-
Αναρτήσεις
2634 -
Εντάχθηκε
-
Τελευταία επίσκεψη
Τύπος περιεχομένου
Forum
Λήψεις
Ιστολόγια
Αστροημερολόγιο
Άρθρα
Αστροφωτογραφίες
Store
Αγγελίες
Όλα αναρτήθηκαν από wereniki
-
Ύστερα ο Γιάννης κάθισε να ξεκουραστεί! Ήταν πια η τελευταία μέρα και αυτή τη μέρα την απόλαυσε. Όταν ο Γιάννης τέλειωσε το τρίποδο, το κοίταξε με καλοσύνη και το χάιδεψε με τη ματιά του! Φίλε Γιάννη, είσαι καταπληκτικός! Περίμενα να δω το αποτέλεσμα της δουλειάς, που μου έγραφες στα mail, αλλά εδώ μιλάμε για..."ποίημα" με τέτοια κατασκευή, παρουσίαση και περιγραφή! Και τι ζεστή η αίσθηση του ξύλου! (Όσο για το... βιβλίο σου-ξέρεις εσύ-, επιμένω...!)
-
Ουράνιο τόξο πάνω από το Σαρωνικό
Ο wereniki σχολίασε σε geonik για αστροφωτογραφία Διάφορες αστρονομικές φωτογραφίες
-
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
-
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Σμήνος ελικοπτέρων - ρομπότ παίζει το βασικό μουσικό θέμα των ταινιών James Bond! Robot Quadrotors Perform James Bond Theme -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Μόλις έλαβα mail από την φίλη και αστροφυσικό Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού, η οποία με ενημερώνει, ότι την ερχόμενη Κυριακή 3 Ιουνίου ώρα 19:00 μιλάει στο Ίδρυμα Ευγενίδου, με θέμα: "Σχέσεις Ηλίου-Γης και Διαστημικός Καιρός". Η ομιλία αναφέρεται σε παιδιά άνω των 11 ετών και ενήλικες. Όποιος ενδιαφέρεται και έχει τη διάθεση, ας παρευρεθεί, χωρίς να λησμονήσει τους χαιρετισμούς μου προς την Φιόρη! http://www.eugenfound.edu.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=2517&cnode=100 -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Σαν σήμερα, Τρίτη 29 Μαΐου... Μνήμη 559 χρόνων από την Άλωση της Πόλης. «ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ» Οδυσσέας Ελύτης, "ΤΑ ΕΤΕΡΟΘΑΛΗ" "I Έτσι καθώς εστέκονταν ορθός μπροστά στην Πύλη κι άπαρτος μες στη λύπη του Μακριά του κόσμου που η ψυχή του γύρευε να λογαριάσει στο φάρδος Παραδείσου Και σκληρός πιο κι απ' την πέτρα που δεν τον είχανε κοιτάξει τρυφερά ποτέ - κάποτε τα στραβά δόντια του άσπριζαν παράξενα Κι όπως περνούσε με το βλέμμα του λίγο πιο πάνω απ' τους ανθρώπους κι έβγανε απ' όλους Έναν που του χαμογελούσε τον Αληθινόν που ο χάρος δεν τον έπιανε Πρόσεχε να προφέρει καθαρά τη λέξη θάλασσα έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο Θεός κι η κάθε μια σταγόνα σταθερή στον ήλιο ν' ανεβαίνει Νέος ακόμα είχε δει στους ώμους των μεγάλων τα χρυσά να λάμπουν και να φεύγουν Και μια νύχτα θυμάται σ' ώρα μεγάλης τρικυμίας βόγκηξε ο λαιμός του πόντου τόσο που θολώθη μα δεν έστερξε να τού σταθεί Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε. II Θεέ μου και τώρα τι Που 'χε με χίλιους να παλέψει χώρια με τη μοναξιά του ποιος αυτός που 'ξερε μ' ένα λόγο του να δώσει ολάκερης της γης να ξεδιψάσει τι Που όλα τού τα 'χαν πάρει Και τα πέδιλά του τα σταυροδετά και το τρικράνι του το μυτερό και το τοιχίο που καβαλούσε κάθε απομεσήμερο να κρατάει τα γκέμια ενάντια στον καιρό σαν ζόρικο και πηδηχτό βαρκάκι Και μια φούχτα λουίζα που την είχε τρίψει στα μάγουλα ενός κοριτσιού μεσάνυχτα να το φιλήσει (πως κουρναλίζαν τα νερά του φεγγαριού στα πέτρινα τα σκαλοπάτια τρεις γκρεμούς πάνω απ' τη θάλασσα...) Μεσημέρι από νύχτα Και μήτ' ένας πλάι του Μονάχα οι λέξεις του οι πιστές που 'σμιγαν όλα τους τα χρώματα ν' αφήσουν μεσ’ στο χέρι του μια λόγχη από άσπρο φως Και αντίκρυ σ' όλο των τειχών το μάκρος μυρμηκιά οι χυμένες μες στο γύψο κεφαλές όσο έπαιρνε το μάτι του «Μεσημέρι από νύχτα - όλ' η ζωή μια λάμψη!» φώναξε κι όρμησε μες στο σωρό σύρνοντας πίσω του χρυσή γραμμή ατελεύτητη Και αμέσως ένιωσε ξεκινημένη από μακριά η στερνή χλομάδα να τον κυριεύει. III Τώρα καθώς του ήλιου η φτερωτή ολοένα γυρνούσε και πιο γρήγορα οι αυλές βουτούσαν μέσα στο χειμώνα κι έβγαιναν πάλι κατακόκκινες απ' τα γεράνια Κι οι μικροί δροσεροί τρούλοι όμοια μέδουσες γαλάζιες έφταναν κάθε φορά και πιο ψηλά στ' ασήμια που τα ψιλοδούλευε ο αγέρας γι' άλλων καιρών πιο μακρινών το εικόνισμα Κόρες παρθένες φέγγοντας η αγκαλιά τους ένα θερινό ξημέρωμα φρέσκα βαγιόφυλλα και της μυρσίνης της ξεριζωμένης των βυθών σταλάζοντας ιώδιο τα κλωνάρια Του 'φερναν Ενώ κάτω απ' τα πόδια του άκουγε στη μεγάλη καταβόθρα να καταποντίζονται πλώρες μαύρων καραβιών τ' αρχαία και καπνισμένα ξύλα όθε με στυλωμένο μάτι ορθές ακόμη Θεομήτορες επιτιμούσανε Αναποδογυρισμένα στις χωματερές αλόγατα σωρός τα χτίσματα μικρά μεγάλα θρουβαλιασμός και σκόνης άναμμα μεσ' στον αέρα Πάντοτε με μια λέξη μεσ' στα δόντια του άσπαστη κειτάμενος Αυτός ο τελευταίος Έλληνας!" Δείτε μέρος από το ντοκιμαντέρ του National Geographic για την Άλωση της Πόλης: -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"Γράψε λάθος", Κική Δημουλά Δεν φτάνει που ήσουν ερχομός θερμοκηπίων ενόχλησες και την ορθογραφία μου. Κατ΄επανάληψη λες, μ΄ έπιασες να γράφω συνδιάζω αντί συνδυάζω που σημαίνει συν-δύο, βάζω το ένα δίπλα στο άλλο τα δυό μαζί ενώνω - το ζω το αφήνουμε έξω γιά μετά, αν πετύχει ο συνδιασμός. Δεν είναι λάθος φίλε μου. Είναι μιά πρόωρη ανάπτυξη αδυναμίας. Δείξε μου εσύ ένα ύψιλον που να κατάφερε ποτέ σωστά να μας ενώσει. Συνδιασμοί πολλοί αλλά πόσοι γνώρισαν τη ρηματική του ζω απεραντοσύνη. Απ΄τη σκοπιά του καθ΄ ενός η ορθογραφία. Πάρε γιά παράδειγμα τι κινητά που γράφεται το ψέμα: όταν εσύ το εξακοντίζεις προς τον άλλον σωστά το γράφεις μέσα σου, θαρραλέα. Όμως όταν εσύ το δέχεσαι κατάστηθα τότε το γράφεις ψαίμα. Ρωτάς από που ως που γράφω τη συμπόνοια με όμικρον γιώτα. Ποιός ξέρει θα με παρέσυρε η άπνοια ο ανοίκειος το ποίημα η οίηση το κοιμητήριο η οικουμένη το οικτρόν και η αοιδός επιθυμία απ΄ την αρχή να ξαναγραφόταν ο κόσμος. Εξάλλου σου θυμίζω η συμπόνια πρωτογράφτηκε λάθος από το θεό. -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"Μη ρωτάς" - Β.Πουλημενάκος / Ν.Μανωλάς http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=j2A0VWDN4LU#at=11 -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Sentinels of the Arctic. APOD 29/5/2012 Θαυμάσιο!!! Χιονισμένα δέντρα, που λες και στήθηκαν αληθινοί Φρουροί, τόσο δεμένοι με τον συγκεκριμένο χώρο! Νομίζεις πως, αν λιώσει το χιόνι, θα σβήσει το θαύμα, όπως διαλύεται, όταν το αποσπάς από την τροφό του ιδέα.. -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"Ήταν 50% οι πιθανότητες προσελήνωσης στην πρώτη επιχείρηση το 1969, λέει ο Νιλ Άρμστρονγκ σε συνέντευξή του στην Ένωση Ορκωτών Λογιστών Αυστραλίας"(!!) Ο Άρμστρονγκ φέρεται να δέχτηκε κατ' αρχήν να παραχωρήσει τη συνέντευξη στην CPA, γιατί ο πατέρας του ήταν κι αυτός ορκωτός λογιστής, εξήγησε ο πρόεδρος της ένωσης Άλεξ Μαλέι. Πηγή: http://thebottomline.cpaaustralia.com.au/ Neil Armstrong One Small Step -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Φρέσκο - φρέσκο, μόλις κυκλοφόρησε από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης, το βιβλίο "Από τα κουάρκ μέχρι το Σύμπαν". Στον αναγνώστη προσφέρεται, "με φαντασία και σκέψη", μια σύντομη περιήγηση στις δομές της ύλης, από τις πιο στοιχειώδεις, τα κουάρκ, μέχρι το Σύμπαν και την ιστορία του. -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"Ξανοίχτηκα πολύ σε ορισμούς Κι είναι επικίνδυνο να κλαις χωρίς πυξίδα." Κική Δημουλά ........... Στη Σιωπή των δακρύων,γιατί τα δάκρυα ποτίζουν εύφορα τον κήπο της ζωής μας και επειδή κάποιος μπορεί να κλαίει γελώντας...! -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Αν δεν έχετε δει αυτήν την ταινία, απλά...δέστε την!!! "Ξυπνήματα", ο ελληνικός τίτλος. "Awakenings" - Trailer - (1990) -
Τα πορφυρά χρώματα της δύσης
Ο wereniki σχολίασε σε g.giorgos για αστροφωτογραφία Ήλιος wide field (ηλιοβασιλέματα, τοπία κτλ)
-
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"Tο Χρώμα του Φεγγαριού", απόσπασμα από το ομότιτλο βιβλίο της Αλκυόνης Παπαδάκη, εκδόσεις ΚΑΛΕΝΤΗΣ. -
Αστροβραδιά για μαθητές στο Ηράκλειο
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της paranoia σε Η αστρονομία στην Ελλάδα
Πάντα τέτοια! -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"...Ηρέμησε λοιπόν. Έχω κι εγώ ένα σωρό απωθημένους ουρανούς μα δε σκοτώνω άστρα. Και αν καμιά φορά από μανία αδέσποτη συμβεί κάποιο να σημαδέψω το πολύ να κλείσω τον τραυματία κελαηδισμό του σ' ένα κλουβάκι στίχου φευγαλέου." Κική Δημουλά, απόσπασμα από το ποίημα "Εκρηκτικό Πόρισμα" της συλλογής "Ήχος απομακρύνσεων", εκδ. Ϊκαρος, 2001 -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
-
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Είκοσι πέντε αιώνες μετά την καταδίκη σε θάνατο του Αθηναίου φιλόσοφου Σωκράτη, διακεκριμένοι ανώτατοι δικαστές από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά και πλήθος κοινού, αθώωσαν χθες τον αρχαίο στοχαστή, στην αναπαράσταση της δίκης του, που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Οι δικαστές ισοψήφισαν στην απόφασή τους, με ψήφους πέντε υπέρ και πέντε κατά της καταδίκης του Σωκράτη και ως εκ τούτου δεν καταδίκασαν τον Σωκράτη. Περισσότερο ένθερμο υπέρ του Αθηναίου φιλοσόφου ήταν το κοινό, που ψήφισε με 584 ψήφους υπέρ της αθώωσής του, έναντι 282 που ψήφισαν την ενοχή του. «Ουχ οίον τε άνευ δικαιοσύνης αγαθόν πολίτην γενέσθαι»(είναι αδύνατον να υπάρξει καλός πολίτης χωρίς δικαιοσύνη) http://www.cna.gr/2012/05/%CF%83%CF%89%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CF%8C%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%B1%CE%BD/ -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
-
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Αυτοβιογραφία, Τάσος Λειβαδίτης «Ἄνθρωποι ποὺ δὲ γνώρισα ποτὲ μοῦ δώσαν τὸ αἷμα μου καὶ τ’ ὄνομά μου, στὴν ἡλικία μου χιονίζει, χιονίζει ἀδιάκοπα μιὰ κίνηση πάντα σὰ νἄθελα νὰ προφυλαχτῶ ἀπὄνα χτύπημα δίψασα γιὰ ὅλη τὴ ζωή, κι ὅμως τὴν ἄφησα γιὰ ν’ ἁρπαχτῶ ἀπ’ τὰ πελώρια ἀγκάθια τῆς αἰωνότητας, ἡ σάρκα μου ἕνας ἐπίδεσμος γύρω ἀπ’ τὸ αὐριανό μου τίποτα κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μὲ βοηθήσει στὸν πόνο μου ἐκτὸς ἀπ’ τὸν ἴδιο μου τὸν πόνο ⎯ εἶμαι ἐδῶ, ἀνάμεσά σας, κι ὁλομόναχος, κ’ ἡ ποίηση σὰ μιὰ μεγάλη ἀλήθεια, ποὺ τὴν ἀνακαλύπτεις ὕστερ’ ἀπὸ χρόνια, ὅταν δὲν μπορεῖ να σοῦ χρησιμέψει πιὰ σὲ τίποτα. Ἐπάγγελμά μου: τὸ ἀκατόρθωτο.» (και αυτό δόθηκε για σύγκριση, ως προς το περιεχόμενο, με το παραπάνω ποίημα του Καβάφη.) -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Ικεσία στο βωμό της θεάς Ποίησης, για να ζητήσει τη βοήθειά της ο ποιητής! (Άραγε, καταφύγιο και το Σύμπαν της Τέχνης, "εν Φαντασία και Λόγω...-για λίγο-"; ) “Μελαγχολία τοῦ Ἰάσωνος Κλεάνδρου ποιητοῦ ἐν Κομμαγηνῇ· 595 μ.Χ.” Κωνσταντίνος Καβάφης, 1921 «Τό γήρασμα τοῦ σώματος καί τῆς μορφῆς μου εἶναι πληγή ἀπό φρικτό μαχαῖρι. Δέν ἔχω ἐγκαρτέρησι καμιά. Εἰς σέ προστρέχω Τέχνη τῆς Ποιήσεως, πού κάπως ξέρεις ἀπό φάρμακα· νάρκης τοῦ ἄλγους δοκιμές, ἐν Φαντασίᾳ καί Λόγῳ. Εἶναι πληγή ἀπό φρικτό μαχαῖρι. ⎯ Τά φάρμακά σου φέρε Τέχνη τῆς Ποιήσεως, πού κάμνουνε ⎯ για λίγο ⎯ νά μή νοιώθεται ἡ πληγή.» (Το θέμα στις πανελλήνιες σήμερα, στο μάθημα της Λογοτεχνίας!) -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
"O ρυθμός", Κωνσταντίνος Μπούρας "Ο ρυθμός που συνέχει το σύμπαν Κι ωθεί τα ουράνια σώματα να ερωτεύονται, Τους γαλαξίες να παντρεύονται Και να σμίγουν Ακυρώνοντας έτσι αιώνες πολιτισμού Σε μια ώρα παροξυσμού ευλογημένη, Όπου τα κάστρα της μοναξιάς πέφτουν Κι η αλυσίδα ακυρώνεται των φαινομένων. Σε μια στιγμή όλα φωτίζονται, Χωρίς να προλάβουν ν’ αντικατοπτριστούν Στον κόλπο τ’ ουρανού. Βουλιάζουν στο βυθό της θάλασσας Για ν’ αναδυθούν ως αμοιβάδες Ως κοχύλια, Αμμωνίτες Και αχάτες. Κοχλίας του χαμού ο Γαλαξίας μας Πηγαίνει ν’ αρραβωνιαστεί την Ανδρομέδα του, Επιβουλευόμενος έτσι την αθανασία Των πυραμίδων, Τη σιωπή της Σφίγγας, Την υστεροφημία των Φαραώ, Και τα γραπτά μας Παρανάλωμα πυρός Στο κοσμικό καμίνι, Όπου θα τρέξουν όλα τα χαμίνια Να ζεσταθούν, Να ψήσουν κάστανα Και να χλευάσουν Την τόλμη μας την ποιητική. Μόνο ένα αηδόνι θα δακρύσει -Από κάποιο αστέρι μακρινό- Κι ο κύκνος ο συμπαντικός Θα τραγουδήσει το στερνό του το τραγούδι." -
Ο ΑΦΑΝΗΣ ΝΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΕΙΦΑΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡEΣ.
Ο wereniki σχολίασε σε stavrakis για αστροφωτογραφία Πορτρέτα του ουρανού
Είναι ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΗ και σαν σύλληψη και σαν απόδοση και σαν περιγραφή και σαν συμβολισμός!!! Είναι... είναι...πλήρης!!! Τέλεια δεμένο όλο το κάδρο, υπενθυμίζει, ότι οι παλιοί, αφανείς ναυτικοί είχαν τα αστέρια για GPS της εποχής τους... (Με το που σκέφτηκα την Άνδρο, ήρθε στο νου και το υπέροχο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, που από το 1986 το Ίδρυμα Γουλανδρή οργανώνει κάθε καλοκαίρι περιοδικές καταπληκτικές εκθέσεις διακεκριμένων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα.) -
Το σύμπαν της τέχνης και οι τέχνες τ' ουρανού
wereniki απάντησε στην συζήτηση του/της kkokkolis σε Λοιπές Αστρονομικές Συζητήσεις
Όταν το βλέμμα, το χέρι και ο νους του φωτογράφου συνδέονται με την ψυχή, πάντα κάτι καινούριο θα κομίζουν! Δέστε και θα νιώσετε, τι εννοώ... Από το μέλος stavrakis με τίτλο: Ο ΑΦΑΝΗΣ ΝΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΕΙΦΑΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡEΣ. Και η περιγραφή από τον ίδιο: "Το μνημείο του αφανούς Ναύτη δημιουργήθηκε με ιδιωτική πρωτοβουλία από ανθρώπους με αγάπη προς την θάλασσα και τους ναυτικούς της, και ξεκίνησε σαν ιδέα για πρώτη φορά το 1938 με στόχο την ανέγερσή του στον Πειραιά. . Η παρουσία του σήμερα γίνεται αντιληπτή σε πολλά λιμάνια της χώρας μας κάθε φορά με διαφορετική μορφή και αντιπροσωπεύει τον Έλληνα ναυτικό ο οποίος με την θυσία του, τόσο σε καιρό πολέμου όσο και σε περίοδο ειρήνης, σφραγίζει την τεράστια συμβολή του στην ανάπτυξη της Ελληνικής Ναυτιλίας . Οι αειφανείς αστερισμοί με οδηγό τον πολικό, προσδιορίζουν το στίγμα στην πορεία του αφανούς Ναύτη, για ασφαλή πλεύση , και συνδέουν την Ναυσιπλοΐα με την Αστρονομία στο πέρασμα των αιώνων. Το μνημείο που βλέπουμε στην φωτό είναι από την χώρα της όμορφης Άνδρου."