Στέφανος Σοφολόγης

Αν κάποιος θέλει να κάνει έκθεση με χρόνο μεγαλύτερο από τις διαθέσιμες προρρυθμισμένες «ταχύτητες» της μηχανής, πρέπει να επιλέξει τη λειτουργία "bulb" ή εν συντομία "Β" που επιτρέπει να μείνει το κλείστρο ανοιχτό για όσο πιέζεται το κουμπί ενός χειριστήριου (Το "Β" είναι λοιπόν μιά από τις «ταχύτητες» της μηχανής). Αυτό συνδέεται με τη μηχανή με καλώδιο ή ασύρματα για να μη μεταδίδεται καμία καταστροφική μικροκίνηση στη μηχανή κατά την έκθεση. Στις πολύ παλιές μηχανές, το χειριστήριο αυτό ήταν μια λαστιχένια «φούσκα» (=bulb) που μέσω λεπτού εύκαμπτου σωλήνα πίεζε το κουμπί της μηχανής, δηλ. όταν έσφιγκε κάποιος τη φούσκα στο χέρι του. Το κλείστρο έμενε ανοιχτό όσο διάστημα πιεζόταν η φούσκα. Αργότερα αυτή αντικαταστάθηκε από τα μηχανικά «ντεκλανσέρ» και σήμερα τείνουν κι αυτά προς εξαφάνιση δίνοντας τη θέση τους στα ενσύρματα και ασύρματα ντεκλανσέρ. Αντίθετα, ο όρος "bulb" δε λέει να εξαφανιστεί (και δεν μας πειράζει καθόλου). Φιλικά, Στέφανος

Καλώς ήρθες Δημήτρη! Δεν έχω να προσθέσω κάτι διαφορετικό, συμφωνώ απόλυτα πως το καλύτερο είναι να πάρεις ένα μεγάλο dobsonian 10" ή 12". Αν θέλεις να πάρεις κάτι ποιοτικό και να σου μείνουν και λίγα χρήματα για έναν-δύο καλούς προσοφθάλμιους φακούς, ένα Orion Optics 10" f/4.8 είναι πολύ ισορροπημένη επιλογή γιατί ο οπτικός σωλήνας χωράει στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου και η κόμη στο f/4.8 δεν είναι καθόλου ενοχλητική ακόμα και σε μικρές μεγεθύνσεις. Το βάρος του είναι 8-9 κιλά (οπτ. σωλήνας) και ακόμα και σε ακρίβεια μετώπου κύματος λ/4 οι εικόνες του είναι εξαιρετικές! Στο θέμα της ευθυγράμμισης των κατόπτρων (collimation): Μακριά από φθηνά lazer collimator, μόνο μπελάς είναι γιατί η κατασκευαστική τους ακρίβεια είναι κακή γι αυτή τη δουλειά. Η ευθυγράμμιση μπορεί να γίνει με κάποιον φίλο που τη γνωρίζει και δεν είναι τόσο ευαίσθητη ώστε να χαλάει κάθε τόσο. Στο δικό μου τηλεσκόπιο την ελέγχω συνέχεια αλλά εξαιρετικά σπάνια χρειάζεται κάποια ρύθμιση (κι αυτή θα είναι ασήμαντη), παρά τις συχνές μεταφορές του τηλεσκοπίου με το αυτοκίνητο. Κάτι άλλο: θα είναι κρίμα να στερηθείς τη χαρά του star-hopping χρησιμοποιώντας λύσεις go-to. Αφού έχεις τέτοια αγάπη για τους χάρτες και τα εγχειρίδια παρατήρησης, ένα dobsonian με ποιοτική στήριξη σου ταιριάζει μιά χαρά! Θα μάθεις πολύ γρηγορότερα τον ουρανό και θα ευχαριστηθείς πολύ περισσότερο την περιήγηση στα αστρικά πεδία. Επίτρεψέ μου μιά ακόμη συμβουλή: μη βιαστείς στην αγορά προσοφθαλμίων φακών αλλά χτίσε τη συλλογή σου σιγά-σιγά με λίγους και ποιοτικούς προσοφθάλμιους φακούς. Ο προσοφθάλμιος φακός είναι το μισό τηλεσκόπιο και επηρεάζει πολύ την ποιότητα και την άνεση της παρατήρησης. Αυτά προς το παρόν και καλές επιλογές! Φιλικά, Στέφανος

Η Canon Powershot G6 επιτρέπει εκθέσεις μέχρι 15" αλλά δυστυχώς (και περιέργως για την τιμή της) δεν έχει λειτουργία bulb. Τρία από τα χαρακτηριστικά της όμως δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα στις μεγαλύτερες εκθέσεις του ουρανού: - Έχει πολύ φωτεινό φακό, f/2.0 στην πιό ευρυγώνια ρύθμιση και f/3.0 στη μέγιστη μεγέθυνση (τηλεφακός). Έτσι η μέγιστη έκθεση των 15" ισοδυναμεί με έκθεση 60" με μια μηχανή όπου η φωτεινότητα φακού είναι απλώς f/4. - Στις εκθέσεις πάνω από 1" ενεργοποιείται η λειτουργία μείωσης ψηφιακού θορύβου, με εξαιρετικά αποτελέσματα (προαιρετική λειτουργία). - Το ασύρματο τηλεχειριστήριο ήταν στάνταρ στη συσκευασία και επιτρέπει ακλόνητες εκθέσεις (αν εξαιρέσουμε τα ίχνη λόγω περιστροφής της Γης που ωστόσο εξαφανίζονται με απλό piggy-back). Κάποια στιγμή είχα βγάλει κάποιες εκθέσεις του Ωρίωνα με 10"~15" που έδειχναν πολύ πλούσια αστρικά πεδία και ένα M42 που είχε καταγραφεί σε πολύ μεγάλη έκταση αλλά μάλλον τις διέγραψα. To συμπέρασμα πάντως είναι ότι οι λίγο καλύτερες κόμπακτ παρουσιάζουν αρκετό ενδιαφέρον στη φωτογράφηση μεγάλων πεδίων του ουρανού, αλλά και σε περιορισμένη deep-sky φωτογράφηση, όπως δείχνουν πολύ καλά οι παραπάνω φωτογραφίες με τη Nikon Coolpix 4500. Φιλικά, Στέφανος ___________ Tip για κόμπακτ που έχουν manual ρύθμιση της έκθεσης αλλά όχι πολύ καλό φακό: Κλείνοντας κατά ένα-δύο stop το μέγιστο διάφραγμα του φακού, βελτιώνεται σημαντικά η ευκρίνεια στα άκρα του πεδίου και μειώνεται το βινιετάρισμα.

Όχι! Δηλαδή, 1. Ο Βασιλίσκος προχωρά «βιδώνοντας» στο διάστημα; 2. Ο Ήλιος μας είναι σίγουρα ...αυτόχθονας αστέρας; 3. Οι ...Βέγιοι κάνουν πολική ευθυγράμμιση με τον Ήλιο!

Ανάλογα εφαρμόζω κι εγώ για την 400D. Το σώμα της μηχανής δεν συνδέεται ποτέ ακάλυπτο σε τηλεσκόπιο, αλλά με nose-pieces (1,25” ή 2”) που φέρουν διαφανή φίλτρα. Οτιδήποτε κουμπώνει στό σώμα καθαρίζεται πρώτα με μερικά φυσήματα (πουάρ ή πεπιεσμένος αέρας και βέβαια ποτέ φύσημα μέσα στο σώμα). Ευτυχώς εξαρτήματα όπως το focal reducer ή το comma, αποτελούν από μόνα τους φραγή για τη σκόνη. Επιπλέον κάθε εξάρτημα έχει το δικό του, μόνιμο T-ring γιατί τα πολλά βιδώματα-ξεβιδώματα και οι περιττοί χειρισμοί δημιουργούν πρόσθετα μικροσωματίδια χρώματος, μετάλλου ή σκόνης που καταλήγουν σαν στίγματα στην θαμπύαλο ή τον αισθητήρα. Οι αλλαγές εξαρτημάτων γίνονται σε περιβάλλον όσο το δυνατό λιγότερο επιβαρυμένο από σκόνη, και με το σώμα της μηχανής στραμμένο προς τα κάτω. Υπερβολικά όλα αυτά έ; Ίσως όχι για όσους ξέρουν πόσο συστηματικά και επίμονα μαζεύεται η σκόνη στο εσωτερικό μιας μηχανής, παρά την αυξημένη προσοχή. Τα παραπάνω μέτρα αποσκοπούν στο να μεταθέσουν το αναγκαίο καθάρισμα του αισθητήρα πολύ μακρύτερα στο μέλλον. Όμως έτσι μου έρχεται να ξεχάσω όλους τους περιορισμούς, και να χρησιμοποιήσω την 400D σαν μια κοινή κι αγαπημένη SLR... Φιλικά, Στέφανος

Συγχαρητήρια Αντώνη, άλλη μιά φορά!

Αυτό κι αν είναι επιτυχία Γιώργο! Συγχαρητήρια!

Επιτρέψτε μου να διευκρινίσω ένα-δυό θέματα: Όταν το Νοέμβριο συναντήθηκαν οι εκπρόσωποι των αστρονομικών συλλόγων στην Πάτρα, ένα από τα θέματα συζήτησης ήταν η πιθανότητα οργάνωσης μιας πανελλαδικής συνάντησης για συνεύρεση των ερασιτεχνών και συμπαρατήρηση. Οι φίλοι από τη Χαλκίδα είχαν την πρωτοβουλία και την επιθυμία να φροντίσουν την πρώτη και δοκιμαστική συνάντηση στην περιοχή τους. Ο σκοπός δεν ήταν ούτε η απαιτητική παρατήρηση ούτε η διοργάνωση ενος μεγαλεπήβολου αστροπάρτυ, αλλά κυρίως να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερους ερασιτέχνες να συναντηθούν και παράλληλα να διερευνηθεί αν υπάρχει η διάθεση για καθιέρωση μιας πανελλαδικής (και φυσικά οργανωμένης) ετήσιας συνάντησης στην ευρύτερη κεντρική Ελλάδα, ώστε να μπορούν να συμμετέχουν κι εκείνοι που δεν είναι εύκολο να κατεβαίνουν μέχρι τον Πάρνωνα. Θεωρώ απαραίτητη την καλή διάθεση και την προσωπική φροντίδα του καθενός για την επιτυχημένη συμμετοχή του σ΄αυτή τη συνάντηση όπως θεωρώ αυτονόητη και την φροντίδα των διοργανωτών για την έγκαιρη τακτοποίηση και ενημέρωση μας για τα σχετικά θεμάτα. Ευχαριστούμε τον Βαγγέλη και την ...Sunday για τις φωτό και την ενημέρωση, ενέργεια που δείχνει εύγλωττα ότι ο καθένας βοηθάει όσο μπορεί στα πρώιμα στάδια ενός θεσμού (είτε μέλλεται να καθιερωθεί, είτε όχι). Περιμένουμε περισσότερα και έγκαιρα από τους διοργανωτές. Φιλικά Στέφανος, ____ Έχοντας τόσες φορές φορές «πάρει τα βουνά» για παρατήρηση, εκείνο που με χαλάει δεν είναι καθόλου ο κακτράχαλος δρόμος ή η πιθανότητα ελλειπούς διοργάνωσης. Με χαλάει που πρώτος μου ξάδερφος παντρεύεται εκείνο το Σ/Κ και δεν μπορώ να έρθω στη συνάντηση...

Θεωρητικά, μόνο η Himalia που έχει μέγεθος 14.8 είναι ορατή με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια (10" και πάνω) και αρκετά πιό μακριά από το Δία από ό,τι οι δορυφόροι του Γαλιλαίου. Όμως πρέπει κανείς να βρεί δεδομένα για τον εντοπισμό της ακριβούς θέσης της. Φωτογραφικά ίσως είναι πιό εφικτό να εντοπιστεί, με πολλαπλές φωτογραφίσεις της κατάλληλης περιοχής σε διαδοχικές νύχτες, και ψάχνοντας για το «τί κινήθηκε». http://www.ifa.hawaii.edu/~sheppard/satellites/jupsatdata.html

Συγχαρητήρια και στον Γιώργο και στον Ηλία!

Οι ορθοσκοπικοί της Baader μόνο κι από τη άποψη ότι είναι διαθέσιμοι στην Ελλάδα, ίσως είναι καλύτερη επιλογή. Όσο για το κωνικό σχήμα της παλαιότερης σχεδίασης, πράγματι βοηθάει λίγο, αλλά κατά την άποψή μου είναι προτιμότεροι οι νεώτεροι επειδή είναι πλήρως πολυεπιστρωμένοι (οι κωνικοί δεν είναι πλήρως), και επειδή στην περίπτωση που παρατηρούμε μέσα από πόλη, το επίπεδο σχήμα τους φράζει πιό αποτελεσματικά το παρασιτκό φώς που πέφτει στο μάτι ή στο γυαλί από κοντινά φώτα (σε κάποιες περιπτώσεις αυτό το φως μπορεί να γίνει πολύ ενοχλητικό.) Επιπλέον δέχονται λαστιχένια δαχτυλίδια αν χρειαστεί, για την πλήρη αποκοπή του πλευρικού φωτισμού (οι κωνικοί λόγω σχήματος δεν δέχονται.) Ωστόσο, δεν μπορώ να μην ομολογίσω ότι το παλαιότερο κωνικό σχήμα έχει μια ιδιαίτερη - ρετρό; - γοητεία. Φιλικά Στέφανος

Εξαιρετικός ευρυγώνιος είναι κι ο Vixen LVW 22mm. Μαζί με έναν Vixen LV 4mm (τον χρησιμοποιώ πάρα πολύ κι ας έχω και τον λίγο καλύτερο Kasai 4mm) θα επεκτείνουν σωστά τη συλλογή σου. Για το τηλεσκόπιό σου, η χρυσή τομή μεγέθυνσης-κοντράστ για πλανητική παρατήρηση είναι περίπου στις 250Χ (4mm). Αν θέλεις μπορείς να χρησιμοποιήσεις εναλλακτικά τον άριστο Barlow που έχεις με έναν φακό 8mm ελαφρύτερο από τον ογκώδη Baader Hyperion. Ιδανική περίπτωση ο Televue Plossl 8mm (έχει όμως πολύ μικρό eye relief). Μαζί με τον Televue 2X όμως θα δώσουν άριστη εικόνα. Αν δεν θέλεις να πάρεις φακό 4mm ή 8mm επειδή έχεις τις μεγεθύνσεις που θα σου δώσουν, πάρε έναν καλό 5mm όπως ο Tele Vue Nagler 5mm. Θα ευχαριστηθείς πολύ το μεγάλο πεδίο στις 200Χ και θα έχεις συμπληρώσει σωστά τη συλλογή σου. Αποφάσισε όμως και με βάση τις τιμές που θα βρεις. Φιλικά, Στέφανος

Μπράβο Κατερίνα!

Phedias, δεν είχα προσέξει ότι είχες ήδη γράψει στο yahoo-group της Sphinx, με συγχωρείς. Το περιοδικό σφάλμα της βάσης χωρίς to PEC μου φάνηκε περισσότερο σαν ± 10 arcsec σε πρόχειρη μέτρηση, αλλά αυτές τις μέρες θα ασχοληθώ επισταμένα με τη μηχανική συμπεριφορά της βάσης και θα έχω περισσότερα να σου πώ. Αρκεί να μην έχουμε συννεφιές. Πάντως ως γνωστόν μετρά πολύ περισσότερο η ομαλότητα εξέλιξης του περιοδικού σφάλματος, παρά η μέγιστη τιμή του, όσον αφορά την ευκολία διόρθωσής του με autoguiders.

Κατερίνα, δεν πρέπει να είμαι εγώ με τον Ρώσο Πατριάρχη... ...δεν θυμάμαι να έχω τέτοια γραβάτα!... Βρε παιδιά, τα link που έδωσε ο Παναγιώτης αφορούσαν φυσικά την εκδήλωσή μας αλλά ίσχυσαν μόνο για μια μέρα! Στο πρώτο link είναι πάντα "Η φωτογραφία της ημέρας" στην ιστοσελίδα της εφημερίδας κι όπως είναι φυσικό, αλλάζει κάθε μέρα όπως και το φύλλο της εφημερίδας σε pdf. Επειδή η φωτό της ημέρας ήταν πολύ χαρακτηριστική, θα την αναζητήσω στην "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" για το αρχείο της Α-Polaris και θα την αναρτήσω κι εδώ. Φιλικά, Στέφανος

Μπορείς να βρεις πολλές πληροφορίες στις συζητήσεις: http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=4068&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=%F4%F1%E9%E3%F9%ED%EF%EC%E5%F4%F1%DF%E1 http://www.astrovox.gr/forum/viewtopic.php?t=5571&start=0&postdays=0&postorder=asc&highlight=%F4%F1%E9%E3%F9%ED%EF%EC%E5%F4%F1%DF%E1

Την ίδια βάση παρέλαβα κι εγώ πριν δυό εβδομάδες. Δεν έχω ψάξει ακόμη το θέμα autoguiding, όμως θέσε το ερώτημα στο yahoo-group της sphinx: http://tech.groups.yahoo.com/group/Vixen_Sphinx Φιλικά, Στέφανος

Πράγματι είναι εφικτό να ειδωθεί με τηλεσκόπιο 8" και ακόμα πιό εύκολα με 10" αφού με το δεύτερο αποδεδειγμένα έχουμε παρατηρήσει μέχρι μέγεθος 15.7 και πολύ εύκολα μέχρι 15.1. Φυσικά σε υψόμετρο και με άριστες συνθήκες. Δεν έχω ψάξει τον Πλούτωνα ακόμα (απορώ γιατί δεν το έχω κάνει!) αλλά υποπτεύομαι ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι να τον διακρίνει κανείς ανάμεσα στα πολύ αμυδρά αστεράκια αφού κι αυτός σαν πολύ αμυδρό αστεράκι φαίνεται. Απαραίτητος ένας πολύ αναλυτικός χάρτης, είτε από κάποιο περιοδικό φτιαγμένος ειδικά για την εύρεση του Πλούτωνα, είτε από κάποιο πρόγραμμα. Κι όπως λέει ο Γιώργος, ας τον παρατηρήσουμε όσο είναι ευνοϊκή η θέση του! Φιλικά, Στέφανος

Φοβερή η φωτογραφία με την Παρασκευή και τα μικρά! Ελπίζω κάποια από τα παιδιά τις εκδήλωσης να γίνουν κάποτε αστρονόμοι (ερασιτέχνες ή επεγγελματίες)! Αν το pdf της εφημερίδας δεν ανοίγει, δοκιμάστε κι από την πρώτη σελίδα να το ανοίξετε και κατόπιν πηγαίνετε στη σελίδα 18 του pdf. http://www.eleftheria.gr/index.php?MDL=pages&page=article&SiteID=MjEwNA==

Λεωνίδα, δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση. Όλες οι τροχιές είναι δυνατές, ακόμη και η πτώση σε άστρο ή πλανήτη. Η τροχιά που θα ακολουθηθεί, εξαρτάται από τις σχετικές ταχύτητες (μέτρο και διεύθυνση) και τις μάζες των ελκόμενων σωμάτων. Τώρα φυσικά που το διαστημόπλοιο είναι ακόμα «κολλητά» στον Ήλιο και ασύλληπτα μακριά από οποιοδήποτε άλλο άστρο, καμμία πρόβλεψη δεν μπορεί να γίνει για την τύχη του, παρά μόνο προς ποιά κατεύθυνση θα κινηθεί. Το αν θα περάσει κάποια στιγμή τόσο κοντά από ένα άστρο ώστε να «συλληφθεί» από το βαρυτικό του πεδίο, είναι εντελώς άγνωστο, και η πιθανότητα μπορεί να μελετηθεί μόνο στατιστικά, με βάση την πυκνότητα των άστρων στο χώρο, π.χ. 1 πιθανότητα στα 100.000 άστρα που θα συναντήσει (αυθαίρετος ο αριθμός). Το πιθανότερο είναι να βυθιστεί σε αιώνια μοναξιά στο μεσοαστρικό χώρο...