Το αλκοόλ οδηγεί σε απώλεια θερμότητας. Έχεις ψευδαίσθηση θέρμανσης καθώς προκαλεί αγγειοδιαστολή στην περιφέρεια και το αίμα περνάει από το δέρμα. Το θερμαίνει μεν (ειδικά τα άκρα) και αισθάνεσαι θερμότερος επειδή εκεί βρίσκονται οι θερμουποδοχείς, αλλά, όντας στο δέρμα, έρχεται σε επαφή με το περιβάλλον και ανταλλάσει θερμότητα με αυτό, σύμφωνα με τον νόμο του Fourrier. Άρα αλκοόλ μόνο αν είσαι καλά ενδεδυμένος και σε μικρή ποσότητα. Επίσης προκαλεί θάμβος οράσεως μέσω οφθαλμοπληγίας, αναλόγως της ποσότητος και της ανοχής του ατόμου. Ειδικότερα επέρχεται απώλεια της κορικής προσαρμοστικότητας και μυδρίαση του οφθαλμού. Αυτό βοηθάει στο σκοτάδι (σαν την Belladonna που λέγαμε) αλλά το παραμικρό φως (ίσως και του Διός ακόμη) σε τυφλώνει για αρκετή ώρα και βλέπεις σαν μέσα από νέφη. Τα ευαίσθητα άτομα ίσως πρέπει να χρησιμοποιούν και βούτυρο κακάο στα χείλη, ακόμη και κρέμες προσώπου. Το δε χιόνι, με την μεγάλη Albedo που έχει, επιδεινώνει την φωτορύπανση του ουρανού τοπικά. Τέλος η εξάσκηση σε ψυχρές συνθήκες βοηθά. Όταν ήμουν στρατευμένος στην Άρτα, χειμώνα του '97-98, κυκλοφορούσα στο ύπαιθρο (300 μέτρα από το λουτρό έως τον αθέρμαντο κοιτώνα) μετά το κρύο ντους με μια πετσέτα στην μέση στους 0 βαθμούς και στις άδειες δεν μπορούσα να κοιμηθώ κάτω από το πάπλωμα. Με το καλοριφέρ νόμιζα πως θα λιποθυμίσω. Κάπως έτσι είναι και αυτοί οι Καναδοί μάλλον, καλά εξασκημένοι. Τώρα με εξασκεί το... κάπνισμα.