Δροσος Γεωργιος

Αστεροειδής μπορεί να χτυπήσει την Γη σε 65 χρόνια. Ο αστεροειδής αναμένεται να περάσει πολύ κοντά στη Γη το 2084, αλλά υπάρχει μια πιθανότητα ότι οι βαρυτικές παρεμβολές από άλλους πλανήτες θα μπορούσαν να τον στείλουν απευθείας στην ατμόσφαιρά μας. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) πρόσθεσε έναν νέο αστεροειδή στον λεγόμενο κατάλογο κινδύνων, λέγοντας ότι θα μπορούσε να χτυπήσει την Γη τα επόμενα 65 χρόνια, ανέφερε η εφημερίδα The Daily Mail την Τετάρτη. Η Λίστα Κινδύνων περιλαμβάνει οποιοδήποτε διαστημικό αντικείμενο που έχει μεγαλύτερη από μηδενική πιθανότητα να χτυπήσει τη Γη και ο εν λόγω αστεροειδής – 2019 SU3 – είναι το τέταρτο μεγαλύτερο αντικείμενο της λίστας, με διάμετρο 46 πόδια, ακόμα μικρότερο από τον μετεωρίτη που χτύπησε το Τσελιαμπίνσκ της Ρωσίας το 2013. Σύμφωνα με την ESA, ο αστεροειδής έχει πιθανότητα 1 προς 152 πιθανότητες να συγκρουστεί με τον πλανήτη μας, κάτι που οι αστρονόμοι προβλέπουν ότι μπορεί να συμβεί γύρω στον Σεπτέμβριο του 2084. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι το μέγεθός του δεν είναι αρκετά μεγάλο για να προκαλέσει σοβαρές καταστροφές. Η ESA προβλέπει ότι ο αστεροειδής θα περάσει από τον πλανήτη μας σε απόσταση περίπου 73.435 μιλίων, μέσα στην τροχιά της Σελήνης (239.000 μίλια). Επομένως, ακόμη και η παραμικρή βαρυτική έλξη από άλλους πλανήτες θα μπορούσε να τον στείλει κατευθείαν στην ατμόσφαιρα της Γης. Εξαιτίας αυτού, ο αστεροειδής βρισκόταν στον κατάλογο κινδύνων του ESA, επιτρέποντας στους ειδικούς να παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του, αναφέρει η έκθεση της Mail. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/811197_asteroeidis-mporei-na-htypisei-tin-gi-se-65-hronia

Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2019… στους δημιουργούς των μπαταριών ιόντων λιθίου. Το Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2019 μοιράζονται ο φυσικός John B. Goodenough (97 ετών, είναι πλέον ο μεγαλύτερος σε ηλικία στην ιστορία που κερδίζει το βραβείο), και οι χημικοί M. Stanley Whittingham , Akira Yoshino «για τη ανάπτυξη των μπαταριών ιόντων λιθίου». Αυτή η ελαφριά, επαναφορτιζόμενη και ισχυρή μπαταρία χρησιμοποιείται σήμερα παντού, από τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τους φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα ηλεκτροκίνητα οχήματα. Επίσης, μπορεί να αποθηκεύσει σημαντικές ποσότητες ηλιακής και αιολικής ενέργειας ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για μια κοινωνία χωρίς ορυκτά καύσιμα. Ο Stanley Whittingham https://en.wikipedia.org/wiki/M._Stanley_Whittingham στην δεκαετία του 1970 ενώ άρχισε να ερευνά τους υπεραγωγούς, ανακάλυψε ένα εξαιρετικά πλούσιο-ενεργειακά υλικό, που το χρησιμοποίησε για την δημιουργία μιας νέας καθόδου σε μια μπαταρία λιθίου. Χρησιμοποίησε διθειούχο τιτάνιο και μέταλλο λιθίου ως ηλεκτρόδια. Όμως, αυτή η επαναφορτιζόμενη μπαταρία λιθίου δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει πρακτική. Το διθειούχο τιτάνιο ήταν φτωχή επιλογή, επειδή θα πρέπει να συντεθεί κάτω από πλήρως στεγανοποιημένες συνθήκες και αυτό ήταν πολύ δαπανηρό. Όταν εκτίθεται στον αέρα, το διθειούχο τιτάνιο αντιδρά για να σχηματίσει ενώσεις του υδροθείου, που έχουν δυσάρεστη οσμή. Γι΄αυτό, καθώς και για άλλους λόγους σταμάτησε η ανάπτυξη της μπαταρίας διθειούχου τιτανίου-λιθίου του Whittingham. Οι μπαταρίες με ηλεκτρόδια μεταλλικού λιθίου παρουσίασαν προβλήματα ασφαλείας, επειδή το λίθιο είναι πολύ δραστικό χημικό στοιχείο, καίγεται σε κανονικές ατμοσφαιρικές συνθήκες λόγω της παρουσίας νερού και οξυγόνου. Ως αποτέλεσμα, η έρευνα μετακινήθηκε στην ανάπτυξη μπαταριών όπου, αντί για μεταλλικό λίθιο, υπάρχουν μόνο ενώσεις του λιθίου, που μπορούν να δέχονται και να ελευθερώνουν ιόντα λιθίου. Ο John Bannister Goodenough https://en.wikipedia.org/wiki/John_B._Goodenough προέβλεψε ότι η κάθοδος θα είχε ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες αν χρησιμοποιούνταν ένα οξείδιο μετάλλου, αντί για θειούχο μέταλλο. Μετά από συστηματική έρευνα του 1980 κατέδειξε ότι το οξείδιο του κοβαλτίου λιθίου με παρεμβαλλόμενα ιόντα μπορεί να παράγει μέχρι και τέσσερα Volt. Αυτό ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα και οδήγησε σε πολύ πιο ισχυρές μπαταρίες. Με βάση την κάθοδο του Goodenough, o Akira Yoshino https://en.wikipedia.org/wiki/Akira_Yoshino δημιούργησε το 1986 την πρώτη βιώσιμη εμπορικά μπαταρία ιόντων λιθίου. Αντί να χρησιμοποιούν το δραστικό λίθιο στην άνοδο, χρησιμοποίησαν πετρελαϊκό κοκ, ένα υλικό άνθρακα, που, όπως οξείδιο του κοβαλτίου στην κάθοδο, μπορεί να παρεμβάλλει ιόντα λιθίου. Το αποτέλεσμα ήταν μια ελαφριά και ανθεκτική μπαταρία που θα μπορούσε να φορτιστεί εκατοντάδες φορές. Το πλεονέκτημα των μπαταριών ιόντων λιθίου είναι πως δεν βασίζονται σε χημικές αντιδράσεις στα ηλεκτρόδια, αλλά στην ροή των ιόντων λιθίου μεταξύ ανόδου και καθόδου. Οι μπαταρίες λιθίου άλλαξαν την ζωή μας μπαίνοντας στην αγορά το 1991. https://physicsgg.me/2019/10/09/%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bd%cf%8c%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bb-%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82-2019/

Αυτόνομη πτήση στον Άρη; Το ατομικό ρολόι Deep Space της NASA στοχεύει να το καταστήσει δυνατό. Το Ατομικό Ωροσκόπιο της Deep Space της NASA ξεκίνησε τη διαστημική αποστολή ενός έτους. Εάν είναι επιτυχής, η τεχνολογία GPS για το βαθύ διάστημα θα χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για πλοήγηση σε αυτόνομα διαστημικά σκάφη. Αυτό θα περιορίσει τη χρονοβόρα διαδικασία λήψης οδηγιών από τον έλεγχο πλοήγησης στη Γη. Το ρολόι αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA και ξεκίνησε τον Ιούνιο. Πιστεύεται ότι είναι και αρκετά σταθερό για να χαρτογραφήσει μια τροχιά ενός διαστημικού σκάφους σε βαθύ χώρο και αρκετά μικρό ώστε να χωράει πάνω σε ένα διαστημόπλοιο. Τα ατομικά ρολόγια καθορίζουν την απόσταση μεταξύ των αντικειμένων μετρώντας το χρόνο που χρειάζεται ένα σήμα για να ταξιδέψει μεταξύ δύο σημείων. Η ακρίβεια δεν πρέπει να υποτιμάται όταν πρόκειται για βαθύ διάστημα: ένα λάθος ενός δευτερολέπτου μπορεί να σημαίνει τη διαφορά μεταξύ μιας προσγείωσης του Άρη ή της έλλειψης του πλανήτη κατά εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Το ατομικό ρολόι Deep Space Atomic Space Ion είναι 50 φορές πιο σταθερό από τα ατομικά ρολόγια στους δορυφόρους GPS και τώρα η ακρίβειά του θα δοκιμαστεί στο διάστημα. Επί του παρόντος, για να προσδιοριστεί η θέση ενός διαστημικού σκάφους, χρησιμοποιούνται ατομικά ρολόγια στη Γη. Η διαδικασία είναι επίπονη: ένα σήμα μπορεί να ταξιδέψει για λεπτά ή ακόμα και ώρες για να φτάσει στη Γη, όπου δημιουργούνται οδηγίες, και στη συνέχεια παίρνει λεπτά ή ώρες για να φτάσει στο διαστημικό σκάφος. Ένα ατομικό ρολόι επί του διαστημικού σκάφους θα έκοβε αυτή τη φορά, επιτρέποντας στο διαστημικό σκάφος να υπολογίζει τη δική του τροχιά και έτσι να ταξιδεύει μακρύτερα και με ασφάλεια να μεταφέρει τους ανθρώπους σε άλλους πλανήτες. «Ο στόχος του διαστημικού πείραματος είναι να βάλει το Ατομικό Ωροσκόπιο Deep Space στο πλαίσιο ενός λειτουργικού διαστημικού σκάφους - γεμάτο με τα πράγματα που επηρεάζουν τη σταθερότητα και την ακρίβεια ενός ρολογιού - και να δούμε αν εκτελεί σε επίπεδο που πιστεύουμε ότι θα: με τάξεις μεγέθους περισσότερη σταθερότητα από τα υπάρχοντα διαστημικά ρολόγια », λέει ο Todd Ely, κύριος ερευνητής του έργου στο JPL. Η ακρίβεια του ρολογιού, μέχρι το νανοδευτερόλεπτο, θα μετρηθεί τους επόμενους μήνες. https://asgardia.space/en/news/Autonomous-Flight-to-Mars-NASAs-Deep-Space-Atomic-Clock

Οι Rolling Stones στον πλανήτη Άρη Σύμφωνα με εκπρόσωπο της NASA: «Το όνομα Rolling Stones Rock είναι απολύτως ταιριαστό. Μέρος της αποστολής της NASA είναι να μοιράζεται τη δουλειά της με όλο τον κόσμο. Όταν ανακαλύψαμε ότι οι Rolling Stones θα είναι στην Πασαντίνα (22/8/2019), το να τους τιμήσουμε έτσι φάνηκε ένας διασκεδαστικός τρόπος να αγγίξουμε τους οπαδούς τους σε όλο τον πλανήτη». Ο γεωλόγος της NASA, Matt Golombek δήλωσε: «Έχω δει πολλές αρειανές πέτρες στην καριέρα μου. Αυτή πιθανότατα να μην συμπεριληφθεί σε πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις, αλλά είναι σίγουρα μία από τις πιο κουλ». Την ανακοίνωση για την «κυλιόμενη πέτρα» στον Άρη έκανε ο ηθοποιός Robert Downey Jr Τζούνιορ λίγο πριν τη συναυλία: Το μήνυμα του Mick Jagger προς τη NASA σχετικά με την ‘Rolling Stones Rock’ στον Άρη κατά την διάρκεια της συναυλίας: https://physicsgg.me/2019/08/25/%ce%bf%ce%b9-rolling-stones-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%ae%cf%84%ce%b7-%ce%ac%cf%81%ce%b7/

Το χρονικό της πρώτης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη. (…) Τώρα που αποκαλύπτονται περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πρώτη αποστολή στον Άρη, μπορούμε κι εμείς να εικάσουμε σχετικά με τα απαιτούμενα βήματα προκειμένου να φτάσουμε στον Κόκκινο Πλανήτη. Ας παρακολουθήσουμε πώς μπορεί να εκτυλιχθεί το πλάνο της NASA τις προσεχείς δεκαετίες. Οι άνθρωποι που θα στελεχώσουν την πρώτη, ιστορική αποστολή στον Άρη πιθανότατα έχουν ήδη γεννηθεί και ίσως μαθαίνουν τώρα αστρονομία στο λύκειο (άρα αποκλείεται να είναι Έλληνες). Θα είναι κάποιοι από τους εκατοντάδες που αναμένεται να δηλώσουν εθελοντές για το πρώτο ταξίδι σε άλλον πλανήτη. Έπειτα από εντατική εκπαίδευση, πιθανότατα τέσσερις εθελοντές θα επιλεχθούν προσεκτικά για τις ικανότητες και τις εμπειρίες τους – στην ομάδα θα περιλαμβάνεται ένας έμπειρος πιλότος, ένας μηχανικός, ένας επιστήμονας και ένας γιατρός. Κάποια στιγμή γύρω στο 2033, αφού δώσουν – γεμάτοι άγχος – τις καθιερωμένες συνεντεύξεις τύπου, θα σκαρφαλώσουν τελικά στην κορυφή της κάψουλας Orion. Αν και η συγκεκριμένη κάψουλα προσφέρει 50% περισσότερο χώρο από την αρχική κάψουλα Apollo, το εσωτερικό της θα είναι στριμωγμένο αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία, αφού το ταξίδι στο φεγγάρι θα διαρκέσει μόνο τρεις ημέρες, Μόλις το διαστημόπλοιο εκτοξευθεί, θα νιώσουν τους κραδασμούς από τη ραγδαία ανάφλεξη των καυσίμων στον πύραυλο προώθησης SLS. Μέχρις εδώ, το ταξίδι μοιάζει – και δίνει την ίδια αίσθηση – με την αρχική αποστολή Apollo. Όμως, ακριβώς εδώ, οι ομοιότητες σταματούν. Από εδώ και πέρα η NASA οραματίζεται μια ριζοσπαστική αποκοπή του παρελθόντος: Μόλις εισέλθουν σε σεληνιακή τροχιά, οι αστροναύτες θα δουν την Πύλη Βαθέος Διαστήματος, τον πρώτο παγκόσμιο διαστημικό σταθμό που θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Οι αστροναύτες θα προσδεθούν στην Πύλη και θα ξεκουραστούν για λίγο. Στη συνέχεια θα μετακινηθούν στον Μεταφορέα Βαθέος Διαστήματος, ο οποίος δεν θα μοιάζει με κανένα άλλο διαστημικό σκάφος στην ιστορία. Το διαστημόπλοιο και τα καταλύματα των αστροναυτών θα μοιάζουν με μακρύ μολύβι με γομολάστιχα στην άκρη. (Σ’ αυτό το ακραίο σημείο θα βρίσκεται η κάψουλα μέσα στην οποία θα ζουν και θα εργάζονται οι αστροναύτες). Κατά μήκος του «μολυβιού» απλώνεται μια σειρά από γιγάντιες συστοιχίες από μακρόστενους ηλιακούς συλλέκτες που, από μακριά, κάνουν τον πύραυλο να μοιάζει με ιστιοφόρο. Ενώ η κάψουλα Orion ζυγίζει περίπου 25 τόνους, ο Μεταφορέας θα ζυγίζει 41. Η «Πύλη Βαθέος Διαστήματος» της NASA θα κινείται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και θα χρησιμεύει ως σταθμός ανεφοδιασμού για αποστολές στον Άρη και ακόμα πιο πέρα Ο Μεταφορέας Βαθέος Διαστήματος θα είναι το σπίτι τους για τα επόμενα δύο χρόνια. Η κάψουλα, πολύ μεγαλύτερη από την Orion, θα δίνει στους αστροναύτες την άνεση μιας στοιχειώδους ευρυχωρίας. Αυτό είναι σημαντικό, δεδομένου ότι πρέπει να γυμνάζονται καθημερινά για να αποτρέψουν την απώλεια μυϊκής και οστικής μάζας, απώλεια που θα εκδηλώνονταν σε «αναπηρία» κατά την άφιξή τους στον Άρη. Όταν πια επιβιβαστούν στον Μεταφορέα Βαθέος Διαστήματος, θα ενεργοποιήσουν τους κινητήρες του πυραύλου. Αντί όμως να εκτιναχθούν από μια πανίσχυρη ώση, βλέποντας τεράστιες φλόγες να πετάγονται από το πίσω μέρος του πυραύλου, οι κινητήρες ιόντων θα τους επιταχύνουν απαλά, αυξάνοντας σταδιακά την ταχύτητα. Κοιτάζοντας από το παράθυρο, οι αστροναύτες θα βλέπουν μόνο μια ήπια λάμψη από τα ιόντα που θα εκπέμπονται σταθερά από το σκάφος τους. Ο Μεταφορέας Βαθέος Διαστήματος χρησιμοποιεί ένα νέου είδους σύστημα προώθησης για την αποστολή αστροναυτών στο διάστημα, το οποίο ονομάζεται ηλιακή ηλεκτρική προώθηση: οι τεράστιοι ηλεκτρικοί συλλέκτες συλλέγουν φως και το μετατρέπουν σε ηλεκτρισμό, ο οποίος χρησιμοποιείται για να αποσπαστούν ηλεκτρόνια από ένα αέριο (όπως το ξένον) και να δημιουργηθούν ιόντα. Στη συνέχεια, ένα ηλεκτρικό πεδίο εκτοξεύει αυτά τα φορτισμένα ιόντα από την άκρη του κινητήρα, δίνοντας έτσι στον Μεταφορέα την αναγκαία ώθηση. Σε αντίθεση με τους χημικούς κινητήρες που πυροδοτούνται για δευτερόλεπτα, κάθε λίγα λεπτά, οι κινητήρες ιόντων λειτουργούν συνεχώς, για μήνες ή και για χρόνια, δίνοντας στον Μεταφορέα μια απαλή συνεχόμενη επιτάχυνση. Κι έτσι, ξεκινά ένα μακρύ, βαρετό ταξίδι μέχρι τον Άρη, που θα διαρκέσει περίπου εννέα μήνες. Το κύριο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουν οι αστροναύτες είναι η πλήξη, συνεπώς θα πρέπει διαρκώς να γυμνάζονται, να παίζουν παιχνίδια ώστε να παραμένουν σε εγρήγορση, να κάνουν υπολογισμούς, να μιλούν στα αγαπημένα τους πρόσωπα, να σερφάρουν στο διαδίκτυο και διάφορα άλλα. Με εξαίρεση τις διορθώσεις πορείας (ένα θέμα ρουτίνας), δεν θα έχουν πολλά να κάνουν στη διάρκεια του ταξιδιού. Περιστασιακά, πάντως, ίσως κληθούν να προχωρήσουν σε διαστημικές εξόδους και περιπάτους για μικροεπισκευές, ή για να αντικαταστήσουν φθαρμένα εξαρτήματα. Καθώς το ταξίδι προχωρά, όμως, ο χρόνος που απαιτείται για την αποστολή ραδιοσημάτων στη Γη σταδιακά αυξάνεται, για να φτάσει τελικά τα 42 περίπου λεπτά – γεγονός που ίσως αποδειχθεί λίγο κουραστικό για τους αστροναύτες, συνηθισμένους στην ακαριαία επικοινωνία. Κοιτάζοντας από το παράθυρο, θ’ αρχίσουν σταδιακά να βλέπουν τον Κόκκινο Πλανήτη να μεγαλώνει και να κυριαρχεί στο οπτικό τους πεδίο. Η δραστηριότητα στο διαστημόπλοιο θα επιταχυνθεί απότομα, καθώς οι αστροναύτες αρχίζουν τις προετοιμασίες. Σε αυτό το σημείο θα κατευθύνουν την πυροδότηση των κινητήρων με τρόπο ώστε να επιβραδύνουν τον διαστημόπλοιο και να εισέλθουν απαλά σε τροχιά γύρω από τον Άρη. Από το διάστημα θα θαυμάσουν ένα εντελώς διαφορετικό πανόραμα απ’ ότι εκείνο της Γης. Αντί για γαλάζιους ωκεανούς, βουνά καλυμμένα με πράσινο και τα φώτα των πόλεων, θα βλέπουν ένα γυμνό, έρημο τοπίο, γεμάτο κόκκινες ερήμους, μεγαλόπρεπα βουνά, γιγάντια φαράγγια πολύ μεγαλύτερα από αυτά της Γης, αλλά και πελώριες αμμοθύελλες που θα μπορούσαν να τυλίξουν σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη. Από την ώρα που θα μπουν σε τροχιά γύρω από τον Κόκκινο Πλανήτη, θα εισέλθουν στην κάψουλα που προορίζεται για τον Άρη και να αποσυνδεθούν από το κύριο σκάφος, το οποίο θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από τον τεράστιο πλανήτη. Καθώς η κάψουλα κατεβαίνει στην αρειανή ατμόσφαιρα η θερμοκρασία θα αυξηθεί δραματικά, αλλά η θερμική ασπίδα θα απορροφήσει την έντονη θερμότητα που παράγεται λόγω τριβής με τον αέρα. Τελικά, η θερμική ασπίδα θα απορριφθεί και η κάψουλα θα πυροδοτήσει τους κινητήρες πέδησης για να προσεδαφιστεί αργά στην επιφάνεια του Άρη. Όταν πια βγουν από την κάψουλα και περπατήσουν στην επιφάνεια του Άρη, θα είναι εκείνοι οι πρωτοπόροι που θα ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, κάνοντας ένα ιστορικό βήμα για την πραγμάτωση του ονείρου: να γίνει η ανθρωπότητα πολυπλανητικό είδος. Θα περάσουν πολλούς μήνες στον Κόκκινο Πλανήτη προτού η Γη βρεθεί στην κατάλληλη κοσμική ευθυγράμμιση ώστε να ξεκινήσουν το ταξίδι της επιστροφής. Θα έχουν όλο το χρόνο να εξερευνήσουν το τοπίο, να κάνουν πειράματα – όπως λόγου χάρη, να αναζητήσουν ενδείξεις νερού και μικροβιακής ζωής – και να στήσουν ηλιακούς συλλέκτες για παραγωγή ενέργειας. Ένας πιθανός στόχος τους ίσως είναι οι γεωτρήσεις για αναζήτηση πάγου στο μονίμως παγωμένο έδαφος, αφού ο υπόγειος πάγος θα μπορούσε μια μέρα να γίνει ζωτική πηγή πόσιμου νερού, καθώς και οξυγόνου για τους αστροναύτες αλλά και υδρογόνου για καύσιμη ύλη. Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής τους, θα επιστρέψουν στην κάψουλα και θα αναχωρήσουν. (Λόγω της ασθενούς βαρύτητας του Άρη, η κάψουλα θα χρειαστεί πολύ λιγότερα καύσιμα απ’ όσα χρειάστηκε όταν αναχώρησε από τη Γη). Θα προσδέσουν τη κάψουλα στο κυρίως σκάφος που θα περιμένει σε τροχιά, και θα ετοιμαστούν για το ταξίδι των εννέα μηνών πίσω στη Γη. Όταν επιστρέψουν, θα πέσουν με αλεξίπτωτο κάπου στον ωκεανό. Και όταν πια πατήσουν στέρεο έδαφος, θα γίνουν δεκτοί ως ήρωες που έκαναν το πρώτο βήμα για να δημιουργηθεί η πρώτη αποικία σε άλλον πλανήτη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Όπως βλέπετε, λοιπόν, στον δρόμο για τον Κόκκινο Πλανήτη θ’ αντιμετωπίσουμε πολλές προκλήσεις. Ωστόσο, με τον ενθουσιασμό του κοινού και την αφοσίωση της NASA και του ιδιωτικού τομέα, μάλλον θα καταφέρουμε να στείλουμε μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη την επόμενη ή την μεθεπόμενη δεκαετία, γεγονός που θα ανοίξει τον δρόμο για την επόμενη ή την μεθεπόμενη πρόκληση: να μεταμορφώσουμε τον Άρη σε νέο σπίτι μας.(…) απόσπασμα από το βιβλίο του Michio Kaku «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΌΤΗΤΑΣ, Γαιοπλασία του Άρη, Διαστρικά Ταξίδια, Αθανασία και το Πεπρωμένο μας πέρα από τη Γη», μετάφραση Βαγγέλης Πρατικάκης, Εκδόσεις ΤΡΑΥΛΟΣ https://physicsgg.me/2019/08/24/%cf%84%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%80/

Εκτόξευση κινεζικής αποστολής με όχημα στον Άρη το 2020. Κινέζοι επιστήμονες ανακοίνωσαν την Κυριακή πως η Κίνα θα εκτοξεύσει την πρώτη της αποστολή στον Άρη το 2020, και ότι η κατασκευή του οχήματός της έχει ολοκληρωθεί. Όπως αναφέρουν οι κινεζικοί Global Times, στο πλαίσιο της αποστολής σκάφος θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τον Κόκκινο Πλανήτη και στη συνέχεια θα ακολουθήσει προσεδάφιση και εξερεύνηση της επιφάνειας του Άρη, επιδεικνύοντας «το καινοτόμο πνεύμα της Κίνας στην εξερεύνηση του διαστήματος». Βασικός σκοπός της αποστολής είναι ο εντοπισμός ιχνών ζωής στον Άρη. Όπως είπε ο Ουγιάνγκ Ζιγουάν, επικεφαλής επιστήμονας του κινεζικού προγράμματος εξερεύνησης της Σελήνης, στο πλαίσιο συνδιάσκεψης σχετικά με το διάστημα στην επαρχία Σαντόνγκ. Επίσης, θα διερευνηθεί κατά πόσον ο πλανήτης μπορεί να υποστεί γεωδιαμόρφωση/ γαιοποίηση έτσι ώστε να μπορεί κάποια στιγμή να είναι κατοικήσιμος από ανθρώπους. Το κινεζικό όχημα (ρόβερ) θα μελετήσει την ατμόσφαιρα, το τοπίο και τα γεωλογικά και μαγνητικά χαρακτηριστικά του πλανήτη, με σκοπό την απόκτηση στοιχείων για την προέλευση και την εξέλιξη του Άρη και του ηλιακού μας συστήματος. Η εκτόξευση προορίζεται να γίνει όταν οι τροχιές του Άρη και της Γης βρεθούν πιο κοντά, κάτι που συμβαίνει κάθε 26 μήνες και διαρκεί περίπου έναν μήνα, όπως σημείωσε στους Global Times ο Πανγκ Ζιχάο, ειδικός σε θέματα εξερεύνησης του διαστήματος. Τα σήματα από τη Γη χρειάζονται περίπου 10 λεπτά για να φτάσουν στα σκάφη που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Άρη, οπότε και οι εντολές στο διαστημόπλοιο για την προσεδάφιση στην επιφάνεια θα πρέπει να αποσταλούν εκ των προτέρων- ενώ πολλά είναι αυτά που μπορεί να συμβούν κατά την κάθοδο, οπότε το σκάφος θα πρέπει να έχει την αυτονομία να λαμβάνει τις δικές του αποφάσεις. Επίσης, η επιφάνεια είναι αφιλόξενη, ειδικά δεδομένων των εξαιρετικά ισχυρών αμμοθυελλών στον Άρη, που μπορεί να διαρκέσουν ακόμα και για μήνες. Το κινεζικό διαστημόπλοιο θα φέρει επτά επιστημονικά όργανα, ενώ το ρόβερ έξι. https://www.naftemporiki.gr/story/1495835/ektokseusi-kinezikis-apostolis-me-oxima-ston-ari-to-2020

Οι γιατροί του διαστήματος. Για τη μετοίκηση του ανθρώπου στο διάστημα αναγκαία προϋπόθεση είναι η ύπαρξη γιατρών.Για τον λόγο αυτό διοργανώνονται ήδη προγράμματα κατάρτισης που προετοιμάζουν τους επιστήμονες να ασκούν το ιατρικό επάγγελμα στο διάστημα. Βαθιά στην έρημο της Γιούτα στις ΗΠΑ, η Martian Medical Analogue and Research Simulation διδάσκει στους επαγγελματίες του ιατρικού κλάδου και στους μηχανικούς αεροδιαστημικής πώς να προσφέρουν ιατρικές υπηρεσίες στο διάστημα. Τα μαθήματα λαμβάνουν χώρα στον ερευνητικό σταθμό Mars Desert Research, που βρίσκεται περίπου επτά μίλια έξω από την πόλη Χάνκσβιλ της Γιούτα.Η εμπειρία είναι μοναδική, καθώς επικρατούν συνθήκες διαβίωσης, όπως στον Άρη, υψηλές θερμοκρασίες, αδυσώπητο τοπίο και υψηλού ρίσκου σενάρια. Στη μέση της ερήμου βρίσκεται το κυλινδρικού σχήματος κτίσμα «The Hab» εγκατάσταση του ερευνητικού σταθμού, στην οποία οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα μαθαίνουν πως να αντιμετωπίζουν ιατρικά περιστατικά στον Άρη Στη Γη, εκπαιδεύεσαι να συνεχίσει την καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση μέχρι να φθάσει βοήθεια, δήλωσε στο Wired η Άρικα Άρμστρονγκ, η οποία έχει πάρει μέρος στο πρόγραμμα κατάρτισης. «Η διαφορά είναι ότι στον Άρη η Γη δεν έρχεται να βοηθήσει» πρόσθεσε. Οι περισσότεροι επισκέπτονται τον ερευνητικό σταθμό για δύο έως τρεις εβδομάδες. Αλλά το πεδίο ασκήσεων είναι ανοιχτό οκτώ μήνες τον χρόνο για «επαγγελματίες επιστήμονες και μηχανικούς, καθώς και φοιτητές που θέλουν να εκπαιδευθούν γύρω από τις ανθρώπινες δραστηριότητες στο διάστημα, ειδικά στον Άρη», σύμφωνα με την ιστοσελίδα. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται διαλέξεις για θέματα όπως η ακτινοβολία στον Άρη, η υπερβαρική ιατρική, οι πιθανότητες έκτακτης ανάγκης και οι ψυχολογικές δυσκολίες απομόνωσης και περιορισμού. Στη συνέχεια, οι συμμετέχοντες παίρνουν ένα ρεαλιστικό σενάριο που απαιτεί να φορέσουν διαστημικές στολές για εκτός διαστημοπλοίου δραστηριότητα (EVA). Οι συμμετέχοντες παίρνουν μέρος σε προσομοίωση ως αστροναύτες στον Άρη κατά τη διάρκεια της παραμονής στο MDRS και με βιωματικό τρόπο διδάσκονται πεδία διαστημικής ιατρικής όπως νόσος εξ αποσυμπίεσης, ασθένεια των κινήσεων, ηλιακή ακτινοβολία και προστασία, εκτιμήσεις περιβαλλοντικού και οικοτοξικολογικού κινδύνου, μυτοσκελετικές διαταραχές στη διαστημική πτήση και πολλά άλλα. https://physicsgg.me/2019/07/08/%ce%bf%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf%ce%af-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82/

Μπορεί ένα ελικόπτερο να πετάξει χωρίς αέρα; Η ατμόσφαιρα του Άρη είναι λιγότερο από το 1% του όγκου της ατμόσφαιρας της Γης, πράγμα που σημαίνει ότι ο Άρης δεν έχει πολύ αέρα. Και ένα πράγμα που κάνει ο αέρας είναι να βοηθήσει τα ελικόπτερα να πετάξουν. Μπορεί να φαίνεται ότι η πτήση με ένα ελικόπτερο στον Άρη θα ήταν αδύνατο, αλλά η NASA θέλει να αποδείξει ότι μπορεί να συμβεί. Τον Ιούλιο του 2020, η NASA θα εκτοξεύσει τον καινούργιο οχημα Mars 2020, ο οποίος θα είναι εφοδιασμένος με το ελικόπτερο Mars, ένα μικροσκοπικό ρομποτικό αεροσκάφος. Το πειραματικό ελικόπτερο, το οποίο δοκιμάζεται για τελευταία φορά, ζυγίζει κάτω από 4 λίβρες (1,8 κιλά) με λεπίδες μήκους περίπου 1,2 μέτρων. Η ομάδα πίσω από αυτήν ελπίζει ότι θα επιτύχει την πρώτη πτήση ενός αεροσκάφους βαρύτερου από τον αέρα στον Άρη. Αυτός ο ποταμός του Άρη βρίσκεται εδώ και χρόνια. Ο Bob Balaram, ο επικεφαλής μηχανικός του έργου στο Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA κοντά στο Pasadena της Καλιφόρνιας, εξήγησε όλες τις τεχνικές προκλήσεις σε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο How Stuff Works. Έγραψε: "Ένα ελικόπτερο για τον Άρη πρέπει να είναι αρκετά σκληρό για να επιβιώσει στο ταξίδι στον Άρη (υψηλά φορτία g, δονήσεις κλπ.) Και τις περιβαλλοντικές συνθήκες που θα αντιμετωπίσει στο διάστημα και κατά την άφιξη (κρύο κατά τη διάρκεια της νύχτας κλπ.). Ο σχεδιασμός ενός τέτοιου οχήματος πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει τη μοναδική αεροδυναμική στη λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη, η οποία επιβάλλει αυστηρούς περιορισμούς βάρους στον σχεδιασμό του οχήματος. Μόνον πρόσφατα, με την εμφάνιση ελαφρών ηλεκτρονικών (π.χ. στοιχεία κινητού τηλεφώνου) και τεχνολογία μπαταριών (π.χ. κελιά ιόντων λιθίου). " Το ελικόπτερο του Άρη θα πρέπει να επιτύχει ανύψωση σε περισσότερο από το διπλάσιο από το μέγιστο ύψος που έχουν φτάσει τα ελικόπτερα στη Γη, έτσι ώστε οι λεπίδες του ελικοπτέρου του Άρη να περιστρέφονται στις 2.300-2.900 περιστροφές ανά λεπτό, περίπου δέκα φορές πιο γρήγορα από τα ελικόπτερα στον πλανήτη μας. Ωστόσο, το ελικόπτερο του Άρη πρέπει να υπερβαίνει την επίτευξη ανελκυστήρα. Πρέπει επίσης να επιβιώσει από το ακραίο κρύο της νυχτερινής θερμοκρασίας του Άρη, το οποίο μπορεί να πάρει τόσο χαμηλά όσο και μείον 100 βαθμούς Φαρενάιτ (μείον 73 βαθμούς Κελσίου), σύμφωνα με το Space.com. Επιπλέον, ο φωτοβολταϊκός πρέπει να επαναφορτίζεται, κάτι που θα κάνει με ένα ενσωματωμένο ηλιακό πάνελ. Τέλος, λόγω του χρόνου καθυστέρησης για τη μετάδοση ηλεκτρονικών εντολών από τη Γη, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει αισθητήρες επί του σκάφους αντί να ελέγχονται από έναν άνθρωπο με ένα joystick από τη Γη. Ο ελικόπτερο που θα συνδεθεί με το σκάφος του Άρη 2020 έγινε για να αποδείξει ότι είναι δυνατή η πτήση στον Άρη. Ο κύριος στόχος δεν είναι η διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας. Ωστόσο, αν όλα πάνε καλά, τα μελλοντικά ελικόπτερα θα είναι μεγαλύτερα και θα μπορούν να κάνουν περισσότερες αναλύσεις. Ο Μπαλαράμ δήλωσε ότι «ο συγκεκριμένος σχεδιασμός που επιλέχθηκε για τον τεχνολογικό διαδηλωτή (αντίθετα περιστρεφόμενος ομοαξονικοί ρότορες) ήταν να μεγιστοποιήσει την απόδοση του διαθέσιμου χώρου στο rover του Mars 2020. Τα ελικόπτερα επιστήμης επόμενης γενιάς θα χρησιμοποιούσαν διαμορφώσεις πολλαπλών ρότορα με ικανότητα ωφέλιμου φορτίου στο 0,5 έως 2 χιλιογράμμων (1.1 έως 4.4 λίβρες) Τα μεγέθη των οχημάτων θα μπορούσαν συνήθως να κυμαίνονται από 20 έως 30 χιλιόγραμμα (44 έως 66 λίβρες) Ο βασικός περιορισμός θα ήταν η συσκευασία των πτερυγίων του ρότορα και του συνολικού συστήματος σε μια διαμόρφωση συμβατή με τα σχέδια προσγείωσης για τον Άρη. " Τα αεροσκάφη όπως τα ελικόπτερα θα μπορούσαν να βοηθήσουν στις μελλοντικές αποστολές του Άρη, ειδικά εάν ξεκινούν μαζί με ρομποτικούς δρομείς. Σε ένα άλλο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο "How Stuff Works" του Dave Lavery, εκτελεστικού προγράμματος για την εξερεύνηση του ηλιακού συστήματος στο τμήμα πλανητικής επιστήμης της NASA, δήλωσε: "Ειδικότερα, είναι κατάλληλες για λήψη φωτογραφικών μηχανών, αισθητήρων και άλλων οργάνων σε εδάφη που είναι υπερβολικά ακραία ασταθής για επιφανειακούς δρομείς - γωνίες υψηλής κλίσης, πεζοδρόμια, πολύ τραχιά πετρώματα, εξαιρετικά μαλακά εδάφη κλπ. Οι πλατφόρμες που πετούν μπορούν επίσης να επιτρέψουν τη χρήση αισθητήρων σε σχετικά μεγάλες περιοχές εδάφους που θα ήταν απαγορευτικά χρονοβόρες για έναν δρομέα , ή τελικά, ένας άνθρωπος, για να καλύψει, όπως η απόκτηση αναλυτικών σαρώσεων των περιοχών των 100 εκταρίων (40 εκτάρια) στην επιφάνεια του Άρη, θα είναι επίσης χρήσιμες για τη μεταφορά μικρών ωφέλιμων φορτίων, όπως η ανάπτυξη μικρών οργάνων σε ένα χώρο επιστήμης το ενδιαφέρον ή την ανάκτηση δειγμάτων και την επιστροφή τους σε κεντρικό αποθετήριο για ανάλυση. " https://asgardia.space/en/news/Can-a-Helicopter-Fly-Without-Air

Μυστήριο με την εξαφάνιση του μεθανίου στην ατμόσφαιρα του Άρη. Βαθαίνει το μυστήριο με το αέριο μεθάνιο του ‘Αρη, το οποίο τη μία φορά ανιχνεύεται στην ατμόσφαιρα του γειτονικού πλανήτη και την επόμενη έχει εξαφανιστεί. Το νέο «κρούσμα» αφορά τη μεγάλη ποσότητα μεθανίου (21 μέρη ανά δισεκατομμύριο) που ανίχνευσε προ ημερών το ρόβερ Curiosity της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), μια συγκέντρωση μεγαλύτερη από κάθε άλλο φορά. Η νέα μέτρηση που έκανε το ρόβερ, μετά από εντολή του χειριστών του στη Γη, έδειξε ότι η ποσότητα του μεθανίου όχι μόνο δεν ήταν πια καθόλου αυξημένη, αλλά είχε πέσει σε πολύ πιο χαμηλά επίπεδα, κάτω από το ένα μέρος ανά δισεκατομμύριο (ppb), σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Κανείς δεν έχει ιδέα γιατί συμβαίνει αυτό το περίεργο και τόσο γρήγορο «σκαμπανέβασμα» στις μετρήσεις. «Το μυστήριο του μεθανίου συνεχίζεται», δήλωσε ο επιστήμονας της αποστολής του Curiosity ‘Ασγουιν Βασαβάντα του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA. «Έχουμε περισσότερο από κάθε άλλη φορά κίνητρο να συνεχίσουμε τις μετρήσεις και σπάμε το κεφάλι μας να καταλάβουμε γιατί το μεθάνιο συμπεριφέρεται έτσι στην αρειανή ατμόσφαιρα». Η ύπαρξη μεθανίου θεωρείται σημαντική, επειδή το εν λόγω αέριο -όπως συμβαίνει και στη Γη- δεν παράγεται μόνο από φυσικές γεωχημικές διαδικασίες, αλλά επίσης από βιολογικές πηγές, κυρίως μικροοργανισμούς. ‘Αρα, η παρουσία του θα μπορούσε να σημαίνει ότι υπήρξε ή υπάρχει ακόμη ζωή στον ‘Αρη. Προς το παρόν πάντως, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πώς παράγεται το μεθάνιο στον ‘Αρη και γιατί αυξομειώνεται. https://www.in.gr/2019/06/26/tech/mystirio-tin-eksafanisi-tou-methaniou-stin-atmosfaira-tou-ari/

Μεγάλες ποσότητες μεθανίου στον Άρη αναζωπυρώνουν τις ελπίδες για την ύπαρξη ζωής. Μεγάλες ποσότητες μεθανίου που ενδέχεται να υποδεικνύουν την ύπαρξη ζωής εντόπισε στην ατμόσφαιρα του πλανήτη Άρη το ερευνητικό όχημα Curiosity της NASA. Η μέτρηση έγινε την Τετάρτη και υποχρέωσε τους χειριστές του οχήματος να προγραμματίσουν εκτάκτως νέες μετρήσεις. Τα αποτελέσματα αναμένεται να φτάσουν στην Γη την Δευτέρα. Το μεθάνιο αποτελεί εύρημα – θησαυρό για τους βιολόγους που μελετούν το ενδεχόμενο εξωγήινης ζωής, καθώς στον πλανήτη μας μεγάλες ποσότητες του στοιχείου παράγονται από φυσικές βιολογικές δραστηριότητες – όπως το γαστρεντερικό σύστημα αγελάδων οι βάλτοι. Υπάρχουν όμως κι άλλες πηγές μεθανίου, όπως ηφαίστεια, η εξόρυξη άνθρακα και άλλες γεωλογικές διαδικασίες. Σημειώνεται πως δεν υπάρχουν ενεργά ηφαίστεια τον Κόκκινο Πλανήτη. Η NASA πάντως έσπευσε να μετριάσει την αισιοδοξία για δραματικές εξελίξεις. Ο υποδιευθυντής της υπηρεσίας, Τόμας Ζούρμπουχεν, σημείωσε στο Twitter πως μολονότι τα νεότερα ευρήματα προκαλούν ενθουσιασμό ως πιθανή ένδειξη ύπαρξης ζωής απαιτούνται ακόμα πολλές μετρήσεις προτού καταλήξουμε σε ασφαλή συμπεράσματα. «Δεν ξέρουμε ακόμα από πού προέρχεται το μεθάνιο στον Άρη», προσέθεσε. Μεγάλες συγκεντρώσει του στοιχείου είχαν εντοπιστεί στον Άρη σε τέσσερις περιπτώσεις το 2013-14, όμως στην συνέχεια το φαινόμενο εξασθένησε. Μία από τις κυρίαρχες εικασίες όσον αφορά τον Άρη είναι πως μικροοργανισμοί αναπτύχθηκαν στο παρελθόν στην επιφάνεια αλλά πλέον έχουν μεταναστεύσει στο υπέδαφος, δημιουργώντας κρυμμένες «δεξαμενές» βιολογίας. Η παρουσία μεγάλης ποσότητας μεθανίου ενισχύει αυτές τις υποψίες καθότι κανονικά η ηλιακή ακτινοβολία και χημικές διεργασίες διαλύουν τα μόρια μεθανίου σε διάστημα λίγων αιώνων. Συνεπώς, το μεθάνιο που εντοπίστηκε στον Άρη έχει παραχθεί σχετικά πρόσφατα. https://physicsgg.me/2019/06/23/%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b5%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%cf%81%ce%b7/

Ένα νέο μέσο για την αναζήτηση της ζωής στον Άρη. Μια πολυεπιστημονική ομάδα επιστημόνων έχει αναπτύξει και επεξεργάζεται όργανα για τη συλλογή και την αλληλουχία DNA που βρίσκονται σε άλλους πλανήτες. Τα αποτελέσματά τους δημοσιεύθηκαν στην Astrobiology Το εργαλείο αναζήτησης εξωγήινων γονιδιωμάτων (SETG) είναι ένα νέο επιστημονικό εργαλείο που αναπτύσσεται από κοινού από το Τμήμα Γης, Ατμοσφαιρικών και Πλανητικών Επιστημών (EAPS) στο MIT και στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης - συγκεντρώνοντας τη βιολογία, τη γεωλογία και την πλανητική επιστήμη. η ζωή εξελίχθηκε στο σύμπαν. "Η ιστορία μας αποκαλύπτεται από την επιστήμη είναι μια πραγματικά απίστευτη ιστορία", δήλωσε ο ερευνητής του MIT Christopher Carr, κύριος ερευνητής του SETG. «Εσείς και εγώ είμαστε μέρος μιας αδιάσπαστης αλυσίδας 4 δισεκατομμυρίων ετών εξέλιξης. Θέλω να μάθω περισσότερα για αυτή την ιστορία». Ο Carr και μια μεγάλη ομάδα επιστημόνων και μηχανικών δουλεύουν σε ένα όργανο που μπορεί να αντέξει την ακτινοβολία και να ανιχνεύσει το DNA σε περιβάλλοντα διαστήματος. Σήμερα ρυθμίζουν το όργανο ώστε να λειτουργούν στον Άρη. Για το έργο αυτό, η ομάδα πρέπει να προσομοιώνει τα είδη των εδαφών που πιστεύεται ότι περιέχουν στοιχεία ζωής. Για το λόγο αυτό, χρειάζονται έναν γεωλόγο - τον Angel Mojarro, έναν μεταπτυχιακό φοιτητή στην EAPS που πέρασε μήνες συνθέτοντας εδάφη από το Άρη που αντιπροσώπευαν διάφορες περιοχές στον Άρη, ανά δεδομένα για τον ποταμό Άρη. "Αποδεικνύει ότι μπορείτε να αγοράσετε τα περισσότερα από τα πετρώματα και τα ορυκτά που βρίσκονται στον Άρη online", λέει ο Mojarro. Ο Mojarro δημιούργησε μια συλλογή από διάφορα αναλογικά εδάφη του Άρη. Το επόμενο βήμα ήταν να μάθουμε αν το SETG μπορεί να ανιχνεύσει και να ακολουθήσει το DNA. Τεχνολογίες αυτού του είδους υπάρχουν στη Γη, αλλά γι 'αυτό το έργο, έπρεπε να μειωθεί ώστε να ταιριάζει σε ένα rover, να είναι αρκετά ανθεκτικό ώστε να επιβιώσει διαστημικής πτήσης και να λειτουργεί σε σκληρό αρειανό περιβάλλον. "Αυτό είναι ένα σωρό βήματα, ανεξάρτητα από το τι είναι η τεχνολογία ακολουθίας τώρα", λέει ο Carr. Από το ξεκίνημα του έργου το 2005, η SETG έχει εξελιχθεί σημαντικά, με την ενσωμάτωση της τελευταίας μεθόδου - nanopore sequencing - που λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή. "Στην αλληλουχία των nanopore, οι ίνες DNA περνούν μέσα από τρύπες νανο-μεγέθους και η ακολουθία των βάσεων ανιχνεύεται μέσω αλλαγών σε ιονικό ρεύμα", λέει ο Mojarro. Για να δοκιμάσει το όργανο, ο Mojarro πρόσθεσε σε δείγματα γνωστές ποσότητες σπορίων από το βακτήριο Bacillus subtilis. Τα όργανα SETG θα πρέπει να είναι σε θέση να συλλέγουν, να καθαρίζουν και να επιτρέπουν την αλληλούχιση του DNA, η οποία, στη Γη, απαιτεί περίπου ένα μικρογραμμάριο DNA, λέει ο Mojarro. Η ικανότητα προώθησης των ορίων ανίχνευσης στην κλίμακα των μερών ανά δισεκατομμύριο έχει σημαντικές επιπτώσεις. "Αυτό δεν ισχύει μόνο για τον Άρη ... αυτά τα αποτελέσματα έχουν επιπτώσεις και σε άλλους τομείς", λέει ο Mojarro. Στην ιατρική έρευνα, έχουν χρησιμοποιηθεί παρόμοιες μέθοδοι για τη διαχείριση και τον εντοπισμό του ιού Ebola. Το SETG θα μπορούσε επίσης να έχει επιπτώσεις στην πλανητική προστασία. "Αν ανιχνεύσουμε τη ζωή σε άλλους πλανήτες," λέει ο Mojarro, "χρειαζόμαστε μια τεχνική που να μπορεί να διακρίνει τα μικροοργανισμοί από τη Γη και την Αρειανή ζωή". Οι Mojarro και Carr προτείνουν στο άρθρο τους ότι αυτές οι εξελίξεις μπορεί να περιέχουν τις απαντήσεις σε μερικά από τα κομμάτια που λείπουν στην ιστορία της ζωής στη Γη. "Εάν υπάρχει ζωή στον Άρη, υπάρχει μια καλή πιθανότητα να σχετίζεται με εμάς", λέει ο Carr. Αν ο SETG ανιχνεύσει και ακολουθήσει DNA στο Άρη στο μέλλον, ο Carr λέει ότι τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να «ξαναγράψουν την ίδια μας την ιδέα της δικής μας προέλευσης». https://asgardia.space/en/news/A-New-Instrument-to-Search-for-Life-on-Mars

Η NASA βρήκε το σύμβολο του στόλου του «Σταρ Τρεκ» στην «Ελλάδα» του Άρη. Οι απανταχού φίλοι του «Σταρ Τρεκ» θα ενθουσιαστούν μαθαίνοντας ότι το σύμβολο του αστροστόλου της διαπλανητικής Ομοσπονδίας βρίσκεται «σκαλισμένο» πάνω στην επιφάνεια του Άρη και μάλιστα στη μεγάλη πεδιάδα με την ονομασία «Ελλάς» (Hellas Planitia). Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) έδωσε στη δημοσιότητα μέσω Twitter μια δορυφορική φωτογραφία που τράβηξε το σκάφος της Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) και η οποία δείχνει στο νότιο ημισφαίριο του Άρη έναν αρειανό αμμόλοφο με ασυνήθιστο σχήμα, που έχει… διαβολική ομοιότητα με το σχήμα V του διάσημου λογότυπου του «Σταρ Τρεκ». Φυσικά κάποιοι καχύποπτοι συνωμοσιολόγοι θα υποπτευθούν ότι έχουν βάλει το δαχτυλάκι τους οι εξωγήινοι, όπως π.χ. είχε συμβεί και με το διάσημο «πρόσωπο στον Άρη» και τόσες άλλες γεωμορφολογικές ιδιαιτερότητες του γειτονικού πλανήτη που έδωσαν λαβή για ευφάνταστα σενάρια. Στην πραγματικότητα βέβαια, ούτε ο Μίστερ Σποκ τριγυρνάει στον Άρη, ούτε κανένας άλλος. Το σύμβολο του «Σταρ Τρεκ» σχηματίσθηκε τυχαία από τις δυνάμεις της αρειανής φύσης, μέσα από ένα συνδυασμό λάβας, ανέμων και άλλων φυσικών δυνάμεων. «Πρόκειται μόνο για σύμπτωση», διαβεβαίωσε το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, το οποίο είναι υπεύθυνο για την κάμερα HiRiSE του MRO που τράβηξε τη φωτογραφία. Με άλλα λόγια, ο διαπλανητικός στόλος δεν έχει (ακόμη) δημιουργήσει βάση στον Άρη. http://www.kathimerini.gr/1029128/gallery/epikairothta/episthmh/h-nasa-vrhke-to-symvolo-toy-stoloy-toy-star-trek-sthn-ellada-toy-arh

Μικροσκοπικό ελικόπτερο του Άρη επιδιώκει σπουδαία πράγματα. Το ελικόπτερο του Mars της NASA, το οποίο προσγειώνεται στις 18 Φεβρουαρίου 2021 στο Crater Jezero, θα καταστήσει τον Mars 2020 το πρώτο διαστημικό σκάφος για να επαναπροσανατολίσει με ακρίβεια το σημείο επαφής του κατά την προσγείωση στην ιστορία της πλανητικής εξερεύνησης. Και το μικροσκοπικό αυτόνομο ελικόπτερο θα πρωτοπορήσει στην απόδειξη - ελπίζουμε, με επιτυχία - ότι μηχανήματα βαρέως τύπου από τον αέρα μπορούν να πετάξουν σε έναν άλλο πλανήτη "Το μοντέλο πτήσης - το πραγματικό όχημα που θα ταξιδέψει στον Άρη - πέρασε πρόσφατα αρκετές σημαντικές δοκιμές", δήλωσε ο διευθυντής έργου του Mars Helicopter στο Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA στην Πασαντένα, Η αποστολή του NASA Mars 2020 θα εξετάσει την πιθανότητα ότι οι φυσικοί νόμοι θα μπορούσαν να καταστήσουν ανύπαρκτο, να πετάξουν μια μηχανή βαρύτερα από τον αέρα στον Κόκκινο Πλανήτη, μέσω μιας τεχνολογικής επίδειξης μιας διαστημικής πτήσης ελικοπτέρου από απόσταση που ελέγχθηκε από τη Γη. Αυτή η χρονιά τον Ιανουάριο, η ομάδα εξέτασε το ελικόπτερο σε προσομοιωμένο περιβάλλον του Άρη, μεταφέροντάς το στη συνέχεια στο Lockheed Martin Space στο Ντένβερ, Τέξας, ΗΠΑ για να δοκιμάσει τη συνοχή του με το σύστημα παράδοσης ελικοπτέρων Mars, χιλιόγραμμο ελικόπτερο κατά την κάτω πλευρά του Rover κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης και της πτήσης προς τον Άρη, την εκτόξευσή του στην επιφάνεια κατά την προσγείωση, εκθέτοντας τα μηχανήματα που συνδέονται μεταξύ τους οι δονήσεις που θα πρέπει να αντέξουν σε όλη τη λειτουργία, καθώς και τις ακραίες θερμοκρασίες του χώρου και του Άρη, τόσο χαμηλές όσο -129C, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα εξαρτήματα και τις επιδόσεις τους. Το Helicopter Mars δεν θα φέρει επιστημονικά όργανα αλλά θα είναι εξοπλισμένο μια φωτογραφική μηχανή που παίρνει φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης σε χρώμα για να δείξει τι είναι ικανό το ελικόπτερο όσον αφορά την τεκμηρίωση της επιφάνειας του Άρη. Αν το δοκιμαστικό όχημα είναι επιτυχές και όλα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο, τα ελικόπτερα δεύτερης γενιάς μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές αποστολές του Άρη , εξερευνώντας περιοχές που είτε δεν είναι εύκολα προσβάσιμες είτε δεν έχουν μελετηθεί πριν, όπως γκρεμούς, σπηλιές και βαθιούς κρατήρες, φέρνουν μικρά ωφέλιμα φορτία και δρουν ως ερευνητές για το πλήρωμα διαστήματος. Στις 11 Μαΐου 2019 το Ελικόπτερο επανήλθε στο JPL για τις περισσότερες δοκιμές ολοκλήρωση. Από τώρα και στο εξής, έχει εγκατασταθεί το νέο ηλιακό πάνελ που θα τον τροφοδοτήσει και οι λεπίδες του στροφείου περιστρέφονται για να διαπιστωθεί ότι όλα τα περίπου δεκαπέντε εκατοντάδες κομμάτια από ίνες άνθρακα, αλουμίνιο, πυρίτιο, χαλκό, το αλουμινόχαρτο και το αεροπλάνο συνεργάζονται χωρίς να αποτυγχάνουν ανά πάσα στιγμή. "Αναμένουμε να ολοκληρώσουμε τις τελικές δοκιμές και τις βελτιώσεις μας και να παραδώσουμε το ελικόπτερο στο High Bay 1 καθαρό δωμάτιο για ενσωμάτωση με το rover κάποτε αυτό το καλοκαίρι", δήλωσε ο Aung, "αλλά ποτέ δεν θα γίνει πραγματικά με τη δοκιμή του ελικοπτέρου μέχρι να πετάξουμε Mars ". Ο Rover θα εκτιμήσει την επιφάνεια του Mars, θα καθορίσει την καταλληλότητα του περιβάλλοντος για ζωή, θα αναζητήσει τα ίχνη της αρχαίας ζωής στον Άρη, θα αναλύσει τους πιθανούς κινδύνους για τους αστροναύτες στις μελλοντικές αποστολές του Άρη και θα μελετήσει τους φυσικούς του πόρους. Θα είναι εξοπλισμένο για να συλλέγει δείγματα πετρωμάτων και εδαφών που θα σφραγίσουν έπειτα σε σωληνώσεις για να μείνουν στην επιφάνεια του πλανήτη για να επιστραφούν στη Γη σε μια μελλοντική αποστολή του Άρη. Η JPL θα διαχειρίζεται τις λειτουργίες τόσο του δρομολογητή Mars 2020 όσο και του ελικόπτερο Mars για τη Διεύθυνση Επιστημών της NASA στην Ουάσινγκτον. Το πρόγραμμα Launch Services της NASA, με έδρα το Kennedy Space Center της Φλόριντα, θα ελέγξει την εκτόξευση. https://asgardia.space/en/news/Tiny-Mars-Helicopter-Aspires-For-Great-Things

Θέλετε να στείλετε το όνομά σας στον Άρη; Η NASA σας λέει πώς. Μπορεί να είναι χρόνια μέχρι να φτάσουν οι άνθρωποι στον Άρη, αλλά η NASA κάνει ήδη μικρά βήματα δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να στείλει τα ονόματά τους στον κόκκινο πλανήτη. Τα ονόματα θα χαράσσονται σε μικροτσίπ που θα ταξιδέψουν στο πλοίο του Mars 2020, που θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο του 2020 και θα προσγειωθεί στον κόκκινο πλανήτη τον Φεβρουάριο του 2021. Το 1,000 χιλιόγραμμο Mars 2020 rover θα ψάξει για σημάδια προηγούμενης ζωής, θα αναλύσει το κλίμα του πλανήτη "καθώς ετοιμάζουμε να ξεκινήσουμε αυτή την ιστορική αποστολή του Άρη, θέλουμε όλοι να συμμετάσχουν σε αυτό το ταξίδι εξερεύνησης", δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, βοηθός διαχειριστής της Διεύθυνσης Επιστημών της NASA στην Ουάσινγκτον. "Είναι μια συναρπαστική στιγμή για τη NASA, καθώς ξεκινάμε αυτό το ταξίδι για να απαντήσουμε σε βαθιά ερωτήματα σχετικά με τον γείτονό μας πλανήτη και ακόμη και την προέλευση της ίδιας της ζωής." Για να γραφούν τα ονόματα στα τσιπ πυριτίου, το εργαστήριο Microdevices στο εργαστήριο Jet Propulsion της NASA χρησιμοποιήστε μια δέσμη ηλεκτρονίων. Οι γραμμές του κειμένου θα είναι μικρότερες από το ένα χιλιοστό του πλάτους μιας ανθρώπινης τρίχας, με περισσότερα από ένα εκατομμύριο ονόματα που μπορούν να γραφτούν σε ένα ενιαίο τσιπ μεγέθους ενός δεκάτου. Τα άτομα που υποβάλλουν τα ονόματά τους θα λάβουν ένα φύλλο επιβίβασης αναμνηστικών και σημεία "frequent flyer" στα πλαίσια της διαφημιστικής εκστρατείας της NASA για την προώθηση των αποστολών της Σελήνης και του Άρη. Ήδη, περισσότερα από δύο εκατομμύρια ονόματα πέταξαν στον Άρη στο πλοίο InSight, με κάθε «φυλλάδιο» να λαμβάνει περίπου 300 εκατομμύρια μίλια συχνών μιλιων (500 εκατομμύρια συνηθισμένα χιλιόμετρα). Η αποστολή της Mars 2020 της NASA είναι μία από τις μη στρατιωτικές της αποστολές για την προετοιμασία της υπηρεσίας για την ανθρώπινη εξερεύνηση του πλανήτη. Στο πλαίσιο αυτού του στόχου, ο οργανισμός σκοπεύει να στείλει αστροναύτες στο φεγγάρι το 2024. Είστε έτοιμοι να στείλετε το όνομά σας στον Άρη; Μπορείτε να το κάνετε πριν από τις 30 Σεπτεμβρίου και να λάβετε μια κάρτα επιβίβασης αναμνηστικών: https://go.nasa.gov/Mars2020Pass. https://asgardia.space/en/news/Want-to-Send-Your-Name-to-Mars-NASA-Tells-You-How

Νέες βάσιμες ενδείξεις ότι υπάρχει νερό στον πλανήτη Αρη. Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν σημαντικά απομεινάρια νερού σε μορφή πάγου, θαμμένα σε βάθος περίπου ενάμισι χιλιομέτρου κάτω από την άμμο στο βόρειο πόλο του πλανήτη Αρη. Μετά τα ευρήματα για ύπαρξη μεθανίου, οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Τέξας στο Όστιν και της Αριζόνα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Geophysical Research Letters της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης (AGU), ανέλυσαν στοιχεία από το δορυφόρο MRO της NASA που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον «κόκκινο» πλανήτη εδώ και χρόνια. Το όργανο ραντάρ SHARAD της διαστημοσυσκευής μπορεί να διεισδύσει σε βάθος έως περίπου δύο χιλιομέτρων κάτω από την αρειανή επιφάνεια. Περιεκτικότητα νερού στον Αρη σε ποσοστό έως 90% Τα νέα ευρήματα για την ύπαρξη νερού -τα οποία επιβεβαιώθηκαν από μια ανεξάρτητη μελέτη του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς που έκανε χρήση δεδομένων βαρύτητας αντί ραντάρ και δημοσιεύθηκε στο ίδιο περιοδικό- θεωρούνται σημαντικά, επειδή αποκαλύπτουν νέα άγνωστα έως τώρα παλαιότερα αποθέματα νερού. Σε μερικά σημεία τα στρώματα άμμου και πάγου έχουν περιεκτικότητα νερού σε ποσοστό έως 90%. Αν λιώσουν αυτοί οι πάγοι, εκτιμάται ότι θα καλύψουν όλο τον πλανήτη με νερό βάθους τουλάχιστον ενάμισι μέτρου. Βρέθηκαν υπόγεια στρώματα πάγου «Δεν περιμέναμε να βρούμε τόσο πολύ νερό σε αυτή την περιοχή. Πιθανότατα πρόκειται για το τρίτο μεγαλύτερο απόθεμα νερού στον 'Αρη μετά από τις καλυμμένες με πάγο περιοχές στους δύο πόλους», δήλωσε ο ερευνητής Στέφανο Νερότσι, κάτι το οποίο και θέλει να εκμεταλλευτεί η NASA. Οι επιστήμονες υποπτεύονται ότι τα υπόγεια στρώματα πάγου σχηματίστηκαν, όταν πάγοι είχαν συσσωρευτεί στη διάρκεια παλαιότερων εποχών παγετώνων στον 'Αρη. Κάθε φορά που ο πλανήτης γινόταν πιο ζεστός, ένα μέρος των πάγων καλυπτόταν από άμμο, η οποία προστάτευσε τους πάγους από την ηλιακή ακτινοβολία, γι' αυτό δεν έλιωσαν μέχρι σήμερα και το νερό δεν εξατμίστηκε στην ατμόσφαιρα.Οι μεταβολές στην τροχιά και στην κλίση του άξονα περιστροφής του 'Αρη ήσαν οι βασικές αιτίες για τις περιοδικές κλιματικές μεταβολές στο παρελθόν του 'Αρη, με συνέπεια να εναλλάσσονται εποχές παγετώνων με πιο ζεστές εποχές. Περίπου κάθε 50.000 χρόνια ο 'Αρης «γέρνει» περισσότερο προς τον Ήλιο και στη συνέχεια επανέρχεται σε μια πιο κάθετη θέση. Όταν η κλίση του αυξάνει, οι πάγοι υποχωρούν ή λιώνουν τελείως, ενώ όταν ο πλανήτης είναι πιο όρθιος και ο ισημερινός του «βλέπει» τον Ήλιο, οι πολικοί πάγοι αυξάνουν. Παγιδευμένοι όγκοι νερού Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες θεωρούσαν εκείνους τους παλαιότερους πάγους των πόλων χαμένους για πάντα. Όμως τα νέα στοιχεία δείχνουν ότι στην πραγματικότητα μεγάλοι όγκοι πάγου έχουν διασωθεί, απλώς είναι κρυμμένοι πιο βαθιά κάτω από την επιφάνεια, παγιδευμένοι ανάμεσα σε εναλλασσόμενα στρώματα άμμου και πάγου, όπως τα διαδοχικά στρώματα ενός κέικ. «Προς μεγάλη μας έκπληξη, ο συνολικός όγκος νερού που είναι παγιδευμένος σε αυτά τα θαμμένα πολικά αποθέματα, είναι περίπου ο ίδιος με όλο το νερό των πάγων που είναι ήδη γνωστό ότι υπάρχει στους παγετώνες και κάτω από την επιφάνεια σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη του 'Αρη», δήλωσε ο καθηγητής Τζακ Χολτ του Σεληνιακού και Πλανητικού Εργαστηρίου της Αριζόνα. Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/kosmos/endeixeis-oti-yparhei-nero-ston-planiti-ari

Ο Buzz Aldrin λέει ότι η επιβίωση της ανθρωπότητας εξαρτάται από τη ζωή στον Άρη. Σε μια έκθεσή του για την Washington Post, ο Buzz Aldrin, ο 89χρονος αστροναύτης του Apollo 11, δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να εργαστούν για την "μεγάλη μετανάστευση της ανθρωπότητας στον Άρη" ως ζήτημα της "τελικής επιβίωσης"για το ανθρώπινο γένος Ο Buzz Aldrin, 89 ετών, και ο αστροναύτης του Apollo 11 Neil Armstrong, ήταν οι πρώτοι δύο άντρες που προσγειώθηκαν στη Σελήνη πριν από πέντε δεκαετίες. Ο Aldrin ξεκίνησε το έργο του με την υποστήριξη του Αντιπροέδρου Mike Pence, ο οποίος ζήτησε από τη NASA να στείλει τους ανθρώπους πίσω στη Σελήνη, προσθέτοντας ότι ο Άρης χρειάζεται να γίνει επίσης «σοβαρός πυρήνας». Ο Άλντριν έγραψε: «Ο Άρης περιμένει να ανακαλυφθεί όχι από τα έξυπνα ρομπότ και τους δρομείς - αν και υποστηρίζω τις μη επανδρωμένες αποστολές της NASA - αλλά ζωντανεύοντας, αναπνέοντας, περπατώντας, μιλώντας, φροντίζοντας απο τολμούντες άνδρες και γυναίκες». Εξήγησε επίσης ότι μια αποστολή του Άρη δεν θα πρέπει να επικεντρώνεται σε «ποδηλασία ή βόλτα με χαρά» για μια ελίτ ομάδα, αλλά πρέπει να είναι για να φέρει όλη την κοινωνία στον Άρη, δηλώνοντας «Τα μάτια των Ηνωμένων Πολιτειών - και η ενοποιημένη δέσμευσή μας - ανοίγοντας την πόρτα, στην εποχή μας, στη μεγάλη μετανάστευση της ανθρωπότητας στον Άρη ". Ένιωσε επίσης ότι, παρόλο που πολλά επιστημονικά βιβλία έχουν αγγίξει τα "ψηλά σχέδια" για να εξερευνήσουν το διάστημα, τα σχέδια αυτά είναι "απλά φαντασίωση" χωρίς περισσότερη δομή. Είπε, "Οι Αμερικανοί είναι καλοί στο να γράφουν φαντασία και ασύγκριτο να κάνουν την φανταστική πραγματικότητα. Το κάναμε με τον Ερμή, τον Δίδυμο, τον Απόλλωνα - και σε χιλιάδες άλλους τρόπους. Είναι καιρός να καταλήξουμε σε σχέδια, αρχιτεκτονική και υλοποίηση και να κάνουμε αυτό το επόμενο βήμα - μια βιώσιμη διεθνή επιστροφή στο φεγγάρι, χαρτογραφώντας άμεσα ένα μονοπάτι για τον Άρη ". Ο Αldrin ζήτησε από τον Πρόεδρο Trump και το Κογκρέσο να «ξεκινήσουν αυτή τη μηχανή», οικοδομώντας οικισμούς στη Σελήνη και εφαρμόζοντας σχέδια για να μετακινήσουν τους ανθρώπους στο κόκκινο πλανήτη μόνιμα. Έγραψε: "Όλα αυτά είναι εφικτά για τους ανθρώπους ζωντανούς τώρα, αλλά αρχίζει με ένα ενοποιημένο επόμενο βήμα στο διάστημα. Το έθνος που είναι καλύτερα έτοιμο να συμβεί είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. " Στη συνέχεια, πρόσθεσε ότι "η ανθρώπινη φύση -και ενδεχομένως η τελική επιβίωση του είδους μας- απαιτεί τη συνεχή εξωτερική προσέγγιση της ανθρωπότητας στο σύμπαν. Καλέστε την περιέργεια ή τον υπολογισμό, τον στρατηγικό σχεδιασμό ή το πεπρωμένο. Βάλτε απλά: Εξετάζουμε ή λήγουμε. Γι 'αυτό πρέπει να συνεχίσουμε με αυτό. " Πέρυσι ο Aldrin είχε συνέντευξη από την Fox News, όπου είπε ότι θα ήταν εφικτό για ορισμένους παγκόσμιους στοχαστές, όπως ο Elon Musk (ο οποίος είναι φίλος του Aldrin), να βρουν ιδέες, όπως η εκκίνηση των πυρηνικών όπλων ως ένας τρόπος να " "Του Κόκκινου Πλανήτη, για να μεταμορφώσει τον Άρη με τρόπο που τον καθιστά κατοικήσιμο για τον άνθρωπο. https://asgardia.space/en/news/Buzz-Aldrin-Says-Humanitys-Survival-Depends-on-Living-on-Mars

Καταγράφηκε ο πρώτος σεισμός στον πλανήτη Άρη. Το ρομποτικό γεωλογικό εργαστήριο InSight της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) ανίχνευσε κατά πάσα πιθανότητα τον πρώτο του σεισμό από το υπέδαφος του Αρη. Είναι η πρώτη φορά που ανιχνεύεται σεισμός σε άλλο πλανήτη πέρα από τη Γη και το δορυφόρο της, τη Σελήνη. Το αδύναμο σεισμικό σήμα έγινε αντιληπτό από το όργανο SEIS (Seismic Experiment for Interior Structure) στις 6 Απριλίου, κατά την 128η αρειανή μέρα του σκάφους. Είναι το πρώτο «τρέμουλο» που φαίνεται να προέρχεται από το εσωτερικό του γειτονικού πλανήτη και όχι από δυνάμεις στην επιφάνεια του, όπως ο άνεμος. Οι επιστήμονες μελετούν ακόμη το σήμα για να βρουν την ακριβή αιτία του. «Με αυτό το πρώτο σήμα ξεκινά και επίσημα ένα νέο πεδίο: η αρειανή σεισμολογία», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής InSight Μπρους Μπάνερντ του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA. Προς το παρόν, ο πρώτος αυτός μικροσεισμός ήταν πολύ αχνός (περίπου δύο βαθμών και σε απόσταση 50 έως 100 χιλιομέτρων από το σεισμογράφο) για να εξαχθούν από αυτόν συμπεράσματα σχετικά με το εσωτερικό του ‘Αρη, κάτι που αποτελεί το βασικό στόχο του InSight. Η αρειανή επιφάνεια είναι συνήθως υπερβολικά ήσυχη, πράγμα που επιτρέπει στο σεισμογράφο του ρομποτικού εργαστηρίου να πιάνει ακόμη και πολύ αχνά σεισμικά σήματα. Αντίθετα η Γη κατακλύζεται από συνεχή σεισμικό θόρυβο, που δημιουργούν οι ωκεανοί και ο καιρός. Οι αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων» της NASA είχαν τοποθετήσει πέντε σεισμογράφους στη Σελήνη μεταξύ 1969-1077, αποκαλύπτοντας την ύπαρξη σεισμικής δραστηριότητας στο φεγγάρι. Ο πιο εξελιγμένος σεισμογράφος του InSight, που τοποθετήθηκε από το ρομποτικό βραχίονα του σκάφους στην αρειανή επιφάνεια στις 19 Δεκεμβρίου 2018, θα επιτρέψει στους επιστήμονες να συλλέξουν ανάλογα στοιχεία για πρώτη φορά από ένα άλλο πλανήτη και όχι δορυφόρο. «Περιμέναμε για μήνες ένα σήμα σαν κι αυτό. Είναι τόσο συναρπαστικό να έχουμε επιτέλους απόδειξη ότι ο ‘Αρης είναι ακόμη σεισμικά ενεργός», δήλωσε ο καθηγητής Φιλίπ Λονιόν του Ινστιτούτου Γεωφυσικής του Παρισιού (IPGP), ο οποίος συμμετείχε στην κατασκευή του σεισμογράφου SEIS από το IPGP και το Εθνικό Κέντρο Διαστημικών Μελετών (CNES) της Γαλλίας (οι αισθητήρες του οργάνου είναι γαλλικής και βρετανικής κατασκευής). Όπως είπε, αναμένει το InSight να πιάσει πολύ ισχυρότερους σεισμούς στον Αρη. Στη Γη οι σεισμοί συμβαίνουν κυρίως στα ρήγματα που δημιουργούνται από την κίνηση των τεκτονικών πλακών. Ο Αρης και η Σελήνη δεν έχουν τεκτονικές πλάκες, αλλά παρόλα αυτά έχουν σεισμούς λόγω μιας συνεχούς διαδικασίας συστολής που προκαλεί στρες στο εσωτερικό τους. https://physicsgg.me/2019/04/24/%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%bf-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%b1/

Οι ομάδες της NASA ετοιμάζουν το διαστημόπλοιο για τον Άρη. Ομάδες εμπειρογνωμόνων εργάζονται στο Εργαστήριο Jet Propulsion (JPL) της NASA στην Πασαντένα, Καλιφόρνια, σε αυτό που ονομάζεται στοίβαξη οχημάτων, το οποίο περιλαμβάνει ένα υπερ-λεπτομερές σχέδιο για το τι συμβαίνει πού και πότε. Η εργασία? Το διαστημικό σκάφος που θα χρησιμοποιηθεί για την αποστολή της Mars 2020 της NASA, το οποίο πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία τον Ιούλιο του ίδιου έτους Ο David Gruel, υπεύθυνος για τη συναρμολόγηση, δοκιμή και εκτόξευση (ATLO) του Mars 2020 στο JPL, δήλωσε: "Μία από τις κύριες εργασίες μας είναι να βεβαιωθούμε ότι ο rover και όλο το υλικό που απαιτείται για να πάρει το rover από εδώ στη γη η επιφάνεια του Άρη ταιριάζει στο εσωτερικό του πλωτού φορτίου ενός πυραύλου Atlas V, το οποίο μας δίνει περίπου 15 πόδια πλάτους για να δουλέψουμε ». Πρώτον, η ομάδα πρέπει να τοποθετήσει το στάδιο πτώσης που τροφοδοτείται από πυραύλους στην κορυφή του προσωρινού rover το πραγματικό rover επεξεργάζεται μαζί με τη στοίβα των διαστημόπλοιων) Αφού όλες οι τρύπες είναι ευθυγραμμισμένες και όλα είναι στη θέση τους και έχουν ελεγχθεί πολλές φορές, η ομάδα θα χαμηλώσει το πίσω κέλυφος πάνω τους χρησιμοποιώντας μια γερανογέφυρα. Ο Gruel είπε: "Αυτός ο γερανός έχει σηκώσει σχεδόν όλα τα διαστημόπλοια που έρχονται μέσω της JPL από τον Mariner. Για να ανυψώσουμε με ασφάλεια τα μεγάλα κομμάτια του διαστημικού σκάφους Mars 2020, χρησιμοποιούμε μια δωδεκάδα τεχνικών και μηχανικών." Μόλις τοποθετηθεί το πίσω κέλυφος , η ομάδα θα εγκαταστήσει τον κώνο μύτης αλεξίπτωτου, ο οποίος χρησιμοποιείται για την προστασία του αλεξίπτωτου κατά την είσοδο στην ατμόσφαιρα. Στη συνέχεια, θα εγκαταστήσουν την τεράστια σκηνή κρουαζιέρας σε σχήμα ντόνατς για να τροφοδοτήσουν το σκάφος του Άρη 2020 για το επταήμερο ταξίδι του στον Άρη. Στη συνέχεια, θα μετατρέψουν τη στοίβα των οχημάτων στο πλάι, έτσι ώστε οι τεχνικοί και οι μηχανικοί να έχουν πρόσβαση στα σημεία ζευγαρώματος μεταξύ των σταδίων κρουαζιέρας και πεζοπορίας για να συνδέσουν τα απαραίτητα εξαρτήματα. Στη συνέχεια, η στοίβα ανοίγει με το στάδιο της κρουαζιέρας στην κορυφή, ώστε να μπορεί να ανυψώσει τη θωράκιση στη θέση της και να την προσαρτήσει. "Η στοίβαξη είναι ένα σημαντικό ορόσημο στην ανάπτυξη της αποστολής, επειδή όσο καλές είναι και τα μοντέλα των υπολογιστών μας, πρέπει να τα βάλουμε μαζί για να δείξουμε ότι οι οπές των μπουλονιών ευθυγραμμίζονται και τα πάντα ταιριάζουν μαζί. δείτε τη στοίβα εκεί που περιμένει να πάει για το επόμενο τμήμα της διαδρομής της, η οποία τελικά θα οδηγήσει σε ένα μαξιλάρι εκτόξευσης στο ακρωτήριο Canaveral τον Ιούλιο του επόμενου έτους », εξήγησε ο Gruel. Η τοποθέτηση ολοκληρώνεται σε τρεις εβδομάδες, μετά την οποία το διαστημικό σκάφος που αποστέλλονται στο εργαστήριο περιβαλλοντικής δοκιμής της JPL για ακουστικές δοκιμές.Η στοίβα θα υποβληθεί σε δοκιμές ήχου με σκοπό να μιμηθούν τα ηχητικά κύματα που παράγονται κατά την εκτόξευση.Όσο δεν έχουν χαλαρά τα μπουλόνια και δεν έχουν αποκολληθεί σημεία προσκόλλησης, θερμικό θάλαμο κενού για εβδομαδιαίο έλεγχο που μιμείται το σκληρό περιβάλλον του χώρου για να καθορίσει πώς το διαστημικό σκάφος και τα εργαλεία του θα λειτουργούν υπό τις πραγματικές συνθήκες πτήσης. "Τίποτα δεν είναι στατικό με αυτήν την αποστολή.Μετά τα ακουστικά και θερμικά vac δοκιμές, το στοίβαγμα διαστημόπλοιο επιστρέφει στο κτίριο συναρμολόγησης για de-stack, τότε περισσότερες δοκιμές και περισσότερη δουλειά.Μόλις τα μπουλόνια κράτησης στην πυραύλων Atlas φυσούν και μας rover κατευθύνθηκαν στον Άρη τον Ιούλιο του 2020, υπάρχει σχεδόν πάντα κάτι συναρμολογημένο, δοκιμασμένο ή τροποποιημένο ", κατέληξε ο Gruel. https://asgardia.space/en/news/NASA-Teams-Ready-the-Spacecraft-for-the-Mars-2020-Mission

Άφαντο και πάλι το μεθάνιο στον Άρη. Εδώ μεθάνιο, εκεί μεθάνιο, πού είναι το μεθάνιο; Οι επιστήμονες αισθάνονται λίγο σαν ..παπατζήδες, καθώς τη μία ανακοινώνουν ότι ανίχνευσαν μεθάνιο στον Άρη και την άλλη ότι δεν βρήκαν το παραμικρό. Οι επιστήμονες του δορυφόρου ανίχνευσης αερίων Trace Gas Orbiter (TGO), που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη στο πλαίσιο της ευρω-ρωσικής αποστολής ExoMars, ανακοίνωσαν ότι -προς μεγάλη έκπληξή τους και αντίθετα με τις πρόσφατες ανακοινώσεις για την ανίχνευση μεθανίου στον «κόκκινο πλανήτη»- δεν βρήκαν το παραμικρό ίχνος του αερίου-φαντομά. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Όλεγκ Κοράμπλεφ του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών στη Μόσχα, που έκαναν δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», αναφέρουν ότι έκαναν συνεχείς προσπάθειες ανίχνευσης μεθανίου μέσω του TGO μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου 2018, οι οποίες όμως απέβησαν άκαρπες. Σχετική ανακοίνωση έγινε και στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (EGU) στη Βιέννη. Δεν ανιχνεύθηκε από το TGO καθόλου μεθάνιο σε διάφορα γεωγραφικά πλάτη και των δύο ημισφαιρίων του Άρη. Οι Ευρωπαίοι και Ρώσοι επιστήμονες ανέφεραν ότι για να εξηγηθεί η διαφορά ανάμεσα στα δικά τους (μη) ευρήματα και σε προηγούμενες θετικές μετρήσεις μεθανίου, πρέπει να αναζητηθεί ένας -άγνωστος έως τώρα- μηχανισμός που αφαιρεί γρήγορα το μεθάνιο από την κατώτερη ατμόσφαιρα του γειτονικού πλανήτη. Το μεθάνιο μπορεί να αποτελεί ένδειξη για γεωλογική ή -ακόμη σημαντικότερο- για βιολογική δραστηριότητα στον Άρη. Μερικοί αστροβιολόγοι δεν αποκλείουν ότι κάποιοι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν να παράγουν μεθάνιο στον Άρη, όπως συμβαίνει και στη Γη (όπου το 95% του μεθανίου στην ατμόσφαιρα έχει βιολογική προέλευση), κάτι που φυσικά αποτελεί μια απλή εικασία προς το παρόν. To σκάφος TGO, στο πλαίσιο της κοινής αποστολής ExoMars του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) και της ρωσικής διαστημικής υπηρεσίας Roscosmos, έφθασε στον Άρη τον Οκτώβριο του 2016 και τέθηκε σε τροχιά γύρω του, σε απόσταση 400 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια του. Η κυρίως επιστημονική λειτουργία του άρχισε πέρυσι τον Απρίλιο, με δύο όργανα που κάνουν μετρήσεις αερίων στην αρειανή ατμόσφαιρα. Μέχρι σήμερα οι παρατηρήσεις μεθανίου στον Άρη έχουν υπάρξει πολύ σποραδικές στο χρόνο και στο χώρο, εμφανίζοντας μεγάλες διακυμάνσεις. Τέτοιες μετρήσεις έχουν γίνει κατά καιρούς με διάφορα μέσα, όπως το σκάφος MarsExpress της ESA, το ρόβερ Curiosity της NASA, ακόμη και επίγεια τηλεσκόπια. Όμως οι νέες μετρήσεις του TGO, οι πιο ολοκληρωμένες και μακρόχρονες μέχρι σήμερα, βρήκαν από καθόλου έως μηδαμινό μεθάνιο, στην καλύτερη περίπτωση επίπεδα που δείχνουν δέκα έως 100 φορές λιγότερο μεθάνιο από όλες τις προηγούμενες μετρήσεις. Μια πιθανή οριακή ανίχνευση έγινε από το TGO σε ύψος τριών χιλιομέτρων από την επιφάνεια του πλανήτη. «Οι υψηλής ακριβείας μετρήσεις του TGO φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με προηγούμενες ανιχνεύσεις. Για να τις συμφιλιώσουμε ..πρέπει να βρούμε μια μέθοδο που καταστρέφει αποτελεσματικά το μεθάνιο κοντά στην επιφάνεια του πλανήτη», δήλωσε ο Κοράμπλεφ. Καθώς εντείνεται το μυστήριο για το μεθάνιο, είναι ακόμη πιο σίγουρο- μετά και τις νέες παρατηρήσεις του TGO- ότι όχι μόνο κάποτε υπήρχε νερό στον Άρη, αλλά ότι ακόμη υπάρχει σε μορφή πάγου και ένυδρων ορυκτών. Και όπου υπήρχε νερό, πιθανώς υπήρχε και ζωή. https://www.in.gr/2019/04/11/tech/afanto-kai-pali-methanio-ston-ari/

Η αρειανιακή βαρύτητα μπορεί να βοηθήσει στην παραγωγή νέων αντιβιοτικών στη Γη. Μια ομάδα επιστημόνων από το Ινστιτούτο Βιολογίας του Πανεπιστημίου Leiden (Ολλανδία) εργάζεται στην επίλυση του προβλήματος της καλλιέργειας μη τοξικών φυτών στον Άρη. Οι επιστήμονες θέλησαν να δημιουργήσουν βακτήρια που θα υποβαθμίσουν τις υπερχλωρικές χημικές ενώσεις στο έδαφος στον Άρη, οι οποίες μπορεί να είναι τοξικές για τους ανθρώπους. Κατά τη διάρκεια του πειράματος, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι όταν αναπτύσσονταν βακτήρια με μερική βαρύτητα, έγινε έντονη. Αυτό το αποτέλεσμα είναι σημαντικό, διότι όταν τα μικρόβια που ανήκουν στην οικογένεια των Streptomyces υποστούν άγχος, αρχίζουν συνήθως να παράγουν αντιβιοτικά. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να αποτελέσουν λύση για μια από τις προκλήσεις της ανθρωπότητας - την αντίσταση ορισμένων ειδών βακτηριδίων στα αντιβιοτικά. Για να αναδημιουργήσουν τις βαρυτικές συνθήκες του κόκκινου πλανήτη, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια μηχανή τυχαίας τοποθέτησης (RPM), η οποία προσφέρει μια μέθοδο για τη διεξαγωγή πειραμάτων με μηδενική και μερική βαρύτητα (στον Άρη η βαρύτητα είναι περίπου 3.711 m / s²). Όσον αφορά το υλικό, οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τα πιο κοινά βακτήρια Streptomyces στη Γη. Περίπου το 70% των αντιβιοτικών που είναι γνωστά στον άνθρωπο προέρχονται από τα Streptomyces. Αυτά τα βακτήρια βρίσκονται φυσικά στο έδαφος, όπου διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην καταστροφή της οργανικής ύλης. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτά τα βακτήρια έχουν τη δυνατότητα να παράγουν ένα νέο αντιβιοτικό. Η χρήση της μηχανής RPM για τη δημιουργία συνθηκών άγχους για τα βακτήρια με νέους τρόπους μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να βρουν αντιβιοτικά που δεν έχουν ξαναδεί πριν. Κατά τη διάρκεια αυτών των πειραμάτων, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι όταν αναπτύσσονταν βακτήρια σε μερική βαρύτητα, συσσωρεύονταν απόβλητα γύρω τους, να απαλλαγούμε και κατά συνέπεια να τονίζουμε και να κάνουμε αντιβιοτικά. Σήμερα, η Schneemann δημιουργεί μια ολλανδική κοινοπραξία για την έναρξη μιας μεγάλης κλίμακας έρευνας για την αποτοξίνωση του εδάφους στον Άρη. Αυτό το έργο θα έχει επίσης εφαρμογές στη Γη. Μόλις εξασφαλισθεί η χρηματοδότηση και η ομάδα είναι στη θέση της, η έρευνα για τα Streptomyces και τα αντιβιοτικά στα RPM θα συνεχιστεί. "Για να διαπιστώσετε ότι έχουν την δυνατότητα να ανακαλύψουν και νέα αντιβιοτικά είναι ακόμη πιο συναρπαστικό, καθώς η αντίσταση στα αντιβιοτικά είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσουμε επειγόντως", δήλωσε ο Derk Schneemann, αναπληρωτής καθηγητής στο IBL. https://asgardia.space/en/news/Martian-Gravity-Can-Help-Produce-New-Antibiotics-on-Earth

Διαγωνισμός για όσους θέλουν να στείλουν τη… φωνή τους στον Άρη. Ανοιχτό διαγωνισμό που απευθύνεται «στους πολίτες του πλανήτη Γη» διεξάγει η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία (ESA), με την ευκαιρία της προετοιμασίας της αποστολής Exomars 2020. Στο πλαίσιο του διαγωνισμού, 11 ηχογραφημένα μηνύματα διάρκειας 30 δευτερολέπτων θα σταλούν στον Άρη, ενώ ένα εξ αυτών θα μεταδοθεί στη Γη και θα χρησιμοποιηθεί στις δοκιμές ενός επιστημονικού οργάνου. Ο ρωσικός πύραυλος Proton-M πρόκειται να εκτοξευτεί στα μέσα του 2020 με σκοπό να φτάσει στον Άρη το επόμενο έτος. Ο πύραυλος θα μεταφέρει μια ρωσική εξέδρα προσεδάφισης καθώς και ένα ευρωπαϊκό ρομπότ το οποίο θα προσπαθήσει να εξακριβώσει αν στο παρελθόν ο πλανήτης φιλοξενούσε ζωή και να βρει τα ίχνη της. Η πλατφόρμα Καζατσόκ εξάλλου θα περιλαμβάνει ένα τσεχικό όργανο μέτρησης το οποίο θα ερευνήσει αν υπάρχουν αστραπές στον Άρη. Σύμφωνα με τον επιστημονικό υπεύθυνο του ρομπότ του Exomars, ο διαγωνισμός είναι ένας δημιουργικός τρόπος για να επιβεβαιώνεται ότι το όργανο μέτρησης λειτουργεί σωστά, καθώς τα δεδομένα που θα αποθηκευτούν σε αυτό θα αναμεταδίδονται στη Γη. https://www.naftemporiki.gr/story/1460684/diagonismos-gia-osous-theloun-na-steiloun-ti-foni-tous-ston-ari

Επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη μεθανίου στον Άρη. Η παρουσία μεθανίου στην ατμόσφαιρα του Άρη επιβεβαίωθηκε από μια νέα ανάλυση των δεδομένων του ευρωπαϊκού σκάφους Mars Express, όπως ανακοίνωσαν οι επιστήμονες, υπογραμμίζοντας ότι το αέριο αυτό ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη για την ύπαρξη μορφών μικροοργανικής ζωής στον πλανήτη. Το Mars Express, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον κόκκινο πλανήτη από τα τέλη του 2003, είχε ήδη εντοπίσει ίχνη μεθανίου στην ατμόσφαιρά του το 2004, χάρη στον υπέρυθρο φασματογράφο PFS. Όπως το συμπέρασμα αυτό δεν έπεισε πλήρως τους ειδικούς, για τεχνικούς λόγους. Τον Ιούνιο του 2018 η NASA ανακοίνωσε με τη σειρά της ότι το ρομπότ Curiosity εντόπισε μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Άρη στις 15 Ιουνίου 2013, κοντά στον κρατήρα Γκάλε. Ωστότο, τα αποτελέσματα προκάλεσαν και πάλι ερωτηματικά, με ορισμένους να υποστηρίζουν ότι το μεθάνιο μπορεί να προερχόταν από το ίδιο το ρόβερ, όπως υπενθύμισε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Μάρκο Τζουράνα, του ιταλικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής στη Ρώμη. Στο μεταξύ, μια διεθνής ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Ιταλό ερευνητή κατάφερε να βελτιώσει την ποιότητα των δεδομένων που συλλέγει ο φασματογράφος του Mars Express. «Αναπτύξαμε μια νέα προσέγγιση για να επιλέγουμε, να χειριζόμαστε και να συγκεντρώνουμε τα δεδομένα. Το γεγονός αυτό μειώνει σημαντικά τις ασάφειες σε ό,τι αφορά τις μετρήσεις του PFS», είπε ο Τζουράνα. Λίγο καιρό μετά την προσεδάφιση του Curiosity στον κρατήρα Γκάλε, το 2012, «αποφάσισα να προχωρήσω στη μακροχρόνια παρατήρηση της ατμόσφαιρας» στην περιοχή αυτή, είπε ο επιστήμονας, η μελέτη του οποίου δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature Geoscience. Στις 16 Ιουνίου 2013, μία ημέρα μετά το Curiosity, ο φασματογράφος του Mars Express κατέγραψε επίσης εκπομπή μεθανίου στον κρατήρα. Το αποτέλεσμα αυτό συνιστά «μια ανεξάρτητη επιβεβαίωση των μετρήσεων του Curiosity», επισημαίνεται στη μελέτη. Η ανακάλυψη μεθανίου (CH4) στον Άρη θεωρείται πολύ σημαντική για τους επιστήμονες γιατί θα μπορούσε να είναι ένδειξη για την ύπαρξη μικροβιακής ζωής. Το μεθάνιο θα μπορούσε όμως να είναι το αποτέλεσμα διαφόρων γεωχημικών διεργασιών που δεν σχετίζονται με την ύπαρξη ζωής. Το «κερασάκι στην τούρτα» ήταν ότι η ομάδα του Μάρκο Τζουράνα πιστεύει ότι κατάφερε να εντοπίσει την πηγή του μεθανίου, σε ένα ρήγμα στα ανατολικά του κρατήρα Γκάλε. «Είναι συναρπαστικό και καθόλου αναμενόμενο», είπε ενθουσιασμένος ο Ιταλός ερευνητής. «Εντοπίσαμε τεκτονικά ρήγματα που ενδέχεται να εκτείνονται κάτω από μια περιοχή καλυμμένη με ένα λεπτό στρώμα πάγου (…) Είναι πιθανόν το μεθάνιο να είναι εγκλωβισμένο στον πάγο και να απελευθερώνεται τυχαία, όταν θραύονται τα ρήγματα», πρόσθεσε ο Τζουζέπε Ετιόπε, του Εθνικού Ινστιτούτου Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας της Ρώμης. https://physicsgg.me/2019/04/02/%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b2%ce%b5%ce%b2%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%b7-%cf%8d%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%be%ce%b7-%ce%bc%ce%b5%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd/

Αστεροειδείς στον Άρη θα μπορούσαν να έχουν διαδοσει βιολογικά χρησιμοποιήσιμες μορφές αζώτου. Γνωρίζουμε ότι οι επιπτώσεις των αστεροειδων στον Άρη θα μπορούσαν να έχουν παραδώσει νερό και τα συστατικά με βάση τον άνθρακα για τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε. Αλλά τώρα, μια νέα μελέτη ανακάλυψε ότι αυτοί οι αστεροειδείς θα μπορούσαν επίσης να διαδώσουν και βιολογικά χρησιμοποιήσιμες μορφές αζώτου, εφ 'όσον η ατμόσφαιρα του Κόκκινου Πλανήτη ήταν πλούσια σε υδρογόνο (H2). Το 2015, ο Mars Curiosity rover που αναπτύχθηκε από τη NASA βρήκε νιτρικά αλατα στα βράχια του Κρατήρα Gale, μια τρύπα μήκους 96 χιλιομέτρων (154 χιλιόμετρα) στο έδαφος που έχει μελετήσει ο δρομέας από το 2012. Το νιτρικό άλας είναι μια "σταθερή" μορφή αζώτου που οι μορφές ζωής, τουλάχιστον στη Γη, μπορούν να χρησιμοποιήσουν και να ενσωματωθούν σε βιομόρια όπως τα αμινοξέα. Ενώ το "ασταθές" αέριο άζωτο (Ν2) διαθέτει δύο στενά συνδεδεμένα, αδρανή και σχεδόν απρόσιτα άτομα αζώτου. (Αυτή η δυσκολία είναι ο λόγος για τον οποίο οι αγρότες γονιμοποιούν τα χωράφια τους και ο αέρας της Γης είναι ουσιαστικά 80% N2). Οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν ακριβώς από πού προέρχεται ο νιτρικός οίνος Kale Gale, γι 'αυτό και διεξήγαγαν αυτή τη νέα έρευνα. Μια ομάδα επιστημόνων προσομοιώνει την ατμόσφαιρα του πρώιμου Αρη με τη συμπλήρωση φιαλών με διαφορετικούς συνδυασμούς υδρογόνου, αζώτου και αερίων διοξειδίου του άνθρακα. Στη συνέχεια η ομάδα πυροβόλησε τα δοχεία με παλμούς υπέρυθρου φωτός, σαν έναν τρόπο να προσομοιώσουν τα αστεροειδή που δημιουργούν κρουστικά κύματα όταν συντρίβονται στην ατμόσφαιρα του Άρη. Μετά από αυτό, οι ερευνητές μέτρησαν πόση νιτρική ένωση σχηματίστηκε. Ο Rafael Navarro-González, από το Ινστιτούτο Πυρηνικών Επιστημών του Εθνικού Αυτόνομου Πανεπιστημίου του Μεξικού, εξήγησε σε μια δήλωση ότι τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά επειδή η απόδοση των νιτρικών αυξήθηκε όταν συμπεριλήφθηκε υδρογόνο στα πειράματα λέιζερ-σοκ. Ωστόσο, το υδρογόνο οδηγεί σε ένα περιβάλλον με έλλειψη οξυγόνου, έτσι τα αποτελέσματα ήταν στην πραγματικότητα αντιφατικά. Επιπλέον, ο σχηματισμός νιτρικών απαιτεί οξυγόνο. Ωστόσο, ο Navarro-González πρόσθεσε ότι η παρουσία υδρογόνου είχε ως αποτέλεσμα την ταχύτερη ψύξη του θερμαινόμενου με ηλεκτροπληξία αερίου, παγιδεύοντας το νιτρικό οξείδιο, τον πρόδρομο των νιτρικών αλάτων, σε υψηλές θερμοκρασίες όπου η απόδοση ήταν υψηλότερη. Προς το παρόν η ατμόσφαιρα του Κόκκινου Πλανήτη είναι μόνο 1 % όσο η Γη. Αλλά ο αέρας του Άρη ήταν πολύ πιο πυκνός περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Ως αποτέλεσμα, ο αρχαίος Άρης είχε ωκεανούς και συστήματα λίμνες και ρέματα. Οι εμπειρογνώμονες εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν την αρχαία ατμόσφαιρα του Άρη, αλλά ορισμένα μοντέλα υποδεικνύουν ότι το Η2 θα μπορούσε να ήταν παρόν σε άφθονες ποσότητες, αρκετό για όλο αυτό το υγρό νερό. Η Jennifer Stern, πλανητική γεωχημίδα στο κέντρο πτήσεων Goddard Space Flight Center της Greenbelt, Maryland και ο συν-συγγραφέας του εγγράφου εξήγησε στην ίδια δήλωση ότι η ύπαρξη περισσότερου υδρογόνου ως αερίου θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα είναι συναρπαστικό όσον αφορά την κλιματική ιστορία του Άρη καθώς και την πιθανή ικανότητά του να φιλοξενήσει τη ζωή. Πρόσθεσε ότι τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι αυτά τα δύο πράγματα, τα οποία είναι και τα δύο κρίσιμα συστατικά για τη ζωή, ταιριάζουν μαζί και ενισχύουν την παρουσία του άλλου. https://asgardia.space/en/news/New-Study-Finds-Asteroid-Impacts-on-Mars-Could-Have-Spread-Biologically-Usable-Forms-of-Nitrogen

Νέες ενδείξεις ότι υπάρχουν βαθιά υπόγεια ύδατα στον Άρη. Στα μέσα του 2018 επιστήμονες συνεργάτες της Ιταλικής Διαστημικής Υπηρεσίας είχαν ανιχνεύσει μια βαθιά υπόγεια λίμνη νερού κάτω από τους πάγους του νοτίου πόλου του Άρη. Τώρα, Αμερικανοί ερευνητές ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν περισσότερες ενδείξεις για βαθιά υπόγεια ύδατα, τα οποία μάλιστα μπορεί περιοδικά να δημιουργούν και ρυάκια στην επιφάνεια του πλανήτη, σε μερικές περιοχές κοντά στον ισημερινό του. Σύμφωνα με τις νέες εκτιμήσεις, τα υπόγεια νερά πιθανώς υπάρχουν σε μια ευρύτερη γεωγραφική περιοχή και όχι μόνο κάτω από τους δύο πόλους του Άρη. Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον Εσάμ Εγκί, που χρηματοδοτήθηκαν από τη NASA και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience», εκτιμούν ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα ενεργό σύστημα υδάτων σε βάθος έως 750 μέτρων, από όπου κατά καιρούς νερό ανεβαίνει προς τα πάνω και κυλάει στην επιφάνεια μέσω ρωγμών σε μερικούς κρατήρες. Οι επιστήμονες έκαναν υδρολογικές μελέτες σε μέρη της Γης που έχουν ομοιότητες με τον ‘Αρη και βρήκαν στη Σαχάρα και στην Αραβική Χερσόνησο τέτοια υπόγεια ύδατα που διαρρέουν στην επιφάνεια. Η ροή των υδάτων στον «κόκκινο πλανήτη» φαίνεται να διακρίνεται από εποχικότητα και να εμφανίζει διακυμάνσεις. Οι συγκεκριμένες αρειανές περιοχές θεωρούνται κατ’ εξοχήν υποψήφιες για αναζήτηση μορφών ζωής στο μέλλον. Τα αρειανά υπόγεια ύδατα -εφόσον όντως υπάρχουν- αποτελούν, κατά τους επιστήμονες, την πιο πειστική ένδειξη για τις ομοιότητες ανάμεσα στη Γη και στον Άρη, καθώς και οι δύο πλανήτες πέρασαν από υγρές περιόδους, ώστε να δημιουργήσουν συστήματα υπόγειων υδάτων. https://www.in.gr/2019/03/29/tech/nees-endeikseis-oti-yparxoun-vathia-ypogeia-ydata-ston-ari/

Ένα δισ. χρόνια πριν ο Άρης είχε ποτάμια διπλάσια σε πλάτος από αυτά της Γης. Ο Άρης διέθετε ποτάμια πολύ μεγαλύτερα σε πλάτος από αυτά του δικού μας πλανήτη και, μάλιστα, είναι πιθανό ότι είχαν νερό έως πριν από ένα δισεκατομμύριο χρόνια, δηλαδή, σχετικά πρόσφατα, σύμφωνα με νέες επιστημονικές εκτιμήσεις. Οι επιστήμονες από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Έντγουιν Κάιτ του Πανεπιστημίου του Σικάγο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», http://advances.sciencemag.org/content/5/3/eaav7710 ανέλυσαν τα έως τώρα δορυφορικά και άλλα δεδομένα για τη γεωμορφολογία του Άρη και κατέληξαν ότι ο «κόκκινος» πλανήτης διέθετε ποτάμια με πλάτος έως περίπου διπλάσιο από αυτά της Γης. Τα αρειανά ποτάμια ήταν εξαπλωμένα σε όλο τον πλανήτη και δεν ήσαν ούτε βραχύβια, ούτε τοπικό φαινόμενο. Τα εκατοντάδες αυτά ποτάμια πιθανώς κυλούσαν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, πριν από 3,6 έως ένα δισεκατομμύριο χρόνια, ίσως, και πιο πρόσφατα. Μάλιστα, εκτιμάται ότι υπήρχε σημαντική και συνεχής απορροή στα αρειανά ποτάμια, που έφθανε τα τρία έως 20 κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο καθημερινά. Οι επιστήμονες εικάζουν ότι λόγω του υγρού κλίματος του Άρη κάποτε, έπεφταν έντονες βροχές ακόμη και στη διάρκεια της εποχής που ο γειτονικός πλανήτης σταδιακά έχανε την ατμόσφαιρά του και ξεραινόταν. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, τα αρειανά ποτάμια είχαν ισχυρή απορροή σχεδόν έως την τελευταία (γεωλογική) στιγμή, προτού το υγρό κλίμα του Άρη γίνει ξηρό. Απλώς, αντί να έχουν μήκος χιλιάδων χιλιομέτρων όπως πριν, είχαν πια μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων. Η νέα μελέτη δημιουργεί, πάντως, ακόμη περισσότερα ερωτηματικά για το αρχαίο κλίμα του Άρη, για το οποίο οι επιστήμονες δεν έχουν σαφή εικόνα μέχρι στιγμής. https://www.in.gr/2019/03/28/tech/o-aris-eixe-potamia-diplasia-apo-tis-gis-ena-dis-xronia-prin/