kkokkolis

Αρκετοί δυσκολεύονται με το μεγάλο eye relief και παραπονούνται για blackout και kidney beaning. Ενώ όσοι φορούν γυαλιά αντιθέτως αδυνατούν να χρησιμοποιήσουν πολλούς από τους κανονικούς φακούς. Πρόκειται για δύο διαφορετικά στυλ και εντέλει είναι θέμα εργονομικών προτιμήαεων, και οι δύο τύποι την ίδια δουλειά κάνουν. Τα παρεκτάματα μπορεί να βοηθήσουν πάντως να διατηρήσει κάποιος σωστή απόσταση από τον φακό ενώ παίζει ρόλο και ο ίδιος ο φακός. Λόγου χάρη, οι φακοί των Zeiss Conquest με δυσκολεύουν στο να αποφύγω το kidney beaning ακόμη και με γυαλιά, ενώ εκείνοι των ομόσταυλων Terra δεν μου δίνουν kidney beaning ή blackout ότι και να κάνω.

Το οπτικό πεδίο κάθε οφθαλμού είναι 150-170 μοίρες. Ωστόσο μόνο οι κεντρικές 17 μοίρες αφορούν την έγχρωμη κεντρική όραση υψηλής ανάλυσης σε φωτοψία. Κατά την αστρονομική παρατήρηση αξιοποιούμε και την περιφερική όραση που είναι αποτελεσματική και σε σκοτοψία αλλά είναι περισσότερο ευαίσθητη στην κίνηση και χαμηλότερης ανάλυσης. Από την προσωπική μου εμπειρία στην αστρονομική παρατήρηση αντιλαμβάνομαι πως υπάρχει μια μεταβατική περιοχή γύρω από την ωχρά η οποίο μπορεί να τροφοδοτήσει την αντίληψη με στατικές σκοτοπτικές εικόνες υψηλής ανάλυσης. Σε εμένα αυτή η περιοχή εκτείνεται περί τις 30-40 μοίρες και περιλαμβάνει την οπτική θηλή (άρα και ένα σκότωμα) καθώς λόγω χρήσης φακών μεγάλης διαμέτρου κλίνω την κεφαλή έτσι ώστε το είδωλο να προβάλλεται στην ρινική περιοχή του οπτικού πεδίου. Πέραν αυτής της ζώνης η πυκνότητα των ραβδίων είναι χαμηλή, των κωνίων πρακτικά μηδενική και οι γεωμετρικές παραμορφώσεις του αμφιβληστροειδή και του φακού, που τη νύκτα λειτουργούν σαν μια καταδιοπτρική κάμερα f/3, είναι μεγάλες. Άρα το χρήσιμο πεδίο μου είναι περίπου 40 μοίρες (το δικό σας ενδέχεται να διαφέρει προς το ευνοϊκότερο ή δυσμενέστερο). Όταν παρατηρώ μέσα από έναν ορθοσκοπικό αξιοποιώ όλο το χρήσιμο οπτικό μου πεδίο μονομιάς. Στους Plossl έχω και 5 μοίρες περιθώριο εκατέρωθεν, στους Radian 10. Στους Erfle και τους SWA θα πρέπει να σαρώσω το οπτικό πεδίο του φακού για να το αξιοποιήσω πλήρως. Όταν όμως έχουν μεγάλο eye relief, όπως οι XWA, Delos, Hyperion κλπ, επειδή το μάτι μου βρίσκεται μακρύτερα, μπορώ να ταυτίσω όλο το πεδίο του φακού με το δικό μου χρήσιμο πεδίο. Αυτό το φαινόμενο κάνει τους φακούς αυτούς ιδιαίτερα άνετους, ευχάριστους και δημοφιλείς. Σε οριακό επίπεδο το ίδιο συμβαίνει με τους λίγους φακούς 82 μοιρών με μεγάλο eye relief, τους Nagler T4 και τον Docter 12.5. Κοντά σε αυτούς και οι Morpheus. Με τους απλούς Nagler και όλους τους μεγαλύτερου πεδίου φακούς, 100-120 μοιρών, θα πρέπει να σαρώνει το μάτι το οπτικό πεδίο του φακού ώστε να δει τα άκρα (το fieldstop). Ένα φαινόμενο με επιπτώσεις θετικές (αίσθηση ευρυχωρίας, αντίληψη περιφερικής όρασης που κάνει την παρατήρηση πιο φυσική και βεβαίως μελέτη εκτεταμένων αντικειμένων σε υψηλή μεγέθυνση, φαινόμενο που ο Al Nagler ονομάζει Wow Factor) αλλά και αρνητικές (κόπωση οφθαλμοκινητικών μυών, κόστος). Βλέπεις το fieldstop αλλά θα πρέπει να πας άκρη άκρη. Όσο δεν το βλέπεις (βρίσκεται σε σημείο χαμηλής ανάλυσης του οπτικού σου πεδίου) έχεις την αίσθηση του αχανούς. Φυσικά στους Ethos μπορείς να απομακρυνθείς περίπου 1 εκατοστό (αν φοράς γυαλιά θα το κάνεις αναγκαστικά) και τότε θα βλέπεις 60-70 μοίρες μονομιάς, περίπου όπως με τους φακούς SWA. Έχεις ακριβοπληρωμένες επιλογές.

Δεν τσακωθήκαμε. Απλώς συστήνω λίγη προσοχή με τα και τα

Φίλε μου, όταν αναφέρεσαι σε ονόματα, πρόσεξε να μην αφήνεις περιθώρια παρεξήγησης. Σε σεβόμαστε όλοι περισσότερο από όσο το ανταποδίδεις.

Τα άρθρα αναφοράς δεν εμπεριέχονται στην κουλτούρα του forum, τα περισσότερα κατεβατά με πληροφορίες βυθίζονται δυστυχώς σύντομα στη λήθη και πάει χαμένος ο κόπος όσων τα γράφουν. Επίσης οι συνήθεις πληροφορίες αφορούν παλαιότερα σχέδια που σπάνια χρησιμοποιούμε σήμερα. Οι καλύτερες πληροφορίες περιλαμβάνονται στο βιβλίο του Bill Paolini Choosing and Using Astronomical Eyepieces http://www.springer.com/gp/book/9781461477228 Από το link μπορείς να κατεβάσεις το 2ο κεφάλαιο με όλα τα βασικά. Και αυτό όμως δεν περιλαμβάνει τους Delites, Morpheus κλπ. Γενικά θα πω πως όλοι οι φακοί κάνουν για όλα τα αντικείμενα, εφόσον είναι σύγχρονοι και με καλές επιστρώσεις. Από κει και πέρα, για επίγεια παρατήρηση θέλεις να μην υπάρχει γεωμετρική παραμόρφωση, για νεφελώματα και χρήση σε dob μεγάλο πεδίο, για πλανήτες μεγάλη διαπερατότητα και μέγιστη οξύτητα, για χρήση με γυαλιά μεγάλο eye relief και πάει λέγοντας. Αλλά εάν έχεις λίγους φακούς, ή ακόμη και έναν μόνο zoom, χρησιμοποίησέ τον παντού και μην ανησυχείς. Οι μέτριοι φακοί του σήμερα είναι καλύτεροι από τους καλύτερους λίγων δεκαετιών πριν, εάν όχι στο γυαλί και τη γεωμετρία (μιλώντας για Zeiss Abbe ας πούμε), τουλάχιστον στις επιστρώσεις.

Δουλεύει σε Nexstar 6/8, πιθανώς και σε 4/5 καθώς είναι ελαφρύ. Ίσως χρειαστεί ζύγισμα (να βρεις το κέντρο βάρους με προσοφθάλμιο, απλό με χρήση μολυβιού. Ίσως ρυθμίσεις το backlash καθώς είναι οπισθοβαρές. Το κύριο πρόβλημα είναι πως έχει προσανατολισμό Vixen με το dovetail δεξιά και όχι Celestron που είναι αντίστροφο. Έτσι ο εστιαστής από τη θέση 10 πάει στο 4 και ο ερευνητής από το 1 στο 7 περίπου. Οπότε πρέπει να βλέπεις ανάποδα σαν νυκτερίδα ή να αντιστρέψεις το GOTO καθ' ύψος.

Εάν είχες τον Δία για φεγγάρι την μια θα ψήλωνες και την άλλη θα συρρικνωνόσουν και θα υπέφερες από τρομερές ημικρανίες, χώρια οι παλίρροιες που θα σάρωναν τα πάντα σαν να είχαμε τσουνάμι ανά 6ωρο.

Για το 130 GT συμφωνώ αλλά το άλλο είναι αστροφωτογραφικό. Όσο καλό και να είναι δεν θα εξυπηρετούσε ιδιαίτερα έναν παρατηρητή. Το ίδιο και περισσότερο το Hubble ή οποιοδήποτε RC των επαγγελματικών αστεροσκοπίων. Εξάλλου όλα αυτά τα τηλεσκόπια, σε αντίθεση με τα Teleport και Obsession, είναι και δικά μας. Πληρώνονται από τους φόρους μας και μας επιστρέφουν υπέροχες ή απλώς υπερχρήσιμες αστροφωτογραφίες και επιστημονικές ανακαλύψεις. Αυτό που δεν μπορούν να μας δώσουν είναι η ανταμοιβή της ερασιτεχνικής αστροπαρατήρησης, το ζεν της επικοινωνίας με το σύμπαν μέσα από την ενεργό ηδονοβλεψία των αστρικών σωμάτων και φαινομένων, κάτι που αντιθέτως ικανοποιεί αυτό που όλοι λίγο-πολύ ήδη διαθέτουμε και τα τηλεσκόπια συνήθους -ή και λίγο παραπάνω- διαμέτρου αλλά ανωτάτης ποιότητας που φαντασιωνόμαστε. Ορισμένοι πάντως πάσχουν από τον πυρετό της διαμέτρου και άλλοι από κακοήθη υπερπυρεξία. Είχα και εγώ κάποια δέκατα από αυτό αλλά μου έχουν περάσει, θέλω να είμαι βαρύτερος από το τηλεσκόπιό μου πλέον.

Σε αυτό το σύμπαν, ένα Teleport 14.5" ή 12.5" και ένα 7", ένα Intes Micro M815 Deluxe, ένα Astrophysics Grand Turismo 130 και ένα. WO Zenithstar 71ED, κιάλια Zeiss Victory HT 8x42 και 20x60S, τους ανάλογους φακούς και εξαρτήματα. Αλλά προσωπικά δεν παραπονιέμαι, τη βρίσκω με αυτά που ήδη έχω, φθάνει να υπάρχει χρόνος και όρεξη.

Εξαρτάται και από τα αντικείμενα που θα είχε ο ουρανός στην αστρική γειτονιά της παράλληλης γης του παράλληλου σύμπαντος.

Γι αυτό υπάρχουν πολλοί τύποι και μεγέθη στην αγορά, για να αγοράζει κάποιος ό,τι του αρέσει. Εγώ πάντως το προηγούμενο Σάββατο έκανα σχέδια να βγάλω το 6" Maksutov για να κάνω λίγη πλανητική παρατήρηση. Αυτά το πρωί. Το βράδυ μετά από αρκετές δραστηριότητες και λίγο τσίπουρο περιορίστηκα στο σωσίβιό μου που ονομάζεται Flextube Heritage 130mm. Δεν πέρασα καθόλου άσχημα.

Την κάλεσε η ομάδα του TEDx με οργάνωση της κόρης μου. Σε ευχαριστώ για τις προτάσεις. Με ποιά σειρά θα τους κατέτασσες ως προς τη σχετικότητα με το θέμα;

Πρόκειται για TEDx, Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Γιατί να μη δεχθεί κάποιος να μιλήσει σε νέα παιδιά; Εδώ καταδέχονται νομπελίστες.

Καλησπέρα Αν γνωρίζετε κάποιον σοβαρό αστρονόμο/διαστημικό επιστήμονα και καλό ομιλητή, ο οποίος μπορεί να προσεγγίσει επιστημονικά το θέμα "Αποικισμός άλλων πλανητών" με κοινό πανεπιστημιακούς φοιτητές, παρακαλώ ενημερώστε με με προσωπικό μήνυμα ή ανάρτηση εδώ. Σας ευχαριστώ

Για τα 24mm την ίδια εικόνα έχω και εγώ, ο φακός φαίνεται να βινιετάρει. Τον χρησιμοποιώ μεταξύ 16 και 8 με έναν 24ρη SWA για τον ίδιο λόγο που αναφέρεις. Αλλά στα 8mm η εικόνα δεν απέχει πολύ από του Radian 8mm. 8.8mm τον είχε μετρήσει ο Στέφανος νομίζω αλλά δεν βρήκα επιβεβαίωση γιαυτό σε άλλες δοκιμές. Μικρή σημασία έχει καθώς, αν το τηλεσκόπιο δεν έχει υπερβολική εστιακή απόσταση, οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούν να διαπιστώσουν διαφορά στη μεγέθυνση.

Νομίζω πως είναι το καλύτερο βιβλίο για οποιονδήποτε αρχάριο. Και το πλέον κοστο-αποτελεσματικό.

Ποτέ μου δεν το σκέφτηκα έτσι. Όταν μετακινούμαι προτιμώ να πιστεύω πως οδεύω προς κάτι που υπάρχει. Και όλες οι ηλεκτροχημικές διεργασίες στο σώμα μου που μου επιτρέπουν να ζω, να δρω και να σκέπτομαι, καλά θα κάνουν να υπάρχουν. Και αν δεν υφίσταται ηλεκτρομαγνητικό πεδίο είναι και αυτές ανυπόστατες.

Εγώ πάντως πούλησα το τηλεσκόπιο και κράτησα τη βάση. Η στήριξη είναι μαντέμι, τα χειριστήρια μικρομετρικών τα έβαλα στην PortaMount και τα αντικατέστησα με μακρύτερα και πιο εύκαμπτα, τη σταθερότητα τη βελτίωσα με βάρη γυμναστικής και το γρανάζι του ύψους που το έφθειρα το ξανασκάλισα με το σουγιά. Με αυτά δουλεύει ακόμη το ST80, το C4, το 66ED, ακόμη και το 130 Flextube. Αν μπορούσα να βάλω την κεφαλή στον Manfrotto θα ήταν ακόμη καλύτερη η στήριξη, αλλά δουλεύει και έτσι, φθάνει να μην ζητάς απόδοση των 300€ από τα 30€.

Γιατί θέλετε ντε και καλά να χαλάσετε το όνειρο μαθαίνοντας το κόστος; Ορίστε: Θέλετε να μάθετε το κόστος; Γιατί; Θα την αγοράσει κανείς; Ζήστε το όνειρο. Και όποιος πιστεύει πως μπορεί να πληρώσει και να αξιοποιήσει ένα τέτοιο τηλεσκόπιο, ας επικοινωνήσει προσωπικά με τον κατασκευαστή. Αυτό προτείνω και δέχομαι και αντιρρήσεις.

Όχι, δεν άξιζει. Είναι πολύ ακριβή γιαυτό που προσφέρει. Οι φακοί μικρής εστιακής είναι εξαιρετικά δύσχρηστοι,τα φίλτρα περιορισμένης χρησιμότητας. Από όλα μαζί μόνο ο 32 αξίζει και η βαλίτσα (το μόνο που κράτησα, για τα κιάλια μου), πράγματα αξίας 50-60 ευρώ. Όλα τα υπόλοιπα 150€ πάνε χαμένα. Δες τις προτάσεις παραπάνω.

Φίλε μας, καλώς ήλθες. Όπως βλέπω έχεις αντιληφθεί την κατάσταση εκμετάλλευσης της ανάγκης για μάθηση και εμπειρία από τα γεράκια της αγοράς. Ως λάτρης της καπνοσύριγγας, της ηλεκτρικής κιθάρας, της πληροφορικής και της ερασιτεχνικής αστρονομίας θα σου απαντήσω ηπίως παραφράζοντας στίχους από ένα κλασσικό Ζαμβέτειο άσμα: "Το θέμα είναι να τη βρεις κι από τα δύσκολα να βγεις". Άμα τη βρίσκεις καπνίζοντας, τι σημασία έχει εάν η πίπα είναι Dunhill και ο καπνός Deluxe Navy Rolls, ή Corn Cob με τον πιο ευτελή Δανικό Cavendish; Τι να τις κάνεις τις Fender εάν δεν γραντζουνάς - παράφωνα- τίποτε παραπάνω από το μνημειώδες riff του Richie (ξέρεις ποιο). Τι να τις κάνεις τις Nvidia και τις Eizo, όταν ξοδεύεις τις ώρες σου σε παιχνίδια της υπερεικόνας και της μη ουσίας, τα οποία σε αφήνουν αγχωμένο και νευρόσπαστο, αντίθετα από αυτό που υποτίθεται πως προορίζονται να κάνουν; Και ήταν τεράστιες αυτές οι αναθεματισμένες οι Eizo, φράκαραν οι σκουπιδοτενεκέδες που τις πετάξαμε όταν κυκλοφόρησαν οι επίπεδες. Το θέμα είναι να τη βρεις. Κάποιοι τη βρίσκουν φυσικά και με το μέσο, το εργαλείο. Με γεια τους με χαρά τους και αυτά που κατασκευάζει ο άνθρωπος είναι θαυμαστά, όσο, λίγο πολύ, αυτά που χύτευσε το σύμπαν και έδεσε η φύση. Αλλά δεν είναι απαραίτητα για να αντλήσεις ικανοποίηση, την ενισχύουν υπό προϋποθέσεις αλλά κάποιες φορές την αφαιρούν κιόλας, ιδίως όταν γεμίζουν το κεφάλι σου άγχος και το πορτοφόλι σου αέρα. Η ικανοποίηση γεννιέται στον εγκέφαλο και τροφοδοτείται από την εμπειρία και τη μάθηση. Εμπειρία μπορείς να αντλήσεις με διευκόλυνση ενός ταπεινού, όσο και ενός υπερπολυτελούς εξοπλισμού, ακόμη και χωρίς καθόλου εξοπλισμό, αξιοποιώντας τις ανεξάντλητες πληροφορίες και εικόνες που προσφέρουν σήμερα το διαδίκτυο και τα κλασσικά μέσα (βιβλία, ταινίες, περιοδικά). Επιστρέφοντας στο ερώτημά σου, μπορείς να αξιοποιήσεις καλύτερα το τηλεσκόπιό σου αγοράζοντας καλύτερους φακούς. Αλλά δεν αξίζει να αγοράσεις πολύ καλούς, ούτε και πάρα πολλούς. Οι Plossl έχουν μικρό eye relief στις μικρές εστιακές. Αν όμως αγοράσεις έναν 32 και έναν 20mm, με έναν Barlow 2x θα καλύψουν όλο το φάσμα που μπορεί να αποδώσει. Το eye relief του 32 όμως θα μεγαλώσει τόσο που θα δυσκολεύεσαι να αποφύγεις το blackout. Ο zoom που κοιτάζεις έχει στενό πεδίο αλλά θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον 20 και τον Barlow, έχει όμως την τάση να δείχνει χρωματικό σφάλμα (τον είχα προ ετών). Οι φακοί αυτοί είναι αρκετά ελαφρείς για τον εστιαστή σου. Φακοί παρόμοιων κυβικών, με μεγαλύτερο πεδίο, είναι οι SWA (Erfle) 70 μοιρών (Agena, ES) και οι UWA 66 μοιρών (Skywatcher, Orion). Υψηλής ποιότητας φακοί είναι οι Plossl της Televue (8mm) και οι Baader Genuine Orthoscopics (9mm) οι οποίοι θα φθάσουν το τηλεσκόπιο στα οριά του σε σχετικά λογική τιμή, αν τους βρείς μεταχειρισμένους. Τι θα αγόραζα εγώ; Plossl 32mm, SWA 20mm και UWA 9mm. Αυτά μόνο και τίποτε άλλο. Τρεις διαφορετικές σχεδιάσεις, όλα σχετικά οικονομικά και στην εστιακή που αποδίδουν καλύτερα βάσει χαρακτηριστικών. Αν ο καιρός στην Θεσσαλονίκη είναι όπως στην Αθήνα βγες έξω τώρα και το ξανασκέφτεσαι από αύριο. Δες τις Πλειάδες και το νεφέλωμα του Ωρίωνα πριν δύσουν, με αυτά που έχεις.

Όχι, αν και μπήκα στον πειρασμό. Αλλά με τα Cassegrain μου θα βινιετάρει ενώ με τα Νευτώνιά μου δεν αναφέρεται ικανός να τα βγάλει πέρα. Με ένα f/9 διοπτρικό αντιθέτως θα βρίσκεται σε ιδανικές συνθήκες.

Αν δεν απαιτείς να δεις όλη την σελήνη στο πεδίο σου, η μεγέθυνση 30x είναι προτιμότερη. Βέβαια για να δεις τους δακτυλίους του Δία σε οποιαδήποτε μεγέθυνση θα πρέπει να καβαλήσεις με το τηλεσκόπιό σου κάποια διαστημική βολίδα. Στο επόμενο Cassini ζήτα από τις NASA/ESA να σου κρατήσουν θέση. Επειδή το τηλεσκόπιό σου είναι f/9, μπορείς να δοκιμάσεις τη χρήση ενός Paragon 40mm ή Hyperion Aspheric 36mm, νομίζω.

Για το 3, δεν χωράει σε τίποτε άλλο πέρα από έναν SWA στα 40mm (Panoptic, Pentax, ES, τέτοια πράγματα) και αυτό αν μετράς τη γωνιώδη απόσταση από το κέντρο της σελήνης, αλλιώς θα δεις μόνο τη μισή σελήνη. Για το 3 έχεις ήδη τον καταλληλότερο φακό, ES82 30mm. Παρομοίως με τον Nagler 31 ή τους ανάλογους Celestron, Meade, William Optics. Είσαι ήδη καλυμμένος πάντως. Ο ίδιος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για το 1 φυσικά. Αλλά θα κερδίσεις αν ανεβάσεις τη μεγέθυνση με έναν ES100 20mm ή Ethos 21. Στις 1.25" μόνο το 1 είναι εφικτό, με Plossl 32 ή (καλύτερα, λόγω αυξημένης μεγεύθυνσης) SWA 24mm, όπως Panoptic, Hyperion, ES68 κλπ. Οριακά με τον Pentax XVW 20mm. Νομίζω πως τα φαινόμενα αυτά δεν χωρούν σε αυτό το τηλεσκόπιο με άλλον φακό, εκτός εάν έχεις μειωτή εστιακής απόστασης.

Ο καλύτερος σε διαύγεια ήταν ο Hyperion και ο χειρότερος ο Panoptic. Στα άκρα του πεδίου τα πράγματα πήγαιναν ακριβώς ανάποδα. Το "ο καλύτερος σε όλα" απλώς δεν υπάρχει. Και κανένας δεν μπορεί να θεωρηθεί μέτριος. Ας πούμε, ο Hyperion είναι κατά τη γνώμη μου ο καλύτερος για επίγεια παρατήρηση. Πόσο μέτριο μπορεί να θεωρηθεί αυτό; Έχοντας τον Nagler 22 και τον ES100 20, η επίγεια σε εστιαστή 1.25" ήταν σημαντικό κίνητρο για έναν 24 SWA και εκεί δεν θα διάλεγα τον Panoptic επειδή η μαξιλαροειδής παραμόρφωση και το μικρό eye relief δεν είναι καλά χαρακτηριστικά σε αυτήν την εφαρμογή. Αλλά και ο ES δεν έχει το εστιακό επίπεδο στην έξω επιφάνεια του αντικειμενικού φακού, όπως συμβαίνει με τον Hyperion κάνοντας κάθε κόκκο σκόνης και χνούδι να είναι εκνευριστικά καλά εστιασμένα και ορατά, κάτι ενοχλητικό στο φως της ημέρας. Κανείς δεν τα προσφέρει όλα.