Δροσος Γεωργιος

Η ισχυρή πυρηνική δύναμη ήταν ισχυρότερη. Μια νέα θεωρητική προσέγγιση πλάσματος κουάρκ-γλοιονίων βρίσκει ότι η ισχυρή πυρηνική δύναμη ήταν πιο δραστική στο αρχέγονο σύμπαν απ‘ ό,τι πιστευόταν παλαιότερα.Η ισχυρή πυρηνική δύναμη δεν είναι τόσο ασθενής σε ηλεκτρασθενείς θερμοκρασίες.Λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το σύμπαν ήταν μια θερμή σούπα σωματιδίων στην οποία κυκλοφορούσαν ελεύθερα κουάρκ και γλοιόνια μεταξύ των συστατικών της. Καθώς το σύμπαν ψυχόταν, η ισχυρή δύναμη ενισχυόταν διαρκώς έως ότου σε θερμοκρασία 2×1013 K (ή σε μονάδες ενέργειας περίπου 0,15 GeV), κατάφερε να συνδέσει τα κουάρκ και τα γλοιόνια σε πρωτόνια, νετρόνια και άλλα αδρόνια. Ένας νέος υπολογισμός [QCD Equation of State with Nf=3 Flavors up to the Electroweak Scale] διερεύνησε αυτή τη θερμική ιστορία των κουάρκ και των γλοιονίων για να εκτιμήσει το πόσο σημαντική ήταν η ισχυρή δύναμη πριν από την εμφάνιση των αδρονίων.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια υπολογιστική τεχνική που ονομάζεται κβαντική χρωμοδυναμική ανάλυση πλέγματος. Η μέθοδος διακριτοποιεί τον συνεχή χωροχρόνο στο μεγαλύτερο και λεπτότερο πλέγμα σημείων που μπορεί να χωρέσει στη μνήμη ενός υπερυπολογιστή. Στο τέλος της προσομοίωσης, η απόσταση μεταξύ των σημείων προεκτείνεται στο μηδέν. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι διατηρώντας μια συγκεκριμένη σταθερά σύζευξης κουάρκ-γλοιονίου αμετάβλητη καθώς έκαναν το πλέγμα του χωροχρόνου λεπτότερο, τα ψευδή φαινόμενα του πλέγματος μειώνονταν σημαντικά, επιτρέποντας ελεγχόμενες προεκτάσεις σε υψηλές θερμοκρασίες.Εφαρμόζοντας τη νέα τους μέθοδο, οι ερευνητές υπολόγισαν την πίεση του πλάσματος κουάρκ-γλοιονίων που συνίσταται από πάνω, κάτω και παράξενα κουάρκ για θερμοκρασίες από 3 έως 165 GeV. Παραδόξως, οι πιέσεις ακόμη και σε αυτές τις υψηλές αρχέγονες θερμοκρασίες δεν μπορούσαν να περιγραφούν χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο πλάσματος κουάρκ-γλοιονίων που αλληλεπιδρούσε ασθενώς, υπονοώντας ότι μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, η ισχυρή δύναμη έπαιξε ρόλο νωρίτερα από ό,τι εθεωρείτο παλαιότερα. πηγή: https://physics.aps.org/articles/v18/s68

Η Κίνα εκτόξευσε τον πρώτο διαστημικό υπερυπολογιστή τεχνητής νοημοσύνης (βίντεο) Θα αποτελείται από χιλιάδες ειδικά σχεδιασμένους για την περίσταση δορυφόρους. Η Κίνα εκτόξευσε την πρώτη ομάδα δορυφόρων οι οποίοι μαζί με τους υπόλοιπους θα εκτοξευθούν σταδιακά και θα δημιουργήσουν ένα δορυφορικό σμήνος σχεδιασμένο να λειτουργεί ως υπερυπολογιστής τεχνητής νοημοσύνης στο Διάστημα.Εκτοξεύτηκαν12 δορυφόροι από ένα σύνολο περίπου 2,800 δορυφόρων που θα μέρα θα σχηματίσει το Three-Body Computing Constellation, ένα δορυφορικό δίκτυο που θα επεξεργάζεται απευθείας δεδομένα στο Διάστημα. Τη δημιουργία αυτού του διαστημικού υπερυπολογιστή έχουν αναλάβει η κινεζική ADA Space και το Zhejiang Lab.Οι δορυφόροι, οι οποίοι εκτοξεύτηκαν σε έναν πύραυλο Long March 2D από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρου Jiuquan της Κίνας στις 14 Μαΐου, αποτελούν μέρος ενός σχεδίου μείωσης της εξάρτησης της Κίνας από επίγειους υπολογιστές. https://www.youtube.com/watch?v=fA5L6sdCGvM Οι δορυφόροι θα χρησιμοποιήσουν τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες στο κενό του Διαστήματος ως φυσικό σύστημα ψύξης και θα έχουν υπολογιστική ικανότητα χιλίων peta λειτουργιών ανά δευτερόλεπτο σύμφωνα με την κινεζική κυβέρνηση. Ένα peta αντιστοιχεί σε ένα τετράκις εκατομμύριο λειτουργίες.«Είναι καλή στιγμή να σκεφτούμε πώς μπορούμε να βάλουμε την τεχνητή νοημοσύνη στο Διάστημα, όχι μόνο στο φορητό υπολογιστή ή το κινητό σας. Το Διάστημα έχει γίνει και πάλι το σύνορο για να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε τα επόμενα 10, 20 ή 50 χρόνια»» ανέφερε ο Γουάνγκ Τζιάν διευθυντής του Zhejiang Lab, στο τεχνολογικό συνέδριο Beyond Expo στο Μακάo. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1960404/i-kina-ektoxeyse-ton-proto-diastimiko-yperypologisti-technitis-noimosynis-vinteo/

Η NASA θα καλωσορίσει τους αστροναύτες της Αποστολής 72 στο Διαστημικό Κέντρο του Χιούστον. Τέσσερις αστροναύτες της NASA θα συμμετάσχουν σε μια τελετή καλωσορίσματος στο Διαστημικό Κέντρο του Χιούστον, μετά την πρόσφατη επιστροφή τους από αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Οι αστροναύτες της NASA, Νικ Χέιγκ, Σούνι Γουίλιαμς, Μπουτς Γουίλμορ και Ντον Πέτιτ, θα μοιραστούν στιγμιότυπα από τις αποστολές τους στις 6 μ.μ. CDT την Πέμπτη 22 Μαΐου, κατά τη διάρκεια μιας δωρεάν, δημόσιας εκδήλωσης στο κέντρο επισκεπτών του Διαστημικού Κέντρου Τζόνσον της NASA. Οι αστροναύτες θα αναγνωρίσουν επίσης τους βασικούς συντελεστές της αποστολής κατά τη διάρκεια μιας τελετής απονομής βραβείων μετά την παρουσίασή τους. Οι Γουίλιαμς και Γουίλμορ εκτοξεύτηκαν με το διαστημόπλοιο Starliner της Boeing και τον πύραυλο United Launch Alliance Atlas V στις 5 Ιουνίου 2024, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 41 στο πλαίσιο της Δοκιμαστικής Πτήσης Πληρώματος της Boeing της NASA. Το δίδυμο έφτασε στον διαστημικό σταθμό στις 6 Ιουνίου. Τον Αύγουστο, η NASA ανακοίνωσε την επιστροφή του Starliner χωρίς επανδρωμένο σκάφος στη Γη και ενσωμάτωσε τους Γουίλμορ και Γουίλιαμς στο πλήρωμα της Αποστολής 71/72 και την επιστροφή με το Crew-9. Ο Χέιγκ εκτοξεύτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2024, με τον κοσμοναύτη της Roscosmos, Αλεξάντρ Γκορμπούνοφ, σε έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 από το Space Launch Complex 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα, στο πλαίσιο της αποστολής SpaceX Crew-9 της NASA. Την επόμενη μέρα, έδεσαν στο μπροστινό λιμάνι της μονάδας Harmony του σταθμού.Ο Χέιγκ, ο Γκορμπούνοφ, ο Γουίλμορ και ο Γουίλιαμς επέστρεψαν στη Γη στις 18 Μαρτίου 2025, προσγειώνοντας με ασφάλεια στα ανοικτά των ακτών του Τάλαχασι της Φλόριντα, στον Κόλπο της Αμερικής.Ο Γουίλιαμς και ο Γουίλμορ ταξίδεψαν 121.347.491 μίλια κατά τη διάρκεια της αποστολής τους, πέρασαν 286 ημέρες στο διάστημα και ολοκλήρωσαν 4.576 τροχιές γύρω από τη Γη. Ο Χέιγκ και ο Γκορμπούνοφ ταξίδεψαν 72.553.920 μίλια κατά τη διάρκεια της αποστολής τους, πέρασαν 171 ημέρες στο διάστημα και ολοκλήρωσαν 2.736 τροχιές γύρω από τη Γη. Ο Χέιγκ έχει καταγράψει 374 ημέρες στο διάστημα κατά τη διάρκεια δύο αποστολών. Ήταν η τρίτη διαστημική πτήση τόσο για τον Williams όσο και για τον Wilmore. Ο Williams έχει καταγράψει συνολικά 608 ημέρες στο διάστημα και ο Wilmore έχει καταγράψει 464 ημέρες.Ο Pettit εκτοξεύτηκε με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-26 στις 11 Σεπτεμβρίου 2024, μαζί με τους κοσμοναύτες της Roscosmos Alexey Ovchinin και Ivan Vagner. Η επτάμηνη ερευνητική αποστολή ως μηχανικός πτήσης της Expedition 72 ήταν η τέταρτη διαστημική πτήση της καριέρας του Pettit, ολοκληρώνοντας 3.520 τροχιές γύρω από τη Γη και ένα ταξίδι 93,3 εκατομμυρίων μιλίων. Έχει καταγράψει συνολικά 590 ημέρες σε τροχιά. Ο Pettit και τα μέλη του πληρώματός του προσγειώθηκαν με ασφάλεια στο Καζακστάν στις 19 Απριλίου 2025 (20 Απριλίου 2025, ώρα Καζακστάν).Το πλήρωμα της Expedition 72 αφιέρωσε συνολικά περισσότερες από 1.000 ώρες σε επιστημονική έρευνα και τεχνολογικές επιδείξεις στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το έργο τους περιελάμβανε την ενίσχυση των δυνατοτήτων τρισδιάστατης εκτύπωσης μετάλλων σε τροχιά, την εξερεύνηση των δυνατοτήτων της τεχνολογίας βλαστοκυττάρων για τη θεραπεία ασθενειών, την προετοιμασία του πρώτου ξύλινου δορυφόρου για ανάπτυξη και τη συλλογή δειγμάτων από το εξωτερικό του σταθμού για να εξεταστεί εάν οι μικροοργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν στο σκληρό περιβάλλον του διαστήματος. Διεξήγαγαν επίσης μελέτες για την ανάπτυξη και την ποιότητα των φυτών, διερεύνησαν πώς συμπεριφέρεται η φωτιά σε μικροβαρύτητα και προηγμένα συστήματα υποστήριξης ζωής, όλα με στόχο τη βελτίωση της υγείας, της ασφάλειας και της βιωσιμότητας των μελλοντικών διαστημικών αποστολών. Ο Pettit χρησιμοποίησε επίσης τον ελεύθερο χρόνο του και το περιβάλλον του στον σταθμό για να διεξάγει μοναδικά πειράματα και να γοητεύσει το κοινό με τις φωτογραφίες του. Η Αποστολή 72 κατέγραψε ένα ρεκόρ ενός εκατομμυρίου φωτογραφιών κατά τη διάρκεια της αποστολής, παρουσιάζοντας τη μοναδική έρευνα και τις απόψεις στο εργαστήριο σε τροχιά μέσα από τα μάτια των αστροναυτών.Για περισσότερα από 24 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και διεξάγοντας κρίσιμη έρευνα προς όφελος της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας. Η έρευνα για τον διαστημικό σταθμό υποστηρίζει το μέλλον των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων καθώς η NASA στρέφεται σε αποστολές στο βάθος του διαστήματος στη Σελήνη στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις και στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη, καθώς και στην επέκταση των εμπορικών ευκαιριών σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και πέραν αυτής. Μάθετε περισσότερα για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/station

Ο Δίας ήταν κάποτε διπλάσιος σε μέγεθος και χωρούσε δύο χιλιάδες πλανήτες σαν τη Γη. Νέα μελέτη ανατρέπει την ιστορία του ηλιακού μας συστήματος και ρίχνει φως στο σχηματισμό πλανητών. Είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος και πλήθος μελετών υποδεικνύουν τον κομβικό ρόλο που έχει παίξει και συνεχίζει να παίζει στη διαμόρφωση και τη λειτουργία του ηλιακού συστήματος. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι ο Δίας γεννήθηκε ως ένα πλανητικό… τέρας.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι μόλις 3,8 εκατομμύρια χρόνια μετά τη δημιουργία των πρώτων στερεών αντικειμένων του ηλιακού συστήματος, ο Δίας είχε διπλάσιο μέγεθος από το σημερινό του και διέθετε μαγνητικό πεδίο τουλάχιστον 50 φορές ισχυρότερο από αυτό που έχει σήμερα το οποίο είναι πανίσχυρο.«Ο απώτερος στόχος μας είναι να καταλάβουμε από πού προερχόμαστε και ο εντοπισμός των πρώιμων φάσεων του σχηματισμού των πλανητών είναι απαραίτητος για την επίλυση του παζλ. Αυτό μας φέρνει πιο κοντά στην κατανόηση του πώς διαμορφώθηκε όχι μόνο ο Δίας αλλά ολόκληρο το ηλιακό σύστημα» λέει ο Κόνσταντιν Μπατίγκιν καθηγητής πλανητικής επιστήμης στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), επικεφαλής της μελέτης.Για να αποκαλύψει την κατάσταση του Δία στη βρεφική του ηλικία η ερευνητική ομάδα παράκαμψε σε μεγάλο βαθμό τις θεωρίες των υπαρχόντων μοντέλων πλανητικού σχηματισμού, όπως ο ρυθμός με τον οποίο το αρχέγονο αέριο συγκεντρώθηκε σε νεαρούς πλανήτες. Αντίθετα, εστίασαν σε δύο από τα λιγότερο γνωστά φεγγάρια του Δία, την Αμάλθεια και τη Θήβη.Αυτοί οι μικροί δορυφόροι βρίσκονται σε τροχιά πολύ κοντά στον Δία και ακολουθούν ελαφρώς κεκλιμένες διαδρομές που οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι παρέμειναν αμετάβλητες από τις πρώτες μέρες του ηλιακού συστήματος. Αναλύοντας αυτές τις λεπτές τροχιακές κλίσεις οι ερευνητές μπόρεσαν να αναθεωρήσουν το αρχέγονο μέγεθος και τη μαγνητική ισχύ του Δία.Οι υπολογισμοί της ομάδας δείχνουν ότι ο νεαρός Δίας είχε ακτίνα σχεδόν διπλάσια από το σημερινό του μέγεθος, με όγκο αρκετά μεγάλο για να χωρέσει περισσότερες από δύο χιλιάδες πλανήτες σαν την Γη. Σήμερα ο όγκος του Δία είναι τέτοιος που να χωράει 1,321 πλανήτες σαν τη Γη.Αν και η μελέτη δεν διερευνά άμεσα πώς ένας τόσο τεράστιος Δίας θα είχε επηρεάσει το πρώιμο ηλιακό σύστημα, τονίζει ότι ο σχηματισμός και η πρώιμη εξέλιξη του πλανήτη έπαιξαν «κομβικό ρόλο» στη διαμόρφωση της συνολικής αρχιτεκτονικής του ηλιακού μας συστήματος.Σύμφωνα με τους ερευνητές τα νέα ευρήματα καταγράφουν επίσης τον Δία σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή όταν το νέφος αερίου και σκόνης που είχε απομείνει από τον σχηματισμό του Ήλιου εξατμίστηκε. Αυτό σήμανε το τέλος του σχηματισμού πλανητών και ολοκληρώθηκε η δημιουργία της βασικής διάταξης του ηλιακού μας συστήματος.«Αυτό που δημιουργήσαμε εδώ είναι ένα πολύτιμο σημείο αναφοράς. Ένα σημείο από το οποίο μπορούμε να ανασυνθέσουμε με μεγαλύτερη σιγουριά την εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος» υποστηρίζει ο Μπατίγκιν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1959333/o-dias-itan-kapote-diplasios-se-megethos-kai-choroyse-dyo-chiliades-planites-san-ti-gi/

Ανακαλύφθηκε το πιο παράξενο πλανητικό σύστημα στο Σύμπαν. Αποτελείται από τρεις καφέ νάνους και ένα πλανήτη που κινείται κάθετα σε αυτούς. Ένα πλανητικό σύστημα που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και έλαβε τη κωδική ονομασία 2M1510 είναι σύμφωνα με ανακοίνωση της NASA ένα από τα πιο παράξενα που έχουν βρεθεί ποτέ αφού είναι ένα σύστημα που υπάρχουν τρεις καφέ νάνοι και ένας πλανήτης που ακολουθεί κάθετη τροχιά σε δύο από αυτά τα υποαστρικά σώματα που δεν αποτελούν ούτε πλανήτες ούτε συμβατικά άστρα.Σε ένα πλανητικό σύστημα με τυπική διάταξη, όπως στο ηλιακό μας σύστημα, οι πλανήτες περιφέρονται γύρω από τα μητρικά τους άστρα σε ένα τροχιακό επίπεδο που ταιριάζει με τον ισημερινό του άστρου. Η περιστροφή του άστρου επίσης ευθυγραμμίζεται με αυτό το επίπεδο.Στο σύστημα των τριών καφέ νάνων έχει υποδειχθεί η παρουσία ενός πλανήτη η ύπαρξη του οποίου δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Οι παρατηρήσεις που γίνονται στο σύστημα αυτό δείχνουν ότι πλανήτης που αν τελικά αποδειχθεί η ύπαρξη του θα λάβει την κωδική ονομασία 2M1510 b βρίσκεται σε μια «πολική τροχιά» γύρω από τους δύο κεντρικούς καφέ νάνους δηλαδή το τροχιακό του επίπεδο θα είναι κάθετο στο επίπεδο στο οποίο οι δύο καφέ νάνοι περιστρέφονται ο ένας γύρω από τον άλλο.Οι πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από δύο άστρα ταυτόχρονα είναι αρκετά σπάνιοι. Μια τροχιά με κλίση 90 μοιρών ήταν μέχρι τώρα πρωτόγνωρη. Αλλά οι νέες παρατηρήσεις αυτού του συστήματος που έκανε διεθνής ομάδα αστρονόμων χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο VLT στο Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο (ESO) στη Χιλή φαίνεται να αποκαλύπτει αυτό που οι επιστήμονες προηγουμένως μόνο φαντάζονταν ότι θα μπορούσε να συμβαίνει κάπου στο Σύμπαν. Από τους περίπου 5,800 εξωπλανήτες που έχουν ανακαλυφθεί μόνο 16 έχει διαπιστωθεί ότι έχουν παρόμοια τροχιακή συμπεριφορά. Γραφιστική απεικόνιση του κάθετου συστήματος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1959363/anakalyfthike-to-pio-paraxeno-planitiko-systima-sto-sympan/

Μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να κάνει μόνο του μια βάρδια εργαζομένου. Νέο ρεκόρ συνεχόμενης λειτουργίας για ένα σύστημα ΑΙ. Η δυναμικά ανερχόμενη νεοφυής εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Anthropic λέει ότι το νέο της μοντέλο ΑΙ μπορεί να λειτουργήσει για σχεδόν επτά συνεχόμενες ώρες, κάτι που σημαίνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε σύντομα να χειριστεί πλήρεις βάρδιες εργασίας που κάνουν τώρα οι άνθρωποι.Το νέο μοντέλο θα μπορούσε να φέρει την τεχνητή νοημοσύνη ένα βήμα πιο κοντά στην αντικατάσταση θέσεων εργασίας, καθώς οι τεχνολογικοί γίγαντες αγωνίζονται να δημιουργήσουν ολοένα πιο ισχυρή τεχνητή νοημοσύνη. Θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει μια αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη στην εργασία, μεταβαίνοντας από το να ζητούν από chatbot να ολοκληρώσουν μεμονωμένες εργασίες στο να δίνουν σε αυτά τα εργαλεία έναν ευρύτερο στόχο παρόμοιο με τον τρόπο που μπορεί κανείς να δώσει οδηγίες σε έναν υπάλληλο ή έναν συνάδελφο.Η Anthropic η οποία έχει στον κατάλογο των επενδυτών της την Amazon και την Google παρουσίασε το νέο της μοντέλο Opus 4 μαζί με ένα άλλο μοντέλο που ονομάζεται Claude Sonnet 4.Το νέο μοντέλο μπορεί να χειριστεί μεγαλύτερα, πιο σύνθετα έργα, για περίπου μια ολόκληρη βάρδια, λειτουργώντας ανεξάρτητα, χωρίς πρόσθετες προτροπές από άνθρωπο. Αν και αυτό δεν είναι ακριβώς ένα ταίριασμα ενός προς έναν για το είδος της εργάσιμης ημέρας που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, η εναλλαγή μεταξύ έργων ή εργασιών, εξακολουθεί να είναι μια σημαντική πρόοδος.Η Anthropic λέει ότι ο βοηθός θα μπορούσε να είναι ένα εργαλείο για την αυτοματοποίηση πτυχών της εργάσιμης ημέρας αντί για την εξάλειψη ρόλων. «Είναι σαν κάτι που προκαλεί πρόκληση που, ξέρετε, μπορεί να αντιπροσωπεύει το 30% της ημέρας σας, που δεν σας εκπληρώνει απαραιτήτως ή σας επεκτείνει επαγγελματικά, αλλά είναι απαραίτητο για την επιδίωξη της επιτυχίας στη δουλειά σας» λέει ο Σκοτ Γουάιτ, επικεφαλής του πρότζεκτ Claude.ai. της Anthropic. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1959775/montelo-technitis-noimosynis-poy-mporei-na-kanei-mono-toy-mia-vardia-ergazomenoy/

Οι κοσμικές ακτίνες λιθίου δεν είναι αρχέγονες. Σύμφωνα με πείραμα που καταγράφει κοσμικές ακτίνες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό διαπιστώθηκε ότι το 7Li (λίθιο-7) παράγεται κυρίως από τον κατακερματισμό βαρύτερων πυρήνων.Οι πυρήνες λιθίου είναι από τους σπανιότερους στο ηλιακό μας σύστημα, ωστόσο είναι σχετικά συνηθισμένοι στις κοσμικές ακτίνες. Αποτελούνται από δύο σταθερά ισότοπα το 6Li και το 7Li, και τα θεωρητικά μοντέλα προτείνουν τρεις ή και περισσότερες πιθανές πηγές τους στο σύμπαν.Και τα δύο ισότοπα πιστεύεται ότι παράγονται από συγκρούσεις βαρύτερων πυρήνων κοσμικών ακτίνων με την διαστρική ύλη – και γι αυτό ονομάζονται δευτερογενείς κοσμικές ακτίνες. Επιπρόσθετα, το 7Li μπορεί να έχει αρχέγονη προέλευση, δηλαδή να έχει παραχθεί στα πρώτα λεπτά μετά την Μεγάλη Έκρηξη, αλλά μπορεί να παραχθεί και αργότερα, από την διάσπαση του 7Be με σύλληψη ηλεκτρονίων σε αστροφυσικές πηγές, όπως άστρα χαμηλής μάζας ή καινοφανείς αστέρες.Η διερεύνηση της κοσμικής προέλευσης του λιθίου απαιτεί βελτιωμένες μετρήσεις των σχετικών ροών των ισοτόπων. Η ερευνητική ομάδα που χρησιμοποιεί το Μαγνητικό Φασματόμετρο Άλφα (AMS-02) στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό δημοσίευσε μια τέτοια μέτρηση με την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα ακρίβεια. Το αποτέλεσμα, που βασίζεται σε 2 εκατομμύρια πυρήνες που συλλέχθηκαν σε χρονική περίοδο 12 ετών, επιτρέπει στους ερευνητές να απορρίψουν μια από τις πιθανές πηγές. Ο καθορισμός της προέλευσης του 7Li έχει σημαντικό αντίκτυπο στην κατανόηση του σχηματισμού του σύμπαντος και της χημικής του εξέλιξης.Κάποια ποσότητα λιθίου – η βαρύτερη εκδοχή του, το 7Li – σφυρηλατήθηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Έκρηξης. Κάποια ποσότητα 7Li προήλθε επίσης πολύ αργότερα, απευθείας από άστρα χαμηλής μάζας και σουπερνόβα. Τόσο το 6Li όσο και το 7Li μπορούν επίσης να παραχθούν όταν βαρύτερα, υψηλής ενέργειας σωματίδια χάνουν πρωτόνια σε συγκρούσεις με σωματίδια στο διαστρικό μέσο. Η μέτρηση των σχετικών ροών των ισοτόπων είναι η καλύτερη ελπίδα ενός αστροφυσικού να καταλάβει ποιο μοντέλο αποτυπώνει την πιο ρεαλιστική εκδοχή της διάδοσης των κοσμικών ακτίνων.Ο ανιχνευτής AMS-02 χρησιμοποιεί έναν ισχυρό μαγνήτη για να κάμπτει την τροχιά κάθε φορτισμένου σωματιδίου. Ένας ανιχνευτής ακριβείας χαρτογραφεί την τροχιά του σωματιδίου και υπολογίζει την ορμή του ανά πυρηνικό φορτίο – μια ποσότητα γνωστή ως μαγνητική δυσκαμψία (Rigidity). Δύο άλλοι ανιχνευτές μετρούν την ταχύτητα του σωματιδίου. Από την ορμή και την ταχύτητα του σωματιδίου, ο AMS-02 υπολογίζει τη μάζα του. Συσσωρεύοντας μετρήσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι συσχετίσεις μεταξύ 6Li, 7Li και άλλων σπάνιων ισοτόπων γίνονται στατιστικά σημαντικές. Το πείραμα δείχνει ότι τα δύο ισότοπα συμπεριφέρονται πανομοιότυπα για το εύρος μαγνητικής δυσκαμψίας από 7 έως 25 GV (γιγαβόλτ).Τα ευρήματα δείχνουν ότι τόσο το 6Li όσο και το 7Li παράγονται από βαρύτερους πυρήνες κοσμικών ακτίνων που συγκρούονται με την διαστρική ύλη. Η ύπαρξη ενός σημαντικού πρωτογενούς συστατικού στη ροή – δηλαδή, λιθίου από τη Μεγάλη Έκρηξη ή τα άστρα – μπορεί επομένως να αποκλειστεί. πηγές: 1. Lithium Cosmic Rays Are Not Primordial – https://physics.aps.org/articles/v18/s64 2. Properties of Cosmic Lithium Isotopes Measured by the Alpha Magnetic Spectrometer – https://journals.aps.org/prl/abstract/10.1103/PhysRevLett.134.201001

Μια «μαθηματική εξοχότης» γεννιέται. (…) Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή δεν ασχολήθηκε εξαρχής με τα μαθηματικά. Έκανε τη στροφή στην καριέρα του στα 27 του χρόνια, αν και η κλίση του ήταν από νωρίς εμφανής. Ο ίδιος περιγράφει σε αυτοβιογραφικές του σημειώσεις πως στο Γυμνάσιο των Βρυξελλών «ήρχισε να εκδηλούται η μεγάλη αγάπη μου προς τα μαθηματικά, κατά την διδασκαλίαν της γεωμετρίας». Από το 1886 φοιτά στο ανώτερο σχολείο Athénée Royal d’Ixelles. Σε ετήσιους γενικούς διαγωνισμούς που διεξάγονταν μεταξύ τάξεων των ανωτέρων σχολείων της χώρας, η τάξη του έρχεται πρώτη επί δύο συνεχόμενα έτη και ο ίδιος αποσπά το πρώτο βραβείο στα μαθηματικά.Το 1891, ο νεαρός Κωνσταντίνος εγγράφεται στη Σχολή Πυροβολικού και Μηχανικού της Στρατιωτικής Σχολής του Βελγίου (École Militaire de Belgique), που ακολουθεί το πρότυπο της Πολυτεχνικής Σχολής του Παρισιού. Παράλληλα με την αυστηρή στρατιωτική πειθαρχία και άσκηση, διδάσκεται από άριστους επιστήμονες· εκεί τίθενται οι βάσεις για τη μετέπειτα σταδιοδρομία του. «Εκεί εδιδάχθην να χειρίζωμαι τας γεωμετρικάς παραστάσεις ως είδος τι παιχνιδίου, τη βοηθεία των οποίων δύναταί τις να προσεγγίση τα διαφορώτατα των προβλημάτων». Από την κατεύθυνση των σπουδών του φαίνεται ότι θα ακολουθούσε την οικογενειακή παράδοση, στοχεύοντας σε υψηλόβαθμες διοικητικές θέσεις στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ξεκινά τη σταδιοδρομία του το 1895 κοντά στον μηχανικό Ιωάννη (Τζέημς μπέη) Αριστάρχη, συγγενή από την οικογένεια της γιαγιάς του: «Εβοήθησα αυτόν κατά την κατάρτισιν των σχεδίων του οδικού δικτύου της Σάμου, αλλά τα σχέδια εκείνα δεν εξετελέσθησαν, διότι εν τω μεταξύ επήλθεν ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος του 1897».Το 1898 μεταβαίνει στην Αίγυπτο για να εργαστεί για τη Βρετανική Αποικιακή Υπηρεσία ως βοηθός μηχανικός στο φράγμα του Ασιούτ. Τους μήνες που η άνοδος των υδάτων εμποδίζει τις εργασίες, περνά την ώρα του στα γραφεία διαβάζοντας αποκλειστικά βιβλία μαθηματικών. Το 1900, ο πατέρας του χάνει τη θέση του ως πρέσβης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις Βρυξέλλες. Ο ίδιος αρχίζει να βλέπει ως επισφαλές το μέλλον του στην Τουρκία, ίσως και να έχει κατασταλάξει και η δική του επιθυμία. Σε διακοπές στην Ευρώπη, στη διάρκεια διάλεξης στο πλαίσιο σεμιναρίου που έδινε κορυφαίος μαθηματικός της εποχής, ο Καραθεοδωρή αποφασίζει οριστικά ότι θα ακολουθήσει την κλίση του, εγκαταλείποντας το επάγγελμα του μηχανικού. Ο μόνος από την οικογένεια που τον στηρίζει είναι ο θείος του (και μέλλων πεθερός του) Αλέξανδρος Καραθεοδωρή, που έτρεφε επίσης αγάπη προς τα μαθηματικά, έχοντας μάλιστα μεταφράσει στα γαλλικά την Πραγματεία για το Τετράπλευρο, σύγγραμμα Άραβα μαθηματικού του 13ου αι. Η αντίδραση που θα συναντήσει είναι μεγάλη.«Η οικογένειά μου, οι παλαιοί Έλληνες φίλοι μου, ∆ημήτριος Βικέλας και Μάρκος ∆ραγούμης, εύρον το σχέδιόν μου, να εγκαταλείψω μιαν ασφαλή θέσιν με πολλάς προοπτικάς διά το μέλλον, διά να ικανοποιήσω μίαν ρωμαντικήν παρόρμησιν, πλέον ή κωμικόν. Εγώ αυτός, δεν ήμην παντάπασι πεπεισμένος, ότι το σχέδιον τούτο θα επετύγχανε και θα επέφερε καρπούς. ∆εν ηδυνάμην όμως να αντισταθώ εις την ιδέαν, ότι μόνον η απαρακώλυτος ενασχόλησίς μου εις τα μαθηματικά θα ήτο δυνατόν να προσδώση περιεχόμενον εις την ζωήν μου». Ο λογοτέχνης ∆. Βικέλας (1835-1908) στα νιάτα του στην Κωνσταντινούπολη μάθαινε γαλλικά κατ’ οίκον με άλλους συμμαθητές, μεταξύ των οποίων «οι εξάδελφοι Καραθεοδωρή, ο Αλέξανδρος και ο Στέφανος. […] Μετά του Στεφάνου πρέσβεως της Τουρκίας εις Βρυξέλλας, ανενεώσαμεν προ ικανών ήδη ετών την παλαιάν φιλίαν», όπως αναφέρει ο ίδιος στο αυτοβιογραφικό Η ζωή μου. Ο Μάρκος ∆ραγούμης (1840-1909, αδελφός του πρωθυπουργού Στεφάνου ∆ραγούμη) ήταν διπλωμάτης που υπηρέτησε σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις επί τρεις δεκαετίες. Βικέλας και ∆ραγούμης ήταν μεταξύ των ιδρυτών του Συλλόγου προς ∆ιάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, όπου ο Καραθεοδωρή εξέδωσε το 1901 το έργο του Αίγυπτος.Ο Καραθεοδωρή όμως είχε πάρει την απόφασή του: «Ήθελον επί χρόνον τινά να αναδυθώ εις τόπον, όπου θα ήμην απηλλαγμένος εξωτερικών επιρροών». Τον Μάιο του 1900 εγγράφεται στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, γενέτειρας και οικείας του πόλης, αποφεύγοντας το Παρίσι, όπου είχε πολλούς συγγενείς. Μέχρι το Πάσχα του 1902 που μένει στο Βερολίνο, παρακολουθεί παραδόσεις «ασφαλώς μεταξύ των ωραιοτέρων αι οποίαι εδίδοντο την εποχήν εκείνην εν Γερμανία». Ανάμεσά τους, σειρά παραδόσεων του κορυφαίου επιστήμονα και νομπελίστα Max Planck (1858-1947), πατέρα της κβαντικής θεωρίας.Το 1902 μετεγκαθίσταται στο Γκαίττινγκεν (ή Γοττίγκη, Göttingen), όπου τα μαθηματικά ευδοκιμούν κλέβοντας τα πρωτεία από το Βερολίνο. Παρομοιάζει το Πανεπιστήμιό του με «ένα διαρκές μαθηματικό συνέδριο». Πρόκειται, όπως λέει ο ίδιος, «περί της μεγαλυτέρας εις ολκήν συνεπειών αποφάσεως, ην ποτέ έλαβον εις την ζωήν μου». Παραδίδει επιτυχώς τη διατριβή του και σύντομα υποβάλλει διατριβή επί υφηγεσία, ανοίγοντας «νέους δρόμους σε ένα γνωστικό πεδίο που βρίσκεται μεταξύ μαθηματικών και θεωρητικής φυσικής», όπως αναφέρει ο Τεύκρος Μιχαηλίδης. «Εντός ολίγων μηνών […] είχε δικαιωθεί η παλαιά μου απόφασις, να στραφώ προς τα μαθηματικά». Μια λαμπρή σταδιοδρομία μόλις άρχιζε.Στον τόμο Ε΄ για την εκατονταετηρίδα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών 1837-1937, αφιερωμένο στην Ιστορία της Φυσικομαθηματικής Σχολής (εκδ. 1948), ο Μιχαήλ Στεφανίδης γράφει: «Αι επιστημονικαί εργασίαι του Καραθεοδωρή, αναφερόμεναι κυρίως εις την Μαθηματικήν Ανάλυσιν και την Γεωμετρίαν, εις τον Λογισμόν των Μεταβολών και την Μαθηματικήν Απεικόνισιν, εις την Θερμοδυναμικήν και την Γεωμετρικήν Οπτικήν, εις την Θεωρίαν των Συνόλων και την Θεωρίαν της Σχετικότητος, είναι θεμελιώδεις έρευναι εξαιρετικής εμπνεύσεως, αίτινες αναδεικνύουν τον Καραθεοδωρή εκ των ολίγων εν τη παγκοσμίω επιστήμη ρυμοτόμων της μαθηματικής διανοήσεως. Η όλη δ’ αυτού έρευνα εκπροσωπεί κατ’ εξοχήν το νεώτερον μαθηματικόν πνεύμα, το οποίον χαρακτηρίζει η επάνοδος εις την κλασικήν εντέλειαν των Ελλήνων μαθηματικών […]. Αδιάπτωτον δε συνάμα το ενδιαφέρον αυτού διά την σύγχρονον πνευματικήν πολλαπλήν πνευματικήν κίνησιν, εκδηλούται και εις συγγραφάς και διαλέξεις». Μόναχο 1928. Από αριστερά, ο καθηγητής του ΕΜΠ Νικόλαος Κρητικός, ο Γερμανός μαθηματικός Ντέιβιντ Χίλμπερτ και ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή (πηγή: Ευ. Σπανδάγος, Η ζωή και το έργο του Κ. Καραθεοδωρή, Αίθρα, Αθήνα 2000). Ο Κ. Καραθεοδωρή σε φωτογραφία που έστειλε στον διάσημο μαθηματικό Ντ. Χίλμπερτ (πηγή: Φίλη, Χρ. Π. – Γερουλάνος, Στ., Κωνσταντίνου Στ. Καραθεοδωρή Υπομνήματα, Αθήνα 2024). Απόσπασμα από το άρθρο της Ιφιγένειας Βογιατζή στην Καθημερινή: ‘Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή – Ο εκλεκτικιστής επιστήμονας‘

Μέσα στα πρωτόνια. H διερεύνηση της εσωτερικής δομής των δεσμευμένων πρωτονίων σε πυρήνες, μελετώντας τα βραχύβια σωματίδια που δημιουργούνται όταν φωτόνια υψηλής ενέργειας βομβαρδίζουν πυρήνες.Πώς επηρεάζονται τα συστατικά ενός πρωτονίου – κουάρκ και γλοιόνια – από το περιβάλλον τους όταν το πρωτόνιο είναι δεσμευμένο σε έναν πυρήνα; Φυσικοί από το MIT διερεύνησαν αυτό το θεμελιώδες και ανοιχτό ερώτημα εκτοξεύοντας δέσμες φωτονίων υψηλής ενέργειας σε διάφορους πυρήνες και αναλύοντας τα εκπεμπόμενα σωματίδια. Τα νέα αποτελέσματα δίνουν τις ισχυρότερες μέχρι στιγμής ενδείξεις ότι η κατανομή των γλοιονίων στα δεσμευμένα πρωτόνια διαφέρει από αυτήν στα ελεύθερα πρωτόνια.Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε μια διαδικασία κατά την οποία ένα φωτόνιο χτυπά ένα πρωτόνιο σε έναν πυρήνα με αρκετή ενέργεια για να εκτοξεύσει το πρωτόνιο. Η αλληλεπίδραση παράγει επίσης ένα J/ψ σωματίδιο – μια δεσμευμένη κατάσταση ενός γοητευτικού κουάρκ και ενός γοητευτικού αντικουάρκ – που διασπάται γρήγορα σε ένα ηλεκτρόνιο και ένα ποζιτρόνιο. Για ένα ελεύθερο πρωτόνιο, η αντίστοιχη αλληλεπίδραση θα απαιτούσε η ενέργεια του εισερχόμενου φωτονίου να υπερβαίνει τα 8,2 γιγαηλεκτρονιοβολτ (GeV). Αλλά για ένα δεσμευμένο πρωτόνιο, η διαδικασία μπορεί μερικές φορές να συμβεί σε ενέργειες κάτω από αυτό το όριο. Τέτοιες αλληλεπιδράσεις κάτω από το όριο είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στην κατανομή των γλοιονίων στα δεσμευμένα σε πυρήνες πρωτόνια.Οι ερευνητές εκτόξευαν σχετικιστικά ηλεκτρόνια προς έναν στόχο διαμαντιού για να παράγουν φωτόνια με ενέργειες από 7 έως 10,8 GeV. Αυτά τα φωτόνια στη συνέχεια συγκρούονταν με πυρήνες δευτερίου, ηλίου και άνθρακα για να παράγουν σωματίδια J/ψ σωματίδια, των οποίων τα προϊόντα διάσπασης ανίχνευσαν οι ερευνητές. Συγκρίνοντας τις μετρήσεις με διάφορα μοντέλα πυρηνικής φυσικής, η ομάδα συμπέρανε ότι τα δεσμευμένα πρωτόνια έχουν πυκνότερη ή πιο συμπαγή δομή γλοιονίων. Για να αναλύσουν τα δεδομένα τους, οι ερευνητές εισήγαγαν νέες μεθόδους, οι οποίες θα είναι χρήσιμες για μελλοντικές μετρήσεις του σωματιδίου J/ψ στον επερχόμενο Επιταχυντή Ηλεκτρονίων-Ιόντων στο Εθνικό Εργαστήριο Brookhaven στη Νέα Υόρκη και σε άλλες εγκαταστάσεις. πηγή: Ryan Wilkinson, ‘Peering into Protons’ – https://physics.aps.org/articles/v18/s61

Διαστημοπλοια με πυρηνικους κινητηρες. Ο πρωτος δορυφορος. Στις 4 Οκτωβρίου 1957 η ανθρωπότητα μπήκε και επίσημα στην διαστημική εποχή. Η ΕΣΣΔ πέτυχε την τοποθέτηση σε τροχιά του Σπούτνικ 1, του πρώτου τεχνητού αντικειμένου κατασκευασμένου από τον άνθρωπο στο διάστημα. Ο Простейший Спутник-1 (Βασικός Δορυφόρος 1) εκτοξεύθηκε στο διάστημα στις 22:28:34 τοπική ώρα Μόσχας από το Τιουρατάμ, στο Καζακστάν της Σοβιετικής Ένωσης, όπου σήμερα βρίσκεται το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Για την τοποθέτησή του σε τροχιά χρησιμοποιήθηκε ένας μετασκευασμένος διηπειρωτικός βαλλιστικός πυραύλος 8K71PS (παράγωγο του R-7). Ο δορυφόρος εισήχθη σε ελλειπτική τροχιά κάνοντας τον κύκλο της γης κάθε 96,2 λεπτά.Ο Σπούτνικ συμπλήρωσε συνολικά 1.440 τροχιές πριν επανέλθει στην ατμόσφαιρα, στις 4 Ιανουαρίου 1958. Ο δορυφόρος σχεδιάστηκε στο ΟΚΒ-1 (Γραφείο Ειδικού Σχεδιασμού) από μια ομάδα επιστημόνων αποτελούμενη από τους Μιχαήλ Στεφάνοβιτς Κομιάκοφ, Μάκσιμ Κράμοφ και Ολέγκ Γεννίκοβιτς Ιβάνοφσκι.Κατασκευάστηκε ως μία σφαίρα με διάμετρο 58,0 εκατοστά (22,84 ίντσες) και αποτελούνταν από κράμα αλουμινίου πάχους 2 χιλιοστών (0,08 ίντσες). Τα δύο μισά ενώθηκαν με 36 μπουλόνια και γεμίστηκαν με άζωτο υπό πίεση. Τέσσερις κεραίες “μαστίγας” ήταν ισαπέχουσες γύρω από το κέλυφος του δορυφόρου, υπό γωνία 35 ° από τον διαμήκη άξονα. Μαζί με τις τρεις μπαταρίες αργύρου-ψευδαργύρου και τον υπόλοιπο εξοπλισμό, Ο Σπούτνικ-1 είχε συνολική μάζα 83,6 κιλά.Όταν τοποθετήθηκε σε τροχιά άρχισε να εκπέμπει σήματα για τον προσδιορισμό της θέσης του, που εκτός των άλλων ήταν κι η αδιάψευστη απόδειξη του σοβιετικού επιτεύγματος. Έναν χρόνο μετά οι ΗΠΑ «απάντησαν» με την ίδρυση της NASA, κι η ανθρωπότητα εισήλθε πλέον στην κούρσα του διαστήματος όπου ο ανταγωνισμός μεταξύ των δυο υπερδυνάμεων θα σημάδευε τις επόμενες δεκαετίες. Γιουρι Γκαγκαριν.Ο πρωτος ανθρωπος στο Διαστημα. «Παγιέχαλι»-«Φύγαμε» Ηταν 12 Απρίλη 1961- 9h,6m,59,7sec ωρα Μοσχας οταν το Vostok No.1,απογειωνεται απο το Κοσμοδρομιο του Μπαικανουρ ανοιγωντας μια νεα εποχή για την ανθρωποτητα, την εποχή της ανθρωπινης παρουσίας στο Διάστημα.Μία ώρα πριν από την εκτόξευση, η φωνή του επικεφαλής του σχεδιασμού του σοβιετικού διαστημόπλοιου Σεργκέι Κορολιόφ ακούστηκε από τον ασύρματο. «Γιούρι Αλεξέγιεβιτς, με ακούς καλά;Πρέπει να σου πω κάτι». «Σε λαμβάνω καθαρά και δυνατά». «Θέλω να σου υπενθυμίσω ότι από τη στιγμή που θα ανακοινωθεί η ετοιμότητα του ενός λεπτού θα περάσουν περίπου έξι λεπτά πριν απογειωθείς, οπότε μην ανησυχήσεις». «Κατάλαβα. δεν ανησυχώ καθόλου». «Θα περάσουν έξι λεπτά για διάφορα πράγματα», είπε ο Κορολιόφ εννοώντας ότι παρουσιάστηκε ένα μικρό πρόβλημα στα όργανα που θα καθυστερούσε την εκτόξευση κατά έξι λεπτά. Μετά ακούστηκε η φωνή του κοσμοναύτη Πάβελ Πόποβιτς: «Εϊ, μπορείς να μαντέψεις ποιος σου μιλάει;». «Φυσικά, είναι “η Λίλι της Κοιλάδας”». «Γιούρι, έχεις αρχίσει να βαριέσαι εκεί μέσα;». «Θα περνούσα καλύτερα εάν υπήρχε λίγη μουσική». Ανήσυχος για κάθε λεπτομέρεια της πτήσης, ο Κορολιόφ διέταξε τους τεχνικούς που βρίσκονταν σε υπηρεσία να βρουν κασέτες ή δίσκους και να αυτοσχεδιάσουν. «Δεν συνέδεσαν τη μουσική ακόμα;» ρώτησε μερικά λεπτά αργότερα. «Οχι». «Διάολε, τους είχα πει να βιαστούν». «Α, περίμενε, κάτι ακούω. Εβαλαν ένα ερωτικό τραγούδι». «Καλή επιλογή, θα έλεγα». 08.41 Ο Γκαγκάριν αισθάνεται το σκάφος να δονείται καθώς αποσύρονται τα ερείσματα. «Γιούρι, πηγαίνουμε στο κέντρο ελέγχου». 08.51 Η μουσική σταματά. Η βαθιά φωνή του Κορολιόφ ακούγεται πλέον σοβαρή. «Γιούρι, αρχίζουν τα 15 λεπτά μέχρι την εκτόξευση». Αυτό ήταν το σύνθημα ώστε ο Γκαγκάριν να ασφαλίσει τα γάντια και το κράνος του. Σε αυτά τα τελευταία λεπτά δεν υπήρχε αντίστροφη μέτρηση. Η εκτόξευση έγινε ακριβώς στις 09.06.59,7sec ώρα Μόσχας. Ετσι ταξιδευοντας για 1 ωρα και 48 λεπτά με 181 Km στην περίγειο και 327 Km στην απόγειο ο Γιουρι Γκαγκάριν ενας πιλότος με υψος 1,57 ,ιδιαίτερα ευφυής, παρατηρητικός, σεμνός, με φοβερή μνήμη, ταχύτατα αντανακλαστικά και μεγάλες ικανότητες – έτσι τον περιέγραφαν οι συνάδελφοί του – ο Γκαγκάριν, σύμφωνα με τον γιατρό της αποστολής, «καταλάβαινε τη ζωή καλύτερα από τους φίλους του». Μόνο που την εγκατέλειψε γρήγορα για να περάσει στη σφαίρα του μύθου. Ο Γιούρι Γκαγκάριν προσεδαφίστηκε με τη βοήθεια αλεξιπτώτου και όχι μαζί με το διαστημόπλοιο, όπως μετέδωσε το ΤΑΣΣ στις 12 Απριλίου του 1961. Έτσι έγραψε αργότερα ο ίδιος ο κοσμοναύτης στο βιβλίο του "Ο δρόμος προς το Διάστημα". Η αλήθεια αποσιωπόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, μάλλον γιατί προβλεπόταν ότι οι μελλοντικοί κοσμοναύτες θα έπρεπε να προσεδαφίζονται, ευρισκόμενοι μέσα στην κάψουλα καθόδου. Στην περίπτωση του Γκαγκάριν οι μηχανολόγοι θεωρούσαν ότι η προσεδάφιση μέσα στην κάψουλα καθόδου θα ήταν πολύ σκληρή και διάλεξαν πιο ασφαλή, όπως τους φαινόταν τότε, τρόπο προσεδάφισης. Στις 10 και 55 ο Γιούρι Γκαγκάριν πάτησε το χώμα κοντά στο χωριό Σμέλοβκα της περιοχής Σαράτοβ μπροστά στα μάτια μιας κατάπληκτης αγρότισσας και της εγγονής της. Αυτές όρμησαν προς την κατεύθυνσή του, αλλά σταμάτησαν διστακτικά γιατί τα έχασαν βλέποντας μπροστά τους ένα ασυνήθιστο όν με σκάφανδρο. «Τότε τους έκανα σήματα με τα χέρια μου και τους φώναξα: «Είμαι δικός σας. Μη φοβάστε. Ελάτε εδώ»,- αναθυμόταν αργότερα ο Γκαγκάριν. Ομως πισω απο τον Γκαγκάριν υπήρχαν χιλιαδες επιστημονες και τεχνικοι με επικεφαλης ενα αλλο θρυλο,τον Σεργκέι Κορολιόφ.Μετά την πτήση του Γκαγκάριν, στις 6 Αυγούστου του ίδιου έτους, δηλαδή το 1961 πραγματοποίησε τη δεύτερη πτήση στο Διάστημα ο Γκέρμαν Τιτόφ με το διαστημόπλοιο Βοστόκ-2. Η πτήση του διήρκησε ολόκληρο ημερονύχτιο. Τον ΄Αύγουστο του 1962 έγινε η κοινή πτήση των διαστημοπλοίων Βοστόκ-3 και Βοστόκ-4 διαστημοπλοίων κυβερνωμένων από τους κοσμοναύτες Αντριάν Νικολάγιεφ και Πάβελ Ποπόβιτς. Ανάμεσα στα διαστημόπλοια είχε αποκατασταθεί ασύρματη επικοινωνία. Το 1963 έγινε η κοινή πτήση κοσμοναυτών – του Βαλέρι Μπικόφσκι και της πρώτης στον κόσμο γυναίκας- κοσμοναύτη Βαλεντίνας Τερεσκόβα. ΄Υστερα απ’ αυτούς πέταξε στο Διάστημα ένα τριμελές πλήρωμα με το πιο πολυσύνθετο διαστημόπλοιο Βοσχόντ. Στις 18 Μααρτίου του 1965 κατά την πτήση του με το Βοσχόντ-2 ο κοσμοναύτης Αλεξέι Λεόνοφ βγήκε για πρώτη φορά στον κόσμο στο ανοιχτό Διάστημα με σκάφανδρο μέσω του ειδικού καθέκτη του διαστημοπλοίου. Όνειρο του Κορολιόφ ήταν η κατασκευή διαστημικών Σταθμών για μακρόχρονη παραμονή στο Διάστημα. Οι προβλέψεις του Σεργκέι Κορολιόφ για το μέλλον της κοσμοναυτικής ήταν πολύ ακριβείς. Να, ένα παράδειγμα. «Νομίζω ότι δεν θα κάνω λάθος, αν πώ ότι πολύ σύντομα θα τεθεί το ερώτημα αν αξίζει να στέλνονται στο Διάστημα τόσο ακριβά συστήματα, όσο είναι τα διαστημόπλοια για μερικά μόνο ημερονύχτια. Μάλλον χρειάζεται να στέλνονται για να παραμένουν εκεί για ορισμένο χρονικό διάστημα. Ο επανεφοδιασμός αυτών των διαστημοπλοίων με όλα τα απαραίτητα και η αλλαγή των πληρωμάτων τους να γίνεται με τη βοήθεια απλοποιημένων διαστημικών συσκευών με καθέκτες για τη σύζευξή τους με το σύστημα διαστημοπλοίων σε διαστημική τροχιά». Διεθνης Διαστημικος Σταθμος. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ΔΔΣ) (αγγλικά: International Space Station‎‎, ISS, ρωσικά: Междунаро́дная косми́ческая ста́нция‎‎, МКС) είναι ένας ερευνητικός διαστημικός σταθμός σε τροχιά γύρω από τη Γη. Η συναρμολόγησή του ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1998 ενώ το πρώτο του πλήρωμα εγκαταστάθηκε τον Νοέμβριο του 2000. Ο ΔΔΣ εξακολουθεί και σήμερα να βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης. Είναι ορατός από τη Γη δια γυμνού οφθαλμού, με την απόστασή του από την επιφάνειά της να κυμαίνεται μεταξύ 400,2 χλμ. και 409,5 χιλιομέτρων(Τωρα 419 Km.) Ταξιδεύει με μέση ταχύτητα ως προς την επιφάνεια της Γης 27.744 χιλιόμετρα ανά ώρα, συμπληρώνοντας 15,7 περιφορές την ημέρα. Επειδή η περίοδος της τροχιάς του σταθμού γύρω από τη Γη είναι μία φορά κάθε 90 λεπτά, οι παρατηρητές εντός του ΔΔΣ βιώνουν μια ανατολή ή δύση του ηλίου περίπου κάθε 45 λεπτά.Ο ΔΔΣ αποτελεί κοινό πρόγραμμα μεταξύ των διαστημικών οργανισμών NASA των ΗΠΑ, Roscosmos Ρωσίας, JAXA Ιαπωνίας, CSA (Καναδά) και EΟΔ (Ευρώπης).Ο ΔΔΣ είναι αναμφισβήτητα η πιο δαπανηρή ανθρώπινη κατασκευή που κατασκευάστηκε ποτέ, με κόστος περί τα 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Η ύπαρξη και η λειτουργία του είναι αποτέλεσμα μιας από τις πιο σημαντικές διεθνείς συνεργασίες στη σύγχρονη ιστορία. Μάζα περίπου 450 τόνοι Μήκος51 m from PMA-2 to Zvezda Πλάτος109 m Ύψοςπερ. 20 m(27/11/2009 Όγκος 837 m3 Ατμοσφαιρική πίεση101,3 kPa (1 atm) Περίγειο 400,2 km AMSL (18/06/2010) Απόγειο409,5 km AMSL (18/06/2010)(419Km/24/4/2025) Τροχιακή κλίση51,6 Μοίρες Μέση ταχύτητα7.706,6 m/s (27.743,8 km/h Περίοδος τροχιάς91 λεπτά. Ταξιδι στον Αρη. Ξερουμε οτι με τα σημερινα διαστημοπλοια ενα ταξιδι στον Αρη θα κρατησει εξη μηνες.Ο χρονος ειναι τεραστιος για ενα πληρωμα μεσα σε ενα διαστημοπλοιο και κανενας δεν εξασφαλιζει οτι το πληρωμα του μπορει να φτασει ακεραιο στο προορισμο του. Οταν ξεκινησα να γραφω στην Διαστημικη Εξερευνηση (Οκτωβριο του 2007) ειχα ανεβασει ενα πινακα για τον χρονο προσεγγισης των πλανητων του ηλιακου μας συστηματος με την ταχυτητα 11,6Km/sec και με μια υποθετικη ταχυτητα 300Km/sec δηλαδη το 1/1000 της ταχυτητας του φωτος. Αποσταση απο την Γη (σε εκατ.χιλ*) Ελαχιστη Μεγιστη 1.Ερμης=89.100.000.*(88,90ημ=3,44ημ)-94.100.000*(93,89ημ=3,63ημ) 2.Αφροδιτη=41.400.000.*(41,31ημ=1,60ημ)-257.000.000 (256,43ημ=9,92ημ) 3.Αρης=55.700.000.*(55,58ημ=2,15ημ)-399.000.000* (398,11ημ=15,39ημ) 4.Διας=628.760.000.*(627,35ημ=24,26ημ)-970.000.000* (967,83ημ=37,42ημ) 5.Κρονος=1.274.000.000*(1271,15ημ=49,15ημ) 2.587.000.000*(2581,22ημ=99,81ημ) 6.Ουρανος=2.587.000.000*(2581,22ημ=99,81ημ) 3.156.000.000*(3148,95ημ=121,76ημ) 7.Ποσειδων=4.313.000.000*(4303,36ημ=166,40ημ) 4.683.000.000*(4672,53ημ=180.67ημ) 8.Πλουτων=4.290.000.000*(4280,41ημ=165,51ημ) 7.520.000.000*(7503ημ=290,12ημ) Απο τον πινακα αυτο φαινεται καθαρα οτι αν θελουμε να αποικισουμε το ηλιακο μας συστημα θα πρεπει να φτιαξουμε κινητηρες προωθησης για μεγαλυτερες ταχυτητες. Ετσι λοιπον εχουν ξεκινησει το τελευταιο διαστημα μετα απο δεκαδες χρονια ακινησιας οι προσπαθειες απο Η.Π.Α. και Ρωσια να φτιαχθουν επιτελους πυρηνικοι κινητηρες. NASA: Πράσινο φως για το πρώτο πυρηνοκίνητο σκάφος – Από τη Γη στον Άρη σε λίγες εβδομάδες. Η αμερικανική εταιρεία αεροδιαστημικής και άμυνας Lockheed Martin εξασφάλισε συμβόλαιο της NASA και του Πενταγώνου για την ανάπτυξη του πρώτου σκάφους με πυρηνικό κινητήρα, μια νέα τεχνολογία που θα επέτρεπε σε διαστημικές αποστολές να ταξιδεύουν μέχρι τον Άρη σε λίγες εβδομάδες αντί για μήνες.«Η μείωση τη διάρκειας του ταξιδιού έχει κρίσιμη σημασία για τις αποστολές ανθρώπων στον Άρη» προκειμένου να περιοριστεί η έκθεση του πληρώματος στην ηλιακή και κοσμική ακτινοβολία» δήλωσε σύμφωνα με το Reuters ο Κερκ Σάιρμαν, αντιπρόεδρος Σεληνιακής Εξερεύνησης στη Lockheed Martin.Το συμβόλαιο εντάσσεται στο ερευνητικό πρόγραμμα Draco που υλοποιούν η NASA σε συνεργασία με την DARPA, την υπηρεσία προηγμένων ερευνητικών προγραμμάτων του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας.Σύμφωνα με τη Lockheed, η πρώτη δοκιμαστική πτήση προγραμματίζονται για το 2027 το αργότερο. Μιλώντας από το κοσμοδρόμιο του Βοστότσνι στη ρωσική Άπω Ανατολή, με αφορμή την επέτειο της ιστορικής πτήσης του Γιούρι Γκαγκάριν, ο Βλαντιμίρ Πούτιν προανήγγειλε την εκτόξευση αποστολής στη Σελήνη εντός του έτους αλλά και την ανάπτυξη διαστημικού σκάφους που θα κινείται με πυρηνική τεχνολογία. Για να εχουμε μια ιδεα ας διαβασουμε http://library.techlink.gr/ptisi/article.asp?mag=2&issue=116&article=3187 Ετσι λοιπον οταν καταφερουμε να φτιαξουμε τους πυρηνικους κινητηρες θα μπορεσουμε πραγματικα να αποικησουμε το Ηλιακο μας συστημα οπως ανεφερα και στο θεμα το προηγουμενο για το ενα δισ.χρονια που εχουμε πριν μας καψει ο Ηλιος μας. Περισσοτερα.www.Astrovox.gr-Αστρο-ειδήσεις-Διαστημική Εξερεύνηση-Ενα μηνυμα-Μια απαντηση!(Σελ.2)

Η NASA ορίζει την κάλυψη για την 32η αναχώρηση της αποστολής ανεφοδιασμού της SpaceX. Η NASA και οι διεθνείς συνεργάτες της σύντομα θα λάβουν δείγματα επιστημονικής έρευνας και υλικό μετά την αναχώρηση του διαστημοπλοίου Dragon της SpaceX από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη 22 Μαΐου για την επιστροφή του στη Γη.Η ζωντανή κάλυψη της αποσύνδεσης και της αναχώρησης ξεκινά στις 11:45 π.μ. EDT στο NASA+. Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Το διαστημόπλοιο Dragon θα αποσυνδεθεί από το ζενίθ, ή το διαστημικό λιμάνι της μονάδας Harmony του σταθμού στις 12:05 μ.μ. και θα ενεργοποιήσει τους προωθητήρες του για να μετακινηθεί σε ασφαλή απόσταση μακριά από τον σταθμό υπό τη διοίκηση του Ελέγχου Αποστολής της SpaceX στο Hawthorne της Καλιφόρνια. Μετά την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα της Γης, το διαστημόπλοιο θα προσγειωθεί την Παρασκευή 23 Μαΐου στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Η NASA θα δημοσιεύσει ενημερώσεις στο ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού του οργανισμού. Δεν υπάρχει βίντεο ζωντανής μετάδοσης της προσγείωσης. Γεμάτο με σχεδόν 6.700 λίβρες προμηθειών, επιστημονικών ερευνών, εξοπλισμού και τροφίμων, το διαστημόπλοιο έφτασε στον διαστημικό σταθμό στις 22 Απριλίου μετά την εκτόξευση στις 21 Απριλίου με έναν πύραυλο Falcon 9 από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα για την 32η αποστολή εμπορικών υπηρεσιών ανεφοδιασμού SpaceX του οργανισμού.Μερικά από τα επιστημονικά υλικά και τα δείγματα που θα επιστρέψει ο Dragon στη Γη περιλαμβάνουν το MISSE-20 (Πείραμα Πολλαπλών Χρήσεων Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού), το οποίο εξέθεσε διάφορα υλικά στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένων υλικών θωράκισης και ανίχνευσης ακτινοβολίας, ηλιακών ιστίων και ανακλαστικών επιστρώσεων, κεραμικών σύνθετων υλικών για μελέτες επανεισόδου σε διαστημόπλοια και ρητινών για πιθανή χρήση σε θερμικές ασπίδες. Δείγματα ανακτήθηκαν στο εξωτερικό του σταθμού και μπορούν να βελτιώσουν τη γνώση για το πώς αυτά τα υλικά αντιδρούν στην υπεριώδη ακτινοβολία, το ατομικό οξυγόνο, τα φορτισμένα σωματίδια, τον θερμικό κύκλο και άλλους παράγοντες.Επιπλέον, το Astrobee-REACCH (Responsive Engaging Arms for Captive Care and Handling) επιστρέφει στη Γη μετά από επιτυχή επίδειξη δυνατοτήτων σύλληψης και μετεγκατάστασης στον διαστημικό σταθμό. Η επίδειξη REACCH χρησιμοποίησε ρομπότ Astrobee για να καταγράψουν διαστημικά αντικείμενα διαφορετικών γεωμετριών ή επιφανειακών υλικών χρησιμοποιώντας βραχίονες που μοιάζουν με πλοκάμια και αυτοκόλλητα μαξιλαράκια. Η δοκιμή ενός τρόπου ασφαλούς καταγραφής και μετατόπισης συντριμμιών και άλλων αντικειμένων σε τροχιά θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της συντήρησης δορυφόρων στο τέλος του κύκλου ζωής τους, των ελιγμών αλλαγής τροχιάς και της απομάκρυνσης συντριμμιών σε τροχιά. Αυτές οι δυνατότητες μεγιστοποιούν τη διάρκεια ζωής των δορυφόρων και προστατεύουν δορυφόρους και διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά της Γης που παρέχουν υπηρεσίες σε ανθρώπους στη Γη.Τα βιβλία από το έργο Story Time from Space θα επιστρέψουν επίσης. Τα μέλη του πληρώματος στον διαστημικό σταθμό διάβασαν πέντε παιδικά βιβλία που σχετίζονται με την επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά σε τροχιά και βιντεοσκόπησαν τον εαυτό τους να ολοκληρώνει επιστημονικά πειράματα. Τα βίντεο και τα δεδομένα που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια των αναγνώσεων και των επιδείξεων συνδέθηκαν με τη Γη και δημοσιεύτηκαν σε μια βιντεοθήκη με συνοδευτικό εκπαιδευτικό υλικό. Το υλικό και τα δεδομένα από μια μονοετή επίδειξη τεχνολογίας που ονομάζεται OPTICA (Onboard Programmable Technology for Image Compression and Analysis - Ενσωματωμένη Προγραμματιζόμενη Τεχνολογία για Συμπίεση και Ανάλυση Εικόνας) θα επιστρέψουν επίσης στη Γη. Η τεχνολογία OPTICA σχεδιάστηκε για να προωθήσει τη μετάδοση υπερφασματικών εικόνων σε πραγματικό χρόνο, εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης, από το διάστημα στη Γη και παρείχε πολύτιμες πληροφορίες για τη συμπίεση και την επεξεργασία δεδομένων που θα μπορούσαν να μειώσουν το εύρος ζώνης που απαιτείται για την επικοινωνία, μειώνοντας το κόστος απόκτησης δεδομένων από συστήματα απεικόνισης που βασίζονται στο διάστημα χωρίς να μειωθεί ο όγκος των δεδομένων. Αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε επίσης να βελτιώσει τις υπηρεσίες, όπως η αντιμετώπιση καταστροφών, που βασίζονται στις παρατηρήσεις της Γης. Για περισσότερα από 24 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και διεξάγοντας κρίσιμη έρευνα προς όφελος της ανθρωπότητας και του πλανήτη μας. Η έρευνα για τους διαστημικούς σταθμούς υποστηρίζει το μέλλον των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων, καθώς η NASA στρέφεται σε αποστολές στο βάθος του διαστήματος στη Σελήνη στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις και στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη, καθώς και στην επέκταση των εμπορικών ευκαιριών σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και πέραν αυτής. Μάθετε περισσότερα για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/international-space-station Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon, στην 30ή αποστολή Εμπορικών Υπηρεσιών Ανεφοδιασμού της NASA, απεικονίζεται αγκυροβολημένο στο διαστημικό λιμάνι της μονάδας Harmony του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 23 Μαρτίου 2024.

Η Google ανακοίνωσε εισαγωγή chatbot τεχνητής νοημοσύνης στη μηχανή αναζήτησης. Ο τεχνολογικός κολοσσός ξεκινά την μετεξέλιξη της δημοφιλέστερης υπηρεσίας του Ο διευθύνων σύμβουλος της Google Σουντάρ Πιτσάι ανακοίνωσε ότι εισάγεται μια νέα δυνατότητα στη μηχανή αναζήτησής της που ονομάζεται A.I. Mode. Το εργαλείο θα λειτουργεί σαν chatbot, επιτρέποντας στους χρήστες να ξεκινήσουν ένα ερώτημα, να κάνουν ερωτήσεις παρακολούθησης και γενικότερα να κάνουν χρήση των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας για την παροχή ολοκληρωμένων απαντήσεων.«Πρόκειται για μια συνολική επανεξέταση της αναζήτησης» ανέφερε ο Πιτσάι σε μια ενημέρωση δημοσιογράφων ενόψει του ετήσιου συνεδρίου της Google για προγραμματιστές λογισμικού. Ανάμεσα στις δυνατότητες των νέων ΑΙ υπηρεσιών της Google είναι πιο εξατομικευμένες και αυτοματοποιημένες απαντήσεις σε e-mail και ένα εργαλείο αγορών για την αυτόματη αγορά ρούχων αμέσως μόλις δοθούν προς πώληση.Η Google ήταν μέχρι σήμερα διστακτική στο να ενσωματώσει σε μεγάλο ποσοστό τεχνολογίες ΑΙ στη μηχανή αναζήτησης που αποτελεί το πιο σημαντικό προϊόν της και έφερε στα ταμεία του τεχνολογικού κολοσσού το 2024 σχεδόν 200 δισεκατομμύρια δολάρια. Η εταιρεία δεν ήθελε να διαταράξει τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν οι χρήστες με τη μηχανή αναζήτησης η οποία κατέχει ένα ποσοστό περίπου 90% στην αγορά των μηχανών αναζήτησης.Όμως διάφορες νέες εταιρείες του τομέα της τεχνητής νοημοσύνης όπως η OpenAI και η xAI, που ανήκει στον Ελον Μασκ, έχουν δηλώσει ότι θα προχωρήσουν άμεσα στη δημιουργία μηχανών αναζήτησης με προηγμένη τεχνητή νοημοσύνη υποχρεώνοντας την Google να κινηθεί και αυτή προς την ίδια κατεύθυνση για να μην αφήσει χώρο στον ανταγωνισμό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1958878/i-google-anakoinose-eisagogi-chatbot-technitis-noimosynis-sti-michani-anazitisis/

Επιστήμονες του CERN έφτιαξαν μια «βαλίτσα» μεταφοράς αντιύλης. Ο μηχανισμός μπορεί να μεταφέρει τα σωματίδια από ένα εργαστήριο σε ένα άλλο. Επιστήμονες στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Έρευνας (CERN) κατασκεύασαν για πρώτη φορά ένα μηχανισμό ικανό να μεταφέρει αντιύλη έξω από το εργαστήριο. Η ερευνητική ομάδα κατασκεύασε μια συσκευή με την οποία κατάφεραν να μεταφέρουν αντιύλη στο πίσω μέρος ενός φορτηγού σε μια διαδρομή τεσσάρων χλμ. στην οποία η αντιύλη πέρασε τα σύνορα της Ελβετίας με τη Γαλλία.Αυτή η πρώτη στο είδος της επίδειξη ανοίγει το δρόμο για τη μεταφορά της αντιύλης σε εργαστήρια σε όλη την Ευρώπη μέσω των οδικών δικτύων. Μια υπερσύγχρονη εγκατάσταση στο Πανεπιστήμιο Heinrich Heine του Ντίσελντορφ στη Γερμανία, σχεδόν 800 χιλιόμετρα μακριά από το CERN αναμένεται να είναι ο πρώτος αποδέκτης αντιύλης από εκεί.Η μελέτη της αντιύλης είναι απαραίτητη για την κατανόηση του Διαστήματος και του τρόπου λειτουργίας του Σύμπαντος ωστόσο υπάρχουν ελάχιστες (περίπου πέντε) εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο ικανές να δημιουργήσουν αντιύλη. Η παραγωγή της αντιύλης απαιτεί τη σύγκρουση σωματιδίων που ταξιδεύουν κοντά στην ταχύτητα του φωτός σε έναν ακίνητο στόχο, με μαγνήτες που χρησιμοποιούνται για να τον παγιδεύουν σε ένα δοχείο.Αυτές οι μαγνητικές παγίδες απαιτούν πολύ ηλεκτρισμό καθώς και ένα ειδικό περιβάλλον για να αποτρέψει την εξαφάνιση της αντιύλης αγγίζοντας οποιαδήποτε κανονική ύλη ακόμη και τη σκόνη. Για να ξεπεραστεί αυτό ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από επιστήμονες του ευρωπαϊκού ερευνητικού κόμβου κατασκεύασε μια συσκευή που ήταν σε θέση να μετακινήσει την αντιύλη τοποθετημένη σε ένα φορτηγό με ταχύτητες άνω των 40 χλμ./ώρα.Το επίτευγμα περιγράφεται λεπτομερώς σε μια εργασία με τίτλο «Μεταφορά πρωτονίων από το εργοστάσιο αντιύλης του CERN» η οποία δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature». «Μεταφέραμε τα παγιδευμένα πρωτόνια από την πειραματική μας περιοχή στο AMF (εργοστάσιο αντιύλης) σε ένα φορτηγό και τα μεταφέραμε στην τοποθεσία Meyrin του CERN, επιδεικνύοντας αυτόνομη λειτουργία χωρίς εξωτερική ισχύ για τέσσερις ώρες και μετεγκατάσταση πρωτονίων χωρίς απώλειες.Επιβεβαιώνουμε με αυτόν τον τρόπο τη μεταφοράς σωματιδίων σε εργαστήρια κοντά στο AMF και τη χρήση μιας γεννήτριας ισχύος στο φορτηγό για να φτάσουμε σε εργαστήρια σε όλη την Ευρώπη» αναφέρουν οι ερευνητές που υποστηρίζουν ότι ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην έρευνα της ύλης γενικότερα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1958887/epistimones-toy-cern-eftiaxan-mia-valitsa-metaforas-antiylis/

2.Κβαντικοι Υπολογιστες. Ο ENIAC (αγγλική συντομογραφία του Electronic Numerical Integrator and Computer, Ηλεκτρονικός αριθμητικός ολοκληρωτής και υπολογιστής), ήταν ο πρώτος μεγάλης κλίμακας προγραμματιζόμενος ηλεκτρονικός ψηφιακός υπολογιστής γενικής χρήσης, που ολοκληρώθηκε το 1945. Αν και είχαν ήδη κατασκευαστεί κάποιοι υπολογιστές με ορισμένες από αυτές τις ιδιότητες, όπως ο Ζ3 του Κόνραντ Τσούζε, ο ENIAC ήταν Τούρινγκ πλήρης Ήταν ικανός να λύσει ένα πλήρες εύρος υπολογιστικών προβλημάτων μέσω επαναπρογραμματισμού.Ο ENIAC σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε υπό την εποπτεία του Καθηγητή Φυσικής Τζον Μόχλι (John Mauchly) και του μεταπτυχιακού φοιτητή του Τζον Έκερτ (John Presper Eckert), στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.. Σκοπός των δύο κατασκευαστών ήταν η δημιουργία ενός υπολογιστή που θα μπορούσε να επιτύχει την έγκαιρη σύνταξη ακριβέστατων πινάκων εμβέλειας και τροχιάς, για τις βολές των νέων όπλων του αμερικανικού στρατού. Ο υπολογιστής θα χρησιμοποιούταν από το Εργαστήριο Βαλλιστικής Έρευνας του στρατού των Η.Π.Α., μετα τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο..Η διαδικασία ανάπτυξης των πινάκων βολών από την Υπηρεσία Βαλλιστικής μέχρι τότε γινόταν με το χέρι, κάτι που την έκανε χρονοβόρα και που συχνά οδηγούσε σε λάθη.Το ENIAC ολοκληρώθηκε το 1945 και τέθηκε για πρώτη φορά σε λειτουργία για πρακτικούς σκοπούς στις 10 Δεκεμβρίου 1945. Παρουσιάστηκε επίσημα στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια) στις 15 Φεβρουαρίου 1946, αφού κόστισε 487.000 δολάρια (που ισοδυναμεί με 6.200.000 δολάρια το 2021) και ο Τύπος αποκάλεσε «Γιγάντιο Εγκέφαλο». Είχε ταχύτητα της τάξης των χιλίων φορές μεγαλύτερη από αυτή των ηλεκτρομηχανικών μηχανών.Ο ENIAC είχε περισσότερες από 18.000 λυχνίες κενού και 1500 ηλεκτρονόμους. Ζύγιζε 30 τόνους και καταλάμβανε 163 τετραγωνικά μέτρα χώρο. Κατανάλωνε 150 κιλοβάτ ισχύ.. Από αρχιτεκτονικής πλευράς, είχε 20 καταχωρητές (accumulators), κάθε ένας από τους οποίους μπορούσε να αποθηκεύσει έναν αριθμό, του δεκαδικού συστήματος, των 10 ψηφίων. Μία ομάδα από 10 λυχνίες αναπαριστούσε κάθε ένα από τα δέκα ψηφία. Σε κάθε στιγμή, μία μόνο λυχνία βρισκόταν σε κατάσταση λειτουργίας, αναπαριστώντας έτσι την τιμή που αποκτούσε κάθε ένα από τα δέκα ψηφία του αριθμού. Tα τρία «W» που άλλαξαν τον κόσμο. Ήταν μια ιδέα «ασαφής αλλά συναρπαστική». Όταν, στις 12 Μαρτίου 1989, ο μηχανικός λογισμικού, Τίμοθι Μπέρνερς Λι, κατέθεσε μια ιδέα του στον προϊστάμενό του, με τίτλο «Διαχείριση της Πληροφορίας: Μια πρόταση», δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος να φανταστεί τι είχε στα αλήθεια οραματιστεί. Και αυτό γιατί ήταν η πρόταση που γέννησε τον Παγκόσμιο Ιστό (World Wide Web – www). Τα τρία «W» που άλλαξαν τον κόσμο μια για πάντα.Έτσι δημιούργησε το πρωτόκολλο http (hypertext transfer protocol), δηλαδή τη «γλώσσα» επικοινωνίας των υπολογιστών στο διαδίκτυο και, παράλληλα, επινόησε ένα τρόπο αναγνώρισης κάθε «εγγράφου», αποδίδοντάς του ένα μοναδικό παγκόσμιο αναγνωριστικό (Universal Resource Identifier), μαζί με ένα αναγνωριστικό διεύθυνσης. Τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνδυάστηκαν και σήμερα αποτελούν το γνωστό μας URL (Uniform Resource Locator). Κι εγένετο World Wide Web… Το 1990 και συγκεκριμένα στις 12 Νοεμβρίου, ολοκλήρωσε τη δημιουργία του πρώτου προγράμματος περιήγησης (browser), έπρεπε όμως να δημιουργήσει και ένα πρόγραμμα εξυπηρέτησης (server) και μια γλώσσα για την περιγραφή του εγγράφου. Έτσι, επινόησε τη γλώσσα HTML (HyperText Markup Language). Το 1991 τα είχε ετοιμάσει όλα και, μη έχοντας ακόμη επίσημη απάντηση από το CERN, στις 6 Αυγούστου του 1991 δημιούργησε και παρουσίασε τον πρώτο server, τον info.cern.ch., διαθέτοντας ελεύθερα το πρόγραμμα περιήγησης και το λογισμικό του server μέσω του Διαδικτύου. Παράλληλα, άρχισε να «διαφημίζει» το δημιούργημά του μέσω των Ομάδων Νέων (Newsgroups). Σύντομα άρχισε να επικοινωνεί με χρήστες και να βελτιώνει τη δημιουργία του, χρησιμοποιώντας τις υποδείξεις τους.Στο μεταξύ, οι χρήστες της νέας υπηρεσίας, που ο ίδιος είχε ονομάσει Παγκόσμιο Ιστό (World Wide Web), άρχισαν να αυξάνονται αλματωδώς, ενώ οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ήταν πολύ πιο εύκολο και εξυπηρετικό να «δημοσιεύουν» τις πληροφορίες τους σε μια ιστοσελίδα , αντί να απαντούν σε πολυάριθμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή να τις δημοσιεύουν στις ομάδες νέων, των οποίων η κίνηση πολλές φορές τις «έθαβε» (με την έννοια ότι περνούσαν απαρατήρητες). Ενδιαφέρον επίσης έδειξαν για το επίτευγμα του Λι και κυβερνητικές υπηρεσίες. Σύντομα, η κίνηση της νέας υπηρεσίας έγινε τόση, ώστε προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας νέου λογισμικού περιήγησης.Ο Marc Andreessen, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Ιλλινόις δημιούργησε το λογισμικό Mosaic, τον πρόγονο του σημερινού λογισμικού περιήγησης Netscape Navigator. Και βέβαια σημαντική συμβολή στο όλο εγχείρημα είχε η δημοτικότητα και προσιτότητα των Windows της Microsoft με το γραφικό τους περιβάλλον. Παρουσιάστηκε ο μικρότερος κβαντικός υπολογιστής στον κόσμο. Το επίτευγμα μπορεί να προκαλέσει επαναστάσεις σε πολλούς επιστημονικούς τομείς.Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Physical Review Applied» ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε την κατασκευή του μικρότερου κβαντικού υπολογιστή στον κόσμο. Έχει το μέγεθος ενός επιτραπέζιου υπολογιστή και μπορεί να λειτουργήσει σε θερμοκρασία δωματίου. H δημιουργία κβαντικών υπολογιστών αποτελεί το ιερό δισκοπότηρο στον τομέα της πληροφορικής αφού αυτοί οι υπολογιστές αναμένεται φέρουν επανάσταση στον σύγχρονο κόσμο. Η χρήση των κβαντικών υπολογιστών πιστεύεται ότι θα φέρει αδιανόητη ώθηση σε κάθε τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Τα qubits Στους υπολογιστές, η μονάδα πληροφορίας είναι το bit, το οποίο λαμβάνει τιμές είτε «0» είτε «1» και οι πληροφορίες αποθηκεύονται ως συνδυασμοί των δύο αυτών ψηφίων. Στους κβαντικούς υπολογιστές, το αντίστοιχο του bit είναι το κβαντικό bit, ή qubit. Χάρη σε μια κβαντική ιδιότητα που ονομάζεται υπέρθεση, το qubit μπορεί να λαμβάνει τιμές «0» ή «1» ή και τα δύο μαζί. Αυτή η ιδιότητα έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο η μνήμη και η ταχύτητα των κβαντικών υπολογιστών. Όγκος δεδομένων που με τους σημερινούς υπολογιστές, ακόμη και τους πιο ισχυρούς, απαιτείται χρονικό διάστημα πολλών ετών για να γίνει η επεξεργασία τους με τους κβαντικούς υπολογιστές η επεξεργασία θα γίνεται πριν προλάβει ο ερευνητής που πάτησε το enter να πιει μια γουλιά από τον καφέ του. Αυτή η δυαδικότητα καθιστά τους κβαντικούς υπολογιστές πανίσχυρους μα και εύθραυστους, καθώς κινδυνεύουν να καταρρεύσουν χωρίς προειδοποίηση, καθιστώντας ιδιαίτερα σημαντική μια διαδικασία ονόματι error correction, διόρθωση λάθους.Η χρήση των κβαντικών υπολογιστών πιστεύεται ότι θα φέρει αδιανόητη ώθηση σε κάθε τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας.Η Google ανακοίνωσε ότι το εργαστήριο της ανάπτυξης τεχνολογίας κβαντικών υπολογιστών πέτυχε ένα σημαντικό ορόσημο. Πρόκειται για ένα νέο τσιπ κβαντικών υπολογιστών, το Willow που είναι ικανό να εκτελέσει μια επεξεργασία δεδομένων σε λιγότερο από πέντε λεπτά η οποία με τους σημερινούς ταχύτερους υπερυπολογιστές στον κόσμο θα χρειαζόταν 10 επτάκις εκατομμύρια χρόνια για να ολοκληρωθεί.Ο αριθμός αυτός είναι το 1 ακολουθούμενο από 42 μηδενικά οπότε γίνονται εύκολα αντιληπτές οι απίστευτες δυνατότητες του τσιπ αν πράγματι επιβεβαιωθεί ότι λειτουργεί με αυτό τον τρόπο.Αυτό είναι ένα μεγάλο άλμα από το 2019, όταν η Google ανακοίνωσε ότι ένας κβαντικός επεξεργαστής που είχε αναπτύξει στα εργαστήρια της μπορούσε να ολοκληρώσει μια μαθηματική εξίσωση σε τρία λεπτά όταν ένας υπερυπολογιστής χρειάζεται δέκα χιλιάδες χρόνια για να το πετύχει. Βλεπουμε οτι απο το 1945 με τον ENIAC μεχρι το 2025 με τους πρωτους κβαντικους υπολογιστες τα τεραστια βηματα που εχουν γινει.Οταν οι κβαντικοι υπολογιστες ολοκληρωθουν και μπουν στην καθημερινοτητα θα φέρουν αδιανόητη ώθηση σε κάθε τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας. Περισσοτερα.www.Astrovox.gr-Αστρο-ειδήσεις-Πληροφορική-Τεχν.Νοημοσύνη-Kβαντικοi υπολ.-Νανοτεχνολογία.

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Ένας διαστημικός σταθμός όπου ο ήλιος δεν δύει ποτέ. Ενώ οι διακοπές του Μαΐου, ας είμαστε ειλικρινείς, δεν ήταν ιδιαίτερα ευχάριστες από άποψη καιρού, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) πέρασε αρκετές ημέρες κάτω από τις ακτίνες του καυτού Ήλιου - από τις 8 έως τις 11 Μαΐου, σχεδόν χωρίς διάλειμμα. Πώς συνέβη αυτό; Η τροχιακή μετάπτωση είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ήλιος δεν δύει για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η μετάπτωση είναι η σταθερή μετατόπιση του τροχιακού επιπέδου του σταθμού. Αυτό συμβαίνει επειδή ο πλανήτης μας είναι... Χμμ... «όχι στρογγυλός». Ζητάμε από τους υποστηρικτές της επίπεδης Γης να ηρεμήσουν τώρα. Απλώς μιλάμε για το σχήμα ενός γεωειδούς, όχι μιας σφαίρας - πεπλατυσμένης στους πόλους και ελαφρώς διογκωμένης στις ισημερινές περιοχές. Λόγω του σχήματος του γεωειδούς, τα αντικείμενα στην τροχιά του πλανήτη δεν έλκονται αυστηρά από το κέντρο του, αλλά σαν να βρίσκονται ελαφρώς στο πλάι του. Επομένως, αν και η κλίση της τροχιάς του ΔΔΣ προς τον ισημερινό παραμένει αμετάβλητη (51,6°), το επίπεδό της μετατοπίζεται σταδιακά. Περίπου 5° την ημέρα στα δυτικά. Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν ότι κατά τη διάρκεια μιας ημέρας πτήσης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού γύρω από τη Γη, το φως και η σκιά εναλλάσσονται περίπου 16 φορές. Αλλά λόγω της μετάπτωσης, η τροχιά του ISS περιστρέφεται επίσης σε σχέση με τον Ήλιο. Η τροχιά του ISS κάνει μια πλήρη περιστροφή σε σχέση με τον Ήλιο σε 60 ημέρες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η τροχιά φωτίζεται από όλες τις πλευρές και στο τέλος της περιόδου, ο σταθμός μπορεί να παραμείνει "στο φως" για αρκετές ημέρες στη σειρά. Σε τέτοιες μέρες, ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός πετάει σαν να βρίσκεται στην άκρη του φωτός και της σκιάς και βρίσκεται σχεδόν όλη την ώρα κάτω από τις καυτές ακτίνες του Ήλιου, χωρίς να μπαίνει στη σκιά της Γης για σχεδόν μια εβδομάδα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ορισμένες μονάδες του ISS μπορούν να σκιαστούν από άλλα στοιχεία του σταθμού (για παράδειγμα, ηλιακούς συλλέκτες) για να εξασφαλιστεί η βέλτιστη μεταφορά θερμότητας. Ενδιαφέρον γεγονός. Η τροχιά του μελλοντικού ρωσικού τροχιακού σταθμού θα λύσει το πρόβλημα του ασταθούς φωτισμού. Οι συνθήκες φωτός και σκιάς θα παραμείνουν αμετάβλητες. Αυτό θα κάνει την εργασία με τους στόχους πιο ακριβή και αποτελεσματική. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_22922

Ιδού το πρώτο μηχάνημα εξόρυξης της Σελήνης (βίντεο) Είναι σχεδιασμένο για να συλλέγει το πολύτιμο ήλιο-3. Η επιστροφή του ανθρώπου στη Σελήνη και τα σχέδια μόνιμης παρουσίας του εκεί έχουν πολυεπίπεδες προεκτάσεις που ξεκινούν από τον στρατηγικό σχεδιασμό των υπερδυνάμεων σε γεωπολιτικό επίπεδο συνεχίζονται στον επιστημονικό/ερευνητικό τομέα και καταλήγουν στην εμπορική εκμετάλλευση του φυσικού μας δορυφόρου η οποία περνά από τον (διαστημικό) τουρισμό και καταλήγει στον ορυκτό πλούτο του φεγγαριού.Οι μελέτες που έχουν γίνει στο σεληνιακό περιβάλλον δείχνουν ότι ένα σπάνιο ισότοπο στη Γη, το ήλιο-3, βρίσκεται σε σχετική αφθονία στο φεγγάρι. Η αμερικανική νεοφυής εταιρεία Interlune παρουσίασε ένα μηχάνημα συλλογής του ηλίου-3 από το σεληνιακό έδαφος.Η NASA εκτιμά ότι υπάρχουν πάνω από ένα εκατομμύριο τόνοι ηλίου-3 στο φεγγάρι. Αυτό το ισότοπο θα μπορούσε να παρέχει πυρηνική ενέργεια σε έναν αντιδραστήρα σύντηξης, αλλά επειδή δεν είναι ραδιενεργό, δεν θα παράγει επικίνδυνα απόβλητα σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος.Το μηχάνημα έχει σχεδιαστεί για να επεξεργάζεται 110 τόνους σεληνιακού ρεγόλιθου ανά ώρα για τη συλλογή ηλίου-3. Ο ρεγόλιθος είναι ένα στρώμα χαλαρού, κατακερματισμένου υλικού που καλύπτει την επιφάνεια της Σελήνης ενώ έχει παρουσία και στη Γη. Η αφθονία του ρεγόλιθου στη Σελήνη έχει οδηγήσει όλους τους εμπλεκόμενους στην κατάκτηση της Σελήνη είτε είναι κρατικές ή ιδιωτικές διαστημικές υπηρεσίες είτε εταιρείες να προσπαθούν να βρουν τρόπους αξιοποίησης του ρεγόλιθου με διαφόρους τρόπους είτε ως δομικό ή άλλων χρήσιμων υλικών.«Όταν χειρίζεσαι εξοπλισμό στη Σελήνη, τα πρότυπα αξιοπιστίας και απόδοσης βρίσκονται σε νέο επίπεδο. Η υψηλού ρυθμού ανασκαφή που απαιτείται για τη συλλογή ηλίου-3 από το φεγγάρι σε μεγάλες ποσότητες δεν έχει επιχειρηθεί ποτέ πριν, πόσο μάλλον με υψηλή απόδοση» αναφέρουν σε ανακοίνωση τους τα στελέχη της Interlune.Η κατασκευή του πρωτοτύπου αποτελεί συνεργασία μεταξύ της Interlune και της Vermeer, ενός 70χρονου κατασκευαστή γεωργίας και βιομηχανικού εξοπλισμού. «Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με τα αποτελέσματα του προγράμματος δοκιμών μέχρι σήμερα και ανυπομονούμε για την επόμενη φάση ανάπτυξης», πρόσθεσε ο Γκάρι Λάι, συνιδρυτής και επικεφαλής τεχνολογίας της Interlune. Η Interlune αναφέρει ότι η ανασκαφή είναι το πρώτο βήμα σε ένα προγραμματισμένο σύστημα τεσσάρων βημάτων για τη συλλογή φυσικών πόρων από το Διάστημα: ανασκαφή, ταξινόμηση, εξαγωγή και διαχωρισμός. Η εκκίνηση προχώρησε στην κατασκευή του πρωτοτύπου πλήρους κλίμακας αφού δοκίμασε με επιτυχία μια μικρότερη έκδοση του μηχανήματος πέρυσι. Στη φωτογραφία το μηχάνημα εξόρυξης του ηλίου-3 από τη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1958374/idoy-to-proto-michanima-exoryxis-tis-selinis-vinteo/

Η πρώτη μπαταρία που… μεταμορφώνεται για να έχει πολλές εφαρμογές. Επαναστατική τεχνολογία για χρήση από ηλεκτρονικές συσκευές μέχρι ανδροειδή. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Science Advances» ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι δημιούργησε μια μπαταρία που μπορεί να τεντωθεί και να λυγίσει χωρίς να χάσει την ισχύ της. Η ανακάλυψη ανοίγει το δρόμο για μια νέα γενιά φορητών ηλεκτρονικών συσκευών, έξυπνων ιατρικών μηχανημάτων ακόμη και ρομπότ με ανθρώπινες κινήσεις.«Η υφή μοιάζει λίγο με οδοντόκρεμα. Το υλικό μπορεί, για παράδειγμα, να χρησιμοποιηθεί σε έναν 3D εκτυπωτή για να διαμορφώσει την μπαταρία όπως θέλετε. Αυτό ανοίγει για έναν νέο τύπο τεχνολογίας» αναφέρει ο Άιμαν Ραχμανουντίν επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Linköping στη Σουηδία, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.Οι παραδοσιακές μπαταρίες αντιμετωπίζουν μια αντιστάθμιση μεταξύ μεγέθους/ευελιξίας και ισχύος. Οι επιστήμονες στο Εργαστήριο Οργανικής Ηλεκτρονικής του Πανεπιστημίου Linköping έλυσαν αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας υλικά που μπορούν να συγκρατήσουν και να μεταφέρουν αρνητικά και θετικά φορτία σε συσκευές τροφοδοσίας ανεξάρτητα από τις ενεργειακές τους απαιτήσεις.«Οι μπαταρίες είναι το μεγαλύτερο εξάρτημα όλων των ηλεκτρονικών. Σήμερα είναι συμπαγείς και αρκετά ογκώδεις. Αλλά με μια μαλακή και συμβατή μπαταρία, δεν υπάρχουν περιορισμοί σχεδιασμού. Μπορεί να ενσωματωθεί στα ηλεκτρονικά με εντελώς διαφορετικό τρόπο και να προσαρμοστεί στον χρήστη» λέει ο Ραχμανουντίν.Για να δημιουργήσουν την μπαταρία οι ερευνητές μετέβαλαν τα ενεργά συστατικά, τα συνδετικά τμήματα και τους ακροδέκτες που συνθέτουν μια μπαταρία. Τα ενεργά συστατικά των καθόδων (θετικά φορτία) και των ανοδίων (αρνητικά φορτία) αποτελούνται από τροποποιημένη λιγνίνη, ένα οργανικό υλικό. Οι συνδέσεις ή οι θετικοί και αρνητικοί ακροδέκτες της μπαταρίας εξακολουθούν να είναι μεταλλικοί, αλλά είναι κατασκευασμένοι από νανογραφίτη και νανοσύρματα αργύρου που είναι αρκετά μικρά ώστε να παραμένουν εύκαμπτα με την υπόλοιπη μπαταρία.«Το αποτέλεσμα είναι μια μπαταρία που συμπεριφέρεται κάπως σαν ένα μπαλόνι νερού – διατηρώντας το συνολικό της σχήμα και συγκρατεί μεγάλη ποσότητα υλικού ενώ παραμένει εύκαμπτη» υποστηρίζουν οι ερευνητές.Οι πιθανές εφαρμογές αυτής της ανακάλυψης περιλαμβάνουν αντλίες ινσουλίνης, βηματοδότες και ακουστικά βαρηκοΐας, μαζί με ηλεκτρονικά υφάσματα που περιέχουν ηλεκτρονικά είδη σε ρούχα που προσαρμόζονται στο σώμα του χρήστη καθώς και ανάπτυξη του κλάδου «μαλακής ρομποτικής» η οποία δημιουργεί ρομπότ που θα διαθέτουν μια πλαστικότητα στις κινήσεις παρόμοια με αυτή των ανθρώπων γεγονός που θα τους επιτρέπει να αυξήσουν τόσο τον αριθμό όσο και την ποιότητα των δυνατοτήτων και υπηρεσιών που θα μπορούν να παρέχουν. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1958394/i-proti-mpataria-poy-metamorfonetai-gia-na-echei-polles-efarmoges/

Γιατί υπάρχουμε; Μέσα σε ένα εργαστήριο που βρίσκεται στα δάση της Νότιας Ντακότα, οι φυσικοί προετοιμάζουν ένα πείραμα που ίσως δώσει απάντηση σε ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της επιστήμης: γιατί υπάρχει το σύμπαν μας; Βρίσκονται σε έναν αγώνα δρόμου για την απάντηση με μια δεύτερη ομάδα Ιαπώνων φυσικών που θα πραγματοποιήσουν παρόμοιο πείραμα – οι οποίοι προς το παρόν προηγούνται. Πως θα λειτουργεί ο ανιχνευτής σωματιδίων Dune Το γεγονός ότι στο σύμπαν υπάρχουν γαλαξίες, άστρα, πλανήτες, άνθρωποι και γενικότερα ότι βλέπουμε γύρω μας, μπορεί να το χρωστάμε στα νετρίνα. Αμέσως μετά την Μεγάλη Έκρηξη υπήρχε άφθονη ενέργεια, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ζεύγη σωματιδίων (ύλη) και αντισωματιδίων (αντιύλη). Η κοσμική πυκνότητα τότε ήταν τόσο μεγάλη, ώστε τα σωματίδια κάθε ζεύγους θα έπρεπε πολύ σύντομα να συγκρουστούν αφανίζοντας το ένα το άλλο και αφήνοντας πίσω τους μόνο έναν ωκεανό ραδιενέργειας. Για να αποφευχθεί η ολική καταστροφή, πρέπει να υπήρξε μια ελάχιστη υπεροχή στην πυκνότητα της ύλης προς την αντιύλη. Οι φυσικοί επιστήμονες πασχίζουν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν να προέκυψε μια τέτοια ασυμμετρία. Σύμφωνα με μια δημοφιλή ερμηνεία, στο πρώιμο σύμπαν τα υπερβαρέα ξαδελφάκια των νετρίνων διασπάστηκαν με τέτοιον τρόπο ώστε να δημιουργείται ένα επιπλέον σωματίδιο ύλης για κάθε δισεκατομύριο ζεύγη ύλης-αντιύλης. Η μέτρηση των ιδιαίτερων ιδιοτήτων των σημερινών ελαφρών νετρίνων θα μπορούσε να μας αποκαλύψει πόσο εύλογο είναι ένα τέτοιο σενάριο για την ανατροπή της ισορροπίας, έστω κατ’ ελάχιστο ποσοστό, υπέρ της ύλης. Αλλά και πάλι, αν δεν υπήρχαν τα νετρίνα, εμείς μάλλον δεν θα είμασταν εδώ.Οι φυσικοί κατασκευάζουν ανιχνευτές με σκοπό την μελέτη των νετρίνων με την ελπίδα να καταλάβουν ‘γιατί υπάρχουν’. Η αμερικανική ερευνητική ομάδα ελπίζει να βρεί την απάντηση βαθιά κάτω από το έδαφος με το πείραμα Deep Underground Neutrino Experiment (Dune). Οι επιστήμονες θα φτάσουν 1.500 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, σε τρία τεράστια υπόγεια σπήλαια. Η κλίμακα είναι τέτοια που τα συνεργεία κατασκευής και οι μπουλντόζες τους συγκριτικά να μοιάζουν με μικρά παιχνιδάκια. Ο επιστημονικός διευθυντής αυτής της εγκατάστασης, Dr Jaret Heise, περιγράφει τα γιγάντια σπήλαια ως «καθεδρικούς ναούς της επιστήμης».Ο Dr Jaret Heise ασχολείται με την κατασκευή αυτών των σπηλαίων στις Υπόγειες Ερευνητικές Εγκαταστάσεις του Σάνφορντ (Surf) εδώ και δέκα χρόνια περίπου. Απομονώνουν το Dune από τον θόρυβο και την άσχετη ακτινοβολία. Τώρα το πείραμα Dune είναι έτοιμο για το επόμενο στάδιο. Σύφωνα με τον Heise: «Είμαστε έτοιμοι να κατασκευάσουμε τον ανιχνευτή που θα αλλάξει την κατανόησή μας για το σύμπαν με όργανα που θα αναπτυχθούν από τη συνεργασία περισσότερων από 1400 επιστημόνων από 35 χώρες, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να απαντήσουν στο ερώτημα γιατί υπάρχουμε».Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η απάντηση στην κατανόηση του γιατί η ύλη κυριάρχησε – και κατ’ επέκταση γιατί υπάρχουμε – βρίσκεται στη μελέτη των νετρίνων και αντινετρίνων. Γι αυτό θα εκτοξεύουν δέσμες και των δύο ειδών σωματιδίων από το υπέδαφος στο Ιλινόις προς τους ανιχνευτές στη Νότια Ντακότα που βρίσκονται σε απόσταση 800 μιλίων. Καθώς ταξιδεύουν, τα νετρίνα και τα αντινετρίνα αλλάζουν ελάχιστα. Οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν αν αυτές οι αλλαγές είναι διαφορετικές για τα νετρίνα και τα αντινετρίνα. Αν ναι, αυτό θα μπορούσε να τους οδηγήσει στην απάντηση στο γιατί ύλη και αντιύλη δεν αλληλοεξξαφανίστηκαν.Στην άλλη άκρη του κόσμου, 9.650 χιλιόμετρα από τη Νότια Ντακότα, Ιάπωνες φυσικοί χρησιμοποιούν λαμπερές χρυσές σφαίρες για να απαντήσουν στα ίδια ερωτήματα. Κατασκευάζουν τον ανιχνευτή Hyper-K – ο οποίος θα είναι μια μεγαλύτερη και καλύτερη έκδοση του υπάρχοντος ανιχνευτή νετρίνων Super-K (Super-Kamiokande).Η ερευνητική ομάδα των Ιαπώνων, θα ενεργοποιήσει την δέσμη νετρίνων σε λιγότερο από τρία χρόνια, αρκετά χρόνια νωρίτερα από το αμερικανικό πείραμα. Ο αγώνας δρόμου μπορεί να έχει ξεκινήσει, αλλά τα πρώτα αποτελέσματα αναμένονται στα επόμενα χρόνια. Γι αυτό προς το παρόν, το ερώτημα τι ακριβώς συνέβη στην αρχή του χρόνου ώστε να υπάρχουμε σήμερα, παραμένει αναπάντητο. πηγές: 1. Scientists in a race to discover why our Universe exists– https://www.bbc.com/news/articles/cjwvgevjjl6o – 2. ΡΕΥ ΤΖΑΓΙΑΟΥΟΡΝΤΑΝΑ, ‘ΚΥΝΗΓΟΙ ΝΕΤΡΙΝΩΝ’, ΠΕΚ – https://cup.gr/book/kynigi-netrinon/

Τρεις ανακαλυψεις που θα εκτοξευσουν τον ανθρωπινο πολιτισμο. Αγαπητο Astronio.Φιλε Παυλο. 1.Πυρηνική Συντηξη. «Η παγκόσμια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας αυξήθηκε κατά 2,5% το 2023, φτάνοντας στο επίπεδο ρεκόρ των 29.925 TWh (τεραβατωρών) Ολοι γνωριζουμε οτι η ηλεκτρικη ενεργεια αποτελει την βαση του ανθρωπινου πολιτισμου.Απο την στιγμη που η ανθρωποτητα ξεκινησε να χρησιμοποιει την ηλεκτρικη ενεργεια ειχαμε αλμα στον ανθρωπινο πολιτισμο.Ετσι το θεμα της παραγωγης ηλεκτρικης ενεργειας αποτελει το πρωτο προβλημα ολων των κρατων.Ο άνθρακας διατήρησε την θέση του ως το κυρίαρχο καύσιμο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, με τα ορυκτά καύσιμα να αποτελούν συνολικά το 60% της παγκόσμιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών στη συνολική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας αυξήθηκε, από 29%, σε 30%».Το προβλημα που δημιουργηθηκε με τον τροπο παραγωγης δεν ειναι αλλο απο το φαινομενο του θερμοκηπιου στον πλανητη μας.Στην εναρξη της βιομηχανικης περιοδου το1760 το CO2 ηταν 280 ppm και τωρα φτασαμε στα 420 ppm.Ετσι ο τροπος παραγωγης ηλεκτρικης ενεργειας ειναι κυριαρχος για το μελλον του πλανητη μας.Εδω ερχεται η πυρηνικη συντηξη να δωσει την απαφασιστικη λυση.Τι εναι πυρηνικη συντηξη το γνωριζουμε απο παλια.Το θεμα ειναι να το πετυχουμε στην πραξη.Εδω ερχεται το ITER .Το έργο του Διεθνούς Θερμοπυρηνικού Πειραματικού Αντιδραστήρα (ITER) που ειναι στην Γαλλια υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Ρωσία και την Ευρωπαϊκή Ένωση.Ηδη η διαδικασια κατασκευης εχει προχωρησει αποφασιστικα και το πανίσχυρο μαγνητικό σύστημα για να δημιουργήσει ένα «αόρατο κλουβί» που θα περιορίζει τα υπέρ-καυτά σωματίδια πλάσματος τα οποία ενώνονται και συντήκονται για να απελευθερώνουν ενέργεια.Οι υπεύθυνοι του προγράμματος ITER ανακοίνωσαν ότι το τελευταίο εξάρτημα του συστήματος, η κεντρική ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα, είναι έτοιμο πέρασε τους απαραίτητους ελέγχους και ξεκίνησε η συναρμολόγηση του.Ετσι η διαδικασιες για την προσπαθεια παραγωγης ειναι σε κρισιμο σημειο «Γνωρίζουμε ήδη ότι μπορούμε να έχουμε σύντηξη. Το ερώτημα είναι, θα κάνουμε τη σύντηξη με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι οικονομικά αποδοτικό;» λέει ο επικεφαλής του ITER για το αποκαλούμενο ιερό δισκοπότηρο της ενέργειας που για πολλούς θα αποτελέσει ένα ορόσημο για τον ανθρώπινο πολιτισμό ανοίγοντας νέους μακροπρόθεσμους ορίζοντες για την ανθρωπότητα αν φυσικά αυτό το εργαλείο αυτό χρησιμοποιηθεί με σύνεση και λογική.Η ανεξαντλητη πηγη παραγωγης ηλεκτρικης ενεργειας χωρις αποβλητα θα εκτιναξει τον ανθρωπινο πολιτισμο και θα βοηθησει αποφασιστικα να αντιμετωπισουμε και την κλιματικη αλλαγη με την αποφασιστικη μειωση των ορυκτων καυσιμων και την μειωση εντελει του CO2. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1951069/etoimi-i-kardia-toy-diethnoys-programmatos-pyrinikis-syntixis-iter-vinteo/ Περισσοτερα.www.Astrovox.gr-Αστρο-ειδήσεις-Πυρηνική Συντηξη.(Σελ.2)

Η κινεζική «SpaceX» εκτόξευσε το νέο της πύραυλο (βίντεο) Μετέφερε στο Διάστημα έξι δορυφόρους ενώ θα εκτοξευθεί σύντομα ένας ακόμη νέος πύραυλος της εταιρείας. Η κινεζική νεοφυής εταιρεία Landspace έστειλε έξι δορυφόρους σε τροχιά με τον πύραυλο Zhuque-2E που έχει κατασκευάσει ο οποίος κινείται με μεθάνιο.Το Zhuque-2E εκτοξεύτηκε από την περιοχή δοκιμών εμπορικής καινοτομίας του διαστήματος Dongfeng στη βορειοδυτική Κίνα. Ο πύραυλος μετέφερε έξι δορυφόρους Tianyi που ανήκουν στην εταιρεία Spacety. Οι δορυφόροι θα χρησιμοποιηθούν για καταγραφή εικόνων ραντάρ, οπτική τηλεπισκόπηση και διάφορες έρευνες των διαστημικών επιστημών.Ο πύραυλος μπορεί να μεταφέρει φορτίο τεσσάρων τόνων σε αποστάσεις 500 χιλιομέτρων τροχιά. Ο Zhuque-2E έχει μήκος 47,3 μέτρα και αποτελεί έναν από τους πυραύλους της οικογένειας Zhuque που έχει δημιουργήσει η Landspace και η πρώτη εκτόξευση πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο. Στο τελικό στάδιο δοκιμών βρίσκεται ένα ακόμη πιο μεγάλο και προηγμένο μοντέλο ο Zhuque-3 με μήκος 76,6 μέτρα. Οι πύραυλοι θα μεταφέρουν εμπορικά και επιστημονικού ενδιαφέροντος φορτία ενώ φυσικά αναμένεται να χρησιμοποιηθούν και για αποστολές του κινεζικού στρατού. Μένει να δούμε το κόστος των εκτοξεύσεων και αν αυτές θα είναι ανταγωνιστικές στην Space X (που κυριαρχεί στον τομέα των εμπορικών εκτοξεύσεων) και άλλες εταιρείες που εκτοξεύουν φορτία στο Διάστημα. Η στιγμή της απογείωσης του πυραύλου Zhuque-2E. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1957611/i-kineziki-space-x-ektoxeyse-to-neo-tis-pyraylo-vinteo/ Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" Στις 15 Μαΐου, ο Progress MS-31, του οποίου η εκτόξευση είχε προγραμματιστεί για τον Ιούλιο, υποβλήθηκε σε δοκιμές σε ανηχοϊκό θάλαμο. Σχεδόν όλα τα διαστημόπλοια που εκτοξεύονται σε τροχιά περνούν από αυτό το δωμάτιο στο Μπαϊκονούρ. Οι τοίχοι του είναι καλυμμένοι με πλακάκια με επίστρωση φερρίτη. Τα ραδιοκύματα δεν ανακλώνται εδώ, αλλά διασκορπίζονται προσεκτικά. Η RSC Energia εξήγησε γιατί αυτός ο θάλαμος είναι «πιο ήσυχος» από τον χώρο, τι κοινό έχει με ένα στούντιο ηχογράφησης και γιατί ακριβώς είναι απαραίτητος. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-219699195_51060

Το ηλιοτρόπιο του Σύμπαντος αποκαλύπτεται στο φακό ερασιτέχνη αστροφωτογράφου. Εντυπωσιακή λεπτομερής εικόνα ενός σπειροειδούς γαλαξία με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ο ερασιτέχνης αστροφωτογράφος Ρόναλντ Μπρέτσερ κατάφερε να καταγράψει με το τηλεσκόπιο του από την αυλή του σπιτιού του στον Καναδά ένα εντυπωσιακό πορτρέτο του γαλαξία Messier 63 που είναι πιο γνωστός ως «Γαλαξίας Ηλιοτρόπιο».Η εικόνα αποκαλύπτει λεπτομέρειες στους βραχίονες του σπειροειδούς γαλαξία, το σχέδιο και η δομή του οποίου μοιάζουν εντυπωσιακά με την κεφαλή του ηλίανθου. Ο γαλαξίας φωτοβολεί από την ακτινοβολία που εκπέμπεται από ένα πλήθος γιγάντιων νεογέννητων λευκών-μπλε άστρων το φως από τα οποία ταξίδεψε περίπου 27 εκατομμύρια έτη φωτός για να φτάσει στην… αυλή του Μπρέτσερ.Χρειάστηκαν 13 ώρες παρατηρήσεων και λήψη 158 εικόνων του γαλαξία με διάφορα αστρονομικά φίλτρα (κόκκινο, πράσινο, μπλε και υδρογόνο Α). Τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε επεξεργασία χρησιμοποιώντας το λογισμικό επεξεργασίας αστροφωτογραφιών PixInsight. Ο M63 φαίνεται να σχηματίζεται από πολλούς κατακερματισμένους βραχίονες που είναι διατεταγμένοι γύρω από τον φωτεινό πυρήνα του σε αντίθεση με τους καλοσχηματισμένους βραχίονες που χαρακτηρίζουν τους μεγάλους σπειροειδείς γαλαξίες. Ο γαλαξίας M63 που θυμίζει ηλιοτρόπιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1957924/to-iliotropio-toy-sympantos-apokalyptetai-sto-fako-erasitechni-astrofotografoy/

To Hubble φωτογραφίζει ένα εντυπωσιακό… ζαχαρωτό του Σύμπαντος. Πρόκειται για ένα νεφέλωμα σε γειτονικό γαλαξία. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε μια εκπληκτική εικόνα από ένα εντυπωσιακό νεφέλωμα στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, το μεγαλύτερο από διάφορους μικρούς γαλαξίες που αποτελούν δορυφόρους του δικού μας γαλαξία.Αυτή η εικόνα συνδυάζει παρατηρήσεις που έγιναν με πέντε διαφορετικά φίλτρα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που καταγράφουν το υπεριώδες και το υπέρυθρο φως που το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να δει. Η NASA στην ανακοίνωση της αναφέρει ότι το νεφέλωμα μοιάζει σε αυτή την εικόνα με ένα… ζαχαρωτό και πιο συγκεκριμένα με μαλλί της γριάς σε έντονα χρώματα.Όταν παρακολουθείτε μια τόσο ζωντανά χρωματισμένη κοσμική σκηνή, είναι φυσικό να αναρωτιέστε αν τα χρώματα είναι πραγματικά. Όταν οι ειδικοί στην επεξεργασία εικόνας συνδυάζουν ακατέργαστα φιλτραρισμένα δεδομένα σε μια πολύχρωμη εικόνα όπως αυτή, εκχωρούν ένα χρώμα σε κάθε φίλτρο. Οι παρατηρήσεις ορατού φωτός αντιστοιχούν συνήθως στο χρώμα που επιτρέπει το φίλτρο. Τα μικρότερα μήκη κύματος φωτός όπως το υπεριώδες συνήθως αποδίδονται σε μπλε ή μοβ, ενώ τα μεγαλύτερα μήκη κύματος όπως το υπέρυθρο είναι συνήθως κόκκινο. Το εντυπωσιακό νεφέλωμα που κατέγραψε το Hubble. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1957617/to-hubble-fotografizei-ena-entyposiako-zacharoto-toy-sympantos-vinteo/

Λαμπερή εμφάνιση του Δείμου στον ουρανό του Άρη. Εντυπωσιακή εικόνα του μικρού δορυφόρου του Κόκκινου Πλανήτη. Μετά την ιστορική καταγραφή του σέλαος στον Άρη το ρόβερ της αποστολής Perseverance τράβηξε μια μοναδική φωτογραφία του Δείμου, του μικρού φεγγαριού του Άρη.Μπορεί το πιο προηγμένο ρομπότ εξερεύνησης που έχουμε στείλει στον Άρη να αναζητά ίχνη ζωής στον πλανήτη αλλά ενίοτε καταγράφει εντυπωσιακές εικόνες είτε από το αρειανό τερέν είτε στρέφοντας τα όργανα του στον ουρανό. Αυτή τη φορά το ρόβερ κατέγραψε τον Δείμο στον ουρανό του Άρη λίγο πριν την εμφάνιση της αυγής στον πλανήτη.Ο Δείμος είναι ο μικρότερος από τους δύο δορυφόρους του πλανήτη Άρη (ο άλλος είναι ο Φόβος). Η μεγάλη ομοιότητα του Δείμου και των πολλών πλανητοειδών που είναι παρόντες στην κυρίως ζώνη των αστεροειδών μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Δείμος είναι ένα ουράνιο σώμα τέτοιου τύπου που εγκλωβίστηκε από την βαρύτητα του Άρη εξαιτίας μιας διαταραχής, στην περιοχή, που προκλήθηκε από κάποιο πέρασμα του Δία.Αυτό δεν εξηγεί το γεγονός ότι η τροχιά του δορυφόρου είναι πολύ φυσιολογική και επιπλέον το επίπεδο της σχεδόν συμπίπτει με εκείνο του ισημερινού του πλανήτη. Η διαμάχη στην επιστημονική κοινότητα είναι ανοιχτή και πρόσφατη μελέτη ενισχύει μια εντελώς διαφορετική θεωρία και πιο συγκεκριμένα ότι ο Δείμος γεννήθηκε από τα σπλάχνα του Άρη. Ο βράχος φέρεται να αποτελούσε τμήμα του Κόκκινου Πλανήτη, που αποκολλήθηκε από μια σφοδρή πρόσκρουση, και εν συνεχεία αιχμαλωτίστηκε στην τροχιά του Άρη. Ο Δείμος εμφανίζεται σαν ένα λαμπερό άστρο στον ουρανό του Άρη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/1957402/lamperi-emfanisi-toy-deimoy-ston-oyrano-toy-ari/

Κι αν είμαστε μόνοι; Το φιλοσοφικό παράδοξο ενός σύμπαντος χωρίς εξωγήινους. Αν ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι μοναδικός στο απέραντο σύμπαν, τότε πρέπει να υιοθετήσουμε μια φιλοσοφία που θα καλύψει το κενό Οι συνεχείς επιστημονικές ανακαλύψεις από την εξερεύνηση του διαστήματος μας κάνουν να υποψιαζόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν. Όμως, δεν έχουμε βρει ακόμη καμία απόδειξη για εξωγήινη ζωή, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες να είμαστε μια μοναδική εξαίρεση στην απεραντοσύνη του σύμπαντος.Η ιδέα ότι μπορεί να υπάρχουν εξωγήινοι πολιτισμοί έχει κατακυριεύσει την ανθρώπινη φαντασία. Δεν είναι μόνο οι λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας που υποθέτουν την ύπαρξη εξωγήινης νοημοσύνης, αλλά και το ευρύ κοινό φαίνεται να κλίνει έντονα προς την πεποίθηση ότι δεν είμαστε μόνοι. Οι άνθρωποι σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, όταν συζητούν για τις δυνατότητες ύπαρξης εξωγήινης ζωής, συνήθως καταλήγουν: «αποκλείται να είμαστε μόνοι στο σύμπαν!». Και ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει; Με δισεκατομμύρια γαλαξίες, ο καθένας από τους οποίους βρίθει από άστρα και εξωπλανήτες, οι πιθανότητες ύπαρξης ζωής μόνο στη Γη, σ’ αυτήν την χλωμή μπλε κουκκίδα, φαίνονται απίστευτα μικρές. Πολλοί επιστήμονες και προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης ενισχύουν αυτή την ιδέα, μετατρέποντας τη συζήτηση από το «αν» υπάρχει ζωή στο «πότε» θα τη βρούμε και με «τι» μπορεί να μοιάζει. Σε αυτή την ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και εικασιών, η προσδοκία να συναντήσετε κάποιο άλλο ευφυές είδος είναι σχεδόν αναπόφευκτη – εκτός αν βέβαια, πιστεύετε ότι οι εξωγήινοι είναι ήδη εδώ.Η ιδέα ενός σύμπαντος γεμάτου ζωή έλκεται από την διαίσθησή μας, απηχώντας μερικές από τις πιο απλές αλλά βαθιές φιλοσοφικές ιδέες. Το ξυράφι του Occam μας παρακινεί προς την ιδέα ότι η «ζωή εκεί έξω» είναι η πιο εύκολη εξήγηση – είναι ορθή. Η αρχή της μετριότητας μας υπενθυμίζει ότι η μικρή γωνιά της ύπαρξής μας μάλλον δεν είναι και τόσο μοναδική. Και η Κοπερνίκεια αρχή σαρώνει την παλιά, εγωκεντρική φαντασίωση της ανθρωπότητας ως κέντρο του σύμπαντος. Το να πιστεύουμε ότι είμαστε μόνοι σε αυτό το απέραντο διάστημα, είναι όχι μόνο απίθανο αλλά παράξενα ξεπερασμένο, σαν να δεχόμαστε κάποιον παγκόσμιο χάρτη όπου η Γη βρίσκεται στο κέντρο του. Το ίδιο θαύμα αποτυπώνει ο Carl Sagan στο μυθιστόρημά του ‘Επαφή’: «Το σύμπαν είναι απίστευτα μεγάλο. Αν υπήρχαμε μόνο εμείς, θα ήταν μια τρομερή σπατάλη χώρου»:Αλλά αυτή η πίστη στην ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών δεν αφορά μόνο τη διαίσθηση – βασίζεται στην επιστήμη που πυροδοτεί τόσο την περιέργεια όσο και το δέος. Με την ανακάλυψη των εξωπλανητών, μάθαμε ότι ο γαλαξίας μας ξεχειλίζει από ποικιλομορφία: Δισεκατομμύρια πλανήτες περιφέρονται γύρω από άστρα στη λεγόμενη κατοικήσιμη ζώνη, όπου οι συνθήκες μπορεί να υποστηρίζουν υγρό νερό. Κάποτε, οι ωκεανοί της Γης έμοιαζαν μοναδικοί. Τώρα, κρυμμένες θάλασσες σε δορυφόρους όπως η Ευρώπη και ο Εγκέλαδος δείχνουν ότι οι υδάτινοι κόσμοι μπορεί τελικά να μην είναι τόσο σπάνιοι. Στη Γη, η ζωή έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτική, καθώς ευδοκιμεί σε ηφαιστειακούς κρατήρες που βράζουν, όξινες λίμνες, ακόμη και σε ραδιενεργές περιοχές – ακραίες συνθήκες που διεγείρουν την φαντασία για το πού θα μπορούσε να υπάρχει ζωή. Οι εξωγήινοι οργανισμοί μπορεί να εξελιχθούν με εντελώς διαφορετικούς τρόπους, πιθανόν διαμορφωμένους από βιοχημείες που δεν μπορούμε ακόμη να συλλάβουμε. Κι ενώ η σιωπή του σύμπαντος μπορεί να φαίνεται εκκωφαντική, αξίζει να θυμόμαστε ότι η αναζήτησή μας μόλις ξεκίνησε. Με κοσμικούς όρους, μόλις μάθαμε να ακούμε και να βλέπουμε. Με τις επερχόμενες τεχνολογίες θα ανοίξουν εντελώς νέα παράθυρα στο σύμπαν. Στατιστικά, οι πιθανότητες φαίνονται αναμφισβήτητες: Με τρισεκατομμύρια άστρα και αμέτρητους πλανήτες, πώς είναι δυνατόν η ζωή να μην εμφανιστεί αλλού; Ακόμη και η ανακάλυψη ενός ταπεινού μικροβίου σε έναν μακρινό κόσμο θα ήταν επαναστατική, υπενθυμίζοντάς μας ότι η ιστορία της Γης δεν είναι παρά μία παράγραφος των ατελείωτων δυνατοτήτων του σύμπαντος.Ωστόσο, η δικαιολογημένη επιστημονική αισιοδοξία δεν πρέπει να μας αποσπά από την απογοητευτική αλήθεια: ότι αυτός ο ενθουσιασμός εξακολουθεί να είναι ένα άλμα πίστης. Το ερώτημα αν είμαστε μόνοι παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αινίγματα της επιστήμης. Τα δεδομένα δίνουν μια δελεαστική εικόνα – εξίσου συμβατή με ένα σύμπαν γεμάτο ζωή όσο και με ένα σύμπαν όπου στεκόμαστε μοναχικοί κάτω από τα άστρα. Το να επιμένει κανείς ότι πρέπει να υπάρχει ζωή εκεί έξω, είναι σαν να δέχχεται το συναίσθημα της αισιοδοξίας ως αποδεικτικό στοιχείο. Η πιο ειλικρινής απάντηση σε αυτό το κοσμικό μυστήριο είναι ένα απλό, γεμάτο δέος: «Δεν ξέρουμε». Μπορεί να είμαστε ο μοναδικός πολιτισμός στο σύμπαν; Η απάντηση έρχεται με το απίθανο ξεκίνημα της ζωής. Η αβιογένεση – η διαδικασία με την οποία η ζωή προκύπτει από την άβια ύλη – μπορεί να είναι τόσο σπάνια ώστε η Γη να αντιπροσωπεύει έναν μοναδικό θρίαμβο σε ένα κατά τα άλλα άγονο σύμπαν. Ακόμη και κάτω από ιδανικές συνθήκες, δεν γίνεται η ζωή απλώς να αναδυθεί. Κανένα πείραμα δεν κατάφερε να το επαναλάβει. Οι μοναδικές συνθήκες της Γης – μια σταθεροποιητική Σελήνη, οι τεκτονικές πλάκες και ακριβώς το σωστό χημικό μείγμα – μπορεί να είναι α-πίθανες, μία στο τρισεκατομμύριο. Η εξέλιξη προσθέτει ένα ακόμη φίλτρο: Ενώ η μικροβιακή ζωή μπορεί να είναι κοινή, το άλμα προς τα νοήμονα όντα μπορεί να απαιτεί μια διασκεδαστική σειρά ατυχημάτων και καταστροφών. Αν η εξέλιξή μας είναι μια κοσμική λοταρία, το σύμπαν μπορεί να είναι γεμάτο από αζήτητους λαχνούς. Παρ’ όλα τα δισεκατομμύρια άστρα και πλανήτες του, το σύμπαν μπορεί να παραμείνει εκκωφαντικά άδειο από ζωή.Και ακόμα κι αν υπάρχουν άλλοι πολιτισμοί, μπορεί να μας χωρίζει για πάντα η απεραντοσύνη του χώρου και του χρόνου. Οι προσπάθειές μας να ‘ακούσουμε’ εξωγήινα σήματα από τα άστρα συνάντησαν μόνο ανατριχιαστική σιωπή. Οι πολιτισμοί μπορεί να προκύψουν και να εξαφανιστούν σαν σπινθήρες, που τρεμοπαίζουν πολύ πριν τα σήματα τους διασχίσουν το γαλαξιακό κενό. Οι αποστάσεις είναι τερατώδεις – το ίδιο το φως χρειάζεται χιλιετίες για να διασχίσει τα πλησιέστερα άστρα – και η τεχνολογία μας για διαστρικά ταξίδια είναι πιο πολύ φαντασία παρά πραγματικότητα. Για να κάνουμε τα πράγματα χειρότερα, η επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος παρασύρει τους γαλαξίες πιο μακριά, εγκλωβίζοντάς μας σε ένα είδος κοσμικής απομόνωσης. Μπορεί να είμαστε ουσιαστικά μόνοι – παρασυρμένοι σε μια υπέροχη αλλά αδιάφορη θάλασσα άστρων, κυματίζοντας ένα σήμα που κανείς δεν θα δει ποτέ. Προς το παρόν, αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε. Το αν υπήρξαμε ο μοναδικός πολιτισμός στο σύμπαν μας, μάλλον δεν θα μπορέσουμε ποτέ να το επιβεβαιώσουμε. Αν κάποτε ανακαλύψουμε εξωγήινη ζωή τότε θα ξέρουμε πως δεν είμαστε μόνοι στην λαμπερή φούσκα του παρατηρήσιμου σύμπαντος. Τι θα γινόταν όμως αν, μετά από αιώνες, τα τηλεσκόπια μας δεν βρουν εξωγήινες βιόσφαιρες, ούτε τεχνολογίες, αλλά διαπιστώσουν μια ανατριχιαστική κοσμική σιωπή; Όπως είπε ο Arthur C. Clarke, είτε είμαστε μόνοι είτε δεν είμαστε, και τα δύο είναι τρομακτικά. Άστεγοι στο άπειρο Με την πρώτη ματιά, η ιδέα της κοσμικής μοναξιάς φαίνεται μακρινή, θαμμένη κάτω από το θόρυβο της υπερπληθυσμιακής και χαοτικής ζωής μας. Ποιος έχει χρόνο να ασχοληθεί με την καθολική μοναξιά ενώ παλεύει με τα επίγεια καθημερινά προβλήματα; Όμως, αυτή η σιωπή φαίνεται στο υπόβαθρο της συλλογικής μας ψυχής, ένα σκοτεινό «τι θα γινόταν αν» που δεν μας αφήνει να ησυχάσουμε. Αν η αντανακλαστική αυτοσυνείδηση είναι μοναδική – ή τραγικά σπάνια – σε έναν άδειο κόσμο, οι επιπτώσεις είναι συγκλονιστικές, διαμορφώνοντας την ταυτότητά μας με ένα μείγμα δέους, άγχους και αποξένωσης.Από τη μια πλευρά, αυτή η μοναξιά μοιάζει με την απόλυτη κοσμική φιλοφρόνηση. Φανταστείτε: Η Γη ως φορέας της μοναδικότητας της ύπαρξης, το μαγικό μέρος όπου το Σύμπαν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Αν είμαστε μόνοι, η ύπαρξή μας υπερβαίνει τις πιθανότητες. Είναι ένα θαύμα που αψηφά τη φαντασία. Όπως το θέτει ο αστροφυσικός Howard A. Smith, γινόμαστε σπάνιοι, πολύτιμοι και κοσμικά σημαντικοί. Είμαστε μοναδικότητες – αδύνατες πιθανότητες που έγιναν πραγματικότητα.Αλλά αυτή η εξαιρετική μοναδικότητα συνοδεύεται από μια στοιχειωμένη μοναξιά. Σε ένα σύμπαν τόσο απέραντο και σκοτεινό, θα ήμασταν η μόνη φωνή σε ένα αιώνιο κενό, τραγουδώντας σε κανένα κοινό, σκεπτόμενοι αν η πραγματικότητά μας είναι καν πραγματική. Αυτό δεν είναι απλώς ανησυχητικό – είναι βαθύτατα αποπροσανατολιστικό, αναγκάζοντάς μας να παλέψουμε με το παράδοξο να είμαστε κοσμικοί μονόκεροι και μοναχικοί περιπλανώμενοι.Μερικοί φιλόσοφοι εντοπίζουν την κοσμική μοναξιά της ανθρωπότητας πίσω στη στιγμή που εκθρονιστήκαμε ανεπιτήδευτα από την επανάσταση του Κοπέρνικου. Το παρομοιάζουν με μια κοσμική προειδοποίηση έξωσης: Μια μέρα, η Γη ήταν η ζεστή, κεντρική εστία του Σύμπαντος και την επόμενη, χαθήκαμε σε μια απέραντη ερημιά. Μια υπαρξιακή μετατόπιση σαν «να είσαι άστεγος στο άπειρο». Απογυμνωμένοι από μια ιστορία όπου ο κόσμος περιστρεφόταν γύρω μας, βρεθήκαμε χαμένοι, απομονωμένοι και σμικρυμένοι από απεριόριστους ορίζοντες.Σαν να στρίβει το μαχαίρι στην πληγή, κάθε επιστημονική ανακάλυψη απλώς βάθυνε την αίσθηση της αποξένωσής μας. Η ανακάλυψη της τεράστιας κλίμακας του σύμπαντος – τα δισεκατομμύρια των γαλαξιών και οι αδιανόητες αποστάσεις του – δεν έφερε απαντήσεις. Τόνιζε την απίθανη φύση της αντανακλαστικής μας επίγνωσης σε αυτόν τον μικρό, βραχώδη πλανήτη. Οι διάσημοι προβληματισμοί του Carl Sagan στη χλωμή μπλε κουκκίδα : H Γη, «μια μοναχική κουκκίδα στο αχανές κοσμικό σκοτάδι που μας περιβάλλει», τρεμοφέγγει σε μια θάλασσα σιωπηλών, αδιάφορων αστεριών.Είναι ένα γλυκόπικρο παράδοξο: Είμαστε αστερόσκονη, φτιαγμένη από τα ίδια στοιχεία με τους γαλαξίες, αλλά νιώθουμε εξόριστοι από αυτούς. Η επανάσταση του Κοπέρνικου άφησε μια ουλή στην ανθρώπινη ψυχή, αποσπώντας μας από την ανθρωποκεντρική ζεστασιά του παλιού. Εξόρισε την ανθρωπότητα σε μια υπαρξιακή μοναξιά με την οποία ήρθαν αντιμέτωποι οι Νίτσε, Σαρτρ και Καμύ πολύ πριν αρχίσουμε τις ραδιοασρονομικές προσπάθειες ανίχνευσης εξωγήινων σημάτων από το διάστημα. Ενώ οι περισσότεροι από εμάς είναι εξοικειωμένοι με την καθημερινή μοναξιά – την κακή επικοινωνία, τις ρηχές σχέσεις ή τον πόνο της απομόνωσης – οι υπαρξιστές έσκαψαν βαθύτερα, ανακαλύπτοντας μια βαθιά κοσμική μοναξιά, μια αποσύνδεση φαινομενικά ραμμένη στον ίδιο τον ιστό της ύπαρξης.Ο Νίτσε, προαναγγέλλοντας το θάνατο του Θεού, οραματίστηκε ένα σύμπαν απογυμνωμένο από θεϊκό σκοπό – μια τεράστια, αδέσμευτη έκταση όπου η ανθρωπότητα παρασύρεται χωρίς άγκυρα. Για αυτόν, το κενό δεν ήταν απλώς κενό. ήταν μια ψυχρή, αδυσώπητη υπενθύμιση ότι ο κόσμος είχε πάψει να είναι το σπίτι μας. Μόνο οι πιο γενναίοι, πίστευε, μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αυτή την παγερή αδιαφορία και να σφυρηλατήσουν νόημα από την άβυσσο. Ο Καμύ, γράφοντας μέσα στη «Μεγάλη Σιωπή» του Φέρμι, παρομοίασε αυτή τη μοναξιά με μια κοσμική κραυγή που χάνεται σε μια ανατριχιαστική σιωπή. Στον Μύθο του Σισύφου, περιέγραψε την ανθρωπότητα ως ξένη σε ένα βουβό σύμπαν, παγιδευμένη στο οδυνηρό χάσμα μεταξύ της αγωνίας μας για νόημα και της σιωπηλής άρνησης του κόσμου. Ο Σαρτρ, εν τω μεταξύ, έβλεπε ένα ωμό σύμπαν χωρίς κανένα νόημα. Υποστήριξε ότι η ανθρωπότητα είναι ταυτόχρονα ελεύθερη και φυλακισμένη – απομονωμένα όντα που γεμίζουν την ύπαρξη με ρόλους και περισπασμούς, αλλά παραμένουν χαμένα. Μεταξύ άλλων, ο Σαρτρ προειδοποίησε, ότι είμαστε ναυαγισμένες υπάρξεις, εγκαταλελειμμένες για πάντα.Αλλά ακόμη και ο Σαρτρ, με την αυστηρή άποψή του («η κόλαση είναι οι άλλοι») για τις ανθρώπινες σχέσεις, παραδέχτηκε ότι χωρίς άλλους, θα καταρρεύσουμε στο απόλυτο τίποτα. Η μοναξιά δεν είναι απλώς η απουσία ανθρώπων, είναι η οδυνηρή έλλειψη νοήματος που αισθάνεται έντονα η ανθρωπότητα, ως μοναχικός κάτοικος μιας φαινομενικά άδειας κοσμικής γειτονιάς. Μαθαίνουμε ποιοι είμαστε μέσα από τους άλλους. κρατούν τον καθρέφτη της ύπαρξής μας. Φαντάσου, για μια στιγμή, να είσαι ο μοναδικός άνθρωπος στη Γη. Χωρίς συγκρίσεις, χωρίς διάλογο – μόνο η φωνή σου, που αντηχεί αδιάκοπα στη σιωπή. Πώς θα επιβίωνε η αίσθηση του εαυτού σου; Η λαχτάρα για τον «άλλο» Σίγουρα, η Γη βρίθει από υπέροχη ζωή, αλλά τα ζώα και τα φυτά δεν ανταποκρίνονται στο αντανακλαστικό μας βλέμμα. Η ανακάλυψη βακτηρίων στον Άρη μπορεί να ενθουσιάσει τους επιστήμονες, αλλά δεν θα μειώσει αυτή τη βαθύτερη λαχτάρα. Η αληθινή παρηγοριά βρίσκεται στο να βρεις μια άλλη συνείδηση - κάποιον να μοιραστείς, να αμφισβητήσεις και να αποκαλύψεις τα μυστήρια της ύπαρξης. Στα πιο τρελά μας όνειρα, ένας άλλος πολιτισμός μπορεί να έχει απαντήσεις που δεν περνάνε καν από το μυαλό μας καν καταλάβουμε. Θα μπορούσαν να έχουν αποκαλύψει κάτι που έχουμε χάσει σχετικά με το νόημα του σύμπαντος; Ή μήπως και της ύπαρξής μας;Για μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, δεν βλέπαμε τους εαυτούς μας μόνους. Γεμίσαμε τον κόσμο με θεούς, τέρατα και μυθικά όντα – συντρόφους για να διώξουμε το τρομακτικό κενό. Ακόμη και σήμερα, για πολλούς, το κενό μετριάζεται από τη θεολογία, γεμάτη με αγγέλους, δαίμονες ή πνεύματα. Όταν οι άνθρωποι υπομένουν παρατεταμένη απομόνωση, συχνά επινοούν πρόσωπα και φιγούρες για να αντέξουν τη μοναξιά. Ίσως η σύγχρονη επιστημονική φαντασία μας, με τους φανταστικούς εξωγήινους και τις μηχανές που διαθέτουν αισθήματα, να εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό – έναν τρόπο να γεμίσει τη σιωπή με κάτι που μοιάζει με ανταπόκριση.Τα πειράματα σκέψης της επιστημονικής φαντασίας εμβαθύνουν σ’ αυτήν την ανάγκη για «άλλους». Ο Per Schelde υποστηρίζει ότι οι εξωγήινοι και η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι σύγχρονοι απόηχοι αρχαίων ξωτικών και δράκων. Αυτά τα όντα ευδοκίμησαν σε μια εποχή που τα αδάμαστα δάση και τα μυστηριώδη τοπία ενέπνεαν το θαύμα. Σήμερα με την φύση «εξημερωμένη», το διάστημα έχει γίνει η νέα άγρια φύση – οι αχαρτογράφητοι γαλαξίες ξεχειλίζουν με φανταστικά τέρατα και απόκοσμες οντότητες.Φιλοσοφικά, οι ορισμοί βασίζονται στην αντίθεση – στην παρουσία ενός «άλλου» για να μας αντανακλά και να μας καθορίζει. Στην τρέχουσα κατάστασή μας, χωρίς μια αντανακλαστική συνείδηση, η επιστημονική φαντασία μπορεί να χρησιμεύσει ως μέσο υπέρβασης της ανθρωποκεντρικής μας άποψης. Οι εξωγήινοι και η Τεχνητή Νοημοσύνη προκαλούν τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης, αναγκάζοντάς μας να αναθεωρήσουμε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Όπως προτείνει ο Mark Rowlands, η έντονη ετερότητά τους γίνεται καθρέφτης: Όταν κοιτάμε τους εξωγήινους ή τις μηχανές, στην ουσία κοιτάμε τον εαυτό μας. Ταινίες όπως το Blade Runner και το AI Τεχνητή Νοημοσύνη του Σπίλμπεργκ δεν εξερευνούν απλώς τις ρέπλικες και τα ρομπότ – διερευνούν την ουσία της ανθρωπότητας.Αυτή η λαχτάρα για έναν «άλλο» μπορεί επίσης να εξηγήσει την εμμονή μας με την τεχνητή νοημοσύνη. Θα μπορούσε η επιδίωξή μας για γενική τεχνητή νοημοσύνη – ικανή να αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη σκέψη – να είναι μια υποσυνείδητη απάντηση στην τρομακτική πιθανότητα να είμαστε εντελώς μόνοι; Ίσως αυτές οι δημιουργίες δεν είναι απλώς τεχνολογικά θαύματα αλλά μια συλλογική προσπάθεια να μοιραστούμε το βάρος της κοσμικής μας μοναξιάς, να βρούμε παρέα στο απέραντο και άδειο σύμπαν – ακόμα κι αν πρέπει να την δημιουργήσουμε μόνοι μας. Αυτό που κάνει το κενό υποφερτό Ας υποθέσουμε ότι, η ανθρωπότητα, μετά από 500 χρόνια αναζήτησης, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το σύμπαν είναι οριστικά απαλλαγμένο από γείτονες. Χωρίς συναρπαστικές συναντήσεις με εξωγήινους, χωρίς μεγάλες γαλαξιακές συνομιλίες. Μόνο εμείς, ίσως και μερικά μικρόβια στον Άρη. Τι γίνεται τότε; Και τι γίνεται τώρα, αν έχουμε πειστεί για την κοσμική μας μοναξιά; Για καθοδήγηση, επιστρέφουμε στους υπαρξιστές φιλοσόφους.Η μοναξιά, μας θυμίζουν ότι δεν είναι μόνο φορτίο. Περιέχει μια περίεργη, στοιχειωμένη ομορφιά. Αν μάθουμε να κάνουμε ειρήνη με αυτήν την καθολική σιωπή, όσο απόκοσμη κι αν τη νιώθουμε αρχικά, μπορεί να μας αποκαλύψει ένα βαθύτερο νήμα. Ο Καμύ το περιγράφει στον Μύθο του Σίσυφου: «Τούτη την κρίσιμη στιγμή που ο άνθρωπος κάνει τον απολογισμό της ζωής του, ο Σίσυφος, επιστρέφοντας προς το βράχο του, παρατηρεί αυτή την ασύνδετη σειρά των πράξεων που φτιάχνει το πεπρωμένο του, δημιουργημένο από τον ίδιο, συσπειρωμένο κάτω από το βλέμμα της μνήμης του και σφραγισμένο σε λίγο με το θάνατό του. Έτσι, πεπεισμένος για την απόλυτα ανθρώπινη έλευση κάθε ανθρώπινου πράγματος, σαν τυφλός που λαχταρά το φως του και που γνωρίζει πως η νύχτα είναι ατέλειωτη, πορεύεται συνέχεια. Ο βράχος κυλάει πάντα. Αφήνω τον Σίσυφο στους πρόποδες του βουνού! Πάντα ξαναβρίσκει κανείς το φορτίο του. Αλλά ο Σίσυφος διδάσκει την ύψιστη πίστη που αρνείται τους θεούς και σηκώνει τους βράχους. Κι εκείνος επίσης κρίνει ότι όλα είναι καλά. Τούτο το σύμπαν, αδέσποτο στο εξής, δεν του φαίνεται άγονο ούτε ασήμαντο. Κάθε κόκκος αυτής της πέτρας, κάθε ορυκτό θραύσμα αυτού του πλημμυρισμένου από νύχτα βουνού, σχηματίζει από μόνο του έναν κόσμο. Ο αγώνας και μόνο προς την κορυφή αρκεί για να γεμίσει μιαν ανθρώπινη καρδιά. Πρέπει να φανταστούμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο.»Σύμφωνα με τον Καμύ, όταν αποδεχόμαστε την πιθανότητα ενός βωβού και άδειου σύμπαντος, σταματάμε να κοιτάμε μακριά και αρχίζουμε να κοιτάμε γύρω μας. Όπως το θέτει όμορφα ο εξωγήινος στην Επαφή: «Σε όλη μας την αναζήτηση, το μόνο πράγμα που βρήκαμε να κάνει το κενό υποφερτό, είναι ο ένας τον άλλο». πηγή: https://bigthink.com/thinking/what-if-were-alone-the-philosophical-paradox-of-a-lifeless-cosmos

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Ενέργεια" 38 χρόνια από την ιστορική κυκλοφορία! Στις 15 Μαΐου 1987, στις 9:30 μ.μ. Ώρα Μόσχας, το υπερβαρέο όχημα εκτόξευσης Energia εκτοξεύτηκε για πρώτη φορά από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Έγινε ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της ανθρωπότητας στον τομέα της πυραυλικής. 🔹Τι είναι η «Ενέργεια»; Το όχημα εκτόξευσης Energia δημιουργήθηκε ως αναπόσπαστο μέρος του επαναχρησιμοποιήσιμου διαστημικού συστήματος Energia-Buran. Ήταν ικανό να μεταφέρει σε τροχιά μεγάλα ωφέλιμα φορτία βάρους έως και 100 τόνων με εξωτερικό ιμάντα. 🔹Τι είναι μοναδικό; Σε αντίθεση με τον αμερικανικό πύραυλο διαστημικού λεωφορείου, το Energia θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για την εκτόξευση του πλοίου σε τροχιά, αλλά και, ταυτόχρονα, για την παράδοση μεγάλων μαζών φορτίου. 🔹Πρώτη εκτόξευση. Πώς ήταν; Αντί του τροχιακού διαστημοπλοίου Buran, χρησιμοποιήθηκε ως ωφέλιμο φορτίο ένα μοντέλο του διαστημοπλοίου Skif-DM. Η εκτόξευση ήταν επιτυχής! https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239518%2Fe9b49652ac70d3fb58%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_22902