kkokkolis

To Telescope Express κατά καιρούς έχει ευκαιρίες σε ορισμένα προϊόντα, καθώς και μερικά ΟΕΜ προϊόντα με ενδιαφέρον. Βέβαια η αγορά είναι ρευστή και τα πράγματα αλλάζουν, έχω να αγοράσω πολλά χρόνια από εκεί. Το τελευταίο που πήρα ήταν το Docter 8x21 νομίζω και μόνο εκεί βρήκα όλους τους φακούς που αλλάζουν τη μεγέθυνση, άλλοι είχαν 2-3 και άλλοι κανέναν. Τα spotting scopes προορίζονται για επίγεια παρατήρηση. Τα οπτικά τους είναι ίδια με των αχρωματικών και αποχρωματικών διοπτρικών 50-80mm και συνήθως συνδέονται με έναν φακό zoom σχέσης 1,5-3x, με αεροστεγή τρόπο, ενώ έχουν και θωράκιση για χτυπήματα. Το μειονέκτημα είναι πως ο διαγώνιος είναι ενσωματωμένος και 45 μοιρών, είτε απλώς δεν υπάρχει. Οπότε η παρατήρηση του ουρανού είναι εξαιρετικά δύσκολη. Ο διαγώνιος μπορεί να προσθέτει και ένα ενοχλητικό spike στα λαμπρά άστρα. Ενώ εάν πάρεις ένα διοπτρικό 66-80mm (από τις παραλλαγές του Orion ST μέχρι Televue ή Takahashi) μπορείς να έχεις 2 διαγωνίους, έναν 45 μοιρών με πρίσμα Amici για επίγεια και έναν 90 μοιρών με κάτοπτρο για επουράνια παρατήρηση. Αυτό έχω κάνει με το δικό μου και δουλεύει άψογα, απλώς δεν είναι αδιάβροχο όπως οι διόπτρες για να παρατηρείς πχ υδρόβια πτηνά από απόσταση και υπό βροχή. Ξέχασα να πω πως οι διόπτρες έχουν στενότερα περιθώρια προσαρμογής του προσιφθαλμίου της επιλογής σου, λόγω διαφορετικού format, ενώ δεν δέχονται και ερευνητή (μόνο ερευνητής κουκίδας έχει νόημα στα ευρέως πεδίου διοπτρικά) οπότε όλη η αναζήτηση θα πρέπει να γίνει με την μεγαλύτερης εστιακής ρύθμιση, συνήθως τα 24mm, σε μεγέθυνση 15-20x. Στη φωτό μια ωραία διόπτρα Swarovski στη Στυμφαλία. Σκέψου πως θα έπρεπε να είναι το κεφάλι της γυναίκας μου εάν έβλεπε στο ζενίθ. Και βλέπεις και ένα αστρονομικό διοπτρικό σε δύο διαμορφώσεις (για επίγεια προτιμάται φωτογραφικός τρίποδας, με κεφαλή video καλύτερα). Διαγώνιο 90 Διαγώνιο 45

Εάν δεν είχα προϊστορία, θα ήθελα και εγώ τηλεσκόπιο. Τώρα γνωρίζω πως το lifestyle μου μου επιτρέπει σπάνια χρήση των Dobson σε σκοτεινό ουρανό, ενώ συχνά θα βγάλω ένα Maksutov να δω τους πλανήτες και συχνότερα ένα μικρό διοπτρικό να δω σμήνη αλλά και πουλιά και τα καράβια. Τα δύο εντυπωσιακότερα πράγματα που έχω δει είναι η Ανδρομέδα και το αεροπλανοφόρο Enterprise, και τα δύο με διοπτρικό 66mm. Όμως, αυτά που έχω δει με κιάλια είναι δεκαπλάσια, τόσο ψηλά, όσο και χαμηλά. Σήμερα ήταν μια κιτρινισουσουράδα που έκανε τσαμπουκά σε ένα σπουργίτι στην οδό Αβέρωφ στο κέντρο της Αθήνας. Επειδή μου αρέσει και η τέχνη, ένα μονοκιάλι με shortfocus για πίνακες και βιτρίνες, ή τα Pentax Papillio. Και - ξέχασα πριν- επειδή μου αρέσει η γεωλογία (αλλά και άλλα μικροπράγματα) μια τριπλετα 10x, με πρώτη επιλογή τη Belomo. Με 3000 παίρνω τα πάντα, εάν έμενα στα Conquest ή τα Trinovid θα περίσευαν και για ένα semiapo 66-72mm, δεν θέλω παραπάνω. Ίσως να μην ήταν William Optics πια αλλά κάτι άλλο. Αυτά που λέω δεν μπορείς να τα δεις με dob, είτε είναι 6", είτε είναι 26", αλλά εγώ θέλω να τα βλέπω.

Δύσκολο. Θα αγόραζα ένα καλό Γερμανικό κιάλι 8x32/42 (Leica ή Zeiss) για καθημερινή χρήση και με ό,τι περισσεύει ένα μικρό μονοκιάλι με κοντινή εστίαση (το Zeiss 6x18). Εάν διάλεγα τη μεσαία σειρά (1000 ευρώ έναντι 2500), θα αγόραζα και ένα μικρό ρεφράκτορα. Για τα υπόλοιπα θα έβλεπα τις δωρεάν αστροφωτογραφίες που υπάρχουν παντού και σε καμμιά εξόρμηση θα έκανα βόλτες για να δω από τα τηλεσκόπια των άλλων.

Από τη μια, χίλια μπράβο. Από την άλλη, όλα μέσον χρειάζονται σε αυτόν τον τόπο; Για να μην είμαι άδικος βέβαια, για ποιον λόγο να ενδιαφερόντουσαν για αυτήν την ερημιά; Ό όνος ήταν εκεί; Τα σκυλιά;

Τότε πάρε αυτά να δεις εάν σου αρέσει το χομπυ και αγοράζεις κάτι καλύτερο μετά.

Τα 7x50 είναι για την θάλασσα. Αλλά κάνουν και για ουράνια παρατήρηση. Τα 25ρια είναι για το γήπεδο και το θέατρο. Είναι ανεπαρκή για τις χρήσεις που θέλεις. Ένα καλό 8x30 είναι το ελάχιστο, όχι μόνο λόγω διαμέτρου, αλλά και σχεδίασης. Είχα για 1-2 έτη Leica 8x20 και προτιμούσα τα Nikon 8x30 για κάθε χρήση. Εξαίρεση είναι τα Pentax 6.5x21 τα οποία έχουν πολύ κοντινή εστίαση και λειτουργούν σαν μακρο-μικροσκόπιο. Σε αυτή τη διάμετρο καλύτερα (πάντοτε κατά τη γνώμη μου) να χρησιμοποιήσει κάποιος ένα μονοκιάλι, το οποίο είναι ακόμη μικρότερο και ελαφρύτερο άλλωστε.

Αν μπορείς να αγοράσεις μόνο ανάμεσα σε αυτά, τότε τα 8x42 συνδυάζουν ικανότητες και για τα δύο χόμπι. Βέβαια από ποιότητα, με πλαστικό σώμα, απλή επίστρωση, χωρίς διόρθωση φάσης, μην περιμένεις πολλά. Και το φαινόμενο πεδίο μόλις 50 μοίρες (τόσο έχουν συνήθως και τα Pentax πάντως). Θα έχεις χρωματική εκτροπή και γεωμετρικές παραμορφώσεις. Το πρώτο ιδίως ενοχλεί στα πουλιά με λαμπερά χρώματα κόντρα σε φωτεινό ουρανό (ιδίως στα όρια του ράμφους και το περίγραμμα). Οι πλανήτες θα είναι παχιές κουκκίδες, η Σελήνη όμως πολύ όμορφη. Τα αστρικά σμήνη είναι η δύναμη των κιαλιών στο μέγεθος αυτό. Από την άλλη, δεν δίνεις και πολλά. Θέλεις περίπου 10πλασια χρήματα για κάτι αξιόλογο στο 8x42. Τα 25ρια και τα Zoom ούτε γι αστείο. Τα 7x50 δεν βολεύουν στην ορνιθοπαρατήρηση, εκτός αν παρατηρήσεις νυχτοπούλια.

Αυτή η περίθλαση που λέει ο Στέφανος είναι πολύ (μα πολύ) εντονότερη από της αράχνης των Νευτωνίων. Και τη βλέπω με διαγώνιο της Williams Optics που είναι μάλλον πάνω από τον μέσο όρο. Αλλά και το φορτίο στον αυχένα δεν είναι ασήμαντο.

Έχει δίκιο ο Στέφανος (όπως πάντα), μόνο δεν θα χαρακτήριζα τη σχεδίαση αστεία, απλώς παρωχημένη. Με τέτοια Γαλιλαϊκά κιάλια πολεμήθηκε ο Α' ΠΠ (τα χρησιμοποιεί ο Ινδιάνα Τζόουνς στη γνωστή σειρά ταινιών) και έχουν ακόμη εφαρμογές στην όπερα αλλά και στην χειρουργική. Η εικόνα σχηματίζεται ανάμεσα στους 2 φακούς, άρα δεν πρόκειται για πραγματική κόρη εξόδου. Μέσα από τον προσοφθάλμιο βλέπεις την εικόνα σαν μέσα από κλειδαρότρυπα. Άρα, όταν ο αντικειμενικός είναι μεγάλος, μπορείς να περιφέρεις το βλέμμα ώστε να δεις αλλά τμήματα της εικόνας που όμως πάσχουν από οπτικές παραμορφώσεις. Με μικρότερο αντικειμενικό, όπως στο Seibert Emoscop μου και τα χειρουργικά γιαλιά, το φαινόμενο πεδίο είναι πραγματικά μικρό. Τι πρόσφεραν τότε με μόνο 1,5-4x μεγέθυνση; Καλή εστίαση την εποχή που τα ματογυάλια ήταν πολύ ακριβά για να τα αλλάζεις συχνά, ανάλογα με την εξέλιξη της μυωπίας. Ή αν ήσουν γυναίκα που δεν θα φορούσες ποτέ ματογυάλια δημοσίως και πριν την εφεύρεση των φακών επαφής (εξ ου και ο θηλυπρεπής ροκοκό στολισμός των Opera glasses). Και εύκολη μετατροπή στο πεδίο σε μικροσκόπιο όπως τα παιχνίδια που αναφέρει ο Στέφανος. Όπως χρησιμοποιούσα το Emoscop, για να βλέπω σε συνέδρια τον πίνακα όταν βρίσκομαι σε απόσταση που δεν μπορώ να εστιάσω καλά ή την πινακίδα απέναντι στον δρόμο ή προϊόντα με λεπτομέρεια σε μια βιτρίνα. Από τότε όμως που πήρα το Zeiss 6x18 (και πριν από αυτό το Docter 8x21) αυτή η χρήση εξαφανίσθηκε και μόνο σαν μικροσκόπιο το χρησιμοποιώ ποια (με έναν 2πλο μεγεθυντικό φακό 10x γίνεται μικροσκόπιο 25-30x). Οι σύγχρονες σχεδιάσεις υπερτερούν, εκτός από περιπτώσεις που θέλεις ελάχιστο βάρος, δηλαδή να στηρίζονται στα ελαφρά γυαλιά ενός χειρουργού. Αν και για τη χρήση αυτή υπάρχουν ψηφιακές κάμερες πλέον.

Κάνει όμως για πλανητική φωτογράφηση και έχει ενσωματωμένη ισημερινή σφήνα, οπότε μπορείς να κάνεις και αστροφωτογράφηση σε ό,τι μπορεί να πιάσει λόγω μικρής διαμέτρου. Δεν είναι το ίδιο με τη φωτογράφηση που κάνει η γερμανική ισημερινή, καθώς το πεδίο περιστρέφεται, αλλά στα φωτεινά αντικείμενα δεν σε πειράζει ιδιαίτερα. Τώρα, αν κατάλαβα καλά, το πρόβλημα είναι η εστίαση. Το τηλεσκόπιο εστιάζει διαφορετικά στις 2 οπτικές του εξόδους, μήπως έχεις μπερδευτεί με αυτό; Επειδή εστιάζει με μετακίνηση του πρωτεύοντος, δεν υπάρχει ουσιαστικά περίπτωση να μην τα καταφέρεις να εστιάσεις, αλλά η διαδρομή είναι μεγάλη και απαιτούνται πολλές περιστροφές του εστιαστή. Σε αχνό άστρο θα σου ξεφύγει, αλλά εάν προσπαθήσεις στον Δία ή τη Σελήνη θα δείς κάποιο φως, έστω και ανεστίαστο, που θα σε βοηθήσει. Δεν γνωρίζω από αστροφωτογραφία, αλλά το έχω το μικρούλι και δυσκολεύτηκα και εγώ με την εστίαση στην αρχή μέχρι να καταλάβω τα κόλπα του.

Το νόημα αυτού του τηλεσκοπίου είναι να είναι ελαφρύ και εύχρηστο. Οπότε μην το φορτώσεις με πολλά πράγματα. Το ένα και μόνο πράγμα που αποτελεί τρομακτική αναβάθμιση είναι το φωτοχιτώνιο. Θα πρέπει να είναι μαύρο και όσο λιγότερο γυαλιστερό γίνεται. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το φτιάξεις και δεν κοστίζει ουσιαστικά τίποτε, ούτε και ζυγίζει. Το δικό μου από Kydex παραμένει στην κατάσταση που ήταν όταν αγόρασα το υλικό 10 χρόνια πριν. Αν και έχω βάλει στο τηλεσκόπιο ακόμη και Nagler T4 και Ethos, είναι πολύ ευκολότερη η παρατήρηση με ελαφρείς φακούς, σαν τους Plossl ή στα κυβικά των Nagler T6. Αλλά και με τον Hyperion zoom δεν χρειάζεται να παίζεις πολύ με το φρένο του Teflon. Το τηλεσκόπιο αυτό είναι πολύ καλό για παρατήρηση ευρέως πεδίου, σμήνη, αστρικούς σχηματισμούς κλπ. Δεν απαιτεί υψηλή μεγέθυνση. Ένας φακός στα 10mm (65x) είναι ιδανικός καθώς και ένας 32mm Plossl ή 24mm SWA για να χωρέσεις περισσότερα αστέρια στο πεδίο. Στρέψε το στον Γαλαξία (τώρα που είναι ψηλά) και μην ανησυχείς για τίποτε, απόλαυσέ το.

Στη θέση σου θα αγόραζα τα HELIOS. Δες μια δοκιμή εδώ https://www.birdwatching.co.uk/bird-watching-binoculars/2017/5/16/helios-mistral-wp6-8x42#:~:text=The%20closed-bridge%20design%20is,to%20be%20easy%20to%20handle.

Η Nikon παίζει σε όλες τις κατηγορίες, από την απόλυτη κορυφή, μέχρι το 3ο υπόγειο. Τα Monarch τώρα είναι τα πλέον ευπώλητα κιάλια της, οι προσιτές τιμές από κάπου θα προκύψουν. Το πρόβλημα προκύπτει από αποπολυμερισμό του ελαστικού και το ονομάζουν sticky rubber syndrome. Η θερμοκρασία και ο χρόνος είναι παράμετροι στην αποδόμηση αυτή. Η ενέργεια του περιβάλλοντος (ή θερμοκρασία δηλαδή) διασπά τους δεσμούς των πολυμερών αλυσίδων. Έτσι αυξάνεται η εντροπία των μορίων, ελαττώνονται οι δυνάμεις συνοχής και αυξάνονται οι δυνάμεις συναφείας. Κλασικό πρόβλημα του ελαστικού που προσπαθεί να αντιμετωπίσει ο βουλκανισμός. Συμβαίνει και στα ελαστικά του αυτοκινήτου. Το όζον επίσης μπορεί να προκαλέσει διάρρηξη και μικρόβια (αναφέρονταιStreptomyces coelicolor, Pseudomonas citronellolis, και Nocardia) βιοδάσπαση. Υπάρχουν πολλές πληροφορίες για διόρθωση στο διαδίκτυο, κάτι που σημαίνει πως δεν υπάρχει μια απόλυτα αποτελεσματική μέθοδος. https://www.instructables.com/id/How-to-Clean-Sticky-Rubber/#:~:text=It%20happens%20when%20the%20stronger,has%20become%20sticky%20and%20tacky. Συμβαίνει και σε ακριβά κιάλια. Οι τρεις μεγάλες εταιρίες σου αλλάζουν όλη τη θωράκιση με καινούρια, στο πλαίσιο γενικού service. Έψαξα εάν το κάνει και η Nikon αλλά δεν βρήκα τίποτε. PS: Σήμερα βρήκα κάτι: https://www.nikonsportoptics.com/en/Service-And-Support/Service-And-Repair.page

https://www.hellasphone.gr/index.php?route=product/product&product_id=43830797&skr_prm=WyI4ZDI3OWMzYy01MWY3LTQwOGQtYjQwNS0yNmZkNWJjNzcyZmUiLDE1OTc5NTgxNDk0NDUseyJhcHBfdHlwZSI6Im5hdGl2ZSIsImNwIjoiZiIsInRhZ3MiOiIifV0 Τα Monarch είναι σημαντικά καλύτερα από τα Prostaff.

Στα 200€ ακριβώς όχι. Τα Pentax SD και τα Nikon Monarch 5 πάνε περίπου 300€, ενώ τα Vanguard Endeavor περίπου 400. Τα HELIOS Mistral έχουν 240€ και τα Kowa SD 275€. Όλες αυτές οι μάρκες είναι εγγύηση και όλα είναι διαθέσιμα στην Ελλάδα. Εγώ θα έδινα τα 40€ παραπάνω για τα HELIOS, επειδή πρόκειται για αξιοπρεπέστατη εταιρία με non nonsense προϊόντα. Η Bushnell, όπως είπα, όπως και οι άλλες Αμερικάνικες εταιρείες, κατά καιρούς έχουν πουλήσει ντροπιαστικά μοντέλα, ή ανευ ποιοτικού ελέγχου, a la Tasco, σε αντίθεση με τις εταιρείες που αναφέρω. Όλα κινέζικα είναι, τόσο τα HELIOS, όσο και των τριών Ιαπωνικών εταιρειών, Nikon, Kowa και Pentax. Η Braun δεν παράγει κιάλια, βάζει απλώς το brand name της στην κατώτερη κατηγορία. Αυτά που αναφέρονται παραπάνω είναι της μεσαίας κατηγορίας ή πολύ κοντά σε αυτή. Αν πάρεις της κατώτερης κατηγορίας, υπάρχουν τα Nikon Prostaff.

Ωραία. Εχουν τα χαρακτηριστικά που χρειάζεσαι και είναι κατάλληλα για κυνήγι. Δεν τα έχω δοκιμάσει και γνωρίζω πως η Bushnell έχει εκδώσει και ορισμένες πατάτες, αλλά αυτά πωλούνται από το 2007, υποθέτω πως αυτό υποδεικνύει επιτυχημένη συνταγή. Μπορείς να σκεφτείς και τα 10x42, μεγαλύτερη μεγέθυνση αλλά και περισσότερο τρέμουλο.

Δεν έχω μυστηριώδεις προθέσεις. Ακριβώς, γιαυτές τις τιμές ρωτάω. Διάλεξες Μπερέτες και αυτό τα λέει όλα. Υπάρχει λόγος που προσκολήθηκες σε αυτό το brand, έτσι ; Ένα καλό κιάλι θα μπορέσει να σε βοηθήσει να διακρίνεις το θήραμα. Αν δεν το διακρίνεις σωστά, μπορεί να το χάσεις. Χρειάζεσαι φωτοσυλλεκτική ικανότητα (ιδίως αν κυνηγάς στο ημίφως), ελάχιστοποίηση του χρωματικού σφάλματος και καλή θωράκιση για τα χτυπήματα και το νερό (ιδίως εάν κυνηγάς σε υδροβιότοπους). Και φυσικά φορητότητα. Μιλάμε για κάτι από 8x30 (για ημέρα και πολύ περπάτημα) έως 10x50 (λιγότερο περπάτημα, ο αυχένας υποφέρει από το βάρος τους). Μεγαλύτερο μόνο εάν κυνηγάς από σταθερό σημείο (δεν γνωρίζω την ορολογία σας). Καλύτερα roof, είναι τα κιάλια σχήματος H, ενώ porro τα σχήματος W. Τα roof είναι αδιάβροχα και συνήθως καλά θωρακισμένα, ενώ πιάνουν και λίγο χώρο. Αφού θέλεις και ορνιθοπαρατήρηση, roof 8x30 ή 10x42, με ED και διόρθωση φάσης είναι το στάνταρ. Και φαρδύ λουράκι νεοπρενίου, απαραίτητο μετά τα 50. Η Olympus είναι κορυφή στα μικροσκόπια. Στα κιάλια οι Μπερέτες είναι τα Γερμανικά/Αυστριακά, Zeiss, Leica, Swarovski. Γύρω στα 1000€ κάνει ένα κιάλι της μεσαίας κατηγορίας. Η Nikon τους βλέπει στα μάτια, αλλά υπάρχουν και φθηνότερες σειρές στο οπλοστάσιό της, ιδίως τα Monarch 7, αλλά και τα 5. Και μετά έρχονται οι Κινέζοι οι οποίοι προσφέρουν και αξιολογότατα κιάλια σε καλύτερες τιμές, στην Ελλάδα βρίσκεις τα Vanguard, το 10x42 το έχω χρησιμοποιήσει και είναι φοβερό. Αλλά υπάρχουν και πολλά σκουπίδια εκεί έξω, με φανταιζί ονόματα, όπως Bushnell, Yukon και Steiner. Πες μας τι και πως κυνηγάς να προτείνουμε ένα Nikon ή κάποιο καλό κινέζικο.

Καλώς ήρθες. Η καραμπίνα σου, πόσο περίπου κοστίζει;

Ό,τι βρήκες, βρήκα. Αρκετά εξειδικευμένο.

Δείξε τα στους Δαμίγους. Εάν δεν γνωρίζουν εκείνοι, ποιος άλλος θα γνωρίζει; http://www.damigosbros.gr/ Anchor είναι η εταιρεία; https://www.anchorinserts.co.uk/?gclid=Cj0KCQjwsuP5BRCoARIsAPtX_wFSsDYV6WLwdTTKUizpTHxxvlzKvfC_v_LaX14zAPnX5WctsbGIrN0aAqXDEALw_wcB

Με τον Μενέλαο είχαμε βρει ένα καλό σημείο στον Μύτικα. Δεν ήταν για πολλά άτομα, 3-4 τηλεσκόπια τα παίρνει.

Τα Monarch είναι τα πιο ευπώλητα κιάλια στον κόσμο, ιδίως μεταξύ ορνιθοπαρατηρητών. Τα 7ED είναι τόσο κοντά στα Γερμανικά και μετά υπάρχουν τα HG και τα premium EDG. Εγώ πήρα τα μικρά 8X30 7ED τα οποία κουβαλάω καθημερινά από το 2015, όπου και να πάω. Δεν έχουν πάθει τίποτε και έχουν χρησιμοποιηθεί με βροχή, με θαλασσινό νερό να τα πιτσιλάει στο καΐκι, με άμμο, με τον ιδρώτα να τρέχει στους προσοφθαλμίους. Στην καινούρια μου τσάντα μάλιστα τα έχω βάλει στον πάτο και όλα τα υπόλοιπα πράγματα από πάνω τους (βάση συχνότητας χρήσης), τόση εμπιστοσύνη έχω στην ανθεκτικότητά τους.

Η μεγέθυνση είναι πολύ υψηλή και η κόρη εξόδου λίγο μικρή για αστρονομική παρατήρηση. Καλός τρίποδας αναγκαίος. Σε αυτό το μέγεθος νομίζω πως τα Canon 18x50 είναι πιο εύχρηστα. Αυτά είναι κιάλια κυνηγίου στην ουσία. Τα δικά μου Monarch πάντως τα βρήκα φθηνότερα στην Ολλανδία. Στην πραγματικότητα τα πήρα από το Astroshop.de, αφού τους έδειξα την τιμή της Ολλανδίας και μου έκοψαν 100€ για να την πιάσουν! Δες τις τιμές εδω: https://www.idealo.de/preisvergleich/OffersOfProduct/4004200_-monarch-5-16x56-nikon.html

Άλλο wide field f/5 και άλλο f/6-8 με διπλάσια εστιακή. Το καθένα στον τομέα του.

Τα roof, σχήματος Η, έχουν εσωτερικό μηχανισμό και δεν χρειάζονται ευθυγράμμιση. Τα Kowa είναι porro, σχήματος W.