Δροσος Γεωργιος

Μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της NASA που βρήκε 370 εξωπλανήτες τώρα ερευνά τα δεδομένα του TESS. Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει πάνω από 6.000 πλανήτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από άστρα εκτός του Ήλιου μας, γνωστούς ως εξωπλανήτες. Περισσότεροι από τους μισούς από αυτούς τους πλανήτες ανακαλύφθηκαν χάρη σε δεδομένα από την αποσυρθείσα αποστολή Kepler της NASA και την τρέχουσα αποστολή TESS (Transiting Exoplanet Survey Satellite) της NASA. Ωστόσο, ο τεράστιος θησαυρός δεδομένων από αυτές τις αποστολές εξακολουθεί να περιέχει πολλούς πλανήτες που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί. Όλα τα δεδομένα και από τις δύο αποστολές είναι δημόσια διαθέσιμα στα αρχεία της NASA και πολλές ομάδες σε όλο τον κόσμο έχουν χρησιμοποιήσει αυτά τα δεδομένα για να βρουν νέους πλανήτες χρησιμοποιώντας μια σειρά από τεχνικές.Το 2021, μια ομάδα από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνια δημιούργησε το ExoMiner, ένα λογισμικό ανοιχτού κώδικα που χρησιμοποίησε τεχνητή νοημοσύνη (AI) για να επικυρώσει 370 νέους εξωπλανήτες από δεδομένα Kepler. Τώρα, η ομάδα δημιούργησε μια νέα έκδοση του μοντέλου που εκπαιδεύτηκε σε δεδομένα τόσο του Kepler όσο και του TESS, η οποία ονομάζεται ExoMiner++.Ο νέος αλγόριθμος, ο οποίος συζητείται σε πρόσφατη δημοσίευση στο Astronomical Journal, εντόπισε 7.000 στόχους ως υποψήφιους εξωπλανήτες από το TESS σε μια αρχική δοκιμή. Ένας υποψήφιος εξωπλανήτης είναι ένα σήμα που είναι πιθανό να είναι ένας πλανήτης, αλλά απαιτεί παρατηρήσεις παρακολούθησης από πρόσθετα τηλεσκόπια για επιβεβαίωση.Το ExoMiner++ μπορεί να ληφθεί δωρεάν από το GitHub , επιτρέποντας σε οποιονδήποτε ερευνητή να χρησιμοποιήσει το εργαλείο για να αναζητήσει πλανήτες στο αυξανόμενο δημόσιο αρχείο δεδομένων του TESS.«Το λογισμικό ανοιχτού κώδικα όπως το ExoMiner επιταχύνει την επιστημονική ανακάλυψη», δήλωσε ο Kevin Murphy, επικεφαλής επιστημονικών δεδομένων της NASA στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Όταν οι ερευνητές μοιράζονται ελεύθερα τα εργαλεία που έχουν αναπτύξει, επιτρέπουν σε άλλους να αναπαράγουν τα αποτελέσματα και να εμβαθύνουν στα δεδομένα, γι' αυτό και τα ανοιχτά δεδομένα και ο κώδικας αποτελούν σημαντικούς πυλώνες της επιστήμης που αποτελεί χρυσό πρότυπο».Το ExoMiner++ εξετάζει παρατηρήσεις πιθανών διελεύσεων για να προβλέψει ποιες από αυτές προκαλούνται από εξωπλανήτες και ποιες από άλλα αστρονομικά γεγονότα, όπως η έκλειψη δυαδικών αστέρων. «Όταν έχεις εκατοντάδες χιλιάδες σήματα, όπως σε αυτή την περίπτωση, είναι το ιδανικό μέρος για να αναπτύξεις αυτές τις τεχνολογίες βαθιάς μάθησης», δήλωσε ο Miguel Martinho, υπάλληλος του KBR στη NASA Ames, ο οποίος είναι συν-ερευνητής του ExoMiner++Το Kepler και το TESS λειτουργούν διαφορετικά — το TESS παρακολουθεί σχεδόν ολόκληρο τον ουρανό, αναζητώντας κυρίως πλανήτες που διέρχονται από κοντινά άστρα, ενώ το Kepler εξέτασε ένα μικρό κομμάτι του ουρανού σε μεγαλύτερο βάθος από το TESS. Παρά τις διαφορετικές αυτές στρατηγικές παρατήρησης, οι δύο αποστολές παράγουν συμβατά σύνολα δεδομένων, επιτρέποντας στο ExoMiner++ να εκπαιδεύεται με δεδομένα και από τα δύο τηλεσκόπια και να παρέχει ισχυρά αποτελέσματα. «Με λίγους πόρους, μπορούμε να έχουμε πολλά οφέλη», δήλωσε ο Hamed Valizadegan, επικεφαλής του έργου για το ExoMiner και υπάλληλος του KBR στη NASA Ames.Η επόμενη έκδοση του ExoMiner++ θα βελτιώσει τη χρησιμότητα του μοντέλου και θα συμβάλει στις μελλοντικές προσπάθειες ανίχνευσης εξωπλανητών. Ενώ το ExoMiner++ μπορεί προς το παρόν να επισημαίνει υποψήφιους πλανήτες όταν του δίνεται μια λίστα με πιθανά σήματα διέλευσης, η ομάδα εργάζεται επίσης για να δώσει στο μοντέλο τη δυνατότητα να αναγνωρίζει τα ίδια τα σήματα από τα ακατέργαστα δεδομένα.Η επιστήμη ανοιχτού κώδικα και το λογισμικό ανοιχτού κώδικα είναι ο λόγος για τον οποίο ο τομέας των εξωπλανητών εξελίσσεται τόσο γρήγορα.Εκτός από τη συνεχιζόμενη ροή δεδομένων από το TESS, οι μελλοντικές αποστολές αναζήτησης εξωπλανητών θα δώσουν στους χρήστες του ExoMiner πολλά περισσότερα δεδομένα για να εργαστούν. Το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα καταγράψει δεκάδες χιλιάδες διελεύσεις εξωπλανητών — και, όπως τα δεδομένα TESS, τα δεδομένα Roman θα είναι ελεύθερα διαθέσιμα σύμφωνα με τη δέσμευση της NASA για την Επιστήμη Gold Standard και την κοινή χρήση δεδομένων με το κοινό. Οι πρόοδοι που έχουν σημειωθεί με τα μοντέλα ExoMiner θα μπορούσαν επίσης να βοηθήσουν στην αναζήτηση εξωπλανητών στα δεδομένα Roman.«Η πρωτοβουλία ανοιχτής επιστήμης της NASA θα οδηγήσει όχι μόνο σε καλύτερη επιστήμη, αλλά και σε καλύτερο λογισμικό», δήλωσε ο Jon Jenkins, επιστήμονας εξωπλανητών στη NASA Ames. «Η επιστήμη ανοιχτού κώδικα και το λογισμικό ανοιχτού κώδικα είναι ο λόγος που ο τομέας των εξωπλανητών προχωρά τόσο γρήγορα».Το Γραφείο του Επικεφαλής Υπεύθυνου Επιστημονικών Δεδομένων της NASA ηγείται των προσπαθειών ανοιχτής επιστήμης για τον οργανισμό. Η δημόσια κοινοποίηση επιστημονικών δεδομένων, εργαλείων, έρευνας και λογισμικού μεγιστοποιεί τον αντίκτυπο των επιστημονικών αποστολών της NASA. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη δέσμευση της NASA για διαφάνεια και αναπαραγωγιμότητα της επιστημονικής έρευνας, επισκεφθείτε τη διεύθυνση science.nasa.gov/open-science . Για να λαμβάνετε περισσότερες ιστορίες σχετικά με τον αντίκτυπο των επιστημονικών δεδομένων της NASA απευθείας στα εισερχόμενά σας, εγγραφείτε στο ενημερωτικό δελτίο NASA Open Science . https://science.nasa.gov/open-science/deep-learning-exoplanets-tess/ Αυτή η καλλιτεχνική απεικόνιση δείχνει το άστρο TRAPPIST-1 με δύο πλανήτες να διέρχονται από πάνω του. Το ExoMiner++, ένα πρόσφατα ενημερωμένο πακέτο λογισμικού ανοιχτού κώδικα που αναπτύχθηκε από τη NASA, χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για να βοηθήσει στην εύρεση νέων εξωπλανητών που διέρχονται από δεδομένα που συλλέγονται από τις αποστολές της NASA. Καλλιτεχνική απεικόνιση του δορυφόρου έρευνας εξωπλανητών διέλευσης (TESS) της NASA, ο οποίος εκτοξεύτηκε το 2018 και έχει ανακαλύψει σχεδόν 700 εξωπλανήτες μέχρι στιγμής. Το λογισμικό ExoMiner++ της NASA εργάζεται για την αναγνώριση περισσότερων πλανητών στα δεδομένα του TESS χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη. .

Η NASA Webb ανακαλύπτει νεαρά αστέρια σαν τον Ήλιο που σφυρηλατούν, εκπέμποντας κοινούς κρυστάλλους. Οι αστρονόμοι αναζητούν εδώ και καιρό στοιχεία που να εξηγούν γιατί οι κομήτες στα περίχωρα του δικού μας ηλιακού συστήματος περιέχουν κρυσταλλικά πυριτικά άλατα, καθώς οι κρύσταλλοι απαιτούν έντονη θερμότητα για να σχηματιστούν και αυτές οι «βρώμικες χιονόμπαλες» περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στην υπερψυχρή Ζώνη Κάιπερ και στο Νέφος του Όορτ . Τώρα, κοιτάζοντας έξω από το ηλιακό μας σύστημα, το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA επέστρεψε τα πρώτα οριστικά στοιχεία που συνδέουν το πώς είναι δυνατές αυτές οι συνθήκες. Το τηλεσκόπιο έδειξε ξεκάθαρα για πρώτη φορά ότι το θερμό, εσωτερικό μέρος του δίσκου αερίου και σκόνης που περιβάλλει ένα πολύ νεαρό, ενεργά σχηματιζόμενο αστέρι είναι το σημείο όπου σφυρηλατούνται τα κρυσταλλικά πυριτικά άλατα. Ο Webb αποκάλυψε επίσης μια ισχυρή εκροή που είναι ικανή να μεταφέρει τους κρυστάλλους στις εξωτερικές άκρες αυτού του δίσκου. Σε σύγκριση με το δικό μας πλήρως σχηματισμένο, ως επί το πλείστον καθαρισμένο από σκόνη ηλιακό σύστημα, οι κρύσταλλοι θα σχηματίζονταν περίπου μεταξύ Ήλιου και Γης.Οι ευαίσθητες παρατηρήσεις του Webb στο μέσο υπέρυθρο φάσμα του πρωτοαστέρα, που καταγράφεται ως EC 53, δείχνουν επίσης ότι οι ισχυροί άνεμοι από τον δίσκο του αστεριού πιθανότατα εκτοξεύουν αυτούς τους κρυστάλλους σε μακρινές τοποθεσίες, όπως η απίστευτα κρύα άκρη του πρωτοπλανητικού δίσκου του, όπου τελικά μπορεί να σχηματιστούν κομήτες.«Οι στρωματοποιημένες εκροές του EC 53 μπορεί να ανυψώσουν αυτά τα νεοσχηματισμένα κρυσταλλικά πυριτικά άλατα και να τα μεταφέρουν προς τα έξω, σαν να βρίσκονται σε μια κοσμική λεωφόρο», δήλωσε ο Jeong-Eun Lee, επικεφαλής συγγραφέας μιας νέας δημοσίευσης στο Nature και καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ στη Νότια Κορέα. «Ο Webb όχι μόνο μας έδειξε ακριβώς ποιοι τύποι πυριτικών αλάτων βρίσκονται στη σκόνη κοντά στο αστέρι, αλλά και πού βρίσκονται τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης». Πρωτοστάρ EC 53 στο Νεφέλωμα του Φιδιού. Η ομάδα χρησιμοποίησε το MIRI (Μέσο Υπέρυθρο Όργανο) του Webb για να συλλέξει δύο σύνολα εξαιρετικά λεπτομερών φασμάτων για να εντοπίσει συγκεκριμένα στοιχεία και μόρια και να προσδιορίσει τις δομές τους. Στη συνέχεια, χαρτογράφησαν με ακρίβεια πού βρίσκονται τα πάντα, τόσο όταν ο EC 53 είναι «ήσυχος» (αλλά εξακολουθεί να «τσιμπάει» σταδιακά τον δίσκο του) όσο και όταν είναι πιο ενεργός (αυτό που είναι γνωστό ως φάση έκρηξης). Αυτό το αστέρι, το οποίο έχει μελετηθεί από αυτήν την ομάδα και από άλλες ομάδες εδώ και δεκαετίες, είναι ιδιαίτερα προβλέψιμο. (Άλλα νεαρά αστέρια έχουν ακανόνιστες εκρήξεις ή οι εκρήξεις τους διαρκούν εκατοντάδες χρόνια.) Περίπου κάθε 18 μήνες, το EC 53 ξεκινά μια 100ήμερη, βομβαρδιστική φάση εκρήξεων, επιταχύνοντας τον ρυθμό και καταβροχθίζοντας εντελώς το κοντινό αέριο και σκόνη, ενώ εκτοξεύει μέρος της πρόσληψής του ως ισχυρούς πίδακες και εκροές. Αυτές οι εκβολές μπορεί να εκτοξεύσουν μερικούς από τους νεοσχηματισμένους κρυστάλλους στα περίχωρα του πρωτοπλανητικού δίσκου του αστεριού. «Ακόμα και ως επιστήμονας, είναι εκπληκτικό για μένα το γεγονός ότι μπορούμε να βρούμε συγκεκριμένα πυριτικά άλατα στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένων του φορστερίτη και του ενστατίτη κοντά στο EC 53», δήλωσε ο Doug Johnstone, συν-συγγραφέας και κύριος ερευνητής στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας του Καναδά. «Αυτά είναι κοινά ορυκτά στη Γη. Το κύριο συστατικό του πλανήτη μας είναι το πυριτικό άλας». Για δεκαετίες, η έρευνα έχει επίσης εντοπίσει κρυσταλλικά πυριτικά άλατα όχι μόνο σε κομήτες στο ηλιακό μας σύστημα, αλλά και σε μακρινούς πρωτοπλανητικούς δίσκους γύρω από άλλα, ελαφρώς παλαιότερα αστέρια - αλλά δεν μπόρεσε να εντοπίσει πώς έφτασαν εκεί. Με τα νέα δεδομένα του Webb, οι ερευνητές κατανοούν πλέον καλύτερα πώς αυτές οι συνθήκες θα μπορούσαν να είναι δυνατές.«Είναι απίστευτα εντυπωσιακό το γεγονός ότι το Webb μπορεί όχι μόνο να μας δείξει τόσα πολλά, αλλά και πού βρίσκονται τα πάντα», δήλωσε ο Joel Green, συν-συγγραφέας και επιστήμονας οργάνων στο Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ. «Η ερευνητική μας ομάδα χαρτογράφησε τον τρόπο με τον οποίο κινούνται οι κρύσταλλοι σε όλο το σύστημα. Έχουμε δείξει αποτελεσματικά πώς το αστέρι δημιουργεί και κατανέμει αυτά τα υπερλεπτά σωματίδια, τα οποία είναι σημαντικά μικρότερα από έναν κόκκο άμμου».Τα δεδομένα MIRI του Webb δείχνουν επίσης ξεκάθαρα τους στενούς, υψηλής ταχύτητας πίδακες θερμού αερίου του αστεριού κοντά στους πόλους του, και τις ελαφρώς ψυχρότερες και πιο αργές εκροές που προέρχονται από την πιο εσωτερική και θερμή περιοχή του δίσκου που τροφοδοτεί το αστέρι. Η παραπάνω εικόνα, η οποία τραβήχτηκε από ένα άλλο όργανο Webb, το NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου), δείχνει ένα σύνολο ανέμων και σκεδαζόμενου φωτός από τον δίσκο του EC 53 ως ένα λευκό ημικύκλιο υπό γωνία προς τα δεξιά. Οι άνεμοί του ρέουν επίσης προς την αντίθετη κατεύθυνση, περίπου πίσω από το αστέρι, αλλά στο εγγύς υπέρυθρο φως, αυτή η περιοχή φαίνεται σκοτεινή. Οι πίδακες του είναι πολύ μικροσκοπικοί για να διακριθούν. Κρυστάλλωση και κίνηση πυριτικού άλατος κοντά στον Πρωτοστάρ EC 53 Το EC 53 εξακολουθεί να είναι «τυλιγμένο» σε σκόνη και μπορεί να είναι για άλλα 100.000 χρόνια. Για εκατομμύρια χρόνια, ενώ ο δίσκος ενός νεαρού αστεριού είναι πυκνά γεμάτος με μικροσκοπικούς κόκκους σκόνης και βότσαλα, θα συμβεί ένας αμέτρητος αριθμός συγκρούσεων που μπορεί να δημιουργήσουν αργά μια σειρά από μεγαλύτερα πετρώματα, οδηγώντας τελικά στο σχηματισμό γήινων και αερίων γιγάντιων πλανητών. Καθώς ο δίσκος καθιζάνει, τόσο το ίδιο το αστέρι όσο και τυχόν βραχώδεις πλανήτες θα ολοκληρώσουν τον σχηματισμό τους, η σκόνη θα καθαρίσει σε μεγάλο βαθμό (δεν θα κρύβει πλέον τη θέα) και ένα αστέρι σαν τον Ήλιο θα παραμείνει στο κέντρο ενός καθαρισμένου πλανητικού συστήματος, με κρυσταλλικά πυριτικά άλατα «σκορπισμένα» σε όλη την έκταση.Το EC 53 είναι μέρος του Νεφελώματος του Φιδιού, το οποίο βρίσκεται 1.300 έτη φωτός από τη Γη και είναι γεμάτο με αστέρια που σχηματίζονται ενεργά.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb Η εικόνα NIRCam του 2024 από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA δείχνει το πρωτοάστρο EC 53 σε κύκλο. Οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας νέα δεδομένα από το MIRI του Webb, απέδειξαν ότι τα κρυσταλλικά πυριτικά άλατα σχηματίζονται στο πιο θερμό μέρος του δίσκου αερίου και σκόνης που περιβάλλει το αστέρι - και μπορεί να εκτοξεύονται στις άκρες του συστήματος. Αυτή η απεικόνιση αντιπροσωπεύει το μισό του δίσκου αερίου και σκόνης που περιβάλλει το πρωτοαστέρα EC 53. Οι αστρικές εκρήξεις σχηματίζουν περιοδικά κρυσταλλικά πυριτικά άλατα, τα οποία εκτοξεύονται προς τα πάνω και προς τα έξω στις άκρες του συστήματος, όπου τελικά μπορεί να σχηματιστούν κομήτες και άλλα παγωμένα βραχώδη σώματα.

Οι ηλιακές καταιγίδες σύντομα θα «παίζουν μπόουλινγκ» με τους δορυφόρους γύρω από τη Γη. Τα κύματα φορτισμένων σωματιδίων του Ήλιου θα μετατρέπουν σε… κορίνες τους δορυφορικούς στόλους. Την ανακοίνωση της διαστημικής εταιρείας του Τζεφ Μπέζος Blue Origin ότι δημιουργεί ένα δορυφορικό στόλο παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών παρόμοιο με το Starlink ακολούθησε μια νέα μελέτη που υποστηρίζει ότι οι ηλιακές καταιγίδες όπως αυτή που έπληξε πριν από λίγα 24ωρα τη Γη μπορούν να προκαλέσουν καταστροφικές συγκρούσεις των δορυφόρων που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας.O ακριβής αριθμός των δορυφόρων που βρίσκονται σε λειτουργία σε τροχιά γύρω από τη Γη και δεν ανήκουν σε κάποιο δορυφορικό στόλο δεν είναι γνωστός και εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 4-7,5 χιλιάδες. Ο στόλος Starlink της SpaceX, της διαστημικής εταιρείας του Έλον Μασκ, αριθμεί αυτή τη στιγμή περίπου δέκα χιλιάδες δορυφόρους με στόχο να φτάσουν τους 15 χιλιάδες στο τέλος της δεκαετίας. Η Amazon, η ναυαρχίδα του Τζεφ Μπέζος, έχει δημιουργήσει το δικό της δορυφορικό στόλο που αρχικά ονομάστηκε Project Kuiper και μετονομάστηκε σε Leo. Ο στόλος αυτός διαθέτει αυτή την στιγμή περίπου 200 δορυφόρους με στόχο να φτάσει τους 3,5 χιλιάδες. H Blue Origin ανακοίνωσε ότι σε πρώτη φάση σχεδιάζει την εκτόξευση 5,408 δορυφόρων για τον στόλο της που ονομάστηκε TerraWave.Πρόσφατα η Κίνα έκανε αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ για να πάρει άδεια και κυρίως φάσματα για τη δημιουργία ενός δορυφορικού στόλου που θα αριθμεί 200 χιλιάδες δορυφόρους.Ομάδα ερευνητών δημοσιεύει μια μελέτη σύμφωνα με την οποία οι ηλιακές (γεωμαγνητικές) καταιγίδες που πλήττουν συχνά τη Γη αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για τη δορυφορική δραστηριότητα της ανθρωπότητας.Πρόσφατοι υπολογισμοί δείχνουν ότι βρισκόμαστε πλέον σε μια φάση όπου δύο δορυφόροι που περνούν σε απόσταση μικρότερη του 1 χιλιομέτρου μεταξύ τους συμβαίνει περίπου μία φορά κάθε 22 δευτερόλεπτα. Μόνο για το Starlink τέτοιες συναντήσεις συμβαίνουν περίπου κάθε 11 λεπτά. Επιπλέον καθένας από τους χιλιάδες δορυφόρους του Starlink πρέπει να εκτελεί κατά μέσο όρο 41 ελιγμούς τον χρόνο για να αποφύγει συγκρούσεις με άλλα αντικείμενα σε τροχιά.Με μια πρώτη ματιά αυτό μπορεί να μοιάζει με ένα προσεκτικά διαχειριζόμενο σύστημα που λειτουργεί όπως έχει σχεδιαστεί. Όμως οι μηχανικοί γνωρίζουν ότι τα «ακραία σενάρια», δηλαδή γεγονότα εκτός των κανονικών συνθηκών λειτουργίας είναι συχνά εκείνα που προκαλούν μεγάλες αποτυχίες. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι ηλιακές καταιγίδες αποτελούν ένα τέτοιο ακραίο σενάριο για τους μεγάλους δορυφορικούς στόλους. Οι ηλιακές καταιγίδες ως συστημική απειλή Υπό φυσιολογικές συνθήκες, οι ηλιακές καταιγίδες διαταράσσουν τη λειτουργία των δορυφόρων με δύο βασικούς τρόπους. Πρώτον, θερμαίνουν την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης. Αυτή η επιπλέον θέρμανση προκαλεί διαστολή του αέρα, αυξάνοντας την ατμοσφαιρική αντίσταση στους δορυφόρους και καθιστώντας δυσκολότερη την ακριβή πρόβλεψη της θέσης τους. Με μεγαλύτερη αντίσταση, οι δορυφόροι πρέπει να καταναλώνουν περισσότερο καύσιμο για να διατηρούν τις προγραμματισμένες τροχιές τους.Επίσης,μπορεί να χρειαστεί να ξοδέψουν καύσιμο για ελιγμούς αποφυγής όταν οι προβλέψεις δείχνουν ότι οι τροχιές τους ενδέχεται να τέμνονται με άλλους δορυφόρους. Κατά τη διάρκεια μιας ηλιακής καταιγίδας τον Μάιο του 2024 πάνω από τους μισούς δορυφόρους σε χαμηλή γήινη τροχιά χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν μέρος των καυσίμων τους για τέτοιους ελιγμούς επανατοποθέτησης.Το δεύτερο αποτέλεσμα μπορεί να είναι ακόμη πιο σοβαρό: οι ηλιακές καταιγίδες μπορούν να απενεργοποιήσουν τα συστήματα πλοήγησης και επικοινωνίας ενός δορυφόρου. Αν συμβεί αυτό ο δορυφόρος ενδέχεται να μην μπορεί να κατευθυνθεί μακριά από τον κίνδυνο. Όταν αυτή η απώλεια ελέγχου συνδυάζεται με την αυξημένη αντίσταση και τη μεγαλύτερη αβεβαιότητα θέσης που προκαλεί η θερμαινόμενη ατμόσφαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε άμεση καταστροφή.Το σύνδρομο Κέσλερ είναι η πιο γνωστή εκδοχή αυτής της καταστροφής: ένα νέφος διαστημικών συντριμμιών γύρω από τη Γη που καθιστά αδύνατη την εκτόξευση οτιδήποτε σε τροχιά (ή πέρα από αυτήν) χωρίς να καταστραφεί. Ωστόσο, το σύνδρομο Κέσλερ χρειάζεται δεκαετίες για να αναπτυχθεί πλήρως. Για να αναδείξουν την αμεσότητα του προβλήματος που μπορούν να προκαλέσουν οι ηλιακές καταιγίδες, οι συγγραφείς εισήγαγαν έναν νέο δείκτη: το «ρολόι CRASH» (Collision Realization and Significant Harm – Πραγματοποίηση Σύγκρουσης και Σημαντική Βλάβη). Μικρά περιθώρια αντίδρασης Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ερευνητών τον Ιούνιο του 2025 αν οι διαχειριστές δορυφόρων έχαναν την ικανότητα να στέλνουν εντολές για ελιγμούς αποφυγής,μια καταστροφική σύγκρουση θα συνέβαινε σε περίπου 2,8 ημέρες. Συγκρίνετε αυτό με τις 121 ημέρες που υπολόγισαν ότι θα ίσχυαν το 2018, πριν από την εποχή των δορυφορικών στόλων και γίνεται σαφές γιατί ανησυχούν.Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι αν οι διαχειριστές χάσουν τον έλεγχο έστω και για μόλις 24 ώρες υπάρχει πιθανότητα 30% να συμβεί μια καταστροφική σύγκρουση που θα μπορούσε να αποτελέσει την έναρξη μίας διαδικασίας του συνδρόμου Κέσλερ.Δυστυχώς οι ηλιακές καταιγίδες δεν προειδοποιούν πολύ νωρίς, ίσως μόνο μία ή δύο ημέρες πριν την εμφάνιση της στη Γη. Και ακόμη κι όταν υπάρχει προειδοποίηση δεν μπορούμε απαραίτητα να κάνουμε πολλά περισσότερα από το να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε τους δορυφόρους που θα επηρεαστούν.Όμως το δυναμικό περιβάλλον που δημιουργούν στην ατμόσφαιρα απαιτεί έλεγχο και ανατροφοδότηση σε πραγματικό χρόνο για την αποτελεσματική διαχείριση των δορυφόρων. Αν αυτός ο έλεγχος χαθεί, σύμφωνα με τη μελέτη, έχουμε μόνο λίγες ημέρες για να τον αποκαταστήσουμε πριν καταρρεύσει ολόκληρο το «σπίτι από τραπουλόχαρτα». Ένας γνωστός κίνδυνος με μακροχρόνιες συνέπειες Αυτό δεν είναι απλή θεωρητική εικασία. Η ηλιακή καταιγίδα του Μαΐου του 2024 ήταν μία από τις ισχυρότερες αν όχι η ισχυροτερη εδώ και δεκαετίες, αλλά γνωρίζουμε ήδη μια ακόμη ισχυρότερη: το Συμβάν Carrington του 1859. Ήταν η ισχυρότερη ηλιακή καταιγίδα που έχει καταγραφεί ποτέ και, αν συνέβαινε κάτι παρόμοιο σήμερα, θα κατέστρεφε την ικανότητά μας να ελέγχουμε τους δορυφόρους μας για πολύ περισσότερο από τρεις ημέρες.Ουσιαστικά ένα και μόνο γεγονός για το οποίο υπάρχει μάλιστα ιστορικό προηγούμενο θα μπορούσε να αφανίσει τη δορυφορική μας υποδομή και να μας κρατήσει «δεμένους στη Γη» για το προβλέψιμο μέλλον της ανθρωπότητας.Αυτό σίγουρα δεν ακούγεται σαν ένα μέλλον στο οποίο θα ήθελαν να ζήσουν οι άνθρωποι στο κοντινό μέλλον. Και παρότι υπάρχουν αναπόφευκτοι συμβιβασμοί ανάμεσα στα τεχνολογικά οφέλη που μας προσφέρουν οι μεγάλοι δορυφορικοί στόλοι σε χαμηλή γήινη τροχιά και στους κινδύνους που ενέχουν για τις μελλοντικές διαστημικές δραστηριότητες είναι προτιμότερο να έχουμε μια ρεαλιστική εκτίμηση αυτών των κινδύνων. Όταν το ενδεχόμενο είναι να χάσουμε την πρόσβαση στο Διάστημα για γενιές εξαιτίας μιας ιδιαίτερα ισχυρής ηλιακής καταιγίδας, το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να λαμβάνουμε ενημερωμένες αποφάσεις και αυτή η μελέτη σίγουρα συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2062155/oi-iliakes-kataigides-syntoma-tha-paizoyn-mpooylingk-me-toys-doryforoys-gyro-apo-ti-gi/

Τα αφρικανικά δάση ρυπαίνουν πλέον το περιβάλλον με διοξείδιο του άνθρακα. Απελευθερώνουν περισσότερο άνθρακα από όσο αποθηκεύουν σε μια ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη. Μια νέα ανάλυση δείχνει ότι η αφρικανική ήπειρος έχανε περίπου 106 δισεκατομμύρια κιλά δασικής βιομάζας κάθε χρόνο μεταξύ 2010 και 2017. Η έρευνα υποδηλώνει ότι τα δάση της Αφρικής τα οποία επί μακρόν θεωρούνταν ένα ισχυρό ανάχωμα απέναντι στην κλιματική αλλαγή πλέον προσθέτουν άνθρακα στην ατμόσφαιρα αντί να τον απορροφούν.Η μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Scientific Reports» με επικεφαλής επιστήμονες από τα Πανεπιστήμια του Λέστερ, του Σέφιλντ και του Εδιμβούργου διαπίστωσε ότι τα δάση σε ολόκληρη την Αφρική έχουν μετατραπεί από «καταβόθρες» διοξειδίου του άνθρακα σε καθαρή πηγή εκπομπών, απελευθερώνοντας περισσότερο άνθρακα από όσο αποθηκεύουν.Η αλλαγή φαίνεται να έχει συμβεί μετά το 2010 και αναδεικνύει την αυξανόμενη επείγουσα ανάγκη για παγκόσμιες προσπάθειες προστασίας των δασών, ένα ζήτημα που βρέθηκε στο επίκεντρο και της πρόσφατης Διάσκεψης για το Κλίμα COP30. Παρακολούθηση της βιομάζας από το Διάστημα Για να καταλήξουν σε αυτά τα συμπεράσματα, οι ερευνητές συνδύασαν δορυφορικές παρατηρήσεις με τεχνικές μηχανικής μάθησης, παρακολουθώντας τις αλλαγές στη βιομάζα των δασών πάνω από το έδαφος για περισσότερα από δέκα χρόνια. Η δασική βιομάζα αντιπροσωπεύει τον άνθρακα που αποθηκεύεται στα δέντρα και στη λοιπή ξυλώδη βλάστηση. Η ανάλυση έδειξε ότι τα δάση της Αφρικής κέρδιζαν άνθρακα μεταξύ 2007 και 2010, όμως οι εκτεταμένες απώλειες στις τροπικές δασικές περιοχές ανέτρεψαν αυτή την τάση.Από το 2010 έως το 2017, η Αφρική έχανε κατά μέσο όρο 106 δισεκατομμύρια κιλά δασικής βιομάζας ετησίως, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο βάρος 106 εκατομμυρίων αυτοκινήτων. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της απώλειας σημειώθηκε σε υγρά τροπικά πλατύφυλλα δάση, ιδίως στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Μαδαγασκάρη και τμήματα της Δυτικής Αφρικής, όπου η αποψίλωση και η υποβάθμιση των δασών ήταν οι βασικοί παράγοντες. Αν και ορισμένες περιοχές σαβάνας παρουσίασαν αύξηση της βιομάζας λόγω εντονότερης ανάπτυξης θάμνων, τα κέρδη αυτά δεν ήταν αρκετά για να αντισταθμίσουν τις συνολικές απώλειες.Ο καθηγητής Χέικο Μπάλζτερ κύριος συγγραφέας της μελέτης και διευθυντής του στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικού Μέλλοντος του Πανεπιστημίου του Λέστερ δήλωσε: «Αυτό είναι ένα κρίσιμο σήμα αφύπνισης για την παγκόσμια κλιματική πολιτική. Αν τα δάση της Αφρικής δεν απορροφούν πλέον άνθρακα, σημαίνει ότι άλλες περιοχές και ο κόσμος συνολικά θα πρέπει να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ακόμη πιο δραστικά, ώστε να παραμείνουμε εντός του στόχου των 2°C της Συμφωνίας του Παρισιού και να αποφύγουμε καταστροφική κλιματική αλλαγή. Η χρηματοδότηση για το Tropical Forests Forever Facility πρέπει να αυξηθεί γρήγορα, ώστε να τερματιστεί οριστικά η παγκόσμια αποψίλωση.» Τι αποκαλύπτουν πλέον τα δορυφορικά δεδομένα Η μελέτη συνδυάζει δεδομένα από το διαστημικό λέιζερ της NASA, γνωστό ως GEDI, ραντάρ από τους ιαπωνικούς δορυφόρους ALOS, τεχνικές μηχανικής μάθησης (κλάδος της τεχνητής νοημοσύνης) και χιλιάδες επιτόπιες μετρήσεις σε δάση. Μαζί, αυτά τα στοιχεία παρήγαγαν τον πιο λεπτομερή έως σήμερα χάρτη αλλαγών της δασικής βιομάζας σε ολόκληρη την Αφρική, καλύπτοντας μια πλήρη δεκαετία και αποκαλύπτοντας μοτίβα αποψίλωσης σε τοπική κλίμακα.Τα αποτελέσματα έρχονται σε μια περίοδο όπου η Προεδρία της COP30 ανακοίνωσε το Tropical Forests Forever Facility, μια νέα πρωτοβουλία που στοχεύει στην κινητοποίηση δισεκατομμυρίων λιρών σε χρηματοδότηση για το κλίμα. Το πρόγραμμα θα αποζημιώνει χώρες με τροπικά δάση για τη διατήρησή τους. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι χωρίς άμεση δράση για την ανακοπή της απώλειας δασών, ο πλανήτης κινδυνεύει να χάσει ένα από τα πολυτιμότερα φυσικά του «φίλτρα» απέναντι στην αύξηση των εκπομπών άνθρακα. Δρόμοι προς την ανάκαμψη των δασών Η δρ Νεζά Ατσίλ, συν-συγγραφέας από το Κέντρο Παρατήρησης της Γης στο Ινστιτούτο Περιβαλλοντικού Μέλλοντος του Πανεπιστημίου του Λέστερ δήλωσε: «Ισχυρότερη δασική διακυβέρνηση, αυστηρότερη επιβολή της νομοθεσίας κατά της παράνομης υλοτομίας και μεγάλης κλίμακας προγράμματα αποκατάστασης, όπως το AFR100 —που στοχεύει στην αποκατάσταση 100 εκατομμυρίων εκταρίων αφρικανικών τοπίων έως το 2030— μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά στην αντιστροφή της ζημιάς.»Ο δρ Πέδρο Ροντρίγκεζ-Βέιγκα, ο οποίος πραγματοποίησε το μεγαλύτερο μέρος της ανάλυσης στο NCEO και στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ και σήμερα εργάζεται στη Sylvera Ltd., ανέφερε: «Η μελέτη αυτή παρέχει κρίσιμα δεδομένα κινδύνου για τη Sylvera και την ευρύτερη εθελοντική αγορά άνθρακα (VCM) και δείχνει ότι η αποψίλωση δεν είναι απλώς ένα τοπικό ή περιφερειακό ζήτημα — αλλάζει την παγκόσμια ισορροπία άνθρακα. Αν τα δάση της Αφρικής μετατραπούν σε μόνιμη πηγή εκπομπών, οι παγκόσμιοι κλιματικοί στόχοι θα γίνουν πολύ πιο δύσκολο να επιτευχθούν. Κυβερνήσεις, ιδιωτικός τομέας και ΜΚΟ πρέπει να συνεργαστούν για να χρηματοδοτήσουν και να στηρίξουν πρωτοβουλίες που προστατεύουν και ενισχύουν τα δάση μας» https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2062249/ta-afrikanika-dasi-rypainoyn-pleon-to-perivallon-me-dioxeidio-toy-anthraka/

Η Αποστολή 74 αφιερώνει την Τρίτη στη Μικροβιολογία και τη Συντήρηση Εργαστηρίου. Η μικροβιολογική έρευνα για την προστασία της υγείας των αστροναυτών και του εξοπλισμού των διαστημοπλοίων βρέθηκε στην κορυφή του επιστημονικού προγράμματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Οι παρατηρήσεις της Γης και η συντήρηση υποστήριξης ζωής ολοκλήρωσαν την ημέρα για την τριάδα της Αποστολής 74 .Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της βάρδιάς του επεξεργάζοντας με ασφάλεια δείγματα ενός βακτηριακού παθογόνου μέσα στο γάντι Life Science της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Ο Γουίλιαμς διερευνούσε έναν τρόπο πρόληψης του σχηματισμού βιοφίλμ , ή ενός στρώματος μικροοργανισμών, οπουδήποτε υπάρχει νερό σε ένα διαστημόπλοιο, όπου αυτά θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και μπορούν να προκαλέσουν ζημιά στον εξοπλισμό. Τα δείγματα μικροβίων στεγάζονται μέσα σε έναν εξειδικευμένο θάλαμο κυτταροκαλλιέργειας, που ονομάζεται BioCell, και εκτίθενται σε διαφορετικά επίπεδα υπεριώδους φωτός για να μάθουν πώς να αναστέλλουν την ανάπτυξη μικροβίων και να μειώνουν την εξάρτηση από χημικά απολυμαντικά. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε ασφαλέστερα συστήματα υποστήριξης ζωής και ιατρικά συστήματα, πιο ανθεκτικά υλικά διαστημοπλοίων και υγιέστερους ανθρώπους εντός και εκτός Γης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Σεργκέι Μικάεφ, πέρασε τη βάρδιά του υποστηρίζοντας δύο συνεχιζόμενες μελέτες παρατήρησης της Γης και συντηρώντας τον εξοπλισμό του σταθμού. Ο Μικάεφ πρώτα απενεργοποίησε μια αυτοματοποιημένη νυχτερινή φωτογράφιση που κατέγραψε εικόνες της νυχτερινής ατμοσφαιρικής λάμψης της Γης σε σχεδόν υπεριώδη μήκη κύματος. Η ατμοσφαιρική λάμψη προκαλείται από άτομα και μόρια που διεγείρονται από την ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία κατά τη διάρκεια της ημέρας και στη συνέχεια απελευθερώνουν την ενέργεια ως φως τη νύχτα. Στη συνέχεια, έστρεψε μια κάμερα έξω από ένα παράθυρο του σταθμού για να φωτογραφίσει αξιοθέατα σε όλη την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να κατανοήσουν πώς οι φυσικές καταστροφές επηρεάζουν το γύρω τοπίο. Ο Μικάεφ τελείωσε την ημέρα του καθαρίζοντας ανεμιστήρες μέσα στο φορτηγό σκάφος Progress 92 και μεταφέροντας νερό μεταξύ των δεξαμενών του σταθμού και επιθεωρώντας βαλβίδες νερού για μικρόβια.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ βοήθησε τον Μικάεφ κατά τη διάρκεια της δεύτερης φωτογράφισης της Γης, ρυθμίζοντας και εγκαθιστώντας το υλικό και στη συνέχεια κατεβάζοντας τις εικόνες για ανάλυση στο έδαφος. Ο Κουντ-Σβέρτσκοφ ολοκλήρωσε τη βάρδιά του με τροχιακές υδραυλικές εγκαταστάσεις, μεταφέροντας υγρά και ξαναγεμίζοντας τις δεξαμενές πριν καθαρίσει τα φίλτρα ανεμιστήρων στη μονάδα Zarya . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/01/20/expedition-74-spends-tuesday-on-microbiology-lab-maintenance/ Μια κοκκινοκίτρινη αέρινη λάμψη καλύπτει τον ορίζοντα της Γης, καθώς τα φώτα των πόλεων της νοτιοδυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής λαμπυρίζουν σε αντίθεση με τον Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο Θάλασσα που χωρίζει τις δύο ηπείρους. Roscosmos Το μοντέλο μηχανικής αξιολόγησης (EQM) του νέου δορυφόρου επικοινωνιών Express-AMU υποβάλλεται σε μηχανικές δοκιμές. Ειδικοί από την RESHETNEV (μέρος της Roscosmos) θα δοκιμάσουν το EQM του δορυφόρου σε διάφορα στάδια για να επιβεβαιώσουν τη δομική αντοχή. Θα προσομοιωθούν τα ακόλουθα: 🔵Φορτία που προκύπτουν κατά τη μεταφορά δορυφόρου με διάφορα μέσα μεταφοράς· 🔵Επιπτώσεις κραδασμών· 🔵Κρουστικά φορτία από τον μηχανισμό απελευθέρωσης· 🔵Ο βρυχηθμός του οχήματος εκτόξευσης. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_599311

Γύρω από τη Σελήνη. Η NASA ετοιμάζεται για την εκτόξευση της αποστολής Artemis II στις 6 Φεβρουαρίου (αν όλα πάνε καλά). Θα συμμετέχουν τέσσερις αστροναύτες σε μια 10ήμερη αποστολή γύρω από τη Σελήνη. Οι αστροναύτες θα μεταφερθούν με την κάψουλα Orion που είναι τοποθετημένη στην κορυφή του μεγαλύτερου πυραύλου που κατασκευάστηκε ποτέ για την NASA. Η αποστολή Artemis II θα φτάσει πιο μακριά από τη Γη σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη αποστολή του παρελθόντος και θα κάνει τον γύρο της Σελήνης πριν πάρει τον δρόμο της επιστροφής για τη Γη. Υποτίθεται πως ο άνθρωπος θα πατήσει ξανά στο φεγγάρι μετά το 2028 είτε με την αμερικανική αποστολή Artemis III είτε με την αντίστοιχη κινεζική … H διάσημη φωτογραφία της «ανατολής» της Γης από την αποστολή του Απόλλων 8 το 1968. https://physicsgg.me/2026/01/20/γύρω-από-τη-σελήνη-4/

Rocket and Space Corporation Energia Τι συμβαίνει με την αναπαραγωγή σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας; Πιθανότατα, δεν είναι αυτό που νομίζετε Όταν μιλάμε για θηλαστικά, όλα έχουν να κάνουν με τα κύτταρα. Σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, δεν μπορούν να διαιρεθούν όπως κάνουν στη Γη. Ειδικοί στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα έγκειται στη βαρύτητα. Ή μάλλον, στην απουσία της. Γνωρίζουμε ότι η μηδενική βαρύτητα βλάπτει σοβαρά τον οστίτη ιστό. Ένα ζυγωτό (γονιμοποιημένο ωάριο) έχει επίσης ένα είδος «ικριώματος» - έναν κυτταροσκελετό. Και καθορίζει σε μεγάλο βαθμό πώς θα διαιρεθούν τα κύτταρα του εμβρύου στα πρώτα στάδια ανάπτυξης. Προφανώς, χωρίς τη συνήθη βαρύτητα, αυτός ο μηχανισμός αποτυγχάνει στα έμβρυα θηλαστικών (ποντίκια χρησιμοποιήθηκαν στα πειράματα). Ωστόσο, εάν ένα έμβρυο που έχει ήδη περάσει από πολλά στάδια διαίρεσης (κυριολεκτικά μόνο λίγα κύτταρα) σταλεί σε τροχιά, συνεχίσει να αναπτύσσεται σε μηδενική βαρύτητα και στη συνέχεια να επιστρέψει στη Γη, οι πιθανότητες επιβίωσής του αυξάνονται εκθετικά. Πέντε γενιές διαστημικών μυγών φρούτων. Και ξέρετε ποιος δεν έχει αυτά τα προβλήματα; Η μύγα των φρούτων, η αγαπημένη όλων των βιολόγων. Η διαίρεση των ζυγωτών εντόμων, σε αντίθεση με αυτή των θηλαστικών, είναι απλούστερη. Ωστόσο, αυτό δεν προστατεύει από τις επιπτώσεις της μηδενικής βαρύτητας και της κοσμικής ακτινοβολίας. Αλλαγές συμβαίνουν. Αυτό δοκιμάστηκε σε μια ολόκληρη «δυναστεία» διαστημικών μυγών που ταξίδεψαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), στη συνέχεια στον Bion-M Νο. 2 και ξανά στον ISS στο τέλος του περασμένου έτους. Συνολικά αποκτήθηκαν 14-15 γενιές, πέντε από τις οποίες μεγάλωσαν στο διάστημα. Ουσιαστικά, πρόκειται για έναν νέο πληθυσμό εντόμων.Η ζωή σε τροχιά έχει αφήσει το στίγμα της. Επιστήμονες στο Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Προβλημάτων της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών έχουν επίσης παρατηρήσει αλλαγές στα μέρη του γονιδιώματος που είναι υπεύθυνα για την «επιδιόρθωση» του κατεστραμμένου DNA. Γιατί είναι απαραίτητα τέτοια πειράματα; Μην ανησυχείτε, δεν μιλάμε για διατροφή για τους αστροναύτες Ο κύριος στόχος είναι η ανάπτυξη φαρμάκων και μεθόδων προστασίας κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων διαπλανητικών αποστολών. Δεν είναι επικίνδυνη μόνο η μηδενική βαρύτητα, αλλά και η κοσμική ακτινοβολία. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, σε ορισμένες από τις μύγες δόθηκε ένα ειδικό δόλωμα που μπλοκάρει τις αρνητικές αλλαγές στη δομή των κυττάρων και την έκφραση γονιδίων (πώς λειτουργούν σε έναν πλήρως σχηματισμένο οργανισμό). Τα σχέδια περιλαμβάνουν τη μελέτη του πλήρους γονιδιώματος του νέου πληθυσμού διαστημικών μυγών φρούτων για τον ακριβή εντοπισμό όλων των μεταλλάξεων και άλλων αλλαγών. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23836

Σύγχρονοι αλχημιστές στο CERN μετέτρεψαν μόλυβδο σε χρυσό αναπαριστώντας τη γέννηση του Σύμπαντος, Απρόσμενα αποτελέσματα σε πειράματα στον επιταχυντή αδρονίων. Οι μεσαιωνικοί αλχημιστές ονειρεύονταν να μετατρέψουν το μόλυβδο σε χρυσό. Αν αναζητούσαν απαντήσεις για τη γέννηση του Σύμπαντος και είχαν στη διάθεση τους έναν επιταχυντή μπορεί να κατάφερναν…Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο μόλυβδος και ο χρυσός είναι διαφορετικά χημικά στοιχεία και ότι καμία χημική διεργασία δεν μπορεί να μετατρέψει το ένα στο άλλο. Ωστόσο, η σύγχρονη γνώση μας δείχνει ποια είναι η βασική διαφορά ανάμεσα σε ένα άτομο μολύβδου και ένα άτομο χρυσού: το άτομο του μολύβδου περιέχει ακριβώς τρία περισσότερα πρωτόνια. Όμως μπορούμε άραγε να δημιουργήσουμε ένα άτομο χρυσού απλώς αφαιρώντας τρία πρωτόνια από ένα άτομο μολύβδου; Όπως αποδεικνύεται, μπορούμε. Αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο.Φυσικοί που εργάζονται στο πείραμα ALICE στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Έρευνας (CERN) πραγματοποιούν συγκρούσεις άτομων μολύβδου μεταξύ τους σε εξαιρετικά υψηλές ταχύτητες προσπαθώντας να μιμηθούν την κατάσταση του Σύμπαντος αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο προέκυψε το Σύμπαν.Όπως διαπιστώθηκε οι συγκρούσεις παρήγαγαν παρεμπιπτόντως μικροσκοπικές ποσότητες χρυσού. Πιο συγκεκριμένα παρήχθησαν συνολικά ποσότητες χρυσού περίπου 29 τρισεκατομμυριοστά του γραμμαρίου. Η απώθηση Τα πρωτόνια βρίσκονται στον πυρήνα ενός ατόμου. Πώς μπορούν να αφαιρεθούν; Τα πρωτόνια έχουν ηλεκτρικό φορτίο, πράγμα που σημαίνει ότι ένα ηλεκτρικό πεδίο μπορεί να τα τραβήξει ή να τα απωθήσει. Η τοποθέτηση ενός ατομικού πυρήνα μέσα σε ένα ηλεκτρικό πεδίο θα μπορούσε θεωρητικά να το επιτύχει.Όμως οι πυρήνες συγκρατούνται από μια εξαιρετικά ισχυρή δύναμη πολύ μικρής εμβέλειας, γνωστή ως ισχυρή πυρηνική δύναμη. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται ένα εξαιρετικά ισχυρό ηλεκτρικό πεδίο για να αποσπαστούν πρωτόνια περίπου ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότερο από τα ηλεκτρικά πεδία που δημιουργούν τους κεραυνούς στην ατμόσφαιρα.Ο τρόπος με τον οποίο οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα τέτοιο πεδίο ήταν να εκτοξεύσουν δέσμες πυρήνων μολύβδου τον έναν προς τον άλλον σε απίστευτα υψηλές ταχύτητες, σχεδόν ίσες με την ταχύτητα του φωτός. Όταν οι πυρήνες μολύβδου συγκρούονται κατά μέτωπο η ισχυρή πυρηνική δύναμη κυριαρχεί και οι πυρήνες καταστρέφονται πλήρως. Πιο συχνά όμως οι πυρήνες απλώς περνούν πολύ κοντά ο ένας από τον άλλον και αλληλεπιδρούν μόνο μέσω της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης.Η ένταση ενός ηλεκτρικού πεδίου μειώνεται πολύ γρήγορα όσο απομακρύνεσαι από ένα αντικείμενο με ηλεκτρικό φορτίο, όπως ένα πρωτόνιο. Σε πολύ μικρές αποστάσεις όμως ακόμη και ένα μικρό φορτίο μπορεί να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά ισχυρό πεδίο.Έτσι όταν ένας πυρήνας μολύβδου περνά ξυστά από έναν άλλο το ηλεκτρικό πεδίο ανάμεσά τους γίνεται τεράστιο. Το ταχέως μεταβαλλόμενο αυτό πεδίο προκαλεί δονήσεις στους πυρήνες και περιστασιακά τους κάνει να εκτοξεύουν πρωτόνια. Αν ένας πυρήνας χάσει ακριβώς τρία πρωτόνια, τότε ο μόλυβδος έχει μετατραπεί σε χρυσό. Πώς όμως ξέρουμε ότι πράγματι δημιουργήθηκε χρυσός; Στο πείραμα ALICE χρησιμοποιούνται ειδικοί ανιχνευτές, οι λεγόμενοι θερμιδομετρητές μηδενικής γωνίας, για να μετρούν τα πρωτόνια που αποσπώνται από τους πυρήνες μολύβδου. Οι ίδιοι οι πυρήνες χρυσού δεν μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα, οπότε η ύπαρξή τους επιβεβαιώνεται μόνο έμμεσα.Οι επιστήμονες του ALICE υπολόγισαν ότι, όσο συγκρούουν δέσμες πυρήνων μολύβδου παράγονται περίπου 89,000 πυρήνες χρυσού ανά δευτερόλεπτο. Παρατήρησαν επίσης την παραγωγή και άλλων στοιχείων, όπως θάλλιο, που προκύπτει όταν αφαιρεθεί ένα πρωτόνιο από τον μόλυβδο, καθώς και υδράργυρο, όταν αφαιρεθούν δύο πρωτόνια.Μόλις ένας πυρήνας μολύβδου μετασχηματιστεί χάνοντας πρωτόνια δεν παραμένει πλέον στην ιδανική τροχιά που τον κρατά να κυκλοφορεί μέσα στον σωλήνα κενού του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων. Μέσα σε μικροδευτερόλεπτα συγκρούεται με τα τοιχώματα.Αυτό το φαινόμενο μειώνει σταδιακά την ένταση της δέσμης. Έτσι, για τους επιστήμονες, η παραγωγή χρυσού στον επιταχυντή είναι περισσότερο ενόχληση παρά ευλογία. Παρόλα αυτά, η κατανόηση αυτής της τυχαίας «αλχημείας» είναι απαραίτητη για την ερμηνεία των πειραμάτων και για τον σχεδιασμό ακόμη μεγαλύτερων πειραμάτων στο μέλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061549/sygchronoi-alchimistes-sto-cern-metetrepsan-molyvdo-se-chryso-anaparistontas-ti-gennisi-toy-sympantos/

Deutsche Bank: «Ο μήνας του μέλιτος για τη τεχνητή νοημοσύνη έλαβε τέλος» Ο γερμανικός τραπεζικός κολοσσός κάνει λόγο για σύγκρουση προσδοκιών και διαθέσιμων υποδομών. Το 2026 πιθανότατα θα είναι μια δύσκολη χρονιά για την τεχνητή νοημοσύνη προειδοποιούν αναλυτές της Deutsche Bank καθώς οι προσδοκίες συγκρούονται με τα πρακτικά όρια, τους περιορισμούς στις υποδομές και την αυξανόμενη πολιτική και κοινωνική αντίδραση.«Ο μήνας του μέλιτος για την AI έχει τελειώσει», ανέφεραν σε έκθεση τους οι αναλυτές Άντριαν Κοξ και Στεφάν Αμπρουντάν βασίζοντας την εκτίμησή τους γύρω από τρία συγκλίνοντα θέματα. Απογοήτευση: η ομορφιά είναι στο μάτι αυτού που βλέπει την τεχνητή νοημοσύνη Παρότι η γενετική τεχνητή νοημοσύνη παραμένει κατ’ αρχήν μετασχηματιστική, το χάσμα ανάμεσα στις υποσχέσεις και τον πραγματικό αντίκτυπο γίνεται όλο και πιο ορατό καθώς τα πιλοτικά έργα περνούν στην παραγωγή, σημειώνουν οι αναλυτές. Οι επιχειρησιακοί χρήστες έρχονται όλο και περισσότερο αντιμέτωποι με περιορισμούς στην ακρίβεια, με τη δυσκολία εφαρμογής της AI σε «ακατάστατα» και απρόβλεπτα περιβάλλοντα καθώς και με το γεγονός ότι συχνά δεν είναι ακόμη φθηνότερη από την ανθρώπινη εργασία.Παρότι η τεχνολογία βελτιώνεται γρήγορα σε τομείς όπως ο προγραμματισμός, τα οφέλη «είναι πιο ορατά στη Σίλικον Βάλει και σε έμπειρους πρώιμους χρήστες που ασχολούνται με προσωπικά, ad hoc έργα, παρά στον μέσο διευθύνοντα σύμβουλο που θέλει να δει ουσιαστική δημιουργία εσόδων ή συστημικές λειτουργικές λύσεις» σημειώνουν.Παρά τους τολμηρούς ισχυρισμούς ότι η AI περνά «από το να μιλά στο να πράττει» για τους περισσότερους χρήστες παραμένει περισσότερο σταδιακή παρά επαναστατική «λιγότερο σαν τη μετάβαση από το άλογο στο τρακτέρ και περισσότερο σαν την αναβάθμιση σε μια πιο άνετη σέλα».Οι αναλυτές προειδοποιούν επίσης ότι η αισιοδοξία γύρω από την AI έχει γίνει βασικός πυλώνας της πρόσφατης οικονομικής ανάπτυξης και των εταιρικών κερδών στις ΗΠΑ και ότι οποιαδήποτε αναθεώρηση των προσδοκιών για την παραγωγικότητα θα μπορούσε να επηρεάσει ευρύτερα τις αγορές. Οι δύο αναλυτές υπενθυμίζουν την προειδοποίηση του ΔΝΤ ότι μια υποχώρηση των επενδύσεων στην AI θα μπορούσε να «προκαλέσει απότομη διόρθωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές», η οποία θα επεκτεινόταν πέρα από τις εταιρείες που συνδέονται άμεσα με την AI. Αποδιοργάνωση: Τεχνητή νοημοσύνη στο μάτι της καταιγίδας Το δεύτερο θέμα αφορά τις αυξανόμενες πιέσεις ανάμεσα στη ραγδαία ζήτηση και τη περιορισμένη δυναμικότητα. Η Deutsche Bank σημειώνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη βασίζεται σε μία από τις πιο σύνθετες εφοδιαστικές αλυσίδες που έχουν δημιουργηθεί ποτέ, καθιστώντας τις εφαρμογές της ευάλωτες σε «στενά σημεία» σε εξαρτήματα, ενέργεια, ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές δικτύων.Η ζήτηση από τους hyperscalers παραμένει ισχυρή και οι επενδύσεις συνεχίζουν να αυξάνονται, υποστηριζόμενες από ισχυρές ταμειακές ροές και εύκολη πρόσβαση σε δανεισμό. Το σημείωμα επισημαίνει τον τεράστιο όγκο κεφαλαίων που κατευθύνονται σε ιδιωτικές εταιρείες AI, με γύρους χρηματοδότησης-ρεκόρ και αποτιμήσεις που υπογραμμίζουν πόσο κεφαλαιοβόρος έχει γίνει ο κλάδος την ώρα που οι προσδοκίες των επενδυτών για αποδόσεις αυξάνονται.Ταυτόχρονα, οι ελλείψεις σε μνήμη υψηλής ευρυζωνικότητας (HBM) οι πιέσεις στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και νερού, καθώς και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, δημιουργούν σημεία ευθραυστότητας. Οι αναλυτές χαρακτηρίζουν το 2026 κρίσιμη χρονιά για τους ανεξάρτητους δημιουργούς μοντέλων AI προειδοποιώντας ότι οι επενδυτές θα απαιτήσουν ολοένα και περισσότερο βιώσιμα επιχειρηματικά μοντέλα, καθώς οι χρηματοδοτικές ανάγκες αυξάνονται και οι ζημίες παραμένουν μεγάλες.«Αυτή η χρονιά μπορεί να είναι καθοριστική για τους αυτόνομους δημιουργούς μοντέλων AI. Η OpenAI είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη και ενδέχεται να διατρέχει τον μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς φαίνεται να μην έχει ακόμη βρει ένα λειτουργικό επιχειρηματικό μοντέλο για να καλύψει την αναφερόμενη καύση μετρητών ύψους 9 δισ. δολαρίων πέρυσι και πιθανώς 17 δισ. δολαρίων φέτος», γράφουν. Δυσπιστία: H AI δεν μπορεί να ικανοποιήσει Η τράπεζα αναμένει ότι το άγχος γύρω από την AI θα ενταθεί, περνώντας από μια υποβόσκουσα ανησυχία σε κεντρικό πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα. Οι αγωγές, οι ρυθμιστικές παρεμβάσεις και η δημόσια αντίδραση αναμένεται να αυξηθούν, καλύπτοντας θέματα πνευματικών δικαιωμάτων, ιδιωτικότητας, επέκτασης data centers και φόβους για απώλεια θέσεων εργασίας.Επιπλέον, οι αναλυτές επισημαίνουν την αυξανόμενη ευαισθησία γύρω από τις επιπτώσεις στην απασχόληση, την εθνική ασφάλεια και την αντίληψη ενός αγώνα δρόμου στην AI μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061529/deutsche-bank-o-minas-toy-melitos-gia-ti-techniti-noimosyni-elave-telos/

Οι όρκες «Μονομάχοι» που επιτίθενται σε σκάφη έχουν επινοήσει δική τους γλώσσα επικοινωνίας. Εντυπωσιακή αποκάλυψη που δείχνει το επίπεδο νοημοσύνης αυτών των θαλάσσιων θηρευτών. Ένα κοπάδι με όρκες με το παρατσούκλι «Gladiator» που βρίσκεται πίσω από μια σειρά επιθέσεων σε σκάφη στο Στενό του Γιβραλτάρ φαίνεται ότι «μιλά» μια μοναδική γλώσσα που οι επιστήμονες δεν έχουν ξανακούσει ποτέ.Από το 2020, το κοπάδι, με επικεφαλής μια θηλυκή όρκα γνωστή ως «White Gladis» έχει σπάσει πηδάλια, έχει αχρηστεύσει ιστιοπλοϊκά και έχει αφήσει ναυτικούς αβοήθητους σε αυτή τη ζωτικής σημασίας θαλάσσια δίοδο.Τώρα οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ίσως αποκάλυψαν ένα από τα μυστικά της επιτυχίας τους: μια μοναδική γλώσσα. Αν και ανήκουν στην οικογένεια των δελφινιών, είναι στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο είδος δελφινιών, οι όρκες έγιναν περισσότερο γνωστές με τον όρο «φάλαινες δολοφόνοι» (killer whales) κάνοντας τους περισσότερους να πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα σαρκοφάγο είδος φαλαινών.Οι όρκες είναι ιδιαίτερα έξυπνα, κοινωνικά και «ομιλητικά» θαλάσσια όντα που χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα φωνητικών ήχων για να επικοινωνούν και να οργανώνουν τις περίπλοκες στρατηγικές κυνηγιού τους. Αυτά τα κλικ και τα τσιρίγματα συνήθως ακούγονται ίδια στο ανθρώπινο αυτί χωρίς ειδική εκπαίδευση. Ωστόσο, έρευνες έχουν δείξει ότι διαφορετικά κοπάδια χρησιμοποιούν διαλέκτους ή «προφορές» που μεταδίδονται από τη μητέρα στο μικρό της.Μακριά από μια απλή τοπική ιδιαιτερότητα οι φωνητικές εκφράσεις του κοπαδιού Gladiator είναι εντελώς διαφορετικές από οτιδήποτε έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές λένε ότι αυτές οι επιθετικές όρκες έχουν αναπτύξει τη δική τους ιδιωτική γλώσσα. Η σιωπή Ένα παράξενο χαρακτηριστικό του κοπαδιού είναι ότι φαινόταν ασυνήθιστα σιωπηλό. Τα κοπάδια ορκών είναι συνήθως πολύ φωνακλάδικα, ειδικά όταν κυνηγούν ή παίζουν, όμως η White Gladis και η ομάδα της κατέστρεφαν ακινητοποιημένα σκάφη μέσα σε μια απόκοσμη σιωπή.Οι επιστήμονες όμως ανακάλυψαν ότι αυτό είναι απλώς μια τακτική επιλογή. Όπως τα περισσότερα κοπάδια, οι όρκες που ζουν γύρω από την Ιβηρική και το Στενό του Γιβραλτάρ ειδικεύονται στο κυνήγι ενός συγκεκριμένου είδους λείας. Επειδή είναι ειδικοί στο να κυνηγούν τον γρήγορο και ευαίσθητο τόνο έχουν μάθει να κυνηγούν αθόρυβα και να αποφεύγουν κάθε θόρυβο που θα μπορούσε να τρομάξει τα ψάρια.Σε μια νέα μελέτη ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε προηγμένο υποβρύχιο ακουστικό εξοπλισμό για να «υποκλέψουν» αυτή τη σιωπηλή επικοινωνία. Μέσα σε λίγες μόνο ώρες ηχογραφήσεων εντόπισαν τέσσερις διαφορετικούς τύπους ήχων που δεν ταίριαζαν με καμία γνωστή φωνητική έκφραση όρκας.Ο συν συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Ρενό ντε Στεφάνις πρόεδρος του οργανισμού Conservation, Information and Research on Cetaceans (CIRCE) στην Ισπανία, δήλωσε στους Times: «Μελετάμε αυτές τις όρκες εδώ και 30 χρόνια. Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι ήταν πολύ σιωπηλές. Τώρα όμως μάθαμε ότι οι ήχοι τους είναι εντελώς, μα εντελώς διαφορετικοί από οποιουσδήποτε άλλους. Από πολιτισμική και προστατευτική άποψη, αυτό είναι απίστευτο. Είναι σαν να ανακαλύπτεις ξαφνικά μια νέα ανθρώπινη γλώσσα στη μέση της Ευρώπης».Οι ήχοι δεν διέφεραν μόνο ακουστικά, αλλά παρουσίαζαν και μεγάλες δομικές διαφορές σε σχέση με τους πληθυσμούς ορκών του Βόρειου Ατλαντικού και του Ειρηνικού. «Είναι σαν τη διαφορά ανάμεσα στα αραβικά και τα λατινικά» εξηγεί ο ντε Στεφάνις. Η στρατηγική Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτά τα μοναδικά στυλ επικοινωνίας δεν είναι έμφυτα αλλά μαθαίνονται. Τα μικρά φαίνεται να αποκτούν λεξιλόγιο και «γραμματική» από το κυρίαρχο θηλυκό και τα άλλα μέλη του κοπαδιού καθώς μεγαλώνουν. Αυτές οι γλωσσικές δεξιότητες είναι κρίσιμες για τη μεταφορά των μοναδικών στρατηγικών κυνηγιού του κοπαδιού, που το βοηθούν να ευδοκιμεί σε περιοχές με άφθονη συγκεκριμένη λεία.Οι νέες φωνητικές εκφράσεις εντοπίστηκαν σε μια ομάδα περίπου 40 ορκών των οποίων η περιοχή δράσης εκτείνεται από το Στενό του Γιβραλτάρ έως τις ακτές του Ατλαντικού της Ιβηρικής και περιστασιακά μέχρι τη Μάγχη. Περίπου 15 από αυτές ανήκουν στο διαβόητο κοπάδι Gladiator, το οποίο έχει συνδεθεί με σχεδόν 700 στενές αλληλεπιδράσεις με σκάφη και τη βύθιση αρκετών πλοίων.Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν πιστεύουν ότι η White Gladis και το κοπάδι της επιδιώκουν να βλάψουν ανθρώπους, ούτε υπάρχει κάποια ένδειξη ότι οι όρκες βλέπουν τους ανθρώπους ως λεία. Αντίθετα, θεωρούν ότι οι επιθέσεις στα σκάφη ίσως είναι απλώς ένα παράξενο παιχνίδι.Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι οι όρκες μερικές φορές υιοθετούν «μόδες», δηλαδή ασυνήθιστες συμπεριφορές χωρίς προφανές όφελος. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι μια ομάδα ορκών στον βορειοδυτικό Ειρηνικό που άρχισε να φορά νεκρά ψάρια στο κεφάλι σαν «καπέλα». Η τάση εξαπλώθηκε από κοπάδι σε κοπάδι και σύντομα πολλές όρκες στην περιοχή εμφανίζονταν με ψάρια στο κεφάλι.Σύμφωνα με τον Δρ. ντε Στεφάνις και άλλους ερευνητές, οι επιθέσεις σε σκάφη μπορεί να είναι μια παρόμοια τάση που θα μπορούσε να εξαφανιστεί τόσο ξαφνικά όσο εμφανίστηκε. Αφού αποσπούν τα πηδάλια, η White Gladis και το κοπάδι της έχουν παρατηρηθεί να παίζουν με τα κομμάτια για λίγα λεπτά πριν χάσουν το ενδιαφέρον τους και απομακρυνθούν.Αυτό υποδηλώνει ότι βλέπουν τα σκάφη ως πηγή νέων «παιχνιδιών» χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες της καταστροφής ενός ιστιοπλοϊκού. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι πρόκειται για παιχνιδιάρικη και όχι επιθετική συμπεριφορά. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2061815/oi-orkes-monomachoi-poy-epitithentai-se-skafi-echoyn-epinoisei-diki-toys-glossa-epikoinonias-vinteo/

Η ισχυρότερη ηλιακή καταιγίδα από το 2003 πλήττει τη Γη – Φέρνει το βόρειο σέλας σε περιοχές που σπανίζει αλλά και προβλήματα σε δίκτυα και δορυφόρους. Η ηλιακή καταιγίδα που είναι σε εξέλιξη προκλήθηκε από «ισχυρή ηλιακή έκρηξη που έγινε χθες» Η πιο ισχυρή που έχει παρατηρηθεί από το 2003 πλήττει τη Γη από την Δευτέρα, όπως ανακοίνωσε το αμερικανικό κέντρο προβλέψεων διαστημικών μετεωρολογικών συνθηκών (SWPC).Η καταιγίδα θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα σε δίκτυα ηλεκτροδότησης και στις λειτουργίες δορυφόρων, αλλά και εντυπωσιακό βόρειο σέλας σε περιοχές όπου τέτοια φαινόμενα είναι πολύ σπάνια, ανέφεραν οι αμερικανικές μετεωρολογικές αρχές.Η γεωμαγνητική καταιγίδα αυτή τοποθετείται στο επίπεδο 4 στην πεντάβαθμη κλίμακα, εξήγησε με βίντεο που δημοσιοποίησε ο ειδικός Σον Ντολ του αμερικανικού κέντρου προβλέψεων διαστημικών μετεωρολογικών συνθηκών (SWPC).Αναμένεται να συνεχιστεί σήμερα, πάντως με μικρότερη ένταση, σύμφωνα με το κέντρο.Αν και ο πλανήτης έζησε το 2024 γεωμαγνητική καταιγίδα επιπέδου 5, του μέγιστου στην κλίμακα, για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια, η τρέχουσα ηλιακή καταιγίδα είναι η πιο ισχυρή που έχει παρατηρηθεί «από το 2003», εξήγησε ο κ. Ντολ.Τον Οκτώβριο του 2023, η λεγόμενη ηλιακή καταιγίδα «του Χάλογουιν» είχε βυθίσει τομείς της Σουηδίας στο σκοτάδι κι είχε προκαλέσει ζημιές σε ενεργειακές υποδομές στη Νότια Αφρική.Τα φαινόμενα αυτής της έντασης είναι σπάνια και συνδέονται με την ηλιακή δραστηριότητα. Τι είναι το φαινόμενο Η ηλιακή καταιγίδα σε εξέλιξη προκλήθηκε από «ισχυρή ηλιακή έκρηξη που έγινε χθες», σύμφωνα με τον κ. Ντολ.Ηλιακά σωματίδια που εκτοξεύτηκαν προκαλούν διαταραχές στο μαγνητικό πεδίο της γης, με αποτέλεσμα κάποιες φορές φαινόμενα όπως η εμφάνιση βόρειου σέλαος, η επιδείνωση των επικοινωνιών υψηλών συχνοτήτων, η υπερφόρτωση των δικτύων ηλεκτροδότησης και οι ανωμαλίες στις λειτουργίες δορυφόρων. Η καταιγίδα σε εξέλιξη ίσως προκαλέσει βόρειο σέλας σε περιοχές όπου δεν είναι διόλου συνηθισμένα τέτοια φαινόμενα. Μπορεί να παρατηρηθούν σε τομείς των ΗΠΑ, ως και στην Αλαμπάμα (νότια), σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2060968/i-ischyroteri-iliaki-kataigida-apo-to-2003-plittei-ti-gi-fernei-to-voreio-selas-se-perioches-poy-spanizei-alla-kai-provlimata-se-diktya-kai-doryforo

Η Ιαπωνία επαναφέρει σε λειτουργία το μεγαλύτερο πυρηνικό εργοστάσιο στον κόσμο. Επανεκκίνησε ο αντιδραστήρας Νο 6 στο εργοστάσιο Kashiwazaki-Kariwa, σηματοδοτώντας το πιο πρόσφατο –και πιο συμβολικό– βήμα στην επιστροφή της χώρας στην πυρηνική ενέργειαΣχεδόν δεκαπέντε χρόνια μετά την καταστροφή της Φουκουσίμα που πάγωσε το ιαπωνικό πυρηνικό πρόγραμμα, η Ιαπωνία επιχειρεί ένα προσεκτικό restart.Την Τετάρτη επανεκκίνησε ο αντιδραστήρας Νο 6 στο εργοστάσιο Kashiwazaki-Kariwa, σηματοδοτώντας το πιο πρόσφατο –και πιο συμβολικό– βήμα στην επιστροφή της χώρας στην πυρηνική ενέργεια. Οι υπέρμαχοι της πολιτικής αυτής επισημαίνουν πως η πυρηνική ενέργεια – εφόσον τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας – είναι η πιο «καθαρή» μορφή ενέργειας. Το πρώτο βήμα σε μια μακρά διαδρομή Ο αντιδραστήρας 6 του Kashiwazaki-Kariwa, που βρίσκεται βορειοδυτικά του Τόκιο, τέθηκε ξανά σε λειτουργία, έπειτα από ολιγοήμερη καθυστέρηση λόγω τεχνικού συναγερμού.Η εμπορική λειτουργία αναμένεται να ξεκινήσει τον επόμενο μήνα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πυρηνική εγκατάσταση στον κόσμο, η οποία παλαιότερα διέθετε επτά αντιδραστήρες και συνολική ισχύ 8,2 γιγαβάτ. Ωστόσο, ο έβδομος αντιδραστήρας δεν αναμένεται να επανεκκινήσει πριν από το 2030, ενώ οι υπόλοιποι πέντε ενδέχεται να παροπλιστούν. Η βαριά σκιά της Φουκουσίμα Η Ιαπωνία υπήρξε από τους πρωτοπόρους της πυρηνικής ενέργειας, στηρίζοντας μεγάλο μέρος του ηλεκτρισμού της σε αυτήν. Όλα άλλαξαν το 2011, όταν ο ισχυρότερος σεισμός που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα προκάλεσε την κατάρρευση των αντιδραστήρων στο Fukushima Daiichi Nuclear Power Plant, οδηγώντας σε ραδιενεργή διαρροή και μαζικές εκκενώσεις πληθυσμών.Η κρίση εκείνη χαρακτηρίστηκε από ανεξάρτητη κυβερνητική έκθεση ως «ανθρωπογενής καταστροφή», με ευθύνη της Tokyo Electric Power Company (Tepco).Αν και δικαστήριο αργότερα απήλλαξε στελέχη της από κατηγορίες αμέλειας, η κοινωνική εμπιστοσύνη είχε ήδη καταρρεύσει. Λίγους μήνες μετά, η Ιαπωνία έκλεισε και τους 54 πυρηνικούς αντιδραστήρες της. Πυρηνική ενέργεια και «καθαρή μετάβαση» Από το 2015, η χώρα προσπαθεί σταδιακά να «ξυπνήσει» τις μονάδες της, στο πλαίσιο του στόχου για μηδενικές εκπομπές έως το 2050. Μέχρι σήμερα έχουν επανεκκινήσει 15 από τους 33 λειτουργικά διαθέσιμους αντιδραστήρες.Πριν από το 2011, η πυρηνική ενέργεια παρείχε σχεδόν το 30% της ηλεκτρικής παραγωγής, με φιλόδοξο στόχο το 50% έως το 2030. Το νεότερο ενεργειακό σχέδιο είναι σαφώς πιο μετριοπαθές: 20% έως το 2040.Η πρωθυπουργός Σανάε Τακαΐτσι έχει τονίσει επανειλημμένα τη σημασία της πυρηνικής ενέργειας για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, ιδίως ενόψει της αυξανόμενης ζήτησης από data centers και τη βιομηχανία ημιαγωγών.Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο International Atomic Energy Agency εκτιμά ότι η πυρηνική ισχύς θα μπορούσε να υπερδιπλασιαστεί έως το 2050. Στην Ιαπωνία, όμως, το 2023 αντιστοιχούσε μόλις στο 8,5% της ηλεκτροπαραγωγής. Ακριβή επιστροφή, δύσκολες αποφάσεις Οι νέοι, αυστηρότεροι κανόνες ασφαλείας έχουν εκτοξεύσει το κόστος επανεκκίνησης. «Η πυρηνική ενέργεια γίνεται πολύ ακριβότερη απ’ ό,τι είχε υπολογιστεί», σημειώνει η ερευνήτρια Florentine Koppenborg.Η κυβέρνηση καλείται είτε να επιδοτήσει είτε να μετακυλίσει το κόστος στους καταναλωτές – δύο επιλογές πολιτικά επώδυνες, σε μια περίοδο αυξημένων πιέσεων στο κόστος ζωής. Σκάνδαλα, διαφάνεια και νέοι φόβοι Το Kashiwazaki-Kariwa έχει βρεθεί στο επίκεντρο σκανδάλων ασφαλείας, με απώλειες και κακή διαχείριση απόρρητων εγγράφων. Η Tepco δηλώνει ότι έχει ενημερώσει τη Nuclear Regulation Authority και βελτιώνει τα πρωτόκολλα.Παράλληλα, η ρυθμιστική αρχή ανέστειλε πρόσφατα επανεκκίνηση άλλου εργοστασίου, μετά από χειραγώγηση σεισμικών δεδομένων – ένα μήνυμα μηδενικής ανοχής.Μπορεί η Ιαπωνία να αντέξει μια «δεύτερη Φουκουσίμα»;Τα νέα μέτρα περιλαμβάνουν θαλάσσια τείχη 15 μέτρων, υδατοστεγείς θύρες και ενισχυμένα συστήματα προστασίας. Πρώην αξιωματούχοι διαβεβαιώνουν ότι τα εργοστάσια θα άντεχαν ακόμη και παρόμοιο σεισμό με του 2011.Άλλοι, όμως, προειδοποιούν ότι η προετοιμασία βασίζεται «στο χειρότερο που έχει ήδη συμβεί», όχι σε απρόβλεπτα σενάρια όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας ή ένας υπερ-σεισμός.Η Ιαπωνία προχωρά, αλλά με βαριά βήματα. Για πολλούς, η επανεκκίνηση του Kashiwazaki-Kariwa είναι «σταγόνα στον ωκεανό». Για την κυβέρνηση, είναι ένα αναγκαίο –αν και επισφαλές– στοίχημα για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2061694/i-iaponia-epanaferei-se-leitoyrgia-to-megalytero-pyriniko-ergostasio-ston-kosmo/

Roscosmos Επίπεδο G5: Θα φτάσει ο Δείκτης Γεωμαγνητικής Δραστηριότητας στη Μέγιστη Τιμή του; Το βράδυ της 19ης Ιανουαρίου, ξεκίνησε μια ισχυρή μαγνητική καταιγίδα μετά από μια ηλιακή έκλαμψη. Σύμφωνα με το Εργαστήριο Ηλιακής Αστρονομίας του Ινστιτούτου Διαστημικής Έρευνας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, η νυχτερινή κορυφή έφτασε στο G4.7 - το μέγιστο G5. Μέχρι το πρωί της 20ής Ιανουαρίου, το γεωμαγνητικό επίπεδο είχε πέσει κάτω από το G2, αλλά αργότερα αυξήθηκε ξανά και πλησίασε το G4. Προς το παρόν, σύμφωνα με το κανάλι Telegram του εργαστηρίου (t.me/lpixras/2041), η πιθανότητα να φτάσει το υψηλότερο επίπεδο G5 δεν είναι μεγαλύτερη από 5%. Ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Sergei Kud-Sverchkov, έδειξε πώς μοιάζει το Βόρειο Σέλας που προκαλείται από αυτή τη μαγνητική καταιγίδα από τον ISS. Εγγραφείτε στο Roscosmos στο MAX: max.ru/roscosmos https://vk.com/rsc_energia?z=video-30315369_456244609%2F884440e8abc7511cac%2Fpl_wall_-167742670 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-30315369_599292

Οι περιπλοκές του Νεφελώματος Έλικας αποκαλύφθηκαν με το Webb της NASA Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA έχει κάνει ζουμ στο Νεφέλωμα Έλικας για να δώσει μια κοντινή εικόνα της πιθανής τελικής μοίρας του Ήλιου και του πλανητικού μας συστήματος. Στην υψηλής ανάλυσης λήψη του Webb, η δομή του αερίου που αποβάλλεται από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι γίνεται πλήρως εστιασμένη. Η εικόνα αποκαλύπτει πώς τα αστέρια ανακυκλώνουν το υλικό τους πίσω στο σύμπαν, σπέρνοντας μελλοντικές γενιές αστεριών και πλανητών, καθώς η NASA εξερευνά τα μυστικά του σύμπαντος και τη θέση μας σε αυτό.Στην εικόνα από την κάμερα NIRCam (Near-Infrared Camera) του Webb, πυλώνες που μοιάζουν με κομήτες με εκτεταμένες ουρές χαράσσουν την περιφέρεια της εσωτερικής περιοχής ενός διαστελλόμενου κελύφους αερίου. Εδώ, φουσκωτοί άνεμοι ταχέως κινούμενου θερμού αερίου από το ετοιμοθάνατο αστέρι συγκρούονται με πιο αργά κινούμενα ψυχρά κελύφη σκόνης και αερίου που αποβλήθηκαν νωρίτερα στη ζωή του, σμιλεύοντας την αξιοσημείωτη δομή του νεφελώματος.Το εμβληματικό Νεφέλωμα Έλικας έχει απεικονιστεί από πολλά επίγεια και διαστημικά αστεροσκοπεία κατά τη διάρκεια σχεδόν δύο αιώνων από τότε που ανακαλύφθηκε. Η θέα του στόχου στο εγγύς υπέρυθρο από τον Webb φέρνει αυτούς τους κόμβους στο προσκήνιο σε σύγκριση με την αιθέρια εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA , ενώ η αυξημένη ανάλυσή της ενισχύει την εστίαση από το στιγμιότυπο του αποσυρμένου διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer της NASA . Επιπλέον, η νέα θέα στο εγγύς υπέρυθρο δείχνει την έντονη μετάβαση από το πιο καυτό αέριο στο πιο κρύο αέριο καθώς το κέλυφος διαστέλλεται από τον κεντρικό λευκό νάνο.Ένας φλεγόμενος λευκός νάνος, ο πυρήνας που έχει απομείνει από το ετοιμοθάνατο άστρο, βρίσκεται ακριβώς στην καρδιά του νεφελώματος, έξω από το πλαίσιο της εικόνας Webb. Η έντονη ακτινοβολία του φωτίζει το περιβάλλον αέριο, δημιουργώντας ένα ουράνιο τόξο χαρακτηριστικών: θερμό ιονισμένο αέριο πιο κοντά στον λευκό νάνο, ψυχρότερο μοριακό υδρογόνο πιο μακριά και προστατευτικές τσέπες όπου πιο σύνθετα μόρια μπορούν να αρχίσουν να σχηματίζονται μέσα σε σύννεφα σκόνης. Αυτή η αλληλεπίδραση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία μπορεί κάποια μέρα να σχηματιστούν νέοι πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα.Στην εικόνα του Νεφελώματος Έλικας από τον Webb, το χρώμα αντιπροσωπεύει τη θερμοκρασία και τη χημεία. Μια πινελιά μπλε απόχρωσης σηματοδοτεί το πιο καυτό αέριο σε αυτό το πεδίο, που ενεργοποιείται από το έντονο υπεριώδες φως από τον λευκό νάνο. Πιο έξω, το αέριο ψύχεται στις κίτρινες περιοχές όπου τα άτομα υδρογόνου ενώνονται σε μόρια. Στις εξωτερικές άκρες, οι κοκκινωπές αποχρώσεις εντοπίζουν το πιο δροσερό υλικό, όπου το αέριο αρχίζει να αραιώνει και η σκόνη μπορεί να πάρει σχήμα. Μαζί, τα χρώματα δείχνουν την τελευταία πνοή του αστεριού να μεταμορφώνεται σε πρώτες ύλες για νέους κόσμους, προσθέτοντας στον πλούτο των γνώσεων που αποκτήθηκαν από τον Webb σχετικά με την προέλευση των πλανητών . Οι μελέτες του Spitzer για το Νεφέλωμα Έλικας υπαινίσσονταν τον σχηματισμό πιο σύνθετων μορίων, αλλά η ανάλυση του Webb δείχνει πώς σχηματίζονται σε θωρακισμένες ζώνες της σκηνής. Στην εικόνα Webb, αναζητήστε σκοτεινές τσέπες του διαστήματος ανάμεσα στο λαμπερό πορτοκαλί και το κόκκινο. Το Νεφέλωμα Έλικας βρίσκεται 650 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Υδροχόου. Παραμένει ένα από τα αγαπημένα σημεία τόσο των αστρολόγων όσο και των επαγγελματιών αστρονόμων λόγω της σχετικής εγγύτητάς του με τη Γη και της παρόμοιας εμφάνισής του με το «Μάτι του Σαουρόν».Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/webb Αυτή η νέα εικόνα ενός τμήματος του Νεφελώματος Έλικας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA αναδεικνύει κόμβους που μοιάζουν με κομήτες, σφοδρούς αστρικούς ανέμους και στρώματα αερίου που αποβάλλονται από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι που αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του Αυτή η εικόνα του Νεφελώματος Έλικας από το επίγειο Ορατό και Υπέρυθρο Τηλεσκόπιο Αστρονομίας (αριστερά) δείχνει την πλήρη όψη του πλανητικού νεφελώματος, με ένα πλαίσιο που επισημαίνει το οπτικό πεδίο του Webb (δεξιά)

Ο Άρης διέθετε κάποτε ένα ωκεανό παρόμοιο με τον Αρκτικό Ωκεανό Νέα ευρήματα για το υγρό παρελθόν του Κόκκινου Πλανήτη και τις φιλικές στη ζωή συνθήκες που διέθετε στο μακρινό παρελθόν. Πλήθος μελετών έχουν υποδείξει ότι ο Άρης διέθετε κάποτε συνθήκες παρόμοιες με της Γης και σε κάποια φάση υπήρχε ένας ωκεανός στον πλανήτη. Μια νέα μελέτη αναφέρει ότι αυτός ο ωκεανός ήταν τόσο μεγάλος όσο ο Αρκτικός Ωκεανός.Η επιστημονική κοινότητα έχει καταλήξει στη διαπίστωση ότι υπήρχαν κάποτε λίμνες και ποταμούς εγείροντας το ερώτημα κατά πόσο ο πλανήτης θα μπορούσε να είχε κάποτε συνθήκες για υποστήριξη ζωής. Ωστόσο, πολλά παραμένουν αβέβαια σχετικά με το πόσο ο Κόκκινος Πλανήτης ήταν κάποτε… μπλε.Στη νέα μελέτη οι επιστήμονες ανέλυσαν εικόνες υψηλής ανάλυσης από διάφορες κάμερες σε δορυφόρους και σκάφη που μελετούν τον Άρη, συμπεριλαμβανομένων των ESA ExoMars Trace Gas Orbiter, ESA Mars Express και NASA Mars Reconnaissance Orbiter.«Μαζί αυτά τα όργανα λειτουργούν σαν γεωλογική μηχανή του χρόνου βοηθώντας μας να ανακατασκευάσουμε τις παλαιότερες συνθήκες του πλανήτη» δήλωσε ο Ιγκνάτιους Αργκαντέστρια πλανητικός γεωλόγος στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης στην Ελβετία και κύριος συγγραφέας της μελέτης. Οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στο νοτιοανατολικό τμήμα ενός φαραγγιού μήκους 1,000 χιλιομέτρων που ονομάζεται Coprates Chasma, μέρος του Valles Marineris, του μεγαλύτερου συστήματος φαραγγιών στον Άρη, που εκτείνεται για πάνω από 4,000 χιλιόμετρα κατά μήκος του ισημερινού του πλανήτη. Τα αρειανά δέλτα Συγκεκριμένα μελέτησαν γεωλογικές δομές γνωστές ως scarp-faced deposits στο κατώτερο τμήμα του Coprates Chasma. Είναι κωνικοί σχηματισμοί από άμμο και υλικό που δημιουργούνται όπου ποταμοί χύνονται σε ωκεανούς. Παρόλο που σήμερα αυτά τα αρχαία δέλτα ποταμών καλύπτονται από αμμοθύελες διαμορφωμένες από τον άνεμο η αρχική τους μορφή παραμένει αναγνωρίσιμη.Όλες οι scarp-faced deposits που εντόπισαν οι επιστήμονες βρέθηκαν στο ίδιο εύρος υψομέτρων σε βάθος 3,650 έως 3,750 μέτρα στον Valles Marineris και τις βόρειες χαμηλές περιοχές. Εκτιμάται ότι σχηματίστηκαν περίπου πριν από 3,37 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ερευνητές πρότειναν ότι αυτές οι δομές αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία αρχαίας ακτής. Συνολικά, εκτίμησαν ότι ο Άρης κάποτε διέθετε έναν ωκεανό στο βόρειο ημισφαίριο, τουλάχιστον τόσο μεγάλο όσο ο Αρκτικός Ωκεανός στη Γη.«Το πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι ο Άρης μπορεί να διατηρούσε σταθερό νερό στην επιφάνεια σε πλανητική κλίμακα για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από ό,τι πιστεύαμε. Το νερό στον Άρη ίσως να σχημάτιζε συνδεδεμένα συστήματα σε τεράστιες αποστάσεις, αντί να υπάρχει μόνο σε απομονωμένες λίμνες. Η συνεισφορά της μελέτης μας είναι ότι παρέχει μια νέα γεωλογική γραμμή αποδείξεων που βοηθά να προσδιορίσουμε πού μπορεί να βρισκόταν η ακτή και πόσο ψηλά έφτανε το νερό» λέει ο Αργκαντέστρια.Στο μέλλον οι ερευνητές σχεδιάζουν να εξετάσουν τη σύνθεση των αρχαίων αρειανών εδαφών κάτι που θα μπορούσε να ρίξει φως στον τρόπο διάβρωσης από το νερό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061144/o-aris-diethete-kapote-ena-okeano-paromoio-me-ton-arktiko-okeano/

Η Airbus ετοιμάζεται να βάλει ανδροειδή να κατασκευάζουν αεροπλάνα (βίντεο) Ο ευρωπαϊκός αεροδιαστημικός κολοσσός θέλει να χρησιμοποιήσει ρομπότ στη γραμμή παραγωγής. Η ιδέα ενός ανθρωποειδούς ρομπότ που χτίζει ένα αεροπλάνο μπορεί να ακούγεται φουτουριστική αλλά μια νέα συμφωνία μεταξύ της Airbus και της κινεζικής εταιρείας ρομποτικής UBTech δείχνει ότι αυτό το σενάριο μπορεί να γίνει πραγματικότητα πολύ πιο σύντομα από όσο φανταζόμαστε.Η συμφωνία της Airbus με την UBTech αφορά το Walker S2 το ανθρωποειδές ρομπότ της εταιρείας, όπως ανέφερε το Bloomberg. Δεν υπάρχουν ακόμη πολλές πληροφορίες για αυτή την συνεργασία αλλά τα όσα διαρρέονται δείχνουν ότι η Airbus θέλει να εξερευνήσει την ιδέα να τοποθετήσει το ρομπότ στη γραμμή παραγωγής πιθανόν για να υποστηρίζει ανθρώπους στην κατασκευή νέων αεροσκαφών.Η UBTech παρουσίασε το Walker S2 το 2024. Το δίποδο ρομπότ έχει ύψος 176 εκατοστά ενσωματώνει τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης και υποστηρίζει φωνητική αλληλεπίδραση μέσω ενσωματωμένων μικροφώνων και ηχείων ενώ διαθέτει πολύ ευέλικτα χέρια με 11 βαθμούς ελευθερίας. Το Walker S2 μπορεί ακόμα να αντικαταστήσει μόνο του την μπαταρία του επιτρέποντάς του να εργάζεται αδιάκοπα αν χρειαστεί. Προηγμένοι ρομποτικοί μηχανισμοί αποτελούν μέρος των γραμμών παραγωγής εδώ και δεκαετίες αλλά τα ανθρωποειδή ρομπότ μπορούν να προσφέρουν επιπλέον πλεονεκτήματα λόγω της ευελιξίας και της δεξιοτεχνίας τους όπως η δυνατότητα αλλαγής εργασίας με ελάχιστη ή καθόλου παρέμβαση. Μπορούν επίσης να ενσωματωθούν σε περισσότερα εργασιακά περιβάλλοντα χωρίς δαπανηρές αναβαθμίσεις.Παρά τις πρόσφατες σημαντικές εξελίξεις δεν είναι ακόμα σαφές πόσο έτοιμα είναι αυτά τα ρομπότ να εκτελέσουν σημαντικές εργασίες σε πολύπλοκες βιομηχανικές συνθήκες. Ωστόσο η συμφωνία της Airbus με την UBTech δείχνει ότι υπάρχει πίστη ότι τα ρομπότ αυτά μπορούν να ωφελήσουν την παραγωγή.Πρόσφατα, το Walker S2 επιδείκνυε τις ικανότητές του σε γήπεδο τένις χτυπώντας με ακρίβεια την μπάλα μαζί με έναν άνθρωπο σε μια εντυπωσιακή επίδειξη τεχνολογίας. Η UBTech, που ιδρύθηκε το 2012, έλαβε παραγγελίες περίπου 200 εκατομμυρίων δολαρίων από διάφορους πελάτες πέρυσι και σχεδιάζει να παράγει έως 10,000 ρομπότ Walker S2 το 2026.Η συμφωνία με την Airbus ακολουθεί παρόμοια συμφωνία που έγινε τον προηγούμενο μήνα με την αμερικανική εταιρεία ημιαγωγών Texas Instruments, καθώς η UBTech επιδιώκει παγκόσμια επέκταση σε έναν ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα που προβλέπεται να γίνει ακόμα πιο ανταγωνιστικός το 2026. Το εικονιζόμενο Walker S2 μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη παραγωγή αεροσκαφών. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2061015/i-airbus-etoimazetai-na-valei-androeidi-na-kataskeyazoyn-aeroplana-vinteo/

Το φαινόμενο Migdal στην αναζήτηση της σκοτεινής ύλης. Το 1939 ο Σοβιετικός φυσικός Arkady Migdal προέβλεψε θεωρητικά ότι, αν ο πυρήνας ενός ατόμου υποστεί μια απότομη μεταβολή είτε κατά την διάρκεια μιας πυρηνικής αντίδρασης είτε κατά την ραδιενεργό διάσπαση άλφα ή βήτα, τότε το άτομο μπορεί να ιονιστεί, δηλαδή να εκπέμψει ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια. Αυτό είναι το επονομαζόμενο φαινόμενο Migdal: τα ατομικά ηλεκτρόνια δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν ακαριαία στο νέο δυναμικό εξαιτίας της μεταβολής ενέργειας ή και του ηλεκτρικού φορτίου του πυρήνα, με αποτέλεσμα τον ιονισμό του ατόμου. Το φαινόμενο Migdal στο παρελθόν είχε παρατηρηθεί και μελετηθεί πειραματικά κατά την διάσπαση άλφα και βήτα(*).Τώρα σε μια πρόσφατη δημοσίευση στο περιoδικο Nature επιβεβαιώνεται με υψηλή στατιστική ακρίβεια και η άμεση παρατήρηση του φαινομένου Migdal που προκαλείται όταν ένας πυρήνας βομβαρδίζεται με νετρόνια. Για σχεδόν εννέα δεκαετίες, αυτή η διαδικασία «εκτίναξης ηλεκτρονίων» παρέμενε σχεδόν θεωρητική, αφού τα πειράματα με νετρόνια έδειχναν αμυδρά σήματα. Οι άμεσες αποδείξεις ήταν ασαφείς δεδομένου ότι το φαινόμενο Migdal καλύπτονταν από το ενοχλητικό υπόβαθρο που συνήθως παράγεται στα πειράματα με δέσμες νετρονίων. Το νέο πείραμα Για να καταγράψει το φαινόμενο Migdal, μια κινεζική ερευνητική ομάδα ανέπτυξε μια εξειδικευμένη «ατομική κάμερα» – έναν ανιχνευτή αερίου υψηλής ακρίβειας. Η διάταξη είναι αρκετά ευαίσθητη ώστε να παρακολουθεί την τροχιά του ανακρουόμενου πυρήνα και του εκτοξευόμενου ηλεκτρονίου.Βομβαρδίζοντας μόρια αερίου με νετρόνια και αναλύοντας περισσότερα από 800.000 υποψήφια συμβάντα, η ομάδα εντόπισε έξι σαφή σήματα. Κάθε ένα από αυτά εμφάνιζε την καθοριστική υπογραφή του φαινομένου Migdal: δύο σωματιδιακές τροχιές – μία από την ανάκρουση του πυρήνα και μία από το εκτοξευόμενο ηλεκτρόνιο – που αναδύονταν ακριβώς στο ίδιο σημείο. Η στατιστική βεβαιότητα της ανακάλυψης έφτασε στο όριο των πέντε σίγμα – 5σ σημαίνει ότι η πιθανότητα η μέτρηση να είναι τυχαία είναι μόνο 1 στα 3,5 εκατομμύρια. Επιπτώσεις για την έρευνα της σκοτεινής ύλης Για δεκαετίες, η αναζήτηση της σκοτεινής ύλης έχει επικεντρωθεί στα υποθετικά σωματίδια που ονομάζονται WIMPs, ή αλλιώς ασθενώς αλληλεπιδρώντα σωματίδια με μάζα. Αλλά μετά από μεγάλα πειράματα όπως το PandaX της Κίνας και το XENON της Ιταλίας που δεν βρήκαν στοιχεία για αυτούς τους βαρείς υποψηφίους, η επιστημονική προσοχή έχει επεκταθεί και προς την ελαφριά σκοτεινή ύλη – σωματίδια που είναι πολύ ελαφρύτερα και ακόμη πιο δύσκολο να ανιχνευθούν.Η πρόκληση βρίσκεται στο γεγονός ότι όταν ένα τόσο ελαφρύ σωματίδιο χτυπά έναν ατομικό πυρήνα, η ανάκρουση του πυρήνα είναι πολύ μικρή για να την καταγράψουν οι συμβατικοί αισθητήρες. Και εδώ είναι που μπαίνει το φαινόμενο Migdal. Όταν πραγματοποιηθεί το φαινόμενο Migdal, εκτοξεύεται ένα ηλεκτρόνιο την ενέργεια του οποίου μπορεί θεωρητικά να συλλάβει ο νέος ανιχνευτής. Ένας κατά τα άλλα ανεπαίσθητος κραδασμός χαμηλής ενέργειας μετατρέπεται σε μετρήσιμο ηλεκτρονικό σήμα. Έτσι, η εφαρμογή ενός παλιού πυρηνικού φαινομένου (Migdal) ανοίγει τον δρόμο στην πιθανή ανίχνευση σκοτεινής ύλης. (*) Tα ηλεκτρόνια του φαινομένου Migdal δεν πρέπει να συγχέονται με τα ηλεκτρόνια που εκπέμπονται στα δύο από τα τρία είδη διάσπασης β–: 1) όταν στον πυρήνα του ατόμου ένα νετρόνιο μετατρέπεται σε πρωτόνιο: εκπέμπονται ένα ηλεκτρόνιο και ένα ένα αντινετρίνο. 2) όταν συμβαίνει η αρπαγή ενός ηλεκτρονίου (συνήθως της στιβάδας Κ) από τον πυρήνα (Electron Capture), ένα πρωτόνιο του πυρήνα μετατρέπεται σε νετρόνιο: και εκπέμπεται ένα νετρίνο. Στη συνέχεια εκπέμπεται φωτόνιο Χ ή ηλεκτρόνιο Auger εξαιτίας του κενού που αφήνει η αρπαγή του ηλεκτρονίου από τον πυρήνα. Όμως το γεγονός ότι και στις δυο περιπτώσεις ο πυρήνας υφίσταται απότομη μεταβολή σε ορμή και ηλεκτρικό φορτίο προκαλείται και το φαινόμενο Migdal: τα ηλεκτρόνια γύρω από τον πυρήνα δεν προλαβαίνουν να προσαρμοστούν ακαριαία στο νέο δυναμικό, με αποτέλεσμα επιπλέον διέγερση ή ιονισμό του ατόμου. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: First direct evidence of Migdal effect opens new path for dark matter search – https://phys.org/news/2026-01-evidence-migdal-effect-path-dark.html

Πολύ ισχυρή γεωμαγνητική καταιγίδα χτυπά τη Γη. Το φαινόμενο έκανε την εμφάνιση του αργά το βράδυ της Δευτέρας και συνεχίζεται και την Τρίτη. Ισχυρή ηλιακή καταιγίδα άρχισε να πλήττει από αργά το βράδυ της Δευτέρας τη Γη και μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε δίκτυα ηλεκτροδότησης και στις λειτουργίες δορυφόρων προκαλώντας επίσης εντυπωσιακό βόρειο σέλας.Η γεωμαγνητική καταιγίδα αυτή τοποθετείται στο επίπεδο 4 στην πεντάβαθμη κλίμακα, εξήγησε με βίντεο που δημοσιοποίησε ο ειδικός Σον Ντολ του αμερικανικού κέντρου προβλέψεων διαστημικών μετεωρολογικών συνθηκών (SWPC). Αναμένεται να συνεχιστεί σήμερα Τρίτη πάντως με μικρότερη ένταση, σύμφωνα με το κέντρο.Αν και ο πλανήτης έζησε το 2024 γεωμαγνητική καταιγίδα επιπέδου 5, του μέγιστου στην κλίμακα, για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια, η τρέχουσα ηλιακή καταιγίδα είναι η πιο ισχυρή που έχει παρατηρηθεί «από το 2003», εξήγησε ο κ. Ντολ. Τον Οκτώβριο του 2023, η λεγόμενη ηλιακή καταιγίδα «του Χάλογουιν» είχε βυθίσει τομείς της Σουηδίας στο σκοτάδι κι είχε προκαλέσει ζημιές σε ενεργειακές υποδομές στη Νότια Αφρική.Τα φαινόμενα αυτής της έντασης είναι σπάνια και συνδέονται με την ηλιακή δραστηριότητα. Η ηλιακή καταιγίδα σε εξέλιξη προκλήθηκε από «ισχυρή ηλιακή έκρηξη που έγινε χθες», σύμφωνα με τον κ. Ντολ.Ηλιακά σωματίδια που εκτοξεύτηκαν προκαλούν διαταραχές στο μαγνητικό πεδίο της γης, με αποτέλεσμα κάποιες φορές φαινόμενα όπως η εμφάνιση βόρειου σέλαος, η επιδείνωση των επικοινωνιών υψηλών συχνοτήτων, η υπερφόρτωση των δικτύων ηλεκτροδότησης και οι ανωμαλίες στις λειτουργίες δορυφόρων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2060965/poly-ischyri-geomagnitiki-kataigida-chtypa-ti-gi/

Το μοναδικό έντομο της Ανταρκτικής τρέφεται (και) με μικροπλαστικά. Η μόλυνση έφτασε και στο οικοσύστημα της παγωμένης ηπείρου. Τα μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού είναι σχεδόν πανταχού παρόντα ακόμη και σε μέρη τόσο απομακρυσμένα όπως τα βαθύτερα σημεία των ωκεανών και οι επιστήμονες τα έχουν επίσης ανακαλύψει σε όλο το ανθρώπινο σώμα καθώς και στον οργανισμό πολλών ειδών σε θάλασσα και στεριά. Πρόσφατα τα μικροπλαστικά έκαναν την εμφάνιση τους στο έδαφος της Ανταρκτικής και ερευνητές ανακοίνωσαν ότι τα εντόπισαν στον οργανισμό του μοναδικού και ενδημικού εντόμου της παγωμένης ηπείρου.Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε ότι ένα είδος άγριας σκνίπνας που ζει στην Ανταρκτική όντας το μοναδικό έντομο που υπάρχει εκεί καταναλώνει μικροπλαστικά. Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Science of the Total Environment» σηματοδοτούν την πρώτη φορά που οι ερευνητές μελέτησαν άμεσα τις επιπτώσεις των μικροπλαστικών σε αυτό το… αυτόχθονο έντομο της Ανταρκτικής και επιβεβαίωσαν την παρουσία πλαστικών σωματιδίων στο εσωτερικό του.Επικεφαλής της έρευνας είναι ο Τζακ Ντέβλιν ο οποίος ξεκίνησε την έρευνα το 2020 κατά τη διάρκεια των διδακτορικών του σπουδών πριν μετακομίσει αργότερα στη Σκωτία για να εργαστεί ως θαλάσσιος ορνιθολόγος. Όπως είπε η ιδέα για την έρευνα προέκυψε αφού παρακολούθησε ένα ντοκιμαντέρ για τη ρύπανση από πλαστικά.«Το να βλέπω εκείνη την ταινία μου άνοιξε τα μάτια. Άρχισα να διαβάζω για τις επιπτώσεις των πλαστικών στα έντομα και σκέφτηκα: αν το πλαστικό εμφανίζεται παντού αλλού, τι συμβαίνει σε σπάνια μέρη όπως η Ανταρκτική;» είπε ο Ντέβλιν. Ένα ανθεκτικό μικρό έντομο σε ένα μεταβαλλόμενο περιβάλλον Το Belgica antarctica, το είδος που βρίσκεται στο επίκεντρο της μελέτης, είναι μια μικροσκοπική σκνίπα που δεν τσιμπά και έχει περίπου το μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού. Είναι το νοτιότερο έντομο στον πλανήτη και το μοναδικό είδος εντόμου που απαντάται αποκλειστικά στην Ανταρκτική. Οι προνύμφες του ζουν σε υγρές περιοχές με βρύα και άλγη κατά μήκος της Ανταρκτικής Χερσονήσου όπου μπορούν να φτάσουν πυκνότητες σχεδόν 40,000 ατόμων ανά τετραγωνικό μέτρο. Τρεφόμενες με αποσυντιθέμενη φυτική ύλη αυτές οι σκνίπες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανακύκλωση θρεπτικών συστατικών πίσω στο έδαφος.«Τα αποκαλούμε πολυ-ακραιόφιλα στο έντονο κρύο, στην αφυδάτωση, στην υψηλή αλατότητα, στις μεγάλες μεταβολές θερμοκρασίας και στην υπεριώδη ακτινοβολία. Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν ήταν: αυτή η ανθεκτικότητα τα προστατεύει από έναν νέο παράγοντα πίεσης όπως τα μικροπλαστικά ή τα καθιστά ευάλωτα σε κάτι που δεν έχουν ξανασυναντήσει;» λέει ο Ντέβλιν.Η Ανταρκτική συχνά θεωρείται μια ανέγγιχτη άγρια περιοχή όμως προηγούμενες έρευνες έχουν ήδη εντοπίσει πλαστικά σωματίδια στο χιόνι της και στα κοντινά θαλάσσια ύδατα. Αν και οι συγκεντρώσεις παραμένουν χαμηλότερες από ό,τι στα περισσότερα μέρη του κόσμου, τα πλαστικά φτάνουν στην ήπειρο μέσω ωκεάνιων ρευμάτων, μεταφοράς στην ατμόσφαιρα σε μεγάλες αποστάσεις και ανθρώπινης δραστηριότητας που σχετίζεται με ερευνητικούς σταθμούς και ναυσιπλοΐα. Δοκιμάζοντας τα μικροπλαστικά στην πράξη Ο Ντέβλιν ανέφερε ότι οι ερευνητές υπέβαλαν τις προνύμφες της σκνίπας σε μια σειρά δοκιμών και εξεπλάγησαν από τα αποτελέσματα. «Ακόμη και στις υψηλότερες συγκεντρώσεις πλαστικών, η επιβίωση δεν μειώθηκε. Ο βασικός τους μεταβολισμός επίσης δεν άλλαξε. Στην επιφάνεια, έμοιαζαν να τα πηγαίνουν καλά».Όταν όμως η ομάδα εξέτασε τις προνύμφες πιο προσεκτικά, εντόπισε μια μικρή ανταλλαγή κόστους. Εκείνες που εκτέθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα μικροπλαστικών είχαν μειωμένα αποθέματα λίπους, παρότι τα επίπεδα υδατανθράκων και πρωτεϊνών παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό τα ίδια.Ο Ντέβλιν εξήγησε ότι τα έντομα ενδέχεται να προσλαμβάνουν λιγότερο πλαστικό επειδή τρέφονται πιο αργά σε ψυχρές συνθήκες και επειδή το φυσικό έδαφος στο οποίο ζουν είναι πολύπλοκο. Πρόσθεσε ότι το πείραμα διήρκεσε μόλις 10 ημέρες, λόγω των υλικοτεχνικών δυσκολιών διεξαγωγής έρευνας στην Ανταρκτική. Για να κατανοηθεί καλύτερα τι μπορεί να σημαίνει η έκθεση σε μικροπλαστικά σε βάθος χρόνου, θα χρειαστούν μακροχρόνιες μελέτες. Αναζητώντας πλαστικό Η δεύτερη φάση του έργου επικεντρώθηκε σε ένα πιο βασικό ερώτημα: καταναλώνουν ήδη μικροπλαστικά οι άγριες προνύμφες Belgica στην Ανταρκτική; Κατά τη διάρκεια μιας ερευνητικής αποστολής το 2023 κατά μήκος της δυτικής Ανταρκτικής Χερσονήσου, η ομάδα συνέλεξε προνύμφες από 20 σημεία σε 13 νησιά και τις διατήρησε ώστε να αποτραπεί περαιτέρω σίτιση.Για να εντοπίσουν πλαστικά στο εσωτερικό των προνυμφών ο Ντέβλιν συνεργάστηκε με την Ιταλίδα ειδικό στα μικροπλαστικά Ελίσα Μπέργκαμι από το Πανεπιστήμιο της Μόντενα- Ρέτζιο Εμίλια και τον ειδικό απεικόνισης Τζιοβάνι Μπιράντα από το Elettra Sincrotrone Trieste. Η ομάδα διέλυσε τις προνύμφες μήκους πέντε χιλιοστών και ανέλυσε το περιεχόμενο του πεπτικού τους συστήματος χρησιμοποιώντας συστήματα απεικόνισης ικανά να αναγνωρίζουν χημικά «αποτυπώματα» σωματιδίων μεγέθους μόλις τεσσάρων μικρομέτρων, πολύ κάτω από το όριο της ανθρώπινης όρασης. Μετά την εξέταση 40 προνυμφών από όλη την περιοχή, εντόπισαν μόνο δύο θραύσματα μικροπλαστικών.Η εύρεση μόλις δύο κομματιών μπορεί να φαίνεται ασήμαντη όμως ο Ντέβλιν τη θεωρεί πρώιμη προειδοποίηση. «Η Ανταρκτική εξακολουθεί να έχει πολύ χαμηλότερα επίπεδα πλαστικών από το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη, και αυτό είναι θετικό», είπε. «Η μελέτη μας δείχνει ότι αυτή τη στιγμή τα μικροπλαστικά δεν κατακλύζουν αυτές τις εδαφικές κοινότητες. Όμως μπορούμε πλέον να πούμε ότι εισέρχονται στο σύστημα και, σε αρκετά υψηλά επίπεδα, αρχίζουν να αλλάζουν την ενεργειακή ισορροπία του εντόμου».Επειδή η σκνίπα δεν έχει γνωστούς χερσαίους θηρευτές οποιοδήποτε πλαστικό καταναλώνει πιθανότατα δεν μεταφέρεται ψηλά στην τροφική αλυσίδα. Η ανησυχία, σύμφωνα με τον Ντέβλιν είναι τι μπορεί να συμβεί αν οι μακρόβιες προνύμφες συνεχίσουν να καταναλώνουν μικροπλαστικά καθ’ όλη τη διάρκεια της διετούς ανάπτυξής τους ιδιαίτερα καθώς η θέρμανση και η ξήρανση προσθέτουν επιπλέον πίεση. Ένα παγκόσμιο πρόβλημα που φτάνει στα άκρα της Γης Για τον Ντέβλιν τα ευρήματα δείχνουν πόσο μακριά έχει εξαπλωθεί η ανθρώπινη ρύπανση. «Όλα ξεκίνησαν επειδή είδα ένα ντοκιμαντέρ και σκέφτηκα: αποκλείεται η Ανταρκτική να είναι ένα από τα τελευταία μέρη που δεν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα», είπε. «Και μετά πας εκεί, δουλεύεις με αυτό το απίστευτο μικρό έντομο που ζει εκεί όπου δεν υπάρχουν δέντρα και σχεδόν καθόλου φυτά, και παρ’ όλα αυτά βρίσκεις πλαστικό στο έντερό του. Αυτό πραγματικά δείχνει πόσο εκτεταμένο είναι το πρόβλημα».Όπως ανέφερε μελλοντικές έρευνες θα παρακολουθήσουν τις αλλαγές στα επίπεδα μικροπλαστικών στα εδάφη της Ανταρκτικής και θα δοκιμάσουν μακροχρόνια πειράματα πολλαπλών πιέσεων στο Belgica antarctica και σε άλλους οργανισμούς του εδάφους. «Η Ανταρκτική μάς προσφέρει ένα απλούστερο οικοσύστημα για να θέσουμε πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα», είπε. «Αν δώσουμε προσοχή τώρα, ίσως μάθουμε μαθήματα που ισχύουν πολύ πέρα από τις πολικές περιοχές». Στη φωτογραφία εικονίζεται η σκνίπα της Ανταρκτικής που καταναλώνει και αυτή μικροπλαστικά. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2060490/to-monadiko-entomo-tis-antarktikis-trefetai-kai-me-mikroplastika/

Γιγάντια μαύρη ξύπνησε μετά από 100 εκατ. «λήθαργου» και αναδιαμορφώνει το γαλαξία της. Εντυπωσιακό σπάνιο κοσμικό φαινόμενο παρακολουθούν οι αστρονόμοι. Αστρονόμοι κατέγραψαν τη στιγμή που μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα αφυπνίστηκε έπειτα από 100 εκατομμύρια χρόνια σιωπής. Εντυπωσιακές εικόνες δείχνουν τη μαύρη τρύπα να εκρήγνυται σαν ένα «κοσμικό ηφαίστειο» με δύναμη αρκετή ώστε να αναδιαμορφώσει ολόκληρο το γαλαξία που τη φιλοξενεί.Αν και σχεδόν όλοι οι γαλαξίες φιλοξενούν στο κέντρο τους μια τεράστια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα ελάχιστες παράγουν τόσο θεαματικές εκρήξεις υπερθερμασμένου πλάσματος. Αυτά τα λοφία κοσμικής «λάβας» που εκτείνονται σε σχεδόν ένα εκατομμύριο έτη φωτός, είναι περίπου δέκα φορές πλατύτερα από το γαλαξία μας. «Είναι σαν να παρακολουθείς ένα κοσμικό ηφαίστειο να εκρήγνυται ξανά ύστερα από αιώνες ηρεμίας» αναφέρει Δρ. Σόμπχα Κουμάρι από το Midnapore City College στην Ινδία, επικεφαλής της έρευνας.Οι ερευνητές αναφέρουν ότι οι εικόνες δεν είναι μόνο εντυπωσιακές οπτικά αλλά αποκαλύπτουν και την κρυμμένη βία της «ακατάστατης, χαοτικής πάλης» στον πυρήνα του γαλαξία. Η μαύρη τρύπα με την ονομασία J1007+3540 βρίσκεται μέσα σε ένα τεράστιο σμήνος γαλαξιών γεμάτο εξαιρετικά θερμό αέριο. Αυτό δημιουργεί μια διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στην εκρηκτική ισχύ της μαύρης τρύπας και την τεράστια πίεση του περιβάλλοντος γαλαξία. Κοσμικά τέρατα Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες διαθέτουν μάζες φορές πολλά εκατ. ως και δισ. φορές μεγαλύτερες από αυτή του Ήλιου. Η βαρυτική τους έλξη είναι τόσο ισχυρή ώστε ούτε το φως μπορεί να διαφύγει πέρα από το σημείο χωρίς επιστροφή γνωστό ως «ορίζοντας γεγονότων». Συνήθως οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες στο κέντρο των περισσότερων γαλαξιών είναι σχετικά σταθερές με την ύλη γύρω τους να κινείται σε ασφαλή απόσταση.Ωστόσο μερικές φορές αυτά τα τερατώδη αντικείμενα αρχίζουν να τρέφονται από τα σύννεφα αερίου που γεμίζουν τον γαλαξιακό πυρήνα και γίνονται «ενεργά». Καθώς η ύλη στροβιλίζεται προς τον ορίζοντα γεγονότων, όπως το νερό γύρω από μια αποχέτευση, κινείται με τεράστιες ταχύτητες και η τριβή τη θερμαίνει σε ακραίες θερμοκρασίες.Τελικά οι δυνάμεις αυτές γίνονται τόσο ισχυρές ώστε η μαύρη τρύπα εκτοξεύει έναν πίδακα υπερθερμασμένου πλάσματος στο διάστημα, παράγοντας μια έκρηξη ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Αυτό εκτοξεύει μεγάλο μέρος της ύλης που πέφτει προς τη μαύρη τρύπα, γι’ αυτό και οι αστρονόμοι συχνά αποκαλούν τις μαύρες τρύπες «ακατάστατους τροφοδότες». Τα ευρήματα Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society» οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν το τηλεσκόπιο Low Frequency Array (LOFAR) στην Ολλανδία και το αναβαθμισμένο Giant Metrewave Radio Telescope (uGMRT) στην Ινδία για να ανιχνεύσουν ραδιοεκπομπές από την J1007+3540.Οι εικόνες έδειξαν έναν συμπαγή, φωτεινό εσωτερικό πίδακα μαγνητισμένου πλάσματος που εκπέμπει ραδιοκύματα, το χαρακτηριστικό σημάδι της πρόσφατης αφύπνισης της μαύρης τρύπας. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης πόσο βαθιά επηρεάζουν οι ακραίες πιέσεις στο κέντρο του σμήνους γαλαξιών τη μορφή των εκτοξεύσεων.Καθώς οι πίδακες ωθούνται προς τα έξω, λυγίζουν, συμπιέζονται και παραμορφώνονται από το εχθρικό περιβάλλον. Όπως δείχνουν οι εικόνες ο ανώτερος «βόρειος λοβός» του πίδακα έχει συμπιεστεί σε μια καμπύλη, σαν να έχει σπρωχτεί στο πλάι από τα αέρια. Οι παρατηρήσεις, όμως δεν αποκάλυψαν μόνο τη σημερινή έκρηξη. Όπως και τα ηφαίστεια στη Γη η μαύρη τρύπα J1007+3540 έχει μακρά και βίαιη ιστορία εκρήξεων. Γύρω από τον φωτεινό εσωτερικό πίδακα οι αστρονόμοι εντόπισαν ένα «κουκούλι» παλαιότερου, ξεθωριασμένου πλάσματος απομεινάρια προηγούμενων εκρήξεων που έχουν συμπιεστεί και παραμορφωθεί με την πάροδο του χρόνου.Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης ίχνη παλαιότερων «εκρήξεων» γύρω από την ενεργή μαύρη τρύπα κάτι που υποδηλώνει ότι αυτό το κοσμικό ηφαίστειο έχει εκραγεί πολλές φορές στο παρελθόν. «Αυτή η εντυπωσιακή διαστρωμάτωση νεαρών πιδάκων μέσα σε παλαιότερους, εξαντλημένους λοβούς είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός επεισοδιακού ενεργού γαλαξιακού πυρήνα – ενός γαλαξία του οποίου η κεντρική μηχανή ενεργοποιείται και απενεργοποιείται σε κοσμικές χρονικές κλίμακες» Δρ. Κουμάρι.Στο δικό μας γαλαξία η υπερμεγέθης μαύρη τρύπα στο κέντρο γνωστή ως Τοξότης A* είναι σήμερα ανενεργή. Ωστόσο οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσε κάποτε να παρουσιάσει παρόμοια έκρηξη. Αν συνέβαινε αυτό ο Τοξότης A* θα παρήγαγε τους δικούς του πίδακες πλάσματος που θα μπορούσαν να αναδιαμορφώσουν ριζικά τον γαλαξία μας.Αν και η Γη πιθανότατα θα προστατευόταν από την ακτινοβολία ένα άμεσο χτύπημα από έναν τέτοιο πίδακα θα ήταν αρκετά ισχυρό ώστε να εξαλείψει τη ζωή στον πλανήτη μας. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, καθώς οι επιστήμονες εκτιμούν ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί πριν από τη σύγκρουση του γαλαξία μας με το γειτονικό γαλαξία Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου σε περίπου 2,4 δισεκατομμύρια χρόνια. Εικόνα από έναν από τους πίδακες που κατέγραψαν οι αστρονόμοι από τη γιγάντια μαύρη τρύπα που ενεργοποιήθηκε μετά από πολλά εκατ. έτη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2060445/gigantia-mayri-xypnise-meta-apo-100-ekat-lithargoy-kai-anadiamorfonei-to-galaxia-tis/

Το SpaceX Crew-11 της NASA θα συζητήσει την επιστημονική αποστολή του Διαστημικού Σταθμού. Μετά από 167 ημέρες στο διάστημα, τα μέλη του πληρώματος της αποστολής SpaceX Crew-11 της NASA θα παραχωρήσουν συνέντευξη Τύπου στις 2:15 μ.μ. EST, την Τετάρτη 21 Ιανουαρίου, στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον για να συζητήσουν την επιστημονική τους αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Οι αστροναύτες της NASA, Ζένα Κάρντμαν και Μάικ Φίνκε , η αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Κίμια Γιούι και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, θα απαντήσουν σε ερωτήσεις σχετικά με την αποστολή τους. Τα μέλη του πληρώματος επέστρεψαν στη Γη στις 15 Ιανουαρίου, κάνοντας καταδύσεις στα ανοιχτά των ακτών του Σαν Ντιέγκο, και έφτασαν στο Χιούστον την Παρασκευή, όπου θα υποβληθούν σε τυπική ανακατασκευή και αξιολογήσεις μετά την πτήση.Η NASA θα παρέχει ζωντανή κάλυψη στο κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας πρόσθετων διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Τα μέσα ενημέρωσης καλούνται να παραστούν αυτοπροσώπως ή διαδικτυακά. Για αυτοπρόσωπη παρουσία, επικοινωνήστε με το γραφείο σύνταξης της NASA Johnson το αργότερο έως τις 5 μ.μ. CST, την Τρίτη 20 Ιανουαρίου, στη διεύθυνση jsccommu@mail.nasa.gov ή στο 281-483-5111. Τα μέσα ενημέρωσης που συμμετέχουν τηλεφωνικά πρέπει να καλέσουν στη συνέντευξη Τύπου το αργότερο 10 λεπτά πριν από την έναρξη της εκδήλωσης για να υποβάλουν ερωτήσεις. Ερωτήσεις μπορούν επίσης να υποβληθούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιώντας το #AskNASA. Ένα αντίγραφο της πολιτικής διαπίστευσης μέσων ενημέρωσης της NASA είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο του οργανισμού.Το πλήρωμα πέρασε περισσότερους από πέντε μήνες στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένων 165 ημερών στο εργαστήριο σε τροχιά, ταξιδεύοντας σχεδόν 71 εκατομμύρια μίλια και ολοκληρώνοντας περισσότερες από 2.670 τροχιές γύρω από τη Γη. Ενώ ζούσε και εργαζόταν στον σταθμό, το πλήρωμα ολοκλήρωσε εκατοντάδες επιστημονικά πειράματα και τεχνολογικές επιδείξεις.Λάβετε τα τελευταία νέα, εικόνες και χαρακτηριστικά για τον διαστημικό σταθμό της NASA στο Instagram , το Facebook και το X.Το Πρόγραμμα Εμπορικών Πληρωμάτων της NASA έχει επιτύχει τον στόχο του για ασφαλή, αξιόπιστη και οικονομικά αποδοτική μεταφορά από και προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω μιας συνεργασίας με την αμερικανική ιδιωτική βιομηχανία. Αυτή η συνεργασία ανοίγει την πρόσβαση στη χαμηλή τροχιά της Γης και στον διαστημικό σταθμό σε περισσότερους ανθρώπους, περισσότερη επιστήμη και περισσότερες εμπορικές ευκαιρίες. Για περισσότερα από 25 χρόνια, άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον διαστημικό σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και επιδεικνύοντας νέες τεχνολογίες που μας επιτρέπουν να προετοιμαστούμε για την ανθρώπινη εξερεύνηση της Σελήνης καθώς προετοιμαζόμαστε για τον Άρη. Μάθετε περισσότερα για το Πρόγραμμα Εμπορικών Πληρωμάτων της NASA στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/commercialcrew Το πλήρωμα του SpaceX Crew-11 της NASA επιστρέφει στο υπόστεγο Guppy του Ellington Field στο Χιούστον στις 16 Ιανουαρίου 2026. Από αριστερά προς τα δεξιά είναι ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, οι αστροναύτες της NASA, Μάικ Φίνκε και Ζένα Κάρντμαν, και η αστροναύτης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Κίμια Γιούι. Ελληνικοί μικροδορυφόροι φωτογράφισαν από το Διάστημα τη φρεγάτα «Κίμων» Η έναρξη της λειτουργίας αυτών των δορυφόρων υπόσχεται πλήθος νέων σημαντικών υπηρεσιών στο ελληνικό κράτος και τους πολίτες.Πέντε ελληνικοί δορυφόροι βρίσκονται πλέον σε τροχιά γύρω από τη Γη στο πλαίσιο του «Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων» και ανάμεσα στις πρώτες εικόνες που μετέδωσαν είναι και η φρεγάτα Belharra «ΚΙΜΩΝ» κατά την άφιξή της στη χώρα μας από την Γαλλία.«Η προοπτική παρουσίας της Ελλάδας στο Διάστημα, κάποτε έμοιαζε, είτε αστείο, είτε ουτοπία. Ευτυχώς έχουμε αφήσει αυτές τις εποχές πίσω μας. Μέσα σε μόλις ενάμιση μήνα από την εκτόξευσή τους, έχουμε στα χέρια μας τις πρώτες εικόνες των δορυφόρων του ‘Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων’. Πρόκειται για ένα ορόσημο που επιβεβαιώνει ότι ως χώρα περνάμε από τον σχεδιασμό στην πράξη και αποκτούμε ουσιαστική παρουσία στο Διάστημα με άμεσο όφελος για το κράτος και τον πολίτη. Πέρα από την τεράστια συμβολική αξία της λήψης εικόνων ελληνικού εδάφους από ελληνικούς δορυφόρους στο Διάστημα έχει και τεράστια πρακτική» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου.Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον σε μια νέα εποχή στον τομέα της ψηφιακής και διαστημικής υποδομής με την υλοποίηση μιας ενιαίας, κεντρικής ψηφιακής πλατφόρμας, που θα συγκεντρώνει και θα αξιοποιεί δεδομένα από όλους τους ελληνικούς και διεθνείς δορυφόρους. Αυτή η υποδομή θα επιτρέπει τη μετατροπή της πληροφορίας που προέρχεται από το Διάστημα σε άμεσα εφαρμόσιμα εργαλεία πολιτικής, επιφέροντας σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητα των πολιτών.Η κεντρική υποδομή θα λειτουργεί ως ο κοινός επιχειρησιακός πυρήνας του κράτους, διαχειριζόμενη τη συλλογή, τον προγραμματισμό λήψεων, την αποθήκευση και την επεξεργασία δορυφορικών δεδομένων. Η δημιουργία αυτής της πλατφόρμας, επιτρέπει σε όλα τα υπουργεία και δημόσιες υπηρεσίες να έχουν πρόσβαση σε αξιόπιστα και επικαιροποιημένα δεδομένα, χωρίς την ανάγκη εξειδικευμένης τεχνικής γνώσης. Ο κεντρικός κυβερνητικός κόμβος θα είναι εγκατεστημένος στην Αθήνα και θα συνεργαστεί με το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος παρέχοντας ένα σημείο πρόσβασης στις δορυφορικές υπηρεσίεςΣτην πράξη η χώρα αποκτά τη δυνατότητα συστηματικής χαρτογράφησης ολόκληρης της επικράτειας, αλλά και άμεσης ανταπόκρισης σε κρίσιμα γεγονότα. Οπτικά, θερμικά και ραντάρ δορυφορικά δεδομένα συνδυάζονται, ώστε να υπάρχει εικόνα ημέρα και νύχτα, ακόμη και με συννεφιά. Η ύπαρξη αστερισμών δορυφόρων επιτρέπει πολλαπλές λήψεις μέσα στην ίδια ημέρα σε όλο τον ελλαδικό χώρο δίνοντας συνεχή και επικαιροποιημένη εικόνα της χώρας. Τα δεδομένα φτάνουν σε ελάχιστο χρόνο στο σύστημα και μετατρέπονται αυτόματα σε «έτοιμα προς ανάλυση» προϊόντα, μειώνοντας δραστικά τον χρόνο λήψης αποφάσεων. Η εικόνα της φρεγάτας από τους μικροδορυφόρους. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2060197/ellinikoi-mikrodoryforoi-fotografisan-apo-to-diastima-ti-fregata-kimon/

Ο πύραυλος Artemis II της NASA που κατευθύνεται προς τη Σελήνη φτάνει στην εξέδρα εκτόξευσης. Στις 6:42 μ.μ. EST το Σάββατο 17 Ιανουαρίου, ο πύραυλος Artemis II SLS (Space Launch System) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion έφτασαν στην εξέδρα εκτόξευσης 39Β μετά από ένα ταξίδι σχεδόν 12 ωρών από το Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων (VAB) στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα.Ώρες νωρίτερα, το ερπυστριοφόρο διαστημόπλοιο 2 της NASA ξεκίνησε την πορεία του, μήκους 4 μιλίων, με το ενσωματωμένο SLS και το Orion στοιβαγμένα στην κορυφή. Κινούμενο με μέγιστη ταχύτητα μόλις 0,82 μίλια/ώρα, το ερπυστριοφόρο διαστημόπλοιο μετέφερε αργά αλλά σταθερά τον πανύψηλο πύραυλο της Σελήνης και το διαστημόπλοιο προς την εξέδρα προσγείωσης. Μόλις βγήκε έξω από τις πόρτες υψηλού χώρου του VAB, ο πύραυλος πραγματοποίησε μια προγραμματισμένη παύση επιτρέποντας στις ομάδες να επανατοποθετήσουν τον βραχίονα πρόσβασης του πληρώματος - μια γέφυρα που παρέχει στους αστροναύτες και στο πλήρωμα κλεισίματος πρόσβαση στο Orion την ημέρα της εκτόξευσης.Τις επόμενες ημέρες, μηχανικοί και τεχνικοί θα προετοιμάσουν τον πύραυλο Artemis II για την πρόβα τζενεράλε, μια δοκιμή των εργασιών ανεφοδιασμού με καύσιμα και των διαδικασιών αντίστροφης μέτρησης. Με στόχο το αργότερο έως τις 2 Φεβρουαρίου, η ομάδα θα φορτώσει τον πύραυλο με κρυογονικά, ή υπερψυχρά, προωθητικά, θα εκτελέσει την αντίστροφη μέτρηση και θα εξασκηθεί στην ασφαλή αποστράγγιση των προωθητικών από τον πύραυλο - όλα απαραίτητα βήματα πριν από την πρώτη επανδρωμένη αποστολή Artemis. Ενδέχεται να απαιτηθούν πρόσθετες πρόβες για υγρή πτήση, ώστε να διασφαλιστεί ότι το όχημα έχει ελεγχθεί πλήρως και είναι έτοιμο για πτήση. Εάν χρειαστεί, η NASA μπορεί να επαναφέρει το SLS και το Orion στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων για πρόσθετες εργασίες πριν από την εκτόξευση, μετά την πρόβα για υγρή πτήση.Η δοκιμαστική πτήση του Artemis II θα στείλει τους αστροναύτες της NASA Reid Wiseman, Victor Glover και Christina Koch, και τον αστροναύτη της CSA (Καναδική Διαστημική Υπηρεσία) Jeremy Hansen σε ένα ταξίδι περίπου 10 ημερών γύρω από τη Σελήνη και πίσω. Πρόκειται για ένα ακόμη βήμα προς νέες αποστολές με αμερικανικό πλήρωμα στην επιφάνεια της Σελήνης, που θα οδηγήσουν σε μια διαρκή παρουσία στη Σελήνη, η οποία θα βοηθήσει τον οργανισμό να προετοιμαστεί για την αποστολή των πρώτων αστροναυτών - Αμερικανών - στον Άρη. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2026/01/17/nasas-moonbound-artemis-ii-rocket-reaches-launch-pad/ Ο πύραυλος Artemis II Space Launch System (SLS) της NASA και το διαστημόπλοιο Orion φωτίζονται από φώτα στο Launch Complex 39B, το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα.

Το James Webb εισέβαλε στον πυρήνα ενός ενεργού γαλαξία. Νέα στοιχεία για την ύπαρξη και τους μηχανισμούς των μαύρων τρυπών. Αστρονόμοι που χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb κατέγραψαν την πιο λεπτομερή υπέρυθρη εικόνα μέχρι σήμερα του κέντρου του γαλαξία του Διαβήτη ενός από τους πιο κοντινούς σε εμάς ενεργούς γαλαξίες του Σύμπαντος.Οι ενεργοί γαλαξίες είναι γαλαξίες που έχουν έναν εξαιρετικά φωτεινό πυρήνα, ο οποίος τροφοδοτείται από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που συσσωρεύει ύλη απελευθερώνοντας τεράστια ποσά ενέργειας σε όλο το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα.Ο γαλαξίας του Διαβήτη (Circinus) είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας περίπου 13 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη στο νότιο αστερισμό Circinus. Οι παρατηρήσεις του James Webb δείχνουν ότι μεγάλο μέρος της θερμής σκόνης κοντά στην υπερμεγέθη μαύρη τρύπα του γαλαξία τροφοδοτεί την ίδια τη μαύρη τρύπα αντί να εκτοξεύεται προς τα έξω με ισχυρές ροές όπως προέβλεπαν προηγούμενα μοντέλα.Γνωστός επίσης ως ESO 97-G13 ή LEDA 50779 ο γαλαξίας αυτός έχει από καιρό κινήσει το ενδιαφέρον των αστρονόμων επειδή ο πυρήνας του είναι κρυμμένος πίσω από πυκνά νέφη αερίου και σκόνης.Τα επίγεια τηλεσκόπια δυσκολεύονταν να απομονώσουν την περιοχή κοντά στην κεντρική μαύρη τρύπα, όπου η ύλη σπειροειδώς κατευθύνεται προς τα μέσα και εκπέμπει έντονο υπέρυθρο φως. Οι προηγμένες δυνατότητες του James Webb επέτρεψαν στον Δρ. Ζυλιέν Ζιράρ από το Ινστιτούτο Διαστημικού Τηλεσκοπίου και στους συνεργάτες του να διαπεράσουν αυτό το πέπλο σκόνης με πρωτοφανή καθαρότητα. Η μέθοδος Η ανακάλυψη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Communications» κατέστη δυνατή χάρη στη χρήση του Οργάνου Απεικόνισης Εγγύς Υπέρυθρου και Φασματογράφου (NIRISS) του James Webb σε μια εξειδικευμένη λειτουργία υψηλής αντίθεσης που ονομάζεται Διαφραγματικό Συμβολόμετρο (Aperture Masking Interferometer). Η μέθοδος αυτή μετατρέπει ουσιαστικά το όργανο σε έναν μικροσκοπικό συμβολόμετρο συνδυάζοντας το φως μέσω ενός συνόλου μικρών ανοιγμάτων για τη δημιουργία λεπτομερών μοτίβων συμβολής.Αναλύοντας αυτά τα μοτίβα οι αστρονόμοι ανακατασκεύασαν μια εξαιρετικά ευκρινή εικόνα του «κινητήρα» στο κέντρο του γαλαξία Circinus, αποκαλύπτοντας ότι το μεγαλύτερο μέρος της υπέρυθρης εκπομπής προέρχεται από τον τοροειδή δακτύλιο σκόνης που τροφοδοτεί τη μαύρη τρύπα, και όχι από υλικό που ρέει προς τα έξω.«Είναι η πρώτη φορά που μια λειτουργία υψηλής αντίθεσης του Webb χρησιμοποιείται για τη μελέτη ενός εξωγαλαξιακού αντικειμένου. Ελπίζουμε η δουλειά μας να εμπνεύσει και άλλους αστρονόμους να χρησιμοποιήσουν τη λειτουργία του Διαφραγματικού Συμβολομέτρου για να μελετήσουν αμυδρές αλλά σχετικά μικρές δομές σκόνης κοντά σε οποιοδήποτε φωτεινό αντικείμενο» δήλωσε ο Δρ Ζιράρ.Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες παραμένουν ενεργές τραβώντας προς το μέρος τους την περιβάλλουσα ύλη. Αέριο και σκόνη συσσωρεύονται σε έναν δακτύλιο γύρω από τη μαύρη τρύπα και καθώς το υλικό σπειροειδώς πέφτει προς τα μέσα σχηματίζει έναν περιστρεφόμενο δίσκο προσαύξησης που θερμαίνεται λόγω τριβής και γίνεται λαμπρός σε πολλά μήκη κύματος, συμπεριλαμβανομένου του υπέρυθρου. Τα ευρήματα Τα νέα δεδομένα του James Webb δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος της υπέρυθρης λάμψης κοντά στον πυρήνα του γαλαξία του Διαβήτη παράγεται από τις εσωτερικότερες περιοχές αυτού του σκονισμένου δακτυλίου ανατρέποντας παλαιότερες υποθέσεις σύμφωνα με τις οποίες οι εκροές κυριαρχούσαν στην εκπομπή.Η τεχνική αυτή ανοίγει τον δρόμο για βαθύτερες έρευνες των μαύρων τρυπών σε άλλους γαλαξίες. Εφαρμόζοντας την απεικόνιση υψηλής αντίθεσης του James Webb και σε άλλους στόχους, οι ερευνητές ελπίζουν να δημιουργήσουν έναν ευρύτερο κατάλογο προτύπων εκπομπής που θα αποκαλύψει αν η συμπεριφορά του γαλαξία είναι τυπική για τους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες ή αποτελεί εξαίρεση.Τα ευρήματα όχι μόνο προσφέρουν μια πιο καθαρή εικόνα των μηχανισμών με τους οποίους τροφοδοτούνται οι μαύρες τρύπες, αλλά υπογραμμίζουν και τη διαρκώς αυξανόμενη ισχύ των συμβολομετρικών μεθόδων στη διαστημική αστρονομία. Με επιπλέον παρατηρήσεις να έχουν ήδη προγραμματιστεί το James Webb συνεχίζει να διευρύνει τα όρια του ορατού από τις πιο κρυμμένες γωνιές του Σύμπαντος.«Χρειαζόμαστε ένα στατιστικό δείγμα μαύρων τρυπών, ίσως δώδεκα ή δύο δωδεκάδες, για να κατανοήσουμε πώς η μάζα στους δίσκους προσαύξησής τους και οι εκροές τους σχετίζονται με την ισχύ τους» δήλωσε ο Δρ. Ενρίκε Λόπες-Ροντρίγκεζ, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας. Στη φωτογραφία ο γαλαξίας του Διαβήτη και ένθετη εικόνα από την καρδιά του που κατέγραψε το James Webb https://www.naftemporiki.gr/techscience/2060110/to-james-webb-eisevale-ston-pyrina-enos-energoy-galaxia/

Ντέμης Χασάμπης: Η Κίνα βρίσκεται μόλις λίγους μήνες πίσω από τις ΗΠΑ στη τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης. Ο κορυφαίος ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης και νομπελίστας ανατρέπει όσα πιστεύει η βιομηχανία τεχνολογίας μέχρι σήμερα. Τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης της Κίνας μπορεί να απέχουν μόλις «λίγους μήνες» από τις δυνατότητες των ΗΠΑ και της Δύσης, δήλωσε διευθύνων σύμβουλος της Google DeepMind Ντέμης Χασάμπης. Η εκτίμηση αυτή από τον επικεφαλής ενός από τα κορυφαία εργαστήρια τεχνητής νοημοσύνης παγκοσμίως και βασικό συντελεστή πίσω από τον βοηθό Gemini της Google έρχεται σε αντίθεση με απόψεις που υποστήριζαν ότι η Κίνα παραμένει πολύ πίσω.Μιλώντας στο νέο podcast του CNBC, The Tech Download, ο ελληνοκυπριακής καταγωγής ερευνητής και νομπελίστας είπε ότι τα κινεζικά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης βρίσκονται πιο κοντά στις δυνατότητες των ΗΠΑ και της Δύσης «απ’ όσο ίσως νομίζαμε πριν από ένα ή δύο χρόνια».«Ίσως αυτή τη στιγμή να απέχουν μόνο μερικούς μήνες» ανέφερε. Πριν από περίπου έναν χρόνο, το κινεζικό εργαστήριο τεχνητής νοημοσύνης DeepSeek παρουσίασε ένα μοντέλο που προκάλεσε αναταράξεις στις αγορές, λόγω της ισχυρής του απόδοσης, η οποία επιτεύχθηκε με λιγότερο προηγμένα τσιπ και χαμηλότερο κόστος σε σύγκριση με τα αμερικανικά αντίστοιχα.Παρότι η κινεζική DeepSeek που ανέπτυξε μια επαναστατική αρχιτεκτονική για συστήματα τεχνητής νοημοσύνης έχει παρουσιάσει νέα μοντέλα και το στοιχείο της έκπληξης έχει ατονήσει κινεζικοί τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Alibaba καθώς και άλλες νεοφυείς εταιρείες όπως οι Moonshot AI και Zhipu έχουν επίσης κυκλοφορήσει ιδιαίτερα ικανά μοντέλα.Ωστόσο ο Χασάμπης σημείωσε ότι παρόλο που η Κίνα μπορεί να καλύπτει τη διαφορά οι εταιρείες της δεν έχουν ακόμη αποδείξει ότι μπορούν να πετύχουν πραγματικές επιστημονικές τομές στην τεχνητή νοημοσύνη.«Το ερώτημα είναι αν μπορούν να καινοτομήσουν κάτι νέο πέρα από το σημερινό όριο. Νομίζω ότι έχουν δείξει πως μπορούν να καλύψουν τη διαφορά και να πλησιάσουν πολύ το όριο αλλά αν μπορούν να εφεύρουν κάτι πραγματικά νέο αυτό δεν έχει αποδειχθεί ακόμη» είπε.Πολλές σημαντικές προσωπικότητες της τεχνολογίας έχουν αναγνωρίσει την πρόοδο της Κίνας. Ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia Γιένσεν Χουάνγκ δήλωσε πέρυσι ότι οι ΗΠΑ «δεν βρίσκονται πολύ μπροστά» στην κούρσα της τεχνητής νοημοσύνης.«Η Κίνα είναι πολύ μπροστά από εμάς στην ενέργεια. Εμείς είμαστε πολύ μπροστά στα τσιπ. Είναι ισότιμοι στις υποδομές. Είναι ισότιμοι στα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης» είχε πει Χουάνγκ. Προκλήσεις στα τσιπ για την Κίνα Οι κινεζικές τεχνολογικές εταιρείες αντιμετωπίζουν αρκετές προκλήσεις, με μία από τις μεγαλύτερες να είναι η πρόσβαση σε κρίσιμη τεχνολογία. Υπάρχει σε ισχύ απαγόρευση εξαγωγών από τις ΗΠΑ για τα πιο προηγμένα ημιαγωγικά τσιπ της Nvidia, τα οποία απαιτούνται για την εκπαίδευση πιο εξελιγμένων μοντέλων ΑΙ.Ο Λευκός Οίκος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι θα εγκρίνει την πώληση του τσιπ H200 της Nvidia στην Κίνα, ενός πιο προηγμένου ημιαγωγού από ό,τι είχε πρόσφατα στη διάθεσή της η χώρα, αλλά όχι του κορυφαίου προϊόντος της εταιρείας. Εγχώριες εταιρείες τσιπ, όπως η Huawei, προσπαθούν να καλύψουν το κενό όμως οι επιδόσεις τους εξακολουθούν να υστερούν σε σχέση με τις λύσεις της Nvidia.Ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι μακροπρόθεσμα η έλλειψη πρόσβασης στα τσιπ της Nvidia θα μπορούσε να οδηγήσει σε διεύρυνση του χάσματος μεταξύ των αμερικανικών και κινεζικών μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. «Υποψιάζομαι ότι θα αρχίσουμε να βλέπουμε μια απόκλιση, καθώς η ανώτερη υποδομή τεχνητής νοημοσύνης των ΗΠΑ θα συνεχίσει να εξελίσσει αυτά τα μοντέλα και να τα καθιστά πιο ικανά με την πάροδο των ετών», δήλωσε στο CNBC ο Ρίτσαρντ Κλοντ της Janus Henderson. «Άρα θα έλεγα ότι βρισκόμαστε στο μέγιστο σημείο της σχετικής ικανότητας της κινεζικής τεχνητής νοημοσύνης σε σύγκριση με τις ΗΠΑ».Ο Λιν Τζουνγιάνγκ τεχνικός επικεφαλής της ομάδας Qwen της Alibaba δήλωσε σε συνέδριο τεχνητής νοημοσύνης στο Πεκίνο ότι υπάρχει λιγότερο από 20% πιθανότητα μια κινεζική εταιρεία να ξεπεράσει τους αμερικανικούς τεχνολογικούς κολοσσούς μέσα στα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια. Σύμφωνα με τον ίδιο η υπολογιστική υποδομή των ΗΠΑ είναι «μία έως δύο τάξεις μεγέθους μεγαλύτερη» από της Κίνας.Ο Χασάμπης πάντως αποδίδει την έλλειψη πρωτοποριακών ανακαλύψεων περισσότερο σε «νοοτροπία» παρά σε τεχνολογικούς περιορισμούς. «Ένα σύγχρονο Bell Labs» Ο διευθύνων σύμβουλος της DeepMind παρομοίασε την εταιρεία με ένα «σύγχρονο Bell Labs», που ενθαρρύνει την «εξερευνητική καινοτομία» αντί για την απλή κλιμάκωση όσων είναι ήδη γνωστά. Τα Bell Labs, που ιδρύθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα, ήταν υπεύθυνα για πολλές ανακαλύψεις βραβευμένες με Νόμπελ.«Αυτό είναι ήδη πολύ δύσκολο, γιατί χρειάζεσαι μηχανική παγκόσμιου επιπέδου για να το κάνεις. Και η Κίνα σίγουρα την έχει» αναφέρει ο Χασάμπης.«Το κομμάτι της επιστημονικής καινοτομίας είναι πολύ πιο δύσκολο. Το να εφεύρεις κάτι είναι περίπου 100 φορές δυσκολότερο από το να το αντιγράψεις. Αυτό είναι το επόμενο σύνορο, και δεν έχω δει ακόμη αποδείξεις γι’ αυτό, αν και είναι εξαιρετικά απαιτητικό». Ο Χασάμπης θεωρείται μία από τις κορυφαίες μορφές στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης. Η DeepMind, την οποία ίδρυσε πριν από περισσότερα από 10 χρόνια και εξαγόρασε η Google το 2014 έχει αποτελέσει βασικό μοχλό για την Alphabet, τη μητρική εταιρεία της Google.Τον Νοέμβριο η Google παρουσίασε το Gemini 3, το πιο πρόσφατο μοντέλο της AI, το οποίο έτυχε θετικής υποδοχής από χρήστες και αγορές, καθώς ο τεχνολογικός κολοσσός επιδίωξε να καθησυχάσει τις ανησυχίες ότι υστερεί έναντι ανταγωνιστών όπως η OpenAI. Πριν από λίγες μέρες η Apple ανακοίνωσε ότι θα χρησιμοποιήσει το Gemini στα προϊόντα της δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης σε αυτή την τεχνολογία έναντι αυτής της OpenAI δημιουργού του ChatGPT. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2059928/ntemis-chasampis-i-kina-vrisketai-molis-ligoys-mines-piso-apo-tis-ipa-sti-technologia-technitis-noimosynis/

Γιατί δεν μπορούμε να δούμε πράσινα αστέρια; Τα άστρα εκπέμπουν πολύ πράσινο φως, αλλά τα μάτια μας δεν το βλέπουν Τον χειμώνα στον νυχτερινό ουρανό ξεχωρίζουν τα πιο λαμπρά άστρα, όπως ο Μπετελγκέζ και ο Ρίγκελ στον Ωρίωνα και ο Αλντεμπαράν στον κοντινό Ταύρο. Δεν είναι απλώς φωτεινά. Είναι και πολύχρωμα, ξεχωρίζοντας από την τυπική λευκή όψη των περισσότερων άστρων στον ουρανό. Στον Μπετελγκέζ αναδεικνύεται το κόκκινο-πορτοκαλί χρώμα, στον Αλντεμπαράν το πορτοκαλί και στον Ρίγκελ το ζαφειρένιο μπλε.Μόνο τα πιο φωτεινά άστρα εκπέμπουν αρκετό φως ώστε να ενεργοποιήσουν τα κωνία των ματιών μας, τα κύτταρα του αμφιβληστροειδούς που είναι ευαίσθητα στο χρώμα. Ακόμη κι έτσι, τα πιο φωτεινά άστρα πάντα φαίνονται μπλε, κόκκινα, κίτρινα ή μερικές φορές λευκά. Σε τηλεσκοπικές εικόνες, ακόμη και στα πιο αμυδρά άστρα αναδεικνύονται χρώματα. Και παρότι οι αστρονομικές φωτογραφίες μπορεί να είναι λίγο δύσκολες στην ερμηνεία, τα χρώματα των άστρων σε αυτές είναι συνήθως αρκετά αντιπροσωπευτικά. Όμως, αυτό που δεν θα δείτε ποτέ είναι πράσινα άστρα. Ο λόγος είναι τόσο ένα «ελάττωμα» των άστρων όσο και δικό μας: δεν τα βλέπουμε πράσινα λόγω του τρόπου με τον οποίο τα άστρα εκπέμπουν φως και του τρόπου με τον οποίο τα μάτια μας αντιλαμβάνονται τα χρώματα. διαβάστε επίσης: 1. Γιατί δεν υπάρχουν πράσινα αστέρια; https://physicsgg.me/2011/11/29/γιατί-δεν-υπάρχουν-πράσινα-αστέρια/ 2. Η πράσινη αναλαμπή της Αφροδίτης https://physicsgg.me/2024/01/29/η-πράσινη-αναλαμπή-της-αφροδίτης/ Τα άστρα εκπέμπουν φως επειδή είναι θερμά. Ακτινοβολούν αυτή τη θερμότητα με τη μορφή φωτός και στην πραγματικότητα, το φαινομενικό τους χρώμα εξαρτάται από τη θερμοκρασία τους. Σχετικά ψυχρά άστρα εκπέμπουν κόκκινο φως, ενώ πολύ θερμότερα άστρα εκπέμπουν μπλε φως. Όμως τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα, γιατί στην πράξη προφανώς εκπέμπουν φως σε ένα ευρύτερο φάσμα χρωμάτων με διαφορετικές αναλογίες. Τα ψυχρά άστρα εκπέμπουν αναλογικά περισσότερο κόκκινο φως, αλλά τα θερμά άστρα εκπέμπουν πολύ περισσότερο μπλε από κόκκινο. Αυτό το μείγμα χρωμάτων είναι που δίνει στο άστρο την απόχρωσή του.Το ίδιο κάνει και ο Ήλιος, εκπέμποντας μήκη κύματος που κυριολεκτικά καλύπτουν τα χρώματα του ουρανίου τόξου (και πέρα από αυτό), όχι όμως με ομοιόμορφη κατανομή. Στο σχήμα που ακολουθεί βλέπουμε το φάσμα του ηλιακού φωτός που μοιάζει περισσότερο με μια ασύμμετρη καμπάνα, με μια μακριά ουρά πέρα από τα κόκκινα μήκη κύματος. Παραδόξως η κορυφή αυτού του διαγράμματος βρίσκεται στο μπλε-πράσινο τμήμα του φάσματος!Γιατί λοιπόν ο Ήλιος δεν φαίνεται γαλαζοπράσινος; Εκεί μπαίνουν στο παιχνίδι τα μάτια μας. Έχουμε τρία είδη κωνίων, το καθένα προσαρμοσμένο στο κόκκινο, το πράσινο ή το μπλε φως. Έτσι, αν ένα αντικείμενο εκπέμπει ή ανακλά κόκκινο φως, τα κωνία που είναι ευαίσθητα στο κόκκινο στέλνουν ισχυρό σήμα στον εγκέφαλο, ενώ τα άλλα δύο όχι, και αντιλαμβανόμαστε το αντικείμενο ως κόκκινο.Φυσικά, μπορούμε να δούμε πολύ περισσότερα από τρία χρώματα! Αυτό συμβαίνει επειδή, για παράδειγμα, ένα κίτρινο αντικείμενο θα ενεργοποιήσει και τα τρία είδη κωνίων, αλλά σε διαφορετικό βαθμό. Αυτά τα σήματα στη συνέχεια συνδυάζονται από τον εγκέφαλο και βλέπουμε, στο εν λόγω παράδειγμα, κίτρινο.Ο Ήλιος εκπέμπει το περισσότερο φως στο μπλε και το πράσινο. Εκπέμπει όμως και ιώδες, κίτρινο, πορτοκαλί και κόκκινο. Όταν ο εγκέφαλός μας ολοκληρώσει τον συνδυασμό και την ερμηνεία όλων αυτών των σημάτων χρώματος από τα μάτια μας, αντιλαμβανόμαστε τον Ήλιο ως λευκό (όχι κίτρινο, όπως πιστεύουν πολλοί, παρότι ταξινομείται ως κίτρινος νάνος).Αυτός είναι ο λόγος που δεν βλέπουμε πράσινα άστρα. Καθώς τα άστρα θερμαίνονται, βλέπουμε το χρώμα τους να μετατοπίζεται από το κόκκινο στο πορτοκαλί. Και καθώς οι θερμοκρασίες τους αυξάνονται ακόμη περισσότερο, τα μάτια μας αρχίζουν να τα ερμηνεύουν ως γαλαζωπά ή λευκά. Δεν υπάρχει θερμοκρασία άστρου στην οποία τα κωνία μας να συνδυάζουν τα σήματά τους ώστε να παράξουν πράσινο – και επειδή, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κάμερες έχουν σχεδιαστεί να μιμούνται τα μάτια μας, τα άστρα δεν φαίνονται πράσινα ούτε στις φωτογραφίες.Ας σημειωθεί ότι υπάρχουν μερικά άστρα που κάποιοι λένε πως φαίνονται πράσινα. Το Αλμάχ είναι ένα σύστημα άστρων μέτριας λαμπρότητας στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Αποτελείται από έναν πορτοκαλί γίγαντα και ένα σύστημα τριών μπλε άστρων (που είναι τόσο κοντά μεταξύ τους ώστε, από την δική μας οπτική, δεν διακρίνονται χωριστά. Συγχωνεύονται σε ένα σημείο φωτός μέσω τηλεσκοπίου). Ορισμένοι παρατηρητές έχουν ισχυριστεί ότι είδαν το τριαδικό σύστημα ως πράσινο. Υποψιάζομαι ότι πρόκειται για οφθαλμαπάτη, που προκύπτει επειδή ο εγκέφαλός μας μερικές φορές βασίζεται σε συγκριτικά συμφραζόμενα για να ερμηνεύσει το χρώμα. Αυτό μπορεί να αλλάξει εντυπωσιακά το φαινομενικό χρώμα ενός αντικειμένου. Συγκρίνοντας το γαλαζωπό φως του τριαδικού συστήματος με το φωτεινότερο πορτοκαλί φως του άλλου άστρου, είναι δυνατόν το τριαδικό να φαίνεται πράσινο. Θα προσθέσω ότι στις φωτογραφίες φαίνεται πάντα μπλε, κάτι που ενισχύει την ιδέα ότι το πράσινο είναι ψευδαίσθηση.Ένα άλλο άστρο, το Zubeneschamali (βήτα του Ζυγού) στον αστερισμό του Ζυγού, επίσης φαίνεται πράσινο σε ορισμένους παρατηρητές. Είναι σίγουρα μπλε άστρο και δεν έχει αστρικό συνοδό, οπότε δεν είναι σαφές γιατί κάποιοι το βλέπουν έτσι. Σε εμένα πάντοτε φαινόταν μπλε όταν το παρατηρούσα με τηλεσκόπιο.Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι δεν υπάρχουν πράσινα ουράνια αντικείμενα! Πολλά νεφελώματα – νέφη αερίων – δείχνουν μια χαρακτηριστική πρασινωπή απόχρωση. Σε αυτές τις αραιές συνθήκες, τα άτομα του οξυγόνου εκπέμπουν πολύ έντονα στο πράσινο μέρος του φάσματος, υπερκαλύπτοντας τα άλλα, πιο αμυδρά χρώματα, κάνοντας το νεφέλωμα να φαίνεται πράσινο, ακόμη και στις φωτογραφίες.Οι κομήτες μπορούν επίσης μερικές φορές να φαίνονται πράσινοι! Σε αυτή την περίπτωση, ο υπαίτιος είναι ο διατομικός άνθρακας (C2), ένα μόριο αποτελούμενο από δύο άτομα άνθρακα. Το ηλιακό φως «διεγείρει» το μόριο, το οποίο κατά την αποδιέγερσή του εκπέμπει ένα «πράσινο» φωτόνιο. Όμως, το μόριο C2 δεν είναι σταθερό και διασπάται από το ηλιακό φως μέσα σε μία ή δύο ημέρες. Γι’ αυτό η κύρια «κεφαλή» ενός κομήτη μπορεί να φαίνεται πράσινη, αλλά η ουρά του, που αποτελείται από υλικό που εκτοξεύεται από την κεφαλή, τείνει να έχει διαφορετικό χρώμα.Και οι πλανήτες μπορούν να συμμετέχουν στην πράσινη απόχρωση. Μεγάλο μέρος της Γης είναι πράσινο για προφανείς λόγους. Ωστόσο, ο πλανήτης Ουρανός μπορεί να φαίνεται ελαφρώς πράσινος (περισσότερο μπλε παρά πράσινος, αλλά με μια υποψία του δεύτερου) λόγω του μεθανίου στην ατμόσφαιρά του. Το μεθάνιο απορροφά το κόκκινο φως και αντανακλά το μπλε και το πράσινο, δίνοντας στον πλανήτη μια αχνή γαλαζοπράσινη απόχρωση.Αν τύχει να βρεθείτε έξω μια νύχτα με καθαρό ουρανό, ρίξτε μια πιο προσεκτική ματιά στα άστρα πάνω από το κεφάλι σας. Εγώ το κάνω πάντα. Κι αυτό το αίσθημα δέους που νιώθω κάθε φορά δεν προέρχεται μόνο από την ομορφιά τους· ενισχύεται κι από την κατανόησή μας για το πώς φυσική και φυσιολογία συνδυάζονται για να δημιουργήσουν αυτή την ομορφιά. διαβάστε περισσότερα: For Stars, It’s Not Easy Being Green https://www.scientificamerican.com/article/why-are-there-no-green-stars/ Το Νεφέλωμα του Κρόνου γνωστό και ως NGC 7009 και Caldwell 55 Φωτογραφία του κομήτη PanSTARRS που λήφθηκε στις 5 Απριλίου 2017 από τον ατροφωτογράφο Gerald Rhemann Φωτογραφία του πλανήτη Ουρανού κι ενός από τους δορυφόρους (του Άριελ). Η φωτογραφία λήφθηκε το 2006 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble