kkokkolis

De Stella Nova in Pede Serpentarii, Johannes Kepler, 1606 WINTHROP COLLECTION Ο Kepler σημειώνει τον καινοφανή του 1604, ερμηνεύει το άστρο της Βηθλεέμ, ανακαλύπτει τους νόμους του και εμπνέει τον Γαλιλαίο

http://www.youtube.com/watch?v=hbm89W0VKyY Il mondo della luna, Hob. 28/7, Joseph Haydn, 1777 Opera Buffa Λιμπρέττο: Carlo Goldoni

Shiva Mandala, Art Donovan, 2009 Μηχανικό Γλυπτό http://www.scribd.com/doc/11559556/Shiva-Mandala

Πλανητάριο Hayden, Zeiss, 2000 Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, Rose Center for Earth and Space Νέα Υόρκη

Κασσιόπη, Joseph Cornell, 1969 Ασσεμπλάζ Space Object Box

Haus der Astronomie, υπό κατασκευή, Bernhardt & Partners, Χαϊδελβέργη Max-Planck-Institut für Astronomie

Astronomische Beobachtung mit Quadrant Αστρονομική παρατήρηση με εξάντα, 1400μχ Κώδικας 2352, φύλλο 34r Bildarchiv der Österreichischen Nationalbibliothek, Βιέννη

Βραχιόνιος Σφαίρα, William Cunningham, 1559 The Cosmographicall Glasse, Λονδίνο 1559 Ο Άτλας αναφέρεται ως διδάσκαλος της αστρονομίας στην Αινειάδα

Αστρικές ιχνογραμμές και ναυάγιο στο Γύθειο, Χρήστος Κωτσιόπουλος, 2010

http://www.youtube.com/watch?v=ddiJLecNHkI&feature=related Τουρκία, Τελετουργικός Χορός Sema των Sufi Mevlevi, 12ος αιώνας. Αν και τουριστικά αποδίδονται ισλαμικές ερμηνείες στον περιστροφικό χορό, η αναλογία με την κίνηση των ουρανίων σωμάτων κατά την επιδίωξη του kemal είναι προφανής και συμβατή με τις μορφωτικές δραστηριότητες αυτού του ασκητικού τάγματος. Jean-Baptiste van Mour Tanzende Derwische im Mewlewi-Kloster in Pera 18ος αιώνας Ελαιογραφία Rijksmuseum Άμστερνταμ

La Bohémienne endormie, Henri Rousseau, 1897 Ελαιογραφία Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη

Απ' το στόμα μου το πήρες!

Ποιός Voyager; Τον Μέγα V GER εννοείς;

Έχεις πμ

Πολύχρωμοι Πλανήτες, Kazuya Akimoto, 2006 Kazuya Akimoto Art Museum

Κοπερνίκεια Συμφωνία Αρ. 2 Op 31, Henryk M. Gorecki, 1972 Φινάλε

Ο Μίλτων επισκέπτεται τον Γαλιλαίο, Annibale Gatti, 19ος αώνας μχ Συλλογή Granger, Νέα Υόρκη

Universum, Βρέμη, Thomas Klumpp, 2000 Μουσείο Επιστημών

Universum , C. Flammarion, Holzschnitt, Παρίσι 1888, Χρωματισμός: Heikenwaelder Hugo, Βιέννη 1998 Χαρακτικό σε ξύλο Πρώτη έκδοση στο σύγραμμα L'atmosphère: météorologie populaire, C. Flammarion Κατά τον συγγραφέα το χαρακτικό είναι του 16ου αιώνα, κατά άλλους του 19ου, ίσως κατασκευασμένο κατά παραγγελία του Flammarion. Το στυλ και η κοσμοθεωρία της επίπεδης γης είναι του 16ου αιώνα μχ Το αρχικό γλυπτό έχει υποστεί παρεμβάσεις, όπως αφαίρεση της κορνίζας και προσθήκη της παπικής επιγραφής

ΠΜ

Ιλιάς, Όμηρος, 7ος αιώνας πχ Ραψωδία Σ, 478-489 Σάκος Ἀχιλῆος ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τε πάντοσε δαιδάλλων, περὶ δ᾽ ἄντυγα βάλλε φαεινὴν τρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δ᾽ ἀργύρεον τελαμῶνα. 480 πέντε δ᾽ ἄρ᾽ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες· αὐτὰρ ἐν αὐτῷ ποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν. ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ᾽, ἐν δ᾽ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν, ἠέλιόν τ᾽ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν, ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ᾽ οὐρανὸς ἐστεφάνωται, 485 Πληϊάδας θ᾽ Ὑάδας τε τό τε σθένος Ὠρίωνος Ἄρκτόν θ᾽, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν, ἥ τ᾽ αὐτοῦ στρέφεται καί τ᾽ Ὠρίωνα δοκεύει, οἴη δ᾽ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο Κι έπλασε πρώτα δυνατήν ασπίδα και μεγάλην όλην με τέχνην και τριπλόν λαμπρόν τριγύρω κύκλον. Με πέντε δίπλες έγινεν η ασπίδα και σ’ εκείνην λογιών εικόνες έπλαθε με την σοφήν του γνώσιν. Την γην αυτού, τον ουρανόν, την θάλασσαν μορφώνει τον ήλιον τον ακούραστον, γεμάτο το φεγγάρι, τ’ αστέρια οπού τον ουρανόν ολούθε στεφανώνουν, την δύναμιν του Ωρίωνος, Υάδες, Πληιάδες, την Αρκτον, που και Άμαξαν καλούν, και αυτού γυρίζει πάντοτε, τον Ωρίωνα ασάλευτα τηρώντας. Η μόνη που τ’ Ωκεανού το λούσμα δεν γνωρίζει. Μετάφραση Ιακώβου Πολυλά Το σύμπαν στο κέντρο της ασπίδας Ανακατασκευή John Flaxman, 1755-1826 Ανακατασκευή John Flaxman, 1755-1826

Ο Ήλιος ανατέλει πάνω από τον Παρθενώνα, Anthony Ayiomamitis, 2009