Δροσος Γεωργιος

Ο πρωτοπόρος της τεχνητής νοημοσύνης Yoshua Bengio συνιστά σύνεση στη χρήση της τεχνολογίας. Ο Γαλλοκαναδός βραβευμένος το 2018 με Turing Award, δηλαδή, το αντίστοιχο Νόμπελ Πληροφορικής, Yoshua Bengio μπήκε στην αίθουσα συνεντεύξεων με πατερίτσες. Το ατύχημα που του συνέβη στο πόδι κατά την πρώτη μέρα άφιξής του στη Χαιδελβέργη, του άλλαξε, όπως είπε χαριτολογώντας, τα data, καθώς ο εγκέφαλος του χρειάστηκε να επεξεργαστεί και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Ο 55χρονος κορυφαίος ερευνητής, που συχνά αποκαλείται και «πατέρας της τεχνητής νοημοσύνης», άνοιξε στα τέλη Σεπτεμβρίου ως προσκεκλημένος ομιλητής το 7ο Heidelberg Laureates Forum, δηλαδή, την ετήσια «πνευματική ανταλλαγή»-θεσμό μεταξύ διαφορετικών γενεών επιστημόνων από όλο τον κόσμο. Ο Yoshua Bengio, που έγινε γνωστός για την πρώιμη έρευνά του πάνω στη βαθιά εκμάθηση (deep learning) τη δεκαετία του ’80 και του ‘90 βασίστηκε στην υπόθεση πως κάποιες βασικές αρχές λειτουργίας της ανθρώπινης νοημοσύνης θα τον βοηθούσαν να δημιουργήσει τεχνητή νοημοσύνη. Τελικά κατάφερε να καθιερώσει την βαθιά εκμάθηση και τα νευρωνικά δίκτυα που δημιουργήθηκαν με πρότυπο τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ως τις βασικές μεθόδους με τις οποίες λειτουργεί μία σύγχρονη τεχνητή νοημοσύνη (artificial intelligence). Για αυτό μοιράστηκε πέρσι με τον Αγγλοκαναδό Geoffrey Hinton και τον επίσης Γαλλοκαναδό Yan Lecun το βραβείο Turing. «H αρχική μου υπόθεση δείχνει να ενισχύεται όλα αυτά τα χρόνια. Τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα βέβαια αν είχαμε κατανοήσει πλήρως τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου», συμπληρώνει. Η έρευνα των τριών βραβευθέντων και του καθενός χωριστά οδήγησε σε διαδοχικά επιτεύγματα, όπως είναι η υπολογιστική όραση, η αναγνώριση ομιλίας και προσώπου, η αυτόνομη κίνηση οχημάτων, η ρομποτική και άλλοι τομείς του αυτοματισμού. Μπορούν τα μηχανήματα να αντιληφθούν τον κόσμο; Κατά τη διάλεξή του με τίτλο: “Deep Learning for AI” ο Bengio έκανε μια αναδρομή στις βασικές αρχές που κρύβονται πίσω από την επιτυχία της βαθιάς εκμάθησης, όπου ένας αλγόριθμος δεν δέχεται σαφείς οδηγίες, αλλά εξάγει μοτίβα από τα δεδομένα και εκτελεί αυτό που του έχει ανατεθεί (π.χ. να αναγνωρίσει ένα πρόσωπο σε μια εικόνα), αλλά και τις εξελίξεις στο πεδίο. «Τα νευρωνικά δίκτυα βελτιώνουν περαιτέρω αυτή τη διαδικασία, μιμούμενα τον τρόπο που λειτουργούν οι νευρώνες του ανθρώπινου εγκεφάλου», σημείωσε ο ίδιος δηλώνοντας πως θα συνεχίσει να εξερευνά το «πάντρεμα» της μηχανικής μάθησης με τη νευροεπιστήμη και τη γνωσιακή επιστήμη, καθώς φαίνεται πως υπάρχει αρκετός δρόμος μπροστά. «Ωστόσο, υποπτεύομαι πως στο μέλλον θα υπάρξουν φωνές που θα μας πουν πως δεν θα έπρεπε να κάνουμε τα μηχανήματα τόσο “ανθρώπινα”», σχολίασε χαμογελαστά. Ο διαπρεπής επιστήμονας υποστηρίζει πως η τεχνητή νοημοσύνη απέχει ακόμα πολύ από το ανθρώπινο επίπεδο. «Πολλές από τις πρόσφατες βιομηχανικές επιτυχίες βασίστηκαν κυρίως στην μάθηση με επίβλεψη (supervised learning), αλλά ακόμα είναι εύκολο να ξεγελάσουμε πολλά από αυτά τα εκπαιδευμένα συστήματα με αλλαγές που προφανώς δεν θα ξεγελάσουν ένα πραγματικό ανθρώπινο ον», λέει ο ίδιος θεωρώντας ότι τα μηχανήματα μπορούν να καταλάβουν καλύτερα τον κόσμο όταν αλληλεπιδρούν με αυτόν και για αυτό εστιάζει στη μάθηση χωρίς επίβλεψη: «Ας υποθέσουμε ότι ένας μαθητής ή φοιτητής εκπονώντας μια εργασία προσπαθεί να εξαγάγει συμπεράσματα και απαντήσεις. Αντί να απευθυνθεί στον επιβλέποντα καθηγητή για τις σωστές απαντήσεις προκειμένου να συγκρίνει τα δικά του συμπεράσματα και να καταλάβει πού έκανε λάθος, αποτυπώνει τα πράγματα μέσα από την δική του παρατήρηση και εξερεύνηση και τα διασύνδεει για να καταλάβει τι συμβαίνει. Αυτή είναι η μάθηση χωρίς επίβλεψη», καταλήγει. Χρειάζεται αλληλεπίδραση των μηχανημάτων με το περιβάλλον O Bengio εστιάζει τώρα στην έννοια των κατανεμημένων αναπαραστάσεων και ιδιαίτερα των λεκτικών αναπαραστάσεων. Μια από τις βασικές γνώσεις στο πεδίο ήρθε με την λεκτική αναπαράσταση ως διανύσματα που αναγνωρίζουν μεν μοτίβα (π.χ. οι γάτες και οι σκύλοι είναι κατοικίδια ζώα), αλλά που μπορούν να κάνουν και λάθος. Ο αλγόριθμος μπορεί να εκπαιδευτεί ώστε να βρει ένα διάνυσμα χαρακτηριστικών. Με την χρήση αυτού έπειτα ο αλγόριθμος μπορεί να μάθει την αναπαράσταση και άλλων μοτίβων. Ωστόσο, ο πρωτοπόρος του AI θέλει τους αλγόριθμους του να καταλαβαίνουν και το "γιατί", δηλαδή να ξεπεράσουν την αναγνώριση των προτύπων και να μάθουν περισσότερα για την αιτία και το αποτέλεσμα. Με άλλα λόγια, ο ίδιος λέει πως η βαθιά εκμάθηση πρέπει να αρχίσει να ρωτάει γιατί συμβαίνουν τα πράγματα και να βρίσκει αιτιώδεις σχέσεις. Η κατανόηση της αιτίας και του αποτελέσματος θα καθιστούσε τα υπάρχοντα συστήματα AI πιο «έξυπνα» και αποτελεσματικότερα. Ένα ρομπότ που καταλαβαίνει ότι τα αντικείμενα με την πτώση σπάνε δεν θα χρειαστεί να πετάξει δεκάδες στο πάτωμα για να το δει. «Το ερώτημα είναι πώς να δώσουμε στα συστήματα AI αυτή την ικανότητα», συμπληρώνει ο καθηγητής, υποστηρίζοντας επίσης πως οι εξελίξεις βασίζονται και στην περαιτέρω χρήση μηχανισμών προσοχής (attention mechanisms): «Ένα τυποποιημένο νευρωνικό δίκτυο επεξεργάζεται όλα τα δεδομένα με τον ίδιο τρόπο. Γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλός μας εστιάζει στον υπολογισμό δίνοντας σημασία σε αυτό που θεωρεί σημαντικό. Η εφαρμογή μηχανισμών προσοχής για αυθαίρετες δομές δεδομένων επιτρέπει σε μηχανές να κάνουν πιο δυνατούς και δυναμικούς υπολογισμούς που μοιάζουν περισσότερο λογικοί και συνειδητοί», καταλήγει. Ανησυχία για το μέλλον Ο Yoshua Bengio είναι καθηγητής Επιστήμης Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ του Καναδά, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Mila (Quebec Artificial Intelligence Institute) και συνιδρυτής της Element AI, μιας εταιρείας που παρέχει προϊόντα λογισμικού για πρακτικές επιχειρηματικές εφαρμογές του AI. Ωστόσο ο βραβευμένος επιστήμονας δεν κρύβει την ανησυχία του για την μη κατάλληλη χρήση του ΑΙ (artificial intelligence). Τον περασμένο Δεκέμβριο μάλιστα, στην ετήσια συνάντηση Neural Systems Processing (NeurIPS) στην πόλη του υποστήριξε δημόσια πως πρέπει να εξελιχθεί η τεχνολογία με περισσότερη υπευθυνότητα αναφερόμενος στην διακήρυξη με δεοντολογικές κατευθυντήριες γραμμές για το AI, την Montreal declaration for responsible development of artificial intelligence ( https://www.declarationmontreal-iaresponsable.com/ ), που εκπονήθηκε από το Université de Montréal, σε συνεργασία με το Fonds de recherche du Québec και προσκαλώντας δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς εξουσίας να την υπογράψουν: «Στη χρήση του ΑΙ υπάρχει μια ισχυρή ηθική διάσταση. Με ανησυχούν, για παράδειγμα, τα killer drones, η επιτήρηση (surveillance) ή η αναγνώριση προσώπων (face recognition), η οποία έχει πιθανά και θετικά οφέλη. Εκτός από τα ζητήματα ασφαλείας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και τα ηθικά ζητήματα. Οι κίνδυνοι της κατάχρησης από φορείς εξουσίας και, ιδιαίτερα από αυταρχικές κυβερνήσεις είναι ρεαλιστικοί. Ουσιαστικά, το AI είναι ένα εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από καθέναν που βρίσκεται στην εξουσία για να διατηρήσει αυτή την εξουσία και να την ενισχύσει. Ένα άλλο ζήτημα είναι ότι το AI μπορεί να ενισχύσει τις διακρίσεις (π.χ. μεταξύ φυλών ή φύλου) και τις προκαταλήψεις, καθώς αυτές είναι παρούσες στα δεδομένα στα οποία εκπαιδεύεται η τεχνολογία, αντανακλώντας τη συμπεριφορά των ανθρώπων», αναφέρει ο καθηγητής. Ο ίδιος αποκαλύπτει πως κατά καιρούς με επιστολές σε κυβερνήσεις και στον ΟΗΕ προσπαθεί να τους παρακινήσει να υπογράψουν διεθνείς συνθήκες (όπως π.χ. ήταν η Συνθήκη της Οττάβα για την Κατάργηση των Ναρκών κατά Προσωπικού) που εμποδίζουν την ακατάλληλη χρήση τέτοιων συστημάτων, αλλά, όπως σημειώνει, μέχρι στιγμής η ανταπόκριση είναι μηδαμινή. Εστίαση στις αναπτυσσόμενες χώρες Ο καθηγητής προτείνει στους επιστήμονες να ρίξουν λίγο τους ρυθμούς στην κούρσα του έντονου ανταγωνισμού στο πεδίο του AI και να ενισχύσουν τη συνεργασία μεταξύ των χωρών κάνοντας την τεχνολογία πιο προσιτή στον αναπτυσσόμενο κόσμο: «Θα μπορούσαμε να διευκολύνουμε τους επιστήμονες από τις αναπτυσσόμενες χώρες να έρθουν στην Ευρώπη ή την Αμερική. Ήδη δυσκολεύονται να κάνουν έρευνα με λίγους πόρους, αλλά επιπλέον εάν δεν έχουν πρόσβαση στην διεθνή επιστημονική κοινότητα, νομίζω ότι είναι πραγματικά άδικο. Η ευρεία συμμετοχή και συνεργασία ενισχύει την δημοκρατία στην έρευνα. Η χρήση του AI από μόνη της τείνει να οδηγήσει σε συγκεντρώσεις εξουσίας, χρήματος και ερευνητικού δυναμικού. Ακόμη και σε μια δημοκρατία μπορεί να συγκεντρωθεί υπερβολική δύναμη σε χέρια λίγων και αυτό είναι επικίνδυνο». Σύμφωνα με τον διαπρεπή ερευνητή οι επιστήμονες υπολογιστών θα πρέπει να προωθούν τις εφαρμογές του ΑΙ που βοηθούν τις φτωχότερες χώρες να καταπολεμήσουν την κλιματική αλλαγή και να βελτιώσουν την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση. Για αυτό και ερευνητές από όλο τον κόσμο εργάζονται τώρα από κοινού για να προωθήσουν τη συνεργασία που στοχεύει στην κλιμάκωση του AI προς όφελος της ανθρωπότητας και τη μεγιστοποίηση του θετικού αντίκτυπου του σε ολόκληρο τον κόσμο. «Έχω πολλές ελπίδες! Θα ήθελα να δω περισσότερες εφαρμογές της μηχανικής και της βαθιάς εκμάθησης να επηρεάζουν θετικά πολλούς ανθρώπους. Διαθέτουμε εργαλεία που θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για την επίλυση μεγάλων προβλημάτων, αλλά μόνο μιλώντας σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν πραγματικά κοινωνικά προβλήματα ενισχύουμε τις δυνατότητες και τον θετικό αντίκτυπο της τεχνολογίας», καταλήγει ο ερευνητής. Η 4η βιομηχανική επανάσταση βρίσκεται προ των πυλών Διανύουμε την 4 η Βιομηχανική επανάσταση που θα επιφέρει μοιραία και έναν κοινωνικό μετασχηματισμό και τον ρωτάω αν ανησυχεί για αυτό: «Υπάρχει μια ανησυχία, αλλά και μια υπερβολή γενικά. Το ΑΙ επιτρέπει μεγάλης κλίμακας, “έξυπνες” αυτοματοποιήσεις που μπορεί να επιφέρουν σχετικά γρήγορες και δραματικές αλλαγές στην απασχόληση και την αγορά εργασίας συγκριτικά με το παρελθόν. Ακόμη και αν δημιουργηθούν νέες θέσεις απασχόλησης, κάποιες από τις παλιές θα καταργηθούν πολύ γρήγορα. Συνιστώ την έγκαιρη προσαρμογή και την διαρκή επιμόρφωση. Δυστυχώς η χρήση υψηλής τεχνολογίας αποφέρει πλούτο που συγκεντρώνεται σε λίγες χώρες, κάτι που θα μπορούσε να είναι επικίνδυνο επειδή το αρνητικό κόστος των εν λόγω τεχνολογιών (από την άποψη της απώλειας θέσεων εργασίας) επιβαρύνει τους φτωχότερους πληθυσμούς. Δυστυχώς χρειάζεται χρόνος για την μετάβαση και για να αλλάξεις το σύστημα προκειμένου να κινητοποιήσεις τη διαδικασία μετασχηματισμού», καταλήγει ο καθηγητής. Η συζήτηση με τον Yoshua Bengio δεν τελειώνει ποτέ, αλλά δυστυχώς έχει χρονικό όριο. Λαμβάνοντας υπόψη την εξάρτηση των ανθρώπων από την τεχνολογία, που σε κάποιες περιπτώσεις αγγίζει τα όρια της παθολογίας, δεν θα μπορούσα να μην τον ρωτήσω ολοκληρώνοντας, αν τελικά η τεχνολογία απελευθερώνει ή υποδουλώνει τους ανθρώπους. «Εξαρτάται αποκλειστικά από μας. Δεν είναι ζήτημα της τεχνολογίας, Είναι ζήτημα ανθρώπινης σοφίας και σύνεσης!», μου απάντησε με απόλυτη σιγουριά και βγήκε από την αίθουσα. https://www.kathimerini.gr/1048215/article/epikairothta/episthmh/o-prwtoporos-ths-texnhths-nohmosynhs-yoshua-bengio-synista-synesh-sth-xrhsh-ths-texnologias

Έτοιμο για την αποστολή του στον ήλιο το ευρωπαϊκό διαστημόπλοιο Solar Orbiter To διαστημόπλοιο Solar Orbiter του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ΕΟΔ- ESA) ολοκλήρωσε τις δοκιμές του και βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας για τη μεταφορά του στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ στα τέλη του μήνα, εν όψει της εκτόξευσής του τον Φεβρουάριο του 2020. Το διαστημόπλοιο κατασκευάστηκε στις εγκαταστάσεις της Airbus στο Στίβενεϊτζ στο Ηνωμένο Βασίλειο και πέρασε το τελευταίο έτος στο κέντρο δοκιμών IABG κοντά στο Μόναχο για δοκιμές. Πλέον έχει ανακηρυχθεί έτοιμο για αποστολή στον χώρο εκτόξευσης, όπου θα μεταφερθεί με μεταγωγικό αεροσκάφος Antonov στις 31 Οκτωβρίου. Όταν εκτοξευτεί θα ακολουθήσει ελλειπτική πορεία γύρω από τον ήλιο, και στο κοντινότερό του σημείο θα βρεθεί εντός της τροχιάς του Ερμή, μόλις 42 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον ήλιο. Ως εκ τούτου, τα τμήματά του που θα «βλέπουν» προς το άστρο είναι σχεδιασμένα για να αντέχουν θερμοκρασίες άνω των 500 βαθμών Κελσίου, ενώ άλλα τμήματα θα είναι υπό σκιάν, στους -180 βαθμούς Κελσίου. Η αποστολή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την κατανόηση της «σύνδεσης» Γης και ήλιου. Ο πλανήτης μας βρίσκεται μέσα σε μια γιγαντιαία «φυσαλίδα» πλάσματος που παράγεται από τον ήλιο και περικλείει όλο το ηλιακό σύστημα- εντός της οποίας είμαστε εκτεθειμένοι στον αποκαλούμενο διαστημικό καιρό. Το Solar Orbiter αναμένεται να παρέχει επιπλέον στοιχεία και πληροφορίες σχετικά με το πώς η δραστηριότητα στον ήλιο συνδέεται με τις ηλιακές καταιγίδες, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα σε ηλεκτρικά συστήματα, δορυφορικές επικοινωνίες, GPS και να απειλήσουν την υγεία των αστροναυτών. «Το Solar Orbiter προορίζεται να απαντήσει σε κάποια από τα μεγαλύτερα επιστημονικά ερωτήματα για το άστρο μας, και τα δεδομένα του θα μας βοηθήσουν να προστατέψουμε καλύτερα τον πλανήτη μας από τις παγκόσμιες προκλήσεις του διαστημικού καιρού» είπε ο Γκίντερ Χέισινγκερ, διευθυντής Επιστημών του ΕΟΔ. Το σκάφος θα εκτοξευτεί με πύραυλο V 411 της NASA, και η εκτόξευση είναι προγραμματισμένη για τις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Φεβρουαρίου. Μέσα σε διάστημα ετών θα χρησιμοποιήσει τη βαρύτητα της Αφροδίτης και της Γης για να ανεβάσει την τροχιά του πάνω από τους πόλους του ήλιου, επιτρέποντας νέες «ματιές» στο άστρο και παρέχοντας τις πρώτες εικόνες από τις πολικές περιοχές του ήλιου. Επίσης, θα μελετήσει το περιβάλλον πλάσματος γύρω του, ενώ θα συλλέξει δεδομένα για τον ήλιο εξ αποστάσεως, «ενώνοντας τις κουκκίδες» μεταξύ της ηλιακής δραστηριότητας και του διαστημικού περιβάλλοντος στο εσώτερο ηλιακό σύστημα. Στην αποστολή έχει συμμετοχή και η NASA, και τα στοιχεία που θα προκύψουν θα συνδυαστούν με αυτά από το Parker Solar Probe της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας, επιτρέποντας την εξαγωγή περισσότερων επιστημονικών συμπερασμάτων από ό,τι θα απέδιδε η κάθε αποστολή μόνη της. https://www.naftemporiki.gr/story/1526064/etoimo-gia-tin-apostoli-tou-ston-ilio-to-europaiko-diastimoploio-solar-orbiter

23 Οκτωβρίου: ημέρα του mole Η ημερομηνία 23/10 ή σύμφωνα με τον αμερικάνικο τρόπο γραφής 10/23 από 6:02 π.μ. έως 6:02 μ.μ. θεωρείται ως ημέρα του mole (6,02 10/23) mole_dayΤο γραμμομόριο ή mole (σύμβολο: mol) είναι η μονάδα μέτρησης με την οποία προσδιορίζουμε την ποσότητα ύλης ενός σώματος στο Διεθνές Σύστημα Μονάδων (S.I.) και αποτελεί μία από τις επτά θεμελιώδεις μονάδες του. Το mole είναι η ποσότητα ύλης ενός σώματος που περιέχει τόσες στοιχειώδεις οντότητες όσα είναι τα άτομα σε 0,012 χιλιόγραμμα καθαρού ισοτόπου άνθρακα-12 (12C). Στην ποσότητα αυτή του 12C περιέχονται 6,02214199×1023 άτομα άνθρακα. Ο αριθμός αυτός ονομάζεται αριθμός Avogadro, αποτελεί φυσική σταθερά και συμβολίζεται με ΝΑ. Το mole είναι η ποσότητα ΝΑ διακεκριμένων, ομοίων μεταξύ τους, στοιχειωδών οντοτήτων (ατόμων, μορίων, ιόντων, ηλεκτρονίων, στοιχειωδών φορτίων, φωτονίων κ.τ.λ). https://physicsgg.me/2014/10/23/23-%ce%bf%ce%ba%cf%84%cf%89%ce%b2%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-mole/

Η αστρονόμος Margaret Burbidge έγινε 100 ετών Η Αμερικανίδα αστρονόμος Margaret Burbidge – γεννήθηκε στην Βρετανία στις 12/8/1919 -, αφιέρωσε την επιστημονική της έρευνα στην κατανόηση της ύλης των άστρων και των διεργασιών που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό τους. Ήταν η πρώτη γυναίκα διευθύντρια του Βασιλικού Αστεροσκοπείου Γκρίνουιτς, η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας (AAS) και η πρώτη γυναίκα διευθύντρια του Κέντρου Αστροφυσικής και Διαστημικών Επιστημών (CASS) στο Σαν Ντιέγκο, που συμμετείχε στην κατασκευή μερικών οργάνων του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble. Διετέλεσε καθηγήτρια αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο από το 1962 έως το 1988. Η επιστημονική καριέρα της Burbidge ξεκίνησε σε μια εποχή που οι γυναίκες στην ουσία ήταν αποκλεισμένες από τις επιστήμες. Κι όμως σήμερα, ανήκει στην ομάδα των μεγάλων ερευνητών που μεταμόρφωσαν την αστρονομία κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα σε έναν από τους σημαντικότερος κλάδους της φυσικής. Η Burbidge θεωρείται από τους πρωτοπόρους στην φασματική μελέτη των άστρων και η έρευνά της βοήθησε στην κατανόηση της σύστασης των άστρων. Ασχολήθηκε με την πυρηνοσύνθεση στα άστρα, την διαδικασία με την οποία σχηματίζονται στο εσωτερικό των άστρων οι πυρήνες των βαρύτερων στοιχείων του περιοδικού πίνακα. Η Burbidge είναι επίσης γνωστή για έρευνά της σχετικά με τα κβάζαρ. Συνέβαλλε στον καθορισμό της απόστασης, της λαμπρότητας και των φυσικών διεργασιών στο εσωτερικό τους. Την δεκαετία του 1950 οι επιστήμονες προσπαθούσαν να κατανοήσουν την προέλευση των στοιχείων. Μεταξύ αυτών η Maria Goeppert Mayer και οι Harold Urey κ’ Hans Suess. Η Maria Mayer διατυπώνοντας το μοντέλο των φλοιών για τους πυρήνες των ατόμων έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατανόηση της σταθερότητας των πυρήνων, ενώ οι Harold Urey και Hans Suess στην εργασία τους με τίτλο «Abundances of the Elements» διαπίστωναν ότι τα στοιχεία προέρχονται από τα άστρα. Αλλά η διαδικασία με την οποία σχηματίζονται τα στοιχεία στο εσωτερικό των άστρων παρέμενε άγνωστη. Έτσι, το 1957, η Burbidge μαζί με τον σύζυγό της, τον Geoffrey Burbidge και τους Willy Fowler και Fred Hoyle, δημοσίευσαν την εργασία με τίτλο «The Synthesis of the Elements in Stars» , στο περιοδικό Reviews of Modern Physics. Ήταν η πρώτη, και εξακολουθεί να είναι η πιο σημαντική εργασία που γράφτηκε ποτέ για το θέμα αυτό. Σ’ αυτή την κλασσική πλέον εργασία – συνήθως αναφέρεται ως B2FH, από τα αρχικά των συγγραφέων – περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο δημιουργούνται τα στοιχεία του περιοδικού πίνακα στο εσωτερικό των άστρων. Συνδέει επίσης την παρατηρησιακή αστρονομία με την θεωρητική και πειραματική πυρηνική φυσική. Η Margaret Burbidge συνεργάστηκε ερευνητικά πολλές φορές με τον σύζυγό της Geoffrey, τον Fowler και τον Hoyle. Ας σημειωθεί το γεγονός ότι εκείνη και ο σύζυγός της είχαν γράψει την αρχική μορφή της εργασίας B2FH, της οποίας μόνο η τελική μορφή της διαμορφώθηκε από τους τέσσερις επιστήμονες. Το 1983 ο Fowler θα βραβευόταν με το Νόμπελ φυσικής «για τις θεωρητικές και πειραματικές του μελέτες των πυρηνικών αντιδράσεων που παίζουν σημαντικό ρόλο στον σχηματισμό των χημικών στοιχείων στο σύμπαν». Η Burbidge αγωνίστηκε για την άρση των διακρίσεων κατά ή υπέρ των γυναικών στην επαγγελματική ζωή. Για παράδειγμα, το 1972 αρνήθηκε το βραβείο Annie J. Cannon από την Αμερικανική Αστρονομική Εταιρεία, διότι δινόταν μόνο σε γυναίκες, γεγονός που ανάγκασε την ΑΑS να αναθεωρήσει πολλά στερεότυπα. Στην φωτογραφία Η Margaret Burbidge, ο William Fowler, ο Fred Hoyle και ο Geoffrey Burbidge στο Caltech περί το 1970. Δείτε το σχετικό βίντεο: https://physicsgg.me/2019/10/19/%ce%b7-%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%82-margaret-burbidge-%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5-100-%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd/

Πρώτη φορά δύο γυναίκες πραγματοποιούν από κοινού διαστημικό περίπατο. Οι Αμερικανίδες αστροναύτισσες Κριστίνα Κοχ και Τζέσικα Μέιρ βγήκαν σήμερα μαζί από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για να κάνουν μια επισκευή, μια έξοδος - ορόσημο, καθώς πρώτη φορά σε 60 χρόνια διαστημικής ιστορίας δύο γυναίκες κάνουν μαζί έναν περίπατο στο κενό του διαστήματος. Μια πρώτη έξοδος δύο αστροναυτισσών, των Κριστίνα Κοχ και Αν Μακ Κλέιν, είχε προγραμματιστεί τον Μάρτιο, αλλά η NASA είχε αναγκαστεί να την ακυρώσει τέσσερις ημέρες νωρίτερα, γιατί δεν είχε δύο στολές μεσαίου μεγέθους έτοιμες προς χρήση. Η σημερινή έξοδος άρχισε επίσημα στις 14.38 ώρα Ελλάδας. Στόχος των δυο αστροναυτισσών ήταν να αντικαταστήσουν μια μονάδα επαναφόρτισης μπαταριών που παρουσίασε βλάβη το περασμένο Σαββατοκύριακο. Το πολυαναμενόμενο γεγονός για τη NASA επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια μιας αποστολής σχετικά ρουτίνας για την αλλαγή χαλασμένων μπαταριών. Οι Κοχ και Μέιρ, ντυμένες με λευκές στολές και προσδεδεμένες στον σταθμό, σχεδόν 408 χλμ, πάνω από τη Γη, άρχισαν να βηματίζουν στο διάστημα για να εκτελέσουν την αποστολή τους, ανακοίνωσε η ΝΑΣΑ και ανάρτησε live video της επιχείρησης αυτής. Ο πρόεδρος Τραμπ συνεχάρη σήμερα τις δύο γυναίκες για την κοινή «ιστορική» τους έξοδο στο διάστημα. «Είστε πολύ γενναίες γυναίκες, πολύ ευφυείς», δήλωσε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια επικοινωνίας που είχε μαζί τους, παρουσία του Τύπου, οι οποίες βρίσκονται εδώ και ώρες έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. «Είμαστε πολύ περήφανοι για σας», τόνισε. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4111621497/2019/10/19/-

Ο Κόκκινος Πλανήτης. Δεκάδες διαστημικές αποστολές έχουν υλοποιηθεί μέχρι σήμερα για την εξερεύνηση του Άρη, οι τελευταίες απ’ τις οποίες εστίασαν κυρίως στην διερεύνηση της γεωλογικής του εξέλιξης και στην «ιστορία» του νερού στην επιφάνειά του. Η κατανόηση, ειδικότερα, του τρόπου με τον οποίο μεταβλήθηκαν τα αποθέματά του σε νερό στην διάρκεια του γεωλογικού χρόνου είναι καθοριστικής σημασίας στην προσπάθειά μας να εκτιμήσουμε την πιθανότητα να έχουν εμφανιστεί στον κόκκινο πλανήτη μικροβιακές μορφές ζωής[1]. Δεν είναι, λοιπόν, παράξενο, που το ερευνητικό πρόγραμμα της NASA για τον Άρη στην διάρκεια της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα συνοψιζόταν στην φράση «ακολουθείστε το νερό». Είναι γεγονός, πάντως, ότι ο Άρης έχει αντισταθεί στην προσπάθειά μας να τον εξερευνήσουμε, αφού τουλάχιστον οι μισές απ’ τις αποστολές που σχεδιάστηκαν για τον σκοπό αυτό απέτυχαν. Ωστόσο, πέντε χρόνια μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της αποστολής του Mariner 9 (στην οποία αναφερθήκαμε εκτενέστερα σε προηγούμενο άρθρο), τα διαστημικά οχήματα Viking 1 και 2 παρέλαβαν την σκυτάλη της εξερεύνησης του κόκκινου πλανήτη το 1976. Καθένα από τα δύο Viking αποτελούνταν από μια διαστημοσυσκευή που παρέμεινε σε τροχιά, φωτογραφίζοντας την επιφάνειά του, καθώς και από ένα ρομποτικό όχημα προσεδάφισης. Τα τελευταία συνέλλεξαν δεδομένα για την χημική σύσταση της ατμόσφαιρας και του εδάφους, τα καιρικά φαινόμενα, την πίεση και την θερμοκρασία, ενώ τα οχήματα που παρέμειναν σε τροχιά ανακάλυψαν πολλούς γεωλογικούς σχηματισμούς, οι οποίοι κατά κανόνα μπορούν να σχηματιστούν μόνο με την βοήθεια του νερού. Περίπου 21 χρόνια αργότερα, η αποστολή Pathfinder μετέφερε στον κόκκινο πλανήτη το Sojourner, το πρώτο ρομποτικό όχημα που μπορούσε να μετακινηθεί στην επιφάνειά του. Το Sojourner ανακάλυψε, μεταξύ άλλων, λεία βότσαλα στην επιφάνεια του Άρη, ανακάλυψη που μας προσφέρει μία ακόμη ένδειξη ότι ο πλανήτης αυτός διέθετε κάποτε σημαντικές ποσότητες νερού. Οι ενδείξεις αυτές για την ύπαρξη νερού δεν είναι φυσικά οι μοναδικές. Το αστεροσκοπείο Mars Global Surveyor, για παράδειγμα, που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη το 1997 και χαρτογράφησε ολόκληρη την επιφάνειά του, εντόπισε ίχνη διάβρωσης, αποξηραμένες κοίτες και δέλτα αρχαίων ποταμών. Επιπλέον, όλα σχεδόν τα δεδομένα που έχουμε συλλέξει έως τώρα καταδεικνύουν ότι ο πλανήτης αυτός εμπεριέχει ακόμη και σήμερα μεγάλες ποσότητες πάγου, τόσο στην επιφάνεια των πολικών περιοχών του, όσο και στο υπέδαφος, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από το Mars Odyssey, που τέθηκε σε τροχιά τον Οκτώβριο του 2001. Συνεχίζοντας την εξερεύνηση του Άρη, η NASA εκτόξευσε το 2003 τα δίδυμα οχήματα Spirit και Opportunity, τα οποία προσεδαφίστηκαν σε σχεδόν αντιδιαμετρικά σημεία της επιφάνειάς του τον Ιανουάριο του 2004. Η κορυφαία τους ανακάλυψη, που προσέφερε μια ακόμη ισχυρή ένδειξη για το υγρό παρελθόν του πλανήτη, είναι η ύπαρξη διαφορετικών ορυκτών, που για να σχηματιστούν, στην Γη μας τουλάχιστον, απαιτούν την ύπαρξη νερού. Τον Ιούνιο του 2003, η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία ESA εκτόξευσε προς τον Άρη το τροχιακό αστεροσκοπείο Mars Express, τα δεδομένα του οποίου βοήθησαν τους αστρονόμους να διερευνήσουν θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με την γεωλογία, την ατμόσφαιρα, την ιστορία του νερού και το ενδεχόμενο ύπαρξης μικροβιακής ζωής. Χάρη σ’ αυτά, υπολογίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η παγοκάλυψη στον νότιο πόλο του πλανήτη εκτείνεται σε βάθος 4 km. Και μόλις πρόσφατα, Ιταλοί ερευνητές που ανέλυσαν άλλα δεδομένα του Mars Express υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν κοντά στον νότιο πόλο μία υπόγεια λίμνη, με έκταση όση περίπου και το λεκανοπέδιο Αττικής. Η ανακάλυψη αυτή, εάν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για το πρώτο σταθερό απόθεμα νερού σε υγρή μορφή που εντοπίζεται στον κόκκινο πλανήτη. Τον Μάρτιο του 2006, η NASA έθεσε σε τροχιά το Mars Reconnaissance Orbiter (MRO). Με την βοήθεια των δεδομένων του, οι επιστήμονες υπολόγισαν ότι ο βόρειος πόλος του πλανήτη καλύπτεται από 821.000 km³ πάγου, ενώ ανακαλύφθηκαν αρκετά ακόμη ορυκτά που μπορούν να σχηματιστούν μόνο με την επίδραση του νερού. Επιπλέον ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη νερού κατά το αρχέγονο παρελθόν του πλανήτη έφερε στο φως η μελέτη φωτογραφιών από κρατήρες πρόσκρουσης, σύμφωνα με την οποία πολλοί απ’ αυτούς ήταν γεμάτοι με νερό, συμπέρασμα που εξάγεται από τον εντοπισμό στον πυθμένα τους ιζημάτων και φερτών υλικών, αλλά και ορυκτών που μπορούν να σχηματιστούν μόνο σε υγρό περιβάλλον. Εκτός αυτού, πολλοί κρατήρες έχουν εμφανή ίχνη εκροών στο χείλος τους, οι οποίες συνδέονται με φαράγγια δεκάδων χιλιομέτρων. Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2018 και βασίστηκε στις υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες του MRO, τα δεδομένα από 24 τέτοιες παλεολίμνες καταδεικνύουν ότι όταν αυτές ξεχείλισαν, προκλήθηκαν καταστροφικές πλημμύρες, η ορμή των οποίων διάνοιξε τις χαράδρες που εκτείνονταν πέρα από τα σημεία υπερχείλισης, σε διάστημα λίγων εβδομάδων μόνο. Δύο χρόνια αργότερα, προσεδαφίστηκε στον Άρη το Phoenix της NASA, το οποίο ανέλυσε την χημική σύσταση δειγμάτων του εδάφους και του υπεδάφους και επιβεβαίωσε την ύπαρξη υπεδάφιου πάγου, σκάβοντας με την βοήθεια του ρομποτικού του βραχίονα την παγωμένη του επιφάνεια. Όπως θα εξηγήσουμε και πιο κάτω, το αρειανό περιβάλλον σήμερα είναι εχθρικό για την ζωή. Αυτό, ωστόσο, δεν ίσχυε κατά το αρχέγονο παρελθόν του πλανήτη, αφού το ηπιότερο κλίμα, η πυκνότερη ατμόσφαιρα και τα μεγάλα αποθέματα νερού που φαίνεται ότι υπήρχαν, καθιστούσαν τις συνθήκες ευνοϊκές για την εμφάνισή της. Το ρομποτικό όχημα Curiosity, που προσεδαφίστηκε στον Άρη στο πλαίσιο της διαστημικής αποστολής Mars Science Laboratory τον Αύγουστο του 2012, συνέλλεξε επιπλέον στοιχεία προς αυτή την κατεύθυνση. Στις σημαντικότερες ανακαλύψεις του Curiosity συγκαταλέγεται η επιβεβαίωση της ύπαρξης άνθρακα, οξυγόνου, υδρογόνου, φώσφορου και θείου, των δομικών δηλαδή στοιχείων της ζωής, καθώς και η ύπαρξη οργανικών μορίων. Ανιχνεύθηκε επίσης η ύπαρξη ατμοσφαιρικού μεθανίου, το οποίο σε γενικές γραμμές μπορεί να παράγεται είτε αβιοτικά, ως υποπροϊόν π.χ. της αλληλεπίδρασης πετρωμάτων και νερού, είτε βιολογικά, από την δράση μικροοργανισμών. Θα πρέπει να τονίσουμε, ωστόσο, ότι οι ανακαλύψεις αυτές δεν αποδεικνύουν σε καμία περίπτωση την ύπαρξη απλών μορφών ζωής στον Άρη, ούτε τώρα ούτε κατά το παρελθόν του. Οι μετρήσεις του Curiosity έδειξαν επίσης ότι ο πλανήτης αυτός έχει χάσει σημαντικό μέρος της ατμόσφαιρας και του νερού που κάποτε διέθετε, κάτι που επιβεβαιώθηκε και με την ανάλυση των δεδομένων που συνέλεξε το τροχιακό αστεροσκοπείο MAVEN, που τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον Άρη τον Σεπτέμβριο του 2014. Το Insight, η τελευταία μέχρι στιγμής, διαστημοσυσκευή της NASA προς τον Άρη προσεδαφίστηκε στην επιφάνειά του τον Νοέμβριο του 2018, ενώ όσον αφορά στην μελλοντική εξερεύνηση του κόκκινου πλανήτη, το πρώτο βήμα θα γίνει με την αποστολή ExoMars 2020, η οποία θα εκτοξευθεί το 2020. Βασικός στόχος της αποστολής αυτής, θα είναι η αναζήτηση αποδείξεων για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής στο γεωλογικό παρελθόν του κόκκινου πλανήτη. Για τον σκοπό αυτό θα προσεδαφιστεί στην επιφάνειά του ένα ρομποτικό όχημα το οποίο θα αναζητήσει ίχνη απολιθωμένης ζωής, συλλέγοντας δείγματα από το υπέδαφος. Συνοψίζοντας, επομένως, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν στον Άρη σημαντικές ποσότητες πάγου, ενώ όλα τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει καταδεικνύουν ότι δισεκατομμύρια χρόνια πριν ο κόκκινος πλανήτης ήταν αρκετά πιο θερμός και «υγρός» και ότι πιθανότατα το βόρειο ημισφαίριό του καλυπτόταν από έναν ωκεανό που εμπεριείχε περισσότερο νερό απ’ όσο εμπεριέχει ο Αρκτικός ωκεανός στην Γη. Στην διάρκεια της γεωλογικής του ιστορίας, όμως, ο Άρης «στέγνωσε». Ένα μεγάλο ποσοστό από τα υδάτινα αποθέματά του πρέπει να χάθηκε, όταν εξασθένησε η προστατευτική ασπίδα του μαγνητικού του πεδίου και τα σωματίδια του ηλιακού ανέμου παρέσυραν την ατμόσφαιρά του στο Διάστημα, καθώς η βαρυτική έλξη του μικρού αυτού πλανήτη δεν επαρκούσε ώστε να την συγκρατήσει γύρω του. Τελευταίες μελέτες, τέλος, καταδεικνύουν ότι τα ίδια τα πετρώματα του κόκκινου πλανήτη θα μπορούσαν να έχουν απορροφήσει ποσότητες από το νερό του. Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κόκκινος πλανήτης εικάζεται ότι ήταν κατοικήσιμος, διέθετε δηλαδή ένα ηπιότερο και υγρό περιβάλλον, όπου θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί οι απλούστερες μορφές της ζωής, υπολογίζεται ότι διήρκεσε για μερικές εκατοντάδες εκατ. χρόνια μετά τον σχηματισμό του. Σήμερα, πάντως, οι συνθήκες στον Άρη είναι ιδιαίτερα εχθρικές για την ζωή. Εκτός από τις χαμηλές θερμοκρασίες, η ατμόσφαιρά του αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από CO2 και είναι τόσο αραιή, ώστε δεν μπορεί να διατηρεί το νερό στην επιφάνειά του σε υγρή μορφή, παρά ίσως μόνο φευγαλέα. Επιπλέον, χωρίς ασπίδα του όζοντος και χωρίς πλανητικό μαγνητικό πεδίο, η επιφάνειά του κόκκινου πλανήτη δεν προστατεύεται από την υπεριώδη ακτινοβολία του Ήλιου και τα υψηλής ενέργειας φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου και των κοσμικών ακτίνων, που είναι επικίνδυνα για την ζωή. Επομένως, εμφανίστηκαν εντέλει απλές μορφές ζωής στον κόκκινο πλανήτη, όταν ήταν ακόμη νέος; Θα μπορούσαν άραγε κατάλοιπά τους να έχουν επιβιώσει ακόμη και σήμερα βαθιά στο υπέδαφος, σε υπόγειους θύλακες νερού ίσως; Παρά τα όσα έχουμε ανακαλύψει για τον Άρη, δεν γνωρίζουμε ακόμη τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Εξακολουθούμε, δηλαδή, να αγνοούμε εάν συντελέστηκε και στον Άρη το «θαύμα της ζωής». Όπως έλεγε και ο αστρονόμος Carl Sagan (1934–1996), «ακραίοι ισχυρισμοί απαιτούν εξαιρετικές αποδείξεις». Αυτές ακριβώς τις «εξαιρετικές» αποδείξεις για την ύπαρξη παρελθούσας ή και τωρινής μικροβιακής ζωής στον Άρη δεν τις έχουμε ακόμη ανακαλύψει. Το άρθρο αυτό είναι ένα σύντομο χρονικό της εξερεύνησης του Άρη και δημοσιεύεται με αφορμή την πρεμιέρα στις 22 Οκτωβρίου της τελευταίας παραγωγής του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου με τίτλο «Ο Κόκκινος Πλανήτης». Η εικόνα που συνοδεύει το κείμενο είναι καλλιτεχνική αναπαράσταση του ωκεανού που πιθανότατα υπήρχε στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη, πριν από περίπου 4 δισ. χρόνια https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4111611641/2019/10/18/-

Ο πρώτος μεγάλος κβαντικός επεξεργαστής μόνο από φως. Μία διεθνής ομάδα ερευνητών από την Αυστραλία, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι άνοιξε έναν νέο δρόμο στο πεδίο των κβαντικών υπολογιστών, δημιουργώντας τον πρώτο κβαντικό επεξεργαστή μεγάλης κλίμακας, κατασκευασμένο αποκλειστικά από φως λέιζερ. Μετά από προσπάθειες δέκα ετών δημιουργήθηκε ένας επεξεργαστής, όλα τα συστατικά του οποίου είναι φτιαγμένα από φως. Ο νέος επεξεργαστής (που λέγεται «cluster state») αποτελείται από μία ομάδα κβαντικά «διαπλεκόμενων» συστατικών που επιτρέπουν την εκτέλεση κβαντικών υπολογισμών. O «cluster state» κάνει την υπέρβαση μέσω του φωτός Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Νίκολας Μενικούτσι του Κέντρου Κβαντικού Υπολογισμού και Τεχνολογίας Επικοινωνιών του Πανεπιστημίου RMIT της Μελβούρνης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science». https://science.sciencemag.org/content/366/6463/373 Oι κβαντικοί υπολογιστές υπόσχονται πιο γρήγορες λύσεις στα δύσκολα προβλήματα, όμως μέχρι σήμερα βασίζονται σε κβαντικούς επεξεργαστές που είναι μικροί και επιρρεπείς σε σφάλματα. Ο νέος κβαντικός σχεδιασμός αποτελεί μία εναλλακτική πρόταση, καθώς χρησιμοποιεί φως για να λειτουργήσει σε μεγάλη κλίμακα, όπως απαιτείται προκειμένου οι κβαντικοί υπολογιστές να ξεπεράσουν τελικά τους κλασσικούς υπολογιστές. Το «συμπιεσμένο» φως ως επεξεργαστής «Παρόλο που οι σημερινοί κβαντικοί επεξεργαστές είναι εντυπωσιακοί, δεν είναι σαφές αν ο τωρινός σχεδιασμός τους επιτρέπει να κλιμακωθούν σε πολύ μεγάλα μεγέθη. Η δική μας προσέγγιση εξ αρχής ενσωματώνει ακριβώς αυτήν τη δυνατότητα, καθώς ο επεξεργαστής μας είναι φτιαγμένος από φως», δήλωσε ο Μενικούτσι. Στον νέο επεξεργαστή, ειδικά σχεδιασμένοι κρύσταλλοι μετατρέπουν το συνηθισμένο φως λέιζερ σε έναν τύπο κβαντικού φωτός, το «συμπιεσμένο» φως, το οποίο τελικά λειτουργεί ως επεξεργαστής με τη βοήθεια ενός δικτύου κατόπτρων, διαχωριστών δέσμης και οπτικών ινών. https://www.in.gr/2019/10/21/tech/dimiourgithike-o-protos-megalos-kvantikos-epeksergastis-ftiagmenos-mono-apo-fos/

Ερευνητές της ΙΒΜ αμφισβητούν ότι η Google πέτυχε «κβαντική υπεροχή» στους υπολογιστές . Ερευνητές της ΙΒΜ επικρίνουν ως ανακριβή τον πρόσφατο ισχυρισμό συναδέλφων τους της Google ότι εκείνοι, πρώτοι στην ιστορία των υπολογιστών, πέτυχαν τη λεγόμενη «κβαντική υπεροχή», δηλαδή τη δημιουργία κβαντικού υπολογιστή με επιδόσεις ανώτερες και από αυτές του ισχυρότερου υπερυπολογιστή του κόσμου. Πέντε επιστήμονες της ΙΒΜ, σε επιστημονική δημοσίευση τους, χαρακτηρίζουν ως υπερβολές τους ισχυρισμούς της Google ότι το κβαντικό σύστημα της έχει ανώτερη ισχύ κάθε συμβατικού υπολογιστή. Ο ισχυρισμός της Google, που ακόμη δεν έχει υποστηριχθεί από κάποια επίσημη επιστημονική δημοσίευση, είχε χαιρετιστεί ως ορόσημο στο πεδίο της κβαντικής υπολογιστικής. Ο όρος «κβαντική υπεροχή» επινοήθηκε το 2012 από τον καθηγητή Τζον Πρέσκιλ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech) για να περιγράψει το σημείο πέρα από το οποίο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να κάνουν πράγματα που οι κλασσικοί υπολογιστές δεν μπορούν. Οι πρόσφατες πρόοδοι έχουν ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη τόσο από την ΙΒΜ όσο και από τη Google δύο ισχυρότερων από ποτέ κβαντικών επεξεργαστών με 53 κβαντικά δυφία (qubits). Σύμφωνα με όσα διέρρευσαν από την ακόμη αδημοσίευτη μελέτη της Google (αναρτήθηκε για λίγο σε ιστοσελίδα της NASA και μετά αποσύρθηκε), το κβαντικό υπολογιστικό σύστημα της, που διαθέτει το νέο κβαντικό επεξεργαστή Sycamore, χρειάζεται μόνο τρία λεπτά και 20 δευτερόλεπτα για να εκτελέσει υπολογισμούς που θα έπαιρναν 10.000 χρόνια στον κορυφαίο παγκοσμίως υπερυπολογιστή Summit του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ (τον οποίο έχει κατασκευάσει η ΙΒΜ). https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4111741554/2019/10/22/google

Τα όρια της κβαντικής βαρύτητας από παρατηρήσεις πλανητών. Η δύναμη της βαρύτητας, που περιγράφεται από την γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, μπορεί να συνδεθεί με ένα σωματίδιο που ονομάζεται βαρυτόνιο, το οποίο θεωρείται πως έχει μηδενική μάζα. Ένας τρόπος για να ελέγξουμε αν το βαρυτόνιο πράγματι δεν έχει μάζα, είναι να υπολογίσουμε ένα άνω όριο στην μάζα του από τα δεδομένα των λεπτομερών παρατηρήσεων των πλανητικών κινήσεων του Ηλιακού Συστήματος. Οι ερευνητές Bernus et al [Constraining the mass of the graviton with the planetary ephemeris INPOP] έχουν βελτιώσει μια παλαιότερη εκτίμηση αποφεύγοντας μια σιωπηρή υπόθεση της προηγούμενης εργασίας που επηρέαζε το αποτέλεσμα. Αν η μάζα του βαρυτονίου είναι διάφορη του μηδενός τότε πρέπει να αναζητήσουμε νέες θεωρίες φυσικής πέραν της γενικής σχετικότητας. Δεδομένου ότι η βαρυτική δύναμη θεωρείται πως διαδίδεται με την ταχύτητα του φωτός, η μάζα του βαρυτονίου mg θα μπορούσε να είναι μηδέν. Μόνο αντικείμενα χωρίς μάζα όπως τα φωτόνια μπορούν να κινηθούν τόσο γρήγορα. Αλλά αν το βαρυτόνιο έχει μια μάζα διάφορη του μηδενός, τότε η βαρύτητα θα είχε πεπερασμένη και όχι άπειρη εμβέλεια. Η εμβέλεια αυτή χαρακτηρίζεται από το μήκος κύματος Compton λg. Οι πρόσφατες ανιχνεύσεις των βαρυτικών κυμάτων έδειξαν ότι η μάζα του βαρυτονίου mg είναι μικρότερη από 5×10−23 eV, με αντίστοιχο μήκος κύματος Compton λg τουλάχιστον 2,6×1013km. Oι κοσμολογικοί υπολογισμοί – για παράδειγμα, πως ένα πεπερασμένο λg θα άλλαζε την διαστολή του σύμπαντος – μπορούν να περιορίσουν περισσότερο τις εκτιμήσεις από τις παρατηρήσεις των βαρυτικών κυμάτων (έως περίπου 10−32 eV). Αλλά οι φυσικοί αρέσκονται να ψάχνουν ανεξάρτητους τρόπους προσδιορισμού αυτού του ορίου. Πριν από δυο δεκαετίες περίπου ο Clifford Will, που τώρα εργάζεται στο Πανεπιστήμιο της Φλώριδας, υπέδειξε την εξαγωγή των ορίων στην μάζα του βαρυτονίου από την παρατήρηση της κίνησης των πλανητών του Ηλιακού Συστήματος, δεδομένου ότι ένα βαρυτόνιο με μάζα θα μπορούσε να δημιουργεί αποκλίσεις από τις προβλέψεις της γενικής σχετικότητας. Πρόσφατα ο Will εφάρμοσε αυτή την προσέγγιση στις παρατηρήσεις της τροχιάς του πλανήτη Άρη και υπολόγισε ένα πάνω όριο για την mg μεταξύ 5.6×10−24 και 10−23eV. Ο Leo Bernus από Αστεροσκοπείο του Παρισιού και οι συνεργάτες του έκαναν μια παρόμοια μελέτη αλλά με έναν τρόπο που αποφεύγει μια σιωπηρή υπόθεση, και επιπλέον συμπεριέλαβαν πολλά αντικείμενα του Ηλιακού Συστήματος στην ανάλυσή τους. Πριν συγκρίνετε τις προβλέψεις της γενικής σχετικότητας για τις πλανητικές τροχιές, πρέπει να γνωρίζετε τις αρχικές θέσεις των πλανητών σε κάποια δεδομένη στιγμή, καθώς και τις μάζες. Οι ερευνητές πρέπει να αποκτήσουν αυτές τις παραμέτρους προσαρμόζοντας ένα τροχιακό μοντέλο στα δεδομένα παρατήρησης. Αλλά αν αυτή η διαδικασία προσαρμογής δεν επιτρέπει την πιθανότητα ύπαρξης ενός βαρυτονίου με μάζα, τότε οι παράμετροι που προκύπτουν ευνοούν την θεωρία της σχετικότητας. Για να εξεταστεί μια θεωρία με βαρυτόνια που διαθέτουν μάζα, το λg πρέπει να προστεθεί ως μια ρυθμιζόμενη παράμετρος στην αρχική διαδικασία προσαρμογής των δεδομένων για τον προσδιορισμό των μαζών και άλλων αρχικών παραμέτρων. Ο Bernus και οι συνεργάτες του ξεκίνησαν με τις θέσεις, μάζες και ταχύτητες του Ήλιου, των πλανητών, των δορυφόρων τους και πολλών αστεροειδών όπως αυτές προέκυψαν από μια προσαρμογή που επέτρεπε ένα πεπερασμένο λg πάνω σε δεδομένα μετρήσεων από το 2000. Στη συνέχεια έτρεξαν (στο μοντέλο INPOP17b) τις εξισώσεις κίνησης προς τα πίσω και εμπρός στο χρόνο έως το 1913 και το 2017, αντίστοιχα, μια περίοδο κατά την οποία υπάρχουν καλά δεδομένα παρατήρησης. Στη συνέχεια οι ερευνητές έψαξαν για τυχόν διαφορές με τις παρατηρήσεις, κάτι που θα υποδείκνυε ότι το βαρυτόνιο διαθέτει μάζα Tα αποτελέσματα έδειξαν πως το λg δεν μπορεί να είναι μικρότερο από 1,83×1013 km, οπότε το mg δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από 6.76×10−23 eV (με βεβαιότητα 90%). Αυτές οι τιμές διαφέρουν από τις εκτιμήσεις του Will κατά έναν συντελεστή περίπου 10, αλλά είναι πολύ κοντά σε εκείνες που προκύπτουν από τις μελέτες των βαρυτικών κυμάτων, παρά το γεγονός ότι προέρχονται από έναν εντελώς ανεξάρτητο δρόμο – ένα εύρημα που σύμφωνα με τον Bernus είναι καθαρή σύμπτωση. Προσθέτει επίσης ότι, καθώς θα γίνονται διαθέσιμα καλύτερα δεδομένα σχετικά με τις κινήσεις του Ηλιακού Συστήματος, ο περιορισμός αυτός θα γίνεται ολοένα και πιο στενός. Ο αστροφυσικός Nicolas Yunes του Πανεπιστημίου του Ιλινόις συμφωνεί με τον Bernus και τους συναδέλφους του ότι, μάλλον εξαιτίας της σιωπηρής παραδοχής, το όριο του Will στην μάζα του βαρυτονίου προέκυψε μικρότερο. Ο ίδιος ο Will δήλωσε «πως είναι απογοητευμένος που το νέο όριο είναι πιο ‘αδύναμο’ από το δικό του, αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή». https://physicsgg.me/2019/10/18/%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%ae%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%af%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%b1%cf%81%cf%8d%cf%84/

Τιτάνιο, Φώσφορος, Ιώδιο: Τα ελληνικά ονόματα των χημικών στοιχείων. Από τα 120 στοιχεία, τα 42 έχουν όνομα ελληνικής προέλευσης. Η τελευταία ελληνική «νίκη», ήταν το 1947 όταν ο ήρωας Προμηθέας, πήρε έδωσε το όνομά του στο εξαιρετικά ραδιενεργό Προμήθειο Pm. Τιτάνιο απ’ τους … Τιτάνες, ο Φώσφορος που φέρει φως και το Ιώδιο απ’ τα Ία (τα μωβ λουλούδια). Eν αρχή ην … τα χημικά στοιχεία. Φώσφορος, υδρογόνο, οξυγόνο, βάριο, άζωτο… «Δύσκολες λέξεις» για τους θεωρητικούς της γλώσσας της καθημερινότητας; Κι όμως. Μπορεί να μη γνωρίζουμε την ακριβή σύσταση του χημικού στοιχείου «Τιτάνιο» (Titanium – Ti) -είναι όμως «προφανές» ότι το όνομά του παραπέμπει στους …αρχαιοΕλληνες μυθικούς Τιτάνες, τους γιους της Γαίας και του Ουρανού. Και το Ιώδιο (Iodine- I), η γνωστή («μώβ» θα λέγαμε σήμερα που ξεχάσαμε τον, ελληνικής ρίζας, όρο «ιώδες») ουσία, «αντλεί» το όνομά του από τα Ία (το «Ίον το εύωσμον», φυτό που φυόταν στην αρχαιοελληνική Αττική). Το «ιώδιο» εντοπίστηκε και «βαπτίστηκε» από τον εντυπωσιασμένο (καθώς «είδε» στις εγκαταστάσεις παραγωγής νίτρου της οικοτεχνίας του την…εξάχνωση, τη μετατροπή απευθείας από τη στερεή στην αέρια κατάσταση, χωρίς να μεσολαβήσει η υγρή ως είθισται) Γάλλο χημικό, Μπερνάρ Κουρτουά. Όταν ο Κουρτουά είδε αυτούς τους …εντυπωσιακού μωβ-μπλέ χρώματος ατμούς να αναδύονται από τα παραπροιόντα νατρίου, θυμήθηκε τις…»ιώδεις πλαγιές της Πάρνηθας»). Γιατί οι λεγόμενες θετικές επιστήμες συνεισφέρουν τα μάλα στη συγκέντρωση και διερεύνηση στοιχείων για τους αρχαίους (με τις μεθόδους της αρχαιομετρίας, φασματοσκόπησης, τις βιοχημικές μεθόδους κ.α για τη χρονολόγηση, ανάλυση των στοιχείων -υλικών παρασκευής των αντικειμένων των αντικειμένων που «αναδύονται» στις ανασκαφές κ.α), αλλά η ελληνική γλώσσα –μητέρα των γλωσσών και των επιστημών- μάλλον συνεισέφερε περισσότερο ακόμα και στην ονοματοδοσία των χημικών στοιχείων και τη διαμόρφωση των επιστημών. «Η ελληνική προέλευση της ονομασίας των χημικών στοιχείων» ήταν ο τίτλος της διάλεξης που έδωσε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης ο καθηγητής Χημείας του ΑΠΘ, Περικλής Ακρίβος, στο πλαίσιο της δράσης «Αρχαιο-μετρώντας τον Πολιτισμό» και με αφορμή την κήρυξη του 2019 ως παγκοσμίου έτους εορτασμού του Περιοδικού Πίνακα των Χημικών Στοιχείων (Ο περιοδικός πίνακας των χημικών στοιχείων είναι ένας κατάλογος, σε μορφή πίνακα, που δημιούργησε και πρωτοπαρουσίασε οργανωμένα ο Ρώσος χημικός Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Μεντελέγιεφ, στα 1869 -πριν απο 150 χρόνια). Ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ πέθανε σε ηλικία 73 ετών (το 1907) από γρίπη. Ο κρατήρας Μεντελέγιεφ στη Σελήνη και το ραδιενεργό χημικό στοιχείο μεντελέβιο, με ατομικό αριθμό 101, ονομάστηκαν έτσι προς τιμή του. «Τα χημικά στοιχεία βρίσκονται παντού γύρω μας-παντού μέσα μας… Το 85% και πλέον των χημικών στοιχείων είναι μέταλλα. Τα μέχρι σήμερα γνωστά χημικά στοιχεία (φυσικά και τεχνητά) είναι περί τα 120. Τα ονόματά τους που έχουν ελληνική προέλευση είναι 42. Κανένας Έλληνας όμως δεν συνεισέφερε στην ανακάλυψή τους» έλεγε το αποτέλεσμα του …τεστ, που έκανε στους χημικούς και αρχαιολόγους ακροατές του ο εισηγητής της εκδήλωσης Περικλής Ακρίβος. Είναι ο «ελληνικός μύθος», η ελληνο-λατρεία των επιστημόνων του 18ου -19ου αιώνα, που οδηγεί τους κεντροευρωπαίους επιστήμονες στην ελληνικής «ρίζας» ονοματοδοσία; «Δεν είναι θέμα ελληνολατρίας, οπωσδήποτε οι Έλληνες επιστήμονες θα πρότειναν τη χρήση κάποιου ονόματος με ελληνική προέλευση. Είναι θέμα «υλικών μέσων». Ορισμένοι από τους ξένους επιστήμονες της εποχής (18ος-19ος αιώνας) «είχαν τον τρόπο τους». Αν δεν έχεις τα υλικά μέσα, δεν μπορείς να οργανώσεις μια σχετική σειρά μετρήσεων που να έχουν ακρίβεια, επαναληψιμότητα και να γίνουν αποδεκτές και κατά συνέπεια δεν μπορείς να συμμετέχεις στις διαδικασίες ανακάλυψης χημικών στοιχείων. Επιστήμονες από την Ελλάδα έχουν δημιουργήσει στοιχεία προόδου (το τεστ Παπανικολάου είναι διεθνής ορολογία, όχι μόνο Ελληνική και η αντίδραση Bergmann-Zervas φέρει το όνομα του Ζέρβα» απαντά σε ερώτηση του ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής κ.Ακρίβος. Έτσι, τα νεο-ανακαλυφθέντα στοιχεία «βαπτίζονται» από τους επιστήμονες, που κατά καιρούς τα εφευρίσκουν, «έτσι» ή γιατί…»έτσι θέλει» ο εφευρέτης ή η επιστημονική κοινότητα στο σύνολό της, που τελικά το αποδέχεται, ή… με βάση κάποιο χαρακτηριστικό του στοιχείου, τον τόπο ύπαρξης του στοιχείου, το ορυκτό του (εφόσον πρόκειται για μέταλλο), τη διαδικασία ανίχνευσής του ή παραλαβής του, τις φυσικές ιδιότητες του στοιχείου, τις φυσικές και χημικές ιδιότητές του, και τις ιδιότητες των ενώσεών του. Στα 1808, ο Σερ Χάμφρι Ντέιβι (Sir Humphry Davy) απομόνωσε το μαγνήσιο και το ονόμασε έτσι από την… «Μαγνησία γή» της Θεσσαλίας όπου εξορύσσονταν αρχαιόθεν κάποια απ τα συστατικά του) Στην… Κύπρο εξορυσσόταν ο χαλκός (Copper) – το στοιχείο του οποίου αναγράφεται ως (Cu) – από την Κύπρο- Cuprum των Ρωμαίων. Το Βάριο-Barium (Ba) ονομάστηκε έτσι από τις φυσικές ιδιότητες του στοιχείου, η ονομασία του είναι ένα λόγιο ενδογενές δάνειο από το λατινικό barium που προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό βαρύς (στοιχείο με υψηλότατη πυκνότητα) και αποκαλύφθηκε στα 1774 από τον Carl Wilhelm Scheele. Το κάδμιο ανακαλύφθηκε το 1817 από τον F.Stromeyer και τον K.S.L.Herman. Ο Stromeyer παρατήρησε σε δείγματα ανθρακικού ψευδαργύρου ένα καφέ οξείδιο και ένα κίτρινο σουλφίδιο. Θερμαίνοντας το σουλφίδιο και πραγματοποιώντας αναγωγή, απομόνωσε ένα λευκό μέταλλο το οποίο ονόμασε κάδμιο από το αρχαίο ελληνικό όνομα «Καδμεία», το οποίο σήμαινε ανθρακικός ψευδάργυρος. Ο ανθρακικός ψευδάργυρος στην αρχαιότητα υπήρχε στη Θήβα όπου βασιλιάς ήταν ο Κάδμος. Κοβάλτιο (Cobalt-Co) από τους… κόβαλους (τους προχριστιανικούς καλικάτζαρους – βλαβερούς χθόνιους δαίμονες της ακολουθίας του Διονύσου, που αναφέρει κι ο Αριστοφάνης στον “Πλούτο” του «-ως μόθων ει, και φύσει Κόβαλος, όστις φενακίζεις» που στα λατινικά έγινε cobalus, στα γαλλικά gobelin, στα αγγλικά goblin, στα ουαλικά coblyn, στα γερμανικά kobold, και στα δανέζικα, kobold ή kabouter(s)). Ονομάστηκε έτσι καθώς στα 1683 που εντοπίστηκε, οι Γερμανοί μεταλλωρύχοι εντόπισαν το …μπλέ υλικό ανακατεμένο στις στοές με άλλα μέταλλα και τους ήταν …ιδιαίτερα δύσκολη η εξόρυξη του. Θάλλιο thallium (ΤΙ). Εντοπίστηκε το 1861 και η πράσινη γραμμή στο φάσμα του προσομοίαζε με το χρώμα ανοιξιάτικης πρασινάδας. Το όνομά του προέκυψε λοιπόν απο την ελληνική λέξη θαλλός (ή τη λατινική thallus) που σημαίνει εκκολαπτόμενο βλαστάρι ή κλαράκι.. Αλλά και πολλά άλλα αδρανή υλικά όπως το Αργό, το Κρυπτό, το Ξένο, το Δυσπρόσιτο (Dysprosium) – δύσκολο να εντοπιστεί, ο Υδράργυρος (υγρός αργυρός -καθώς τα μέρη του ρέουν) το Σελήνιο (μυρίζει τόσο άσχημα που … ήρθε απ τη Σελήνη), το Λανθάνιον (La) Lanthanion που …πριν το 1839 οπότε και εντοπίστηκε ελάνθανε, το Οξυγόνο που…γεννά οξύ. Η τελευταία νίκη της ελληνικής γραμματείας στην ονοματοδοσία των χημικών στοιχείων είναι το … Προμήθειο Pm. Παρασκευάστηκε τεχνητά μόλις το 1947 από μία ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Τσαρλς Κορυέλ. Είναι εξαιρετικά ραδιενεργό και …καίει σαν φωτιά, οπότε ο ήρωας Προμηθέας που ..έκλεψε τη φωτιά ήταν ο ονοματοδότης του. https://physicsgg.me/2019/10/21/%cf%84%ce%b9%cf%84%ce%ac%ce%bd%ce%b9%ce%bf-%cf%86%cf%8e%cf%83%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82-%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bf%ce%bd/

Γεωχημικές «νεκροψίες» πλανητών δείχνουν ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν. Η Γη δεν φαίνεται να έχει κάποια ιδιαίτερη σύσταση, καθώς αρκετοί βραχώδεις εξωπλανήτες εμφανίζουν παρόμοιες ιδιότητες, σύμφωνα με επιστήμονες στις ΗΠΑ που έκαναν τις πρώτες γεωχημικές αναλύσεις σε απομεινάρια διαλυμένων πλέον πλανητών γύρω από άλλα άστρα. Η «νεκροψία» -ένας νέος τρόπος μελέτης των εξωπλανητών- δείχνει ότι άλλοι κόσμοι πιθανότατα έχουν παρεμφερή γεωχημική σύσταση με τον δικό μας. Οι συνεργαζόμενοι γεωχημικοί και αστροφυσικοί, με επικεφαλής τον καθηγητή γεωχημείας και κοσμοχημείας Έντουαρντ Γιανγκ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια- Λος Άντζελες (UCLA), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», μελέτησαν έξι λευκούς νάνους σε απόσταση 200 έως 650 ετών φωτός από τη Γη, γύρω από τους οποίους περιφέρονται τα υπολείμματα πλανητών. Η ανάλυση των απομειναριών αυτών εμφάνισε μια γεωχημική «υπογραφή» που παραπέμπει σε πλανήτες όπως η Γη και ο Άρης. Αυτό αποτελεί άλλη μια ένδειξη ότι πλανήτες παρόμοιοι με τον δικό μας αφθονούν στο γαλαξία μας. «Όσες περισσότερες ομοιότητες βρίσκουμε ανάμεσα στους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος και σε εκείνους γύρω από άλλα άστρα, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες ότι η Γη δεν είναι ασυνήθιστη. Και όσους περισσότερους πλανήτες σαν τη Γη ανακαλύπτουμε, τόσο αυξάνουν οι πιθανότητες εύρεσης ζωής, όπως τουλάχιστον εμείς την καταλαβαίνουμε», δήλωσε ο Γιανγκ. Προηγούμενες έρευνες είχαν συμπεράνει ότι οι περισσότεροι βραχώδεις πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα σχηματίστηκαν παρουσία υψηλών επιπέδου οξυγόνου, ένας μεγάλος βαθμός οξείδωσης που αντανακλά τις πρωταρχικές συνθήκες που επικρατούσαν γύρω από τον Ήλιο. Οι λευκοί νάνοι είναι αχνοί πυρήνες νεκρών πλέον άστρων που εξάντλησαν τα καύσιμά τους και απέβαλαν στο διάστημα τα εξωτερικά στρώματά τους, κάτι που κάποτε θα κάνει και ο Ήλιος μας, καθώς επίσης το 90% των άστρων του γαλαξία μας. Οι λευκοί νάνοι είναι απίστευτα πυκνοί (ένα κουταλάκι της ύλης τους έχει βάρος πέντε τόνων), πράγμα που δημιουργεί γύρω τους ένα ισχυρό βαρυτικό πεδίο. Γύρω από αυτά τα άστρα προσελκύονται και κινούνται αέρια διάσπαρτα με βαριά χημικά στοιχεία (πυρίτιο, μαγνήσιο, σίδηρο, άνθρακα, άζωτο, οξυγόνο), τα οποία κατά πάσα πιθανότητα προέρχονται από πρώην εξωπλανήτες, οι οποίοι κάποτε «καταβροχθίστηκαν» από τα άστρα τους. Το φως αυτών των άστρων, καθώς διασχίζει τις «ατμόσφαιρές» τους και φθάνει έως τη Γη, περιέχει πολύτιμα στοιχεία, από τα οποία είναι δυνατό να εξαχθούν συμπεράσματα για τη σύσταση των πλανητών που κάποτε υπήρχαν σε αυτά τα αστρικά συστήματα. Η νέα μέθοδος των επιστημόνων, που αναλύει τη γεωχημεία των εξωπλανητών, εστίασε σε ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό, την ποσότητα οξειδωμένου σιδήρου στα πλανητικά απομεινάρια, η οποία βρέθηκε να είναι παρόμοια με της Γης, του Άρη και πολλών αστεροειδών, αλλά όχι του Ερμή. Στο μέλλον οι επιστήμονες θα μελετήσουν ακόμη περισσότερο τη «γειτονιά» και άλλων λευκών νάνων για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματα τους. https://www.skai.gr/news/technology/geoximikes-nekropsies-planiton-deixnoun-oti-den-eimaste-monoi-sto-sympan

Νέα, σταθερή μορφή πλουτωνίου ανακάλυψαν κατά λάθος επιστήμονες. Μία νέα, στέρεη και σταθερή μορφή πλουτωνίου ανακάλυψε κατά λάθος διεθνής επιστημονική ομάδα υπό την ηγεσία του HZDR (Helmholtz Zentrum Dresden-Rossendorf) στο ESRF (European Synchrotron Radiation Facility)- δυνάμει ανοίγoντας νέους ορίζοντες στη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων. Χώρες ανά τον πλανήτη καταβάλλουν προσπάθειες για τη βελτίωση της αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων, για την αποφυγή της απελευθέρωσης ραδιενέργειας στο περιβάλλον. Το πλουτώνιο έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να μεταφέρεται σε απόσταση χιλιομέτρων από μολυσμένες περιοχές, μέσω εδαφικών υδάτων υπό τη μορφή κολλοειδών, που σχηματίζονται μέσω αλληλεπίδρασης με πηλό, οξείδια του σιδήρου ή φυσική οργανική ύλη. Σημειώνεται πως το πλουτώνιο είναι γνωστό για την αστάθειά του, κάτι που το καθιστά ταυτόχρονα ισχυρή πηγή ενέργειας και μεγάλο περιβαλλοντικό κίνδυνο- δεδομένου πως κάποια ισότοπα πλουτωνίου μπορούν να αντέξουν για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια. Η ομάδα των ερευνητών μελετά τη χημεία που παρατηρείται σε ακτινίδες υπό διάφορες συνθήκες περιβάλλοντος συνθέτοντας τέτοιες ενώσεις και μετά μελετώντας την ηλεκτρονική και δομική συμπεριφορά τους μέσω προηγμένων μεθόδων. Σε νέο επιστημονικό άρθρο παρουσιάζεται πώς ένα πείραμα το οποίο πήγε στραβά οδήγησε στο συγκεκριμένο επίτευγμα: Μια νέα, σταθερή μορφή πλουτωνίου. Όλα άρχισαν όταν η Κριστίνα Κβασνίνα, φυσικός του HZDR, και η ομάδα της προσπάθησαν να δημιουργήσουν νανοσωματίδια διοξειδίου του πλουτωνίου μέσω εναλλακτικών μεθόδων. Όταν χρησιμοποίησαν ως πρόδρομο Pu (VI) αντιλήφθηκαν πως λάμβανε χώρα μια περίεργη αντίδραση κατά τη σύνθεση των νανοσωματιδίων. «Κάθε φορά που δημιουργούμε νανοσωματίδια από τους άλλους προδρόμους...η αντίδραση είναι πολύ γρήγορη, μα εδώ παρατηρήσομε ένα περίεργο φαινόμενο στη μέση της διαδικασίας» είπε η Κβασνίνα. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ήταν πως έπρεπε να πρόκειται για Pu (V), πενταδύναμο πλουτώνιο, μια μορφή του στοιχείου που δεν είχε παρατηρηθεί ξανά. Οι αρχικές αντιδράσεις στα νέα περί σταθερής φάσης Pu(V) από πλευράς άλλων επιστημόνων ήταν μάλλον δύσπιστες, ωστόσο, όπως σημειώνει η Κβασνίνα, τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα- και δεν είχε γίνει λάθος. Περαιτέρω πειράματα το επιβεβαίωσαν. Όσον αφορά στο τι αλλάζει η συγκεκριμένη ανακάλυψη: Ως προς τις προβλέψεις για τα πυρηνικά απόβλητα, πολλοί επιστήμονες λειτουργούν με βάση το τι συμβαίνει σε ένα εκατ. χρόνια. «Είναι μια δύσκολη δουλειά και μόνο θεωρητικές προβλέψεις είναι δυνατές, αλλά η ύπαρξη αυτής της νέας στερεής φάσης Pu(V) , που είναι σταθερή, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν από εδώ και στο εξής. Θα αλλάξει, σίγουρα, τις θεωρητικές προβλέψεις της συμπεριφοράς του πλουτωνίου στο περιβάλλον σε βάθος περιόδου ενός εκατομμυρίου ετών» σημείωσε η Κβασνίνα. https://www.naftemporiki.gr/story/1525796/nea-statheri-morfi-ploutoniou-anakalupsan-kata-lathos-epistimones

Η συγκλονιστική στιγμή της βίαιης σύγκρουσης δύο γαλαξιών Προκαλεί δέος η φωτογραφία της κολοσσιαίας, εξαιρετικά βίαιης σύγκρουσης μεταξύ δύο γαλαξιών, εικόνα – προάγγελος του τι θα συμβεί σε 4,5 δισεκατομμύρια και στον δικό μας γαλαξία, όταν τον «καταπιεί» ο γαλαξίας της Ανδρομέδας. Μόλις φέτος οι αστρονόμοι επιβεβαίωσαν πως η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη, ενώ είναι σίγουροι πως η Ανδρομέδα έχει συγκρουστεί παλαιότερα και με άλλους γαλαξίες, εξ ού το θεόρατο μέγεθός της. Η εκπληκτική φωτογραφία του Hubble από το 2015, που «έπιασε» τον NGC 7715 (αριστερά) να συγκρούεται και να «καταπίνει» τον μικρότερο NGC 7714 (δεξιά) πριν 200 εκατομμύρια χρόνια, ενισχύθηκε ψηφιακά από τον 69χρονο Rudy Pohl από την Οτάβα του Καναδά. Ο Rudy, ο οποίος για την ιστορία είναι συνταξιούχος πάστορας, κέρδισε το βραβείο NASA Astronomy Picture of the Day (APOD) στις 8 Οκτωβρίου, για δεύτερη φορά το τελευταίο εξάμηνο. Με τα χρώματα που πρόσθεσε ο 69χρονος, φαίνονται, πλέον, ξεκάθαρα οι βραχίονες του σπειροειδούς γαλαξία, που εκτείνονται για δισεκατομμύρια μίλια, να κάμπτονται εξαιτίας του σφοδρού αγώνα ουράνιας πάλης, και λόγω των μαζικών βαρυτικών δυνάμεων που παράγει ο γειτονικός γαλαξίας. Ο NGC 7714, εξάλλου, είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας, που βρίσκεται 100 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά, από τη Γη και αυτό τον καθιστά σχετικά κοντινό γείτονά μας, σε κοσμικό επίπεδο πάντα. «Είναι μία από τις πιο όμορφες εικόνες που έχω επεξεργαστεί. Προσπάθησα να δείξω τις απίστευτες βαρυτικές δυνάμεις των πραγμάτων στο διάστημα, που κινούνται με εκατοντάδες χιλιάδες μίλια την ώρα, αλλά όταν τα κοιτάς στο πέρασμα των χρόνων, νομίζεις ότι ίσα που κινούνται. Αυτή είναι η απεραντοσύνη του διαστήματος», τόνισε ο Rudy Pohl. Οι δύο γαλαξίες… μπλέχτηκαν πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια και άρχισαν να μορφοποιούν ο ένας το σχήμα του άλλου, με αποτέλεσμα να προκύψουν ένας δακτύλιος και δύο μακριές ουρές, δημιουργώντας μια γέφυρα μεταξύ των δύο γαλαξιών. Αυτή η γέφυρα λειτουργεί, ουσιαστικά, ως αγωγός, όπου υλικό από τον μικρότερο γαλαξία διαχέεται προς τον μεγαλύτερο σύντροφό του (πια). Αυτό το υλικό τροφοδοτεί εκρήξεις σχηματισμού αστεριών, συγκεντρωμένων στο φωτεινό γαλαξιακό κέντρο. Ο Rudy ήταν κάποτε φωτογράφος της άγριας φύσης, αλλά άρχισε να ενδιαφέρεται για την αστροφωτογραφία πριν από τέσσερα χρόνια, όταν αρρώστησε και αναγκάστηκε να πουλήσει τις κάμερές του. https://physicsgg.me/2019/10/20/%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%b3%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%ae-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b2%ce%af%ce%b1%ce%b9%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%8d%ce%b3/

Το Dream Chaser της SNC θα είναι έτοιμο για αποστολή της NASA το 2021 Η Sierra Nevada Corporation κινείται πιο κοντά στην ολοκλήρωση της κατασκευής του λεωφορείου Dream Chaser, του οποίου η πρώτη αποστολή θα πραγματοποιηθεί το 2021. Η SNC αποκάλυψε την ολοκληρωμένη πρωτογενή δομή του οχήματος σε μια εκδήλωση στο Κολοράντο. Τώρα, η πλήρης συναρμολόγηση θα ξεκινήσει. Το Dream Chaser είναι ένα επαναχρησιμοποιούμενο αεροπλάνο μήκους 9 μέτρων, ένα τέταρτο του μεγέθους του ιστορικού διαστημικού λεωφορείου της NASA. Αν και ο σημερινός στόχος είναι η μεταφορά εμπορευμάτων, η μεταφορά των ανθρώπων πέρα ​​δώθε στο ΔΔΣ στο μέλλον δεν εξαντλείται εξ ολοκλήρου. Η βασική δομή των 1.000 κιλών, που κατασκευάστηκε από τον Lockheed Martin, θα μεταφέρει φορτία στο ISS. «Είναι ένα εκπληκτικό μηχανολογικό και κατασκευαστικό επίτευγμα», δήλωσε η πρόεδρος της SNC και ο πρόεδρος Eren Ozmen σε δήλωση. «Η ομάδα μας προσβλέπει σε αυτή τη μέρα για πολύ καιρό, ώστε να μπορέσουμε να συναρμολογήσουμε πλήρως το αεροπλάνο της Αμερικής για την προετοιμασία της για την πρώτη αποστολή της για τη NASA». Η Dream Chaser θα αναλάβει έξι αποστολές στο ISS ως μέρος της σύμβασης Commercial Resource Services 2 (CRS-2) με τη NASA. Το λεωφορείο αναμένεται να μεταφέρει 5.500 κιλά φορτίου, πειράματα και προμήθειες σε κάθε αποστολή. Η πρώτη πτήση έχει προγραμματιστεί για το 2021. Το αεροπλάνο θα είναι ένα από τα δύο ιδιωτικά οχήματα που μπορούν να επιστρέψουν τον εξοπλισμό πίσω στη Γη (το άλλο είναι το Dragon της SpaceX). Το Dream Chaser θα ξεκινήσει με τον πυραύλο Vulcan Centaur και αργότερα θα επιστρέψει σε ένα διάδρομο προσγείωσης στη Γη. Το NASASpaceflight έχει αναφέρει ότι το Dream Chaser θα είναι επαναχρησιμοποιήσιμο έως και 15 φορές, περισσότερο από τον αριθμό των φορών που αναφέρονται στη σύμβαση CRS-2. Η NASA έχει ήδη εγκρίνει το διαστημικό αεροπλάνο για αποστολές στο ISS το 2018. Στο παρελθόν, ολοκλήρωσε αρκετές δοκιμές, συμπεριλαμβανομένης μιας δοκιμής ελεύθερης πτήσης το 2017. Τί έχει μείνει η τελική κατασκευή: η μονάδα φορτίου που η SNC ελπίζει να κατασκευάσει μέχρι το Φεβρουάριο του 2020 και τα φτερά που θα ολοκληρωθεί μέχρι το Δεκέμβριο του 2020 ή τον Ιανουάριο του 2021. Αν όλα πάνε καλά, δεν έχει περάσει πολύς καιρός να δούμε το Dream Chaser να ανεβαίνει προς τον ουρανό. https://asgardia.space/en/news/SNC-Dream-Chaser-Gets-Ready-for-2021-NASA-Mission Οι τιμές των εισιτηρίων της Virgin Galactic θα ανεβαίνουν πρίν πέσουν! Ο γενικός διευθυντής της Virgin Galactic ο George Whitesides είπε ότι η τιμή του εισιτηρίου για ένα ταξίδι στο suborbital SpaceShipTwo της εταιρείας πιθανότατα θα αυξηθεί. Η Virgin Galactic δήλωσε ότι το 2020 είναι το έτος εμπορικής διαστημικής πτήσης: σε συνέντευξή του στο CNBC νωρίτερα αυτό το χρόνο, ο Sir Richard Branson δήλωσε: «Είμαστε περισσότερο από εντυπωσιακά κοντά τώρα. Πρέπει να είμαστε στο διάστημα μέσα σε εβδομάδες, όχι μήνες. " Ωστόσο, η εταιρεία δεν θα κυκλοφορήσει ακριβή ημερομηνία, προσεκτικός μετά από χρόνια καθυστερήσεων. Ο κ. Whitesides εξήγησε ότι τελικά, οι τιμές των εισιτηρίων θα μειωθούν - επειδή η εταιρεία στοχεύει να καταστήσει το διαστημόπλοιο οικονομικό και προσβάσιμο. Αλλά θα είναι λίγα χρόνια πριν πέσουν κάτω από τα $ 600, είπε. «Αναμένουμε ότι η τιμή των εισιτηρίων θα αυξηθεί στην πραγματικότητα μόλις αρχίσουμε να πουλάμε [περισσότερα] εισιτήρια. Αυτό που πιστεύουμε είναι ότι υποτιμήσαμε την τιμή του εισιτηρίου λίγο στα πρώτα χρόνια, οπότε πιστεύω ότι η τιμή του εισιτηρίου θα αυξηθεί λίγο. Αλλά τότε, σε κάποιο σημείο, προφανώς, το όραμα του Ρίτσαρντ και το όραμά μου είναι να μειώσουμε αυτή την τιμή έτσι ώστε να είναι πιο προσιτή σε περισσότερους ανθρώπους ». Η εταιρεία έχει προετοιμαστεί για τις πρώτες εμπορικές πτήσεις της και περισσότεροι από 600 άνθρωποι έχουν ήδη αγοράσει εισιτήρια που κυκλοφόρησαν το 2004. Η τιμή ήταν τότε $ 200.000 και ο ιδρυτής της Virgin Galactic Sir Richard Branson υποσχέθηκε ότι οι εργασίες θα ξεκινήσουν μέσα σε τρία χρόνια . Οι τιμές των εισιτηρίων αυξήθηκαν σε $ 250.000 το 2013, με υποσχέσεις διαστημικών τουριστών να πάρουν το ταξίδι το 2014. Ωστόσο, το 2014, ένα διαστημικό σκάφος SpaceShipTwo Unity έσπασε σε μια δοκιμαστική πτήση, σκοτώνοντας έναν πιλότο και τραυματίζοντας σοβαρά το άλλο. Αυτό καθυστέρησε σημαντικά τα σχέδια της εταιρείας. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν επιβάτες στο SpaceShipTwo και ορισμένοι από αυτούς που αγόρασαν εισιτήρια έχουν ήδη ζητήσει επιστροφή χρημάτων. Όταν η εταιρεία ξεκινήσει εμπορικές διαστημικές πτήσεις, το λειτουργικό κόστος θα μειωθεί και θα είναι σε θέση να μειώσει την τιμή του SeatShipTwo . Επί του παρόντος, η Virgin Galactic προβάλλει απώλειες 104 εκατομμυρίων δολαρίων το 2020, σπάζοντας ακόμη και το 2021 και κέρδη ύψους 274 εκατομμυρίων δολαρίων έως το 2023, σύμφωνα με έκθεση που κατατέθηκε στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ στα τέλη του 2018. Σήμερα, η Whitesides μεταβείτε σε λεπτομέρειες σχετικά με το τι μπορούν να αναμένουν να πληρώσουν οι νέοι αγοραστές εισιτηρίων. Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι το SpaceShipTwo θα πραγματοποιήσει μια ακόμη δοκιμαστική πτήση πριν από το τέλος του 2019. https://asgardia.space/en/news/Virgin-Galactic-Ticket-Prices-Will-Go-Up-Before-They-Go-Down

NASA : Ξανά σε λειτουργία το τρυπάνι του InSight. Το InSight το οποίο είχε μπλοκαριστεί λίγο κάτω από την επιφάνεια του Άρη τέθηκε ξανά σε κίνηση Οι μηχανικοί της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος (NASA) και του Γερμανικού Κέντρου Αεροδιαστημικής (DLR), ύστερα από προσπάθειες μηνών, κατάφεραν επιτέλους, με τη βοήθεια και του ρομποτικού βραχίονα του σκάφους, να θέσουν σε κίνηση ξανά το μικρό τρυπάνι του InSight, το οποίο είχε μπλοκαριστεί λίγο κάτω από την επιφάνεια του ‘Αρη, έχοντας συναντήσει απρόσμενα ισχυρή αντίσταση. Το γερμανικής κατασκευής τρυπάνι, γνωστό ως «τυφλοπόντικας» (mole), είχε κολλήσει σε βάθος περίπου 35 εκατοστών, πολύ πριν φθάσει στο στόχο του να σκάψει σε βάθος τριών έως πέντε μέτρων. Το τρυπάνι είναι το δεύτερο σημαντικό όργανο του InSight μαζί με τον ευαίσθητο σεισμογράφο του. Ο «τυφλοπόντικας», μετά την «ανάσταση» του, κατάφερε να σκάψει γύρω στα δύο εκατοστά, κάτι που σημαίνει ότι τουλάχιστον δεν έχει πέσει σε βράχο. Προς το παρόν πάντως, παραμένει άγνωστο πόσο βαθιά θα καταφέρει να φθάσει και αν θα μπλοκαριστεί από κάποιο νέο εμπόδιο. Πρώτη εξερεύνηση Το γεωλογικό ρομποτικό εργαστήριο InSight της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) άρχισε να εξερευνά το υπέδαφος του ‘Αρη τον περασμένο Μάρτιο. Το γερμανικής κατασκευής αυτόματο όργανο HP3 (γνωστό και ως «Mole», δηλαδή «τυφλοπόντικας») του InSight άνοιξε μια τρύπα σε βάθος έως 50 εκατοστών, μετά από 4.000 «σφυριές» σε διάστημα τεσσάρων ωρών. «Καθώς άνοιγε δρόμο προς το βάθος, το Mole φαίνεται πως χτύπησε κάποια πέτρα, πήρε μια κλίση περίπου 15 μοιρών και την έσπρωξε πέρα ή την προσπέρασε. Στη συνέχεια έκανε το ίδιο με άλλη μια πέτρα σε μεγαλύτερο βάθος», δήλωσε ο υπεύθυνος για το τρυπάνι Τίλμαν Σπον του Γερμανικού Αεροδιαστημικού κέντρου (DLR), που συνεργάζεται με τη NASA γι’ αυτή την αποστολή. Αρχαίες υπόγειες λίμνες Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) ανακοίνωσε ότι ο ευρωπαϊκός επιστημονικός δορυφόρος Mars Express που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον ‘Αρη από το 2003, ανακάλυψε τις πρώτες γεωλογικές ενδείξεις για ένα σύστημα αρχαίων διασυνδεμένων λιμνών, που κάποτε βρίσκονταν βαθιά κάτω από την επιφάνεια του «κόκκινου πλανήτη». Σε πέντε από αυτές βρέθηκαν ενδείξεις για ορυκτά ζωτικά για την ανάπτυξη ζωής, κάτι που ενισχύει την πεποίθηση ότι κάποτε ο πλανήτης διέθετε συνθήκες φιλικές για τη φιλοξενία οργανισμών. Η επόμενη ευρω-ρωσική αποστολή ExoMars, που θα στείλει στην επιφάνεια το ρόβερ «Ρόζαλιντ Φράνκλιν», θα επιχειρήσει να βρει ίχνη ζωής στον ‘Αρη. Αν και σήμερα ο ‘Αρης φαίνεται ένας άνυδρος κόσμος, κάποτε μεγάλες ποσότητες νερού υπήρχαν στην επιφάνεια του και κάτω από αυτήν. Πριν τρία έως τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια εκτιμάται ότι υπήρχε ένας μεγάλος αρειανός ωκεανός. Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον Φρανσέσκο Σαλέζε της Σχολής Γεωεπιστημών του ολλανδικού Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης, που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικo γεωφυσικής «Journal of Geophysical Research», αποκαλύπτει ένα μεγάλο δίκτυο υπόγειων συγκοινωνούντων δοχείων. «Πιστεύουμε ότι ο ωκεανός συνδεόταν με ένα σύστημα υπόγειων λιμνών που εξαπλώνονταν σε όλο τον πλανήτη. Αυτές οι λίμνες θα υπήρχαν περίπου πριν τρεισήμισι δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή την ίδια εποχή με τον ωκεανό», δήλωσε ο ερευνητής Τζιάν Γκαμπριέλε Όρι του ιταλικού Πανεπιστημίου Γκαμπριέλε Ντ’ Ανούντσιο της Πεσκάρα. Οι ερευνητές μελέτησαν δορυφορικές εικόνες 24 βαθιών κρατήρων που τράβηξε το Mars Express στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη και οι οποίοι έφθαναν σε βάθος περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων κάτω από το εκτιμώμενο επίπεδο της «θάλασσας» στον ‘Αρη. Οι επιστήμονες βρήκαν γεωλογικούς σχηματισμούς στο βάθος αρκετών κρατήρων, που μπορεί να σχηματίσθηκαν μόνο αν κάποτε υπήρχε νερό μέσα σε αυτούς. Οι κρατήρες αυτοί κάποτε φιλοξενούσαν στα βάθη τους λίμνες και τρεχούμενα νερά. https://www.in.gr/2019/10/18/tech/nasa-ksana-se-leitourgia-trypani-tou-insight/

Η Samsung ωθεί τα όρια της καινοτομίας, ταξιδεύοντας τους καταναλωτές στο διάστημα. Η Samsung Electronics ανακοίνωσε μια τολμηρή, εξωπραγματική αποστολή. Ένα Galaxy S10 5G θα ταξιδέψει στην στρατόσφαιρα για να δώσει στους καταναλωτές την ευκαιρία να στείλουν το πρόσωπό τους στο διάστημα. Πιο αναλυτικά, σε συνεργασία με την αεροδιαστημική εταιρεία Flightline Films, η Samsung αποστέλλει την τεχνολογία της στο διάστημα, δίνοντας την ευκαιρία στους καταναλωτές να βγάλουν τη δική τους SpaceSelfie σε οθόνη Samsung. Μέσω της SpaceSelfie, η Samsung επιδεικνύει το πρωτοποριακό της πνεύμα και θέτει νέα πρότυπα για τις δυνατότητες της τεχνολογίας κινητών συσκευών. Για περισσότερες από 200 ώρες στα όρια της ατμόσφαιρας της Γης, το S10 5G θα αναδείξει τη δύναμη των καινοτομιών της Samsung και τον τρόπο με τον οποίο η εταιρεία συνεχίζει να σχεδιάζει προϊόντα που πραγματοποιούν ό,τι μέχρι πρότινος ήταν αδύνατο. Πώς πραγματοποιείται η αποστολή SpaceSelfie της Samsung Ένα αερόστατο υψηλής πίεσης μεγάλου υψόμετρου, με μέγεθος όσο μισό γήπεδο μπάσκετ (10,5μ. x 18μ) θα απογειωθεί από μια ειδική πλατφόρμα στη Νότια Ντακότα των Η.Π.Α., μεταφέροντας ένα S10 5G, μέσα σε μια ειδική κατασκευή, φτάνοντας στα 64.900 πόδια. Η κατασκευή είναι σχεδιασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζει τη λήψη φωτογραφιών υψηλής ποιότητας, λαμβάνοντας υπόψη την κυρτότητα της Γης και το ανακλαστικό φως του ήλιου, του οποίου η ενέργεια τροφοδοτεί την κατασκευή και το S10 5G. Πίσω στη Γη, οι καταναλωτές έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν μια φωτογραφία του προσώπου τους στο διάστημα, βγάζοντας μια selfie με το smartphone τους και ανεβάζοντάς την στο Κέντρο Ελέγχου της Samsung στο https://samsung-spaceselfie.com/gr/el/ . Δύο εξειδικευμένες εφαρμογές αναπτύχθηκαν για την υλοποίηση του SpaceSelfie. Η πρώτη είναι μια εφαρμογή ελέγχου που δημιουργήθηκε για την αποστολή και λήψη selfies μεταξύ του Κέντρου Ελέγχου και της ειδικής κατασκευής. Η δεύτερη εφαρμογή σχεδιάστηκε για το S10 5G, ώστε να επικοινωνεί με την κάμερα στην κατασκευή και να δίνει εντολή για να τραβήξει φωτογραφία της selfie που εμφανίζεται στην οθόνη της συσκευής. Στη συνέχεια, η εφαρμογή του S10 δίνει εντολή στην πρώτη εφαρμογή να στείλει τη φωτογραφία πίσω στη Γη και από εκεί αποστέλλεται απευθείας στον καταναλωτή. Προετοιμάζοντας το S10 5G για ταξίδι στο διάστημα Με το S10 5G, η Samsung έχει δημιουργήσει ένα smartphone τόσο ανθεκτικό που μπορεί να ανταπεξέλθει στις εχθρικές συνθήκες και στην πίεση που επικρατεί στο διάστημα, χωρίς επιπλέον μόνωση ή περίβλημα. Το S10 5G υπεβλήθη σε αυστηρές δοκιμές πριν την εκτόξευση και μπόρεσε να αντέξει θερμοκρασία μέχρι -65°C. Η 6,7 ιντσών Dynamic AMOLED οθόνη του S10 5G απέδειξε, επίσης, την ικανότητά της να αποδώσει αποτελεσματικά σε σκληρές συνθήκες, αποφεύγοντας επιτυχώς οποιαδήποτε συμπύκνωση ή ρωγμές σε υψόμετρα διπλάσια του Όρους Έβερεστ. Από τη δυνατότητα διαμοιρασμού ενέργειας (PowerShare) μέχρι την ενίσχυση της απόδοσης με τεχνολογία ΑΙ και Ευφυές Wi-Fi (Intelligent Wi-Fi), το S10 5G είναι μία από τις πιο ευφυείς, αποτελεσματικές και ανθεκτικές συσκευές της Samsung, από μέσα προς τα έξω. Μέχρι σήμερα, μόνο οι αστροναύτες είχαν την ευκαιρία να βγάλουν μια selfie στο διάστημα. Τώρα, με τη Samsung, οι καταναλωτές θα έχουν την ευκαιρία να δουν το πρόσωπό τους στο διάστημα. Όλοι μπορούν να υποβάλλουν τις selfies τους μέσω του Κέντρου Ελέγχου. Επισκεφθείτε το https://samsung-spaceselfie.com/gr/el/ για επιπλέον πληροφορίες. «Εκπληκτικά πράγματα συμβαίνουν στις οθόνες της Samsung και για να το γιορτάσουμε αποφασίσαμε να πάμε τις selfies σε νέο επίπεδο και να δώσουμε στους ανθρώπους την ευκαιρία να δουν τα πρόσωπά τους στο διάστημα», δήλωσε ο Benjamin Braun, Chief Marketing Officer στη Samsung Ευρώπης. «Συνεχώς ωθούμε τα όρια του εφικτού και με τη SpaceSelfie θα δείξουμε ότι απίστευτα πράγματα συμβαίνουν όταν κάποιος χρησιμοποιεί τεχνολογία της Samsung, ακόμα και από το διάστημα». https://www.naftemporiki.gr/story/1524227/i-samsung-othei-ta-oria-tis-kainotomias-taksideuontas-tous-katanalotes-sto-diastima

Hubble : Εντόπισε τον πρώτο επιβεβαιωμένο διαστρικό κομήτη. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έκανε την πρώτη παρατήρηση του διαστρικού κομήτη 2Ι/Μπορίσοφ,η ταχύτητα και η τροχιά του οποίου δείχνουν ότι έχει έλθει από κάπου πέρα από το ηλιακό σύστημα μας.Η φωτογράφηση του Hubble παρέχει στους αστρονόμους την καλύτερη έως τώρα εικόνα του «επισκέπτη» και αποκαλύπτει μια συγκέντρωση σκόνης γύρω από τον παγωμένο πυρήνα, ο οποίος είναι πολύ μικρός για να γίνει διακριτός από το τηλεσκόπιο. Ο 2Ι/Μπορίσοφ είναι το δεύτερο γνωστό διαστρικό σώμα που διέρχεται από το ηλιακό σύστημα μας μετά τον «Οουμουαμούα» που είχε εντοπισθεί το 2017. Ενώ όμως ο δεύτερος φάνηκε να είναι ένας αδρανής γυμνός βράχος, ο Μπορίσοφ είναι ενεργός όπως ένας κανονικός κομήτης, γι’ αυτό θεωρείται πλέον, ως ο πρώτος επιβεβαιωμένος διαστρικός κομήτης, ο οποίος πιθανώς έλκει την καταγωγή του από κάποιο άλλο αστρικό (ηλιακό) σύστημα. Το Hubble τον φωτογράφησε σε απόσταση περίπου 420 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη. Η κοντινότερη εμφάνισή του Ο Μπορίσοφ, που κινείται με την εντυπωσιακή ταχύτητα των 150.000 χιλιομέτρων την ώρα, θα κάνει την κοντινότερη προσέγγιση του στον Ήλιο στις 7 Δεκεμβρίου. Έως τα μέσα του 2020 θα έχει αρχίσει το ταξίδι εξόδου του από το ηλιακό μας σύστημα. Ο διαστρικός κομήτης είχε ανακαλυφθεί από τον ερασιτέχνη αστρονόμο της Κριμαίας, Γκενάντι Μπορίσοφ, στις 30 Αυγούστου φέτος. Μέχρι σήμερα, όλοι οι γνωστοί κομήτες εκτιμάται ότι προέρχονται είτε από τη ζώνη Κάιπερ στην παγωμένη εσχατιά του ηλιακού μας συστήματος, είτε από το υποθετικό Νέφος Όορτ σε απόσταση ενός έτους φωτός από τον Ήλιο. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι υπάρχουν χιλιάδες παρόμοια διαστρικά σώματα που διασχίζουν στα γρήγορα το ηλιακό μας σύστημα, αλλά είναι πολύ αμυδρά για να γίνουν αντιληπτά από τα σημερινά τηλεσκόπια. Το Hubble σχεδιάζει νέες παρατηρήσεις του Μπορίσοφ τον επόμενο Ιανουάριο. https://www.in.gr/2019/10/17/tech/diastimiko-tileskopio-hubble-paratirise-ton-proto-epivevaiomeno-diastriko-komiti-mporisof/

Earth Archive: Τρισδιάστατη χαρτογράφηση της Γης για τις επόμενες γενιές. Ένα σχέδιο για τη δημιουργία λεπτομερών χαρτών όλων των χερσαίων εκτάσεων της Γης μέσω λέιζερ παρουσίασαν ερευνητές οι οποίοι τονίζουν πως απαιτείται έγκαιρη δράση για να διατηρηθεί αρχείο των πολιτιστικών, περιβαλλοντικών και γεωλογικών θησαυρών του πλανήτη. Ο καθηγητής Κρις Φίσερ, αρχαιολόγος του Colorado State University, δήλωσε στον Guardian ότι ίδρυσε το Earth Archive ως αντίδραση στην κλιματική κρίση. «Θα χάσουμε μια σημαντική ποσότητα τόσο πολιτιστικής κληρονομιάς- αρχαιολογικούς χώρους και τοπία- μα και οικολογικής κληρονομιάς- φυτά και ζώα, ολόκληρα τοπία, γεωλογία, υδρολογία...πραγματικά έχουμε χρονικό όριο για την καταγραφή αυτών των πραγμάτων πριν αλλάξει θεμελιωδώς η Γη». Επίσης, πρόσθεσε πως είναι σημαντικό να υπάρξει δράση σχετικά με την αντιμετώπιση της κρίσης της κλιματικής αλλαγής, καθώς, ακόμα και αν αρχίζαμε να «ζούμε σαν τους Φλίντστοουνς», αλλαγές λαμβάνουν ήδη χώρα. Η κύρια τεχνολογία την οποία ελπίζει να χρησιμοποιήσει ο Φίσερ είναι Lidar από αεροσκάφη, μια τεχνική σάρωσης όπου παλμοί λέιζερ εκπέμπονται προς την επιφάνεια της Γης από ένα όργανο που είναι εγκατεστημένο σε αεροσκάφος. Ο χρόνος στον οποίο ανακλώνται και επιστρέφουν οι παλμοί μετράται, επιτρέποντας στους ερευνητές να διαπιστώσουν την απόσταση προς το αντικείμενο ή την επιφάνεια που διερευνούν. Σε συνδυασμό με γεωγραφικά δεδομένα, η τεχνική αυτή επιτρέπει τη δημιουργία τρισδιάστατων χαρτών μιας περιοχής. Επίσης, έχει επιτρέψει την ανακάλυψη αρχαίων πόλεων που έχει «καταπιεί» η ζούγκλα και τη χαρτογράφηση εκτάσεων και χώρων που ανήκαν σε αντιπάλους των Αζτέκων στη Λατινική Αμερική. Τα δεδομένα αυτά επιτρέπουν τη δημιουργία χαρτών και εικόνων εξαιρετικά μεγάλης λεπτομέρειας: «Μπορούμε να δούμε πράγματα στο έδαφος μέχρι και 20 εκατοστών...μεγέθους ενός τούβλου» είπε ο Φίσερ, προσθέτοντας πως η ιδέα για τη δημιουργία ενός παγκόσμιου χάρτη του ήρθε όταν έμαθε για τη δουλειά της CyArk- μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που χρησιμοποιεί ψηφιακές τεχνικές, μεταξύ των οποίων το lase scanning, για την καταγραφή μνημείων και αρχαιολογικών χώρων σε 3D. «Συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι πολύ ωραίο, μα αυτοί οι αρχαιολογικοί χώροι είναι μόνο μέρος αυτού που θα χάσουμε μέσα στις επόμενες δεκαετίες εξαιτίας της κλιματικής κρίσης» σημείωσε. Ο Φίσερ τόνισε πως το Lidar λειτουργεί καλά τόσο στο έδαφος όσο και στους όγκους των παγετώνων. Ως αποτέλεσμα, το project θα επικεντρωθεί στις χερσαίες εκτάσεις του πλανήτη, που απαρτίζουν περίπου το 29% του συνόλου της επιφάνειας της Γης. Οι πρώτες που θα χαρτογραφηθούν θα είναι αυτές που απειλούνται περισσότερο, όπως πχ παράκτιες περιοχές που κινδυνεύουν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και η περιοχή του Αμαζονίου στη Λατινική Αμερική. Σύμφωνα με τον Φίσερ, η πρώτη κίνηση είναι η αντιπαραβολή των υπαρχόντων δεδομένων Lidar. Επίσης, το Earth Archive θα περιέχει δεδομένα και από άλλες τεχνικές, όπως αεροφωτογραφήσεις και δορυφορικά δεδομένα. Όσον αφορά στο κόστος του εγχειρήματος, ο Φίσερ το εκτιμά γύρω στα 15 εκατ. δολάρια για τη σάρωση μεγάλου μέρους του Αμαζονίου μέσα σε 2-3 χρόνια. Μεγάλο μέρος του κόστους αυτού έχει να κάνει με τη μεταφορά του εξοπλισμού, καθώς και το «φιλτράρισμα» των δεδομένων. Αν και, όπως σημείωσε, η ομάδα αναζητά χρηματοδότηση, τόνισε ότι κάποιοι οργανισμοί έχουν ήδη δεσμευτεί να παρέχουν υποστήριξη. https://www.naftemporiki.gr/story/1524312/earth-archive-trisdiastati-xartografisi-tis-gis-gia-tis-epomenes-genies

Η Ελληνίδα των μεγάλων… νανοεπιτευγμάτων, Κατερίνα Αϋφαντη. Είναι μόλις 36 ετών και έχει ήδη επιτύχει πολλά και σημαντικά στο πεδίο της Μηχανικής και της Επιστήμης των Υλικών: η κυρία Κατερίνα Αϋφαντή, περί ης ο λόγος, γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1983 στις ΗΠΑ, καθώς ο πατέρας της Ηλίας Αϋφαντής ήταν καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. «Ο πατέρας μου ήταν ταγμένος στην επιστήμη του και αποτέλεσε μαζί με τη μητέρα μου την κύρια έμπνευσή μου για να «βουτήξω» στα επιστημονικά άδυτα», όπως λέει η ίδια στο «Βήμα». Μεγάλωσε μεταξύ ΗΠΑ και Ελλάδας, αφού ο πατέρας της μετακλήθηκε στην έδρα Μηχανικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) το 1990, διατηρώντας όμως συγχρόνως τη θέση του στο Μίσιγκαν. Από νωρίς ήλθαν και οι διακρίσεις: σε ηλικία μόλις 16 ετών η κυρία Αϋφαντή έγινε δεκτή από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές της σε μόλις τρία χρόνια. Στη συνέχεια με υποτροφία του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ στη Βρετανία, ενώ το 2005, σε ηλικία μόλις 22 ετών, έλαβε το διδακτορικό της από το Πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία, όπου μάλιστα διακρίθηκε ως η νεότερη επιστήμονας που έλαβε PhD στη χώρα. Το 2008, στα 25 έτη της, έγινε η νεότερη ερευνήτρια που έλαβε χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ερευνας (ERC). «Η χρηματοδότηση ήταν της τάξεως των 1,13 εκατ. ευρώ για πέντε χρόνια και αποφάσισα να έχω ως βάση μου το ΑΠΘ για να «θεμελιώσω» στην Ελλάδα την έρευνα που ήθελα να διεξαγάγω επάνω στη συμπεριφορά των νανοϋλικών και τις εφαρμογές τους στις μπαταρίες λιθίου και στη βιολογία» σημειώνει. Εστιάζοντας στον άνθρωπο Και μπορεί η κυρία Αϋφαντή να είχε τις καλύτερες των προθέσεων για να ενισχύσει τη χώρα της, δεν φαίνεται όμως πως η χώρα της είχε αντίστοιχες καλές προθέσεις για να ενισχύσει το άξιο τέκνο της (τι πρωτότυπο…). Ετσι, η ελληνίδα ερευνήτρια πήρε και εκείνη τον δρόμο της ξενιτιάς και βρέθηκε ξανά στις ΗΠΑ. «Αρχικώς δέχθηκα θέση αναπληρώτριας καθηγήτριας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας και πλέον βρίσκομαι στο Πανεπιστήμιο της Φλόριδας, όπου εργάζομαι ως αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Μηχανολόγων-Μηχανικών και Αεροδιαστημικής Μηχανικής. Eχω ένα πολύ καλά εξοπλισμένο εργαστήριο για να διεξάγω την έρευνά μου με τη συνδρομή των διδακτορικών και μεταδιδακτορικών μου φοιτητών και με χρηματοδότηση από το Εθνικό Ιδρυμα Επιστημών και το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ. Χαίρομαι πάρα πολύ να βλέπω τους φοιτητές μου να ανθίζουν με «πυξίδα» τους την επιστήμη και τη γνώση και παράλληλα σαν «πνευματική μητέρα» τούς δίνω συμβουλές για όλες τις πτυχές της ζωής τους». Στην έρευνα η κυρία Αϋφαντή έχει ρίξει το βάρος της στο πώς θα κάνει τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη. «Αυτό που με γεμίζει πραγματικά είναι το να προσπαθήσω να προσθέσω ένα λιθαράκι ώστε να βελτιωθεί η κοινωνία μέσω των ιατρικών και τεχνολογικών εφαρμογών που μπορούν να έχουν οι μελέτες μου». Και έχει ήδη βάλει όχι ένα αλλά πολλά λιθαράκια – δεν είναι τυχαίο ότι κρατά μια θέση ανάμεσα στις 16 κορυφαίες νεαρές ελληνίδες επιστήμονες με τεράστια απήχηση στο γνωστικό πεδίο της και χιλιάδες αναφορές στην έρευνά της. Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Φλόριδας μάς αναφέρει μόνο κάποια από τα υποσχόμενα προγράμματα που τρέχει αυτή τη στιγμή με τους συνεργάτες της: «Δημιουργούμε με χρήση νανοϋλικών εμφυτεύματα τα οποία ενσωματώνονται πολύ καλύτερα στον ανθρώπινο οργανισμό. Δημιουργούμε επίσης πολύ βελτιωμένα από άποψη βιοσυμβατότητας ηλεκτρόδια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην εν τω βάθει διέγερση του εγκεφάλου, η οποία εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση νόσων όπως η επιληψία, η νόσος του Πάρκινσον, ο χρόνιος πόνος και η κατάθλιψη». Στο στόχαστρο της ομάδας βρίσκονται όμως και οι μπαταρίες του μέλλοντος. «Μπαταρίες νατρίου, ενός στοιχείου που βρίσκεται σε αφθονία στο περιβάλλον, οι οποίες θα έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής και θα συνδέονται με χαμηλότερο κόστος από τις μπαταρίες λιθίου που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα». Κέντρο αριστείας στην Ελλάδα Θα γύριζε ποτέ πίσω στην Ελλάδα για να συνεχίσει όλο αυτό το σημαντικό έργο; «Η Ελλάδα και η Ορθοδοξία, που για μένα είναι αλληλένδετες, αποτελούν πηγή έμπνευσης στην έρευνά μου. Επομένως, αν αποφασίσει πράγματι η χώρα να ενισχύσει τους έλληνες επιστήμονες και να τους αφήσει να επιτελέσουν απερίσπαστοι το έργο τους, θα ήταν χρέος μου να επιστρέψω. Θα ήθελα κάποια ημέρα να συμβάλω στο να δημιουργηθεί ένα κέντρο αριστείας στην Ελλάδα με διεθνείς συνεργασίες, στο οποίο θα γίνεται πρωτότυπη δουλειά στην Επιστήμη των Υλικών με εφαρμογές στην ενέργεια, στη βιοϊατρική και στην τεχνολογία». Και μια και μιλάμε για πιθανά μελλοντικά σχέδια και μια και η εβδομάδα που μόλις ολοκληρώθηκε ήταν Εβδομάδα Νομπέλ, θα έβλεπε η κυρία Αϋφαντή τον εαυτό της με ένα τέτοιο βραβείο κάποια ημέρα; «Το πεδίο μου δεν συνηθίζει να είναι από τα πεδία που «προτιμούν» τα Νομπέλ – δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώτος μηχανολόγος-μηχανικός, ο Dan Shechtman, έλαβε Νομπέλ το 2011. Το δικό μου Νομπέλ θα είναι το να συμβάλω στο να έχει μια καλύτερη ζωή έστω και ένας άνθρωπος». Στην εποχή των… πλαστικών και επίπλαστων προτύπων σε διαφορετικά πεδία, συμπεριλαμβανομένου αυτού της επιστήμης, η Κατερίνα Αϋφαντή είναι μια από τις περιπτώσεις που (ευτυχώς) υπάρχουν για να μας θυμίζουν τι σημαίνει επιστήμονας με πραγματικές περγαμηνές και πραγματικό ερευνητικό έργο. Και είναι μόλις 36 ετών. Φανταστείτε πόσο έργο έχει ακόμη μπροστά της για το δικό της καλό και το καλό όλων μας. https://www.tovima.gr/2019/10/16/science/i-ellinida-ton-megalon-nanoepiteygmaton-katerina-ayfanti/

Μήπως έχουμε φτάσει στα όρια της επιστημονικής γνώσης; Παρά τις μεγαλιώδεις εξελίξεις στην επιστήμη τον περασμένο αιώνα, η κατανόησή μας για τον κόσμο στον οποίο ζούμε εξακολουθεί να μην είναι πλήρης . Οι επιστήμονες όχι απλά δεν έχουν καταφέρει να βρουν το Άγιο Δισκοπότηρο της φυσικής - το σημείο όπου διασταυρώνονται η θεωρία της σχετικότητας με την κβαντική μηχανική - αλλά δεν γνωρίζουν ακόμα από τι φτιάχτηκε το σύμπαν. Η περιζήτητη Θεωρία των Όλων συνεχίζει να μας διαφεύγει. Και υπάρχουν πολλά δύσκολα ακόμα παζλ που καλούμαστε να λύσουμε… Θα μπορέσει όμως ποτέ η επιστήμη να μας δώσει όλες τις απαντήσεις που ζητάμε ή έχουμε φτάσει στα όρια της γνώσης; Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι προϊόν μιας τυφλής και μη καθοδηγούμενης εξέλιξης. «Σχεδιάστηκε» για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων που έχουν να κάνουν με την επιβίωση και την αναπαραγωγή μας και ίσως όχι για να ξεδιπλώσει το κουβάρι του σύμπαντος. Αυτή η συνειδητοποίηση οδήγησε μερικούς φιλόσοφους να ενστερνιστούν μια περίεργη μορφή απαισιοδοξίας, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν πράγματα που δεν θα καταλάβουμε ποτέ. Επομένως, η ανθρώπινη επιστήμη θα έρθει αντιμέτωπη με ένα απροσπέλαστο όριο - και ίσως να έχει βρεθεί αντιμέτωπη με αυτό ήδη. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο Αμερικανός φιλόσοφος και ακτιβιστής Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος υποστηρίζει ότι οι απαντήσεις σε ορισμένες ερωτήσεις μπορεί να είναι καταδικασμένες να παραμείνουν «μυστήρια». Οι στοχαστές που υποστηρίζουν τη θεωρία του «μυστηρίου», που προαναφέρθηκε, δίνουν εξέχοντα ρόλο σε βιολογικά επιχειρήματα και αναλογίες, σημειώνει σε άρθρο του το «The Conversation». Ο φιλόσοφος Τζέρι Φόντορ, στο βιβλίο του «Modularity of Mind» του 1983, ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ένα αναπόφευκτο όριο σε «σκέψεις που είμαστε ανίκανοι να σκεφτούμε». Ομοίως, ο φιλόσοφος Colin McGinn έχει υποστηρίξει σε μια σειρά βιβλίων και άρθρων ότι ο ανθρώπινος νους πάσχει από «γνωσιακό κλείσιμο» σε σχέση με ορισμένα προβλήματα. Ακριβώς όπως τα σκυλιά ή οι γάτες δεν θα καταλάβουν ποτέ τους πρωταρχικούς αριθμούς, έτσι και ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν θα συλλάβει πότε κάποια από τα θαύματα του κόσμου, υποστηρίζει. Ο McGinn υποψιάζεται ότι προβλήματα όπως το πώς οι φυσικές διαδικασίες στον εγκέφαλό μας δημιουργούν τη συνείδηση, καταλήγουν σε αναξιόπιστα φιλοσοφικά αφηγήματα, γιατί οι αληθινές λύσεις τους είναι απλά απρόσιτες για το ανθρώπινο μυαλό. Ο ίδιος ο McGinn είναι πεπεισμένος ότι υπάρχει στην πραγματικότητα μια απόλυτα φυσική λύση στο πρόβλημα του νου και του σώματος, αλλά ότι οι ανθρώπινοι εγκέφαλοι δεν θα το βρουν ποτέ. Έχει όμως στα αλήθεια βάση αυτό το επιχείρημα; Θεωρήστε ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν εξελίχθηκε για να ανακαλύψει την προέλευσή του. Και όμως κάπως καταφέραμε να κάνουμε ακριβώς αυτό. Ίσως οι πεσιμιστές δεν υπολογίζουν κάτι σημαντικό... Οι θιασώτες της θεωρίας των άλυτων μυστηρίων τείνουν να βλέπουν τα πράγματα είτε άσπρα είτε μαύρα. Πιστεύουν πως ή θα βρούμε τις απαντήσεις που ψάχνουμε δηλαδή ή θα πέσουμε σε έναν μεταφορικό τοίχο επειδή δεν μπορούμε να τις βρούμε. Μια άλλη πιθανότητα, όμως, που συχνά αγνοούν, είναι αυτής της αργής απόδοσης των προσπαθειών μας. Η επίτευξη των ορίων της έρευνας μπορεί να μην είναι σαν να πέφτουμε πάνω σε ένα τείχος, αλλά ίσως σαν να έχουμε βαλτώσει σε ένα έλος. Συνεχίζουμε να επιβραδύνουμε, ακόμη και όταν ασκούμε όλο και περισσότερη προσπάθεια για να βγούμε από αυτό, χωρίς όμως να υπάρχει ένα ξεκάθαρο σημείο που να σηματοδοτεί ότι δεν θα υπάρξει κάποια πρόοδος και θα μπορέσουμε να βγούμε από αυτό. Ένα άλλο φιλοσοφικό ερώτημα που τίθεται στον αντίποδα της υπόθεσης ότι δεν θα φτάσουμε ποτέ την απόλυτη αλήθεια της επιστήμης, είναι το εξής: Μήπως μπορεί να βρεθούμε αντιμέτωποι με την απόλυτη αλήθεια αλλά να μην την καταλάβουμε ποτέ; Όπως σημειώνει ο μεταδιδακτορικός ερευνητής της Φιλοσοφίας της Επιστήμης, Maarten Boudry, στο «The Conversation», σύμφωνα με την κβαντική μηχανική, τα σωματίδια μπορούν να βρίσκονται σε δύο μέρη ταυτόχρονα ή να εμφανίζονται τυχαία από κενό χώρο. Ενώ αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο να το κατανοήσει κανείς, η κβαντική θεωρία οδηγεί σε απίστευτα ακριβείς προβλέψεις. Τα «παράξενα» φαινόμενα της κβαντικής έχουν μάλιστα επιβεβαιωθεί από διάφορες πειραματικές δοκιμές και οι επιστήμονες τώρα δημιουργούν επίσης εφαρμογές που βασίζονται στη θεωρία. Ακόμη και ο κβαντικός φυσικός Richard Feynman παραδέχεται όμως το εξής: «Νομίζω ότι μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι κανείς δεν κατανοεί την κβαντική μηχανική». Οι πεσιμιστές της φιλοσοφίας της επιστήμης ξεχνούν ίσως πόσο απίστευτες έμοιαζαν θεωρίες που σήμερα μας είναι αντιληπτές όταν πρώτο - παρουσιάστηκαν. Τίποτα στις «εργοστασιακές μας ρυθμίσεις» δεν μας είχε προετοιμάσει για να δεχτούμε το ηλιοκεντρικό σύστημα, την εξελικτική βιολογία ή τη θεωρία της σχετικότητας. Οι προεκτάσεις του ανθρώπινου νου Μπορούν οι εγκέφαλοί μας να απαντήσουν πραγματικά σε όλες τις πιθανές ερωτήσεις και να καταλάβουν όλα τα προβλήματα; Αυτό εξαρτάται από το αν μιλάμε για τους εγκεφάλους ως όργανα και μόνο ή και τις προεκτάσεις τους. Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν μπορούμε να κάνουμε μόνο με τον εγκέφαλό μας. Για παράδειγμα, τα βοηθητικά αισθητήρια όργανα μας δεν μπορούν να ανιχνεύσουν το υπεριώδες φως, τα υπερηχητικά κύματα, τις ακτίνες Χ ή τα κύματα βαρύτητας. Αλλά αν είμαστε εξοπλισμένοι με κάποια τεχνολογία, μπορούμε να παρατηρήσουμε όλα αυτά τα φαινόμενα. Για να ξεπεραστούν οι αντιληπτικοί μας περιορισμοί, οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια σειρά εργαλείων και τεχνικών: μικροσκόπια, ταινίες ακτίνων Χ, μετρητές Geiger, ανιχνευτές ραδιοφωνικών κυμάτων και ούτω καθεξής.Όλες αυτές οι συσκευές επεκτείνουν την εμβέλεια του μυαλού μας, μεταφέροντας τις φυσικές διαδικασίες σε κάποια μορφή που τα αισθητήρια όργανά μας μπορούν να αφομοιώσουν. Με παρόμοιο τρόπο, χρησιμοποιούμε και απλά αντικείμενα (όπως το χαρτί και το μολύβι) για να αυξήσουμε σημαντικά την ικανότητα μνήμης του εγκεφάλου μας. Σύμφωνα με τον Βρετανό φιλόσοφο Andy Clark, το μυαλό μας κυριολεκτικά εκτείνεται πέρα από το κρανίο μας, με τη μορφή φορητών υπολογιστών, οθονών υπολογιστών, χαρτών και αρχείων.Τα μαθηματικά είναι επίσης μια άλλη φανταστική τεχνολογία που επεκτείνει τη σκέψη μας, η οποία μας επιτρέπει να αναπαριστούμε έννοιες που δεν μπορούσαμε να σκεφτούμε με τους εγκεφάλους μας και μόνο ως εργαλείο. Για παράδειγμα, κανένας επιστήμονας δεν θα μπορούσε να ελπίζει ότι θα σχηματίσει μια πνευματική αναπαράσταση όλων των πολύπλοκων διαδικασιών αλληλοσύνδεσης που αποτελούν το κλιματικό μας σύστημα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κατασκευάσαμε μαθηματικά μοντέλα και υπολογιστές… Ο ρόλος της σωρευτικής γνώσης Εξίσου σημαντικό είναι και το γεγονός ότι μπορούμε να επεκτείνουμε τον νου μας και στον νου των συνανθρώπων μας. Αυτό που κάνει το είδος μας μοναδικό είναι ότι έχουμε τη δυνατότητα να σωρεύουμε πολιτιστική γνώση. Ένας πληθυσμός ανθρώπινων εγκεφάλων είναι πολύ πιο... έξυπνος από κάθε μεμονωμένο εγκέφαλο. Σχολιο:Και αυτο ειναι τελικα το μεγαλο πλεονεκτημα μας!!!! Η επιστήμη άλλωστε είναι μια κατ’εξοχήν συνεργατική υπόθεση. Είναι αυτονόητο ότι κανένας επιστήμονας δεν θα είναι ικανός να ξετυλίξει τα μυστήρια του σύμπαντος από μόνος του. Αλλά συλλογικά οι επιστήμονες μπορούν να το κάνουν. Όπως έγραψε ο Νεύτωνας, «θα μπορούσε να δει περισσότερα αν στεκόταν στους ώμους γιγάντων». Σήμερα, όλο και λιγότεροι άνθρωποι κατανοούν τι συμβαίνει στην αιχμή της θεωρητικής φυσικής. Η ενοποίηση της κβαντικής μηχανικής και της θεωρίας της σχετικότητας θα είναι αναμφισβήτητα εξαιρετικά δύσκολη. Το ίδιο ισχύει και για την κατανόησή μας για το πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί συνείδηση, νόημα και σκοπιμότητα. Αλλά υπάρχει στα αλήθεια κάποιος καλός λόγος να υποθέσουμε ότι αυτά τα ερωτήματα δεν θα απαντηθούν ποτέ; Ενα πείραμα... Ας κάνουμε ένα πείραμα σκέψης. Φανταστείτε ότι κάποιοι «εξωγήινοι ανθρωπολόγοι» είχαν επισκεφτεί τον πλανήτη μας πριν από περίπου 40.000 χρόνια για να ετοιμάσουν μια επιστημονική έκθεση σχετικά με τις γνωστικές δυνατότητες του είδους μας. Θα μπορούσαν να φανταστούν ότι αυτοί οι παράξενοι γυμνοί πίθηκοι που ζούσαν στον πλανήτη θα μπορούσαν ποτέ να ανακαλύψουν τη δομή του ηλιακού μας συστήματος, την καμπυλότητα του χωροχρόνου ή ακόμα και τις δικές τους εξελικτικές καταβολές; Τη στιγμή εκείνη, όταν οι πρόγονοί μας ζούσαν ακόμα σε μικρές ζώνες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, μια τέτοια εξέλιξη θα φάνταζε πολύ απίθανη. Αν και οι άνθρωποι είχαν αρκετά εκτεταμένες γνώσεις για τα ζώα και τα φυτά στο άμεσο περιβάλλον τους και γνώριζαν αρκετά για τη φυσική των καθημερινών αντικειμένων, δεν υπήρχε διαφαινόμενη προοπτική επιστημονική δραστηριότητα. Δεν υπήρχε γραφή, μαθηματικά, καμία τεχνητή συσκευή για την επέκταση της γκάμας των αισθητήριων οργάνων μας. Κατά συνέπεια, σχεδόν όλες οι πεποιθήσεις των ανθρώπων αυτών για την ευρύτερη δομή του κόσμου ήταν εντελώς λανθασμένες. Τα ανθρώπινα όντα δεν είχαν ιδέα για τις πραγματικές αιτίες των φυσικών καταστροφών, των ασθενειών ή σχεδόν οποιουδήποτε άλλου φυσικού φαινομένου. Από βιολογική άποψη, δεν είμαστε διαφορετικοί από ό, τι ήμασταν πριν από 40.000 χρόνια, αλλά τώρα γνωρίζουμε τα βακτηρίδια και τους ιούς, το DNA και τα μόρια, τα σουπερνόβα και τις μαύρες τρύπες, το πλήρες φάσμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος και μια ευρεία σειρά άλλων περίεργων πραγμάτων. Γνωρίζουμε επίσης τη μη-Ευκλείδεια γεωμετρία και την καμπυλότητα χωροχρόνου. Τα μυαλά μας έχουν φτάσει σε αντικείμενα εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τον πλανήτη μας, αλλά και σε εξαιρετικά μικροσκοπικά αντικείμενα πολύ κάτω από τα αντιληπτικά όρια των αισθητήριων οργάνων μας. Χρησιμοποιώντας διάφορες επιστημονικές κατακτήσεις και εργαλεία, οι άνθρωποι έχουν επεκτείνει σημαντικά την κατανόησή τους για τον κόσμο. Η βιολογία δεν είναι πεπρωμένο Το παραπάνω πείραμα σκέψης πρέπει να είναι μια συμβουλή ενάντια στην απαισιοδοξία για την ανθρώπινη γνώση. Ποιος ξέρει τι άλλες συσκευές που θα επεκτείνουν το μυαλό μας και τι θα ανακαλύψουμε για να ξεπεράσουμε τους βιολογικούς μας περιορισμούς; Αν αναλογιστείτε αυτό που έχουμε ήδη επιτύχει στο διάστημα του μικρού μας περάσματος από το σύμπαν, το να θεωρήσουμε ότι έχουμε πεπεράσει το σύμπαν της γνώσης είναι τουλάχιστον αλαζονικό. Η βιολογία άλλωστε δεν είναι πεπρωμένο.«Μόλις θέσετε μια ερώτηση που ισχυρίζεστε ότι δεν θα μπορέσουμε ποτέ να απαντήσουμε, ενεργοποιείτε την ίδια τη διαδικασία που μπορεί να αποδείξει εσάς λάθος: θέτετε ένα θέμα προς έρευνα», όπως εύστοχα το θέτει ο φιλόσοφος Daniel Dennett. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4111554280/2019/10/17/- [/b]

Η NASA παρουσίασε τις στολές για τον πρώτο γυναικείο διαστημικό περίπατο. Ο αποκλειστικά γυναικείος διαστημικός περίπατος δεν θα γίνει στις 21 Οκτωβρίου, όπως είχε προγραμματισθεί, αλλά νωρίτερα, αυτή την Πέμπτη ή Παρασκευή, όπως ανακοίνωσε η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA), λόγω ενός τεχνικού προβλήματος στο σύστημα μπαταριών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ΔΔΣ) που θα πρέπει να διορθωθεί άμεσα. Έως τώρα, όσες γυναίκες είχαν κάνει διαστημικό περίπατο, συνοδεύονταν από άνδρα. Από τον πρώτο διαστημικό περίπατο το 1965, συνολικά 227 αστροναύτες έχουν «περπατήσει» στο διάστημα, εκ των οποίων 15 γυναίκες (όλες Αμερικανίδες πλην μίας). Δύο αστροναύτες της NASΑ, η έμπειρη Κριστίνα Κοχ και η πρωτάρα Τζέσικα Μέιρ, καλούνται να επισπεύσουν την ιστορική έξοδο τους στο διάστημα, κάνοντας δουλειά…ηλεκτρολόγου, η οποία αναμένεται να διαρκέσει γύρω στις τρεις ώρες. Οι δύο γυναίκες δεν θα αλλάξουν μπαταρίες, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός, αλλά θα αντικαταστήσουν ένα χαλασμένο εξάρτημα (ρυθμιστής φόρτισης-εκφόρτισης), που εμποδίζει να λειτουργεί σωστά μια νέα μπαταρία ιόντων λιθίου του ΔΔΣ, η οποία είχε τοποθετηθεί προ ημερών. Αρχικά, ο γυναικείος διαστημικός περίπατος είχε προγραμματισθεί για φέτος τον Μάρτιο, αλλά αναβλήθηκε λόγω έλλειψης διαστημικών στολών στο κατάλληλο για γυναίκες μέγεθος (medium), πρόβλημα που πλέον λύθηκε. Μάλιστα η NASA, σε εκδήλωση στην έδρα της σε Ουάσιγκτον, παρουσίασε δύο νέες στολές για τις μελλοντικές αποστολές των αστροναυτών της. Οι στολές θα φορεθούν και από την πρώτη γυναίκα που -αν όλα πάνε καλά- σχεδιάζεται να πατήσει το πόδι της στη Σελήνη το 2024 στο πλαίσιο του προγράμματος «'Αρτεμις». Είναι οι πρώτες νέες στολές που σχεδιάζει η NASA μετά από περίπου 40 χρόνια. Η μία στολή, φωτεινού πορτοκαλί χρώματος, θα φοριέται μέσα στο σκάφος Orion και η άλλη, που είναι πολύ μεγαλύτερη, λευκού, κόκκινου και μπλε χρώματος, θα φοριέται κατά τις εξόδους στη Σελήνη. Φωτογραφία! Οι στολές είναι πιο άνετες από τις υπάρχουσες και, μεταξύ άλλων, χάρη στο νέο σχεδιασμό τους, θα διευκολυνθούν οι αστροναύτες να λειτουργήσουν ως επιστήμονες στην επιφάνεια του φεγγαριού, κατά πάσα πιθανότητα στην περιοχή του νοτίου πόλου της Σελήνης όπου θα στοχεύσει η NASA για προσελήνωση. Η νέα εξωτερική διαστημική στολή έχει το πλεονέκτημα ότι προσαρμόζεται σε διάφορα μεγέθη σώματος, τόσο ανδρικού όσο και γυναικείου. Θα επιτρέπει στους αστροναύτες να μένουν εκτός του σκάφους τους για οκτώ έως εννέα συνεχόμενες ώρες. Η νέα στολή για το διάστημα θα σταλεί για δοκιμή στον ΔΔΣ μέσα στην επόμενη διετία, ενώ θα συνεχίσει να βελτιώνεται μέχρι να φθάσει η στιγμή για τη χρησιμοποίηση της στο νέο σεληνιακό πρόγραμμα. https://www.kathimerini.gr/1047259/article/epikairothta/kosmos/h-nasa-paroysiase-tis-stoles-gia-ton-prwto-gynaikeio-diasthmiko-peripato

Βρήκαν ίχνη ζωής στον Άρη οι διαστημικές αποστολές Viking; «Ενδέχεται να είχαμε ανακαλύψει δείγματα ζωής στον Άρη πριν από 40 χρόνια», ισχυρίστηκε πρώην επιστήμονας της NASA. Ο Γκίλμπερτ Β. Λεβίν, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής ερευνητής ενός πειράματος της NASA, που έστειλε δορυφόρους στον Άρη το 1976, δημοσίευσε ένα άρθρο στο Scientific American, στο οποίο ανέφερε ότι τα θετικά αποτελέσματα του πειράματος αποτελούσαν απόδειξη ότι υπάρχει ζωή στον πλανήτη. Το πείραμα αποσκοπούσε στην ανακάλυψη οργανικής ύλη στο έδαφος του πλανήτη, πράγμα που απάντησε και σε άλλες ερωτήσεις των ερευνητών, σύμφωνα με τον Λεβίν. Τα υπόλοιπα πειράματα για να βρουν οργανική ύλη απέτυχαν και έτσι η NASA δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία που είχε συλλέξει, κρίνοντας τα ως λανθασμένα. Σε δήλωσή της η NASA είχε υποστηρίξει ότι τα δείγματα που πήραν αφορούσαν στοιχεία που έδιναν την εντύπωση ότι υπάρχει ζωή αλλά δεν υπήρχε πραγματικά. Όπως, μάλιστα, αναφέρει ο Λεβίν, οι ερευνητές τώρα είναι πολύ πιο κοντά στον να αποδείξουν τα στοιχεία αυτά ως αληθή. «Είναι πολύ πιο πιθανό ότι απλώς εμείς δεν ανιχνεύσαμε στοιχεία για ζωή στον πλανήτη», υποστηρίζει ο Λεβίν. Η NASA, ωστόσο, έχει δηλώσει πως τα τεστ που θα γίνουν το 2020 στον Άρη δεν θα συμπεριλαμβάνουν τεστ ανίχνευσης ζωής. Τα τεστ αυτά θα εξετάσουν αν στο παρελθόν υπήρχαν βιώσιμα περιβάλλοντα στον πλανήτη και τα δείγματα θα επιστρέψουν στη Γη για περαιτέρω έρευνα. https://physicsgg.me/2019/10/15/%ce%b2%cf%81%ce%ae%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%ce%af%cf%87%ce%bd%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%cf%81%ce%b7-%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%ba/ Βίντεο: τα διαστημικά σκάφη Viking 1 και 2

Γιατί η ανθρωπότητα δεν θα μεταναστεύσει ποτέ σε εξωπλανήτες,σύμφωνα με τον Μισέλ Μαγιόρ. Οι άνθρωποι δεν θα μεταναστεύσουν ποτέ σε έναν πλανήτη έξω από το ηλιακό μας σύστημα, καθώς θα χρειαζόταν πάρα πολύς χρόνος για να φτάσουμε εκεί, εκτιμά ο Μισέλ Μαγιόρ, Ελβετός αστροφυσικός και νικητής του φετινού Νόμπελ Φυσικής. Ο Μαγιόρ και ο συνάδελφός του, Ντιντιέ Κελό, κέρδισαν την προηγούμενη εβδομάδα το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για τη δουλειά τους πάνω στις τεχνικές εντοπισμού εξωπλανητών. «Αν μιλάμε για εξωπλανήτες, τα πράγματα θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρα: Δεν θα μεταναστεύσουμε εκεί» είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) ο Μαγιόρ στο περιθώριο συνδιάσκεψης κοντά στη Μαδρίτη, ερωτηθείς για το ενδεχόμενο μετανάστευσης ανθρώπων σε άλλους πλανήτες. «Οι πλανήτες αυτοί είναι πολύ, πολύ μακριά. Ακόμα και στην αισιόδοξη περίπτωση ενός πλανήτη όπου θα μπορούσαμε να ζήσουμε και ο οποίος δεν είναι πολύ μακριά, ας πούμε μερικές δεκάδες έτη φωτός, που δεν είναι πολλά στη γειτονιά μας, ο χρόνος για να φτάσουμε εκεί είναι σημαντικός» πρόσθεσε. «Μιλάμε για εκατοντάδες εκατομμύρια ημέρες με τα σημερινά μέσα. Πρέπει να προσέχουμε τον πλανήτη μας, είναι πολύ όμορφος και ακόμα απολύτως κατοικήσιμος». Ο 77χρονος είπε ότι ένιωθε την ανάγκη να «σκοτώσει» όλες τις τοποθετήσεις που λένε πως «εντάξει, θα πάμε σε έναν κατοικήσιμο πλανήτη εάν κάποια στιγμή η ζωή δεν είναι δυνατή στη Γη». «Είναι εντελώς τρελό» πρόσθεσε σχετικά ο νομπελίστας αστροφυσικός. Χρησιμοποιώντας ειδικά όργανα στο αστεροσκοπείο τους στη νότια Γαλλία, ο Μαγιόρ και ο Κελό ανακάλυψαν τον Οκτώβριο του 1995 έναν πλανήτη εκτός του ηλιακού μας συστήματος- κάτι που μέχρι τότε υπήρχε μόνο στην επιστημονική φαντασία. Ο Μαγιόρ ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και ο Κελό διδακτορικός φοιτητής του όταν έκαναν την ανακάλυψη αυτή, που έφερε επανάσταση στην αστρονομία. Έκτοτε πάνω από 4.000 εξωπλανήτες έχουν εντοπιστεί στον γαλαξία μας. «Ήταν ένα πολύ παλιό ερώτημα, το οποίο συζητούσαν οι φιλόσοφοι: Υπάρχουν άλλοι κόσμοι στο σύμπαν; Αναζητούμε πλανήτες κοντά μας, που θα μπορούσαν να μοιάζουν με τη Γη. Μαζί με τον συνάδελφό μου αρχίσαμε αυτή την αναζήτηση για πλανήτες, δείξαμε πως ήταν δυνατόν να τους μελετήσουμε» είπε ο ίδιος, προσθέτοντας πως επαφίεται στην επόμενη γενιά να απαντήσει στο ερώτημα εάν υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες. https://physicsgg.me/2019/10/15/%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%b8%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%8d/

Κάτι συμβαίνει στον «Δημόκριτο» Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε, αλλά μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν η Μίλητος ο τόπος όπου ο περιπλανώμενος Δημόκριτος συνάντησε για πρώτη φορά τον δάσκαλό του, τον φιλόσοφο Λεύκιππο, ο οποίος υποστήριζε ότι η ύλη αποτελείται από άτομα. Μετά από 2.500 χρόνια, στους πρόποδες του Υμηττού, η σχέση του Δημόκριτου με τον Λεύκιππο είναι κάπως διαφορετική, με τον τελευταίο να αποτελεί «παιδί» του πρώτου. Με πιο απλά λόγια, στα 600 στρέμματα των εγκαταστάσεων του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος», στην Αγία Παρασκευή, λειτουργεί παράλληλα και το Τεχνολογικό Πάρκο «Λεύκιππος», μια μονάδα που γεννήθηκε πριν από αρκετά χρόνια, αλλά τελευταία μοιάζει να έχει υιοθετήσει μια νέα κουλτούρα. Ο «Λεύκιππος» βρέθηκε στην επικαιρότητα όταν πέρυσι επιλέχτηκε από τον παγκόσμιο κολοσσό Tesla για να φιλοξενήσει ένα κέντρο έρευνάς του, ενώ προ ημερών ανακοινώθηκε η δημιουργία ενός κέντρου αριστείας στην τεχνητή νοημοσύνη, σε συνεργασία με την εταιρεία Ernst & Young. Πέραν των μεγάλων διεθνών αφίξεων, σαράντα ακόμα επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται σήμερα στον χώρο, αξιοποιώντας την ερευνητική δραστηριότητα του «Δημόκριτου». Ο Γεώργιος Νούνεσης, διευθυντής Ερευνών του κέντρου, περιέγραψε στο «Κ» αυτό που συμβαίνει ως «ένα οικοσύστημα όπου οι ερευνητές ενός δημόσιου φορέα αλληλεπιδρούν με ιδιωτικές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και καινοτομίας». Η λειτουργία του Τεχνολογικού Πάρκου ξεκίνησε εντοπισμένη σε δύο κτίρια, αλλά άρχισε σταδιακά να διαχέεται και σε άλλους χώρους του κέντρου, κάτι που κατά τον κ. Νούνεση είναι «παραγωγικό και πολύ θετικό». Πλέον αναμένεται και επέκταση των εγκαταστάσεων, καθώς η ζήτηση είναι τεράστια. «Αυτά που συμβαίνουν εδώ δεν ακούγονται πολύ, γιατί αυτό είναι το προφίλ του “Δημόκριτου”· κανείς δεν “φωνάζει” εδώ», μου λέει ο Μιχάλης Βαφόπουλος, ιδρυτής και CEO της Linked Business, μιας εκ των εταιρειών του χώρου. «Αυτή τη στιγμή ο “Λεύκιππος” είναι ένα από τα πιο οργανωμένα πάρκα που έχω δει και το οποίο από την πρώτη μέρα που ήρθα εδώ βελτιώνεται συνεχώς. Χωρίς καμία υπερβολή, είναι ένα μικρό θαύμα αυτό που έχουμε εδώ». Η βραβευμένη για την καινοτομία της Linked Business, με πελάτες μεγάλες ελληνικές εταιρείες και πολυεθνικές, επεξεργάζεται και δίνει νέο νόημα στα ανοιχτά δεδομένα που διατίθενται από τα δημόσια μητρώα. Πριν από τη δημιουργία της, ο κ. Βαφόπουλος ήταν μέλος του ερευνητικού δυναμικού του «Δημόκριτου» και, όταν ένιωσε την ανάγκη να μεταπηδήσει στον επιχειρηματικό κόσμο, το πάρκο τού έδωσε εύκολα αυτή τη δυνατότητα, χωρίς να απομακρυνθεί, ψυχή τε και σώματι, από το εργαστήριο. «Το να κάνεις τα πρώτα σου βήματα εδώ σημαίνει ότι γλιτώνεις διάφορα προβλήματα, το κόστος είναι πιο χαμηλό, ενώ έχεις και την υποστήριξη του κέντρου», λέει. Έξυπνες λύσεις και... αλεπούδες Μία από τις πρώτες εταιρείες που έφτασαν στον «Λεύκιππο» ήταν η Future Intelligence, και ο CTO της, Γιώργος Μπόγδος, θυμάται πώς είδε το πάρκο σταδιακά να γεμίζει, να μεγαλώνει, να βελτιώνεται και θεωρεί ότι η εξωστρέφεια που έχει καλλιεργηθεί διαφημίζει και τον ίδιο τον «Δημόκριτο». «Εμείς έχουμε απευθείας πρόσβαση στην έρευνα, αντλώντας κατ’ αρχάς γνώση, εμπειρία και συμβουλές, ενώ μπορούμε επίσης να κάνουμε χρήση κάποιων εργαστηρίων», αναφέρει ο κ. Μπόγδος, ο οποίος υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της συνύπαρξης, το γεγονός ότι στον «Λεύκιππο» κανείς δεν νιώθει απομονωμένος. Αναφέρεται και στην τοποθεσία, στο περιβάλλον, στο ότι ανοίγει την πόρτα του γραφείου του και βρίσκεται στον καθαρό αέρα του δάσους: «Αμέτρητα βράδια έχω κάνει βόλτες έξω, βλέπω αλεπούδες και σκίουρους και επιστρέφω στο γραφείο ανανεωμένος». Στην περίπτωση της Future Intelligence υπάρχει μία ακόμα ενδιαφέρουσα παράμετρος. Είναι μία από τις εταιρείες που ξεκίνησαν στα πρώτα χρόνια της κρίσης, πριν από μία δεκαετία. «Δεν υπήρχαν εύκολες λύσεις, έπρεπε να τις βρούμε εμείς και δυσκολευτήκαμε πολύ στα πρώτα μας βήματα, αλλά έτσι οικοδομήσαμε σταθερές βάσεις, και αυτό είναι κάτι που έχω παρατηρήσει να συμβαίνει γενικά με τις εταιρείες που γεννήθηκαν αυτά τα χρόνια». Εν προκειμένω, η Future Intelligence είναι μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών και δικτύου, προσφέροντας το υλικό και το λογισμικό για συστήματα τηλεμετρίας και τηλεδιαχείρισης, αξιοποιώντας τις δυνατότητες του Internet of Things. «Βασιζόμαστε στην πρωτογενή έρευνα», λέει ο κ. Μπόγδος, «με στόχο να προσφέρουμε όφελος στον τελικό χρήστη, που είναι ο πολίτης». Αποφοίτηση από το πάρκο Ένα ερώτημα που προκύπτει είναι μέχρι πότε μπορεί να μείνει μια εταιρεία στον «Λεύκιππο». Ο κ. Νούνεσης μου εξηγεί ότι δεν υπάρχει κάποιο αυστηρό χρονικό όριο και ότι μια εταιρεία αντιλαμβάνεται από μόνη της πότε έρχεται η ώρα να «αποφοιτήσει». Είναι κάτι που μου επιβεβαιώνει και ο Ηλίας Νασιόπουλος, ιδρυτής και CEO της GIVE. «Έχουμε πλέον πρόβλημα χώρου», μου λέει. «Σκεφτήκαμε να αναζητήσουμε και γειτονικά γραφεία για να μείνουμε εδώ, αλλά όσο μεγαλώνεις καταλαβαίνεις ότι μάλλον πήρες τη βοήθεια του πάρκου και πλέον μπορείς να σταθείς στα πόδια σου». Μου απαριθμεί τα πλεονεκτήματα του χώρου και αναφέρεται στις υποδομές και στις αίθουσες συσκέψεων, στην τεχνική υποστήριξη και στο όμορφο περιβάλλον. Ωστόσο τονίζει ότι το πιο θετικό ήταν πάντα οι άνθρωποι που βρίσκονταν γύρω του. «Όταν είχαμε ανάγκη, είτε αντιμετωπίζαμε ένα μαθηματικό πρόβλημα είτε ψάχναμε έναν καλό λογιστή, μπορούσαμε να χτυπήσουμε τη διπλανή πόρτα. Πάντα υπήρχε κάποιος που είχε περάσει το ίδιο πριν από μας». Η GIVE είναι εταιρεία μηχανολογίας, που παρέχει υπηρεσίες όπως η ανάλυση αντοχής υλικών ή η σχεδίαση προϊόντων, αλλά πλέον έχει και το δικό της πρότζεκτ (που βρίσκεται κοντά στην ολοκλήρωσή του), τη δημιουργία ενός ηλεκτροκίνητου δίκυκλου οχήματος πόλης, που θα αποτελεί, εκτός από ένα μέσο μεταφοράς, και μια δήλωση συνειδητοποίησης για την ανάγκη βιώσιμης μετακίνησης. Υπάρχουν πολλές ιδέες αυτή τη στιγμή στον «Δημόκριτο», πολλά μυαλά σε δραστηριότητα, άνθρωποι που κατάφεραν να βρουν τον δρόμο που χιλιάδες άλλοι αναγκάστηκαν τα τελευταία χρόνια να αναζητήσουν στο εξωτερικό, δημιουργώντας το φαινόμενο του brain drain. Ρωτάω τον κ. Νούνεση πόσο μπορεί αυτή η κινητικότητα που επικρατεί τώρα στον «Δημόκριτο» να τραβήξει νέους ανθρώπους πίσω στη χώρα μας. «Η νέα γενιά θέλει να μείνει στην Ελλάδα», μου λέει, «αρκεί να έχει ελκυστικές δουλειές σε ελκυστικά περιβάλλοντα. Τα παιδιά που ήρθαν να δουλέψουν στην Tesla θα μπορούσαν να εργαστούν σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, αλλά προτίμησαν την Αγία Παρασκευή. Κάποιος λόγος θα υπήρχε». ■ Στις φωτογραφίες ο Γεώργιος Νούνεσης, διευθυντής Ερευνών του «Δημόκριτου» Ο CTO της Future Intelligence, Γιώργος Μπόγδος Ο CEO της εταιρείας GIVE, Ηλίας Νασιόπουλος και Ο CEO της Linked Business, Μιχάλης Βαφόπουλος. https://www.kathimerini.gr/1047017/gallery/periodiko-k/reportaz/kati-symvainei-ston-dhmokrito

Η Boeing θα ξεκινήσει το Starliner στον ISS τον Δεκέμβριο. Στις 17 Δεκεμβρίου είναι η μέρα, λέει η Boeing. Η εταιρεία έχει θέσει μια νέα ημερομηνία έναρξης για την πρώτη τροχιακή πτήση της κάψουλας CST-100 Starliner. Ενώ η συγκεκριμένη δοκιμαστική πτήση θα είναι άχρηστη, ο τελικός στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στο Starliner να μεταφέρει αστροναύτες από και προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η ημερομηνία ανακοινώθηκε στο Διεθνές Συμπόσιο Προσωπικών και Εμπορικών Διαστημικών Πτήσεων από τον John Mulholland, αντιπρόεδρο της Boeing για εμπορικά προγράμματα. Στις 17 Δεκεμβρίου, η διαστημική κάψουλα θα εκτοξευθεί σε πυραύλους Atlas V από τον Πολεμικό Αεροσταθμό του Cape Canaveral στη Φλώριδα. Το Starliner θα προσδεθεί με το ISS, θα παραμείνει μια εβδομάδα και στη συνέχεια θα προσγειωθεί με τη βοήθεια ενός αλεξίπτωτου στο Νέο Μεξικό. Η εταιρεία πρέπει να εκτελέσει μία ακόμη δοκιμασία πριν από την τροχιακή πτήση: το σύστημα αφαίρεσης του διαστημικού σκάφους. Αυτή τη στιγμή που έχει προγραμματιστεί για τις 4 Νοεμβρίου, η δοκιμή κατά τη διάρκεια της πτήσης θα αποδείξει ότι το Starliner μπορεί να επιστρέψει τους αστροναύτες σε ασφάλεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης κατά την εκτόξευση ή την άνοδο. Ο ανταγωνιστής της Boeing, SpaceX, είναι επίσης έτοιμος για τη δοκιμή αφαίρεσης κατά τη διάρκεια της πτήσης του διαστημοπλοίου Crew Dragon. Η NASA έχει συνάψει συμβάσεις και με τις δύο εταιρείες για την ανάπτυξη ενός προγράμματος εμπορικού πληρώματος. Ο διευθύνων σύμβουλος της SpaceX, Elon Musk, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η δοκιμή θα πραγματοποιηθεί πιθανότατα στα τέλη Νοεμβρίου / αρχές Δεκεμβρίου. Ενώ η NASA θέλησε να σταματήσει την εξάρτησή της από τις εκτοξεύσεις της Ρωσίας στο ISS, για τις οποίες πληρώνει περίπου 85 εκατομμύρια δολάρια ανά αστροναύτη ήταν ένας δυσβάσταχτος δρόμος και για τους δύο εργολάβους. Η Boeing αντιμετώπισε ένα πρόβλημα με έναν από τους κινητήρες κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής του 2018, που προκάλεσε πολλές καθυστερήσεις. Το ζήτημα του προγραμματισμού και οι έλεγχοι για τις δοκιμές και την ασφάλεια καθυστέρησαν την εταιρεία λίγο περισσότερο. Το SpaceX είχε επίσης ένα πρόβλημα κατά τη δοκιμή του Dragon Crew, όταν εξερράγη η μηχανή διαφυγής SuperDraco. Ακόμα, το SpaceX σχεδιάζει να ξεκινήσει αστροναύτες στο ISS το 2020. Ποια εταιρεία θα φτάσει εκεί είναι αδύνατο να πει κανεις σε αυτό το σημείο, αλλά σίγουρα θα είναι ένας στενός αγώνας. https://asgardia.space/en/news/Boeing-to-Launch-Starliner-to-the-ISS-in-December Δρ Satoshi Iwase: «Το έργο AGREE αναθεωρήθηκε!» Η παρουσία παρατεταμένης μικροβαρύτητας στο διάστημα είναι γνωστό από καιρό ότι επιδεινώνει διάφορες πτυχές του ανθρώπινου σώματος όπως τα οστά και οι μύες. Για να εξουδετερωθούν αυτές οι εξουθενωτικές επιπτώσεις, ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο διερευνούν την τεχνητή βαρύτητα. Η τεχνητή βαρύτητα έχει προ πολλού προταθεί ως ένα ολοκληρωμένο αντίμετρο ικανό να προκαλέσει όλα τα φυσιολογικά συστήματα ταυτόχρονα, διατηρώντας έτσι τη συνολική υγεία κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης έλλειψης βαρύτητας. Ένας από τους πιο διάσημους επιστήμονες στον κόσμο στον τομέα της τεχνητής βαρύτητας, ο Satoshi Iwase, καθηγητής του Τμήματος Φυσιολογίας στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Αϊχί (Ιαπωνία), μοιράστηκε την άποψή του για τις προοπτικές διεξαγωγής πειραμάτων με τεχνητή βαρύτητα στο ISS Οι μηχανολογικές ομάδες έχουν σχεδιάσει και ελεγχθεί ανθρώπινες φυγοκεντρικές - περιστρεφόμενες πλατφόρμες που δημιουργούν δυνάμεις G σε υψηλές ταχύτητες, αρκετά ισχυρές ώστε να προσομοιώνουν τη βαρύτητα. Ένας αστροναύτης που οδηγεί σε μια φυγόκεντρο θα αισθανόταν την ενίσχυση της βαρύτητας. Οι συσκευές τεχνητής βαρύτητας στο Πανεπιστήμιο Nagoya (d = 4,0 m) και το Πανεπιστήμιο Gifu (d = 2,8 m) χρησιμοποιήθηκαν για να ελέγξουν τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της μικροβαρύτητας, καθώς και για την προετοιμασία της συσκευής τεχνητής βαρύτητας στο ISS. Ergometric η άσκηση που χρησιμοποιήθηκε σε αυτές τις πειραματικές συσκευές για 21 ημέρες σε μια θέση ανάπαυσης κρεβατιού κατά 6 βαθμούς επιτρέπει την μείωση των αρνητικών επιπτώσεων κατά περίπου 20%. Οι βελτιώσεις περιελάμβαναν: καρδιαγγειακά και μυοσκελετικά συστήματα, μεταβολισμό των οστών, θερμική ρύθμιση, ενδοκρινολογία, ανοσολογία και μετακίνηση του σώματος στο κεφάλι. Το πρόγραμμα AGREE, μια κοινή επιχείρηση μεταξύ της AMU, της JAXA, της NASA και της ESA, παρόμοια συσκευή d = 2.8 m εργοστασιακή άσκηση ενός νέου μοντέλου στο ΔΔΣ για την πρώτη δοκιμή κατά την πτήση της αποτελεσματικότητας και αποδοχής της AG ως αντίμετρο της ανθρώπινης αποκατάστασης στην τροχιά. Υποτίθεται ότι θα εγκατασταθεί σε μονάδα πολλαπλών χρήσεων στο ISS. Το έργο έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει την περίοδο 2009-2014, αλλά δυστυχώς σε μεταγενέστερο στάδιο ακυρώθηκε. Οι υποτιθέμενοι λόγοι για την ακύρωση ήταν οι δονήσεις που παρήγαγε με περιστροφή καταστρέφουν τη δομή του ISS, τα προβλήματα προϋπολογισμού της ESA και την αδύναμη θέση του JAXA. Μετά την ακύρωση του έργου AGREE, μια ανάγκη, αφενός, μιας μελέτης φυγοκεντρισμού Long Arm (H3 Project) και, αφετέρου, μιας μελέτης φυγοκέντρησης βραχέων βραχιόνων (σε σεληνιακή βάση και σε αποστολή Martian). Η πρόσφατη πρόταση είναι να εγκατασταθεί η μικρή ακτίνα φυγοκεντρίστη στο όχημα μεταφοράς Η-ΙΙ (HTV), με άλλα λόγια - AGREE επανεξετάζεται! Πρέπει να κατασκευαστεί στη Γη και να εγκατασταθεί μέχρι το τέλος της ISS. Προτείνεται να εγκατασταθεί στο HTV της ιαπωνικής πειραματικής ενότητας KIBO. «Αυτή τη φορά δεν θα υπάρξει αρνητική επίδραση στη διάρθρωση του ΔΔΣ», διαβεβαιώνει ο Δρ Σάτοσι Ιβάς. Τα πρακτικά θέματα που σχετίζονται με την εγκατάσταση αυτής της ενότητας θα συζητηθούν το επόμενο έτος. https://asgardia.space/en/news/Satoshi-Iwase-Project-AGREE-revisited