Δροσος Γεωργιος

Νέα, σταθερή μορφή πλουτωνίου ανακάλυψαν κατά λάθος επιστήμονες. Μία νέα, στέρεη και σταθερή μορφή πλουτωνίου ανακάλυψε κατά λάθος διεθνής επιστημονική ομάδα υπό την ηγεσία του HZDR (Helmholtz Zentrum Dresden-Rossendorf) στο ESRF (European Synchrotron Radiation Facility)- δυνάμει ανοίγoντας νέους ορίζοντες στη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων. Χώρες ανά τον πλανήτη καταβάλλουν προσπάθειες για τη βελτίωση της αποθήκευσης πυρηνικών αποβλήτων, για την αποφυγή της απελευθέρωσης ραδιενέργειας στο περιβάλλον. Το πλουτώνιο έχει διαπιστωθεί πως μπορεί να μεταφέρεται σε απόσταση χιλιομέτρων από μολυσμένες περιοχές, μέσω εδαφικών υδάτων υπό τη μορφή κολλοειδών, που σχηματίζονται μέσω αλληλεπίδρασης με πηλό, οξείδια του σιδήρου ή φυσική οργανική ύλη. Σημειώνεται πως το πλουτώνιο είναι γνωστό για την αστάθειά του, κάτι που το καθιστά ταυτόχρονα ισχυρή πηγή ενέργειας και μεγάλο περιβαλλοντικό κίνδυνο- δεδομένου πως κάποια ισότοπα πλουτωνίου μπορούν να αντέξουν για δεκάδες εκατομμύρια χρόνια. Η ομάδα των ερευνητών μελετά τη χημεία που παρατηρείται σε ακτινίδες υπό διάφορες συνθήκες περιβάλλοντος συνθέτοντας τέτοιες ενώσεις και μετά μελετώντας την ηλεκτρονική και δομική συμπεριφορά τους μέσω προηγμένων μεθόδων. Σε νέο επιστημονικό άρθρο παρουσιάζεται πώς ένα πείραμα το οποίο πήγε στραβά οδήγησε στο συγκεκριμένο επίτευγμα: Μια νέα, σταθερή μορφή πλουτωνίου. Όλα άρχισαν όταν η Κριστίνα Κβασνίνα, φυσικός του HZDR, και η ομάδα της προσπάθησαν να δημιουργήσουν νανοσωματίδια διοξειδίου του πλουτωνίου μέσω εναλλακτικών μεθόδων. Όταν χρησιμοποίησαν ως πρόδρομο Pu (VI) αντιλήφθηκαν πως λάμβανε χώρα μια περίεργη αντίδραση κατά τη σύνθεση των νανοσωματιδίων. «Κάθε φορά που δημιουργούμε νανοσωματίδια από τους άλλους προδρόμους...η αντίδραση είναι πολύ γρήγορη, μα εδώ παρατηρήσομε ένα περίεργο φαινόμενο στη μέση της διαδικασίας» είπε η Κβασνίνα. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ήταν πως έπρεπε να πρόκειται για Pu (V), πενταδύναμο πλουτώνιο, μια μορφή του στοιχείου που δεν είχε παρατηρηθεί ξανά. Οι αρχικές αντιδράσεις στα νέα περί σταθερής φάσης Pu(V) από πλευράς άλλων επιστημόνων ήταν μάλλον δύσπιστες, ωστόσο, όπως σημειώνει η Κβασνίνα, τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα- και δεν είχε γίνει λάθος. Περαιτέρω πειράματα το επιβεβαίωσαν. Όσον αφορά στο τι αλλάζει η συγκεκριμένη ανακάλυψη: Ως προς τις προβλέψεις για τα πυρηνικά απόβλητα, πολλοί επιστήμονες λειτουργούν με βάση το τι συμβαίνει σε ένα εκατ. χρόνια. «Είναι μια δύσκολη δουλειά και μόνο θεωρητικές προβλέψεις είναι δυνατές, αλλά η ύπαρξη αυτής της νέας στερεής φάσης Pu(V) , που είναι σταθερή, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν από εδώ και στο εξής. Θα αλλάξει, σίγουρα, τις θεωρητικές προβλέψεις της συμπεριφοράς του πλουτωνίου στο περιβάλλον σε βάθος περιόδου ενός εκατομμυρίου ετών» σημείωσε η Κβασνίνα. https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/836348_nea-statheri-morfi-ploytonioy-anakalypsan-kata-lathos-epistimones

Project Pele: Τρία συμβόλαια για φορητούς πυρηνικούς μικρο-αντιδραστήρες από το Πεντάγωνο. Τρία συμβόλαια για τον σχεδιασμό πρωτοτύπων φορητών πυρηνικών αντιδραστήρων στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας ονόματι Project Pele υπέγραψε το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας με τις BWX Technologies,Westinghouse Government Services και X-energy. Το Project Pele – μια πρωτοβουλία του Strategic Capabilities Office (SCO) - περιλαμβάνει την ανάπτυξη ενός ασφαλούς, φορητού και προηγμένου πυρηνικού μικρο-αντιδραστήρα για ένα εύρος αποστολών, όπως η τροφοδοσία με ενέργεια βάσεων που βρίσκονται σε απομακρυσμένες τοποθεσίες. Μετά από μια διετή περίοδο «ωρίμανσης» σχεδιασμού, μία από τις τρεις εταιρείες θα επιλεγεί για να κατασκευάσει και να επιδείξει ένα πρωτότυπο. «Η μοναδικότητα του Project Pele έγκειται στη φορητότητα και ασφάλεια του αντιδραστήρα» είπε ο Τζεφ Γουάκσμαν, program manager του Project Pele. «Θα αξιοποιήσουμε τους βιομηχανικούς μας εταίρους για να αναπτύξουν ένα σύστημα που θα μπορεί να μεταφέρεται με ασφάλεια και ταχύτητα οδικώς, σιδηροδρομικώς, από τη θάλασσα ή τον αέρα, και θα μπορεί να στήνεται και να απενεργοποιείται ταχέως, με έναν σχεδιασμό που θα είναι εκ φύσεως ασφαλής». Τον Ιανουάριο του 2019 το SCO είχε ζητήσει πληροφορίες και προτάσεις από τη βιομηχανία για την ανάπτυξη τεχνολογίας για τους σκοπούς του Project Pele. Στον διαγωνισμό που ακολούθησε επελέγησαν τρεις εταιρείες. Το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ χρησιμοποιεί περίπου 30 τεραβατώρες ηλεκτρισμού ετησίως και πάνω από 10 εκατομμύρια γαλόνια καυσίμου την ημέρα- και τα επίπεδα αναμένεται να αυξηθούν. Ένας μικρός, ασφαλής και φορητός πυρηνικός αντιδραστήρας θα επέτρεπε σε στρατιωτικές μονάδες να φέρουν μαζί τους σχεδόν απεριόριση, «καθαρή» ενέργεια, επιτρέποντας επιχειρήσεις μακράς χρονικής διαρκείας οπουδήποτε στον πλανήτη. «Οι ΗΠΑ κινδυνεύουν να παραχωρήσουν την ηγεσία στον κλάδο της τεχνολογίας πυρηνικής ενέργειας στη Ρωσία και την Κίνα» είπε ο Τζέι Ντράιερ, διευθυντής του SCO. «Ανακτώντας την τεχνολογική ηγεσία, οι ΗΠΑ θα είναι σε θέση να παρέχουν τις πιο καινοτόμες προηγμένες τεχνολογίες πυρηνικής ενέργειας». https://www.naftemporiki.gr/story/1571036/project-pele-tria-sumbolaia-gia-foritous-purinikous-mikro-antidrastires-apo-to-pentagono

«Μίνι» πυρηνικούς αντιδραστήρες για τη Βρετανία σχεδιάζει η Rolls Royce «Μίνι» πυρηνικοί αντιδραστήρες θα μπορούσαν να παράγουν ενέργεια για να καλύψουν τις ανάγκες του Ηνωμένου Βασιλείου μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, σύμφωνα με σχέδια της Rolls Royce. Η εταιρεία αποκάλυψε στο BBC πως σχεδιάζει να εγκαταστήσει και να λειτουργεί σταθμούς ενέργειας ως το 2029. «Μίνι» πυρηνικοί σταθμοί μπορούν να κατασκευάζονται μαζικά και να παραδίδονται σε τμήματα με φορτηγά, κάτι που καθιστά τα κόστη τους πιο βιώσιμα. Η Rolls Royce ηγείται μιας κοινοπραξίας για την κατασκευή μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων (SMR- small modular reactors) και την εγκατάστασή τους σε πρώην πυρηνικούς σταθμούς στην Κάμπρια ή την Ουαλία. Μακροπρόθεσμα η εταιρεία θεωρεί ότι θα είναι σε θέση να κατασκευάσει 10 με 15 σταθμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Θα πρόκειται για σταθμούς μεγέθους γύρω στα έξι στρέμματα- κατά πολύ μικρότεροι από τους σταθμούς που χρησιμοποιούνται σήμερα. Οι SMR είναι τόσο μικροί που, θεωρητικά, κάθε πόλη θα μπορούσε να έχει τον δικό της αντιδραστήρα, ωστόσο η χρήση τους σε υπάρχοντες σταθμούς λύνει το πρόβλημα της ασφάλειάς τους και της προστασίας απέναντι σε πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις. Υπενθυμίζεται πως η πυρηνική βιομηχανία αντιμετωπίζει δυσκολίες τα τελευταία χρόνια λόγω της πτώσης του κόστους της ανανεώσιμης ενέργειας, αλλά και της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας. «Το κόλπο είναι να έχουμε προκατασκευασμένα τμήματα, όπου χρησιμοποιούμε προηγμένες ψηφιακές μεθόδους συγκόλλησης και συναρμολόγησης με ρομπότ- και μετά τμήματα αποστέλλονται στον χώρο και συνδέονται» είπε ο Πολ Στάιν, chief technology officer της Rolls-Royce. Όπως σημείωσε, η προσέγγιση αυτή θα μειώσει δραματικά το κόστος ανέγερσης πυρηνικών σταθμών, με αποτέλεσμα φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα. https://www.naftemporiki.gr/story/1554602/mini-purinikous-antidrastires-gia-ti-bretania-sxediazei-i-rolls-royce

«Ξεκλειδώνοντας» το απεμπλουτισμένο ουράνιο: Πιθανές νέες χρήσεις για πυρηνικά απόβλητα. Χημικοί, μεταξύ των οποίων και ένας Έλληνας ερευνητής, ανακάλυψαν νέες δυνατότητες αξιοποίησης και χρήσης πυρηνικών αποβλήτων- εν δυνάμει μετατρέποντας υλικά που μέχρι τώρα παραμένουν αναξιοποίητα σε ύλη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία χρήσιμων χημικών ή ακόμα και πηγών ενέργειας. Το απεμπλουτισμένο ουράνιο (DU) είναι ένα ραδιενεργό υποπροϊόν της διαδικασίας που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενέργειας. Λόγω των κινδύνων για την υγεία από τη χρήση του είτε αποθηκεύεται σε ειδικές εγκαταστάσεις υψηλού κόστους ή χρησιμοποιείται σε αμφιλεγόμενα διατρητικά πυρομαχικά. Ωστόσο, σε σχετικό επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Chemical Society, οι καθηγητές Τζεφ Κλόουκ και Ρίτσαρντ Λέιφινλντ και ο Dr. Νικόλαος Τσουρέας, όλοι του University of Sussex, αποκαλύπτουν ότι το απεμπλουτισμένο ουράνιο μπορεί να είναι πιο χρήσιμο από ό,τι θεωρείται σήμερα. Για τους σκοπούς της έρευνας η ομάδα του University of Sussex συνεργάστηκε με επιστήμονες του Université de Toulouse και του Humboldt-Universität zu Berlin. Χρησιμοποιώντας έναν καταλύτη που περιέχει απεμπλουτισμένο ουράνιο, οι ερευνητές κατάφεραν να μετατρέψουν αιθυλένιο (ένα αλκένιο που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία πλαστικού) σε αιθάνιο (ένα αλκάνιο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή άλλων ενώσεων, μεταξύ των οποίων και η αιθανόλη). Το συγκεκριμένο επίτευγμα θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση του προβλήματος της μεγάλης κλίμακας αποθήκευσης απεμπλουτισμένου ουρανίου και να οδηγήσει σε μετατροπές πιο πολύπλοκων αλκενίων. «Η δυνατότητα μετατροπής αλκενίων σε αλκάνια είναι μια σημαντική χημική αντίδραση που σημαίνει πως ίσως να είμαστε σε θέση να παίρνουμε απλά μόρια και να τα αναβαθμίζουμε σε πολύτιμα χημικά, όπως πετροχημικά, που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ως πηγές ενέργειας. Το γεγονός πως μπορούμε να χρησιμοποιούμε απεμπλουτισμένο ουράνιο για να το κάνουμε αυτό αποδεικνύει ότι δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε, καθώς μπορεί να είναι στην πραγματικότητα πολύ χρήσιμο για εμάς». https://www.naftemporiki.gr/story/1550186/ksekleidonontas-to-apemploutismeno-ouranio-pithanes-nees-xriseis-gia-purinika-apoblita

Drones, made in Greece. Είναι αρχές Αυγούστου. Το γυμνό τοπίο έχει κάτι το απόκοσμο. Βρισκόμαστε 200 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και το μόνο που ξεχωρίζει είναι ένας ασφαλτοστρωμένος διάδρομος. Από το πουθενά εμφανίζονται οκτώ άντρες που κρατούν στα χέρια κάτι που μοιάζει με λευκό αεροπλανάκι. Το ακουμπούν προσεκτικά στον διάδρομο και κάνουν λίγα βήματα πίσω. «Έτοιμοι για απογείωση», φωνάζει ένας με σιγουριά. Το αερόχημα αναπτύσσει ταχύτητα και έπειτα από λίγο ξεκολλάει από το έδαφος, κάνοντας τους άντρες να ξεσπάσουν σε γέλια αλλά και σε κλάματα χαράς. Εκείνο το καλοκαιρινό μεσημέρι του 2016, η ομάδα των ερευνητών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είχε δει το πρώτο της drone –ή μη επανδρωμένο αερόχημα, όπως αυστηρά προτιμούν οι ίδιοι να το αποκαλούν– να πετάει έπειτα από τρία χρόνια ακατάπαυστης δουλειάς. Η χαρά εκείνης της στιγμής θα ήταν μία μόνο από τις πολλές που θα ακολουθούσαν στην ανοδική πορεία της ομάδας, που την οδήγησε μέχρι τη Βουλή, όταν τα χείλη του υπουργού Εθνικής Άμυνας εξήγγειλαν τον περασμένο Δεκέμβριο: «Εκμεταλλευόμενοι το ταλέντο και την εφευρετικότητα της ερευνητικής ομάδας του ΑΠΘ, τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτικές ευκαιρίες, την αμυντική μας βιομηχανία και με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, θα έχουμε σύντομα το ελληνικό UAV». Κοινώς το πρώτο drone made in Greece. Σχεδιάζοντας drones με θέα τον Θερμαϊκό. Δύο μήνες μετά και 504 χλμ. μακριά, το φιλόδοξο αυτό σχέδιo έχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά στο ερευνητικό κέντρο της ομάδας, UAV-iRC. Οι φοιτητές, όλοι διπλωματούχοι μηχανικοί διαφόρων ειδικοτήτων, άφησαν πριν από έναν χρόνο το πολύβουο camp του Αριστοτελείου και ήρθαν στον νέο αυτό χώρο για να συνεχίσουν απερίσπαστοι το έργο τους. Καλυμμένο από τζαμαρία, το γραφείο προσφέρει άπλετη θέα στη Θεσσαλονίκη και στον Θερμαϊκό Κόλπο που απλώνεται μπροστά της. Και να μη μου έλεγαν ότι αυτά ήταν τα γραφεία τους, γρήγορα θα το καταλάβαινα. Πίσω από μια καρέκλα είναι αφημένο ένα μπουφάν της NASA· ανάμεσα στους παρατεταγμένους υπολογιστές ξεχωρίζουν μινιατούρες αεροπλάνων και στους τοίχους υπάρχουν πόστερ με drones. Ένα από αυτά περιμένει «έτοιμο για εγχείρηση» πάνω σε ένα φαρδύ τραπέζι μπροστά από δεκάδες εργαλεία και μια κουρασμένη εσπρεσιέρα που δουλεύει νυχθημερόν. Ανάμεσα στα κατσαβίδια και πίσω από τις οθόνες ξεχωρίζουν τα χαρούμενα και νεανικά πρόσωπα των διδακτορικών και μεταδιδακτορικών φοιτητών. Ο μικρότερος είναι 24 και ο μεγαλύτερος 32 ετών. «Οι Αμερικανοί πήγαν στο φεγγάρι το 1969 με μια ομάδα μηχανικών που ήταν απόφοιτοι από το πανεπιστήμιο. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 25 χρόνια. Στηρίχτηκαν στα νέα παιδιά. Αυτό αποτελεί παράδειγμα για μένα», μου λέει ο Κύρος Υάκινθος, διευθυντής του Εργαστηρίου Μηχανικής Ρευστών και Στροβιλομηχανών και καθηγητής στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών. Απορρίφθηκε ως μη καινοτόμο Χωρίς τον καθηγητή δεν θα υπήρχε τίποτε από όλα αυτά. Ο Κύρος Υάκινθος ήταν αυτός που το 2011 αποφάσισε να αλλάξει την κατεύθυνση του εργαστηρίου, στρέφοντάς το στη δημιουργία των UAVs. «Διάβαζα και έβλεπα πού πάει η εφαρμοσμένη επιστήμη. Ήξερα ότι η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει αυτή την τεχνολογία στο έπακρο», αναφέρει, εξηγώντας ότι τα μη επανδρωμένα αεροχήματα μπορούν να καλύψουν πολλές ανάγκες και να προσφέρουν εναέρια επιτήρηση με χαμηλό κόστος. Η ιδέα του παραλίγο να πέσει στο κενό όταν η αρμόδια επιτροπή αποφάσισε να απορρίψει την πρόταση που κατέθεσε κρίνοντάς τη «μη καινοτόμα». Μετά από δική του ένσταση, η πρόταση τελικά πέρασε και ο ίδιος ξεκίνησε με μια μαγιά οκτώ φοιτητών. Οκτώ χρόνια μετά, το εργαστήριό του έχει καταφέρει να δημιουργήσει τρία μοντέλα drones. Το πρώτο, το RX-1, ήταν ένα συμβατικό αερόχημα το οποίο πέταξε επιτυχώς δίνοντας ώθηση στην ομάδα να συνεχίσει σε κάτι πιο ρηξικέλευθο. Έτσι γεννήθηκε το RX-3, ένα αερόχημα κατάλληλο για να εκτελεί ανθρωπιστικές αποστολές. Το αεροδυναμικό του σχήμα τού επιτρέπει να πετάει σε δύσκολες καιρικές συνθήκες, επί δύο ώρες συνεχόμενα, μεταφέροντας φορτίο έως και 50 κιλών, το οποίο μπορεί να περιέχει από φάρμακα και τροφή μέχρι σωσίβιες λέμβους. Το επόμενο βήμα ήταν το RX-4. Πολύ μικρότερο, εύχρηστο μα με εξίσου εντυπωσιακό design, το νέο UAV είναι φορητό, επανασυναρμολογήσιμο, απογειώνεται και προσγειώνεται (χωρίς να χρειάζεται διάδρομο δηλαδή) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επιτήρηση, χαρτογράφηση μέχρι και για γεωργία ακριβείας. «Ό,τι φαίνεται όμορφο πετάει και όμορφα» Τι κάνει τα αεροχήματα της ομάδας να ξεχωρίζουν; «Το design», μου απαντά αμέσως ο κ. Υάκινθος. Τα τελευταία δύο αεροχήματα έχουν τέτοιο καινοτόμο σχεδιασμό, που τους επιτρέπει με την ίδια κατανάλωση ενέργειας ή καυσίμου να πετούν περισσότερη ώρα. «Αυτό το design που εφαρμόζουμε τώρα ξεκινάει στην Αμερική. Είμαστε στους πρωτοπόρους», λέει με υπερηφάνεια, την οποία διατηρεί πάντα στο βλέμμα του όταν μιλάει για τα αγόρια του. «Τους βλέπω και τους χαίρομαι. Είναι πολύ ωραία εμπειρία και θέλω να φέρω κι άλλα παιδιά. Όσο πιο πολλούς έχεις, έχεις και νέες ιδέες. Είναι μυαλά παρθένα. Μου λένε κάποια πράγματα και λέω “πώς δεν το σκέφτηκα εγώ;”. Γιατί αυτοί έχουν αντισυμβατική σκέψη! Αυτοί είναι που είπαν για το design. Είπαν “δεν θα κάνουμε κάτι ίδιο, θα κάνουμε άλλα πράγματα”. Παίρνουν το ρίσκο, δεν φοβούνται». Ένας από τους... άφοβους είναι ο 28χρονος Περικλής Παναγιώτου, αρχισχεδιαστής πλέον της ομάδας και μεταδιδακτορικός φοιτητής. Ο Περικλής θυμάται ακόμα να πέφτει στα γόνατα βλέποντας το πρώτο του drone να προσγειώνεται. Τώρα έχει φτάσει να σχεδιάζει με τους συναδέλφους του τα αεροχήματα του μέλλοντος. «Η κλασική ατάκα μας είναι: ό,τι φαίνεται όμορφο πετάει και όμορφα», μου λέει χαμογελώντας. Τείνω να τον πιστέψω παρατηρώντας τις υπέροχες γραμμές του εντυπωσιακού RX-3. Όπως παραδέχεται ο ίδιος, η κατασκευή κάτι τέτοιου απαιτεί πολλή προσπάθεια. «Δεν μετριέται πόση! Για το RX-3, χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος μόνο και μόνο για τη γεωμετρία του», αναφέρει. Για τον Περικλή όμως και για την υπόλοιπη ομάδα, η προσπάθεια αυτή φαντάζει ένα ατελείωτο παιχνίδι. Και αυτό γιατί οι φοιτητές βρήκαν ένα σπάνιο περιβάλλον προστασίας, όπου, με τις ευλογίες του καθηγητή τους και την οικονομική και υλικοτεχνική υποστήριξη από ερευνητικά προγράμματα και τέσσερις ελληνικές ιδιωτικές εταιρείες, νιώθουν ελεύθεροι να αφήσουν τη σκέψη τους να οργιάσει και να πειραματιστούν με σχέδια και τρελά κόνσεπτ, αψηφώντας τις ώρες και τις ημέρες που αφιερώνουν σε αυτά. Παιδικό όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. «Είναι πείσμα και προσωπική εμμονή. Είναι ότι σου αρέσει αυτό που κάνεις», εξηγεί ο 25χρονος Δημήτρης Μητρίδης, υποψήφιος διδάκτωρ, ο οποίος περνάει πάνω από 12 ώρες στο γραφείο και ακόμη χάνει τα λόγια του από τη χαρά του όταν μιλάει για joysticks, οθόνες και χάρτες. Άλλωστε, αυτό που κάνει σήμερα είναι αυτό που ήθελε να κάνει από μικρό παιδί. « Όλα τα παιχνίδια μου ήταν αεροπλανάκια: μικρά, πιο μεγάλα, συναρμολογούμενα. Καθόμουν και έψαχνα στο ίντερνετ, όσο αργό και αν ήταν τότε, τι γίνεται με αυτά. Είναι εκπλήρωση παιδικού ονείρου», παραδέχεται. Τα αεροπλάνα ήταν παιδικό όνειρο και για τον Χρήστο Μπλιάμη, υποψήφιο διδάκτορα, ο οποίος σιγουρεύτηκε ότι θέλει να ασχοληθεί με αυτό το πράγμα στη ζωή του όταν, στο δεύτερο έτος της σχολή,ς ο κ. Υάκινθος τους μίλησε για το RX-1. Σε αντίθεση όμως με πολλούς συμφοιτητές του, χάρη στο εργαστήριο, ο 25χρονος Χρήστος κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρο αυτό στην Ελλάδα. «Στη δική μου τη γενιά, τα παιδιά της κρίσης, όταν μπήκαμε στο πανεπιστήμιο, η μόνη λογική επιλογή ήταν να κυνηγήσουμε κάτι προς τα έξω. Αλλά αυτό το κλίμα που βρήκα εδώ δεν θα μπορούσα να το βρω έξω και να κάνω αυτή τη δουλειά που κάνω εδώ, όπως την αγαπάω», παραδέχεται σήμερα. Πράγματι! Πειράγματα, παρατσούκλια, καλή συνεργασία και αστείρευτο πάθος για έναν κοινό σκοπό έχουν μετατρέψει αυτά τα γραφεία σε δεύτερο σπίτι, από το οποίο δύσκολα θέλεις να φύγεις. Στην επόμενη πτήση τους, μάλιστα, θα προσπαθήσουν να παρασύρουν και όλη την Ελλάδα μαζί. Το καινούργιο UAV που ετοιμάζουν –δεν μας άφησαν να κρυφοκοιτάξουμε σχέδια– θα μπορεί να καλύψει σε μεγάλο ποσοστό τις επιχειρησιακές ανάγκες της χώρας, ξεκινώντας από ανάγκες πολιτικής προστασίας και πρόληψης και φτάνοντας μέχρι την επιτήρηση χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων. Το νέο αερόχημα σχεδιάζεται στο πλαίσιο των επαφών της ομάδας με τα υπουργεία Ανάπτυξης και Εθνικής Άμυνας και, σύμφωνα με τη μέχρι τώρα ενημέρωση, η χρηματοδότησή της κατασκευής του θα γίνει από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους και σε συνεργασία με την ελληνική βιομηχανία, άλλα και πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Δεν είναι λοιπόν απίθανο τα επόμενα χρόνια πάνω από μια πυρκαγιά να πετάει ένα μεγάλο drone, το οποίο θα έχουν σχεδιάσει ακριβώς αυτοί οι φοιτητές από αυτό το ερευνητικό κέντρο, που αγναντεύει τη θάλασσα. Βεβαίως, μέχρι τότε ο κ. Υάκινθος δεν θα τους έχει αφήσει ήσυχους. «What’s next, αγόρια;» θα τους έχει ρωτήσει. Και αυτοί θα έχουν ορμήσει ήδη πάνω του με νέες ιδέες, τρελούς στόχους και με τα όνειρά τους, αυτά που πετούν πιο ψηλά και από τα αεροχήματά τους. ■ Στις φωτογραφίες από αριστερά: Οι Νίκος Μαθιουδάκης, Σταύρος Καψάλης, Στέλιος Δημητρίου, Δημήτρης Μητρίδης, Περικλής Παναγιώτης, Κύρος Υάκινθος, Χρήστος Μπλιάμης, Χαράλαμπος Παπαδόπουλος και Θωμάς Δημόπουλος πίσω από το εντυπωσιακό RX-3 και ο καθηγητής Κύρος Υάκινθος είχε πρώτος το 2011 την ιδέα για τον σχεδιασμό UAVs από το εργαστήριο του ΑΠΘ. https://www.kathimerini.gr/1064705/gallery/periodiko-k/reportaz/drones-made-in-greece

Εκπληκτικό επίτευγμα: Η «Ariadne» από τη Βέροια που έβαλε τα γυαλιά στη… Google Πώς θα σας φαινόταν αν είχατε ένα κατάστημα και μπορούσατε να μαθαίνετε τον ακριβή αριθμό των ατόμων που χαζεύουν τη βιτρίνα σας, τον μέσο όρο στάσης τους μπροστά της, τον ακριβή αριθμό όσων εισέρχονται στο κατάστημα και τον μέσο όρο παραμονής τους στο εσωτερικό του, τις χώρες από όπου προέρχονται, τα προϊόντα στα οποία δίνουν τη μεγαλύτερη προσοχή, τα λεπτά που δαπανούν συνολικά παρατηρώντας κάθε προϊόν, τις τελικές αγορές τους, και ακόμη τη θέση τους σε πραγματικό χρόνο πάνω στο χάρτη του συγκεκριμένου χώρου; Και όλα αυτά χωρίς σύνδεση σε δίκτυο, χωρίς κάμερες και χωρίς applications; Ακούγεται ουτοπικό; Κάθε άλλο. Είναι απολύτως ρεαλιστικό και εφαρμόσιμο από την “Ariadne”, μια start up που αποτελεί έμπνευση δύο ελλήνων επιστημόνων από τη Βέροια (https://ariadnemaps.com/description/). Και αν η δημοφιλής Αριάδνη της Μυθολογίας βοήθησε με τον μίτο της τον Θησέα να βρει το δρόμο του και να γλιτώσει από τον Μινώταυρο, η σύγχρονη “Ariadne”, που επικεντρώνεται στον εντοπισμό εσωτερικών χώρων, βρίσκει το δρόμο ακόμη και μέσω στερεών αντικειμένων, όπως είναι οι τοίχοι, χάρη στη χρήση αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης και τεχνολογίας συμβατής με GDPR, πράγμα που δεν το κάνει κανένας άλλος τύπος σήματος που εκπέμπεται από το Παγκόσμιο Δορυφορικό Σύστημα Πλοήγησης (GNSS) (π.χ. Galileo, GPS, GLONASS). Η συγκεκριμένη start up, που κλείνει έναν χρόνο ζωής, αποτελεί τεχνοβλαστό του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου, όπου έχει και τη βάση της. Σήμερα δραστηριοποιείται σε όλη την Ευρώπη, όπως π.χ. στα αεροδρόμια Heathrow και Glasgow του Λονδίνου και σε σιδηροδρομικούς σταθμούς της Deutsche Bahn σε ολόκληρη τη Γερμανία, αλλά και στη Μέση Ανατολή, ενώ αναμένεται να αναπτύξει τη δραστηριότητά της σε Σιγκαπούρη, Καναδά, Αυστραλία και ΗΠΑ. «Η “Ariadne” χρησιμοποιείται για να προσδιοριστεί ο αριθμός των μοναδικών επιβατών ανά πάσα στιγμή π.χ. σε ένα αεροδρόμιο, ο χρόνος που χρειάζεται κάθε επιβάτης για να επισκεφθεί την περιοχή Β από την περιοχή Α και ο χρόνος που ξοδεύει σε ουρές σε οποιαδήποτε περιοχή του αεροδρομίου. Χρησιμοποιείται επίσης για τον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο μετακινούνται οι επιβάτες μεταξύ καταστημάτων και προϊόντων στην εμπορική περιοχή του αεροδρομίου, καθώς και για τον υπολογισμό του χρόνου που ξοδεύουν σε αυτές τις περιοχές. Η “Ariadne” μπορεί να υπολογίσει με ακρίβεια το χρόνο παραμονής των ταξιδιωτών σε κάθε πύλη, ακόμη και να εντοπίσει ύποπτη συμπεριφορά. Αρκεί τα άτομα να φέρουν μαζί τους κινητό τηλέφωνο», λέει ο εμπνευστής της Γιώργος Πιπελίδης. Από τον ίδιο μαθαίνουμε πως ο εντοπισμός θέσης σε εσωτερικούς χώρους εκτός από την εσωτερική τηλεματική, δηλαδή, την πλοήγηση σε εσωτερικούς χώρους και την αίσθηση παρουσίας (υπολογισμό αριθμού ατόμων σε κοντινή απόσταση), είναι χρήσιμος στην εσωτερική επικοινωνία αυτοκινήτου με αυτοκίνητο, στη διαχείριση στόλου, όπως π.χ. ελέγχου και συντονισμού στόλων ρομπότ, στην εικονική πραγματικότητα, στην παρακολούθηση και εντοπισμό εξοπλισμού σε νοσοκομεία, στο Διαδίκτυο των πραγμάτων, δηλαδή, στη λήψη αποφάσεων με βάση τη θέση, στην πλοήγηση πυροσβεστών μέσω ασφαλών ζωνών ή στην ανίχνευση ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο, στην ασφαλή εκκένωση κτιρίων και στην επιτήρηση, επιτρέποντας π.χ. στους γονείς να εντοπίζουν τα παιδιά τους. Πώς λειτουργεί η «Ariadne» Το πρώτο βήμα για την εγκατάσταση της “Ariadne” είναι η μετατροπή του στατικού χάρτη σε ψηφιακό. Στη συνέχεια, όχι μόνο οι τεχνικοί, αλλά και οποιοσδήποτε, μπορεί να εγκαταστήσει τα προϊόντα της εταιρείας-συσκευές μεγέθους smartphone στην επιθυμητή περιοχή, επιλέγοντας τη βέλτιστη τοποθεσία και απλώς να βάλει την πρίζα. Η όλη διαδικασία τοποθέτησης απαιτεί το πολύ δύο λεπτά για την κάθε συσκευή. Οι εγκατεστημένες συσκευές εντοπίζουν τους επισκέπτες ανιχνεύοντας με προηγμένους αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης σήματα που εκπέμπονται από «έξυπνες» συσκευές, όπως τα smartphones. Το σύστημα δεν χρειάζεται κωδικούς WiFi ή κάποιο application σε κινητό ή κάποια βάση δεδομένων για να προχωρήσει στον εντοπισμό. Ακόμη και η κατάσταση πτήσης δεν αποτελεί εμπόδιο για την λειτουργία του. «Αφού εντοπίσουμε με ακρίβεια τα άτομα, συλλέγουμε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο σχετικά με τη διαδρομή που ακολουθούν, το σημείο όπου ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο τους και τη διάρκεια, τις περιοχές που επισκέπτονται, κλπ. Μεταφράζουμε και αναλύουμε τα δεδομένα μας παρέχοντας στους επιχειρηματίες χρήσιμες και πολύτιμες πληροφορίες για τις επιχειρήσεις τους. Σεβόμαστε την ιδιωτικότητα και δημιουργούμε αναλύσεις πελατών χωρίς να παραβιάζουμε τα προσωπικά τους δεδομένα. Η “Ariadne” είναι ο πρώτος μηχανισμός που εφαρμόζει μαθηματικά αποδεδειγμένες μεθόδους ανωνυμίας σε ροή δεδομένων πραγματικού χρόνου», εξηγεί ο Γιώργος Πιπελίδης, ο οποίος συμπληρώνει πως η εταιρία του έχει εξασφαλίσει με 2 διπλώματα ευρεσιτεχνίας στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ τη νέα τεχνολογία που εφαρμόζει, ενώ άλλα 2 διπλώματα ευρεσιτεχνίας βρίσκονται σε εξέλιξη. Οι μέθοδοι της “Ariadne” έχουν αξιολογηθεί από το International Conference on Indoor Positioning and Indoor Navigation 2018 (Διεθνές Συνέδριο Εσωτερικής Θέσης Εσωτερικής Ναυσιπλοΐας) και έχουν κριθεί καλύτεροι ακόμη και από αυτές κορυφαίων τεχνολογικών κολοσσών του κλάδου, όπως η Google, η IBM, η Sony η ETRI, και η Samsung, όσον αφορά την ακρίβεια. «Παρόλο που η “Ariadne” δεν χρησιμοποιεί κάμερες, ο αλγόριθμος της αποδίδει καλύτερα από τον αλγόριθμο Google ARCore (https://developers.google.com/ar/). Όσο για το κόστος, αυτό υπολογίζεται περίπου στο 1/10 του κόστους ηγετών εταιρειών στον τομέα», συμπληρώνει ο ιδρυτής της. Με αφετηρία τη Βέροια Η ιδέα της “Ariadne” γεννήθηκε το 2016 στο μυαλό του Γιώργου Πιπελίδη. Ο ίδιος στη διδακτορική του διατριβή, την οποία ολοκληρώνει στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου (TUM), ερευνά μεθόδους και τεχνολογίες που μπορούν να επιτρέψουν τη δημιουργία χαρτών εσωτερικών χώρων με τη χρήση δεδομένων αισθητήρων από «έξυπνα» τηλέφωνα πολλών χρηστών. Μάλιστα διδάσκει επίσης στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου το μάθημα “Internet of Things & Service”. Ο Γιώργος μοιράστηκε την έμπνευσή του με τον Νίκο Τσιαμήτρο, ο οποίος εντάχθηκε στην ομάδα από την πρώτη στιγμή. Στην πορεία προσχώρησαν και οι επαγγελματίες ειδικοί στον τομέα του Μάρκετινγκ Hasim Koc και Mustafa Parlak. Οι δύο Έλληνες συμμετείχαν το 2016 και κέρδισαν τo δεύτερο βραβείο σε ένα Hackathon που διοργάνωσε το TUM (Technische Universitat Munchen), με 500 συμμετέχοντες υπό την αιγίδα της Siemens και της BMW. Λίγους μήνες αργότερα το 2017, οι δύο τους συμμετείχαν και εξασφάλισαν τη δεύτερη θέση στον Διαγωνισμό Κινητικότητας, που διοργάνωσε το Βαυαρικό Κέντρο Ψηφιοποίησης, ενώ υποστηρίχθηκαν από την IBM προκειμένου να βρουν τον επιχειρηματικό τους δρόμο. Η πιο πρόσφατη επιτυχία τους ήταν η τρίτη θέση σε διαγωνισμό αλγορίθμων εντοπισμού σε εσωτερικό χώρο σε πραγματικό χρόνο που εκτελείται σε smartphone, στο Διεθνές Συνέδριο IEEE για εσωτερική θέση και εσωτερική ναυσιπλοΐα 2018, που προαναφέρθηκε. Ο συνιδρυτής της “Ariadne” Νίκος Τσιαμήτρος είναι ειδικός στην εσωτερική χαρτογράφηση, με τετραετή εμπειρία σε συναφείς τομείς. Είναι εξειδικευμένος μηχανικός λογισμικού με εμπειρία στην Amazon και τη Siemens. Κατέχει δίπλωμα από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και μεταπτυχιακό από το Πολυτεχνείο του Μονάχου στον τομέα της μηχανικής λογισμικού. Ο Γιώργος μαζί με τον Νικόλαο Τσιαμήτρο έχουν μέχρι τώρα 13 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά συνέδρια και περιοδικά. Και οι δυο τους αυτή τη στιγμή εργάζονται σε διάφορα πιλοτικά έργα με πολυεθνικές εταιρείες κολοσσούς, όπως η NOKIA καθώς και με μεγάλες εταιρείες που εδρεύουν στο Μόναχο, όπως η MVG, ενώ συμμετέχουν και σε άλλα έργα του Τεχνικού Πανεπιστημίου του Μονάχου, όπως το TUM-LLCM (tum-llcm.de) που επικεντρώνονται στην έρευνα σε «έξυπνες» πόλεις. Το όραμα των δύο Ελλήνων επιστημόνων είναι να γίνουν το GPS του Industry 4.0. «Όσο κι αν σας φαίνεται απίστευτο το GPS δεν έχει ολοκληρώσει τη διαδρομή του (για αυτό άλλωστε βλέπουμε νέες τεχνολογίες στον τομέα, όπως το GLONAS, Galileo, BeiDou). Στην καλύτερη περίπτωση η τοποθεσία σας μέσω GPS έχει υπολογιστεί με ακρίβεια 12 μέτρων κατά μέσω όρο. Κι εδώ μιλάμε για εξωτερικό χώρο. Αυτό μπορεί να ‘ναι αρκετό για εμάς τους ανθρώπους άλλα πολύ μακρινό για ρομποτικά συστήματα, επαυξημένη πραγματικότητα, εικονική πραγματικότητα, και κινητά adhoc δίκτυα, τεχνολογίες απαραίτητες για το Industry 4.0. Η Ariadne σήμερα μπορεί να μειώσει αυτό το σφάλμα κατά μια τάξη μεγέθους, ενώ σύντομα ευελπιστούμε να είμαστε τόσο ακριβείς στο χρονικό όριο των μετρήσεων μας, όσο οι αισθητήρες του CERN στη Γενεύη», καταλήγει ο Γιώργος Πιπελίδης. https://www.in.gr/2020/01/12/tech/ekpliktiko-epiteygma-ariadne-apo-ti-veroia-pou-evale-ta-gyalia-sti-google/

H ασυνήθιστη χημική σύσταση του κομήτη «Μπορίσοφ» Ο διαστρικός κομήτης 2I/Borisov -το δεύτερο αντικείμενο, μετά τον σχήματος πούρου «Οουμουαμούα», που ανακαλύφθηκε να έχει «τρυπώσει» στο ηλιακό μας σύστημα προερχόμενος από άλλο αστρικό σύστημα- έχει μια πολύ ασυνήθιστη χημική σύσταση, τελείως διαφορετική από τους «δικούς μας» κομήτες. Είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες είχαν την ευκαιρία να μελετήσουν τη χημική σύσταση ενός τόσο μακρινού κομήτη. Το πιο απρόσμενο χαρακτηριστικό του είναι ότι περιέχει άφθονη ποσότητα μονοξειδίου του άνθρακα, ενός δηλητηριώδους αερίου στη Γη. Το μονοξείδιο του διαστρικού κομήτη είναι εννέα έως 26 φορές περισσότερο από ό,τι στους κομήτες του ηλιακού συστήματος μας. Το μονοξείδιο του άνθρακα, που είναι τοξικό για τους ανθρώπους, είναι κοινό αέριο στο διάστημα και μετατρέπεται σε πάγο μόνο σε μακρινές παγωμένες περιοχές. Από αυτό οι επιστήμονες συμπεραίνουν ότι ο «Μπορίσοφ» (φέρει το όνομα του ερασιτέχνη αστρονόμου της Κριμαίας που τον ανακάλυψε το 2019) σχηματίστηκε με διαφορετικό τρόπο από ό,τι οι κομήτες του ηλιακού συστήματος μας, είτε γύρω από ένα άστρο πολύ πιο μικρό και κρύο από τον Ήλιο (πιθανώς ένα ερυθρό νάνο τύπου Μ), είτε σε μια πολύ κρύα απομακρυσμένη περιοχή του μητρικού του συστήματος, με θερμοκρασίες κάτω από μείον 250 βαθμούς Κελσίου. Οι αστρονόμοι, οι οποίοι έκαναν δύο σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy», χρησιμοποίησαν για τις παρατηρήσεις του κομήτη τα διαστημικά και επίγεια τηλεσκόπια Hubble, Neil Gehrels Swift και ALMA. «Μας αρέσει να αναφερόμαστε στον «Μπορίσοφ» ως χιονάνθρωπο από κάποιο σκοτεινό και κρύο μέρος. Οι κομήτες είναι απομεινάρια θεμέλιων λίθων από την εποχή του σχηματισμού των πλανητών. Για πρώτη φορά καταφέραμε να μετρήσουμε τη χημική σύσταση ενός τέτοιου θεμέλιου λίθου από άλλο πλανητικό σύστημα, καθώς αυτός διερχόταν από το δικό μας ηλιακό σύστημα», δήλωσε ο Ντένις Μπόντεγουιτς του Πανεπιστημίου Όμπερν της Αλαμπάμα, επικεφαλής της μίας μελέτης. Ο «Μπορίσοφ» έχει διάμετρο περίπου ενός χιλιομέτρου και για κάποιο λόγο εκτινάχθηκε μακριά από το δικό του σύστημα, κάνοντας ένα διαστρικό ταξίδι εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων ετών, που τον έφερε στη διαστημική «γειτονιά» μας. Η δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής τον αστροβιολόγο Μάρτιν Γκόρντινερ του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, αποκάλυψε ότι, παρά τις παραξενιές του, ο «Μπορίσοφ» έχει και ομοιότητες με τους κομήτες του ηλιακού μας συστήματος, αφού διαθέτει ανάλογη ποσότητα υδροκυάνιου. Οι πρόσφατες παρατηρήσεις του κομήτη παρέχουν ενδείξεις ότι έχει αρχίσει να διασπάται σε τουλάχιστον δύο κομμάτια. Το πρώτο διαστρικό αντικείμενο, ο «Οουμουαμούα», που είχε γίνει αντιληπτός το 2017 να διασχίζει το ηλιακό μας σύστημα, δεν θεωρείται κομήτης, αλλά απομεινάρι από πλανήτη που διαλύθηκε και κάποιο κομμάτι του ξέφυγε στο διάστημα. Συνεπώς ο «Μπορίσοφ» είναι το δεύτερο διαστρικό αντικείμενο και ο πρώτος διαστρικός κομήτης στη διαστημική ιστορία. https://physicsgg.me/2020/04/21/h-%ce%b1%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%ae%ce%b8%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%83%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%ae%cf%84%ce%b7/

Νέα θεωρία για την προέλευση του μυστηριώδους διαστρικού αντικειμένου «Ουμουαμούα» Από τότε που ανακαλύφθηκε, το 2017, το διαστρικό αντικείμενο «Ουμουαμούα» («αγγελιοφόρος από μακριά που κατέφθασε πρώτος» στη γλώσσα της Χαβάης) περιβάλλεται από έναν αέρα μυστηρίου, λόγω του περίεργου σχήματός του, που θυμίζει πούρο (ή εξωγήινο διαστημόπλοιο) και της επιβεβαιωμένης διαστρικής του προέλευσης (πρόκειται άλλωστε για το πρώτο γνωστό διαστρικό αντικείμενο που εντοπίζεται στο ηλιακό μας σύστημα). Η προέλευση/σχηματισμός του αποτελούν ακόμα αίνιγμα- και νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy απαντά σε αυτά τα ερωτήματα. Οι Γιουν Ζανγκ (Εθνικά Αστρονομικά Αστεροσκοπεία της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών) και ο Ντάγκλας Λιν (UC Santa Cruz) χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις υπολογιστή για να δείχνουν πώς αντικείμενα όπως ο «Ουμουαμούα» μπορούν να σχηματιστούν υπό την επιρροή/ επίδραση παλιρροιακών δυνάμων όπως αυτές στους ωκεανούς της Γης. Η θεωρία τους εξηγεί όλα τα ασυνήθιστα χαρακτηριστικά του αντικειμένου. «Δείξαμε πως διαστρικά αντικείμενα τύπου “Ουμουαμούα” μπορούν να προκύψουν μέσω εκτενούς παλιρροιακού κατακερματισμού κατά τη διάρκεια στενών επαφών των μητρικών τους σωμάτων με τα άστρα τους, και μετά να εκτοξευτούν στο διαστρικό διάστημα» είπε ο Λιν. Όπως τονίζει ο Ζανγκ, το αντικείμενο αυτό δεν μοιάζει με οτιδήποτε άλλο υπάρχει στο ηλιακό μας σύστημα: Η ξηρή του επιφάνεια, το ασυνήθιστα στενόμακρο σχήμα του και η περίεργη κίνησή του έκαναν τους επιστήμονες να αναρωτιούνται ακόμα και αν πρόκειται για εξωγήινο διαστημόπλοιο. «Είναι στα αλήθεια ένα μυστηριώδες αντικείμενο, μα κάποιες ενδείξεις, όπως τα χρώματά του και η απουσία ραδιοσημάτων, υποδεικνύουν πως είναι φυσικό αντικείμενο» είπε ο Ζανγκ. Αστρονόμοι πίστευαν πως το πρώτο διαστρικό αντικείμενο που θα εντοπιζόταν θα ήταν ένα παγωμένο σώμα, όπως ένας κομήτης. Παγωμένα αντικείμενα όπως αυτά στο Νέφος του Όορτ εξελίσσονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις από τα άστρα τους, είναι πλούσια σε άστατα υλικά και εκτοξεύονται από τα συστήματά τους μέσω βαρυτικών αλληλεπιδράσεων. Επίσης είναι πολύ ορατά. Η περίπτωση του «Ουμουαμούα» διέφερε. Άλλοι ερευνητές έχουν εκτιμήσει πως μπορεί να υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός τέτοιων διαστρικών αντικειμένων. «Η ανακάλυψη του “Ουμουαμούα” υποδεικνύει πως ο πληθυσμός των βραχωδών διαστρικών αντικειμένων είναι πολύ μεγαλύτερος απ΄ό,τι πιστεύαμε στο παρελθόν» είπε ο Ζανγκ. «Κατά μέσο όρο, το κάθε πλανητικό σύστημα θα έπρεπε να εκτοξεύει συνολικά 100 τρισ. αντικείμενα σαν αυτό». Όταν ένα μικρότερο σώμα περνάει πολύ κοντά από ένα πολύ μεγαλύτερο, οι παλιρροιακές δυνάμεις του μεγαλύτερου αντικειμένου μπορούν να κομματιάσουν το μικρότερο. Οι διαδικασίες αυτές μπορούν να εκτοξεύσουν κάποια κομμάτια στο διαστρικό διάστημα- και αυτή είναι η διαδικασία μέσω της οποίας θεωρείται πως προέκυψε ο «Ουμουαμούα». Οι δύο ερευνητές χρησιμοποίησαν προσομοιώσεις υπολογιστή για να δημιουργήσουν μοντέλα των δομικών δυναμικών ενός αντικειμένου που πετά κοντά σε ένα άστρο. Όπως διαπίστωσαν, εάν πλησιάσει πολύ κοντά, το άστρο μπορεί να το κομματιάσει σε στενόμακρα κομμάτια, τα οποία μετά εκτοξεύονται στο διαστρικό διάστημα. Επίσης, θερμικά μοντέλα έδειξαν πως η επιφάνειά τους λιώνει σε μικρή απόσταση από το άστρο και στερεοποιείται ξανά σε μεγάλη απόσταση, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας κρούστας η οποία διασφαλίζει τη δομική σταθερότητα του στενόμακρου σχήματος. Επίσης, στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας εξαφανίζονται μεγάλες ποσότητες ασταθών υλικών, κάτι που εξηγεί τα χρώματα του αντικειμένου και άλλα χαρακτηριστικά του. Η έρευνα υποστηρίζει τις εκτιμήσεις περί μεγάλου πληθυσμού τέτοιων αντικειμένων. Δεδομένου ότι τέτοια αντικείμενα μπορούν να περνούν από «κατοικήσιμες ζώνες» ηλιακών συστημάτων, η πιθανότητα μεταφοράς ύλης από πλευράς τους, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην εμφάνιση ζωής (πανσπερμία) δεν μπορεί να αποκλειστεί, τονίζουν οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/story/1589639/nea-theoria-gia-tin-proeleusi-tou-mustiriodous-diastrikou-antikeimenou-oumouamoua

Ο κομήτης Άτλαντας θα είναι ορατός με γυμνό μάτι και από την Ελλάδα. Με βάση μελέτες του Μαρτίου 2020 όπου η λαμπρότητά του αυξάνονταν συνεχώς, οι προβλέψεις δείχνουν ότι, για ορισμένες εβδομάδες πριν φτάσει στο περήλιο, θα είναι ορατός από το βόρειο ημισφαίριο και με γυμνό μάτι. Οι καλύτερες στιγμές για παρατήρηση θα είναι για λίγες ώρες μετά την δύση του ηλίου. Προς το τέλος του Μαΐου, πολύ κοντά στο περήλιο και εσωτερικά της τροχιάς του Ερμή, η λαμπρότητά του πιθανώς να γίνει συγκρίσιμη με αυτή της Αφροδίτης! Ένας πρασινωπός κομήτης, ο Άτλας C/2019 Y4, διασχίζει τον ανοιξιάτικο ουρανό και πλησιάζει σταδιακά τη Γη. Έχει ήδη παρατηρηθεί από αρκετά επαγγελματικά και ερασιτεχνικά τηλεσκόπια, ενώ κάποια στιγμή θα φθάσει να γίνει ορατός και με γυμνό μάτι. Στις 23 Μαΐου θα βρεθεί στην κοντινότερη απόστασή του από την Γη και στις 31 Μαΐου στην κοντινότερη από τον Ήλιο. Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από αστρονόμους στις 28 Δεκεμβρίου 2019, στον αστερισμό της Μεγάλης Άρκτου, με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Μάουνα Λόα της Χαβάης, το οποίο αποτελεί μέρος του συστήματος δύο τηλεσκοπίων ATLAS (Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System). Ο κομήτης Άτλαντας έχει περίοδο περιφοράς γύρω από τον Ήλιο 4.500 χρόνια, σύμφωνα με την αστροφυσικό Φιόρη-Αναστασία Μεταλληνού του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ), η οποία έκανε σχετική δημοσίευση στο ηλεκτρονικό περιοδικό Κόsμος του ΕΑΑ [Ο ανοιξιάτικος κομήτης Άτλαντας (ATLAS C/2019 Y4)]. Στο περήλιο (πλησιέστερη απόσταση από τον Ήλιο) φτάνει σε απόσταση 37,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων ή 0,25 αστρονομικών μονάδων. Η τροχιά του κομήτη ATLAS σε κλίση 45° σε σχέση με την τροχιά των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος (εκλειπτική). Πηγή: NASA / JPL Horizons. Η τροχιά του Άτλαντα παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με εκείνη του πολύ φωτεινού κομήτη C/1844 Y1 ή Great Comet 1844, ο οποίος είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο 1844 στο ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας από τον καπετάνιο Wilmot, γι’ αυτό αναφέρεται και ως «κομήτης του Wilmot». Λόγω της ομοιότητας της τροχιάς των δύο κομητών, είναι πολύ πιθανό να αποτελούσαν μέρη του ιδίου κομήτη, ο οποίος διασπάστηκε περίπου πριν 5.000 χρόνια. Τους τελευταίους μήνες η λαμπρότητά του κομήτη αυξάνεται σταδιακά, καθώς προσεγγίζει τον Ήλιο, ενώ η κόμη του μεγαλώνει και εμφανίζεται πρασινωπή. Ορατός δεν είναι ακόμη με γυμνό μάτι, αναμένεται όμως να γίνει προς το τέλος Απριλίου. Τώρα βρίσκεται στον αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης και προς το παρόν μπορεί να παρατηρηθεί μόνο με τηλεσκόπιο ή ισχυρά κιάλια. Οι προβλέψεις δείχνουν, σύμφωνα με την κ. Μεταλληνού, ότι για ορισμένες εβδομάδες πριν φτάσει στο περήλιο, θα είναι ορατός και με γυμνό μάτι από το βόρειο ημισφαίριο (όπου ανήκει και η Ελλάδα). Οι καλύτερες στιγμές για παρατήρηση θα είναι λίγες ώρες μετά τη δύση του Ηλίου. Προς το τέλος του Μαΐου, πολύ κοντά στο περήλιο και εσωτερικά της τροχιάς του Ερμή, η λαμπρότητά του πιθανώς να γίνει συγκρίσιμη με αυτή της Αφροδίτης. Οι παρατηρήσεις των τελευταίων δύο εβδομάδων οδηγούν στο ενδεχόμενο της διάσπασης του κομήτη. Μεταξύ 2-5 Απριλίου παρατηρήθηκε μείωση της παραγωγής σκόνης από την ουρά του και μείωση της λαμπρότητας του, παρατηρήσεις που ίσως σημαίνουν την πιθανή διάσπαση του. Ο αστροφωτογράφος Αντώνης Φαρμακόπουλος αποτύπωσε με τον φακό του τον κομήτη Άτλαντα, σε μια από τις πρώτες φωτογραφίες στην Ελλάδα, στις 29 Μαρτίου, από το παρατηρητήριο του στην Κερατέα Αττικής. https://physicsgg.me/2020/04/13/%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ac%cf%84%ce%bb%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%b3/

Ψάχνοντας για αντικείμενα από σκοτεινή ύλη στο εσωτερικό της Γης… με βαρυτόμετρα. Η σκοτεινή ύλη είναι μια άγνωστη μορφή ύλης. Δεν αλληλεπιδρά ηλεκτρομαγνητικά με την συνηθισμένη ύλη και γι αυτό δεν την βλέπουμε. Αλληλεπιδρά όμως βαρυτικά και υπάρχουν ατράνταχτα αστρονομικά δεδομένα που το αποδεικνύουν. Για παράδειγμα, εξαιτίας της σκοτεινής ύλης οι πολύ γρήγορα περιστρεφόμενοι γαλαξίες καταφέρνουν να συγκρατούνται και να μην διαλύονται. Πολλά πειράματα που προσπαθούν να ανιχνεύσουν απευθείας την σκοτεινή ύλη, προς το παρόν, δεν έχουν παρουσιάσει κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Η σκοτεινή ύλη, ή μια από τις συνιστώσες της, μπορεί να είναι κάποιου είδους συμπαγή σκοτεινά αντικείμενα [Compact Dark Objects (CDOs)]. Αυτά τα αντικείμενα θα μπορούσαν να εντοπιστούν από τα βαρυτικά πεδία που δημιουργούν. Αν οι μάζες τους είναι τεράστιες από 0,2−1 M☉ (M☉=η μάζα του ήλιου) θα μπορούσαν να δημιουργήσουν βαρυτικά κύματα ανιχνεύσιμα από τα παρατηρητήρια LIGO-Virgo. Αν οι μάζες των CDOs είναι πολύ μικρότερες από 10-9 M☉, τότε δεν αποκλείεται η περίπτωση να κινούνται γύρω ή και στο εσωτερικό της Γης και στην περίπτωση αυτή θα μπορούσαν να ανιχνευθούν ευκολότερα με βαρυτόμετρα. Τα όργανα αυτά μετρούν τις μεταβολές της έντασης της βαρύτητας του γήινου πεδίου. Αυτό ακριβώς διερευνούν οι ερευνητές C. J. Horowitz και R. Widmer-Schnidrig στην εργασία τους με τίτλο «Gravimeter search for compact dark matter objects moving in the Earth». https://journals.aps.org/prl/abstract/10.1103/PhysRevLett.124.051102 Αν ένα τέτοιο αντικείμενο παγιδευόταν από το πεδίο βαρύτητας της Γης (όπως πιστεύεται ότι συνέβη με τον δορυφόρο του Ποσειδώνα Τρίτωνα), στον εσωτερικό πυρήνα της Γης εκτελώντας μια περιοδική κίνηση, τότε θα δημιουργούσε ένα χρονικά μεταβαλλόμενο σήμα σε βαρυτόμετρο. https://en.wikipedia.org/wiki/Gravimeter Σύμφωνα με την δημοσίευση η κίνηση του συμπαγούς αντικειμένου σκοτεινής ύλης (CDO) θα μπορούσε να είναι ομαλή κυκλική ή αρμονική ταλάντωση. Και στις δυο περιπτώσεις είτε περιφέρεται στον εσωτερικό πυρήνα σε κύκλο ακτίνας r με κέντρο το κέντρο της Γης είτε εκτελεί αρμονική ταλάντωση πάλι γύρω από το κέντρο της Γης, θα έχει περίοδο Τ=55 min (ή συχνότητα = 0.305 mHz). Και αυτό είναι ένα ωραίο πρόβλημα φυσικής για μαθητές Λυκείου. Θεωρώντας ότι το CDO αλληλεπιδρά μόνο βαρυτικά με την Γη και ότι κινείται στην περιφέρεια ενός κύκλου ακτίνας r < R⊕ στο εσωτερικό της Γης (R⊕=η ακτίνα της Γης), τότε η δύναμη της βαρύτητας λειτουργεί ως κεντρομόλος δύναμη: F=G \frac{m_{D} M}{r^{2}}=\frac{m_{D} v^{2}}{r}. Θεωρώντας ότι η Γη στον εσωτερικό της πυρήνα έχει περίπου σταθερή πυκνότητα ρ , τότε, αν M⊕ η μάζα της Γης, προκύπτει, M=M_{\oplus} \frac{r^{3}}{R^{3}} (η μάζα της Γης που περιέχεται σε σφαίρα ακτίνας r και αλληλεπιδρά βαρυτικά με το CDO) και θέτοντας την ταχύτητα υ=2πr/T προκύπτει εύκολα η περίοδος της ομαλής κυκλικής κίνησης: T=\sqrt{\frac{G\rho}{3\pi}}. Η τελευταία εξίσωση δίνει τα 55 min αν θέσουμε ρ=13,1 g/cm3, σύμφωνα με τα μέχρι σήμερα αποδεκτά δεδομένα για την πυκνότητα της Γης στον εσωτερικό πυρήνα της Γης: Η πυκνότητα της Γης συναρτήσει της απόστασης από το κέντρο της. Η καμπύλη με κόκκινο εκφράζει την συχνότητα συναρτήσει της απόστασης από το το κέντρο Οι Horowitz και Widmer αναφέρουν πως ένα βαρυτόμετρο στην επιφάνεια της Γης θα επηρεαζόταν από την κίνηση του CDO στο εσωτερικό της, εξαιτίας των περιοδικών αλλαγών στην τοπική επιτάχυνση της βαρύτητας με την περίοδο που υπολογίστηκε παραπάνω. Μπορεί να μην γνωρίζουμε την μάζα του συμπαγούς αντικειμένου της σκοτεινής ύλης, αλλά αν αυτό περιφέρεται κυκλικά στο εσωτερικό της Γης γνωρίζουμε την περίοδο περιφοράς του. Οι ερευνητές εξετάζουν και την περίπτωση της απλής αρμονικής ταλάντωσης με πλάτος r < R⊕ και θέση ισορροπίας το κέντρο της Γης. Στην περίπτωση αυτή η περίοδος θα είναι ίδια με την περίοδο της ομαλής κυκλικής κίνησης ακτίνας r, δεδομένου ότι η προβολή της ομαλής κυκλικής κίνησης σε κατάλληλο άξονα ισοδυναμεί με απλή αρμονική ταλάντωση (βλέπε και «Περίπου 17 φορές την ημέρα«). Η διερεύνηση των Horowitz και Widmer διαπιστώνει πως τα δεδομένα ευαίσθητων υπεραγώγιμων βαρυτόμετρων αποκλείουν την περίπτωση τέτοια αντικείμενα από σκοτεινή ύλη να κινούνται στο εσωτερικό της Γης, εκτός κι αν η μάζα τους mD και η ακτίνα της τροχιάς τους r ικανοποιούν την ανισότητα mD·r <1,2·10−13M⊕R⊕, όπου M⊕ και R⊕ η μάζα και η ακτίνα της Γης. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: https://arxiv.org/pdf/1912.00940.pdf https://physicsgg.me/2020/02/09/%cf%88%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9/

Εξιχνιάζοντας τα μυστικά της σκοτεινής ύλης.Βρέθηκαν οι μικρότερες γνωστές συγκεντρώσεις της. Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA και μια νέα τεχνική παρατήρησης, αστρονόμοι ανακάλυψαν πως η σκοτεινή ύλη μπορεί να σχηματίζει μικρότερους όγκους/ συγκεντρώσεις από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώνοων μια από τις πλέον θεμελιώδεις προβλέψεις της ευρύτερα αποδεκτής θεωρίας περί «ψυχρής σκοτεινής ύλης». Όλοι οι γαλαξίες, σύμφωνα με τη συγκεκριμένη θεωρία, σχηματίζονται και ενσωματώνονται σε νέφη σκοτεινής ύλης. Η ίδια η σκοτεινή ύλη αποτελείται από αργά κινούμενα, ή «ψυχρά» σωματίδια τα οποία ενώνονται για να σχηματίσουν δομές οι οποίες μπορεί να είναι από εκατοντάδες ή χιλιάδες φορές μεγαλύτερες από τη μάζα του γαλαξία μας μέχρι συγκεντρώσεις/ όγκους ασύλληπτα μικρότερες (σε αυτό το πλαίσιο, σημειώνεται πως το «ψυχρός» έχει να κάνει με την ταχύτητα των σωματιδίων). Οι παρατηρήσεις αυτές του Hubble παρέχουν νέα στοιχεία σχετικά με τη φύση και τη συμπεριφορά της σκοτεινής ύλης- μιας αόρατης μορφής ύλης από την οποία απαρτίζεται το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του σύμπαντος και αποτελεί τη «σκαλωσιά»/ πλαίσιο όπου «χτίζονται» οι γαλαξίες. Αν και οι αστρονόμοι δεν είναι σε θέση να «δουν» τη σκοτεινή ύλη, μπορούν να ανιχνεύουν έμμεσα την παρουσία της μετρώντας πώς η βαρύτητά της επηρεάζει άστρα και γαλαξίες. Ο εντοπισμός των μικρότερων σχηματισμών σκοτεινής ύλης μέσω αναζήτησης άστρων που είναι ενσωματωμένα σε αυτούς είναι πολύ δύσκολος ή αδύνατος, επειδή περιέχουν πολύ λίγα άστρα. Αν και συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης έχουν εντοπιστεί γύρω από μεγάλου και μεσαίου μεγέθους γαλαξίες, πολύ μικρότερες συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης δεν είχαν βρεθεί ως τώρα. Λόγω της απουσίας παρατηρήσεων τέτοιων συγκεντρώσεων, κάποιοι ερευνητές ανέπτυξαν εναλλακτικές θεωρίες, μεταξύ των οποίων η «θερμή σκοτεινή ύλη», σύμφωνα με την οποία τα σωματίδια σκοτεινής ύλης κινούνται γρήγορα και σε μεγάλες ταχύτητες, σχηματίζοντας μικρότερους σχηματισμούς. Οι νέες παρατηρήσεις δεν υποστηρίζουν αυτό το σενάριο, καθώς δείχνουν ότι η σκοτεινή ύλη είναι «ψυχρότερη» από ό,τι θα έπρεπε να είναι στο πλαίσιο της εν λόγω θεωρίας. Η αναζήτηση συγκεντρώσεων σκοτεινής ύλης χωρίς άστρα είναι δύσκολη υπόθεση, ωστόσο η ερευνητική ομάδα του Hubble χρησιμοποίησε μια τεχνική στο πλαίσιο της οποίας δεν χρειαζόταν να αναζητηθούν βαρυτικές επιρροές ως ίχνη σκοτεινής ύλης. Οι επιστήμονες στόχευσαν οκτώ κβάζαρ (περιοχές γύρω από ενεργές μαύρες τρύπες που εκπέμπουν μεγάλες ποσότητες φωτός) και μέτρησαν πώς το φως που εκπέμπεται από το οξυγόνο και το νέο που βρίσκονται γύρω από τις μαύρες τρύπες των κβάζαρ παραμορφώνεται από τη βαρύτητα ενός γιγαντιαίου γαλαξία, ο οποιος λειτούργησε ως «μεγεθυντικός φακός». Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο, η ομάδα ανακάλυψε συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης στο οπτικό πεδίο του τηλεσκοπίου προς τα κβάζαρ, καθώς και γύρω από τους ενδιάμεσους γαλαξίες. Οι συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης που εντοπίστηκαν από το Hubble είναι από 1/10.000 μέχρι 1/100.000 φορές η μάζα της «στεφάνης» σκοτεινής ύλης του γαλαξία μας. Πολλές από αυτές τις μικρές συγκεντρώσεις δεν περιλαμβάνουν καν μικρούς γαλαξίες, και ως εκ τούτου θα ήταν αδύνατος ο εντοπισμός τους μέσω παραδοσιακών μεθόδων (αναζήτησης ενσωματωμένων άστρων). Η παρουσία συγκεντρώσεων σκοτεινής ύλης μεταβάλλει τη φωτεινότητα και τη θέση της κάθε εικόνας κβάζαρ, και οι αστρονόμοι σύγκριναν αυτές τις μετρήσεις με τις προβλέψεις όσον αφορά στο πώς θα έμοιαζαν κανονικά, χωρίς την παραμόρφωση της σκοτεινής ύλης, οι εικόνες των κβάζαρ. Ο αριθμός των μικροδομών που εντοπίστηκαν στο πλαίσιο της μελέτης παρέχει περισσότερα στοιχεία για τη φύση της σκοτεινής ύλης. Όπως είπε η Άννα Νίρενμπεργκ του JPL της NASA, επικεφαλής της έρευνας του Hubble, «οι ιδιότητες των σωματιδίων της ύλης επηρεάζουν το πώς σχηματίζονται πολλές συγκεντρώσεις. Αυτό σημαίνει πως μπορείς να μάθεις για τη σωματιδιακή φυσική της σκοτεινής ύλης μετρώντας τον αριθμό των μικρών συγκεντρώσεων». Παρόλα αυτά, ο τύπος του σωματιδίου από το οποίο αποτελείται η σκοτεινή ύλη εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο. «Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν απευθείας εργαστηριακά στοιχεία πως υπάρχουν σωματίδια σκοτεινής ύλης» εξήγησε άλλος ένας εκ των ερευνητών- ο Σάιμον Μπίρερ του UCLA. «Οι σωματιδιακοί φυσικοί δεν θα μιλούσαν καν για τη σκοτεινή ύλη εάν οι κοσμολόγοι δεν έλεγαν ότι υπάρχει, με βάση την παρατήρηση της επίδρασής της». https://physicsgg.me/2020/01/10/%ce%b5%ce%be%ce%b9%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd/

Η Βασίλισσα της Σκοτεινής Ύλης Η Βέρα Ρούμπιν έφυγε τα Χριστούγεννα του 2016 για τους γαλαξίες που τόσο αγάπησε, στα ογδόντα οκτώ της χρόνια. Μητέρα τεσσάρων παιδιών υπερνίκησε ένα απόλυτα ανδροκρατούμενο περιβάλλον στην Αστρονομία και δημιούργησε ένα νέο επιστημονικό ερευνητικό πεδίο. «Ακολουθήστε το δικό σας δρόμο» είναι η κληρονομιά που αφήνει στους νέους επιστήμονες και ιδιαίτερα στις νέες γυναίκες που ονειρεύονται καριέρα στις φυσικές επιστήμες. Ο Νόμος του Νεύτωνα για τη βαρύτητα προβλέπει ότι τα αστέρια των γαλαξιών περιφέρονται γύρω από το κέντρο του γαλαξία τους με ταχύτητες που μικραίνουν, όσο μεγαλώνει η απόστασή τους από το κέντρο. Όμως, ήδη από τη δεκαετία του ‘70, η αστρονόμος Βέρα Ρούμπιν και άλλοι, είχαν βρει ότι οι ταχύτητες στην αρχή μεγαλώνουν και μετά σταθεροποιούνται (flat rotation curves). Ανακάλυψε το «πρόβλημα περιστροφής των γαλαξιών», δηλαδή την ασυμφωνία ανάμεσα στην παρατηρούμενη γωνιακή ταχύτητα των γαλαξιών και την προβλεπόμενη. Οι γραφικές παραστάσεις δείχνουν τις ταχύτητες περιστροφής διαφόρων σημείων του γαλαξία συναρτήσει της απόστασης από το κέντρο. Αριστερά: Προσομοίωση περιστροφής σπειροειδούς γαλαξία χωρίς σκοτεινή ύλη. Δεξιά: Γαλαξίας με μια «επίπεδη καμπύλη» περιστροφής. Η ερμηνεία αυτού του είδους της περιστροφής απαιτεί την ύπαρξη σκοτεινής ύλης Υπάρχουν δύο αντίπαλες θεωρίες για την ερμηνεία των παρατηρήσεων αυτών : Α) Η Σκοτεινή Ύλη (ΣΥ), την οποία δεν βλέπουμε και προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι υπάρχει – ενώ η Ορατή Ύλη είναι πολύ λιγότερη από τη ΣΥ. Η δυνητική ύπαρξη της ΣΥ είναι πάρα πολύ ενοχλητική για τις υπάρχουσες ερμηνείες του Σύμπαντος και για τις «βεβαιότητες» των ανθρώπων… Όμως έτσι προχωράει η Επιστήμη. Η ΣΥ πιθανολογείται ότι αποτελείται 1. Από Συνηθισμένη Ύλη ( 1%), 2. Νετρινική Ύλη δηλ. από Νετρίνα (30%) και 3. Εξωτική ( 69%) δηλ. υπερ-συμμετρικά σωματίδια. Β) Η Τροποποιημένη Νευτώνεια Δυναμική (ΤΝΔ), προτείνει τροποποίηση των Νόμων του Νεύτωνα προσαρμοσμένη στη ερμηνεία των παρατηρούμενων ιδιοτήτων των γαλαξιών. Κάποτε η Βέρα Ρούμπιν, η Βασίλισσα της Σκοτεινής Ύλης, κάλεσε με υποτροφία στη Washington τον αστρονόμο Stacy McGaugh. Διηγείται ο Stacy: Μπροστά μου είχα τη Βασίλισσα της Σκοτεινής Ύλης και μου προσφέρει δουλειά. Όμως εγώ ξαφνικά είχα αρχίσει να ενδιαφέρομαι για την αντίπαλη θεωρία (ΤΝΔ). -Κοίταξε, εγώ ενδιαφέρομαι για την ΤΝΔ, αυτό για σένα είναι ΟΚ; Είδα ένα σύντομο σοκ στο πρόσωπό της, συνήλθε γρήγορα : -Βέβαια, έχεις υποτροφία, θα δουλέψεις σε ό,τι αρέσει σε σένα. Η Βέρα «έφυγε» 25 Δεκεμβρίου 2016, κάποιοι θρήνησαν, ίσως έχασε το Νόμπελ Φυσικής- απονέμεται σε ζώντες. Η ίδια είχε πει στον Stacy: -Είμαι αστρονόμος (άρα δεν κάνω για Νόμπελ Φυσικής). Όμως η έρευνά της είχε βαθιά επίδραση στη Φυσική. Βρήκε ένα νόμο της Φύσης, αξίζει ένα Νόμπελ, λέει ο Stacy (σημείωση του γράφοντος: όταν κι εφόσον αποδειχτεί οριστικά η ύπαρξη της ΣΥ. Υπήρχε προκατάληψη εις βάρος της Αστρονομίας και των γυναικών επιστημόνων. Δεν έγινε δεκτή για μεταπτυχιακά στο Πρίνστον και τελικά γράφτηκε στο Κορνέλ, όπου άκουσε κβαντομηχανική από τους Φάϊνμαν και Μπέτε. Οι γυναίκες δεν επιτρέπονταν τότε να χρησιμοποιήσουν τα μεγάλα τηλεσκόπια). Συνειρμός για το DNA – άλλη ιστορία, με άλλες συνθήκες, κι όμως… Οι Γουώτσον και Κρικ πήραν το Νόμπελ για τη δομή του DNA βασισμένοι και στην έρευνα της Ρόζαλιντ Φράνκλιν, η οποία πέθανε στα 37, από καρκίνο των ωοθηκών- ίσως λόγω των υλικών που χρησιμοποιούσε στην έρευνά της. Η δουλειά της έχει αναγνωριστεί- αλλά το Νόμπελ απονέμεται σε επιστήμονες εν ζωή. Έχει ειπωθεί για τη Ρούμπιν: «η έρευνά της σχετίζεται με το θεμελιώδες ερώτημα, γιατί εμείς οι άνθρωποι είμαστε εδώ. Χωρίς τη ΣΥ , τα αέρια σε ένα διαστελλόμενο σύμπαν δεν θα μπορούσαν ποτέ να σχηματίσουν κάτι πυκνότερο. Η έξτρα βαρύτητα που προσφέρει η ΣΥ επιτρέπει το σχηματισμό των αστέρων». « Χωρίς αστέρια, δεν υπάρχει Ζωή». Οι New York Times έγραψαν: «Μεταμόρφωσε τη σύγχρονη Αστρονομία και Φυσική με τις παρατηρήσεις της που έδειχναν ότι οι γαλαξίες και τα άστρα είναι βυθισμένα στη βαρυτική επίδραση αχανών νεφών σκοτεινής ύλης. Η έρευνά της βοήθησε να εισέλθουμε στην κοσμική μας συνείδηση : αυτό που οι αστρονόμοι έβλεπαν ανέκαθεν και πίστευαν ότι ήταν ολόκληρο το Σύμπαν, αποτελούσε απλώς την ορατή κορυφή ενός παγόβουνου μυστηρίου». Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Κάρνεγκι αποκάλεσε τη Ρούμπιν «θησαυρό του έθνους». «Η δουλειά της ξεκίνησε μια επανάσταση για τον τρόπο που βλέπουμε το Σύμπαν» έγραψε κάποιος άλλος. Στο βιβλίο της «Φωτεινοί Γαλαξίες» έγραψε για τον εαυτό της «δυο στόχους είχα στη ζωή μου, να κάνω οικογένεια και να γίνω αστρονόμος, πέτυχα και τους δύο». https://physicsgg.me/2020/01/06/%ce%b7-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%b9%ce%bd%ce%ae%cf%82-%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/

Τεχνητή νοημοσύνη εναντίον κορωνοϊού: Ισχυρή συμμαχία για αναζήτηση θεραπείας. Ο συνδυασμός τεχνητής νοημοσύνης ('μυαλού') και ισχυρών υπερυπολογιστών ('σώματος') έχει αποδειχθεί ήδη αρκετά δυνατός για να νικάει τους πρωταθλητές στο σκάκι και σε άλλα επιτραπέζια παιγνίδια ή να αναγνωρίζει πρόσωπα και φωνές ψάχνοντας «ψύλλους στα άχυρα» μέσα σε βουνά δεδομένων. Ίσως μπορεί να τα καταφέρει και με το νέο κορωνοϊό. Αυτό τουλάχιστον ελπίζει μια νέα συμμαχία κορυφαίων επιστημόνων και ερευνητών, έπειτα από πρωτοβουλία ενός δισεκατομμυριούχου, που έχει ως στόχο να χρησιμοποιηθούν μερικοί από τους ισχυρότερους υπολογιστές του κόσμου, προκειμένου να αναζητηθούν θεραπείες για την πανδημική νόσο Covid-19. Ο Τόμας Σίμπελ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της C3.ai, μιας εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης στην Καλιφόρνια, οργάνωσε μια ερευνητική κοινοπραξία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η οποία θα δαπανήσει 367 εκατομμύρια δολάρια μέσα στην επόμενη πενταετία, προκειμένου να βρει τρόπους να μπει ένα οριστικό «φρένο» στον νέο ιό SARS-CoV-2. «Δεν μπορώ να φανταστώ πιο σημαντική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Η πιθανότητα να μην προκύψει κάτι καλό από όλο αυτό, είναι μηδενική», δήλωσε ο Σίμπελ, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Η περιουσία του 68χρονου Σίμπελ, ο οποίος συνδυάζει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες στην πληροφορική με τις φιλανθρωπίες, υπολογίζεται σε 3,6 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με το Forbes. Ο αριθμός 3 στο όνομα της εταιρείας του C3.ai παραπέμπει στις τρεις βασικές ψηφιακές τάσεις: μεγάλα δεδομένα, υπολογιστικό «νέφος» και διαδίκτυο των πραγμάτων, με την τεχνητή νοημοσύνη να ενισχύει τις δυνατότητες και των τριών αυτών. Η νέα συμμαχία, με την ονομασία C3.ai Digital Transformation Institute, θα περιλαμβάνει ερευνητές από τα πανεπιστήμια Πρίνστον, Κάρνεγκι Μέλον, ΜΙΤ, Καλιφόρνια, Ιλινόις και Σικάγο, καθώς επίσης από την εταιρεία Microsoft. Πρώτος στόχος της θα είναι, με τη βοήθεια των «έξυπνων» μηχανών, να αναπτυχθούν νέα φάρμακα ή να βρεθεί νέα χρήση σε παλαιότερα, να σχεδιασθούν κλινικές δοκιμές, να προβλεφθεί η εξέλιξη της πανδημίας, να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα των κρατικών και άλλων παρεμβάσεων, να βελτιωθούν οι στρατηγικές που αφορούν τη δημόσια υγεία και να προετοιμασθεί καλύτερα η ανθρωπότητα για μελλοντικές επιδημίες. Το νέο Ινστιτούτο θα δίνει έως 26 επιχορηγήσεις ετησίως αξίας 500.000 δολαρίων η καθεμία. Οι πρώτες ερευνητικές προτάσεις πρέπει να υποβληθούν έως το Μάιο και η πρώτη επιχορήγηση θα δοθεί τον Ιούνιο, ενώ τα αποτελέσματα των ερευνητικών προγραμμάτων θα γίνονται ευρέως γνωστά. Η υπερυπολογιστική ισχύς θα προέλθει από τις εταιρείες C3.ai και Microsoft, τα πανεπιστήμια και το Εθνικό Κέντρο Υπερυπολογιστικών Εφαρμογών στο Ιλινόις. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4117129050/2020/03/27/-

Τεχνητή νοημοσύνη βρήκε νέο αντιβιοτικό που εξοντώνει μερικά από τα πιο ανθεκτικά μικρόβια. Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που ανέπτυξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου ΜΙΤ στις ΗΠΑ, βρήκε ένα ισχυρό νέο αντιβιοτικό (halicin), το οποίο μπορεί να καταστρέψει πολλά είδη βακτηρίων ανθεκτικών σε άλλα αντιβιοτικά όπως τα carbapenem. Είναι η πρώτη φορά που η τεχνητή νοημοσύνη βρήκε εκ του μηδενός ένα νέο αντιβιοτικό και μάλιστα πανίσχυρο, ανοίγοντας νέες δυνατότητες στο πεδίο της φαρμακευτικής, καθώς κάτι ανάλογο θα μπορούσε μελλοντικά να γίνει και για άλλους είδους φάρμακα, π.χ. για νευροεκφυλιστικές παθήσεις ή για τον καρκίνο. Οι επιστήμονες αισιοδοξούν ότι το «έξυπνο» σύστημα θα μπορεί να σχεδιάσει διάφορα νέα φάρμακα, με βάση όσα έχει μάθει για τις χημικές δομές που επιτρέπουν στα φάρμακα να σκοτώνουν τα βακτήρια. Χρησιμοποιώντας ένα νέο αλγόριθμο μηχανικής μάθησης, οι επιστήμονες και μηχανικοί, με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής Μηχανικής & Επιστήμης Τζέιμς Κόλινς και την καθηγήτρια του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Υπολογιστών Ρετζίνα Μπαρζιλάι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας Cell (Κύτταρο), ανέλυσαν πολλές υποψήφιες χημικές ουσίες, βρίσκοντας τελικά μία με ισχυρές αντιβιοτικές ιδιότητες. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν βρεθεί ελάχιστα νέα αντιβιοτικά και τα περισσότερα δεν είναι παρά ελαφρώς παραλλαγμένες εκδοχές προϋπαρχόντων φαρμάκων. Οι σημερινές μέθοδοι ανάπτυξης νέων αντιβιοτικών είναι πολύ δαπανηρές, χρονοβόρες και συνήθως περιορίζονται σε μια μικρή γκάμα χημικών ουσιών.«Αντιμετωπίζουμε μια εντεινόμενη κρίση λόγω αφενός ενός αυξανόμενου αριθμού παθογόνων μικροοργανισμών που γίνονται ανθεκτικοί στα υπάρχοντα αντιβιοτικά και αφετέρου μιας αναιμικής ανακάλυψης νέων αντιβιοτικών από τις φαρμακευτικές και βιοτεχνολογικές εταιρείες. Αν δεν αντιμετωπίσουμε την κρίση έως το 2050, οι θάνατοι κάθε χρόνο λόγω λοιμώξεων από ανθεκτικά βακτήρια θα φθάσουν τα δέκα εκατομμύρια, περισσότεροι και από τους ετήσιους θανάτους από καρκίνο», δήλωσε ο Κόλιν.Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί το νέο συμπαραστάτη σε αυτή την προσπάθεια, καθώς υπόσχεται να βρει τελείως νέα αντιβιοτικά, πιο γρήγορα και με πολύ χαμηλότερο κόστος. Το νέο αντιβιοτικό, το οποίο δοκιμάσθηκε στο εργαστήριο, εξόντωσε αρκετά στελέχη βακτηρίων που είναι ανθεκτικά σε όλα τα γνωστά αντιβιοτικά (Clostridium difficile, Acinetobacter baumannii, Mycobacterium tuberculosis, Enterobacteriaceae κ.α.), με εξαίρεση το ανθεκτικό βακτήριο Pseudomonas aeruginosa που πλήττει τους πνεύμονες. Επίσης «καθάρισε» μέσα σε 24 ώρες τις λοιμώξεις σε πειραματόζωα (ποντίκια) που είχαν κολλήσει Acinetobacter baumannii, ένα πολύ ανθεκτικό βακτήριο που έχει μολύνει πολλούς Αμερικανούς στρατιώτες στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Ακόμη, το γνωστό E.coli διαπιστώθηκε ότι δεν αναπτύσσει ανθεκτικότητα στο νέο αντιβιοτικό μετά από θεραπεία διάρκειας 30 ημερών με αυτό. Αντίθετα, ο εν λόγω μικροοργανισμός αναπτύσσει αντίσταση π.χ. στο αντιβιοτικό σιπροφλοξασίνη της κατηγορίας των κινολονών μέσα σε μόνο μία έως τρεις μέρες.«Αναπτύξαμε μια πλατφόρμα που μας επιτρέπει να χαλιναγωγήσουμε τη δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να ανοίξουμε το δρόμο για μια νέα εποχή στην ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών. Έτσι, ανακαλύψαμε ήδη ένα εντυπωσιακό μόριο, το οποίο είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο ισχυρά αντιβιοτικά που έχει ποτέ ανακαλυφθεί», ανέφερε ο Κόλινς. Η αρχική «εκπαίδευση» του αλγόριθμου έγινε μέσω τροφοδοσίας του με περίπου 2.500 μόρια δραστικών ουσιών, εκ των οποίων τα 1.700 ήσαν φάρμακα εγκεκριμένα από την αρμόδια εποπτική αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), ενώ τα υπόλοιπα 800 ήσαν φυσικά προϊόντα. Μετά την «μόρφωση» του, το «έξυπνο» σύστημα δοκιμάστηκε σε περίπου 6.000 άλλα μόρια με πιθανή αντιβιοτική δράση, τα οποία περιέχονται στη βάση δεδομένων Drug Repurposing Hub. Από αυτά -μέσα σε μερικές μόνο ώρες- η τεχνητή νοημοσύνη επέλεξε 100 υποψήφια για φυσικές δοκιμές και τελικά ένα μόριο με χημική δομή διαφορετική από κάθε γνωστό αντιβιοτικό βρέθηκε να είναι το πιο αποτελεσματικό κατά του βακτηρίου E.coli. Η ουσία αυτή, που ονομάστηκε "halicin", παραπέμποντας στο διάσημο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης HAL του βιβλίου και της ταινίας «2001: Οδύσσεια του Διαστήματος», είχε στο παρελθόν εξετασθεί ως πιθανό αντιδιαβητικό φάρμακο, αλλά χωρίς επιτυχία. Οι ερευνητές σκοπεύουν να κάνουν περαιτέρω δοκιμές της halicin σε συνεργασία με φαρμακευτική εταιρεία ή μη κερδοσκοπικό οργανισμό, ώστε τελικά να αναπτύξουν ένα αντιβιοτικό για χρήση στους ανθρώπους. Επίσης το ίδιο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, ψάχνοντας σε μια βάση δεδομένων (ZINC15) με 107 εκατομμύρια μόρια, έφερε στο φως άλλες 23 υποψήφιες δραστικές αντιμικροβιακές ουσίες. Μετά από δοκιμές σε ζώα, οι επιστήμονες κατέληξαν σε οκτώ με αντιβακτηριακές ιδιότητες και από αυτές ιδίως δύο είναι πολλά υποσχόμενες να αποτελέσουν αντιβιοτικά, γι' αυτό θα δοκιμασθούν περαιτέρω. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4115524038/2020/02/21/-

Η Βρετανία επενδύει 1,6 δισ. δολάρια σε υπερυπολογιστή για ακριβείς μετεωρολογικές προβλέψεις. Η βρετανική κυβέρνηση θα επενδύσει κεφάλαια 1,2 δισεκατομμυρίου λιρών (1,6 δισεκατομμυρίου δολαρίων) σε αυτό που χαρακτηρίζει τον πιο δυνατό υπερυπολογιστή του κόσμου με λογισμικό που παρέχει πιο ακριβείς προβλέψεις για τον καιρό, αλλά και σχετικά με το κλίμα. Τη διαχείριση του νέου υπερυπολογιστή θα έχει η Μετεωρολογική Υπηρεσία της Βρετανίας. Θα βοηθήσει στην πιο ακριβή πρόβλεψη της εκδήλωσης ακραίων καιρικών φαινομένων, στην επιλογή των πιο κατάλληλων τοποθεσιών για την προστασία από τις πλημμύρες, αλλά και για την πρόβλεψη αλλαγών στο κλίμα και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο υπολογιστής θα μπορεί να παρέχει καλύτερη πρόβλεψη καιρού για τα αεροδρόμια ώστε να μπορούν να προγραμματίζουν εγκυρότερα και καλύτερα τη ροή εξυπηρέτησης των αεροσκαφών, εκτιμώντας τις επιπτώσεις των καιρικών φαινομένων. Επίσης, ο υπολογιστής θα εξασφαλίζει την ανάλυση περισσότερων πληροφοριών με μεγαλύτερη ανάλυση για τον ενεργειακό τομέα, ώστε να υπάρχει πρόβλεψη για τις διακοπές στην παραγωγή και την διάθεση ενέργειας και αποτελεσματική διαχείριση των πιθανών επιπτώσεων. https://www.in.gr/2020/02/17/tech/vretania-ependyei-16-dis-dolaria-se-yperypologisti-gia-akriveis-meteorologikes-provlepseis/

Οι νέες τάσεις και το μέλλον της ρομποτικής. Το 1818, η Βρετανίδα Μαίρη Σέλεϊ έγραψε το «Φρανκενστάιν», μια ιστορία για μια φρικιαστική τεχνητή μορφή ζωής, η οποία ήρθε εν ζωή χάρη στον ομώνυμο, τρελό και συνάμα λαμπρό επιστήμονα. Εναν αιώνα αργότερα, ο Τσέχος συγγραφέας Κάρελ Τσάπεκ υιοθέτησε για πρώτη φορά τον όρο ρομπότ στο θεατρικό έργο του «R.U.R.» ή αλλιώς «Διεθνικά Ρομπότ του Ρόσουμ». Η πλοκή ήταν απλή μα εξίσου τρομακτική· ξεκινά με τη δημιουργία ενός ανθρωπόμορφου ρομπότ, και καταλήγει με τη μηχανή να σκοτώνει τον δημιουργό της. Το 1927, το «Μετρόπολις» του Φριτς Λανγκ χάρισε την πρώτη κινηματογραφική απεικόνιση μιας έξυπνης μηχανής, ενώ το 1941, ο φουτουριστικός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Ισαάκ Ασίμοφ χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την έννοια της επιστήμης της «ρομποτικής», προβλέποντας την άνοδο μιας ισχυρής βιομηχανίας έξυπνων μηχανών. Και οι δύο προσεγγίσεις είχαν έναν σαφή δυστοπικό χαρακτήρα. Επειτα από δεκάδες αναπαραστάσεις στη λογοτεχνία και στο σινεμά, το πρώτο πραγματικό ρομπότ κυκλοφόρησε τελικά το 1954, με την επινόηση του χαϊδευτικά αποκαλούμενου «Unimate» από τον Τζορτζ Ντέβιλ. Η πραγματικότητα είχε ελάχιστη σχέση με την έντρομη ανθρώπινη φαντασία. Το «Unimate» αποτελείτο από έναν αυτόματο βραχίονα ο οποίος έκανε 6 χρόνια συνολικά για να πωληθεί, προτού καταλήξει τελικά σε ένα εργοστάσιο της General Motors στο Νιου Τζέρσεϊ για να στοιβάζει αιωνίως ζεστά κομμάτια μετάλλου. Κανένα από τα δημιουργήματα της ανθρωπότητας δεν εμπνέει ένα τόσο συγκεχυμένο μείγμα φόβου και θαυμασμού όσο τα ρομπότ. Παρότι η εκθετική άνοδός τους τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχει κάνει τη ζωή μας ευκολότερη και ασφαλέστερη, εξακολουθούμε να μην τα εμπιστευόμαστε πλήρως – πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Brookings ανέδειξε πως το 61% νιώθει αμηχανία απέναντι στις έξυπνες μηχανές. Δεν χωρά αμφιβολία, ωστόσο, πως τα σύγχρονα ρομπότ έχουν πλέον διεισδύσει πλήρως στη ζωή μας, διαφέροντας πλέον σημαντικά τόσο από τα γιγάντια, σιδερένια και ανθρωπόμορφα δημιουργήματα της ανθρώπινης φαντασίας, όσο και από τους βραχίονες των αλυσίδων βιομηχανικής παραγωγής. Στο φετινό CES –το αυτοαποκαλούμενο «Νταβός της τεχνολογίας» που έλαβε χώρα στις αρχές του Ιανουαρίου στο Λας Βέγκας– χιλιάδες ρομπότ παρουσιάστηκαν από τους κορυφαίους τιτάνες της τεχνολογίας, από έξυπνες λάμπες και βραχίονες που λύνουν τον κύβο του Ρούμπικ εντός δευτερολέπτων, μέχρι αυτόματες χειρουργικές συσκευές που λειτουργούν με ασύλληπτη ακρίβεια. Η ποικιλομορφία και οι εφαρμογές τους είναι τόσο τεράστιες που είναι αδύνατον να κατηγοριοποιηθούν. Ωστόσο, ένα συμπέρασμα είναι πλέον σίγουρο: τα σύγχρονα ρομπότ φεύγουν από τα εργοστάσια και τα εργαστήρια, περπατούν πλέον πλάι στους ανθρώπους, κατοικούν στα σπίτια τους και εκτοξεύονται στους αιθέρες. Οι μηχανές είναι πλέον εδώ. Εξυπνες μηχανές εναντίον του κορωνοϊού Για αρκετά χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση τη δεκαετία του 1960, τα ρομπότ ήταν περιορισμένα στο να εκτελούν οποιαδήποτε εργασία θεωρείτο βρώμικη ή ριψοκίνδυνη για την ανθρωπότητα. Αν και το εύρος τους έχει πλέον επεκταθεί, η πιο πολύτιμη δυνατότητά τους παραμένει η αντικατάσταση του ανθρώπινου στοιχείου εν μέσω κινδύνου. Τρανή απόδειξη: η χρήση μιας στρατιάς έξυπνων μηχανών από την κινεζική κυβέρνηση, έναντι της εξάπλωσης του νέου κορωνοΐου. Στη νοτιοανατολική επαρχία Γκουανγκντόνγκ, περιοχή που θεωρείται hotspot της νέας επιδημίας από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι γιατροί του επαρχιακού λαϊκού νοσοκομείου βασίζονται πλέον εξ ολοκλήρου σε ρομπότ για να παραδώσουν φάρμακα και τρόφιμα στους ασθενείς. Οι δίτροχες μηχανές μοιάζουν με μικρό ψυγείο, και μπορούν να περιηγούνται αυτόνομα στις αίθουσες του νοσοκομείου, να ανοιγοκλείνουν τις πόρτες όποτε χρειάζεται και να εξετάζουν τους ασθενείς που βρίσκονται σε καραντίνα. Βορειότερα, στην επαρχία Τζιανγκτσού, ομάδα Κινέζων ερευνητών ανέπτυξε έναν νέο ρομποτικό ψεκαστήρα για να συμβάλει στη μείωση της μετάδοσης του COVID-19 σε αστικά κέντρα με έντονη πληθυσμιακή πυκνότητα. Η αυτόματη μηχανή είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για γεωργικό ψεκασμό, ωστόσο οι επιστήμονες από την Ανατολική Κίνα ανακαίνισαν το σύστημά του, καθιστώντας το πιο κατάλληλο για απολυμαντικά υγρά. Το ρομπότ λειτουργεί εξ αποστάσεως και το εύρος των συσκευών ψεκασμού του μπορεί να φτάσει τα 30 μέτρα, ενώ σύμφωνα με τους ερευνητές μπορεί να περπατήσει έως και 7 χλμ. την ώρα, σκοτώνοντας τον ιό σε έκταση άνω των 40.000 τ.μ. Ηδη, το ρομπότ βρίσκεται διάσπαρτο στους δρόμους, στους σταθμούς λεωφορείων και στους υπόγειους χώρους στάθμευσης της πόλης Σουζού. Οι πρώτοι τεχνητοί βιολογικοί οργανισμοί «Δεν πρόκειται ούτε για παραδοσιακά ρομπότ ούτε για κάποιο γνωστό είδος ζώου. Είναι μια νέα κατηγορία δημιουργήματος: ένας ζωντανός προγραμματιζόμενος οργανισμός», δήλωσε με ενθουσιασμό ο καθηγητής ρομποτικής Τζόσουα Μπόνγκαρντ, στη συνέντευξη Τύπου που αποκάλυψε τη νέα του εφεύρεση. Πράγματι, δεν υπάρχει ακόμα ορολογία που να περιγράφει την καινοτομία την οποία δημιούργησε η ομάδα των ερευνητών από το τμήμα Επιστήμης των Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Βερμόντ. Πρόκειται για τα xenobots: τις πρώτες μικροσκοπικές «ζωντανές» μηχανές, ένα είδος βιολογικού ρομπότ που προέρχεται από ζωντανά κύτταρα και μπορεί να προγραμματιστεί να κάνει μία σειρά από εργασίες, από το να μεταφέρει φάρμακα μέσα στο σώμα μέχρι να καθαρίζει τοξικά απόβλητα στο περιβάλλον. Οι Αμερικανοί επιστήμονες δημιούργησαν τους πρώτους τεχνητούς βιολογικούς οργανισμούς παγκοσμίως χρησιμοποιώντας βλαστοκύτταρα από βατράχους – εξ ου και το όνομα xenobots το οποίο προέρχεται από το αφρικανικό είδος βατράχου Xenopus laevis. Οι ερευνητές έξυσαν τα ζωντανά βλαστοκύτταρα από το δέρμα των βατράχων και τα άφησαν να επωαστούν, ενώ στη συνέχεια τα κύτταρα κόπηκαν και ανασχηματίστηκαν σε νέες «μορφές σώματος» σχεδιασμένες από έναν υπερυπολογιστή με τη χρήση ανεπτυγμένου αλγορίθμου. Τα νέα όντα είναι ένα πρωτόγνωρο κράμα βιολογικού και μηχανικού οργανισμού, μπορούν να κινηθούν και να κολυμπήσουν αυτόνομα, επιβιώνουν αρκετές εβδομάδες χωρίς φαγητό και αυτοεπουλώνουν τα τραύματά τους – όπως ανακάλυψαν σοκαρισμένοι οι επιστήμονες όταν επιχείρησαν μια τομή σε ένα μικροσκοπικό xenobot. Η εφαρμογή των xenobot είναι δυνητικά τεράστια, τόσο λόγω του μικρού τους μεγέθους όσο και του εύπλαστου χαρακτήρα.. Μικρή σφαίρα με τεράστιες δυνατότητες Οι εντυπωσιακές σε μέγεθος κατασκευές δεν κλέβουν πλέον τις εντυπώσεις στον τομέα της ρομποτικής – αντιθέτως, οι εταιρείες τεχνολογίας ανταγωνίζονται σκληρά για το ποια θα καταφέρει να χωρέσει τα μεγαλύτερα μεγέθη τεχνητής νοημοσύνης στον μικρότερο δυνατό χώρο. Το φετινό τεχνολογικό συνέδριο CES έβριθε από κάθε λογής μικροσυσκευές, ωστόσο τις εντυπώσεις έκλεψε μια μικροσκοπική κίτρινη σφαίρα που θύμιζε μπαλάκι του τένις. Πρόκειται για το «Ballie» της Samsung, το οποίο φιλοδοξεί να εξελιχθεί στον προσωπικό οικιακό βοηθό του μέλλοντος, ενώ σύμφωνα με την εταιρεία αντικατοπτρίζει το όραμά της για την εξέλιξη των ρομπότ σε «συντρόφους ζωής». Παρά το μικροσκοπικό του μέγεθος, το Ballie διαθέτει τεράστιες ικανότητες. Χάρη σε μια ενσωματωμένη κάμερα υψηλής ανάλυσης αλλά και εξελιγμένη τεχνολογία αναγνώρισης φωνής, το πρωτότυπο ρομπότ ακολουθεί παντού τον χρήστη του κυλώντας στο πάτωμα του σπιτιού και είναι έτοιμο να ανταποκριθεί στις εντολές του. Βασισμένη, επίσης, στην τεχνολογία του διαδικτύου των πραγμάτων, η μικρή κίτρινη σφαίρα μπορεί και επικοινωνεί με δεκάδες συσκευές σπιτιού, όπως έξυπνες τηλεοράσεις, αυτόματες ηλεκτρικές σκούπες και έξυπνο φωτισμό, ενώ διαθέτει επίσης και ένα ευέλικτο πρόγραμμα προπόνησης για τους χρήστες που θέλουν να αθλούνται από την άνεση του σαλονιού τους. Προς το παρόν, δεν έχει διευκρινιστεί αν το εντυπωσιακό Ballie θα κυκλοφορήσει στην αγορά, ή αν πρόκειται απλά για ένα πείραμα εντυπωσιασμού που θα περιοριστεί στα εκθεσιακά περίπτερα. Ωστόσο, η Samsung υπόσχεται πως η μικροσκοπική σφαίρα είναι απλώς η αρχή μιας νέας εποχής για την εταιρεία, όπου θα αφοσιωθεί στην κατασκευή δεκάδων πρωτότυπων και ευφάνταστων συσκευών για να καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες. Μηχανικό περιστέρι από το Στάνφορντ Σύμφωνα με τα γραπτά των Ρωμαίων ιστορικών, ο αρχαίος Ελληνας μαθηματικός Αρχύτας ο Ταραντίνος επινόησε και κατασκεύασε για πρώτη φορά ένα τεχνητό αεριοπροωθούμενο περιστέρι, το οποίο μάλιστα βάφτισε «πετομηχανή». Δύο χιλιετίες αργότερα, μέχρι και οι πιο προηγμένοι επιστήμονες ρομποτικής δυσκολεύονται να αναπαράγουν μηχανικά την αποτελεσματικότητα και φυσική κομψότητα με την οποία τα πουλιά διασχίζουν τους αιθέρες. Πρόσφατα, ωστόσο, το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ήρθε ένα βήμα πιο κοντά χάρη στο καινοτόμο «PigeonBot». Η εφεύρεση συνδυάζει ένα ρομποτικό σώμα με πραγματικά φτερά περιστεριού, και τα πρώτα πειράματα δείχνουν πως μιμείται εξαιρετικά τις ιδιαιτερότητες της πτερωτής πτήσης. Ολα ξεκίνησαν με τον καθηγητή μηχανικής Ντέιβιντ Λέντινγκ, ο οποίος προκάλεσε τους φοιτητές του να αναλύσουν τη βιομηχανική των φτερών των πτηνών και να ενσωματώσουν τις παρατηρήσεις τους σε ένα βιοϋβριδικό ρομπότ. Το αποτέλεσμα μπορεί να θυμίζει κάποιο είδος μαθητικής χειροτεχνίας, ωστόσο, πίσω από τον απλοϊκό σχεδιασμό κρύβονται μήνες επιστημονικής μελέτης και αμέτρητες εφαρμογές για το μέλλον της μηχανικής πτήσης. Αλλωστε, οι επιτυχημένες πτήσεις του PigeonBot σηματοδοτούν την πρώτη φορά που ιπτάμενη μηχανή ξεφεύγει από τον σχεδιασμό του αεροπλάνου. Φυσικά, είναι ακόμα αδύνατο για το μικροσκοπικό ρομποτικό περιστέρι να αντικαταστήσει τα επιβατικά αεροπλάνα – ωστόσο οι δημιουργοί του θεωρούν πως ο σχεδιασμός του μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμος για μικρότερες ιπτάμενες συσκευές όπως τα drones. Αλλωστε, οι μηχανές που δεν βασίζονται στο μέταλλο αλλά είναι εμπνευσμένες από τους σχεδιασμούς της φύσης είναι πολύ πιο συμβατές με το άμεσο μέλλον των έξυπνων πόλεων, όπου άνθρωποι και εναέριες συσκευές θα αλληλεπιδρούν καθημερινά. https://www.kathimerini.gr/1064827/gallery/epikairothta/episthmh/oi-nees-taseis-kai-to-mellon-ths-rompotikhs

Επιστήμονες δημιούργησαν το πρώτο ρομπότ που «ιδρώνει» και αποβάλλει θερμότητα. Ερευνητές από τις ΗΠΑ και την Ιταλία -μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας επιστήμονας της διασποράς- δημιούργησαν το πρώτο μαλακό ρομπότ που «ιδρώνει», αποβάλλοντας έτσι θερμότητα από το εσωτερικό του. Η μείωση της θερμοκρασίας είναι ζωτική για τη σταθερότητα και απόδοση ενός ρομπότ. Ο μηχανισμός «εφίδρωσης» είναι εμπνευσμένος από τον αντίστοιχο βιολογικό μηχανισμό που χρησιμοποιούν πολλά ζώα και ο άνθρωπος. Ο νέος μαλακός ρομποτικός βραχίονας μπορεί μάλιστα να ρίξει τη θερμότητα του τρεις φορές πιο αποτελεσματικά από ό,τι οι άνθρωποι και τα άλογα. Η «εφίδρωση» θα επιτρέψει στα ρομπότ να δρουν καλύτερα σε ακραία περιβάλλοντα, όπως αντίστοιχα επιτρέπει στους ανθρώπους, για παράδειγμα στους δρομείς και στους κυνηγούς, να εμφανίζουν υψηλές επιδόσεις. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κορνέλ της Νέας Υόρκης, του Εργαστηρίου Facebook Reality και του Ιταλικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας στην Πίζα, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ρομποτικής «Science Robotics». Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχε ο καθηγητής Εμμανουήλ Γιαννέλης της Πολυτεχνικής Σχολής του Κορνέλ, απόφοιτος του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών(1980) και κάτοχος διδακτορικού από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν (1985). Οι επιστήμονες ανέπτυξαν μαλακούς επενεργητές εφίδρωσης, χρησιμοποιώντας στερεολιθογραφία πολλαπλών υλικών, μια τεχνική τρισδιάστατης εκτύπωσης που χρησιμοποιεί φως για να διαμορφώσει τη ρητίνη σε επιθυμητά σχήματα. Οι ειδικοί επενεργητές (actuators) σε σχήμα δαχτύλου είναι φτιαγμένοι από υδρογέλες, υλικά ικανά να διακρατήσουν μεγάλη ποσότητα νερού και να λειτουργήσουν ως «ρεζερβουάρ» θερμότητας. Σε θερμοκρασίες έως 30 βαθμούς Κελσίου οι μικροσκοπικοί πόροι του επενεργητή παραμένουν κλειστοί, αλλά σε υψηλότερες θερμοκρασίες ανοίγουν και επιτρέπουν στο υγρό (τον «ιδρώτα») να διαρρεύσει εκτός του ρομπότ, πράγμα που κατεβάζει την εσωτερική θερμοκρασία του. Προς το παρόν, μια αδυναμία του μηχανισμού είναι ότι δεν έχει βρεθεί τρόπος να αντικαθίσταται το νερό (ιδρώτας) σε περίπτωση παρατεταμένης λειτουργίας του ρομπότ, κάτι που οι ερευνητές ελπίζουν να λύσουν στο μέλλον. https://www.kathimerini.gr/1062548/gallery/epikairothta/episthmh/episthmones-dhmioyrghsan-to-prwto-rompot-poy-idrwnei-kai-apovallei-8ermothta-vinteo

Επιτυχημένη τηλεμεταφορά πληροφορίας μεταξύ chips για πρώτη φορά. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ σε συνεργασία με συναδέλφους τους από το Πολυτεχνείο της Δανίας κατάφεραν για πρώτη φορά να πραγματοποιήσουν κβαντική τηλεμεταφορά πληροφορίας μεταξύ δύο ηλεκτρονικών chips. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται πολύ μεγάλης σημασίας, καθώς έγινε εφικτή η μεταφορά πληροφορίας από έναν υπολογιστή σε έναν άλλο, χωρίς οι δύο συσκευές να είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους ενσύρματα ή με κάποιον άλλο ασύρματο τρόπο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ένα πρώτο βήμα προς την ευρεία χρήση κβαντικών υπολογιστών, ή ως ένα στοιχείο που θα μπορούσε να αποτελεί την απαρχή του κβαντικού Internet, όπως ονομάζεται. Δύο κβαντικά σωματίδια δημιουργούν μεταξύ τους μία ένωση που τους επιτρέπει να επικοινωνούν μεταξύ τους ακόμα και εάν τους χωρίζει μία πολύ μεγάλη απόσταση. Χρήση αυτής της τεχνολογίας σε ευρεία κλίμακα θα μπορούσε να βρει εφαρμογή ακόμα και σε διαστημικές εφαρμογές με την απομακρυσμένη επικοινωνία ενός σκάφους που ταξιδεύει σε άλλους πλανήτες και τη Γη. Υποθετικά, δεν υπάρχουν περιορισμοί στις αποστάσεις που χωρίζουν τους δύο κβαντικούς υπολογιστές που επικοινωνούν μεταξύ τους, αλλά κάτι τέτοιο ανήκει ακόμα στη θεωρητική σφαίρα. Πειραματικά, οι επιστήμονες απέδειξαν ότι είναι εφικτή η κβαντική επικοινωνία μεταξύ δύο κυκλωμάτων. Η θεωρία μέχρι σήμερα πρέσβευε ότι τίποτε δεν μπορεί να ταξιδεύει πιο γρήγορα από την ταχύτητα του φωτός, αλλά η κβαντική τηλεμεταφορά έρχεται να ανατρέψει αυτά τα δεδομένα. Οι αλλαγές σε ένα φωτόνιο στην μία συσκευή εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στο φωτόνιο με το οποίο ήταν αυτό “συνδεδεμένο”, στοιχείο που αποτελεί ένα άκρως ενδιαφέρον εύρημα. Η έρευνα έχει ήδη δημοσιευθεί και εκτιμάται ότι αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά ευρήματα που θα μπορούσε να επηρεάσει ένα διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό επιστημονικών κλάδων πέρα από τη Φυσική ή την Πληροφορική. Τηλεμεταφορά πληροφορίας είχε γίνει και στο παρελθόν και μάλιστα σε διάφορες αποστάσεις, αλλά η κβαντική τηλεμεταφορά πληροφορίας μεταξύ δύο ηλεκτρονικών κυκλωμάτων είναι κάτι που πραγματοποιείται με επιτυχία για πρώτη φορά. https://www.naftemporiki.gr/story/1546486/epituximeni-tilemetafora-pliroforias-metaksu-chips-gia-proti-fora

Κομμάτι μετεωρίτη εντοπίστηκε στο Νόβο Μέστο. Κομμάτι μετεωρίτη εντοπίστηκε στο χωριό Πρέτσνα κοντά στο Νόβο Μέστο στη Σλοβενία. Το κομμάτι μετεωρίτη ανακάλυψε ο Γκέγκορ Κος από την Πρέτσνα. Εξειδικευμένη ανάλυση του βάρους 203 γραμμαρίων κομματιού μετεωρίτη, που ονομάστηκε Νόβο Μέστο, επιβεβαίωσε την αυθεντικότητά του. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το κομμάτι του μετεωρίτη εισήλθε στην ατμόσφαιρα της Γης με ταχύτητα 20 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και η κίνηση αυτή ανιχνεύτηκε από αισθητήρες σεισμού στο νότο της χώρας, καθώς επίσης στην Κροατία και την Ιταλία. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες κομμάτια μετεωρίτη βρίσκονται διάσπαρτα στη Σλοβενία και παροτρύνουν τους πολίτες να ελέγξουν τις αυλές και τις στέγες των σπιτιών τους. Τα ευρήματα αυτού του είδους είναι σημαντικά για την ανάπτυξη της επιστήμης και της γεωλογίας, γι αυτό και όποιος βρίσκει ένα θραύσμα μετεωριτών πρέπει να το παραδώσει για αναλύσεις. Στη συνέχεια, το κομμάτι αυτό επιστρέφεται σε αυτόν που το εντόπισε. https://www.in.gr/2020/03/11/tech/kommati-meteoriti-entopistike-sto-novo-mesto/

Ερευνητές ανακάλυψαν εξωγήινη πρωτεΐνη σε μετεωρίτη! Για πρώτη φορά ερευνητές ανακάλυψαν μια “εξωγήινη” πρωτεΐνη σε μετεωρίτη που είχε πέσει στην Αλγερία το 1990.Τι εκτιμούν οι επιστήμονες. Η αναζήτηση ζωής στο Διάστημα έχει συνδεθεί κυρίως με την ύπαρξη νερού και οξυγόνου σε άλλους πλανήτες, αλλά αυτή τη φορά οι επιστήμονες δεν χρειάστηκε να ψάξουν πολύ μακριά για να βρουν μια νέα ένδειξη. Για την ακρίβεια, οι ερευνητές των Harvard, PLEX Corporation και Bruker Scientific αναφέρουν πως ανακάλυψαν για πρώτη φορά μια “εξωγήινη” πρωτεΐνη σε μετεωρίτη (Acfer 086) που είχε πέσει στην Αλγερία το 1990. Η πρωτεΐνη βαφτίστηκε αιμολιθίνη και η δομή της είναι σχετικά μικρή με κυρίαρχο το αμινοξύ γλυκίνη, ενώ στις άκρες της υπάρχουν άτομα σιδήρου, οξυγόνου και λιθίου. Ο όρος “εξωγήινη” δόθηκε για το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πρωτεϊνική δομή δεν έχει καταγραφεί ποτέ στη Γη στο παρελθόν. Σύμφωνα με το techgear.gr, οι ερευνητές θεωρούν ότι η αιμολιθίνη είναι ακόμη μία απόδειξη της θεωρίας που θέλει τα θεμελιώδη στοιχεία της ζωής να προέρχονται από το Διάστημα και να φτάνουν στη Γη (πιθανότατα και σε άλλους πλανήτες) μέσω των μετεωριτών που καταπέφτουν σε αυτούς. Στο παρελθόν έχουν παρατηρηθεί πρόδρομοι αμινοξέων, σάκχαρα, οργανικά υλικά και μόρια συγκεκριμένου σχήματος σε μετεωρίτες, αλλά μεμονωμένα. Είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται μια πιο πολύπλοκη δομή, όπως αυτή μιας πρωτεΐνης. Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν ξεκαθαρίσει πως μπορεί να δημιουργήθηκε η αιμολιθίνη στο Διάστημα, οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό συνέβη στην επιφάνεια κόκκων σκόνης. Σημειώνουν, επίσης, ότι η παρουσία της αιμολιθίνης δεν είναι ένδειξη εξωγήινης ζωής, αλλά θα μπορούσε να τους δώσει ένα στοιχείο για το πως ξεκίνησε η ζωή στη Γη (και ίσως σε άλλους πλανήτες). Τα άτομα που υπάρχουν στις άκρες της πρωτεϊνικής δομής σχηματίζουν ένα είδος οξειδίου του σιδήρου που είναι γνωστό ότι απορροφά φωτόνια και διαχωρίζει το νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι ερευνητές το θεωρούν ως καλό υποψήφιο για μια πρωτογενή πηγή ενέργειας σε χημικό και βιοχημικό επίπεδο. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4116178518/2020/03/05/-

Σε μετεωρίτη βρέθηκε το αρχαιότερο υλικό πάνω στη γη. Επιστήμονες ανακάλυψαν σε ένα μετεωρίτη, ο οποίος είχε πέσει στην Αυστραλία πριν 50 χρόνια, αστρόσκονη που είχε σχηματιστεί πριν πέντε έως επτά δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή προτού καν δημιουργηθεί το ηλιακό μας σύστημα. Πρόκειται για το αρχαιότερο υλικό που έχει ποτέ ανακαλυφθεί στη Γη, η οποία έχει ηλικία 4,5 δισεκατομμυρίων ετών, ενώ ο Ήλιος 4,6 δισ. ετών. Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και την Ελβετία, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Φίλιπ Χεκ του Πανεπιστημίου του Σικάγο και του Μουσείου Field, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), μελέτησαν τον μετεωρίτη Murchison, ο οποίος είχε βρεθεί το 1969. Οι περισσότεροι κόκκοι αστρόσκονης (το 60%) χρονολογήθηκαν προ 4,6 έως 4,9 δισεκατομμυρίων ετών, μερικοί (το 10%) ξεπερνούσαν τα 5,5 δισ. έτη, ενώ κάποιοι έφθαναν έως πριν επτά δισεκατομμύρια χρόνια. Τα υλικά που βρέθηκαν ενσωματωμένα στο μετεωρίτη, είναι προ-ηλιακά ορυκτά, τα οποία δημιουργήθηκαν πριν καν υπάρξει ο Ήλιος μας. «Είναι στερεά δείγματα άλλων άστρων του γαλαξία μας, πραγματική αστρόσκονη», δήλωσε ο Χεκ. Τέτοια αρχέγονα υλικά είναι πολύ σπάνια (υπάρχουν ίσως στο 5% των μετεωριτών που πέφτουν στη Γη) και πολύ μικροσκοπικά. https://www.tovima.gr/2020/01/14/science/se-meteoriti-vrethike-to-arxaiotero-yliko-pano-sti-gi/

Με υπογραφή Τραμπ ανοίγει ο δρόμος για εξορύξεις σε Σελήνη και αστεροειδείς από τις ΗΠΑ. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε την προηγούμενη εβδομάδα ένα διάταγμα που καθιερώνει την αμερικανική πολιτική ως προς την εκμετάλλευση πόρων εκτός Γης, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την εξόρυξη πρώτων υλών σε Σελήνη και αστεροειδείς από τις ΗΠΑ. Όπως αναφέρει το Space.com, στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής υπογραμμίζεται πως το παρόν ρυθμιστικό πλαίσιο κανόνων (1967 Outer Space Treaty) επιτρέπει τη χρήση τέτοιων πόρων, που περιλαμβάνουν πάγο και άλλες πρώτες ύλες οι οποίες θα επέτρεπαν στις ΗΠΑ να εγκαθιδρύσουν μόνιμη παρουσία στη Σελήνη. Όπως τονίζει η ιστοσελίδα, η άποψη αυτή υπάρχει εδώ και καιρό σε αμερικανικούς κυβερνητικούς κύκλους- ενδεικτικά, οι ΗΠΑ, όπως και άλλες χώρες με παρουσία στο διάστημα, δεν έχουν υπογράψει τη 1979 Moon Treaty, βάσει της οποίας η μη επιστημονική χρήση διαστημικών πόρων πρέπει να διέπεται από ένα διεθνές πλαίσιο κανόνων. Επίσης, το 2015 το Κογκρέσο είχε περάσει νόμο ο οποίος ξεκάθαρα επέτρεπε σε αμερικανικές εταιρείες και πολίτες να χρησιμοποιούν πόρους από τη Σελήνη και αστεροειδείς. Το νέο διάταγμα επισημοποιεί ακόμα περισσότερο τα πράγματα, τονίζοντας πως οι ΗΠΑ δεν θεωρούν το διάστημα ως «κοινό αγαθό/ χώρο» και βλέπουν έναν ξεκάθαρο δρόμο προς τις εξορύξεις στο διάστημα χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω διεθνείς συμφωνίες επιπέδου συνθήκης. Το διάταγμα αυτό, με τίτλο «Encouraging International Support for the Recovery and Use of Space Resources» δουλευόταν για περίπου έναν χρόνο, ανέφερε ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης, και προέκυψε εν μέρει λόγω της επιθυμίας των ΗΠΑ να αποσαφηνίσουν τη θέση τους στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με διεθνείς εταίρους για το πρόγραμμα «Άρτεμις», για την περαιτέρω επανδρωμένη εξερεύνηση της Σελήνης. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος η NASA σχεδιάζει την αποστολή δύο αστροναυτών στη Σελήνη ως το 2024 και την εγκαθίδρυση βιώσιμης ανθρώπινης παρουσίας πάνω και γύρω στον φυσικό δορυφόρο του πλανήτη μας ως το 2028. Οι σεληνιακοί πόροι, ειδικά ο πάγος που θεωρείται ότι υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες σε κρατήρες, αποτελούν «κλειδί» στις φιλοδοξίες του προγράμματος, σύμφωνα με αξιωματούχους της NASA. Αναλύοντας τα οφέλη τέτοιων δραστηριοτήτων στο διάστημα από πλευράς των ΗΠΑ, ειδικοί δήλωσαν στο BBC πως η εκμετάλλευση πόρων στη Σελήνη θα άνοιγε τον δρόμο για αποστολές βαθύτερα στο διάστημα, όπως στον Άρη- με τη Σελήνη να λειτουργεί ως «διαστημικό βενζινάδικο», που θα παρέχει τους πόρους που απαιτούνται για καύσιμα πυραύλων, όπως υδρογόνο και οξυγόνο. Ακόμη, δεδομένης της μετάβασης του κόσμου προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και της εξάντλησης των πόρων στη Γη, οι πόροι στο διάστημα θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών του πλανήτη μας- βοηθώντας επίσης πιθανώς τις ΗΠΑ να καλύψουν τις ανάγκες τους και σε μέταλλα/ ορυκτά όπως το κοβάλτιο ή το λίθιο, όπου αυτή τη στιγμή εξαρτώνται από εισαγωγές από την Κίνα, τη Ρωσία ή το Κονγκό. https://www.naftemporiki.gr/story/1589336/me-upografi-tramp-anoigei-o-dromos-gia-eksorukseis-se-selini-kai-asteroeideis-apo-tis-ipa

Χαρτογράφηση ενός άλλου κόσμου: Λεπτομερής χάρτης του αστεροειδούς Bennu Έναν λεπτομερή χάρτη της επιφάνειας του αστεροειδούς Bennu παρουσίασε η NASA: Ο χάρτης δημιουργήθηκε από μια σειρά φωτογραφιών που τράβηξε το διαστημόπλοιο OSIRIS-REx της NASA στο χρονικό διάστημα μεταξύ της 7ης Μαρτίου και της 19ης Απριλίου 2019. Στο πλαίσιο του εγχειρήματος έγινε «συρραφή» και διόρθωση συνολικά 2.155 φωτογραφιών για τη δημιουργία του εν λόγω μωσαϊκού. Στα 5 εκατοστά ανά pixel, η NASA τονίζει πως πρόκειται για την υψηλότερη ανάλυση στην οποία έχει χαρτογραφηθεί ποτέ ένα ουράνιο σώμα στο σύνολό του. Το διαστημόπλοιο τράβηξε αυτές τις φωτογραφίες σε αποστάσεις από 3,1 έως 5 χλμ πάνω από την επιφάνεια του αστεροειδούς. Η λεπτομερής αυτή εινόνα του Bennu χρησιμοποιήθηκε από την ομάδα της αποστολής κατά την επιλογή του κύριου και του εφεδρικού σημείου λήψης δειγμάτων- των Nightingale και Osprey. Αποστολή του σκάφους είναι η συλλογή δεδομένων που θα βοηθήσουν τις έρευνες πάνω στο πώς σχηματίστηκαν οι πλανήτες και πώς εμφανίστηκε η ζωή, καθώς και στοιχείων σχετικά με το πώς αστεροειδείς θα μπορούσαν να απειλήσουν τον πλανήτη μας. Υπενθυμίζεται πως οι αστεροειδείς αποτελούν απομεινάρια των δομικών στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη δημιουργία των πλανητών του ηλιακού συστήματος, και κατ' επέκταση επέτρεψαν την εμφάνιση της ζωής στη Γη. Σώματα σαν τον Bennu περιλαμβάνουν στοιχεία όπως νερό, μέταλλα και οργανικά στοιχεία. Στο όχι και πολύ μακρινό μέλλον, η εξερεύνηση του διαστήματος και η οικονομική ανάπτυξη πέρα από τα όρια του πλανήτη μας ίσως να βασιστούν στα υλικά αυτά που βρίσκονται σε αστεροειδείς. https://www.naftemporiki.gr/story/1581554/xartografisi-enos-allou-kosmou-leptomeris-xartis-tou-asteroeidous-bennu

Η πόλη της Νέας Υόρκης και τα μεγέθη αστεροειδών. Τα μεγέθη μερικών αστεροειδών συγκρινόμενα με την πόλη της Νέας Υόρκης: https://physicsgg.me/2020/02/18/%ce%b7-%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bd%ce%ad%ce%b1%cf%82-%cf%85%cf%8c%cf%81%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ad%ce%b8%ce%b7-%ce%b1%cf%83%cf%84/

Αστρονόμοι ανακάλυψαν σπάνιο αστεροειδή. Αστρονόμοι από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνι, προχώρησαν στην ανακάλυψη ενός αστεροειδούς με πολύ σπάνια χαρακτηριστικά. Στην ανακάλυψη ενός ξεχωριστού αστεροειδή έφτασαν οι αστρονόμοι, οι οποίοι γνωρίζουν πως οι υπό κανονικές συνθήκες, τα ουράνια αυτά σώματα συνήθως εντοπίζονται στη λεγόμενη «ζώνη των αστεροειδών», ανάμεσα στον Άρη και τον Δία. Υπάρχουν μόλις 20 γνωστοί αστεροειδής, των οποίων οι τροχιές βρίσκονται εξ ολοκλήρου μέσα στην τροχιά της Γης, λόγω της βαρυτικής έλξης του Δία, οι οποίοι ονομάζονται Ατίρα. Οι αστεροειδείς που ίσως έχουν τροχιές μέσα σε αυτές της Αφροδίτης ή του Ερμή, ονομάζονται Βατίρα και εδώ και πολύ καιρό, οι επιστήμονες κάνουν θεωρίες για την ύπαρξή τους, καθώς είναι δύσκολο να τους παρατηρήσουν. Οι τροχιές τους, τους φέρνουν πολύ κοντά στον Ήλιο, αφήνοντας έτσι μόνο ένα μικρό «παράθυρο» για να τους εντοπίσουν κατά την αυγή ή την δύση και οι τροχιές τους πρέπει να είναι εξισορροπημένες με τη βαρυτική έλξη του Ήλιου. Παρόλα αυτά, οι αστρονόμοι κατάφεραν να βρουν έναν τέτοιο αστεροειδή. Το ουράνιο αυτό σώμα, που ονομάστηκε 2020 AV2, εντοπίστηκε νωρίτερα τον Ιανουάριο, από ένα τμήμα του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια και επιβεβαιώθηκε στην συνέχεια και από άλλους αστρονόμους. «Περνώντας από την τροχιά της Αφροδίτης, πρέπει να είναι εξαιρετικά δύσκολο» δήλωσε ο Τζορτζ Χέλου, αστρονόμος του Ινστιτούτου. «Ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει από την τροχιά του, θα είναι να επηρεαστεί από τη βαρυτική έλξη με τον Ερμή ή την Αφροδίτη, αλλά το πιο πιθανό είναι πως θα πέσει σε έναν από αυτούς τους δυο πλανήτες» εξήγησε ο Χέλου. Ο 2020AV2, έχει διάμετρο ένα με τρία χιλιόμετρα περίπου και η τροχιά του αποκλίνει από το Ηλιακό μας Σύστημα κατά 15 μοίρες, σύμφωνα με τους ερευνητές. Η τροχιά του διαρκεί 151 ημέρες, μέσα στον κύκλο τροχιάς της Αφροδίτης ενώ πλησιάζει και την τροχιά του Ερμή. Οι επιστήμονες υποθέτουν πως ο 2020AV2 απέκτησε αυτή τη τροχιά, γύρω από την Αφροδίτη μάλλον από την επίδραση κάποιου άλλου πλανήτη. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/839884_astronomoi-anakalypsan-spanio-asteroeidi