Δροσος Γεωργιος

H NASA θα κυνηγήσει την πολύτιμη Ψυχή. Πριν από λίγες μέρες η NASA έδωσε στην δημοσιότητα εντυπωσιακές εικόνες από τον αστεροειδή 16 Psyche. Όπως αποδεικνύεται δεν επρόκειτο για τυχαία κίνηση αφού η αμερικανική διαστημική υπηρεσία αποκάλυψε ότι ξεκίνησε πριν από δύο εβδομάδες η κατασκευή ενός διαστημικού σκάφους που θα «κυνηγήσει» τον αστεροειδή με στόχο να τεθεί σε τροχιά γύρω από αυτόν και να τον εξερευνήσει. Ο αστεροειδής που έχει διάμετρο 240 χλμ. ανακαλύφθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Ιταλό αστρονόμο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις και πήρε το όνομα της νύμφης της ελληνικής μυθολογίας Ψυχής. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς στην Κύρια Ζώνη Αστεροειδών του ηλιακού μας συστήματος. Οι παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι υπάρχουν τεράστιες ποσότητες χρυσού, πλατίνας, νικελίου και σιδήρου στην επιφάνεια αλλά και το εσωτερικό του. Η αξία του ορυκτού πλούτου της Ψυχής εκτιμώνται στα επτά πεντάκις εκατ. δολάρια. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της NASA η εκτόξευση του σκάφους θα γίνει τον Αύγουστο του 2022. Το σκάφος θα περάσει κοντά από τον Άρη με στόχο οι βαρυτικές δυνάμεις του Κόκκινου Πλανήτη να του δώσουν μια δυνατή «σπρωξιά», την απαραίτητη φόρα, για να συνεχίσει το ταξίδι του. Αν όλα πάνε καλά και αφού θα έχει ταξιδέψει για περίπου 180 εκατ. χλμ. το σκάφος θα συναντηθεί με τον αστεροειδή. Το σχέδιο είναι να τεθεί σε τροχιά γύρω από αυτόν και να παραμείνει εκεί για 21 μήνες πραγματοποιώντας σειρά μελετών. Ανάμεσα στις έρευνες που θα κάνει το σκάφος θα είναι για το μαγνητικό πεδίο του τεράστιου διαστημικού βράχου αλλά καθώς και την ακτινοβολία που εκπέμπεται από την επιφάνεια του. https://www.naftemporiki.gr/story/1710085/h-nasa-tha-kunigisei-tin-polutimi-psuxi

Ο θεωρητικός φυσικός Δημήτρης Νανόπουλος. Ο Δημήτρης Νανόπουλος, κορυφαίος καθηγητής Θεωρητικής Φυσικής, αναλύει την διαδρομή του. Μιλά για το πώς έφτασε από την Αθήνα να διδάσκει στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, αλλά και για τη σημαντική του συμμετοχή στο μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα του κόσμου στο CERN. Επίσης, αναφέρει άγνωστες στιγμές της ζωής του, αλλά μιλάει και για την υποψηφιότητά του για το βραβείο Νόμπελ. https://physicsgg.me/2021/04/04/%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%86%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%ae%cf%84%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%bd%ce%b1%ce%bd%cf%8c%cf%80%ce%bf/

Επιθεώρηση του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-18 και κύλιση του φέρινγκ της μύτης. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, συνεχίζονται οι προετοιμασίες για το επανδρωμένο όχημα μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) για εκτόξευση στις 9 Απριλίου στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης κύριας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασίας, ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos διενήργησαν την επιθεώρηση του Soyuz MS-18 TPK, πραγματοποίησαν τεχνολογικές λειτουργίες για την περιστροφή της μύτης και έλεγξαν την ετοιμότητα εκτόξευσης του διαστημικού σκάφους ως μέρος του διαστήματος κεφαλή. Το κύριο πλήρωμα του Soyuz MS-18 TPK περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_04-02.html VSS Imagine: Νέο διαστημοπλάνο από τη Virgin Galactic Το νέο της διαστημοπλάνο, τύπου SpaceShip III, αποκάλυψε η Virgin Galactic του Σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον: Το VSS Imagine αναμένεται να αρχίσει δοκιμές σύντομα, με πτήσεις να αναμένονται το καλοκαίρι από το Spaceport America στο Νέο Μεξικό. Η εταιρεία δίνει έμφαση στον σχεδιασμό και τα υλικά του, τονίζοντας πως «αντανακλά το γύρω περιβάλλον, αλλάζοντας συνέχεια χρώμα και εμφάνιση καθώς ταξιδεύει από τη Γη στον ουρανό και στο διάστημα. Πέραν της παροχής θερμικής προστασίας, αυτό το δυναμικό υλικό είναι φυσικά ελκυστικό στο ανθρώπινο μάτι». Το νέο σκάφος – και η κλάση SpaceShip III γενικότερα- έχει αρθρωτο σχεδιασμό, για να «επιτρέπει βελτιωμένες επιδόσεις από άποψης συντήρησης και ρυθμού πτήσεων. Αυτή η τρίτη γενιά διαστημοπλοίου θα θέτει τις βάσεις για τον σχεδιασμό και την κατασκευή μελλοντικών οχημάτων». Καθώς είναι σε εξέλιξη οι δοκιμές εδάφους, θα προχωρά η κατασκευή του VSS Inspire, του δεύτερου SpaceShip III στον στόλο της Virgin Galactic. Η συγκεκριμένη κλάση σκαφών θεωρείται σημαντικό ορόσημο για τη Virgin Galactic, που έχει σκοπό να πραγματοποιεί 400 πτήσεις τη χρονιά ανά διαστημοδρόμιο. Το VSS Imagine αποκαλύφθηκε εν όψει της επόμενης δοκιμαστικής πτήσης του VSS Unity, που έχει προγραμματιστεί για τον Μάιο του 2021. Κατά τον Μάιλ Κολγκλέιζερ, διευθύνοντα σύμβουλο της Virgin Galactic, «τα VSS Imagine και Inspire είναι εκπληκτικά σκάφη που θα πάνε τους μελλοντικούς μας αστροναύτες σε ένα απίστευτο ταξίδι στο διάστημα, και τα ονόματά τους αντανακλούν την φιλόδοξη φύση των επανδρωμένων πτήσεων». Από πλευράς του ο ιδρυτής, Ρίτσαρντ Μπράνσον, τόνισε πως «τα διαστημόπλοια της Virgin Galactic είναι σχεδιασμένα ειδικά για να παρέχουν μια νέα προοπτική σε χιλιάδες ανθρώπους που σύντομα θα είναι σε θέση να βιώσουν το δέος του διαστήματος οι ίδιοι». https://www.naftemporiki.gr/story/1709175/vss-imagine-neo-diastimoplano-apo-ti-virgin-galactic

Ακτίνες Χ από τον πλανήτη Ουρανό. Οι αστρονόμοι ανακοίνωσαν την πρώτη ανίχνευση ακτίνων Χ από τον πλανήτη Ουρανό [A Low Signal Detection of X‐Rays From Uranus]. Ο Ουρανός είναι ο έβδομος πλανήτης κατά σειρά από τον Ήλιο. Είναι ένας γιγάντιος παγωμένος πλανήτης στο εξωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Όπως ο Δίας και ο Κρόνος, ο Ουρανός και οι δακτύλιοί του φαίνεται να παράγουν κυρίως ακτίνες Χ διασκεδάζοντας τις ηλιακές ακτίνες Χ, αλλά μερικές μπορεί επίσης να προέρχονται από το σέλας. Γι αυτή την ανακάλυψη χρησιμοποιήθηκαν οι παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Chandra από το 2002 έως το 2017. Μια γρήγορη ματιά στον Ουρανό Οι αστρονόμοι εντόπισαν για πρώτη φορά ακτίνες Χ από τον Ουρανό, χρησιμοποιώντας το Παρατηρητήριο Ακτίνων Χ Chandra της NASA. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να μάθουν περισσότερα για αυτόν τον αινιγματικό γίγαντα του ηλιακού μας συστήματος. Ο πλανήτης Ουρανός αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο έχει τετραπλάσια διάμετρο από τη Γη και διαθέτει σύστημα δύο δακτυλίων γύρω από τον ισημερινό του. Το χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τον Ουρανό από όλους τους άλλους πλανήτες του ηλιακού συστήματος είναι ότι ο άξονας ιδιο-περιστροφής του βρίσκεται σχεδόν πάνω στην εκλειπτική, το επίπεδο δηλαδή πάνω το οποίο βρίσκεται η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο. Έτσι, καθώς ο Ουρανός περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και τον εαυτό του, μοιάζει σαν να «κυλά» πάνω στην τροχιά του. Δεδομένου ότι το Voyager 2 ήταν το μόνο διαστημικό σκάφος που φωτογράφισε από κοντά τον Ουρανό, οι αστρονόμοι αντλούν προς το παρόν πληροφορίες γι’ αυτόν από τα διαστημικά τηλεσκόπια Chandra και Hubble. Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τις παρατηρήσεις του Chandra που έγιναν το 2002 και επαναλήφθηκαν το 2017. Οι ακτίνες X φαίνονται σε ροζ χρώμα πάνω σε μια φωτογραφία του πλανήτη από το τηλεσκόπιο Keck-I που λήφθηκε το 2004. Τ Γιατί εκπέμπονται ακτίνες Χ από τον πλανήτη Ουρανό; Η απάντηση είναι ότι οφείλονται κυρίως στον Ήλιο. Οι αστρονόμοι παρατήρησαν ότι τόσο ο Δίας όσο και ο Κρόνος διασκορπίζουν την ακτινοβολία ακτίνων Χ που εκπέμπεται από τον Ήλιο, όπως ακριβώς η ατμόσφαιρα της Γης διασκορπίζει το φως του Ήλιου. Όμως υπάρχουν ενδείξεις ότι υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμα πηγή ακτίνων Χ. Εάν το επιβεβαιώσουν περαιτέρω παρατηρήσεις, θα μπορούσε να έχει ενδιαφέρουσες επιπτώσεις στην κατανόηση του πλανήτη Ουρανού. Ο Ουρανός περιβάλλεται στο κοντινό διαστημικό περιβάλλον του από φορτισμένα σωματίδια όπως ηλεκτρόνια και πρωτόνια. Εάν αυτά τα υψηλής ενέργειας σωματίδια συγκρούονται με τους δακτυλίους του, θα μπορούσαν να προκαλέσουν ακτινοβολία ακτίνων Χ. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι τουλάχιστον μερικές από τις ακτίνες Χ να προέρχονται από σέλας στον Ουρανό, ένα φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί στον συγκεκριμένο πλανήτη σε άλλα μήκη κύματος. https://physicsgg.me/2021/04/02/%ce%b1%ce%ba%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%82-%cf%87-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%ae%cf%84%ce%b7-%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b1%ce%bd%cf%8c/

Κατανοώντας την Υψηλής Ενέργειας Ακτινοβολία στα Πάλσαρς. Τα πάλσαρς είναι στην πραγματικότητα απλές ηλεκτρομαγνητικές μηχανές που όμως λειτουργούν σε ακραίες φυσικές συνθήκες. Η πηγή ενέργειας στα πάλσαρς πηγάζει από την περιστροφή των τεράστιων μαγνητικών πεδίων η οποία τροφοδοτεί μαγνητουδροδυναμικούς ανέμους επιταχύνοντας ταυτόχρονα σωματίδια σε ενέργειες οι οποίες είναι ικανές να παράγουν GeV (ή ακόμα και TeV) φωτόνια. Την τελευταία δεκαετία, η πληθώρα παρατηρησιακών δεδομένων, η οποία προέρχεται κυρίως από το δορυφόρο Fermi, έχει φέρει μία επανάσταση στη μελέτη και στην κατανόηση της ακτινοβολίας ακτίνων γ των πάλσαρς. Πολύ πιο πρόσφατα παρατηρήσεις θερμικής ακτινοβολίας ακτίνων Χ από το NICER έδωσαν ισχυρές ενδείξεις ύπαρξης μαγνητικών πολυπόλων στην επιφάνεια των millisecond πάλσαρς. Αρχικά θα συζητήσω το πρόβλημα των πάλσαρς παρουσιάζοντας ταυτόχρονα βασικά μαγνητοσφαιρικά μοντέλα. Θα παρουσιάσω επίσης πρόσφατες μελέτες μας που δείχνουν ότι τα Fermi πάλσαρς βρίσκονται σε ένα τρισδιάστατο επίπεδο εμβαπτισμένο σε ένα τετρασδιάστατο χώρο που συνδέει θεμελιώδη παρατηρήσιμα μεγέθη (ολική λαμπρότητα στις ακτίνες γ, φασματική ενέργεια αποκοπής, μαγνητικό πεδίο επιφανείας και ρυθμό απώλειας ενέργειας). Το παρατηρούμενο αυτό θεμελιώδες επίπεδο συμπίπτει με τη θεωρητική σχέση που αντιστοιχεί στην ακτινοβολία καμπυλότητας (curvature radiation). Στη συνέχεια θα παρουσιάσω κινητικά (particle-in-cell) μοντέλα που αναπαράγουν τόσο τις μορφολογίες των παρατηρούμενων καμπυλών φωτός όσο και το θεμελιώδες επίπεδο των πάλσαρς ακτίνων γ. Θα παρουσιάσω επίσης Markov chain Monte Carlo εξερευνήσεις του παραμετρικού χώρου που οδηγούν στον προσδιορισμό λεπτομερών μαγνητικών δομών, οι οποίες αναπαράγουν την παρατηρούμενη από το NICER καμπύλη φωτός των θερμικών ακτίνων Χ. Θα δείξω ότι οι εκφυλισμοί μαγνητικού πεδίου που ανακαλύψαμε πρακτικά αίρονται, όταν ληφθεί υπόψη η καμπύλη φωτός ακτίνων γ (που παρατηρείται από το Fermi). Τέλος, θα αναφερθώ στα επόμενα βήματα αυτών των μελετών όπως επίσης και στην σημασία τους για τον ευρύτερο χώρο της αστροφυσικής υψηλών ενεργειών. https://physicsgg.blogspot.com/2021/04/blog-post.html

Το διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18 αγκυροβόλησε με το διαμέρισμα μεταφοράς. Στο Baikonur, η προπαρασκευή της προετοιμασίας του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) συνεχίζεται στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης κύριας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασίας, ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos πραγματοποίησαν ένα σύνολο τεχνολογικών λειτουργιών για τη σύνδεση του Soyuz MS-18 TPK με το διαμέρισμα μετάβασης (PxO) του τρίτου σταδίου του οχήματος εκτόξευσης. Το PxO είναι μέρος της διαστημικής κεφαλής και παρέχει μηχανική σύνδεση του διαστημικού σκάφους με το μύτη, καθώς και την ενσωμάτωση της διεπαφής εντολών Soyuz MS-18 στο ενσωματωμένο σύστημα ελέγχου του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a. Η εκτόξευση του διαστημικού πυραύλου Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, το κύριο πλήρωμα του διαστημικού σκάφους συνεχίζει επίσης την προ-πτήση εκπαίδευση - Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_03-31.html

Το διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18 τροφοδοτείται με προωθητικά και συμπιεσμένα αέρια. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos ολοκλήρωσαν τις εργασίες ανεφοδιασμού του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) με προωθητικά και συμπιεσμένα αέρια. Μετά τον ανεφοδιασμό, το πλοίο παραδόθηκε στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμής του τόπου 254 και εγκαταστάθηκε σε δυναμική βάση για περαιτέρω εργασίες πριν από την εκτόξευση, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης ωφέλιμων φορτίων και της εγκατάστασης θερμομόνωσης οθόνης-κενού, της ζύγισης ελέγχου του πλοίου και του ελλιμενισμού του με το διαμέρισμα μετάβασης του οχήματος εκτόξευσης. Η εκτόξευση του πυραύλου Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur στο πλαίσιο του προγράμματος των 65ων και 66ων κύριων αποστολών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Στο κοσμοδρόμιο, το κύριο πλήρωμα του διαστημικού σκάφους συνεχίζει να προετοιμάζεται για πτήση, αποτελούμενο από τον Διοικητή Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_03-30.html Η μακρά παραμονή στο διάστημα συρρικνώνει την καρδιά. Tο να περνά κάποιος πολύ χρόνο στο διάστημα έχει κάτι κοινό με την κολύμβηση μακράς αντοχής: Και τα δύο μπορούν να κάνουν την καρδιά να συρρικνωθεί, όπως προκύπτει από έρευνα που σύγκρινε την επίδραση που είχε στον αστροναύτη ο χρόνος που πέρασε στο διάστημα με έναν μαραθώνιο κολύμβησης από τον αθλητή Μπενουά Λεκόμτ. Και στις δύο περιπτώσεις αφαιρούνται τα φορτία στην καρδιά που συνήθως προκύπτουν λόγω βαρύτητας, με αποτέλεσμα να ατροφήσει το όργανο. Και στις δύο περιπτώσεις η άσκηση δεν ήταν αρκετή για να αντισταθμίσει τις επιπτώσεις στην καρδιά. Όπως αναφέρει το BBC, της έρευνας ηγήθηκε ο Μπέντζαμιν Λεβίν, καθηγητής εσωτερικής ιατρικής στο University of Texas Southwestern Medical Center στο Ντάλας, και δημοσιεύεται στο Circulation. Η έρευνα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά στα μακράς χρονικής διάρκειας ταξίδια στο διάστημα, όπως για παράδειγμα οι αποστολές στον Άρη, που σχεδιάζει η NASA για τις επόμενες δεκαετίες. «Ένα από τα πράγματα που μάθαμε στα πολλά χρόνια έρευνας είναι ότι η καρδιά έχει αξιοσημείωτη πλαστικότητα. Οπότε η καρδιά προσαρμόζεται στο φορτίο που της τίθεται» είπε στο BBC News ο καθηγητής Λεβίν, που είναι επίσης διευθυντής του Institute for Exercise and Environmental Medicine. «Στις διαστημικές πτήσεις ένα από τα πράγματα που συμβαίνουν είναι πως δεν χρειάζεται πλέον να στέλνεις αίμα προς τα πάνω, επειδή δεν έχεις να αντιμετωπίσεις τη βαρύτητα». Ο Σκοτ Κέλι πέρασε 340 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό προκειμένου οι επιστήμονες να μελετήσουν τις επιπτώσεις των μακράς διάρκειας πτήσεων στο ανθρώπινο σώμα. Στις 5 Ιουνίου 2018 ο Μπενουά Λεκόμτ άρχισε μια προσπάθεια να διασχύσει κολυμπώντας τον Ειρηνικό, έχοντας προηγουμένως διασχίσει τον Ατλαντικό. Κολύμπησε 2.821 χλμ σε διάστημα 159 ημερών, εν τέλει εγκαταλείποντας την προσπάθεια. Κολυμπούσε κατά μέσο όρο 5,8 ώρες την ημέρα και κοιμόταν περίπου οκτώ ώρες κάθε νύχτα. Αυτό σημαίνει πως περνούσε μεταξύ 9 και 17 ωρών κάθε ημέρα σε πρηνή θέση. Ωστόσο οι αλλαγές στις καρδιές των δύο ανδρών δεν ήταν μόνιμες, καθώς επέστρεψαν στα κανονικά τους όταν βρέθηκαν ξανά σε φυσιολογικές συνθήκες. Ο καθηγητής Λεβίν συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα της NASA ονόματι Cipher, που περιλαμβάνει την αποστολή άλλων 10 αστροναυτών στο διάστημα για αποστολές μακράς διάρκειας. https://www.naftemporiki.gr/story/1708201/i-makra-paramoni-sto-diastima-surriknonei-tin-kardia

Αποστολή "Soyuz MS-18" σε πρατήριο καυσίμων. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, συνεχίζεται η προετοιμασία του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) για την πτήση στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης κύριας αποστολής προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Σήμερα ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos έχουν αρχίσει τις εργασίες ανεφοδιασμού. Χθες το βράδυ, σύμφωνα με την απόφαση της τεχνικής διαχείρισης, το πλοίο παραδόθηκε στον σταθμό ανεφοδιασμού της τοποθεσίας 31 για ανεφοδιασμό του συνδυασμένου συστήματος προώθησης με συμπιεσμένα αέρια και προωθητικά. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας, οι εργασίες ανεφοδιασμού θα πρέπει να ολοκληρωθούν στις 29 Μαρτίου, όταν το πλοίο θα επιστρέψει στη συναρμολόγηση και το κτίριο δοκιμών του τόπου 254 για το τελικό στάδιο προετοιμασίας για εκτόξευση. Η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_03-28.html PERIOD: Εργοστάσιο δορυφόρων σε τροχιά από την Airbus H Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέλεξε την Airbus για τη διερεύνηση των δυνατοτήτων κατασκευής διαστημοπλοίων στο διάστημα, στο πλαίσιο του Horizon 2020 Programme, με το πρόγραμμα PERIOD (PERASPERA In-Orbit Demonstration) να εστιάζει στη συναρμολόγηση και κατασκευή δορυφόρων σε τροχιά. Το αρχικό συμβόλαιο, ύψους τριών εκατ. ευρώ, έχει διάρκεια δύο ετών, με σκοπό να συνεχιστεί με ένα δοκιμαστικό σκάφος σε τροχιά. Το «τροχιακό εργοστάσιο» που οραματίζεται το PERIOD προορίζεται να πρωτοπορήσει ως προς την κατασκευή σημαντικών τμημάτων διαστημικών σκαφών απευθείας στο διάστημα και να αποτελέσει προπομπό για μελλοντικές κατασκευές μεγάλων δομών σε τροχιά. Γενικότερα μιλώντας, η κατασκευή σκαφών απευθείας στο διάστημα παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με ό,τι συμβαίνει σήμερα, καθώς είναι απαλλαγμένη από τα «δεσμά» και τις απαιτήσεις της εκτόξευσης, η οποία συνεπάγεται περιορισμούς ως προς τις μάζες και τα μεγέθη, ενώ απαιτεί υψηλά επίπεδα αντοχής στις «σκληρές» συνθήκες της εκτόξευσης. Σε αυτό το πλαίσιο η Airbus Defence and Space ηγείται μιας ομάδας επτά ευρωπαϊκών φορέων με εξειδίκευση σε τομείς όπως η ρομποτική, η εικονική πραγματικότητα και η συναρμολόγηση στο διάστημα (DFKI, EASN-TIS, GMV, GMV-SKY, ISISPACE, SENER Aeroespacial and Space Applications Services). Ένα τέτοιο μελλοντικό διαστημικό εργοστάσιο- όπως και το δοκιμαστικό σκάφος- θα εκτοξευόταν σε τροχιά με πύραυλο, και μετά θα ακολουθούσε η ενεργοποίησή του ώστε να παράγει σε τροχιά. Μία εναλλακτική επιλογή για μια δοκιμαστική αποστολή, που θα είχε ως αποτέλεσμα μικρότερα κόστη, θα ήταν η χρήση υποδομών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. https://www.naftemporiki.gr/story/1708689/period-ergostasio-doruforon-se-troxia-apo-tin-airbus

Τα πληρώματα του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-18 έχουν ξεκινήσει το τελικό στάδιο της προπόνησης. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, το τελικό στάδιο της προετοιμασίας των κύριων και εφεδρικών πληρωμάτων του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους επανδρωμένων μεταφορών Soyuz MS-18 (TPK) για την πτήση στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης κύριας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) έχει ξεκινήσει. Σύμφωνα με το πρόγραμμα εκπαίδευσης, οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες δοκίμασαν τα κοστούμια πτήσης τους, τους δοκίμασαν για διαρροές και πήραν τις θέσεις τους στο διαστημικό σκάφος τους. Τα πληρώματα έλεγξαν τον εξοπλισμό εξυπηρέτησης, μελέτησαν το πρόγραμμα πτήσης, εξοικειώθηκαν με την τεκμηρίωση επί του σκάφους και το φορτίο που είχε προγραμματιστεί για παράδοση στον ISS. Περαιτέρω δραστηριότητες των μελών της αποστολής στο κοσμοδρόμιο περιλαμβάνουν εκπαίδευση σχετικά με τη χειροκίνητη αγκύρωση του διαστημικού σκάφους στο ISS, τον έλεγχο της συσκευασίας με επιστημονικό εξοπλισμό, τον έλεγχο των βαλλιστικών διαδικασιών και άλλες προπαρασκευαστικές διαδικασίες. Το κύριο πλήρωμα του Soyuz MS-18 TPK περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. Η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_03-27.html SpaceX: Εξερράγη και ο 4ος πύραυλος του Έλον Μασκ λίγα λεπτά μετά την απογείωσή του. Η τέταρτη δοκιμαστική πτήση του πυραύλου Starship της SpaceX απέτυχε, όπως και οι τρεις προηγούμενες, καθώς αυτός εξερράγη, ανέφερε στο Twitter ο ιδρυτής της εταιρείας Έλον Μασκ. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ακούστηκε μια δυνατή έκρηξη, περίπου 2,5 λεπτά μετά την απογείωση, με συνέπεια ο πύραυλος να εξαφανιστεί μέσα σε ένα πυκνό σύνεφο ομίχλης. «Κάτι σοβαρό συνέβη» τη στιγμή της καθόδου. «Θα πρέπει να διαπιστώσουμε τι ήταν, αφού εξετάσουμε τα συντρίμμια, αργότερα σήμερα»,έγραψε στην ανάρτησή του, ο Μασκ προσθέτοντας, αστειευόμενος: «Τουλάχιστον, ο κρατήρας βρίσκεται σε καλό σημείο!». Η δοκιμαστική εκτόξευση, από τη Starbase, κοντά στη Μπόκα Τσίκα, στο νότιο Τέξας, αρχικά ήταν προγραμματισμένη για χθες Δευτέρα, όμως αναβλήθηκε για σήμερα επειδή ο επιθεωρητής της FAA, της αμερικανικής υπηρεσίας ασφάλειας της αεροπορίας, δεν κατάφερε να φτάσει εγκαίρως στην περιοχή. Ο πύραυλος SN11 εκτοξεύτηκε από τη βάση Starbase, στο νότιο Τέξας, γύρω στις 15.00 (ώρα Ελλάδας) και άρχισε να ανεβαίνει σε ύψος 10 χιλιομέτρων όταν παρουσιάστηκαν ορισμένα προβλήματα στη ζωντανή μετάδοση της δοκιμής και κατά την κάθοδο διακόπηκε. https://www.naftemporiki.gr/story/1708456/spacex-ekserragi-kai-o-4os-puraulos-tou-elon-mask-liga-lepta-meta-tin-apogeiosi-tou

Τα πληρώματα του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-18 πραγματοποίησαν εκπαίδευση στη μονάδα Nauka. Σήμερα, τα κύρια και εφεδρικά πληρώματα του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους Soyuz MS-18 (TPK) πραγματοποίησαν εκπαίδευση σχετικά με τη μονάδα Nauka, η οποία παρακολουθεί πρόωρη εκπαίδευση στη συναρμολόγηση και δοκιμαστική κατασκευή του ιστότοπου 254 του κοσμοδρόμου Baikonur. Η κυκλοφορία του στο ρωσικό τμήμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) έχει προγραμματιστεί για το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους χρησιμοποιώντας το όχημα εκτόξευσης Proton-M. Το εργαστήριο πολλαπλών χρήσεων "Science" (MLM) είναι μια ερευνητική ενότητα του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που αναπτύχθηκε από την RSC Energia και πήρε το όνομά της S.P. Korolev (εξοπλισμός συστημάτων επί του σκάφους και επιστημονικός εξοπλισμός) σε συνεργασία με GKNPTs im. M.V. Khrunichev (γενικός σχεδιασμός και παραγωγή) προκειμένου να επεκταθεί η λειτουργικότητα του ISS Russian Segment. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης, τα πληρώματα εξοικειώθηκαν με τον εξωτερικό σχεδιασμό και τη διάταξη της μονάδας, καθώς και με τη διάταξη του εσωτερικού του όγκου. Το κύριο πλήρωμα του Soyuz MS-18 TPK περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_03-26_1.html

Παρουσιάστηκε το πλήρωμα της πρώτης διαστημικής αποστολής με απλούς πολίτες ως αστροναύτες. Ένας εκπαιδευτικός και ένας αναλυτής αεροδιαστημικών δεδομένων ανακοινώθηκαν την Τρίτη ως τα τελικά μέλη του τετραμελούς πληρώματος της αποστολής της SpaceX που έχει προγραμματιστεί για αργότερα μέσα στο έτος ως η πρώτη αποστολή μόνο με απλούς πολίτες ως αστροναύτες στην ιστορία. Όπως γράφει το Reuters, οι δύο αυτοί «πολίτες- αστροναύτες» παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου που μεταδόθηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα από τον Μπέντζι Ριντ, υπεύθυνο στην SpaceX για τις επανδρωμένες πτήσεις, και τον δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία Τζάρεντ Άιζακμαν, που είχε την έμπνευση για τη συγκεκριμένη αποστολή, η οποία έχει φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ο Άιζακμαν, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας e-commerce Shift4 Payments θα καταβάλει ένα άγνωστου ύψους ποσό στη SpaceX του Έλον Μασκ για να πετάξει ο ίδιος και τρεις άλλοι σε τροχιά με κάψουλα Crew Dragon της εταιρείας. Η πτήση έχει προγραμματιστεί να γίνει όχι νωρίτερα από τις 15 Σεπτεμβρίου και αναμένεται να έχει διάρκεια τριών- τεσσάρων ημερών (από την εκτόξευση μέχρι την επιστροφή στη Γη). «Όταν ολοκληρωθεί αυτή η αποστολή, οι άνθρωποι θα την κοιτούν και θα λένε πως αυτή ήταν η πρώτη φορά που απλοί, καθημερινοί άνθρωποι μπόρεσαν να πάνε στο διάστημα» είπε ο 38χρονος σε δημοσιογράφους. Η αποστολή, ονόματι Inspiration4, προορίζεται πρωτευόντως να συγκεντρώσει στήριξη για το St. Jude Children's Research Hospital, που δραστηριοποιείται για την αντιμετώπιση του καρκίνου σε παιδιά. Ο ίδιος έχει δεσμευτεί να χορηγήσει 100 εκατ. δολάρια στο ινσιιτούτο. Ο Άιζακμαν θα είναι ο «διοικητής» της αποστολής, και κατονόμασε την 29χρονη Χέιλι Αρσενό, πρώην καρκινοπαθή, ως το πρώτο από τα υπόλοιπα μέλη του πληρώματος. Οι άλλοι δύο είναι ο Κρις Σεμπρόσκι, 41 ετών, εργαζόμενος στην αεροδιαστημική βιομηχανία στο Σιάτλ και βετεράνος της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ που επελέγη μέσω λοταρίας, και η 51χρονη Σιάν Πρόκτορ, καθηγήτρια Γεωεπιστημών στο South Mountain Community College στο Φοίνιξ της Αριζόνα, που ήταν κάποτε υποψήφια αστροναύτης της NASA και επελέγη μέσω ενός άλλου, business διαγωνισμού από τη Shift4 Payments. Και οι τέσσερις θα περάσουν εκπαίδευση στο πρότυπο που έχει η NASA ως προς την προετοιμασία για αποστολές της SpaceX. Η SpaceX έχει σχέδια και για μια άλλη αποστολή, πιθανώς την επόμενη χρονιά, με έναν πρώην αστροναύτη της NASA, έναν Ισραηλινό πρώην πιλότο και δύο άλλα άτομα, σε συνεργασία με την Axiom Space, καθώς και για μια πτήση γύρω από τη Σελήνη το 2023, με τον Ιάπωνα δισεκατομμυριούχο Γιουσάκου Μαεζάβα. https://www.naftemporiki.gr/story/1708683/parousiastike-to-pliroma-tis-protis-diastimikis-apostolis-me-aplous-polites-os-astronautes

Ο κοντινότερος στην Γη εξωπλανήτης με τα μάτια της NASA. H NASA έδωσε στην δημοσιότητα μια εικόνα του κοντινότερου σε εμάς εξωπλανήτη που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή καλλιτεχνική απεικόνιση που δείχνουν τον εξωπλανήτη και το σύστημα στο οποίο βρίσκεται. Τα διαστημικά τηλεσκόπια και τα νεότερης γενιάς επίγεια τηλεσκόπια σε συνδυασμό με νέες μεθόδους παρατήρησης του Διαστήματος προκάλεσαν μια πραγματική επανάσταση στην αστρονομία. Γνωρίζαμε ότι υπάρχουν αμέτρητοι πλανήτες στον γαλαξία μας αλλά τα τεχνικά μέσα που διαθέταμε δεν επέτρεπαν τον εντοπισμό τους κάτι που επετεύχθη για πρώτη φορά την δεκαετία του 1990. Έκτοτε ξεκίνησε ένα πραγματικό κυνήγι για την ανακάλυψη εξωπλανητών. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί περίπου 4,5 χιλιάδες εξωπλανήτες ενώ έχει υποδειχθεί η ύπαρξη αρκετών χιλιάδων με τους αστρονόμους να προσπαθούν να την επιβεβαιώσουν για να μπουν και αυτοί στην λίστα όσων γνωρίζουμε. Σε απόσταση 10,5 ετών φωτός από την Γη βρίσκεται ο έψιλον Ηριδανού, ένα άστρο στο νότιο αστερισμό Ηριδανό. Πρόκειται για ένα άστρο που βρίσκεται ακόμη στην παιδική του ηλικία και είναι το τρίτο κοντινότερο άστρο που είναι ορατό με γυμνό μάτι μετά τον α Κενταύρου και τον Σείριο. Οι παρατηρήσεις στο άστρο έδειξαν ότι πρόκειται για ένα άστρο με παρόμοια χαρακτηριστικά και «συμπεριφορά» με αυτή του Ήλιου. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη εκεί μια διαδικασία δημιουργίας ενός πλανητικού συστήματος παρόμοιας «αρχιτεκτονικής» με το δικό μας. Όπως είναι ευνόητο το άστρο έγινε στόχος των ερευνητών. Στις αρχές του 21ου αιώνα εντοπίστηκαν τα ίχνη ενός πλανήτη και λίγα χρόνια μετά η ύπαρξη του επιβεβαιώθηκε. Ο Epsilon Eridani b όπως ονομάστηκε το άστρο είναι ένας γίγαντας αερίου με μάζα 1.2 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Δία. Ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από το άστρο του σε περίπου επτά χρόνια. Ο Epsilon Eridani b είναι ο κοντινότερος σε εμάς εξωπλανήτης και η NASA αποφάσισε να δώσει στην δημοσιότητα μια καλλιτεχνική απεικόνιση με βάση τα δεδομένα που γνωρίζουμε για αυτόν αλλά προσθέτοντας επίσης και ορισμένα στοιχεία τα οποία δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί αλλά οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μπορεί να διαθέτει όπως για παράδειγμα, δαχτυλίδια και κάποιους δορυφόρους όπως ακριβώς και ο Δίας. https://www.naftemporiki.gr/story/1708143/o-kontinoteros-stin-gi-eksoplanitis-me-ta-matia-tis-nasa

O Δαίδαλος θα αναζητήσει καταφύγια ανθρώπων στην Σελήνη. Τα σπήλαια αποτέλεσαν τα πρώτα καταλύματα που χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι για να προστατευτούν από τα στοιχεία της φύσης αλλά και τα επικίνδυνα ζώα. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην Σελήνη. Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) θέλει να εξερευνήσει τα σπήλαια που υπάρχουν στην Σελήνη και θα χρησιμοποιήσει εξελιγμένα ρομπότ ειδικά σχεδιασμένα για αυτό τον σκοπό. Το πρόγραμμα αυτό ονομάστηκε «Descent And Exploration in Deep Autonomy of Lunar Underground Structures, DAEDALUS» για να τιμήσει όπως είναι ευνόητο τον μεγάλο αρχαίο Έλληνα εφευρέτη. Το πρώτο από αυτά τα ρομπότ βρίσκεται στο τελικό στάδιο κατασκευής του και σε αυτή ο ΕΟΔ συνεργάζεται με ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Ιούλιος Μαξιμιλιανός του Βύρτσμπουργκ. Ο ΕΟΔ έδωσε στην δημοσιότητα μια φωτογραφία και κάποιες λεπτομέρειες του πρώτου ρομπότ ενώ όπως έγινε γνωστό θα ακολουθήσει η κατασκευή άλλων δύο. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα ανάμεσα στα άλλα δημιουργεί στο υπέδαφος τούνελ τα οποία το πέρασμα της λάβας σμιλεύονται με τρόπο τέτοιο ώστε να μετατρέπονται στην ουσία σε υπόγεια σπήλαια. Τέτοιου είδους σπήλαια υπάρχουν στην Γη αλλά θεωρείται βέβαιο ότι υπάρχουν στην Σελήνη και τον Άρη. Προς το παρόν έχει εντοπιστεί η ύπαρξη ενός τέτοιου τούνελ στον φυσικό μας δορυφόρο. Θεωρητικώς αυτοί οι γεωλογικοί σχηματισμοί στην Σελήνη και τον Άρη θα μπορούσαν να προστατεύσουν τους ανθρώπους από τις ακραίες εξωτερικές συνθήκες που επικρατούν εκεί αλλά και την βλαβερή κοσμική ακτινοβολία. Πρέπει λοιπόν να ξέρουμε αν αυτά τα σπήλαια καλύπτουν όλες τις προϋποθέσεις για να μπορέσει να ζήσει εκεί ο άνθρωπος μέχρι τουλάχιστον να δημιουργηθούν στην επιφάνεια του φεγγαριού αλλά και του Κόκκινου Πλανήτη ασφαλείς κατοικίες. Το πρώτο ρομπότ που θα εξερευνήσει τα σπήλαια της Σελήνης έχει σφαιρικό σχήμα και διάμετρο 46 εκατ. όσο περίπου δύο μπάλες ποδοσφαίρου. Το ρομπότ θα διαθέτει στερεοσκοπική κάμερα και σύστημα σάρωσης με λέιζερ παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιούν τα αυτόνομα αυτοκίνητα (lidar). Θα διαθέτει επίσης όλα τα απαραίτητα συστήματα και τεχνολογίες για να προχωρά στην τρισδιάστατη χαρτογράφηση των σπηλαίων στα οποία θα εισέρχεται. Ενας γερανός θα κατεβάζει μέσα στα σπήλαια το ρομπότ που θα είναι δεμένο με ένα καλώδιο το οποίο θα διαθέτει συστήματα ασύρματης επικοινωνίας (Wi-Fi) ώστε να μεταδίδει στην βάση του τα δεδομένα που συλλέγει. https://www.naftemporiki.gr/story/1707746/o-daidalos-tha-anazitisei-katafugia-anthropon-stin-selini

Να φτιάξουμε μια κιβωτό της ζωής στην Σελήνη; Σε ένα ακατοίκητο νησί στο νορβηγικό αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ στον Αρκτικό Κύκλο δημιουργήθηκε μια υπόγεια εγκατάσταση μέσα στην οποία έχουν αποθηκευθεί σε αεροστεγείς θαλάμους περίπου 100 εκατ. σπόροι ανάμεσα στους οποίους φυσικά εκείνοι των βασικών τροφών του ανθρώπου. Σκοπός της δημιουργίας της «Κιβωτού των σπόρων» όπως έχει ονομαστεί είναι να μην χάσει η ανθρωπότητα αυτούς τους καρπούς της φύσης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Κάτι ανάλογο προτείνουν Αμερικανοί επιστήμονες να κάνουμε και στην Σελήνη. Ομάδα φοιτητών και καθηγητών του Πανεπιστημίου της Αριζόνα εκπόνησε ένα σχέδιο για την δημιουργία μιας κιβωτού της ζωής στον φυσικό μας δορυφόρο. Μια υπόγεια εγκατάσταση στην οποία θα υπάρχει αποθηκευμένο το DNA εκατομμυρίων ειδών ώστε να είναι διαθέσιμα αν υπάρξει καταστροφή πλανητικού επιπέδου στην Γη. Φυσικά φαινόμενα όπως ηφαιστειακές εκρήξεις, σεισμοί, εποχή παγετώνων, ακραίες κλιματικές αλλαγές, πανδημίες αλλά και ένας πυρηνικός πόλεμος μπορούν να εξαφανίσουν μεγάλο μέρος της ζωής στον πλανήτη. Πρόσφατα οι κλιματικές αλλαγές προκαλέσαν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας στην κιβωτό των σπόρων. Για αυτόν τον λόγο η ομάδα του πανεπιστημίου υποστηρίζει ότι πρέπει να φτιάξουμε μια τέτοια εγκατάσταση και στην Σελήνη όπου δεν υπάρχουν ανάλογοι κίνδυνοι φυσικών καταστροφών και μόνο αν βάλει το… χεράκι του ο άνθρωπος μπορεί να συμβεί κάτι κακό. Το σχέδιο της ομάδας που παρουσιάστηκε πριν από λίγες μέρες σε μεγάλο διεθνές συνέδριο αεροδιαστημικής κάνει λόγο για δημιουργία μιας εγκατάστασης μέσα σε κάποιο από τα τούνελ ή σπήλαια που έχουν δημιουργηθεί στο υπέδαφος της Σελήνης από την ηφαιστειακή δραστηριότητα. Εχει εντοπιστεί ένα τέτοιο τούνελ και μάλιστα πριν από λίγα 24ωρα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος έδωσε στην δημοσιότητα πληροφορίες για μια σειρά από ρομπότ που κατασκευάζει τα οποία θα εισέλθουν σε αυτές τις υπόγειες γεωλογικές δομές για να τις εξερευνήσουν και να τις χαρτογραφήσουν. Το σχέδιο κάνει λόγο για μια εγκατάσταση στην οποία τα δείγματα του DNA θα διατηρούνται σε συνθήκες κρυογενικής ψύξης. H εγκατάσταση θα λειτουργεί με ηλεκτρική ενέργεια που θα παράγεται από φωτοβολταϊκά συστήματα τα οποία θα βρίσκονται στην επιφάνεια της Σελήνης. Το προσωπικό της εγκατάστασης θα αποτελείται από ρομπότ. «Τέτοια πρότζεκτ με κάνουν να αισθάνομαι ότι κάνουμε βήματα στο να γίνουμε ένας διαστημικός πολιτισμός. Άλλωστε πλησιάζει η στιγμή που ο άνθρωπος θα δημιουργήσει βάσεις στην Σελήνη και τον Άρη» αναφέρει ο Αλβάρο Ντίαζ Φλόρες Καμινέρο μέλος της ομάδας που εκπόνησε το σχέδιο για την κιβωτό της ζωής στην Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/story/1708277/na-ftiaksoume-mia-kiboto-tis-zois-stin-selini

Μια Ψυχή γεμάτη χρυσάφι. Στα μέσα του 19ου αιώνα ο Ιταλός αστρονόμος Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις ανακάλυψε εννέα αστεροειδείς. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ένας διαστημικός βράχος με διάμετρο 240 χλμ., ένας από τους μεγαλύτερους στην Κύρια Ζώνη αστεροειδών του ηλιακού μας συστήματος. Ο αστεροειδής έλαβε την ονομασία Psyche 16 από το όνομα της νύμφης της ελληνικής μυθολογίας Ψυχής. Ο αστεροειδείς έλαβε μεγάλη δημοσιότητα όταν διαπιστώθηκε ότι διαθέτει κολοσσιαίας αξίας ορυκτό πλούτο. Οι παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι υπάρχουν τεράστιες ποσότητες χρυσού, πλατίνας, νικελίου και σιδήρου στην επιφάνεια αλλά και το εσωτερικό του. Η αξία του ορυκτού πλούτου της Ψυχής εκτιμώνται στα επτά πεντάκις εκατ. δολάρια. Εκτός από τον Phsyche 16 τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπιστεί και άλλοι αστεροειδείς με πλούσιο ορυκτό πλούτο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχει αρχίσει να δημιουργείται ένα «κίνημα» διαστημικών χρυσοθήρων που θα αναζητήσουν τα Ελντοράντο τους μακριά από την Γη. Έχουν δημιουργηθεί ιδιωτικοί φορείς με στόχο την ανάπτυξη της απαραίτητης τεχνολογίας για να μπορέσει ο άνθρωπος να φτάσει σε ένα αστεροειδή με ορυκτό πλούτο και να τον αποσπάσει από αυτόν. Βέβαια υπάρχουν και φωνές που υποστηρίζουν ότι αν ξαφνικά είναι διαθέσιμες αμέτρητες ποσότητες πολύτιμων μετάλλων αυτόματα η τιμή τους θα καταρρεύσει οπότε ο θησαυρός δεν θα έχει πια καμία αξία ενώ παράλληλα θα προκληθούν αλυσιδωτές αρνητικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Τι θα συμβεί για παράδειγμα με τις συναλλαγματικές ισοτιμίες που είναι συνδεδεμένες με τον χρυσό αν η τιμή του καταρρεύσει; Οι ανησυχίες αυτές βέβαια δεν πρόκειται να εμποδίσουν τον άνθρωπο από το να προσπαθήσει να βρει τρόπο να βάλει το… χέρι του στον ορυκτό πλούτο των αστεροειδών. https://www.naftemporiki.gr/story/1708748/mia-psuxi-gemati-xrusafi

Μια αιώνια μπαταρία από πολύτιμους λίθους. Αμερικανική εταιρεία δημιούργησε μια μπαταρία που λειτουργεί με ραδιενεργά ισότοπα και μικροσκοπικά διαμαντάκια η οποία όπως υποστηρίζει είναι ασφαλής και μπορεί να λειτουργεί αδιάκοπα για 28 χιλιάδες χρόνια. Η start-up εταιρεία Nano Diamond Battery παρουσίασε την… ομώνυμη μπαταρία της. Πρόκειται για μια μπαταρία που λειτουργεί με νανο-διαμάντια και δεν χρειάζεται επαναφόρτιση ή αντικατάσταση και σύμφωνα με τους κατασκευαστές «θα αλλάξει τον κόσμο». Η εταιρεία χρησιμοποίησε μια τεχνολογία που αναπτύχθηκε από ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ στην Βρετανία το 2016 και είναι γνωστή με τον όρο Diamond Nuclear Voltaic (DNV), διαμαντένιο πυρηνικό βολταϊκό. Με την τεχνολογία αυτή η πυρηνική ενέργεια μετατρέπεται σε ηλεκτρική. Ραδιενεργά ισότοπα προερχόμενα από πυρηνικά απόβλητα τοποθετούνται μαζί με μικροσκοπικά διαμαντάκια σε ένα κύτταρο μπαταρίας. Οι αγώγιμες ιδιότητες των μικροσκοπικών διαμαντιών τους επιτρέπουν να απομακρύνουν την θερμότητα των ραδιενεργών ισοτόπων με τόσο μεγάλη ταχύτητα με αποτέλεσμα αυτή η διεργασία να παράγει ηλεκτρική ενέργεια απίστευτα μεγάλης διάρκειας. Το ένα κύτταρο παράγει μικρές ποσότητες ενέργειας αλλά σε μια μονάδα (μπαταρία) που θα λειτουργούν πολλά τέτοια κύτταρα η ποσότητα της ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι η επιθυμητή για τον σκοπό που την χρειαζόμαστε. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι έχει διασφαλίσει πώς οι μπαταρίες αυτές είναι απόλυτα ασφαλείς για τον άνθρωπο και ότι σε δύο χρόνια θα μπορεί να την διαθέσει στην αγορά στοχεύοντας αρχικά στην διαστημική βιομηχανία για χρήση των μπαταριών σε διαστημόπλοια ώστε να μην ξεμένουν ποτέ από ηλεκτρική ενέργεια. Οι μπαταρίες αυτές θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης σε εγκαταστάσεις που είναι απαραίτητη η αδιάλειπτη παροχή ενέργειας όπως για παράδειγμα σε νοσοκομεία. Η DNV λέει επίσης ότι σχεδιάζει την δημιουργία μιας εκδοχής της μπαταρίας για χρήση σε καταναλωτικά προϊόντα όπως για παράδειγμα σε ηλεκτρικά αυτοκίνητα τα οποία με μια τέτοια μπαταρία θα μπορούσαν να κινούνται για δέκα χρόνια χωρίς καμία επαναφόρτιση. https://www.naftemporiki.gr/story/1709095/mia-aionia-mpataria-apo-polutimous-lithous

Υπολείμματα λάβας από την Πομπηία αποκαλύπτουν τις μεταβολές του μαγνητικού πεδίου της Γης. Κομμάτια λάβας από την καταστροφή της Πομπηίας, αρχαιοελληνικά αγγεία από την Πάρο, ερείπια μεσαιωνικών φούρνων και άλλα αρχαιολογικά ευρήματα, ακόμα και από την προϊστορική εποχή, οδηγούν τους επιστήμονες στην καταγραφή των μεταβολών του μαγνητικού πεδίου της Γης τα τελευταία 3.000 και πλέον χρόνια. Και οι μεταβολές αυτές αποκαλύπτουν, σε μεγάλο βαθμό, τις κλιματικές αλλαγές που σημειώθηκαν ανά τους αιώνες στη Γη, αλλά δίνουν και πλήθος άλλων πληροφοριών στις επιστήμες της Γεωλογίας, της Αρχαιολογίας και της Γεωδυναμικής. Σήμερα, ο ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος του Αρχαιομαγνητισμού, βασίζεται στην καταγραφή του μέσα από αρχαιολογικά υλικά, καθώς οι πληροφορίες για αναταράξεις του μαγνητικού πεδίου προέρχονται από διάφορες αποθέσεις, γιατί ο μαγνητικός προσανατολισμός τους είναι αρκετά εύκολο να διαπιστωθεί. Συγκεκριμένα, οι κρύσταλλοι από ορυκτά που περιέχουν σίδηρο όταν θερμαίνονται (στους 400 και 500 βαθμούς Κελσίου) και στη συνέχεια ψύχονται, διατηρούν τις «πληροφορίες» για το μαγνητικό πεδίο εκείνης της εποχής (παραμένουσα μαγνήτιση) «Η χρήση της φωτιάς στην ανθρώπινη δραστηριότητα και η αφθονία αντικειμένων από ψημένο πηλό διαχρονικά επέτρεψαν μια νέα μέθοδο χρονολόγησης την αρχαιομαγνητική, μειωμένου κόστους, σημαντικής αποτελεσματικότητας ακόμα και όταν δεν μπορεί να δώσει χρονολόγηση υψηλής ακρίβειας» τόνισε η ομότιμη Καθηγήτρια του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ Δέσποινα Κοντοπούλου, στη διάρκεια διάλεξής της, με θέμα: «Το Μαγνητικό Πεδίο της Γης: Μια καταγραφή της μεταβολής του από την προϊστορία μέχρι σήμερα μέσα από αρχαιολογικά ευρήματα», προσθέτοντας ότι «η σύνδεση των χαρακτηριστικών του Γεωμαγνητικού Πεδίου, όπως αυτό καταγράφεται στους ψημένους πηλούς , με τις κλιματικές αλλαγές, ανοίγει νέα προοπτικές στο φλέγον αυτό θέμα , αν και υπάρχει ακόμα μεγάλο περιθώριο βελτιώσεων». Η αναστροφή των πόλων διαρκεί αρκετές χιλιάδες χρόνια Στο ερώτημα που τέθηκε, σχετικά με το ενδεχόμενο αναστροφής των πόλων της Γης και πιθανές επιπτώσεις, η κ. Κοντοπούλου εμφανίστηκε καθησυχαστική, υπογραμμίζοντας ότι το μαγνητικό πεδίο τα τελευταία 150 «αδυνατίζει», μειώνεται η έντασή του. «Όμως θεωρώ ότι δεν πηγαίνομε σε μια αναστροφή. Και να γίνει αυτό θα διαρκέσει αρκετές χιλιάδες χρόνια. Στη διάρκεια της ζωής μας, ακόμα και των εγγονών μας δεν πρόκειται να συμβεί και δεν πρέπει να μας απασχολεί»., είπε. Όπως ανέφερε, πρόσφατες αρχαιομαγνητικές μελέτες για τα τελευταία 3.000 χρόνια, βασισμένες σε μεγάλα σύνολα δεδομένων από χώρες της Δ. Ευρώπης και τη Συρία (Μεσοποταμία), αποκάλυψαν την ύπαρξη απότομων «εκτινάξεων» του ΓΜΠ, με μέγιστες τιμές έντασης και οξείες μεταβολές της διεύθυνσης (Gallet et al., 2003). Επισήμανε χαρακτηριστικά ότι σύμφωνα με όσο έγινα γνωστά από επιστημονικές μελέτες δεδομένων, συνολικά εμφανίζονται καθαρά 4 τέτοιες "ανωμαλίες" από κλιματικές αλλαγές. Δύο το στο 800 π.Χ. και το 200 μ. Χ. και δύο στο 800 μ.Χ. και 1.400 μ. Χ. «Οι κλιματικές αλλαγές εκτός από την εξάρτησή τους από την τροχιά της γης γύρο από τον ήλιο εμφανίζονται και σε μικρότερη κλίμακα δεκάδων ή εκατοντάδων χρόνων. Π.χ. 1550 μ.Χ., 1850 μ.Χ. (μικρή παγετώδης περίοδος) και 900 - 1300 μ.Χ. (θερμή περίοδος του Μεσαίωνα). Αυτές συνδέονται με μεταβολές της ηλιακής δραστηριότητας (αριθμός ηλιακών κηλίδων και aurorae). Θεωρείται ότι το κλίμα ήταν ψυχρότερο σε περιόδους μικρότερης ύπαρξης κηλίδων και aurorae και το αντίστροφο. Παρά το ότι ο συσχετισμός είναι ακόμη υπό έρευνα, υπήρξε επιτυχής σε αρκετές περιπτώσεις», σημείωσε η ομότιμη καθηγήτρια. Μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια διαδικτυακής εκδήλωσης που συνδιοργανώθηκε από τo Αριστοτέλειο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Θεσσαλονίκης (ΑΜΦΙΘ), το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου και το Διιδρυματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών. Όπως αναφέρθηκε, απευθείας μετρήσεις του γήινου μαγνητικού πεδίου ξεκίνησαν προοδευτικά περί το 1.600 μ,Χ, από το Παρίσι, το Λονδίνο και αργότερα στη Ρώμη. Αυτό έθεσε τη βάση για τα σύγχρονα Γεωμαγνητικά Παρατηρητήρια (Geomagnetic Obsarvatories) όπου τα στοιχεία του ΓΜΠ καταγράφονται συνεχώς. Η σημαντική μεταβολή τους στη διάρκεια του χρόνου έγινε γρήγορα αντιληπτή και άρχισε να μελετάται συστηματικά. Η στοιχειοθέτηση της ύπαρξης μαγνήτισης στα φυσικά αυτά πετρώματα δημιούργησε ένα νέο κλάδο της Γεωφυσικής, τον «Παλαιομαγνητισμό». Η ανάπτυξή του εκτινάχτηκε μετά τη δεκαετία του 1960 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα συμβάλλοντας αποφασιστικά στην επίλυση περίπλοκων γεωδυναμικών ζητημάτων. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα τέλη του 1.800, ο Ιταλός G. Folaheraiter μέτρησε πειραματικά τη μαγνήτιση σε τούβλα ρωμαϊκής περιόδου και απέδειξε ότι αυτή είχε διατηρηθεί σταθερή στη διάρκεια 2.000 ετών (!). Το 1942 με τη μέθοδο δειγματοληψίας σε αρχαιολογικά ευρήματα από ψημένο άργιλο (Emile et Odile Thellier) άρχισε να εφαρμόζεται η πρωτότυπη μέθοδος για του υπολογισμό της έντασης του ΓΜΠ χρησιμοποιώντας τούβλα του 1465 μ.Χ. Η μέθοδος αυτή, αυτόφια ή τροποποιημένη, εφαρμόζεται μέχρι σήμερα. https://www.pronews.gr/epistimes/975133_ypoleimmata-lavas-apo-tin-pompiia-apokalyptoyn-tis-metavoles-toy-magnitikoy-pedioy

Καθησυχάζει η NASA: «Ο αστεροειδής 'Αποφις δεν θα πέσει στη Γη τα επόμενα 100 χρόνια» Μετά την ανακάλυψη του το 2004, ο αστεροειδής 'Αποφις έχει θεωρηθεί ένας από τους πιο επικίνδυνους για να προσκρούσει στη Γη κάποια στιγμή στο όχι μακρινό μέλλον.Όμως, όπως ανακοίνωσε η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA), νέοι υπολογισμοί της τροχιάς του καταλήγουν στην εκτίμηση των επιστημόνων ότι σίγουρα κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί μέσα στα επόμενα τουλάχιστον 100 χρόνια. Έχοντας διάμετρο περίπου 340 μέτρα, ο 'Αποφις θεωρήθηκε σοβαρή απειλή, όταν εκτιμήθηκε ότι θα περάσει ανησυχητικά κοντά από τη Γη τον Απρίλιο του 2029 (σε απόσταση μόλις 32.000 χιλιομέτρων, μικρότερη εκείνης των γεωσύγχρονων δορυφόρων), αν και, όπως έδειξαν κατοπινές αναλύσεις δεν υπάρχει τότε κίνδυνος πρόσκρουσης. Εξίσου καθησυχαστική υπήρξε η πρόβλεψη και για την επόμενη κοντινή διέλευση του το 2036. Έως τώρα υπήρχε ακόμη μια μικρή πιθανότητα να πέσει στη Γη το 2068, η οποία όμως και αυτή εξαλείφθηκε μετά τους νέους υπολογισμούς με τη βοήθεια νέων παρατηρήσεων από τηλεσκόπια κατά την πρόσφατη διέλευση του 'Αποφι σε απόσταση 17 εκατ. χλμ. στις 5 Μαρτίου. Αλλά και για μερικές ακόμη δεκάδες χρόνια μετά το 2068 ο εν λόγω αστεροειδής δεν αναμένεται να αποτελέσει απειλή για τον πλανήτη μας. «Μία πρόσκρουση το 2068 δεν θεωρείται πια πιθανή και οι υπολογισμοί μας δεν δείχνουν τον παραμικρό κίνδυνο πρόσκρουσης για τα τουλάχιστον 100 επόμενα χρόνια», διαβεβαίωσε ο Ντέηβιντ Φαρνόκια του Κέντρου Μελετών Κοντινών στη Γη Αντικειμένων (CNEOS) της NASA. Ο 'Αποφις δεν ανήκει στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ 'Αρη-Δία, όπως οι περισσότεροι αστεροειδείς, αλλά στη λεγόμενη οικογένεια 'Ατεν. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/973684_kathisyhazei-i-nasa-o-asteroeidis-apofis-den-tha-pesei-sti-gi-ta-epomena

Πώς η Σελήνη βοήθησε στην αποκόλληση του Ever Given στο Σουέζ. Η επιχείρηση για την αποκόλληση του γιγάντιου φορτηγού πλοίου που είχε μπλοκάρει για μέρες τη Διώρυγα του Σουέζ μπορεί να συνεχιζόταν ακόμα αν δεν είχαν βάλει ένα χεράκι οι ουρανοί. Το πλοίο Ever Green, φορτωμένο με χιλιάδες κοντέινερ, απελευθερώθηκε τη Δευτέρα χάρη σε μια ασυνήθιστα υψηλή παλίρροια που εμφανίζεται μόνο δύο φορές τον μήνα. «Μας βοήθησε η ισχυρή παλίρροια που είχαμε σήμερα το απόγευμα» δήλωσε την Δευτέρα στο Associated Press ο Πίτερ Μπερντόφσκι, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Boskalis που διαχειριζόταν τα δύο ρυμουλκά της επιχείρησης. «Ουσιαστικά είχαμε τις δυνάμεις της φύσης να σπρώχνουν δυνατά μαζί μας, πιο δυνατά από ό,τι μπορούσαν τα δύο ρυμουλκά» ανέφερε. Σύμφωνα με τους New York Times, η πλημμυρίδα ανέβασε τη στάθμη του νερού στη διώρυγα κατά περίπου 46 εκατοστά στο αποκορύφωμα του φαινομένου την Κυριακή και τη Δευτέρα. Οι παλίρροιες οφείλονται στη βαρυτική έλξη που ασκούν στους ωκεανούς ο Ήλιος και η Σελήνη. Οι μεγαλύτερες εκδηλώνονται όταν η Γη ευθυγραμμίζεται με το φεγγάρι και τον Ήλιο, κάτι που συμβαίνει δύο φορές το μήνα: την ημέρα της πανσελήνου, όταν η Γη βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη· και την ημέρα της Νέας Σελήνης, όταν το φεγγάρι βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Γη (και μένει σκοτεινό επειδή βυθίζεται στη σκιά της Γης). Κάθε κύκλος παλίρροιας διαρκεί 12 ώρες και 25 λεπτά, σύμφωνα με την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται 6 ώρες και 12,5 λεπτά για το νερό να πέσει από την πλημμυρίδα στην άμπτωτη. Η πανσέληνος ήταν την Κυριακή, όμως η παλίρροια παρέμεινε υψηλή και τη Δευτέρα, όταν τα δύο ρυμουλκά κατάφεραν να απελευθερώσουν το πλοίο των 400 μέτρων, το οποίο είχε σφηνώσει διαγώνια στο νότιο τμήμα της Διώρυγας, κλείνοντας έναν από τους σημαντικότερους διαδρόμους των θαλάσσιων μεταφορών. Εκτός από την πανσέληνο, ένας άλλος παράγοντας που βοήθησε την επιχείρηση ήταν το γεγονός ότι η Σελήνη βρισκόταν σχεδόν στην ελάχιστη απόστασή της από τη Γη η οποία ονομάζεται περίγειο. Στη θέση αυτή, οι πλημμυρίδες και οι άμπωτες είναι ακόμα εντονότερες Χάρη στο φεγγάρι, λοιπόν, το Ever Green είναι ελεύθερο να συνεχίσει το ταξίδι. https://physicsgg.blogspot.com/2021/03/ever-given.html

Οι περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες «ερωτεύονται» Θα μπορούσε μια μαύρη τρύπα να έχει παλίρροιες; Η κοινή λογική έλεγε όχι. Αυτά τα πυκνά αντικείμενα είναι πολύ άκαμπτα για να σχηματίσουν τέτοιες επιφανειακές παραμορφώσεις. Όμως, ένας νέος θεωρητικός υπολογισμός διαπιστώνει ότι μια περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα μπορεί να αναπτύξει μια παλιρροιακή διόγκωση σε ένα μη αξονο-συμμετρικό βαρυτικό πεδίο. Οι Alexandre Le Tiec και Marc Casals στην εργασία τους (arxiv.org/abs/2007.00214) δείχνουν ότι αυτές οι συνθήκες θα μπορούσαν να προκύψουν κατά τη συγχώνευση μιας μαύρης τρύπας και ότι η διόγκωση επηρεάζει την περιστροφή της μαύρης τρύπας. Η Γη αλλάζει το σχήμα της εξαιτίας των βαρυτικών δυνάμεων της Σελήνης και του Ήλιου. Μια τέτοια παλιρροιακή παραμόρφωση μπορεί να χαρακτηριστεί από τους «παλιρροιακoύς αριθμούς Love» (Τidal Love Νumbers – συντομογραφικά TLNs, από το όνομά του μαθηματικού Augustus Love). Πρόκειται για το βαρυτικό ανάλογο της ηλεκτρικής επιδεκτικότητας στην ηλεκτροδυναμική Οι TLNs περιγράφουν διαφορετικούς τρόπους παλιρροιακής απόκρισης. Ο τετραπολικός αριθμός Love της Γης, για παράδειγμα, έχει τιμή 0,3, ενώ η ίδια παράμετρος για ένα (λιγότερο παραμορφώσιμο) άστρο νετρονίων εκτιμάται ότι είναι περίπου 0,1. Παλαιότερη εργασία έδειξε ότι οι TLNs είναι μηδενικοί για μια μη περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα σε ένα στατικό παλιρροιακό πεδίο. Αλλά η κατάσταση είναι διαφορετική όταν το πεδίο αλλάζει με το χρόνο ή όταν η μαύρη τρύπα περιστρέφεται σε ασυμμετρικό πεδίο. Οι Le Tiec και Casals διαπίστωσαν ότι μια μαύρη τρύπα που περιστρέφεται στο 10% της μέγιστης ταχύτητας σε ένα μη συμμετρικό πεδίο θα πρέπει να έχει ένα τετραπολικό αριθμό Love 0,002. Παρά το γεγονός ότι είναι σχετικά μικρές, τέτοιες παλιρροιακές παραμορφώσεις θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη δυναμική των συγχωνεύσεων των μαύρων οπών. Για την περίπτωση μιας μαύρης τρύπας με αστρική μάζα που κινείται σπειροειδώς γύρω από μια περιστρεφόμενη τερατώδους μάζας μαύρη τρύπα, διαπίστωσαν ότι οι παλιρροιακές παραμορφώσεις στο μεγαλύτερο αντικείμενο δημιουργούν μια ροπή που επιβραδύνει την περιστροφή της. https://physicsgg.me/2021/03/31/%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b5%cf%86%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b5%cf%82-%cf%84%cf%81%cf%8d%cf%80%ce%b5%cf%82-%ce%b5%cf%81%cf%89/

Ψύξη αντιύλης με λέιζερ. Καναδοί και άλλοι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι κατάφεραν να «χειραγωγήσουν» για πρώτη φορά την αντιύλη με τη βοήθεια ενός ειδικά κατασκευασμένου λέιζερ, ώστε να την ψύξουν σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, κοντά στο απόλυτο μηδέν. Οι ερευνητές της διεθνούς κοινοπραξίας ALPHA και του καναδικού Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», αισιοδοξούν ότι το επίτευγμά τους θα αποτελέσει ορόσημο στο πεδίο της έρευνας πάνω στην αντιύλη και θα ανοίξει τον δρόμο για μία νέα γενιά πιο προχωρημένων πειραμάτων. Στόχος είναι να πέσει περισσότερο φως σε σημαντικά ερωτήματα, όπως κατά πόσο η αντιύλη αντιδρά στη βαρύτητα ή γιατί το σύμπαν αποτελείται κυρίως από ύλη και όχι από ίσες ποσότητες ύλης/αντιύλης, όπως προβλέπουν τα θεωρητικά μοντέλα της «Μεγάλης Έκρηξης» (Μπιγκ Μπανγκ). Η αντιύλη είναι το «εξωτικό καθρέφτισμα» της ύλης, διαθέτοντας σχεδόν ταυτόσημα χαρακτηριστικά με την τελευταία, αλλά αντίθετο ηλεκτρικό φορτίο. Επειδή η αντιύλη εξαϋλώνεται όταν έρχεται σε επαφή με την ύλη, είναι τρομερά δύσκολο να δημιουργηθούν και να τεθούν υπό έλεγχο τα άτομα της αντιύλης, ενώ μέχρι σήμερα δεν είχε καταστεί εφικτό να «χειραγωγηθούν» μέσω λέιζερ. Το 1995, για πρώτη φορά, 11 άτομα αντι-υδρογόνου είχαν παραχθεί σε έναν επιταχυντή του CERN και είχαν επιβιώσει για κλάσματα του δευτερολέπτου. Σήμερα, η ερευνητική κοινοπραξία ALPHA στο CERN μπορεί να παγιδεύσει 1.000 άτομα αντι-υδρογόνου για πολλές ώρες. Όμως, έως τώρα, μολονότι αυτά τα άτομα της αντιύλης κινούνται πολύ πιο αργά από ό,τι πριν 25 χρόνια, συνεχίζουν να κινούνται με τυχαίο τρόπο μέσα στη μαγνητική παγίδα τους με ταχύτητες έως 300 χιλιόμετρα την ώρα. Το νέο πείραμα επέτρεψε, για πρώτη φορά, με τη βοήθεια του λέιζερ, να «παγώσει» αυτή η κίνηση σε ταχύτητες κάτω των 50 χλμ/ώρα, οι οποίες αντιστοιχούν στην ψύξη των ατόμων. Η εφαρμογή των λέιζερ, εδώ και περίπου 40 χρόνια, για τη μεταχείριση και την ψύξη των ατόμων της κανονικής ύλης, έχει φέρει μία επανάσταση στη Φυσική και έχει χαρίσει αρκετά Νόμπελ σε επιστήμονες. Είναι η πρώτη φορά που αυτές οι τεχνικές εφαρμόζονται πλέον και στην αντιύλη. «Είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε τα πρώτα στον κόσμο μόρια αντιύλης, ενώνοντας αντι-άτομα (άτομα αντιύλης) με τη βοήθεια της τεχνολογίας λέιζερ», δήλωσαν οι ερευνητές. Στο νέο πείραμά τους, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ακτίνες υπεριώδους φωτός λέιζερ για να επιβραδύνουν δραστικά την κίνηση των ατόμων αντι-υδρογόνου, των απλούστερων ατόμων αντιύλης, που αποτελούνται από ένα αντι-πρωτόνιο και ένα αντι-ηλεκτρόνιο (ποζιτρόνιο). Στα μελλοντικά πειράματά τους, οι ερευνητές θα επιδιώξουν να επιταχύνουν την όλη διαδικασία χρησιμοποιώντας ισχυρότερα λέιζερ και να αυξήσουν την ακρίβεια των μετρήσεών τους. https://physicsgg.me/2021/03/31/%cf%88%cf%8d%ce%be%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%bb%ce%ad%ce%b9%ce%b6%ce%b5%cf%81/

Το πείραμα ATLAS ψάχνει για ζεύγη σωματιδίων Higgs. Ένα κλάσμα του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το Σύμπαν γνώρισε μια μετατροπή φάσης προς μια κατάσταση ελάχιστης ενέργειας, όπου τα σωματίδια της ύλης αλληλεπιδρούν με το πεδίο Higgs για να αποκτήσουν μάζα. Έκτοτε, ζούμε σ’ αυτήν την ενεργειακή κατάσταση. Πολύ πριν την ανακάλυψη του σωματιδίου Higgs στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) το 2012, οι φυσικοί είχαν μελετήσει θεωρητικά τις ιδιότητες του σωματιδίου που έψαχναν οι πειραματικοί. Μια από αυτές τις ιδιότητες προέβλεπαν ότι το πεδίο Higgs μπορεί να αλληλεπιδράσει με τον εαυτό του. Μια τέτοια ιδιο-αλληλεπίδραση που ονομάζεται και «αυτo-σύζευξη Higgs» , θα συνέβαλε στην παραγωγή ενός ζεύγους μποζονίων Higgs και θα καθόριζε το σχήμα του δυναμικού Higgs. H παρατήρηση αυτής της ιδιο-αλληλεπίδρασης, θα ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση της θεωρίας γέννησης της μάζας, ενώ κάθε απόκλιση από το Καθιερωμένο Πρότυπο θα άνοιγε ένα παράθυρο για νέες θεωρίες φυσικής. Σχήμα 1: Τα διαγράμματα Feynman για τους δυο βασικούς μηχανισμούς παραγωγής ζευγών Higgs και η καμπύλη που δείχνει την αντίστοιχη πιθανότητα παραγωγής. Το κόκκινο χρώμα αντιστοιχεί στην αυτοαλληλεπίδραση Higgs (Image: F. Cairo/ATLAS Collaboration) Δυστυχώς όμως, η θεωρία προβλέπει πως ο αριθμός παραγωγής των ζευγών Higgs είναι πολύ σπάνιος όταν συγκρούονται πρωτόνια – περίπου χίλιες φορές μικρότερος από τον ρυθμό παραγωγής ενός μόνο μποζονίου Higgs. Και τα πράγματα γίνονται χειρότερα, διότι δεν προκύπτουν όλα τα ζεύγη Higgs μόνο εξαιτίας της «αυτo-σύζευξης Higgs». Η ερευνητική ομάδα ATLAS (A Toroidal LHC ApparatuS) στο CERN που ψάχνει ζεύγη μποζονίων Higgs (HH) ανακοίνωσε ένα νέο αποτέλεσμα σχετικό με τις πιο συνηθισμένες διαδικασίες παραγωγής HH που θα έπρεπε να υπάρχουν στις συγκρούσεις πρωτονίων του επιταχυντή LHC, οι οποίες απεικονίζονται ως διαγράμματα Feynman στο Σχήμα 1. Μόνο το (κόκκινο) διάγραμμα περιλαμβάνει την αυτοζεύξη Higgs και συμβάλλει κυρίως στην παραγωγή ζευγών Higgs σε εύρος μικρότερων μαζών (κοκκινωπό χρώμα κάτω από την καμπύλη του σχήματος 1). Το πιο ισχυρό κανάλι διάσπασης HH στη σημαντική περιοχή χαμηλής μάζας είναι εκείνο στο οποίο παράγονται δυο κουάρκ πυθμένες συν δύο φωτόνια, HH→bbɣɣ. Οι φυσικοί της ATLAS ανέπτυξαν νέες τεχνικές ανάλυσης για να αναζητήσουν αυτήν τη σπάνια διαδικασία. Αρχικά, χώρισαν τα γεγονότα σε περιοχές χαμηλής και υψηλής μάζας για να στοχεύσουν καλύτερα την αυτο-σύζευξη του Higgs. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν την μέθοδο ανάλυσης δεδομένων Boosted Decision Tree για να αποκλείσουν τα γεγονότα που μοιάζουν με την αυτοσύζευξη HH→bbɣɣ. Σχήμα 2: Όρια στην ενεργό διατομή παραγωγής HH ως συνάρτηση του κλ. Η διακεκομμένη γραμμή δείχνει τα αναμενόμενα όρια και η συμπαγής γραμμή τα παρατηρούμενα όρια. Οι θεωρητικές προβλέψεις εμφανίζονται με κόκκινο χρώμα και το σημείο του Καθιερωμένου Προτύπου υποδεικνύεται από το άστρο. Το επιτρεπόμενο εύρος για το κλ ορίζεται από την τομή μεταξύ των παρατηρούμενων ορίων και της θεωρητικής καμπύλης. (Image: ATLAS Collaboration/CERN) Οι φυσικοί έχουν εισάγει τον παράγοντα κλ, που μας δείχνει αν η αυτο-σύζευξη Higgs διαφέρει από την πρόβλεψη του Καθιερωμένου Προτύπου. Οι παλαιότερες αναζητήσεις ζευγών HH του ATLAS περιόριζε την τιμή κλ μεταξύ -5,0 και +12,1. Χρησιμοποιώντας τις νέες τεχνικές, το τελευταίο αποτέλεσμα του ATLAS είναι υπερδιπλάσιό σε σχέση με το προηγούμενο αποτέλεσμα στο ίδιο κανάλι! Το Σχήμα 2 δείχνει όρια στην πιθανότητα παραγωγής ζευγών HH (ενεργός διατομή σ) ως συνάρτηση του κλ. Το επιτρεπόμενο εύρος για την αυτοσύζευξη Higgs φαίνεται από την τομή του παρατηρούμενου εύρους των τιμών κλ με την θεωρητική πρόβλεψη, μεταξύ -1,5 και 6,7 φορές της πρόβλεψης του Πρότυπου Μοντέλου. Οι φυσικοί μπόρεσαν να θέσουν ένα όριο στην ενεργό διατομή παραγωγής ζευγών HH 4,1 φορές μεγαλύτερη από την πρόβλεψη του Καθιερωμένου Προτύπου. Ορίζονται επίσης όρια στην παραγωγή ΗΗ μέσω της διάσπασης ενός υποθετικού νέου βαθμωτού σωματιδίου. Αν και αυτό το αποτέλεσμα θέτει τα καλύτερα όρια για το μέγεθος της αυτο-σύζευξης Higgs, η εργασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Απαιτούνται πολύ περισσότερα δεδομένα για τον ακριβή προσδιορισμό της για να δούμε αν υπάρχει οριστική συμφωνία με την πρόβλεψη της καθιερωμένης θεωρίας. Κι αυτό θα γίνει, δεδομένης της σχεδιαζόμενης αναβάθμισης του LHC, από την οποία θα προκύψει ένα σύνολο δεδομένων 20 φορές μεγαλύτερο από αυτό που χρησιμοποιήθηκε μέχρι σήμερα. Και αν η παραγωγή ζευγών HH συμπεριφέρεται όπως προβλέπει το Καθιερωμένο Πρότυπο, θα διαπιστωθεί μέσα από αυτό το τεράστιο σύνολο δεδομένων. https://physicsgg.me/2021/03/30/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1-atlas-%cf%88%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b6%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%b7-%cf%83%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b4%ce%af/

Τα πληρώματα του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-18 έφτασαν στο Baikonur. Τα κύρια και εφεδρικά πληρώματα του διαστημικού σκάφους επανδρωμένων μεταφορών Soyuz MS-18 (TPK) έφτασαν στο κοσμοδρόμιο Baikonur για να ολοκληρώσουν την προπόνηση στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης κύριας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Στο αεροδρόμιο Krainy συναντήθηκαν από μέλη της τεχνικής διαχείρισης και της κρατικής επιτροπής. Το κύριο πλήρωμα του Soyuz MS-18 TPK περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. Οι διοικητές του πληρώματος ανέφεραν στη διοίκηση για την ετοιμότητά τους να εκπληρώσουν το πρόγραμμα πτήσης και να λάβουν το διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18. Στη συνέχεια, οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες πήγαν στο συγκρότημα δοκιμών του TsPK im. Γιου Gagarin, όπου θα πρέπει να περάσουν από το τελικό στάδιο της προ-έναρξης εκπαίδευσης με καθημερινές ιατρικές εξετάσεις. Αύριο τα πληρώματα θα πραγματοποιήσουν την πρώτη τους εκπαίδευση στο διαστημικό σκάφος. Κατά τη διάρκεια της "πρώτης τοποθέτησης" θα επεξεργαστούν την τυπική διαδικασία στις θέσεις τους στο όχημα κατάβασης, εξοικειωθούν με την ενσωματωμένη τεκμηρίωση και θα δοκιμάσουν τα ενσωματωμένα συστήματα. Η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_03-26.html

Κύπρος : Εκτοξεύεται από τη Λάρνακα ο «ASTRO 1», το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό ρομπότ στον κόσμο. Στις 12 το μεσημέρι θα εκτοξευθεί από την πλατεία Ευρώπης στη Λάρνακα το μεγαλύτερο εκπαιδευτικό ρομπότ στον κόσμο, ο «ASTRO 1», που σχεδιάστηκε από μαθητές του PASCAL English School Λάρνακας, μεταφέροντας στην ατμόσφαιρα τα πειράματα 1700 μαθητών από 27 σχολεία της Κύπρου. Όπως ανέφερε, ο Ελπιδοφόρος Αναστασίου Καθηγητής Pascal English School Λάρνακας / Ερευνητής του Κέντρου Αριστείας Ερατοσθένης «σήμερα γύρω στις 12 το μεσημέρι θα γίνει από την πλατεία Ευρώπης στις Φοινικούδες στη Λάρνακα, η εκτόξευση του μεγαλύτερου εκπαιδευτικού ρομπότ στον κόσμο του «ASTRO 1», που κατασκεύασαν μαθητές του Pascal Private English School στην Λάρνακα. Η εκτόξευση θα γίνει χρησιμοποιώντας μετεωρολογικό μπαλόνι, από το Τμήμα Μετεωρολογίας το οποίο ευχαριστούμε θερμά για τη μεγάλη βοήθεια που μας προσφέρει τα τελευταία τρία χρόνια». Πρόσθεσε ότι «η εκτόξευση του ρομπότ θα γίνει ζωντανά και όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να την παρακολουθήσουν από το You Tube επισκεπτόμενοι την ιστοσελίδα cyprusspaceup2021. Το ρομπότ θα ταξιδέψει για τρεις ώρες, θα φτάσει σε υψόμετρο περίπου 90 χιλιάδες πόδια, θα αντέξει σε θερμοκρασίες μείον 50 βαθμούς Κελσίου και υψηλή ηλιακή ακτινοβολία για έξι ώρες». Ο κ. Αναστασίου, ανέφερε επίσης, στο ΚΥΠΕ, πως «ο «ASTRO 1» είναι μία εκπαιδευτική πλατφόρμα Steam που συνδυάζει ρομποτική και διαστημική με την οποία οι μαθητές μπορούν να κατασκευάσουν συσκευές για να προσθέσουν σε αυτόν διάφορες λειτουργίες. Παράλληλα δάσκαλοι και καθηγητές έχουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την πλατφόρμα με στόχο να συνδυάσουν ύλη του Υπουργείου Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας της Κύπρου με το ρομπότ και να δείξουν έμπρακτα στους μαθητές πώς η θεωρία γίνεται πράξη για την επίλυση προβλημάτων». Πειράματα 1.700 μαθητών Σημείωσε ακόμα πως «πάνω στην κατασκευή θα βρίσκονται τα πειράματα 1700 μαθητών από 27 σχολεία της Κύπρου. Όταν ο δορυφόρος επιστρέψει στην Κύπρο οι μαθητές θα αναλύσουν τα ευρήματα ούτως ώστε να εξαγάγουν συμπεράσματα σχετικά με την ακρίβεια των πειραματικών προβλέψεων τους». Ερωτηθείς για τα χαρακτηριστικά του ρομπότ ο κ. Αναστασίου απάντησε πως «ένα από τα πιο ωραία χαρακτηριστικά του είναι ο μεγάλος δίσκος που βρίσκεται πάνω από το ρομπότ που είναι περιστρεφόμενος και άρα μπορούμε σήμερα να πάρουμε το βίντεο από τη στρατόσφαιρα μέσω του ρομπότ. Ο «ASTRO 1» έχει βάρος 1400 κιλά, έχει διάμετρο περίπου δέκα μέτρα, τρία μέτρα ύψος, τα πόδια του κινούνται με 24 υδραυλικούς κινητήρες, ενώ ο μοναδικός σχεδιασμός του, σαν αράχνη, του επιτρέπει να μετακινείται εύκολα, και να τοποθετείται σε οποιαδήποτε επιφάνεια χρησιμοποιώντας ελάχιστη ενέργεια». Σημείωσε ακόμα πως «ήδη έχουμε σκεφτεί ένα εκπαιδευτικό μοντέλο που θα εφαρμόσουμε του χρόνου ούτως ώστε να δώσουμε την ευκαιρία σε όλους τους μαθητές να κατασκευάσουν συσκευές που θα δίνουν στον «ASTRO 1», επιπλέον λειτουργίες». Κληθείς να αναφέρει πόσα στοίχισε η κατασκευή του ρομπότ, ο Ελπιδοφόρος Αναστασίου είπε πως «όσα και να κόστισε αξίζει τον κόπο γιατί το ρομπότ δεν είναι μόνο για ένα σχολείο και μία τάξη αλλά για 27 σχολεία και 1600 μαθητές. Σαν επένδυση στην εκπαίδευση το ρομπότ θα προσφέρει χιλιαπλάσια αποτελέσματα στους μαθητές». Πώς κατασκευάστηκε ο ASTRO 1 Από την πλευρά του ο μαθητής του Pascal English School Λάρνακας Κυριάκος Τιμοθέου είπε πως «μέσα από την εβδομάδα διαστήματος που είχαμε στο σχολείο, προσπαθούσαμε να σκεφτούμε μια ιδέα για να κάνουμε το θέμα της διαστημικής – ρομποτικής πιο ενδιαφέρον για τον κόσμο. Ετσι μετά από συζητήσεις που είχαμε με τους συμμαθητές μου σκεφτήκαμε την κατασκευή του «ASTRO 1». Πρόσθεσε ότι ο ίδιος είχε το ρόλο «του τρισδιάστατου σχεδιασμού και εκτύπωσης του ρομπότ, με στόχο να μπορούμε να δούμε πιθανά προβλήματα και να μπορούμε να τα βελτιώσουμε ούτως ώστε να έχουμε το σημερινό αποτέλεσμα. Το ρομπότ λειτουργεί και ως κινητός δορυφορικός σταθμός από τον οποίο οι μαθητές μπορούν να παίρνουν ζωντανό βίντεο από μικρό-δορυφόρους που στέλνουν στην στρατόσφαιρα». Σημειώνεται ότι σήμερα με την εκτόξευση του ρομπότ και την πραγματοποίηση Διαστημικής Ημερίδας, κορυφώνονται οι δραστηριότητες της Πρώτης Παγκύπριας Εκπαιδευτικής Εβδομάδας Διαστήματος που άρχισε τη Δευτέρα 22 Μαρτίου που διοργανώθηκε από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Cyprus Space Foundation, το έργο ‘EXCELSIOR’ H2020 Widespread Teaming και το Κέντρο Αριστείας ‘ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ’ του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου. Υποστηρικτές της προσπάθειας είναι το Τμήμα Μετεωρολογίας, ο Οργανισμός Νεολαίας Κύπρου, το Pascal Space Centre και το Pascal English School Λάρνακας». https://www.in.gr/2021/03/26/b-science/technology/kypros-ektokseyetai-apo-ti-larnaka-o-astro-1-megalytero-ekpaideytiko-rompot-ston-kosmo/ Τα καλύτερα κρασιά είναι τα… διαστημικά. Επέστρεψαν στην Γη 12 μπουκάλια κρασιού που παρέμειναν για ένα χρόνο στο Διάστημα. Όπως διαπιστώθηκε η ποιότητα και γεύση του κρασιού που εγκατέλειψε την Γη είναι πλέον ανώτερη από αυτή του… γήινου κρασιού. Όλα ξεκίνησαν από την ιδέα που είχαν τα στελέχη της εταιρείας Space Cargo Unlimited να στείλουν στο Διάστημα κρασί αλλά και κλήματα για να μελετηθούν οι επιπτώσεις που θα είχαν οι διαστημικές συνθήκες σε αυτά. Ήταν αναμφισβήτητα ενδιαφέρον να μάθουμε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στην ωρίμανση του κρασιού η μικροβαρύτητα. Από την άλλη πλευρά η έλλειψη φωτός και νερού θεωρούνταν δεδομένα αρνητικοί παράγοντες για την εξέλιξη των κλημάτων. Τα μπουκάλια τοποθετήθηκαν μέσα σε ειδικούς για την περίσταση μεταλλικούς κυλίνδρους και τα κλήματα σε επίσης ειδικά διαμορφωμένες θήκες προστασίας. Αφού παρέμειναν για ένα ολόκληρο στο Διάστημα μπουκάλια και κλήματα επέστρεψαν στην Γη. Ένα από τα μπουκάλια που ταξίδεψαν στο Διάστημα ήταν ένα Château Pétrus 2000 αξίας πέντε χιλιάδων ευρώ το οποίο οι οργανωτές του πειράματος αποφάσισαν να ανοίξουν. Κάλεσαν δώδεκα γευσιγνώστες με ειδίκευση φυσικά στο κρασί και παράλληλα άνοιξαν ένα Château Pétrus 2000 που βρισκόταν αποθηκευμένο σε ένα κελάρι. Οι γευσιγνώστες δοκίμασαν τα δύο κρασιά χωρίς να γνωρίζουν ποιο είναι το διαστημικό και ποιο το… γήινο. Οι 11 από τους δώδεκα ειδικούς αναγνώρισαν το κρασί ποιο ήταν το κρασί που ωρίμαζε στο κελάρι και ποιο εκείνο που είχε ταξιδέψει στο Διάστημα. Όπως είπαν το κρασί που είχε εγκαταλείψει την Γη είχε ωριμάσει ταχύτερα από το άλλο και είχε καλύτερη γεύση και αρώματα. Ακόμη πιο εντυπωσιακά ήταν όμως τα αποτελέσματα της μελέτης των κλημάτων. Παρά την έλλειψη φωτός και νερού είχαν αναπτυχθεί ταχύτερα από όσο θα είχαν αναπτυχθεί αν βρίσκονταν στην Γη. Αυτό κάνει τους επιστήμονες να εικάζουν ότι είναι πιθανό η καλλιέργεια αμπελιών έξω από την Γη να αποδώσει κάποιες καινούργιες ποικιλίες που θα μπορούν να καλλιεργηθούν στην Γη και να έχουν υψηλότερη αντοχή από τις συμβατικές. https://www.naftemporiki.gr/story/1706695/ta-kalutera-krasia-einai-ta-diastimika Διαστημικό δίκτυο 5G από τις Lockheed Martin και Omnispace Η Lockheed Martin ανακοίνωσε την Τρίτη πως συνεργάζεται με την Omnispace LLC για την ανάπτυξη ενός διαστημικού δικτύου 5G για εμπορική και κυβερνητική χρήση. Ο κολοσσός του χώρου της αμυντικής τεχνολογίας ανέφερε πως ένα διαστημικό, παγκόσμιο δίκτυο 5G θα επέτρεπε στους χρήστες να κάνουν εναλλαγές μεταξύ δορυφορικών και επίγειων δικτύων, απομακρύνοντας την ανάγκη για πολλαπλές συσκευές σε διαφορετικά δίκτυα. Όπως αναφέρει το Reuters, το δίκτυο θα παρείχε δυνατότητες επικοινωνιών σε συσκευές ανεξαρτήτως του περιβάλλοντος ή της τοποθεσίας τους. «Η Omnispace είναι απόλυτα αφοσιωμένη στο όραμα της δημιουργίας μιας νέας παγκόσμιας πλατφόρμας επικοινωνιών που θα παρέχει συνδεσιμότητα 5G απευθείας σε φορητές συσκευές από το διάστημα» είπε ο Ραμ Βισβαναθάν, διευθύνων σύμβουλος της Omnispace. Ο Τζέιμς Τάικλετ, διευθύνων σύμβουλος της Lockheed Martin, εξέφρασε ενδιαφέρον για την χρήση δικτύων 5G προς υποστήριξη και ενίσχυση αυτόνομων στρατιωτικών συστημάτων. Πέρυσι ο Τάικλετ είχε πει ότι οραματίζεται ένα μέλλον όπου τα μισά ή τα 3/4 των στρατιωτικών οχημάτων θα είναι αυτόνομα και δίκτυα 5G θα αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά» τέτοιων στόλων. https://www.naftemporiki.gr/story/1705992/diastimiko-diktuo-5gapo-tislockheed-martinkaiomnispace

Ερευνητές του Χάρβαρντ θέλουν να εμποδίσουν τις κλιματικές αλλαγές με… κιμωλίες. Λύσεις στο πρόβλημα της υπερθέρμανσης της Γης που έχει διαφόρων ειδών αρνητικές επιπτώσεις στον πλανήτη προσπαθούν να βρουν οι επιστήμονες τις τελευταίες δεκαετίες. Στο τραπέζι έχουν πέσει πολλές προτάσεις και μέσα σε αυτή την διαδικασία αναπτύχθηκε ο τομέας της γεωμηχανικής. Στο πλαίσιο της γεωμηχανικής έχουν διατυπωθεί πολλές ιδέες άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο… προωθημένες. Τεχνητά δάση, καθρέφτες στο Διάστημα, τεχνητά νέφη, διασπορά σιδήρου στη θάλασσα, τεχνητές εκρήξεις ηφαιστείων είναι ορισμένες από αυτές τις ιδέες. Μετά τον αρχικό εντυπωσιασμό και τα σχέδια για το πώς θα μπορούσαν να υλοποιηθούν αυτές οι επιστημονικής φαντασίας προτάσεις πολλοί ειδικοί έσπευσαν να διατυπώσουν τις επιφυλάξεις τους για τις αρνητικές επιπτώσεις που θα έχουν αυτές οι μέθοδοι. Επιπτώσεις που θα υπερκερνούν τις όποιες ωφέλειες προσφέρουν. Μια τέτοια ιδέα γεωμηχανικής αποφάσισαν να υλοποιήσουν επιστήμονες του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Θα ψεκάσουν την στρατόσφαιρα με σωματίδια ανθρακικού ασβεστίου για να διαπιστώσουν αν μπορούν να μπλοκάρουν τις ακτίνες του Ήλιου και να αντιστρέψουν τις συνθήκες που προκαλούν τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη. Η ερευνητική ομάδα ετοιμάζεται να στείλει στην στρατόσφαιρα ένα τεράστιο μπαλόνι που θα κουβαλά μέσα του 600 κιλά με το υλικό από το οποίο αποτελούνται οι κιμωλίες. Το μπαλόνι σε ύψος άνω των 20 χλμ. θα απελευθερώσει τα σωματίδια και οι επιστήμονες θα παρατηρήσουν την αλληλεπίδραση τους με την ατμόσφαιρα. Οι ερευνητές θα περιμένουν να δουν αν το στρώμα των σωματιδίων που θα σχηματιστεί θα ανακλά το φως του Ήλιου. Αν αυτό πράγματι συμβεί τότε θεωρητικώς τουλάχιστο η μέθοδος αυτή θα μπορεί να λειτουργήσει και σε μεγαλύτερο αν όχι πλανητικό επίπεδο. Επιθυμητό αποτέλεσμα η μείωση της μέσης θερμοκρασίας του πλανήτη και η εκκίνηση της αντιστροφής των κλιματικών αλλαγών. Οι επενδυτές και οι αντιδράσεις Το πείραμα έχει κόστος 20 εκατ. δολάρια τα οποία η ερευνητική ομάδα συγκέντρωσε από δωρεές ατόμων που βρήκαν ενδιαφέρουσα την ιδέα αυτή. Ένας από τους χρηματοδότες είναι ο συνιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς που εδώ και αρκετά χρόνια έχει αφοσιωθεί στο φιλανθρωπικό του έργο ενώ ασχολείται και με επενδύσεις σε φιλικές στο περιβάλλον τεχνολογίες. Όπως συμβαίνει με όλες τις μεθόδους γεωμηχανικής έτσι και με αυτή στο άκουσμα της πολλοί ειδικοί διατύπωσαν τις αντιρρήσεις τους. Υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί απλά να… μασκαρέψει για λίγο το πρόβλημα και όχι να δώσει λύση. Αυτό γιατί η μέθοδος αυτή δεν έχει σε τίποτε να κάνει με την βασική πηγή του προβλήματος δηλαδή τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Επιπλέον οι ειδικοί φοβούνται ότι αυτή ή κάποια άλλη μέθοδος γεωμηχανικής που τα αποτελέσματα των δοκιμών της θα είναι πετυχημένα θα οδηγήσουν σε χαλάρωση ή ακόμη και απόσυρση των μέτρων που λαμβάνονται στο πλαίσιο των συμφωνιών για την προστασία του κλίματος. https://www.naftemporiki.gr/story/1706276/ereunites-tou-xarbarnt-theloun-na-empodisoun-tis-klimatikes-allages-me-kimolies