Δροσος Γεωργιος

Ταξίδι στους ωκεανούς των άστρων. «Βίωσα την πλέον ζωντανή επαφή μου με την απεραντοσύνη της φύσης χρόνια πριν στο Αιγαίο Πέλαγος», έγραφε το 2013 στο περιοδικό Harper’s ο φυσικός και συγγραφέας Αλαν Λάιτμαν (Alan Lightman, «Our Place in the Universe», από την ανθολογία «The Best American Science and Nature Writing», επιμ. Siddhartha Mukherjee, εκδ. Houghton Mifflin Harcourt). Ο Λάιτμαν –γνωστός στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό από τα βιβλία «Τα όνειρα του Αϊνστάιν» (εκδ. Κάτοπτρο), «Η ώρα των άστρων» (εκδ. Κάτοπτρο), «Mr g: Το πείραγμα του Θεού» (εκδ. Τραυλός) κ.ά.– περιγράφει πώς ενοικίασε ένα ιστιοπλοϊκό με τη γυναίκα του και σάλπαραν νύχτα από τον Πειραιά. Αφού άφησαν το Σούνιο και κατευθύνθηκαν προς την Υδρα, σιγά σιγά, στεριά και άλλα πλεούμενα χάθηκαν από τον ορίζοντα. «Κοιτώντας ολόγυρά μας», γράφει, «μπορούσαμε να δούμε μονάχα το νερό να εκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις έως ότου ενώθηκε με τον ουρανό. Αισθάνθηκα ασήμαντος, παραπεταμένος, ένα μικρό, αλλόκοτο πετραδάκι μέσα σε αυτό το σπήλαιο πελάγους και ουρανού». Οποιος έχει ταξιδέψει στο Αιγαίο νύχτα με ιστιοφόρο πρέπει να έχει νιώσει τα ίδια ακριβώς συναισθήματα με εκείνα του Λάιτμαν – όπως επίσης τη σαγήνη, τη γαλήνη, το δέος απέναντι σε αυτή την φαντασμαγορία του έναστρου ουρανού, ο οποίος αποκτά αίφνης μυρωδιά, της αλμύρας, και ήχο, αυτόν του παφλασμού. Πράγματι, η θάλασσα, το πέλαγος, ο ωκεανός, ενώνονται νοητά με τον ουρανό, τον ουρανό της ημέρας αλλά κυρίως της νύχτας. Μοιάζουν τόσο συγγενή, μακρινά αλλά και τόσο κοντινά αδέλφια: όχι τυχαία, οι αστροναύτες εκπαιδεύονται για τις συνθήκες μηδενικής βαρύτητας και για τους «διαστημικούς περιπάτους» μέσα σε ειδικές δεξαμενές νερού. Η σχέση νυχτερινού ουρανού και θάλασσας πηγαίνει πολύ πίσω, πολύ πριν τα διαστημικά προγράμματα και τον σύγχρονο τουρισμό. Οι αρχαίοι ναυτικοί χρησιμοποιούν τους 88 αστερισμούς εδώ και χιλιάδες χρόνια. Για παράδειγμα, μολονότι δεν είναι τόσο μεγάλη ή φωτεινή όσο η Μεγάλη Αρκτος, η Μικρά Αρκτος ήταν πάντοτε ιδιαιτέρως χρήσιμη για πολλές κουλτούρες στο ζήτημα του προσανατολισμού επειδή δεν κινείται όπως άλλοι αστερισμοί, έτσι καθώς βρίσκεται στον βόρειο αστρικό πόλο. Εάν οι ναυτικοί μπορούσαν να εντοπίσουν τη Μικρά Αρκτο, ήξεραν προς τα πού πέφτει ο βορράς. Ενα από τα πρόσφατα γνωστά τραγούδια, με αρκετή μάλιστα επιτυχία, αναφέρει στους στίχους του, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Ποιος είδε νύχτα με δυο φεγγάρια/ ποιος είδε ήλιο σαν αχινό/ κι ερωτευμένα πουλιά και ψάρια/ να κολυμπάνε στον ουρανό». Παρόλο που οι στίχοι αυτοί φαίνονται ίσως λίγο… παράλογοι, εν τούτοις έχουν μια δόση αλήθειας αν αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχουν πράγματι τέσσερα τουλάχιστον ψάρια που «κολυμπάνε στον ουρανό»! Πρόκειται φυσικά για τους αστερισμούς των Ιχθύων, του Νότιου Ιχθύος και του Ιπτάμενου Ιχθύος, ο πρώτος μάλιστα απ’ αυτούς φαίνεται στον ουρανό στη διάρκεια του φθινόπωρου και περιλαμβάνει δύο ψάρια συνδεδεμένα μεταξύ τους με μια μακριά μεταξωτή κορδέλα. Ο αστερισμός των Ιχθύων είναι από τους αρχαιότερους αστερισμούς αν και δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμος. Για να εντοπιστεί ευκολότερα βρίσκουμε πρώτα το μεγάλο τετράπλευρο του Πήγασου, του φτερωτού αλόγου, και κάτω από το τετράπλευρο βρίσκουμε μια κυκλική συστάδα άστρων που σχηματίζει τον πρώτο Ιχθύν, ενώ στο πλάι του τετράπλευρου υπάρχει μια άλλη συστάδα άστρων που αντιπροσωπεύει τον δεύτερο Ιχθύν. Οι δύο αυτές αστρικές συστάδες, οι ουρές των Ιχθύων, ενώνονται μεταξύ τους με μια κορδέλα που αντιπροσωπεύεται από μια λεπτή σειρά άστρων. Οι πρώτοι, και βασικότεροι, αστερισμοί καταγράφηκαν πριν από περίπου 2.300 χρόνια από τον Ελληνα αστρονόμο Εύδοξο, για να τους αντιγράψει στη συνέχεια ο Αρατος. Μερικές εκατοντάδες χρόνια αργότερα, ο Κλαύδιος Πτολεμαίος συνέταξε έναν κατάλογο και σχεδίασε τα σχήματα όλων των αστέρων που υπάγονται σε αστερισμούς στην περίφημη «Αλμαγέστη» (ή Μαθηματική Σύνταξις). Οπως μας υπενθυμίζει η Σάρα Γκίλινχαμ στο εξαιρετικό λεύκωμα για μικρούς και μεγάλους «Κοιτάζοντας τα αστέρια» (εκδ. Καπόν), σχεδόν χίλια χρόνια μετά τον Πτολεμαίο, «και περισσότερα από 1.600 χιλιόμετρα μακριά, ένας Πέρσης αστρονόμος, ο Αλ-Σούφι, μετέφρασε το βιβλίο του Πτολεμαίου στα αραβικά, προσθέτοντας τις δικές του αστρικές παρατηρήσεις. (…) Κάμποσους αιώνες αφότου τα πρώτα χειρόγραφα αντίγραφα βρήκαν τον δρόμο τους στην Ευρώπη, το βιβλίο του Αλ-Σούφι μεταφράστηκε στα λατινικά. Αυτός είναι και ο λόγος που βρίσκουμε σε αστερισμούς και αστέρες ελληνικές, αραβικές και λατινικές λέξεις». Ο κατάλογος του Πτολεμαίου πάντως αποτελεί τη βάση του επίσημου συστήματος των αστερισμών που χρησιμοποιούν έως σήμερα οι επιστήμονες. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι η ανακάλυψη των νεότερων αστερισμών, ειδικά στο νότιο ημισφαίριο, οφείλεται σε μερικούς πρωτοπόρους θαλασσοπόρους εξερευνητές. Κατά την Γκίλινχαμ, «ο Πτολεμαίος και ο Αλ-Σούφι δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν μακριά για να διακρίνουν τα άστρα στο νότιο ημισφαίριο, εκατοντάδες χρόνια αργότερα όμως, όταν Ιταλοί, Γάλλοι, Ολλανδοί και Πολωνοί εξερευνητές ταξίδεψαν στις θάλασσες του νότου, είδαν πολλά άστρα για πρώτη φορά, χαρτογραφώντας νέους αστερισμούς». Ο Γαλιλαίος Τίποτε από όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατόν αν δεν είχε προηγηθεί ο Γαλιλαίος και η ευρεία, και εξελιγμένη, χρήση του τηλεσκοπίου. Είναι μάλιστα πολύ πιθανό πολλές από τις πρώτες αστρικές παρατηρήσεις και τους σχηματισμούς νέων αστερισμών να έγιναν από το κατάστρωμα κάποιας ευρωπαϊκής καραβέλας που έπλεε στις απέραντες θάλασσες του Ινδικού και του Ειρηνικού ωκεανού. Βρισκόμαστε βέβαια στο απόγειο της Αναγέννησης. Κατά την Γκίλινχαμ: «Η εποχή αυτή είναι γνωστή ως η Εποχή των Ανακαλύψεων, τότε που οι Ευρωπαίοι εξερευνούσαν σε βάθος το έδαφος, τη θάλασσα και τον ουρανό. Οι αστρονόμοι αντιλήφθηκαν ότι υπήρχαν ακόμα πολλές περιοχές στον ουρανό οι οποίες δεν περιλάμβαναν αστερισμούς επίσημα χαρτογραφημένους, οπότε, άρχισαν να ανακαλύπτουν όσα περισσότερα άστρα μπορούσαν και να τα συνδέουν σε εικόνες. (…) Τα ταξίδια τους στις ακτές της Αυστραλίας ή της Ινδονησίας, για παράδειγμα, τους έδωσαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν εξωτικά ζώα που έβλεπαν για πρώτη φορά, όπως τον χαμαιλέοντα και το πτηνό τουκάν. (…) Τα παραδείσια πτηνά, τα χελιδονόψαρα και τα τουκάν δεν ζουν στην Ολλανδία, την Πολωνία ή τη Γαλλία, συνεπώς η θέα αυτών των εξωτικών πλασμάτων πρέπει να συνάρπασε και να ενέπνευσε τους Ευρωπαίους εξερευνητές που χαρτογραφούσαν αστερισμούς. Οι αστρονόμοι ονομάτιζαν τους αστερισμούς με βάση πολλά από τα ζώα που ανακάλυπταν στα μέρη όπου ταξίδευαν, όπως στους Παπούα της Νέας Γουινέας, στη Νότια Ασία και στη Νοτιοανατολική Ασία. (…) Σε αυτούς τους αστρονόμους περιλαμβάνονται οι Ολλανδοί εξερευνητές Πίετερ Ντίρκζουν Κέιζερ και Φρέντερικ ντε Χούτμαν, οι οποίοι ταξίδεψαν μαζί στα τέλη του 16ου αιώνα. Ο Ολλανδός χαρτογράφος και αστρονόμος Πέτρους Πλάνκιους ακολούθησε τις σημειώσεις των Κέιζερ και Ντε Χούτμαν που αυτοί του έδωσαν στα 1595 και δημιούργησε νέα άστρα στον ουρανό». Ενδεικτικά, ένας από όλους αυτούς τους νεότερους αστερισμούς που γεννήθηκαν… καταμεσής της θάλασσας είναι ο Χαμαιλέων (Chamaeleon). Οι Ολλανδοί εξερευνητές που δημιούργησαν τον αστερισμό προφανώς είδαν πολλούς χαμαιλέοντες στη Μαδαγασκάρη, έναν από τους πιο ενδιαφέροντες σταθμούς τους κατά τον ρουν τους στο νότιο ημισφαίριο προκειμένου να χαρτογραφήσουν τα αστέρια. Ενας άλλος τέτοιος αστερισμός είναι η Δοράς (Dorado), πολύ μικρός αστερισμός που βρίσκεται κοντά στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. Μοιάζει πολύ με ξιφία και ενίοτε απεικονίζεται ως ξιφίας. Η ονομασία Δοράς παραπέμπει στον Ιπτάμενο Ιχθύν, η ισπανική ρίζα (Dorado) παραπέμπει στο «χρυσόψαρο» αλλά κυρίως στο «δελφινόψαρο». Τα δελφινόψαρα απαντούν σε ζεστά τροπικά νερά και δεν έχουν σχέση με τα δελφίνια. Τα δελφινόψαρα λέγονται «μάχι-μάχι» στις θάλασσες του Ειρηνικού. Οι Ολλανδοί εξερευνητές είχαν εντυπωσιαστεί τόσο πολύ από όλα αυτά τα απίθανα πλάσματα που έβλεπαν στα ταξίδια τους στο νότιο ημισφαίριο, ώστε δημιούργησαν πολλούς αστερισμούς για να τα τιμήσουν. Είχαν δει δελφινόψαρα να κυνηγούν χελιδονόψαρα γι’ αυτό και τοποθέτησαν τη Δοράδα κοντά στον Ιπτάμενο Ιχθύν. Ο αστερισμός του Ινδού Ενα ακόμα παράδειγμα: ο αστερισμός του Ινδού (Indus). Αρχικά απεικονιζόταν ως ιθαγενής που οι Ολλανδοί εξερευνητές συνάντησαν στα ταξίδια τους στις Ανατολικές Ινδίες, στη νότια Αφρική ή στη Μαδαγασκάρη. Οπως γράφει η Γκίλινχαμ, «η χρήση του όρου δείχνει πόσο εσφαλμένα οι εξερευνητές θεωρούσαν ότι όλοι οι ιθαγενείς ήταν ίδιοι σε όλα τα μέρη, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ξεχωριστά άτομα με συγκεκριμένα ονόματα για τις φυλές και τις κοινότητές τους». Μπορούμε μονάχα να φανταστούμε τους εξερευνητές αστρονόμους, είτε από κάποιο κατάστρωμα είτε από κάποιο τροπικό νησί, να αφήνουν τη ματιά τους να χάνεται στην τρομακτική αυτή αστροφεγγιά: ο νεωτερικός άνθρωπος πήρε έτσι μια καλή γεύση απεραντοσύνης. Οπως μπορεί να συμβεί και σήμερα στον καθένα μας. «Δεκαετίες πριν, όταν ταξίδεψα με τη γυναίκα μου στο Αιγαίο», γράφει ο Λάιτμαν, «εν μέσω του ατελείωτου νερού και του ουρανού, το άπειρο μου έκανε μια ελάχιστη νύξη. Ηταν μια αίσθηση που ουδέποτε είχα νιώσει, συνοδευόμενη από δέος, φόβο, τον τρόμο του υψηλού, αποπροσανατολισμό, απομόνωση και δυσπιστία. Εθεσα μια πορεία 255 μοιρών, εμπιστευόμενος την πυξίδα μου –έναν μικροσκοπικό δίσκο με βαμμένους αριθμούς και μια περιστρεφόμενη μεταλλική βελόνη– και ήλπισα για το καλύτερο. Μέσα σε λίγες ώρες, ως διά μαγείας, μια χλωμή, ωχρή σταλιά γης εμφανίστηκε μπροστά μας, κάτι που μας πλησίαζε συνεχώς, ένας τόπος με σπίτια και κρεβάτια και άλλα ανθρώπινα πλάσματα». https://physicsgg.me/2020/07/27/%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b4%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%89%ce%ba%ce%b5%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%8d%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%ac%cf%83%cf%84%cf%81%cf%89%ce%bd/

H εμπειρία του να βρίσκεσαι στον Άρη. Εξαιρετικά ρεαλιστικές εικόνες υψηλής ευκρίνειας δημοσιεύει για πρώτη φορά η NASA από τον πλανήτη Άρη. Στο δεκάλεπτο βίντεο οι κάτοικοι της Γης μπορούν να ανακαλύψουν τον κόκκινο πλανήτη, κάνοντας περιήγηση σε φαντασμαγορικά πλάνα από τις τεράστιες ερήμους και τους αμμόλοφούς του, τα απόκρημνα βράχια του και το γεμάτο ρωγμές και πέτρες έδαφός του. Η παρουσίαση του άψυχου τοπίου του πλανήτη είναι τόσο ρεαλιστική που ο αφηγητής την αποκαλεί ως «την πιο ζωντανή εμπειρία του να βρίσκεσαι στον Άρη». Το βίντεο δημιουργήθηκε από τη βρετανική εταιρεία εταιρεία ντοκιμαντέρ ElderFox δημοσίευσε πλάνα υψηλής ευκρίνειας από τον Άρη. Αποτελεί ουσιαστικά ένα μωσαϊκό με εικόνες που τραβήχτηκαν από τα τρία οχήματα της ΝASA που έφτασαν στον πλανήτη: το Curiosity, το Spirit και το Opportunity. Πώς δημιουργήθηκε το βίντεο Ουσιαστικά, κάθε εικόνα αποτελεί ένα πανόραμα δίνοντας έτσι την αίσθηση ότι πρόκειται για βίντεο. Το λεγόμενο πανόραμα Glen Torridor περιέχει πάνω από 1,8 δισεκατομμύρια πίξελ και δημιουργήθηκε από περισσότερες από 1.000 διαφορετικές εικόνες που τραβήχτηκαν από το Curiosity μέσα σε μια βδομάδα το 2019. Η ElderFox αποκάλεσε το αποτέλεσμα ως «το μεγαλύτερο μωσαϊκό που φτιάχτηκε ποτέ». Όπως εξηγεί ο αφηγητής παρόλο που οι κάμερες πάνω στα οχήματα ήταν από τις καλύτερες της εποχής τους, τα δεδομένα που μπορούν να σταλούν πίσω στη Γη είναι πολύ δύσκολο να σταλούν ως βίντεο. Παράλληλα, ο ουρανός του Άρη – ο οποίος στην πραγματικότητα είναι κοκκινωπός και θολός – μοιάζει από κίτρινος έως μπλε σε άλλα πλάνα. Αυτό είναι το αποτέλεσμα του επαναχρωματισμού των εικόνων ώστε να βοηθηθούν οι γεωλόγοι στον εντοπισμό πετρωμάτων. Το Curiosity αποτελεί το μόνο όχημα που λειτουργεί αυτή τη στιγμή στον Άρη. Το Spirit και το Opportunity που ανακάλυψαν αποδείξεις πως κάποτε υπήρχε τρεχούμενο νερό στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη, είναι εκτός λειτουργίας από το 2011 και 2019 αντίστοιχα. Η ΝASA θα στείλει ένα νέο όχημα στον Άρη στις 30 Ιουλίου το λεγόμενο Perseverance. Απολαύστε την περιήγηση στον Άρη: https://physicsgg.me/2020/07/24/h-%ce%b5%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b1-%ce%b2%cf%81%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%b5%cf%83%ce%b1%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%cf%81%ce%b7/

Η τεχνητή νοημοσύνη στη μάχη κατά του κορωνοϊού. Το πρόγραμμα του αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας θα δώσει νέους τρόπους για να μετατρέψουμε γρήγορα τα επιστημονικά ευρήματα σε πρακτικά εργαλεία απεικόνισης που θα ωφελήσουν τους ασθενείς με COVID-19 Tην έναρξη της λειτουργίας του Κέντρου Ιατρικής Απεικόνισης και Συλλογής/Επεξεργασίας Δεδομένων (MIDRC) ανακοίνωσε το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ. Πρόκειται για μια φιλόδοξη προσπάθεια που θα αξιοποιήσει τη δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης και της ιατρικής απεικόνισης για την καταπολέμηση της COVID-19. Οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ, https://mdimop.gr/covid19/), περιγράφουν τα βασικά σημεία του προγράμματος: Πρόκειται για μια συνεργασία πολλαπλών θεσμικών και ακαδημαϊκών φορέων, με επικεφαλής το Εθνικό Ινστιτούτο Βιοϊατρικής Απεικόνισης και Βιομηχανικής (NIBIB), που αποτελεί παράρτημα του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας, και το οποίο θα δημιουργήσει νέα εργαλεία που θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γιατροί για την έγκαιρη ανίχνευση και εξατομικευμένες θεραπείες για ασθενείς με COVID-19. «Αυτό το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό γιατί θα μας δώσει νέους τρόπους για να μετατρέψουμε γρήγορα τα επιστημονικά ευρήματα σε πρακτικά εργαλεία απεικόνισης που θα ωφελήσουν τους ασθενείς με COVID-19″, δήλωσε ο Bruce J. Tromberg, Ph.D., Διευθυντής του NIBIB. «Αυτό το πρόγραμμα ενώνει τις δυνάμεις των πρωτοπόρων της ιατρικής απεικόνισης και της τεχνητής νοημοσύνης από τον ακαδημαϊκό χώρο, τη βιομηχανία και την κυβέρνηση για να φέρει σε πέρας αυτή τη σημαντική πρόκληση». Αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης Τα χαρακτηριστικά των πνευμόνων και της καρδιάς που έχουν μολυνθεί από τον ιό όπως εμφανίζονται στις διάφορες απεικονίσεις (π.χ αξονικές, μαγνητικές τομογραφίες κ.α) μπορούν να βοηθήσουν στην αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου, στην πρόβλεψη της απόκρισης στη θεραπεία και στη βελτίωση των πρόγνωσης των ασθενών. Ωστόσο, μια μεγάλη πρόκληση είναι ο γρήγορος και ακριβής προσδιορισμός αυτών των ειδικών χαρακτηριστικών και η αξιολόγηση αυτών των πληροφοριών σε συνδυασμό με πολλά άλλα κλινικά συμπτώματα και εξετάσεις. Οι στόχοι του MIDRC είναι να οδηγήσει στην ανάπτυξη και εφαρμογή νέων διαγνωστικών εργαλείων , συμπεριλαμβανομένων αλγορίθμων μηχανικής μάθησης (machine learning), που θα επιτρέψουν την ταχεία και ακριβή αξιολόγηση της σοβαρότητας από της νόσου και θα βοηθήσουν τους γιατρούς να βελτιστοποιήσουν τη θεραπεία των ασθενών. «Αυτή η προσπάθεια θα συγκεντρώσει ένα μεγάλο αποθετήριο απεικονίσεων του θώρακα (αξονικές τομογραφίες, απλές ακτινογραφίες κ.α) από ασθενείς με COVID-19, επιτρέποντας στους ερευνητές να αξιολογήσουν τόσο τα δεδομένα από τους πνεύμονες όσο και από την καρδιά , να υποβάλουν κρίσιμα ερωτήματα για περαιτέρω έρευνα και να αναπτύξουν προγνωστικές υπογραφές στην απεικόνιση της COVID-19 που θα μπορούν να φανούν χρήσιμα στους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης. Ταχεία και ευέλικτη συλλογή και ανάλυση δεδομένων Αυτή η μεγάλη πρωτοβουλία ανταποκρίνεται στην εκφρασμένη ανάγκη της διεθνούς απεικονιστικής κοινότητας για ένα ασφαλές τεχνολογικό δίκτυο που θα επιτρέπει την ανάπτυξη και την ηθική εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης για τη λήψη των καλύτερων ιατρικών αποφάσεων για ασθενείς με COVID-19, ενώ τελικά, οι προσεγγίσεις που θα αναπτυχθούν θα μπορούσαν να ωφελήσουν και σε άλλες συνθήκες και νόσους. Το MIDRC θα διευκολύνει την ταχεία και ευέλικτη συλλογή, ανάλυση και μεταφορά των απεικονίσεων και συναφών κλινικών δεδομένων. Η συνεργασία μεταξύ των διαφόρων οργανισμών βασίζεται στη μοναδική και συμπληρωματική εμπειρογνωμοσύνη κάθε ενός εντός της κοινότητας της ιατρικής απεικόνισης και στην αφοσίωση κάθε οργανισμού στην ποιότητα των δεδομένων απεικόνισης, την ασφάλεια, την πρόσβαση και τη βιωσιμότητα. https://physicsgg.me/2020/08/06/%ce%b7-%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%84%ce%ae-%ce%bd%ce%bf%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%cf%8d%ce%bd%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%ac%cf%87%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba/

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν σκέφτεται. Οταν έχεις την ευκαιρία να συναντήσεις, έστω διαδικτυακά, έναν από τους πιο επιφανείς σύγχρονους φιλοσόφους της πληροφορίας, η πρώτη ερώτηση που έρχεται στο προσκήνιο της σκέψης σου αφορά τα δυστοπικά σενάρια ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης (Τ.Ν.). Θα επιζήσουμε από τη διαφαινόμενη παντοδυναμία των πανίσχυρων μηχανών; Επειτα, θες να μάθεις αν όντως ευσταθούν κάποιοι άλλοι δημοφιλείς όροι που σχετίζονται με την Τ.Ν., όπως η έννοια του «μαύρου κουτιού». Πώς θα συμφιλιωθούμε με τις εξυπνότερες από εμάς μηχανές, όταν δεν ξέρουμε τον τρόπο που παίρνουν τις αποφάσεις τους; Ο Λουτσιάνο Φλορίντι, καθηγητής Φιλοσοφίας και Ηθικής της Πληροφορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συγγραφέας μιας σειράς σπουδαίων δοκιμίων για την ψηφιακή εποχή και την «ινφοσφαίρα», ξεκαθαρίζει αμέσως το τοπίο. «Το πρόβλημα είναι ότι τα μέσα επισημαίνουν κυρίως τις διακινδυνεύσεις που φέρει η Τ.Ν.», μου λέει, «περισσότερο από ό,τι τις ευκαιρίες». Και προσθέτει: «Υπάρχουν τρεις μύθοι για την Τ.Ν. Ο ένας είναι ότι μια μέρα θα σκέφτεται εξυπνότερα από τους ανθρώπους, η λεγόμενη “μοναδικότητα”. Δεν ξέρουμε πώς να το κάνουμε αυτό, οπότε ξεχάστε το. Είναι ανόητο. Ο άλλος είναι το “μαύρο κουτί”. Η Τ.Ν. δεν σκέφτεται. Μετασχηματίζει κάποια δεδομένα σε άλλα δεδομένα. Κι ο τρίτος μύθος είναι ότι δεν μπορείς να τη ρυθμίσεις. Κινείται τόσο γρήγορα, είναι πάντα πιο μπροστά, λένε. Ούτε αυτό αληθεύει. Δυστυχώς, αν δεν μιλάς έτσι, δεν πουλάς. Το “μαύρο κουτί” ειδικά, είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα για το οποίο σε πέντε χρόνια από σήμερα δεν θα μιλάμε καθόλου, γίνεται τρομερή πρόοδος σε αυτό το πεδίο». – Οι διακινδυνεύσεις, όμως, είναι υπαρκτές. – Και βέβαια. Οι βασικότερες μάλιστα είναι δύο. Κάποιες είναι πιο παλιές, όπως το θέμα της ιδιωτικότητας, που είναι ίσως και το κυριότερο. Είχαμε και στο παρελθόν πρόβλημα με την ιδιωτικότητα, τώρα με την Τ.Ν. έχουμε ακόμα μεγαλύτερο. Δεν είναι ένα πρόβλημα που το προκαλεί η Τ.Ν., αλλά που το ενισχύει. Είναι μια μορφή αυτενέργειας που ελέγχοντας τα δεδομένα, μπορεί να εξάγει όλο και περισσότερες πληροφορίες, να συλλέγει όλο και περισσότερα δεδομένα, να τα επεξεργάζεται. Κι είναι παντού. Επειτα, υπάρχουν νεότερες διακινδυνεύσεις, προβλήματα που προκαλούνται από την Τ.Ν. κι όχι από άλλες ψηφιακές τεχνολογίες. Αλγοριθμικές μεροληψίες, αδικίες, λάθη. Ολα αυτά τα προβλήματα είναι επίσης υπαρκτά. Δεν είναι εντελώς νέα βέβαια, αλλά γίνονται όλο και πιο σημαντικά, όσο επεκτείνεται η ίδια η Τ.Ν. – Υπάρχει άραγε χώρος για εφησυχασμό; Μπορεί να μη μας απειλεί μια φονική υπερνοημοσύνη που θα αρνείται να σβήσει, αλλά συμβαίνει το ίδιο με τις άλλες απειλές; – Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να αρχίσουμε να κοιτάζουμε πιο προσεκτικά γιατί είναι λιγότερο ορατά και είναι πιο μακροπρόθεσμα. Φανταστείτε μια μακροχρόνια ασθένεια που δεν εμφανίζεται ξαφνικά, αλλά σταδιακά χρόνο με τον χρόνο. Αυτή η ασθένεια ονομάζεται διάβρωση της αυτονομίας μας. Φανταστείτε λοιπόν ένα νεογέννητο παιδί που εκτίθεται επί 18 χρόνια σε αυτή την τεχνολογία, την Τ.Ν., ώσπου να γίνει πολίτης και να ψηφίζει. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, για όλα αυτά τα χρόνια η Τ.Ν., δίνει συμβουλές, υπενθυμίσεις, κάνει προτάσεις, χειρισμούς, «αφού σου άρεσε αυτή η σειρά πιθανώς θα σ’ αρέσει κι αυτή η σειρά». «Σου άρεσαν οι περυσινές διακοπές σου στη λίμνη; Πιθανώς θα σου άρεσε να την επισκεφθείς ξανά». Φανταστείτε αυτά τα μικρά πράγματα. Με κάποιο τρόπο λοιπόν είμαστε πολύ εύπλαστοι, πολύ εύθραυστοι. Δεν είναι ότι κάποιος προσπαθεί να κάνει κάτι μοχθηρό, αλλά αυτή η τεράστια δύναμη αυτενέργειας που επηρεάζει τις ανθρώπινες αποφάσεις είναι ένα νέο μακροπρόθεσμο ρίσκο που παίρνουμε. – Διάβασα μια μελέτη σας, όπου παρουσιάζετε τους ανθρώπους ως μέσα διεπαφής. Αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα της Τ.Ν.; – Το πρόβλημα είναι η αντιμετώπιση των ανθρώπινων όντων όπως θα έλεγε ο Ιμάνουελ Καντ ως μέσων για την επίτευξη ενός σκοπού, ως εργαλείων για να γίνει κάτι. Δεν με νοιάζεις εσύ ως άνθρωπος, αυτό που με νοιάζει είναι ο στόχος μου, σε χρησιμοποιώ. Κι έτσι εσύ γίνεσαι ένα μέσο διεπαφής μεταξύ αυτού που θέλω και του εαυτού μου. Ετσι λοιπόν, αυτό που θέλω μόνο είναι τα χρήματά σου, τα δεδομένα σου, την ψήφο σου, εσύ ως άτομο δεν με ενδιαφέρεις. Από τη στιγμή που μπορώ να περάσω μέσα από εσένα και να συλλέξω τα δεδομένα σου, τα χρήματά σου, την ψήφο σου, τότε όλα είναι καλά. Αυτό είναι ένα φρικτό σενάριο, αλλά θεωρώ ότι ζούμε σε μια τέτοια κοινωνία ήδη. – Τι μπορούμε να κάνουμε όλοι εμείς; – Η αλήθεια είναι ότι μπορούμε να κάνουμε κάποια πράγματα. Το πρώτο είναι να αναγνωρίσουμε το πολύ λυπηρό γεγονός ότι ενώ αξίζει να προσπαθήσουμε να τους σώσουμε όλους, στην πραγματικότητα πολύ λίγοι θα σωθούν. Η κατάσταση μοιάζει με την υποχρεωτική εκπαίδευση. Το κράτος φροντίζει να έχουν όλοι την ευκαιρία να πάρουν γνώσεις. Αξιοποιούν οι πάντες αυτή την ευκαιρία; Οχι. Θέλουμε να τους αναγκάσουμε διά της βίας; Οχι. Αυτή είναι η φιλελεύθερη κοινωνία. Μια κοινωνία που σου παρέχει ευκαιρίες αλλά δεν σου βάζει ένα όπλο στον κρόταφο λέγοντάς σου «τώρα θα κάνεις αυτό ή το άλλο». Αυτό που προβλέπω είναι ότι η αγορά θα μας αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερο ως μέσα διεπαφής, και μόνο κάποιοι λίγοι θα αντιδράμε και θα λέμε όχι δεν θα κάνω αυτό ή το άλλο. Αυτή η στάση όμως προϋποθέτει το εργαλείο αντίδρασης που ονομάζεται κριτική σκέψη. Εμείς πρέπει να υπερασπιστούμε την αυτονομία, την ελευθερία, το ποιοι θέλουμε να είμαστε, πόσο ανεξάρτητες θα είναι οι αποφάσεις μας. Μπορεί η άμυνά μας να αφορά σε μικρές αποφάσεις, διόλου δραματικές, του στυλ «δεν θέλω να ξαναπάω στη λίμνη, ή δεν θέλω καν να πάω διακοπές, ή δεν μου αρέσει πια το τάδε βιβλίο, ακόμα κι αν μου άρεσε το δείνα, θέλω να το αλλάξω». Αυτό το θέμα είναι για εμένα ίσως το σημαντικότερο, αν και γενικότερα δεν επισημαίνεται όσο πρέπει. Φανταστείτε τις συνέπειες στην άμυνα, την υγεία, κοινωνικά ζητήματα. Επειδή αφορά τον μακρύ ορίζοντα, δεν κάνει μεγάλους τίτλους στις εφημερίδες. Δεν έχει καταστρέψει ακόμα η Τ.Ν. την ανθρώπινη ανεξαρτησία. Μακροπρόθεσμα, όμως, θα το κάνει. Οι μελλοντικές γενιές θα είναι πιο σοφές με αυτές τις τεχνολογίες – Να είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον; – Δεν είμαι σίγουρος ότι θα μπορέσουν να σωθούν όλοι. Πολλοί άνθρωποι θα χαθούν. Αυτοί για παράδειγμα που ακολουθούν συνέχεια τις μόδες. Κι είναι λυπηρό. Μπορείς βέβαια να δώσεις κριτικά εργαλεία στους ανθρώπους, να τους εκπαιδεύσεις να μην πέφτουν στις παγίδες. Οπως λέει η Βίβλος «πολλοί ακούν το κάλεσμα, αλλά λίγοι θα σωθούν». Εγώ θέλω να είμαι ακόμα πιο περιεκτικός λέγοντας ότι όλοι πρέπει να ακούσουν το κάλεσμα, πρέπει σε όλους να δοθεί η ευκαιρία να έχουν κριτικά εργαλεία, να ζουν μια αυτόνομη, ελεύθερη ζωή. Αλλά πρέπει να είμαστε σκεπτικοί σχετικά με το πόσοι το καταφέρνουν, ακόμα κι εγώ μερικές φορές πέφτω στην παγίδα και βλέπω μια σειρά επειδή μου την πρότεινε το Netflix. – Υφίσταται ωστόσο και η άλλη όψη του νομίσματος, σωστά; – Τα πλεονεκτήματα που θα παραγάγει αυτή η τεχνολογία θα είναι θηριώδη. Το θέμα είναι τι θα κάνουμε με αυτήν. Αν αντί να μας χρησιμοποιήσει η τεχνολογία, τη χρησιμοποιήσουμε εμείς, αν την ελέγξουμε, αν είμαστε εμείς υπεύθυνοι για τη λειτουργία της, μπορούμε να κάνουμε περισσότερα, με λιγότερους πόρους και πιο αποδοτικά από ποτέ άλλοτε. Φανταστείτε την περιπλοκότητα μιας πόλης όπως η Αθήνα ή η Ρώμη. Χρειαζόμαστε πολύ ισχυρές τεχνολογίες για να διαχειριστούμε την περιπλοκότητα των πόλεων, την κυκλοφορία, τη μόλυνση, τα απορρίμματα, αλλά επίσης και τη φορολόγηση. Ισως η φορολογία μπορεί να γίνει πιο δίκαιη αν ανατεθεί στην Τ.Ν. Μπορεί αυτή να αναγνωρίσει ευκολότερα τους μπαταχτσήδες ή μπορεί να διανείμει δικαιότερα τους πόρους. Οσο πιο περίπλοκος γίνεται ο κόσμος, τόσο πιο ισχυρά εργαλεία χρειαζόμαστε και η Τ.Ν. μπορεί να είναι μια λύση. Αυτό που λέω τα τελευταία χρόνια είναι ότι πρέπει να βάλουμε μαζί τις τεχνολογίες της Τ.Ν. και γενικότερα τις ψηφιακές τεχνολογίες με κάποια από τα προβλήματα που έχουμε, τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά. Να συνδέσουμε μαζί το Πράσινο του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος, με το Μπλε των ψηφιακών τεχνολογιών. – Πώς βλέπετε τον κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσει ο πεντάχρονος γιος μου αναφορικά με τις νέες τεχνολογίες; – Το ερώτημα που τίθεται είναι: ποιο δρόμο παίρνουμε; Είναι σαν να βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι. Θα πάμε δεξιά ή αριστερά; Θα χρησιμοποιήσουμε την Τ.Ν. για να προκαλέσουμε χάος ή θα τη χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας; Προς το παρόν, βλέπω ένα μείγμα. Βλέπω εξαίσια πράγματα, αλλά βλέπω και φριχτά πράγματα, όπως τις διακρίσεις στο αμερικανικό δικαστικό σύστημα. Από την άλλη έχουμε στην Οξφόρδη ένα πρόγραμμα που λέγεται «Oxford Programme on AI for the sustainable development goals» το οποίο υποστηρίζει τους βιώσιμους στόχους ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών και είναι εξαιρετικό. Αυτή τη στιγμή όμως παγκοσμίως κυριαρχεί η σύγχυση. Νομίζω ότι πολλά λάθη που κάνουμε σήμερα στο Διαδίκτυο, με το να μοιραζόμαστε περισσότερα ας πούμε από ό,τι πρέπει, είναι και ζήτημα γενιάς. Μια αναλογία είναι το αυτοκίνητο. Μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον με αυτοκίνητα, ξέρω πώς να προφυλάσσομαι από αυτά, πώς να τα χρησιμοποιώ, τι πρέπει να προσέχω. Οι μελλοντικές γενιές θα είναι πιο σοφές με αυτές τις τεχνολογίες. Θεωρώ ότι χρειάζεται ήδη από σήμερα να αναλάβουν τις ηγεσίες οι μιλένιαλς. Οι άνθρωποι που είναι σήμερα στα 50 και στα 60 τους, που έχουν σήμερα εξουσία, που διοικούν εταιρείες και κυβερνήσεις, συχνά δεν έχουν μια ξεκάθαρη κατανόηση της τεχνολογίας, των αναγκών. Νομίζω ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν κάπως όταν θα εμφανιστούν σε κρίσιμες θέσεις οι μιλένιαλς κι όταν ο πεντάχρονος γιος σας θα διοικεί κάποιον οργανισμό θα κάνει καλύτερη δουλειά. Στην φωτογραφια ο Λουτσιάνο Φλορίντι, καθηγητής Φιλοσοφίας και Ηθικής της Πληροφορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είναι συγγραφέας μιας σειράς δοκιμίων για την ψηφιακή εποχή και την «ινφοσφαίρα» https://www.kathimerini.gr/1090297/article/proswpa/synentey3eis/loytsiano-florinti-sthn-k-h-texnhth-nohmosynh-den-skeftetai

Ασφαλές «εθνικό κβαντικό Ίντερνετ» σχεδιάζουν οι ΗΠΑ. Το σχέδιο μιας στρατηγικής για την ανάπτυξη ενός εθνικού κβαντικού Ίντερνετ παρουσίασε την προηγούμενη εβδομάδα το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας, σε συνέντευξη Τύπου στο University of Washington. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της διεθνούς κβαντικής «κούρσας» στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών, με τη σχετική αναφορά να παρέχει – κατά την ανακοίνωση του αμερικανικού υπουργείου- μια οδό για την ανάπτυξη της National Quantum Initiative Act, που έγινε νόμος με υπογραφή Τραμπ τον Δεκέμβριο του 2016. Η δημιουργία συστημάτων επικοινωνίας κβαντομηχανικής αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τεχνολογικούς στόχους του 21ου αιώνα, και θεωρείται πως δημιουργία πρωτοτύπων θα λάβει χώρα μέσα στην επόμενη δεκαετία. Τον Φεβρουάριο τα DOE National Laboratories, πανεπιστήμια και βιομηχανικοί φορείς συναντήθηκαν στη Νέα Υόρκη για την ανάπτυξη μιας στρατηγικής για ένα εθνικό κβαντικό Ίντερνετ, υποδεικνύοντας τις έρευνες που πρέπει να γίνουν, τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν και τους βραχυπρόθεσμους στόχους. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο, τα εθνικά του εργαστήρια θα αποτελέσουν τη ραχοκοκαλιά του νέου κβαντικού Ίντερνετ, που «θα βασίζεται στους νόμους της κβαντομηχανικής για τον έλεγχο και τη μετάδοση πληροφορίας με μεγαλύτερη ασφάλεια από ποτέ άλλοτε στο παρελθόν». «Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα αρχικά στάδια ανάπτυξης- το κβαντικό Ίντερνετ θα μπορούσε να γίνει ένα ασφαλές δίκτυο επικοινωνίας και να έχει μεγάλη επίδραση σε τομείς κρίσιμους για την επιστήμη, τη βιομηχανία και την εθνική ασφάλεια». Κρίσιμα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται ήδη στο Σικάγο. Τον Φεβρουάριο επιστήμονες του Argonne National Laboratory και του University of Chicago πραγματοποίησαν διεμπλοκή φωτονίων σε έναν «κβαντικό βρόχο» δεκάδων χιλιομέτρων στα προάστια του Σικάγο, δημιουργώντας επιτυχώς ένα από τα μεγαλύτερα επίγεια κβαντικά δίκτυα της χώρας. Το δίκτυο αυτό προορίζεται να συνδεθεί με το Fermilab στο Ιλινόι. Βασικό χαρακτηριστικό των κβαντικών επικοινωνιών είναι η εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία υποκλοπής της πληροφορίας που κινείται στα δίκτυά τους. Οι επιστήμονες ελπίζουν να το αξιοποιήσουν αυτό για δίκτυα που θα είναι ασφαλή απέναντι στους χάκερ, με την πρώτη χρήση να αναμένεται να λάβει χώρα σε τομείς όπως οι τράπεζες, η εθνική ασφάλεια, οι τηλεπικοινωνίες αεροσκαφών κ.α. Μακροπρόθεσμα, η άφιξη αυτής της τεχνολογίας στα κινητά τηλέφωνα θα επηρέαζε δραματικά τις ζωές των ανθρώπων ανά τον κόσμο. Επίσης, επιστήμονες διερευνούν πώς το κβαντικό Ίντερνετ θα μπορούσε να επιταχύνει την ανταλλαγή ακόμα μεγαλύτερων όγκων δεδομένων, φέρνοντας επανάσταση στις τηλεπικοινωνίες- ενώ θεωρείται πως η δημιουργία δικτύων υπερευαίσθητων κβαντικών αισθητήρων θα μπορούσε επίσης να επιτρέψει ακόμα και την πρόγνωση σεισμών ή την αποτελεσματικότερη αναζήτηση πόρων στο υπέδαφος. https://www.naftemporiki.gr/story/1622781/asfales-ethniko-kbantiko-internet-sxediazoun-oi-ipa

«Ανθρώπινα» χέρια για ρομπότ. Ένα πρωτοποριακό ανθρωποειδές χέρι για ρομπότ με «ανθρώπινο» άγγιγμα σχεδίασαν και ανέπτυξαν μηχανικοί του Michigan State University. Ως γνωστόν, σε βιομηχανικές συνθήκες, τα ρομπότ χρησιμοποιούνται για εργασίες που περιλαμβάνουν το επαναλαμβανόμενο πιάσιμο και μεταχείριση αντικειμένων. Στο άκρο του ρομπότ όπου θα βρισκόταν ένα ανθρώπινο χέρι, υπάρχει μια αρπάγη. «Το πρωτοποριακό σχέδιο ανθρωποειδούς χεριού είναι μια μαλακή- σκληρή υβριδική εύκαμπτη αρπάγη. Μπορεί να παράξει μεγαλύτερη δύναμη πιασίματος από ένα παραδοσιακό “καθαρό” μαλακό χέρι και ταυτόχρονα να είναι πιο σταθερό, για ακριβέστερη μεταχείριση αντικειμένων σε σχέση με άλλα που χρησιμοποιούνται για βαρύτερα αντικείμενα» είπε ο Τσανγκγιόνγκ Κάο, lead author της έρευνας και διευθυντής του Laboratory for Soft Machines and Electronics στο ΜSU. Η σχετική έρευνα, με τίτλο «Soft Humanoid Hands with Large Grasping Force Enabled by Flexible Hybrid Pneumatic Actuators», δημοσιεύτηκε στο Soft Robotics. Γενικότερα μιλώντας, οι μαλακές αρπάγες- που χρησιμοποιούνται κυρίως σε περιβάλλοντα με εύθραυστα, ελαφρά αντικείμενα «άτακτων» σχημάτων- παρουσιάζουν διάφορα μειονεκτήματα, όπως η περιορισμένη ευστάθεια και η έλλειψη δύναμης στο πιάσιμο όταν μεταφέρουν βαριά φορτία. Σχεδιάζοντας το νέο μοντέλο ο Κάο και η ομάδα του έλαβαν υπόψιν μια σειρά αλληλεπιδράσεων μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος, από τη συγκομιδή φρούτων μέχρι την ιατρική φροντίδα. Όπως διαπιστώθηκε, κάποιες διαδικασίες απαιτούν ασφαλή μα σταθερή αλληλεπίδραση με εύθραυστα αντικείμενα- τα περισσότερα συστήματα πιασίματος είναι ακατάλληλα για κάτι τέτοιο. Το κάθε δάχτυλο του ανθρωποειδούς χεριού αποτελείται από έναν εύκαμπτο υβριδικό πνευματικό ενεργοποιητή (actuator), ή FHPA, που ωθείται να κάμπτεται από πεπιεσμένο αέρα, δημιουργώντας ένα αρθρωτό πλαίσιο κίνησης όπου το κάθε δάχτυλο κινείται ανεξάρτητα από τα άλλα. «Οι παραδοσιακές άκαμπτες αρπάγες για βιομηχανικές εφαρμογές γενικά αποτελούνται από απλές μα αξιόπιστες άκαμπτες δομές που βοηθούν στην παραγωγή μεγάλων δυνάμεων, υψηλής ακρίβειας και επαναληψιμότητας» είπε ο Κάο. «Το προτεινόμενο μαλακό ανθρωποειδές χέρι έδειξε έξοχη προσαρμοστικότητα και συμβατότητα στη μεταχείριση εύθραυστων και με πολύπλοκο σχήμα αντικειμένων, διατηρώντας ταυτόχρονα ένα υψηλό επίπεδο σκληρότητας για την άσκηση ισχυρών δυνάμεων πιασίματος για την άρση βαρέων φορτίων». Στην πράξη, όπως είπε, συνδυάζονται τα καλύτερα στοιχεία και των δύο πλευρών. To FHPA αποτελείται τόσο από σκληρά όσο και από μαλακά εξαρτήματα. Ο Κάο εκτιμά πως το πρωτότυπο θα ήταν χρήσιμο σε βιομηχανίες όπως η καλλιέργεια φρούτων, η αυτοματοποιημένη συσκευασία, η ιατρική φροντίδα, η αποκατάσταση, η ρομποτική χειρουργική κ.α. https://www.naftemporiki.gr/story/1621395/anthropina-xeria-gia-rompot

«Τα “διαζύγια” είναι εκρηκτικά και στο Διάστημα» Ο 34χρονος Μάνος Χατζόπουλος, ένας από τους 76 νέους ερευνητές που κέρδισαν υποτροφία από το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας για να ετοιμάσουν την έρευνά τους την επόμενη πενταετία, μιλάει για το φαινόμενο των «αστρικών συμπήξεων» και του «θανάτου των άστρων» Το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στη λίστα του αμερικανικού υπουργείου Ενέργειας με τους 76 νέους ερευνητές που καλούνται να παρουσιάσουν σε βάθος πενταετίας τις ιδέες που έρχονται απ' το μέλλον. Ο Μάνος Χατζόπουλος, που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986, ανήκει πλέον στο πρόγραμμα Early Career Scientist έχοντας κερδίσει υποτροφία 750.000 δολαρίων (150.000 ανά χρονιά). Μιλήσαμε μαζί του για μια πορεία που ξεκίνησε από ένα δημοτικό σχολείο της Καλαμάτας για να καταλήξει στο Τμήμα Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Οκαι της Λουιζιάνα. Ποιοι είναι οι σταθμοί από τους οποίους περάσατε για να φτάσετε ως τη σημαντική υποτροφία; Από μικρή ηλικία, ακόμη και ως μαθητής Δημοτικού στην Ελλάδα, είχα πάθος με την αστρονομία και την επίλυση προβλημάτων. Η ικανοποίηση που έπαιρνα όταν έλυνα ένα πρόβλημα μαθηματικών ή φυσικής δεν συγκρινόταν με τίποτε και νομίζω ότι αυτό με οδήγησε στις σπουδές. Θυμάμαι έντονα ότι πήρα από τον θείο μου για δώρο ένα εικονογραφημένο βιβλίο αστρονομίας όταν ήμουν 8 ετών. Στη σελίδα 32 υπήρχε η εικόνα μιας μαύρης τρύπας και ένα «συννεφάκι» που έγραφε πως «δεν έχουμε τρόπο να συλλέξουμε πληροφορίες πίσω από τον ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας ή να μάθουμε τι συμβαίνει μέσα σ' αυτήν». Αυτό έγινε ένα ερώτημα που με ιντρίγκαρε από τότε και ενίσχυσε το ενδιαφέρον μου για τη φυσική και την αστρονομία. Ως μαθητής Λυκείου πήρα μέρος στον Εθνικό Μαθητικό Διαγωνισμό Αστρονομίας που διοργάνωσε η Εταιρεία Αστρονομίας και Διαστήματος του Βόλου και βρέθηκα να εκπροσωπώ την Ελλάδα στο Διεθνές Space Camp που οργάνωσε το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα. Στη συνέχεια κυνήγησα το δίπλωμα φυσικής από το αντίστοιχο τμήμα στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, από τα καλύτερα σε εθνικό επίπεδο. Μετά την αποφοίτησή μου το 2007 έγινα δεκτός στο διδακτορικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Οστιν, όπου ολοκλήρωσα την εργασία μου, υπό την επίβλεψη του J. Craig Wheeler, σχετικά με ορισμένες από τις πλέον συναρπαστικές εκρήξεις αστέρων στο Σύμπαν: τα υπερφωτεινά σουπερνόβα. Μετά το 2013 πήρα τη μεταδιδακτορική υποτροφία Enrico Fermi στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όπου σχεδίασα και «έτρεξα» σε υπερ-υπολογιστές προσομοιώσεις με εκρήξεις σουπερνόβα. Τελικά, το 2016 με προσέλαβαν στο Τμήμα Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Λουιζιάνα δίνοντάς μου πρόσβαση σε εξοπλισμό υπερ-υπολογιστών, σημαντικές συνεργασίες και ευκαιρίες ώστε να δουλέψω με ιδιοφυείς φοιτητές. Ολα αυτά οδήγησαν φέτος στο Βραβείο Early Career Scientist. Χάρη σ' αυτό μου δίνεται πλέον η δυνατότητα να εμπλουτίσω την ομάδα μου στη Λουιζιάνα με μεταδιδακτορικούς, προπτυχιακούς και επί πτυχίω φοιτητές, ώστε όλοι μαζί να ερευνήσουμε ορισμένα από τα πιο συναρπαστικά αστρικά φαινόμενα: τη σύμπηξη αστέρων σε δυαδικά συστήματα. Πώς θα εξηγούσατε αυτά τα φαινόμενα σε μαθητές ενός ελληνικού Λυκείου; Γνωρίζουμε ότι τα περισσότερα αστέρια του Γαλαξία μας είναι σε δυαδικά συστήματα, υπάρχουν δηλαδή πολλά «δίδυμα» στον ουρανό. Σε αυτές τις διασυνδέσεις - όπως και στις σχέσεις της γήινης ζωής - τα πράγματα καμιά φορά γίνονται δυσάρεστα οδηγώντας σε εκρηκτικά «διαζύγια». Τότε, τα αστέρια συγκρούονται απελευθερώνοντας ενέργεια και οδηγώντας κάποιες φορές στη δημιουργία ενός τρίτου νέου αστεριού. Αυτός ο καινούργιος κατάλοιπος αστέρας που προκύπτει μετά τη σύμπηξη διαθέτει ορισμένες παράξενες ιδιότητες, όπως υψηλή περιφορά, ενισχυμένο μαγνητισμό και ασυνήθη χημική σύσταση. Με την έρευνά μας στοχεύουμε να κατανοήσουμε αυτές τις ιδιότητες και να κατευθύνουμε τους αστρονόμους ώστε να ερμηνεύσουν μελλοντικές παρατηρήσεις και ανακαλύψεις αυτών των φαινομένων «συμπηξιακού εξακοντισμού» (mergeburst), όπως αποκαλούνται. Πότε συνειδητοποιήσατε για πρώτη φορά ότι υπάρχει «μαγεία» στον ουρανό με την οποία αξίζει να ασχοληθείτε; Οταν ήμουν διδακτορικός φοιτητής στο Τέξας, συμμετείχα στο Ερευνητικό Πρόγραμμα Supernova, που χρησιμοποιούσε ρομποτικά αυτοματοποιημένα τηλεσκόπια για να παρατηρεί τα «φώτα στον ουρανό» ή, κατά την πιο επίσημη ορολογία, «αστρονομικά μεταβατικά φαινόμενα». Τότε είχαν ανακαλυφθεί πολλές εκρήξεις σουπερνόβα που έφταναν 10 έως 1.000 φορές τη φωτεινότητα συνηθισμένων εκρήξεων και σήμαιναν τον θάνατο γιγαντιαίων άστρων. Ως νέο ενθουσιώδη φοιτητή το φαινόμενο με κέρδισε απ' την αρχή και άρχισα να δουλεύω για το διδακτορικό μου. Αποφάσισα λοιπόν να δοκιμάσω διαφορετικά μοντέλα προσπαθώντας να εξηγήσω τα υπερφωτεινά σουπερνόβα. Ξέρετε - και άρα ξέρουμε - τι συμβαίνει στις τελευταίες στιγμές όταν «πεθαίνει» ένα άστρο; Το ερώτημα πώς καταρρέουν οι γιγαντιαίοι αστρικοί πυρήνες οδηγώντας στις δυνατές εκρήξεις των σουπερνόβα είναι προφανώς ένα από τα δυσκολότερα και πλέον συναρπαστικά στη σύγχρονη θεωρητική αστροφυσική. Απαιτεί λεπτομερή γνώση πολλών εννοιών της φυσικής, από τα νετρίνα ως τη μεταφορά ακτινοβολίας και την κατάσταση της ύλης σε συνθήκες εξαιρετικά υψηλής πυκνότητας. Η γνώση μας λοιπόν σ' αυτά τα πεδία είναι ακόμη ημιτελής και οδηγεί σε σχετική ανασφάλεια κατά την έρευνα. Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι τα μεγάλα αστέρια έχουν από τη φύση τους τρεις διαστάσεις, οπότε οι στιγμές που οδηγούν στην κατάρρευσή τους μπορούν να απεικονιστούν μόνο με υψηλής ευκρίνειας τρισδιάστατες προσομοιώσεις σε υπερ-υπολογιστή. Κάτι που είναι προφανώς πολυδάπανο, αν σκεφτούμε τις ώρες που δαπανούνται στον υπολογιστή. Για να δώσω ένα παράδειγμα, σε ορισμένες από τις προσομοιώσεις με τη μεγαλύτερη ακρίβεια απαιτήθηκαν 100 εκατομμύρια ώρες (CPU) για λίγα δευτερόλεπτα πραγματικού χρόνου. Σήμερα θα έλεγα ότι έχουμε καλύτερη γνώση, αλλά δουλεύουμε ακόμη τις λεπτομέρειες. Τι προσφέρει πρακτικά η υποτροφία που κερδίσατε ώστε να συνεχίσετε την έρευνα; Μου επιτρέπει να χτίσω μια δυνατή ομάδα με μεταδιδακτορικούς ερευνητές και με φοιτητές εδώ στη Λουιζιάνα ώστε να «τρέξουμε» τις προσομοιώσεις στους υπερ-υπολογιστές και να αποτυπώσουμε τα φαινόμενα αστρικών συμπήξεων σε βιώσιμα χρονοδιαγράμματα. Ποια προσόντα πρέπει να διαθέτουν οι άνθρωποι με τους οποίους θέλετε να συνεργαστείτε; Πώς θα «χτίσετε» αυτή την ομάδα; Στη συγκεκριμένη φάση της έρευνας το μεγαλύτερο κομμάτι της δουλειάς απαιτεί πολλές ικανότητες στον παράλληλο και επιστημονικό προγραμματισμό, καθώς και την ανάλυση μεγα-δεδομένων. Οπότε οι φοιτητές αντίστοιχων κλάδων είναι πολύτιμοι. Αναζητώ όμως, πέρα από τις τεχνικές ικανότητες, ομαδικό πνεύμα, εργασιακή ηθική και ενθουσιασμό γι' αυτή την εργασία. Τι θα λέγατε σε έλληνες φοιτητές που αναρωτιούνται αν μπορούν να κυνηγήσουν το όνειρό τους σε ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού; Θα τους έλεγα να είναι προετοιμασμένοι για την αμείλικτη πραγματικότητα της πανεπιστημιακής ζωής. Είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι, αλλά όπως σε όλες τις επιλογές ζωής υπάρχουν και παράγοντες που πρέπει να παίρνεις υπόψη σου. Για παράδειγμα, τα έσοδα δεν θα είναι σημαντικά εάν βρουν ένα πόστο βοηθού καθηγητή ή ερευνητή. Θα πρέπει να είναι πολύ «μετρημένοι» με τα έξοδά τους. Χρειάζεται σκληρή δουλειά, αποφασιστικότητα και πάνω απ' όλα πάθος για την επίλυση προβλημάτων. Στη συνέχεια θα χρειαστεί αφοσίωση για να πετύχουν μια μόνιμη δουλειά, είτε στον πανεπιστημιακό χώρο είτε για μια θέση ερευνητή σε εθνικό εργαστήριο. Πριν απ' όλα, και ανεξάρτητα αν κάποιος κυνηγάει καριέρα στην εφαρμοσμένη ή θεωρητική αστροφυσική, πρέπει να ξεκινήσει γλώσσες προγραμματισμού τώρα: Python, C++ και Fortran. Το μέλλον αυτού του κλάδου απαιτεί προγραμματισμό σε ανώτερο επίπεδο, είτε πρόκειται για την προσομοίωση ενός φαινομένου είτε για την ανάλυση μεγάλου όγκου δεδομένων μέσω της χρήσης τεχνητής νοημοσύνης. Οσο νωρίτερα εμπλακεί κανείς με τους κώδικες, τόσο το καλύτερο για τη θέση που μπορεί να κερδίσει στην έρευνα. Οι εικόνες του «θανάτου των άστρων» έχουν αποτυπωθεί και στην ποπ κουλτούρα, στη λογοτεχνία του φανταστικού και στον κινηματογράφο. Υπάρχει κάποιο παράδειγμα που πλησιάζει αυτό που ερευνάτε; Το μόνο που μπορώ να φανταστώ και συνδέεται με όσα έχω σπουδάσει είναι η παλιά ταινία «Supernova» (2000). Αν και, για να είμαι εντελώς ειλικρινής, οτιδήποτε αφορά την επιστήμη εκεί μέσα είναι λάθος! https://www.tanea.gr/2020/07/22/interviews/ta-diazygia-einai-ekriktika-kai-sto-diastima/

Παραγωγή καθαρής ενέργειας από θερμοκήπια. Μια ελληνική εταιρεία με έδρα τη Θεσσαλονίκη συγκαταλέγεται ανάμεσα στις 64 νεοσύστατες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις που έχουν χρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Καινοτομίας (ΕΣΚ) με περισσότερα από 307 εκατομμύρια ευρώ για να συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της Πράσινης Συμφωνίας και του ευρωπαϊκού Σχεδίου Ανάκαμψης. Για τις 38 από αυτές η χρηματοδότηση είναι μεικτή, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όχι μόνο τις επιχορηγεί αλλά και μετέχει με ίδια κεφάλαια στο μετοχικό κεφάλαιό τους. Η ελληνική περιλαμβάνεται σε αυτές. Η εταιρεία αυτή είναι η Brite Hellas (www.britesolar.com), μια επιχείρηση νανοϋλικών, η οποία αναπτύσσει μια καινοτόμο τεχνολογία ηλιακού γυαλιού που παράγει καθαρή ενέργεια. Το ηλιακό αυτό πάνελ φέρει ειδική επίστρωση από νανοϋλικά και είναι διαφανές άνω του 80%, δηλαδή αφήνει το φως να το διαπερνά, καθιστώντας το ιδανικό για κτίρια, αλλά και θερμοκήπια. «Αυτή τη στιγμή αναπτύσσουμε δύο προϊόντα, το ένα για παραγωγή καθαρής ενέργειας και το άλλο για εξοικονόμηση ενέργειας. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Καινοτομίας χρηματοδοτεί το πρώτο. Είναι ένα διαφανές φωτοβολταϊκό γυαλί, το οποίο δεν επηρεάζει τη φωτοσύνθεση και παράλληλα παράγει ενέργεια, άρα είναι ιδανικό για θερμοκήπια» σημειώνει στην «Κ» ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας κ. Νίκος Κανόπουλος. «Αυτό που το κάνει μοναδικό είναι το νανοϋλικό που έχουμε εφεύρει, το οποίο όταν επιστρώνεται πάνω στο γυαλί αυξάνει τόσο την απόδοση των ηλιακών κυψελίδων όσο και την ενεργή φωτοσυνθετική ακτινοβολία. Το γυαλί απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία δεν είναι χρήσιμη για τα φυτά και τις ηλιακές κυψελίδες και την εκπέμπει στην κόκκινη περιοχή του ορατού φωτός. Ετσι, αφενός συγκεντρώνεται περισσότερο κόκκινο φως που ενισχύει στα φυτά την αντίδραση της φωτοσύνθεσης και αφετέρου ευαισθητοποιούνται περαιτέρω οι ηλιακές κυψελίδες παράγοντας ενέργεια που μετατρέπεται σε ηλεκτρισμό». Δηλαδή το θερμοκήπιο μετατρέπεται σε ένα φωτοβολταϊκό πάρκο για την παραγωγή ρεύματος προς ιδιοκατανάλωση ή προς πώληση, μειώνοντας δραστικά (έως και κατά 80%) το ενεργειακό κόστος λειτουργίας της μονάδας (θέρμανση, εξαερισμός, φωτισμός κ.λπ.). «Με την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα δημιουργηθεί μια πιλοτική γραμμή παραγωγής αυτής της τεχνολογίας σε ένα σήμερα ανενεργό εργοστάσιο παραγωγής φωτοβολταϊκών πάνελ στην Πάτρα», αναφέρει ο κ. Κανόπουλος. Πέρα από τα θερμοκήπια, αυτά τα διαφανή ηλιακά πάνελ χρησιμοποιούνται και σε στέγαστρα καλλιεργειών. «Τρέχουμε αυτή τη στιγμή ένα πιλοτικό πρόγραμμα στην Ολλανδία, με προστατευτικές ανοιχτές κατασκευές από φωτοβολταϊκό γυαλί σε καλλιέργειες με μύρτιλλα, ένα μαλακό ευαίσθητο φρούτο που επηρεάζεται δυσμενώς από τις καιρικές συνθήκες και χρειάζεται προστασία. Η χρησιμοποίηση της ίδιας επιφάνειας γης για αποδοτική καλλιέργεια και ταυτόχρονα για παραγωγή ενέργειας είναι ένα νέο μοντέλο αγροτικής παραγωγής σε χώρες κυρίως με περιορισμένη καλλιεργήσιμη γη όπως η Ολλανδία. Στην Ελλάδα, με έναν άλλο τύπο διαφανούς θερμοκηπίου (υαλοπίνακες υψηλής διαφάνειας με φωτοβολταϊκά στοιχεία στο 20% της επιφάνειάς τους), επιχειρούμε τον έλεγχο του μικροκλίματος και τον διπλασιασμό της σοδειάς». Η δεύτερη καινοτόμος τεχνολογία της Brite αφορά κτίρια και βασίζεται σε ένα «δυναμικό αρχιτεκτονικό γυαλί από νανοϋλικά, για τη δημιουργία μιας “ηλεκτρικής κουρτίνας”. Δηλαδή, ενός έξυπνου παραθύρου ή γυάλινου τοίχου, με θερμική και οπτική μόνωση. Με έναν ηλεκτρικό διακόπτη μπορεί κάποιος να ρυθμίζει την ποσότητα του φωτός που διαπερνά τη γυάλινη επιφάνεια. Και μόνο μια μείωση του φωτός κατά 20% μπορεί να εκμηδενίζει την υπέρυθρη ακτινοβολία, που θερμαίνει στο κτίριο, με αποτέλεσμα πολύ μεγάλες εξοικονομήσεις σε κλιματισμό. Καταργούνται οι κουρτίνες και τα στόρια σκίασης, μειώνεται η κατανάλωση ενέργειας για θέρμανση, ψύξη και φωτισμό, άρα και το ενεργειακό αποτύπωμα του κτιρίου, παράγεται ενέργεια από την ηλιακή ακτινοβολία». Η Brite έχει αποσπάσει τουλάχιστον δέκα εθνικά και διεθνή βραβεία στους τομείς της εφαρμοσμένης έρευνας, οικολογικής καινοτομίας, αειφορίας, καθαρής ενέργειας κ.ά. «Ανταγωνιστικό πρόγραμμα» Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Καινοτομίας στηρίζει καινοτόμες ιδέες νεοσύστατων ή μικρομεσαίων επιχειρήσεων που δίνουν πρωτοποριακές λύσεις σε κοινωνικές και περιβαλλοντικές πιέσεις. «Η Πράσινη Συμφωνία είναι ένα πολύ ανταγωνιστικό πρόγραμμα, από τις 2.200 προτάσεις που κατατέθηκαν χρηματοδοτήθηκαν μόνο οι 64» παρατηρεί ο κ. Κανόπουλος, η εταιρεία του οποίου όχι μόνο είναι η μοναδική από την Ελλάδα που χρηματοδοτήθηκε, αλλά και μία από τις 38, όπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετέχει ως μέτοχος μέσω του νεοσύστατου Ταμείου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Καινοτομίας. Οι εταιρείες αυτές, από τους τομείς της αυτοκινητοβιομηχανίας, της αεροδιαστημικής, της ναυτιλίας, των προηγμένων υλικών, των τεχνολογιών του Διαδικτύου των Πραγμάτων κ.ά. αναμένεται να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και να δώσουν στην Ευρώπη το προβάδισμα στις πράσινες τεχνολογίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι πάνω από το ένα τρίτο των επιλεγμένων εταιρειών διευθύνεται από γυναίκες, αριθμός τριπλάσιος από εκείνον των προηγούμενων γύρων χρηματοδότησης του ΕΣΚ. Οφείλεται στην εισαγωγή από το ΕΣΚ ενός νέου όρου, σύμφωνα με τον οποίο τουλάχιστον το ένα τέταρτο των εταιρειών που περνούν στην τελική φάση επιλογής θα πρέπει να έχει γυναίκες διευθύνουσες συμβούλους. https://www.kathimerini.gr/1090023/gallery/epikairothta/ellada/paragwgh-ka8arhs-energeias-apo-8ermokhpia

Ελληνική καινοτομία στην υπηρεσία του ανθρώπου: Ένας «virtual expert» στη μάχη κατά της άνοιας. Δεν έχουν περάσει δα και πολλοί μήνες από την στιγμή της διάκρισης – μια πολύ ιδιαίτερης διάκρισης σε έναν εμβληματικό διαγωνισμό όπως είναι ο ετήσιος Δια-Πανεπιστημιακό Διαγωνισμό Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας, ennovation 2019 (https://ennovation.gr/). Την Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020, λόγω των έκτακτων καταστάσεων που διαμόρφωσε ο «ερχομός» του covid-19 η τελική φάση του διαγωνισμού έγινε εξ αποστάσεως. Εκείνη την ημέρα πραγματοποιήθηκαν διαδικτυακά οι τελικές παρουσιάσεις και η βράβευση των επιχειρηματικών και ερευνητικών ομάδων που συμμετείχαν στον 12ο Δια-Πανεπιστημιακό Διαγωνισμό Επιχειρηματικότητας και Καινοτομίας, ennovation 2019 που υποστηρίζεται από 20+ Πανεπιστήμια σε Ελλάδα και Κύπρο. Το πρώτο βραβείο του διαγωνισμού – «The Research & Technology Innovation Awards»- πήγε στην LANGaware. Το βραβείο συνοδεύθηκε από χρηματικό έπαθλο αλλά και 6μηνη φιλοξενία στο «εργαστήρι επιχειρηματικότητας» του Κέντρου ACEin του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών μαζί με τη δυνατότητα για συστηματική καθοδήγηση, υποστηρικτικές υπηρεσίες, coaching. Αλλά, ποια είναι η νικήτρια; Ξεκινώ την απάντηση από το κείμενο που συνόδευσε την ανακοίνωση των νικητών. Το κείμενο ανέφερε τα εξής: Πρόκειται για «μια καινοτόμα εφαρμογή που έρχεται να καλύψει τo τεκμηριωμένo κενό στη διάγνωση και παρακολούθηση του Αλτσχάιμερ, καθώς μπορεί να προσφέρει εύκολη, προσιτή, ακριβή και πρώιμη διάγνωση της νόσου με τεχνικές μηχανικής μάθησης και αναγνώρισης φωνής». Την νικήτρια και μαζί της, την ιδρύτρια της, Βασιλική Ρεντούμη, την συναντήσαμε πριν από λίγες ημέρες όταν ανακοινώθηκε ότι η Metavallon VC προχώρησε σε επένδυση σποράς στην εταιρεία τεχνολογιών υγείας LangAware. Μέσα σε λίγους μήνες, η διάκριση και το πρώτο βραβείο σε έναν εμβληματικό διαγωνισμό όπου στελέχη της Metavallon μετείχαν στη κριτική επιτροπή η εταιρεία της Βασιλικής Ρεντούμη εξασφάλισε τα πρώτα χρήματα από θεσμικό επενδυτή για να προχωρήσει το έργο της. Ας μείνουμε, όμως, για λίγο στο cv της ιδρύτριας. Αξίζει τον κόπο. Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Η Βασιλική Ρεντούμη είναι κάτοχος πτυχίου Ελληνικής Φιλολογίας με κατεύθυνση Γλωσσολογία (Τμήμα Φιλολογίας – ΕΚΠΑ) και μεταπτυχιακού διπλώματος ειδίκευσης στην Υπολογιστική Γλωσσολογία (Τομέας Γλωσσολογίας – ΕΚΠΑ και Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών -ΕΜΠ). Έλαβε τον Διδακτορικό της τίτλο από το Τμήμα Μηχανικών Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου στον τομέα της Υπολογιστικής Γλωσσολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Το διδακτορικό της εκπονήθηκε με Υποτροφία από το Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, του Ε.ΚΕ.ΦΕ Δημόκριτος. Έχει εργαστεί ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο ερευνητικό κέντρο νευροεπιστήμης του St George’s University of London. Είναι επίσης συνεργαζόμενη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Πληροφορικής και Τηλεποικοινωνιών του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος. Και τώρα, ας πάμε στα ενδότερα: Το ερευνητικό της έργο αφορά στην αυτόματη ανάλυση του αυθόρμητου λόγου με χρήση μεθόδων μηχανικής μάθησης και επεξεργασίας φυσικής γλώσσας με σκοπό τον αυτόματο εντοπισμό γλωσσικών δεικτών ως μέσων πρώιμης και έγκαιρης διάγνωσης νευροεκφυλιστικών παθήσεων. Η ίδια έχει παρουσιάσει το ερευνητικό της έργο της σε διεθνή συνέδρια και έχει δημοσιεύσει τις εργασίες της σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά (Cortex, JAD, PLoS One). Το βασικό βήμα της μετάβασης Η Βασιλική Ρεντούμη είναι μια σπάνια περίπτωση – ως ερευνήτρια και μάλιστα σε δύσκολα και απαιτητικά αντικείμενα και περιβάλλοντα – έκανε το αναγκαίο και απαραίτητο βήμα της μετάβασης δηλαδή το βήμα που την φέρνει από το εργαστήριο του ερευνητή στο πεδίο της εμπορικής αξιοποίησης και της επιχειρηματικής δράσης. Η εταιρεία LangAware, λοιπόν, ιδρύθηκε από την Βασιλική Ρεντούμη και σε απλά ελληνικά είναι μια εταιρεία τεχνολογιών υγείας η οποία χρησιμοποιεί Τεχνητή Νοημοσύνη για την πρόβλεψη νευροεκφυλιστικών ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ, ανιχνεύοντας και παρακολουθώντας ψηφιακούς βιοδείκτες με βάση τη γλώσσα και το λόγο. Σε ενημερωτικό σημείωμα διαβάζω: «H λύση της πλατφόρμας LangAware στοχεύει σε διάφορα κλινικά περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένης της πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης, ως εργαλείο γρήγορης διαλογής για τον εντοπισμό ατόμων με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ ή άλλων νευροεκφυλιστικών ασθενειών. Η υψηλή ευαισθησία και ακρίβεια της πλατφόρμας μπορεί να οδηγήσει στον εντοπισμό μεγαλύτερου αριθμού ασθενών νωρίτερα, έτσι οι ασθενείς μπορούν να οργανωθούν και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα. Η τεχνολογία πίσω από την πλατφόρμα υπήρξε προϊόν πολυετούς έρευνας και δοκιμάστηκε σε διάφορα κλινικά περιβάλλοντα. Η αγορά της νόσου του Alzheimer αναμένεται να υπερβεί τα 6,5 δισ. Ευρώ σε αξία έως το τέλος του 2026. Η λύση της LangAware υποστηρίζει τους ιατρούς μέσω ενός υψηλής ακρίβειας, απλού και γρήγορου εργαλείου λήψης αποφάσεων, το οποίο περιλαμβάνει την επεξεργασία ομιλίας τελευταίας τεχνολογίας. Η ομάδα αποτελείται από επιστήμονες διαφόρων τομέων όπως μηχανικούς λογισμικού και μηχανικής μάθησης, επιστήμονες στην υπολογιστική γλωσσολογία, επιστήμονες δεδομένων, νευρολόγους και νευρογλωσσολόγους». Όσο για τα χρήματα της επένδυσης σποράς αυτά θα πιάσουν τόπο. Όπως αναφέρουν και οι επενδυτές «ο υφιστάμενος γύρος χρηματοδότησης θα διατεθεί για την ενίσχυση της ομάδας και τη διασφάλιση της επιτυχούς ανάπτυξης εξασφαλισμένων και νέων πιλοτικών εφαρμογών σε συνεργασία με συνεργάτες και πελάτες της εταιρείας». Για το τέλος, δύο – τρία πράγματα που έχουν αξία. Για παράδειγμα, μια δήλωση της CEO και Founder της LangaAware Βασιλική Ρεντούμη: «Η μάχη με την άνοια απαιτεί όλη μας τη δυναμική. Γι ‘αυτό έχουμε αναπτύξει έναν “virtual expert” που βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και παρακολούθηση της νόσου με στόχο να προσφέρει στους ασθενείς καλύτερη ποιότητα ζωής. Η λύση μας παρέχει στους ιατρούς πρωτοβάθμιας περίθαλψης ένα ακριβές εργαλείο για τη διάγνωση, στις φαρμακευτικές εταιρείες ένα πιο αποτελεσματικό εργαλείο διαλογής ασθενών για τις κλινικές δοκιμές τους, και τέλος στους ασθενείς μία εξ αποστάσεως εκτίμηση και παρακολούθηση της νόσου από την άνεση του σπιτιού τους ». Από την άλλη πλευρά, η Αλεξάνδρα Χολή, συνέταιρος του Metavallon VC, εκπροσωπεί τους επενδυτές: «Στη Langaware βρίσκουμε τόσο μια εξαίρετη εταιρεία προς επένδυση όσο και την έμπνευση για το πώς η τεχνολογία και οι επιχειρηματίες μπορούν να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή για τους ανθρώπους γύρω μας. Είμαστε ενθουσιασμένοι με το πρόβλημα στο οποίο εστιάζει η εταιρεία, με την προστατεύσιμη πνευματική ιδιοκτησία της λύσης, καθώς και με την τεράστια αγορά που εξυπηρετεί, η οποία αποτελεί ένδειξη της αξίας της τόσο για τους επενδυτές μας όσο και για το πλήθος των ασθενών που θα επωφεληθούν ». Τελικά, διαγωνισμός από διαγωνισμό έχει διαφορά. Και η διαφορά βρίσκεται κυρίως στους ανθρώπους αλλά και στο κύρος και την αξιοπιστία που δίνουν οι διαδικασίες. Στη περίπτωση του διαγωνισμού Ennovation που διοργανώνεται από το Κέντρο ACEin του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών με την επιστημονική υποστήριξη του Εργαστηρίου ELTRUN και επιστημονικούς υπεύθυνους τον Καθηγητή Γιώργο Δουκίδη και την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κατερίνα Πραματάρη οι διαδικασίες που κρατούν μήνες ολόκληρους έχουν άλλη, ανώτερη ποιότητα. Με άλλα λόγια, πρέπει πάντα να ξέρεις γιατί κάνεις ένα διαγωνισμό επιχειρηματικότητας και τι προσδοκίες αναπτύσσεις μέσα από εκείνον σε συλλογικό επίπεδο. Όλα τα άλλα, είναι φθηνές δημόσιες σχέσεις και συγκυριακές παράτες… https://www.in.gr/2020/07/29/economy/kainotomia/elliniki-kainotomia-stin-ypiresia-tou-anthropou-enas-virtual-expert-sti-maxi-kata-tis-anoias/

Αναδιπλούμενη κεραία για μικρούς δορυφόρους από ελληνική κοινοπραξία για τον ESA Μια αναδιπλούμενη δομή που μπορεί να λειτουργήσει ως κεραία επικοινωνιών για μικρούς δορυφόρους θα αναπτύξει κοινοπραξία εταίρων για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA). Συγκεκριμένα, η ESA ανέθεσε, στις αρχές Ιουνίου, σε ελληνική κοινοπραξία με επικεφαλής την εταιρία Adamant Composites, την ανάπτυξη του έργου με την ονομασία DELHILA (DEpLoyable HIgh gain antenna structure for smalL spAcecraft science mission), που αφορά την ανάπτυξη τεχνολογίας για την παγκόσμια διαστημική αγορά. «Είμαστε χαρούμενοι που ένα νέο έργο υψηλής τεχνολογίας «προσγειώθηκε» στην Ελλάδα. Είναι ένα έργο που για να εγκριθεί από την ESA προτείναμε να αναληφθεί από μια κοινοπραξία που αποτελείται από την Adamant Composites, το ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και το Εργαστήριο Ασύρματων Επικοινωνιών -WiCom του, που θα είναι υπεύθυνο για την σχεδίαση των υπο-συστημάτων λήψης-μετάδοσης, το Εργαστήριο Τεχνικής Μηχανικής και Ταλαντώσεων του Πανεπιστημίου Πατρών με εξειδίκευση στις διαστημικές αποστολές και συστήματα και την εταιρία SITAEL Hellas, θυγατρική, στην Ελλάδα, της ιταλικής SITAEL, κατασκευαστή δορυφορικών συστημάτων με ειδίκευση στους μικρούς δορυφόρους, που έχει την εμπειρία γύρω από την πλατφόρμα του δορυφόρου, πάνω στον οποίο θα τοποθετηθεί η συγκεκριμένη κεραία», εξήγησε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM», ο Δρ. Θανάσης Μπαλτόπουλος, εμπορικός διευθυντής της ηγέτιδας εταιρίας της ελληνικής κοινοπραξίας. Όπως μια …ομπρέλα για τη θάλασσα Η στόχευση του έργου αφορά κατασκευές που στη Γη είναι μικρές σε διαστάσεις ώστε να «χωρούν» στον διαθέσιμο χώρο πάνω σε έναν πυραυλικό φορέα, αλλά να εκτείνονται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο, όταν βρεθούν στο διάστημα. «Για να αντιληφθεί κανείς τη γενική φιλοσοφία σχεδίασης αυτής της κεραίας επικοινωνίας, αρκεί να σκεφτεί την …ομπρέλα θαλάσσης. Μια ομπρέλα που συνήθως δεν μεταφέρουμε μέσα στο αυτοκίνητο ανοιχτή, αλλά την επεκτείνουμε όταν θα φτάσουμε στην παραλία», ανέφερε ο κ. Μπαλτόπουλος. Σημείωσε, δε, ότι με το τέλος του προγράμματος και την επιτυχή δημιουργία της συγκεκριμένης κεραίας, οι επιστήμονες θα μπορούν να δέχονται μεγαλύτερο όγκο δεδομένων από μακρινότερες διαστημικές αποστολές πίσω στη Γη, «κάτι που π.χ θα σημαίνει καλύτερες φωτογραφίες με μεγαλύτερη ευκρίνεια, ποιοτικότερες επικοινωνίες, ανάλογα με το προφίλ της αποστολής που έχει τεθεί ως στόχος». Η ανάπτυξη της συγκεκριμένης αναδιπλούμενης κεραίας υψηλής απόδοσης για μικρούς δορυφόρους τοποθετεί την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη των τεχνολογιών Αναδιπλούμενων Δομών, ενώ είναι και το δεύτερο έργο του είδους που υλοποιείται στην Ελλάδα, μετά το έργο LAGARD (Large stable deployable structures), το οποίο είχε ξεκινήσει πριν από μερικά χρόνια και τώρα βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο εξέλιξης. «Οι Αναδιπλούμενες Δομές είναι μια κρίσιμη τεχνολογία για τις διαστημικές αποστολές καθώς δίνουν την δυνατότητα να μεταφερθούν στο διάστημα διατάξεις με τελικές διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από το όχημα εκτόξευσης. Αποτελούν μια κρίσιμη τεχνολογία για τη μη εξάρτηση της Ευρώπης στην παγκόσμια αγορά του διαστήματος και το σημαντικό είναι πως η συγκεκριμένη διαδικασία ήρθε στην Ελλάδα μέσα από μια ανταγωνιστική διαδικασία και μια δύσκολη τεχνική αξιολόγηση της πρότασης», επισημαίνει η εταιρία που αναλάβει την ολοκλήρωση της διαστημικής κεραίας DELHILA μέσα σε λίγους μήνες. Η Ελλάδα στην εποχή του NewSpace Το πρότζεκτ περιλαμβάνει όλα τα στάδια ανάπτυξης μιας διαστημικής κατασκευής: σχεδίαση, πρωτοτυποποίηση, τελική κατασκευή, συναρμολόγηση και δοκιμή για την πιστοποίηση της ετοιμότητας για πτήση. «Το έργο ξεκίνησε στις αρχές Ιουνίου 2020 και έχει διάρκεια 24 μήνες, ενώ «σπάει» σε δύο υποέργα 10 και 14 μηνών. Η πρώτη φάση αφορά τον προκαταρκτικό σχεδιασμό της εφαρμογής της κεραίας, του τμήματος που θα «ανοίγει», θα καλύψει δηλαδή τη σχεδίαση και την πρωτοτυποποίηση των κρίσιμων στοιχείων μέχρι τον προκαταρκτικό σχεδιασμό, ενώ η δεύτερη φάση αφορά τον λεπτομερή σχεδιασμό, τη συναρμολόγηση/κατασκευή και τις δοκιμές της αναδιπλούμενης κεραίας», εξήγησε ο κ. Μπαλτόπουλος. Τα τελικά χαρακτηριστικά του συστήματος θα διαμορφωθούν κατά τη διάρκεια του έργου και θα ευθυγραμμιστούν με τις απαιτήσεις του NewSpace, που έχει παγκοσμίως ως στόχο τη δημιουργία έξυπνα σχεδιασμένων εκτεινόμενων διαστημικών κατασκευών. Στόχος της κοινοπραξίας της DELHILA είναι το τελικό προϊόν να «απαντά» στις ανάγκες της αναδυόμενης αγοράς των μικροδορυφόρων. Το κάτοπτρο της κεραίας θα έχει διαστάσεις σε πλήρη έκταση 1.5-2.0m ενώ σε συνεπτυγμένη κατάσταση θα πρέπει να χωρά σε κύλινδρο διαμέτρου 0.2m και μήκους 1.0m μέσα στην πλατφόρμα του δορυφόρου. Η κεραία που θα υποστηρίζεται θα είναι μια κεραία υψηλού κέρδους (High Gain Antenna) στην ζώνη ραδιοσυχνοτήτων 8-12 Ghz (X-band) με εύρος ζώνης 2GHz, «ενώ η συνολική μάζα του αναδιπλούμενου συστήματος θα πρέπει να είναι κάτω από 10 κιλά», σύμφωνα με τον επιστήμονα. Το έργο DELHILA έρχεται μετά και την απόφαση του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων να αυξήσουν την ελληνική συμμετοχή στην ESA για την ανάπτυξη διαστημικών τεχνολογιών, αλλά και εν αναμονή του Ελληνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων και, όπως τονίζεται, αποτελεί «ψήφο εμπιστοσύνης στο ανθρώπινο κεφάλαιο και τις σημαντικές βιομηχανικές δυνατότητες που έχουν αναπτυχθεί σε συγκεκριμένες ελληνικές εταιρείες για την ανάπτυξη και την συναρμολόγηση υποσυστημάτων για μικρο-δορυφόρους» https://www.in.gr/2020/07/25/tech/anadiploumeni-keraia-gia-mikrous-doryforous-apo-elliniki-koinopraksia-gia-ton-esa/

Τον τίτλο της «καλύτερης μαθητικής start-up της Ευρώπης» διεκδικεί η ελληνική μαθητική επιχείρηση ECO WAVE Η εικόνα του μεγάλου αριθμού απορριμμάτων από πλαστικό και χαρτί στο ιατρείο του πατέρα του προβλημάτισε τον μαθητή της Α' Λυκείου Θοδωρή Μάντση και όταν ήρθε η ώρα να λάβει μέρος με την τάξη του στη Μαθητική Εμπορική Έκθεση Θεσσαλονίκης του Junior Achievement Greece, αποφάσισε να μοιραστεί την εμπειρία αυτή με τους συμμαθητές του. Κάπως έτσι αποφάσισαν όλοι μαζί να δημιουργήσουν ένα προϊόν με θετικό οικολογικό πρόσημο, το «Βio-Veil», το πρώτο απολύτως βιοαποικοδομήσιμο ρολό χαρτιού για τα εξεταστικά κρεβάτια νοσοκομείων, ιατρικών κέντρων, ιδιωτικών ιατρείων, φυσικοθεραπευτηρίων και κέντρων αισθητικής. Η αγάπη του Θοδωρή και των συμμαθητών του στο Αριστοτέλειο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης για το περιβάλλον -και εικόνες όπως η παραπάνω- ήταν το «κλειδί» για τη δημιουργία της εικονικής μαθητικής επιχείρησης ECO WAVE Α.Ε. και του καινοτόμου προϊόντος τους, που όχι μόνο χάρισε στους μαθητές το α' βραβείο στη Μαθητική Εμπορική Έκθεση Θεσσαλονίκης αλλά και τούς έδωσε το εισιτήριο για τον 31ο πανευρωπαϊκό τελικό διαγωνισμό μαθητικής επιχειρηματικότητας του JA Europe «The Company of the Year Competition 2020», που θα αναδείξει την καλύτερη μαθητική «start-up» της Ευρώπης. «Στο ιατρείο του πατέρα μου είδα να πετιέται ένας μεγάλος αριθμός πλαστικού και χαρτιού κι αυτό με προβλημάτισε. Αυτή την εμπειρία μου, τη μετέφερα στους συμμαθητές μου και όλοι μαζί φτάσαμε στην ιδέα του οικολογικού ρολού», εξήγησε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού- Μακεδονικού Πρακτορείο Ειδήσεων «Πρακτορείο 104,9 FM», ο Θοδωρής Μάντσης, «γενικός διευθυντής» της εικονικής μαθητικής επιχείρησης, τονίζοντας πως ήταν μια συλλογική προσπάθεια, με κεντρικό άξονα τον σεβασμό στο περιβάλλον και την ανάγκη για δραστικό περιορισμό της χρήσης του πλαστικού στην καθημερινότητά μας. Στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό, που διεξάγεται από σήμερα, 22 Ιουλίου έως και τις 24 Ιουλίου, η ΕCO WAVE Α.Ε. θα αναμετρηθεί με 40 ομάδες από όλη την Ευρώπη με το καινοτόμο προϊόν της, η αδιάβροχη επένδυση του οποίου δεν είναι από πλαστικό -όπως στα ρολά που χρησιμοποιούνται τώρα- αλλά από φυσικές πρώτες ύλες, όπως άμυλο, σιτάρι και φυτικά έλαια. «Το οικολογικό ρολό που κατασκευάσαμε εξαφανίζεται μέσα σε δύο μήνες, γίνεται λίπασμα και δεν αφήνει κανένα οικολογικό αποτύπωμα», ανέφερε ο νεαρός μαθητής, επισημαίνοντας πως η ομάδα έχει μεγάλη πίστη στην ιδέα με την οποία διαγωνίζεται και η ευρωπαϊκή διάκριση «είναι ένα πολύ μεγάλο όνειρο», που ευελπιστεί να δει να παίρνει «σάρκα και οστά». Στην ερώτηση εάν θα ήθελε ο ίδιος και οι συμμαθητές του, κάποια μέρα, να δουν την ιδέα τους να παίρνει τον δρόμο προς την αγορά, απάντησε με μάλλον αφοπλιστικό τρόπο: «Θέλουμε να διαδώσουμε την οικολογική συνείδηση. Κύριος γνώμονάς μας είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Είτε αυτοί που υλοποιήσουν την ιδέα είμαστε εμείς, είτε κάποιος άλλος, θα μας κάνει πολύ χαρούμενους». Άλλωστε, το καινοτόμο ρολό χαρτιού που εμπνεύσθηκαν τα παιδιά φαίνεται να έχει ενθουσιάσει τους γιατρούς στους οποίους έχει παρουσιασθεί, ενώ έχει συναφθεί συμφωνία με την ιταλική εταιρεία NOVAMONT για να αρχίσει να το παράγει με στόχο να βγει άμεσα στην αγορά. Την ομάδα της ECO WAVE είχε βραβεύσει τον περασμένο Μάιο, σε μια διαδικτυακή εκδήλωση για την απονομή των βραβείων, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, τονίζοντας -μεταξύ άλλων- ότι το προϊόν που δημιούργησαν είναι επίκαιρο γιατί αποτελεί συνεισφορά στην αναβάθμιση του υγειονομικού υλικού. «Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας έδωσε μεγάλη χαρά και δύναμη με τα λόγια της. Θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό για την ομάδα μας και την Ελλάδα», δήλωσαν τα 5 «στελέχη» της ΕCOWAVE που θα διαγωνιστούν στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό, Θοδωρής Μάντσης, Μαρία Μπατζόλη, Αναστασία Πράτανου, Βάλια Αλευρίδου και Γιώργος Γκούλης. Στο πλευρό των παιδιών από την αρχή της σχολικής χρονιάς ήταν οι καθηγήτριες Ειρήνη Χάψαλη και Μαρία Δαμαλή, η διεύθυνση του σχολείου καθώς και σύμβουλοι-εθελοντές και χορηγοί, ενώ για την προετοιμασία τους για τον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό συμβούλευσαν τους μαθητές και τις μαθήτριες μέσω webinars, τα στελέχη της CitiΕλλάδος, Kωνσταντίνος Τσουρής, Ιωάννης Βοΐλης, Σωκράτης Γαλανάκης και Βασίλης Τζάκος. Η ECO WAVE, «μια ομάδα δυνατή και πολύ "δεμένη", με πάθος για το προϊόν της», όπως την περιγράφει και η υπεύθυνη του προγράμματος Εικονική Επιχείρηση του JA Greece Ελένη Χελιώτη, διεκδικεί και το βραβείο του κοινού στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό. https://www.naftemporiki.gr/story/1621370/ton-titlo-tis-kaluteris-mathitikis-start-up-tis-europis-diekdikei-i-elliniki-mathitiki-epixeirisi-eco-wave

Έρευνα: Μύκητας που απορροφά ακτινοβολία του Τσερνόμπιλ, ίσως προστατεύει τους αστροναύτες στον Άρη. Ο Άρης παραμένει μυστήριο για τους επιστήμονες και μια νέα μελέτη προτείνει πως ένας που μύκητας που εντοπίστηκε στο Τσερνόμπιλ, ίσως βοηθά στην προστασία από την ακτινοβολία του «κόκκινου πλανήτη». Ανατρεπτικά είναι τα δεδομένα μελέτης, που επικαλείται το «New Scientist» σύμφωνα με την οποία μύκητας που εντοπίστηκε στο Τσερνόμπιλ, εκεί όπου έγινε η πυρηνική καταστροφή, ίσως βοηθά στην προστασία των αστροναυτών στον Άρη. Συγκεκριμένα, Αμερικανοί επιστήμονες προτείνουν τη χρήση ασπίδων ακτινοβολίας από μύκητα που ανακαλύφθηκε ότι αναπτύσσεται στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ, το 1991μ και ο οποίος εμφανίζει προφανώς ικανότητα αποκλεισμού και απορρόφησης κοσμικής ακτινοβολίας. Μάλιστα, ο Νιλς Άβερες, καθηγητής στο Στάνφορντ και ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης επισημαίνει: «Αυτό που κάνει τον μύκητα υπέροχο είναι ότι χρειάζεστε μόνο λίγα γραμμάρια για να αρχίσετε. Πολλαπλασιάζεται μόνος του και αυτο-θεραπεύεται, επομένως ακόμα και αν ακόμα και αν υπάρχει ηλιακή έκλαμψη που καταστρέφει σημαντικά την ασπίδα ακτινοβολίας, θα μπορέσει να αναπτυχθεί ξανά σε λίγες ημέρες». Οι ερευνητές υποστηρίζουν, ακόμα, ότι ένα στρώμα μύκητα πάχους περίπου 21 εκατοστών θα μπορούσε «να αναιρέσει σε μεγάλο βαθμό το ισοδύναμο δόσης της ακτινοβολίας του περιβάλλοντος στην επιφάνεια του Άρη». Προηγουμένως, ο Δρ. Καστούρι Βενκατεσβαράν, ανώτερος ερευνητής σε εργαστήριο της NASA, ο οποίος πραγματοποίησε επίσης πειράματα στον μύκητα, πρότεινε η δύναμη απορρόφησης της ακτινοβολίας του οργανισμού να εξαχθεί και να συντεθεί ακόμα και σε μορφή φαρμάκου. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/899996_ereyna-mykitas-poy-aporrofa-aktinovolia-toy-tsernompil-isos-prostateyei

«The eBoss map»: Χαρτογραφήθηκαν 2 εκατομμύρια γαλαξίες Εκατοντάδες επιστήμονες σε δεκάδες ιδρύματα παγκοσμίως, συγκέντρωσαν χιλιάδες δεδομένα και χαρτογράφησαν το σύμπαν με τηλεσκόπια. Με αυτές τις μετρήσεις, που εκτείνονται σε περισσότερα από 2 εκατομμύρια γαλαξίες που σχηματίστηκαν πάνω από 11 δισεκατομμύρια χρόνια, οι επιστήμονες μπορούν τώρα να κατανοήσουν καλύτερα πώς αναπτύχθηκε το σύμπαν. «Γνωρίζουμε τόσο την αρχαία ιστορία του Σύμπαντος όσο και την πρόσφατη ιστορία, αλλά υπήρχε ένα ενοχλητικό κενό 11 δισεκατομμυρίων ετών. Επί πέντε χρόνια, εργαζόμαστε για να καλύψουμε αυτό το κενό και χρησιμοποιούμε αυτές τις πληροφορίες για να περιγράψουμε μερικές από τις σημαντικότερες εξελίξεις στην κοσμολογία την τελευταία δεκαετία», δήλωσε ο κοσμολόγος Kyle Dawson. Ο χάρτης αποκάλυψε τα πρώιμα υλικά που «καθορίζουν τη δομή του Σύμπαντος», ξεκινώντας από τη στιγμή που το Σύμπαν ήταν μόλις 300.000 ετών. Η ομάδα εντόπισε επίσης «ένα μυστηριώδες αόρατο συστατικό του Σύμπαντος που ονομάζεται σκοτεινή ενέργεια», από τότε, το σύμπαν εξακολούθησε να επεκτείνεται «γρηγορότερα», ανέφερε. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/899523_eboss-map-hartografithikan-2-ekatommyria-galaxies-vitneo

Το TGK Progress MS-15 στάλθηκε με ένα όχημα εκτόξευσης. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για το όχημα μεταφοράς εμπορευμάτων Progress MS-15 (TGC) που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από την RSC Energia για έναρξη στο πλαίσιο του προγράμματος της 76ης αποστολής εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Σήμερα, το TGK Progress MS-15, ως μέρος της διαστημικής κεφαλής, προετοιμάστηκε για μεταφορά στη γενική συνέλευση με ένα όχημα εκτόξευσης. Οι ειδικοί της RSC Energia έστρεψαν το πλοίο σε οριζόντια θέση, το φόρτωσαν σε ένα ειδικό αυτοκίνητο και το έστειλαν στη συναρμολόγηση και το κτίριο δοκιμών του χώρου 31. Η εκτοξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a με το Progress MS-15 TGC έχει προγραμματιστεί για τις 23 Ιουλίου 2020. Το διαστημικό σκάφος πρέπει να παραδωσει τροφοδοσία καυσίμου και νερού, τρόφιμα, συσκευασία για διαστημικά πειράματα και άλλα φορτία που είναι απαραίτητα για την περαιτέρω λειτουργία του σταθμού σε επανδρωμένη λειτουργία επί του ISS. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_07-17_1.html Γενική συναρμολόγηση του οχήματος εκτόξευσης με Progress MS-15 TGK Στο κοσμοδρόμιο του Baikonur ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για το όχημα μεταφοράς φορτίου Progress MS-15 (TGC) για εκτόξευση στο πλαίσιο του προγράμματος της 76ης αποστολής εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Το Σάββατο 18 Ιουλίου, ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos πραγματοποίησαν ένα σύνολο τεχνολογικών δραστηριοτήτων για τη γενική συνέλευση του διαστημικού πυραύλου Soyuz-2.1a (ILV) με το Progress MS-15 TGC στο συγκρότημα και το κτίριο δοκιμών του κοσμοδρομίου Baikonur . Ως αποτέλεσμα της επόμενης συνεδρίασης, η τεχνική διαχείριση και η κρατική επιτροπή εξέδωσαν ένα συμπέρασμα σχετικά με την ετοιμότητα της ILV για εξαγωγή και εγκατάσταση στην αρχική θέση. Η εκτοξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a με το Progress MS-15 TGC έχει προγραμματιστεί για τις 23 Ιουλίου 2020. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_07-20.html Η επανδρωμένη κάψουλα της SpaceX αναμένεται να επιστρέψει στη Γη στις 2 Αυγούστου. Οι δύο Αμερικανοί αστροναύτες που έφθασαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) με την πρώτη επανδρωμένη πτήση της κάψουλας Dragon της SpaceX τον Μάιο, θα αναχωρήσουν για τη Γη την 1η Αυγούστου για μια προσθαλάσσωση την επομένη, ανακοίνωσε σήμερα ο επικεφαλής της Nasa. «Στοχεύουμε στην 1η Αυγούστου για την αναχώρηση του διαστημικού σκάφους Dragon Endeavour της SpaceX από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό», έγραψε σε tweet ο Τζιμ Μπράιντενσταϊν. «Η προσθαλάσσωση προβλέπεται για τις 2 Αυγούστου. Η ακριβής ημερομηνία θα εξαρτηθεί από τις καιρικές συνθήκες». Ο Μπομπ Μπένκεν και ο Νταγκ Χάρλεϊ έφυγαν την 30η Μαΐου από τη Φλόριντα με έναν πύραυλο SpaceX κι έτσι έγιναν οι πρώτοι αστροναύτες που πήγαν στον ISS με τη βοήθεια μιας ιδιωτικής εταιρείας, που έχει συνάψει συμβόλαιο με τη Nasa. Η πτήση αυτή ήταν επίσης η πρώτη επανδρωμένη που οργάνωσαν οι ΗΠΑ από το 2011, όταν και διακόπηκαν οι αποστολές των διαστημικών λεωφορείων. Έκτοτε, οι Αμερικανοί ταξίδευαν με ρωσικούς πυραύλους. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119836127/2020/07/18/spacex-2

Από τις πετρελαιοπηγές στον Άρη. Όταν ήταν μικρή, μεγαλώνοντας στο Αμπου Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, η Σαράχ αλ Αμιρί διάβασε βιβλίο αστρονομίας, το οποίο περιείχε σε μία από τις σελίδες του φωτογραφία της Ανδρομέδας, του γιγάντιου γαλαξία που γειτνιάζει με τον δικό μας. «Δεν μπορώ να το περιγράψω, αλλά η συνειδητοποίηση ότι αυτό που ήταν τυπωμένο στη σελίδα ήταν μεγαλύτερο από κάθε τι που μπορούσα να φανταστώ, ακόμη και από τον ίδιο τον πλανήτη μου, με έκανε να ενδιαφερθώ για τη διαστημική εξερεύνηση», λέει η Αλ Αμιρί. Όταν βρέθηκε να σπουδάζει στο πανεπιστήμιο, οι ευκαιρίες για σπουδές στην αστρονομία ήταν ελάχιστες στη Μέση Ανατολή και επέλεξε έτσι να στραφεί στη μελέτη των υπολογιστών. Σήμερα, όμως, τα Εμιράτα φιλοδοξούν να εμπνεύσουν τη νεολαία τους να ακολουθήσει θετικές σπουδές, με έμφαση στις επιστήμες και την τεχνολογία. Την ευκαιρία αυτή εκμεταλλεύθηκε η Αμιρί. Παρότι είναι μόλις 33 ετών, έχει αναλάβει επικεφαλής επιστημονικών υπηρεσιών και είναι υπ’ αριθμόν δύο του σχεδιασμού αποστολής μη επανδρωμένου διαστημόπλοιου με προορισμό τον Άρη. Πύραυλος με την κωδική ονομασία Χόουπ (Ελπίδα) επρόκειτο να εκτοξευθεί την Τρίτη, με την εκτόξευση να αναβάλλεται εξαιτίας δυσμενών καιρικών συνθηκών. Η εκτόξευση τελικά πραγματοποιήθηκε ξημερώματα Δευτέρας: Η αποστολή θα είναι η πλέον φιλόδοξη για τη χώρα, η οποία επιδιώκει να θέσει τις βάσεις τεχνολογικών υποδομών, μακριά από τον πετρελαϊκό της πλούτο, ο οποίος αναμένεται να εξαντληθεί εντός των προσεχών δεκαετιών. Η ανάπτυξη αξιόλογου διαστημικού προγράμματος θεωρείται μία από τις καλύτερες μεθόδους επίτευξης του στόχου αυτού. Ο Άρης θα βρίσκεται στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας τον ερχόμενο μήνα, χάρη στην ευθυγράμμισή του με τη Γη, που σημειώνεται κάθε 26 μήνες, επιτρέποντας στο ρομποτικό διαστημόπλοιο να ολοκληρώσει το μακρύ ταξίδι σε σχετικά λίγο χρόνο. Ύστερα από πολλές αναβολές, το επόμενο εξερευνητικό όχημα της NASA, το «Perseverance» (Επιμονή), εξοπλισμένο με όργανα για τον εντοπισμό χημικών στοιχείων, που θα αποδεικνύουν ότι ο Άρης είχε κάποτε ζωή, αναμένεται να εκτοξευθεί στις 30 Ιουλίου. Η Κίνα σχεδιάζει και αυτή φιλόδοξη αποστολή στον Άρη, με το διαστημόπλοιο «Τιανουέν-1», με πιθανή ημερομηνία εκτόξευσης σε μία εβδομάδα. Μία τέταρτη αποστολή, με στόχο την προσεδάφιση ρωσοευρωπαϊκού εξερευνητικού οχήματος στον Άρη, ακυρώθηκε εξαιτίας ανυπέρβλητων τεχνικών προβλημάτων, που δεν επέτρεπαν στους επιστήμονες να εκμεταλλευθούν το στενό χρονικό «παράθυρο» της ευθυγράμμισης των δύο πλανητών. Οι προετοιμασίες του «Χόουπ», που είναι το μικρότερο σε μέγεθος από τα διαστημόπλοια αυτά, ολοκληρώθηκαν χωρίς σημαντικά προβλήματα, με το μικρό όχημα τροχιάς να είναι έτοιμο για εκτόξευση εντός των καθορισμένων χρονικών ορίων. Καθώς τα Εμιράτα δεν διαθέτουν ακόμη αυτόνομη πυραυλική βιομηχανία, το Αμπου Ντάμπι αγόρασε από την Ιαπωνία πύραυλο H-IIA, κατασκευασμένο από τη Mitsubishi, για να μεταφέρει το «Χόουπ» στο Διάστημα. Με μέγεθος όσο ένα αυτοκίνητο Mini Cooper, το διαστημόπλοιο αναμένεται να εισέλθει σε τροχιά γύρω από τον Άρη τον ερχόμενο Φεβρουάριο. Το διαστημικό όχημα, η κατασκευή και η εκτόξευση του οποίου κόστισε περίπου 200 εκατ. δολάρια, θα μεταφέρει τρία επιστημονικά όργανα: έναν υπέρυθρο και έναν υπεριώδη φασματογράφο και μία φωτογραφική κάμερα. Από την τροχιά του, που θα κυμαίνεται μεταξύ 20.000 και 45.000 χλμ. πάνω από την επιφάνεια του Κόκκινου Πλανήτη, το «Χόουπ» θα μεταδίδει δεδομένα στην επιστημονική ομάδα για τις κλιματικές συνθήκες του Άρη, κάθε στιγμή της αρειανής ημέρας. Κατά τη διάρκεια της διετούς αποστολής του θα ερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οι αμμοθύελλες και άλλα καιρικά φαινόμενα στην επιφάνεια του Άρη επιταχύνουν ή επιβραδύνουν την απώλεια της ατμόσφαιρας του πλανήτη στο Διάστημα. Ο βασικός λόγος Αυτός, όμως, δεν είναι ο κύριος λόγος, που η κυβέρνηση των Εμιράτων οργάνωσε το πρόγραμμα του «Χόουπ». «Πολλοί μας ρωτούν: Γιατί το Διάστημα; Δεν είναι γιατί θέλουμε να φτάσουμε στον Άρη», λέει ο επικεφαλής του προγράμματος Ομράν Σαράφ. Κύριος στόχος του διαστημικού προγράμματος της χώρας είναι να εμπνεύσει τα παιδιά σχολικής ηλικίας και να δώσει ώθηση στη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας. Αυτό, με τη σειρά του, θα επιτρέψει στα Εμιράτα να προσφέρουν αξιόπιστες λύσεις σε κρίσιμα ζητήματα τοπικού –αλλά και διεθνούς– ενδιαφέροντος, όπως τη διατροφική ασφάλεια, την αυτάρκεια σε πόσιμο νερό και την ενέργεια, σε έναν κόσμο που θα διαμορφωθεί μετά την εξάντληση των ορυκτών καυσίμων. Τα Εμιράτα έχουν ήδη κατασκευάσει και εκτοξεύσει τρεις δορυφόρους σε συνεργασία με κορεατική εταιρεία, αναλαμβάνοντας ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο της έρευνας και της κατασκευής τους. Η χώρα διαθέτει ακόμη και σχέδια επανδρωμένου διαστημικού προγράμματος. Πέρυσι, το Αμπου Ντάμπι αγόρασε «εισιτήριο» σε ρωσικό πύραυλο «Σογιούζ» και εκτόξευσε στο Διάστημα τον πρώτο του αστροναύτη, τον Χαζάα αλ Μανσούρι. Αντιμέτωπα με την αδυσώπητη φύση της κλιματικής αλλαγής και την εξάντληση του φυσικού τους πλούτου, τα Εμιράτα αποφάσισαν συνειδητά να επενδύσουν στο μέλλον, επιλέγοντας την υψηλή τεχνολογία ως όχημα αλλαγής και εκσυγχρονισμού. Ο μεγάλος πλούτος που εξασφάλισε η χώρα χάρη στο πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου πυροδότησε φρενήρη αναζήτηση νέων πηγών κερδοφορίας και έπεισε τα καθεστώτα των Εμιράτων να εγκαταλείψουν τη στείρα πολιτική συσσώρευσης και εξαγωγής κεφαλαίων σε τραπεζικούς παράδεισους προς χάρη της επιστημονικής έρευνας. Το ελικόπτερο της NASA Στο πλαίσιο της αποστολής της NASA με κωδική ονομασία «Επιμονή», η αμερικανική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει να πραγματοποιήσει πτήση ελικόπτερου στην αραιή ατμόσφαιρα του Άρη. Αν η αποστολή στεφθεί με επιτυχία, το μικρό ρομποτικό ελικόπτερο «Επινοητικότητα» (Ingenuity) θα ανοίξει νέες οδούς για την από αέρος παρατήρηση της επιφάνειας του Άρη, αλλά και άλλων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. «Η στιγμή θυμίζει πολύ την πρώτη πτήση των αδελφών Ράιτ, αλλά σε άλλον πλανήτη», λέει η Μίμι Αουνγκ, επικεφαλής του προγράμματος του ελικοπτέρου. Η πτήση στον Άρη δεν είναι απλή υπόθεση. Ο αέρας στην επιφάνεια του πλανήτη είναι αραιός και δεν προσφέρει ώθηση. Η πυκνότητα της ατμόσφαιράς του είναι το ένα εκατοστό αυτής στη Γη. Η μικρότερη βαρύτητα, ένα τρίτο της γήινης, βοηθά στην απογείωση, αλλά μειώνει την ικανότητα της ομάδας εδάφους να ελέγξει την πτήση του ελικοπτέρου. Το σκάφος, βάρους δύο κιλών, είναι προγραμματισμένο να πραγματοποιήσει πέντε πτήσεις σε διάστημα 30 ημερών, ενώ θα περάσει τον περισσότερο χρόνο του περιμένοντας την επαναφόρτιση των μικρών του μπαταριών από την ηλιακή ακτινοβολία. Κάθε πτήση του θα έχει διάρκεια μόλις 30 δευτερολέπτων. Επιστήμονες και μηχανολόγοι εστάλησαν στις ΗΠΑ για εκπαίδευση Για την αποστολή στον Αρη, η χώρα υιοθέτησε αντίστοιχη προσέγγιση με τις προηγούμενες δορυφορικές αποστολές της, εξασφαλίζοντας συνεργασία με το Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ. Εκεί κατασκευάστηκε το «Χόουπ», προτού αποσταλεί στο Ντουμπάι για δοκιμές. Μηχανολόγοι και άλλοι επιστήμονες από τα Εμιράτα εργάστηκαν στο πλευρό Αμερικανών συναδέλφων τους, μαθαίνοντας τις λεπτομέρειες του σχεδιασμού και της συναρμολόγησης ενός διαστημοπλοίου. «Η πρωταρχική εντολή που λάβαμε από την κυβέρνησή μας ήταν η ακόλουθη: πρέπει να μάθετε να το φτιάχνετε, όχι να το αγοράσετε», λέει ο Ομράν Σαράφ. Η επάνδρωση του επιστημονικού σκέλους της αποστολής ήταν ακόμη δυσκολότερη για μια χώρα η οποία δεν διέθετε αστρονόμους με ειδίκευση στη μελέτη των πλανητών. Η Αλ Αμιρί είναι επικεφαλής επιστημονικών υπηρεσιών, παρότι δεν έχει ειδικευθεί στη μελέτη των πλανητών. Μετά την αποφοίτησή της από τη σχολή πληροφορικής, η μόνη της επαγγελματική διέξοδος ήταν η απασχόληση σε εταιρεία δικτύων. Η ίδια ήθελε, όμως, να σχεδιάσει και να κατασκευάσει καινοτόμους συσκευές υψηλής τεχνολογίας. Τότε είδε αγγελία στο Διαδίκτυο για στελέχωση του Διαστημικού Κέντρου «Μοχάμεντ μπιν Ρασίντ» στο Ντουμπάι, όπου προσελήφθη το 2009 για να εργαστεί ως μηχανολόγος στο δορυφορικό πρόγραμμα. Όταν το δορυφορικό πρόγραμμα ολοκληρώθηκε το 2014, η Αλ Αμιρί «προήχθη» στο σημερινό πόστο της στην αποστολή «Χόουπ», ενώ η κυβέρνηση τη διόρισε στη θέση της αναπληρώτριας υπουργού Προηγμένων Τεχνολογιών. Σε μία προσπάθεια να επιταχύνουν το πρόγραμμα, αξιοποιώντας παράλληλα το ταλέντο τοπικών επιστημόνων, τα Εμιράτα επέλεξαν να στείλουν ορισμένους προικισμένους μηχανολόγους στις ΗΠΑ για να εκπαιδευθούν ως ασκούμενοι σε προγράμματα της NASA. «Ανέλαβα τη δύσκολη αποστολή εντοπισμού ταλέντων μεταξύ των εργαζομένων στο διαστημικό κέντρο του Ντουμπάι, για να μπορέσω να δημιουργήσω πλήρη ομάδα για το πρόγραμμα “Χόουπ”», λέει η Αμιρί. Η πανδημία του κορωνοϊού δημιούργησε, στο μεταξύ, νέα σειρά προβλημάτων. Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του διαστημοπλοίου στο Κολοράντο, γιγάντιο μεταγωγικό αεροσκάφος από την Ουκρανία ανέλαβε τη μεταφορά του στο Ντουμπάι, όπου επρόκειτο να υποβληθεί σε λεπτομερείς δοκιμές, προτού μεταφερθεί στην εξέδρα εκτόξευσής του στην Ιαπωνία. Στα τέλη Φεβρουαρίου, όμως, όλες οι ενδείξεις για την εξέλιξη της πανδημίας έκαναν τα μέλη της επιστημονικής ομάδας να φοβούνται πως η εκτόξευση κινδύνευε να αναβληθεί. Η Αμιρί, όμως, έπεισε τις Αρχές των Εμιράτων να επισπεύσουν το ταξίδι των μελών της επιστημονικής ομάδας στην Ιαπωνία για να προετοιμάσουν την εκτόξευση. Το διαστημόπλοιο καθώς και η ομάδα του αναχώρησαν εσπευσμένα για την Ιαπωνία, όπου μπήκαν σε 14ήμερη καραντίνα. Η ελπίδα των συμμετεχόντων της αποστολής να συμμετάσχουν σε μία τόσο ενδιαφέρουσα προσπάθεια υπερνίκησε κάθε φόβο. https://physicsgg.me/2020/07/20/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%B7%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%AC%CF%81%CE%B7/

Υποψίες για ύπαρξη ζωής στον Άρη - Επιστήμονες ζητούν από τη NASA να εξετάσει σήραγγες λάβας. Σήραγγες λάβας στον Άρη, οι οποίες ίσως φιλοξενούν κάποια μορφή ζωής, ζητά από τη NASA να εξετάσει η αστροβιολόγος Τσάριτι Φίλιπς-Λάντερ. Συγκεκριμένα, η επιστήμονας ζητά από τη NASA να στείλει ρομπότ στον «κόκκινο πλανήτη» ώστε να διερευνήσει αυτή την πιθανότητα. Η Αμερικανίδα Τσάριτι Φίλιπς-Λάντερ από το Southwest Research Institute στο Τέξας θέλει η NASA να εξερευνήσει σήραγγες λάβας στον Άρη, καθώς η αστροβιολόγος και η ομάδα της υποπτεύονται ότι μπορεί εκεί να εντοπιστεί εξωγήινη ζωή. Ειδικότερα, η σύνθεση της ατμόσφαιρας του πλανήτη, οι ακραίες θερμοκρασίες του που μπορούν να φτάσουν έως τους -153 βαθμούς Κελσίου και η κοσμική ακτινοβολία καθιστούν την επιφάνεια του Άρη αφιλόξενη, οπότε αν κάποιος ψάχνει για σημάδια ζωής και εξωγήινους πολιτισμούς τότε ίσως πρέπει να εστιάσει κάτω από τη βραχώδη επιφάνειά του. Η Φίλιπς-Λάντερ, άλλωστε, επισημαίνει πως: «Εάν υπάρχει ζωή εκεί, πιθανότατα θα διατηρηθεί καλύτερα κάτω από την επιφάνεια». Η αστροβιολόγος και η ομάδα της πιστεύουν ότι η NASA πρέπει να στείλει ένα ρομπότ για να μελετήσει τα σπήλαια στον Άρη στο εγγύς μέλλον, ενώ οι ερευνητές σημειώνουν ότι η τεχνολογική πρόοδος θα καταστήσει δυνατή μια τέτοια αποστολή μέσα στην επόμενη δεκαετία. Υπογραμμίζεται, ακόμα, ότι ο Πασκάλ Λεμ, ερευνητής σε κέντρο της NASA στην Καλιφόρνια, ανέφερε ότι «στον Άρη και σε άλλα μέρη, οι σήραγγες λάβας έχουν τη δυνατότητα να κάνουν τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου». https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119842352/2020/07/19/nasa

Η NASA θα συζητήσει την αποστολή Mars 2020 Perseverance Rover με το Space Foundation Η ηγεσία της NASA θα συμμετάσχει σε μια εικονική συζήτηση με το Space Foundation σχετικά με την επερχόμενη κυκλοφορία Mars 2020 Perseverance rover στις 1 μ.μ. EDT Δευτέρα 20 Ιουλίου. Η εκδήλωση, που ονομάζεται Roving the Red Planet, θα μεταδοθεί ζωντανά στην τηλεόραση της NASA και στον ιστότοπο του πρακτορείου. Το Space Foundation θα συντονίσει τη συζήτηση, στην οποία συμμετέχει ο διαχειριστής της NASA Jim Bridenstine, ο οποίος θα υπογραμμίσει πώς το πρόγραμμα Artemis της NASA για την αποστολή της Σελήνης και του Mars Perseverance rover βοηθά στην προετοιμασία της ανθρωπότητας για το επόμενο τεράστιο άλμα της - την εξερεύνηση του Άρη στον άνθρωπο. Άλλοι ειδικοί περιλαμβάνουν: Thomas Zurbuchen, αναπληρωτής διαχειριστής στη Διεύθυνση Επιστημονικής Αποστολής της NASA Michael Watkins, διευθυντής του Jet Propulsion Laboratory (JPL) της NASA MiMi Aung, διαχειριστής έργου ελικοπτέρου Ingenuity, JPL Thomas Zelibor, διευθύνων σύμβουλος του Space Foundation Τα μέσα ενημέρωσης μπορούν να υποβάλουν ερωτήσεις στο διαδίκτυο χρησιμοποιώντας το hashtag #askSF. Η αποστολή Mars 2020 έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει από το Space Launch Complex 41 στο σταθμό Cape Canaveral Air Force της Φλόριντα στις 7:50 π.μ. EDT Πέμπτη 30 Ιουλίου. Θα προσγειωθεί στον κρατήρα Jezero στον Άρη στις 18 Φεβρουαρίου 2021. Η αποστολή, που διαχειρίζεται η Διεύθυνση Επιστημονικής Αποστολής της NASA και η JPL, θα παράσχει βασικές πληροφορίες για ορισμένες από τις προκλήσεις που σχετίζονται με τη μελλοντική ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη. Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA με έδρα το Διαστημικό Κέντρο Kennedy διαχειρίζεται την έναρξη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια εξερεύνησης της Σελήνης προς τον Άρη της Αμερικής, δείτε: https://www.nasa.gov/moontomars https://www.nasa.gov/press-release/nasa-to-discuss-mars-2020-perseverance-rover-mission-with-space-foundation/

Κατά λάθος ανακάλυψη: Βρήκαν βακτήρια που τρέφονται με μέταλλο. Μέταλλα φαίνεται πως καταναλώνει ένα νέο είδος βακτηρίων, το οποίο εντοπίστηκε από επιστήμονες του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας… κατά λάθος. Συγκεκριμένα, τα βακτήρια αυτά τρέφονται με μαγγάνιο, ένα από τα πιο άφθονα στοιχεία στη Γη, που υπάρχει μέχρι και στο θαλασσινό νερό. Ο δρ. Τζάρεντ Λιντμπέτερ, καθηγητής Περιβαλλοντικής Μικροβιολογίας στο Caltech και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, δήλωσε ότι τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα μικρόβια είναι «τα πρώτα βακτήρια που βρέθηκαν να χρησιμοποιούν το μαγγάνιο ως πηγή ενέργειας». Ο Λιντμπέτερ είχε αφήσει ένα γυάλινο βάζο καλυμένο με ελαφριά, τύπου κιμωλίας, μορφή μαγγανίου στο νεροχύτη του γραφείου του για μήνες καθώς εργαζόταν εκτός πανεπιστημίου. Όταν επέστρεψε, το βάζο ήταν καλυμένο με ένα σκούρο υλικό. «Σκέφτηκα «τι είναι αυτό;» Άρχισα να αναρωτιέμαι αν ευθύνονταν τα περιζήτητα εδώ και δεκαετίες αυτά μικρόβια, οπότε αρχίσαμε συστηματικά πειράματα για να το εξακριβώσουμε» εξηγεί ο ίδιος. Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως η μαύρη αυτή επικάλυψη που βρέθηκε στο βάζο ήταν οξειδωμένο μαγγάνιο που είχε προκληθεί από ένα νέο είδος βακτηρίου που πιθανότατα βρίσκεται στο νερό βρύσης. «Υπάρχουν στοιχεία πως συγγενείς αυτών των πλασμάτων κατοικούν στον υδροφόρο ορίζοντα και μέρος του πόσιμου νερού της Πασαντίνα αντλείται από τοπικούς υπόγειους υδροφορείς» λέει ο ίδιος. Η νέα αυτή έρευνα αποκαλύπτει πως τα βακτήρια μπορούν να χρησιμοποιήσουν μαγγάνιο για τη λεγόμενη διαδικασίας της χημειοσύνθεσης η οποία μετατρέπει το διοξείδιο του άνθρακα σε βιομάζα. Σημειώνεται πως τo μαγγάνιο είναι ένα από τα στοιχεία σε αφθονία πάνω στην επιφάνεια της γης. Τα οξείδια του μαγγανίου μπορούν να πάρουν τη μορφή μιας σκούρας, σβολιασμένης ουσίας και είναι κοινά στη φύση. Έχουν εντοπιστεί σε υπόγειες δεξαμενές και μπορούν επίσης να σχηματιστούν στα συστήματα διανομής πόσιμου νερού. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως τα νέα ευρήματα θα τους βοηθήσουν στην πιο διεξοδική κατανόηση των υπόγειων υδροφορέων και συστημάτων που μπορούν να φράξουν από τα οξείδια του μαγγανίου. «Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά βιβλιογραφίας περιβαλλοντικής μηχανικής για τα συστήματα διανομής πόσιμου νερού που φράσσονται από οξείδια του μαγγανίου. Ωστόσο, το πώς και για ποιο λόγο δημιουργείτο το υλικό αυτό, παρέμενε ένα αίνιγμα. Σαφώς, πολλοί επιστήμονες εκτιμούσαν πως ίσως ευθυνόταν κάποιο βακτήριο που χρησιμοποιούσε μαγγάνιο για ενέργεια, ωστόσο, τα στοιχεία που υποστήριζαν επιστημονικά αυτήν την ιδέα δεν ήταν διαθέσιμα μέχρι σήμερα» καταλήγει ο Λιντμπέτερ. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119847086/2020/07/19/-

Ο κβαντικός χαρακτήρας της «ηλιοθεραπείας» Όλοι γνωρίζουμε ότι μαυρίζουμε όταν εκτεθούμε σε υπεριώδες φως, αλλά όχι σε ορατό και, πολύ περισσότερο, σε υπέρυθρο. Το οποίο σημαίνει, βεβαίως, ότι οι χημικές αντιδράσεις που προκαλούν το μαύρισμα ενεργοποιούνται μόνο όταν η συχνότητα της προσπίπτουσας ακτινοβολίας υπερβεί μια ορισμένη τιμή. Η ερμηνεία του φαινομένου αυτού είναι ίδια με την ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου. Η υπόθεση του Αϊνστάιν για την ερμηνεία του φωτοηλεκτρικού φαινομένου: «Το ηλεκτρομαγνητικό κύμα αποτελείται από φωτόνια ενέργειας E=hf, όπου h η σταθερά του Planck και f η συχνότητα του κύματος» Για να συμβεί μια χημική αντίδραση πρέπει να δοθεί στα αντιδρώντα μόρια μια ελάχιστη χαρακτηριστική ενέργεια. Αν η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είχε τον συνεχή χαρακτήρα που της αποδίδει η κλασική φυσική, τότε η απαιτούμενη ενέργεια θα μπορούσε να απορροφηθεί σιγά-σιγά και επομένως η αντίδραση θα συνέβαινε ανεξάρτητα από την συχνότητα του προσπίπτοντος φωτός. Σε έναν τέτοιο κόσμο ακόμα και τα ραδιοφωνικά κύματα θα είχαν χημική δραστικότητα. Δηλαδή θα μαυρίζαμε ακόμα και δίπλα σε μια ραδιοφωνική κεραία! Το ότι τέτοια αλλόκοτα δεν συμβαίνουν, δείχνει πολύ καθαρά ότι η χημική δράση του φωτός έχει κβαντικό χαρακτήρα. Η απαιτούμενη ελάχιστη ενέργεια W προσλαμβάνεται σε μια μοναδική δόση με την απορρόφηση ενός φωτονίου. Έτσι, αν η φωτεινή συχνότητα f είναι μικρότερη από την τιμή fmin=W/h, τότε η αντίδραση δεν πρόκειται να συμβεί, όσο μεγάλη κι αν είναι η φωτεινή ένταση. Και είναι ευτύχημα ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Γιατί αλλιώτικα … δεν θα υπήρχαμε! Χωρίς την κβάντωση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, τα ηλεκτρόνια των ατόμων και των μορίων θα απορροφούσαν συνεχώς ενέργεια από το φως οποιασδήποτε συχνότητας, με αναπόφευκτο τέλος την πλήρη διάλυση της ύλης. Σε έναν τέτοιο κόσμο η ύπαρξη σταθερών ατομικομοριακών δομών θα ήταν απολύτως αδύνατη. Διαπιστώνουμε δηλαδή, ότι η κβάντωση του φωτός δεν είναι ένα καπρίτσιο της φύσης αλλά μια αναγκαιότητα συνυφασμένη – ούτε λίγο ούτε πολύ – με την ίδια την ύπαρξή μας. πηγή: Κβαντομηχανική Ι – Στέφανος Τραχανάς, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης https://physicsgg.me/2020/07/19/%ce%bf-%ce%ba%ce%b2%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%ae%cf%81%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%80/

Σκαθάρια κινηματογραφιστές. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον κατασκεύασαν μια μικροσκοπική ασύρματη κάμερα που μπορεί να τοποθετηθεί σε ένα έντομο και να βιντεοσκοπήσει τον μικρόκοσμό του. Η κάμερα μεταδίδει την εικόνα σε κινητό τηλέφωνο με ταχύτητα 1 έως 5 καρέ ανά δευτερόλεπτο και στηρίζεται σε έναν μηχανικό βραχίονα με δυνατότητα περιστροφής 60 μοιρών. Έτσι, ο θεατής μπορεί να δει μια πανοραμική λήψη μεγάλης ανάλυσης ή να παρακολουθεί ένα κινούμενο αντικείμενο. Το σύστημα ζυγίζει περίπου 250 χιλιοστά του γραμμαρίου και μπορεί να μεταφερθεί από ζωντανά σκαθάρια ή ρομπότ σε μέγεθος εντόμων.Επιπλέον, οι ερευνητές τοποθέτησαν ένα μικρό επιταχυνσιόμετρο στο σύστημα ώστε να εντοπίζεται η κίνηση του σκαθαριού και να καταγράφονται εικόνες όταν το σκαθάρι κινείται. Επισημαίνεται ότι τα σκαθάρια που χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματα έζησαν για τουλάχιστον ένα χρόνο μετά το τέλος των πειραμάτων…. διαβάστε περισσότερα: A GoPro for beetles: Researchers create a robotic camera backpack for insects https://physicsgg.me/2020/07/18/%cf%83%ce%ba%ce%b1%ce%b8%ce%ac%cf%81%ce%b9%ce%b1-%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b7%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82/

Επιθεώρηση της κεφαλής του TGK Progress MS-15 Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, η προετοιμασία του οχήματος μεταφοράς φορτίου Progress MS-15 (TGC) πλησιάζει στην ολοκλήρωση για την έναρξη της 76ης αποστολής του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο πλαίσιο του προγράμματος. Σήμερα, ειδικοί της RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos πραγματοποίησαν επιτόπια επιθεώρηση του TGC Progress MS-15 στο περίπτερο εγκατάστασης και δοκιμών, πραγματοποίησαν τεχνολογικές λειτουργίες για την περιστροφή του φέρινγκ κεφαλής και έλεγξαν το σετ ελέγχου της ετοιμότητας εκτόξευσης του πλοίου ως μέρος του τμήματος της κεφαλής του διαστήματος. Το λανσάρισμα του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a με το Progress MS-15 TGC έχει προγραμματιστεί για τις 23 Ιουλίου 2020 από τον ιστότοπο εκτόξευσης 31 του κοσμοδρομίου Baikonur. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_07-16_1.html Στην 45η επέτειο των «χειραψιών σε τροχιά» Στις 17 Ιουλίου 1975, σε τροχιά κοντά στη γη, πραγματοποιήθηκε η πρώτη κοινή πτήση με επανδρωμένο διαστημικό σκάφος των δύο χωρών στον κόσμο - το σοβιετικό διαστημόπλοιο Soyuz-19 και το Αμερικανικο Απόλλων. Η ιστορική σύνδεση ήταν το αποτέλεσμα της διεθνούς συνεργασίας των κορυφαίων διαστημικών δυνάμεων στο πλαίσιο του πειραματικού προγράμματος Soyuz-Apollon. Οι εργασίες για το πρόγραμμα Soyuz-Apollo ξεκίνησαν σύμφωνα με τη Σοβιετική-Αμερικανική διακυβερνητική Συμφωνία Συνεργασίας στην Εξερεύνηση και τις Ειρηνικές Χρήσεις του Διαστήματος, που υπεγράφη στις 24 Μαΐου 1972. Οι προετοιμασίες για την εφαρμογή του προγράμματος διήρκεσαν τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι ειδικοί και των δύο χωρών μπόρεσαν να επιλύσουν με επιτυχία τα πιο δύσκολα τεχνολογικά προβλήματα στη συμβατότητα των μεθόδων σχεδιασμού και των προτύπων μέτρησης, των συστημάτων τεκμηρίωσης και της διαχείρισης ανάπτυξης. Βασικός ρόλος στο συντονισμό των εξωτερικών και εσωτερικών δραστηριοτήτων του προγράμματος ανατέθηκε στο TsKBEM κοντά στη Μόσχα (τώρα SPKorolev RSC Energia). Οι μηχανικοί σχεδίασης της εταιρείας Korolev δημιούργησαν μια νέα τροποποίηση του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους μεταφοράς Soyuz 7K-TM εξοπλισμένο με τον ειδικά σχεδιασμένο ανδρογυνόμενο περιφερειακό σταθμό σύνδεσης APAS-75 για να εξασφαλίσει την ελλιμενισμό με άλλο τύπο πλοίου. Επιπλέον, έγιναν εργασίες σχετικά με τη συμβατότητα των συστημάτων υποστήριξης ζωής των πλοίων Soyuz και Apollo, και για την πιθανότητα εσωτερικής μετάβασης μεταξύ τους, δημιουργήθηκε ένα διαμέρισμα σύνδεσης και αέρος. Ως μέρος των δοκιμών σχεδιασμού πτήσης του πλοίου, πραγματοποιήθηκαν δύο μη επανδρωμένες και μία επανδρωμένες αποστολές, η πρώτη φορά στον κόσμο ο επιχειρησιακός έλεγχος της πτήσης μιας ομάδας επανδρωμένων διαστημικών συστημάτων διοργανώθηκε με την αλληλεπίδραση εσωτερικών και αμερικανικών κέντρων ελέγχου αποστολής. Επίσης, για πρώτη φορά, τα πληρώματα της Σοβιετικής και της Αμερικής υποβλήθηκαν σε κοινή εκπαίδευση σε προσομοιωτές διαστημικών σκαφών στο Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών Γιουρι Gagarin και στο Διαστημικό Κέντρο. Λ. Τζόνσον. Στις 15 Ιουλίου 1975, το επανδρωμένο διαστημικό σκάφος Soyuz-19 με πλήρωμα αποτελούμενο από τον διοικητή Alexei Leonov και τον μηχανικό πτήσης Valery Kubasov ξεκίνησε από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Την ίδια ημέρα, λίγες ώρες αργότερα, το διαστημόπλοιο Apollo, πιλοτικά από τους Thomas Stafford, Vance Brand και Donald Slayton, ξεκίνησε σε τροχιά από το χώρο εκτόξευσης στο Cape Canaveral. Η επαναπροσέγγιση του ενεργού Απόλλωνα με το σοβιετικό πλοίο πραγματοποιήθηκε υπό τον έλεγχο των επίγειων σταθμών παρακολούθησης των σοβιετικών και αμερικανικών κέντρων ελέγχου πτήσεων. Ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκαν άμεσες τηλεοπτικές, τηλεφωνικές και τηλεγραφικές επικοινωνίες μεταξύ των πλοίων. Στις 17 Ιουλίου 1975, ο Soyuz-19 και ο Apollo αγκυροβόλησαν με επιτυχία και δημιούργησαν το πρώτο διεθνές τροχιακό συγκρότημα στον κόσμο. Μετά το άνοιγμα των καταπακτών, πραγματοποιήθηκε μια συμβολική χειραψία των διοικητών πλοίων Alexei Leonov και Thomas Stafford, συνοδευόμενη από μια εκπομπή στη Γη. Κατά τη διάρκεια της σχεδόν διήμερης κοινής πτήσης, τα πληρώματα πραγματοποίησαν τέσσερις μεταβάσεις μεταξύ των πλοίων, δοκιμάστηκαν συστήματα επί του σκάφους και ορισμένα επιστημονικά πειράματα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της επίδρασης της έλλειψης βάρους, των υπερφορτώσεων και της κοσμικής ακτινοβολίας στους βασικούς βιολογικούς ρυθμούς του ανθρώπου. Στις 19 Ιουλίου, τα πλοία ξεκλειδώθηκαν και πραγματοποίησαν ένα πείραμα για να οργανώσουν μια τεχνητή ηλιακή έκλειψη. Μετά από δύο στροφές, το ενεργό Soyuz-19 αγκυροβόλησε ξανά με το αμερικανικό πλοίο για εξάσκηση στη χρήση του ελλιμενισμού. Μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης κοινής τρίωρης πτήσης, τα πλοία τελικά αποσυνδέθηκαν και πήγαν σε λειτουργία εκτός σύνδεσης. Συνολικά, η πτήση του σοβιετικού διαστημικού σκάφους Soyuz-19 διήρκεσε 5 ημέρες 22 ώρες 31 λεπτά. 21 Ιουλίου 1975, ο εκφορτωτής με τους αστροναύτες Leonov και Kubasov προσγειώθηκε κοντά στην πόλη Arkalyk στο Καζακστάν. Η πτήση του αμερικανικού πλοίου Apollo διήρκεσε σχεδόν δύο φορές περισσότερο - 9 ημέρες 1 ώρα 28 λεπτά. Η ενότητα εντολών της 24ης Ιουλίου με τρεις αστροναύτες κατακλύστηκε με επιτυχία στον Ειρηνικό Ωκεανό. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_07-17.html

Oι πρώτες φωτογραφίες του ήλιου από το Solar Orbiter. Εντυπωσιακές είναι οι πρώτες φωτογραφίες από το Solar Orbiter των EΟΔ και NASA: H φιλόδοξη αποστολή παρατήρησης του ήλιου – στην οποία υπάρχει ελληνική συμμετοχή, με τον Έλληνα ηλιοφυσικό Γιάννη Ζουγανέλη να έχει αναλάβει καθήκοντα Αναπληρωτή Επιστήμονα Έργου -αποκάλυψε πανταχού παρούσες μικροσκοπικές ηλιακές εκλάμψεις,οι οποίες ονομάστηκαν «φωτιές κατασκήνωσης» στη επιφάνεια του άστρου μας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες της αποστολής, η παρατήρηση φαινομένων που δεν ήταν δυνατό να παρατηρηθούν με τέτοια λεπτομέρεια στο παρελθόν, αποτελεί ένδειξη για το τεράστιο δυναμικό του Solar Orbiter, που μόλις ολοκλήρωσε την πρώιμη φάση της τεχνολογικής επαλήθευσης γνωστή και ως ‘θέση σε λειτουργία’ (commissioning). «Αυτές είναι απλά οι πρώτες φωτογραφίες και μπορούμε ήδη να δούμε ενδιαφέροντα νέα φαινόμενα», δηλώνει ο Ντάνιελ Μίλερ, Επιστήμονας Έργου του Solar Orbiter. «Δεν περιμέναμε τόσο εξαιρετικά αποτελέσματα από την αρχή. Μπορούμε επίσης να διαπιστώσουμε πώς τα δέκα επιστημονικά όργανα αλληλοσυμπληρώνονται, παρέχοντας μια ολιστική εικόνα του Ήλιου και του γύρω περιβάλλοντος». Το Solar Orbiter εκτοξεύτηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2020 και μεταφέρει έξι όργανα τηλεπισκόπησης ή τηλεσκόπια που φωτογραφίζουν τον Ήλιο και το εγγύς περιβάλλον και τέσσερα in situ όργανα που παρακολουθούν το περιβάλλον γύρω από το διαστημόπλοιο. Συγκρίνοντας τα δεδομένα και από τα δύο σετ οργάνων, οι επιστήμονες θα προσπαθήσουν να κατανοήσουν τη δημιουργία του ηλιακού ανέμου, ενός ρεύματος φορτισμένων σωματιδίων από τον ήλιο που επηρεάζει ολόκληρο το ηλιακό σύστημα. Κανένα άλλο διαστημόπλοιο δεν έχει κατορθώσει να τραβήξει φωτογραφίες από την επιφάνεια του ήλιου από πιο κοντινή απόσταση. Οι «φωτιές κατασκήνωσης» που εμφανίζονται στο πρώτο σετ φωτογραφιών ελήφθησαν από το Extreme Ultraviolet Imager (EUI) κατά τη διάρκεια του πρώτου περιήλιου του Solar Orbiter, το κοντινότερο σημείο στον ήλιο από την ελλειπτική τροχιά του διαστημοπλοίου. Εκείνη τη στιγμή, το διαστημόπλοιο βρισκόταν μόλις 77 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο, σχεδόν στη μισή απόσταση μεταξύ της Γης και του άστρου. «Οι ‘φωτιές κατασκήνωσης’ αποτελούν μικρούς συγγενείς των ηλιακών εκλάμψεων που μπορούμε να παρατηρήσουμε από τη Γη, εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια φορές μικρότερες», δηλώνει ο Ντέιβιντ Μπέργκμανς του Βασιλικού Παρατηρητηρίου του Βελγίου (ROB), Κύριος Ερευνητής του οργάνου EUI, που λαμβάνει φωτογραφίες υψηλής ευκρίνειας από τα κατώτερα στρώματα της ηλιακής ατμόσφαιρας, γνωστής και ως ηλιακό στέμμα. «Ο ήλιος ίσως να μοιάζει ήρεμος με πρώτη ματιά, αλλά όταν παρατηρήσει κανείς λεπτομερώς, μπορεί να δει αυτές τις μικροσκοπικές εκλάμψεις οπουδήποτε κι αν κοιτάξει». Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη εάν οι ‘φωτιές κατασκήνωσης’ είναι απλά μικρές εκδοχές των μεγάλων εκλάμψεων ή εάν υποκινούνται από διαφορετικούς μηχανισμούς. Ωστόσο, υπάρχουν ήδη θεωρίες ότι αυτές οι μικροσκοπικές εκλάμψεις ίσως να συμβάλλουν σε ένα από τα μεγαλύτερα μυστηριώδη φαινόμενα του Ήλιου, τη θέρμανση του στέμματος. «Αυτές οι ‘φωτιές κατασκήνωσης’ είναι απολύτως ασήμαντες η καθεμία από μόνη της, όμως συναθροίζοντας την επίδραση όλων στον Ήλιο ίσως αποτελούν την κύρια πηγή θέρμανσης του ηλιακού στέμματος», δηλώνει ο Φρεντερίκ Οσέρ του Institut d’Astrophysique Spatiale (IAS), Γαλλία, Αναπληρωτής Κύριος Ερευνητής του EUI. Το ηλιακό στέμμα είναι το πιο εξωτερικό στρώμα της ατμόσφαιρας του Ήλιου που εκτείνεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο διάστημα. Η θερμοκρασία του ανέρχεται σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο βαθμούς Κελσίου, δηλαδή τάξεις μεγέθους θερμότερο από την επιφάνεια του Ήλιου, με τη ‘δροσιά’ των 5.500 °C. Μετά από πολλές δεκαετίες μελετών, οι φυσικοί μηχανισμοί που θερμαίνουν το στέμμα εξακολουθούν να μην είναι πλήρως κατανοητοί και η εξερεύνησή τους αποτελεί το ‘ιερό δισκοπότηρο’ της ηλιακής φυσικής. «Προφανώς είναι ακόμη πολύ νωρίς, ωστόσο ελπίζουμε ότι συνδυάζοντας αυτές τις παρατηρήσεις με μετρήσεις από τα υπόλοιπα όργανα που ‘αγγίζουν’ τον ηλιακό άνεμο καθώς περνά από το διαστημόπλοιο, θα μπορέσουμε εν καιρώ να δώσουμε απαντήσεις σε ορισμένα από αυτά τα μυστήρια», δηλώνει ο Γιάννης Ζουγανέλης, Αναπληρωτής Επιστήμονας Έργου του Solar Orbiter στον ΕΟΔ. https://physicsgg.me/2020/07/16/o%ce%b9-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ae%ce%bb%ce%b9%ce%bf%cf%85-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-solar/

O Διαστημικός Σταθμός και o κομήτης NEOWISE στον νυχτερινό ουρανό. Στις 16 Ιουλίου 2020, στις 9:15 μ.μ. ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός ηταν ορατός στον ουρανό της Ελλάδας για 6 λεπτά. Εμφανιστηκε στις 11° νότια νοτιο-δυτικά, εφτασε σε μέγιστο ύψος 44°, και χαθηκε στις 11° ανατολικά-βόρειο-ανατολικά. Το ίδιο βράδυ επανεμφανιστηκε στις 10:52 μ.μ., 10° δυτικά, εφτασε σε μέγιστο ύψος 22°, και μετά από 5 λεπτά εξαφανιστηκε στις 11° βόρεια βορειο-ανατολικά. Βορειοδυτικά κοντά στον ορίζοντα εμφανίζεται και ο κομήτης NEOWISE (αν και χάνει την αρχική λαμπρότητά του): Αν δεν προλάβετε θα έχετε κι άλλες ευκαιρίες τις επόμενες ημέρες. Οι εμφανίσεις του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού: Φωτογραφία. … και οι τελευταίες εμφανίσεις του κομήτη NEOWISE. Ψάξτε τον βορειοδυτικά στον ορίζοντα: Φωτογραφίες.

Η NASA μεταδίδει τον τελικό διαστημικό περίπατο για την αναβάθμιση του συστήματος ισχύος του διαστημικού σταθμού. Οι αστροναύτες της NASA Chris Cassidy και Robert Behnken θα διεξαγάγουν ένα ζευγάρι διαστημικών περιπατων την Πέμπτη 16 Ιουλίου και την Τρίτη 21 Ιουλίου, για να ολοκληρώσουν μια προσπάθεια 3,5 ετών για την αναβάθμιση του συστήματος ισχύος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η κάλυψη κάθε μέρα θα ξεκινήσει στις 6 π.μ. EDT στην NASA Television και στον ιστότοπο της εταιρείας. Οι διαστημικοί περίπατοι θα ξεκινήσουν περίπου στις 7:35 π.μ. και θα μπορούσαν να διαρκέσουν έως και επτά ώρες. Οι Cassidy και Behnken θα αντικαταστήσουν τις παλαιότερες μπαταρίες νικελίου-υδρογόνου με νέες μπαταρίες ιόντων λιθίου που παραδόθηκαν στο σταθμό με ιαπωνικό φορτηγό πλοίο τον Μάιο. Οι αντικαταστάσεις θα βρίσκονται στο πρώτο κανάλι τροφοδοσίας 6B ζευκτόντων 6B. Κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπατου της 16ης Ιουλίου, σκοπεύουν να αφαιρέσουν πέντε από τις έξι παλαιότερες μπαταρίες νικελίου-υδρογόνου για το σύστημα ισχύος του ζευκτού και να εγκαταστήσουν τρεις νέες μπαταρίες ιόντων λιθίου, καθώς και συνοδευτικό υλικό. Η τελευταία μπαταρία νικελίου-υδρογόνου θα αφαιρεθεί από το δοκάρι και θα αποθηκευτεί στις 21 Ιουλίου, όταν οι Behnken και Cassidy βγαίνουν έξω στον 300ο διαστημικό περίπατο με αστροναύτες των ΗΠΑ από τότε που ο Ed White βγήκε από την κάψουλα Gemini 4 στις 3 Ιουνίου 1965. Συνολικά, από τον Ιανουάριο του 2017 θα έχουν πραγματοποιηθεί 12 διαστημικοί περίπατοι για να αλλάξουν μπαταρίες για οκτώ κανάλια ισχύος που χρησιμοποιούνται για τη δρομολόγηση ηλεκτρικής ενέργειας στο σταθμό. Όταν ολοκληρωθούν οι αναβαθμίσεις ισχύος, οι αστροναύτες θα αλλάξουν γρανάζια και θα αφαιρέσουν δύο εξαρτήματα ανύψωσης που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία εδάφους οι ηλιακές συστοιχίες του σταθμού πριν από την εκτόξευσή τους. Θα ξεκινήσουν επίσης την προετοιμασία της μονάδας Tranquility για την εγκατάσταση ενός εμπορικού αεροπορικού κλειδώματος που παρέχεται από την NanoRacks και έχουν προγραμματιστεί να φτάσουν σε μια πτήση φορτίου SpaceX αργότερα αυτό το έτος. Το airlock θα χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη εμπορικών και κυβερνητικών πειραμάτων στο διάστημα. Αυτά θα είναι τα 230α και 231α διαστημικοι περιπατοι στην ιστορία της συναρμολόγησης, συντήρησης και αναβαθμίσεων του διαστημικού σταθμού. Θα είναι επίσης το ένατο και το 10ο για τους Cassidy και Behnken, οι οποίοι θα ενταχθούν στους πρώην αστροναύτες της NASA Michael Lopez-Alegria και Peggy Whitson με τους περισσότερους διαστημικούς περιπατους από Αμερικανούς. Ο Cassidy έφτασε στο διαστημικό σταθμό τον Απρίλιο, παίρνοντας τη διοίκηση του Expedition 63. Ο Behnken, ο οποίος υπηρετεί ως μηχανικός πτήσης για την αποστολή, έφτασε στο σταθμό τον Μάιο με τον συνάδελφο εμπορικό αστροναύτη Douglas Hurley στην δοκιμαστική πτήση SpaceX's Crew Dragon Demo-2 . Για σχεδόν 20 χρόνια, οι άνθρωποι ζούσαν και εργάστηκαν συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας επιστημονικές γνώσεις και επιδεικνύοντας νέες τεχνολογίες, καθιστώντας εφικτές τις ερευνητικές ανακαλύψεις στη Γη που θα επιτρέψουν την μακρόχρονη ανθρώπινη και ρομποτική εξερεύνηση στο βαθύ διάστημα. Ως παγκόσμια προσπάθεια, 239 άτομα από 19 χώρες έχουν επισκεφθεί το μοναδικό εργαστήριο μικροβαρύτητας που έχει φιλοξενήσει περισσότερες από 2.800 ερευνητικές έρευνες από ερευνητές απο 108 χώρες και περιοχές. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, την έρευνά του και το πλήρωμα, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/station Στην φωτογραφια ο αστροναύτης της NASA, Bob Behnken (στα αριστερά) απεικονίζεται κατά τη διάρκεια ενός διαστημικού περιπάτου για ανταλλαγή μπαταριών και αναβάθμιση συστημάτων ισχύος στη δομή ζευκτόντων Starboard-6 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Εικόνα κάτω δεξιά, είναι μια εξωτερική παλέτα, που πιάνεται από το ρομποτικό βραχίονα Canadarm2, που στεγάζει τις μπαταρίες που αντικαθίστανται στο εργαστήριο σε τροχιά. https://www.nasa.gov/press-release/nasa-broadcasts-final-spacewalks-to-upgrade-space-station-power-system/ Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός oρατός από την Ελλάδα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (International Space Station ή ISS) θα ειναι ορατός από την Αθήνα, τον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τη NASA, o ISS είναι ορατός στις εν λόγω περιοχές από την προηγούμενη Τετάρτη, 8 Ιουλίου, και έως και την Παρασκευή 24 Ιουλίου. Πώς θα τον «αναγνωρίσετε»; Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός μοιάζει με αεροπλάνο ή ένα πολύ λαμπερό αστέρι που μετακινείται κατά μήκος του ουρανού, ωστόσο δεν έχει σποραδικές λάμψεις ή αλλαγές πορείας. Κινείται πολύ γρηγορότερα από ένα αεροπλάνο. Συγκεκριμένα: ένα αεροπλάνο κινείται με ταχύτητα 965 χιλιομέτρων την ώρα, ενώ η ταχύτητα του ISS είναι λίγο μεγαλύτερη από 28 χιλιάδες χιλιόμετρα/ώρα. Η NASA έχει δημιουργήσει έναν αναλυτικό πίνακα με τις ώρες, το ακριβές σημείο από το οποίο μπορεί να ιδωθεί ο Σταθμός, όπως και το για πόση ώρα θα είναι ορατός. Μπορείτε να δείτε αναλυτικά το πού και ποιες ώρες είναι ορατός εδώ. https://spotthestation.nasa.gov/sightings/index.cfm https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/896388_o-diethnis-diastimikos-stathmos-oratos-apo-tin-ellada-foto Ρωσία: Θα χρησιμοποιεί το διαστημικό σκάφος «Soyuz» τουλάχιστον έως το 2030. Όπως ανακοίνωσε ο επικεφαλής της κρατικής διαστημικής εταιρείας, Roscosmos, η Ρωσία έχει ως σκοπό να χρησιμοποιήσει το διαστημικό σκάφος Soyuz έως τουλάχιστον μέχρι το 2030. Μιλώντας στον ρωσικό ραδιοφωνικό σταθμό KP, ο Ντμίτρι Ρόγκοζιν επιβεβαίωσε πως το νέο διαστημόπλοιο, Ορέλ, θα ξεκινήσει να μεταφέρει κοσμοναύτες σε τροχιά από το 2025. Σύμφωνα με τον ανώτατο αξιωματούχο της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας «μπορώ να σας πω ότι είμαι βέβαιος πως, το MS Soyuz θα μας εξυπηρετήσει για τουλάχιστον μια ακόμη δεκαετία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θα εναλλάξουμε αρχικά τις αποστολές MS Soyuz, με αυτές του νέου σκάφους». Το Soyuz αποτελεί το γηραιότερο εν ενεργεία επανδρωμένο διαστημικό σκάφος στην ιστορία της διαστημικής εξερεύνησης. Σχεδιάστηκε από σοβιετικούς μηχανικούς, υπό την επίβλεψη του Σεργκέι Κορολέφ και έκανε την παρθενική του πτήση το 1967. Η ανανεωμένη έκδοση του, Soyuz MS, πέταξε για πρώτη φορά το 2016. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/896221_rosia-tha-hrisimopoiei-diastimiko-skafos-soyuz-toylahiston-eos-2030

Η NASA Ανακοινώνει την Ημερομηνία Λειτουργίας του Νέου Διαστημικού Τηλεσκοπίου James Webb. Η NASA στοχεύει τώρα στις 31 Οκτωβρίου 2021, για την έναρξη του διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb από τη Γαλλική Γουιάνα, λόγω των επιπτώσεων από τη συνεχιζόμενη πανδημία κορανοϊού (COVID-19), καθώς και τεχνικές προκλήσεις. Αυτή η απόφαση βασίζεται σε μια πρόσφατα ολοκληρωμένη αξιολόγηση κινδύνου προγραμματισμού για τις υπόλοιπες δραστηριότητες ολοκλήρωσης και δοκιμής πριν από την έναρξη. Προηγουμένως, το Webb στόχευε να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο του 2021. «Η επιμονή και η καινοτομία ολόκληρης της ομάδας Τηλεσκοπίου Webb μάς έδωσε τη δυνατότητα να εργαστούμε μέσα από δύσκολες καταστάσεις που δεν θα μπορούσαμε να προβλέψουμε στο δρόμο μας για να ξεκινήσουμε αυτήν την άνευ προηγουμένου αποστολή», δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, αναπληρωτής διαχειριστής της Διεύθυνσης Επιστήμης Επιστημών της NASA στα κεντρικά γραφεία του Ουάσιγκτο. «Το Webb είναι το πιο σύνθετο διαστημικό παρατηρητήριο στον κόσμο και η κορυφαία μας επιστημονική προτεραιότητα και έχουμε εργαστεί σκληρά για να συνεχίσουμε την πρόοδο κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η ομάδα συνεχίζει να επικεντρώνεται στην επίτευξη ορόσημων και στην επίτευξη των τεχνικών λύσεων που θα μας οδηγήσουν σε αυτήν τη νέα ημερομηνία κυκλοφορίας τον επόμενο χρόνο. " Οι δοκιμές του παρατηρητηρίου συνεχίζονται καλά στο Northrop Grumman, τον κύριο βιομηχανικό εταίρο της αποστολής, στο Redondo Beach της Καλιφόρνια, παρά τις προκλήσεις της πανδημίας του κοροναϊού. Πριν από τις σχετικές καθυστερήσεις της πανδημίας, η ομάδα σημείωσε σημαντική πρόοδο στην επίτευξη σημαντικών ορόσημων για να προετοιμαστεί για την έναρξη του 2021. Καθώς τα περιθώρια προγραμματισμού αυξήθηκαν πιο έντονα το περασμένο φθινόπωρο, ο οργανισμός σχεδίαζε να αξιολογήσει την πρόοδο του έργου τον Απρίλιο. Αυτή η αξιολόγηση αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας και ολοκληρώθηκε αυτήν την εβδομάδα. Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην απόφαση μετακίνησης της ημερομηνίας κυκλοφορίας περιλαμβάνουν τις επιπτώσεις των αυξημένων προφυλάξεων ασφαλείας, το μειωμένο προσωπικό επί τόπου, τη διακοπή της αλλαγής εργασίας και άλλες τεχνικές προκλήσεις. Η Webb θα χρησιμοποιήσει την υπάρχουσα χρηματοδότηση προγράμματος για να παραμείνει εντός του ορίου κόστους ανάπτυξης 8,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. «Με βάση τις τρέχουσες προβλέψεις, το πρόγραμμα αναμένει να ολοκληρώσει τις υπόλοιπες εργασίες εντός του νέου προγράμματος χωρίς να απαιτήσει πρόσθετα κεφάλαια», δήλωσε ο Γκρέγκορι Ρόμπινσον, διευθυντής προγράμματος της NASA Webb στην έδρα του οργανισμού. «Παρόλο που η αποτελεσματικότητα έχει επηρεαστεί και υπάρχουν προκλήσεις μπροστά, έχουμε αποσυρθεί ο σημαντικός κίνδυνος μέσω των επιτευγμάτων και της καλής απόδοσης του προγράμματος κατά το τελευταίο έτος. Μετά την επανέναρξη των πλήρων εργασιών για την προετοιμασία για την επερχόμενη τελική περιβαλλοντική δοκιμή σε επίπεδο συστήματος παρατηρητηρίου αυτό το καλοκαίρι, η σημαντική πρόοδος συνεχίζεται προς την προετοιμασία αυτού του εξαιρετικά πολύπλοκου παρατηρητηρίου για εκτόξευση. " Η ομάδα του έργου θα συνεχίσει να ολοκληρώνει ένα τελικό σύνολο εξαιρετικά δύσκολων περιβαλλοντικών δοκιμών του πλήρους παρατηρητηρίου προτού αποσταλεί στον τόπο εκτόξευσης στο Κουρού της Γαλλικής Γουιάνας, που βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της Νότιας Αμερικής. Αυτή την εβδομάδα, το έργο ολοκλήρωσε με επιτυχία τις ηλεκτρικές δοκιμές του παρατηρητηρίου. Η δοκιμή υπογράμμισε ένα σημαντικό ορόσημο στην προετοιμασία των επερχόμενων περιβαλλοντικών δοκιμών ακουστικής και δόνησης του πλήρους παρατηρητηρίου που έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν τον Αύγουστο. Εκτός από τις τρέχουσες αναπτύξεις, ακολούθησαν αμέσως οι δοκιμές συστήματος εδάφους του πλήρως ενσωματωμένου παρατηρητηρίου. Η διασφάλιση ότι κάθε στοιχείο του Webb λειτουργεί σωστά πριν φτάσει στο διάστημα είναι κρίσιμο για την επιτυχία του. Ο σχεδιασμός ενός πολύ μεγάλου διαστημικού τηλεσκοπίου και πολύ εξελιγμένων οργάνων απαιτήθηκε για να επιτρέψει στο Webb να απαντήσει σε θεμελιώδεις ερωτήσεις σχετικά με την κοσμική προέλευση που περιγράφονται στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών 2000 Decadal Survey. "Το Webb έχει σχεδιαστεί για να βασίζεται στην απίστευτη κληρονομιά των διαστημικών τηλεσκοπίων Hubble και Spitzer, παρατηρώντας το υπέρυθρο σύμπαν και εξερευνώντας κάθε φάση της κοσμικής ιστορίας", δήλωσε ο Eric Smith, επιστήμονας του προγράμματος της NASA Webb στην έδρα του οργανισμού. "Το παρατηρητήριο θα ανιχνεύσει φως από την πρώτη γενιά γαλαξιών που σχηματίστηκαν στο πρώιμο σύμπαν μετά τη μεγάλη έκρηξη και θα μελετήσει τις ατμόσφαιρες των κοντινών εξωπλανητών για πιθανά σημάδια βιωσιμότητας." Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA είναι διπλωμένο και έτοιμο για την τελική σουίτα δοκιμών. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb θα είναι το κορυφαίο παρατηρητήριο διαστημικής επιστήμης του κόσμου και θα λύσει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, θα κοιτάξει πέρα ​​από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και θα διερευνήσει τις μυστηριώδεις δομές και τις ρίζες του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους συνεργάτες της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος. Στις αρχές του επόμενου έτους, το Webb θα είναι διπλωμένο "στιλ origami" για αποστολή στον ιστότοπο εκτόξευσης και θα τοποθετηθεί συμπαγής μέσα στο φέρινγκ του οχήματος εκτόξευσης Ariane 5 της Arianespace, το οποίο έχει πλάτος περίπου 16 πόδια. Στο ταξίδι του στο διάστημα, το Webb θα είναι η πρώτη αποστολή που θα ολοκληρώσει μια περίπλοκη και τεχνικά απαιτητική σειρά αναπτύξεων - ένα κρίσιμο μέρος του ταξιδιού του Webb στην τροχιά του, περίπου ένα εκατομμύριο μίλια από τη Γη. Μόλις βρεθεί σε τροχιά, το Webb θα ξεδιπλώσει το ευαίσθητο πέντε στρωματοειδές του ήλιου έως ότου φτάσει στο μέγεθος ενός γηπέδου τένις. Στη συνέχεια, η Webb θα αναπτύξει τον εμβληματικό πρωτεύοντα καθρέφτη 6,5 μέτρων που θα ανιχνεύσει το αχνό φως των μακρινών αστεριών και των γαλαξιών. Το Webb είναι το επόμενο μεγάλο παρατηρητήριο διαστημικής επιστήμης της NASA, το οποίο θα βοηθήσει στην επίλυση των μυστηρίων του ηλιακού μας συστήματος, κοιτάζοντας πέρα ​​από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια, και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και τις ρίζες του σύμπαντός μας. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA, μαζί με τους συνεργάτες της ESA (European Space Agency) και τον Καναδικό Οργανισμό Διαστήματος. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Webb, μεταβείτε στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/webb Βιντεο: https://www.nasa.gov/press-release/nasa-announces-new-james-webb-space-telescope-target-launch-date