Δροσος Γεωργιος

Ο Rover της Κίνας ανακάλυψε άγνωστη ουσία στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Ο σεληνιακός δρομολογητής Yutu-2, που δρομολογήθηκε ως μέρος της αποστολής Chang'e 4 που διεξήγαγε έρευνα στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης, βρήκε μια ουσία διαφορετική από άλλα υλικά που παρατηρήθηκαν στην επιφάνεια του φυσικού δορυφόρου της Γης. Η Εθνική Διαστημική Διοίκηση της Κίνας (CNSA) χαρακτήρισε το υλικό ως «μυστήριο λαμπερό τζελ». Μια αναπάντεχη διαπίστωση έγινε κατά την εξερεύνηση στην 8η σεληνιακή ημέρα, η οποία ξεκίνησε στις 25 Ιουλίου. Κάθε σεληνιακή ημέρα διαρκεί δύο εβδομάδες Γης και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο δρομέας διεξάγει έρευνες, μετρά την ακτινοβολία και συλλέγει στοιχεία για τη γεωλογική δομή της Σελήνης και τη σύνθεση του σεληνιακού εδάφους. Στις 28 Ιουλίου οι επιστήμονες μελέτησαν τις εικόνες που έλαβαν η κάμερα σεληνιακή και ανακάλυψαν μια άγνωστη ουσία σε έναν από τους κρατήρες. Αποφάσισαν να αναβάλουν όλες τις λειτουργίες που έπρεπε να εκτελέσει ο δρομολογητής πριν να μπει στον τρόπο λειτουργίας ύπνου και του είπε να αναλύσει όχι μόνο την άγνωστη ουσία αλλά και την περιοχή κοντά στον κρατήρα. Για το σκοπό αυτό, τοποθετήθηκε ένα ορατό και κοντινό υπέρυθρο φασματόμετρο (VNIS) στο σώμα του rover. Ένα VNIS επιτρέπει τον προσδιορισμό της σύνθεσης του υλικού με την ανάλυση του φωτός που αντανακλάται από αυτό. Σύμφωνα με τους επιστήμονες της CNSA, η ουσία αυτή έχει ασυνήθιστο χρώμα και μοιάζει με πηκτή. Αλλά για τώρα η προέλευσή της παραμένει ανεξήγητη. Μια από τις πιθανές εξηγήσεις είναι ότι η ουσία που μοιάζει με πηκτή είναι το τετηγμένο γυαλί που σχηματίζεται μετά από ένα μετεωρίτη που έπληξε μια σεληνιακή επιφάνεια. Η κινεζική ανακάλυψη θύμισε την έκπληξη και την έξαψη που είχε προκαλέσει το 1972 η ανακάλυψη -από τον γεωλόγο αστροναύτη Χάρισον Σμιτ της αποστολής «Απόλλων 17» της NASA- ενός τμήματος του σεληνιακού εδάφους έντονα πορτοκαλί χρώματος, το οποίο τελικά εκτιμήθηκε πως δημιουργήθηκε στη διάρκεια μίας έκρηξης σεληνιακού ηφαιστείου πριν 3,64 δισεκατομμύρια χρόνια. Ο κινεζικός μεταλλικός καθετήρας Chang'e 4 προσγειώθηκε στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης τον Ιανουάριο 3 στον κρατήρα Κων Κάρμα. Πρόκειται για ένα από τα πιο ανεξερεύνητα μέρη της σεληνιακής επιφάνειας μήκους περίπου 2 χιλιομέτρων και βάθους 10 χιλιομέτρων. Λίγο μετά τη σεληνιακή προσγείωση, ο καθετήρας έστειλε φωτογραφίες της απόστασης της Σελήνης στη Γη. Πρόκειται για τις πρώτες φωτογραφίες της σκοτεινής πλευράς της Σελήνης, οι οποίες λαμβάνονται σε κοντινή απόσταση. https://asgardia.space/en/news/China-Rover-Has-Discovered-An-Unknown-Substance-on-the-Dark-Side-of-the-Moon

Βρετανοί επιστήμονες θα βοηθήσουν τη Ρωσία να εντοπίσει το νερό στη Σελήνη στον Νότιο Πόλο. Μια ομάδα βρετανών επιστημόνων, με επικεφαλής τον Δρ Simeon Berber, του Open University (OU), αναπτύσσει το ProSPA, ένα μικροσκοπικό χημικό εργαστήριο για την εξαγωγή και ανάλυση νερού και πάγου στο Νότιο Πόλο της Σελήνης. Το χημικό εργαστήριο θα αποτελέσει μέρος της εξέδρας γεώτρησης PROSPECT, η οποία αναπτύσσεται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) στο πλαίσιο της κοινής αποστολής Luna-27 με την Roscosmos Το PROSPECT είναι μια σύνθετη μονάδα για τη γεωλογική έρευνα και την επιτόπια έρευνα των δειγμάτων, αποτελούμενη από δύο βασικά συστατικά - μια εξέδρα γεώτρησης (ProSEED) και ένα χημικό εργαστήριο (ProSPA). Το ProSEED θα γυρίσει το regolith σε βάθος 2 μέτρων και θα εκχυλίσει δείγματα που αναμένεται να περιέχουν πάγο και άλλα χημικά. Τα δείγματα μπορούν να ταυτοποιηθούν σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες τυπικές για το Νότιο Πόλο Σελήνη: από -150 ° C κάτω από την επιφάνεια και κάτω σε -200 ° C σε ορισμένες τοποθεσίες. Τα επιλεγμένα δείγματα θα μεταφερθούν στο χημικό εργαστήριο ProSPA, όπου θα θερμαίνονται σε θερμοκρασία 1000 ° C για την εκχύλιση των πτητικών ουσιών που περιέχονται στα πτητικά που έχουν παγιδευτεί εν ψυχρώ. Οι ακριβείς και διεξοδικές ισοτοπικές μετρήσεις των βασικών στοιχειωδών χημικών ουσιών, όπως ο άνθρακας, το οξυγόνο, το άζωτο και το υδρογόνο, θα επιτρέψουν την κατανόηση των διαδικασιών προέλευσης, εξέλιξης και υποκατάστασης αυτών των χημικών ουσιών. Τα στοιχεία θα υποδεικνύουν τη βιωσιμότητα των πτητικών ουσιών ως πόρων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την προμήθεια σεληνιακών βάσεων, όπως το φορητό νερό ή το νερό για καύσιμα πυραύλων. Επίσης, τα δεδομένα που θα ληφθούν θα δώσουν μια ιδέα για την προέλευση πτητικών ουσιών που εισέρχονται στο σύστημα Γη-Σελήνη. Σύμφωνα με τον Δρ. Simeon Baber, οι Βρετανοί επιστήμονες συνεργάζονται κυρίως με το Ινστιτούτο Διαστημικών Ερευνών της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών (IKI) για να εξασφαλίσουν αποτελεσματική συνεργασία. "Για παράδειγμα, έχουμε ένα σωλήνα που συνδέει το εργαλείο μας ProSPA με το ρωσικό όργανο Gas Analytical Complex. Αυτό μας επιτρέπει να ανταλλάξουμε αέρια που έχουν εξελιχθεί από το ίδιο δείγμα σεληνιακού εδάφους, έτσι ώστε να μπορούμε να κάνουμε μετρήσεις και να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα για να ενισχύσουμε την επιστήμη ", δήλωσε ο Δρ. Baber στην επιστολή του προς το Asgardia Space News.Η υπηρεσία Τύπου της Ένωσης Lavochkin (ο βασικός υπεύθυνος ανάπτυξης της αποστολής Luna-27, μέλος της Roscosmos State Corporation) δεν μπορούσε να δώσει άμεσα σχόλια σε αυτό το θέμα . Ωστόσο, η εταιρεία δεν έχει ποτέ προηγουμένως εκδηλώσει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με την επιστημονική συνιστώσα της αποστολής Luna-27. Το ProPa αναπτύσσεται από την OU και υποστηρίζεται από την Airbus Defense and Space (Ηνωμένο Βασίλειο), το RAL Space (Ηνωμένο Βασίλειο), το Dynamic Imaging Analytics ), Μηχανική Μεγάλης Βαρύτητας (UK), Ινστιτούτο Max Planck για Ηλιακά Συστήματα Έρευνας (Γερμανία), Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου (Γερμανία), Media Lario Technologies (Ιταλία). Το πρόγραμμα PROSPECT διευθύνεται από το Leonardo S.p.A. στο πλαίσιο προγράμματος και χρηματοδοτείται από την ESA. Το Luna-27 είναι ένα κοινό έργο των Roscosmos και ESA για την ανάπτυξη του φυσικού δορυφόρου της Γης. Ο κύριος στόχος της αποστολής είναι να μελετήσει δείγματα ρεγκολιθίου και παγωμένου νερού στην περιοχή του Νότου Πυλώνα της Σελήνης. Η εκκίνηση του βαρέως σταθμού προσγείωσης είναι προγραμματισμένη για το 2025. https://asgardia.space/en/news/British_Scientists_to-Help-Russia-Locate-Water-On-the-Moon-South-Pole

Η NASA επιλέγει 15 μελέτες διαστημικής βιολογίας για την υποστήριξη της εξερεύνησης του φεγγαριού. Ο Αμερικανικός Οργανισμός Διαστήματος χορήγησε 15 επιχορηγήσεις για τη νέα έρευνα βιολογίας στο διάστημα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί προσαρμόζονται και αλλάζουν κατά τη διάρκεια πτήσεων στο διάστημα Η NASA θα απονείμει στους ερευνητές από 10 διαφορετικά κράτη περίπου 9 εκατομμύρια δολάρια τα επόμενα τρία χρόνια. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών μπορεί να είναι κρίσιμα για τη μακρόχρονη διαστημική πτήση προς τη Σελήνη και πέραν αυτής, δήλωσε ο οργανισμός. 7 Αυγούστου Έχουν επιλεγεί μικροβιολογικές έρευνες για τη διερεύνηση αλλαγών σε βακτήρια, μύκητες και ιούς σε συνθήκες χαμηλής βαρύτητας. Οι ερευνητές θα μάθουν για την ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά στα βακτήρια και τους μύκητες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), τις γενετικές και επιγενετικές μεταβολές στους οργανισμούς που προκαλούνται από το περιβάλλον διαστημικών πτήσεων, καθώς και τους μικροοργανισμούς μελέτης που βοηθούν στην αποσύνθεση της οργανικής ύλης στο ISS. Οι μελέτες φυτών είναι αφιερωμένες στην ανάπτυξη νέων μεθόδων διαστημικής καλλιέργειας για μακρινές πτήσεις, οι επιστήμονες θα μελετήσουν τρόφιμα που καλλιεργούνται σε διαφορετικά εδάφη και υποστρώματα. Επτά επιλεγμένες μελέτες φυτών θα διερευνήσουν επίσης τις αλλαγές στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ μικροβίων και μυκήτων στο έδαφος και στα φυτά κατά τη διαστημική πτήση, καθώς και αλλαγές στους αμυντικούς μηχανισμούς των φυτικών ασθενειών, την ανταπόκριση στο στρες και τη φωτοσύνθεση σε συνθήκες χαμηλής βαρύτητας. Πειράματα φυσιολογίας ζώων που αφιερώνονται στην εκμάθηση των καρδιαγγειακών μεταβολών στο διάστημα, των αποτελεσμάτων της ακτινοβολίας του χώρου και των επιδράσεων που προκαλούνται από την μυϊκή ατροφία. Δεν θα πραγματοποιηθούν όλες οι μελέτες στο ISS, μερικές από αυτές θα πραγματοποιηθούν στη Γη και θα χρησιμοποιηθούν προσομοιωτές μικροβαρύτητας. Αυτές οι έρευνες διαστημικής βιολογίας θα βοηθήσουν τον οργανισμό να επιτύχει τους στόχους του στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis και θα δημιουργήσει μια σταθερή ανθρώπινη παρουσία στο φεγγάρι, εξαντλώντας την κατανόησή μας για τον εγκλιματισμό των οργανισμών στο διάστημα. https://asgardia.space/en/news/NASA-Chooses-15-Space-Biology-Studies-to-Support-Moon-Exploration

Επιβίωσαν τα μικροσκοπικά βραδύπορα στη Σελήνη; Tο ιδιωτικό ρομποτικό ισραηλινό σκάφος Beresheet (Γένεση), που συνετρίβη στη Σελήνη φέτος τον Απρίλιο, μετέφερε, μεταξύ άλλων, μια αποικία από τα πιο σκληροτράχηλα ζωάκια του πλανήτη μας, τα μικροσκοπικά βραδύπορα. Όταν οι αστροναύτες επιστρέψουν στη Σελήνη, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να βρουν ζωή εκεί. Μόνο που θα έχει μεταφερθεί από τη Γη, και ο «ένοχος» είναι το ιδιωτικό ρομποτικό ισραηλινό σκάφος Beresheet (Γένεση), που συνετρίβη στο φεγγάρι φέτος τον Απρίλιο, μεταφέροντας, μεταξύ άλλων, μια αποικία από τα πιο σκληροτράχηλα ζωάκια του πλανήτη μας, τα μικροσκοπικά βραδύπορα. Είναι πολύ πιθανό χιλιάδες τέτοιοι οργανισμοί να έχουν ήδη διασκορπιστεί στη Σελήνη. Το αμερικανικό Ίδρυμα Arch Mission, που έχει ως στόχο να δημιουργήσει «μπακ-απ» για την απειλούμενη στη Γη ζωή και το οποίο είχε φροντίσει τα βραδύπορα να συμπεριληφθούν στο Beresheet (μαζί με δείγματα ανθρώπινου DNA), ανακοίνωσε ότι είναι πιθανώς αυτά να είναι τα μόνα που έχουν επιβιώσει από την καταστροφική πρόσκρουση του σκάφους στη σεληνιακή επιφάνεια. «Το φορτίο μας πιθανώς είναι το μόνο πράγμα που επιβίωσε από εκείνη την αποστολή» δήλωσε ο ιδρυτής του Ιδρύματος, Νόβα Σπάιβακ, στο Wired. Τα οκτάποδα βραδύπορα (γνωστά και ως «αρκούδες του νερού»), που έχουν μήκος από 0,05 έως 1,2 χιλιοστά, ανακαλύφθηκαν το 18ο αιώνα και έκτοτε έχουν βρεθεί σχεδόν παντού στη Γη, από τις κορυφές των βουνών και τις ερήμους μέχρι μέσα σε λίμνες της Ανταρκτικής. Έχουν εντυπωσιάσει τους επιστήμονες με την αντοχή τους στις πιο ακραίες συνθήκες θερμοκρασίας (από μείον 200 έως 150 βαθμούς Κελσίου) και πίεσης, ακόμη και στο κενό και στην ακτινοβολία του διαστήματος, όπως έχουν δείξει πειράματα έξω από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Σε μεγάλο βαθμό η ανθεκτικότητά τους οφείλεται στην ικανότητά τους να συρρικνώνονται σαν μια μικρή αδρανής μπαλίτσα, μεταβάλλοντας το μεταβολισμό τους και αποβάλλοντας σχεδόν όλο το νερό τους. Όταν ενυδατωθούν ξανά, ακόμη και έπειτα από δέκα χρόνια ύπνωσης, «ανασταίνονται» και αναπαράγονται κανονικά. Αν όντως τα βραδύπορα άντεξαν την πρόσκρουση του Beresheet στη Σελήνη, μπορούν πιθανότατα να επιβιώσουν εκεί για πολλά χρόνια, αρκετά για να τα βρουν ίσως οι μελλοντικοί αστροναύτες. Όμως, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, θα είναι δύσκολο έως αδύνατο να επεκταθούν στο φεγγάρι λόγω της έλλειψης ατμόσφαιρας και υγρού νερού. Η πιθανότητα επιβίωσης στη Σελήνη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το αν τη στιγμή της πρόσκρουσης τα βραδύπορα βρίσκονταν σε αδρανή ή όχι κατάσταση. Υπό κανονικές συνθήκες, θα ήταν εύκολο να σκοτωθούν και αυτά. Αν, όμως, βρίσκονταν σε κατάσταση αδράνειας και αφυδάτωσης, κάλλιστα μπορεί να επιβίωσαν. Πάντως, επειδή η Σελήνη θεωρείται ότι δεν έχει ζωή, η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) δεν πολυσκοτίζεται -αντίθετα με την περίπτωση του Άρη, όπου μπορεί να υπάρχει ζωή- αν οι άνθρωποι μεταφέρουν μικροοργανισμούς στο φεγγάρι. Άλλωστε, οι αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων» είχαν αφήσει εκεί 96 σακούλες με απόβλητα, άρα και μικρόβια, που περιμένουν κάποιον… σκουπιδιάρη για να τις μαζέψει στο μέλλον. Συνεπώς, μερικές χιλιάδες βραδύπορα ακόμη δε θεωρούνται τρομερό πράγμα… https://physicsgg.me/2019/08/07/%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b2%ce%af%cf%89%cf%83%ce%b1%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b4%cf%8d%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b1/

Η Roscosmos ανακοινώνει σχέδια για καταφύγια 3D-Print στη Σελήνη. Αυτή τη βδομάδα, η ρωσική διαστημική εταιρεία Roscosmos εξέδωσε δήλωση σχετικά με τις σεληνιακές αποστολές και τα σχέδιά της για τη χρήση δομών 3D εκτύπωσης που κατασκευάζονται από υλικά που βρέθηκαν στην Σεληνη. NASA και η Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία έχουν παρόμοια σχέδια για τη χρήση τόσο του σεληνικού όσο και του αρειανού regolith ως υλικού για την εκτύπωση 3D. Η NASA έχει σήμερα στόχο την προσγείωση σε φεγγάρι το 2024 και ο Roscosmos σχεδιάζει να ακολουθήσει το 2030. Και οι δύο σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν την 3D εκτύπωση για να βοηθήσουν με τους στόχους τους, και ιδιαίτερα με το επόμενο βήμα: ταξίδια στο Mars και δυνητικούς οικισμούς στον κόκκινο πλανήτη .3D εκτύπωσης έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει με περιορισμένη πρώτη ύλη, υλικά που προέρχονται από τοπικά υλικά και ακόμη και απόβλητα. Μέχρι στιγμής, η εταιρεία Made in Space, μια διαστημική εταιρία κατασκευής, κατάφερε να κατασκευάσει μικρά εργαλεία χρησιμοποιώντας πλαστικό που ήταν μέρος του ωφέλιμου φορτίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και συνεχίζεται η περαιτέρω ανάπτυξη χρησιμοποιώντας υλικά όπως τα θερμοπλαστικά, τα κεραμικά και τα μέταλλα. Η Roscosmos ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιήσει 3D εκτύπωση και τοπικούς πόρους για τη δημιουργία σεληνιακής βάσης. Σχεδιάζει επίσης να ξεκινήσει την κατασκευή δομών μεγάλης κλίμακας, σύμφωνα με την ενημέρωση που έδωσε η υπηρεσία Τύπου της κρατικής εταιρείας και αναφέρθηκε από το πρακτορείο ειδήσεων TASS. Η επιστημονική και παραγωγική ένωση Lavochkin, κύριος εργολάβος στον τομέα του διαστήματος, έχει επίσης προτείνει ότι η κατασκευή στο φεγγάρι θα πραγματοποιηθεί από έναν 3D εκτυπωτή. Η υπηρεσία Τύπου περιέγραψε ότι η εκτύπωση 3D είναι μέρος της τρίτης φάσης της σεληνιακής εξερεύνησης, η οποία περιλαμβάνει την κατασκευή μιας πλήρους σεληνιακής βάσης μετά το έτος 2035. Οι πρώτες δύο φάσεις περιλαμβάνουν την κατασκευή ενός σταθμού που θα περιστρέφεται γύρω από το φεγγάρι, , στέλνοντας αποστολές πληρώματος με πρόθεση να τροχιάσουν το φεγγάρι και να προσγειωθούν στην επιφάνεια του σεληνιακού, και πολλά άλλα. https://asgardia.space/en/news/Roscosmos-Announces-Plans-to-3D-Print-Shelters-on-the-Moon

MoonRanger: Νέο σεληνιακό ρομπότ για τη NASA. Η NASA επέλεξε το Carnegie Mellon University και την Astrobotic για να κατασκευάσουν ένα ρομποτικό όχημα (ρόβερ) για να αποσταλεί στη Σελήνη από το 2021 και μετά. Το ρόβερ, υπό την ονομασία MoonRanger, θα έχει περίπου μέγεθος βαλίτσας και θα ζυγίζει περίπου 11 κιλά στη Γη. Θα είναι ταχύ και αυτόνομο, προκειμένου να ολοκληρώνει μακράς εμβέλειας εξερευνητικές αποστολές μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας: Αυτό είναι το χρονικό διάστημα που ένα ρομπότ μπορεί να επιχειρεί στη Σελήνη πριν την άφιξη της σεληνιακής νύχτας και των εξαιρετικά χαμηλών θερμοκρασιών που τη συνοδεύουν, απειλώντας τα ηλεκτρονικά του συστήματα. «Η δυνατότητα αυτή θα αλλάξει τα εξερευνητικά επιτεύγματα που είναι δυνατά μέσω βραχυπρόθεσμων “αποστολών εβδομάδας”» είπε ο Γουΐλιαμ «Ρεντ» Γουΐτακερ, διευθυντής του Field Robotics Center, που θα ηγηθεί της ανάπτυξης και κατασκευής του MoonRanger. Το όχημα είναι σχεδιασμένο να παράγει λεπτομερείς τρισδιάστατους χάρτες του εδάφους και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την εξερεύνηση των πολικών περιοχών για ίχνη πάγου ή για εισόδους σπηλαίων. To ΜoonRanger είναι πολύ μικρό για να μπορεί να μεταφέρει έναν ασύρματο αρκετά ισχυρό ώστε να μπορεί να επικοινωνεί απευθείας με τη Γη. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να είναι αυτόνομο για να μπορεί να πλοηγείται, να λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με τη συλλογή δεδομένων και να επιστρέφει στη σεληνάκατό του. Τα δεδομένα από τις εξερευνήσεις του θα στέλνονται στη Γη όποτε επιστρέφει εντός εμβέλειας επικοινωνίας με τη σεληνάκατο. Το πρόγραμμα Lunar Surface and Instrumentation and Technology Payload (LSITP) της NASA έκλεισε συμβόλαιο ύψους 5,6 εκατ. δολαρίων με την Astrobotic και το Carnegie Mellon για την ανάπτυξη του ρομπότ, που θα αποσταλεί στη Σελήνη σε μελλοντική αποστολή. https://physicsgg.me/2019/07/08/moonranger-%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%cf%83%ce%b5%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c-%cf%81%ce%bf%ce%bc%cf%80%cf%8c%cf%84-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7-nasa/

Ένα ρομπότ που χτυπά μπορεί να είναι το μέλλον της εξερεύνησης της Σελήνης και του Άρη. Ενα νέο ρομπότ που σχεδιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία, το SpaceBok, είναι το πρώτο τετράπλευρο που αναμένεται να ασχοληθεί με τη φεγγάρι και την εξερεύνηση του Άρη. Το SpaceBok, που βρίσκεται σε εξέλιξη στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας του ESA, τις δυνατότητες του λεγόμενου «δυναμικού περπατήματος» ως ενός τρόπου προσέγγισης σε περιβάλλοντα χαμηλής βαρύτητας. Ο Χέντρικ Κολβενμπαχ, ένας διδακτορικός φοιτητής που κατευθύνει το πρόγραμμα, εξήγησε ότι το δυναμικό περπάτημα περιλαμβάνει φάσεις κατά τις οποίες όλα τα πόδια είναι εκτός εδάφους - παρόμοια για το πώς κάποια ζώα κινούνται. Μέχρι πρόσφατα, δήλωσε ο Kolvenbach, αυτό ήταν ένα τεχνολογικά αδύνατο έργο για να ολοκληρωθεί με ρομπότ. Ταυτόχρονα, το άλμα από το έδαφος είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να περάσετε σε περιβάλλοντα με μικρότερη βαρύτητα όπως αυτά του φεγγαριού, του Άρη και των αστεροειδών. Ένα άλλο μέλος της ομάδας, Alexander Dietsche, πρόσθεσε ότι η ομάδα του Apollo υιοθέτησε το άλμα στη χαμηλή βαρύτητα σεληνιακή ατμόσφαιρα ενστικτωδώς. Το SpaceBok μπορεί να πηδήσει μέχρι δύο μέτρα ύψος, γεγονός που δημιουργεί νέα ζητήματα: πρέπει να σταθεροποιηθεί για να αποβιβαστεί με ασφάλεια. Κατά μία έννοια, συμπεριφέρεται ως μίνι διαστημικό σκάφος. Η ομάδα επιστημόνων πρόσθεσε έναν τροχό αντίδρασης - μια μέθοδο παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιούν οι δορυφόροι για τον έλεγχο του προσανατολισμού τους. Επίσης, τα πόδια του SpaceBok μειώνουν την ενέργεια που απαιτείται για άλματα με την αποθήκευση ενέργειας κατά την προσγείωση και την απελευθέρωσή της κατά την απογείωση. Περισσότερες δοκιμές πρόκειται να έρθουν - συμπεριλαμβανομένων αυτών που βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους - για να δούμε πώς η SpaceBok εκτελεί με εμπόδια και ρεαλιστικό έδαφος. https://asgardia.space/en/news/A-Hopping-Robot-May-Be-the-Future-of-Moon-and-Mars-Exploration[/b]

Πρόταση στη NASA για συμμετοχή σε αποστολή στη Σελήνη υπέβαλε η Ελλάδα. Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (ΕΑΑ), σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), υπέβαλε μια ερευνητική πρόταση στο πλαίσιο της πρόσκλησης του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού (ΕΛΔΟ) για την κατάθεση προτάσεων που μπορεί να υλοποιηθούν σε μελλοντική αποστολή της Αμερικανικής Υπηρεσίας Διαστήματος (NASA) στη Σελήνη. Η πρόταση με τίτλο «NORMAN - First Lunar Spectral Library using NEMESIS (New Enhanced Mineral Spectral Information System) and iChem-A (integrated Chemistry Analyzer) integrated system», αφορά τη διεθνή δράση «NASA Exploration Campaign - Ηuman and Robotic Exploration activities on and around the Μoon». Οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών & Τηλεπισκόπησης (ΙΑΑΔΕΤ) και του ΕΜΠ προτείνουν την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος δύο πολύ ελαφρών υπερσύγχρονων μετρητικών διατάξεων που θα αποτελέσουν μέρος των επιστημονικών οργάνων της επόμενης ρομποτικής αποστολής της NASA στη Σελήνη. Στόχος είναι η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος πλοηγούμενης υπερφασματικής και χημικής διερεύνησης της ορυκτολογίας και της χημείας του εδάφους της Σελήνης και τη δημιουργία της πρώτης φασματικής βιβλιοθήκης των υλικών της επιφάνειας της Σελήνης, με ανοιχτή πρόσβαση σε όλη την επιστημονική κοινότητα. Σκοπός του προτεινόμενου συστήματος είναι οι επιτόπιες μετρήσεις που θα συλλεχθούν, να συμβάλουν στην αναλυτική μελέτη των πραγματικών ορυκτολογικών και φυσικοχημικών φάσεων της Σελήνης, στη σύγκρισή τους με γήινα ανάλογα και μετεωρίτες σεληνιακής προέλευσης, στη διαφοροποίηση της σύστασης μετεωρικής σκόνης και μητρικού πετρώματος και στη διερεύνηση των φυσικοχημικών διαφορών Γης - Σελήνης, με σημαντικές προεκτάσεις στη μελέτη της γεωλογικής εξέλιξης της Σελήνης σε σύγκριση με αυτήν της Γης. Τέλος, το προτεινόμενο σύστημα θα μπορεί να παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την αναζήτηση θέσεων ενδιαφέροντος ενδεχόμενης εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων της Σελήνης. Την κύρια ομάδα της πρότασης αποτελούν οι: Δρ. Ολγα Συκιώτη (ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ και επιστημονικώς υπεύθυνη της πρότασης), καθηγητής Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης (ΕΜΠ και επιστημονικώς συν-υπεύθυνος της πρότασης), καθηγητής Ι.Α. Δαγκλής (ΕΚΠΑ, ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ), δρ Τζον Αντωνιάδης (Panopses LLC/Vlepsis Inc., ΗΠΑ), Δρ. Α. Ροντογιάννης (ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ), Δρ. Κ. Κουτρούμπας (ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ) και Δρ. Π. Γιαμπουράς (ΙΑΑΔΕΤ/ΕΑΑ, Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, ΗΠΑ). https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/785160_protasi-sti-nasa-gia-symmetohi-se-apostoli-sti-selini-ypevale-i-ellada

Chandrayaan-2: Το νέο σκάφος της Ινδίας για την επόμενη αποστολή στη Σελήνη. Η Ινδία παρουσίασε το διαστημικό σκάφος Chandrayaan-2 που προγραμματίζει να εκτοξεύσει στα μέσα Ιουλίου και το οποίο προορίζεται να προσεληνωθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου. Αν η αποστολή είναι επιτυχής, η Ινδία θα γίνει η τέταρτη χώρα του κόσμου που θα έχει πετύχει μια ελεγχόμενη «μαλακή» προσελήνωση, μετά τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ-Ρωσία και την Κίνα. Είναι η δεύτερη σεληνιακή αποστολή της Ινδίας, μετά την εκτόξευση του Chandrayaan-1 το 2008, το οποίο είχε απλώς τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι και δεν είχε επιχειρήσει προσελήνωση, αλλά είχε από ψηλά βοηθήσει να επιβεβαιωθεί η παρουσία νερού στο δορυφόρο της Γης. Το Chandrayann-2 (σημαίνει «σεληνιακό όχημα» στα σανσκριτικά), αν τα καταφέρει να «πατήσει» στη Σελήνη, θα συλλέξει στοιχεία από την επιφάνεια (για νερό, ορυκτά κ.α.). Η κόστους 144 εκατομμυρίων δολαρίων μη επανδρωμένη αποστολή θα περιλαμβάνει μια άκατο προσελήνωσης, ένα μικρό σεληνιακό δορυφόρο και ένα μικρό ρόβερ. Η κατασκευή τους έγινε από τον Ινδικό Οργανισμό Διαστήματος και Ερευνών (ISRO), σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς. Αρχικά το Chandrayaan-2 σχεδιαζόταν, σε συνεργασία με τη Roscosmos, ως μια κοινή ινδο-ρωσική αποστολή, αλλά το 2013 η Ινδία -λόγω τεχνικών διαφορών- αποφάσισε να προχωρήσει μόνη της. Η άκατος με το ρόβερ σχεδιάζεται να κατέβουν κοντά στο νότιο πόλο της Σελήνης, μια περιοχή που δεν έχει «πατηθεί» ξανά. Το ρόβερ αναμένεται να λειτουργήσει για δύο εβδομάδες, αναλύοντας δεδομένα από τη σεληνιακή επιφάνεια και στέλνοντας τα, μαζί με εικόνες, πίσω στη Γη. Τον Ιανουάριο η Κίνα είχε καταφέρει να προσεληνώσει το σκάφος Chang’e-4 στη ‘σκοτεινή’ πλευρά της Σελήνης, ενώ τον Απρίλιο το ισραηλινό σκάφος Beresheet δεν τα κατάφερε και συνετρίβη στην επιφάνεια του φεγγαριού. https://www.in.gr/2019/06/13/tech/chandrayaan-2-neo-skafos-tis-indias-gia-tin-epomeni-apostoli-sti-selini/

Ρομποτικό όχημα και... έργο τέχνης στη Σελήνη το 2021 Ένα ρομποτικό όχημα και ένα «πακέτο» τέχνης σκοπεύει να στείλει στη Σελήνη τον Ιούλιο του 2021 το Carnegie Mellon University. Το τετράτροχο ρομπότ αναπτύσσεται από ομάδα του CMU της οποίας ηγείται ο Γουίλιαμ «Ρεντ» Γουΐτακερ, καθηγητής στο Robotics Institute. Είναι εξοπλισμένο με βιντεοκάμερες και προορίζεται να είναι ένα από τα πρώτα αμερικανικά ρόβερ που θα εξερευνήσουν την επιφάνεια της Σελήνης: Σημειώνεται πως, αν και η NASA έστειλε τους πρώτους αστροναύτες στη Σελήνη πριν από μισό αιώνα, δεν είχε στείλει μη επανδρωμένο, ρομποτικό όχημα. Όσον αφορά τώρα στο «καλλιτεχνικό» φορτίο, πρόκειται για ένα πακέτο ονόματι MoonArk, περίπου 200 γραμμαρίων, που έχει τέσσερις θαλάμους με εκατοντάδες εικόνες, ποιήματα, τραγούδια, νανο-αντικείμενα, μηχανισμούς και δείγματα από τον πλανήτη μας. Και τα δύο αυτά τα φορτία θα αποσταλούν στη Σελήνη με μια σεληνάκατο Peregrine, την οποία θα κατασκευάσει και θα ελέγχει η Astrobotic Inc- εταιρεία που δημιουργήθηκε από το CMU στο Πίτσμπεργκ. Η NASA έκλεισε συμβόλαιο ύψους 79,5 εκατ. δολαρίων με την Astrobotic για την αποστολή 14 φορτίων επιστημονικού χαρακτήρα στην επιφάνεια της Σελήνης, καθιστώντας δυνατή την αποστολή του Ιουλίου 2021. Το CMU διαπραγματεύτηκε ανεξάρτητα με την εταιρεία για να συμπεριληφθούν τα φορτία του στην πρώτη αποστολή του Peregrine. «Ρομπότ του CMU έχουν χρησιμοποιηθεί στην ξηρά, στη θάλασσα, στον αέρα, στον βυθό και κάτω από την επιφάνεια του εδάφους» είπε ο Γουΐτακερ, προσθέτοντας πως «το επόμενο σύνορο είναι το υψηλό σύνορο». Ο Γουΐτακερ εδώ και 30 χρόνια ηγείται της ανάπτυξης ρομπότ στο πλαίσιο της οποίας αναπτύχθηκαν τεχνολογίες που προορίζονταν για διαστημικά ρόβερ- ρομπότ με ονόματα όπως Ambler, Nomad, Scarab και Andy. Επίσης, λογισμικό του CMU έχει χρησιμοποιηθεί σε οχήματα της NASA που κινούνταν αυτόνομα. «Είμαστε κάτι παραπάνω από ειδικοί της τεχνολογίας- είμαστε λόγιοι της Σελήνης» σημείωσε ο Γουΐτακερ. Το ρομπότ που θα σταλεί στη Σελήνη είνια μικρού μεγέθους- ένα «κουτί παπουτσιών με τροχούς»- ωστόσο φέρει μαζί του μεγάλες φιλοδοξίες, καθώς προορίζεται να αποτελέσει το πρώτο μιας νέας οικογένειας τέτοιων οχημάτων, που θα κάνουν την εξερεύνηση άλλων πλανητών οικονομική και εφικτή και για πανεπιστήμια και ιδιωτικούς φορείς. Σημειώνεται πως η Σοβιετική Ένωση είχε στείλει ρομποτικά ρόβερ στη Σελήνη πριν 50 χρόνια, και η Κίνα έχει ήδη ένα ρομπότ στην αθέατη πλευρά της Σελήνης, μα πρόκειται για μεγάλης κλίμακας προγράμματα, τα οποία μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά μόνο μεγάλες χώρες. Η ιδέα του ρόβερ του CMU είναι αντίστοιχη αυτής των CubeSats- των μικρών, φθηνών δορυφόρων με μεγάλες δυνατότητες, που αλλάζουν τα δεδομένα στον χώρο του διαστήματος, επιτρέποντας αποστολές σε τροχιά από φορείς που δεν είχαν τη δυνατότητα αυτή στο παρελθόν. https://www.naftemporiki.gr/story/1486311/rompotiko-oxima-kai-ergo-texnis-sti-selini-to-2021

Εντοπίσθηκε μια τεράστια μυστηριώδης μεταλλική μάζα κάτω από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Κάτι πολύ παράξενο και πολύ πυκνό κρύβεται στα έγκατα της Σελήνης. Μια μυστηριώδης -πιθανότατα μεταλλική- ανώμαλη μάζα τεραστίων διαστάσεων εντοπίσθηκε κάτω από την επιφάνεια της «σκοτεινής» (μόνιμα αόρατης από τη Γη) πλευράς του φεγγαριού. Βρίσκεται κάτω από τον μεγαλύτερο κρατήρα πρόσκρουσης του ηλιακού μας συστήματος, τη σεληνιακή λεκάνη Νοτίου Πόλου-‘Αιτκεν, διαμέτρου περίπου 2.000 χιλιομέτρων. Πιθανώς η ανεξήγητη μάζα αποτελεί απομεινάρι από ουράνιο σώμα, ίσως κάποιον μεγάλο μεταλλικό αστεροειδή, που κάποτε συγκρούστηκε κατακλυσμικά με τη Σελήνη και δημιούργησε τον κρατήρα ‘Αιτκεν πριν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Ένα μέρος του αστεροειδούς πιθανώς βρίσκεται ενσωματωμένο ακόμη στον μανδύα του φεγγαριού (το ενδιάμεσο στρώμα μεταξύ φλοιού και πυρήνα). Μπορεί όμως να πρόκειται και για κάτι άλλο, σύμφωνα με τους επιστήμονες που έκαναν την ανακάλυψη και δεν ξέρουν ακόμη ούτε για τι υλικό ακριβώς πρόκειται, ούτε από πού προέρχεται. Μια εναλλακτική εξήγηση είναι ότι η μάζα δημιουργήθηκε μέσα στην ίδια τη Σελήνη, από τη συσσώρευση και συμπύκνωση πυκνών αερίων. «Φανταστείτε ένα όγκο μετάλλου πέντε φορές μεγαλύτερο από το μεγάλο νησί της Χαβάης και θαμμένο κάτω από το έδαφος. Αυτή χονδρικά είναι η τελείως απρόσμενη μάζα που ανιχνεύσαμε», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Πίτερ Τζέιμς, επίκουρος καθηγητής πλανητικής γεωφυσικής του Κολλεγίου Μπέιλορ του Τέξας, που έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωφυσικής «Geophysical Research Letters», σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ» και το Space.com. Η υπόγεια μάζα, που φθάνει σε βάθος 300 χιλιομέτρων, έγινε αντιληπτή από την ανάλυση των στοιχείων της αποστολής GRAIL και του σεληνιακού δορυφόρου LRO της NASA. https://www.in.gr/2019/06/11/tech/entopisthike-mia-terastia-mystiriodis-metalliki-maza-kato-apo-ti-skoteini-pleyra-tis-selinis/

Η Ηθική της Σεληνιακής Εξερεύνησης. Με την προσδοκώμενη ανθρώπινη προσγείωση της NASA στη Σελήνη μόλις πέντε χρόνια, τώρα είναι ίσως η κατάλληλη στιγμή να συζητήσουμε τους κανόνες για την ανθρώπινη αλληλεπίδραση με το χώρο και τα ουράνια σώματα και, ειδικότερα, τις μελλοντικές χρήσεις για την επιβίωση της ανθρωπότητας, ανθρώπινη οικία στη Σελήνη - και σε άλλα ουράνια σώματα - ως λύση για υπερπληθυσμό και υπερβολική επιβάρυνση της Γης. Εντούτοις, σε αυτό το σενάριο παραβλέπονται ηθικές σκέψεις - και ειδικότερα πέντε που πρέπει να επικεντρωθούμε. Ιθαγένεια Οι άνθρωποι που βασίζονται στη Σελήνη θα έχουν τα ίδια νομικά και ανθρώπινα δικαιώματα με εκείνους που κατοικούν στη Γη; Είναι η κληρονομιά που κληρονομείται από τους γονείς, ή τα παιδιά που γεννιούνται στη Σελήνη είναι απάτριδες; Μια διευθέτηση σε φεγγάρι θα πρέπει να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη διακυβέρνηση για να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη μιας δίκαιης κοινωνίας. Το Moon Village Association, μια ΜΚΟ, είναι ένας τέτοιος οργανισμός που εξετάζει τη διευθέτηση του Moon και τα συνοδευτικά θέματα. Το Διαστημικό Έθνος Asgardia είναι άλλο. Σεληνιακή Εξόρυξη και Ιδιοκτησία Ένα άλλο ζήτημα είναι η σεληνιακή εξόρυξη. Υπάρχουν ανησυχίες τόσο για τα εμπορικά κέρδη, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και τους κανονισμούς ασφαλείας των εργαζομένων. Επίσης, επειδή η Συνθήκη για το Εξωτερικό Διάστημα των Ηνωμένων Εθνών του 1967 δεν επιτρέπει την κυριότητα ενός ουράνιου σώματος, το ερώτημα είναι ότι η εξόρυξη παραβιάζει τη Συνθήκη; Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι πόροι της Σελήνης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται προς όφελος των ανθρώπων που ζουν στη Γη, όταν υπάρχουν οικισμοί στο ίδιο το φεγγάρι. Ιατρικές Μελέτες και κίνδυνος μόλυνσης Μελέτες έχουν δείξει ότι είναι δυνατή η εκτύπωση 3D στη Σελήνη, και τώρα γίνεται λόγος για 3D εκτύπωση οργάνων - ενδεχομένως για την αντιμετώπιση της έλλειψης οργάνων που είναι διαθέσιμα για μεταμόσχευση. Το αίνιγμα είναι αυτό: στη Γη, οι περισσότερες χώρες έχουν αυστηρές κατευθυντήριες γραμμές για την ιατρική έρευνα. Τα πειράματα που διεξάγονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό υπόκεινται επίσης σε κανονισμούς των εταίρων του σταθμού. Ωστόσο, δεν υπάρχει παγκόσμιο σύστημα στο διάστημα - έτσι ποιος θα καθορίσει εάν οι ιατρικές σπουδές στο φεγγάρι είναι ηθικές; Η ιστορία της ιατρικής έρευνας στη Γη μαστίζεται από κάθε είδους παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πώς μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι η ιστορία δεν θα επαναληφθεί στα ουράνια σώματα; Η ​​συνθήκη του ΟΗΕ για το διάστημα δηλώνει ότι η χρήση του χώρου πρέπει να ωφελεί όλη την ανθρωπότητα, όχι μια χούφτα κρατών ή οργανώσεων. Στην ανατροπή των δυνητικών οφελών είναι πιθανές ζημιές. Δηλαδή, ο κίνδυνος μετακίνησης των ρύπων στη Γη από το διάστημα και η πρόκληση ασθενειών απαιτούν επίσης ανάλυση. Διαστημικός Τουρισμός Τα εισιτήρια για εκδρομές με φεγγάρι είναι ήδη διαθέσιμα και οι ανησυχίες για τον τουρισμό είναι παρόμοιες με τις ανησυχίες για εξόρυξη και ιατρικούς κινδύνους. Για παράδειγμα, ενώ οι αστροναύτες πρέπει να είναι σωματικά υγιείς, δεν ισχύουν τέτοιοι περιορισμοί για τους τουρίστες. Τότε υπάρχει το θέμα των τουριστών που αλλάζουν το σεληνιακό τοπίο και αν πρέπει να διατηρηθεί για πολιτιστικούς σκοπούς. Πλανητική Άμυνα Μερικοί άνθρωποι υποστηρίζουν την ανάπτυξη συστημάτων άμυνας λέιζερ στο φεγγάρι που θα μπορούσαν να προστατεύσουν τη Γη από αστεροειδείς και άλλα αντικείμενα. Το ηθικό ερώτημα είναι τότε: ποιος αποφασίζει; Για παράδειγμα, αν ένας αστεροειδής μπορεί να εκτραπεί μόνο μερικώς, ποιος αποφασίζει σε ποιο τμήμα της Γης επιβιώνει η επίδραση; Και πώς θα μπορούσε να αναπτυχθεί αυτός ο τύπος τεχνολογίας μόνο για ειρηνικούς σκοπούς, για να μην χρησιμοποιηθεί σε πολεμικές συγκρούσεις; Όσον αφορά την ηθική, υπάρχουν περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Ωστόσο, ο διαστημικός νόμος επεκτείνεται και αυτά τα ζητήματα πρέπει να θεωρηθούν ότι η ανθρωπότητα κάνει βήματα προς τη σεληνιακή εξερεύνηση. https://asgardia.space/en/news/The-Ethics-of-Lunar-Exploration

Η NASA παρουσιάζει 3 Εμπορικά Landers που θα φτάσουν στο φεγγάρι μέχρι το 2021. Αυτή την εβδομάδα, η NASA εισήγαγε τρεις παρόχους υπηρεσιών εμπορικής προσγείωσης Moon που θα παραδίδουν όργανα και άλλα μικρά ωφέλιμα φορτία στις αποστολές MoonThese Moon θα αποκτήσουν επίσης νέες επιστημονικές μετρήσεις και θα επιτρέψουν την επίδειξη τεχνολογιών. Τα δεδομένα τους θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη μελλοντικών προσγειώσεων και άλλων συστημάτων εξερεύνησης που χρειάζονται για τους αστροναύτες που επιστρέφουν στο φεγγάρι μέχρι το 2024. Τα μοντέλα τριών αμερικανικών επιβατών παρουσιάστηκαν στις 31 Μαΐου στο Clean Room της NASA, το ίδιο όπου κατασκευάστηκε το τηλεσκόπιο Hubble και πέρασε τελικές δοκιμές πριν από την εκτόξευσή του. Κάθε ομάδα εισήγαγε τις προσγειώσεις τους στον κόσμο και εξήγησε τις προδιαγραφές τους. Astrobotic Η εταιρεία που εδρεύει στο Πίτσμπουργκ, Astrobotic, ήταν η πρώτη που παρουσίασε το Lander τους, το Peregrine. Προηγουμένως, η NASA χορήγησε στην Astrobotic επιχορήγηση για τη δημιουργία ενός συστήματος προσγείωσης ακριβείας για το διαστημικό σκάφος. Το σύστημα θα επιτρέψει στο διαστημικό σκάφος να προσγειωθεί με ακρίβεια 100 μέτρων από τον στόχο του σε μερικές από τις πιο δύσκολες τοποθεσίες προσγείωσης της Σελήνης. Ο John Thornton, Διευθύνων Σύμβουλος της Astrobotic, δήλωσε επίσης ότι σχεδιάζουν να μεταφέρουν δρομείς στο σεληνιακό αεροπλάνο Peregrine. Το Astrobotic σχεδιάζει να ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2021 και να αγγίξει τον Ιούλιο του 2021. Διαισθητικά μηχανήματα Nova-C, ένα σεληνιακό Lander σχεδιασμένο από την ιδιωτική εταιρεία Intuitive Machines, με έδρα το Χιούστον του Τέξας. Η κληρονομική τεχνολογία Nova-C που αναπτύχθηκε από το έργο Morpheus της NASA. Το Lander διαθέτει σύστημα προωθητήρων, αυτόνομη τεχνολογία προσγείωσης και ανίχνευσης κινδύνου. Μετά την προσγείωση, είναι ικανό να μετεγκατασταθεί πραγματοποιώντας μια κάθετη απογείωση, κρουαζιέρα και κάθετη προσγείωση. Το Nova-C είναι ένα διαστημόπλοιο με χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου 100 kg. Όπως και η ομάδα Astrobotic, τα Intuitive Machines προγραμματίζουν να προσγειωθούν στη Σελήνη τον Ιούλιο του 2021. Orbit Beyond Η προσγείωση του Orbit Beyond ωθεί το χρονοδιάγραμμα: η εταιρεία ανακοίνωσε ότι μπορεί να προσγειωθεί στη Σελήνη τον Σεπτέμβριο του 2020. Το Z-01 προσγείωσης με χωρητικότητα φορτίου 40 κιλών θα φέρει επίσης ένα rover, εξοπλισμένο με στερεοφωνικές κάμερες HD και ικανό για 500 μέτρα εξερεύνησης επιφανείας και κλίση κλίσης 25 °. Η NASA παρείχε σε κάθε εταιρεία χρήματα για να δουλέψει στους επιβάτες: 79,5 εκατομμύρια δολάρια για την Astrobotic, 77 εκατομμύρια δολάρια για διαισθητικά μηχανήματα και 97 εκατομμύρια δολάρια για Orbit Beyond. Τα διαισθητικά μηχανήματα και η Orbit Beyond ανακοίνωσαν ότι σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν το SpaceX Falcon 9 για την εκτόξευση. Όταν φτάσουν στην τροχιά της Σελήνης, οι επιθεωρητές θα εκτελέσουν μια ακολουθία καθόδου, θα κατέβουν αργά, θα σαρώσουν για ασφαλείς τοποθεσίες και ελπίζουμε να πραγματοποιήσουν μια ασφαλή προσγείωση. Και τότε, η διασκέδαση αρχίζει! https://asgardia.space/en/news/UnveilsCommercial-Landers-Set-to-Reach-the-Moon-by-2021

Η σεληνιακή αποστολή Chandrayaan 2 της Ινδίας θα ξεκινήσει τον Ιούλιο. Η ρομποτική αποστολή γνωστή ως Chandrayaan 2 θα εκτοξευθεί στο πλοίο Geosynchronous Satellite Launch Mk.3, από το διαστημικό σκάφος της Ινδίας που βρίσκεται στο νησί Sriharikota περίπου 80 μίλια βόρεια του Chennai. Το παράθυρο έναρξης της 9ης Ιουλίου σηματοδοτεί τη δεύτερη αποστολή για την Ινδία, σύμφωνα με το K Sivan, πρόεδρος του ινδικού οργανισμού διαστημικής έρευνας (ISRO). Η πρώτη αποστολή της πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη με την εγκατάσταση ενός Polar Satellite Launch Vehicle που μεταφέρει τον δορυφόρο παρακολούθησης ραντάρ RISAT 2B. Μετά από μια ανασκόπηση της εκτόξευσης του RISAT 2Β, η Sivan δήλωσε: "Η επόμενη αποστολή είναι η πιο σύνθετη αποστολή που έχει ποτέ αναλάβει η ISRO, αυτή είναι η αποστολή Chandrayaan 2. Δεν πρόκειται μόνο για αποστολή εκτόξευσης. όπου κανείς δεν έχει πάει ποτέ, αυτό είναι προκλητικό για όλη την ομάδα του ISRO και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η ομάδα ISRO θα επιτύχει τον στόχο αυτής της αποστολής με την ακρίβεια του στόχου που επιδιώκουμε ». Το Chandrayaan 2 αποτελείται από τρία συστατικά μέρη: ένα δομοστοιχείο τροχιάς που θα καθοδηγήσει το διαστημόπλοιο στη Σελήνη, ένα στάδιο κάθοδος για να αγγίξει την επιφάνεια της Σελήνης και ένα ροδέρικο για να εξερευνήσει τον τόπο προσγείωσης στα νότια ορεινά τοπία της Σελήνης. Ο Chandrayaan 2 θα πρέπει να προσγειωθεί στις 6 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με τον Sivan. Η Ινδία στοχεύει να γίνει η τέταρτη χώρα που θα πραγματοποιήσει ποτέ μια σεληνιακή προσγείωση μετά την πρώην Σοβιετική Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Η Ινδία δρομολόγησε το σεληνιακό δρομολόγιο Chandrayaan 1 το 2008. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά της ήταν η ανακάλυψη μορίων που φέρουν νερό τους πόλους της Σελήνης. Βρήκαν τις υψηλότερες συγκεντρώσεις μέσα στους κρατήρες στο νότιο πόλο που είναι μόνιμα σκιασμένες. Ο Χάντραγιααν 2 στοχεύει να κάνει μια μαλακή προσγείωση σε μια ανεξερεύνητη σεληνιακή περιοχή, πιο κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης από οποιαδήποτε αποστολή μέχρι στιγμής. Ο προτεινόμενος χώρος προσγείωσης βρίσκεται περίπου 71 μοίρες νοτίου γεωγραφικού πλάτους, περίπου 350 μίλια από την άκρη της λεκάνης του νότιου ποταμού Aitken, μια περιοχή που οι ερευνητές θεωρούν ότι είναι ένας από τους παλαιότερους τόπους επιρροής στο ηλιακό σύστημα, ο γιγαντιαίος αστεροειδής ή ο κομήτης συγκρούστηκε με το δισεκατομμύριο χρόνια πριν από το φεγγάρι.Αν όλα πάνε καλά, ο δρομέας του Chandrayaan 2 θα μπορούσε να μελετήσει το αρχαίο υλικό στο σεληνιακό φλοιό που εκτοξεύτηκε όταν ο αστεροειδής ή ο κομήτης χτύπησε σχηματίζοντας τη λεκάνη του Νότου Πιτ-Αϊτκεν. Αυτά τα νέα δεδομένα θα μπορούσαν να παράσχουν ενδείξεις σχετικά με την ταραγμένη πρόωρη ιστορία του ηλιακού συστήματος. Το Pragyan, το rover της αποστολής έρχεται εξοπλισμένο με φασματόμετρο ακτίνων Χ σωματιδίων άλφα που θα μετρήσει τη στοιχειακή σύνθεση των βράχων στη θέση προσγείωσης του Chandrayaan 2, καθώς και ένα φασματοσκόπιο διάσπασης που προκαλείται από λέιζερ. https://asgardia.space/en/news/Artemis-To-Stop-by-the-Moon-As-One-Step-Closer-to-Mars

Η Άρτεμις παει στη Σελήνη ως ένα βήμα πιο κοντά στον Άρη. Η "Άρτεμις" είναι ένα πολύ κατάλληλο όνομα για το πρόγραμμα της νέας Σελήνης - αυτή η ελληνική θεά της ερημιάς, του κυνηγιού και της Σελήνης είναι και η δίδυμη αδελφή του θεού Απόλλωνα που πήραν το όνομά τους οι πρώτες σεληνιακές αποστολές. Ο Jim Bridenstine περιέγραψε το σχέδιο του προγράμματος και εξήγησε τους ρόλους κάθε αποστολής Την περασμένη εβδομάδα - ή 23 Μαΐου, για να είμαι πιο ακριβής - ήταν ένα ορόσημο για τους λάτρεις του χώρου και τους επαγγελματίες. το πρόγραμμα του προγράμματος Artemis, το οποίο δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη, το κάνει πιο αληθινό από ποτέ. Τώρα γνωρίζουμε ότι το Πρόγραμμα θα περιλαμβάνει οκτώ εκτοξεύσεις και ένα μίνι σταθμό στην τροχιά της Σελήνης. Επιβεβαιώνοντας το σχέδιο, ο διαχειριστής της NASA Jim Bridenstine δήλωσε: "Στόχος μας είναι τελικά να προχωρήσουμε στον Άρη και να μην κολλήσουμε στην επιφάνεια της Σελήνης . " Εξήγησε ότι η NASA είχε επιλέξει την ιδιωτική εταιρεία Maxar να κατασκευάσει την πρώτη μονάδα του σταθμού και το στοιχείο ισχύος και πρόωσης, εξαρτάται από πολύ μεγάλους ηλιακούς συλλέκτες. Ωστόσο, πριν "δεν κολλήσει" στην επιφάνεια του σεληνιακού, κάποιος, φυσικά, πρέπει να φτάσει εκεί. Ο πρώτος που θα το κάνει θα είναι η Άρτεμις 1, μια απελευθερωμένη αποστολή γύρω από τη Σελήνη που έχει προγραμματιστεί για το 2020. Η πληρώσα αποστολή Artemis 2 θα κυνηγήσει τη Σελήνη το 2022 και η Artemis 3 θα έχει ανθρώπους να περπατήσουν στην επιφάνεια της Σελήνης - και πάλι, μετά από μια σχεδόν 50ετή παύση. Ένας από αυτούς τους αστροναύτες θα είναι θηλυκό και θα γίνει η πρώτη γυναίκα με τα πόδια του να αγγίζουν το σεληνιακό έδαφος. Το μεγαλύτερο όχημα εκτόξευσης στον κόσμο, το Σύστημα Διάχυσης Χώρου (SLS) υπό την καθοδήγηση της Boeing που βρίσκεται σε εξέλιξη και έχει ήδη αρκετές καθυστερήσεις - και κάποιες επικρίσεις που το αποκαλούσαν «ένα πρόγραμμα φουσκωμένων θέσεων εργασίας» - ελπίζουμε ότι θα είμαστε έτοιμοι εγκαίρως για να ξεκινήσουμε όλες αυτές τις τρεις αποστολές της NASA. Η κάψουλα Orion του Lockheed Martin θα τοποθετηθεί στην κορυφή της. Ο μίνι σταθμός της Gateway που θα τεθεί στην τροχιά για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της προσγείωσης της Σελήνης θα κατασκευαστεί από τα μέρη που παραδίδονται από πέντε εκτοξεύσεις που εκτελούνται από εταιρείες ιδιωτικού χώρου που προσλαμβάνονται από τη NASA. Το αποτέλεσμα αυτής της εργασίας που εκτελείται μεταξύ του 2022 και του 2024 θα είναι μια δομή κατασκευασμένη από ένα απλό στοιχείο ισχύος και προώθησης και μια μικρή μονάδα καταλύματος. Το 2024, οι αστροναύτες θα μπορέσουν να παραμείνουν εκεί και να πάνε σε τους Φεγγάρι από μια ειδική προσγείωση. Η Boeing, η Lockheed Martin, η Blue Origin και ορισμένες άλλες εταιρείες ανταγωνίζονται για να πάρουν τη σύμβαση για την κατασκευή του lander. Η NASA θα πρέπει να επιλέξει γρήγορα - όπως είπε η Bridenstine, "Δεν διαθέτουμε το υλικό, αγοράζουμε την υπηρεσία", δήλωσε ο Bridenstine του Lander. "Ο στόχος εδώ είναι η ταχύτητα, το 2024 είναι ακριβώς γύρω από τη γωνία." Στη συνέχεια, ένα από τα τμήματα του Lander θα μείνει στη Σελήνη, ο άλλος θα απογειωθεί και θα πάρει τους αστροναύτες στο σταθμό τους από όπου θα πάρετε μια βόλτα στη Γη την κάψουλα Orion. https://asgardia.space/en/news/Artemis-To-Stop-by-the-Moon-As-One-Step-Closer-to-Mars

Το Σχέδιο της NASA για την αποστολή ανθρώπων στη Σελήνη έως το 2024 αντιμετωπίζει 3 σημαντικά ζητήματα. Οι μηχανικοί της NASA εργάζονται σε ένα σχέδιο που χρησιμοποιεί την υπάρχουσα τεχνολογία, τα νέα έργα και τις εμπορικές ρουκέτες για να επιτύχει το στόχο που έθεσε πριν από δύο μήνες ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Mike Pence, να στείλει τους ανθρώπους πίσω στη Σελήνη μέχρι το 2024. Το δεκαετές σχέδιο περιλαμβάνει ετήσια ταξίδια στη Σελήνη και να χτίσουν μια βάση το 2018, 37 εκτοξεύσεις ιδιωτικών και πύραυλοι της NASA, καθώς και ένα συνδυασμό ρομποτικών και ανθρώπινων επιβατών. Το αποκορύφωμα του σχεδίου είναι το 2028 "Ανάπτυξη Παγκόσμιων Επιφανειακών Παγίων", το οποίο είναι πιθανό να ξεκινήσει ένα επιφανειακό φυλάκιο για μακροχρόνια παραμονή του πληρώματος. Το σχέδιο αναπτύχθηκε από τον Bill Gerstenmaier, ανώτερο διαχειριστή του διαστημικού πτήση της NASA. Παρά το γεγονός ότι ο διαχειριστής της NASA Jim Bridenstine ζήτησε επιπλέον 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια για το οικονομικό έτος 2020 ως προκαταβολή για την ανάπτυξη τεχνολογίας προσγείωσης, όλο το σχέδιο θα κοστίσει σημαντικά περισσότερα. Πηγές αναφέρουν ότι το έργο θα κοστίσει 6 δισεκατομμύρια έως 8 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, επιπλέον του υφιστάμενου προϋπολογισμού της NASA ύψους περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Για να είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο αυτό το πρόγραμμα θα χρειαστεί πιθανότατα διεθνείς συνεργασίες, όπως βλέπουμε σήμερα στο ΔΔΣ. Ωστόσο, το σχέδιο μέχρι τώρα δεν διευκρινίζει το ρόλο που θα διαδραματίσουν οι διεθνείς εταίροι και σχεδόν όλα τα οχήματα θα προέρχονταν πιθανότατα από τη NASA ή από αμερικανικές εταιρείες. Το σχέδιο που μπαίνει σε τομείς όπως η μόχλευση των υδάτινων πόρων στη Σελήνη, καθώς και άλλες επιστημονικές έρευνες για το βαθύ διάστημα, αντιμετωπίζει τρία ζητήματα. Το πρώτο πρόβλημα είναι η χρηματοδότηση και η πολιτική. Αν η NASA επιχειρήσει να προσγειωθεί χρησιμοποιώντας αυτό το συγκεκριμένο σχέδιο, θα χρειαστούν πολύ περισσότερα χρήματα. Επί του παρόντος, ο Λευκός Οίκος πρότεινε την πληρωμή του σχεδίου χρησιμοποιώντας ένα πλεόνασμα στο Ταμείο Αποθεμάτων της Pell Grant. Αλλά οι Δημοκράτες του Σώματος δεν είναι ευχαριστημένοι από αυτό. Ο Πρόεδρος Eddie Bernice Johnson, Πρόεδρος της Βουλής για την Επιστημονική Επιτροπή, δήλωσε ότι "ο Πρόεδρος προτείνει να μειωθεί περαιτέρω ένα ευεργετικό πρόγραμμα επιχορηγήσεων που βασίζεται στις ανάγκες, το οποίο παρέχει μια σωτηρία για τους μαθητές με χαμηλό εισόδημα, δηλαδή το πρόγραμμα Pell Grants, το πρώτο έτος αυτής της πρωτοβουλίας - κάτι που δεν μπορώ να υποστηρίξω. "Το δεύτερο θέμα είναι ότι το σχέδιο της NASA εξαρτάται από τους εργολάβους της να παραδίδουν υλικό. Ωστόσο, υπάρχουν πάντα καθυστερήσεις. Για παράδειγμα, η Boeing εργάζεται για το βασικό στάδιο του συστήματος Space Launch για οκτώ χρόνια και δεν είναι ακόμα πιθανό να είναι έτοιμη για πτήση για τουλάχιστον ένα ή δύο ακόμη χρόνια. Θα πρέπει οι εργολάβοι της NASA να παραδώσουν έγκαιρα το κρίσιμο υλικό για το νέο σχέδιο; Τέλος, για να επιστρέψει στη Σελήνη, η NASA χρειάζεται μια πιο ισχυρή έκδοση του πυραύλου Space Launch, Block 1B, που θα είναι έτοιμη μέχρι το 2024. Ωστόσο, η Boeing είναι επίσης που είναι επιφορτισμένη με την ολοκλήρωση της πρωτογενούς νέας τεχνολογίας για τον πύραυλο Block 1B, το Upper Stage Exploration.Next, η NASA ζήτησε από τη Boeing να ολοκληρώσει την αρχική έκδοση του πυραύλου SLS και να σταματήσει την εργασία σε αυτό το νέο ανώτερο στάδιο. Είναι πιθανό η NASA να αναζητήσει έναν εναλλακτικό εργολάβο, όπως η Blue Origin για να κατασκευάσει το Upper Stage Exploration, αλλά δεν έχει σημασία ποιος αναλαμβάνει τη σύμβαση τη συμπλήρωσή της μέχρι το 2024 είναι ένας φιλόδοξος στόχος. https://asgardia.space/en/news/Moon-by-2024-Faces-Major-Issues

NASA: Αρχίζει η κατασκευή του Διαστημικού Σταθμού που θα τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι. Το πρόγραμμα μετοίκησης της Σελήνης δεν είναι απλά ένα σενάριο, μία εικασία, μία ταινία επιστημονικής φαντασίας. Είναι υπαρκτό και σε λίγο καιρό, θα είναι ένα γεγονός. Η NASA, φροντίζει καθημερινά να διαψεύδει τους σεναριολόγους, καθώς κινείται με γοργά βήματα προς την υλοποίηση του μεγαλόπνοου σχεδίου. Την Πέμπτη, ωστόσο, έγινε μία κίνηση που στην ουσία σηματοδοτεί την έναρξη της μεγάλης αποστολής Lunar Gateway. Η διαστημική υπηρεσία συμφώνησε με τον πρώτο εμπορικό εταίρο της, παραγγέλνοντας το πρώτο κομμάτι που θα χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του Διαστημικού Σταθμού που θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, υποστηρίζοντας την ανθρώπινη αποστολή στην επιφάνεια του δορυφόρου της Γης. Ο μάνατζερ της NASA, Jim Bridenstine, ανέφερε ότι η Maxar Technologies θα κατασκευάσει το πρώτο στοιχείο της πύλης - το στοιχείο ισχύος και πρόωσης. Όπως υποδηλώνει το όνομα, θα παρέχει ηλεκτρική ενέργεια στην πύλη και θα την βοηθήσει στη μετακίνηση. «Αυτή τη φορά που θα πάμε στη Σελήνη, θα μείνουμε στην πραγματικότητα», είπε η Bridenstine στην ανακοίνωση. Ο Διαστημικός Σταθμός θα τοποθετηθεί σε μια υψηλή, ελλειπτική τροχιά ισορροπημένη μεταξύ της Γης και της βαρύτητας της Σελήνης. Σύμφωνα με τα σημερινά σχέδια της NASA για την αποστολή ανθρώπων στη Σελήνη μέχρι το 2024, οι αστροναύτες θα μεταβούν στον Διαστημικό Σταθμό και από εκεί, θα μεταβούν στην επιφάνεια της Σελήνης. Η σύμβαση που ανακοινώθηκε την Πέμπτη με την εταιρεία, κοστίζει 375 εκατομμύρια δολάρια. Πλέον ξεκινά η διαδιακασία για την επιλογή του πυραύλου που θα βγάλει εκτός ατμόσφαιρας την αποστολή και τα υλικά που απαιτούνται για την κατασκευή. Η επιλογή θα γίνει μέσα στους επόμενους 12 με 18 μήνες. Η πύλη είναι ένα μοναδικό κομμάτι του υλικού για τη NASA, καθώς θα αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο της αποστολής. Ο σταθμός θα χρησιμοποιήσει ηλιακή ηλεκτρική πρόωση για να διατηρήσει την τροχιά του και να έχει την ικανότητα για ελιγμούς σε άλλες τροχιές γύρω από τη Σελήνη. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2020, η NASA μπορεί να επεκτείνει το Gateway με άλλες ενότητες. Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η ηλεκτρική ενέργεια από τους ηλιακούς συλλέκτες ισχύος και προωθητικού στοιχείου θα είναι περισσότερο από αρκετή για να διευκολύνει την επέκταση της πύλης. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/774814_nasa-arhizei-i-kataskeyi-toy-diastimikoy-stathmoy-poy-tha-tethei-se-trohia

Πρόγραμμα «Άρτεμις»: Τι περιλαμβάνουν τα σχέδια επιστροφής στη Σελήνη. Νέα στοιχεία για το πρόγραμμα «Άρτεμις» της NASA, με σκοπό την επιστροφή Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη ως το 2024, βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Όπως αναφέρει το Ars Technica, την προηγούμενη εβδομάδα άρχισε να κυκλοφορεί εντός της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας ένα ανανεωμένο/ ενημερωμένο σχέδιο, με το πλάνο να περιλαμβάνει την προσελήνωση αστροναυτών το 2024 και από εκεί και στο εξής ετήσιες αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης. Αργότερα σκοπός είναι να ακολουθήσει η έναρξη κατασκευής μιας σεληνιακής βάσης, το 2028. Σε γράφημα που παρουσιάζεται στο Ars Technica παρουσιάζονται, μεταξύ άλλων, πληροφορίες για τις εκτοξεύσεις που απαιτούνται για την κατασκευή ενός μικρού σταθμού- Lunar Gateway, για την εγκατάσταση μιας σεληνακάτου εκεί, τις αποστολές στη Σελήνη και πίσω στη Γη και την πραγματοποίηση αποστολών ανεφοδιασμού. Το σχέδιο αυτό είναι βάθους δεκαετίας και περιλαμβάνει 37 εκτοξεύσεις πυραύλων τόσο της NASA όσο και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και ένα μείγμα επανδρωμένων και ρομποτικών αποστολών προσελήνωσης. Το αποκορύφωμα θα είναι το Lunar Surface Asset Deployment το 2028, που πιθανότατα θα αποτελέσει την έναρξη μιας βάσης στην επιφάνεια της Σελήνης για αποστολές μακράς παραμονής εκεί. Σύμφωνα με το Ars Technica, το σχέδιο ανέπτυξε ο Μπιλ Γκερστενμάιερ, senior human spaceflight manager της NASA, και περιλαμβάνει όλα όσα ζήτησε η κυβέρνηση Τραμπ- αν και απουσιάζουν αναφορές στο κόστος. Υπενθυμίζεται πως ο επικεφαλής της NASA, Τζιμ Μπράιντενσταϊν, έχει ζητήσει επιπλέον 1,6 δισ. δολάρια το 2020 ως προκαταβολή για την εκκίνηση του προγράμματος επιστροφής, ωστόσο εκτιμάται πως οι αποστολές που παρουσιάζονται στο σχέδιο θα κοστίσουν πολύ περισσότερο: Πηγές του Ars Technica αναφέρουν ότι το εκτιμώμενο (εσωτερικά) κόστος είναι 6-8 δισ. δολάρια ετησίως, επιπλέον του υπάρχοντος προϋπολογισμού της NASA, που είναι στα 20 δισ. δολάρια. Ακόμη, δεν διευκρινίζεται ποιος θα είναι ο ρόλος των διεθνών εταίρων. Πέραν του σχεδίου που δημοσιοποίησε το Ars Technica, η ΝASA ανακοίνωσε πως επέλεξε 11 εταιρείες για να πραγματοποιήσουν μελέτες και να παράγουν πρωτότυπα σεληνακάτων για επανδρωμένες αποστολές στο πλαίσιο του προγράμματος «Άρτεμις». Γενικότερα, το σχέδιο που προτείνει η NASA είναι η μεταφορά αστροναυτών με ένα σκάφος από τον σταθμό Gateway σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη σε χαμηλή τροχιά, στη συνέχεια η κάθοδός τους στην επιφάνεια και μετά η εκτόξευση και επιστροφή τους στον σταθμό. Η υπηρεσία επίσης διερευνά δυνατότητες ανεφοδιασμού αυτών των μέσων. Οι εταιρείες που επελέγησαν είναι οι Aerojet Rocketdyne, Blue Origin, Boeing, Dynetics, Lockheed Martin, Masten Space Systems, Northrop Grumman Innovation Systems, OrbitBeyond, Sierra Nevada Corporation, SpaceX, SSL. https://www.naftemporiki.gr/story/1478563/programma-artemis-ti-perilambanoun-ta-sxedia-epistrofis-sti-selini

Γιατί η Σελήνη έχει δύο πρόσωπα. Υπάρχει μια έντονη αντίθεση μεταξύ της πλευράς της Σελήνης που βλέπουμε και μιας που δεν το κάνουμε. Τώρα, υπάρχει μια εξήγηση γι 'αυτό, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Γεωφυσικής Έρευνας.Οι ερευνητές λένε ότι σε κάποιο σημείο στο μακρινό παρελθόν, η Σελήνη μπορεί να συγκρούστηκε με ένα άλλο αντικείμενο, το οποίο μπορεί να εξηγεί τις πολλές διαφορές. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι η πλευρά της Σελήνης καλύπτεται από σκοτεινά σημεία, τη σεληνιακή μαρία, τους ωκεανούς με ηφαιστειακό βασάλτη. Η μακρινή πλευρά, αντίθετα, είναι ανοιχτή με χιλιάδες κρατήρες, όπως γνωρίζουμε από τον ανιχνευτή Luna 3 της ΕΣΣΔ που ελήφθη το 1959. Επιπλέον, τα στοιχεία για το 2012 υποδηλώνουν ότι η επιφανειακή κρούστα στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης είναι 20χλμ. που καλύπτεται από ένα στρώμα υλικού άφθονο με μαγνήσιο και σίδηρο. Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα καμία εξήγηση γι 'αυτό το φαινόμενο. Προηγούμενες θεωρίες επικεντρώθηκαν σε ένα άλλο φεγγάρι που συγχωνεύεται με το δικό μας. Αλλά η επιστημονική ομάδα με επικεφαλής τον αστροφυσικό Meng Hua Zhu του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας του Μακάο έχει υποθέσει ότι η σύγκρουση ήταν με ένα μεγάλο αστεροειδή ή ένα πλανήτη που κατά κάποιο τρόπο βρήκε τον δρόμο της στην ηλιακή τροχιά. Για να δοκιμάσουν τη θεωρία τους, από 360 σενάρια αντίκτυπου για να δούμε αν κάποια από αυτά θα μπορούσε να παράγει μια ασυμμετρία που βλέπουμε σήμερα στο φεγγάρι. Βρήκαν ένα: ένα αντικείμενο με διάμετρο 780 χιλιομέτρων - λίγο περισσότερο από το ένα τέταρτο του μεγέθους της σελήνης - θα ήταν η καλύτερη εφαρμογή. Θα έπρεπε να έχει ταξιδέψει στα 22.500 χιλιόμετρα την ώρα κατά τη στιγμή της σύγκρουσης. Διαπίστωσαν επίσης ότι ένα μικρότερο αντικείμενο - το ένα με διάμετρο 720 χιλιομέτρων - θα μπορούσε να δημιουργήσει τον ίδιο αντίκτυπο, αλλά θα έπρεπε να ταξιδέψει πιο γρήγορα: περίπου 24.500 χιλιόμετρα την ώρα. Τα αποτελέσματα και των δύο επιπτώσεων θα ήταν τα ίδια: θα δημιουργούσε κρατήρα έως και 300 χιλιομέτρων, που θα έφερνε ψηλούς βράχους και σκόνη, η οποία θα καθίζονταν στη συνέχεια σε ένα στρώμα βάθους 5-10 χιλιομέτρων, σύμφωνα με το στρώμα βαρύ σε μαγνήσιο και ο σίδηρος ανιχνεύθηκε στα δεδομένα του 2012. Οποιαδήποτε κρούση θα είχε μετατοπίσει την κρούστα, καταγράφοντας τη διαφορά στο πάχος της κρούστας. Οι ερευνητές επίσης ισχυρίζονται ότι επειδή η Σελήνη ήταν νεαρή και είχε υψηλές εσωτερικές θερμοκρασίες, εγκαταστάθηκε πίσω σε ένα στρογγυλό σχήμα, σβήνοντας τα αποδεικτικά στοιχεία του αντίκτυπου. . Η Γη και η Σελήνη αποτελούνται από σχεδόν τα ίδια δομικά στοιχεία, με τη διαφορά ότι η Σελήνη έχει πολλά ισότοπα στην επιφάνειά της, όπως στοιχεία καλίου, φωσφόρου και σπάνιων γαιών όπως το βολφράμιο-182. Σύμφωνα με το νέο μοντέλο, η σύγκρουση θα μπορούσε να έχει φέρει αυτά τα στοιχεία από βαθιά κάτω από την επιφάνεια, και στη συνέχεια τους έβρεξε, φέρνοντάς τα στην επιφάνεια. Όλοι στην επιστημονική κοινότητα είναι ενσωματωμένοι με αυτή τη θεωρία: "Αυτό είναι ένα χαρτί που θα είναι πολύ προκλητικό », δήλωσε ο πλανητικός επιστήμονας Steve Hauck του Πανεπιστημίου Case Western Reserve και αρχισυντάκτης του περιοδικού που δημοσίευσε τη μελέτη. «Η κατανόηση της προέλευσης των διαφορών μεταξύ της στενής πλευράς και της μακρινής πλευράς της Σελήνης αποτελεί θεμελιώδες ζήτημα της σεληνιακής επιστήμης. Πράγματι, αρκετοί πλανήτες έχουν ημισφαιρικές διχοτομίες, όμως για τη Σελήνη έχουμε πολλά δεδομένα για να μπορούμε να δοκιμάζουμε μοντέλα και υποθέσεις με, έτσι οι συνέπειες του έργου θα μπορούσαν πιθανόν να είναι ευρύτερες από ό, τι μόνο η Σελήνη ". https://asgardia.space/en/news/Why-the-Moon-Has-Two-Faces

Τα ανθρώπινα σεληνιακά Landers θα αναπτυχθούν από αυτές τις 11 εταιρείες. Η NASA ανακοίνωσε χθες τον κατάλογο 11 αμερικανικών εταιρειών που επέλεξε να πραγματοποιήσει μελέτες και να κατασκευάσει πρωτότυπα προσγείωσης στο πλαίσιο του προγράμματος εξερεύνησης της Σελήνης Artemis. Κάτι τέτοιο θα βοηθήσει τη διαστημική υπηρεσία να θέσει την πρώτη γυναίκα και τον επόμενο άνθρωπο στη σελήνη το 2024 και να ξεκινήσει βιώσιμες αποστολές έως το 2028. "Για να επιταχύνουμε την επιστροφή μας στη Σελήνη, προκαλούμε τους παραδοσιακούς τρόπους επιχειρηματικής μας δραστηριότητας. Θα εξομαλύνουμε τα πάντα, από την προμήθεια έως τις εταιρικές σχέσεις για την ανάπτυξη υλικού και ακόμη και τις λειτουργίες », δήλωσε ο Marshall Smith, διευθυντής προγραμμάτων ανθρώπινης εξερεύνησης σε σεληνιακό επίπεδο στη NASA. "Η ομάδα μας είναι ενθουσιασμένη να επιστρέψει στη Σελήνη το συντομότερο δυνατόν και οι δημόσιες / ιδιωτικές συνεργασίες μας για τη μελέτη ανθρώπινων συστημάτων προσγείωσης είναι ένα σημαντικό βήμα σε αυτή τη διαδικασία." Η NASA προτείνει τη μεταφορά αστροναυτών σε ένα σύστημα προσγείωσης ανθρώπων που είναι ικανό να μεταφέρει αστροναύτες στη σεληνιακή πύλη, στην κατεύθυνση της φθίνουσας σεληνιακής επιφάνειας και στην άνοδο προς την πύλη. Εξετάζει επίσης τις δυνατότητες ανεφοδιασμού, έτσι ώστε τα συστήματα να είναι επαναχρησιμοποιήσιμα. Επομένως, οι επιλεγμένες εταιρείες θα δαπανήσουν τους επόμενους έξι μήνες για την ανάπτυξη πρωτότυπων που θα μειώνουν τον κίνδυνο για την καταγωγή, μεταφορά και ανεφοδιασμό ενός ενδεχόμενου συστήματος προσγείωσης ανθρώπων. Οι επιλεγμένες εταιρείες είναι: - Aerojet Rocketdyne - Μια μελέτη μεταφοράς οχημάτων - Μπλε Προέλευση - Μελέτη στοιχείων για κάθοδο, μελέτη μεταφοράς οχήματος μεταφοράς και πρωτότυπο μεταφοράς οχήματος - Boeing - Μελέτη ενός στοιχείου κάμψης, δύο πρωτότυπα στοιχειωδών στοιχείων, μία μελέτη μεταφοράς οχήματος, ένα πρωτότυπο μεταφοράς οχήματος, μία μελέτη ανταλλαγής καυσίμων και ένα πρωτότυπο στοιχείου ανεφοδιασμού - Dynetics - Μια μελέτη στοιχείων κάμψης και πέντε πρωτότυπα στοιχείων κάθοδος - Lockheed Martin - Μια μελέτη στοιχείων κάμψης, τέσσερα πρωτότυπα στοιχείων κάθοδος, μία μελέτη μεταφορικού οχήματος και μία μελέτη στοιχείου ανεφοδιασμού - Masten Space Systems - Ένα πρωτότυπο στοιχείου κάθοδος - Συστήματα Καινοτομίας Northrop Grumman - Μελέτη ενός στοιχείου κάμψης, τέσσερα πρωτότυπα στοιχείων κάδων, μία μελέτη στοιχείων ανεφοδιασμού και ένα πρωτότυπο στοιχείου ανεφοδιασμού - OrbitBeyond - Δύο πρωτότυπα στοιχείου ανεφοδιασμού - Sierra Nevada Corporation - Μελέτη στοιχειωδών στοιχείων, πρωτότυπο στοιχείου κάθοδος, μελέτη μεταφοράς οχήματος, πρωτότυπο μεταφοράς οχήματος και μελέτη για το στοιχείο ανεφοδιασμού - SpaceX - Μια μελέτη στοιχείων κάμψης - SSL - Μια μελέτη ανταλλαγής καυσίμων και ένα πρωτότυπο στοιχείου ανεφοδιασμού Ειδικότερα, ο σημαντικότερος φορέας βιομηχανίας SpaceX έχει μόνο μια μελέτη - πιθανώς λόγω των πολλών κρίσιμων καθυστερήσεων του προγράμματος πληρώματος της NASA, το τελευταίο από τα οποία ήταν η έκρηξη διαστημοπλοίων του Crew Dragon τον περασμένο μήνα. Δεδομένου ότι η NASA συμφώνησε να μεταφέρει το χρονοδιάγραμμα από το 2028 στο 2024, σύμφωνα με το αίτημα της τρέχουσας διοίκησης, αναγκάστηκε να κινηθεί γρήγορα, εκδίδοντας μια προκαταρκτική προσέλκυση στον κλάδο τον Απρίλιο και αναμένεται να εκδώσει την επίσημη πρόσκληση αυτό το καλοκαίρι, για μια ανθρώπινη προσγείωση του 2024. "Αυτή η νέα προσέγγιση δεν προβλέπει συγκεκριμένο σχεδιασμό ή αριθμό στοιχείων για το σύστημα προσγείωσης ανθρώπων", δήλωσε ο Τσάβερς. "Η NASA χρειάζεται το σύστημα για να πάρει τους αστροναύτες μας στην επιφάνεια και να τους επιστρέψει με ασφάλεια στο σπίτι, και αφήνουμε πολλές λεπτομέρειες για τους εμπορικούς εταίρους μας." Η εταιρική σχέση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα του NextSTEP ωφελεί τους φορολογούμενους καθώς απαιτούνται οι επιλεγμένες εταιρείες να συνεισφέρει τουλάχιστον το 20% του συνολικού κόστους του έργου, επιπλέον του συνολικού βραβείου για όλες τις εταιρείες ύψους 45,5 εκατ. δολαρίων. https://asgardia.space/en/news/Human-Lunar-Landers-Will-Be-Developed-by-These-Companies

Το Chang'e 4 έχει νέα από τη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης. Το σεληνιακό Lander της Κίνας, Chang'e 4, έκανε ιστορία όταν προσγειώθηκε στην απόμερη πλευρά του φεγγαριού. Έχει συλλέξει από τότε νέα στοιχεία που ρίχνουν φως στο σχηματισμό της Σελήνης. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν σήμερα στο Nature Σύμφωνα με μια θεωρία που εμφανίστηκε πριν από περίπου μισό αιώνα, ένας ωκεανός από μάγμα κάλυψε την επιφάνεια της Σελήνης κατά τη διάρκεια της νηπιακής της ζωής. Καθώς ο ωκεανός ψύχθηκε, ελαφρύτερα ορυκτά ανέβηκαν στην κορυφή και βαρύτερα ορυκτά βυθίστηκαν στον πυθμένα. Η κορυφή στη συνέχεια διασκορπίστηκε, αιχμαλωτίζοντας τα πυκνά ορυκτά κάτω, σχηματίζοντας ένα σεληνιακό μανδύα. Ωστόσο, όταν οι αστεροειδείς και άλλα συντρίμμια χώρου έρχονται σε σύγκρουση με τη Σελήνη, έκαναν ένα βαθούλωμα στο φλοιό και πήραν το υλικό της σεληνιακής μάντρας. »Η κατανόηση της σύνθεσης του σεληνιακού περιβλήματος είναι κρίσιμη για τον έλεγχο αν υπήρχε ποτέ ένας ωκεανός μάγματος, "δήλωσε ο αντίστοιχος συγγραφέας Li Chunlai, καθηγητής των Εθνικών Αστρονομικών Παρατηρητηρίων της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών. "Επίσης, βοηθάει να προχωρήσουμε στην κατανόηση της θερμικής και μαγματικής εξέλιξης της Σελήνης". Ο Li πρόσθεσε ότι η εξέλιξη της Σελήνης μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν την εξέλιξη της Γης και άλλων χερσαίων πλανητών. Το Chang'e 4, επίσης γνωστό ως CE-4, προσγειώθηκε στη λεκάνη του South Pole-Aitken (SPA) στη Σελήνη. Ακολούθησε συλλογή δειγμάτων από τις επίπεδες επιφάνειες και από κάποιους βαθύτερους κρατήρες. Οι επιστήμονες περίμεναν να βρουν μια αφθονία υλικών από μανδύα, αλλά αντίθετα ανακάλυψαν την ολιβίνη, η οποία είναι η κύρια συνιστώσα του ανώτερου μανδύα της Γης. "Η απουσία άφθονης ολιβίνης στο εσωτερικό του SPA παραμένει ένα αίνιγμα", δήλωσε ο Λι. "Θα μπορούσαν οι προβλέψεις ενός πλούσιου σε ολίβιο σεληνιακού μανδύα να είναι λανθασμένες;" Είναι ενδιαφέρον ότι δείγματα από βαθύτερες επιπτώσεις είχαν ακόμη μεγαλύτερη ελιά. Ο Lee είπε ότι μια θεωρία είναι ότι ο μανδύας αποτελείται από ίσα μέρη olivine και pyroxene, αντί να κυριαρχείται από το ένα ή το άλλο. Ο σεληνιακός επιθεωρητής συνεχίζει να διερευνά τον τόπο προσγείωσής του και να συλλέγει περισσότερα δείγματα, ώστε να μπορεί να δώσει στους επιστήμονες καλύτερη κατανόηση της σύνθεσης του σεληνιακού μανδύα και, κατά συνέπεια, του σχηματισμού της Σελήνης. https://asgardia.space/en/news/Chang4-Has-News-from-the-Dark-Side-of-the-Moon

Η NASA καταγράφει εικόνες του Crash Beresheet στη Σελήνη. Το ισραηλινό μη κερδοσκοπικό SpaceIL προσπάθησε να προσγειωσεί ένα μικρό ρομπότ που ονομάζεται Beresheet στη Σελήνη. Ωστόσο, η προσγείωση απέτυχε λόγω του γεγονότος ότι πιστεύεται ότι υπήρξε λάθος εντολή λογισμικού κλείνοντας τον κύριο κινητήρα του Lander. Οι επιστήμονες της NASA ανακοίνωσαν ότι έχουν ανακαλύψει τη θέση συντριβής μαζί με τα περισσότερα από τα 1.300-λιβρών διαστημόπλοια, και έκαναν φωτογραφίες της χρησιμοποιώντας το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA Εικόνες από την περιοχή σύγκρουσης Beresheet που παρουσιάζει τα αποτελέσματα της συντριβής υψηλής ταχύτητας, λήφθηκαν στις 22 Απριλίου, αλλά κυκλοφόρησαν μόνο την εβδομάδα αυτή. Σε μια δημοσίευση στο blog σχετικά με τις νέες φωτογραφίες, ο Mark Robinson, ερευνητής της Σελήνης στη NASA, έγραψε: "Ενώ το διαστημικό σκάφος προσγειώθηκε, πρώτα αγγίξει την επιφάνεια περίπου με ταχυτητα 1.000 μέτρα ανά δευτερόλεπτο [2.200 μίλια / ώρα] ταχύτερα από ό, τι προοριζόταν". ως σφαίρα πυροβόλωντας από ένα όπλο. Ο Robinson έγραψε επίσης ότι η Beresheet προσγειώθηκε σε μια απότομη γωνία, προκαλώντας την αποσύνθεση κατά την κρούση και αφήνοντας ένα αρκετά μεγάλο σημάδι στη Σελήνη. Ωστόσο, ο Ρόμπινσον δήλωσε ότι λόγω της ταχύτητας του Beresheet, αυτό έριξε την επιφάνεια του σεληνιακού χώρου αντί να καταλήξει σε κρατήρα. Η πρόσκρουση προκάλεσε το έδαφος να εξαπλωθεί γύρω στα 328 πόδια (100 μέτρα) και άφησε ένα "σκούρο μουντό" περίπου 33 πόδια (10 μέτρα) πλάτος. Ωστόσο, ο Robinson ολοκλήρωσε τη δημοσίευση του ιστολογίου με θετικό τρόπο, γράφοντας: "Παρά το ατύχημα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι το Beresheet ήταν το πρώτο διαστημικό σκάφος που αναπτύχθηκε και πετάχθηκε από μια μη κερδοσκοπική οντότητα για να τροχιάσει τη Σελήνη", δήλωσε. "Και η SpaceIL ανακοίνωσε ότι θα προσπαθήσει και πάλι, με το Beresheet 2!" https://asgardia.space/en/news/NASA-Captures-Images-of-Beresheet-Crash-Site-on-th-Moon

Μετά τον «Απόλλωνα», η «Άρτεμις»: Τα πρόγραμμα της NASA για την επιστροφή αστροναυτών στη Σελήνη. Αξιωματούχοι της NASA αποκάλυψαν το βράδυ της Δευτέρας (ώρα ΗΠΑ) την ανανεωμένη πρόταση προϋπολογισμού προς το Κογκρέσο, ζητώντας επιπλέον χρηματοδότηση άνω του ενός δισ. δολαρίων, με σκοπό την επιτάχυνση των διαδικασιών για την επιστροφή στη Σελήνη ως το 2024. Ο Τζιμ Μπράιντενσταϊν, διοικητής της NASA, ανακοίνωσε πως η αποστολή πίσω στη Σελήνη θα έχει το όνομα «Άρτεμις»- της θεάς του κυνηγιού και του φεγγαριού της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και δίδυμης αδελφής του Απόλλωνα. «Η αποστολή μας στη Σελήνη για το 2024 παίρνει το όνομά της από την Άρτεμη, αδελφή του Απόλλωνα και θεάς του φεγγαριού. Ανυπομονούμε να στείλουμε την πρώτη γυναίκα και τον επόμενο άνδρα στην επιφάνεια της Σελήνης ως το 2024» έγραψε σε σχετικό tweet του. Υπενθυμίζεται πως «Απόλλων» ήταν το όνομα του θρυλικού προγράμματος της NASA με τις αποστολές στη Σελήνη, περιλαμβανομένης της ιστορικής αποστολής του «Απόλλων 11» το 1969. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζουν οι New York Times, η αναθεώρηση αυτή του προϋπολογισμού βρίσκεται ακόμα στο στάδιο του αιτήματος, και το Κογκρέσο πρέπει να αποφασίσει εάν θα υποστηρίξει τα σχέδια της κυβέρνηση Τραμπ για μια «κούρσα» επιστροφής στην επιφάνεια της Σελήνης. Η NASA αρχικά σχεδίαζε να στείλει ξανά αστροναύτες στη Σελήνη το 2028, μέχρι που ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς ανακοίνωσε τον Μάρτιο την πρόθεση της κυβέρνησης αυτό να γίνει το 2024. Κάποιες επιπλέον λεπτομέρειες παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου από τον Μπράιντενσταϊν και άλλα στελέχη της NASA, αφού ο Τραμπ ανακοίνωσε την πρόταση αύξησης του προϋπολογισμού στο Twitter. Ο προϋπολογισμός της NASA για το δημοσιονομικό έτος 2020, που τελειώνει στις 30 Σεπτεμβρίου, είναι 21,5 δισ. δολάρια. Τον Μάρτιο, το αρχικό αίτημα του προέδρου για τον προϋπολογισμό του 2020 επεδίωκε τη μείωση δαπανών κατά 500 εκατ. δολάρια. Τώρα επιδιώκεται αύξησή τους κατά 1,1 δισ. Τα χρήματα αυτά θα περιλαμβάνουν 651 εκατ. δολάρια για το Space Launch System, τον νέο πύραυλο που αναπτύσσει η NASA, και την κάψουλα Orion, που θα πάει τους αστροναύτες στη Σελήνη και αλλού. Επίσης, η NASA θέλει ένα δισ. δολάρια για να αρχίσει την ανάπτυξη ενός συστήματος προσεδάφισης για εμπορική χρήση, που θα μεταφέρει τους αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης. Μέρος αυτών των δαπανών θα μπορούσε να αντισταθμιστεί μέσω του περιορισμού της κλίμακας και της καθυστέρησης των σχεδίων για το Gateway, έναν διαστημικό σταθμό σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Ακόμη, η NASA ζητά 132 εκατ. δολάρια για την ανάπτυξη τεχνολογιών για σκοπούς όπως η μετατροπή πάγου σε κρατήρες στους πόλους της Σελήνης σε νερό και 90 εκατομμύρια για τη ρομποτική εξερεύνηση της Σελήνης. Ο Μπράιντενσταϊν είπε πως στα επόμενα χρόνια θα μπορούσαν να χρειαστούν ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις και ότι η NASA υπολογίζει πόσο υψηλές θα ήταν αυτές. Ο ίδιος χαρακτήρισε το παρόν αίτημα ως «προκαταβολή», ενώ σημείωσε πως δεν θα υπάρξουν περικοπές σε άλλα προγράμματα της NASA (τονίζοντας πως τα επιστημονικά προγράμματα και η χρηματοδότηση του ISS παραμένουν ασφαλή). https://www.naftemporiki.gr/story/1475623/meta-ton-apollona-i-artemis-ta-programma-tis-nasa-gia-tin-epistrofi-astronauton-sti-selini

Σεισμοί συρρικνώνουν βαθμιαία τη Σελήνη. Η Σελήνη πιθανότατα παραμένει ενεργή τεκτονικά, όπως η Γη και δεν είναι ένα αδρανές γεωλογικά σώμα, όπως κάποτε πίστευαν οι επιστήμονες. Αυτό δείχνουν νέες αναλύσεις των σεισμών που είχαν καταγράψει οι σεισμογράφοι, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί από τους αστροναύτες των αποστολών «Απόλλων» της NASA και λειτούργησαν στο φεγγάρι από το 1969 έως το 1977. Οι επιστήμονες αποδίδουν τη συνεχιζόμενη τεκτονική δραστηριότητα στο γεγονός ότι το καυτό εσωτερικό της Σελήνης ακόμη ψύχεται αργά, με αποτέλεσμα ο δορυφόρος σταδιακά να συρρικνώνεται και να αποκτά ρωγμές, όπως ένα σταφύλι ξεραίνεται και γίνεται μια ροζιασμένη σταφίδα μικρότερη σε μέγεθος. Με τον τρόπο αυτό, στην επιφάνεια της Σελήνης έχουν δημιουργηθεί χιλιάδες μικρές επιφανειακές «ρυτίδες», οι οποίες φθάνουν σε μήκος αρκετών χιλιομέτρων. Καθώς η μια πλευρά του σεληνιακού φλοιού σπρώχνει προς την άλλη κατά μήκος του ρήγματος, δημιουργούνται ανυψώσεις ύψους έως 100 μέτρων. Γύρω από αυτές τις περιοχές συμβαίνουν κατά καιρούς σεισμοί. Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι επειδή σεισμοί μπορεί να «χτυπήσουν» κοντά σε αυτά τα ρήγματα, οι μελλοντικοί ανθρώπινοι οικισμοί στη Σελήνη πρέπει να έχουν και αντισεισμικό σχεδιασμό. «Το φεγγάρι έχει με κάποιο τρόπο καταφέρει να παραμείνει τεκτονικά ενεργό μετά από 4,51 δισεκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής, πλανητικός επιστήμων Τόμας Γουότερς του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν της Ουάσιγκτον, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience". Oι αποστολές «Απόλλων» 11,12, 14, 15 και 16 είχαν καταγράψει με τους σεισμογράφους τους -εκτός από 11.000 σεισμούς σε μεγάλα βάθη 800 έως 1.100 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια- 28 επιφανειακούς σεισμούς μεγέθους έως 5,5 βαθμών, οκτώ από τους οποίους συνέβησαν κοντά στα επιφανειακά ρήγματα του φεγγαριού. Η ανάλυση μέσω ενός νέου αλγορίθμου εκείνων των παλαιότερων σεισμικών δεδομένων επέτρεψε να συσχετισθούν τα επίκεντρα ορισμένων σεληνιακών σεισμών με τα εν λόγω ρήγματα, που είχαν φωτογραφηθεί το 2010 από το σεληνιακό δορυφόρο LRO της NASA. Η Σελήνη δεν είναι το μοναδικό σώμα του ηλιακού συστήματος που κρυώνει και συρρικνώνεται σταδιακά, δημιουργώντας ρήγματα εξαιτίας αυτού του «ζαρώματος». Ο πιο κοντινός στον Ήλιο και μικρότερος πλανήτης, ο Ερμής, επίσης κάνει κάτι ανάλογο. Διαβάστε εδώ την επιστημονική δημοσίευση. https://www.nature.com/articles/s41561-019-0362-2 Βίντεο. http://www.kathimerini.gr/1023857/gallery/epikairothta/episthmh/seismoi-syrriknwnoyn-va8miaia-th-selhnh-vinteo

Ποιοι σχεδιάζουν να πάνε στη Σελήνη μέσα στην επόμενη δεκαετία. Η παρουσίαση του ομοιώματος της σεληνακάτου Blue Moon από τον Τζεφ Μπέζος, ιδρυτή της Amazon, επαναφέρει στο προσκήνιο την ανανεωμένη «κούρσα» που φαίνεται να στήνεται για τη Σελήνη, περίπου 50 χρόνια μετά την ιστορική πτήση του «Απόλλων 11». Η εταιρεία του Μπέζος, Blue Origin, προφανώς και δεν είναι ο μόνος «παίκτης» στον αγώνα αυτόν. Το National Geographic δημοσιεύει μια λίστα με τους επιβεβαιωμένους «διαγωνιζομένους»- μεταξύ των οποίων τόσο κυβερνήσεις και διαστημικές υπηρεσίες, όσο και εταιρείες. ΗΠΑ: Η NASA έγραψε ιστορία με τις αποστολές του προγράμματος «Απόλλων», και τώρα κινείται δυναμικά για να επιστρέψει. Στα τέλη του 2018 έδωσε πράσινο φως για την υποβολή προτάσεων από εννιά εταιρείες για την αποστολή οργάνων στη Σελήνη, ενώ πρωτοστατεί στο εγχείρημα της δημιουργίας ενός διαστημικού σταθμού σε τροχιά γύρω από τον φυσικό δορυφόρο του πλανήτη μας, ονόματι Gateway. Παράλληλα, η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει επανδρωμένη αποστολή με προσελήνωση κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης ως το τέλος του 2024. Κίνα: Η κινεζική διαστημική υπηρεσία (CNSA) συνεχίζει το φιλόδοξο πρόγραμμα εξερεύνησης της Σελήνης, που εξελίσσεται σταδιακά, από την αποστολή ρομπότ μέχρι την αποστολή κοσμοναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης. Το 2018 η σεληνάκατος Chang'e-4 έγινε το πρώτο σκάφος που προσεληνώθηκε επιτυχώς στην αθέατη πλευρά. Η επόμενη αποστολή, Chang'e-5, φιλοδοξεί να γίνει η πρώτη μέσα σε 40 χρόνια που θα επιστρέψει δείγματα από τη Σελήνη. Επίσης, στις 24 Απριλίου, ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Ζανγκ Κετζιάν, ανακοίνωσε πως η Κίνα θα κατασκευάσει έναν σταθμό επιστημονικών ερευνών στον νότιο πόλο της Σελήνης μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Ινδία: Η ινδική διαστημική υπηρεσία, ISRO, εκτόξευσε την πρώτη της αποστολή στη Σελήνη, Chandrayaan-1, τον Οκτώβριο του 2008. Η ISRO σχεδιάζει να εκτοξεύσει την αποστολή Chanrayaan-2, που θα περιλαμβάνει σεληνάκατο για προσεδάφιση και όχημα εδάφους, τον Ιούλιο του 2019, με την απόπειρα προσελήνωσης να προγραμματίζεται για τις 6 Σεπτεμβρίου. Ρωσία: Η Roscosmos, η ρωσική διαστημική υπηρεσία, και οι σοβιετικοί της προκάτοχοι ήταν οι πρώτοι που κατάφεραν να πραγματοποιήσουν «μαλακή» (ελεγχόμενη) προσελήνωση το 1966, ωστόσο δεν έχει υπάρξει ρωσική επιστροφή στη Σελήνη από το 1976. Παρόλα αυτά, η Roscosmos συμμετέχει στο «παιχνίδι», σχεδιάζοντας σειρά ρομποτικών σκαφών για τη δεκαετία του 2020. Τον Ιανουάριο ο επικεφαλής της υπηρεσίας, Ντμίτρι Ρογκόζιν, ανακοίνωσε πως η Ρωσία σκοπεύει να κατασκευάσει έναν βαρύ πύραυλο ονόματι «Yenisei» ως το 2028. Ο πύραυλος αυτός είναι ιδιαίτερα μεγάλος, οπότε θεωρείται πως σχεδιάζεται έχοντας κατά νου τη Σελήνη. Ιαπωνία: Η ιαπωνική διαστημική υπηρεσία, JAXA, έχει πάει δύο φορές στη Σελήνη. Η πρώτη ήταν το 1990 με το σκάφος Hiten και η δεύτερη το 2007 με το Kaguya (SELENE). Η αποστολή SLIM, που αναμένεται να λάβει χώρα από το 2020 και μετά, προορίζεται να δοκιμάσει νέες τεχνολογίες προσελήνωσης. Επίσης, εξετάζεται το ενδεχόμενο μιας αποστολής «Resource Prospector» σε πόλο της Σελήνης, που θα εκτοξευτεί επίσης τη δεκαετία του 2020. Νότια Κορέα: Το Κορεατικό Ινστιτούτο Αεροδιαστημικών Ερευνών (KARI) ετοιμάζεται για την πρώτη του σεληνιακή αποστολή, ΚPLO (Korea Pathfinder Lunar Orbiter). Το σκάφος θα μεταφέρει σειρά οργάνων, περιλαμβανομένης της προηγμένης «ShadowCam» που έχει κατασκευαστεί από τη NASA. Ευρώπη: Το 2016, ο διευθυντής του ΕΟΔ, Γιαν Βέρνερ, είχε εκφράσει δημόσια τη στήριξή του πάνω στο concept ενός «σεληνιακού χωριού»- μιας διεθνούς ομάδας εξερευνητών της Σελήνης, τόσο από τον κυβερνητικό όσο και από τον ιδιωτικό τομέα, που θα συμφωνούσνα σε μια σειρά μηχανισμών συντονισμού και κοινών προτύπων. Ο ΕΟΔ και άλλοι εταίροι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, περιλαμβανομένης της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, της Roscosmos και της JAXA, έχουν εκφράσει τη στήριξή τους για το Gateway που προτείνει η NASA. Επίσης, κατά τα τέλη του 2019, ο ΕΟΔ αναμένεται να έχει οριστικοποιήσει ένα σχέδιο για μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης της Σελήνης. Διαστημική κόντρα μεταξύ Μπέζου και Μασκ. SpaceX: Η εταιρεία του Έλον Μασκ «κοιτά», ως γνωστόν, περισσότερο τον Άρη, αλλά στους στόχους της περιλαμβάνεται και η Σελήνη. Το πρόγραμμα dearMoon, στο οποίο πρωτοστατεί ο Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος Γιουσάκου Μαεζάβα, περιλαμβάνει την αποστολή μιας διεθνούς ομάδας καλλιτεχνών με πύραυλο της SpaceX σε μια εξαήμερη πτήση στη Σελήνη. Άλλες ιδιωτικές πρωτοβουλίες: Κάποιοι από τους φιναλίστ του διαγωνισμού Google Lunar XΡrize και άλλες startups πραγματοποιούν κινήσεις προς την κατεύθυνση της Σελήνης επίσης. Τον Φεβρουάριο του 2019 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Falcon 9 της SpaceX το ισραηλινό διαστημόπλοιο Beresheet, «καρπός» ιδιωτικής (ως επί το πλείστον) πρωτοβουλίας, από την ισραηλινή μη κερδοσκοπική SpaceIL. Το σκάφος τελικά δεν τα κατάφερε να προσεληνωθεί επιτυχώς και συνετρίβη, ωστόσο η SpaceIL ετοιμάζεται να κατασκευάσει το Beresheet 2.0. Επίση, σχέδια για τη Σελήνη έχει και η ιδιωτική αμερικανική εταιρεία Moon Express, ενώ η γερμανική startup PTScientists, που συνεργάζεται με τις Audi και Vodafone για την ανάπτυξη οχημάτων και σκαφών για τη Σελήνη, ανακοίνωσε πως έκλεισε συμφωνία με την ArianaGroup, με τις ευλογίες του ΕΟΔ. https://www.naftemporiki.gr/story/1474012/poioi-sxediazoun-na-pane-sti-selini-mesa-stin-epomeni-dekaetia