Δροσος Γεωργιος

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της σεληνακάτου που παρουσίασε ο Τζεφ Μπέζος. Το ομοίωμα μιας νέας σεληνακάτου, η οποία προορίζεται να μεταφέρει εξοπλισμό και αστροναύτες στη Σελήνη ως το 2024, παρουσίασε ο ιδρυτής της Amazon, Τζεφ Μπέζος. Όπως αναφέρει το BBC, το σκάφος θα είναι επαναχρησιμοποιούμενο και θα μεταφέρει επιστημονικά όργανα, δορυφόρους και οχήματα εδάφους. Επίσης, θα διαθέτει έναν νέο πυραυλοκινητήρα, ονόματι ΒΕ-7, με δυνατότητα ώθησης 4.535 κιλών. «Είναι ώρα να επιστρέψουμε στη Σελήνη, αυτή τη φορά για να μείνουμε» είπε ο Μπέζος, ο οποίος παρουσίασε τους στόχους της διαστημικής του εταιρείας, Blue Origin, για τη Σελήνη στο Washington Convention Center στην Ουάσινγκτον, ενώπιον ενός κοινού που περιελάμβανε πιθανούς πελάτες και αξιωματούχους της NASA. Το Blue Moon θα διαθέτει επαρκή καύσιμα για να ταξιδέψει από τη Γη στη Σελήνη και θα μπορεί να παραδίδει φορτία στη σεληνιακή επιφάνεια, να αναπτύσσει τέσσερα αυτόνομα ρόβερ και να εκτοξεύει δορυφόρους σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Το συνολικό του βάρος όταν εκτοξεύεται από τη Γη φορτωμένο με καύσιμα θα είναι 13.600 κιλά και θα μειώνεται στα 3.170 όταν είναι να προσεληνωθεί. Απώτερος στόχος για το Blue Moon είναι να προσεδαφιστεί στον νότιο πόλο της Σελήνης, όπου έχουν εντοπιστεί αποθέματα πάγου σε κρατήρες. Το νερό από τον πάγο αυτόν θα μπορεί να διασπαστεί για τη δημιουργία υδρογόνου, που με τη σειρά του θα χρησιμοποιείται ως καύσιμο για περαιτέρω ταξίδια ανά το ηλιακό σύστημα. Υπογραμμίζεται πως τον Μάρτιο η κυβέρνηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι έχει ως στόχο την επιστροφή Αμερικανών αστροναυτών στη Σελήνη ως το τέλος του 2024. Κατά την ομιλία του ο Μπέζος είπε ότι η Blue Origin θα είναι σε θέση να πιάσει αυτή την προθεσμία, κάτι που οφείλεται στο ότι είχε αρχίσει να σχεδιάζει το σκάφος από το 2016. Ο Μπέζος λέει πως επιθυμεί να βελτιώσει τις δυνατότητες πρόσβασης στη Σελήνη επειδή έχει ένα ευρύτερο όραμα για ένα μέλλον όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν και να δουλεύουν στη Σελήνη, κάτι που δεν είναι δυνατόν σήμερα. Σε αυτό το πλαίσιο έδειξε εικόνες από αυτάρκεις διαστημικές αποικίες που θα μπορούν να φιλοξενούν ανθρώπους, μα και ζώα και βλάστηση. Σύμφωνα με το CBS, το σκάφος θα μπορεί να μεταφέρει 7 τόνους εξοπλισμού στην επιφάνεια της Σελήνης, και θα είναι εξοπλισμένο με προηγμένο εξοπλισμό τηλεπικοινωνιών (gigabit-bandwidth), συστήματα που θα επιτρέπουν αυτόνομη πλοήγηση και συστήματα LIDAR για χαρτογράφηση επιφάνειας. Όπως είπε ο Μπέζος, το Blue Moon θα μπορεί να προσεληνώνεται με ασφάλεια σε απόσταση περίπου 20 μέτρων από στόχους που του έχουν τεθεί. Θα τροφοδοτείται με ενέργεια από κυψέλες καυσίμου αντί για ηλιακούς συλλέκτες, κάτι που θα επιτρέπει στο σκάφος να λειτουργεί ομαλά και κατά τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας. Τα φορτία θα μεταφέρονται στο άνω κατάστρωμά του και θα μεταφέρονται στην επιφάνεια με ειδικούς γερανούς. Όπως τόνισε ο ιδρυτής της Amazon, το σκάφος μπορεί να εξοπλιστεί με μεγαλύτερες δεξαμενές καυσίμου και άλλα συστήματα, ώστε να μπορεί να μεταφέρει αστροναύτες στην επιφάνεια της Σελήνης, με ένα όχημα που θα βρίσκεται επίσης στο άνω κατάστρωμα. Ωστόσο, δεν διευκρίνισε εάν η Blue Origin θα κατασκευάσει ένα τέτοιο σκάφος. https://www.naftemporiki.gr/story/1474000/blue-moon-poia-einai-ta-xaraktiristika-tis-selinakatou-pou-parousiase-o-tzef-mpezos

Το Ινστιτούτο Διαστήματος της Ινδίας θα προσπαθήσει να εκτοξεύσει έναν δρομέα στο Σεληνιακό Νότιο Πόλο. Ο Πρόεδρος του Ινδικού Οργανισμού Διαστήματος Έρευνας (ISRO) Δρ. K Sivan ανακοίνωσε ότι η δεύτερη σεληνιακή αποστολή Chandrayaan-2 θα κάνει την ιστορία της στην επιστημονική κοινότητα: η Ινδία σχεδιάζει να προσγειωθεί στον ανατολικό πόλο της Σελήνης, μια περιοχή που κανείς δεν έχει τολμήσει. Ωστόσο, αυτή την εβδομάδα, η ISRO είπε ότι είχε θέσει ένα παράθυρο εκτόξευσης για τις 5 Ιουλίου έως 16 Ιουλίου για να ξεκινήσει το Chandrayaan-2 με το GSLV-MkIII. Ο στόχος είναι να προσγειωθεί στην επιφάνεια του σεληνιακού χώρου γύρω στις 6 Σεπτεμβρίου. Ο Δρ Κ. Σίβαν είπε στον Ινδουιστή ότι «όλες οι αποστολές [iSRO], ό, τι είχαμε μέχρι τώρα [στη Σελήνη], προσγειώθηκαν όλοι κοντά στον ισημερινό της Σελήνης. Αυτό είναι ένα μέρος όπου κανείς δεν έχει πάει. " Παρόλο που η ISRO χάθηκε πολλές προθεσμίες εκτόξευσης, ο Δρ K. Sivan δήλωσε ότι το νέο παράθυρο εκκίνησης είναι βασικά τελικό και το ISRO θα ξεκινήσει την αποστολή του τον Ιούλιο. "Όταν κανείς δεν έχει πάει κοντά σε αυτή την περιοχή, κάποια νέα επιστήμη μπορεί να είναι εκεί. Κάποιες νέες πληροφορίες, νέα επιστήμη, μπορεί να έχουμε πρόσβαση », είπε. Το ISRO θα ανακοινώσει περισσότερες λεπτομέρειες γύρω από την αποστολή και τους στόχους της τον Ιούνιο. Η Ινδία δεν είναι η μοναδική χώρα με το βλέμμα στο Νότιο Πόλο της Σελήνης. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κίνα σχεδιάζει να κατασκευάσει ερευνητικό σταθμό και η NASA σκοπεύει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη μέχρι το 2024. Η NASA ανέφερε ότι ορισμένα τμήματα του Νότιου Πόλου της Σελήνης έχουν μόνιμα σκιασμένους κρατήρες, οι οποίοι θεωρούνται ότι φιλοξενούν μεγάλες αποθέσεις πάγου που δεν καλύπτονται από τις ακτινοβολίες ή τις γεωλογικές διεργασίες του Ήλιου. Ο Νότιο Πόλο της Σελήνης έχει επίσης μερικές από τις χαμηλότερες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί ποτέ στο Ηλιακό Σύστημα, πράγμα που σημαίνει ότι ο πάγος είναι σταθερός στην περιοχή. Ο Δρ K. Sivan εξήγησε ότι ένας από τους στόχους αποστολής του Chandrayaan-2 είναι να βρει νερό στη Σελήνη. https://asgardia.space/en/news/Attempt-to-Land-Rover-on-the-Lwnar-South-Pole

Hellas to the Moon: Η ρομποτική του διαστήματος στη σύγχρονη Ελλάδα. Για ένα όραμα που μπορεί να οδηγήσει στην ωρίμανση τεχνολογιών που εξελίσσονται εδώ και δεκαετίες από την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα μίλησε στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ – ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» o Ευάγγελος Παπαδόπουλος, καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με εξειδίκευση στις ρομποτικές τεχνολογίες. «Ασχολούμαστε με τη ρομποτική του διαστήματος εδώ και 30 χρόνια, κυρίως με τροχιακά συστήματα αλλά και με πλανητικά, συστήματα δηλαδή που έχουν να κάνουν με την εξερεύνηση των πλανητών» εξήγησε ο κ.Παπαδόπουλος και περιέγραψε πώς μαζί με την επιστημονική ομάδα των συνεργατών του κατέθεσε τη μία εκ των προτάσεων που πρόσφατα παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος «Hellas to the Moon». «Μπορούμε να σχεδιάσουμε, να συμμετέχουμε στο σχεδιασμό ενός μικρού ρομπότ, μιας αρπάγης η οποία θα χρησιμοποιηθεί στη Σελήνη για διάφορες επιστημονικές εφαρμογές» εξήγησε ο καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενώ τόνισε πως κύρια στόχευση των σχεδιασμών «είναι η επιστήμη, τα επιστημονικά πειράματα», στα οποία η συγκεκριμένη ομάδα του ΕΜΠ προσβλέπει στο να συμμετέχει με υποστηρικτικά στοιχεία σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό των ρομποτικών συστημάτων. Ο σχεδιασμός που αρχίζει μετά και την πρόσφατη υπογραφή κοινής Δήλωσης Συνεργασίας με τη NASA αποτελεί, σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, ένα σημαντικό κίνητρο και για τους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές των ελληνικών πανεπιστημίων. «Το ότι υπάρχει ένας στόχος για την Ελλάδα συνολικά και το ότι υπάρχει κάποια υποδομή είναι θετικά στοιχεία, ενώ οι νέοι πάντα ενδιαφέρονται να συμμετέχουν σε τέτοιου είδους εγχειρήματα, όσο τολμηρά και να είναι» τόνισε και χαρακτήρισε τις συγκεκριμένες συνεργασίες και συμφωνίες ως εξελίξεις που κινούνται «προς τη θετική κατεύθυνση». Ο έλληνας καθηγητής εξήγησε πάντως πως σε τέτοιους σχεδιασμούς «πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας και την πραγματικότητα», που είναι «ότι χρειάζεσαι μεγάλη προετοιμασία, χρήματα, προδιαγραφές, ώστε να μπορέσει η χώρα να προχωρήσει προς το πραγματικό βήμα που θα είναι να πάει κάτι στη Σελήνη». Ο κ. Παπαδόπουλος, ερωτηθείς σχετικά, αναφέρθηκε και στα τεράστια ποσά με τα οποία η παγκόσμια οικονομία τροφοδοτεί τη διαστημική βιομηχανία. «Για κάθε ευρώ που επενδύεται στο διάστημα επιστρέφουν έξι με οκτώ ευρώ σε αυτόν που το επενδύει, κάτι που δεν φαίνεται εξαρχής, αλλά αν σκεφτούμε τι θα γινόταν αν δεν είχαμε δορυφόρους για παράδειγμα, αρκεί» τόνισε με έμφαση. Από το εργαστήριο στην επιφάνεια της Σελήνης Όπως τόνισε ο καθηγητής του ΕΜΠ, οι έλληνες επιστήμονες πρέπει να λάβουν υπόψιν τους για το προσεχές διάστημα το ότι υπάρχουν βήματα ωρίμανσης σημαντικά που αναμένονται στη συνέχεια και μετά την παρουσίαση των προτάσεων της Ελλάδας. «Κάτι που γίνεται στο εργαστήριο δεν είναι απαραίτητο να τοποθετηθεί σε πύραυλο και να φτάσει στο διάστημα, καθώς για να γίνει αυτό απαιτείται πολλή δουλειά, πρέπει να ανέβει το επίπεδο του TRL, όπως ονομάζεται (η αναφορά αφορά στην κλίμακα Technology Readiness Level, που έχει καθοριστεί από την αμερικανική NASA κατά τη δεκαετία του ’90 και είναι ένας τρόπος μέτρησης και ένδειξης ωριμότητας μιας τεχνολογίας), κάτι που απαιτεί χρόνο και χρήμα, δοκιμές που πρέπει να γίνουν» εξήγησε ο έλληνας καθηγητής. «Είναι λοιπόν καλό να βάζει κανείς στόχους, αλλά θέλει και πολλή δουλειά» τονίζει Ο έλληνας καθηγητής εξήγησε δε πως πρότζεκτ όπως το συγκεκριμένο διεθνές, που έχει σχεδιάσει η αμερικανική NASA στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, γίνονται «από μεγάλες εταιρείες», σε αυτά όμως συμμετέχουν και μικρότερες εταιρείες σε επιμέρους θέματα. «Στην Ελλάδα υπάρχουν εταιρείες που έχουν σχέση με το διάστημα, σε πολύ μικρότερα υποσυστήματα όπως και σε software κ.ο.κ. Στη χώρα μας υπάρχουν επιστήμονες, καθηγητές σε ελληνικά πανεπιστήμια που επιθυμούν να κάνουν διάφορα επιστημονικά πειράματα και έχουν κάποιοι από αυτούς έτοιμες διατάξεις, οι οποίες όμως θα πρέπει να πιστοποιηθούν για το διάστημα» τόνισε. Η σημασία της ύπαρξης του ΕΛΔΟ Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρθηκε και στην ύπαρξη του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού και στο πώς δίνει τη δυνατότητα σε μια επιστημονική κοινότητα που κινείται σε εξειδικευμένα πεδία να συνεργαστεί και να παρουσιάσει τη δουλειά της σε έναν παγκοσμιοποιημένο χώρο όπως αυτόν του διαστήματος. «Η ύπαρξη ενός οργανισμού είναι σαφώς σημαντική και είναι μια διεπαφή με το εξωτερικό, δηλαδή κάποιος να μπορεί να μιλάει εξ ονόματος της χώρας όταν έρχεται σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος ή τις ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν σχέση με το διάστημα, αυτό είναι σημαντικό» εξήγησε και επισήμανε πως «χρειάζεται και πολύ εξειδικευμένο προσωπικό» που θα στελεχώνει τον εν λόγω Οργανισμό, ο οποίος «έχει έναν χρόνο περίπου διάρκεια ζωής». Ο έλληνας επιστήμονας εξέφρασε πάντως την εκτίμηση πως η Ελλάδα «πολλές φορές καταπλήσσει στο εξωτερικό, γιατί ενώ άλλοι θα ήθελαν πολύ χρόνο, εμείς μπορούμε να το κάνουμε πιο γρήγορα», αν και σε κάθε περίπτωση πρέπει «να έχουμε συγκρατημένη αισιοδοξία». Αντίδοτο στο Brain Drain Ερωτηθείς τέλος για το κατά πόσον οι τελευταίες εξελίξεις έχουν επηρεάσει τη νεότερη γενιά των επιστημόνων παρέχοντας, ενδεχομένως, κίνητρο για την παραμονή τους εντός της χώρας, ο κ. Παπαδόπουλος τόνισε πως υπάρχει μια σχετική τάση, που βαίνει ενισχυόμενη. «Νομίζω ότι αυτό ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ίσχυε κι όταν γύρισα από το εξωτερικό, στην αρχή δεν είχα σκεφτεί να συνεχίσω την έρευνα που έκανα στο εξωτερικό για διαστημικά ρομπότ, αλλά υπήρχε πίεση από τους ίδιους τους φοιτητές, οι οποίοι ενδιαφερόντουσαν. Όταν η Ελλάδα έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος, το ενδιαφέρον αυτό αναζωπυρώθηκε, μεγάλωσε πολύ, και ήδη τώρα φοιτητές μετέχουν σε πολλά προγράμματα τρέχοντα, σε μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα, είτε ως συντονιστές είτε ως συμμετέχοντες, και υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον και για το θέμα της ρομποτικής σε έναν πολύ δύσκολο τομέα, όπως είναι το διάστημα, αλλά και για την ιδέα του διαστήματος από μόνη της» τόνισε ο έλληνας επιστήμονας. «Είναι ένας άγνωστος χώρος ο οποίος ενδιαφέρει πολλούς, οπότε υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον και είναι μια μεγάλη πρόκληση το να μπορεί να τα βγάλει κανείς πέρα σε ένα τέτοιο περιβάλλον» καταλήγει. https://www.in.gr/2019/05/03/tech/hellas-moon-rompotiki-tou-diastimatos-sti-sygxroni-ellada/

Αγώνας δρόμου των μεγάλων δυνάμεων για τη σελήνη. Αν και η πρόσφατη προσπάθεια του Ισραήλ να ενταχθεί στις ανεπίσημες μεγάλες δυνάμεις του διαστήματος απέτυχε, καθώς λόγω μηχανικών προβλημάτων δεν κατάφερε να προσσεληνώσει το διαστημικό σκάφος Beresheet (Γένεσις), έδωσε σύμφωνα με τους παρατηρητές το σύνθημα για έναν νέο αγώνα δρόμου στο διάστημα. Νικητές του πρώτου αγώνα ήταν το 1969 οι Αμερικανοί – τώρα επιδιώκουν μία δεύτερη νίκη και μάλιστα άμεσα. Ο αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς ανέθεσε στα τέλη Μαρτίου μία νέα αποστολή στη ΝΑSΑ: εντός της επόμενης πενταετίας πρέπει να γίνει η επόμενη επανδρωμένη προσσελήνωση. Σε περίπτωση μάλιστα που η ΝASA δεν μπορεί να ανταποκριθεί, η αμερικανική κυβέρνηση θα στραφεί σε ιδιώτες, προειδοποίησε ο Πενς, ενώ ανέφερε ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται από τη δεκαετία του 1960 σε έναν αγώνα δρόμου – δίχως όμως να προσδιορίσει με ποιον. Για τον Ράμον Λούγκο, διευθυντή του Διαστημικού Ινστιτούτου της Φλόριντα (FSI) στο πανεπιστήμιο του Ορλάντο, ο Πενς αναφέρεται στην αντιπαλότητα μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Η τελευταία προσγειώθηκε τον Ιανουάριο στην αθέατη πλευρά της σελήνης. Επιπλέον, συνεχίζει ο Λούγκο, υπάρχει ούτως ή άλλως ανταγωνισμός σε διάφορους τομείς της τεχνολογίας ανάμεσα στις δυο χώρες. Για τον Λούγκο, ο οποίος ήταν για αρκετό καιρό συνεργάτης της ΝΑSA, το σενάριο η Ρωσία να ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ είναι απίθανο. Κατά την άποψή του πρόκειται για έναν εγχώριο ανταγωνισμό των ΗΠΑ ανάμεσα σε NASA και ιδιωτικές εταιρίες, όπως η SpaceX του Ελον Μασκ. Ποια είναι η στάση της Ρωσίας; Για τον Αντρέι Ιόνιν από τη ρώσικη Ακαδημία Κοσμοναυτών δεν τίθεται καν το ερώτημα σχετικά με ανταγωνισμό για την κατάκτηση της σελήνης και θεωρεί πως η στάση του Πενς οφείλεται σε ζητήματα εσωτερικής πολιτικής. Άλλωστε, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, οι προετοιμασίες για την προεκλογική καμπάνια έχουν ήδη ξεκινήσει, ακόμη κι αν ο Πενς δεν έχει κάνει ακόμη επίσημες δηλώσεις για τον αν θα συμμετέχει στις εκλογές του 2024. Ο ρώσος ειδικός βέβαια δεν αποκλείει την υλοποίηση μίας τέτοιας αποστολής από τις ΗΠΑ. Παρόλα αυτά σημειώνει ότι, αν και από ερευνητικής άποψης η σελήνη είναι ένα πολύ επίκαιρο θέμα και για τη Ρωσία, δεν είναι ωστόσο η κατάλληλη περίοδος για μία αποστολή, καθώς η χώρα δεν μπορεί να στηρίξει κάτι τέτοιο ούτε οικονομικά, αλλά ούτε και τεχνολογικά. Ήδη από τα μέσα Μαρτίου διεξάγεται στη Μόσχα το τετράμηνο πείραμα «Sirius 19»: πρόκειται για μία προσομοίωση διαστημικής πτήσης με στόχο τη σελήνη, την οποία υλοποιούν κυρίως ρώσοι επιστήμονες. Επιπλέον η ρώσικη διαστημική οργάνωση «Roskosmos» έχει προγραμματίσει για το 2021 την αποστολή αυτόματων σταθμών γύρω στη σελήνη. Επανδρωμένες αποστολές παρόλα αυτά δεν προβλέπονται για τη Ρωσία πριν το 2030. https://www.tovima.gr/2019/04/17/world/agonas-dromou-ton-megalon-dynameon-gia-ti-selini/

Η Σελήνη χάνει 200 τόνους νερού κάθε χρόνο λόγω πτώσης μετεωριτών στην επιφάνειά της. Το φεγγάρι κρύβει αρκετό νερό μόνο λίγα εκατοστά κάτω από όλη την επιφάνεια του, αλλά αυτό δυστυχώς σταδιακά χάνεται με ρυθμό οκτώ γραμμαρίων ανά δευτερόλεπτο και ο ένοχος πρέπει να αναζητηθεί στο διάστημα, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες. Όταν οι μικροί μετεωρίτες που συνεχώς πέφτουν πάνω στη Σελήνη, σηκώνουν λίγη σκόνη, κάνουν και κάτι άλλο: εκτινάσσουν στο διάστημα μικροποσότητες νερού που βρίσκονται λίγο κάτω από την επιφάνεια. Μια νέα έρευνα επιστημόνων της NASA εκτιμά ότι με αυτό τον αφανή τρόπο το φεγγάρι χάνει κάθε χρόνο περίπου 200 τόνους νερού. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον πλανητικό επιστήμονα Μεχντί Μπένα του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard, μελέτησαν στοιχεία από τους αισθητήρες του σεληνιακού δορυφόρου LADEE (Lunar Atmosphere and Dust Environment Explorer) της NASA που παλαιότερα κινείτο σε ύψος μόνο 20 έως 60 χιλιομέτρων από την επιφάνεια του φεγγαριού και έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience". Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η βροχή των μετεωριτών εκτινάσσει συνεχώς μόρια νερού. Υπολόγισαν ότι μέσω αυτού του μηχανισμού κάθε χρόνο περίπου 300 τόνοι νερού απελευθερώνονται από το έδαφος της Σελήνης. Το ένα τρίτο από αυτούς (100 τόνοι) τελικά ξαναπέφτει κάπου αλλού στο φεγγάρι, αλλά τα υπόλοιπα δύο τρίτα (200 τόνοι) χάνονται για πάντα στο διάστημα. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι κάτω από ένα τελείως άνυδρο επιφανειακό στρώμα πάχους οκτώ εκατοστών, το σεληνιακό έδαφος σε βάθος έως τριών μέτρων περιέχει 200 έως 500 μέρη νερού ανά εκατομμύριο (μορίων) ή περίπου το 0,05% του βάρους του πετρώματος. Ακόμη σημαντικότερο είναι ότι, κατά τους επιστήμονες, το νερό αυτό θα είναι πιο εύκολο να αντληθεί από ό,τι είχε υποτεθεί έως τώρα. Προς το παρόν, παραμένει άγνωστο τόσο το πώς βρέθηκε το νερό στο φεγγάρι, όσο και το πόσο βαθιά μπορεί να φθάνει το νερό κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης. Μελλοντικές αποστολές θα ρίξουν φως σε αυτά τα ερωτήματα. http://www.kathimerini.gr/1019781/article/epikairothta/episthmh/h-selhnh-xanei-200-tonoys-neroy-ka8e-xrono-logw-ptwshs-metewritwn-sthn-epifaneia-ths

Το Ισραήλ σχεδιάζει νέα αποστολή στη Σελήνη μετά την αποτυχημένη απόπειρα προσελήνωσης. Η αεροδιαστημική εταιρεία που βρίσκεται πίσω από την αποτυχημένη πρώτη αποστολή του Ισραήλ στη Σελήνη ανακοίνωσε σήμερα ότι θα συνεχίσει τα σχέδιά της για μια δεύτερη αποστολή, με τη βοήθεια χρημάτων που θα συγκεντρώσει από ιδιώτες δωρητές και τους πολίτες. Το ρομποτικό σκάφος Beresheet, που κατασκεύασε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός SpaceIL με την κρατική Βιομηχανία Αεροδιαστημικής του Ισραήλ (IAI) συνετρίβη την Πέμπτη κατά την τελική κάθοδό του, διαλύοντας τις ελπίδες του Ισραήλ να γίνει η τέταρτη κατά σειρά χώρα που καταφέρνει να πραγματοποιήσει μια ελεγχόμενη προσσελήνωση. «Είχα χρόνο να σκεφτώ, κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, σχετικά με όσα συνέβησαν και δεδομένης όλης της ενθάρρυνσης που έλαβα και της στήριξης από τους ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, κατέληξα σήμερα στο να ανακοινώσω ένα νέο σχέδιο- το Beresheet 2» δήλωσε ο πρόεδρος της SpaceIL και δισεκατομμυριούχος του τεχνολογικού τομέα Μόρις Καν στο ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο Channel 12.Η παρθενική αποστολή στοίχισε περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία συγκεντρώθηκαν χάρη κυρίως στη συνδρομή ιδιωτών δωρητών, όπως του Καν. Ο ίδιος ανέφερε, στη συνέντευξη που παραχώρησε, ότι η συμμετοχή της ισραηλινής κυβέρνησης ανέρχεται σε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια. Δωρητές έχουν ήδη αρχίσει να υπόσχονται πόρους για τη νέα επιχείρηση, εξήγησε ο Καν, προσθέτοντας ότι τα χρήματα θα πρέπει να έρθουν από τους πολίτες για «ένα σχέδιο του λαού του Ισραήλ». «Δεν θα βασιστούμε στη στήριξη της κυβέρνησης» υπογράμμισε. Η ομάδα του Beresheet 2 θα συγκληθεί αύριο, επισήμανε ο επιχειρηματίας τονίζοντας: «Ξεκινήσαμε κάτι που θα ολοκληρώσουμε και θα τοποθετήσουμε τη σημαία μας στη Σελήνη». http://www.kathimerini.gr/1019448/gallery/epikairothta/episthmh/to-israhl-sxediazei-nea-apostolh-sth-selhnh-meta-thn-apotyxhmenh-apopeira-proselhnwshs

Συνετρίβη στην σελήνη το ισραηλινό διαστημικό σκάφος Beresheet Το ισραηλινό διαστημικό σκάφος Beresheet («Γένεσις») έφτασε σήμερα στη Σελήνη, όμως δεν κατάφερε να προσεληνωθεί και συνετρίβη στην επιφάνειά της, όπως ανακοίνωσε το κέντρο ελέγχου. Η σχεδιαζόμενη ελεγχόμενη κάθοδός του στον δορυφόρο της Γης ήταν ανεπιτυχής, ανέφερε η ομάδα που ανέπτυξε την μη επανδρωμένη διαστημοσυσκευή. Σύμφωνα με την πηγή αυτή, το Beresheet αντιμετώπισε ορισμένα τεχνικά προβλήματα στην τελική φάση της καθόδου προς την επιφάνεια της Σελήνης. https://www.in.gr/2019/04/11/tech/apetyxe-prosselinosi-tou-israilinou-diastimikou-skafous-beresheet/

Η Σελήνη «συλλαμβάνει» την διαστημοσυσκευή Beresheet Η διαστημοσυσκευή Beresheet (Γένεσις), εισήλθε σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τη Σελήνη πριν από μερικές ημέρες. Έτσι, το Ισραήλ έγινε η έβδομη χώρα στην ιστορία που έθεσε σε τροχιά διαστημικό σκάφος γύρω από τη Σελήνη. Το Baresheet είχε εκτοξευθεί στις 21 Φεβρουαρίου2019. Το Beresheet θα κινείται σε απόσταση 500 έως 10.000 χιλιομέτρων από την Σελήνη. Είναι το πρώτο κρίσιμο βήμα, προκειμένου στις 11 Απριλίου, η διαστημική συσκευή να επιχειρήσει αυτόνομη προσελήνωση – κάτι που θα καταστήσει το Ισραήλ την τέταρτη χώρα που θα έχει «πατήσει» την Σελήνη, μετά τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ-Ρωσία και την Κίνα. Το βάρους 585 κιλών, με μέγεθος όσο ένα πλυντήριο πιάτων και κόστους 100 εκατομμυρίων δολαρίων Beresheet, αναπτύχθηκε με την υποστήριξη της ιδιωτικής επιχειρηματικής πρωτοβουλίας από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό SpaceIL και από την κρατική ισραηλινή αεροδιαστημική εταιρεία Israel Aerospace Industries. Αντίθετα με τις επανδρωμένες αποστολές των δεκαετιών του 1960 και του 1970, που χρειάστηκαν μόνο τρεις μέρες για να φθάσουν στη Σελήνη, το ισραηλινό σκάφος ακολούθησε μια πολύ πιο μακρινή και πολύπλοκη διαδρομή. Αν καταφέρει να φθάσει στη σεληνιακή επιφάνεια, δεν προβλέπεται να λειτουργήσει για περισσότερες από δύο μέρες. Στο βίντεο που ακολουθεί παρακολουθούμε την διαδρομή του Beresheet μέχρι να μπει σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη: https://physicsgg.me/2019/04/08/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%ce%b7-%cf%83%ce%b5%ce%bb%ce%ae%ce%bd%ce%b7-%cf%83%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%bc%ce%b2%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83/

Η Ελλάδα στέλνει ρομπότ στη Σελήνη το 2022. Το 2022 θα βρεθεί στη Σελήνη το πρώτο ελληνικό ρομποτικό όχημα έπειτα από τη συμφωνία του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού και της Εθνικής Υπηρεσίας Αεροναυπηγικής και Διαστήματος των ΗΠΑ (NASA). Η δήλωση συνεργασίας, που υπέγραψαν ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΛΔΟ, αντιπλοίαρχος Γεώργιος Μαντζούρης ΠΝ, Dr, και ο διοικητής της NASA, Jim Bridenstine, προβλέπει τη συνεργασία των δύο Οργανισμών, στο πλαίσιο του προγράμματος της NASA: «Advanced Human and Robotic Exploration ON and AROUND the MOON», καθώς και την έναρξη συνεργασιών γενικής μορφής σε όλους τους τομείς του Διαστήματος. Ειδικότερα, όσον αφορά στη συμμετοχή του ΕΛΔΟ στο πρόγραμμα της NASA, προβλέπεται η αποστολή του πρώτου ελληνικού ρομποτικού οχήματος στη Σελήνη το 2022 (συμμετοχή της Ελλάδας υπό την ονομασία «Hellas to the Moon») για την εξερεύνηση του εδάφους αυτής και την απόκτηση δεδομένων που θα ανήκουν στο ελληνικό Δημόσιο και θα αξιοποιηθούν από ελληνικά Πανεπιστήμια και ερευνητές. Της υπογραφής αυτής της σημαντικής συμφωνίας, είχε προηγηθεί η εκδήλωση ενδιαφέροντος από μέρος του ΕΛΔΟ να συμμετάσχει στο πρόγραμμα εξερεύνησης της Σελήνης, κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Αστροναυτικού Συνεδρίου (International Astronautical Congress 2018), που έγινε τον Οκτώβριο του 2018 στη Βρέμη. Ενώ μεσολάβησε, τον Φεβρουάριο του 2019, ανοιχτή πρόσκληση του ελληνικού Οργανισμού προς τα ελληνικά πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και εταιρείες να καταθέσουν προτάσεις συμμετοχής στην εν λόγω αποστολή. Οι 14 προτάσεις που κατατέθηκαν και κρίθηκα άκρως ενδιαφέρουσες από ΕΛΔΟ και NASA αφορούν: Την κατασκευή μικροδορυφόρων για τη Σελήνη, τη δημιουργία αλγορίθμων αποστολής-λήψης φωτογραφιών από και προς τη Σελήνη, τη δημιουργία συνθηκών καλλιέργειας σε αυτή, εφαρμογές εξορύξεων στο έδαφός της, τη δημιουργία μηχανισμών λειτουργίας για διαστημικές επικοινωνίες, τη δημιουργία συστημάτων αναγνώρισης χημικών συστατικών εδάφους και περιβάλλοντος της Σελήνης κ.ά. Στην επιτυχή προετοιμασία και ολοκλήρωση της ελληνικής αποστολής θα συμμετάσχουν Πανεπιστήμια (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Πολυτεχνείο Κρήτης, Πανεπιστήμιο Πατρών), ερευνητικά κέντρα (Εθνικό Αστεροσκοπείο, Εθνικό Κέντρο Ερευνών Δημόκριτος) και ιδιωτικές εταιρείες. Τα οφέλη που προκύπτουν για την Ελλάδα είναι πολλαπλά. Μεταξύ άλλων: • Η χώρα εισέρχεται στον παγκόσμιο διαστημικό χάρτη ως ισότιμος εταίρος. • Η Ελλάδα θα δηλώσει παρουσία στο Διεθνή Σεληνιακό Σταθμό, που θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, αποκομίζοντας ενισχυμένα στρατηγικά οφέλη. • Τα στοιχεία που θα προκύψουν και θα τεθούν προς αξιοποίηση ανοίγουν νέους ακαδημαϊκούς ορίζοντες, δίνουν δυνατότητες ίδρυσης καινοτόμων εταιρειών, προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες ανάπτυξης για τις υφιστάμενες ελληνικές επιχειρήσεις που ασχολούνται με το Διάστημα. • Δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής των Πανεπιστημίων και των ερευνητών της χώρας σε διεθνή προγράμματα, με την προσέλκυση υψηλής χρηματοδότησης. • Ενισχύεται η προσπάθεια ανάσχεσης του brain drain, αλλά και της προσέλκυσης εγνωσμένου κύρους Ελλήνων επιστημόνων από το εξωτερικό. • Η Ελλάδα δηλώνει παρούσα στην αιχμή του δόρατος της διαστημικής τεχνολογίας. • Αναπτύσσεται ένας νέος κλάδος για την ελληνική οικονομία, με τα ανάλογα οφέλη. https://www.tanea.gr/2019/04/08/science-technology/i-ellada-stelnei-rompot-sti-selini-to-2022/

Κρύο στο εξωτερικό, το φεγγάρι αποδεικνύεται ζεστό στο εσωτερικό. Ο ερευνητής Ananya Mallik του Πανεπιστημίου του Rhode Island (URI, Kingston, ΗΠΑ) διεξήγαγε πειράματα που επέτρεψαν τον προσδιορισμό της θερμοκρασίας στο όριο πυρήνα του φεγγαριού, επιτρέποντας στους επιστήμονες να αναπτύξουν ένα πιο ακριβές προφίλ των θερμοκρασιών της Σελήνης, καθώς και να μελετήσουν τα ορυκτά του μανδύα από την κρούστα στον πυρήνα Ο επιστήμονας εξήγησε ότι η Σελήνη, όπως και η Γη, έχει στο κέντρο της ένα σιδερένιο πυρήνα και προηγούμενες μελέτες με τη χρήση σεισμικών δεδομένων έδειξαν ότι από 5 έως 30% του υλικού στο όριο μεταξύ του πυρήνα και ο μανδύας ήταν υγρός ή τετηγμένος. Για να απαντήσει το ερώτημα γιατί το σεληνικό regolith λιώνει σε αυτό το βάθος, η Ananya Mallik πραγματοποίησε μια σειρά πειραμάτων για να ανακαλύψει ποια περιοχή θερμοκρασιών στο όριο πυρήνα-μανδύα θα προκαλούσε την τήξη του σεληνιακού regolith. Για το λόγο αυτό χρησιμοποίησε μια συσκευή πολλαπλού άκμονα που μπορούν να ασκήσουν τις υψηλές πιέσεις που βρέθηκαν βαθιά μέσα στη Σελήνη. Προετοιμάζει ένα μικρό δείγμα υλικού παρόμοιο με εκείνο που έφερε στη γη η αποστολή Apollo 11 και έπειτα το έβαλε κάτω από την πίεση που πιστεύεται ότι υπάρχει στο όριο μεταξύ του πυρήνα και του μανδύα της Σελήνης που υπερβαίνει την ατμοσφαιρική πίεση της Γης κατά 45 χιλιάδες φορές, κατά μέσο όρο 1013,2 hectopascal, και χρησιμοποίησε έναν θερμαντήρα γραφίτη για να φέρει τη θερμοκρασία του δείγματος μέχρι το μερικό τήγμα του. Αποδείχθηκε ότι η περιοχή θερμοκρασίας στο όριο πυρήνα-μανδύα κυμαίνεται από 1330 (± 1) έως 1470 (± 19) ° C. "Τώρα έχουμε τα δύο σημεία αγκύρωσης - το όριο πυρήνα-μανδύα και τη θερμοκρασία επιφάνειας που μετράται από τον Apollo (περίπου - 20 ° C) - και αυτό θα μας βοηθήσει να δημιουργήσουμε ένα προφίλ θερμοκρασίας μέσω της Σελήνης. Χρειαζόμαστε αυτό το προφίλ θερμοκρασίας για να καθορίσουμε την εσωτερική κατάσταση, τη δομή και τη σύνθεση της Σελήνης ", δήλωσε η Ananya Mallik, επίκουρη καθηγήτρια γεωεπιστημών URI. Σε συνεργασία με επιστήμονες του Marshall Spaceflight Center, της NASA και του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, η επιστήμονας Ananya Mallik θα συνδυάσει τα αποτελέσματα της έρευνάς της με υπολογιστικές μεθόδους για να αποκτήσει το προφίλ θερμοκρασίας και τη σύνθεση μέσα στη Σελήνη. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης θα γίνουν ένα οι αποφασιστικοί παράγοντες κατά την επιλογή ενός τόπου για την κατασκευή μελλοντικών σεληνιακών οικισμών. https://asgardia.space/en/news/Cold-On-The-Outside-The-Moon-Proves-Hot-On-The-Inside

Ελληνικό βραβείο ύψους ενός εκατ. δολαρίων διεκδικεί η ισραηλινή διαστημική αποστολή Beresheet. Αν το ρομποτικό ισραηλινό σκάφος Beresheet καταφέρει να προσεληνωθεί στο φεγγάρι στις 11 Απριλίου, ο ισραηλινός Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Space IL, που οργάνωσε την αποστολή, θα κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια, το νέο βραβείο «Moonshot Award», που ανακοίνωσε το Ίδρυμα X Prize του Ελληνο-αμερικανού καινοτόμου μηχανικού και επιχειρηματία Πίτερ Διαμαντή. To X Prize είναι ο κορυφαίος φορέας στον κόσμο στο σχεδιασμό και στη διοργάνωση διαγωνισμών με στόχο καινοτομίες και επιτεύγματα που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο (μεταξύ άλλων διοργάνωσε πριν από λίγους μήνες τον υποθαλάσσιο διαγωνισμό Shell Ocean Discovery XPrize στα ανοιχτά της Μεσσηνίας στην Ελλάδα). Το Ίδρυμα είχε, επίσης, διοργανώσει το διαγωνισμό Google Lunar XPrize, με στόχο την πρώτη επιτυχή ιδιωτική αποστολή στη Σελήνη, αλλά καμία ομάδα δεν είχε τελικά καταφέρει να «πιάσει» τη χρονική προθεσμία, ώστε να κατακτήσει το γενναιόδωρο βραβείο των 30 εκατ. δολαρίων. Το νέο βραβείο ουσιαστικά προορίζεται για τη Space IL, η οποία είχε συμμετάσχει στον αποτυχημένο διαγωνισμό της Google και μετά συνέχισε την υλοποίηση της αποστολής στο φεγγάρι. Αν τα καταφέρει, θα είναι ο πρώτος μη αμιγώς κρατικός φορέας που, με ιδιωτική μόνο χρηματοδότηση, θα έχει καταφέρει να «πατήσει» στη Σελήνη, κάτι που έως τώρα έχουν κάνει μόνο οι δημόσιες διαστημικές υπηρεσίες τριών χωρών (ΗΠΑ, ΕΣΣΔ-Ρωσία και Κίνα). Η SpaceIL ιδρύθηκε το 2011 από τρεις μηχανικούς και στη συνέχεια ενισχύθηκε από επιχειρηματίες και κρατικούς οργανισμούς του Ισραήλ, κυρίως την αεροδιαστημική βιομηχανία Israel Aerospace Industries. Στις 21 Φεβρουαρίου του 2019 εκτόξευσε το ύψους ενάμισι μέτρου σκάφος Beresheet («Γένεσις») από τις ΗΠΑ, πάνω σε ένα πύραυλο Falcon 9 της αμερικανικής διαστημικής εταιρείας Space X. Το συνολικό κόστος της αποστολής -μαζί με την εκτόξευση- έφθασε περίπου τα 100 εκατομμύρια δολάρια. «Η αποστολή της SpaceIL ουσιαστικά αντιπροσωπεύει τον εκδημοκρατισμό της εξερεύνησης του διαστήματος. Είμαστε αισιόδοξοι ότι θα δούμε να πέφτει το πρώτο ντόμινο, πυροδοτώντας έτσι μια αλυσίδα όλο και πιο φθηνών και επαναλαμβανόμενων εμπορικών αποστολών στη Σελήνη και πέρα από αυτή», δήλωσε ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Ιδρύματος X Prize, Πίτερ Διαμαντής. http://www.kathimerini.gr/1016745/gallery/epikairothta/episthmh/ellhniko-vraveio-yyoys-enos-ekat-dolariwn-diekdikei-h-israhlinh-diasthmikh-apostolh-beresheet-vinteo

Οι Αμερικανοί θα επιστρέψουν στη Σελήνη μέχρι το 2024, λέει η διοίκηση Trump. Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Mike Pence μίλησε χθες στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Διαστήματος στο κέντρο διαστημικών πτήσεων Marshall της NASA, ανακοινώνοντας το στόχο του έθνους να θέσει τους Αμερικανούς στο φεγγάρι μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια "με οποιοδήποτε μέσο είναι απαραίτητο". "Είμαστε σήμερα σε διαστημικό αγώνα, όπως ακριβώς κάναμε τη δεκαετία του 1960", δήλωσε ο Pence, αναφερόμενος στον διαστημικό αγώνα που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Η επίτευξη αυτού του στόχου είναι πιθανό να κοστίσει δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Η NASA αντιμετώπισε προβλήματα με ιδιωτικούς εργολάβους τα τελευταία χρόνια, καθώς τόσο το SpaceX όσο και η Boeing καθυστέρησαν τις αποστολές τους στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Από το 2011, η NASA έχει βασιστεί σε ρουκέτες και διαστημόπλοια της Ρωσίας Soyuz. Η ανακοίνωση της Pence είναι σύμφωνη με την υποστήριξη του Προέδρου Donald Trump της Space Force, που δημιουργήθηκε εν μέρει για την αντιμετώπιση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ρωσίας και της Κίνας στο διάστημα. Τα σχέδια της NASA περιλαμβάνουν την επιστροφή των αστροναυτών στην επιφάνεια του σεληνιακού εδάφους μέχρι το 2028, μετά την αποστολή του σταθμού Lunar Orbit-Gateway στην τροχιά του φυσικού δορυφόρου μέχρι το 2024. Θα είναι η πρώτη φορά που οι άνθρωποι επιστρέφουν από το πρόγραμμα Apollo, φεγγάρι μεταξύ 1969 και 1972. Άλλα έθνη έχουν επίσης προσγειωθεί στο φεγγάρι, αλλά καμία από αυτές τις αποστολές δεν ήταν πλήρωμα. «Ήρθε η ώρα για το επόμενο τεράστιο άλμα», δήλωσε ο Pence, επαναλαμβάνοντας τα λόγια του αστροναύτη Neil Armstrong αφού έγινε ο πρώτος άνθρωπος που βγήκε στο φεγγάρι το 1969. «Αυτό το επόμενο τεράστιο άλμα είναι να επιστρέψει τους Αμερικανούς αστροναύτες στο φεγγάρι μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια με όλα τα απαραίτητα μέσα και να καθιερώσουμε μόνιμη παρουσία στο φεγγάρι και να προετοιμαστούμε να βάλουμε Αμερικανούς αστροναύτες στον Άρη ». Πρόσθεσε ότι για να επιτύχει αυτούς τους στόχους, «η NASA πρέπει να μεταμορφωθεί σε μια πιο ευέλικτη, πιο υπεύθυνη και πιο ευκίνητη οργάνωση». Ο διαχειριστής της NASA Jim Bridenstine ανταποκρίθηκε γρήγορα στο Twitter, λέγοντας: "Η πρόκληση έγινε αποδεκτή. Τώρα ας πάμε στη δουλειά ». Η Bridenstine είπε σε μια επιτροπή της Γερουσίας των ΗΠΑ νωρίτερα αυτό το μήνα ότι η NASA απέχει περίπου δύο χρόνια από την έναρξη του συστήματος Space Launch (SLS), το οποίο σχεδιάζει η Boeing και θα μεταφέρει τα πληρώματα και το φορτίο πέρα ​​από την τροχιά της Γης. Η Bridenstine πρόσθεσε ότι εξετάζει το ενδεχόμενο μια λιγότερο ισχυρή εμπορική ρουκέτα να στείλει μια απελευθερωμένη κάψα στο διάστημα μέχρι το 2020, ενδεχομένως σχεδιασμένη από το SpaceX ή την United Launch Alliance. Ωστόσο, μετά από τις παρατηρήσεις της Pence, η Bridenstine εξέφρασε την πεποίθηση ότι η NASA θα μπορούσε να παραδώσει μια επιτυχημένη πτήση SLS έως το 2020. Η NASA ονομάστηκε εννέα αμερικανικές εταιρείες τον περασμένο Νοέμβριο για να ανταγωνιστεί για συμβάσεις στην ανάπτυξη τεχνολογίας για να εξερευνήσει την σεληνιακή επιφάνεια. Ο οργανισμός επικεντρώνεται στον νότιο πόλο του φεγγαριού, όπου θεωρείται ότι υπάρχει αρκετό ανακτήσιμο παγωμένο νερό, για να το συνθέσει σε πρόσθετα καύσιμα πυραύλων. Η Bridenstine είπε επίσης ότι το φεγγάρι είναι ένας στόχος για μια αποστολή στο Mars, η οποία θα μπορούσε να ολοκληρωθεί στα μέσα της δεκαετίας του 2030. https://asgardia.space/en/news/Americans-Will-Return-to-the-Moon-by-2024-Says-Trump-Administration

Μήπως το μέλλον της εξερεύνησης του διαστήματος εξαρτάται από την εξόρυξη της Σελήνης; Η Σελήνη δεν είναι ένα φιλικό μέρος: με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 130 έως -170 βαθμούς Κελσίου, στερείται επίσης ατμόσφαιρας και είναι το σταθερό θέμα του βομβαρδισμού μικρομετεριτών και της ηλιακής ακτινοβολίας. Αν οι άνθρωποι σκοπεύουν να ταξιδέψουν στο φεγγάρι και να οικοδομήσουν ενδιαιτήματα εκεί, η μάθηση για την αντιμετώπιση αυτών των συνθηκών είναι υψίστης σημασίας στο εγγύς μέλλον Υπάρχουν πολλαπλά οφέλη για τη δημιουργία μελλοντικών οικισμών στη Σελήνη - για παράδειγμα, θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως σκαλοπάτι σε άλλους προορισμούς όπως ο Άρης. Η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι σεληνιακοί πόροι μπορούν να οδηγήσουν σε πληθώρα τεχνολογικών καινοτομιών. Μία πιθανή προσέγγιση για την επίλυση ορισμένων προβλημάτων είναι η εξόρυξη του φυσικού δορυφόρου. Οι άνθρωποι θα χρειαστούν αέρα, ενέργεια και καύσιμα για να τροφοδοτήσουν τις ρουκέτες, μεταξύ άλλων, και η μεταφορά όλων αυτών από τη Γη θα ήταν ένα ακριβό και δυσκίνητο καθήκον. Εισαγετε την ιδέα της επί τόπου αξιοποίησης πόρων (ISRU). Προς το παρόν, στο Ισραήλ είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου θεωρητικό θέμα. Η ιδέα περιλαμβάνει την ταυτοποίηση, την εξαγωγή και την επεξεργασία σεληνιακού υλικού έτσι ώστε να μπορεί να μετατραπεί σε κάτι χρήσιμο όπως το οξυγόνο ή το καύσιμο πυραύλων. Πολλές χώρες έχουν ήδη μοιράσει τα σχέδιά τους για να πάνε ξανά στο φεγγάρι - η NASA έχει μερικές αποστολές με στόχο τη σεληνιακή εξερεύνηση και η Κίνα έχει προσγειωθεί με ένα rover στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Το ESA σχεδιάζει να εκφορτώσει ένα διαστημόπλοιο το 2022 για να πετάξει πέρα ​​από την επιφάνεια, ψάχνοντας για πάγο με νερό και άλλα χημικά. Φαίνεται ότι είμαστε πιο κοντά από ποτέ στο να κάνουμε το βήμα της εξερεύνησης του φεγγαριού περαιτέρω. Το Χέλμιο-3, ένα μη ραδιενεργό ισότοπο του ηλίου που είναι κλειδωμένο στο σεληνιακό regolith, έχει επίσης αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης. Οι επιστήμονες εξέτασαν την εξόρυξη και την επαναφορά στη Γη για να ελέγξουν τη χρήση της ως καυσίμου. Η ιδέα δεν έχει δοκιμαστεί, αλλά υποστηρίζει την ιδέα το Ισραήλ. Μέχρι στιγμής, στην ανθρώπινη ιστορία, το φεγγάρι είναι το μόνο ουράνιο σώμα στο οποίο οι άνθρωποι έβαλαν το πόδι τους- 12 από αυτούς, στην πραγματικότητα. Τα δείγματα βράχου που ανακτήθηκαν από το πρόγραμμα Apollo της NASA μας έδωσαν μια καλύτερη κατανόηση τόσο του φεγγαριού όσο και του σχηματισμού πλανητών γενικά. Οι επιστήμονες έμαθαν ότι το φεγγάρι είναι πιθανό το αποτέλεσμα ενός γιγαντιαίου αντίκτυπου μεταξύ του πρωτο-γήινου και ενός αντικειμένου του μεγέθους του Άρη: μετά τη σύγκρουση, μερικά από τα συντρίμμια σχημάτιζαν τη σελήνη. Εξακολουθώντας τις προσομοιώσεις των υπολογιστών, οι επιστήμονες έμαθαν ότι οι κολοσσιαίες επιπτώσεις είναι πιθανόν υπεύθυνες για το σχηματισμό πολλών πλανητικών συστημάτων. Καθώς πολλά έθνη δεσμεύονται να διερευνήσουν το φεγγάρι, μπορούμε να περιμένουμε μια καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού της σελήνης, και ίσως κάποια εικόνα για το πλανητικό σχηματισμό συνολικά . Καθώς διεξάγεται περισσότερη έρευνα, ίσως το φεγγάρι μπορεί να γίνει τόσο μια βάση για την ανθρωπότητα όσο και ένα βήμα προς άλλους διαστημικούς προορισμούς. https://asgardia.space/en/news/Does-the-Future-of-Space-Exploration-Depend-on-Mining-the-Moon

Η NASA ξεκινά τη δοκιμή μιας μονάδας σταθμού Near-Moon Station. Στο πλαίσιο του προγράμματος Next Space για την τεχνολογία διαστημικών συνεργασιών (NextSTEP) της NASA, ο Lockheed Martin ανέπτυξε ένα πρωτότυπο πλήρους μεγέθους ενός κατοικήσιμου δομοστοιχείου κοντά στο φεγγάρι, το οποίο πρόκειται να ελεγχθεί ως προς την εξοικείωση και αργότερα να χρησιμοποιηθεί για νέες βασικές τεχνολογικές εξελίξεις που απαιτούνται για την επιβίωση στο διάστημα κοντά στο φεγγάρι, ειδικά για το μελλοντικό Gateway σταθμό κοντά στο φεγγάρι. Το πρωτότυπο που αναπτύχθηκε από τον Lockheed Martin πήρε το όνομα του Habitat Ground Test Article (HGTA). Είναι επίσης ένα είδος εργαστηρίου που τα συστήματα δοκιμών προορίζονται για νέες αποστολές. Πρόκειται για μια τροποποιημένη σε μεγάλο βαθμό πολλαπλών χρήσεων υλική και τεχνική διάταξη Donatello Multi-Purpose Logistics Module που προοριζόταν προηγουμένως για τη μεταφορά φορτίου στο ISS, αλλά το Donatello δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Το Donatello HGTA εκσυγχρονίστηκε για να χρησιμοποιήσει όλο τον εσωτερικό του χώρο. Αυτό, το πρωτότυπο είναι πολυλειτουργικό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για τις επιστημονικές αποστολές όσο και για την έρευνα, καθώς και για μια μονάδα διαβίωσης για το πλήρωμα. Για να κλιμακωθεί και να διευκολυνθούν οι εργασίες σχεδίασης και ανάπτυξης της κατοικήσιμης έκδοσης ενός δομοστοιχείου κοντά στο φεγγάρι, η εταιρεία χρησιμοποίησε εικονική και επαυξημένη πραγματικότητα, καθώς και τεχνολογίες 3D εκτύπωσης. Η εμπειρία που αποκτήθηκε κατά την κατασκευή άλλων διαστημικών οχημάτων - OSIRIS-Rex (αυτοματοποιημένος σταθμός για τη μελέτη του αστεροειδούς Bennu) και InSight (ενότητα προσγείωσης για την εξερεύνηση του Άρη). Η μονάδα έχει πλάτος περίπου 4,6 μέτρα και μήκος περίπου 6,7 μέτρων. Σύμφωνα με τους προγραμματιστές, ο γενικός όγκος του περιβάλλοντος υπό πίεση είναι 64 κυβικά μέτρα. Η κάψα Orion για τη μεταφορά ανθρώπων στον εξωτερικό χώρο είναι περίπου 20 κυβικά μέτρα. Το σχέδιο είναι ότι οι αστροναύτες θα μπορούν να περάσουν έως και 90 ημέρες στον κλειστό χώρο της μονάδας HGTA.Προς το παρόν, η ενότητα είναι στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, ΗΠΑ. Μια ομάδα αστροναυτών της NASA θα περάσει μια εβδομάδα στην ενότητα από τις 25 Μαρτίου. Το πλήρωμα θα δοκιμάσει τη μονάδα για ευκολία εκμετάλλευσης, ενώ ταυτόχρονα θα δοκιμάσει το νέο Πρότυπο Διεθνούς Συστήματος Σύνδεσης (IDSS) που σχεδιάζεται για χρήση στη Gateway. Μετά τη δοκιμή, η ενότητα θα επιστραφεί στον Lockheed Martin για περαιτέρω βελτιστοποίηση. https://asgardia.space/en/news/NASA-Starts-Testing-a-near-moon-station-module

NASA: Η ώρα να μελετήσουν τα σεληνιακά δείγματα των αποστολών του Απόλλωνα, τα οποία παραμένουν στην άκρη απο το 1972. Ο Απόλλων 11 προσγειώθηκε στη Σελήνη πριν από 50 χρόνια. Υπάρχουν ακόμη μερικά σεληνιακά δείγματα που δεν έχουν μελετηθεί ποτέ. Σήμερα η NASA αναλαμβάνει αυτό το καθήκον Εννέα ομάδες επιστημόνων θα δουλέψουν με τα τρία δείγματα από τις αποστολές 15, 16 και 17 του Απόλλωνα, έξι εστιάζοντας σε ένα από αυτά, 800 γραμμάρια ή 1,8 λίβρες υλικού που είχε σφραγιστεί με κενού στη Σελήνη από τους αστροναύτες του Απόλλωνα 17, οι οποίοι είναι μέχρι σήμερα οι τελευταίοι άνθρωποι που έχουν περπατήσει στη σεληνιακή επιφάνεια - Harrison Schmitt και Gene Cernan το 1972. Αυτοί οι δύο αστροναύτες είχαν το προνόμιο να ξοδεύουν σημαντικό χρόνο στην επιφάνεια, καλύπτοντας 36,9 χιλιόμετρα (22,92 μίλια) στο Lunar Roving Vehicle (LRV). Έφεραν στη Γη 110,5 κιλά (243,6 λίβρες) δειγμάτων τα οποία θα αποτελούσαν το ένα τρίτο της συνολικής ποσότητας δειγμάτων που συλλέχθηκαν από τις αποστολές Apollo. Το δείγμα Apollo 17 CSVC 7 3001 που ελήφθη από το χτύπημα της μετεωρίτη και είναι απίθανο να έχει τυχαία εξωτερική μόλυνση, προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για να μελετήσει τη σπάνια μεταβλητότητα της σεληνης. Μια μεγάλη ποσότητα των δειγμάτων μελετήθηκε κατά την παράδοση. Μερικοί, ωστόσο, αναβλήθηκαν για το μέλλον, όταν, με την επιστήμη να έχει γίνει ακόμα πιο προηγμένη, οι μελέτες θα ήταν πιο λεπτομερείς και αποτελεσματικές. Τα δείγματα περίμεναν τη σειρά τους από το διαστημικό κέντρο Johnson της NASA που εδρεύει στο Χιούστον από τον Δεκέμβριο του 1972. Οι επιστήμονες της NASA πιστεύουν ότι έχει έρθει η ώρα. "Τα επιστραφέντα δείγματα είναι μια επένδυση στο μέλλον. Τα δείγματα αυτά αποθηκεύτηκαν σκόπιμα, ώστε να μπορούμε να επωφεληθούμε από τη σημερινή πιο προηγμένη και προηγμένη τεχνολογία για να απαντήσουμε σε ερωτήσεις που δεν ήξερα ότι έπρεπε να ρωτήσουμε ", δήλωσε ο Lori Glaze, ενεργός διευθυντής της NASA Planetary Science Division στην Ουάσιγκτον DC δήλωση. «Μελετώντας για πρώτη φορά αυτά τα πολύτιμα σεληνιακά δείγματα, μια νέα γενιά επιστημόνων θα βοηθήσει να κατανοήσουμε τον σεληνόφιλο γείτονά μας και να προετοιμαστούμε για την επόμενη εποχή της εξερεύνησης της Σελήνης και πέρα ​​από αυτήν», λέει ο Thomas Zurbuchen, Αναπληρωτής Διευθυντής της Επιστήμης της NASA Διεύθυνση αποστολής στην Ουάσινγκτον, DC. "Αυτή η εξερεύνηση θα φέρει μαζί της νέα και μοναδικά δείγματα στα καλύτερα εργαστήρια εδώ στη Γη". https://asgardia.space/en/news/NASA-Time-To-Study-Apollo-Missions-Lunar-Samples-Set-Aside-In-1972

Η JAXA θα χρησιμοποιήσει αυτοκινούμενο σεληνιακό όχημα που κατασκευάζεται από την Toyota. Η Ιαπωνία σκοπεύει να προσγειωθεί στο φεγγάρι το 2029 και θα ήθελε στους αστροναύτες της να εξερευνήσουν την επιφάνεια του σεληνιακού εδάφους χρησιμοποιώντας ένα όχημα που κατασκευάστηκε από την Toyota, Πρόσφατα, η Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) και η Toyota ανακοίνωσαν μια σύμπραξη για την διεξαγωγή διεθνούς εξερεύνησης του διαστήματος, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη ενός πετρελαιοφόρου υπό πίεση που συγκρατεί τους επιβάτες και χρησιμοποιεί τις τεχνολογίες κινητήρων κυψελών καυσίμου της Toyota (FCV). Ο αντιπρόεδρος της JAXA, Koichi Wakata, εξήγησε ότι οι επιβαίνοντες οθόνες θα είναι ένα κρίσιμο στοιχείο στη στήριξη της ανθρώπινης εξερεύνησης της Σελήνης, κάτι που πιστεύουν ότι θα συμβεί στη δεκαετία του 2030 και έχουν ως στόχο να ξεκινήσουν αυτό το είδος κινητήρα το 2029. Νωρίτερα τον Μάρτιο, η JAXA προσγειώθηκε στον ιμάντα Hayabusa2 στον αστεροειδή Ryugu και τώρα ελπίζουν ότι η συνεργασία με την Toyota θα τροφοδοτήσει περισσότερες πνευματικές ιδιότητες που απαιτούνται για τη διεθνή εξερεύνηση του διαστήματος. Ένα FCV είναι ένα ηλεκτρικό όχημα που χρησιμοποιεί μια κυψέλη καυσίμου οξυγόνου και συμπιεσμένο υδρογόνο για να σχηματίσει μια αντίδραση που παράγει ηλεκτρική ενέργεια, αντί να χρησιμοποιεί μια μπαταρία. Αυτή η τεχνολογία είχε μηδενικές εκπομπές και χρησιμοποιείται σήμερα στο όχημα Mirai της Toyota. Ο Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Toyota, Shigeki Terashi δήλωσε ότι τα κυψέλες καυσίμου χρησιμοποιούν μεθόδους που παράγουν μόνο καθαρή ενέργεια και εκπέμπουν μόνο νερό. Λόγω της υψηλής ενεργειακής τους πυκνότητας, μπορούν να δημιουργήσουν πολλή ενέργεια, γεγονός που τους καθιστά ιδανικούς υποψήφιους για το εν λόγω έργο με την JAXA. Ο Terashi είπε επίσης ότι οι αυτοματοποιημένες τεχνολογίες οδήγησης της Toyota θα συμπεριληφθούν στο σεληνιακό έργο. Η JAXA και η Toyota εξήγησαν ότι η ποσότητα καυσίμου που θα μπορούσε να φέρεται στο φεγγάρι θα ήταν περιορισμένη, αλλά ο πετρελαιοφόρος υπό πίεση θα είχε συνολική διαδρομή σε σεληνιακή επιφάνεια άνω των 10.000 χλμ. Παρ 'όλα αυτά, η ιδέα της Toyota για «διαστημική κινητικότητα» για τον πετρελαιοφόρο υπό πίεση που σκέφτεται η JAXA είναι αρκετά μικρή. Το όραμά τους είναι ένα όχημα μήκους 6 μέτρων με 5,3 μέτρα το οποίο έχει ύψος 3,8 μέτρων. Αυτό θα παράσχει αρκετό περιθώριο για δύο άτομα, σύμφωνα με την JAXA και την Toyota, ή τέσσερα αν υπήρχε έκτακτη ανάγκη. Η Toyota και η JAXA ανακοίνωσαν επίσης ότι από κοινού με το κοινό έχουν εξετάσει την ιδέα ενός πετρελαιοκίνητου πετρελαιοφόρου από το Μάιο του περασμένου έτους. Όλα τα οχήματα αντιμετωπίζουν προκλήσεις κατά την προσγείωση στο φεγγάρι. Για παράδειγμα, η βαρύτητα είναι μόνο το ένα έκτο της Γης, και η σεληνιακή επιφάνεια είναι γεμάτη κρατήρες, γκρεμούς και λόφους. Υπάρχει επίσης έκθεση στην ακτινοβολία, ακραίες θερμοκρασίες που είναι πολύ πιο σκληρές στα οχήματα από ό, τι πίσω στη Γη, και ένα περιβάλλον εξαιρετικά υψηλού κενού. Το Wakata δήλωσε ότι για την κατάλληλη ανθρώπινη εξερεύνηση του φεγγαριού, μια απαίτηση για πετρελαιοφόρο υπό πίεση που μπορεί να ταξιδέψει σε 10.000 χιλιόμετρα σε αυτόν τον τύπο περιβάλλοντος. Η Wakata τόνισε επίσης την ανάγκη μιας προσέγγισης «Team Japan» για την εξερεύνηση του διαστήματος. Πολλοί άνθρωποι φαίνεται να αντιδρούν ευνοϊκά σε αυτό το μήνυμα. Η Ispace, η οποία υποστηρίχθηκε από την Japan Airlines, ανακοίνωσε τον Φεβρουάριο ότι η αποστολή HAKUTO-R θα τεθεί σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι το 2020, πριν από μια αποστολή που θα αποσκοπεί στη προσγείωση στην επιφάνεια του σεληνιακού εδάφους το 2021. Ο Ispace ήταν φιναλίστ στο πλέον απότομο Google Lunar XPRIZE, και η εκκίνηση σκοπεύει να χαρτογραφήσει, και τελικά να ανακτήσει, πάγο νερό στο φεγγάρι, καθώς και να μάθει πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πόρος. Αν η εταιρεία μπορεί να διαχωρίσει το σεληνιακό νερό σε υδρογόνο και οξυγόνο, θα μπορούσε να γίνει πηγή καυσίμων για το σεληνιακό όχημα της Toyota και για μια αυτάρκεια φεγγάρι ή ακόμα και για ρουκέτες. Εκτός από την Japan Airlines, η HAKUTO-R έχει άλλους εταιρικούς εταίρους όπως η Asahi Shimbun, η εθνική ιαπωνική ημερήσια εφημερίδα και η Ιαπωνία NGK Spark Plug, η οποία έχει ως στόχο να δοκιμάσει τις μπαταρίες στερεάς κατάστασης στο φεγγάρι το 2021. Υπάρχει επίσης η Mitsui Sumitomo Insurance μια νέα σεληνιακή ασφαλιστική υπηρεσία τον Φεβρουάριο. Τον Φεβρουάριο, ο ιδρυτής της Ispace, Takeshi Hakamada, δήλωσε ότι η πρόσβαση στην ασφάλιση σεληνιακού εξερεύνησης θα παρακινήσει νέους παίκτες να λάβουν μέρος στη βιομηχανία σεληνιακού τομέα, μειώνοντας τον κίνδυνο εισόδου. Ο Hakamada πρόσθεσε ότι με την ικανότητα να ασφαλίζει τα landers και τους δρομείς, το Ispace και οι πελάτες του θα είναι σε θέση να επικεντρωθούν περισσότερο στην πραγματοποίηση των στόχων τους. https://www.youtube.com/watch?v=1kd2nFHAAtU https://asgardia.space/en/news/JAXA-Will-Use-a-Self-Driving-Lunar-Vehicle-Made-by-Toyota-for-2029-Lunar-Mission

NASA: Σχεδιάζει επιστροφή στη Σελήνη έως το 2020. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) σχεδιάζει να στείλει ξανά αποστολές στη Σελήνη έως το 2020, ενώ στη συνέχεια θα στρέψει την προσοχή της στον Αρη, από όπου προγραμματίζει να συλλέξει και να επιστρέψει το πρώτο δείγμα γύρω στο 2026, δήλωσε ο επικεφαλής της Τζιμ Μπριντενστάιν παρουσιάζοντας στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα την κυβερνητική πρόταση για το νέο προϋπολογισμό της υπηρεσίας για το 2020. «Για πρώτη φορά εδώ και πάνω από μια δεκαετία θα έχουμε χρήματα στον προϋπολογισμό μας για μια επιστροφή στο φεγγάρι με ανθρώπους. Ο πρόεδρος Τραμπ μας έδωσε την εντολή για επιστροφή στη Σελήνη και πρόκειται να το κάνουμε σύντομα, ίσως ακόμη και το 2019, αλλά τουλάχιστον το 2020», όπως είπε ο Μπριντενστάιν. «Ενδιαφερόμαστε να μάθουμε για όλη τη Σελήνη, υπάρχουν πολλά που δεν ξέρουμε γι’ αυτή», πρόσθεσε. Η NASA δίνει μεγάλη σημασία στον νέο διεθνή διαστημικό σταθμό Lunar Orbital Platform Gateway, που θα τεθεί σε τροχιά γύρω από το δορυφόρο της Γης και ο οποίος θα υποστηρίζει τις μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές. Η NASA θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα (ρομποτικά ρόβερ, στατικές ακάτους και τελικά αστροναύτες) για να μελετήσει εξονυχιστικά όλη τη σεληνιακή επιφάνεια έως το 2028, έχοντας πάντα κατά νου ότι «ο Αρης είναι ο τελικός στόχος», όπως είπε ο επικεφαλής της. Η αποστολή συλλογής και επιστροφής δειγμάτων, ώστε να μελετηθούν από τους επιστήμονες στη Γη, θα βασιστεί σε πετρώματα που στο μεταξύ θα έχει συλλέξει η μελλοντική αποστολή Mars 2020, που θα στείλει ένα νέο ρόβερ στον Αρη. Η αποστολή Mars 2020 αναμένεται να εκτοξευθεί το καλοκαίρι του 2020 και να φθάσει στον γειτονικό πλανήτη τον Φεβρουάριο του 2021. Μάλιστα εκτός από το ρόβερ, για πρώτη φορά θα σταλεί ένα μικρό ελικόπτερο στον Αρη. Περισσότερες λεπτομέρειες για την επόμενη ακόμη πιο φιλόδοξη αποστολή της συλλογής και επιστροφής δειγμάτων δεν έχουν δοθεί μέχρι στιγμής. Η στροφή της NASA στη Σελήνη και στον Αρη θα αφήσει τις διαστημικές επιχειρήσεις σε χαμηλότερη τροχιά σε μεγάλο βαθμό στα χέρια του ιδιωτικού τομέα. Η πρόσφατη πετυχημένη δοκιμαστική πτήση του σκάφους Crew Dragon της εταιρείας Space X, το οποίο θα μπορεί να μεταφέρει αστροναύτες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, έδειξε το δρόμο, όπως είπε ο Μπριντεστάιν. Η πρόταση για τον προϋπολογισμό της NASA για το 2020, την οποία υπέβαλε η κυβέρνηση, θα πρέπει να εγκριθεί από το Κογκρέσο. Στην πορεία ίσως αλλάξει σε ένα βαθμό, καθώς μπορεί να γίνει προσθαφαίρεση κονδυλίων, όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν. https://www.in.gr/2019/03/12/tech/nasa-sxediazei-epistrofi-sti-selini-eos-2020/

NASA και Καναδάς μαζί για την επιστροφή στη Σελήνη. Ο Καναδάς ενώνει τις δυνάμεις του με τη NASA με στόχο να επιστρέψει στη Σελήνη, ενώ θα πάρει μέρος και στον σχεδιασμό του σταθμού Gateway, που θα αποτελέσει εφαλτήριο για τις επανδρωμένες αποστολές στο φεγγάρι, ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός της χώρας Τζάστιν Τριντό. «Ο Καναδάς θα πάει στη Σελήνη» είπε ο πρωθυπουργός της χώρας, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου στην έδρα της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας (ASC), στα περίχωρα του Μόντρεαλ. Η ASC θα παράσχει ένα «έξυπνο ρομποτικό σύστημα», το Canadarm 3, «που θα αναλαμβάνει εργασίες επιδιόρθωσης και συντήρησης στον σταθμό Gateway» διευκρίνισε ο Καναδός πρωθυπουργός. Με έναν ίδιο καναδικό ρομποτικό βραχίονα είναι εξοπλισμένος αυτή τη στιγμή ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS). «Το σεληνιακό Gateway δεν είναι μονάχα ένα από τα πλέον φιλόδοξα σχέδια που έχει αναλάβει έως σήμερα ο Άνθρωπος. Όχι μόνο (αυτός ο σταθμός) θα αποτελέσει εφαλτήριο για μια μακροχρόνια παρουσία στη Σελήνη, αλλά θα αποτελέσει επίσης σημείο εκκίνησης για τον Άρη και παραπέρα» επισήμανε ο Τριντό, υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ ζήτησαν από τον Καναδά «να τις συνοδεύσει στην κατάκτηση αυτού του νέου συνόρου». Η Nasa στοχεύει σε μια επιστροφή των αστροναυτών στη Σελήνη το 2028, ήτοι 56 χρόνια μετά τον Τζιν Σέρναν, τον τελευταίο άνθρωπο που πάτησε στην επιφάνεια του φεγγαριού, στην αποστολή του Apollo 17. Όπως εξήγησε ο Τζάστιν Τριντό, η συμμετοχή του Καναδά σε αυτό το σχέδιο εντάσσεται στο πλαίσιο της «νέας διαστημικής στρατηγικής» της χώρας του, για την οποία θα επενδυθούν 2,05 δισεκατομμύρια δολάρια Καναδά (1,4 δισεκατομμύρια ευρώ) σε διάστημα 24 ετών. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/754822_nasa-kai-kanadas-mazi-gia-tin-epistrofi-sti-selini

Η Σελήνη θα μπορούσε να είναι ένα «χημικό εργοστάσιο» για την παραγωγή νερού. Οι επιστήμονες της NASA προσομοίωσαν πρόσφατα την αντίδραση που συμβαίνει όταν ο ηλιακός άνεμος πλήττει το φεγγάρι με ταχύτητα 450 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, ανακαλύπτοντας ότι τα πρωτόνια από τον άνεμο αλληλεπιδρούν με ηλεκτρόνια στην επιφάνεια του σεληνιακού για να σχηματίσουν άτομα υδρογόνου. Το υδρογόνο στη συνέχεια συνδέεται με άτομα οξυγόνου στην πλούσια σε σίλικα σκόνη φεγγαριού για να σχηματίσει το μόριο υδροξυλίου - ένα ζωτικό συστατικό για την ενυδάτωση. Τα αποτελέσματά τους έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό JGR Planets "Κατανοώντας το περιεχόμενο νερού στην επιφάνεια της Σελήνης και η λεπτή ατμόσφαιρά του που μας ενδιαφέρει για τις διαστημικές αποστολές", έγραψαν οι ερευνητές. Καθώς η NASA προσπαθεί να στείλει πληρώματα στο φεγγάρι και θεωρεί τον φυσικό δορυφόρο ως τοποθεσία για τους μελλοντικούς οικισμούς, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πόσο νερό είναι διαθέσιμο. «Προσπαθούμε να μάθουμε για τη δυναμική της μεταφοράς πολύτιμων πόρων όπως το υδρογόνο γύρω από την σεληνιακή επιφάνεια και σε ολόκληρη την ατμόσφαιρα της, ή πολύ λεπτή ατμόσφαιρα, ώστε να γνωρίζουμε πού να πάμε για τη συγκομιδή αυτών των πόρων », δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Orenthal James Tucker.Tucker και ο συγγραφέας της μελέτης William M. Farrell του Goddard της NASA Το Space Center πιστεύει ότι το νερό δεν είναι τόσο σπάνιο όσο πίστευε προηγουμένως η επιστημονική κοινότητα. "Πιστεύουμε ότι το νερό είναι αυτή η ειδική μαγική ένωση", δήλωσε ο Farrell. "Αλλά εδώ είναι αυτό που είναι εκπληκτικό: Κάθε βράχος έχει τη δυνατότητα να κάνει το νερό, ειδικά αφού ακτινοβοληθεί από τον ηλιακό άνεμο." Οι επιστήμονες της NASA γνωρίζουν τώρα με βεβαιότητα ότι υπάρχουν υδρογόνα και υδροξύλια στην επιφάνεια του φεγγαριού: το Deep Impact της NASA και το Cassini και το διαστημόπλοιο Chandrayaan-1 της Ινδίας έχουν βρει όλα τα στοιχεία για το νερό. Το ερώτημα που παραμένει είναι πώς σχηματίζονται - είτε ο ηλιακός άνεμος είναι η δύναμη που ενεργεί πίσω από την αντίδραση. Η εναλλακτική θεωρία είναι ότι οι μετεωριτες που συντρίβονται στην επιφάνεια της σεληνης προκαλούν αυτού του είδους την αντίδραση. Ακόμη και αν απαντηθεί το ερώτημα, υπάρχει περισσότερη έρευνα: οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν πώς να μετατρέψουν το φεγγάρι σε πηγή νερού για να διατηρήσουν -τελευταίες αποστολές. «Προσπαθούμε να μάθουμε για τη δυναμική της μεταφοράς πολύτιμων πόρων, όπως το υδρογόνο, γύρω από την επιφάνεια του σεληνιακού χώρου και σε ολόκληρη την εξωσφαίρειά του ή πολύ λεπτή ατμόσφαιρα, έτσι ώστε να γνωρίζουμε πού να πάμε να συγκεντρώσουμε αυτούς τους πόρους», εξήγησε ο Tucker. Μια σημαντική διακλάδωση του αποτελέσματος, πρόσθεσε ο Farrell, είναι ότι κάθε εκτεθειμένο σώμα διοξειδίου του πυριτίου στο διάστημα έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει υδροξύλιο, καθιστώντας έτσι χημικό εργοστάσιο για το νερό. Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι το υδρογόνο συσσωρεύεται στις ψυχρότερες περιοχές: ο ισημερινός του φεγγαριού δέχεται υπερβολική ακτινοβολία από τον ήλιο για να παραμείνει εντοπισμένη. Οι πόλοι φαίνεται να είναι ένας καλύτερος χώρος για τη συγκομιδή του υδρογόνου. Οι ερευνητές έχουν επίσης υποθέσει ότι η διαδικασία για την παραγωγή νερού δεν περιορίζεται στο φεγγάρι - οποιοδήποτε σωματίδιο εκτεθειμένου διοξειδίου του πυριτίου στο διάστημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή νερού, δεδομένης μιας ισχυρής έκρηξης ηλιακού ανέμου. https://asgardia.space/en/news/The-Moon-Could-Be-a-Chemical-Factory-for-Making-Water

Αποστολές Σελήνης δύο εβδομάδων. Ένα πλήρως επαναχρησιμοποιήσιμο σεληνιακό μεσο προσγείωσης έχει προταθεί από την Lockheed Martin να μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες από ένα διαστημικό σταθμό Moon στην επιφάνεια του δορυφόρου και η NASA άρχισε να εργάζεται για δοκιμές προσγείωσης το 2024. Ο χώρος απογείωσης 62 τόνων της Lockheed θα έχει 40 τόνους υγρού οξυγόνου και υδρογόνου για να τροφοδοτήσει το σεληνιακό μεσο προσγείωσης του με τέσσερις κινητήρες. Το Lander μπορεί να λειτουργήσει έως και δύο εβδομάδες στην επιφάνεια και να μεταφέρει ένα τόνο φορτίου. Οι κινητήρες του θα μπορούσαν να προέρχονται από το Aerojet Rocketdyne RL10, το οποίο αρχικά τροφοδοτούσε το δεύτερο στάδιο της Centaur του πυραύλου Atlas. Ο αρχικός σχεδιασμός της Landheed Landere υποθέτει ότι μεταφέρει όλο το οξυγόνο και το υδρογόνο για προσγείωση και επιστροφή στο σεληνιακό σταθμό. Ωστόσο, οι μελλοντικοί σχεδιασμοί θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν αποθήκες ανεφοδιασμού στην επιφάνεια της Σελήνης: "Θέλουμε να πάμε στις πολικές περιοχές και να καταλάβουμε πόσο νερό είναι στο φεγγάρι και τον κύκλο του νερού", δήλωσε ο αρχιτέκτονας εξερεύνησης Lockheed Timothy Cichan. Εκτός αν το έδαφος είναι πολύ τραχύ, ο επιβαίνοντας μπορεί να πάει οπουδήποτε από τον σταθμό τροχιάς, πρόσθεσε. Η Lockheed σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν για το πληρώμα του διαστημόπλοιου Orion που κατασκευάζει για τη NASA για το Lander. Η Lockheed έχει ήδη επιλεγεί από τη NASA για το πρόγραμμα Commercial Lunar Payload Services το οποίο θα μπορούσε να δει την εταιρεία να παραδώσει φορτίο ρομποτικά στη Σελήνη. Η σεληνιακή προσγείωση του Lockheed Martin προσαρτάται στον διαστημικο σταθμό που θα μπορούσε να περιστρέφεται γύρω από τη Σελήνη το 2020. Από τον Ιούλιο, η NASA αναμένει να χρηματοδοτήσει μελέτες επιβατών πληρώματος με επιδείξεις πτήσεων που έχουν προγραμματιστεί έως το 2024. Οι εταιρείες πρέπει να υποβάλουν τις ιδέες τους μέχρι το Μάρτιο και οι νικητές θα επιλεγούν μέχρι τον Μάιο. Η διαστημική υπηρεσία ανακοίνωσε τα σχέδια της σεληνιακής προσγείωσης στις 13 Δεκεμβρίου 2018. Σε ένα φόρουμ βιομηχανίας της NASA στις 14 Φεβρουαρίου, μεγάλες εταιρείες αεροδιαστημικής όπως η Lockheed ήταν παρούσες και συμμετείχαν επίσης νέοι συμμετέχοντες στη βιομηχανία, όπως η Blue Origin και η Space Exploration Technologies. Αρχικά, η NASA αναμένει ότι τα γέφυρα θα ανεφοδιαστει με φορτηγά πλοία που μεταφέρουν καύσιμα από τη Γη σε σεληνιακή τροχιά. Η NASA ασχολείται επίσης με τεχνολογίες για την παραγωγή προωθητικών πυραύλων με χρήση πάγου νερού και εδάφους της Σελήνης. Ο διαστημικός σταθμός της Σελήνης που θα λειτουργούσε από το πλήρωμα ονομάζεται πύλη από την NASA και τους διεθνείς εταίρους της που προγραμματίζουν να την αναπτύξουν και να την εκμεταλλευτούν. Η NASA σκοπεύει να ξεκινήσει την πρώτη μονάδα της πύλης το 2022. Ο Orion του Lockheed θα μεταφέρει αστροναύτες στην πύλη. Σύμφωνα με τα σχέδια της NASA, ένα σεληνιακό αεροσκάφος θα μπορούσε να δοκιμαστεί στη Σελήνη το 2024 με έναν επιβαίνοντα σε λειτουργία με ένα πλήρωμα από το 2028. https://asgardia.space/en/news/Two-week-Moon-missions-could-use-reusable-lunar-lander

Εκτοξεύθηκε το ισραηλινό σκάφος Beresheet με προορισμό τη Σελήνη. Με επιτυχία εκτοξεύθηκε το ισραηλινό σκάφος Beresheet, πάνω σε έναν πύραυλο Falcon 9 της Space X, από το ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα στις 03:45 ώρα Ελλάδας της Παρασκευής. Το Ισραήλ φιλοδοξεί να γίνει η τέταρτη χώρα στην ιστορία που θα «πατήσει» στη Σελήνη, μετά τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ (Ρωσία) και την Κίνα, με το χρηματοδοτούμενο από ιδιώτες μη επανδρωμένο ρομποτικό σκάφος, που σημαίνει «Γένεσις» στα εβραϊκά. Εκτός από το Beresheet, ο πύραυλος μετέφερε στο διάστημα ένα δορυφόρο τηλεπικοινωνιών της Ινδονησίας και ένα πειραματικό δορυφόρο της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. Αφού έθεσε σε τροχιά το φορτίο του, ο επαναχρησιμοποιούμενος πύραυλος επέστρεψε στη Γη και προσνηώθηκε πάνω σε ένα μη επανδρωμένο πλοίο στον Ατλαντικό Ωκεανό, 483 χιλιόμετρα ανοιχτά των ακτών της Φλόριντα. Αν όλα πάνε καλά, η ρομποτική άκατος «Γένεσις», κόστους περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων, βάρους 585 κιλών και μεγέθους πλυντηρίου πιάτων, θα γράψει τη δική της ιστορία, καθώς θα γίνει η πρώτη ιδιωτική διαστημοσυσκευή που θα φθάσει στο φεγγάρι, καθώς όλες οι προηγούμενες αποστολές ήσαν κρατικές. Βασικός χρηματοδότης με 44 εκατ. δολάρια είναι ο ισραηλο - νοτιοαφρικανός δισεκατομμυριούχος των τηλεπικοινωνιών Μόρις Καν, ενώ έχουν επίσης συνεισφέρει 24 εκατ. δολάρια το ζεύγος Μίριαμ και Σέλντον Αντελσον, ιδιοκτήτες καζίνου και χρηματοδότες του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις ΗΠΑ. Η Ισραηλινή Υπηρεσία Διαστήματος συνέβαλε και αυτή με 2 εκατ. δολάρια. Ο μη κερδοσκοπικός ισραηλινός οργανισμός SpaceIL, που ιδρύθηκε στο Τελ Αβίβ από τρεις νεαρούς μηχανικούς το 2011, είναι υπεύθυνος για την αποστολή, σε συνεργασία με την κρατική αεροδιαστημική βιομηχανία Israel Aerospace Industries (IAI). Αντίθετα με τις επανδρωμένες αποστολές των δεκαετιών του 1960 και του 1970, που χρειάστηκαν μόνο τρεις μέρες για να φθάσουν στο φεγγάρι, το ισραηλινό σκάφος θα ακολουθήσει μια πολύ πιο μακρινή και πολύπλοκη διαδρομή και υπολογίζεται να φθάσει στη φωτεινή (ορατή) πλευρά της Σελήνης, στην πεδιάδα Mare Serenitatis του βορείου ημισφαιρίου, στις 11 Απριλίου. Το σκάφος δεν προβλέπεται να λειτουργήσει περισσότερες από δύο μέρες πάνω στη σεληνιακή επιφάνεια. http://www.kathimerini.gr/1011257/article/epikairothta/episthmh/ekto3ey8hke-to-israhlino-skafos-beresheet-me-proorismo-th-selhnh

Το Ισραήλ φιλοδοξεί να γίνει η τέταρτη χώρα που θα πατήσει στη σελήνη. ο Ισραήλ φιλοδοξεί να γίνει η τέταρτη χώρα στην ιστορία που θα «πατήσει» στη σελήνη, μετά τις ΗΠΑ, την ΕΣΣΔ (Ρωσία) και την Κίνα. Το χρηματοδοτούμενο ως επί το πλείστον από ιδιώτες, μη επανδρωμένο ρομποτικό ισραηλινό σκάφος Beresheet (σημαίνει «Γένεσις» στα εβραϊκά) προγραμματίζεται να εκτοξευθεί από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα την Παρασκευή, στις 03:45 ώρα Ελλάδας, πάνω σε ένα πύραυλο Falcon 9 της ιδιωτικής αμερικανικής διαστημικής εταιρείας Space X του Ίλον Μασκ. Αν όλα πάνε καλά, η ρομποτική άκατος «Γένεσις», κόστους περίπου 100 εκατομμυρίων δολαρίων, βάρους 585 κιλών και μεγέθους πλυντηρίου πιάτων, θα γράψει τη δική της ιστορία, καθώς θα γίνει η πρώτη διαστημοσυσκευή που θα φθάσει στο φεγγάρι από πρωτοβουλία ιδιωτών, καθώς όλες οι προηγούμενες αποστολές ήσαν κρατικές. Βασικός χρηματοδότης με 44 εκατ. δολάρια είναι ο ισραηλο-νοτιοαφρικανός δισεκατομμυριούχος των τηλεπικοινωνιών Μόρις Καν, ενώ έχουν επίσης συνεισφέρει 24 εκατ. δολάρια το ζεύγος Μίριαμ και Σέλντον Άντελσον, ιδιοκτήτες καζίνου και χρηματοδότες του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις ΗΠΑ. Η Ισραηλινή Υπηρεσία Διαστήματος συνέβαλε και αυτή με 2 εκατ. δολάρια. Το Beresheet πρόκειται να μετρήσει το μαγνητικό πεδίο της Σελήνης, να συλλέξει άλλα στοιχεία, καθώς επίσης να εναποθέσει στη σεληνιακή επιφάνεια μια «χρονοκάψουλα» με ψηφιακά αρχεία που θα περιέχουν τη Βίβλο, παιδικές ζωγραφιές, τον εθνικό ύμνο του Ισραήλ, τη σημαία του και αναμνήσεις ενός Εβραίου που επέζησε του Ολοκαυτώματος. «Θα μείνουν στο φεγγάρι για πάντα», δήλωσε ο Γιονατάν Βαϊντράουμπ, συνιδρυτής του μη κερδοσκοπικού ισραηλινού οργανισμού SpaceIL, που ιδρύθηκε στο Τελ Αβίβ από τρεις νεαρούς μηχανικούς το 2011. Η SpacIL είναι υπεύθυνη για την αποστολή, σε συνεργασία με την κρατική αεροδιαστημική βιομηχανία Israel Aerospace Industries (IAI). «Είναι το χαμηλότερου προϋπολογισμού διαστημικό σκάφος που έχει ποτέ αναλάβει τέτοια αποστολή. Οι υπερδυνάμεις που κατάφεραν να προσεληνώσουν μια διαστημοσυσκευή στη σελήνη, ξόδεψαν εκατοντάδες εκατομμύρια», αναφέρεται σε ανακοίνωση της εταιρείας ΙΑΙ. Αντίθετα με τις επανδρωμένες αποστολές των δεκαετιών του 1960 και του 1970, που χρειάστηκαν μόνο τρεις μέρες για να φθάσουν στο φεγγάρι, το ισραηλινό σκάφος θα ακολουθήσει μια πολύ πιο μακρινή και πολύπλοκη διαδρομή και υπολογίζεται να φθάσει στη φωτεινή (ορατή) πλευρά της σελήνης, στην πεδιάδα Mare Serenitatis του βορείου ημισφαιρίου, στις 11 Απριλίου. Το σκάφος δεν προβλέπεται να λειτουργήσει περισσότερες από δύο μέρες πάνω στη σεληνιακή επιφάνεια. Εντός του 2019 προγραμματίζονται δύο ακόμη αποστολές στη σελήνη, μια ινδική που θα στείλει ένα ρόβερ και μια κινεζική που θα στείλει μια στατική ρομποτική διαστημοσυσκευή. Η SpaceIL φέρεται να μην έχει σχέδια για άλλες μελλοντικές διαστημικές αποστολές, αντίθετα η ισραηλινή ΙΑΙ έχει σχέδια για συνεργασία με γερμανική εταιρεία, ώστε να κάνουν αποστολές στη σελήνη για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA). https://www.in.gr/2019/02/20/tech/israil-filodoksei-na-ginei-tetarti-xora-pou-tha-patisei-sti-selini/

H Moon Express μας φέρνει πίσω στη Σελήνη. Η διήμερη Σύμβαση για το Παγκόσμιο Διάστημα και Τεχνολογία (GSTC) ξεκίνησε στη Σιγκαπούρη χθες με το κύριο θέμα της «ώθησης των συνόρων καινοτομίας». Οι αναδυόμενες δορυφορικές τεχνολογίες, μαζί με τη σεληνιακή εξερεύνηση και την ανάπτυξη των διαστημικών δραστηριοτήτων είναι τα θέματα συζήτησης στο GSTC 2019, όπου οι ομιλητές περιλαμβάνουν κορυφαίους διαστημικούς κλάδους και ειδικούς δορυφορικής τεχνολογίας, όπως οι εκπρόσωποι του Israel Space Agency, της Airbus, της Virgin Orbit και άλλοι. Σήμερα, ο Bob Richards, διευθύνων σύμβουλος της Moon Express, έκανε μια παρουσίαση για την εταιρεία που θέλει να εξάγει ορυκτά από τη Σελήνη και να δημιουργήσει μια βάση για την ανθρωπότητα εκεί. Ο κύριος στόχος του Moon Express είναι να έχουν μόνιμα ρομπότ να χτίσουν μια σεληνιακή βάση που να μπορεί να απομακρύνει απο τον Νότιο Πόλο από το νερό και τα ορυκτά - πόρους που στη συνέχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή προωθητικού για διαστημικά σκάφη. Η οικοδόμηση ενός οικισμού στη Σελήνη είναι ένας από τους κύριους στόχους του Asgardia Space Nation Το 2017, η εταιρεία αποκάλυψε το χρονοδιάγραμμα για ένα στόλο πλοίων που ονομάζεται MX Robotic Explorers. Σύμφωνα με τους προγραμματιστές, αυτή η οικογένεια ευέλικτων, κλιμακούμενων ερευνητικών ρομπότ είναι ικανή να φθάσει στη Σελήνη και σε άλλους προορισμούς του Ηλιακού Συστήματος. Προς το παρόν, η εταιρεία δεν έχει αποκαλύψει λεπτομέρειες σχετικά με τις αποστολές ή τον πάροχο εκτόξευσης. Είναι γνωστό ότι η Moon Express έχει συμβόλαιο με την αμερικανική εταιρεια εκτόξευσης Space Rocket Lab για να πραγματοποιήσει αρκετές εκτοξεύσεις σε έναν πειραματικό πυραύλλο που ονομάζεται Electron. Ωστόσο, αξιωματούχοι της εταιρείας δήλωσαν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν μεγαλύτερο πυραύλο για μελλοντικές αποστολές επιβατών. Σχεδιασμένο για δυνατότητες εξερεύνησης Class Scout, ξεκινώντας από τη χαμηλή τροχιά της Γης, το MX-1 προσφέρει ευελιξία και απόδοση, ώστε να φέρει επανάσταση στην πρόσβαση στο φεγγάρι και στο cis-σεληνιακό χώρο. Το MX-1 χρησιμοποιεί φιλικά προς το περιβάλλον καύσιμα, προηγμένα σύνθετα άνθρακα και πυριτικά, που τροφοδοτούνται από τον πυραυλοκινητήρα PECO Moon Express. Τον Οκτώβριο του 2018, η Moon Express δήλωσε ότι έκλεισε ένα γύρο χρηματοδότησης 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων, με τον όμιλο Minerva Capital Group ως επενδυτή. Έχει επίσης συγκεντρώσει 10 εκατομμύρια δολάρια, με επικεφαλής έναν ακοινοποίητο κύριο επενδυτή. Η χρηματοδότηση θα χρησιμοποιηθεί για την ανακατασκευή του συγκροτήματος εκτόξευσης 17 στο σταθμό Cape Canaveral της Φλώριδας, το οποίο η εταιρεία μισθώνει από την Πολεμική Αεροπορία για να λειτουργήσει ως κέντρο ανάπτυξης και δοκιμών διαστημοπλοίων. Επίσης, η χρηματοδότηση αυτή προορίζεται για την παράκαμψη της αποστολής Lunar Scout επί του MX-1E lander, η οποία θα αναλύσει και θα φωτογραφήσει την επιφάνεια της Σελήνης. Η εταιρεία σχεδιάζει να ξεκινήσει την πρώτη αποστολή το 2019. Το 2020, η εταιρεία σχεδιάζει την εκστρατεία Lunar Outpost, η οποία θα ξεκινήσει στην αποκαλούμενη αιχμή του αιώνιου φωτός και θα εξερευνήσει το σεληνιακό νότιο πόλο. Οι κύριοι στόχοι αυτής της αποστολής είναι η δημιουργία του πρώτου ερευνητικού φυλλαδίου σε σεληνιακή κλίμακα, η αναζήτηση υδάτων και χρήσιμων ορυκτών και η υποδοχή διάφορων ερευνητικών μέσων για τον εταίρο της αποστολής τους, ILO-1 του Διεθνούς Συνεδρίου Παρατηρητών Σεληνιακού. Σχεδιασμένο ως workhorse που μπορεί να παραδώσει 150kg σε χαμηλή σεληνιακή τροχιά από χαμηλή τροχιά της Γης, με μια σειρά διαμορφώσεων που υποστηρίζουν τη σεληνιακή προσγείωση και τις cis-σεληνιακές λειτουργίες, το MX-5 μπορεί επίσης να εξοπλιστεί με σταδιακά συστήματα MX-1 ή MX-2 που μπορούν να φθάσουν στο φως ολόκληρο το ηλιακό σύστημα. Η επόμενη αποστολή είναι το φεγγάρι της συγκομιδής μέχρι το 2020 και περιλαμβάνει την πρώτη αποστολή επιστροφής του εμπορικού δείγματος, η οποία αρχίζει επίσης την επιχειρηματική φάση της αναζήτησης σεληνιακών πόρων. Τα δείγματα σεληνιακού δείγματος που θα επιστράφουν στη Γη θα χρησιμοποιηθούν για επιστημονικούς και εμπορικούς σκοπούς. Η Moon Express είναι μια αμερικανική ιδιωτική εταιρεία που σχηματίζεται από μια ομάδα επιχειρήσεων Silicon Valley και διαστημικών επιχειρηματιών το 2010. Έγινε η πρώτη ιδιωτική εταιρεία εξουσιοδοτημένη από την αμερικανική κυβέρνηση σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Συνθήκης για το Εξωτερικό Διάστημα για να αποδράσει πέρα ​​από την τροχιά της Γης και τη γη στη Σελήνη . Ο κύριος στόχος του Moon Express είναι να αποσύρει την οικονομική και κοινωνική σφαίρα από τη Γη στη Σελήνη, να διερευνήσει άγνωστες περιοχές του δορυφόρου και να δημιουργήσει μια βάση στη Σελήνη για το μελλοντικό έργο των επιστημονικών και βιομηχανικών μονάδων. Το Moon Express είναι ένας από τους κορυφαίους υποψηφίους του Google Lunar X Prize, ενός διεθνούς διαγωνισμού για την πρώτη ιδιωτική πτήση με το πλοίο του στο φεγγάρι. Ο Διπλός ρομποτικός εξερευνητής με αρκετή ενεργεια για να φτάσει στην Αφροδίτη ή τα φεγγάρια του Άρη από χαμηλή τροχιά της Γης. Η ευελιξία διπλού σταδίου οδηγεί περισσότερο ωφέλιμο φορτίο στην επιφάνεια του σεληνιακού ή επεκτείνει την εμβέλεια της σε βαθύ χώρο. Συμβατό με υπάρχοντα και αναδυόμενα οχήματα εκτόξευσης, το MX-2 προσφέρει εκπληκτικές δυνατότητες Class Scout για εξερεύνηση και εμπορία με χαμηλό κόστος. Η Παγκόσμια Σύμβαση Διαστήματος και Τεχνολογίας είναι το κορυφαίο γεγονός της Ασίας στο χώρο και την τεχνολογία, φέρνοντας τα τελευταία νέα της τεχνολογίας, τι είναι ζεστό στη δορυφορική σκηνή και τις ενημερώσεις διαστημικής τεχνολογίας. Το 2018, το συνέδριο καλωσόρισε περισσότερους από 500 αντιπροσώπους, 60 ομιλητές και 200 ​​εταιρείες από περισσότερες από 30 χώρες σε όλο τον κόσμο, παρέχοντας μια πλατφόρμα για τους συμμετέχοντες να συνδεθούν με την ταχύτατα αναπτυσσόμενη διαστημική βιομηχανία και να εξερευνήσουν τις ασιατικές ευκαιρίες. https://asgardia.space/en/news/Moon-Express-Bring-Us-Back-To-The-Moon

Ο καθεδρικός ναός Lichfield θα γιορτάσει 50 χρόνια από την προσγείωση της Σελήνης. Ως τρόπος για να γιορτάσουμε 50 χρόνια από τότε που ο Neil Armstrong έβαλε το πόδι στο φεγγάρι, αυτό το καλοκαίρι, ένας καλλιτέχνης θα μετατρέψει το εκπληκτικό πλακόστρωτο δάπεδο του καθεδρικού ναού Lichfield σε αναπαράσταση της σεληνιακής επιφάνειας. Ο τρίκλιτος καθεδρικός ναός που βρίσκεται στο Staffordshire έχει εξουσιοδοτήσει την εγκατάσταση τέχνης να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της ετήσιας θερινής εκπομπής του, που ονομάζεται Space, Θεός, Σύμπαν και Όλα. Ο κάτοικος του καθεδρικού ναού, Peter Walker, θα χρησιμοποιεί επίσης εγκαταστάσεις φωτισμού και ήχου εμπνευσμένες από το διάστημα και τους πλανήτες. Η έκθεση τέχνης θα ανοίξει στις 20 Ιουλίου, την ακριβή ημέρα της 50ης επετείου της προσγείωσης σε φεγγάρι Armstrong και Buzz Aldrin. Οι αστροναύτες ήταν στην επιφάνεια του φεγγαριού για πάνω από δύο ώρες και το γεγονός μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο όπου περίπου 530 εκατομμύρια άνθρωποι συντονίστηκαν. Για να τιμήσει την επέτειο, ο καθεδρικός ναός Lichfield έχει οργανώσει ειδικές υπηρεσίες, έργα τέχνης, εκθέσεις και διαλέξεις που αποσκοπούν στην εξερεύνηση του τόπου της ανθρωπότητας στο σύμπαν και στη σημασία της ζωής. Ο κοσμήτορας του καθεδρικού ναού, Adrian Dorber, εξήγησε ότι η μεταφορά μιας διαδρομής είναι πολύ πλούσια και σκοπεύουν να την εξερευνήσουν σε όλες τις διαστάσεις της, συμπεριλαμβανομένων των πραγματικών ταξιδιών των ανθρώπων, του προσκυνήματος που επιλέγουν, του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζουν, , τι φέρνουν μαζί τους και πώς κατευθύνονται στο ταξίδι τους στη ζωή. Το σεληνιακό τοπίο του Walker είναι γνωστό ως One Small Step και θα εκτελέσει το πλήρες μήκος και το πλάτος του ευρύχωρου ναού του καθεδρικού ναού. Μετά την προσθήκη του ήχου και του φωτός, οι θεατές θα μπορέσουν να σταθούν στο σεληνιακό τοπίο και να κοιτάξουν πίσω στη γη, η οποία θα προβάλλεται στο ανώτατο όριο. Θα μπορέσουν να δουν τους γαλαξίες και τα σύμπαντα να ανοίγουν μπροστά τους, δημιουργώντας μια ενθουσιώδη εμπειρία στον χώρο αυτό, δήλωσε ο Ντόρμπερ. Ο Walker πρόσθεσε ότι αν και η πραγματική σελήνη είναι ανέγγιχτη, ήθελαν να φέρουν το φεγγάρι στο κοινό και να τους προσκαλέσουν να κάνουν μικρά βήματα. Ο στόχος είναι να ωθήσει τους ανθρώπους να διερευνήσουν τις δυνατότητες, να προσεγγίσουν το φεγγάρι και να σκεφτούν τι σημαίνει γι 'αυτούς και για όλη την ανθρωπότητα. Επιπλέον, ο καθεδρικός ναός φιλοξενεί φεστιβάλ ταινιών sci-fi τον Αύγουστο, έναν διαγωνισμό ποίησης για να εξερευνήσει τις ιδέες του φωτός στο σκοτάδι, μια σειρά διαλέξεων για την επιστήμη και τη θρησκεία και ένα σχολικό πρόγραμμα για τη δημιουργία ενός πυραύλου. Ο Walker, ο κάτοικος του καθεδρικού ναού από το 2016, δήλωσε ότι είναι συνηθισμένος να εργάζεται σε τεράστιους χώρους. Ο Walker πρόσθεσε ότι οι άνθρωποι βλέπουν τους καθεδρικούς ναούς με έναν συγκεκριμένο τρόπο, έτσι ώστε με σύγχρονες πρωτοβουλίες και προσπάθειες και πειραματισμό μέσα σε αυτό το χώρο καλλιτεχνικά ή δημιουργικά, οι άνθρωποι να ασχολούνται με διαφορετικό τρόπο παρά με τους λευκούς τοίχους μιας γκαλερί ή ενός μουσείου. ο καλλιτέχνης να παίζει με τις προσδοκίες τους και να τους κάνει να το διαπράττουν με διαφορετικό τρόπο. https://asgardia.space/en/news/Lichfield-Cathedral-Will-Transform-into-a-Lunar-Landscape-to-Celebrate-50-Years-Since-the-Moon-Landing

Οι θηλυκές ανδρείτριες θα μετρήσουν την ακτινοβολία στη Σελήνη. Δύο γυναικείες ανδρείκελοι θα καταλάβουν καθίσματα επιβατών κατά τη διάρκεια της πρώτης αποστολής του Ωκεανικού διαστημικού οχήματος γύρω από τη Σελήνη. Οι ανδρείκελοι είναι εξοπλισμένοι με αισθητήρες για την ακριβή μέτρηση των επιπτώσεων της ακτινοβολίας στο σώμα. Οι αστροναύτες ενδέχεται να εκτεθούν στην ακτινοβολία αυτή κατά τη διάρκεια των μελλοντικών διαπλανητικών αποστολών. Οι δοκιμές πτήσης θα πραγματοποιηθούν κατά τη διάρκεια της ερευνητικής αποστολής της NASA. Το πλήρωμα με γυναικεία μανεκέν θα εισέλθει στην περιοχή της Σελήνης και θα επιστρέψει στη Γη. Η κοσμική ακτινοβολία αποτελεί σοβαρή απειλή για την ανθρώπινη υγεία στο διάστημα. Μακριά από το μαγνητικό πεδίο της Γης, οι δύο πηγές ακτινοβολίας παρουσιάζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο: γαλαξιακή κοσμική ακτινοβολία και ενεργητικές ηλιακές καταιγίδες. Αυτές οι δύο πηγές ακτινοβολίας μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου για το πλήρωμα και να αποτελέσουν έναν σημαντικό περιοριστικό παράγοντα για μελλοντικές πτήσεις προς τη Σελήνη και τον Άρη. Οι ανδρείκελοι, που ονομάζονταν Helga και Zohar, χτίστηκαν για να μοιάζουν με θηλυκά σώματα. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται μιμούνται διαφορετική πυκνότητα των εσωτερικών οργάνων: οστά, μαλακοί ιστοί και πνεύμονες. Οι μανεκέν είναι εξοπλισμένες με 5.600 αισθητήρες που θα μετρήσουν το επίπεδο ακτινοβολίας - γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες (σωματίδια υψηλής ενέργειας εκτός του ηλιακού συστήματος) και ηλιακή ακτινοβολία. "Επιλέξαμε γυναικεία φαντάσματα επειδή ο αριθμός των γυναικών αστροναυτών αυξάνεται και επίσης επειδή το θηλυκό σώμα είναι συνήθως πιο ευάλωτο στην ακτινοβολία", εξηγεί ο Thomas Berger, επικεφαλής επιστήμονας του πειράματος ακτινοβολίας Matroshka AstroRad (MARE) στο Γερμανικό Αεροδιαστημικό Κέντρο, DLR . Η μόνη διαφορά μεταξύ των δύο ανδρείκελων είναι ότι ο Zohar θα φοράει σακάκι ακτινοβολίας AstroRad σχεδιασμένο ειδικά για πτήσεις προς τη Σελήνη. Είναι κατασκευασμένο από πολυαιθυλένιο για καλύτερη απόφραξη των επιβλαβών πρωτονίων και θα καλύπτει το πάνω μέρος του σώματος, καθώς και τη μήτρα του Zohar. Η Helga θα πετάξει απροστάτευτα. Αργότερα, οι επιστήμονες θα συγκρίνουν τη δόση ακτινοβολίας που θα λάβουν και οι δύο ανδρείκελοι, προκειμένου να κατανοήσουν τον καλύτερο τρόπο προστασίας των μελλοντικών πληρωμάτων. Οι αισθητήρες σε ανδρείκελα εγκαθίστανται στις πιο ευαίσθητες περιοχές ακτινοβολίας του σώματος - τους πνεύμονες, το στομάχι, τη μήτρα και το μυελό των οστών. Ενώ χιλιάδες αισθητήρες θα καταγράψουν μια δόση ακτινοβολίας από την εκτόξευση και μέχρι την επιστροφή στη Γη, ένα σύνολο 16 ενεργών ανιχνευτών θα εμφανίσει μια δόση ακτινοβολίας στο δέρμα των δύο μανεκέν και στα εσωτερικά όργανα τους κατά τη διάρκεια της πτήσης. Στη Γη, παρόμοια ανδρείκελα χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία για να ποσοτικοποιήσουν τη σωστή δόση ακτινοβολίας για θεραπεία καρκίνου. Από το 2004 έως το 2011, ένα γερμανικό μανεκέν Rendo μέτρησε τα επίπεδα ακτινοβολίας επί του σκάφους και την εξωτερική επιφάνεια του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο πλαίσιο του διεθνούς πειράματος Matreshka-R. Η Helga και η Zohar βρίσκονται σήμερα στην Κολωνία της Γερμανίας. Εκεί, οι μηχανικοί δουλεύουν πάνω σε ένα πρωτότυπο για να τους συνδέσουν με ασφάλεια στα καθίσματα των κατόπτρων Orion και να ετοιμάσουν ανιχνευτές ακτινοβολίας για πτήση. Η πτήση του διαστημοπλοίου Orion γύρω από τη Σελήνη έχει προγραμματιστεί για τον Ιούνιο του 2020. https://asgardia.space/en/news/Female-Dummies-Will-Be-Measuring-the-Radiation-on-the-Moon