Δροσος Γεωργιος

Η θεϊκή εξίσωση. «… Το σημαντικό είναι ότι ίσως δεν θα χρειαστούμε καν μια πειραματική απόδειξη της θεωρίας των χορδών. Μια θεωρία των πάντων είναι ταυτοχρόνως και μια θεωρία γι’ αυτά που ήδη γνωρίζουμε. Αν μπορούσαμε να υπολογίσουμε τη μάζα των κουάρκ και άλλων γνωστών υποατομικών σωματιδίων με βάση κάποιες θεμελιώσεις αρχές της θεωρίας των χορδών, αυτό θα αποτελούσε μια πειστική μαρτυρία ότι έχουμε πραγματικά στα χέρια μας την τελική θεωρία. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι πειραματικό. Το Καθιερωμένο Πρότυπο περιέχει γύρω στις είκοσι ελεύθερες παραμέτρους, τις οποίες μπορούμε να εισαγάγουμε με το χέρι (όπως τη μάζα των κουάρκ και την ισχύ των αλληλεπιδράσεών τους). Σήμερα διαθέτουμε πολλά πειραματικά δεδομένα σχετικά με τις μάζες και τους συνδυασμούς των υποατομικών σωματιδίων. Αν η θεωρία των χορδών μπορέσει να υπολογίσει με ακρίβεια αυτές τις θεμελιώδεις σταθερές, χωρίς οποιεσδήποτε υποθέσεις, τότε αυτό, κατά τη γνώμη μου, θα είναι αρκετό για να αποδείξει την ορθότητά της….» απόσπασμα από το βιβλίο του Michio Kaku, Η θεϊκή εξίσωση – Η Αποκάλυψη της Θεωρίας των Πάντων – Μτφρ. Σταύρος Πανέλης, Εκδ. Τραυλός, σελ. 336 Από τότε που οι προσωκρατικοί φυσικοί φιλόσοφοι ανακάλυψαν την ιδέα των ατόμων, η επιστήμη αναζητά τα ύστατα υλικά θεμέλια και τις φυσικές δυνάμεις που συγκροτούν και ευθύνονται για την ύπαρξη του φυσικού κόσμου. Το βιβλίο «Η θεϊκή εξίσωση: Η Αποκάλυψη της Θεωρίας των Πάντων», που μόλις κυκλοφόρησε πολύ καλά μεταφρασμένο και επιμελημένο από τις εκδόσεις Τραυλός, αποτελεί μια εντυπωσιακή παρουσίαση και ερμηνεία των κορυφαίων κατακτήσεων της Φυσικής.Ο συγγραφέας του Μίτσιο Κάκου (Michio Kaku) είναι κορυφαίος Αμερικανός θεωρητικός φυσικός, μελλοντολόγος και διάσημος εκλαϊκευτής της επιστήμης. Είναι καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής στη διεθνούς κύρους έδρα Henry Semat του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και στο CUNY Graduate Center. Παιδί Ιαπώνων μεταναστών στις ΗΠΑ, σπούδασε Φυσική στο Χάρβαρντ και έγινε παγκοσμίως γνωστός για τις πρωτοποριακές έρευνές του στο πεδίο της Θεωρίας των Χορδών και για την αναζήτηση της Θεωρίας των Πάντων, το αϊνσταϊνικό όνειρο δηλαδή της «εξίσωσης του Θεού», μιας μαθηματικής εξίσωσης που θα ενοποιούσε και θα περιέγραφε όλα τα θεμελιώδη φυσικά φαινόμενα.Οι επιστημονικές έρευνες του Κάκου κινούνται με εντυπωσιακή άνεση στη μεταιχμιακή ήπειρο μεταξύ αυστηρής επιστήμης και επιστημονικής ουτοπίας, μια γκρίζα ζώνη όπου το υπερφυσικό συμβιώνει με το φυσικό και η διάκριση μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας γίνεται ανέφικτη.Η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου «Η θεϊκή εξίσωση» είναι ότι παρουσιάζει με τρόπο εύληπτο, σαφή και γοητευτικό όλα τα βήματα και τις μεγάλες επιστημονικές ανακαλύψεις στη Φυσική που οδήγησαν στην αναζήτηση της «εξίσωσης του Θεού», δηλαδή στην πολυπόθητη Θεωρία των Πάντων. Στις σελίδες αυτού του βιβλίου παρουσιάζονται αναλυτικά όλες οι γνωστικές προϋποθέσεις και οι επιστημονικές προκείμενες της μαθηματικής έκφρασης της Θεωρίας των Πάντων: Μια εξίσωση που αν τη γράψεις θα είναι μόλις τρία εκατοστά, αλλά αν την ερμηνεύσεις κατάλληλα «Θα είναι σαν να διαβάζεις τo πνεύμα του Θεού. Στα χέρια των φυσικών η θεϊκή εξίσωση είναι η ίδια η Αποκάλυψη· είναι το ισχυρότερο όπλο της ανθρωπότητας», υποστηρίζει ο συγγραφέας.Αποτιμώντας το μέχρι σήμερα ερευνητικό του έργο επισημαίνει: «Συνέβαλα στην ανάδειξη της Θεωρίας των Χορδών ως κορυφαίας υποψήφιας για τη Θεωρία των Πάντων. Παρά τον “εξωφρενικό” χαρακτήρα της και τις διαρκείς επικρίσεις, φαίνεται να συνδυάζει με επιτυχία όλες τις μεγάλες θεωρίες της Φυσικής. Η θεωρία Μ στις έντεκα διαστάσεις –αυτή η πιο πρόσφατη εκδοχή της κβαντικής βαρύτητας– ίσως είναι η μοναδική λύση ενοποίησης της βαρύτητας με την κβαντική θεωρία».Εύλογα, λοιπόν, στην προσπάθειά του να παρουσιάσει σε αυτό το βιβλίο τις πιο πρόσφατες κατακτήσεις στη Θεωρία των Χορδών και στη μικροφυσική της κβαντικής βαρύτητας, ο Κάκου ανατρέχει στην προϊστορία και την πιο πρόσφατη ιστορία μερικών από τις πιο συγκλονιστικές ανακαλύψεις –αλλά και τα σκοτεινά αδιέξοδα– των μεγάλων πρωταγωνιστών της κλασικής και της σύγχρονης Φυσικής.Αν όπως υποστήριζε ο Αϊνστάιν κάθε βασική επιστημονική ιδέα οφείλει να είναι τόσο απλή και σαφής ώστε, όταν παρουσιαστεί και εξηγηθεί επαρκώς, ακόμη και ένα εξάχρονο παιδί να μπορεί να την κατανοεί, τότε σε αυτό το τελευταίο του βιβλίο ο Μίτσιο Κάκου κατάφερε να παρουσιάσει εναργώς και να καταστήσει προσιτές στους μη ειδικούς ενήλικους αναγνώστες (και όχι βέβαια σε ανήλικα εξάχρονα!) μερικές από τις πιο στρυφνές, σκοτεινές και μυστηριώδεις ιδέες της σύγχρονης Φυσικής και κοσμολογίας.Ωστόσο, το επιστημονικό τίμημα αυτού του εκλαϊκευτικού εγχειρήματος και της διεθνούς αναγνωστικής επιτυχίας του βιβλίου «Η θεϊκή εξίσωση» είναι πολύ υψηλό. Παρά τις αξιοσημείωτες αρετές του, το νέο συγγραφικό εγχείρημα του Κάκου δεν καταφέρνει τελικά να ξεφύγει από την πολύ επιτυχημένη αλλά γνωσιολογικά απρεπή συνταγή της «Επιστήμης New Age»: ένα ομολογουμένως ιδιαίτερα προσφιλές κοκτέιλ ιδεών που προκύπτει από τη μέχρι χθες απαγορευμένη επιμειξία της επιστημονικής σκέψης και έρευνας με τον ανατολικό μυστικισμό και τις δυτικές υπερφυσικές-θεολογικές εμμονές. από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: Η θεϊκή εξίσωση: το όραμα που κόβει την ανάσα. Η υπέρκομψη μαθηματική έκφραση της θεωρίας των πάντων είναι μια εξίσωση που αν τη γράψεις θα είναι μόλις τρία εκατοστά, αλλά αν την ερμηνεύσεις θα είναι σαν να διαβάζεις «το πνεύμα του Θεού». Στα χέρια των φυσικών η θεϊκή εξίσωση είναι η ίδια η Αποκάλυψη· είναι το ισχυρότερο όπλο της ανθρωπότητας. «Συνέβαλα στην ανάδειξη της θεωρίας χορδών ως κορυφαίας υποψήφιας για τη θεωρία των πάντων. Παρά τον «εξωφρενικό» χαρακτήρα της και τις διαρκείς επικρίσεις, φαίνεται να συνδυάζει με επιτυχία όλες τις μεγάλες θεωρίες της φυσικής. Η θεωρία Μ στις έντεκα διαστάσεις -αυτή η πιο πρόσφατη εκδοχή της κβαντικής βαρύτητας- ίσως είναι η μοναδική λύση ενοποίησης της βαρύτητας με την κβαντική θεωρία». (Michio Kaku) https://physicsgg.me/2022/05/07/η-θεϊκή-εξίσωση/

Ακούστε την ηχώ μιας μαύρης τρύπας. MIT Οι μαύρες τρύπες αποτελούν τα πιο μυστηριώδη αντικείμενα του Σύμπαντος και αν και τις τελευταίες δεκαετίες οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να συλλέξουν πολλές πληροφορίες για αυτές εντούτοις η ύπαρξη και οι μηχανισμοί τους παραμένουν εν πολλοίς στη σφαίρα του αγνώστου.Ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, του περίφημου MIT, ανέλυσαν δεδομένα που συνέλεξε το τηλεσκόπιο NICER που βρίσκεται εγκατεστημένο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το τηλεσκόπιο είναι σχεδιασμένο να εντοπίζει και να μελετά τις εκπομπές ακτινών Χ από μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίου.Οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν 26 συστήματα που αποτελούνται από μια μαύρη τρύπα και ένα άστρο το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από αυτή. Κατά βάση οι μαύρες τρύπες αποσπούν με πιο αργό ή πιο γρήγορο ρυθμό την ύλη του άστρου αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο τη μάζα τους. Η διαδικασία αυτή παράγει διαφόρων ειδών βίαια και πολλές φορές εξωτικά κοσμικά φαινόμενα.Οι ερευνητές έστρεψαν στη συνέχεια την προσοχή τους σε δέκα από αυτά τα δυαδικά συστήματα, αυτά που βρίσκονται πιο κοντά στη Γη και έχουν την μεγαλύτερη φωτεινότητα με στόχο να προσπαθήσουν να διακρίνουν μέσα από τα φαινόμενα που εξελίσσονται εκεί την ηχώ των μαύρων τρυπών. Κατάφεραν τελικά να εντοπίσουν την ηχώ που παράγεται από οκτώ από αυτά τα δυαδικά συστήματα.Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα οκτώ συστήματα αποτελούνται από μικρού μεγέθους μαύρες τρύπες με μάζα 5-15 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και όλες «τρέφονται» με άστρα παρόμοια με τον Ήλιο. Οι ερευνητές κατάφεραν να διακρίνουν την ηχώ των μαύρων τρυπών και να την μετατρέψουν σε ηχητικά κύματα.Σημαντική διαπίστωση των ερευνητών είναι ότι η ηχώ σε όλα τα συστήματα παρά τις διαφορές στο μέγεθος των μαύρων τρυπών είναι παρόμοια κάτι που σημαίνει ότι και οι κοσμικές διεργασίες και φαινόμενα που παράγονται στο τοπικό περιβάλλον έχουν κοινά χαρακτηριστικά. MASSACHUSETTS INSTITUTE OF TECHNOLOGY (MIT) Echoes of a black hole Άλλη ενδιαφέρουσα διαπίστωση των ερευνητών είναι ότι με βάση τα ευρήματα τους ενισχύεται η θεωρία ότι οι μαύρες τρύπες εκτοξεύουν ύλη σε ασύλληπτες αποστάσεις και ότι η λειτουργία τους συμβάλει στον σχηματισμό και την μορφή που παίρνουν οι γαλαξίες. https://naftemporiki.gr/story/1860244/akouste-tin-ixo-mias-mauris-trupas

Η σημαία της νίκης του κόκκινου στρατού στον Διαστημικό Σταθμό. Οι Ρώσοι κοσμοναύτες Artemyev και Matveev ξεδίπλωσαν στο διάστημα, κατά την διάρκεια των εργασιών τους έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μια σοβιετική σημαία για να τιμήσουν την «Ημέρα της Νίκης» της Ρωσίας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: Όμως, ο Ντιμίτρι Ρογκόζιν, επικεφαλής της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας Roscosmos, έγραψε στο https://t.me/s/rogozin_do ότι η ενέργεια αυτή έγινε «ως ένδειξη υποστήριξης προς τους στρατιώτες μας που υπερασπίζονται το ρωσικό Donbass … »Υπενθυμίζεται ότι οι κοσμοναύτες Oleg Artemyev, Denis Matveev και Sergey Korsakov έφτασαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το διαστημόπλοιο Soyuz στις 18 Μαρτίου 2022. Εκείνο που έκανε εντύπωση τότε ήταν ότι φορούσαν στολές πτήσης σε χρώμα κίτρινο (έντονο) και μπλε, στα χρώματα της σημαίας της Ουκρανίας. Μια επιλογή που είχε προκαλέσει πολλές απορίες.Σε συνέντευξή του στο TASS, ο Ρογκόζιν δήλωσε ότι «η απόφαση για την τύχη του ΔΔΣ θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την κατάσταση που θα προκύψει τόσο στη Ρωσία όσο και γύρω από αυτήν». https://physicsgg.me/2022/04/29/η-σημαία-της-νίκης-του-κόκκινου-στρατο/

H Σελήνη κλέβει νερό από τη Γη και το κρύβει στους κρατήρες της. www.esa.int Στο έδαφος και το υπέδαφος της Σελήνης υπάρχει νερό σε παγωμένη μορφή το οποίο πιθανώς να δημιουργείται από υλικά που προέρχονται από τη Γη. Στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα αποστολές έρευνας στη Σελήνη αποκάλυψαν την ύπαρξη νερού σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος της. Η αποκάλυψη ήταν εξαιρετικά σημαντική αφού αν βρεθεί τρόπος απόκτησης και αξιοποίησης του νερού θα μπορεί να υποστηριχθεί η παρουσία αρχικά βάσεων και αργότερα αποικιών στον φυσικό μας δορυφόρο. Το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για κατανάλωση αλλά για παραγωγή ενέργειας και καυσίμων. Το ίδιο φυσικά ισχύει για κάθε πλανήτη και δορυφόρο του ηλιακού μας συστήματος που υπάρχει νερό σε υγρή ή παγωμένη μορφή στο υπέδαφος τους με πρώτο υποψήφιο φυσικά τον Άρη.Η ύπαρξη του παγωμένου νερού στη Σελήνη αποτελεί αντικείμενο έρευνας και μελέτης της επιστημονικής κοινότητας με διάφορες απόψεις και θεωρίες να έχουν αναπτυχθεί γύρω από αυτό το ζήτημα. Κάποιες θεωρίες κάνουν λόγο για μετεωρίτες που περιείχαν νερό και πέφτοντας πάνω στη Σελήνη το διοχέτευσαν σε αυτή ενώ άλλη θεωρία κάνει λόγο για ηλιακούς ανέμους που στέλνουν στο φεγγάρι τα υλικά δημιουργίας νερού όπως ιόντα οξυγόνου και υδρογόνου.Η τελευταία σχετική μελέτη έρχεται από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αλάσκα Φαίρμπανκς. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Scientific Reports» οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η Σελήνη έχει αναπτύξει ένα μηχανισμό παρόμοιο με αυτόν της αναρρόφησης νερού με σιφόνι. Πιο συγκεκριμένα οι ερευνητές αναφέρουν ότι η Σελήνη τραβάει σε αυτή ιόντα από την μαγνητόσφαιρα της Γης τα οποία είναι υπεύθυνα για τη δημιουργία νερού.Οι ερευνητές κάνουν λόγο για τουλάχιστον 3,5 χιλιάδες κυβικά χλμ. νερού σε παγωμένη μορφή είτε στο υπέδαφος της Σελήνης είτε στην επιφάνεια της στα βάθη κάποιων εκ των δεκάδων χιλιάδων κρατήρων της. Η ποσότητα αυτή είναι ικανή να γεμίσει την λίμνη Huron στις ΗΠΑ που είναι η όγδοη σε μέγεθος λίμνη στον κόσμο. https://naftemporiki.gr/story/1859712/h-selini-klebei-nero-apo-ti-gi-kai-to-krubei-stous-kratires-tis

Πανίσχυρη κάμερα κατέγραψε γαλαξιακό μπαλέτο. Dark Energy Survey/DOE/FNAL/DECam/CTIO/NOIRLab/NSF Μια από τις εικόνες των δύο γαλαξιών που αλληλεπιδρούν βαρυτικά και κατέγραψε η Dark Energy Camera Στο Αστεροσκοπείο Cero Tololo στη Χιλή βρίσκεται το τηλεσκόπιο Victor M.Blanco το οποίο είναι εξοπλισμένο με μια από τις ισχυρότερες κάμερες στον κόσμο, την Dark Energy Camera. Πρόκειται για μια κάμερα ευρείας οπτικής γωνίας με διάμετρο κατόπτρου τεσσάρων μέτρων και πέντε φακούς με τον διορθωτικό φακό να έχει διάμετρο ενός μέτρου.H κάμερα αποτελούσε ένα από τα όργανα του διεθνούς πρότζεκτ Dark Energy Survey στο πλαίσιο του οποίου εκατοντάδες επιστήμονες από όλο τον κόσμο δημιούργησαν χάρτες της κατανομής της σκοτεινής ύλης με στόχο τη μελέτη της σκοτεινής ενέργειας, της μυστηριώδους δύναμης που προκαλεί σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία την επιτάχυνση της διαστολής του σύμπαντος. Το πρόγραμμα έχει πλέον ολοκληρωθεί αλλά αποφασίσθηκε η κάμερα να συνεχίσει να λειτουργεί αφού οι δυνατότητες της μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλες έρευνες του Σύμπαντος.Η Dark Energy Camera έστρεψε το βλέμμα της σε απόσταση 60 εκατ. ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Ωρολόγιου και εστίασε σε μια περιοχή που υπάρχουν δύο γειτονικοί γαλαξίες. Πρόκειται για τον ραβδωτό σπειροειδή γαλαξία NGC 1512 και τον νάνο γαλαξία NGC 1510. Οι δύο γαλαξίες ήρθαν πριν από περίπου 400 εκατ. έτη πολύ κοντά με αποτέλεσμα να κινούνται σε τροχιά ο ένας γύρω από τον άλλο. Η τροχιακή διαδικασία δημιουργεί στην ουσία ένα βαρυτικό χορό που οι ειδικοί χαρακτηρίζουν «γαλαξιακό μπαλέτο».Αυτός ο χορός που άλλοτε φέρνει πολύ κοντά τους δύο γαλαξίες και άλλοτε τους απομακρύνει παράγει διαφόρων ειδών εντυπωσιακά και ενδιαφέροντα κοσμικά φαινόμενα όπως η παραμόρφωση του σχήματος του. NOIRLABASTRO Cosmoview Episode 44: Galactic Ballet Captured from NSF’s NOIRLab in Chile Η μελέτη των παραμορφώσεων των γαλαξιών αποκαλύπτει ανάμεσα στα άλλα και στοιχεία για την σκοτεινή ύλη. https://naftemporiki.gr/story/1860006/panisxuri-kamera-kategrapse-galaksiako-mpaleto-binteo

Εντοπίστηκε η κοντινότερη στη Γη «μαύρη χήρα» ESA Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός δυαδικού συστήματος που το ένα άστρο αποσπά την ύλη από τοπ γειτονικού του άστρο. Είναι γνωστή ως «μαύρη χήρα» και πρόκειται για τη θηλυκή αράχνη που σε ορισμένα είδη του γένους Latrodectus επιτίθεται, εξοντώνει και τελικά καταβροχθίζει το αρσενικό με το οποίο έχει μόλις ζευγαρώσει. Οι αστρονόμοι αποφάσισαν να δώσουν το ίδιο όνομα σε άστρα που επιτίθονται και… κατασπαράζουν γειτονικά τους άστρα. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί περίπου 25 μαύρες χήρες στο γαλαξία μας. Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, του περίφημου MIT, εντόπισαν άλλη μια κοσμική μαύρη χήρα που είναι μάλιστα η κοντινότερη από αυτές που γνωρίζουμε στη Γη.Σε απόσταση τριών χιλιάδων ετών από τη Γη βρίσκεται ένα δυαδικό σύστημα που έλαβε την κωδική ονομασία ZTF J1406+1222. Το σύστημα αυτό αποτελείται από ένα πάλσαρ, ένα άστρο νετρονίων με ισχυρό μαγνητικό πεδίο που περιστρέφεται ταχύτατα γύρω από τον άξονα του, και ένα συμβατικό άστρο.Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα δύο άστρα βρίσκονται σε εξαιρετικά κοντινή απόσταση και… χορεύουν με ταχύτατο ρυθμό αφού ολοκληρώνουν μια περιστροφή το ένα γύρω από το άλλο σε χρονικό διάστημα μόλις 62 λεπτών. Το πάλσαρ ρουφάει την ύλη του γείτονα του και πρόκειται για το δυαδικό σύστημα αυτού του είδους με την μικρότερη απόσταση ανάμεσα στα δύο του άστρα από όσα γνωρίζουμε.Σύμφωνα με τους ερευνητές υπάρχει και ένα τρίτο άστρο στην περιοχή που θεωρητικά αποτελεί και αυτό μέρος του συγκεκριμένου συστήματος αλλά βρίσκεται πολύ μακριά από τα άλλα δύο και δεν απειλείται από την μαύρη χήρα ούτε πιθανώς επηρεάζεται από τις αλληλεπιδράσεις και τα φαινόμενα που δημιουργούνται από το ζευγάρι. COSMOKNOWLEDGE Black Widow Pulsar Eating a Star Το σύστημα αυτό και τα φαινόμενα που παράγει αναμένεται από και πέρα να αποτελέσει αντικείμενο προσοχής και μελέτης από τους επιστήμονες. https://naftemporiki.gr/story/1859617/entopistike-i-kontinoteri-sti-gi-mauri-xira-binteo

Ένα μικρό ρομπότ σε μια αποικία πιγκουίνων της Ανταρκτικής. Ενώ η ζωή στην παγωμένη Ανταρκτική για μία αποικία 20.000 πιγκουίνων κυλούσε ομαλά, ένα ρομπότ εμφανίστηκε κάπου εκεί ανάμεσά τους.Ωστόσο, τα θαλάσσια αυτά πτηνά, που δεν μπορούν να πετάξουν, δεν φαίνεται να ενοχλούνται από την παρουσία του. Ο στόχος μάλλον επετεύχθη.Η κλιματική αλλαγή στην Ανταρκτική οδηγεί σε άνοδο της θερμοκρασίας σε ορισμένες περιοχές και σε πτώση σε άλλες, προκαλώντας δραματικές αλλαγές στον πληθυσμό ζώων, έχουν αναφέρει στο παρελθόν διάφορες μελέτης. Μεταξύ αυτών των ζώων είναι κι ο πιγκουίνος που αποτελεί κάτι παραπάνω από ένα εμβληματικό σύμβολο του παγωμένου νότου της Γης.Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε την περασμένη Τετάρτη στο περιοδικό Nature έδειξε πως περισσότερα από 1 στα 5 είδη ερπετών παγκοσμίως απειλούνται με εξαφάνιση. Το μέλλον των απειλούμενων ζώων είναι αβέβαιο για έναν παρόμοιο λόγο: Την κλιματική αλλαγή που έχουν προκαλέσει οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες στη φύση.Ωστόσο οι επιστήμονες πρέπει να είναι όσο πιο κοντά μπορούν σε αυτά τα ζώα, προκειμένου να παρακολουθήσουν τη ζωή τους, να κατανοήσουν τις ανάγκες τους, και να αναζητήσουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να τα βοηθήσουν.Σύμμαχός τους αποδεικνύεται η τεχνολογία, μέσω της οποίας, οι επιστήμονες έχουν πλέον τη δυνατότητα να παρακολουθούν τις δραστηριότητες των ζωών, ακόμα και αν αυτοί δεν βρίσκονται στο φυσικό περιβάλλον τους. Στο πλαίσιο αυτό, στο όνομα της επιστήμης και της σωτηρίας των ζώων που απειλούνται με εξαφάνιση, επιστρατεύουν ακόμα και ρομπότ.Ένα φωτεινό κίτρινο ρομπότ ξεχωρίζει ανάμεσα σε μία θάλασσα 20.000 αυτοκρατορικών πιγκουίνων που ζουν σε μια αποικία σε έναν κόλπο στην Ανταρκτική. Αλλά οι πιγκουίνοι δεν παρατηρούν πραγματικά το ρομπότ, καθώς περιφέρεται με κινήσεις που δεν τους είναι ενοχλητικές.Με το όνομα ECHO, αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος παρακολούθησης της ζωής των πιγκουίνων και του εύθραυστου οικοσυστήματός τους, που κινδυνεύουν εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη που προκαλείται από την κλιματική κρίση.Οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι βασιλεύουν στην ξηρά, όπου δεν έχουν αρπακτικά, αλλά η επιβίωσή τους εξαρτάται από την παρουσία θαλάσσιου πάγου, όπου μεγαλώνουν τα νεοσσούς τους. Εάν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου συνεχίσουν με τον τρέχοντα ρυθμό τους, το 98% του πληθυσμού των πιγκουίνων θα μπορούσε ουσιαστικά να εξαφανιστεί μέχρι το 2100 καθώς οι θερμοκρασίες θέρμανσης λιώνουν τον πάγο, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη.Οι ερευνητές στο Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole με τη βοήθεια της τεχνολογίας και τη χρήση του ρομπότ στις μελέτες τους, ελπίζουν ότι θα μειώσουν το ανθρώπινο αποτύπωμα σε ένα ήδη ευάλωτο μέρος. https://physicsgg.me/2022/05/02/ένα-μικρό-ρομπότ-σε-μια-αποικία-πιγκου/

Η NASA οπτικοποιεί τα πιο γνωστά συστήματα μαύρων τρυπών. Άστρα που γεννήθηκαν με μάζα πάνω από 20 φορές μεγαλύτερη από την μάζα του Ήλιου τελειώνουν την ζωή τους ως μαύρες τρύπες. Όπως υποδηλώνει το όνομά τους, οι μαύρες τρύπες δεν εκπέμπουν φως από μόνες τους γιατί τίποτα δεν μπορεί να διαφύγει από αυτές, ούτε καν το φως. Μέχρι το 2015, όταν οι αστρονόμοι εντόπισαν για πρώτη φορά την συγχώνευση μαύρων τρυπών διαμέσου της ανίχνευσης των βαρυτικών κυμάτων, η βασική μέθοδος εντοπισμού τους ήταν η αναζήτησή τους ως μέλη δυαδικών συστημάτων, όπου αλληλεπιδρούσαν με το άστρο-σύντροφό τους. Και ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό ήταν να ψάχνουμε για ακτίνες Χ.Στο βίντεο που ακολουθεί παρουσιάζονται 22 δυαδικά συστήματα ακτίνων Χ που φιλοξενούν επιβεβαιωμένες μαύρες τρύπες. Το κάθε σύστημα παρουσιάζεται όπως το βλέπουμε από τη Γη, όπου η κίνηση επιταχύνεται κατά περίπου 22.000 φορές. Τα χρώματα των άστρων που κυμαίνονται από μπλε-λευκό έως κόκκινο εκφράζουν θερμοκρασίες από 5 φορές υψηλότερες έως 45% μικρότερες από την θερμοκρασία του Ήλιου μας. Στα περισσότερα από αυτά τα συστήματα, η ροή ύλης από το άστρο σχηματίζει έναν δίσκο προσαύξησης γύρω από την μαύρη τρύπα. Οι δίσκοι προσαύξησης φαίνονται με διαφορετικό συνδυασμό χρωμάτων επειδή έχουν υψηλότερες θερμοκρασίες από τα άστρα. Οι ίδιες οι μαύρες τρύπες φαίνονται μεγαλύτερες από ότι στην πραγματικότητα χρησιμοποιώντας σφαίρες σε μια κλίμακα που αντανακλά τις μάζες τους. https://physicsgg.me/2022/05/03/η-nasa-οπτικοποιεί-τα-πιο-γνωστά-συστήματ/

Η μελωδία των μαύρων τρυπών. Από το 2003 είναι γνωστό ότι η μαύρη τρύπα στο κέντρο του σμήνους των γαλαξιών του Περσέα, σε απόσταση 300 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, τραγουδάει την ίδια νότα εδώ και 2,5 εκατομμύρια χρόνια. Οι αστρονόμοι εξηγούν το φαινόμενο θεωρώντας ότι τα κύματα πίεσης που εκπέμπονται από την μαύρη τρύπα, προκαλούν διαταραχές στο θερμό αέριο του σμήνους ισοδύναμες με ηχητικά κύματα. Οι συχνότητες αυτών των κυμάτων μετασχηματίζονται σε ακουστές συχνότητες, αν γίνουν 144-288 τετράκις εκατομμύρια φορές φορές υψηλότερες από την αρχική τους συχνότητα. Η NASA στο πλαίσιο της «Εβδομάδας Μαύρης Τρύπας» που διανύουμε (2-6 Μαΐου) μετέφρασε τα αστρονομικά δεδομένα της εν λόγω μαύρης τρύπας σε ήχο και παρουσίασε το παρακάτω αποτέλεσμα: Κατά κάποιο τρόπο, αυτή η ηχοποίηση δεν μοιάζει με καμία από τις προηγούμενες (1, 2, 3, 4) διότι επανεξετάζει τα πραγματικά ηχητικά κύματα που ανακαλύφθηκαν σε δεδομένα του Παρατηρητηρίου ακτίνων Χ Chandra της NASA. Η δημοφιλής λανθασμένη αντίληψη ότι δεν υπάρχει ήχος στο διάστημα οφείλεται στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος στην ουσία κενό, οπότε δεν υπάρχει μέσο για τη διάδοση των ηχητικών κυμάτων. Όμως, ένα σμήνος γαλαξιών διαθέτει αρκετές ποσότητες αερίου που περιβάλλουν τις εκατοντάδες ή και χιλιάδες γαλαξίες του, προσφέροντας έτσι ένα μέσο για την διάδοση των ηχητικών κυμάτων. Η σάρωση της εικόνας στο παραπάνω βίντεο που μοιάζει με ραντάρ, μας επιτρέπει να ακούμε τα κύματα που εκπέμπονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Στην οπτική εικόνα, το χρώματα μπλε και το μοβ, δείχνουν δεδομένα ακτίνων Χ που καταγράφηκαν από το Chandra. Η μελοποίηση της θηριώδους μαύρης τρύπας Μ87 Εκτός από την μελωδία της μαύρης τρύπας το σμήνος γαλαξιών του Περσέα, κυκλοφορεί και η μελωδία μιας άλλης διάσημης μαύρης τρύπας, της μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία M87. Έγινε διάσημη από το Event Horizon Telescope (EHT) το 2019. Στην περίπτωσή της χρησιμοποιήθηκαν αστρονομικά δεδομένα άλλων τηλεσκοπίων, όπως το Chandra, το Hubble της NASA και το Atacama Large Millimeter Array. Η πιο φωτεινή περιοχή στα αριστερά της εικόνας είναι η θέση της μαύρης τρύπας και η δομή επάνω δεξιά είναι ένας πίδακας που παράγεται εξαιτίας της ύλης που πέφτει στην μαύρη τρύπα. Ο πίδακας παράγεται από υλικό που πέφτει στη μαύρη τρύπα. Εδώ η ηχοποίηση δεν προκύπτει από τα κύματα πίεσης όπως προηγουμένως, αλλά από την αντιστοίχιση κάθε μήκους κύματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε διαφορετικό εύρος ακουστικών τόνων. Τα ραδιοκύματα αντιστοιχίζονται στους χαμηλότερους τόνους, τα οπτικά δεδομένα στους μεσαίους και οι ακτίνες Χ που ανιχνεύονται από τον Chandra στους υψηλότερους τόνους. Το φωτεινότερο μέρος της εικόνας αντιστοιχεί στο πιο δυνατό τμήμα της ηχοποίησης, εκεί όπου οι αστρονόμοι εντοπίζουν την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα 6,5 δισεκατομμυρίων ηλιακών μαζών που απεικόνισε το EHT. https://physicsgg.me/2022/05/05/η-μελωδία-των-μαύρων-τρυπών/

Κβαντοδυφία (qubits) από άτομα υττερβίου. Ένα από τα σημαντικότερα επιστημονικά πεδία της εποχής μας είναι η έρευνα σχετικά με τους κβαντικούς υπολογιστές. Έχουν κατασκευαστεί ήδη κβαντικοί υπολογιστές που εκτελούν λειτουργίες υψηλής πιστότητας, χρησιμοποιώντας ως θεμελιώδη μονάδα εγγραφής κβαντικά συστήματα υπεραγώγιμων κυκλωμάτων, οπτικά συμβολόμετρα, παγιδευμένα ιόντα και ουδέτερα άτομα. Δύο ανεξάρτητες ομάδες των ερευνητών (Jeff Thompson et al και Kaufman et al), παρουσίασαν πρόσφατα ένα νέο είδος κβαντοδυφίων (qubits) από ουδέτερα άτομα για κβαντικούς υπολογιστές. Τα χαρακτηριστικά αυτών των qubits επιτρέπουν την αποθήκευση και τον εύκολο χειρισμό των κβαντικών πληροφοριών.Τα qubits από ουδέτερα ατόμα αποθηκεύουν πληροφορίες στις καταστάσεις των σπιν τους. Στα περισσότερα πειράματα με ουδέτερα άτομα χρησιμοποιούνται συνήθως αλκαλικά μέταλλα, για τα οποία οι απαραίτητες τεχνικές παγίδευσης και ψύξης είναι πολύ προηγμένες. Ωστόσο, τα άτομα αυτά έχουν ένα μειονέκτημα: οι καταστάσεις σπιν που χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση κβαντικών πληροφοριών μπορεί να αλλοιωθούν από το πεδίο φωτός που χρησιμοποιείται για την παγίδευση των ατόμων. Ως εναλλακτική λύση, οι φυσικοί έχουν πειραματιστεί με άτομα αλκαλικών γαιών, τα οποία μπορούν να αποθηκεύουν πληροφορίες ασφαλέστερα στις καταστάσεις πυρηνικού σπιν τους. Αυτή η δυνατότητα έχει εφαρμοστεί στο στρόντιο-87 (87Sr), αλλά οι πολλαπλές καταστάσεις του μεγάλου πυρηνικού σπιν αυτού του ισοτόπου, κάνουν δύσκολη την χρήση του για την υλοποίηση ενός απλού qubit δύο καταστάσεων.Στα πειράματά τους οι Thompson, Kaufman και οι συνεργάτες τους, χρησιμοποίησαν άτομα υττερβίου-171 (171Yb). Όπως στα άτομα 87Sr, οι καταστάσεις σπιν των ατόμων 171Yb ‘αντέχουν’ στις διαταραχές από την οπτική παγίδα. Αλλά σε αντίθεση με τα άτομα 87Sr, τα άτομα 171Yb έχουν πυρηνικό σπιν 1/2, καθιστώντας ευκολότερο τον χειρισμό των qubits που προκύπτουν από το σπιν αυτού του ισοτόπου.Tα άτομα 171Yb μπορούν να ψυχθούν και να παγιδευτούν χρησιμοποιώντας οπτικές λαβίδες και τα σπιν των πυρήνων τους μπορούν να ελεγχθούν και να μετρηθούν χρησιμοποιώντας ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Επιπλέον, απεδείχθη πως μπορεί να σχηματιστεί γρήγορα ένα πλέγμα ατόμων 171Yb δέκα επί δέκα, με λίγες ατέλειες και στη συνέχεια να ψυχθεί σχεδόν απόλυτο μηδέν, ώστε να χρησιμοποιηθούν ως κβαντοδυφία υψηλής πιστότητας.Αν και οι κβαντικοί υπολογιστές που χρησιμοποιούν ουδέτερα άτομα ως qubits, δεν έχουν ακόμη διερευνηθεί τόσο διεξοδικά όσο άλλα συστήματα, οι πρόσφατες πρόοδοι στις τεχνικές χειρισμού ατόμων δείχνουν ότι έρχεται η σειρά τους. Ο Kaufman πιστεύει ότι οι φυσικοί θα είναι σε θέση να εκμεταλλευτούν τις ποικίλες ενεργειακές δομές διαφορετικών ατόμων και να τις χρησιμοποιήσουν στους κβαντικούς υπολογιστές που μπορούν να διευρυνθούν και να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες εφαρμογές όπως η μετρολογία. Και σύμφωνα με τον Thompson, έχει δειχθεί ότι οι καταστάσεις του πυρηνικού σπιν των ατόμων 171Yb προσφέρουν μια ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδο διόρθωσης κβαντικών σφαλμάτων. https://physicsgg.me/2022/05/06/κβαντοδυφία-qubits-από-άτομα-υττερβίου/

Το πάθος του νομπελίστα φυσικού Giorgio Parisi για τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς. Στην ενδιαφέρουσα συνέντευξη του νομπελίστα Ιταλού φυσικού Giorgio Parisi που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα nobelprize.org με τίτλο “Self-confidence is an important ingredient”, ο Parisi αναφέρεται μεταξύ άλλων, πως ως πενηντάρης άρχισε να ενδιαφέρεται και να μαθαίνει ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς.Ο Τζόρτζιο Παρίζι είχε εξομολογηθεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την αδυναμία του στους ελληνικούς χορούς: «Προσέγγισα τυχαία τους ελληνικούς χορούς, παρακολουθώντας μαθήματα του Αντρέα Πελίτσια Γανωτάκη, σε σύνδεσμο της Ρώμης. Οι ελληνικού χοροί σου ξυπνούν πάθος, σε αντίθεση με ιταλικούς παραδοσιακούς χορούς (όπως το σαλταρέλο και την μανφρίνα) οι οποίοι δεν είναι, πλέον, πραγματικά «ζωντανοί». Μόνον η ιταλική ταραντέλα είναι κάτι αντίστοιχο με αυτούς που χορεύονται στην Ελλάδα», δήλωσε ο Ιταλός νομπελίστας.«Στην χώρα σας συμμετέχει στο χορό όλο το χωριό, ομαδικά, συχνά σε κύκλο. Ανάλογα με τα διάφορα μέρη, «σέρνει» το χορό ο παπάς ή ο πιο ηλικιωμένος του χωριού. Μαζί τους, ξεφαντώνουν και μικρά παιδιά, τεσσάρων ή πέντε ετών», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ιταλός φυσικός.«Οι ελληνικοί χοροί είναι χιλιάδες και δεν σταματάς ποτέ να μαθαίνεις» διότι «οι πιο γνωστοί μπορεί να είναι περίπου πενήντα, αλλά οι λιγότερο διαδεδομένοι είναι άπειροι» προσέθεσε ο Τζόρτζο Παρίζι και αναφέρθηκε «στο Τάι-τάι, που χορεύεται την Μεγάλη Τρίτη» (σ.σ. πρόκειται, κατά τον λαογράφο Δημ. Λουκάτο για έναν «ιδιάζων» τοπικό χορό της Θεσσαλίας που χορεύεται από άνδρες και γυναίκες μόνο κατά την Τρίτη του Πάσχα. Ονομάζεται «τάι τάι» πιθανώς από τις επαναλαμβανόμενες συλλαβές του «τ’ αϊνέβενε», λέξης που υπάρχει στο δεύτερο στίχο του τραγουδιού).«Το να χορεύεις, το να μαθαίνεις όλους αυτούς τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς, σου προκαλεί μεγάλη ευχαρίστηση. Ενώνεσαι με μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων και χάρη στις διάφορες κινήσεις, γνωρίζεις και αγαπάς πολύ περισσότερο όλη αυτή την παράδοση».Σύμφωνα με τα Καρπαθιακά Νέα, ο Parisi εμπνέεται από τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς. Αυτή η αγάπη τον οδήγησε στην σχολή Acilia, σε ένα προάστιο της Ρώμης, για να ακολουθήσει τα μαθήματα του χοροδιδασκάλου Μαριγούλας Κρητσιώτου που ήρθε από την Ελλάδα. Για δύο μέρες ο Parisi μάθαινε να κινείται και να τοποθετείται στην γραμμή του χορού, σύμφωνα με τις χορευτικές παραδόσεις της Καρπάθου, μαζί με την ομάδα μαθητών που δεν θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ότι χόρευαν με έναν μελλοντικό νομπελίστα.«Ένας απλός και ήρεμος μαθητής όπως όλοι οι άλλοι. Γνωρίζαμε ότι ήταν επιστήμονας υψηλού κύρους, αλλά ήταν τόσο απλός και ταπεινός που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε μια τέτοια εξέλιξη», λέει η ιδιοκτήτρια της Σχολής Χορού, Άννα Τσιριγλιάνο, η οποία διοργάνωσε το σεμινάριο χορών της Καρπάθου, τον Δεκέμβριο του 2013.Ένα σεμινάριο που η ανακοίνωσή του τράβηξε την προσοχή του επιστήμονα, και πράγματι εντυπωσιάστηκε από την τυπικότητα των χορών που έφερε στη Ρώμη η Μαριγούλα Κριτσιώτη, ένας από τους φύλακες της ελληνικής χορευτικής παράδοσης. Ένα μάθημα που ο πανεπιστημιακός δάσκαλος θυμάται και σχολιάζει, απαντώντας στα συγχαρητήρια της Cirigliano, μέσω των κοινωνικών δικτύων. Η ιδιοκτήτης της Σχολής τονίζει την αξία των λαϊκών χορευτικών παραδόσεων που “πολύ συχνά σνομπάρουν οι ακαδημαϊκοί“. Σ’ αυτούς σίγουρα δεν ανήκει ο Parisi. To πάθος του Parisi για τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορού ξεκινά το 2004, όπως δείχνει η σελίδα του στο Facebook. Μάλιστα, για το προφίλ του ο νομπελίστας επέλεξε μια φωτογραφία όπου χορεύει, φορώντας ελληνική παραδοσιακή φορεσιά. Η καθόλα ιταλική υπερηφάνεια και επιστημονική ταυτότητα παίρνει χρώματα από ρυθμό και μουσική.Η Μαριγούλα Κρητσιώτου επισημαίνει: Αν το πάθος και το ενδιαφέρον των ερευνών του ήταν να «βάζει τάξη στο χάος», ο χορός δεν είναι τίποτε άλλο, παρά μια διαδικασία τάξης στις σχέσεις που παράγει η πολυπλοκότητα της κοινωνίας του. Μια τάξη, όμως, εύθραυστη, καθώς οι ατομικές επιθυμίες και ανάγκες, μερικές φορές, ζητούν δικαίωση στο εκεί και στο τότε της δημόσιας χορευτικής δράσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η διαφοροποίηση μόνο ενός, από όσα ορίζουν οι θεσμοί, και η διένεξή του με τον άλλο, κοινώς ο καυγάς, μοιράζει τους εορταστές σε όσους, λόγω δεσμών, υποστηρίζουν τον ένα από τους δύο, σε όσους χάνουν το κέφι ή την προσήλωσή τους στα τεκταινόμενα, σε άλλους που διαμαρτύρονται γιατί δεν διαφυλάσσονται οι κοινωνικοί κανόνες και σε εκείνους που αναλαμβάνουν την συμφιλίωση.Με αφορμή αυτά, η ενότητα στο περιβάλλον του χορού και στην αλυσίδα του καταστρέφονται και επέρχεται το χάος και η αταξία. Ο καυγάς διαλύει και τους χορευτές, κόντρα στην κοινή επιθυμία, «να μην χαλάσει ο χορός». Βέβαια, η υπεραξία του χορού, να ενθουσιάζει, να εκπληρώνει συλλογικές και ατομικές προσδοκίες υπερισχύει. Ετσι, αναδιοργανώνεται και συνεχίζει μέσα σε μια καινούργια τάξη, που έστω κι αν δεν απαντά στο άδικο του συστήματος, το θέτει σε επεξεργασία.Σίγουρα, δεν δίνονται όλες οι πληροφορίες για τον χορό στον χρόνο ενός σεμιναρίου, στον οποίο προέχει η μετάδοση της χορευτικής κίνησης. Αξίζει, όμως, να συσχετίσουμε εκδηλώσεις στο οργανωτικό σύστημα του, με όσα ο Parisi μελετά για «τις φυσικές δομές και συμπεριφορές και για την δημιουργική δυναμική του χάους και της αταξίας», κατάσταση που αναγνωρίζεται και στα κοινωνικά συστήματα.Η κοινωνία και ο χορός, ως παράγωγό της, είναι «το σωρευτικό αποτέλεσμα» εκατομμυρίων διαδοχικών ατομικών δράσεων. Σαν ζωντανοί οργανισμοί, μάλιστα, φαίνεται να συνιστούν ένα μοντέλο που δομείται ανάλογα με τον κόσμο. Ο πολιτισμός είναι μετασχηματισμός της φύσης (Μερλώ Ποντύ), η φύση είναι το υπόστρωμα του πολιτισμού (Levi-Strauss). Προφανώς, για τούτο, όλοι οι λεκτικοί – δρασιακοί συμβολισμοί του χορού μνημονεύουν εμπειρίες από την σχέση του ανθρώπου με τον κόσμο. Σαν συνέπεια, κάθε επιμέρους συμβολισμός του ανακαλεί τρόπους συμπεριφοράς από το φυσικό περιβάλλον.Στην Κάρπαθο λέμε «εγίνη ανεσούι στο χορό», για την αταξία που οι καβγάδες χορευτών προκαλούν στην εξέλιξή του. Η λέξη, ανεσούι εξηγεί τον θόρυβο, την ταραχή και αναστάτωση που παρατηρείται σε μια κυψέλη, όταν ένα καινούργιο σμήνος δεν μπορεί να τακτοποιηθεί ανάμεσα στις άλλες μέλισσες και προσπαθεί να φύγει για να οργανώσει αλλού την ζωή του… https://physicsgg.me/2022/05/03/το-πάθος-του-νομπελίστα-φυσικού-giorgio-parisi-για/

Ο νόμος του Ohm παραβιάζεται στις συγκρούσεις βαρέων ιόντων. Το μαγνητικό πεδίο που δημιουργείται σε μια σύγκρουση υψηλής ενέργειας βαρέων ιόντων μπορεί να είναι ασθενέστερο από το αναμενόμενο, εμποδίζοντας την πειραματική αναζήτηση φιανομένων που σχετίζονται με το πεδίο Στον Σχετικιστικό Επιταχυντή Βαρέων Ιόντων (RHIC), στη Νέα Υόρκη και στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), στην Ελβετία, τα βαρέα ιόντα συνθλίβονται αφού αποκτήσουν υψηλές ταχύτητες με σκοπό την μελέτη του πλάσματος κουάρκ-γλοιονίων – την καυτή σούπα των στοιχειωδών σωματιδίων που υπήρχε κατά τη διάρκεια του πρώτου μικροδευτερολέπτου μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου που παράγεται σε αυτές τις συγκρούσεις βαρέων ιόντων συνήθως υπολογίζεται χρησιμοποιώντας το νόμο της ηλεκτρικής αγωγιμότητας του Ohm. Ο φυσικός Zhe Xu στο Πανεπιστήμιο Tsinghua στην Κίνα και οι συνεργάτες του απέδειξαν ότι ένας τέτοιος υπολογισμός μπορεί να υπερεκτιμήσει την ένταση του πεδίου, και με τη σειρά του, το μέγεθος κάθε εξωτικού φαινομένου που σχετίζεται με το πεδίο. Το μαγνητικό πεδίο του πλάσματος κουάρκ-γλοιονίων που δημιουργείται σε μια σύγκρουση βαρέων ιόντων προκαλείται από ένα ηλεκτρικό ρεύμα που σχηματίζεται στο σημείο της σύγκρουσης. Αυτό το ρεύμα συνήθως θεωρείται ότι έχει μια σταθερή τιμή που καθορίζεται από το νόμο του Ohm. Ωστόσο, ο Xu και οι συνεργάτες του συνειδητοποίησαν ότι το ρεύμα θα χρειαζόταν κάποιο χρόνο για να φτάσει σε αυτήν την τιμή. Εξετάζοντας τυπικές συγκρούσεις βαρέων ιόντων στους RHIC και LHC, υπολόγισαν ότι ο χρόνος καθυστέρησης είναι μεγαλύτερος από δύο βασικές χρονικές κλίμακες τέτοιων συγκρούσεων: τον χρόνο που απαιτείται για να σχηματιστεί το πλάσμα κουάρκ-γλοιονίων και τον χρόνο ζωής του εξωτερικού μαγνητικού πεδίου που παράγεται από πρωτόνια που δεν συμμετέχουν στη σύγκρουση. Διαπιστώθηκε ότι ένας τόσο μεγάλος χρόνος καθυστέρησης μειώνει σημαντικά την προβλεπόμενη ένταση του επαγόμενου μαγνητικού πεδίου.Αυτό το ‘κατεσταλμένο’ πεδίο θα μπορούσε να είναι η αιτία ώστε φαινόμενα σχετικά με το πεδίο, να μην μπορούν να μετρηθούν από τους τωρινούς ανιχνευτές των RHIC και LHC. Τέτοια φαινόμενα περιλαμβάνουν το χειρόμορφο μαγνητικό φαινόμενο – την δημιουργία ηλεκτρικού ρεύματος από μια διαφορά στον αριθμό των αριστερόστροφων και δεξιόστροφων σωματιδίων σε ένα μαγνητικό πεδίο. https://physicsgg.me/2022/04/28/ο-νόμος-του-ohm-παραβιάζεται-στις-συγκρο/

Άκρως απόρρητο στρατιωτικό σύστημα εκτόξευσε στο Διάστημα η Ρωσία. Ministry of Defence of Russia Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του νέου στρατωτικού εξοπλισμού που εκτόξευσε η Ρωσία. Το Υπουργείο Αμύνης της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο της Plesetsk στρατιωτικός εξοπλισμός χωρίς όμως να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες για το είδος αυτού του εξοπλισμού. Ενας νέας γενιάς ρωσικός πύραυλος Angara 1.2 rocket έστειλε στο Διάστημα το φορτίο του που στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι είναι ένα προηγμένο δορυφορικό ραντάρ που θα χρησιμοποιηθεί άμεσα στον πόλεμο στην Ουκρανία και φυσικά αυξάνει τις στρατιωτικές δυνατότητες της Ρωσίας. SPACE INTELLIGENCE Russian Aerospace Forces launches Angara-1.2 rocket Στην ανακοίνωση του το ρωσικό υπουργείο αναφέρει ότι ο εξοπλισμός έχει τεθεί σε τροχιά και έχει λειτουργεί ομαλά. https://naftemporiki.gr/story/1859268/akros-aorrito-stratiotiko-sustima-ektokseuse-sto-diastima-i-rosia-binteo

OHE: Αδειάζει η άμμος στην «κλεψύδρα» της Γης. Στον ποταμό Μεκόνγκ, τον μεγαλύτερο στη νοτιοανατολική Ασία, η εξόρυξη άμμου προκάλεσε βύθιση του δέλτα, επιφέροντας την αλάτωση εύφορων εδαφών.Σε ποταμό της Σρι Λάνκα η αλόγιστη εκσκαφή της άμμου αντέστρεψε τη ροή, φέροντοντας στην ενδοχώρα το αλμυρό νερό του Ινδικού Ωκεανού και, μαζί με αυτό, μέχρι και κροκόδειλους.Πάνω από είκοσι νησάκια στην Ινδονησία «σβήστηκαν» από τον χάρτη, ενόσω η Σιγκαπούρη εισήγε εκατομμύρια τόνους άμμου για τη μαζική επέκτασή της.Τα 186,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου που απαιτήθηκαν για να κατασκευαστούν τα τεχνητά νησιά Palm Islands και The World στο Ντουμπάι εξάντλησαν τα αποθέματα στον πυθμένα της θάλασσας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, καθιστώντας αναγκαία την εισαγωγή άμμου από την Αυστραλία για την ανέγερση του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, του Burj Khalifa.Καθώς εν τω μεταξύ ο πληθυσμός της Γης αυξάνεται και η αστικοποίηση εντείνεται -ειδικά στον αναπτυσσόμενο κόσμο- η ζήτηση για άμμο ολοένα και αυξάνεται για την ανέγερση ή επέκταση πόλεων, κάνοντας στις ακτές πιο ευάλωτες στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν που ο ΟΗΕ κρούει πλέον τον κώδωνα του κινδύνου, προειδοποιώντας ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται ενώπιον ακόμη μιας κρίσης: αυτή της άμμου. Πιο πολύτιμη και από τον… χρυσό Πρόκειται για τον πιο περιζήτητο φυσικό πόρο μετά το νερό, με αμέτρητες πια χρήσεις: στην παρασκευή οδοντόκρεμας, γυαλιού, οθόνες κινητών, τσιπ υπολογιστών, εμφυτευμάτων στήθους, καλλυντικών, χαρτιού, μπογιάς, πλαστικών, πρωτίστως όμως σκυροδέματος.Του βασικού οικοδομικού υλικού -με σύνθεση 10% τσιμέντο, 15% νερό και 75% άμμο- η παραγωγή του οποίου σήμερα ξεπερνά τα 4 δισεκατομμύρια τόνους ετησίως.Ενδεικτικά, για ένα σπίτι απαιτούνται κατά μέσο όρο 200 τόνοι άμμου, για ένα νοσοκομείο 3,000 τόνοι και για περίπου 1,5 χιλιόμετρο αυτοκινητόδρομου 15.000 τόνοι.Όχι άμμου από ερήμους -καθώς λόγω μορφολογίας θεωρείται ακατάλληλη για τις κατασκευές- αλλά από παραλίες και από τον πυθμένα ποταμών, λιμνών και θαλασσώνΌμως πλέον τη χρησιμοποιούμε πολύ πιο γρήγορα και αχόρταγα από ό,τι μπορεί να την παράγει η φύση και ο πλανήτης.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, σήμερα εξορύσσονται πάνω από 50 δισεκατομμύρια τόνοι άμμου και αμμοχάλικου ετησίως. Ποσότητα που αναλογεί σε περίπου 17 κιλά ανά άτομο την ημέρα και θα αρκούσε για να χτιστεί γύρω από ολόκληρη τη Γη ένα τείχος ύψους και πλάτους 27 μέτρωνΔεν είναι απορίας άξιο λοιπόν που το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον (UNEP) προειδοποιεί στην τελευταία έκθεσή του ότι ο κόσμος κινδυνεύει σήμερα να ξεμείνει από άμμο.Όμως η απειλή είναι πολλαπλή… Μια πολλαπλή κρίση Βασική αιτία αποτελεί το ότι η εξόρυξη, η προμήθεια, η χρήση και η διαχείριση της άμμου -μια βιομηχανία άνω των 70 δισεκατομμυρίων δολαρίων- παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτες σε πολλές περιοχές του κόσμου.Γεγονός που με τη σειρά του προκαλεί μια αλυσίδα περιβαλλοντικών και, πλέον, και οικονομικών προκλήσεων ανά τον πλανήτη.Η άμμος είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία ολόκληρων οικοσυστημάτων και για τη στήριξη της βιοποικιλότητας, συμπεριλαμβανομένων θαλάσσιων φυτών που λειτουργούν ως καταβόθρες άνθρακα ή φιλτράρουν το νερό.Η αλόγιστη εξόρυξή της από ποτάμια και παράκτια ή θαλάσσια οικοσυστήματα μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση του εδάφους, απώλεια της φυσικής προστασίας από έντονα καιρικά φαινόμενα και από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας λόγω της κλιματικής αλλαγής.Επιπλέον, εντείνει τον κίνδυνο για αλάτωση των υδροφόρων οριζόντων και καλλιεργειών, θέτοντας έτσι υπό απειλή μέσα διαβίωσης: την παροχή πόσιμου νερού, την παραγωγή τροφίμων, την αλιεία, την τουριστική βιομηχανία.«Βρισκόμαστε τώρα στο σημείο όπου οι ανάγκες και οι προσδοκίες των κοινωνιών μας δεν μπορούν να καλυφθούν χωρίς βελτιωμένη διακυβέρνηση των πόρων άμμου», υπογραμμίζει στον πρόλογο της έκθεσης η Σίλα Αγκάργουαλ Χαν, διευθύντρια του Οικονομικού Τμήματος του UNEP.«Αν ενεργήσουμε τώρα», τονίζει, «είναι ακόμα δυνατό να αποφευχθεί μια κρίση άμμου». Λήψη μέτρων τώρα ή ποτέ.Αν και κρίσιμης σημασίας για το περιβάλλον και την οικονομική ανάπτυξη, η άμμος ακόμη δεν αναγνωρίζεται ως στρατηγικός φυσικός πόρος, όπως το νερό.«Οι πόροι άμμου δεν είναι ανεξάντλητοι και πρέπει να τους χρησιμοποιήσουμε με σύνεση», επισημαίνει ο Πασκάλ Πεντούτσι, διευθυντής της Βάσης Δεδομένων Παγκόσμιων Πόρων του UNEP και γενικός συντονιστής της νέας έκθεσης.«Εάν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς να διαχειριστούμε το πιο εξαγόμενο στερεό υλικό στον κόσμο, μπορούμε να αποτρέψουμε μια κρίση και να προχωρήσουμε προς μια κυκλική οικονομία».Ως εκ τούτου, οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ προτείνουν να αναπτυχθεί ένα διεθνές πρότυπο για τον τρόπο εξαγωγής της άμμου.Συνιστούν την απαγόρευση της διαδικασίας από τις παραλίες, χαρακτηρίζοντας το μέτρο ζωτικής σημασίας για την ανθεκτικότητα των ακτών, του περιβάλλοντος και της οικονομίας.Υπογραμμίζουν την ανάγκη σημαντικών βελτιώσεων στη βυθοκόρηση, ώστε να μην βλάπτει τη βιοποικιλότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.Καλούν σε επαναχρησιμοποίηση άμμου από ανακυκλωμένα υλικά, όπως το σκυρόδεμα και τα απορρίμματα εξόρυξης, καθώς και τη χρήση εναλλακτικών οικοδομικών υλικών.Και υπογραμμίζουν τη σημασία χαρτογράφησης και επόπτευσης των υφιστάμενων πόρων άμμου, με προσεγγίσεις στη διαχείρισή της που θα λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες της εκάστοτε περιοχής.Μέτρο, με το οποίο ευελπιστούν ότι θα καταπολεμηθεί και το εκτεταμμένο λαθρεμπόριο.Τόσο, ώστε να γίνεται εδώ και χρόνια λόγος για τη «μαφία της άμμου», η οποία έχει συν τω χρόνω εξαπλωθεί από την Ασία έως τη βόρεια Αφρική και την Καραϊβική, με κυκλώματα που κάθε χρόνο κλέβουν τόνους άμμου, εξασφαλίζοντας παράνομα κέρδη ύψους δισεκατομμυρίων δολαρίων. https://www.in.gr/2022/05/04/b-science/perivallon-b-science/ohe-adeiazei-ammos-stin-klepsydra-tis-gis/

Ξεκινά το τέλος του Σύμπαντος; SHUTTERSTOCK Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι το Σύμπαν γεννήθηκε πριν από 13,8 δισ. έτη από το φαινόμενο που ονομάστηκε Μεγάλη Έκρηξη. Έχει διαπιστωθεί ότι το Σύμπαν από την πρώτη στιγμή της ύπαρξης του μέχρι σήμερα διαστέλλεται και μάλιστα επιταχυνόμενο ρυθμό. Η μυστηριώδης σκοτεινή ενέργεια είναι αυτή που σύμφωνα με το πιο αποδεκτό στην επιστημονική κοινότητα κοσμολογικό μοντέλο προκαλεί αυτή την επιταχυνόμενη διαστολή.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «PNAS» της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ ομάδα επιστημόνων από τα Πανεπιστήμια Πρίνστον και Νέας Υόρκης ότι σύντομα το Σύμπαν θα σταματήσει να διαστέλλεται και θα ξεκινήσει η διαδικασία της συστολής. Σύμφωνα με τους ερευνητές η σκοτεινή ενέργεια είναι πιθανό να έχει εισέλθει σε μια φάση εξασθένησης και η διαστολή θα σταματήσει σε ένα χρονικό ορίζοντα 100 εκατ. ετών που στην κοσμολογική κλίμακα είναι αρκετά μικρό χρονικό διάστημα.Οι ερευνητές εικάζουν ότι η φάση της συστολής θα διαρκέσει μερικά δισ. έτη και η κατάληξη θα είναι είτε ο θάνατος ο Σύμπαντος είτε η αναγέννηση του χωροχρόνου αλλά σε κάθε περίπτωση το Σύμπαν μέσα στο οποίο ζούμε εμείς δεν θα υπάρχει πια. Προς το παρόν τουλάχιστον δεν υπάρχει τρόπος ελέγχου αυτής της θεωρίας για να υπάρξει επαλήθευση ή διάψευση της αλλά παρόλα αυτά μπαίνει και αυτή στον κατάλογο των διαφόρων θεωριών που έχουν αναπτυχθεί για το πιθανό μέλλον και το πιθανό τέλος του Σύμπαντος. https://naftemporiki.gr/story/1858905/ksekina-to-telos-tou-sumpantos

Εντοπίστηκαν «τεμπέληδες» γαλαξίες. ALMA (ESO/NAOJ/NRAO)/S. Dagnello (NRAO/AUI/NSF) Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός γαλαξία BSBs που για άγνωστο λόγο δεν παράγει νέα άστρα. Οι συγκρούσεις-συγχωνεύσεις γαλαξιών είναι μια από τις πλέον κοινές διεργασίες στο Σύμπαν. Κατά βάση η διαδικασία αυτή οδηγεί στη μαζική παραγωγή νέων άστρων κυρίως στις περιοχές που εξελίσσεται το φαινόμενο. Έχει διαπιστωθεί όμως ότι υπάρχουν κάποιοι γαλαξίες που οι αστρονόμοι ονομάζουν PSBs οι οποίοι μετά από μια σύγκρουση-συγχώνευση με άλλο γαλαξία δεν παράγουν άστρα ή παράγουν ελάχιστα.Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι για κάποιο άγνωστο λόγο ο γαλαξίας που προκύπτει μετά τη σύγκρουση-συγχώνευση δεν καταφέρνει να συγκρατήσει τα αέρια, τη σκόνη και τα υπόλοιπα υλικά παραγωγής νέων άστρων που έχουν δημιουργηθεί από τη κοσμική διεργασία και τα υλικά διασκορπίζονται στο διαστημικό κενό.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ ανατρέπουν τα δεδομένα παρουσιάζοντας ένα κοσμικό μυστήριο που επιζητεί λύση. Σύμφωνα με τους ερευνητές τα αέρια η σκόνη δεν εγκαταλείπουν τους γαλαξίες PBSs αλλά παραμένουν σε αυτούς σε μια απενεργοποιημένη κατάσταση. Σύμφωνα με τους ερευνητές τα υλικά αυτά αποδίδουν στους γαλαξίες PBSs μόνο το 10% της παραγωγικής τους ικανότητας.Μια πρώτη σκέψη που καταθέτουν οι ερευνητές είναι ότι τα αέρια κατά τη διάρκεια ή/και μετά τη διαδικασία της γαλαξιακής σύγκρουσης-συγχώνευσης βρίσκονται σε μια «ταραχώδη» κατάσταση όπως για παράδειγμα, να στροβιλίζονται, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ενεργοποιήσουν τους μηχανισμούς παραγωγής νέων άστρων. Όπως είναι ευνόητο αν τα ευρήματα αυτής της έρευνας επιβεβαιωθούν θα πρέπει η επιστημονική κοινότητα να αναζητήσει απαντήσεις. https://naftemporiki.gr/story/1859308/entopistikan-tempelides-galaksies

H ουρά του κομήτη Χάλεϊ στον ελληνικό ουρανό το βράδυ της Πέμπτης. REUTERS /DOUG MURRAY Οι Ήτα Υδροχοΐδες, που προέρχονται από την ουρά του κομήτη του Χάλεϊ, κορυφώνονται και στην Ελλάδα το βράδυ της Πέμπτης 5 Μαϊου προς τα ξημερώματα της Παρασκευής 6 Μαϊου. Είναι η δεύτερη ανοιξιάτικη βροχή διαττόντων μετά τις Λυρίδες του Απριλίου. Επειδή έχει προηγηθεί Νέα Σελήνη (στις 30 Απριλίου), ο νυχτερινός ουρανός θα είναι αρκετά σκοτεινός, πράγμα που θα διευκολύνει τις παρατηρήσεις, εφόσον δεν υπάρχουν σύννεφα.Στο βόρειο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και η χώρα μας, αναμένονται έως 30 διάττοντες ανά ώρα στον ουρανό, κυρίως λίγο πριν την αυγή, ενώ στο νότιο ημισφαίριο ο αριθμός τους φθάνει έως τα 60 μετέωρα την ώρα, με ταχύτητα 67 χλμ. το δευτερόλεπτο. Η ονομασία της «βροχής» οφείλεται στο ότι οι διάττοντες φαίνεται να προέρχονται από το άστρο Ήτα του αστερισμού του Υδροχόου.Αυτά τα «πεφταστέρια» παρατηρούνται δύο φορές κάθε χρόνο στον ουρανό, όταν η τροχιά της Γης διασταυρώνεται με τα σωματίδια σκόνης που έχει αφήσει πίσω του ο κομήτης του Χάλεϊ. Σε πρώτη φάση η «βροχή» (γνωστή ως Ήτα Υδροχοΐδες) διαρκεί από τις 19 Απριλίου έως τις 28 Μαϊου με αποκορύφωμα στις 6 Μαϊου, ενώ τη δεύτερη φορά η «βροχή» (με την ονομασία Ωριωνίδες) διαρκεί από τις 4 Οκτωβρίου έως τις 14 Νοεμβρίου, με αποκορύφωμα στις 22 Οκτωβρίου. PHYSICS INSIGHT Eta Aquarid Meteor Shower May, 6 and 7 Of 2022 || Watch Eta Aquarid Meteor Shower In The Night Sky Έχουν περάσει περίπου 25 χρόνια από τότε που για τελευταία φορά ο κομήτης «Χάλεϊ», γνωστός από πολύ παλιά, πλησίασε στη Γη. Είχε βρεθεί, στις 9 Φεβρουαρίου 1986, στο κοντινότερο σημείο του από την Ήλιο, περνώντας ανάμεσα στον Ερμή και στην Αφροδίτη. Ο κομήτης ακολουθεί μία ελλειπτική τροχιά διάρκειας 75 ετών και απομακρύνεται πια διαρκώς από τον πλανήτη μας, παρ' όλα αυτά έχει αφήσει πίσω του ένα «ποτάμι» σωματιδίων που περιοδικά συναντιέται με τη Γη. https://naftemporiki.gr/story/1859277/h-oura-tou-komiti-xalei-ston-elliniko-ourano-to-bradu-tis-pemptis-binteo

Παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω… Διαστήματος; Η ιδέα ακούγεται βγαλμένη από σενάριο επιστημονικής φαντασίας.Για την ακρίβεια, είναι.Περιγράφηκε πρώτη φορά στο διήγημα «Λογική» (Reason) του Ισαάκ Ασίμωφ, που δημοσιεύτηκε το 1941 σε αμερικανικό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας και συμπεριλήφθηκε το 1950 στο περίφημο βιβλίο «Εγώ, το Ρομπότ» (I, Robot) του Ρωσο-αμερικανού συγγραφέα και καθηγητή Βιοχημείας.Στην εποχή του, το σενάριο φάνταζε τρελό.Όμως ογδόντα χρόνια μετά, η λειτουργία ενός διαστημικού σταθμού που θα συλλέγει ενέργεια από τον Ήλιο και θα τη μεταδίδει σε άλλους πλανήτες -εν προκειμένω στη Γη- με δέσμες μικροκυμάτων εξετάζεται ως βιώσιμη, περιβαλλοντικά ενδεδειγμένη και τεχνικά εφικτή λύση…Σχετικές έρευνες γίνονται εδώ και μισό αιώνα, αρχής γενομένης από τις ΗΠΑ και τη NASA.Η σχετική τεχνολογία εν μέρει υπάρχει και αναπτύσσεται.Κι έτσι, διάφορες χώρες έχουν αρχίσει πλέον να εξετάζουν την προοπτική της πρακτικής εφαρμογής της λεγόμενης «Βασισμένης στο Διάστημα Ηλιακής Ενέργειας», γνώστης πια με το ακρωνύμιο «SBSP» (Space-based solar power).Η κεντρική ιδέα αφορά σε έναν τεράστιο δορυφόρο, μήκους χιλιομέτρων, που θα συλλέγει την ηλιακή ενέργεια μέσω χιλιάδων φωτοβολταϊκών πάνελ.Θα τη μεταδίδει στη Γη μέσω μικροκυμάτων (ή λέιζερ κατά μια άλλη θεωρία).Και στη συνέχεια, αυτή η δέσμη ενέργειας θα συλλέγεται από δέκτες, που θα τη μετατρέπουν σε ηλεκτρική και θα τη διανέμουν μέσω δικτύου σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. .Επισήμως με βασικό κίνητρο την επίτευξη των στόχων κλιματικής ουδετερότητας περίπου έως τα μέσα του αιώνα και τώρα με ώθηση την εν εξελίξει ενεργειακή κρίση, στο «παιχνίδι» της SBSP μπαίνουν τώρα δυναμικά διάφορες χώρες.Η εν λόγω τεχνολογία μνημονεύεται για παράδειγμα στο επίσημο κυβερνητικό πρόγραμμα Net Zero Innovation της Βρετανίας, η οποια έχει θέσει το 2050 ως χρονικό ορίζοντα για μηδενικές εκπομπές ρύπων.Μετά και τη θετική μελέτη σκοπιμότητας από την εταιρεία συμβούλων Frazer-Nash Consultancy, η Ντάουνινγκ Στριτ φέρεται να εξετάζει πλέον σοβαρά πρόταση ύψους 16 δισεκατομμυρίων λιρών για την κατασκευή σταθμού ηλιακής ενέργειας στο Διάστημα.Το σχέδιο, γνωστό ως Space Energy Initiative, περιλαμβάνει έναν δορυφόρο μήκους περίπου 5 χιλιομέτρων και βάρους 2.000 τόνων, που θα συναρμολογηθεί και θα συντηρείται από ρομπότ.Αρχικά με μικρές δοκιμές -κι εφόσον το σχέδιο ευοδωθεί- ο βρετανικός σταθμός θα μπορούσε θεωρητικά να καταστεί λειτουργικός το 2040, παράγοντας ενέργεια 2 γιγαβάτ (GW).Αρκετή για την ηλεκτροδότηση περίπου 1,5 εκατομμυρίου σπιτιών και περίπου ισοδύναμη με την ισχύ δύο πυρηνικών σταθμών, πλην όμως μόλις ένα κλάσμα των 76 GW της βρετανικής παραγωγικής ισχύος. Στις ΗΠΑ πάντως βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη πιλοτικά προγράμματα.Στο παγκοσμίως αναγνωρισμένο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας αναπτύσσονται φωτοβολταϊκά συστήματα υψηλής απόδοσης καθώς και ένα βελτιστοποιημένο σύστημα μετατροπής και μετάδοσης ενέργειας στο διάστημα.Στο μεσοδιάστημα, το Εργαστήριο Ναυτικών Ερευνών των ΗΠΑ (NRL) – ένα ερευνητικό κέντρο του Πολεμικού Ναυτικού και των Αμερικανών Πεζοναυτών- έκανε δοκιμές ηλιακών συλλεκτών και συστημάτων μετατροπής ενέργειας στο διάστημα το 2020.Παράλληλα, η Ουάσιγκτον χρηματοδοτεί με 180 εκατομμύρια δολάρια έρευνες υπό την εταιρεία αεροδιαστημικής και αμυντικής τεχνολογίας Northrop Grumman και το Ερευνητικό Εργαστήριο της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (AFRL) για αξιοποίηση της SBSP και στον στρατιωτικό τομέα. Στην Κίνα εν τω μεταξύ έχουν αρχίσει προ μηνών οι εργασίες για την κατασκευή εγκαταστάσεων δοκιμών της SBSP στην πόλη Τσονγκτσίνγκ, με στόχο την ανάπτυξη ενός λειτουργικού συστήματος έως το 2035.Απώτερος στόχος είναι να τεθεί σε τροχιά ο πρώτος ηλιακός διαστημικός σταθμός του ασιατικού γίγαντα σε απόσταση περίπου 36.000 χλμ από τη Γη, με δυνατότητα παραγωγής 1GW ενέργειας ως το 2050.Ανυπόμονη είναι και η Ιαπωνία, η Διαστημική Υπηρεσίας της οποίας εργάζεται πυρετωδώς, προκειμένου να παρουσιάσει μέχρι το 2025 το δικό της σύστημα. Κάτι που έχει θέσει ως εθνικό στόχο από το 2008, και μάλιστα με νόμο.Ανάλογα εγχειρήματα αναφέρεται ότι γίνονται και από άλλες χώρες, όπως η Ρωσία και η Ινδία, ενώ έντονο είναι πλέον το ενδιαφέρον και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που προχώρησε στη χρηματοδότηση 13 προτάσεων για την περαιτέρω ανάπτυξή τους..Οι υποστηρικτικές της τεχνολογίας SBSP τονίζουν ότι θα μπορούσε να δώσει λύσεις σε πολλαπλά προβλήματα.Με τη χρήση των γιγαντιαίων δορυφόρων σε υψηλή γεωστατική τροχιά θα μπορεί να συλλέγεται ηλιακή ενέργεια 24 ώρες το 24ωρο, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες και την ηλιοφάνεια στη Γη.Ως εκ τούτου, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι συνεχής. Δυνατότητα, που μέχρι σήμερα παρέχεται μόνο μέσω των ρυπογόνων ορυκτών καυσίμων και της πυρηνικής ενέργειας.Μέχρι τα μέσα του αιώνα εν τω μεταξύ -σε περίπου τριάντα χρόνια από τώρα- εκτιμάται ότι η παγκόσμια ζήτηση σε ενέργεια θα έχει διπλασιαστεί, ενόσω θα έχουν μπει φραγμοί στη χρήση ορυκτών καυσίμων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.Από την άλλη ωστόσο παραμένουν ανοιχτά διάφορα κρίσιμα ζητήματα με την SBSP.Θα πρέπει να διασφαλιστεί η ασφαλής ασύρματη μετάδοση της ενέργειας στη Γη, καθώς και η αποτελεσματικότητά της (με τα υφιστάμενα τεχνολογικά δεδομένα, θα υπάρχουν σημαντικές απώλειες της συλλεγόμενης ηλιακής ενέργειας).Ερώτημα παραμένει ο βαθμός αποδοτικότητας και ανθεκτικότητας των φωτοβολταϊκών συστημάτων μακροπρόθεσμα στο Διάστημα, λόγω της έντονης ηλιακής ακτινοβολίας, καθώς και του υπαρκτού κινδύνου καταστροφής τους από διαστημικά συντρίμμια.Αλλά όλων αυτών προέχει, στην παρούσα φάση τουλάχιστον, η ρομποτική συναρμολόγηση των τεράστιων δορυφόρων στο Διάστημα, σε τόσο μεγάλη κλίμακα.Πρόκειται για μια τεράστια πρόκληση.Και από οικονομικής, αλλά και από περιβαλλοντικής πλευράς, δεδομένου ότι θα απαιτηθούν πολλαπλές εκτοξεύσεις για τη μεταφορά των εξαρτημάτων στο διάστημα.Εκτιμάται ότι το κόστος θα μπορούσε να μειωθεί με επαναχρησιμοποιούμενα δορυφορικά λεωφορεία, που δεν έχουν όμως ακόμη αναπτυχθεί -αν και εταιρείες όπως η SpaceX του Έλον Μασκ εργάζονται προς αυτήν την κατεύθυνση.«Η μεγάλη ζήτηση της αγοράς για εκτοξεύσεις στο Διάστημα που δημιουργήθηκε από τη Space Based Solar Power είναι πιθανό να επιταχύνει τις προσπάθειες για ανάπτυξη ακόμη πιο προσιτών και πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμων διαστημοπλάνων», υπογραμμίζεται στη μελέτη σκοπιμότητας που ζήτησε η βρετανική κυβέρνηση.Σε κάθε περίπτωση, τονίζουν οι συντάκτες της, «η επιτυχής εξέλιξη της SBSP θα απαιτήσει ένα ουσιαστικό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης, με συνεχείς προσπάθειες τις επόμενες δύο δεκαετίες και κυβερνητική δέσμευση, έως ότου η τεχνολογία ωριμάσει επαρκώς για ιδιωτική χρηματοδότηση».Επίσης «μπορεί να υπάρχει διάθεση για συνεργασία με τους φυσικούς μας εταίρους, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, των μελών της συμμαχίας υπηρεσιών πληροφοριών Five Eyes» -ήτοι ΗΠΑ, Βρετανίας, Καναδά, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας- «και της Ιαπωνίας για ένα πολιτικό πρόγραμμα ανάπτυξης ηλιακής ενέργειας που βασίζεται στο διάστημα», επισημαίνεται στη μελέτη, προσδίδοντας έτσι περαιτέρω γεωπολιτική διάσταση στο θέμα…https://www.in.gr/2022/05/01/b-science/technology/klimatiki-allagi-paragogi-ilektrikis-energeias-meso-diastimatos/

Αποκαλυπτήρια για το πρώτο διαστημοπλάνο. Sierra Space Εικόνα από τη διαδικασία κατασκευής του Dream Chaser. Η διεύρυνση της διαστημικής δραστηριότητας με ανάπτυξη τομέων όπως ο διαστημικός τουρισμός, νέες εμπορικές δορυφορικές δραστηριότητες κ.α. οδήγησε στη σκέψη για δημιουργία ενός νέου τύπου σκαφών που να συνδυάζει τα αεροσκάφη με τα διαστημόπλοια. Τα σκάφη αυτά ονομάστηκαν «διαστημοπλάνα» και ερευνητικές ομάδες, εταιρείες αλλά και διαστημικές υπηρεσίες έχουν τα τελευταία χρόνια παρουσιάσει ιδέες και σχέδια τέτοιων αεροσκαφών.Η αμερικανική εταιρεία Sierra Space που έχει διαφόρων πλάνα για εμπορική και τουριστική διαστημική δραστηριότητα κατασκευάζει ένα διαστημοπλάνο και έδωσε στη δημοσιότητα τις πρώτες εικόνες από τη δημιουργία του η οποία έχει μπει πλέον στο τελικό της στάδιο και αναμένεται εκτός απροόπτου να γίνει το πρώτο διαστημοπλάνο που θα πραγματοποιήσει πτήσεις.Το Dream Chaser, όπως ονομάζεται το διαστημοπλάνο, μπορεί να μεταφέρει μέχρι και επτά επιβάτες καθώς και φορτίο έξω από τη Γη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κάνουν οι επιβάτες μια σύντομη βόλτα έξω από την γήινη ατμόσφαιρα και να δουν πως φαίνεται από ψηλά ο πλανήτης μας αλλά θα μπορεί να μεταφέρει φορτία και επιβάτες αρχικά στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και αργότερα σε άλλους διαστημικούς σταθμούς ιδιωτικούς και κρατικούς που σχεδιάζεται να κατασκευαστούν.Η Sierra Space κατασκευάζει ένα φουσκωτό οίκημα που είναι σχεδιασμένο για να λειτουργεί ως διαστημικός σταθμός αλλά σύμφωνα με τους δημιουργούς του μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως κατάλυμα για ανθρώπους στη Σελήνη. Η μονάδα αυτή ονομάζεται Large Integrated Flexible Environment (LIFE) και χωρίζεται σε 2-3 ορόφους και σε διάφορα δωμάτια στα οποία όσοι διαμένουν εκεί μπορούν να εργάζονται, να γυμνάζονται και να ξεκουράζονται. Η Sierra Space συνεργάζεται επίσης με τη διαστημική εταιρεία του ιδρυτή και αφεντικού της Amazon Τζεφ Μπέζος, την Blue Origin, η οποία ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σχεδιάζει τη δημιουργία ενός διαστημικού σταθμού τον οποίο ονομάζει «Τροχιακό Ύφαλο».H Sierra Space αναφέρει ότι το διαστημοπλάνο της θα μπορεί να ξεκινήσει τις πτήσεις του το 2023 και έχει ήδη συμφωνήσει με την NASA ώστε να πραγματοποιήσει μεταφορές φορτίων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. THE ANGRY ASTRONAUT Dream Chaser UNVEILED!! Exclusive Content!! Sierra Space Tour Part 2 Σύμφωνα με τα στελέχη της εταιρείας οι πρώτες πτήσεις του Dream Chaser θα είναι μη επανδρωμένες και αν όλα πάνε καλά θα ακολουθήσουν και αποστολές στις οποίες θα υπάρχουν επιβάτες μέσα σε αυτό. https://naftemporiki.gr/story/1858683/apokaluptiria-gia-to-proto-diastimoplano-binteo

To drone στον Άρη επισκέφτηκε τα συντρίμμια της κάψουλάς του. NASA/JPL-Caltech Τα συντρίμμια της κάψουλας υπό το «βλέμμα του drone. Το ασταμάτητο drone που έχει στείλει η NASA στον Άρη αποφάσισε στην 26η του πτήση να μην επισκεφτεί κάποιο σημείο της περιοχής που βρίσκεται για εξερεύνηση αλλά το σημείο που βρίσκονται τα συντρίμμια της κάψουλας μέσα στην οποία βρισκόταν το πιο προηγμένο ρομπότ που έχει προσεδαφιστεί μέχρι σήμερα στον Κόκκινο Πλανήτη το οποίο μετέφερε εκεί και το drone.Η προσεδάφιση στον Άρη είναι γνωστή και ως «τα επτά λεπτά του τρόμου» και υπάρχουν πολλοί λόγοι γι' αυτό. Πρώτο εμπόδιο είναι η ατμόσφαιρα του Άρη, με τα διαστημικά σκάφη να καλούνται να την πλησιάσουν με τη σωστή γωνία και ταχύτητα, κι ας είναι σχεδόν 100 φορές λεπτότερη σε σύγκριση με την ατμόσφαιρα της Γης. Αλεξίπτωτα, αερόσακοι και πύραυλοι που θα πυροδοτηθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση θα κληθούν να μειώσουν την ταχύτητα του σκάφους, προκειμένου να μην υπάρξουν ζημιές στον εξοπλισμό.Ένα ακόμη εμπόδιο είναι οι βραχώδεις εκτάσεις, οι γκρεμοί και οι κρατήρες του πλανήτη, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαία η προσεδάφιση σε σημείο που πρέπει να προσδιοριστεί εξαρχής. Από την στιγμή που η κάψουλα μέσα στην οποία βρίσκεται ένα ρόβερ ή κάποια άλλη διαστημοσυσκευή ερευνών απελευθερωθεί από το διαστημικό σκάφος που την μεταφέρει στον Άρη η επικοινωνία με το κέντρο ελέγχου διακόπτεται με τα μέλη της αποστολής να περιμένουν με την αγωνία στο κατακόρυφο το σήμα της κάψουλας ότι όλα πήγαν καλά.Στην περίπτωση της αποστολής Perseverance η προσεδάφιση είχε ακόμη μεγαλύτερη ένταση και αγωνία αφού εξαιτίας του μεγέθους και της πολυπλοκότητας του ρόβερ χρησιμοποιήθηκαν υλικά που δεν είχαν χρησιμοποιηθεί ποτέ μέχρι σήμερα σε προσεδαφίσεις στον Άρη όπως το 21,5 μέτρων αλεξίπτωτο της κάψουλας που είναι το μεγαλύτερο που έχει κατασκευαστεί και χρησιμοποιηθεί σε προσεδαφίσεις μακριά από τη Γη. Μάλιστα το ρόβερ είναι και το πρώτο από αυτά που έχουμε στείλει στον Κόκκινο Πλανήτη που κατάφερε να καταγράψει τις πιο πολλές και καλής ποιότητας εικόνες από μιαδιαδικασία προσεδάφισης. VIDEOFROMSPACE Mars helicopter spots Perseverance landing gear debris during flight Το drone πλησίασε τα συντρίμμια της κάψουλας και του αλεξίπτωτου και κατέγραψε μοναδικές εικόνες που δημοσίευεσε η NASA. https://naftemporiki.gr/story/1858537/to-drone-ston-ari-episkeftike-ta-suntrimmia-tis-kapsoulas-tou-binteo

H Space X εκτόξευσε νέο πλήρωμα για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. (NASA/Aubrey Gemignani) Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του νέου πληρώματος του ISS. Μετά την προσθαλάσσωση ενός σκάφους της SpaceX ανοικτά της Φλόριντας με πλήρωμα επιχειρηματίες, μια νέα πτήση της εταιρίας του Eλον Μασκ εκτοξεύτηκε σήμερα, αυτή τη φορά για μια επιστημονική αποστολή της NASA διάρκειας έξι μηνών, με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).Η αποστολή, με την επωνυμία "Crew-4", απογειώθηκε από το διαστημικό κέντρο Κένεντι, στη Φλόριντα, στις 10:52 ώρα Ελλάδας, με πλήρωμα τους Αμερικανούς Τσελ Λίντγκρεν, Μπομπ Χάινς και Τζέσικα Γουότκινς, καθώς και την Ιταλίδα Σαμάνθα Κριστοφορέτι από την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA).Η απογείωση μεταδόθηκε απευθείας από τον ιστότοπο της NASA. H SpaceX πραγματοποίησε την εκτόξευση αυτή λιγότερο από 40 ώρες μετά την ανάκτηση ενός άλλου πληρώματος, σε μια επιτάχυνση του χρονοδιαγράμματος πτήσεων αφότου η επιχείρηση του Ίλον Μασκ έγινε το ‘ταξί’ της NASA προς τον ISS.Μετά το τέλος του αμερικανικού διαστημικού οχήματος το 2011 και μέχρι το 2020, οι Αμερικανοί στηρίζονταν για τις διαστημικές αποστολές στα ρωσικά σκάφη Σογιούζ. Οι τέσσερις αστροναύτες του "Crew-4" θα ενωθούν με ένα άλλο πλήρωμα, που βλέπει την επιστροφή του στη Γη να πλησιάζει, έπειτα από μια αποστολή πέντε μηνών, και η ημερομηνία επιστροφής του θα γίνει γνωστή σύντομα. Τρεις Ρώσοι βρίσκονται επίσης στον ISS.Το νέο πλήρωμα θα συνεχίσει τις έρευνες σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, κυρίως στα φυτά, καθώς και για ένα σχέδιο τεχνητού ανθρώπινου αμφιβληστροειδούς. Η Τζέσικα Γουότκινς θα είναι μόλις η πέμπτη μαύρη γυναίκα που πηγαίνει στο Διάστημα και η πρώτη που θα φθάσει στον διαστημικό σταθμό για μια μακρά αποστολή. Μαζί με τα υπόλοιπα τρία μέλη του πληρώματος αναμένεται να φθάσουν στον ISS περίπου 17 ώρες μετά την απογείωση. Το σκάφος τους αναμένεται να προσδεθεί στον ISS στις 03:15 ώρα Ελλάδας αύριο, Πέμπτη. https://naftemporiki.gr/story/1857355/h-space-x-ektokseuse-neo-pliroma-gia-ton-diethni-diastimiko-stathmo

Βάσεις ηλιακής ενέργειας στον ισημερινό του Άρη. NASA Την στιγμή που θεωρείται πλέον θέμα χρόνου η εκτόξευση της πρώτης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη αυξάνονται οι μελέτες και οι προτάσεις για το σημείο του πλανήτη που θα μπορέσει να έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει ο άνθρωπος αλλά και τις τεχνολογίες που θα πρέπει να χρησιμοποιήσει για την συντήρηση της διαβίωσης του εκεί.Οι πόλοι του Άρη όπου υπάρχουν αποθέματα νερού σε παγωμένη μορφή και η χρήση πυρηνικής ενέργειας είναι οι δύο προτάσεις που συγκεντρώνουν τα υψηλότερα ποσοστά αποδοχής στην επιστημονική κοινότητα. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Frontiers in Astronomy and Space Sciences» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του πανεπιστημίου Μπέρκλι στις ΗΠΑ παρουσιάζει μια διαφορετική προσέγγιση πάνω σε αυτό το ζήτημα.Όπως αναφέρουν οι ερευνητές η ηλιακή ενέργεια είναι πιο εύχρηστη και εύκολο να παραχθεί στον Άρη σε σχέση με την πυρηνική ενώ επίσης έχει δοκιμαστεί με επιτυχία στα διαφόρων ειδών ρομπότ εξερεύνησης που έχουν προσεδαφιστεί και λειτουργήσει στον Κόκκινο Πλανήτη.Σύμφωνα με τους ερευνητές μεγάλα φωτοβολταϊκά συστήματα μπορούν να τοποθετηθούν σε περιοχές του ισημερινού του Άρη όπου εκεί θα έχουν την καλύτερη δυνατή απόδοση σε σχέση με τις υπόλοιπες περιοχές του πλανήτη. Εκτός από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας τα ηλιακά πάνελ θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον διαχωρισμό των μορίων του νερού ώστε να παραχθεί υδρογόνο το οποίο με τη σειρά του θα μπορεί να αξιοποιηθεί ως καύσιμο και ως συστατικό δημιουργίας λιπασμάτων. https://naftemporiki.gr/story/1857701/baseis-iliakis-energeias-ston-isimerino-tou-ari

Υποθαλάσσιο ηφαίστειο ταρακουνά την Ανταρκτική. SHUTTERSTOCK Το 2020 η Ανταρκτική ο Εγκέλαδος δεν επισκέφτηκε απλά την Ανταρκτική αλλά αποφάσισε να «εγκατασταθεί» εκεί για έξι μήνες. Σε αυτό το χρονικό διάστημα η παγωμένη ήπειρος βίωσε 85 χιλιάδες σεισμός με τους επιστήμονες να αναζητούν έκτοτε την αιτία του φαινομένου. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment» ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι τους σεισμούς προκάλεσε η κίνηση του μάγματος σε ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο που βρίσκεται κοντά στο Νησί του Βασιλιά Γεωργίου στις βορειοανατολικές ακτές της Ανταρκτικής. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι το έδαφος του νησιού μετακινήθηκε 11 εκατοστά κάτι που όπως εκτιμούν συνέβη επειδή το μάγμα ανυψώθηκε σχεδόν μέχρι την επιφάνεια του νησιού.«Μέχρι τότε η περιοχή αυτή είχε μέτρια σεισμική δραστηριότητα αλλά ξαφνικά το 2020 μέσα σε έξι μήνες εκδηλώθηκαν 85 χιλιάδες σεισμοί. Είναι η μεγαλύτερη σεισμική δραστηριότητα που έχει καταγραφεί σε αυτή την περιοχή» αναφέρει ο δρ. Σιμόν Τσέσκα του Γερμανικού Ερευνητικού Κέντρου Γεωεπιστημών (GFZ).Οι ερευνητές κάνουν λόγο για ένα «σμήνος σεισμών» που ήταν όλοι κύριοι σεισμοί, δεν ήταν δηλαδή κάποιοι κύριοι σεισμοί που ακολουθούνταν από μετασεισμούς. Ο αριθμός αλλά και τα χαρακτηριστικά αυτών των σεισμών δεν παρέπεμπαν σε τεκτονική δραστηριότητα υποχρεώνοντας έτσι τους ειδικούς να αναζητήσουν την αιτία πίσω από αυτό το τόσο έντονο αλλά και εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο που όπως φαίνεται οφείλεται σε υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα. https://naftemporiki.gr/story/1858148/ypothalassio-ifaisteio-tarakouna-tin-antarktiki

Νέα πηγή προέλευσης του νερού στη Γη. Ο εικονιζόμενος μετεωρίτης kakowa προσφέρει νέα στοιχεία για την προέλευση του νερού στη Γη. Ένας μετεωρίτης 470 εκατομμυρίων ετών, χάρη στην επιστημονική μελέτη τριών ετών και την αναζήτηση δεδομένων που ξεκίνησε το μακρινό 2013, φανερώνει μία ακόμα δυνάμει πηγή προέλευσης του νερού στη Γη. «Πολλές φορές αμελούμε την προσπάθεια της αναζήτησης τέτοιων ορυκτών σε έναν μετεωρίτη επειδή θεωρητικά μπορεί να μην τα αναμένουμε εκεί», ανέφερε στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης, επίκουρος καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, περιγράφοντας τη διαδικασία της επιστημονικής έρευνας που οδήγησε σε μία μοναδική ανακάλυψη ένυδρων ορυκτών σε έναν ιστορικό μετεωρίτη.«Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι μοναδικά για την κατηγορία των τυπικών χονδριτών μετεωριτών. Για πρώτη φορά έχουμε ανακάλυψη του ένυδρου ορυκτού μαργαρίτη, που με την παρουσία του δεικνύει μία ακόμα -δυνάμει- πηγή του νερού στη πρώιμη Γη», εξηγεί ο Δρ. Μπαζιώτης, ο οποίος ηγήθηκε μιας διεθνούς ομάδας επιστημόνων.Η συγκεκριμένη ομάδα επιστημόνων, αποτελούμενη από Έλληνες, Αμερικάνους, Κινέζους και Γάλλους επιστήμονες, ανακάλυψε και χαρακτήρισε ένα μοναδικό ορυκτολογικό άθροισμα στον μετεωρίτη Kakowa. Ένα ιστορικό δείγμα μετεωρίτη βρίσκεται στη μεγάλη συλλογή μετεωριτών του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης.«Ο μετεωρίτης Kakowa αποτελεί ένα τυπικό χονδρίτη, κατηγορίας L6, που έπεσε στις 19 Μαΐου 1858 στη Ρουμανία και σύμφωνα με ιστορικές καταγραφές, ανακτήθηκε μόλις μερικά λεπτά μετά την πτώση του. Χάρη στην έρευνα που έγινε, ανακαλύψαμε μοναδικά ευρήματα ένυδρων ορυκτών κι έναν μεγάλο αριθμό ορυκτών υπερυψηλών πιέσεων στον Kakowa», εξήγησε ο Έλληνας επιστήμονας.Η δημοσίευση των αποτελεσμάτων της μελέτης της ομάδας στο αντικείμενο της Πλανητικής Επιστήμης έχει τίτλο «Unique evidence of fluid alteration in the Kakowa (L6) ordinary chondrite» και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports του Οίκου Nature Publishing Group (Springer Nature) - και το στοιχείο που την καθιστά μοναδική είναι ότι «...επεκτείνει τη γνώση μας που καταγράφεται στους μετεωρίτες και σχετίζεται τόσο με τις διαδικασίες εξαλλοίωσης όσο και της μεταμόρφωσης λόγω σοκ», τονίζει ο Δρ. Μπαζιώτης. Απουσία νερού σημαίνει απουσία ζωής «Ήταν δύο συγκρούσεις απίστευτου σοκ! Οι παρατηρήσεις που κάναμε, μας επέτρεψαν να "ανακατασκευάσουμε" την ιστορία του μετεωρίτη Kakowa, κατά τη διάρκεια της οποίας δημιουργήθηκαν φλέβες τήγματος ως αποτέλεσμα μίας σφοδρής σύγκρουσης στο μητρικό σώμα του Kakowa, ακολουθούμενη από μία ηπιότερη σύγκρουση με έναν άλλο αστεροειδή, κατά τη διάρκεια της οποίας διείσδυσαν ένυδρα ορυκτά μέσα σε ρωγμές», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης.«Η πληθώρα των ορυκτών υψηλών πιέσεων που βρέθηκαν μέσα στις φλέβες τήγματος μας βοήθησαν να εκτιμήσουμε τη σφοδρότητα και τις συνθήκες της πρώτης σύγκρουσης που έλαβε χώρα πριν από 470 εκατομμύρια χρόνια στο μητρικό σώμα από το οποίο προέρχεται ο μετεωρίτης Kakowa», προσθέτει.Οι μετεωρίτες αποτελούν σπάνια αντικείμενα, που περιέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τη γέννηση και εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος. Διατηρούν στοιχεία των διαδικασιών εκείνων που έλαβαν χώρα σε αστεροειδείς κατά τα πρώτα εκατομμύρια χρόνια της ιστορίας του ηλιακού μας συστήματος. Αυτοί οι αστεροειδείς θερμάνθηκαν εξαιτίας της διάσπασης ραδιενεργών ισοτόπων και της επακόλουθης απελευθέρωσης θερμότητας, οδηγώντας στη θερμική μεταμόρφωσή τους, και τη μετέπειτα απελευθέρωση ρευστών. Ταυτόχρονα υπέστησαν «πολλαπλές προσκρούσεις που άφησαν τα ίχνη τους στα ορυκτά των μετεωριτών».Η ιστορία του νερού στο ηλιακό μας σύστημα είναι θέμα τεράστιου ενδιαφέροντος, ακριβώς λόγω του ρόλου του στην έναρξη της ζωής στη Γη. «Δείχνοντας για πρώτη φορά ότι τα μητρικά σώματα των τυπικών χονδριτών απελευθερώνουν αρκετό νερό ώστε να σχηματίσουν ένυδρα ορυκτά, προσθέτει μία ακόμα -δυνάμει- σημαντική πηγή για τη προέλευση του νερού στη Γη», αναφέρει ο Δρ. Ιωάννης Μπαζιώτης. Οι δύο άλλες πηγές προέλευσης του νερού στη Γη μπορεί να είναι οι κομήτες και οι ανθρακούχοι αστεροειδείς. Μια ευκαιρία στις 69477 για ένα «Εύρηκα» «Τώρα, με την συγκεκριμένη ανακάλυψη του μαργαρίτη, ενός ένυδρου ορυκτού που ανήκει στους ασβεστούχους μαρμαρυγίες με ποσοστό που φθάνει το 4-5 % κ.β. σε νερό, μπορούμε να πούμε ότι για πρώτη φορά ένα τέτοιο ορυκτό -με σαφή εξωγήινη ισοτοπική υπογραφή- συναντάται μέσα σε τυπικούς χονδρίτες», εξηγεί ο Έλληνας επιστήμονας, υπογραμμίζοντας την ιδιαιτερότητα της επιστημονικής ανακάλυψης. «Είναι χαρακτηριστικό της σπανιότητας το γεγονός ότι επί του συνόλου των 69477 μετεωριτών (σύμφωνα με τη τελευταία επίσημη καταγραφή στη βάση δεδομένων της Meteoritical Society), οι τυπικοί χονδρίτες -όπως ο μετεωρίτης Kakowa- "αγγίζουν" τους 59192, δηλαδή ξεπερνούν το 85%», προσθέτει ο Δρ. Μπαζιώτης.Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης έχει και μια σημαντική ιδιαιτερότητα αφού δεν «μολύνθηκε» όταν έπεσε στη Γη. «Κάποιοι από τους μετεωρίτες έχουν ανακτηθεί από την Ανταρκτική ή τις ζεστές ερήμους (π.χ. Σαχάρα), ωστόσο, οι πιο "φρέσκοι" μετεωρίτες είναι αυτοί που ο άνθρωπος τούς είδε να πέφτουν στη Γη, και τους συνέλεξε λίγο μετά την πτώση τους. Αυτοί είναι που έχουν αποφύγει τη λεγόμενη εξαλλοίωση στο γήινο περιβάλλον», επισημαίνει. Συνεργασία για την ανακάλυψη Η μελέτη ξεκίνησε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης, στο πλαίσιο του χρηματοδούμενου από την ΕΕ προγράμματος SYNTHESYS, με σκοπό την έρευνα των χαρακτηριστικών που δημιουργούνται έπειτα από τη πρόσκρουση αστεροειδών. Τα δε μέλη της ομάδας του California Institute of Technology, στις ΗΠΑ, πραγματοποίησαν προηγμένες μικροαναλυτικές μεθόδους για να χαρακτηρίσουν την ορυκτολογία, χημική σύσταση, ισοτοπικές αναλογίες οξυγόνου και μολύβδου, του μοναδικού αυτού ένυδρου ορυκτολογικού αθροίσματος.«Όσο περισσότερες μεθόδους εφαρμόζαμε για να χαρακτηρίσουμε αυτά τα εξωτικά υλικά, τόσο περισσότερο σίγουροι ήμασταν για την αξιοπιστία των αναλύσεών μας και την εξωγήινη προέλευση των ορυκτών», αναφέρει στην επιστημονική του ανάλυση ο καθηγητής Πολ Ασίμοφ, επικεφαλής της ομάδας του Caltech που εργάστηκε υπό την καθοδήγηση του Έλληνα επιστήμονα.«Όσα ανακαλύφθηκαν σήμερα δεν θα μπορούσαν να βρεθούν πριν από 50 χρόνια... Πρακτικά, χάρη στην επιστημονική εξέλιξη, κάθε δεκαετία θα ήταν πιθανή μια νέα ανακάλυψη. Ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να ανακαλύψεις, αν δε κάνεις προσπάθεια να μελετήσεις έναν μετεωρίτη, και ιδιαίτερα, αν δεν επιμείνεις στη περαιτέρω διερεύνηση των ορυκτών που μπορεί να περιέχονται μέσα σε αυτό», εξήγησε ο Δρ. Μπαζιώτης.Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης εισήλθε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης λίγο μετά την ανάκτησή του, το 1858. Ο Kakowa εκτίθεται στην αίθουσα των μετεωριτών στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης, στην Αυστρία, ενώ στην ίδια αίθουσα εκτίθεται και ο μόνος μετεωρίτης που έχει ανακτηθεί από ελληνικό έδαφος το μακρινό 1818, ο επονομαζόμενος «Seres».«Μέσα από σκληρή επιστημονική δουλειά καταφέραμε να αποδείξουμε ότι το συγκεκριμένο υλικό είναι εξωγήινο. Η αγωνία ήταν τεράστια. Περιμέναμε από μέρα σε μέρα να έρθουν τα αποτελέσματα από τη Καλιφόρνια. Ένα συγκεκριμένο νούμερο ειδικά, ώστε να πούμε με βεβαιότητα πια, το δικό μας "εύρηκα". Αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε μπροστά στο 0,0016% των μετεωριτών που φέρουν αυτό το σπάνιο ορυκτό!», καταλήγει ο Δρ. Μπαζιώτης. https://naftemporiki.gr/story/1857695/nea-pigi-proeleusis-tou-nerou-sti-gi

Ναι, ο Τιτάνας «μιμείται» τη Γη. IPGP/Labex UnivEarthS/University Paris Diderot - C Ο Κρόνος διαθέτει περισσότερους από 80 δορυφόρους και γνωρίζαμε ότι ο μεγαλύτερος εξ αυτών είναι το Τιτάνας. Οι διάφορες παρατηρήσεις και κυρίως οι αποστολές εξερεύνησης του δορυφόρου με κυριότερη την αποστολή Cassini αποκάλυψαν ότι ο Τιτάνας βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική κατάσταση παρόμοια με αυτή που πιστεύεται ότι βρισκόταν η Γη στην βρεφική της ηλικία. Για αυτόν τον λόγο ο Τιτάνας αποτελεί πλέον μόνιμο στόχο μελέτης αφού από την μια πλευρά μπορούμε να μάθουμε στοιχεία για την εξέλιξη του πλανήτη μας αλλά παράλληλα ενδέχεται να έχουν αναπτυχθεί στον δορυφόρο κάποιες μορφές ζωής.Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Geophysical Research Letters» επιβεβαιώνει ότι ο Τιτάνας έχει στην γεωλογική του βάση κοινά χαρακτηριστικά με αυτά του πλανήτη μας. Τη μελέτη πραγματοποίησαν πλανητικοί επιστήμονες του φημισμένου Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις ΗΠΑ και σε αυτή αναφέρεται ότι ορισμένοι γεωλογικοί σχηματισμοί του Τιτάνα διαθέτουν απρόσμενα μεγάλη ομοιότητα στον τρόπο σχηματισμού και τους «μηχανισμούς» τους με αυτούς της Γης.Οι ερευνητές σχεδίασαν προσομοιώσεις στις οποίες εποχικοί κύκλοι παρόμοιοι αυτούς της Γης παράγουν ατμοσφαιρικά φαινόμενα που προκαλούν τη δημιουργία λόφων από κόκκους υδρογονανθράκων παρόμοιων με τους αμμολόφους που σχηματίζονται στη Γη. Οι λόφοι αυτοί έχουν εντοπιστεί κοντά σε ποταμούς, λίμνες και θάλασσες υδρογονανθράκων που υπάρχουν στην επιφάνεια του Τιτάνα και η ύπαρξη τους αποτελεί γρίφο για τους επιστήμονες. Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι κόκκοι υδρογονάνθρακα κινούνται και σχηματίζουν τους λόφους με τον ίδιο τρόπο που γίνεται στη Γη με τους κόκκους άμμου και σκόνης. Τόσο τα υλικά που υπάρχουν στον Τιτάνα όσο και τα γεωατμοσφαιρικά φαινόμενα που εξελίσσονται εκεί κρίνονται από τους ερευνητές ως «μοναδικά στο ηλιακό μας σύστημα» γεγονός που ενισχύει την ιδιαιτερότητα και σπουδαιότητα που έχει ο δορυφόρος του Κρόνου.Οι διαστημικές εταιρείες μελετούν διάφορες προτάσεις εξερεύνησης του Τιτάνα και ειδικότερα των λιμνών υδρογονανθράκων που διαθέτει. H NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει το 2027 ένα σκάφος με προορισμό τον Τιτάνα το οποίο θα μεταφέρει ένα drone που θα εξερευνήσει τον δορυφόρο. Η πρόσφατη επιτυχής αποστολής του drone στον Άρη δημιουργεί αισιοδοξία ότι το ίδιο θα συμβεί και στον Τιτάνα. Ειδικοί έχουν διατυπώσει την άποψη ότι μπορούν να δημιουργηθούν μεγάλες αποικίες ανθρώπων στον Τιτάνα και οι ερευνητές αναφέρουν ότι τα ευρήματα τους είναι υποστηρικτικά σε αυτή την άποψη. https://naftemporiki.gr/story/1857344/nai-o-titanas-mimeitai-ti-gi