμός και συμπεριφορά διασπορών υγρής φάσης υπό συνθήκες μικροβαρύτητας). Πείραμα "Pilot-T" (μελέτη της αξιοπιστίας της επαγγελματικής δραστηριότητας ενός αστροναύτη σε μια μακροπρόθεσμη διαστημική πτήση). Πείραμα "Econ-M" (φωτογραφία της Γης για την αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης). Εργασία μετά τον ακυρωμένο διαστημικό περίπατο στο πλαίσιο του ρωσικού προγράμματος - φέρνοντας τη μικρή ερευνητική ενότητα Poisk στην αρχική της κατάσταση. Προετοιμασία ρωσικού εξοπλισμού για απομάκρυνση στο αμερικανικό φορτηγό πλοίο Cygnus (αποστολή NG-18). Συντήρηση συστημάτων υποστήριξης ζωής. https://www.roscosmos.ru/38644/

Οι κοσμοναύτες μελετούν την κατάσταση της ακτινοβολίας στον ISS Η πτήση των Ρώσων μελών της 68ης μακροχρόνιας αποστολής, των κοσμοναυτών της Roscosmos, Σεργκέι Προκόπιεφ, Ντμίτρι Πετελίν και Άννα Κίκινα, συνεχίζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Την περίοδο από 16 Δεκεμβρίου έως 18 Δεκεμβρίου 2022, σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσεων του ρωσικού τμήματος του σταθμού, πραγματοποιήθηκαν τα εξής: εργασία μετά τον ακυρωμένο διαστημικό περίπατο στο πλαίσιο του ρωσικού προγράμματος - άνοιγμα μεταβατικών καταπακτών μεταξύ της μονάδας κόμβου Prichal και της εργαστηριακής μονάδας πολλαπλών χρήσεων Nauka, τοποθέτηση αεραγωγού και κατάργηση της μονάδας Prichal, αφαίρεση εξαρτημάτων από διαστημικές στολές Orlan-MKS No. 4 και No. 5, στέγνωμα και αποθήκευση διαστημικών στολών για αποθήκευση. πείραμα "Matryoshka-R" (μελέτη της κατάστασης της ακτινοβολίας στη διαδρομή πτήσης και στο ISS). Πείραμα "Econ-M" (φωτογραφία της Γης για την αξιολόγηση της περιβαλλοντικής κατάστασης). Επεξεργασία των δομικών στοιχείων και του κύτους της λειτουργικής μονάδας φορτίου Zarya με το απολυμαντικό μυκητοστάτη για προστασία από την εμφάνιση μούχλας και μικροβίων. Εβδομαδιαίος καθαρισμός σταθμού. Συντήρηση συστημάτων υποστήριξης ζωής. https://www.roscosmos.ru/38639/

Σχετικά με την κατάσταση με το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-22 στον ISS Οι Ρώσοι κοσμοναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό συνεχίζουν να εργάζονται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, τίποτα δεν απειλεί τη ζωή και την υγεία τους. Το Κέντρο Ελέγχου Αποστολών κοντά στη Μόσχα ελέγχει τα συστήματα του ρωσικού τμήματος του σταθμού, λειτουργούν κανονικά. Ωστόσο, σκόπιμα πυροδοτείται μια υστερία γύρω από την κατάσταση με το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-22: ψεύτικα δημοσιεύονται ανώνυμα στα μέσα ενημέρωσης και στα κανάλια τηλεγραφημάτων - «η θερμοκρασία στο πλοίο έχει αυξηθεί στους +50 βαθμούς Κελσίου» ή «οι κοσμοναύτες πρέπει να είναι εκκενώθηκε επειγόντως στη Γη», ή «στη Γη ετοιμάζει ήδη ένα πλοίο διάσωσης». Ας δούμε τι πραγματικά συμβαίνει στον ISS και πώς σκοπεύει να ενεργήσει η Roscosmos. Τι έγινε με το πλοίο; Στις 15 Δεκεμβρίου 2022, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τον προγραμματισμένο ρωσικό διαστημικό περίπατο, καταγράφηκε πτώση πίεσης στο σύστημα εξωτερικού θερμικού ελέγχου του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22, το οποίο παρέδωσε τους κοσμοναύτες Roscosmos Sergei Prokopiev και Dmitry Petelin και τον αστροναύτη της NASA Francisco Rubio. ISS τον Σεπτέμβριο. Μια οπτική επιθεώρηση του πλοίου από τον σταθμό επιβεβαίωσε διαρροή ψυκτικού υγρού, οπότε η έξοδος ακυρώθηκε. Σύμφωνα με προκαταρκτικές πληροφορίες, η ζημιά θα μπορούσε να προκλήθηκε από την είσοδο μικρομετεωροειδούς ή διαστημικών συντριμμιών σε εξωτερικό ψυγείο-καλοριφέρ που βρίσκεται στο διαμέρισμα οργάνων και συναρμολόγησης του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22. Το σύστημα θερμικού ελέγχου του πλοίου αποτελείται από δύο κυκλώματα - εσωτερικό (περίγραμμα διαμερισμάτων διαβίωσης) και εξωτερικό (περίγραμμα αρθρωτών καλοριφέρ). Έχει σχεδιαστεί για να αφαιρεί τη θερμότητα και να ψύχει τον χώρο διαβίωσης (το όχημα καθόδου και το διαμέρισμα κοινής χρήσης) και το διαμέρισμα οργάνων και συναρμολόγησης του διαστημικού σκάφους. Πώς επηρέασε η κατάσταση το πλήρωμα; Με τιποτα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πλοία της οικογένειας Σογιούζ λειτουργούν στο διάστημα από το 1966 και έχουν αποδείξει την αξιοπιστία και την επιβίωσή τους εδώ και μισό αιώνα. Τώρα η τελευταία τροποποίησή τους - το Soyuz MS - χρησιμοποιείται για την παράδοση πληρωμάτων στον ISS και την επιστροφή τους στη Γη, καθώς και ένα μέσο για την επείγουσα εκκένωση αστροναυτών από τον σταθμό, εάν είναι απαραίτητο. Δεν υπάρχει ανάγκη έκτακτης εκκένωσης αυτή τη στιγμή. Μετά την άφιξή τους στο ISS, ο Sergei Prokopiev, ο Dmitry Petelin και ο Francisco Rubio, και μέχρι τη στιγμή της αναχώρησης από τον σταθμό, εργάζονται και ξεκουράζονται στους χώρους διαμονής του ρωσικού και του αμερικανικού τμήματος του ISS. Το διαστημόπλοιο Soyuz MS-22 βρίσκεται σε κατάσταση ναφθαλίνης στο σταθμό και κοσμοναύτες το επισκέπτονται περιστασιακά. Τις πρώτες ημέρες μετά τη ζημιά λόγω δοκιμών συστήματος, η θερμοκρασία στον χώρο διαβίωσης του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 έφτασε τους +30 βαθμούς Κελσίου, στο διαμέρισμα οργάνων και συναρμολόγησης - +40 βαθμούς Κελσίου, ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες, με η διακοπή λειτουργίας των συστημάτων του πλοίου, η θερμοκρασία στα διαμερίσματα του σταθεροποιήθηκε στους +30 βαθμούς Κελσίου περίπου. Η υπέρβαση του καθεστώτος θερμοκρασίας στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-22 είναι επιτρεπτή και δεν είναι κρίσιμης σημασίας ούτε για τη λειτουργία του εξοπλισμού ούτε για την υγεία των κοσμοναυτών εάν χρειάζεται να βρίσκονται στο διαστημόπλοιο. Για να διατηρηθεί μια άνετη θερμοκρασία στο χώρο διαβίωσης του Soyuz MS-22, ο ψυχρός αέρας παρέχεται από το ρωσικό τμήμα του ISS χρησιμοποιώντας αεραγωγούς και ανεμιστήρες. Πώς προσδιορίζεται η αιτία; Έχουν δημιουργηθεί δύο ομάδες εργασίας για τον προσδιορισμό των αιτιών της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, την ανάλυση της τεχνικής κατάστασης του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 και την ανάπτυξη συστάσεων για περαιτέρω ενέργειες από ειδικούς εδάφους και το πλήρωμα του ρωσικού τμήματος του σταθμού. Αναλύουν όλες τις πληροφορίες που προέρχονται από τον ISS και το διαστημόπλοιο Soyuz MS-22. Οι ειδικοί του MCC παρακολουθούν και αναλύουν συνεχώς τη λειτουργία των συστημάτων του ρωσικού τμήματος του σταθμού και του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22. Στις 16 Δεκεμβρίου 2022, πραγματοποιήθηκαν διάφορες δοκιμές των συστημάτων του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής του συστήματος ελέγχου κίνησης με βραχυπρόθεσμη ενεργοποίηση των κινητήρων ελλιμενισμού και προσανατολισμού. Οι δοκιμές των συστημάτων του πλοίου έδειξαν ότι δεν υπήρχαν άλλες βλάβες σε αυτό. Προβλέπεται να συνεχιστούν. Στις 18 Δεκεμβρίου 2022, η εξωτερική επιφάνεια του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 εξετάστηκε χρησιμοποιώντας τις κάμερες του τηλεχειριστή του σταθμού. Μια ανάλυση των δεδομένων που ελήφθησαν στη Γη κατέστησε δυνατό τον εντοπισμό πιθανής ζημιάς στο διαμέρισμα οργάνων-συσσωματωμάτων του διαστημικού σκάφους. Στα τέλη Δεκεμβρίου 2022 θα ακουστούν τα συμπεράσματα των ομάδων εργασίας και θα σκιαγραφηθούν τα σχέδια για το μέλλον. Ποιες είναι οι επόμενες ενέργειες; Η ειδική επιτροπή πρέπει να λάβει απόφαση για τη δυνατότητα ή την αδυναμία περαιτέρω χρήσης του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 για την επιστροφή των αστροναυτών στη Γη, η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Μάρτιο του 2023. Στην πρώτη περίπτωση, προτείνεται τον Μάρτιο του 2023 να πραγματοποιηθεί μια τακτική αλλαγή πληρώματος του ISS Russian Segment, στη δεύτερη περίπτωση, το μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-23 μπορεί να προετοιμαστεί γρήγορα για εκτόξευση για να αντικαταστήσει το Soyuz MS-22. Το διαστημόπλοιο Soyuz MS-23 βρίσκεται στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ και έχει ήδη περάσει μέρος των δοκιμών πριν από την προγραμματισμένη εκτόξευση τον Μάρτιο του 2023. Επιπλέον, η επιτροπή θα πρέπει να λάβει απόφαση για το περαιτέρω πρόγραμμα πτήσεων για το ρωσικό τμήμα του ISS. Οι πληροφορίες ορισμένων καναλιών τηλεγραφήματος σχετικά με την ύπαρξη ενός συγκεκριμένου εφεδρικού πλοίου σε πλήρη ετοιμότητα για εκτόξευση, το οποίο θα μπορούσε να εκτοξευθεί σε λίγες μέρες ή ώρες για την εκκένωση του πληρώματος του ISS, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ειδικοί της ρωσικής πυραυλικής και διαστημικής βιομηχανίας αποκαλούν εφεδρικό πλοίο που έχει ήδη υποβληθεί σε μέρος της εκπαίδευσης στο κοσμοδρόμιο και μπορεί να εκτοξευτεί σε τροχιά 45 ημέρες μετά την εμφάνιση έκτακτης ανάγκης στον σταθμό. Το Baikonur έχει διαθέσιμο ένα τέτοιο πλοίο - αυτό είναι το Soyuz MS-23. https://www.roscosmos.ru/38641/

Οι εξωγήινοι δεν έχουν επικοινωνήσει μαζί μας γιατί δεν γνωρίζουν ακόμη την ύπαρξη μας. Σύμφωνα με νέα θεωρία προηγμένοι εξωγήινοι πολιτισμοί υπάρχουν στον γαλαξία μας αλλά είναι πολύ μακριά και δεν έχουν φτάσει ακόμη τα σήματα που τους έχουμε στείλει.Μπορεί οι θεωρίες συνομωσίας αλλά και τα διάφορα… X-Files σενάρια να κάνουν λόγο για ύπαρξη εξωγήινων με προηγμένες τεχνολογικές δυνατότητες οι οποίοι έχουν κάνει την εμφάνιση τους στη Γη και έχουν πραγματοποιήσει διαφόρων ειδών ενέργειες αλλά μέχρι στιγμής τουλάχιστον αποδείξεις για κάτι τέτοιο δεν υπάρχουν. Οι θιασώτες της ύπαρξης νοήμονος εξωγήινης ζωής που αντιμετωπίζουν το ζήτημα με πιο ορθολογικό τρόπο έχουν διατυπώσει την άποψη ότι είναι πιθανό οι εξωγήινοι προηγμένοι πολιτισμοί που έχουν αναπτυχθεί στο γαλαξία μας βρίσκονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από εμάς και τα διαφόρων ειδών σήματα επικοινωνίας που έχουμε στείλει ή γενικότερα τα τεχνολογικά μας ίχνη δεν έχουν φτάσει σε αυτούς. Eπιπλέον αν τελικά υπάρχει ένας προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός που εντοπίσει τα σήματα μας και αποφασίσει να απαντήσει πιθανότατα θα χρειαστεί ανάλογα μεγάλος χρόνος για να φτάσει το δικό τους σήμα σε εμάς άρα θεωρητικά η απάντηση μπορεί να βρίσκεται… καθ’ οδόν.Με δημοσίευση τους στο αρχείο διαδικτυακών επιστημονικών δημοσιεύσεων arXiv επιστήμονες του Πανεπιστημίου Hebrew στην Ιερουσαλήμ ποσοτικοποιούν τη θεωρία της απόστασης στην οποία βρίσκονται νοήμονες εξωγήινοι πολιτισμοί. Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή τα σήματα επικοινωνίας που έχει στείλει η ανθρωπότητα στο Διάστημα έχουν φτάσει σε περίπου 15 χιλιάδες άστρα του γαλαξία μας τα πιο μακρινά εκ των οποίων βρίσκονται σε απόσταση 50 ετών φωτός από τη Γη.Με δεδομένο ότι ο γαλαξίας μας υπολογίζεται ότι διαθέτει μερικές εκατοντάδες δισ. άστρα και η απόσταση της Γης από το κέντρο του γαλαξία είναι περίπου 28 χιλιάδες έτη φωτός οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα σήματα μας προς τους εξελιγμένους εξωγήινους πολιτισμούς θα ταξιδεύουν για αρκετό ακόμη καιρό μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Η εκτίμηση των ερευνητών είναι ότι στη διαστημική μας γειτονιά, σε αυτή την απόσταση των 50 ετών φωτός από εμάς, δεν υπάρχει κάποιος προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός για αυτό και δεν είχαμε κάποια ανταπόκριση στα σήματα που στείλαμε. Υπάρχει πάντοτε και η πιθανότητα να υπάρχει ένας προηγμένος εξωγήινος πολιτισμός σε σχετικά κοντινή απόσταση και να έχει εντοπίσει τα σήματα μας αλλά για κάποιο λόγο δεν έχει αποφασίσει ακόμη να απαντήσει σε αυτά.Η επικοινωνία με εξωγήινους πολιτισμούς αποτελεί ένα διαχρονικό ντιμπέιτ ανάμεσα στην επιστημονική κοινότητα με κορυφαίους επιστήμονες όπως ο Στίβεν Χόκινγκ να είναι κάθετα αρνητικοί στην επαφή με εξωγήινους θεωρώντας ότι αν κάποιος εξωγήινος πολιτισμός είναι τόσο προηγμένος να φτάσει εδώ θα το κάνει μόνο με εχθρικές διαθέσεις. Θα έρθουν δηλαδή εδώ για να κατακτήσουν τον πλανήτη μας και πιθανώς να εξοντώσουν αν όχι το σύνολο πάντως τη συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων και όσοι επιζήσουν θα λειτουργούν ως σκλάβοι τους. Ο Χόκινγκ έχει παρομοιάσει την έλευση των εξωγήινων στη Γη με αυτή των κονκισταδόρες στην Αμερική… https://www.naftemporiki.gr/techscience/1419262/oi-exogiinoi-den-echoyn-epikoinonisei-mazi-mas-giati-den-gnorizoyn-akomi-tin-yparxi-mas/

H NASA αποκαλύπτει την κόλαση του ηλιακού μας συστήματος (βίντεο) Νέες εικόνες από την Ιώ δείχνουν το απόκοσμο περιβάλλον που έχουν δημιουργήσει τα εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες ενεργά ηφαίστεια του δορυφόρου του Δία.Η Ιώ είναι ο τρίτος σε μέγεθος δορυφόρος του Δία. Είναι το γεωλογικά πιο δραστήριο σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα. Εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, ηφαίστεια εκρήγνυνται αδιάκοπα εκτοξεύοντας κολοσσιαίες ποσότητες πυρακτωμένων υλικών σε ύψος εκατοντάδων χλμ. Η Ιώ αλληλεπιδρά με το μαγνητικό πεδίο του Δία και εκτός από τα πυρακτωμένα υλικά εκτοξεύει φορτισμένα σωματίδια τα οποία παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο του Δία προκαλώντας υψηλής έντασης σέλας.Η αποστολή Juno της NASA που εξερευνά τα τελευταία χρόνια το Δία και τα δεκάδες φεγγάρια του πέρασε πολύ κοντά από την Ιώ καταγράφοντας μοναδικές εικόνες που δείχνουν τον πλανήτη ως ένα κατακόκκινο διαστημικό σώμα από το οποίο ξεπηδούν φλόγες, ένα πραγματικά κολασμένο κόσμο. πηγή φωτό NASA/JPL Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η Ιώ εκτοξεύει υλικά και στην Ευρώπη, τον δορυφόρο του Δία κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του οποίου έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει ένας τεράστιος ωκεανός. Πιο συγκεκριμένα φαίνεται ότι από την Ιώ εκτοξεύεται διοξείδιο του θείου στην επιφάνεια της Ευρώπης. Το αέριο που αποτελεί από τα κύρια προϊόντα της ηφαιστειακής δραστηριότητας σύμφωνα με τους ερευνητές εκτοξεύεται στο Διάστημα από την Ιώ ιονίζεται (τα σωματίδια γίνονται φορτισμένα) και συλλαμβάνεται από το μαγνητικό πεδίο του Δία το οποίο δεν κατευθύνει το ιονισμένο πλέον διοξείδιο του θείου στον πλανήτη αλλά στην Ευρώπη. Η NASA στην ανακοίνωση της κάνει λόγο για το πιο ηφαιστειογενές σώμα στο ηλιακό μας και αναμένεται να στείλει το Juno ξανά εκεί αφού έχει επεκτείνει την πετυχημένη αποστολή μέχρι το 2025 η οποία σύμφωνα με τον αρχικά σχεδιασμό έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το 2018. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1418984/h-nasa-apokalyptei-tin-kolasi-toy-iliakoy-mas-systimatos-vinteo/

Πυρηνική σύντηξη με απόδοση 150% Η επιστημονική είδηση που κυριάρχησε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης την περασμένη εβδομάδα είναι σχετικά με το επίτευγμα-ρεκόρ στην παραγωγή ενέργειας από πυρηνική σύντηξη, ότι «για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες πειραματισμών αμερικανοί ερευνητές πέτυχαν πυρηνική σύντηξη με θετικό ισοζύγιο ενέργειας». Ενδεικτικό της σημασίας του μεγάλου επιστημονικού επιτεύγματος είναι ότι παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου από την αμερικανίδα υπουργό Ενέργειας Τζένιφερ Γκράνολμ: Το Εθνικό Εργαστήριο Λόρενς Λίβερμορ στην Καλιφόρνια, το οποίο υπάγεται στο υπουργείο Ενέργειας, χρησιμοποίησε το ισχυρότερο λέιζερ του κόσμου, μια συστοιχία από 192 δέσμες, για να βομβαρδίσει μια μικρή κάψουλα με υδρογόνο. Έτσι, υπό συνθήκες ακραίων συνθηκών πίεσης και θερμοκρασίας, τα ισότοπα του υδρογόνου δευτέριο και τρίτιο, ενώνονται προς ήλιο-4 και απελευθερώνοντας ενέργεια. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, στα πειράματα της 5ης Δεκεμβρίου παρήχθη περισσότερη ενέργεια από ό,τι προσφέρθηκε με λέιζερ στους πυρήνες για να πραγματοποιηθεί η σύντηξη, με απόδοση 150%. Προσφέρθηκαν 2 MJ (MegaJoules) ενέργειας σε ένα σφαιρίδιο «πυρηνικής ανάφλεξης» και παρήχθησαν 3 MJ ενέργειας από την πυρηνική σύντηξη. Η ανακοίνωση αυτή δημιούργησε δυο «παρανοήσεις»: Η πρώτη (αφελής) παρανόηση είναι, ότι παραβιάζεται η αρχή διατήρησης της ενέργειας, αφού δαπανήθηκαν 2 MJ ενέργειας και παρήχθησαν 3 MJ ωφέλιμης ενέργειας από την πυρηνική σύντηξη, με μια απόδοση μεγαλύτερη του 100%. Όμως, η επιπλέον ενέργεια που εμφανίζεται δεν δημιουργείται εκ του μηδενός. Βρίσκεται αποθηκευμένη στους πυρήνες και απελευθερώνεται κατά την διαδικασία στης σύντηξης των πυρήνων.Η δεύτερη παρανόηση είναι, ότι η διαδικασία της σύντηξης που επετεύχθη έχει πράγματι απόδοση 150%, αφού –2MJ + 3MJ = +1MJ, οπότε αν λυθούν κάποια τεχνικά απομείναντα προβλήματα, θα μπορούμε σύντομα να χρησιμοποιήσουμε την πυρηνική σύντηξη για φθηνή παραγωγή ενέργειας. Δυστυχώς όμως, δεν ξοδεύτηκαν μόνο 2MJ ενέργειας. Αυτό αντιστοιχεί μόνον στο ποσό της ενέργειας που μετέφεραν τα λέιζερ στους πυρήνες για να συντηχθούν. Για να λειτουργήσει ολοκληρη η εγκατάσταση ξοδεύτηκε πολύ περισσότερη επιπλέον ενέργεια, χοντρικά 300 ΜJ, οπότε στην πραγματικότητα δεν έχουμε κάνενα κέρδος ενέργειας. Αντίθετα, έχουμε πολύ μεγάλο έλλειμμα αφού –(300+2) + 3 = –299 MJ.Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η ερευνητική ομάδα του National Ignition Facility (NIF) δεν έχει σημειώσει καμία πρόοδο. Μπορεί η ωφέλιμη ενέργεια από την σύντηξη να είναι μικρή, είναι όμως 10 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη του 2019 και πάνω από 100 φορές περισσότερη από εκείνη του 2010. Αν συνεχιστεί η έρευνα τότε σε χρονικό διάστημα … μεγαλύτερο από 10 χρόνια, θα φτάσουμε σε πραγματικό πλεόνασμα ενέργειας. Κι αν παράλληλα έχουν λυθεί τα διάφορα πρακτικά τεχνικά προβλήματα, τότε ίσως δημιουργηθεί το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας από πυρηνική σύντηξη. Η πυρηνική σχάση είναι μια πυρηνική αντίδραση κατά την οποία ο πυρήνας ενός ατόμου διασπάται σε ελαφρύτερους πυρήνες. Η πυρηνική σύντηξη είναι μια πυρηνική αντίδραση κατά την οποία δύο ή περισσότεροι ατομικοί πυρήνες συντήκονται προς έναν βαρύτερο πυρήνα. Η ποσότητα της ενέργειας που θα απελευθερωθεί σε μια εξώθερμη πυρηνική αντίδραση (σύντηξης ή σχάσης) εξαρτάται από τις ενέργειες σύνδεσης ανά νουκλεόνιο των πυρήνων που συμμετέχουν στις πυρηνικές αντιδράσεις. https://physicsgg.me/2022/12/18/πυρηνική-σύντηξη-με-απόδοση-150/

Ανακοίνωση Η πτήση του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού συνεχίζεται κανονικά, οι κοσμοναύτες εργάζονται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, τίποτα δεν απειλεί τη ζωή και την υγεία τους. Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2022, οι κοσμοναύτες της Roscosmos Sergei Prokopiev, Dmitry Petelin και Anna Kikina κάνουν προγραμματισμένο καθάρισμα στις μονάδες του σταθμού και θα εισέλθουν σε ένα Σαββατοκύριακο που άξιζε το απόγευμα, το οποίο θα διαρκέσει μέχρι το πρωί της Δευτέρας. Εν τω μεταξύ, ειδικοί από το Κέντρο Ελέγχου Αποστολών κοντά στη Μόσχα παρακολουθούν και αναλύουν συνεχώς τη λειτουργία των συστημάτων του ρωσικού τμήματος του ISS και του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 μετά την αποσυμπίεση του ψυγείου του συστήματος εξωτερικού θερμικού ελέγχου του διαστημικού σκάφους στις 15 Δεκεμβρίου . Η θερμοκρασία στον χώρο διαβίωσης του διαστημικού σκάφους (το όχημα καθόδου και το διαμέρισμα ανέσεων) και το διαμέρισμα οργάνων-αδρανών του είναι εντός των καθορισμένων ορίων - περίπου +30 βαθμούς Κελσίου. Οι δοκιμές που έγιναν στα συστήματα του πλοίου δείχνουν ότι δεν υπάρχουν άλλες δυσλειτουργίες σε αυτό. Παράλληλα, οι ομάδες εργασίας ανακαλύπτουν τα αίτια της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, αναλύουν την τεχνική κατάσταση του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 και αναπτύσσουν συστάσεις για περαιτέρω ενέργειες από ειδικούς εδάφους και το πλήρωμα του σταθμού. Στα τέλη Δεκεμβρίου έχει προγραμματιστεί συνάντηση στην οποία θα ακουστούν τα συμπεράσματα των ομάδων εργασίας και θα ληφθούν αποφάσεις για περαιτέρω ενέργειες. Στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ βρίσκονται σε εξέλιξη οι προετοιμασίες για την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-23. Εάν είναι απαραίτητο, μπορεί να επιταχυνθεί η αποστολή του στον ISS σε προγενέστερη ημερομηνία.

Μία ελληνική πρόταση για μεταφορά φορτίων στη Σελήνη. Μια ελληνική εταιρεία έχει σχεδιάσει επαναστατικά οχήματα μεταφοράς μεγάλων φορτίων στο φεγγάρι.Θεωρείται πλέον δεδομένο ότι η Σελήνη θα αποτελέσει πεδίο έντονου ενδιαφέροντος τα προσεχή χρόνια όχι μόνο από κρατικές διαστημικές εταιρείες που έχουν ανακοινώσει σειρά προγραμμάτων εξερεύνησης και δημιουργίας επανδρωμένων εγκαταστάσεων στο φυσικό μας δορυφόρο αλλά και από ιδιωτικές εταιρείες που βλέπουν το φεγγάρι ως ένα τόπο τουριστικής αλλά και εξορυκτικής εκμετάλλευσης.Η διαχείριση μεγάλων φορτίων στο περιβάλλον της Σελήνης είναι ένας τομέας που σύντομα θα απασχολήσει την ανθρωπότητα και κάπου εδώ έρχεται μια ελληνική εταιρεία να παρουσιάσει τις δικές της ενδιαφέρουσες προτάσεις. Πρόκειται για την εταιρεία Σεληνοδρόμια Ι.Κ.Ε. (LUNAR CARGO P.C.) η οποία φιλοδοξεί να συμμετέχει στην διεκδίκηση κομματιού από την πίτα της μεταφοράς φορτίων στη Σελήνη, πίτα που σύμφωνα με τους ειδικούς θα έχει αξία 1.2 τρισ. δολάρια μέχρι το 2040.Έχοντας καταθέσει σχετική αίτηση για δύο διπλώματα ευρεσιτεχνίας από το 2021 ο ιδρυτής της εταιρείας Χαράλαμπος Κοσμάς μιλάει στο Naftemporiki.gr για τις μεθόδους προσελήνωσης αλλά και τα οχήματα μεταφοράς που έχει σχεδιάσει Η μία μέθοδος αφορά προσελήνωση μεγάλων φορτίων, και θα υλοποιηθεί μέσω ενός διαστημικού οχήματος σε σχήμα τροχού (με την ονομασία OPLONAS), που θα προσεληνωθεί στην μεγαλύτερη επίπεδη επιφάνεια της Σελήνης “Ωκεανός των καταιγίδων” (Oceanus Procellarum). Η δεύτερη μέθοδος (με την ονομασία MACEDONAS) αφορά μικρά φορτία (<1 κιλό) και θα υλοποιηθεί επάνω στην επιφάνεια της Σελήνης, σε κάποιο ψηλό σημείο (βουνό η στεφάνι κρατήρα) ως ένα σύστημα μηχανικής “αρπαγής” και επιβράδυνσης των φορτίων, με υλικά (ιμάντες και σύρματα) προερχόμενα από το OPLONAS. Η έκρηξη στην ζήτηση μεταφορών για τη Σελήνη οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων μεταξύ των οποίων και η αναμενόμενη εδώ και πολλά χρόνια εμπορική εκμετάλλευση της τεχνολογίας σύντηξης. Αν και είχε επιτευχθεί σύντηξη με μείγμα Δευτερίoυ Τριτίου εδώ και δεκαετίες, η έλλειψη Ηλίου-3 απο τη Γη δεν επιτρέπει την πλήρη αξιοποίηση της τεχνολογίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις 24 τόνοι Ήλιο-3 μπορούν να προσφέρουν όση ενέργεια χρειάζεται η Αμερική για ένα χρόνο. Η αξία ενός κιλού είναι 3 δις. δολάρια, και η Σελήνη υπολογίζεται ότι σελήνη εχει 1.1 δις τόνους Ηλιο-3. Πώς προέκυψε η ιδέα των δύο συστημάτων; Η αρχική ιδέα προέκυψε το 2003 όταν διάβασα σε τεύχος του περιοδικού New-Scientist για την ανακάλυψη από την TOYOTA ενός κράματος με βάση το τιτάνιο πού είχε ελαστικές ιδιότητες και θα μπορούσε να αντέξει επανειλημμένες κρούσεις χωρίς παραμόρφωση ή κόπωση. Το ονομάσανε gummetal (λαστιχο-μέταλλο). Τότε εργαζόμουν στόν EUMETSAT (Darmstadt, DE) ως Project controller στο μεγαλύτερο δορυφορικό έργο της Ευρώπης προϋπολογισμού 2 δισ. και διάρκειας 17 ετών (αν και ο πρώτος δορυφόρος ξεπέρασε κατά πολύ την σχεδιασθείσα διάρκεια ζωής, και αποδείχθηκε ο μακροβιότερος μετεωρολογικός δορυφόρος όλων των εποχών με 19.3 χρόνια υπηρεσίας). Ένα άλλο πιο συμβατικό κράμα τιτανίου (Ti-6Al-4V) ήταν το βασικό υλικό πολλών εξαρτημάτων του δορυφόρου, και αμέσως σκέφτηκα ότι ένα διαστημικό όχημα με το gummetal θα είχε πιο πολλές πιθανότητες επιβίωσης σε περίπτωση εφαπτόμενης προσελήνωσης, σε κάποια από τις πεδιάδες. Το σχετικό κράμα χρησιμοποιείται εμπορικά σήμερα σε σκελετούς γυαλιών(οπτικής) και στα σιδεράκια ορθοδοντοτεχντικής.Είχε ήδη προηγηθεί συζήτηση (στα πλαίσια φιλοσοφικών αναζητήσεων) με ένα Ελβετό βετεράνο της διαστημικής βιομηχανίας (Dr. Marco Bernasconi) που μού είχε περιγράψει την ιδέα ενός πρωτοπόρου των Σεληνιακών σχεδίων της δεκαετίας του 70, του Ehrike Krafft για τήν κατασκευή ενός διαστημοπλοίου μέ “πέδιλα” για προσελήνωση σε προπαρασκευασμένο διάδρομο με κοσκινισμένο ρεγόλιθο.Στην συνέχεια (2008) παρουσίασα στα πλαίσια ενός συμβολαίου με την Thales Alenia Space, (στα πλαίσια της ανατεθείσης σε αυτούς από την ESA, μελέτης για την εξερεύνηση της Σελήνης), μια απλή υλοποίηση της ιδέας, με την μορφή κοίλης μπάλας, σάν τρισδιάστατη υλοποίηση του ήλιου της Βεργίνας. Bελτίωσα τον σχεδιασμό, μετατρέποντας την μπάλα σε κύλινδρο και αντικαθιστώντας τις προστατευτικές ακίδες με ένα μεγάλο κυλινδρικό πέλμα, που θα συγκρατούνταν από τον κύλινδρο με ιμάντες υψηλής εφελκυστικής αντοχής και το όλο σύσταμα θα έμοιαζε με τροχό. Το πέλμα μαζί με τους ιμάντες θα έπρεπε να μπεί σε περιστροφή γύρω από τον κύλινδρο για να εξισωθεί η ταχύτητα περιστροφής ενός σημείου του πέλματος με την ταχύτητα που “τρέχει” το έδαφος (σε σχέση με το OPLONAS) κατά την προσελήνωση.Οι υπολογισμοί, σχετικά με τις φυγόκεντρες δυνάμεις που θα ασκηθούν από το πέλμα κατά την ιδιοπεριστροφή ακύρωσαν την επιλογή του gummetal σαν συνδετικό υλικό ανάμεσα στον κύλινδρο και το πέλμα, αλλά ευτυχώς δύο άλλα υλικά Zylon/Dyneema μπορούν να ικανοποιήσουν τις ακραίες απαιτήσεις εφελκυστικής αντοχής. Έτσι το gummetal θα χρησιμεύσει μόνο στο πέλμα. Επειδή το OPLONAS υπόκειται σε περιορισμούς όσον αφορά τις περιοχές που μπορεί να προσεληνωθεί, (καθ ότι απαιτεί πεδιάδες), και επίσης αναζητούσα τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με τα υλικά gummetal και Zylon/Dyneema, μετά την προσελήνωση, προέκυψε το MACEDONAS, το οποίο μπορεί να εγκατασταθεί σε οποιοδήποτε υψηλό σημείο (βουνό ή στεφάνι κρατήρα). Ο OPLONAS στην τελική του μορφή (Experimetal Offworld Systems) Τι ακριβώς κάνουν με απλά λόγια αυτά τα συστήματα; Τι είδους εργασίες και εφαρμογές μπορούν να εκτελέσουν; Φρενάρουν τα φορτία από την τροχιακή ταχύτητα (1.6 km /sec) σε κατάσταση ηρεμίας, με μηχανικά μέσα, χωρίς την χρήση καυσίμου και φυσικά χωρίς κινητήρες επιβράδυνσης. Όλα τα υλικά του OPLONAS είναι επαναχρησιμοποιήσιμα. Ο μέν κύλινδρος προστασίας του φορτίου μπορεί στην συνέχεια να γίνει χώρος ενδιαίτησης, οι δέ ιμάντες μπορούν να υλοποιήσουν ένα MACEDONAS. Επίσης θα προετοιμάσουν το έδαφος για ακόμα πιο αποτελεσματικά συστήματα προσελήνωσης. Δίτροχους OPLONAS και MACEDONAS με ηλεκτρομαγνητική πέδηση. Πόσο χρόνο απαιτεί η κατασκευή τους και ποιο το πιθανό κόστος; Η κατασκευή όλου του συστήματος θα διαρκέσει 5 με 8 χρόνια. Κόστος από 2 με 5 δισ. Το βέλτιστο μέγεθος και κατά συνέπεια κόστος, αλλά και η βέλτιστη ταχύτητα υλοποίησης θα εξαρτηθεί από εμπορικές παραμέτρους. Όσο πιο πολύ βιάζεται η αγορά και είναι διατεθειμένη να πληρώσει “γρηγορόσημο” τόσο θα επιταχύνουμε και εμείς με διπλές βάρδιες κλπ. Αυτό θα μπορέσει να εκτιμηθεί με ακρίβεια όταν μπορέσουμε και εμείς να δεσμευτούμε με συγκεκριμένα στοιχεία κόστους και παραδόσεων. Η πολυπλοκότητα του έργου πάντως και ειδικότερα η κατασκευή ειδικών εγκαταστάσεων για δοκιμές αντοχής και πιστοποίηση δεν επιτρέπουν υλοποίηση σε λιγότερο από 5 χρόνια. Ένας δορυφόρος γεωστατικής τροχιάς χρειάζεται 2.5 με 3.5 χρόνια. Επίσης ο ρυθμός κατασκευής των δύο συστημάτων θα εξαρτηθεί από τον ρυθμό υλοποίησης έργων τών ESA & NASA σχετικά με τηλεπικοινωνιακές υποδομές στην Σελήνη και υπηρεσίες πλοήγησης. Δεν συμφέρει να τρέχουμε και να πρέπει να φτιάξουμε αυτές τις υποδομές μόνοι μας. Επίσης οι βάσεις που θα υλοποιήσουν θα είναι οι βασικοί πελάτες μας. Δεν έχει νόημα να προτρέχουμε. Έχει υπάρξει ενδιαφέρον από κάποια διαστημική υπηρεσία ή κάποια ιδιωτική διαστημική εταιρεία; Πέραν από σχόλια πολλών ειδικών του διαστήματος που το χαρακτηρίζουν “inspirational” ή “fascinating”, είχα πρόσκληση από εκδότη εξωτερικού να γράψω σχετικό βιβλίο, από έναν παραγωγό του Bloomberg TV να κάνουν εκπομπή, αλλά το πιο σημαντικό είναι η πρόσφατη διάκριση στα πλαίσια το Ευρωπαϊκού διαγωνισμού καινοτομίας στο διάστημα, όπου οι αξιολογητές προέρχονταν από την ESA και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και από τον Σύνδεσμο ευρωπαϊκών διαχειριστών δορυφόρων (ESOA). Επίσης παρακολουθώ με πρόσκληση τις εργασίες μιας υπηρεσίας που έχει ιδρύσει η NASA (https://lsic.jhuapl.edu/) για την ανάπτυξη τεχνολογιών χρήσιμων για το πρόγραμμα ARTEMIS. Θα μπορούσαν με κάποιες απαιτούμενες ανά περίπτωση τροποποιήσεις να βρουν εφαρμογή και χρήση αυτά τα συστήματα στη Γη; Θα έλεγα πως όχι, αλλά η επίπτωση του όλου συστήματος στην Γή θα είναι σωτήρια αφού θα λύσει το ενεργειακό πρόβλημα και το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, επιτρέποντας την εξόρυξη Ηλίου-3, το ιδανικό καύσιμο για τους αντιδραστήρες σύντηξης. Σε ποιο διαγωνισμό λάβατε μέρος και τι διάκριση λάβατε; Ο διαγωνισμός λέγεται “European INNOVATION IN SPACE AWARDS 2022”, και έλαβα την δεύτερη θέση μετά πολλών εμποδίων. Η δική μου καμπάνια έγινε με ένα κινητό μόνο και κατάφερα να έχω τον δεύτερο αριθμό ψήφων, μπροστά από την INMARSAT, μια εταιρεία 7,3 δισ. ευρώ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1418760/mia-elliniki-protasi-gia-metafora-fortion-sti-selini/

Γιγάντιο πέπλο σκόνης μαζικής γέννησης νέων άστρων. πηγή φωτό ESA/Hubble & NASA, O. De Marco; Acknowledgment: M.H. Özsaraç Το Hubble κατέγραψε μια εκπληκτική εικόνα από ένα ανοικτό σμήνος άστρων όπου αποτελεί ένα τεράστιο εργοστάσιο παραγωγής άστρων.Ανοικτό σμήνος ή ανοικτό αστρικό σμήνος ονομάζεται στην αστρονομία μία ομάδα που μπορεί να αποτελείται και από μερικές χιλιάδες άστρα τα οποία έχουν κοινή προέλευση και ηλικία. Ένα ανοικτό αστρικό σμήνος είναι η τελευταία προσθήκη στην πραγματικά ατελείωτη συλλογή εικόνων που έχει καταγράψει τις τρεις δεκαετίες της λειτουργίας του το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.Πρόκειται για μια εικόνα ενός μέρους από το ανοικτό αστρικό σμήνος NGC 6530 που βρίσκεται σε απόσταση 4,350 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Τοξότη. Το σμήνος αυτό αποτελεί μέρος του εντυπωσιακού Νεφελώματος Λιμνοθάλασσας που αποτελεί συχνό στόχο αστρονομικών παρατηρήσεων. Στο σμήνος NGC 6530 υπάρχουν πολλές χιλιάδες άστρα και η συγκεκριμένη περιοχή επιλέχθηκε για παρατήρηση επειδή εκεί γεννιούνται συνεχώς νέα άστρα και υπάρχουν νεογέννητα άστρα γύρω από τα οποία έχουν σχηματιστεί πρωτοπλανητικοί δίσκοι, οι περιστρεφόμενοι περιαστρικοί δίσκοι από πυκνό αέριο και σκόνη. Οι επιστήμονες μπορούν να αντλήσουν από την παρατήρηση αυτών των περιοχών νέα στοιχεία για τους μηχανισμούς γέννησης και εξέλιξης των άστρων αλλά και των συστημάτων που δημιουργούνται στη συνέχεια γύρω από αυτά. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1418774/gigantio-peplo-skonis-mazikis-gennisis-neon-astron/

Ανακοίνωση Οι πληροφορίες που κυκλοφόρησε το RIA Novosti με αναφορά σε «ενημερωμένη πηγή» για την αύξηση της θερμοκρασίας στο επανδρωμένο διαστημικό σκάφος Soyuz MS-22, που βρίσκεται στον Διεθνη Διαστημικό Σταθμό, έως +50 βαθμούς Κελσίου δεν αληθεύουν. Την Παρασκευή, ειδικοί από το Κέντρο Ελέγχου Αποστολής κοντά στη Μόσχα, μαζί με Ρώσους κοσμοναύτες στο σταθμό, πραγματοποίησαν μια σειρά από δοκιμές των συστημάτων του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22, συμπεριλαμβανομένης της μέτρησης της θερμοκρασίας στον ζωτικό χώρο του διαστημικού σκάφους (μονάδα καθόδου και βοηθητικό διαμέρισμα), όπου ήταν περίπου +30 βαθμοί Κελσίου . Αυτή είναι μια μικρή αλλαγή θερμοκρασίας. Επί του παρόντος, οι ειδικοί στη Γη, μαζί με το πλήρωμα του ISS, αναπτύσσουν διάφορες επιλογές για την αντιμετώπιση της κατάστασης που έχει προκύψει, συνεχίζοντας να αναλύουν τα δεδομένα που προέρχονται από τον σταθμό, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφιών και εγγραφών βίντεο. Αξίζει να τονιστεί ότι οι αλλαγές στο καθεστώς θερμοκρασίας δεν είναι πλέον κρίσιμες για τη λειτουργία του εξοπλισμού και την άνεση του πληρώματος του ISS, συμπεριλαμβανομένων των εκθέσεων των ίδιων των κοσμοναυτών, και δεν αποτελούν απειλή για τη ζωή και την υγεία τους, παραμένοντας εντός αποδεκτών τιμών. Το απαιτούμενο καθεστώς θερμοκρασίας στον ζωτικό χώρο του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-22 διατηρείται μέσω του ρωσικού τμήματος του σταθμού. https://www.roscosmos.ru/38635/

Ρωσικός τρισδιάστατος εκτυπωτής που δοκιμάζεται στον ISS Φέτος, οι κοσμοναύτες της Roscosmos State Corporation εκτύπωσαν τα πρώτα δείγματα προϊόντων από πολυμερή υλικά χρησιμοποιώντας έναν ρωσικό τρισδιάστατο εκτυπωτή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Στο μέλλον, οι τεχνολογίες πρόσθετων θα επιτρέψουν στα πληρώματα, ιδίως, να παράγουν γρήγορα τα απαραίτητα ανταλλακτικά για την επισκευή του εξοπλισμού σε πτήσεις στο βαθύ διάστημα. Εκτυπωτής που δημιουργήθηκε από την Energia Rocket and Space Corporation με το όνομα S.P. Ο Korolev (μέρος του Roscosmos), μαζί με το Πολυτεχνείο Tomsk και το Tomsk State University, μεταφέρθηκε στον σταθμό τον Ιούνιο από το φορτηγό πλοίο Progress MS-20. Τον Ιούλιο-Αύγουστο, ο κοσμοναύτης Oleg Artemiev δοκίμασε τη λειτουργικότητα του εκτυπωτή στο ISS και εκτύπωσε 19 δείγματα προϊόντων χρησιμοποιώντας τη μέθοδο σύντηξης πολυμερών στρώμα-προς-στρώμα. Ανάμεσά τους είναι δομικά στοιχεία, ωμοπλάτες, προτομή του Yu.A. Gagarin, πιόνια σκακιού και εμβλήματα πανεπιστημίων που συμμετέχουν στο πείραμα. Ως απόδειξη της σημασίας ενός τρισδιάστατου εκτυπωτή στο διάστημα, ένα τζάμι κόπηκε αμέσως από ένα τυπωμένο δείγμα για να επισκευαστεί ένα σπασμένο τρυπάνι. Τα δείγματα προϊόντων επιστράφηκαν στη Γη τον Σεπτέμβριο από το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-21. Τον Οκτώβριο, το φορτηγό πλοίο Progress MS-21 παρέδωσε πηνία με πολυμερή στον σταθμό και τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο, οι κοσμοναύτες της Roscosmos συνέχισαν τη δοκιμαστική εκτύπωση δειγμάτων προϊόντων. https://www.roscosmos.ru/38613/

Αρχέγονο τεράστιο κοσμικό οικοσύστημα ανακάλυψε το James Webb (βίντεο) Χιλιάδες «αόρατους» μέχρι σήμερα γαλαξίες και αστρικά σμήνη που γεννήθηκαν στην αυγή της ύπαρξης του Σύμπαντος ανακάλυψε το ισχυρότερο διαστημικό τηλεσκόπιο που κατασκεύασε ο άνθρωπος.Κάθε φορά που το James Webb στρέφει το πανίσχυρο βλέμμα του στα βάθη του Σύμπαντος οι αποκαλύψεις είναι κάτι περισσότερο από εντυπωσιακές. Όπως συνέβη και σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις έτσι και αυτή τη φορά οι ερευνητές που χρησιμοποίησαν το πιο προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο που δημιούργησε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα έμειναν πραγματικά με ανοικτό το στόμα από τις εικόνες που κατέγραψε και τις ανακαλύψεις που έκανε.Το James Webb στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος PEARLS GTO εντόπισε και κατέγραψε εικόνες από χιλιάδες γαλαξίες και αστρικά σμήνη που δημιουργήθηκαν μόλις 300 εκατ. έτη μετά τη γέννηση του Σύμπαντος. Πρόκειται για ένα πανάρχαιο κοσμικό οικοσύστημα που δεν ήταν ορατό μέχρι σήμερα όχι μόνο εξαιτίας της ασύλληπτης απόστασης που βρίσκεται από εμάς, περίπου 13,5 δισ. έτη φωτός μακριά, αλλά και επειδή το φως τους είναι ιδιαίτερα ασθενές. Τα όργανα του τηλεσκοπίου κατέγραψαν εικόνες από αυτή την μέχρι σήμερα αόρατη στα επιστημονικά όργανα περιοχή του Σύμπαντος στο υπεριώδες, το υπέρυθρο και ορατό φάσμα του φωτός. Ανάμεσα στα άλλα έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής σφαιρωτά αστρικά σμήνη γύρω από ελλειπτικούς γαλαξίες αλλά και περιοχές γέννησης νέων άστρων μέσα σε σπειροειδείς γαλαξίες σε αυτή την περιοχή. Τα μέλη της ερευνητικής ομάδα μπορούν με τα δεδομένα που συνέλεξε το James Webb να μελετήσουν με λεπτομέρεια αυτούς τους αρχαίους γαλαξίες και άστρα ενώ θα ακολουθήσουν όπως έγινε γνωστό και άλλες παρατηρήσεις από εδώ και πέρα στη συγκεκριμένη περιοχή που μπορεί να αποκαλύψει πολύτιμες πληροφορίες για την εξέλιξη του Σύμπαντος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1418366/archegono-terastio-kosmiko-oikosystima-anakalypse-to-james-webb-vinteo/

Γαλαξίες του «κοσμικού μεσημεριού» εντόπισε το James Webb. Άλλη μια εντυπωσιακή ανακάλυψη από το ισχυρότερο διαστημικό τηλεσκόπιο που αποκαλύπτει νέα στοιχεία για την εξέλιξη του Σύμπαντος.Το James Webb συνεχίζει να κοιτάζει με το… διαπεραστικό του βλέμμα τόσο τη διαστημική γειτονιά μας όσο και τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του Σύμπαντος αποκαλύπτοντας στοιχεία που φωτίζουν την εξέλιξη του.Το τελευταίο εύρημα του πανίσχυρου τηλεσκοπίου είναι τρεις σπειροειδείς γαλαξίες που δημιουργήθηκαν την αποκαλούμενη εποχή του «κοσμικού μεσημεριού» του Σύμπαντος. Πρόκειται για μια περίοδο πριν από 8-10 δισ. έτη όταν οι γαλαξίες που υπήρχαν στο Σύμπαν διέθεταν τα μισά από τα άστρα που διαθέτουν σήμερα και η μελέτη τους θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση του κοσμικού περιβάλλοντος εκείνη την περίοδο καθώς και την εξέλιξη των γαλαξιών. Οι τρεις γαλαξίες βρίσκονται στο γαλαξιακό σμήνος SMACS 0723 που έχει βάλει στο στόχαστρο του το James Webb τους τελευταίους μήνες. Επιπλέον ένας από τους τρεις γαλαξίες διαπιστώθηκε ότι ανήκει στη κατηγορία των αποκαλούμενων παθητικών γαλαξιών στους οποίους διακόπτεται από νωρίς η παραγωγή νέων άστρων και μέχρι σήμερα πιστευόταν ότι αυτοί οι γαλαξίες είναι σπάνιοι στο Σύμπαν και σε κάθε περίπτωση δεν υπήρχαν στις αρχικές περιόδους της ύπαρξης του. Όμως ο εντοπισμός του συγκεκριμένου γαλαξία στο χωροχρονικό σημείο που βρίσκεται δημιουργεί υποψίες ότι οι παθητικοί γαλαξίες είναι τελικά διάσπαρτοι στο Σύμπαν και είχαν κάνει την εμφάνιση τους αρκετά νωρίς. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1417897/galaxies-toy-kosmikoy-mesimerioy-entopise-to-james-webb/

Η Σελήνη μάς καλεί ξανά, Πενήντα χρόνια από την επιστροφή του «Απόλλων 17» Πριν από μισό αιώνα, οι αστροναύτες της NASA Γιουτζίν Σέρναν και Χάρισον Σμιτ αποχαιρέτησαν το φεγγάρι, γράφοντας «τέλος» στην ιστορία των επανδρωμένων αποστολών στον φυσικό μας δορυφόρο. Φέτος το «Αρτεμις 1» πραγματοποίησε τροχιές γύρω από τη Σελήνη και επέστρεψε απρόσκοπτα βουτώντας στον Ειρηνικό Ωκεανό στις 11 Δεκεμβρίου, την ίδια ημερομηνία, που πριν από 50 χρόνια, οι Σμιτ και Σέρναν βρέθηκαν για τελευταία φορά πάνω στη Σελήνη. Φωτ. NASA via The New York Times. Πριν από μισό αιώνα, στις 14 Δεκεμβρίου 1972, οι αστροναύτες της NASA Γιουτζίν Σέρναν και Χάρισον Σμιτ αποχαιρέτησαν τη Σελήνη, γράφοντας «τέλος» στην ιστορία των επανδρωμένων αποστολών στον φυσικό μας δορυφόρο. Δύο χρόνια νωρίτερα, άλλωστε, είχαν ακυρωθεί τα σχέδια για τη συνέχιση του προγράμματος «Απόλλων». Οι δύο αστροναύτες επέστρεψαν στον θάλαμο διακυβέρνησης, όπου τους περίμενε ο Ρόναλντ Εβανς, το τρίτο μέλος, και ξεκίνησαν το ταξίδι της επιστροφής.Η επέτειος της Τετάρτης είναι για τους λάτρεις της διαστημικής εξερεύνησης πάντα μελαγχολική, καθώς σηματοδοτεί το γκρέμισμα μιας γέφυρας φτιαγμένης με επινοητικότητα, τεχνολογία και πολλά χρήματα, που συνέδεσε πρόσκαιρα τη Γη με τη Σελήνη. Η φετινή επέτειος είναι πιο αισιόδοξη. Το «Aρτεμις 1», πρώτη αποστολή του ομώνυμου προγράμματος, προσέγγισε τη Σελήνη, πραγματοποίησε τροχιές γύρω από αυτή και επέστρεψε απρόσκοπτα βουτώντας στον Ειρηνικό Ωκεανό στις 11 Δεκεμβρίου, την ίδια ημερομηνία που μισό αιώνα νωρίτερα οι Σμιτ και Σέρναν βρέθηκαν για τελευταία φορά πάνω στη Σελήνη. Δρόμος για το «Αρτεμις 3» Το μη επανδρωμένο «Αρτεμις 1» θα διαδεχθεί το «Αρτεμις 2» που θα πραγματοποιήσει, με τετραμελές πλήρωμα, τροχιά γύρω από τη Σελήνη προτού επιστρέψει στον πλανήτη μας, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για το «Αρτεμις 3» που θα μεταφέρει αστροναύτες στη σεληνιακή επιφάνεια. Το μήνυμα είναι σαφές: επιστρέφουμε στη Σελήνη.To 1972 o πόλεμος στο Βιετνάμ, ο πόλεμος κατά της φτώχειας και o σκεπτικισμός της κοινής γνώμης για τη διαστημική εξερεύνηση δεν επέτρεψαν τη συνέχιση του προγράμματος «Απόλλων». Η δουλειά που κληροδότησαν οι τελευταίοι «περιπατητές» της Σελήνης στην παγκόσμια κοινότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Τα δείγματα ορυκτών που συνέλεξαν με αυτά των προηγούμενων αποστολών αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο για την ανάπτυξη της σεληνιακής επιστήμης. Εκτοτε η επιστημονική κοινότητα ανέμενε την ημέρα που ο άνθρωπος θα επέστρεφε στη Σελήνη, όπως θα συμβεί με το πρόγραμμα «Αρτεμις».Παρά την πάροδο μισού αιώνα, η αντιπαράθεση για την ανάγκη επιστροφής, τόσο για τον λόγο όσο και για τον τρόπο, στη Σελήνη εξακολουθεί να μαίνεται.Οταν το πλήρωμα του «Απόλλων 17» ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής, εκείνο τον ιδιαίτερα θερμό Δεκέμβριο του 1972, δελφίνια κολυμπούσαν στον ποταμό Γιανγκ Τσε, χρυσοί βάτραχοι χοροπηδούσαν στα τροπικά δάση της Κόστα Ρίκα και ζούσαν δύο βόρειοι λευκοί ρινόκεροι. Πενήντα χρόνια αργότερα, όταν το «Αρτεμις 1» επέστρεψε στη Γη, ο πλανήτης μας είναι αρκετούς βαθμούς Κελσίου θερμότερος και έχουμε αυξηθεί κατά τέσσερα δισεκατομμύρια. https://physicsgg.me/2022/12/16/η-σελήνη-μάς-καλεί-ξανά/

Εκτοξεύτηκε ο πρώτος δορυφόρος που θα παρακολουθεί όλο το νερό της Γης. Πύραυλος της SpaceX που εκτοξεύθηκε το πρωί της Παρασκευής μετέφερε σε τροχιά έναν γαλλο-αμερικανικό δορυφόρο που σχεδιάστηκε για την πρώτη παγκόσμια επισκόπηση των επιφανειακών υδάτων, μια αποστολή που αναμένεται να ρίξει νέο φως στους μηχανισμούς και τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.Ο πύραυλος Falcon 9 εκτοξεύθηκε λίγο πριν από τις 4 τα ξημερώματα τοπική ώρα. (14:00 ώρα Ελλάδας) από την βάση Βάντενμπεργκ της αμερικανικής Διοίκησης Διαστήματος, περίπου 275 χλμ βορειοδυτικά του Λος Άντζελες.Το ανώτερο στάδιο του πυραύλου βγήκε στην ατμόσφαιρα σε λιγότερο από εννέα λεπτά και αργότερα απελευθέρωσε τον δορυφόρο στην αρχική τροχιά του σε ύψος περίπου 850 χιλιομέτρων. O δορυφόρος εκτοξεύτηκε κλεισμένος σε προστατευτικό περίβλημα στην κορυφή του πυραύλου (NASA/Keegan Barber)) Ο δορυφόρος SWOT (Surface Water and Ocean Topography, Τοπογραφία Επιφανειακών Υδάτων και Ωκεανών) της NASA ενσωματώνει προηγμένη τεχνολογία ραντάρ που στηρίζεται στα μικροκύματα για να συγκεντρώνει μετρήσεις υψηλής ευκρίνειας για τη στάθμη ωκεανών, λιμνών και ποταμών στο 90% του πλανήτη.Προηγούμενες προσπάθειες για την καταγραφή υδατικών συστημάτων βασίζονταν σε επιτόπιες μετρήσεις ή δορυφόρους που μπορούν να σαρώνουν τη γήινη επιφάνεια μόνο σε ευθεία γραμμη.Τα δεδομένα του SWOT, τα οποία θα συγκεντρώνονται από σαρώσεις ραντάρ τουλάχιστον δύο φορές κάθε 21 ημέρες, θα χρησιμοποιούνται για τη διεύρυνση των μοντέλων για την κυκλοφορία των υδάτων στους ωκεανούς, τη βελτίωση των προβλέψεων για τον καιρό και το κλίμα και για τη βελτίωση της διαχείρισης των αποθεμάτων γλυκού νερού σε περιοχές που πλήττονται από ξηρασία, λένε ερευνητές.Τα εξαρτήματα του δορυφόρου, που έχει μέγεθος ενός οχήματος SUV, κατασκευάστηκαν κυρίως από το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA (JPL) και τη γαλλική διαστημική υπηρεσία CNES.Ένας από τους μείζονες στόχους της αποστολής είναι να διερευνηθεί το πώς οι ωκεανοί απορροφούν την ατμοσφαιρική θερμότητα και το διοξείδιο του άνθρακα, σε μια διαδικασία που ρυθμίζει με φυσικό τρόπο της παγκόσμιες θερμοκρασίες και έχει βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της κλιματικής αλλαγής. https://www.in.gr/2022/12/16/b-science/perivallon-b-science/ektokseytike-o-protos-doryforos-pou-tha-parakolouthei-olo-nero-tou-planiti/

Για τα μάτια του Δία: Η «Ήρα» της NASA κατασκοπεύει την καυτή αντίζηλη Ιώ. Έξι χρόνια μετά την άφιξή της στο σύστημα του Δία, η αποστολή Juno (Ήρα) της NASA ετοιμάζεται να επισκεφθεί το φεγγάρι με τα περισσότερα ηφαίστεια στο Ηλιακό Σύστημα.Η Ιώ, ερωμένη του Δία και αντίζηλη της Ήρας στην ελληνική μυθολογία, είναι ο τρίτος μεγαλύτερος δορυφόρος του γιγάντιου πλανήτη, περίπου στο μέγεθος της Σελήνης.Σε αντίθεση όμως με άλλα μεγάλα φεγγάρια του Δία, τα οποία καλύπτονται από πάγο, η επιφάνεια της Ιούς συγκλονίζεται από συνεχείς ηφαιστειακές εκρήξεις και λάμπει από απέραντες λίμνες λάβας.Η ενέργεια που τροφοδοτεί αυτή την ακραία γεωλογική δραστηριότητα προέρχεται από το βαρυτικό πεδίο του Δία, το οποίο προκαλεί παλίρροιες και ισχυρές δυνάμεις τριβής που θερμαίνουν το εσωτερικό του δορυφόρου.Στο πρώτο κοντινό πέρασμά του από την Ιώ, το Juno πέρασε σε απόσταση 80.000 χιλιομέτρων και κατέγραψε δεκάδες ηφαίστεια και ροές λάβας στο υπέρυθρο τμήμα του φάσματος. Δεκάδες εστίες υψηλής θερμοκρασίας διακρίνονται στην υπέρυθρη εικόνα της Ευρώπης από το Juno (NASA/JPL-CALTECH/SWRI/ASI/INAF/JIRAM) Στα επόμενα περάσματα που προγραμματίζονται το επόμενο έτος, αναφέρει η NASA σε ανακοίνωσή της, το σκάφος θα πλησιάσει περισσότερο, σε απόσταση μόλις 1.500 χιλιομέτρων, και θα συλλέξει μετρήσεις για την εσωτερική δομή του δορυφόρου.«Θα εξετάσουμε επίσης το βαρυτικό πεδίο και θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την εσωτερική δομή της Ιούς. Θέλουμε να διαπιστώσουμε αν το μάγμα που δημιουργεί όλα αυτά τα ηφαίστεια σχηματίζει έναν παγκόσμιο ωκεανό ή αν είναι κατακερματισμένο» δήλωσε στο BBC ο καθηγητής Σκοτ Μπόλτον, κύριος ερευνητής της αποστολής.Οι νέες παρατηρήσεις της Ιούς έρχονται μετά τα κοντινά περάσματα του σκάφους από τον Γανυμήδη και την Ευρώπη, δύο δορυφόρους που πιστεύεται ότι κρύβουν στο εσωτερικό τους παγκόσμιους ωκεανούς νερού.Οι μετρήσεις υποδεικνύουν ότι το εξωτερικό κάλυμμα πάγου του Γανυμήδη έχει πάχος τουλάχιστον 50 χιλιομέτρων, ενώ το κάλυμμα της Ευρώπης ίσως είναι πολύ λεπτότερο, πάχους 6-8 χιλιομέτρων.H Ευρώπη είναι προορισμός της αποστολής Europa Clipper της NASA, η οποία προγραμματίζεται να εκτοξευτεί το 2024 με αποστολή να εξετάσει αν ο υπόγειος ωκεανός μπορεί να κρύβει μικροβιακή ζωή. https://www.in.gr/2022/12/15/b-science/space/gia-ta-matia-tou-dia-ira-tis-nasa-kataskopeyei-tin-kayti-antizili-io/

Ανθρώπινες αποικίες στο εσωτερικό αστεροειδών. Δημιουργία οικισμών μέσα σε «κούφιους» διαστημικούς βράχους είναι η νέα ιδέα για την διαβίωση του ανθρώπου μακριά από τη Γη. Στο σχήμα βλέπουμε πως θα μπορούσε να τροποιηθεί ένας αστεροειδής ώστε να γινει κατοικίσιμος: Η επιφάνειά του έχει καλυφθεί από ηλιακούς συλλέκτες. Το παχύ στρώμα των πετρωμάτων του αστεροειδούς χρησιμεύει ως ασπίδα ακτινοβολίας. Ο αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον κατάλληλο άξονα ώστε να δημιουργείται τεχνητή βαρύτητα στην εσωτερική του επιφάνεια. Τη στιγμή που η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να επιστρέψει στη Σελήνη για μόνιμη εγκατάσταση αυτή την φορά και προετοιμάζει την πρώτη της επίσκεψη στον Άρη η επιστημονική κοινότητα συνεχίζει να ρίχνει στο τραπέζι ιδέες και προτάσεις για δημιουργία τόπων κατοικίας στο Διάστημα όχι απαραίτητα πάνω σε ένα πλανήτη. Έχουν διατυπωθεί διαφόρων ειδών προτάσεις και σχέδια για δημιουργία μικρότερων και μεγαλύτερων εγκαταστάσεων στο διαστημικό κενό που θα προσομοιάζουν τις γήινες συνθήκες όπως οι περίφημοι κύλινδροι O’Neil.Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Rochester στη Νέα Υόρκη διατυπώνουν μια νέα πρόταση που ούτε και οι συγγραφείς και σεναριογράφοι επιστημονικής φαντασίας δεν είχαν συλλάβει μέχρι σήμερα. Με δημοσίευση https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fspas.2021.645363/full της στην επιθεώρηση «Frontiers in Astronomy and Space Science» η επιστημονική ομάδα υποστηρίζει ότι αν σκάψουμε κάποιο αστεροειδή και τον κάνουμε… κούφιο μπορούμε στο εσωτερικό του να δημιουργήσουμε εγκαταστάσεις στις οποίες να ζουν οι άνθρωποι.Αναφέρουν ότι εκτός από το σκάψιμο και στη συνέχεια το «χτίσιμο» αποικιών θα πρέπει παράλληλα να αυξήσουμε την περιστροφή του διαστημικού βράχου κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται τεχνητή βαρύτητα που θα επιτρέπει στους κατοίκους της αποικίας να βιώνουν γήινες συνθήκες και να είναι πιο άνετη η διαμονή τους εκεί. Επιπλέον η εξωτερική πλευρά του αστεροειδή που θα παραμείνει ως έχει θα αποτελεί ασπίδα των ανθρώπων από τη βλαβερή διαστημική ακτινοβολία.Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα σε ένα αστεροειδή με διάμετρο 300 μέτρων θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια αποικία με κατοικήσιμη έκταση παρόμοια με αυτή που έχει το Μανχάταν. Όπως υποστηρίζει η ομάδα η δημιουργία μιας αποικίας σε ένα αστεροειδή είναι πολύ πιο εύκολη από τη δημιουργία ενός κυλίνδρου O’Neil τον οποίο είδαμε σε διάφορες ταινίες επιστημονικής φαντασίας τα τελευταία χρόνια όπως το Interstellar και το Elysium. Η ομάδα υποστηρίζει ότι η ιδέα της θεωρητικώς τουλάχιστον είναι εφαρμόσιμη αλλά σίγουρα όχι με τις σημερινές μηχανικές δυνατότητες και τεχνολογίες που διαθέτει η ανθρωπότητα. https://physicsgg.me/2022/12/16/ανθρώπινες-αποικίες-στο-εσωτερικό-ασ/

Ο Ελον Μασκ έστειλε τις μπάλες του Μουντιάλ στο Διάστημα (βίντεο) Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2022 11:23 Οι μπάλες εκτοξεύτηκαν με ένα πύραυλο, επέστρεψαν στη Γη και παραδόθηκαν στους διοργανωτές του Παγκοσμίου Κυπέλλου.Το Μουντιάλ του Κατάρ πλησιάζει προς την ολοκλήρωση του με τον τελικό Γαλλίας-Αργεντινής να συγκεντρώνει πλέον όλα τα φώτα της δημοσιότητας. Όπως έγινε γνωστό οι επίσημες μπάλες των αγώνων λίγο πριν την ένάρξη του τουρνουά πραγματοποίησαν μια βόλτα έξω από τη Γη. Πιο συγκεκριμένα σε μια πτήση της Space X με τον πύραυλο Falcon 9 τοποθετήθηκαν ορισμένες από τις μπάλες και ταξίδεψαν με ταχύτητα άνω των 8 χιλιάδων χλμ./ώρα σε απόσταση 172 χλμ. από την επιφάνεια του πλανήτη μας. Ο πύραυλος μαζί με τις μπάλες επέστρεψε στη συνέχεια και προσγειώθηκε σε ένα μη επανδρωμένο πλοίο στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι μπάλες παραδόθηκαν μετά το διαστημικό του ταξίδι στην αεροπορική εταιρεία του Κατάρ η οποία τις μετέφερε στη Ντόχα και τις παρέδωσε στους διοργανωτές του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν έχει γίνει γνωστό αν οι μπάλες αυτές χρησιμοποιήθηκαν σε κάποιον από τους αγώνες. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1417861/o-elon-mask-esteile-tis-mpales-toy-moyntial-sto-diastima-vinteo/

Εταιρεία στον Καναδά υπόσχεται πυρηνική σύντηξη… εδώ και τώρα με δική της εναλλακτική μέθοδο. Στο κυνήγι του ιερού δισκοπότηρου της ενέργειας μπαίνει όπως φαίνεται δυναμικά και ο ιδιωτικός τομέας που αναζητά τρόπους να φτάσει στην πυρηνική σύντηξη με... παρακαμπτήριες μεθόδους.Τη στιγμή που την επιστημονική κοινότητα και όχι μόνο συνεχίζει να απασχολεί η ανακοίνωση της επίτευξης πυρηνικής σύντηξης στο εθνικό εργαστήριο Lawrence Livermore των ΗΠΑ μια εταιρεία από τον Καναδά υποστηρίζει ότι αναπτύσσει μια εναλλακτική μέθοδο πυρηνικής σύντηξης η οποία μάλιστα μπορεί να είναι εμπορικά αξιοποιήσιμη σε μια δεκαετία ενώ οι άλλες μέθοδοι υπόσχονται κάποια απτά αποτελέσματα σε βάθος 25ετίας.Η συμβατική μέθοδος παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι αυτή της πυρηνικής σχάσης αλλά η πυρηνική σύντηξη που μιμείται τις συνθήκες που υπάρχουν στον πυρήνα των άστρων υπόσχεται άφθονη, φθηνή και φιλική στο περιβάλλον ενέργεια. Από την δεκαετία του 1950 γίνονται προσπάθειες επίτευξης πυρηνικής σύντηξης χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα. Η βασική μέθοδος που έχει αναπτυχθεί κάνει χρήση μαγνητικών πεδίων για την επίτευξη της πυρηνικής σύντηξης. Στο Lawrence Livermore γίνεται χρήση πανίσχυρων λέιζερ.Η εταιρεία General Fusion που εδρεύει στον Καναδά έκανε γνωστό ότι χρησιμοποιεί μεγάλης ισχύος έμβολα τα οποία συμπιέζουν υγρό μέταλλο γύρω από ιονισμένο αέριο δημιουργώντας συνθήκες πίεσης τέτοιες που το μείγμα θα φτάσει σε θερμοκρασίες περίπου 80 εκατ. βαθμών Κελσίου και θα ξεκινήσει η διαδικασία της πυρηνικής σύντηξης. Η εταιρεία ονομάζει την μέθοδο της Μαγνητική Στοχευμένη Σύντηξη (MTF) με την οποία μαγνητικά πεδία χρησιμοποιούνται για να περιορίζουν τις απώλειες αλλά και την εσωτερική συμπίεση του ιονισμένου αερίου (πλάσμα) για να αυξηθεί η θερμοκρασία του. Η διαδικασία αυτή ξεκινά με την εισροή πλάσματος υδρογόνου σε ένα δοχείο με υγρό μέταλλο. Τα έμβολα ενεργοποιούνται για να συμπιέζουν το υγρό μέταλλο γύρω από το πλάσμα μέχρις ότου το πλάσμα να φτάσει στην επιθυμητή για την έναρξη της σύντηξης θερμοκρασία.Η εταιρεία αναφέρει ότι σχεδιάζει να έχει έτοιμο ένα εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας μέσω πυρηνικής σύντηξης στις αρχές της επόμενης δεκαετίας αλλά υποστηρίζει ότι η τεχνολογία θα είναι το 2027 έτοιμη να αποδίδει καρπούς σε βιομηχανική κλίμακα. «Ίδρυσα το 2002 την General Fusion με όραμα να αναπτύξουμε μια τεχνολογία που θα δώσει τέλος στην εξάρτηση της ανθρωπότητας από τα ορυκτά καύσιμα και θα σταματήσει την κλιματική αλλαγή. Για να πετύχει αυτό το σχέδιο γνώριζα ότι χρειαζόμασταν μια πρακτική μέθοδος που θα ξεπερνούσε τα εμπόδια της εμπορικής αξιοποίησης της πυρηνικής σύντηξης. Επέλεξα τη μέθοδο MTF και μετά από 20 χρόνια δοκιμών είμαστε σε θέση να δείξουμε ότι είναι αποτελεσματική, είναι ένα εκπληκτικό συναίσθημα» δηλώνει ο δρ. Μάικλ Λάμπερτζ ιδρυτής και επικεφαλής επιστήμονας της General Fusion.Θα πρέπει τώρα η εταιρεία να δώσει στη δημοσιότητα συγκεκριμένα στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς της ή τουλάχιστον που να δείχνουν ότι η μέθοδος αυτή είναι υποσχόμενη και αν γίνουν επενδύσεις πάνω σε αυτή μπορεί να φέρει τα προσδοκόμενα αποτελέσματα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1417836/etaireia-ston-kanada-yposchetai-pyriniki-syntixi-edo-kai-tora-me-diki-tis-enallaktiki-methodo/