Δροσος Γεωργιος

Διαστημοδρόμια στη θάλασσα θέλει η SpaceX Πλωτά, «βαρέων βαρών» διαστημοδρόμια, για αποστολές στον Άρη και τη Σελήνη και πολυηχητικά (hypersonic) ταξίδια γύρω από τη Γη φτιάχνει η SpaceX, ανακοίνωσε μέσω Twitter ο ιδρυτής της εταιρείας, Έλον Μασκ, αναρτώντας αγγελία της εταιρείας για μηχανικό υπεράκτιων επιχειρήσεων (offshore operations engineer). Σύμφωνα με την αγγελία, ο μηχανικός θα εργάζεται ως μέλος ομάδας μηχανικών και τεχνικών για τον σχεδιασμό και την κατασκευή μιας υπεράκτιας εγκατάστασης για την εκτόξευση πυραύλων, και στα βασικά προσόντα του περιλαμβάνονται πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού, αεροναυπηγού ή ναυπηγού μηχανολόγου μηχανικού. Όπως σημειώνεται, θα πρέπει να είναι «πρόθυμος να ταξιδέψει, πρόθυμος να δουλέψει σημαντικές υπερωρίες, θα πρέπει να μπορεί να περάσει τους ελέγχους της αεροπορικής βάσης του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ και να μπορεί να εργαστεί σε υπεράκτια πλατφόρμα στο Μπράουνσβιλ του Τέξας». Ο Μασκ είχε αποκαλύψει για πρώτη φορά τα σχέδια για πολυηχητικά (με ταχύτητα πενταπλάσια αυτής του ήχου και παραπάνω) σε παρουσίαση το 2017. Τότε, όπως σημειώνει το New Atlas, είχε επισημάνει ότι επρόκειτο ακόμα μόνο για concept- ωστόσο φαίνεται πως πλέον αυτό έχει αλλάξει. Σε επιπλέον tweets του ανέφερε πως σε «γενικές γραμμές» θα πρόκειται για ανακαινισμένες/ εκσυγχρονισμένες πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, με ενδεχόμενη χρήση του φουτουριστικού συστήματος μεταφορών υψηλών ταχυτήτων Hyperloop για μεταφορές από και προς αυτές. Ερωτηθείς για το επιδιωκόμενο χρονικό πλαίσιο όσον αφορά στις πρώτες πτήσεις από βάσεις στη Γη προς άλλους προορισμούς στη Γη, απάντησε πως «θα υπάρξουν πολλές δοκιμαστικές πτήσεις πριν μεταφερθούν επιβάτες. Οι πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις από τη Γη προς τη Γη μπορεί να γίνουν σε δύο με τρία χρόνια». Υπενθυμίζεται πως η εταιρεία χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια πλωτές μη επανδρωμένες πλατφόρμες για προσνηώσεις επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων που επιστρέφουν από αποστολές στο διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/story/1610110/diastimodromia-sti-thalassa-thelei-i-spacex

Μαθητές από όλη την Αμερική θα μιλήσουν με τους αστροναύτες της NASA στο Διαστημικό Σταθμό. Οι μαθητές από ολόκληρο το έθνος θα έχουν την ευκαιρία αυτή την εβδομάδα να κάνουν ερωτήσεις για τους αστροναύτες της NASA στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η κλήση Earth-to-space θα προβληθεί ζωντανά στις 1:10 μ.μ. EDT Παρασκευή 19 Ιουνίου, στην τηλεόραση της NASA και στον ιστότοπο του πρακτορείου. Οι αστροναύτες της NASA Robert Behnken, Christopher Cassidy και Douglas Hurley θα απαντήσουν σε ερωτήσεις που καταγράφηκαν από μαθητές του K-12 από το εθνικό δίκτυο μαθησιακών κέντρων του Challenger Center. Το Challenger Center παρέχει σε περισσότερους από 250.000 μαθητές ετησίως βιωματικά εκπαιδευτικά προγράμματα STEM. Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Challenger Center Lance Bush θα δώσει εναρκτήρια σχόλια μέσω ενός ηχογραφημένου βίντεο. Η συνεδρία ερωτήσεων και απαντήσεων των μαθητών θα είναι η πρώτη του είδους του με αστροναύτες που έφτασαν στο σταθμό με εμπορικά διαστημόπλοιο και λειτουργούν. Ο Cassidy κυκλοφόρησε στο διαστημικό σταθμό στις 9 Απριλίου και σήμερα υπηρετεί ως διοικητής της Εκστρατείας 63. Στις 30 Μαΐου, οι Behnken και Hurley έγιναν οι πρώτοι αστροναύτες της NASA που ξεκίνησαν στο σταθμό με εμπορικό διαστημικό σκάφος και πύραυλο, απογειωμένοι από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στο Η Φλόριντα με την κάψουλα του SpaceX's Crew Dragon βρίσκεται πάνω από τον πύραυλο Falcon 9 της εταιρείας ως μέρος της αποστολής SpaceX Demo-2 της NASA. Ο Behnken και ο Hurley εντάχθηκαν στο πλήρωμα του Expedition 63 αφού το διαστημικό σκάφος Dragon, με το όνομα Endeavour, έφτασε στο σταθμό στις 31 Μαΐου. Η άμεση σύνδεση μαθητών με αστροναύτες στο διαστημικό σταθμό παρέχει μοναδικές, αυθεντικές εμπειρίες που έχουν σχεδιαστεί για να ενισχύσουν τη μάθηση των μαθητών, τις επιδόσεις και το ενδιαφέρον για την επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά. Οι αστροναύτες που ζουν στο διάστημα στο εργαστήριο σε τροχιά επικοινωνούν με το Κέντρο Ελέγχου Αποστολής της NASA στο Χιούστον 24 ώρες την ημέρα μέσω των δορυφόρων παρακολούθησης και αναμετάδοσης δεδομένων του Διαστημικού Δικτύου (TDRS). Για σχεδόν 20 χρόνια, οι αστροναύτες ζουν και εργάζονται συνεχώς στο διαστημικό σταθμό, δοκιμάζουν τεχνολογίες, εκτελούν επιστήμη και αναπτύσσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να εξερευνήσουν μακρύτερα από τη Γη. Μέσω του προγράμματος Artemis της NASA, το πρακτορείο θα στείλει αστροναύτες στη Σελήνη έως το 2024, με πιθανή ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη. Εμπνέοντας την επόμενη γενιά εξερευνητών - το Artemis Generation - διασφαλίζει ότι η Αμερική θα συνεχίσει να ηγείται στην εξερεύνηση και την ανακάλυψη του διαστήματος. Στην φωτογραφια οι αστροναύτες της NASA (από αριστερά) ο Bob Behnken, ο Doug Hurley και ο Chris Cassidy που είναι μέλη του πληρώματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού Expedition 63 των ΗΠΑ. https://www.nasa.gov/press-release/students-from-across-us-to-speak-with-nasa-astronauts-aboard-space-station

Δημιουργήθηκε η πρώτη τεχνητή σύναψη εγκεφάλου που επικοινωνεί με τα ζωντανά κύτταρα. Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν, για πρώτη φορά, μία βιοϋβριδική τεχνητή σύναψη εγκεφάλου που μπορεί να επικοινωνήσει με τα ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα. Το 2017, ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια είχαν παρουσιάσει μία ηλεκτρονική συσκευή από οργανικά υλικά, η οποία αποτελούσε μία τεχνητή μορφή σύναψης, δηλαδή του συνδέσμου ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες). Το 2019, εννέα τέτοιες τεχνητές συνάψεις είχαν συνδυαστεί σε μία ενιαία διάταξη, που μπορούσε να προγραμματιστεί από κοινού, ώστε να μιμείται την παράλληλη λειτουργία του εγκεφάλου. Τώρα, οι ερευνητές του Στάνφορντ, σε συνεργασία με συναδέλφους τους από το Ιταλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας και το ολλανδικό Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για νέα υλικά «Nature Matierals», έδειξαν ότι η πρώτη βιοϋβριδική τεχνητή σύναψη είναι δυνατό να δουλέψει σε συνεργασία με πραγματικά ζωντανά κύτταρα και να επικοινωνήσει μαζί τους. «Η μελέτη μας δείχνει τη μοναδική δύναμη των νέων υλικών που μπορούν να αλληλεπιδρούν με τη ζώσα ύλη. Τα ζωντανά κύτταρα δεν έχουν πρόβλημα να συνεργαστούν με το μαλακό πολυμερές υλικό της τεχνητής σύναψης. Αλλά η συμβατότητα πηγαίνει ακόμη παραπέρα, καθώς τα νέα υλικά εργάζονται με τα ίδια μόρια που οι νευρώνες χρησιμοποιούν στη φύση», δήλωσε ο καθηγητής Επιστήμης και Μηχανικής των υλικών του Στάνφορντ, Αλμπέρτο Σαλέο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ενώ άλλες νευρο - συσκευές να χρειάζονται αποκλειστικά ένα ηλεκτρικό σήμα για να ανιχνεύσουν και να επεξεργαστούν τα μηνύματα του εγκεφάλου, στην περίπτωση της νέας τεχνητής σύναψης η επικοινωνία της με τα ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα γίνεται με πιο φυσικό τρόπο μέσω ηλεκτροχημείας, καθώς το υβριδικό υλικό λαμβάνει μηνύματα από τα γειτονικά κύτταρα σαν να ήταν νευρώνας και το ίδιο. Η τεχνητή σύναψη αποτελείται από δύο ηλεκτρόδια από μαλακό πολυμερές υλικό, διαχωρισμένα από ένα διάλυμα ηλεκτρολύτη, το οποίο παίζει τον ρόλο του μικρού κενού που διαχωρίζει δύο νευρώνες του εγκεφάλου. Ανάμεσα σε αυτό το κενό ταξιδεύουν συνεχώς οι ουσίες νευροδιαβιβαστές (π.χ. ντοπαμίνη), ώστε να επιτυγχάνεται η επικοινωνία μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου. Όταν ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα τοποθετούνται πάνω σε ένα από τα ηλεκτρόδια, οι νευροδιαβιβαστές που απελευθερώνονται από τα εγκεφαλικά κύτταρα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με το ηλεκτρόδιο της τεχνητής σύναψης και να παράγουν ιόντα. Όπως έδειξαν τα πειράματα με τρωκτικά (αρουραίους) που είχαν τέτοιες υβριδικές συνάψεις ενσωματωμένες στον εγκέφαλό τους, αυτά τα ιόντα ταξιδεύουν στο δεύτερο ηλεκτρόδιο και το τροποποιούν, όπως ακριβώς γίνεται η διαδικασία της μάθησης στις βιολογικές συνάψεις του εγκεφάλου. «Δείξαμε ότι είναι δυνατή η φυσική επικοινωνία που εμπλέκει τόσο τη χημεία όσο και τον ηλεκτρισμό. Είναι το πρώτο μικρό βήμα για μία πραγματική διεπαφή εγκεφάλου - μηχανής», ανέφερε ο δρ Σαλέο. Τέτοιες διεπαφές μελλοντικά θα δοκιμαστούν στην ιατρική, τη νευροεπιστήμη και σε άλλα πεδία. https://www.kathimerini.gr/1083346/article/epikairothta/episthmh/dhmioyrgh8hke-h-prwth-texnhth-synayh-egkefaloy-poy-epikoinwnei-me-ta-zwntana-kyttara

«Φως» στη Σκοτεινή Ύλη: Εντοπίστηκε η πρώτη ένδειξη της ύπαρξης του αξιόνιου. Οι φυσικοί του υπόγειου ανιχνευτή XENON1T στην Ιταλία ανακοίνωσαν ότι το πείραμά τους έχει «πιάσει» ένα ανεξήγητο σήμα, που μπορεί να αποτελεί την πρώτη ένδειξη της ύπαρξης του αξιόνιου, του έως τώρα υποθετικού σωματιδίου της σκοτεινής ύλης. Οι πειραματιστές του XENON1T ανίχνευσαν 53 γεγονότα περισσότερα από τα 232 γεγονότα υποβάθρου που περίμεναν. Αφού απέρριψαν όλες τις πιθανές πηγές σφαλμάτων μπόρεσαν, εξέτασαν τρεις ερμηνείες που θα ταίριαζαν με το μέγεθος και το σχήμα των δεδομένων τους. Αν αυτό επαληθευτεί -πράγμα που μένει να φανεί-, τότε θα πρόκειται για μια ιστορική ανακάλυψη στη σύγχρονη Φυσική, η οποία επιτέλους θα φωτίσει τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη, που αποτελεί το 85% της μάζας στο σύμπαν, αλλά η φύση της παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα. Παρόλο που στην πραγματικότητα δεν έχει γίνει ανακοίνωση κάποιας επιστημονικής ανακάλυψης, επικρατεί μεγάλη έξαψη στην κοινότητα των σωματιδιακών φυσικών διεθνώς. «Αυτό που λέμε είναι ότι υπάρχει κάτι στον ανιχνευτή μας που κανείς δεν περίμενε και προς το παρόν κανένας δεν ξέρει περί τίνος πραγματικά πρόκειται» δήλωσε ο φυσικός του αμερικανικού πανεπιστημίου Πέρντιου Ράφαελ Λανγκ, μέλος της διεθνούς ερευνητικής ομάδας του XENON1T. Άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται επιφυλακτικοί, καθώς η ιστορία της σκοτεινής ύλης είναι γεμάτη ελπίδες που στη συνέχεια διαψεύστηκαν. Ο ανιχνευτής ΧΕΝΟΝ 1Τ στο Εθνικό Εργαστήριο Γκραν Σάσο της Ιταλίας, που λειτούργησε από το 2016 έως πέρσι, ευρισκόμενος σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, είναι γεμάτος με έναν τόνο από πολύ καθαρό υγροποιημένο ξένον. Η ανίχνευση γίνεται όταν τα άτομα του υγρού αλληλεπιδρούν με άλλα σωματίδια που διαπερνούν το «ρεζερβουάρ» του υπόγειου ανιχνευτή. Όταν αυτό συμβαίνει, δημιουργούνται μικρές λάμψεις φωτός και ελεύθερα ηλεκτρόνια. Οι περισσότερες αλληλεπιδράσεις, γνωστές και ως «συμβάντα», γίνονται με γνωστά σωματίδια, όμως τώρα -κάτι που συνέβη πρώτη φορά- οι επιστήμονες είδαν έναν υπερβάλλοντα αριθμό τέτοιων συμβάντων, μεγαλύτερο του αναμενομένου (285 αντί 232, δηλαδή 53 περισσότερα), και μάλιστα ίσως να μην προέρχονταν από γνωστά σωματίδια όπως τα νετρίνα. Υπάρχουν τρεις πιθανές εξηγήσεις γι’ αυτό, και η μία -που θεωρείται η πιθανότερη- αφορά το έως τώρα υποθετικό σωματίδιο αξιόνιο, που είχε προταθεί θεωρητικά ήδη από τη δεκαετία του 1970. Μια δεύτερη εξήγηση σχετίζεται με την πιθανή «μόλυνση» του ανιχνευτή από τρίτιο (ένα ραδιενεργό ισότοπο του υδρογόνου, που παράγεται στο εσωτερικό του ανιχνευτή), ενώ μια τρίτη εξήγηση είναι ότι το ανεξήγητο σήμα προήλθε από νετρίνα που αλληλεπιδρούν με τα μαγνητικά πεδία με τρόπο πιο ισχυρό του αναμενομένου. Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική προδημοσίευση στο Arxiv, σύμφωνα με το Science και το BBC, ήδη εργάζονται για την αναβάθμιση του ανιχνευτή τους σε XENOnNT, ώστε να περιέχει περισσότερους τόνους υγρού. Αν το αρχικό αυτό σήμα προέρχεται όντως από το αξιόνιο της σκοτεινής ύλης, τότε λογικά αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από έναν ισχυρότερο ανιχνευτή. Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη ανάλογα πειράματα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Η σκοτεινή ύλη έχει αυτό το όνομα όχι μόνο επειδή παραμένει ένα μυστήριο, αλλά επειδή δεν αντανακλά ούτε εκπέμπει φως. Μέχρι σήμερα υπάρχουν μόνο έμμεσες ενδείξεις για την ύπαρξή της (κυρίως, η βαρυτική επίδρασή της στους γαλαξίες), αλλά δεν έχει βρεθεί κάποιο σωματίδιο που να σχετίζεται με αυτήν. Υπάρχουν διάφορες σχετικές επιστημονικές θεωρίες, και η επικρατούσα αφορά το «ασθενώς αλληλεπιδρών σωματίδιο με μάζα» (WIMP). Όμως, η αναζήτηση του τελευταίου πάνω από μία δεκαετία από τον ανιχνευτή Xenon απέβη άκαρπη. Ο αναβαθμισμένος ανιχνευτής XENON1T, που ήταν πιο ευαίσθητος στις σωματιδιακές αλληλεπιδράσεις, αναζήτησε και άλλα υποψήφια σωματίδια της σκοτεινής ύλης με μικρότερη μάζα, όπως τα αξιόνια, τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από την αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ) στο σύμπαν είτε από πρόσφατες πυρηνικές αντιδράσεις μέσα στον Ήλιο, γι’ αυτό λέγονται και «ηλιακά αξιόνια». https://www.tanea.gr/2020/06/18/science-technology/fos-sti-skoteini-yli-entopisitke-i-proti-endeiksi-tis-yparksis-tou-aksioniou/

Έτσι μετράται η περιστροφή μιας μαύρης τρύπας. Όπως όλα δείχνουν, οι φυσικοί μπορεί εν τέλει να έχουν καταλάβει πόσο γρήγορα περιστρέφεται μια μαύρη τρύπα και είναι ορατή στον Γαλαξία μας, και με αυτόν τον τρόπο πλησιάζει περισσότερο. Η «μοναδικότητα», που ονομάζεται 4U1543-4, περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι περίπου 24.700 έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένα από τα λίγα αντικείμενα που έχουν βρει οι επιστήμονες στο διάστημα και έχει 9,4 φορές τη μάζα του ήλιου μας, ωστόσο δεν είναι μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Οι περισσότεροι φυσικοί πιστεύουν ότι οι μαύρες τρύπες, αφού συντρίψουν όλη τους τη μάζα σε ένα σημείο, είναι πανομοιότυπες εκτός από τρεις αριθμούς: τη μάζα τους, το φορτίο τους και την περιστροφή τους. Και ενώ θεωρητικά μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να φορτιστεί πολύ θετικά ή αρνητικά εάν κατασκευαζόταν αποκλειστικά από ηλεκτρόνια ή πρωτόνια, στον πραγματικό κόσμο οι μαύρες τρύπες (όπως όλα τα τεράστια αντικείμενα στο σύμπαν) έχουν πιθανώς καθαρό μηδενικό φορτίο. Τώρα, φαίνεται ότι οι ερευνητές κατάφεραν να κάνουν μια αρκετά καλή μέτρηση της περιστροφής αυτής της μαύρης τρύπας. Όπως και οτιδήποτε στο διάστημα, η συμπιεσμένη μοναδικότητα που κρύβεται πίσω από τον ορίζοντα της μαύρης τρύπας - το σημείο πέραν του οποίου ούτε φως δε μπορεί να διαφύγει - περιστρέφεται ελεύθερα με όλη της την ορμή. Αλλά σε αντίθεση με τα αστέρια και τους πλανήτες, δεν υπάρχει τρόπος να παρατηρήσουμε άμεσα πόσο γρήγορα περιστρέφεται το βαρύ σημείο στο διάστημα. Προσδιορίζοντας πόσο γρήγορα κινείται αυτή η ύλη, μπορούν να εκτιμήσουν τη γωνιακή ορμή ή περιστροφή της ίδιας της «μοναδικότητας». Καθώς μια μαύρη τρύπα περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα, ο ορίζοντας συμβάντων συρρικνώνεται όλο και πιο κοντά στη «μοναδικότητα», όπως είπε ο αστρονόμος UCLA Mark Morris στο Universe Today το 2014. Μια μαύρη τρύπα δεν μπορεί να περιστραφεί τόσο γρήγορα, με αποτέλεσμα ο ορίζοντάς της εξαφανίζεται και αποκαλύπτει τη «μοναδικότητα». Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, ο ρυθμός περιστροφής της ύλης αυτής είναι «μέτριος» για μια μαύρη τρύπα αυτής της μάζας. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/888446_etsi-metratai-i-peristrofi-mias-mayris-trypas

Διεθνής Διαστημικός Σταθμός: Επιστήμονες δημιούργησαν με πείραμα την εξωτική «πέμπτη κατάσταση της ύλης» Ένα πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΣΣ) από επιστήμονες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) δημιούργησε την εξωτική κβαντική «πέμπτη κατάσταση της ύλης», ένα υπέρψυχρο αέριο συμπύκνωμα Bose-Einstein. Πρόκειται για επιστημονικό και τεχνολογικό επίτευγμα, καθώς είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο στο διάστημα σε περιβάλλον μικροβαρύτητας, κάτι που επιτρέπει τη μελέτη της ύλης σε συνθήκες πιο ευνοϊκές από εκείνες της Γης. Το πείραμα έγινε σε ένα από τα πιο κρύα μέρη στο σύμπαν, σε μία συσκευή μεγέθους βαλίτσας (Cold Atom Laboratory-CAL), που είχε εκτοξευθεί στον ΔΣΣ το 2018. Το εν λόγω μίνι-εργαστήριο ψύχει άτομα ρουβιδίου σε έναν θάλαμο κενού, χρησιμοποιώντας φως λέιζερ για να επιβραδύνει την κίνησή τους. Στη συνέχεια, μαγνητικά πεδία συγκρατούν και «παγιδεύουν» το πυκνό νέφος των ατόμων, που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν (μείον 273 βαθμοί Κελσίου), με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συμπυκνώματος Bose-Einstein. Τα εν λόγω συμπυκνώματα είχαν προταθεί θεωρητικά ως πέμπτη κατάσταση της ύλης (μετά τα στερεά, τα υγρά, τα αέρια και το πλάσμα) στις αρχές της δεκαετίας του 1920 από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον Ινδό Σατιέντρα Ναθ Μπόουζ, από όπου πήραν και το όνομά τους. Στην πράξη παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά πριν 25 χρόνια. Το πολύ κρύο νέφος παύει να συμπεριφέρεται όπως τα επιμέρους άτομα και σωματίδια, αλλά μάλλον ως μία ενιαία οντότητα με κβαντικές ιδιότητες, όπου κάθε σωματίδιο λειτουργεί, επίσης, και ως κύμα. Το όλο συμπύκνωμα μπορεί, πλέον, να θεωρηθεί ως ένα ενιαίο κύμα ύλης. Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτά τα συμπυκνώματα μπορούν να παράσχουν ζωτικές ενδείξεις για μυστήρια της Φυσικής, όπως η σκοτεινή ενέργεια. Η εν λόγω «εξωτική» κατάσταση της ύλης έχει δημιουργηθεί από πολλούς επιστήμονες σε διάφορα πειράματα από το 1995 και μετά στη Γη, όπου, όμως, λόγω της βαρύτητας, το συμπύκνωμα μπορεί να δημιουργηθεί μόνο για κλάσματα του δευτερολέπτου. Αντίθετα, όπως έδειξε το πείραμα στον ΔΣΣ, στο διάστημα -με την πολύ μικρότερη βαρύτητα- η πέμπτη κατάσταση της ύλης παραμένει σταθερή για μερικά δευτερόλεπτα, οπότε μπορεί να μελετηθεί καλύτερα. Το ευρισκόμενο σε εξέλιξη πείραμα CAL πραγματοποιείται εξ αποστάσεως με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Τόμσον του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) και της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), και τα πρώτα αποτελέσματά του παρουσιάστηκαν σε δημοσίευση στο «Nature». Στο μέλλον, οι ερευνητές ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν το πείραμα για να παρακολουθήσουν τα άτομα να συγκρούονται σε κβαντικό επίπεδο, καθώς, επίσης, να ανιχνεύσουν κατά πόσο πιθανές «ρυτιδώσεις» του χωροχρόνου που προκαλούν τα βαρυτικά κύματα, επιδρούν στην κίνηση των ατόμων. Ακόμη, θα ελεγχθεί κατά πόσο η μικροβαρύτητα παραβιάζει την αρχή ισοδυναμίας του Αϊνστάιν, σύμφωνα με την οποία όλες οι μάζες σε ένα βαρυτικό πεδίο επιταχύνονται με τον ίδιο τρόπο. https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/886765_diethnis-diastimikos-stathmos-epistimones-dimioyrgisan-me-peirama-tin

Η Ευρώπη προχωρά μπροστά με το "rune buggy" Mars rover. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος προχωρά γρήγορα για να αναπτύξει τον επόμενο Mars Rover. Έχει ήδη ένα όχημα έτοιμο να πάει στον Κόκκινο Πλανήτη το 2022, αλλά τώρα προχωρά με ένα δεύτερο ρομπότ, το οποίο θα αναχωρήσει το 2026. Αυτό το πρόσθετο rover είναι μέρος του αμερικανικού-ευρωπαϊκού έργου για την επιστροφή δειγμάτων βράχων στη Γη για ανάλυση. Η Esa έχει αναθέσει ένα προηγμένο συμβόλαιο B2 στον βρετανικό βραχίονα του αεροδιαστημικού γίγαντα Airbus, το οποίο θα επιτρέψει στην εταιρεία να ξεκινήσει τις απαραίτητες τεχνολογίες. Το νέο rover ονομάζεται "Fetch" επειδή η αποστολή του θα είναι να βρει και να ανακτήσει τα δείγματα βράχου που έχουν συλλεχθεί και αποθηκευτεί στην επιφάνεια από το American Perseverance rover, το οποίο κατευθύνεται στον Άρη τον επόμενο μήνα. Το επόμενο Mars rover της Αμερικής θα ονομάζεται Perseverance Μπορούμε επιτέλους να απαντήσουμε στο μεγάλο ερώτημα για τον Άρη; Τα δείγματα του βράχου του Άρη θα αποθηκευτούν προσωρινά σε μικρούς σωλήνες Η επιμονή θα τρυπήσει ενδιαφέροντα βράχια και θα τοποθετήσει τα ουρά σε μικρούς σωλήνες, τους οποίους θα πέσει στη συνέχεια στο έδαφος. Το ρομπότ Fetch που κατασκευάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο θα παραλάβει αυτούς τους κυλίνδρους και θα τα μεταφέρει σε ένα σύστημα πυραύλων που θα πυροδοτήσει τα δείγματα στο διάστημα όπου ένας δορυφόρος θα περιμένει να τα συλλάβει και να τα φέρει σπίτι. Η Esa και ο ομόλογός της στις ΗΠΑ, Nasa, θέλουν να αποστείλουν το ρομπότ και το σύστημα πυραύλων Fetch στον Άρη το 2026. Ο περιορισμένος χρόνος σημαίνει ότι η Esa έπρεπε να συμπιέσει τις κανονικές συμβάσεις της με τη βιομηχανία και ουσιαστικά προέρχεται από την Airbus. Συνήθως, οι εταιρείες θα εξακολουθούν να βρίσκονται σε ανοιχτό ανταγωνισμό σε αυτό το στάδιο ενός έργου. "Λόγω του αυστηρού χρονοδιαγράμματος, καταλήξαμε σε αυτήν την ιδέα ενός προηγμένου συμβολαίου B2 που θα επιτρέψει στους βασικούς μας υπεργολάβους σε όλα τα μεγάλα συστήματα να αρχίσουν να εργάζονται αμέσως", δήλωσε ο διευθυντής έργου της Airbus Ben Boyes. Η πιο προφανής διαφορά μεταξύ του Fetch και του Rosalind Franklin 2022 του Esa είναι το σύστημα κίνησης. Οι Mars rover ήταν παραδοσιακά έξι τροχοί. Το Fetch θα έχει μόνο τέσσερις μεγάλους τροχούς, δίνοντάς του την εμφάνιση ενός "dune buggy". Αυτή η απόφαση σχεδιασμού ελέγχεται εν μέρει από τους περιορισμούς όγκου του συστήματος κάψουλας που θα μεταφέρει το Fetch και τον σχετικό εξοπλισμό του στον Άρη, αλλά και από τον τύπο οδήγησης που θα πρέπει να κάνει ο rover όταν φτάσει στο έδαφος. Οι μηχανικοί θεωρούν το ρομπότ 230kg ως κάτι γρήγορο, ταξιδεύοντας εκατοντάδες μέτρα την ημέρα σε μερικές φορές δύσκολες εκτάσεις καθώς αναζητά και ανακτά, τα δοχεία βράχου που πέφτουν από το Perseverance. "Αυτοί οι τροχοί είναι πραγματικά πολύ μεγάλοι", εξήγησε ο κ. Boyes. "Οι τροχοί του Rosalind Franklin έχουν διάμετρο περίπου 25 εκατοστά. Οι τροχοί στο Fetch είναι 70 εκατοστά. Αλλά ενώ η Rosalind Franklin είναι μια αποστολή εξερεύνησης όπου μπορεί να ληφθεί απόφαση για την αποφυγή δύσκολων εδαφών, η Fetch έχει μια πολύ συγκεκριμένη δουλειά και θα είναι υπό πίεση χρόνου. μπορεί να χρειαστεί να διασχίσει το σπασμένο έδαφος. " Οι τροχοί έχουν αναπτυχθεί από τη Nasa στο Κέντρο Έρευνας του Glenn και το συμβόλαιο B2 θα δει παραδείγματα προσαρμοσμένα σε ένα πρωτότυπο rover ή breadboard για να αποδείξουν την ικανότητά τους. Το NASA's Perseverance rover θα ανοίξει τα δείγματα βράχου και θα τα αποθηκεύσει στο έδαφος Αυτό το πρωτότυπο θα διαθέτει επίσης ένα σύστημα οπτικής αναγνώρισης που προσδιορίζει τους σωλήνες δειγμάτων στο έδαφος, ένα δοκιμαστικό ρομποτικό βραχίονα και σύστημα λαβής για πρακτική παραλαβή τους, και αυτόνομη τεχνολογία πλοήγησης που επιτρέπει στο όχημα να κινείται με ασφάλεια. "Σε επιτόπιες δοκιμές θα κάνουμε μια πλήρη δοκιμή εμπιστοσύνης συστήματος από άκρο σε άκρο, για να βασιστούμε στις μεμονωμένες τεχνολογίες που αναπτύσσουμε", δήλωσε ο κ. Boyes. "Σε αυτές τις δοκιμές θα οδηγήσουμε έως και 100 μέτρα, θα κοιτάξουμε γύρω μας, θα βρούμε ένα σωληνάριο και θα το πάρουμε. Αυτό εστιάζουμε πραγματικά σε αυτή τη φάση του έργου." Η Airbus έχει προσελκύσει στην κοινοπραξία της πολλές από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες διαστημικής μηχανικής, συμπεριλαμβανομένης της γαλλο-ιταλικής εταιρείας Thales Alenia Space με την οποία θα μπορούσε να ήταν ακόμη ανταγωνισμός κατά τη διάρκεια μιας πιο οικείας διαδικασίας σύμβασης της Esa. Άλλα μεγάλα ονόματα περιλαμβάνουν το Leonardo της Ιταλίας, το οποίο εργάζεται στον ρομποτικό βραχίονα. και του MDA του Καναδά, της εταιρείας που δημιούργησε το σύστημα πλαισίου για τη Rosalind Franklin. Η φάση B2 θα συνεχιστεί έως το 2021, όταν, με την προϋπόθεση ότι η Esa είναι πρόθυμη να προχωρήσει, τότε το έργο θα μεταφερθεί κατευθείαν στη φάση κατασκευής - που ονομάζονται φάσεις C και D του έργου. Οι Ευρωπαίοι υπουργοί Διαστήματος ενέκριναν χρηματοδότηση έως το Νοέμβριο του 2022. Θα πρέπει να επιβάλουν κυρώσεις σε περισσότερα κεφάλαια εκείνη τη στιγμή, αλλά η προσδοκία είναι ότι το Fetch rover θα κατασκευαστεί και θα είναι έτοιμο να αποσταλεί στις ΗΠΑ το 2025. Στην Αμερική θα το κάνει το rover να ενσωματωθεί στο landi Στην φωτογραφία η σύγκριση με ένα αυτοκίνητο Fiat 500 δίνει μια αίσθηση κλίμακας για το Fetch rover https://www.bbc.com/news/science-environment-53062617?intlink_from_url=https://www.bbc.com/news/topics/c77jz3mdmnxt/nasa&link_location=live-reporting-story

Μυστήριο καλύπτει την πράσινη λάμψη που εντοπίστηκε στην ατμόσφαιρα του Άρη. Μια πράσινη λάμψη εντόπισαν επιστήμονες στην ατμόσφαιρα του Άρη: Αντίστοιχη παρατηρείται κατά καιρούς από αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και προέρχεται από άτομα οξυγόνου όταν διεγείρονται από το φως του ήλιου. Όπως αναφέρει το BBC, εδώ και καιρό υπήρχαν εκτιμήσεις πως το φαινόμενο αυτό θα λάμβανε χώρα και σε άλλους πλανήτες, μα το Trace Gas Orbiter (TGO)- μια κοινή ρωσο-ευρωπαϊκή αποστολή σε τροχιά γύρω από τον Άρη- είναι το πρώτο που το εντοπίζει μακριά από τη Γη. Το φαινόμενο αυτό διαφέρει από το Βόρειο Σέλας: Επί της προκειμένης, άτομα οξυγόνου ανεβαίνουν σε υψηλότερο επίπεδο ενέργειας χάρη στο ηλιακό φως και όταν επιστρέφουν ξανά σε κατάσταση ηρεμίας παράγουν την εν λόγω λάμψη. Η Γη έχει άφθονο οξυγόνο στην ατμόσφαιρά της, ωστόσο στον Άρη συναντάται κυρίως ως υποπροϊόν της διάσπασης του διοξειδίου του άνθρακα. Το ηλιακό φως απελευθερώνει ένα από τα άτομα οξυγόνου στο διοξείδιο του άνθρακα, και είναι η μετάβαση αυτού του ατόμου που παρέχει την πράσινη λάμψη στον Κόκκινο Πλανήτη. Το TGO εντοπίζει το διεγερμένο οξυγόνο χάρη σε ένα φασματόμετρο (Nomad) που μπορεί να εντοπίζει το οξυγόνο σε συγκεκριμένα υψόμετα. Σε σχετικό επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy τα υψόμετρα αυτά είναι σε γενικές γραμμές 80 χλμ και 120 χλμ πάνω από την επιφάνεια. Τα ακριβή υψόμετρα εξαρτώνται από την πίεση του διοξειδίου του άνθρακα. Σε πιο πρακτικό επίπεδο, αυτές οι μετρήσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εκτίμηση/ υπολογισμό της πυκνότητας της ατμόσφαιρας και των διακυμάνσεών της- επιτρέποντας έτσι την εξαγωγή χρήσιμων στοιχείων όσον αφορά στην είσοδο στην ατμόσφαιρα, κάθοδο και προσεδάφιση σκαφών στον πλανήτη. https://www.naftemporiki.gr/story/1609436/prasini-lampsi-ston-kokkino-planiti-anakalupsi-stin-atmosfaira-tou-ari

Το Tiny Cubesat εντοπίζει έναν εξωπλανήτη. Την τελευταία ενάμιση δεκαετία, έχουν ανακαλυφθεί συνολικά 4.164 χιλιάδες πλανήτες πέρα ​​από το ηλιακό μας σύστημα, ενώ άλλοι 5220 περιμένουν επιβεβαίωση. Η πλειοψηφία αυτών εντοπίστηκε από το σεβαστό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler, ενώ τα υπόλοιπα έχουν παρατηρηθεί από τον Δορυφορικό Survey Exoplanet Survey Satellite (TESS) και έναν συνδυασμό άλλων δορυφόρων και επίγειων τηλεσκοπίων. Αλλά σε αυτό που είναι ένα νέο ρεκόρ, ένα γνωστό σούπερ-Γη παρατηρήθηκε πρόσφατα από τον μικρό δορυφόρο Arcsecond Space Telescope Enabling Research in Astrophysics (ASTERIA) - καθιστώντας το το μικρότερο παρατηρητήριο που εντοπίζει έναν εξωπλανήτη. Με επικεφαλής μια ομάδα από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT), αυτή η αποστολή απέδειξε ότι οι μικροί δορυφόροι μπορούν να εκτελέσουν πολύπλοκες εργασίες στο διάστημα που συνήθως εκτελούνται από μεγάλα παρατηρητήρια. Η ομάδα που ήταν υπεύθυνη για αυτήν την ανακάλυψη ήταν επικεφαλής της Mary Knapp, μιας ερευνητής στο MIT Haystack Observatory. Συνοδεύτηκε από μια ομάδα αστροφυσικών και πλανητών επιστημόνων του MIT, φυσικών από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής και Διαστημικής Έρευνας του MIT στο KIT, και ερευνητές από το Κέντρο Διαστήματος και Δυνατότητας (CSH) στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και το Jet Propulsion Laboratory της NASA. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119151641/2020/06/17/tiny-cubesat-detects-an-exoplanet

O Elon Musk ζητά δοκιμαστές των Internet υπηρεσιών της SpaceX Μετά την τελευταία της εκτόξευση, η SpaceX έχει 540 δορυφόρους Starlink σε τροχιά, με το σχέδιο του Elon Musk να περνά πλέον στη δεύτερη φάση. Η φάση αυτή για το σχέδιο Starlink της SpaceX είναι εκείνη των δοκιμών από τους απλούς χρήστες που θα μπορούν να κάνουν την αίτησή τους για να ξεκινήσουν να δοκιμάζουν σε πραγματικές συνθήκες τις υπηρεσίες πρόσβασης στο Internet μέσω δορυφόρου. Οι δορυφόροι του συστήματος Starlink βρίσκονται σε τροχιά κοντά στη Γη και υπόσχονται πολύ μεγάλες ταχύτητες σύνδεσης στον Παγκόσμιο Ιστό. Η τελευταία εκτόξευση της SpaceX έφερε σε τροχιά άλλους 58 δορυφόρους, ενώ τα σχέδια της SpaceX περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενός δικτύου 30.000 δορυφόρων με απώτερο σκοπό την όσο γίνεται μεγαλύτερη γεωγραφική κάλυψη. Στην πρώτη φάση της ολοκληρωμένης χρήσης, το δίκτυο Starlink θα αποτελείται από 12.000 δορυφόρους. Η SpaceX ζητά από ανεξάρτητους χρήστες να κάνουν την αίτησή τους μέσα από το website της προκειμένου να μπορούν να γίνουν Beta testers της υπηρεσίας. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και γρήγορη. Η έναρξη των δοκιμών αναμένεται για το τέλος του καλοκαιριού ή την αρχή του φθινοπώρου, ενώ το μόνο που χρειάζεται κανείς ως εξοπλισμό είναι ένα μικρό δορυφορικό πιάτο με διάμετρο 0,48 μέτρων. Σύμφωνα με τη διαστημική εταιρεία που έχει ιδρύσει ο Elon Musk, οι ταχύτητες Internet που θα προσφέρει το δίκτυο Starlink θα φτάνουν το 1 Gbps, με την καθυστέρηση απόκρισης να φτάνει τα 35 milisecond το πολύ. Αναμφίβολα, οι επιδόσεις αυτές είναι ζηλευτές σε σχέση με μία σταθερή σύνδεση DSL. Αναφορικά με το κόστος των υπηρεσιών σύνδεσης στο δορυφορικό Internet, οι πληροφορίες που αναφέρει το ZDNet θέλουν την SpaceX να χρεώνει 80 δολάρια τον μήνα τους Αμερικανούς που θα θελήσουν να γίνουν συνδρομητές της υπηρεσίας, μόλις αυτή είναι έτοιμη για την εμπορική της διάθεση στο κοινό. Δεν είναι πολύ προσιτό αυτό το κόστος, αλλά οι ταχύτητες είναι πολλά υποσχόμενες. https://www.naftemporiki.gr/story/1609114/o-elon-musk-zita-dokimastes-ton-internet-upiresion-tis-spacex

Έφτιαξαν την πρώτη συσκευή τσέπης που ανιχνεύει στο λεπτό ποτά-μπόμπες. Επιστήμονες στην Ελβετία, μεταξύ των οποίων ένας διακεκριμένος Έλληνας ερευνητής της διασποράς, δημιούργησαν την πρώτη στον κόσμο φορητή συσκευή «τσέπης» που -σε συνδυασμό με μια εφαρμογή «έξυπνου» κινητού τηλεφώνου- μπορεί να ανιχνεύσει άμεσα τα επίπεδα μεθανόλης στα αλκοολούχα ποτά και έτσι να αποκαλύψει αν αυτά έχουν νοθευτεί. Η μεθανόλη είναι ένα φθηνό βιομηχανικό προϊόν, παράγωγο του πετρελαίου, που -μεταξύ άλλων- χρησιμοποιείται για τη νόθευση των αλκοολούχων ποτών σε όλο τον κόσμο (και στην Ελλάδα), κρύβοντας θανάσιμους κινδύνους για τους ανυποψίαστους πότες. Μερικές φορές η νόθευση φθάνει σε ποσοστό 50% του όγκου του ποτού, κάτι που αποφέρει μεγάλα κέρδη σε όσους εμπλέκονται στη νοθεία. Είναι επίσης δυνατό η μεθανόλη να συσσωρευτεί στα αλκοολούχα ποτά όχι σκόπιμα, αλλά μέσω ακατάλληλης ζύμωσης ή απόσταξης των ποτών. Μεταξύ 2017-2019 καταγράφηκαν παγκοσμίως 306 μαζικά περιστατικά νοθείας ποτών με μεθανόλη, έχοντας ως συνέπεια 7.104 άνθρωποι να αρρωστήσουν και 1.888 να πεθάνουν. Το 90% περίπου της νόθευσης λαμβάνει χώρα στην Ασία. Μέχρι σήμερα η μέθοδος ανίχνευσης της μεθανόλης είναι μέσω της χρωματογραφίας υγρού, μιας εργαστηριακής τεχνικής που διαχωρίζει και μετρά τις διαφορετικές χημικές ουσίες μέσα σε ένα υγρό μίγμα. Όμως η εν λόγω μέθοδος είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. Πώς λειτουργεί η συσκευή Οι ερευνητές του ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης, με τη συμμετοχή του καθηγητή Σωτήρη Πρατσίνη, ανέπτυξαν μια φθηνή φορητή και «έξυπνη» συσκευή ανίχνευσης που επιτρέπει τον γρήγορο εντοπισμό μεθανόλης και αιθανόλης σε ένα αλκοολούχο ποτό. Η συσκευή βασίζεται σε ένα νέο αισθητήρα που απορροφά τα αέρια του ποτού και τα αναλύει άμεσα. Στη συνέχεια στέλνει τα αποτελέσματα σε κινητό τηλέφωνο με μια ειδική εφαρμογή (app) και αμέσως στην οθόνη εμφανίζεται προειδοποίηση για νόθευση, αν αυτή εντοπιστεί. Ο έλεγχος της συσκευής σε 89 αλκοολούχα ποτά έδειξε ότι λειτουργεί με μεγάλη ακρίβεια επί μήνες. Ο Σωτήρης Πρατσίνης είναι καθηγητής χημικής μηχανικής και επιστήμης των υλικών στο ΕΤΗ από το 1998. Σπούδασε στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Λος ‘Αντζελες (UCLA) το 1985, ενώ υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι έως το 2000. Έχει σημαντική ερευνητική δραστηριότητα και έχει συμβάλει στη δημιουργία τεσσάρων εταιριών-τεχνοβλαστών (spinoffs). https://www.in.gr/2020/06/16/tech/eftiaksan-tin-proti-syskeyi-tsepis-pou-anixneyei-sto-lepto-pota-mpompes/

Απίστευτες ελληνικές πατέντες: Το «υδρογονάδικο» και το «βεσπάκι» με την επαναφορτιζόμενη μπαταρία. «Να κάπου εδώ θα βρίσκεται – ελπίζουμε από τις αρχές του φθινοπώρου- το “υδρογονάδικο”». Το «άκουσα» ως εξαγγελία και το κατέγραψα ως δέσμευση. Άλλωστε, τα στελέχη του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος δεν «λένε» το κάτι παραπάνω αναζητώντας ψήφους και χαϊδεύοντας αυτιά… Στη τελευταία μου επίσκεψη στον Δημόκριτο και το εντός της επικράτειας του, Τεχνολογικό Πάρκο Λεύκιππος μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας, η μία αποκάλυψη οδηγούσε σε μια δεύτερη και εκείνη σε μια τρίτη διαμορφώνοντας μια αλυσίδα δημιουργικής και παραγωγικής αισιοδοξίας για την επόμενη ημέρα. Αλλά, ας ξεκινήσουμε από κάπου – ας πούμε, από το “υδρογονάδικο”. Το τελευταίο δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα πρατήριο εφοδιασμού οχημάτων με υδρογόνο και μάλιστα, με υδρογόνο που παράγεται αποκλειστικά και μόνο από φωτοβολταϊκά που βρίσκονται στη ταράτσα του εργαστηρίου που φιλοξενείται η εταιρεία που βρίσκεται πίσω από το project. Πρόκειται για μια ελληνική εταιρεία – σάρξ εκ της σαρκός του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος. Πιο συγκεκριμένα, η Cyrus είναι μια spin off του Κέντρου η οποία ιδρύθηκε μόλις το 2019 και μέσα στο ίδιο χρόνο κατάφερε να βρει χρηματοδότηση από το Uni.Fund και να προχωρήσει τα σχέδια του. Μιλώντας με τον CEO της Cyrus Μάνο Ζούλια με ενημέρωσε ότι το “υδρογονάδικο” θα εξυπηρετεί την κίνηση οχημάτων εντός του «Δημόκριτου» – αν συγκράτησα καλά τις πληροφορίες θα πρόκειται για ελαφρά σκουτεράκια και για ένα όχημα σαν και εκείνα με τα οποία μετακινούνται οι παίκτες του γκόλφ. Σε κάθε περίπτωση είναι μια αρχή… για ένα αμιγώς πράσινο και ελληνικό πρότζεκτ. Αλλά, οι δουλειές της Cyrus βρίσκονται και εκτός του «Δημοκρίτου» καθώς υπάρχουν Δήμοι της Αττικής αλλά και της Κρήτης και της Δυτικής Μακεδονίας που είναι έτοιμοι να «τρέξουν» πιλοτικά προγράμματα για μετακινήσεις σε τοπική κλίμακα με οχήματα που θα κινούνται με υδρογόνο. Για την ιστορία του πράγματος προσθέτω και μια τεχνική πινελιά από το ενημερωτικό σημείωμα που συνόδευε την επένδυση του Uni.Fund στη Cyrus. Διαβάζω: «Cyrus: Καινοτόμες Τεχνολογίες Συμπίεσης Υδρογόνου για εφαρμογή στις Μεταφορές https://www.h2cyrus.eu/. Ο σχεδιασμός και η προοπτική Η εταιρεία Cyrus ιδρύθηκε το 2019 ως τεχνοβλαστός (spin-off) του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, με σκοπό την ανάπτυξη τεχνολογιών υδρογόνου με χρήση μεταλλοϋδριδίων για τη συμπίεση αέριου υδρογόνου σε υψηλές πιέσεις (>350 bar). Η συμπίεση υδρογόνου με χρήση μεταλλοϋδριδίων υπερτερεί έναντι άλλων μεθόδων συμπίεσης, λόγω της απλότητας στον σχεδιασμό και τη λειτουργία, της απουσίας κινούμενων μερών, της ασφάλειας και της αξιοπιστίας, καθώς και της δυνατότητας χρησιμοποίησης της απορριπτόμενης βιομηχανικής θερμότητας ή/και της πλεονάζουσας ανανεώσιμης ενέργειας. To βασικό προϊόν της Cyrus, ένας καινοτόμος συμπιεστής Υδρογόνου Μεταλλοϋδριδίων, απευθύνεται στην αγορά των Σταθμών Ανεφοδιασμού Υδρογόνου (HRS) για οχήματα. Σύμφωνα με τα Εθνικά Σχέδια Δράσης των χωρών της ΕΕ, ως το 2025 σχεδιάζονται περίπου 820-842 σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτοί οι σταθμοί αναμένεται να καλύψουν τις ανάγκες ανεφοδιασμού σε περίπου 0,9 – 1,1 εκατ. οχήματα υδρογόνου. Οι εκτιμώμενες επενδυτικές ανάγκες γι’ αυτήν την αγορά (μόνο για την υποδομή) είναι της τάξης των €707 εκατ. έως το 2025, το 40% της οποίας αφορά αποκλειστικά στη συμπίεση. Τα ιδρυτικά στελέχη της Cyrus δραστηριοποιούνται για περισσότερα από 20 χρόνια στον χώρο των εφαρμογών τεχνολογιών υδρογόνου κι έχουν αναλάβει μια σειρά από εθνικά και ευρωπαϊκά έργα που αφορούν στην αποθήκευση υδρογόνου σε μεταλλοϋδρίδια, σε εφαρμογές που συνδυάζουν ανανεώσιμες πηγές με υδρογόνο (ως μέσο αποθήκευσης ενέργειας) και στη χρήση υδρογόνου στις μεταφορές και σε σταθερές εφαρμογές. Όραμα της Cyrus είναι να συνεισφέρει καθοριστικά στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και της ενεργειακής επάρκειας τόσο σε εθνικό όσο και τοπικό επίπεδο με απώτερο στόχο την επίτευξη της Οικονομίας του Υδρογόνου. Σε παγκόσμιο επίπεδο Όπως αναφέρει ο Μάνος Σταματάκης, συνιδρυτής και Βιομηχανικός Ερευνητής του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος: “Η εταιρεία μας σκοπεύει να αναπτύξει επιχειρηματική δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο στον χώρο της δημιουργίας προϊόντων μεταλλοϋδριδίων για την αποθήκευση και συμπίεση αέριου υδρογόνου σε υψηλές πιέσεις και να προσφέρει υποστηρικτικές υπηρεσίες για τη διείσδυση των προϊόντων αυτών στην παγκόσμια αγορά της υδρογονοκίνησης, δημιουργώντας µια επιχειρηματική οντότητα η οποία θα έχει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη. Η πρόσφατη συνεργασία με το Uni. Fund προσφέρει σημαντική προστιθέμενη αξία στην εταιρεία, αυξάνοντας το δυναμικό για την καινοτομία, τους πόρους για τη διατήρηση υψηλής ποιότητας δραστηριοτήτων έρευνας και ανάπτυξης, την αναγνωρισιμότητα της εταιρείας και συμβάλλοντας έτσι τελικά στην επιτυχή διείσδυση στην αγορά”». Στην ίδια επίσκεψη γνώρισα και έναν επαναπατρισθέντα Έλληνα επιστήμονα – τον Ηλία Νασιόπουλο. Ιδρυτή και CEO της εταιρείας GIVE που φιλοξενείται στο Τεχνολογικό Πάρκο Λεύκιππος. Ο Ηλίας με χρόνια στη Formula 1 στην Αγγλία είναι έτοιμος μαζί με την ομάδα των συνεργατών του να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πρότζεκτ που αφορά η δημιουργία ενός ηλεκτροκίνητου δίκυκλου οχήματος πόλης, που θα αποτελεί, εκτός από ένα μέσο μεταφοράς μια έμπρακτη επιλογή υπέρ της βιώσιμης αστικής κινητικότητας. Το καλαίσθητο «βεσπάκι» στηρίζεται στη επαναφορτιζόμενη μπαταρία του, έχει ικανοποιητική αυτονομία αλλά και μια αποκλειστική σχέση εμπιστοσύνης με τον κάτοχο – χρήστη. Τα πάντα γίνονται μέσα από το κινητό του. Το τελευταίο λειτουργεί και ως κλειδί… Με λίγα λόγια, ελληνικές πράσινες πατέντες είναι εδώ! Μπορούν να αποδώσουν τα δέοντα και να βάλουν την Ελλάδα στο χάρτη μιας παγκόσμιας καινοτομίας. Αρκεί να βρεθεί τρόπος να υποστηριχθούν επί της ουσίας. Και η ουσία δεν είναι πάντα θέμα κεφαλαίων… Είναι πρωτίστως θέμα πολιτικής επιλογής! https://www.in.gr/2020/06/16/economy/oikonomikes-eidiseis/apisteytes-ellinikes-patentes-ydrogonadiko-kai-vespaki-tin-epanafortizomeni-mpataria/

Η νύχτα… μέρα: Διαστημική «μπάλα φωτιάς» φώτισε τον ουρανό της Αυστραλίας. Ένα ασυνήθιστο θέαμα στον ουρανό παρακολούθησαν το βράδυ της Κυριακής, οι κάτοικοι του Πορτ Χέντλαντ στην περιοχή Πιλμπάρα στην Δυτική Αυστραλία… Σύμφωνα με βίντεο που κατέγραψαν κάτοικοι της περιοχής, ο νυχτερινός ουρανός αποκτά πράσινο χρώμα χάρη στην μυστηριώδη λάμψη,. Οι ειδικοί επιβεβαίωσαν ότι το φως που διέσχισε τον ουρανό, πολύ πιθανόν να ήταν μετεωρίτης. Η λάμψη έγινε ορατή και από κατοίκους ενός τμήματος της πολιτείας Βικτόρια και της Νότιας Αυστραλίας. «Ήταν μια όμορφη φλεγόμενη μπάλα και περιμένουμε το μέγεθός της να είναι μάλλον ίδιο με αυτό ενός πλυντηρίου ή μιας καρέκλας στην ανώτερη ατμόσφαιρα», δήλωσε στον τοπικό ιστότοπο 9 News η Ρενέ Σέγιερς από το Πανεπιστήμιο Κέρτεν, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας με ειδίκευση στους μετεωρίτες «Desert Fireball Network». https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/887779_i-nyhta-mera-diastimiki-mpala-fotias-fotise-ton-oyrano-tis-aystralias-foto

Η εμφάνιση των δομικών στοιχείων της ζωής προηγείται της δημιουργίας των άστρων. Τα πολύπλοκα οργανικά μόρια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν δομικά συστατικά της ζωής είναι πολύ πιο κοινά και πανταχού παρόντα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένους σε ψυχρά νέφη αερίων και σκόνης που λειτουργούν ως «φυτώρια» άστρων και πλανητών, σύμφωνα με αστρονόμους του University of Arizona Steward Observatory. Τα μόρια αυτά εμφανίζονται επίσης πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστευόταν ως τώρα- εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν τα άστρα αρχίσουν να σχηματίζονται, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές. Σε επιστημονικό άρθρο στο The Astrophysical Journal τα σχετικά αποτελέσματα που παρουσιάζονται αμφισβητούν υπάρχουσες θεωρίες, που προϋποθέτουν ένα περιβάλλον που θερμαίνεται από πρωτο-άστρα (άστρα υπό δημιουργία) για να καταστούν παρατηρήσιμα τα πολύπλοκα οργανικά σωματίδια. Η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που αναζητά τα ίχνη δύο πολύπλοκων οργανικών σωματιδίων της μεθανόλης και της ακεταλδεΰδης (αιθανάλης), σε έναν σημαντικό αριθμό πιθανών χώρων σχηματισμού άστρων, αντίθετα με προηγούμενες παρατηρήσεις, οι οποίες εστίαζαν κυρίως σε μεμονωμένα αντικείμενα. Οι προ- αστρικοί ή άνευ άστρων πυρήνες κατονομάζονται έτσι επειδή δεν περιλαμβάνουν ακόμα άστρα, μα υποδεικνύουν περιοχές στο διάστημα όπου ψυχρή σκόνη και αέρια συσπειρώνονται στους «σπόρους» που οδηγούν στην εμφάνιση άστρων και πιθανώς πλανητών. Οι ερευνητές εξέτασαν το νέφος αερίων και σκόνης 31 πυρηνών άνευ άστρων που βρίσκονταν σε μια περιοχή σχηματισμού άστρων γνωστή ως μοριακό νέφος του Ταύρου, σε απόσταση περίπου 440 ετών φωτός από τη Γη. Ο κάθε πυρήνας μπορεί να εκτείνεται σε μια απόσταση που θα κάλυπτε 1.000 ηλιακά συστήματα, στημένα το ένα δίπλα στο άλλο. «Αυτοί οι πυρήνες που παρατηρήσαμε είναι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια από τον αρχικό σχηματισμό ενός πρωτο-άστρου ή πλανητών» είπε η Γιάνσι Σίρλεϊ, αναπληρώτρια καθηγήτρια αστρονομίας, που συνέταξε το άρθρο μαζί με τη διδακτορική Σαμάνθα Σκιμπέλι. «Αυτό μας δείχνει ότι η βασική οργανική χημεία που απαιτείται για τη ζωή είναι παρούσα στα αέρια πριν τον σχηματισμό άστρων και πλανητών». Αν και η ύπαρξη σωματιδίων τέτοιου είδους (που παρέχουν τα δομικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε) ήταν γνωστή, ήταν δύσκολο να βρεθούν απαντήσεις σχετικά με το πώς και το πού σχηματίζονται και τους μηχανισμούς με τους οποίους καταλήγουν στις επιφάνειες πλανητών. Όπως είπε η Σκιμπέλι, οι ακριβείς διαδικασίες συζητώνται ακόμα, επειδή τα θεωρητικά μοντέλα δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε αυτά που παρατηρούνται. «Με αυτό το άρθρο, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τους μηχανισμούς σχηματισμού που μπορεί να λαμβάνουν χώρα, λέγοντας στους θεωρητικούς πόσο άφθονα είναι αυτά τα μόρια». Οι προ-αστρικοί πυρήνες είναι σαν παράθυρα στα αρχικά εξελικτικά στάδια προς την κατεύθυνση της εμφάνισης αστρικών συστημάτων με πλανήτες και πιθανώς μορφές ζωής, σημείωσε η Σκιμπέλι, εκτιμώντας πως πριν από αυτή τη μελέτη λιγότερα από 10 τέτοια αντικείμενα είχαν μελετηθεί για πολύπλοκα οργανικά μόρια. Παρόμοιες παρατηρήσεις συνήθως εστίαζαν μόνο στη μεθανόλη. Για τους σκοπούς της έρευνας αυτής εξετάστηκαν τα ίχνη των δύο μορίων στο πλαίσιο μιας «εκστρατείας» παρατήρησης διάρκειας 500 ωρών χρόνου παρατήρησης. Μεθανόλη βρέθηκε και στους 31 προ-αστρικούς πυρήνες, και ακεταλδεΰδη στο 70%. Οι ερευνητές το εκλαμβάνουν αυτό ως στοιχείο πως τα πολύπλοκα οργανικά μόρια είναι πολύ πιο κοινά σε περιοχές σχηματισμού άστρων από ό,τι πιστευόταν μέχρι τώρα. https://physicsgg.me/2020/06/15/%ce%b7-%ce%b5%ce%bc%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b9%cf%87%ce%b5%ce%af%cf%89%ce%bd-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b6/

Κινέζοι επιστήμονες έσπασαν το ρεκόρ κρυπτογραφημένων κβαντικών επικοινωνιών μέσω δορυφόρου σε απόσταση 1.120 χλμ. Ερευνητές στην Κίνα ανακοίνωσαν ότι πέτυχαν για πρώτη φορά να μεταφέρουν κρυπτογραφημένα μηνύματα σε απόσταση 1.120 χιλιομέτρων μέσω ασφαλών δορυφορικών κβαντικών δικτύων. Η ανταλλαγή ενός «μυστικού κλειδιού» για την κωδικοποίηση και την αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων σε τόσο μεγάλη απόσταση έγινε από ομάδα επιστημόνων υπό τον Γιαν-Γουέι Παν του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας στη Χεφέι και παρουσιάστηκε με σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature". Προηγούμενες προσπάθειες απευθείας μεταφοράς κβαντικών «κλειδιών» ανάμεσα σε δύο επίγειους χρήστες σε πραγματικές συνθήκες είχαν φθάσει σε αποστάσεις έως 100 χιλιομέτρων, το πολύ. Το νέο επίτευγμα κατέστη εφικτό με την αξιοποίηση του φαινομένου της κβαντικής διεμπλοκής. Οι κβαντικές επικοινωνίες χρησιμοποιούν φωτόνια για να μεταφέρουν με ασφάλεια (χωρίς δυνατότητα υποκλοπής) ένα «μυστικό κλειδί», το οποίο επιτρέπει στη συνέχεια την ανταλλαγή κρυπτογραφημένων μηνυμάτων. Στο παρελθόν οι επιστήμονες είχαν δείξει στο εργαστήριο ότι μπορεί να γίνει μεταφορά του κβαντικού κλειδιού μέσω οπτικής ίνας σε απόσταση έως 404 χιλιομέτρων ή από ένα δορυφόρο σε ένα επίγειο σταθμό σε απόσταση έως 1.200 χιλιομέτρων. Όμως έως τώρα η κβαντική ασφαλής επικοινωνία σε πραγματικές (όχι εργαστηριακές) συνθήκες ανάμεσα σε δύο χρήστες στο έδαφος δεν είχε ξεπεράσει την απόσταση των 100 χιλιομέτρων, εξαιτίας της απώλειας φωτονίων, η οποία αυξάνει όσο αυξάνεται η απόσταση. Η χρήση «αναμεταδοτών» ή επαναληπτών (repeaters) κατά μήκος της διαδρομής παρέχει ένα τρόπο να αποφευχθεί η μεγάλη απώλεια φωτονίων και έτσι να μεγαλώσει η απόσταση επικοινωνίας, όμως η χρήση τέτοιων ενδιάμεσων σταθμών ενέχει κινδύνους υποκλοπής των σημάτων. Οι Κινέζοι ερευνητές κατέστησαν περιττή τη χρήση των ενδιάμεσων σταθμών χρησιμοποιώντας ένα δορυφόρο για να δημιουργήσουν ένα ασφαλές σύνδεσμο ανάμεσα σε δύο επίγειους σταθμούς, μέσω της χρήσης κβαντικά διεμπλεγμένων φωτονίων. Τα φωτόνια σε καθεστώς κβαντικής διεμπλοκής συνδέονται μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο που, ακόμη και όταν τα χωρίζει μεγάλη απόσταση, μπορούν να επικοινωνήσουν. Δύο τηλεσκόπια, τα οποία μπορούν να δεχθούν κβαντικά σήματα από τον πρώτο κβαντικό κινεζικό δορυφόρο Micius, κατασκευάστηκαν σε δύο περιοχές της Κίνας που απέχουν μεταξύ τους 1.120 χιλιόμετρα. Τα κβαντικά φωτόνια που παράγει ο δορυφόρος, μεταδίδονται στο έδαφος, καθώς ο Micius περνάει πάνω από τους δύο επίγειους σταθμούς. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το σύστημα τους παράγει ένα ασφαλές κβαντικό κανάλι επικοινωνίας, το οποίο είναι ανθεκτικό σε έξωθεν υποκλοπές και άλλες επιθέσεις. Έτσι, όπως είπαν, γίνεται ένα ακόμη βήμα για τη δημιουργία παγκόσμιων κβαντικών δικτύων επικοινωνιών και του κβαντικού διαδικτύου. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119103996/2020/06/15/1-120

Σε 26 εκτοξεύσεις διαστημικών πυραύλων θα προχωρήσει η Ρωσία μέχρι το καλοκαίρι του 2021 Όπως αποκαλύπτουν οι κρατικές υπηρεσίες, μέχρι το καλοκαίρι του 2021 η Ρωσία θα έχει πραγματοποιήσει 26 εκτοξεύσεις πυραύλων στο διάστημα. Την πραγματοποίηση 20 εκτοξεύσεων πυραύλων από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, καθώς και σε έξι ακόμα από το κοσμοδρόμιο Βοστότσνι θα προχωρήσει η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos, μέχρι το καλοκαίρι του 2021, σύμφωνα με την ιστοσελίδα των κρατικών αγορών. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, από τον Ιούλιο του 2020 μέχρι τον Ιούλιο του 2021, τρεις πύραυλοι Proton και 17 πύραυλοι Soyuz-2, θα εκτοξευθούν από το Μπαϊκονούρ, ενώ έξι ακόμα πύραυλοι Soyuz-2 από το Βοστότσνι. Τον Απρίλιο ο εκτελεστικός διευθυντής της Roscosmos, Ντμίτρι Ρογκόζιν, δήλωσε πως έχουν προγραμματιστεί 33 εκτοξεύσεις για το 2020 αν και εννέα εξ αυτών ενδεχομένως να ακυρωθούν εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού και την χρεοκοπία της εταιρείας OneWeb. Μέχρι τώρα αυτή τη χρονιά, η Ρωσία έχει εκτελέσει ήδη επτά εκτοξεύσεις. Τέσσερις από το Μπαϊκονούρ και τρεις ακόμα από το κοσμοδρόμιο Πλέσετσκ. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/887313_se-26-ektoxeyseis-diastimikon-pyraylon-tha-prohorisei-i-rosia-mehri ISS: Δείτε τον διαστημικό περίπατο των αστροναυτών. Δείτε σε ζωντανή μετάδοση δραστηριότητα των αστροναυτών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Όπως σημειώνεται κάθε 45 λεπτά ο ISS περνά από την μέρα στη νύχτα και αντίστροφα και η ζωντανή μετάδοση κατά τη διάρκεια αυτή σταματά. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/886963_iss-deite-zontana-ton-diastimiko-peripato-ton-astronayton

The Astrophysical Journal: Στον γαλαξία μας μπορεί να υπάρχουν δεκάδες ενεργοί εξωγήινοι πολιτισμοί. Το ερώτημα περί ύπαρξης ή όχι εξωγήινης νοήμονος ζωής είναι ένα από τα μεγαλύτερα της επιστήμης- και σε σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal επιχειρείται να δοθούν κάποιες «απαντήσεις» σχετικά με τον αριθμό των πολιτισμών που μπορεί να υπάρχουν στον γαλαξία μας. Ο αριθμός αυτός, βάσει προηγούμενων εκτιμήσεων, κυμαινόταν από το μηδέν μέχρι δισεκατομμύρια- ωστόσο με βάση αυτή την έρευνα, μπορεί να υπάρχουν πάνω από 30 πολιτισμοί στον γαλαξία μας. Η νέα έρευνα [«The Astrobiological Copernican Weak and Strong Limits for Extraterrestrial Intelligent Life«, Tom Westby, Christopher J. Conselice], https://arxiv.org/abs/2004.03968 θεωρεί πως νοήμονες μορφές ζωής σχηματίζονται σε άλλους πλανήτες με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που αυτό συνέβη στη Γη- και αυτό οδηγεί στην εκτίμηση περί άνω των 30 «ενεργών» πολιτισμών με δυνατότητες επικοινωνίας στον γαλαξία όπου βρισκόμαστε. «Θα έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον μερικές δεκάδες ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, αν υποθέσουμε πως χρειάζονται πέντε δισεκατομμύρια χρόνια για τον σχηματισμό νοήμονος ζωής σε άλλους πλανήτες, όπως στη Γη» εξηγεί ο Κρίστοφερ Κονσελάις, καθηγητής Αστροφυσικής στο University of Nottingham. «Η ιδέα είναι να κοιτάξουμε την εξέλιξη, μα σε κοσμική κλίμακα. Αποκαλούμε αυτόν τον υπολογισμό Κοπερνίκειο Αστροβιολογικό Όριο». Ο Τομ Γουέστμπι, πρώτος συντάκτης της έρευνας, σημειώνει: «Η κλασική μέθοδος υπολογισμού του αριθμού νοήμονων πολιτισμών βασίζεται σε εκτιμήσεις πάνω σε τιμές που σχετίζονται με τη ζωή, ως εκ τούτου οι απόψεις για τέτοια θέματα ποικίλλουν πολύ. Η νέα μας μελέτη απλοποιεί αυτές τις υποθέσεις χρησιμοποιώντας νέα δεδομένα, δίνοντάς μας μια συμπαγή εκτίμηση του αριθμού των πολιτισμών στον γαλαξία μας». «Τα δύο Κοπερνίκεια Αστροβιολογικά Όρια είναι πως η νοήμων ζωή σχηματίζεται σε κάτω από πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ή μετά από περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια- παρόμοια με τη Γη, όπου ένας πολιτισμός με δυνατότητα επικοινωνίας σχηματίστηκε μετά από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Με το ισχυρό κριτήριο πως απαιτείται περιεχόμενο μετάλλου ίσο με αυτό του ήλιου (ο ήλιος είναι, σχετικά μιλώντας, αρκετά πλούσιος σε μέταλλα) υπολογίζουμε πως θα έπρεπε να υπάρχουν περίπου 36 ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας» συμπλήρωσε. Η έρευνα αυτή δείχνει πως ο αριθμός των πολιτισμών εξαρτάται πολύ από το για πόσο στέλνουν ενεργά σήματα για την ύπαρξή τους στο διάστημα, όπως ραδιοσήματα από δορυφόρους, τηλεόραση κ.α. Εάν άλλοι εξελιγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί διαρκούν όσο ο δικός μας, που από αυτή την άποψη βρίσκεται στα 100 χρόνια, τότε θα υπάρχουν περίπου 36 «ζωντανοί», εξελιγμένοι τεχνολογικά, πολιτισμοί ανά τον γαλαξία μας. Ωστόσο η μέση απόσταση προς αυτούς θεωρείται πως θα είναι 17.000 έτη φωτός, κάτι που θα καθιστούσε τον εντοπισμό και την επικοινωνία μαζί τους πολύ δύσκολη με την παρούσα μας τεχνολογία. Επίσης είναι πιθανόν να είμαστε ο μόνος πολιτισμός στον γαλαξία μας, εκτός και αν τα χρονικά διαστήματα επιβίωσης πολιτισμών σαν τον δικό μας είναι πολύ μεγάλα. «Η νέα μας έρευνα υποδεικνύει πως οι έρευνες για εξωγήινους νοήμονες πολιτισμούς όχι μόνο αποκαλύπτουν πώς σχηματίζεται η ζωή, αλλά και μας δίνουν στοιχεία για το πόσο θα διαρκέσει ο δικός μας πολιτισμός. Αν βρούμε πως η νοήμων ζωή είναι κοινή, τότε αυτό θα αποκάλυπτε ότι ο πολιτισμός μας θα μπορούσε να υπάρξει για πολύ περισσότερο από μερικές εκατοντάδες χρόνια. Εναλλακτικά, αν βρούμε ότι δεν υπάρχουν ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, είναι κακό σημάδι για την ύπαρξή μας μακροπρόθεσμα. Ψάχνοντας για νοήμονα εξωγήινη ζωή- ακόμα και αν δεν βρούμε τίποτα- ανακαλύπτουμε το δικό μας μέλλον και μοίρα» είπε ο καθηγητής Κονσελάις. https://physicsgg.me/2020/06/15/%cf%80%ce%b9%ce%b8%ce%b1%ce%bd%cf%8e%cf%82-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-30-%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%af-%ce%b5%ce%be%cf%89%ce%b3%ce%ae%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%b9/

Πως βλέπουν τα άστρα οι «Νέοι Ορίζοντες» … από απόσταση 7 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη. Ο Εγγύτατος Κενταύρου και ο ερυθρός γίγαντας Wolf 359, δυο κοντινά στο ηλιακό μας σύστημα άστρα, όπως φαίνονταν στις 22/23 Απριλίου 2020, από την Γη και από το διαστημικό σκάφος της NASA Νew Horizons, αντίστοιχα. Βλέπουμε ότι φαίνονται σε διαφορετική θέση, σε σχέση με τα πιο μακρινά άστρα του υποβάθρου, εξαιτίας ενός γεωμετρικού φαινομένου γνωστoύ ως παράλλαξη. Ένα φαινόμενο με τεράστια σημασία στην αστρονομία.Φωτογραφιες. Που βρίσκεται το διαστημικό σκάφος New Horizons σήμερα 15 Ιουνίου 2020; Στις παρακάτω εικόνες βλέπουμε την τωρινή θέση του διαστημικού σκάφους New Horizons. Το πράσινο τμήμα της τροχιάς δείχνει την απόσταση που έχει διανύσει το New Horizons από την εκτόξευσή του μέχρι σήμερα, και το κόκκινο δείχνει τη μελλοντική πορεία του.Φωτογραφίες. https://physicsgg.me/2020/06/15/%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%ac%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1-%ce%bf%ce%b9-%ce%bd%ce%ad%ce%bf%ce%b9-%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82/

Ο πρώτος φιλόσοφος. Σε μία ακριβώς εβδομάδα, την Κυριακή 21 Ιουνίου, ο Ηλιος θα φτάσει στο θερινό ηλιοστάσιο, το βορειότερο σημείο της εκλειπτικής, σηματοδοτώντας έτσι την αρχή της εποχής του καλοκαιριού! Την ίδια εκείνη ημέρα θα έχουμε επίσης και μια δακτυλιοειδή έκλειψη του Ηλίου, ένα φαινόμενο που από τη χώρα μας θα το δούμε ως μερική έκλειψη η οποία θα καλύψει περίπου το 20% του ηλιακού δίσκου και, ως εκ τούτου, δεν θα είναι τόσο θεαματικό όσο μια ολική ηλιακή έκλειψη που είναι όντως και ασυνήθιστη και θεαματική, ενώ η πρόβλεψή της δεν ήταν καθόλου εύκολη. Και όμως, αυτή η σχεδόν αδύνατη πρόβλεψη έγινε πραγματικότητα από τον μεγαλύτερο αρχαίο Ελληνα φιλόσοφο, τον Θαλή τον Μιλήσιο. Σύμφωνα με την αναφορά που καταχώρισε ο Ηρόδοτος (485-420 π.Χ.) στην «Ιστορία» του, και την οποία επανέλαβε αργότερα ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23-79 μ.Χ.) στο έργο του «Naturalis Historia», ο Θαλής προέβλεψε δημόσια και με μεγάλη ακρίβεια την ολική ηλιακή έκλειψη της 28ης Μαΐου του 585 π.Χ., γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα το τέλος του εξαετούς πολέμου μεταξύ των Μήδων και των Λυδών. Οι προεπιστημονικοί πολιτισμοί θεωρούσαν ότι οι ηλιακές εκλείψεις προκαλούνται από τη θέληση κάποιας ισχυρής θεότητας. Ο Θαλής, όμως, δεν αναφέρεται σε θεότητες, αλλά αναρωτιέται για το τι είναι αυτό που προκαλεί το φαινόμενο. Με αυτή την έννοια, η θεωρία του Θαλή για τις ηλιακές εκλείψεις είναι η πρώτη επιστημονική θεωρία που γνώρισε η Ιστορία. Σύμφωνα με τον Θαλή, η έκλειψη του Ηλίου οφείλεται στη σκιά της Σελήνης που πέφτει πάνω στη Γη. Αρα και η Σελήνη είναι ένα γεώδες σώμα, που φωτίζεται από τον Ηλιο, είναι δηλαδή ένα σώμα ετερόφωτο. Η διαρκής μάλιστα ενασχόληση του Θαλή με τις εκλείψεις έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην πνευματική παράδοση που άφησε πίσω του, ενώ μπορούμε με αρκετή σιγουριά να θεωρήσουμε τη δεκαετία του 580 π.Χ. ως τη χρονολογία γέννησης της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας θεωρητικής επιστήμης. Ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας θεωρούσαν τον Θαλή τον πρώτο φιλόσοφο της Ιστορίας και τον πρώτο από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, ενώ ο Μπέρτραντ Ράσελ έλεγε ότι «η δυτική φιλοσοφία αρχίζει με τον Θαλή». Διότι ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να εξηγήσει τα φυσικά φαινόμενα με βάση τις διάφορες φυσικές διαδικασίες. Ο Θαλής προσπάθησε να κατανοήσει τον κόσμο μέσα από τα μάτια της επιστήμης και να εξηγήσει φυσικά φαινόμενα χωρίς να χρησιμοποιεί αναφορές στη μυθολογία, όπως γινόταν μέχρι την εποχή του. Μεταξύ πολλών άλλων μέτρησε τη διάρκεια του έτους και περιέγραψε τις τροπές και τις ισημερίες στο ομώνυμο βιβλίο του, ενώ από τις ελκτικές ιδιότητες που έχει το ήλεκτρο, το κεχριμπάρι δηλαδή, ανακάλυψε τον ηλεκτρισμό, αλλά και τον μαγνητισμό από τις ελκτικές ιδιότητες του ορυκτού μαγνητίτη. Και όλα αυτά δεν ήταν παρά μερικά μόνον από τα δεκάδες παρόμοια επιτεύγματα που δίκαια έδωσαν στον Θαλή τον τίτλο του «πατέρα της φιλοσοφίας». Γιατί ο Θαλής υπήρξε όντως μια αληθινά πολυεπίπεδη προσωπικότητα, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν ένας βαθύς μελετητής και μεγάλος δάσκαλος με παρά πολύ μεγάλη επιρροή σε όλους σχεδόν τους μεταγενέστερους προσωκρατικούς φιλοσόφους, που ακολούθησαν τα χνάρια του στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν τεκμηριωμένες, αδιαμφισβήτητες και αληθείς πεποιθήσεις για τα φυσικά φαινόμενα και τα ουράνια σώματα χρησιμοποιώντας ως εργαλεία τους τη λογική και την επιστήμη και όχι τους μύθους και τους θρύλους. Τα ταξίδια του στην Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία τού έδωσαν την ευκαιρία να διαμορφώσει νέες και ριζοσπαστικές ιδέες για τη φύση και τον κόσμο· έναν κόσμο που ήταν αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης διαφόρων φυσικών δυνάμεων και όχι θεϊκών παρεμβάσεων, που διαφεντεύεται από νόμους και κανόνες και γι’ αυτό κατανοήσιμος. Με άλλα λόγια, οι ιδέες του Θαλή και των άλλων Μιλησίων δημιούργησαν μια γέφυρα μεταξύ δύο κόσμων, τον κόσμο του μύθου και τον κόσμο του νου. Με τη δημιουργία της Ιωνικής Σχολής για τη φυσική φιλοσοφία θεμελίωσε την κριτική παράδοση, ενώ η παρουσία του σημάδεψε τη μετάβαση από τη διατύπωση ανεύθυνων ισχυρισμών στη διατύπωση υπεύθυνων διατυπώσεων οι οποίες βασίζονται σε λογικά επιχειρήματα για όσα δεν είναι δυνατόν να παρατηρηθούν. Οι μοναδικές γνώσεις του κατάφεραν μέσω αυτής της Σχολής να μεταδοθούν στις επόμενες γενιές επιστημόνων, όπως ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης και ο Πυθαγόρας. Ο περίφημος αυτός Μιλήσιος πέθανε τελικά από ηλίαση παρακολουθώντας την 58η Ολυμπιάδα (548-545 π.Χ.). https://www.kathimerini.gr/1082465/article/epikairothta/episthmh/o-prwtos-filosofos

Ένας φυσικός στην θέση του «γάτου του Σρέντιγκερ» O Erwin Schrödinger, ένας από τους θεμελιωτές της κβαντομηχανικής, όπως ο Einstein και ο de Broglie δεν μπορούσε να δεχθεί ότι η κυματοσυνάρτηση που ικανοποιούσε την εξίσωση που ανακάλυψε ο ίδιος, μας οδηγεί σε έναν μικρόκοσμο που κυβερνάται από την θεά τύχη και τις πιθανότητες. Έτσι, επινόησε το πείραμα με τον γάτο που είναι κλεισμένος σε ένα κουτί, στο οποίο περιέχεται επίσης μια ποσότητα ραδιενεργού υλικού, ένας μετρητής ραδιενέργειας Geiger, μια γυάλινη φιάλη με υδροκυάνιο ή άλλο δηλητήριο και μια συσκευή που ενεργοποιείται όταν ο απαριθμητής Geiger ανιχνεύσει ραδιενέργεια, θέτοντας σε κίνηση ένα σφυρί που σπάζει την φιάλη και απελευθερώνεται το δηλητήριο και ο γάτος πεθαίνει. Σύμφωνα με την κβαντομηχανική πριν ανοίξουμε το κουτί η κατάσταση του γάτου είναι μίγμα των καταστάσεων του γάτου ζωντανού και του γάτου νεκρού: Στην γλώσσα της κβαντομηχανικής οποιαδήποτε κι αν ήταν η κατάστασή ενός συστήματος πριν από μια μέτρηση (το παραπάνω μίγμα), η κατάστασή του μετά τη μέτρηση θα περιγράφεται από την ιδιοσυνάρτηση που αντιστοιχεί στην ιδιοτιμή που μετρήθηκε («νεκρός» ή «ζωντανός» γάτος). Αυτό ονομάζεται κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και αποτελεί χαρακτηριστικό της κβαντικής μέτρησης ως φυσικής διαδικασίας. Η κυματοσυνάρτηση καταρρέει στην ιδιοσυνάρτηση της ιδιοτιμής που μετρήθηκε. Το παράλογο για τον Schrödinger (και όχι μόνο γι αυτόν) ήταν πως δεν γίνεται να θεωρούμε τον γάτο συγχρόνως και ζωντανό και νεκρό μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε ανοίξει το κουτί (ο Einstein που είχε παρόμοιες απόψεις έλεγε: Κοιτάξτε το φεγγάρι. Πιστεύετε πως αποκτά υπόσταση όταν το παρατηρεί ένα ποντίκι Ένας άλλος φυσικός, ο Eugene Wigner πέρα από την συνεισφορά του στην κβαντομηχανική και πυρηνική φυσική προβληματιζόταν πάντα με τα θεμέλια της κβαντικής θεωρίας. Υποστήριζε πως στην μελέτη του μικρόκοσμου υπεισέρχεται αλληλεπιδρώντας και η συνείδηση του παρατηρητή. Η συνείδηση, όχι ως μια υπερβατική οντότητα, αλλά ως υλική πραγματικότητα που αλληλεπιδρά με το παρατηρούμενο σύστημα. Για τον λόγο αυτό σχεδίασε ένα νοητικό πείραμα – είναι γνωστό ως «ο φίλος του Wigner» – για να διερευνήσει τον ρόλο της συνείδησης στη διαδικασία της κβαντικής μέτρησης. O «φίλος του Wigner» βρίσκεται σε ένα κλειστό από παντού εργαστήριο και πραγματοποιεί μια κβαντική μέτρηση σε ένα φυσικό σύστημα ή επαναλαμβάνει το πείραμα με τον γάτο στο κουτί του. Για τον «φίλο του Wigner», ο γάτος που βρίσκεται μέσα στο κουτί θεωρείται πως είναι σε υπέρθεση των δυο διαφορετικών καταστάσεων «νεκρός» και «ζωντανός». Όταν ο «φίλος του Wigner» ανοίγει το κουτί (πραγματοποιεί μέτρηση στο σύστημα), σύμφωνα με την κβαντική μηχανική θα πάρει ένα από τα πιθανά αποτελέσματα («νεκρός» ή «ζωντανός») και η κυματοσυνάρτηση καταρρέει στην ιδιοσυνάρτηση της ιδιοτιμής που μετρήθηκε. Τώρα ο ίδιος ο Wigner βρίσκεται έξω από το εργαστήριο, γνωρίζοντας ότι μέσα σ’ αυτό ο φίλος του θα κάνει κάποια στιγμή την παρατήρηση (μέτρηση) του γάτου. Ο Wigner με τη σειρά του θεωρεί μια κατάσταση υπέρθεσης σε ολόκληρο το εργαστήριο, δηλ. «τον γάτο στο κουτί με όλα του τα συμπράγκαλα» συν «τον φίλο του». Αυτή η κατάσταση υπέρθεσης περιγράφεται ως: c1|ο γάτος ζωντανός/ο φίλος καταγράφει τον γάτο ζωντανό> + c2 |ο γάτος νεκρός/ο φίλος καταγράφει τον γάτο νεκρό>. Στη συνέχεια ο Wigner ρωτάει τον φίλο του, που έχει βγει από το θεόκλειστο εργαστήριο, για το αποτέλεσμα της μέτρησης και οποιαδήποτε απάντηση κι αν δώσει ο φίλος του («γάτος ζωντανός» ή «γάτος νεκρός»), ο Wigner θα καταγράψει είτε την κατάσταση «ο γάτος ζωντανός/ο φίλος καταγράφει τον γάτο ζωντανό» είτε την κατάσταση «ο γάτος νεκρός/ ο φίλος καταγράφει τον γάτο νεκρό». Δηλαδή, όταν μαθαίνει για το αποτέλεσμα του φίλου του η κατάσταση υπέρθεσης του εργαστηρίου καταρρέει. Ωστόσο, εκτός κι αν ο Wigner θεωρηθεί ως «ο προνομιακός απόλυτος παρατηρητής», η οπτική του φίλου του πρέπει να θεωρηθεί εξίσου έγκυρη, κι εδώ εμφανίζεται ένα φαινομενικό παράδοξο: από την οπτική γωνία του φίλου του, το αποτέλεσμα της μέτρησης καθορίστηκε πολύ πριν ο Wigner τον ρωτήσει και η κυματοσυνάρτηση του φυσικού συστήματος καταρρεύσει. Πότε ακριβώς έγινε η κατάρρευση; Όταν ο φίλος του Wigner είχε ολοκληρώσει την μέτρηση ή όταν οι πληροφορίες του αποτελέσματός του συνειδητοποιήθηκαν από τον Wigner; Μπερδευτήκατε; Αν όχι, τότε σκεφτείτε και το παρακάτω νοητικό πείραμα, όπου ο «φίλος του Wigner» μπαίνει στην θέση του «γάτου του Schrödinger», επαληθεύοντας την γελοιογραφία στην αρχή της ανάρτησης! Πρόκειται για έναν ημίτρελο φυσικό που ριψοκινδυνεύει την ζωή του στο όνομα της κβαντικής επιστήμης. Εδώ αντί για ραδιενεργό πηγή έχουμε μια συσκευή που εκπέμπει φωτόνια, τα οποία προσπίπτουν υπό γωνία 45ο στο διαφανές υλικό (BS), και προσπίπτουν ανάλογα με την πορεία τους στους φωτοανιχνευτές D και D’. Ο φυσικός έχει πάρει ένα υπνωτικό (!) που τον θέτει σε κώμα για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αν ενεργοποιηθεί ο φωτοανιχνευτής D τότε το σφυρί σπάει την φιάλη με το δηλητήριο και ο φυσικός πεθαίνει. Αν ο ενεργοποιηθεί ο D’, o παράτολμος φυσικός θα ξυπνήσει στο καθορισμένο χρονικό διάστημα … Όποιος ενδιαφέρεται (και έχει την υπομονή) μπορεί να διαβάσει παρακάτω τις λεπτομέρειες και τα συμπεράσματα του νοητικού πειράματος με τον νεκροζώντανο φυσικό (The Dead-Alive Physicist experiment): https://arxiv.org/abs/2006.06368 Τελικά τι ισχύει με τα περίεργα παράδοξα που αναδύονται από τέτοιου είδους νοητικά πειράματα; Ας είμαστε επιφυλακτικοί. Πριν βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα, καλό θα ήταν να ξαναδιαβάσουμε «Το παράδοξο της γάτας του Schrödinger» https://physicsgg.me/2013/08/18/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-schrodinger-%CE%B9/ που επιχειρεί να ξεδιαλύνει τέτοιου είδους παράδοξα εν τη γενέσει τους. https://physicsgg.me/2020/06/14/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%86%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b8%ce%ad%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83/ 2006.06368.pdf

Ένα πείραμα ελεύθερης πτώσης τεραστίων διαστάσεων. Η θεωρία της βαρύτητας του Αϊνστάιν – η γενική θεωρία της σχετικότητας – βασίζεται στην παγκοσμιότητα της ελεύθερης πτώσης, σύμφωνα με την οποία όλα τα σώματα αποκτούν την ίδια επιτάχυνση σε ένα εξωτερικό βαρυτικό πεδίο. Σε αντίθεση με όλες σχεδόν τις εναλλακτικές θεωρίες της βαρύτητας, η ισχυρή αρχή της ισοδυναμίας της γενικής σχετικότητας απαιτεί την ισοδυναμία των επιταχύνσεων των σωμάτων, ακόμα κι αυτών που διαθέτουν τεράστια μάζα (πλανήτες, άστρα), ανεξάρτητα από την ιδιο-βαρυτική συνοχή τους. Οι αστρονόμοι Voisin et al επιβεβαίωσαν με μεγαλύτερη ακρίβεια το φαινόμενο αυτό, μελετώντας πάλι το τριπλό αστρικό σύστημα PSR J0337+1715 που συνίσταται από δυο λευκούς νάνους και ένα άστρο νετρονίων. Στην εργασία τους «An improved test of the strong equivalence principle with the pulsar in a triple star system» , δείχνουν ότι δυο άστρα (ένα άστρο νετρονίων και ένας λευκός νάνος) «πέφτουν» με την ίδια επιτάχυνση στο πεδίο βαρύτητας ενός (δεύτερου) λευκού νάνου. Πρόκειται για την πραγματοποίηση μιας αστρικής έκδοσης του διάσημου πειράματος του Γαλιλαίου από τον πύργο της Πίζας: δυο σώματα διαφορετικής σύστασης πέφτουν με την ίδια επιτάχυνση στο βαρυτικό πεδίο της Γης. Αν μετρούσαν μια μικρή διαφορά στις επιταχύνσεις, ανάλογα με το πόσο ισχυρά συνείχε τα σώματα η ίδια τους η βαρύτητα, τότε θα παρατηρούσαν το λεγόμενο φαινόμενο Nordtvedt… Περισσότερα για την ισχυρή αρχή της ισοδυναμίας, για το φαινόμενο Nordtvedt (και για σχετικές παλαιότερες μετρήσεις) μπορείτε να διαβάσετε στην ανάρτηση «Η ελεύθερη πτώση ενός άστρου νετρονίων κι ενός λευκού νάνου» https://physicsgg.me/2018/07/06/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CF%89/ , ενώ για τις πρόσφατες ακριβέστατες μετρήσεις των νέων μετρήσεων μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ: «Astrophysicists confirm cornerstone of Einstein’s Theory of Relativity» https://phys.org/news/2020-06-astrophysicists-cornerstone-einstein-theory-relativity.html (ή αν θέλετε τεχνικές λεπτομέρειες ΕΔΩ) https://arxiv.org/pdf/2005.01388.pdf Στην φωτογραφία Οι τροχιές των άστρων του συστήματος PSR J0337+1715 (δυο λευκοί νάνοι και ένα πάλσαρ) σε διαδοχικές μεγεθύνσεις. https://physicsgg.me/2020/06/13/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%84%cf%8e%cf%83%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%af/

Solar Orbiter: Όλο και πιο κοντά στον Ήλιο. Το ηλιακό παρατηρητήριο Solar Orbiter του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) κάνει σήμερα το πρώτο σχετικά κοντινό πέρασμά του από το μητρικό άστρο του ηλιακού συστήματός μας, κινούμενο σε απόσταση περίπου 77 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο. Το σκάφος, γνωστό και ως SolO, το οποίο κατασκευάστηκε από την ευρωπαϊκή αεροδιαστημική βιομηχανία Airbus, εκτοξεύθηκε φέτος τον Φεβρουάριο και, μαζί με το αντίστοιχο Parker Solar Probe της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) που προηγήθηκε, θα μελετήσουν για πρώτη φορά από τόσο κοντά και με τόση λεπτομέρεια τον Ήλιο και τη δυναμική συμπεριφορά του. Την πρώτη κοντινή διέλευση (περιήλιο) του Solar Orbiter, το οποίο προς το παρόν κινείται ανάμεσα στις τροχιές του Ερμή και της Αφροδίτης, θα ακολουθήσουν άλλες ακόμη πιο κοντινές τα επόμενα χρόνια, ώσπου το σκάφος να πλησιάσει σε απόσταση έως 43 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (η Γη βρίσκεται σε απόσταση 149 εκατ. χλμ. από το άστρο μας). Μέχρι τώρα, τον Ήλιο έχουν πλησιάσει περισσότερο -πλην του σύγχρονου Parker Solar Probe που στις 7 Ιουνίου πέρασε σε απόσταση μόλις 19 εκατ. χλμ.- τα παλαιότερα σκάφη Mariner 10, Helios 1 & 2 και Messenger, τα οποία, όμως, δεν είχαν τις ίδιες τεχνολογικές δυνατότητες παρατήρησης. Σε αυτήν τη φάση, οι μηχανικοί και ελεγκτές του Solar Probe «τσεκάρουν» την ομαλή λειτουργία των συστημάτων και των δέκα επιστημονικών οργάνων του. Η κανονική λειτουργία του θα αρχίσει σε περίπου ένα έτος, αλλά ήδη λειτουργεί το μαγνητόμετρό το, το οποίο καταγράφει τα μαγνητικά πεδία του ηλιακού «ανέμου», του ρεύματος φορτισμένων ενεργειακά σωματιδίων που ο Ήλιος εκτοξεύει στο διάστημα. Φέτος τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με το BBC, το Solar Orbiter θα περάσει σε απόσταση μόνο 500.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Αφροδίτης, καθώς θα κάνει «μανούβρα» για να προσεγγίσει στη συνέχεια περισσότερο τον Ήλιο. https://www.in.gr/2020/06/15/tech/solar-orbiter-olo-kai-pio-konta-ston-ilio/

Τα πιο περίεργα πράγματα που οι αστροναύτες έχουν πάρει μαζί τους στο διάστημα. Δεινόσαυροι μινιατούρες, εξοπλισμός για γκολφ, Θεία Κοινωνία έως το πολύ ιδιαίτερο κεραμικό πλακίδιο που μπήκε- κρυφά από τη ΝΑSA- στο πόδι σεληνακάτου. Ετοιμάζοντας τις βαλίτσες μας για μία περίοδο μακράς απουσίας από το σπίτι πέραν όλων των απαραίτητων συνήθως δεν ξεχνάμε να πάρουμε μαζί και κάποιο αντικείμενο που μπορεί να έχει μια συναισθηματική αξία ή να θεωρούμε πως μας προστατεύει από κακοτοπιές. Συχνά ακούμε ιστορίες για ναυτικούς που στα ταξίδια τους φροντίζουν να έχουν πάντα μαζί τους κάποιο αντικείμενο που θεωρούν πως του φέρνει γούρι ή μια εικόνα αγίου που πιστεύουν ότι τους προστατεύει. Οι στρατιώτες λέγεται πως δεν αποχωρίζονται ποτέ τη φωτογραφία της αγαπημένης τους. Κάποιοι μπορεί να κουβαλάνε ένα κομπολόι ή να φορούν ένα βραχιολάκι. Σε κάθε περίπτωση όποια και εάν είναι η επιλογή του καθενός, σίγουρα λέει πολλά για τον ίδιο. Όταν όμως ετοιμάζεται κάποιος για ένα ταξίδι στο διάστημα, τι παίρνει μαζί του; Δύο μέλη του πληρώματος του SpaceX Falcon 9 πριν εγκαταλείψουν τη Γη για το ιστορικό διαστημικό τους ταξίδι πριν μερικές ημέρες, πήραν μαζί τους μια μινιατούρα δεινόσαυρου μετά από απαίτηση των γιων τους, όπως γράφει ο Guardian. Κατά τις αποστολές Apollo στη Σελήνη τα προσωπικά αντικείμενα που μπορούσαν να πάρουν οι αστροναύτες ήταν περιορισμένα. Διόλου περίεργο που οι περισσότεροι επέλεγαν να πάρουν μαζί τους οικογενειακές φωτογραφίες. Μάλιστα ο Τσαρλς Ντιούκ μέλος της αποστολής Apollo 16 το 1972 επέλεξε να αφήσει στην επιφάνεια του φεγγαριού μια τέτοια φωτογραφία αν και η ηλιακή ακτινοβολία πολύ γρήγορα θα τα κατέστρεφε. Στην θρυλική αποστολή Apollo 11 που οδήγησε στην επιτυχής προσεδάφιση της ακάτου στην επιφάνεια της Σελήνη τον Ιούλιο του 1969 ο θρησκευόμενος Κρίστιαν Μπαζ Όλντριν είχε πάρει μαζί του ένα μικρό δισκοπότηρο, κρασί και ψωμί. Λίγο πριν ο Νιλ Άρμστρονγκ εξέλθει της ακάτου και πατήσει στο φεγγάρι, ο Άλντριν, ο Όλντριν ζήτησε να γίνει λίγων λεπτών σιγή. Τότε διάβασε ένα απόσπασμα από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη ενώ το πρώτο υγρό που χύθηκε στην επιφάνεια της Σελήνης ήταν θεία κοινωνία αφού ο Όλντριν μετέλαβε (βίντεο 1.) Στην αποστολή Apollo 14 το 1971, ο Άλαν Σέπαρντ έπεισε τη NASA να του επιτρέψει να πάρει μαζί του μπαστούνι και μπάλες του γκολφ. Η έλλειψη βαρύτητας βέβαια δυσκόλεψε τα πράγματα όταν χτύπησε τη μπάλα (βίντεο 2). Πολύ διαφορετικές αλλά ενδιαφέρουσες όμως είναι και δύο ακόμη ιστορίες που αφορούν αντικείμενα που έχουν ταξιδέψει στο διάστημα. Όταν τα Voyager 1 και 2 ξεκίνησαν τα ταξίδια τους το 1977 εντός των μη επανδρωμένων διαπλανητικών διαστημόπλοιων υπήρχε και από ένας δίσκος φτιαγμένος από χρυσό που περιελάμβανε ήχους, μουσική και 115 εικόνες από τη Γη. Ένας είδος χαιρετισμού στην περίπτωση που τα δύο διαστημόπλοια έφταναν κάπου όπου υπήρχαν νοήμονα όντα. Επίσης στην σεληνάκατο της αποστολής Apollo 12 τον Νοέβριο του 1969φαίνεται πως υπήρχε ένα κρυμμένο αντικείμενο. Πρόκειται για ένα πολύ μικρό κεραμικό πλακίδιο (2 εκ x1,3 εκ.) με σχέδια έξι διάσημων καλλιτεχνών (Άντι Γουόρχολ, Φόρεστ Μάιερς, Ντέιβιντ Νοβρος, Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ, Τζον Τσάμπερλέιν, Κλάες Όλντενμπουργκ). Το δημιούργημα του Μάιερς έφερε την ονομασία ”Μoon Museum” ενώ επειδή η ΝASA δεν απαντούσε στο αίτημα του να ταξιδέψει το συλλογικό έργο στο διάστημα, απευθύνθηκε σε έναν μηχανικό ο οποίο εργαζόταν για την κατασκευή της σεληνακάτου της αποστολής και το μικροσκοπικό αντικείμενο τοποθετήθηκε κρυφά σε ένα από τα ”πόδια” του σκάφους. Στις φωτογραφίες Moon Museum - Επάνω αριστερά ξεχωρίζει το πέος που ζωγράφισε ο Γουόρχολ.-H οικογενειακή φωτογραφία που άφησε στο διάστημα ο Ντιούκ-Ο χρυσός δίσκος. https://www.huffingtonpost.gr/entry/ta-pio-perierya-praymata-poe-oi-astronaetes-echoen-parei-mazi-toes-sto-diastema_gr_5ee1ebf1c5b67fade1d705b3?ncid=tweetlnkgrhpmg00000001

Διαστημικό ρομπότ της NASA θα ερευνήσει για νερό στη Σελήνη. Ένα ακόμη καθοριστικό βήμα για την κατάκτηση του Διαστήματος πραγματοποίησε την Πέμπτη η NASA, επιλέγοντας το διαστημικό ρομπότ που θα ερευνήσει για πηγές νερού στη Σελήνη, ανοίγοντας τον δρόμο στην επανδρωμένη αποστολή που θα ακολουθήσει και στη δημιουργία της πρώτης ανθρώπινης αποικίας εκτός του πλανήτη Γη. Η NASA επέλεξε την εταιρεία Astrobotic από το Πίτσμπουργκ και ενέκρινε ποσό 199,5 εκατ. δολαρίων, προκειμένου να παραδώσει το Volatiles Investigating Polar Exploration Rover (VIPER), το οποίο θα ερευνήσει τον Νότιο Πόλο της Σελήνης, στα τέλη του 2023. Το κινητό ρομπότ VIPER που αναζητά νερό, θα προετοιμάσει το έδαφος για τις αποστολές αστροναυτών στη σεληνιακή επιφάνεια από το 2024 και θα φέρει τη NASA ένα βήμα πιο κοντά στην ανάπτυξη μιας βιώσιμης, μακροπρόθεσμης παρουσίας στη Σελήνη ως μέρος του προγράμματος Artemis του οργανισμού. «Το VIPER rover και η εμπορική συνεργασία μέσω της οποίας θα παραδοθεί και θα μεταφερθεί στη Σελήνη, είναι ένα πρωταρχικό παράδειγμα του πώς η επιστημονική κοινότητα και η βιομηχανία των ΗΠΑ κάνουν το όραμα της σεληνιακής εξερεύνησης της NASA πραγματικότητα», δήλωσε ο Administrator της NASA, Jim Bridenstine. «Οι εμπορικοί εταίροι αλλάζουν το τοπίο της εξερεύνησης του διαστήματος και το VIPER θα δώσει μεγάλη ώθηση στις προσπάθειές μας να στείλουμε την πρώτη γυναίκα και τον επόμενο άνδρα στην σεληνιακή επιφάνεια το 2024 μέσω του προγράμματος Artemis», πρόσθεσε. Η πτήση του VIPER στο Φεγγάρι αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας Commercial Lunar Payload Services (CLPS) της NASA, η οποία αξιοποιεί τις δυνατότητες των βιομηχανικών εταίρων να παραδίδουν γρήγορα επιστημονικά όργανα στη Σελήνη. Κατά τη διάρκεια της αποστολής 100 ημερών στη Σελήνη, το VIPER rover θα περιπλανηθεί αρκετά μίλια και θα χρησιμοποιήσει τα τέσσερα επιστημονικά του όργανα για τη δειγματοληψία σε διάφορα εδάφη. Τα όργανα αναζήτησης νερού θα μεταφερθούν στη Σελήνη το 2021 και το 2022, για να βοηθήσουν στη δοκιμή της απόδοσής τους στην σεληνιακή επιφάνεια πριν από την αποστολή του VIPER. Το rover θα έχει επίσης ένα τρυπάνι για να σκάψει στη σεληνιακή επιφάνεια. «Το CLPS είναι ένας εντελώς δημιουργικός τρόπος για να προωθήσει τη σεληνιακή εξερεύνηση», δήλωσε ο αναπληρωτής διαχειριστής Επιστημών της NASA Thomas Zurbuchen. «Κάνουμε κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ πριν. Δοκιμάζουμε τα όργανα στη Σελήνη καθώς αναπτύσσεται το rover. Το VIPER και τα πολλά ωφέλιμα φορτία που θα στείλουμε στην σεληνιακή επιφάνεια τα επόμενα χρόνια θα μας βοηθήσουν να υλοποιήσουμε το τεράστιο επιστημονικό δυναμικό της Σελήνης». Το VIPER θα συλλέξει δεδομένα - συμπεριλαμβανομένης της θέσης και της συγκέντρωσης πάγου - που θα χρησιμοποιηθούν για την ενημέρωση των πρώτων παγκόσμιων χαρτών υδατικών πόρων της Σελήνης. Επιστημονικά δεδομένα που συλλέγονται από το VIPER θα ενημερώνουν επίσης την επιλογή μελλοντικών τοποθεσιών προσγείωσης για τις αποστολές των αστροναυτών του προγράμματος Artemis, βοηθώντας στον προσδιορισμό τοποθεσιών όπου το νερό και άλλοι πόροι μπορούν να συλλεχθούν για τη διατήρηση ανθρώπων κατά τη διάρκεια εκτεταμένων αποστολών. Οι επιστημονικές του έρευνες θα παρέχουν πληροφορίες για την εξέλιξη του φεγγαριού και του συστήματος της Γης-Σελήνης. Η NASA στο παρελθόν έχει συνάψει συμβάσεις με τρεις εταιρείες για την πραγματοποίηση παραδόσεων CLPS στη Σελήνη από το 2021. Η Astrobotic έχει προγραμματίσει να πραγματοποιήσει την πρώτη παράδοση άλλων οργάνων στην σεληνιακή επιφάνεια τον επόμενο χρόνο. Τον Απρίλιο, η υπηρεσία δημοσίευσε μια πρόσκληση για πιθανές μελλοντικές σεληνιακές επιφανειακές έρευνες και έλαβε περισσότερες από 200 απαντήσεις. Το CLPS σχεδιάζεται να παρέχει σταθερό ρυθμό δύο παραδόσεων στη σεληνιακή επιφάνεια κάθε χρόνο. «Είναι τεράστια τιμή και ευθύνη που μας επέλεξε η NASA για την εκπλήρωση αυτής της αποστολής εθνικής σημασίας», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Astrobotic John Thornton. «Οι υπηρεσίες σεληνιακής εφοδιαστικής της Astrobotic δημιουργήθηκαν για να ανοίξουν μια νέα εποχή στη Σελήνη. Η παράδοση του VIPER για αναζήτηση νερού και η σκηνή για το πρώτο ανθρώπινο πλήρωμα από τον Απόλλωνα, ενσωματώνει την εταιρεία μας στην αποστολή». Το VIPER είναι μια συνεργασία μεταξύ διαφόρων οντοτήτων της NASA και συνεργατών πρακτορείων. Το διαστημικό σκάφος, το προσγειωμένο όχημα και το όχημα εκτόξευσης που θα παραδώσει το VIPER στην επιφάνεια της Σελήνης θα παρέχεται μέσω της πρωτοβουλίας CLPS της NASA ως συνεργασία με τη βιομηχανία για την παράδοση ωφέλιμων επιστημών και τεχνολογίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Το CLPS είναι μέρος του προγράμματος σεληνιακής ανακάλυψης και εξερεύνησης που διαχειρίζεται η Διεύθυνση Επιστημονικής Αποστολής (SMD) του οργανισμού στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. Η αποστολή VIPER είναι μέρος της Διεύθυνσης Πλανητικών Επιστημών SMDs. Το Κέντρο Έρευνας Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνιας διαχειρίζεται την αποστολή VIPER, καθώς και ηγείται της επιστήμης, της μηχανικής συστημάτων, των επιφανειακών λειτουργιών σε πραγματικό χρόνο και του λογισμικού πτήσης. Το υλικό του rover σχεδιάζεται και κατασκευάζεται από το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον και τα όργανα παρέχονται από την Ames, το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα και τον εμπορικό συνεργάτη Honeybee Robotics στην Altadena της Καλιφόρνια. Το πρόγραμμα Artemis είναι η απαρχή μίας νέας εποχής. Της εξερεύνησης του Διαστήματος. Μετά από πολλές δεκαετίες ερευνών, κατάκτησης γνώσης, μελέτης και λαμπρών μυαλών, η ανθρωπότητα είναι έτοιμη να πραγματοποιήσει το πρώτο μεγάλο βήμα για την Κατάκτηση του Διαστήματος. Η πρώτη αποικία στη Σελήνη και η επόμενη που ακολουθεί στον πλανήτη Άρη, αναμένεται να αλλάξουν άρδην το τοπίο σε όλους τους τομείς, ανοίγοντας νέους ορίζοντες για την ανθρωπότητα, το όφελος της οποίας θα εξαρτηθεί από τα κίνητρα και τον τρόπο διαχείρισης της νέας πραγματικότητας. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/886684_diastimiko-rompot-tis-nasa-tha-ereynisei-gia-nero-sti-selini-vinteo

Ξεκίνησε η προετοιμασία του Preflight του διαστημικού σκάφους Progress MS-15 Στο πλαίσιο του προγράμματος εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο κοσμοδρόμιο Baikonur, έχουν ξεκινήσει σήμερα οι προετοιμασίες για την κυκλοφορία του οχήματος μεταφοράς Progress MS-15 (TGC). Στο συγκρότημα εγκατάστασης και δοκιμών του ιστότοπου 254 του κοσμοδρόμiου Baikonur, οι ειδικοί της RSC Energia παρέλαβαν το διαστημικό σκάφος, προετοιμάστηκαν για τις ηλεκτρικές δοκιμές, έλεγξαν και επιθεώρησαν τα ηλιακά πάνελ και επίσης έλεγξαν τα κυκλώματα squib του προϊόντος και κατέγραψαν την αρχική κατάσταση των συστημάτων. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_06-10.html