kkokkolis

Έγραψα μια μακροσκελή απάντηση και χάθηκε από αδέξιο χειρισμό. Με λίγα λόγια, το αλκοόλ προκαλεί περιφερειακή αγγειοδιαστολή. Το θερμό αίμα περνά ακριβώς κάτω από το δέρμα και οι θερμοϋποδοχείς ανιχνεύουν την θερμότητά του, στέλνοντας μήνυμα στον εγκέφαλο πως ζεσταινόμαστε. Στην πραγματικότητα όμως είναι τόσο κοντά στο εξωτερικό περιβάλλον που έχουμε απώλειες θερμότητας (αναλόγως με το μονωτικό στρώμα λιπώδους ιστού που διαθέτει ο καθένας). Κανονικά πρέπει να συμβαίνει εντελώς το αντίθετο στο κρύο. Το αίμα συγκεντρώνεται στα σπλάχνα ώστε να διατηρήσει την θερμοκρασία του και την θερμοκρασία των ζωτικών οργάνων (τα ένζυμα που καταλύουν τις μεταβολικές διαδικασίες είναι πρωτεϊνικής φύσης και έχουν αυστηρό φάκελο λειτουργίας σε σχέση με την θερμοκρασία). Στην περιφέρεια έχουμε αγγειοσύσπαση και περνά μόνο όσο αίμα είναι απαραίτητο, γιαυτό και τα άκρα "ξυλιάζουν", παρουσιάζουν υπαισθησία και σε ακραίες συνθήκες ακόμη και ανοξία που οδηγεί σε κρυοπαγήματα. Αυτός ο μηχανισμός (και το αντίθετό του) σε συνδυασμό με την τετράχωρη καρδιά διαφοροποιεί τα ομοιόθερμα από τα ποικιλόθερμα. Η ανθρωπογέννεση επιτελέσθηκε στην Αφρική και οι μηχανισμοί αποβολής θερμότητας στον άνθρωπο (περιφερική αγγειοδιαστολή και εφίδρωση κυρίως) είναι αποτελεσματικότεροι από εκείνους της διατήρησης της θερμότητας (δεν έχουμε παχύ στρώμα λίπους, ούτε και γούνα, ούτε οπλές ή ορνιθόμορφα κάτω άκρα), οπότε οτιδήποτε μας αυξάνει την αποβολή θερμότητας τον χειμώνα μας βλάπτει. Η ιατρική δεν είχε αναπτυχθεί και τόσο την εποχή των σκύλων του Αγίου Βερνάδου. Ουσιαστικά αυτοί οι σκύλοι "δάνειζαν" την ζεστασιά του σώματός τους, της ανάσας τους και της πυκνής τους γούνας και το αλκοόλ λειτουργούσε ως αναισθητικό (για τους τραυματισμούς) και παρηγορητικό. Οι άνθρωποι επινοούν πολλές δικαιολογίες για να πιούν αλκοόλ (και άλλα πράγματα). Η πραγματικότητα είναι μία. Είναι ψυχοτρόπος ουσία.

Κατά σύμπτωση ο εξοπλισμός μου μοιάζει πολύ με της Βερενίκης! Hyundai Matrix, Celestron 6SE, αστρογιλέκο, μέχρι πρότινος υπήρχε ακόμη και ο Old Holborn. Υπάρχουν κάποιες διαφορές καθώς, ενώ στην περσινή εξόρμηση πήρα μαζί μου το πορτοκαλάκι και την γυναίκα μου, εφέτος πήρα το 12", το 66ED και έναν φίλο με το δικό του εξοπλισμό. Είχα άγχος αν θα χωρέσουν όλα και τελικά περίσσεψε άφθονος χώρος και η θέα προς τα πίσω ουδόλως περιορίστηκε. Μάλιστα μπορείς να βάλεις και πράγματα επάνω στο σωλήνα, αν και καλό είναι να μην είναι ιδιαιτέρως βαριά. Μια που τ' αναφέραμε, ο φίλος έφερε και ρακή που την τίμησα την πρώτη βραδιά (καιρός φλεβαρίσιος επάνω στην αετοφωλιά) αλλά δεν κατάφερα να την συνταιριάξω με την παρατήρηση. Δεν ευνοεί τη διαύγεια πνεύματος, επηρεάζει την προσαρμογή στο σκοτάδι και τους οφθαλμοκινητικούς μυς, προκαλεί απώλεια θερμότητος (και ας δίνει την ψευδαίσθηση για το αντίθετο), τροποποιεί τον αντιληπτικό ουδό (μην επιμένουμε πως είδαμε κάτι που είναι 16mag και μας πάρουν με τις τομάτες) και φέρνει υπνηλία. Φυσικά είναι θέμα ανοχής, δεν επιδρά σε όλους με τον ίδιο τρόπο και στην ίδια ποσότητα.

Να το πάρουμε σε μια ομαδική, πριν από τα επόμενα μέτρα;

Νομίζω πως είναι υπερβολή. Με τα ροδάκια από κάτω δεν το γέρνεις, ούτε σκύβεις, ούτε έχεις αυτά τα παλούκια να προεξέχουν, ούτε κάνεις τόσες τρύπες στη μοριοσανίδα, ούτε χρειάζεσαι τόσα εξαρτήματα.

Δείτε μια κομψή ( ; ) λύση μεταφοράς...

Blue Diamond, Roy Tabora Giclée σε καμβά

Nocturne, Le Miroir des Jours , Albert Lozeau, 1907-1912 Comme il fait bon d'être plusieurs quand il fait noir, Et que nous subissions l'influence du soir, Rêveur, chacun de nous écoutait sa pensée Par le même silence intimement bercée. La nuit mélancolique épanchait sa douceur Avec un caressant geste de grande soeur, Et nous voyions passer dans l'ombre transparente, De temps en temps, soudaine, une étoile filante. Le firmament d'été fourmillait d'astres bleus Irradiant l'éther d'éclats miraculeux. L'heure était si puissante et si pleine de grâce Que chacun la sentait respirer dans l'espace, Dans le frissonnement d'une feuille, ou le bruit D'un insecte invisible et tournoyant qui fuit... Ah ! ce recueillement qui vient avec mystère, Et d'autant plus profond qu'il est involontaire ! La lampe s'est éteinte et le livre est fermé : Nul ne songe à l'ouvrir, nul à la rallumer. C'est dans son triste coeur, qu'éclaire la nuit noire, Que chacun continue une émouvante histoire... Rêve, ô supreme joie, ô consolation ! Baume qui nous guérit du mal de l'action, C'est le soir qu'on vous sent descendre sur nos plaies Et couler, comme par la pitié de mains vraies ! Et c'est vous qui dans les jours mauvais de combats Nous faites prendre un peu patience ici-bas, Et nous donnez, afin que nul ne se délivre, La lâcheté peut-être héroïque de vivre !

Εγώ τα πήρα από το Praktiker, υπάρχουν νομίζω και στα Leroy Merlin. Στο ΙΚΕΑ ήμουν το Σάββατο επί 6 ώρες και δε θυμάμαι να είδα ροδάκια. Εκεί πουλάνε έτοιμες λύσεις, ενώ στα άλλα καταστήματα απευθύνονται σε όσους κάνουν μαστορέματα. Θα τα βιδώσεις απ' ευθείας με ένα ηλεκτρικό κατσαβίδι και ξυλόβιδες (μυτερές) οπότε μην ξεχάσεις να πάρεις και τις ανάλογες βίδες. Πρόσεξε το μήκος τους για να μην βγούν από την άλλη μεριά της βάσης. Πάρε μαζί σου έναν χάρακα και μέτρησε το πάχος της βάσης πριν πας στο κατάστημα.

Ο Stellarvue διαθέτει πιο παχύ σωλήνα από τους συνήθεις ερευνητές, ιδίως τους πλαστικούς. Πιθανότατα θα χωρέσει. Εγώ έχω βολευτεί με τους Celestron Quick Release πάντως. Χαμηλού προφίλ και αρκετά σταθεροί. Το πρόβλημα είναι πως η μία βίδα (η κόντρα με το ελατήριο) ρυθμίζεται δύσκολα, με Allen. Δεν θυμάμαι ποιούς φακούς έχεις titi, αλλά με έναν 24mm SWA καλής ποιότητας λαμβάνεις υπέροχες εικόνες του ουρανού (αν υποθέσουμε πως έχει παραπλήσια ποιότητα με τους SV) με κόρη εξόδου 6mm, 8 μοίρες πεδίο και περίπου 8x μεγέθυνση. "Το μάτι είναι το καλύτερο σταυρόνημα" λέει ένας φίλος αστροφωτογράφος και δεν πειράζει και πολύ το να μην έχει σταυρόνημα ο φακός (αν το χρειαστείς θα βάλεις τον μητρικό). Αν το θέλεις, βάζεις και έναν φακό 8mm για 25x, έχοντας 2-3 μοίρες πεδίο και πάλι. Ακόμη, δεν μπερδεύεσαι με τους χάρτες και τον Telrad- Rigel. Όλα θα έχουν την ίδια φορά, εκτός από το ίδιο το τηλεσκόπιο. Και το κυριότερο, δεν θα πάθεις αυχενικό σύνδρομο.

Για το 8ρι αυτή είναι η καλύτερη λύση. Είναι τυποποιημένα. Μην πάρεις εκείνα τα πλαστικά που προορίζονται για καρέκλες γραφείου (είναι φτιαγμένα για παρκέ) αλλά εκείνα με τη μεταλλική ζάντα και την γκρι γόμα. Προτείνω να βάλεις τα μεγάλα για να κερδίσεις ύψος. Τα μικρά είναι 2" (5cm) και τα μεγάλα 4" (10cm) νομίζω. Θα αντέχουν. Δεν βρίσκω το προϊόν στην ιστοσελίδα, αλλά αν λέει πως αντέχει 10kgr και εσύ βάλεις 3, σηκώνουν συνολικά 30 κιλά. Νομίζω σηκώνουν πολύ παραπάνω. Στοπ αρκεί να έχουν τα 2. Βολεύει να κάνεις 2 φορές μόνο την κίνηση αυτή. Αυτά περιστρέφονται και θα είναι χωμένα κάτω από την βάση συχνά. Τα μεγάλα είναι περισσότερο προσβάσιμα επίσης. Καλύτερα να μην τα αφαιρέσεις, αλλά να τα βάλεις ανάμεσα (στη διχοτόμο, δηλαδή 60 μοίρες γωνιακή απόσταση). Μάλιστα βάλε τα όσο πιο έξω μπορείς στην περιφέρεια, ώστε να επιτύχεις μεγαλύτερη βάση στήριξης (μικρότερη πιθανότητα ανατροπής). Με τον τρόπο αυτό αν ποτέ μετανιώσεις απλώς θα αφαιρέσεις τις ρόδες και τα ποδαράκια θα βρίσκονται στη θέση τους. Όταν τα βάλεις θα κυλάει σαν παιχνίδι. Ότι πρέπει για εργασίες συντήρησης (ευθυγραμμίσεις, μετατροπές κλπ). Αν στο πεδίο παρατήρησης υπάρχει τσιμέντο θα το κυλάς και εκεί (ειδικά με τις μεγάλες ρόδες). Αν υπάρχει χώμα θα ενεργοποιήσεις τα φρένα και θα το τοποθετήσεις με τέτοιον τρόπο που να είναι επίπεδο.

Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες.

Στο 8" έχω 3 ροδάκια βιδωμένα απ' ευθείας επάνω στην βάση. Επειδή δεν μπορούν να αφαιρεθούν το να είναι 3 με βοηθά να το τοποθετώ σε ανώμαλο έδαφος. Στο 12" έχω 5 ροδάκια επάνω σε μια πλατφόρμα. Την πλατφόρμα την αφήνω σπίτι. Χρησιμοποιείται μόνο για μετακινήσεις από και προς το μπαλκόνι και εντός του σπιτιού (εργασίες συντήρησης). Αν την έβγαζα στο πεδίο κάποιο ροδάκι θα ήταν στον αέρα και θα είχα τζόγο. Προτείνω να αποφασίσετε πρώτα αν θα κάνετε πλατφόρμα (το προτείνω ως περισσότερο ευέλικτο καθώς θα χρησιμοποιηθεί και με άλλη βάση, πχ GOTO) ή θα βιδώσετε απ' ευθείας επάνω στη βάση. Κατόπιν προτείνω να πάρετε τις μεγαλύτερες ρόδες, καθώς περνάνε ευκολότερα πάνω από ανωμαλίες, όπως ο σιδηρόδρομος της μπαλκονόπορτας. Εγώ αναγκάζομαι να βάλω ένα ποδόμακτρο επάνω από το σιδηρόδρομο σαν ράμπα επειδή έχω μικρές ρόδες. Φρένο αρκεί να έχουν οι 2 από τις 3, 4 ή 5 ρόδες. Αν βάλετε τα μεγάλα ροδάκια (10cm) σε ένα 8" ή 10" 1200mm θα κερδίσετε και λίγο σε ύψος.

Δεν φαίνεται και τόσο χρήσιμο. Ίσως για τα μεγάλα τηλεσκόπια; Αλλά με ένα Glatter & Tublug βλέπεις από μισό χιλιόμετρο το σημάδι του πρωτεύοντα.

Ρώσικα αρχέτυπα, Milo Manara

Hoax Hunters, Image Comics, 2012

Kid Spacesuit, 2009

Σύμφωνα με το Wiki λεξικό, στο gum αποδίδονται 2 πιθανές ετυμολογίες (η πρώτη αφορά το gum= ούλο και η δεύτερη το gum= κόμμι). Α. Μεσοαγγλικό gome, από αρχαίο αγγλικό gōma "ούλο", από πρωτογερμανικά *gōmô (“ούλο”) (γερμανικά Gaumen, σκανδιναβικά gómr, ισλανδικά gómur), από πρωτοινδοευρωπαϊκό *ǵʰhₐu-mo- (λιθουανικά gomurỹs "ούλο"), χασμουρητό. Β. Μεσοαγγλικό gomme (νάτα τα 2μ), gumme, από αγγλονορμανδικό gome, από όψιμο λατινικό gumma, από λατινικό cummi, gummi, από αρχαίο ελληνικό κόμμι (kómmi), από αιγυπτιακό ḳmj-t (qemỵt, qemài) 'ρητίνη Ακακίας'. Από τους Αιγυπτίους το πήραμε που είχαν άφθονες ακακίες στη Νουβία και χρησιμοποιούσαν το αραβικό κόμμι στη μουμιοποίηση. Ωραίο off topic. Αφού είχαμε τελειώσει με τους κομήτες (κόμη) καλό ήταν να το ψάξουμε και αυτό.

Πως άσχημα μεταφρασμένα; Sycamore είναι ελληνικός όρος και προέρχεται από το Συκομωρέα. Αναφέρεται στην βίβλο (σε μία ανέβηκε ο Ζακχαίος για να δει τον Ιησού). Κόμμι είναι ελληνική λέξη και μόνο το αραβικό κόμμι (υπάρχουν και άλλα) παράγεται από την Ακακία. Πολλά φυτά παράγουν όμως τέτοιες ρητινώδεις ουσίες, όπως το καουτσούκ. Και, χμ, δεν το βρήκα πουθενά αλλά gum και ειδικά gummy θυμίζουν ύποπτα τη λέξη κόμμι. Και η γόμα είναι αντιδάνειο, κόμμι, gummy, γόμα. Φυσικά άλλο να πάρεις κόμμι ακακίας, άλλο σπόρους και άλλο κλάδους. Είναι ένα από τα παρομοιόηχα: κώμη, κόμη, κόμμι. Ψάχνοντας λίγο βρήκα πως η λέξη Sycamore έχει αποδοθεί κατά περιόδους σε διάφορα, μη συγγενικά, φυτά. Ficus sycomorus είναι η Συκομωρέα του Ζακχαίου, ένα είδος Συκιάς της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. Acer pseudoplatanus, είναι το sycamore των νήσων της Βρεττανίας, ένα είδος Σφενδάμου Platanus είναι το Sycamore της Βόρειας Αμερικής και Platanus occidentalis, η Αμερικανική sycamore, ενώ Platanus racemosa η sycamore της Καλιφόρνια ή δυτική sycamore και Platanus wrightii η sycamore της Αριζόνα. Οι Αγγλοσάξωνες πήραν το όνομα Συκομωρέα και το κόλλησαν όπου γούσταραν. Παρομοίως, ως Gum tree αναφέρεται ο Ευκάλυπτος, Black gum η Nyssa sylvatica, Sweetgum η Liquidambar (acalycina, formosana, orientalis και styraciflua) και Water gum η Tristaniopsis laurina. Μάλλον Δυτικό Πλάτανο (occidentalis) και Ευκάλυπτο πήραν μαζί τους.

Το τηλεσκόπιο 48" OMI του Jimi Lowrey, εντός του παρατηρητηρίου του στο Limpia Crossing του Texas, ΗΠΑ Τι ΟΜΙ; OMG!

ΟΚ Smiley, Pisgah Astronomical Research Institute (PARI), Βόρεια Καρολίνα, ΗΠΑ Ο Smiley είναι ένα ραδιοτηλεσκόπιο 4.6 μέτρων, το οποίο χειρίζονται απομακρυσμένα μαθητές έως δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μαζί με τα αδελφά 26 μέτρων (x2) και 12.5 μέτρων και άλλα ηλεκτρομαγνητικά, οπτικά και μετεωρολογικά όργανα. Παράλληλα συμμετέχει σε μεταπτυχιακά προγράμματα μελέτης της περιστροφής του γαλαξία.

Lumière, Le Miroir des Jours, Albert Lozeau, 1907-1912 Je regarde, et j'emplis mes yeux de ta lumière, Beau ciel où pas un seul nuage n'apparaît, Et j'éprouve un plaisir indicible et secret À sentir converger l'azur sous ma paupière ! Le bleu me glisse au coeur, frais comme une rivière Qui, sans me déborder, toujours s'élargirait, Et l'immense infini que rien ne contiendrait, Vague à vague, s'étale en mon âme humble et fière ! Tout l'espace est en moi, qui vibre clairement ; Je l'ai bu du regard de moment en moment, Et pourtant je ne suis qu'un atome en l'espace... Le ciel bleu descendu dans mon infimité Roule comme un profond torrent d'éternité, Dans lequel, ébloui, je me mire et je passe !

Είναι μεγάλη η κουβέντα και περιλαμβάνει ιστορική, βιολογική, οικονομική και οικολογική ανασκόπηση. Πάρτε το σαν μία προσωπική και υποκειμενική εκτίμηση. Αλλά ακόμη και αν πρέπει να επιβιώσουμε, αμφιβάλλω αν είναι εφικτό στα επόμενα εκατομμύρια χρόνια (μην πω και στα επόμενα 50000), πόσο μάλλον σε 1000000000.

Για να μη μολύνουμε το σύμπαν ίσως;

Εύγε. Αυτά τα σκοτεινά νεφελώματα στο IC 1396 μοιάζουν σε σπερματοζωάρια που αγωνίζονται να το γονιμοποιήσουν!

Δεν υπάρχει περίπτωση να υφίσταται ανθρώπινο είδος σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια παιδιά. Ούτε και άλλο θηλαστικό από τα σύγχρονα. Αν μάλιστα υπάρχει έμφρων απόγονος ( ; ), δεν αποκλείω οι τότε θρησκείες να διατείνονται πως ουδεμία σχέση θα έχει με τους ταπεινούς εμάς.