Δροσος Γεωργιος

Όταν το σύμπαν είχε θερμοκρασία δωματίου. Στα πρώτα στάδια της θερμής Μεγάλης Έκρηξης, στο σύμπαν επικρατούσαν απίστευτα υψηλές θερμοκρασίες. Αλλά κατά τη διάρκεια των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών της ιστορίας του σύμπαντός μας, ο χώρος διαστέλλεται και το σύμπαν ψύχεται. Σήμερα η θερμοκρασία του σύμπαντος είναι ελάχιστα πάνω από το απόλυτο μηδέν. Κάποια στιγμή λοιπόν, στο κοσμικό μας παρελθόν το «κλίμα του σύμπαντος πρέπει να ήταν παντού εύκρατο», η θερμοκρασία του σύμπαντος να ήταν 273–300 Κ (0–30 °C). Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: όταν στο σύμπαν επικρατούσε … «θερμοκρασία δωματίου» , θα μπορούσε να προκύψει νερό σε υγρή μορφή και πιθανόν να αναπτυχθεί κάποια μορφή ζωής; Το σύμπαν μας, όπως το παρατηρούμε σήμερα είναι τεράστιο, με τρισεκατομμύρια διάσπαρτους γαλαξίες, καθένας από αυτούς να περιέχει εκατοντάδες δισεκατομμύρια άστρα. Είναι όμως και εξαιρετικά ψυχρό. Εκτός από το φως των άστρων που θερμαίνει την ύλη τοπικά, υπάρχει μόνο ένα πολύ χαμηλής ενέργειας υπόβαθρο ακτινοβολίας που προέρχεται από το ίδιο το σύμπαν: ένα θερμικό λουτρό ακτινοβολίας μέλανος σώματος που αντιστοιχεί σε θερμοκρασία 2,725 K (ή -270,3 oC), λιγότερο από τρεις βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν. Το σύμπαν μας διαστέλλεται και ψύχεται τα τελευταία 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Στην αρχή, ήταν μικρότερο, πυκνότερο, πιο ομοιόμορφο, αλλά και θερμότερο. Στις πρώτες στιγμές της Μεγάλης Έκρηξης οι θερμοκρασίες που επικρατούσαν στο σύμπαν ξεπερνούσαν (σε ενεργειακή αντιστοιχία) κατά πολύ ακόμη και τις τεράστιες θερμοκρασίες που επιτυγχάνονται στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN. Σε κάποιο σημείο της κοσμικής ιστορίας η θερμοκρασία του σύμπαντος θα ήταν ίση με αυτό που αποκαλούμε «θερμοκρασία δωματίου» – περίπου 300 K (ή 27 oC). Τότε θα επικρατούσαν οι τέλειες συνθήκες για την ύπαρξη υγρού νερού. Κι αν υπήρχαν τα κατάλληλα δομικά υλικά (άνθρακας, οξυγόνο, άζωτο κλπ), ίσως θα μπορούσε να σχηματιστεί κάποια μορφή ζωής, πολύ πριν αυτή εμφανιστεί στη Γη. Για να εξετάσουμε την ενδιαφέρουσα αυτή εκδοχή πρέπει να βάλουμε τα πράγματα με τη σειρά: Πρώτα να βρούμε πότε το σύμπαν είχε θερμοκρασία γύρω στους 25 oC και στη συνέχεια, ποιά στοιχεία είχαν σχηματιστεί μέχρι τότε. Αν το σύμπαν έφτασε σε θερμοκρασία δωματίου, αφού είχαν σχηματιστεί, έζησαν και πέθαναν τα πρώτα άστρα εμπλουτίζοντας το σύμπαν με βαριά στοιχεία, τότε θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί νερό, μακρομόρια και πιθανόν κάποιες μορφές ζωής. Αν χρησιμοποιήσουμε όσα γνωρίζουμε για το διαστελλόμενο σύμπαν, δεν είναι δύσκολο(*) να εκτιμήσουμε την σχέση θερμοκρασίας-ηλικίας σύμπαντος: και να πάρουμε μερικές ενδιαφέρουσες τιμές για την θερμοκρασία (T) του σύμπαντος σε διάφορες χρονικές στιγμές μετά την Μεγάλη Έκρηξη: ● T=100 K για t=76 εκατομμύρια χρόνια, ● T=251 K για t=19 εκατομμύρια χρόνια, ● T=273 K για t=17 εκατομμύρια έτη, και ● T=300 K για t=14 εκατομμύρια χρόνια. Επομένως από 14 έως 17 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, η θερμοκρασία του σύμπαντος είχε φτάσει περίπου στους 300 – 273 Κ (30°C – 0°C), δηλαδή ήταν κοντά σ’ αυτό που λέμε θερμοκρασία δωματίου. Το «κλίμα» του σύμπαντος τότε ήταν παντού εύκρατο κι αν μέχρι τότε υπήρξαν άστρα ώστε να δημιουργήσουν βαρύτερα στοιχεία, τότε θα μπορούσαν να προκύψουν τα κάταλληλα βιομόρια και ίσως κάποια μορφή ζωής όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Οι εκτιμήσεις για το πότε σχηματίστηκαν τα πρώτα άστρα στο σύμπαν μας, ποικίλλουν: από t=28 εκατομμύρια χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη (και θερμοκρασία T=193 K) έως t=98 εκατομμύρια χρόνια (και θερμοκρασία T=84 K). Όμως είδαμε, πως η εποχή που το σύμπαν είχε θερμοκρασία δωματίου ήταν αρκετά εκατομμύρια χρόνια πριν. Μπορεί κάποιος να ρωτήσει, «είναι πιθανό να σχηματίστηκαν άστρα ακόμη νωρίτερα σε σχέση με ό,τι δείχνουν τα θεωρητικά μοντέλα και οι προσομοιώσεις;» Ίσως είναι δυνατό, αλλά ένα τέτοιο σενάριο θα απαιτούσε κάποιο είδος νέας φυσικής. Σύμφωνα με τις αποδεκτές αστροφυσικές θεωρίες τα πρώτα 10 με 20 εκατομμύρια χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη, το σύμπαν δεν είχε εμπλουτιστεί ακόμα με τα άφθονα βαριά στοιχεία που διαχέονται στο σύμπαν όταν τα άστρα πεθαίνουν ως σουπερνόβα. Επομένως, δεν υπήρχαν τα χημικά στοιχεία που συμμετέχουν στην δημιουργία ζωντανών οργανισμών, όταν επικρατούσε θερμοκρασία δωματίου στο σύμπαν. Μήπως υπήρξε κάποια μορφή βιοχημείας πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε; Πριν τον σχηματισμό των πρώτων άστρων στο σύμπαν τα μόνα συστατικά που υπήρχαν ήταν: 92% γυμνά πρωτόνια, ή «κανονικό» υδρογόνο, ~8% πυρήνες ηλίου-4, ~0,001%, και αμελητέες ποσότητες κάποιων βαρύτερων στοιχείων. Εκτός του μονοατομικού υδρογόνου (Η) και του ηλίου (Ηe), μπορούν να υπάρξουν κυρίως δύο απλούστατοι τύποι μορίων: ουδέτερο αέριο υδρογόνο (H2) και υδρίδιο του ηλίου (HeH+). Αλλά αυτά τα άτομα και μόρια δεν μπορούν να συμμετάσχουν στο είδος των χημικών αντιδράσεων που οδηγούν σε μεταβολισμό, που εξάγουν ενέργεια από το περιβάλλον για να δημιουργήσουν σύνθετες, διαφοροποιημένες δομές (ακόμα και απλές μοριακές δομές) που να διεξάγουν ζωτικές διεργασίες και να διαθέτουν την ικανότητα κωδικοποίησης πληροφοριών που θα οδηγήσουν σε αναπαραγωγή ή αυτοαναπαραγωγή. Απαιτείται μια ευρύτερη ποικιλία μορίων, από στοιχεία βαρύτερα του υδρογόνου και του ηλίου, που σχηματίζουν πολυπλοκότερα μόρια, ικανά για πιο σύνθετες διεργασίες. Κι αυτό σημαίνει ότι προαπαιτείται η ύπαρξη εργοστασίων παραγωγής βαρύτερων στοιχείων, δηλαδή των άστρων. Εν κατακλείδι, πράγματι υπήρξε μια χρονική περίοδος στην ιστορία του σύμπαντος, μεταξύ περίπου 14 και 17 εκατομμυρίων ετών μετά τη Έκρηξη, όπου η επικρατούσα θερμοκρασία ήταν μεταξύ 0 – 30 °C. Αυτή η θερμοκρασία θα επέτρεπε μεγάλες ποσότητες υγρού νερού να επιπλέουν στο διάστημα και ίσως να συντηρούν κάποια μορφή ζωής όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Αλλά μέχρι εκείνη την χρονική περίοδο δεν είχαν σχηματιστεί τα πρώτα άστρα που θα παρήγαγαν τα απαραίτητα βαρύτερα στοιχεία της βιοχημείας, όπως το οξυγόνο, ο άνθρακας, το άζωτο κ.ο.κ. Η ζωή μπορεί πράγματι να έχει δημιουργηθεί νωρίτερα από ό,τι υποψιάζονται οι περισσότεροι επιστήμονες σήμερα, αλλά όχι τόσο νωρίς, όσο όταν στο σύμπαν επικρατούσε παντού θερμοκρασία δωματίου! πηγή: https://bigthink.com/starts-with-a-bang/life-begin-universe-room-temperature διαβάστε σχετικά: Abraham Loeb, «The habitable epoch of the early Universe» και «When Did Life First Emerge in the Universe?« (*) Όταν ένας γαλαξίας απομακρύνεται από εμάς τότε οι χαρακτηριστικές γραμμές του φάσματος που εκπέμπει μετατοπίζονται προς το ερυθρό τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Το φαινόμενο είναι γνωστό ως μετατόπιση προς το ερυθρό (redshift). H μετατόπιση προς το ερυθρό z δικαιολογεί την διαστολή του σύμπαντος και συσχετίζεται με τον παράγοντα κλίμακας (scale factor) R(t) και την σταθερά του Hubble που ορίζεται ως: . Αποδεικνύεται (δείτε ΕΔΩ) https://physicsgg.me/2022/07/29/βομβαρδισμός-από-ρεκόρ-μετατοπίσεων/ ότι η ερυθρομετατόπιση z συνδέεται με τον παράγοντα κλίμακας με την σχέση: . Επιπλέον, εφαρμόζοντας το νόμο του Wien για την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου μπορούμε εύκολα να βρούμε την σχέση θερμοκρασίας Τ με την ερυθρομετατόπιση z και τον παράγοντα κλίμακας: , όπου Τ0=2,725 K. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας την ‘εξίσωση της διαστολής του σύμπαντος‘ ή εξίσωση του Friedmann https://physicsgg.me/2022/08/02/μια-κλασική-προσέγγιση-της-εξίσωσης-δ/ , όπου R o παράγοντας κλίμακας του σύμπαντος και ρ η πυκνότητά του, και θεωρώντας ότι , μετά από κάποιες πράξεις προκύπτει η σχέση θερμοκρασίας-ηλικίας σύμπαντος: , όπου Τ0=2,725 Κ και t0 =13,8 δισεκατομμύρια χρόνια (η σημερινή ηλικία του σύμπαντος).

Μελέτη της NASA: Ουράνιο «Ατύχημα» Ρίχνει Φως στον Γρίφο του Δία και του Κρόνου. Ένα ασυνήθιστο κοσμικό αντικείμενο βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη χημεία που κρύβεται βαθιά στις ατμόσφαιρες του Δία και του Κρόνου - και ενδεχομένως σε εκείνες των εξωπλανητών. Γιατί το πυρίτιο, ένα από τα πιο κοινά στοιχεία στο σύμπαν, έχει περάσει σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητο στις ατμόσφαιρες του Δία, του Κρόνου και αερίων πλανητών σαν αυτούς που περιστρέφονται γύρω από άλλα αστέρια; Μια νέα μελέτη που χρησιμοποιεί παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA ρίχνει φως σε αυτό το ερώτημα εστιάζοντας σε ένα ιδιόρρυθμο αντικείμενο που οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τυχαία το 2020 και ονόμασαν «Το Ατύχημα». Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στις 4 Σεπτεμβρίου στο περιοδικό Nature. Το Ατύχημα είναι ένας καφέ νάνος, μια μπάλα αερίου που δεν είναι ακριβώς πλανήτης και ούτε ακριβώς αστέρι. Ακόμα και ανάμεσα στους ήδη δύσκολους στην ταξινόμηση ομοίους του, το Ατύχημα έχει ένα περίπλοκο μείγμα φυσικών χαρακτηριστικών, μερικά από τα οποία έχουν παρατηρηθεί προηγουμένως μόνο σε νεαρούς καφέ νάνους και άλλα που έχουν παρατηρηθεί μόνο σε αρχαίους. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών, ξεπέρασε τις τυπικές μεθόδους ανίχνευσης πριν ανακαλυφθεί πριν από πέντε χρόνια από έναν πολίτη επιστήμονα που συμμετείχε στο Backyard Worlds: Planet 9. Το πρόγραμμα επιτρέπει σε ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να αναζητούν νέες ανακαλύψεις σε δεδομένα από το πλέον αποσυρμένο NEOWISE (Near-Earth Object Wide-field Infrared Survey Explorer) της NASA, το οποίο διαχειριζόταν το Jet Propulsion Laboratory της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. Το Ατύχημα είναι τόσο αμυδρό και περίεργο που οι ερευνητές χρειάστηκαν το πιο ισχυρό διαστημικό παρατηρητήριο της NASA, το Webb, για να μελετήσουν την ατμόσφαιρά του. Μεταξύ πολλών εκπλήξεων, βρήκαν στοιχεία για ένα μόριο που αρχικά δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν. Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα απλό μόριο πυριτίου που ονομάζεται σιλάνιο (SiH4). Οι ερευνητές ανέμεναν εδώ και καιρό - αλλά δεν κατάφεραν - να βρουν σιλάνιο όχι μόνο στους αέριους γίγαντες του ηλιακού μας συστήματος, αλλά και στις χιλιάδες ατμόσφαιρες που ανήκουν σε καφέ νάνους και στους αέριους γίγαντες που περιστρέφονται γύρω από άλλα αστέρια. Το Ατύχημα είναι το πρώτο τέτοιο αντικείμενο όπου έχει εντοπιστεί αυτό το μόριο. Οι επιστήμονες είναι αρκετά βέβαιοι ότι το πυρίτιο υπάρχει στις ατμόσφαιρες του Δία και του Κρόνου, αλλά ότι είναι κρυμμένο. Δεσμευμένο με οξυγόνο, το πυρίτιο σχηματίζει οξείδια όπως ο χαλαζίας που μπορούν να σπείρουν σύννεφα σε θερμούς αέριους γίγαντες, μοιάζοντας με καταιγίδες σκόνης στη Γη. Σε ψυχρότερους αέριους γίγαντες όπως ο Δίας και ο Κρόνος, αυτοί οι τύποι νεφών θα βυθίζονταν πολύ κάτω από ελαφρύτερα στρώματα υδρατμών και νεφών αμμωνίας, μέχρις ότου τυχόν μόρια που περιέχουν πυρίτιο βρεθούν βαθιά στην ατμόσφαιρα, αόρατα ακόμη και στα διαστημόπλοια που έχουν μελετήσει αυτούς τους δύο πλανήτες από κοντά. Μερικοί ερευνητές έχουν επίσης υποστηρίξει ότι ελαφρύτερα μόρια πυριτίου, όπως το σιλάνιο, θα πρέπει να βρίσκονται υψηλότερα σε αυτά τα ατμοσφαιρικά στρώματα, αφήνοντας πίσω τους ίχνη αλευριού στο τραπέζι ενός αρτοποιού. Το γεγονός ότι τέτοια μόρια δεν έχουν εμφανιστεί πουθενά εκτός από έναν μόνο, ιδιόμορφο καφέ νάνο υποδηλώνει κάτι για τη χημεία που συμβαίνει σε αυτά τα περιβάλλοντα. «Μερικές φορές είναι τα ακραία αντικείμενα που μας βοηθούν να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στα συνηθισμένα», δήλωσε ο Faherty, ερευνητής στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη και επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης. Ευτυχές ατύχημα Βρίσκεται περίπου 50 έτη φωτός από τη Γη, το Ατύχημα πιθανότατα σχηματίστηκε πριν από 10 έως 12 δισεκατομμύρια χρόνια, καθιστώντας το έναν από τους παλαιότερους καφέ νάνους που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ. Το σύμπαν είναι περίπου 14 δισεκατομμυρίων ετών και κατά την εποχή που αναπτύχθηκε το Ατύχημα, το σύμπαν περιείχε κυρίως υδρογόνο και ήλιο, με ίχνη άλλων στοιχείων, συμπεριλαμβανομένου του πυριτίου. Για αιώνες, στοιχεία όπως ο άνθρακας, το άζωτο και το οξυγόνο σφυρηλατήθηκαν στους πυρήνες των αστεριών, έτσι οι πλανήτες και τα αστέρια που σχηματίστηκαν πιο πρόσφατα διαθέτουν περισσότερα από αυτά τα στοιχεία. Οι παρατηρήσεις του Webb στο «Ατύχημα» επιβεβαιώνουν ότι το σιλάνιο μπορεί να σχηματιστεί σε ατμόσφαιρες καφέ νάνων και πλανητών. Το γεγονός ότι το σιλάνιο φαίνεται να λείπει από άλλους καφέ νάνους και γιγάντιους πλανήτες αερίου υποδηλώνει ότι όταν υπάρχει διαθέσιμο οξυγόνο, συνδέεται με το πυρίτιο με τόσο υψηλό ρυθμό και τόσο εύκολα, που ουσιαστικά δεν απομένει πυρίτιο για να συνδεθεί με υδρογόνο και να σχηματίσει σιλάνιο. Γιατί λοιπόν υπάρχει σιλάνιο στο «Ατύχημα»; Οι συγγραφείς της μελέτης υποθέτουν ότι αυτό συμβαίνει επειδή υπήρχε πολύ λιγότερο οξυγόνο στο σύμπαν όταν σχηματίστηκε ο αρχαίος καφέ νάνος, με αποτέλεσμα λιγότερο οξυγόνο στην ατμόσφαιρά του να καταβροχθίσει όλο το πυρίτιο. Το διαθέσιμο πυρίτιο θα είχε συνδεθεί με υδρογόνο, με αποτέλεσμα το σιλάνιο. «Δεν θέλαμε να λύσουμε ένα μυστήριο για τον Δία και τον Κρόνο με αυτές τις παρατηρήσεις», δήλωσε ο Peter Eisenhardt του JPL, επιστήμονας του έργου για την αποστολή WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer), η οποία αργότερα επαναχρησιμοποιήθηκε ως NEOWISE. «Ένας καφές νάνος είναι μια μπάλα αερίου σαν ένα αστέρι, αλλά χωρίς εσωτερικό αντιδραστήρα σύντηξης, γίνεται όλο και πιο κρύος, με μια ατμόσφαιρα σαν αυτή των γιγάντιων πλανητών αερίου. Θέλαμε να δούμε γιατί αυτός ο καφές νάνος είναι τόσο περίεργος, αλλά δεν περιμέναμε σιλάνιο. Το σύμπαν συνεχίζει να μας εκπλήσσει.» Οι καφέ νάνοι είναι συχνά πιο εύκολο να μελετηθούν από τους γιγάντιους εξωπλανήτες αερίου, επειδή το φως από έναν μακρινό πλανήτη συνήθως πνίγεται από το αστέρι γύρω από το οποίο περιστρέφεται, ενώ οι καφέ νάνοι γενικά πετούν μόνοι. Και τα μαθήματα που αντλούνται από αυτά τα αντικείμενα επεκτείνονται σε όλα τα είδη πλανητών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων εκτός του ηλιακού μας συστήματος που μπορεί να παρουσιάζουν πιθανά σημάδια κατοικησιμότητας. «Για να είμαστε σαφείς, δεν βρίσκουμε ζωή σε καφέ νάνους», δήλωσε ο Faherty. «Αλλά σε υψηλό επίπεδο, μελετώντας όλη αυτή την ποικιλία και την πολυπλοκότητα στις πλανητικές ατμόσφαιρες, προετοιμάζουμε τους επιστήμονες που μια μέρα θα πρέπει να κάνουν αυτό το είδος χημικής ανάλυσης για βραχώδεις, πιθανώς σαν τη Γη, πλανήτες. Μπορεί να μην περιλαμβάνει συγκεκριμένα πυρίτιο, αλλά θα λάβουν δεδομένα που είναι περίπλοκα και συγκεχυμένα και δεν ταιριάζουν στα μοντέλα τους, όπως ακριβώς κάνουμε κι εμείς. Θα πρέπει να αναλύσουν όλες αυτές τις πολυπλοκότητες αν θέλουν να απαντήσουν σε αυτά τα μεγάλα ερωτήματα». Περισσότερα για το WISE, Webb Ένα τμήμα του Caltech, το JPL, διαχειριζόταν και λειτουργούσε το WISE για τη Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA. Η αποστολή επιλέχθηκε ανταγωνιστικά στο πλαίσιο του Προγράμματος Εξερευνητών της NASA, το οποίο διαχειριζόταν το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ. Η αποστολή NEOWISE ήταν ένα έργο του JPL και του Πανεπιστημίου της Αριζόνα στο Τουσόν, με την υποστήριξη του Γραφείου Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας της NASA. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το WISE, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/mission_pages/WISE/main/index.html https://www.nasa.gov/missions/webb/nasa-study-celestial-accident-sheds-light-on-jupiter-saturn-riddle/ Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει έναν καφέ νάνο — ένα αντικείμενο μεγαλύτερο από έναν πλανήτη, αλλά όχι αρκετά μεγάλο για να ξεκινήσει τη σύντηξη στον πυρήνα του σαν ένα αστέρι. Οι καφέ νάνοι είναι θερμοί όταν σχηματίζονται και μπορεί να λάμπουν όπως αυτός, αλλά με την πάροδο του χρόνου πλησιάζουν σε θερμοκρασία τους αέριους γίγαντες πλανήτες όπως ο Δίας. Όπως φαίνεται σε αυτό το γραφικό, οι καφέ νάνοι μπορεί να έχουν πολύ μεγαλύτερη μάζα ακόμη και από τους μεγάλους αέριους πλανήτες όπως ο Δίας και ο Κρόνος. Ωστόσο, τείνουν να μην έχουν τη μάζα που πυροδοτεί την πυρηνική σύντηξη στους πυρήνες των αστεριών, με αποτέλεσμα να λάμπουν. Ο καφέ νάνος με το παρατσούκλι «Το Ατύχημα» μπορεί να φανεί να κινείται στην κάτω αριστερή γωνία αυτού του βίντεο, το οποίο δείχνει δεδομένα από το πλέον αποσυρμένο NEOWISE (Near-Earth Object Wide-Field Infrared Survey Explorer) της NASA, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2009 με το παρατσούκλι WISE.

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος "Energia" Ένα διαστημικό φορτηγό και ένας πύραυλος στο σημείο εκτόξευσης του Μπαϊκονούρ Οι προετοιμασίες για την εκτόξευση του φορτηγού πλοίου Progress MS-32 βρίσκονται στο τέλος τους. Σήμερα, οι συνάδελφοί μας παρέδωσαν το όχημα εκτόξευσης με το διαστημικό φορτηγό στην εξέδρα εκτόξευσης του κοσμοδρόμου. Δεν πρόκειται για μια γρήγορη διαδικασία - η απομάκρυνση και η καθετοποίηση διαρκούν αρκετές ώρες. Όλα έχουν να κάνουν με τις απαιτήσεις ασφαλείας. Ο πύραυλος μεταφέρεται στο σημείο εκτόξευσης σιδηροδρομικώς, για να το θέσω ήπια, αργά. Η ταχύτητα του τρένου είναι περίπου 5 χλμ./ώρα, δηλαδή άνετη για ένα άτομο. Άλλωστε, συνοδεύουν την απομάκρυνση, παρακολουθώντας τη διαδικασία σε όλη τη διαδρομή, μόνο με τα πόδια. Σε μιάμιση ώρα, φτάνουμε στο συγκρότημα εκτόξευσης. Εδώ, ένας πύργος εξυπηρέτησης ύψους όσο ένα δεκαπεντάοροφο κτίριο ΠΟΛΥ ΟΜΑΛΑ ανυψώνει το φορέα με το πλοίο σε κάθετη θέση. Συνήθως, η διαδικασία διαρκεί τουλάχιστον 30 λεπτά. Εκτοξεύουμε στον ISS στις 11 Σεπτεμβρίου στις 18:54 ώρα Μόσχας! Σχετικά με το φορτίο γενικά αναφέρθηκε ΕΔΩ, https://vk.com/wall-167742670_23280 και σχετικά με τον εξοπλισμό για διαστημικά πειράματα ΕΔΩ. https://vk.com/wall-167742670_23285 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23309 Ο Σταθμός Ετοιμάζεται για Δύο Αποστολές Φορτίου με Διάστημα Ημερών. Το διαστημόπλοιο Progress 93 της Roscosmos έφτασε σήμερα στην εξέδρα εκτόξευσης στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, όπου θα εκτοξευθεί στις 11:54 π.μ. EDT την Πέμπτη με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το Progress 93, που μεταφέρει 2,8 τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Αποστολής 73, θα φτάσει στο τροχιακό φυλάκιο και θα δέσει αυτόματα στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda στις 1:27 μ.μ. το Σάββατο. Το NASA+ θα ξεκινήσει τη ζωντανή μετάδοση της εκτόξευσης στις 11:30 π.μ. την Πέμπτη, ακολουθούμενη από την κάλυψη της πρόσδεσης στις 12:30 μ.μ. το Σάββατο. Οι κοσμοναύτες Sergey Ryzhikov και Alexey Zubritsky, Διοικητής του σταθμού και Μηχανικός Πτήσης αντίστοιχα, εκπαιδεύτηκαν τη Δευτέρα για την προσέγγιση και τη συνάντηση του πλοίου ανεφοδιασμού Progress 93 αυτό το Σαββατοκύριακο. Το δίδυμο εξάσκησε σε έναν υπολογιστή τους ελιγμούς που θα χρησιμοποιούσαν για να ελέγχουν εξ αποστάσεως το πλησιάζον φορτηγό σκάφος στην απίθανη περίπτωση που δεν θα μπορούσε να ολοκληρώσει την αυτοματοποιημένη ακολουθία πρόσδεσης με το Zvezda.Πριν από την εκτόξευση του Progress 93, το φορτηγό σκάφος Progress 91 θα αποσυνδεθεί από το τροχιακό φυλάκιο στις 11:45 π.μ. την Τρίτη, εγκαταλείποντας το ίδιο λιμάνι Zvezda στο οποίο θα δέσει το νέο πλοίο ανεφοδιασμού τέσσερις ημέρες αργότερα. Το Progress 91, γεμάτο με σκουπίδια και απαρχαιωμένο εξοπλισμό, θα επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα της Γης πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό αρκετές ώρες αργότερα για μια πύρινη, αλλά ασφαλή κατάβαση, ολοκληρώνοντας μια αποστολή έξιμιση μηνών. Στη συνέχεια του προγράμματος εκτόξευσης είναι η αποστολή εμπορικών υπηρεσιών ανεφοδιασμού 23 της Northrop Grumman της NASA, με το φορτηγό σκάφος Cygnus XL, η οποία μετράει αντίστροφα για την εκτόξευση με έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 στις 6:11 μ.μ. την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου από τον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα. Το Cygnus XL θα παραδώσει πάνω από 11.000 λίβρες νέου εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων προηγμένων επιστημονικών πειραμάτων για την προώθηση της υγείας στη Γη και στο διάστημα, όταν θα συλληφθεί από τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 στις 6:35 π.μ. την Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου. Το Canadarm2 θα εγκαταστήσει εξ αποστάσεως το Cygnus στο λιμάνι της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη για έξι μήνες δραστηριοτήτων φορτίου. Εν τω μεταξύ, πίσω στον διαστημικό σταθμό, η Αποστολή 73 ξεκίνησε την εβδομάδα της, εστιάζοντας στο πώς το ανθρώπινο σώμα και τα φυτά αλλάζουν σε μικροβαρύτητα, όχι μόνο για να προστατεύσουν τα πληρώματα στο διάστημα, αλλά και να διατηρήσουν τους ανθρώπους υγιείς στη Γη. Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Mike Fincke και Zena Cardman, ενώθηκαν μαζί στην εργαστηριακή μονάδα Columbus στην αρχή της βάρδιάς τους τη Δευτέρα για να κατανοήσουν πώς η ζωή σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας επηρεάζει την αίσθηση ισορροπίας και προσανατολισμού ενός μέλους του πληρώματος. Ο Fincke χειρίστηκε λογισμικό, με τη βοήθεια γιατρών στο έδαφος, που έστελνε οπτικά σήματα στα οποία ανταποκρίθηκε ο Cardman φορώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας. Οι ερευνητές θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα για να παρακολουθήσουν τις δομικές αλλαγές που μπορεί να βιώσει το αιθουσαίο σύστημα ή το αισθητηριακό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος ενώ ζει στο διάστημα. Στη συνέχεια, ο Fincke διηύθυνε οφθαλμολογικές εξετάσεις με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Jonny Kim, αναζητώντας πιθανές αλλαγές στη δομή και την όραση που προκαλούνται από το διάστημα. Ο Fincke χειρίστηκε το ιατρικό υλικό και λογισμικό που έστελνε λάμψεις, ή φωτεινά μοτίβα, στα ηλεκτρόδια που φορούσε ο Kim γύρω από τα μάτια του, ελέγχοντας την απόκριση του αμφιβληστροειδούς του. Στη συνέχεια, ο Kim κοίταξε το υλικό απεικόνισης των ματιών καθώς γιατροί στο έδαφος παρακολουθούσαν σε πραγματικό χρόνο για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς η διαστημική πτήση επηρεάζει τον αμφιβληστροειδή, τον κερατοειδή και το οπτικό νεύρο. Τόσο οι οφθαλμολογικές εξετάσεις όσο και η μελέτη ισορροπίας ήταν μέρος της σουίτας CIPHER 14 ερευνών σε ανθρώπους που παρακολουθούσαν αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα που επηρεάζονται από το διάστημα, οι οποίες ενδεχομένως προάγουν την υγεία στο διάστημα και στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) εξερεύνησε τη διαστημική βοτανική στην εργαστηριακή μονάδα Kibo τη Δευτέρα για να μάθει πώς να καλλιεργεί φυτά στο διάστημα και τελικά στη Σελήνη και τον Άρη. Για το πρώτο μέρος του πειράματος Φυτικής Κυτταρικής Διαίρεσης, ο Yui επεξεργάστηκε δείγματα φυτικών κυττάρων καπνού με χημικό παράγοντα για συντήρηση και στη συνέχεια εγκατέστησε τα δείγματα μέσα στην Εγκατάσταση Πειραματικής Βιολογίας Κυττάρων για επώαση και αργότερα ανάλυση με μικροσκόπιο. Θα διεξάγει το δεύτερο μέρος του πειράματος την Τετάρτη, επεξεργάζοντας δείγματα φυκιών για να κατανοήσει την κυτταρική διαίρεση στο διάστημα, προωθώντας προηγμένες γεωργικές τεχνικές εντός και εκτός Γης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, συμμετείχε σε δύο ανθρώπινες ερευνητικές μελέτες τη Δευτέρα, συνεχίζοντας τη συνεχιζόμενη προσπάθεια κατανόησης και αντιμετώπισης των επιπτώσεων της μικροβαρύτητας στο σώμα ενός μέλους του πληρώματος. Ο Πλατόνοφ αρχικά τοποθέτησε αισθητήρες στον λαιμό του, μετρώντας τον όγκο καθώς εκπνέει γρήγορα για μια αναπνευστική μελέτη. Στη συνέχεια, τοποθέτησε ένα νέο σετ αισθητήρων και ηλεκτροδίων που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα καθώς έτρεχε στον διάδρομο του Zvezda για μια τακτική αξιολόγηση φυσικής κατάστασης. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. Το φορτηγό σκάφος Progress 92 απεικονίζεται αγκυροβολημένο στη μονάδα Poisk του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού μετά την παράδοσή του.

Η NASA θα Κοινοποιήσει Λεπτομέρειες για το Νέο Εύρημα του Rover Perseverance στον Άρη. Η NASA θα διοργανώσει τηλεδιάσκεψη για τα ΜΜΕ στις 11 π.μ. EDT την Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου, για να συζητήσει την ανάλυση ενός βράχου που ελήφθη δείγμα από το rover Perseverance Mars του οργανισμού πέρυσι, το οποίο αποτελεί αντικείμενο μιας επικείμενης επιστημονικής εργασίας. Το δείγμα, που ονομάζεται «Sapphire Canyon», συλλέχθηκε τον Ιούλιο του 2024 από ένα σύνολο βραχωδών εμφανίσεων στις άκρες της κοιλάδας Neretva, μιας κοιλάδας ποταμού που σκαλίστηκε από νερό που όρμησε στον κρατήρα Jezero πριν από πολύ καιρό. Ο ήχος και τα οπτικά στοιχεία της κλήσης θα μεταδοθούν στον ιστότοπο του οργανισμού στη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/live Από την προσγείωση στον κρατήρα Jezero του Κόκκινου Πλανήτη τον Φεβρουάριο του 2021, το Perseverance έχει συλλέξει 30 δείγματα. Το rover έχει ακόμα έξι άδειους σωλήνες δειγματοληψίας για να γεμίσει και συνεχίζει να συλλέγει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με γεωλογικούς στόχους που δεν έχει λάβει δείγματα χρησιμοποιώντας το εργαλείο τριβής του. Μεταξύ των επιστημονικών οργάνων του ρόβερ είναι ένας μετεωρολογικός σταθμός που παρέχει περιβαλλοντικές πληροφορίες για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές, καθώς και δείγματα υλικού διαστημικής στολής, ώστε η NASA να μπορεί να μελετήσει πώς τα πάει στον Άρη. Υπό τη διαχείριση της NASA από την Caltech, η JPL κατασκεύασε και διαχειρίζεται τις λειτουργίες του ρόβερ Perseverance για λογαριασμό της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών του οργανισμού, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Perseverance, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/perseverance Το ρόβερ Perseverance του Άρη της NASA τράβηξε αυτή τη σέλφι στις 10 Σεπτεμβρίου 2021, την 198η ημέρα του Άρη ή αλλιώς το ηλιακό φως της αποστολής του. Το Perseverance συναντά τη Μεγαλατυποπαγή Την περασμένη εβδομάδα, το ρόβερ Perseverance ξεκίνησε ένα συναρπαστικό νέο ταξίδι. Οδηγώντας βορειοδυτικά της κορυφογραμμής Soroya, το Perseverance εισήλθε σε μια περιοχή γεμάτη με μια ποικιλία ογκόλιθων που η επιστημονική ομάδα πιστεύει ότι θα μπορούσαν να κρύβουν στοιχεία για την πρώιμη ιστορία του Άρη. Το έδαφος που εξερευνούμε είναι γνωστό ως μεγαμπρέκσια: ένα χαοτικό μείγμα θραυσμάτων πετρωμάτων που πιθανότατα δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια αρχαίων συγκρούσεων αστεροειδών. Ορισμένα μπλοκ μπορεί να προέρχονται από το γιγάντιο συμβάν πρόσκρουσης Isidis, το οποίο δημιούργησε έναν κρατήρα πλάτους 1.200 μιλίων (περίπου 1.930 χιλιόμετρα) ακριβώς ανατολικά του Jezero. Η μελέτη των μεγαμπρέκσια θα μπορούσε να μας βοηθήσει να συνδέσουμε τη γεωλογία του Jezero με την ευρύτερη περιοχή γύρω από τη λεκάνη Isidis, συνδέοντας τις τοπικές παρατηρήσεις με την παγκόσμια ιστορία του Άρη. Το ρόβερ ξεκινά τώρα μια συστηματική εξερεύνηση αυτών των πετρωμάτων, ξεκινώντας από το Scotiafjellet. Εάν είναι πραγματικά μεγαμπρέκσια, θα μπορούσαν να περιέχουν κομμάτια βαθιού φλοιού, προσφέροντας μια σπάνια ματιά στο εσωτερικό του Άρη. Αυτά τα πετρώματα πιθανότατα προηγούνται των δελταϊκών και ηφαιστειακών αποθέσεων που εξερευνήσαμε νωρίτερα στον κρατήρα Jezero, καθιστώντας τα μερικά από τα παλαιότερα προσβάσιμα πετρώματα που θα συναντήσει ποτέ το Perseverance. Μπορεί επομένως να αποκαλύψουν σε ποιο βαθμό υπήρχε νερό στον αρχαίο Άρη - ένα βασικό ερώτημα καθώς συνεχίζουμε την αναζήτησή μας για σημάδια προηγούμενης ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη. Εν ολίγοις, εισχωρώντας σε αυτό το μπερδεμένο έδαφος, το Perseverance μας δίνει μια θέση στην πρώτη σειρά για τα πρώτα κεφάλαια της ιστορίας του Άρη. https://science.nasa.gov/blog/perseverance-meets-the-megabreccia/ Το ρόβερ Mars Perseverance της NASA απέκτησε αυτήν την εικόνα του χώρου εργασίας "Scotiafjellet" στις 31 Αυγούστου 2025, χρησιμοποιώντας την ενσωματωμένη αριστερή κάμερα πλοήγησης (Navcam). Η κάμερα βρίσκεται ψηλά στον ιστό του ρόβερ και βοηθά στην οδήγηση. Αυτή η εικόνα λήφθηκε την 16η ηλιακή ώρα, ή την 1.610η ημέρα του Άρη της αποστολής Mars 2020, κατά την τοπική μέση ηλιακή ώρα 14:52:20.

Τα διαστημικά ταξίδια προκαλούν ζημιά στο αίμα και το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου. Μια ακόμη αρνητική παρενέργεια της απομάκρυνσης μας από τη Γη. Νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Cell Stem Cell» αποκαλύπτει μια ακόμη άγνωστη μέχρι σήμερα αρνητική επίπτωση της έκθεσης του ανθρώπινου σώματος στις διαστημικές συνθήκες. Τα διαστημικά ταξίδια προκαλούν τη γήρανση των βλαστοκυττάρων που σχηματίζουν το αίμα τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία του αίματος και του ανοσοποιητικού συστήματος.Η μελέτη η οποία χρηματοδοτήθηκε από τη NASA πραγματοποιήθηκε σε δείγματα τα οποία στάλθηκαν σε τέσσερις αποστολές ανεφοδιασμού της SpaceX προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Οι ερευνητές πραγματοποίησαν παρακολούθηση σε πραγματικό χρόνο των βλαστοκυττάρων από τον μυελό των οστών μεμονωμένων δοτών, ώστε να καταγράψουν τις αλλαγές που συνέβησαν κατά τη διάρκεια αποστολών που διήρκεσαν 30 έως 45 ημέρες τον Δεκέμβριο 2021, τον Ιούλιο 2022, τον Νοέμβριο 2022 και τον Μάρτιο 2023. Τα δείγματα συγκρίθηκαν με αντίστοιχα που παρέμειναν στη Γη και είχαν ληφθεί από τους ίδιους δότες.Διαπιστώθηκε ότι τα κύτταρα που στάλθηκαν στο διάστημα είχαν χάσει μέρος της ικανότητάς τους να σχηματίζουν υγιή νέα κύτταρα, έγιναν πιο επιρρεπή σε βλάβες του DNA και εμφάνισαν σημάδια ταχύτερης γήρανσης στα τελομερή, τις άκρες των χρωμοσωμάτων που αποτελούν νηματοειδείς δομές οι οποίες μεταφέρουν γενετικές πληροφορίες από κύτταρο σε κύτταρο.Οι ερευνητές απέδωσαν αυτές τις αλλαγές στις συνθήκες μικροβαρύτητας και στην αυξημένη έκθεση σε ακτινοβολία που συναντώνται κατά τη διάρκεια των διαστημικών πτήσεων.Τα βλαστοκύτταρα είναι κύτταρα του σώματος που μπορούν να αναπτυχθούν σε διάφορους τύπους κυττάρων. Εκείνα που παρακολουθήθηκαν στη μελέτη ήταν τα ιστοειδικά κύτταρα που βρίσκονται σε πολλά όργανα και ιστούς και μπορούν να δώσουν γένεση σε κυτταρικούς τύπους των συγκεκριμένων ιστών ή οργάνων, αλλά όχι σε κάθε τύπο κυττάρου του ενήλικου οργανισμού.Τα κύτταρα που μελετήθηκαν, τα αποκαλούμενα ανθρώπινα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα και πρόδρομα κύτταρα, παράγουν όλα τα κύτταρα του αίματος στον μυελό των οστών (τον μαλακό και λιπώδη ιστό μέσα στα οστά) συμπεριλαμβανομένων των ερυθρών αιμοσφαιρίων που μεταφέρουν οξυγόνο, των λευκών αιμοσφαιρίων του ανοσοποιητικού που καταπολεμούν λοιμώξεις και των αιμοπεταλίων που πήζουν το αίμα.Η δυσλειτουργία αυτών των κυττάρων μπορεί να μειώσει την ικανότητα του σώματος να επισκευάζει κατεστραμμένους ιστούς, να ελαττώσει την επιτήρηση του ανοσοποιητικού έναντι του καρκίνου, να μειώσει την ικανότητα καταπολέμησης λοιμώξεων και να μειώσει το προσδόκιμο ζωής ενός ατόμου. Τα ευρήματα Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο Διάστημα, τα κύτταρα έγιναν υπερδραστήρια, εξαντλώντας τα αποθέματά τους και κουράζοντας την ικανότητά τους να ξεκουράζονται και να αναρρώνουν χαρακτηριστικό που επιτρέπει στα βλαστοκύτταρα να αναγεννώνται με τον χρόνο σύμφωνα με τους ερευνητές.Επίσης, έδειξαν σημάδια φλεγμονής και στρες μέσα στα μιτοχόνδρια, τις δομές ενός κυττάρου που παράγουν την ενέργεια που χρειάζεται για να λειτουργεί, και άρχισαν να ενεργοποιούν κρυφές περιοχές του γονιδιώματος, αποκαλούμενες «σκοτεινό γονιδίωμα» που συνήθως διατηρούνται σιωπηλές για να εξασφαλίζεται σταθερότητα. Οι ερευνητές ανίχνευσαν διαφορές στην ανταπόκριση των βλαστοκυττάρων στο διαστημικό ταξίδι, ανάλογα με τον δότη.«Η αναγεννητική ικανότητα των βλαστοκυττάρων μειώθηκε, αλλά με κάποια διακύμανση μεταξύ των δοτών μυελού των οστών, γεγονός που υποδηλώνει ότι ενεργοποιούνται παράγοντες ανθεκτικότητας στη γήρανση σε βλαστοκύτταρα ορισμένων ατόμων αλλά όχι άλλων» αναφέρει η επικεφαλής της μελέτης Δρ. Κατριόνα Τζέιμιεσον καθηγήτρια ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Καλιφόρνια- Σαν Ντιέγκο και διευθύντρια του Ινστιτούτου Βλαστοκυττάρων Sanford του ίδιου πανεπιστημίου.«Αυτό υποδηλώνει ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι πιο πιθανό από άλλους να εμφανίσουν μειωμένη αναγεννητική ικανότητα σε αυτά τα κύτταρα ένα εύρημα που έχει επιβεβαιωθεί και σε επόμενη μελέτη που πρόκειται να δημοσιευθεί σύντομα» προσέθεσε η Τζέιμιεσον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2003206/ta-diastimika-taxidia-prokaloyn-zimia-sto-aima-kai-to-anosopoiitiko-systima-toy-anthropoy/

Το James Webb αποκαλύπτει την αστρική πεταλούδα του γαλαξία μας (βίντεο) Πρόκειται για ένα νεαρό άστρο που ετοιμάζεται να υποδεχτεί νέους πλανήτες. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb κατέγραψε μια εντυπωσιακή εικόνα ενός νεαρού άστρου τυλιγμένου μέσα σε έναν τεράστιο πρωτοπλανητικό δίσκο, έναν δακτύλιο πυκνού αερίου και σκόνης όπου πιθανότατα σχηματίζονται νέοι πλανήτες.Το άστρο έχει την κωδική ονομασία IRAS 04302+2247 και αποκαλείται «Άστρο–Πεταλούδα» εξαιτίας της μορφής του νεφελώματος που έχει σχηματιστεί εκεί. Στο υπέρυθρο φάσμα αποκαλύπτεται ένας παχύς σκονισμένος δίσκος που τέμνει το νεφέλωμα και διαχέει το φως του άστρου σε δύο φωτεινούς λοβούς που θυμίζουν φτερά πεταλούδας.Το άστρο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 525 ετών φωτός από τη Γη στο Μοριακό Νέφος του Ταύρου, την πλησιέστερη στη Γη περιοχή γέννησης νέων άστρων. Το νέφος είναι πλούσιο σε μοριακό υδρογόνο, σκόνη και βαρύτερα στοιχεία από παλαιές εκρήξεις σούπερνοβα οι οποίες εκτοξεύουν στο Διάστημα τις πρώτες ύλες για νέα άστρα και πλανητικά συστήματα.Ο δίσκος είναι τεράστιος με διάμετρο περίπου 65 δισεκατομμύρια χλμ. και η θέαση από το πλάι που έχουν οι επιστήμονες με τη νέα εικόνα του James Webb είναι εξαιρετικά πολύτιμη για την έρευνα: * Σε δίσκους που βλέπουμε από πάνω, οι επιστήμονες μπορούν να εντοπίσουν δακτυλίους, σπειροειδείς δομές ή κενά, ενδείξεις σχηματισμού πλανητών. * Σε δίσκους που βλέπουμε από το πλάι, όπως στο Άστρο–Πεταλούδα, μπορούν να μελετηθούν το πάχος του δίσκου και η κατανομή της σκόνης γύρω από το μεσαίο επίπεδο, κρίσιμα στοιχεία για να κατανοήσουμε πώς τα σωματίδια σκόνης συγκολλούνται και εξελίσσονται αρχικά σε πλανητοειδή σώματα και στη συνέχεια σε πλανήτες. Για αυτό η νέα εικόνα δεν είναι μόνο εντυπωσιακή αλλά και ένα σπάνιο παράθυρο στην κατανόηση των πρώτων σταδίων σχηματισμού πλανητών. Η εικόνα του James Webb από το νεαρό άστρο που θυμίζει κοσμική πεταλούδα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2003227/to-james-webb-apokalyptei-tin-astriki-petaloyda-toy-galaxia-mas-vinteo/

Η αποστολή Dragonfly της NASA πετυχαίνει σημαντικά βήματα ανάπτυξης και δοκιμών Η αποστολή Dragonfly της NASA έχει ολοκληρώσει αρκετά βασικά ορόσημα σχεδιασμού, ανάπτυξης και δοκιμών και παραμένει σε καλό δρόμο για την εκτόξευση τον Ιούλιο του 2028. Το Dragonfly, ένα πυρηνοκίνητο ελικοφόρο σκάφος μεγέθους αυτοκινήτου που σχεδιάζεται και κατασκευάζεται για τη NASA στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Johns Hopkins στο Laurel του Μέριλαντ, θα εξερευνήσει τον Τιτάνα, το φεγγάρι του Κρόνου. Μετά την εκτόξευση και ένα εξαετές ταξίδι στον Τιτάνα, το ελικοφόρο σκάφος Dragonfly θα περάσει πάνω από τρία χρόνια ερευνώντας πολλαπλά σημεία προσγείωσης στην ποικιλόμορφη επιφάνεια της σελήνης. Πετώντας ένα ολοκληρωμένο επιστημονικό πακέτο, το Dragonfly επιδιώκει να κατανοήσει την κατοικησιμότητα του Τιτάνα και τα δομικά στοιχεία της ζωής όπως την ξέρουμε. Κατασκευάζεται υλικό και αναπτύσσεται λογισμικό, ολοκληρώνονται δοκιμές και επαληθεύονται αναλύσεις καθώς η ομάδα προχωρά στο πρόγραμμα ανάπτυξής της. «Το Dragonfly έχει προχωρήσει πολύ πέρα από μια ιδέα σε μια οθόνη υπολογιστή - τα εξαρτήματα του ελικοφόρου σκάφους προσγείωσης κατασκευάζονται καθώς επιστήμονες και μηχανικοί μετατρέπουν αυτή την τολμηρή ιδέα εξερεύνησης σε πραγματικότητα», δήλωσε η Elizabeth «Zibi» Turtle, κύρια ερευνήτρια του Dragonfly από το APL. «Από τους καθαρούς θαλάμους μέχρι τις αεροδυναμικές σήραγγες, εκτελούμε κρίσιμες δοκιμές που καθορίζουν τα επόμενα βήματα ανάπτυξής μας και καταδεικνύουν πώς θα αποδώσει το Dragonfly στην επιφάνεια και πάνω από την επιφάνεια του Τιτάνα». Πρόσφατες δοκιμές περιελάμβαναν αεροδυναμικές αναλύσεις των ρότορων του Dragonfly και δοκιμές αντοχής της επίστρωσης αφρού που θα μονώνει το ελικοδρόμιο από τις χαμηλές θερμοκρασίες του Τιτάνα. Το επιστημονικό φορτίο συναρμολογείται επίσης, με τα εξαρτήματα των οργάνων να παραδίδονται και να ρυθμίζονται για πρόσθετες δοκιμές. Τα συστήματα πτήσης αξιολογούνται επίσης και ο ραδιοφωνικός σταθμός πτήσης έχει παραδοθεί και δοκιμαστεί. Καβαλώντας τον Άνεμο Οι μηχανικοί της APL και της NASA ολοκληρώνουν μια μηνιαία εκστρατεία για να επιβεβαιώσουν την απόδοση των ρότορων του Dragonfly σε συνθήκες παρόμοιες με τον Τιτάνα στη σήραγγα Transonic Dynamics του Ερευνητικού Κέντρου Langley της NASA στη Βιρτζίνια. Βυθίζοντας το μοντέλο με τους αισθητήρες σε μια ροή βαρέος αερίου που προσομοιώνει την πυκνή ατμόσφαιρα του Τιτάνα, η ομάδα δοκιμών συλλέγει δεδομένα σχετικά με την αερομηχανική απόδοση του συστήματος του ρότορα - εξετάζοντας παράγοντες όπως τα φορτία τάσης στους βραχίονες του ρότορα και τις επιπτώσεις των κραδασμών στα πτερύγια του ρότορα και στο σώμα του προσεδαφιστή - πληροφορίες που τελικά θα τροφοδοτήσουν τα σχέδια πτήσης και το λογισμικό πλοήγησης του Dragonfly. Φασματόμετρο Μάζας σε κίνηση Επιστήμονες και μηχανικοί στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, ολοκλήρωσαν ένα κρίσιμο μέρος του Φασματόμετρου Μάζας Dragonfly (DraMS), το οποίο θα αναλύει χημικά συστατικά και διεργασίες στον Τιτάνα, συμπεριλαμβανομένων δυνητικά βιολογικά σχετικών ενώσεων. Το Φασματόμετρο Μάζας Ion Trap, ουσιαστικά η «καρδιά» του πακέτου DraMS, έχει περάσει την αξιολόγηση αποδοχής του και προετοιμάζεται για δοκιμές διαστημικού περιβάλλοντος και ενσωμάτωση με άλλα στοιχεία του DraMS. Οι μηχανικοί της APL ολοκλήρωσαν τις δομικές και θερμικές δοκιμές της μόνωσης αφρού για το διαστημόπλοιο Dragonfly, επαληθεύοντας ότι η μόνωση θα διατηρήσει το σχήμα της και θα προστατεύσει το διαστημόπλοιο στον Τιτάνα, όπου οι θερμοκρασίες περιβάλλοντος φτάνουν περίπου τους -300 F (ή περίπου -185C). Το σώμα του διαστημόπλοιου θα καλυφθεί με ένα στρώμα αφρού με βάση το Solimide πάχους 3 ιντσών (7,6 εκατοστών), το οποίο έχει σχεδιαστεί για να καλύπτει επιστημονικά όργανα και άλλα εξωτερικά στοιχεία. Η ομάδα έχει δοκιμάσει τη μόνωση στον μεγάλο θάλαμο περιβάλλοντος Τιτάνα στο APL, καθώς και στην αεροδυναμική σήραγγα στο NASA Langley. Επικοινωνίες Μεγάλων Αποστάσεων Οι μηχανικοί της APL ολοκλήρωσαν τους ραδιοπομπούς πτήσης που θα χρησιμεύσουν ως δέκτης και πομπός επικοινωνιών για το ταξίδι και τις επιχειρήσεις του Dragonfly στον Τιτάνα. Οι ραδιοπομποί Frontier που αναπτύχθηκαν από την APL είναι ευέλικτες τηλεπικοινωνιακές συσκευές που έχουν δοκιμαστεί σε αποστολές από τον Ήλιο στον Πλούτωνα και πέρα από αυτόν. Ως ραδιοπομπός που καθορίζεται από λογισμικό - όπου το λογισμικό χρησιμοποιείται για την προσαρμογή του ραδιοπομπού για συγκεκριμένες απαιτήσεις αποστολής - ο Frontier είναι μικρότερος και χρειάζεται λιγότερη ενέργεια από άλλους ραδιοπομπούς βαθέος διαστήματος και μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει σήματα σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων. Διασφάλιση Ασφαλούς Είσοδου Οι μηχανικοί της Lockheed Martin στο Ντένβερ πέρασαν το πρώτο σύνολο σημαντικών ορόσημων για το αεροσκάφος πτήσης, κάνοντας ένα μεγάλο βήμα προς τη διασφάλιση ότι το περίβλημα που θα προστατεύει το Dragonfly κατά την άφιξή του στον Τιτάνα μπορεί να αντέξει τα ακραία θερμικά και δομικά φορτία μιας βαλλιστικής ατμοσφαιρικής εισόδου. Αυτό περιλαμβάνει την κατασκευή, τη σκλήρυνση και τις δοκιμές θερμικού κύκλου της θερμικής ασπίδας του αεροσκάφους και των δομών του πίσω κελύφους, με μια στατική δοκιμαστική περίοδο και εγκατάσταση συστήματος θερμικής προστασίας στη συνέχεια. Το Dragonfly θα ξεκινήσει επίσημα τη φάση ολοκλήρωσης και δοκιμών του τον Ιανουάριο του 2026. Η αποστολή έχει προγραμματιστεί να εκτοξευθεί τον Ιούλιο του 2028 με ένα όχημα εκτόξευσης SpaceX Falcon Heavy από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα. https://science.nasa.gov/blogs/dragonfly/2025/09/08/nasas-dragonfly-soaring-through-key-development-test-activities/ Οι τεχνικοί εγκαθιστούν και ρυθμίζουν τους ρότορες στο μοντέλο δοκιμών πλήρους κλίμακας που αντιπροσωπεύει το ήμισυ του οχήματος προσεδάφισης Dragonfly στις εγκαταστάσεις Transonic Dynamics Tunnel στο Ερευνητικό Κέντρο Langley της NASA. Κατά τη διάρκεια μιας μηνιαίας δοκιμαστικής εκστρατείας, η ομάδα μπόρεσε να αξιολογήσει την απόδοση του συστήματος ρότορα σε συνθήκες παρόμοιες με του Τιτάνα. Μέλη της ομάδας του Φασματόμετρου Μάζας Ιονικής Παγίδας επιθεωρούν τη συσκευή τους, μέρος του πακέτου οργάνων του Φασματόμετρου Μάζας Dragonfly (DraMS), στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA. Η Mozany Sosmath προετοιμάζει ένα τμήμα της μόνωσης αφρού του Dragonfly για δοκιμή στον Θάλαμο Τιτάνα στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής Johns Hopkins. Η Dragonfly χρησιμοποιεί τον ασύρματο Frontier που αναπτύχθηκε από την APL, μια ευέλικτη συσκευή τηλεπικοινωνιών που είναι μικρότερη και χρειάζεται λιγότερη ενέργεια από άλλους ασύρματους βαθέος διαστήματος, και μπορεί να στέλνει και να λαμβάνει σήματα σε ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων. Οι μηχανικοί της Lockheed Martin ολοκλήρωσαν την κατασκευή, τη σκλήρυνση και τις δοκιμές θερμικού κύκλου της θερμικής ασπίδας αεροκελύφους (εικόνα) και των δομών του πίσω κελύφους της Dragonfly, κάνοντας ένα μεγάλο βήμα προς τη διασφάλιση ότι το περίβλημα που θα προστατεύει το ελικοφόρο κατά την άφιξή του στον Τιτάνα μπορεί να αντέξει τις ακραίες συνθήκες ατμοσφαιρικής εισόδου.

Η NASA Webb εξετάζει τον εξωπλανήτη TRAPPIST-1 e, μεγέθους Γης, σε κατοικήσιμη ζώνη Οι επιστήμονες βρίσκονται στη μέση της παρατήρησης του εξωπλανήτη TRAPPIST-1 e με το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Η προσεκτική ανάλυση των αποτελεσμάτων μέχρι στιγμής παρουσιάζει πολλά πιθανά σενάρια για το πώς μπορεί να είναι η ατμόσφαιρα και η επιφάνεια του πλανήτη, καθώς οι επιστημονικές αποστολές της NASA θέτουν βασικές βάσεις για να απαντήσουν στο ερώτημα «είμαστε μόνοι στο σύμπαν;» «Τα υπέρυθρα όργανα της Webb μας δίνουν περισσότερες λεπτομέρειες από ό,τι είχαμε ποτέ πρόσβαση και οι αρχικές τέσσερις παρατηρήσεις που μπορέσαμε να κάνουμε για τον πλανήτη e μας δείχνουν με τι θα πρέπει να εργαστούμε όταν έρθουν οι υπόλοιπες πληροφορίες», δήλωσε ο Néstor Espinoza του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη του Μέριλαντ, κύριος ερευνητής της ερευνητικής ομάδας. Δύο επιστημονικές εργασίες που περιγράφουν λεπτομερώς τα αρχικά αποτελέσματα της ομάδας δημοσιεύονται στο Astrophysical Journal Letters. Από τους επτά πλανήτες μεγέθους Γης που περιστρέφονται γύρω από τον κόκκινο νάνο αστέρα TRAPPIST-1, ο πλανήτης e παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή περιστρέφεται γύρω από το άστρο σε απόσταση όπου το νερό στην επιφάνεια είναι θεωρητικά δυνατό - ούτε πολύ ζεστό, ούτε πολύ κρύο - αλλά μόνο εάν ο πλανήτης έχει ατμόσφαιρα. Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο Webb. Οι ερευνητές έστρεψαν το ισχυρό όργανο NIRSpec (Φασματογράφος Εγγύς Υπερύθρου) του τηλεσκοπίου στο σύστημα καθώς ο πλανήτης e διήλθε ή πέρασε μπροστά από το άστρο του. Το φως των αστεριών που διέρχεται από την ατμόσφαιρα του πλανήτη, εάν υπάρχει, θα απορροφηθεί εν μέρει και οι αντίστοιχες βυθίσεις στο φάσμα φωτός που φτάνει στον Webb θα ενημερώσουν τους αστρονόμους ποιες χημικές ουσίες βρίσκονται εκεί. Με κάθε επιπλέον διέλευση, το ατμοσφαιρικό περιεχόμενο γίνεται πιο καθαρό καθώς συλλέγονται περισσότερα δεδομένα. Πρωταρχική ατμόσφαιρα απίθανη Αν και πολλαπλές πιθανότητες παραμένουν ανοιχτές για τον πλανήτη e επειδή έχουν αναλυθεί μέχρι στιγμής μόνο τέσσερις διελεύσεις, οι ερευνητές είναι σίγουροι ότι ο πλανήτης δεν έχει ακόμα την πρωταρχική ή αρχική του ατμόσφαιρα. Ο TRAPPIST-1 είναι ένα πολύ ενεργό αστέρι, με συχνές εκλάμψεις, επομένως δεν αποτελεί έκπληξη για τους ερευνητές το γεγονός ότι οποιαδήποτε ατμόσφαιρα υδρογόνου-ηλίου με την οποία μπορεί να έχει σχηματιστεί ο πλανήτης θα είχε απογυμνωθεί από την αστρική ακτινοβολία. Ωστόσο, πολλοί πλανήτες, συμπεριλαμβανομένης της Γης, δημιουργούν μια βαρύτερη δευτερογενή ατμόσφαιρα μετά την απώλεια της πρωτογενούς ατμόσφαιράς τους. Είναι πιθανό ο πλανήτης e να μην μπόρεσε ποτέ να το κάνει αυτό και να μην έχει δευτερογενή ατμόσφαιρα. Ωστόσο, οι ερευνητές λένε ότι υπάρχει ίση πιθανότητα να υπάρχει ατμόσφαιρα και η ομάδα ανέπτυξε νέες προσεγγίσεις για την εργασία με τα δεδομένα του Webb για να προσδιορίσει τις πιθανές ατμόσφαιρες και τα επιφανειακά περιβάλλοντα του πλανήτη e. Κόσμος (λιγότερων) πιθανοτήτων Οι ερευνητές λένε ότι είναι απίθανο η ατμόσφαιρα του TRAPPIST-1 e να κυριαρχείται από διοξείδιο του άνθρακα, ανάλογο με την παχιά ατμόσφαιρα της Αφροδίτης και την λεπτή ατμόσφαιρα του Άρη. Ωστόσο, οι ερευνητές είναι επίσης προσεκτικοί ώστε να σημειώσουν ότι δεν υπάρχουν άμεσες παραλληλίες με το ηλιακό μας σύστημα. «Το TRAPPIST-1 είναι ένα πολύ διαφορετικό αστέρι από τον Ήλιο μας, και έτσι το πλανητικό σύστημα γύρω του είναι επίσης πολύ διαφορετικό, γεγονός που αμφισβητεί τόσο τις παρατηρησιακές όσο και τις θεωρητικές μας υποθέσεις», δήλωσε το μέλος της ομάδας Νικόλ Λιούις, αναπληρώτρια καθηγήτρια αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Εάν υπάρχει υγρό νερό στο TRAPPIST-1 e, οι ερευνητές λένε ότι θα συνοδεύεται από ένα φαινόμενο θερμοκηπίου, στο οποίο διάφορα αέρια, ιδιαίτερα το διοξείδιο του άνθρακα, διατηρούν την ατμόσφαιρα σταθερή και τον πλανήτη ζεστό. «Ένα μικρό φαινόμενο θερμοκηπίου παίζει πολύ σημαντικό ρόλο», δήλωσε ο Λιούις, και οι μετρήσεις δεν αποκλείουν την ύπαρξη επαρκούς διοξειδίου του άνθρακα για τη διατήρηση κάποιας ποσότητας νερού στην επιφάνεια. Σύμφωνα με την ανάλυση της ομάδας, το νερό θα μπορούσε να λάβει τη μορφή ενός παγκόσμιου ωκεανού ή να καλύψει μια μικρότερη περιοχή του πλανήτη όπου το αστέρι βρίσκεται σε αέναο μεσημέρι, περιτριγυρισμένο από πάγο. Αυτό θα ήταν δυνατό επειδή, λόγω του μεγέθους των πλανητών TRAPPIST-1 και των κοντινών τροχιών τους στο αστέρι τους, πιστεύεται ότι όλοι είναι παλιρροϊκά κλειδωμένοι, με τη μία πλευρά να βλέπει πάντα το αστέρι και τη μία πλευρά πάντα στο σκοτάδι. Καινοτόμος νέα μέθοδος Ο Espinoza και η συν-κύρια ερευνήτρια Natalie Allen του Πανεπιστημίου Johns Hopkins ηγούνται μιας ομάδας που πραγματοποιεί αυτήν τη στιγμή 15 επιπλέον παρατηρήσεις του πλανήτη e, με μια καινοτόμο ανατροπή. Οι επιστήμονες χρονίζουν τις παρατηρήσεις έτσι ώστε ο Webb να εντοπίζει και τους δύο πλανήτες b και e να διέρχονται από το άστρο, τον έναν αμέσως μετά τον άλλον. Μετά από προηγούμενες παρατηρήσεις του Webb για τον πλανήτη b, τον πλανήτη που βρίσκεται σε τροχιά πλησιέστερα στον TRAPPIST-1, οι επιστήμονες είναι αρκετά βέβαιοι ότι πρόκειται για γυμνό βράχο χωρίς ατμόσφαιρα. Αυτό σημαίνει ότι τα σήματα που ανιχνεύονται κατά τη διάρκεια της διέλευσης του πλανήτη b μπορούν να αποδοθούν μόνο στο άστρο, και επειδή ο πλανήτης e διέρχεται σχεδόν ταυτόχρονα, θα υπάρξουν λιγότερες επιπλοκές από τη μεταβλητότητα του άστρου. Οι επιστήμονες σχεδιάζουν να συγκρίνουν τα δεδομένα και από τους δύο πλανήτες, και τυχόν ενδείξεις χημικών ουσιών που εμφανίζονται μόνο στο φάσμα του πλανήτη e μπορούν να αποδοθούν στην ατμόσφαιρά του. «Βρισκόμαστε ακόμα στα αρχικά στάδια της εκμάθησης του είδους της εκπληκτικής επιστήμης που μπορούμε να κάνουμε με το Webb. Είναι απίστευτο να μετράμε τις λεπτομέρειες του αστρικού φωτός γύρω από πλανήτες στο μέγεθος της Γης, 40 έτη φωτός μακριά, και να μαθαίνουμε πώς θα μπορούσε να είναι εκεί, αν ήταν δυνατή η ζωή εκεί», δήλωσε η Ana Glidden, μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής και Διαστημικής Έρευνας Kavli του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης, η οποία ηγήθηκε της έρευνας για τις πιθανές ατμόσφαιρες για τον πλανήτη e. «Βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή εξερεύνησης στην οποία είναι πολύ συναρπαστικό να συμμετέχουμε», είπε. Οι τέσσερις διελεύσεις του TRAPPIST-1 e που αναλύθηκαν στις νέες εργασίες που δημοσιεύθηκαν σήμερα συλλέχθηκαν από τη συνεργασία DREAMS (Deep Reconnaissance of Exoplanet Atmospheres using Multi-instrument Spectroscopy) της Ομάδας Επιστημόνων του Τηλεσκοπίου JWST. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους συνεργάτες της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για το Webb, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/webb https://science.nasa.gov/missions/webb/nasa-webb-looks-at-earth-sized-habitable-zone-exoplanet-trappist-1-e/ Αυτή η καλλιτεχνική ιδέα δείχνει τον ασταθή κόκκινο νάνο αστέρα TRAPPIST-1 και τους τέσσερις πλανήτες που βρίσκονται σε πιο κοντινή τροχιά γύρω του, οι οποίοι έχουν παρατηρηθεί από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Το Webb δεν έχει βρει ακόμη οριστικά σημάδια ατμόσφαιρας γύρω από κανέναν από αυτούς τους κόσμους. Αυτό το γραφικό συγκρίνει τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από το NIRSpec (Φασματογράφο Εγγύς Υπερύθρου) του Webb με υπολογιστικά μοντέλα του εξωπλανήτη TRAPPIST-1 e με (μπλε) και χωρίς (πορτοκαλί) ατμόσφαιρα. Οι στενές χρωματιστές ζώνες δείχνουν τις πιο πιθανές θέσεις των σημείων δεδομένων για κάθε μοντέλο.

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Το Progress MS-32 παραδόθηκε στο Κτίριο Συναρμολόγησης και Δοκιμών του Κοσμοδρόμου του Μπαϊκονούρ! Εδώ, στην τοποθεσία Νο. 31, θα συνεχιστεί η προετοιμασία πριν από την πτήση του διαστημικού φορτηγού. Ακολουθεί η γενική συναρμολόγηση με το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1a. Τη Δευτέρα, θα τα δούμε επιτέλους στο σημείο εκτόξευσης και την Πέμπτη, το Progress MS-32 θα τεθεί σε τροχιά. Το πλοίο θα παραδώσει περίπου 2.500 κιλά στον σταθμό. Η εκτόξευση του διαστημικού φορτηγού έχει προγραμματιστεί για τις 11 Σεπτεμβρίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23291 https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23306 Soyuz-2.1a με Progress MS-32 — στο σημείο εκτόξευσης του Μπαϊκονούρ Σήμερα το πρωί στο κοσμοδρόμιο ξεκίνησε η αφαίρεση του πυραύλου — αφού τον εγκατέστησαν σε κάθετη θέση στο συγκρότημα εκτόξευσης, οι ειδικοί της Roscosmos συνέχισαν τις προετοιμασίες για την εκτόξευση. Αναχωρούμε για τον ISS στις 11 Σεπτεμβρίου στις 18:54 ώρα Μόσχας, μην το χάσετε! https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_592390 Η διαστημική βιοϊατρική έρευνα ολοκληρώνει την εβδομάδα καθώς ο σταθμός προετοιμάζεται για δύο αποστολές φορτίου. Η διαστημική παραγωγή ανθρώπινων ιστών και η πρόληψη της πίεσης στο κεφάλι και τα μάτια που προκαλείται από το διάστημα ήταν τα κύρια ερευνητικά θέματα στο τέλος της εβδομάδας για το πλήρωμα της Αποστολής 73. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός προετοιμάζεται επίσης για δύο αποστολές φορτίου αυτόν τον μήνα, παρέχοντας στους κατοίκους της τροχιάς τρόφιμα, καύσιμα, επιστημονικά πειράματα και πολλά άλλα. Το διαστημικό σκάφος SpaceX Dragon παρέδωσε βιοτυπωμένους ιστούς ήπατος στο τροχιακό φυλάκιο στις 25 Αυγούστου για να βοηθήσει τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τον σχηματισμό αιμοφόρων αγγείων σε τεχνητούς ιστούς. Οι μηχανικοί πτήσης Zena Cardman της NASA και Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) ανέλαβαν εκ περιτροπής την Παρασκευή την επεξεργασία των βιοεκτυπωμένων δειγμάτων ιστού για τοποθέτηση μέσα σε μια τεχνητή συσκευή έρευνας που παράγει βαρύτητα. Οι ερευνητές παρακολουθούν την εξέλιξη και την ανάπτυξη των ιστών σε διάστημα αρκετών εβδομάδων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, για να αποκτήσουν νέες γνώσεις για την υγεία. Το αποτέλεσμα μπορεί να οδηγήσει σε προηγμένες θεραπείες που προστατεύουν τους αστροναύτες σε διαστημικές πτήσεις μεγάλης διάρκειας και να βελτιώσουν τις τεχνικές βιοεκτύπωσης για θεραπείες ασθενών στη Γη. Ένα κοινό σύμπτωμα της ζωής στο διάστημα ονομάζεται «πρησμένο πρόσωπο», όπου το πρόσωπο ενός αστροναύτη φαίνεται πρησμένο και πιο κόκκινο. Αυτό προκύπτει από τη συγκέντρωση αίματος προς το κεφάλι ενός αστροναύτη, οδηγώντας ενδεχομένως σε αλλαγές στη δομή των ματιών και την όραση. Οι μηχανικοί πτήσης της NASA Mike Fincke και Jonny Kim ενώθηκαν μαζί στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus και δοκίμασαν μια εξειδικευμένη περιχειρίδα μηρού που μπορεί να αντισταθμίσει τις μετατοπίσεις υγρών σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και να μειώσει την πίεση στο κεφάλι και τα μάτια ενός μέλους του πληρώματος. Ο Fincke φορούσε την περιχειρίδα μηρού καθώς ο Kim μέτρησε την αρτηριακή του πίεση και σάρωσε τις φλέβες του με τη συσκευή Ultrasound 2, ενώ τα ηλεκτρόδια θώρακος συνέλεγαν καρδιακά δεδομένα. Μια ποικιλία άλλων ιατρικών εργαλείων και τεχνικών του διαστημικού σταθμού χρησιμοποιείται σε όλη την έρευνα για να κατανοηθεί πώς ένας αστροναύτης... Τα μάτια, η καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία ανταποκρίνονται στην περιχειρίδα του μηρού. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Όλεγκ Πλατόνοφ, ολοκλήρωσε μια 24ωρη συνεδρία φορώντας αισθητήρες μέτρησης της αρτηριακής του πίεσης και του καρδιακού ρυθμού. Οι γιατροί παρακολουθούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα καθώς εργαζόταν, ασκούνταν και μετά κοιμόταν για τη συνεχιζόμενη βιοϊατρική τους έρευνα στη μικροβαρύτητα. Ο Διοικητής του Σταθμού, Σεργκέι Ριζίκοφ, και ο Αλεξέι Ζουμπρίτσκι, έστησαν τον προσομοιωτή TORU, ή τηλερομποτικής λειτουργίας μονάδας ραντεβού, στον οποίο θα εκπαιδευτούν σύντομα, μέσα στην ενότητα υπηρεσιών Zvezda. Το δίδυμο θα εξασκηθεί στις τεχνικές ραντεβού με τηλεχειριζόμενο διαστημόπλοιο στον προσομοιωτή TORU, στην απίθανη περίπτωση που ένα πλησιάζον διαστημόπλοιο της Roscosmos δεν μπορεί να προσδεθεί μόνο του στο τροχιακό φυλάκιο. Η εκπαίδευση πραγματοποιείται πριν από την εκτόξευση του φορτηγού σκάφους Progress 93, που έχει προγραμματιστεί για τις 11:54 π.μ. EDT την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου, για να παραδώσει περίπου τρεις τόνους φορτίου στο πλήρωμα της Expedition 73 δύο ημέρες αργότερα. Μία ημέρα μετά την πρόσδεση του Progress 93 στο πρυμναίο λιμάνι της Zvezda, το Cygnus της Northrop Grumman Ένα φορτηγό σκάφος XL θα εκτοξευθεί πάνω σε έναν πύραυλο SpaceX Falcon 9 στις 6:11 μ.μ. στις 14 Σεπτεμβρίου από τον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα. Το Cygnus XL, μεταφέροντας πάνω από 11.000 λίβρες νέας επιστήμης και προμηθειών, θα τεθεί σε τροχιά γύρω από τη Γη για δυόμισι ημέρες πριν προλάβει τον διαστημικό σταθμό όπου ο ρομποτικός βραχίονας Canadarm2 θα το συλλάβει και στη συνέχεια θα το εγκαταστήσει στη θύρα της μονάδας Unity που βλέπει προς τη Γη. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/05/space-biomedical-research-wraps-week-as-station-gears-up-for-two-cargo-missions/ Ο ρομποτικός βραχίονας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, Canadarm2, μήκους 57,7 ποδιών, με το βελτιστοποιημένο ρομποτικό χέρι του, Dextre, απεικονίζεται να εκτείνεται από το Harmony. ενότητα. Το τροχιακό φυλάκιο πετούσε 260 μίλια πάνω από την έρημο Σαχάρα στη Λιβύη τη στιγμή αυτής της φωτογραφίας.

Η NASA ανακοινώνει το πλήρωμα CHAPEA για την ετήσια προσομοίωση αποστολής στον Άρη. Τέσσερις εθελοντές ερευνητές θα συμμετάσχουν σύντομα στην ετήσια προσομοίωση της NASA για μια αποστολή στον Άρη μέσα σε ένα βιότοπο στο Διαστημικό Κέντρο Johnson του οργανισμού στο Χιούστον. Αυτή η αποστολή θα παρέχει στη NASA θεμελιώδη δεδομένα για την ενημέρωση της ανθρώπινης εξερεύνησης της Σελήνης, του Άρη και πέρα από αυτόν.Οι Ross Elder, Ellen Ellis, Matthew Montgomery και James Spicer εισέρχονται στο βιότοπο Mars Dune Alpha, έκτασης 1.700 τετραγωνικών ποδιών, την Κυριακή 19 Οκτωβρίου, για να ξεκινήσουν την αποστολή τους. Η ομάδα θα ζήσει και θα εργαστεί σαν αστροναύτες για 378 ημέρες, ολοκληρώνοντας την αποστολή της στις 31 Οκτωβρίου 2026. Η Emily Phillips και η Laura Marie χρησιμεύουν ως αναπληρωματικά μέλη του πληρώματος της αποστολής. Μέσω μιας σειράς αποστολών με έδρα τη Γη που ονομάζονται CHAPEA (Crew Health and Performance Exploration Analog), οι οποίες πραγματοποιούνται στο τρισδιάστατα εκτυπωμένο βιότοπο, η NASA στοχεύει να αξιολογήσει ορισμένους παράγοντες ανθρώπινης υγείας και απόδοσης ενόψει μελλοντικών αποστολών στον Άρη. Το πλήρωμα θα υποβληθεί σε ρεαλιστικούς περιορισμούς πόρων, βλάβες εξοπλισμού, καθυστερήσεις επικοινωνίας, απομόνωση και περιορισμό, και άλλους παράγοντες στρες, μαζί με προσομοιωμένες δραστηριότητες υψηλού ρυθμού εκτός οχήματος. Αυτά τα σενάρια επιτρέπουν στη NASA να κάνει ενημερωμένες ανταλλαγές μεταξύ κινδύνων και παρεμβάσεων για αποστολές εξερεύνησης μεγάλης διάρκειας. «Καθώς η NASA προετοιμάζεται για αποστολές Artemis με πλήρωμα, το CHAPEA και άλλα επίγεια ανάλογα βοηθούν στον προσδιορισμό ποιες δυνατότητες θα μπορούσαν να υποστηρίξουν καλύτερα τα μελλοντικά πληρώματα στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της ανθρώπινης υγείας και απόδοσης που προκύπτουν από τη ζωή και τη λειτουργία πέρα από τους πόρους της Γης - όλα αυτά πριν στείλουμε ανθρώπους στον Άρη», δήλωσε η Sara Whiting, επιστήμονας έργου στο Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA στη NASA Johnson. Τα μέλη του πληρώματος θα εκτελούν επιστημονικές έρευνες και επιχειρησιακές εργασίες, συμπεριλαμβανομένων προσομοιωμένων περιπάτων στον Άρη, καλλιέργειας λαχανόκηπου, ρομποτικών επιχειρήσεων και άλλων. Θα δοκιμαστούν επίσης τεχνολογίες ειδικά σχεδιασμένες για τον Άρη και την εξερεύνηση του βαθέος διαστήματος, συμπεριλαμβανομένου ενός διανομέα πόσιμου νερού και διαγνωστικού ιατρικού εξοπλισμού. «Η προσομοίωση θα μας επιτρέψει να συλλέξουμε δεδομένα γνωστικής και σωματικής απόδοσης για να μας δώσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις των περιορισμών πόρων και των αποστολών μεγάλης διάρκειας στον Άρη στην υγεία και την απόδοση του πληρώματος», δήλωσε η Grace Douglas, κύρια ερευνήτρια του CHAPEA. «Τελικά, αυτές οι πληροφορίες θα βοηθήσουν τη NASA να λάβει τεκμηριωμένες αποφάσεις για τον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό μιας επιτυχημένης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη».Αυτή η αποστολή, που διευκολύνεται από το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας της NASA, είναι η δεύτερη μονοετής προσομοίωση επιφάνειας του Άρη που διεξάγεται μέσω του CHAPEA. Η πρώτη αποστολή ολοκληρώθηκε στις 6 Ιουλίου 2024. Το Πρόγραμμα Ανθρώπινης Έρευνας επιδιώκει μεθόδους και τεχνολογίες για την υποστήριξη ασφαλών και παραγωγικών ανθρώπινων διαστημικών ταξιδιών. Μέσω εφαρμοσμένης έρευνας που διεξάγεται σε εργαστήρια, προσομοιώσεις και στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το πρόγραμμα διερευνά τις επιπτώσεις που έχουν οι διαστημικές πτήσεις στο ανθρώπινο σώμα και στις συμπεριφορές, ώστε να διατηρούνται οι αστροναύτες υγιείς και έτοιμοι για αποστολή. https://www.nasa.gov/missions/analog-field-testing/chapea/nasa-announces-chapea-crew-for-year-long-mars-mission-simulation/ Μια άποψη μέσα στο τμήμα sandbox του Crew Health and Performance Analog, όπου εθελοντές έρευνας συμμετέχουν σε προσομοιωμένους περιπάτους στην επιφάνεια του Άρη.

Άγνωστο οικοσύστημα στο βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού ίσως ξαναγράψει την ιστορία της ζωής στη Γη (βίντεο) Βρίσκεται σε ένα σύστημα κρατήρων στο βυθό βορειοανατολικά της Παπούα Νέας Γουινέας. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Science Advances» κινέζοι ερευνητές παρουσιάζουν τα ευρήματα των παρατηρήσεων που πραγματοποίησε ένα ρομποτικό υποβρύχιο που έστειλαν σε ένα τεράστιο σύστημα κρατήρων στο βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού το οποίο όπως αποδεικνύεται αποτελεί ένα άγνωστο μέχρι σήμερα υδροθερμικό πεδίο στο οποίο έχει σχηματιστεί ένα οικοσύστημα το οποίο θα μπορούσε να ρίξει φως στις απαρχές της ζωής στη Γη.Το σύστημα που ονομάστηκε Kunlun και βρίσκεται βορειοανατολικά της Παπούα Νέας Γουινέας, αποτελείται από 20 μεγάλους κρατήρες ο μεγαλύτερος έχει διάμετρο περίπου 1,800 μέτρα και βάθος 130 μέτρα. Οι κρατήρες αυτοί είναι συγκεντρωμένοι σε αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «σμήνος αγωγών» και απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες υδρογόνου το οποίο πιθανότατα τροφοδοτεί τη ζωή που ευδοκιμεί σε όλο το σύστημα.Το Kunlun μοιάζει με το υδροθερμικό πεδίο Lost City στον Ατλαντικό που βρίσκεται στην υποθαλάσσια οροσειρά Atlantis Massif. Ωστόσο διαθέτει χαρακτηριστικά που το καθιστούν μοναδικό με σημαντικότερο το μέγεθός του: καλύπτει μια έκταση περίπου 11 τετραγωνικών χιλιομέτρων δηλαδή είναι εκατοντάδες φορές μεγαλύτερο από το Lost City.Το σύστημα Kunlun προσφέρει στους επιστήμονες ένα νέο παράθυρο στη μελέτη της σερπεντινοποίησης του βυθού, δηλαδή της διαδικασίας κατά την οποία το θαλασσινό νερό αντιδρά χημικά με τα πετρώματα του μανδύα κάτω από τον πυθμένα, δημιουργώντας ορυκτά σερπεντίνης (γνωστά για το πρασινωπό τους χρώμα) και απελευθερώνοντας υδρογόνο.Οι ερευνητές πιστεύουν ότι μπορούν να μελετήσουν τις πιθανές συνδέσεις μεταξύ αυτών των εκπομπών υδρογόνου και της εμφάνισης της ζωής στο Kunlun. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών το σύστημα θεωρείται ότι διαθέτει ρευστά πλούσια σε υδρογόνο, παρόμοια με το χημικό περιβάλλον της πρώιμης Γης. «Αυτό που είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό είναι το οικολογικό του δυναμικό. Παρατηρήσαμε ποικιλία από μορφές βαθέων υδάτων να ευδοκιμούν εδώ — γαρίδες, καβούρια squat, ανεμώνες και σωληνοσκώληκες — είδη που μπορεί να εξαρτώνται από τη χημειοσύνθεση τροφοδοτούμενη με υδρογόνο» αναφέρει ο Γουέιντονγκ Σαν καθηγητής στο Ινστιτούτο Ωκεανολογίας της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, εκ των επικεφαλής της έρευνας.Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι τα δομικά υλικά ζωής έφτασαν στη Γη με διαφόρους τρόπους (πτώση αστεροειδών, κομητών ακόμη και πλανητών) από το Διάστημα αλλά έχει διατυπωθεί και η άποψη ότι η ζωή όπως τουλάχιστον αυτή εμφανίζεται στον πλανήτη μας αποτελεί προϊόν εσωτερικών γεωχημικών διεργασιών που έλαβαν χώρα αρχικά σε υδροθερμικά συστήματα στους ωκεανούς. Στην εικόνα ένας από τους κρατήρες του άγνωστου υδροθερμικού συστήματος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001966/agnosto-oikosystima-sto-vytho-toy-eirinikoy-okeanoy-isos-xanagrapsei-tin-istoria-tis-zois-sti-gi-vinteo/

Το Hubble ζουμάρει σε ένα γαλαξιακό εργοστάσιο παραγωγής κοσμικών φαινομένων. Πρόκειται για ένα σπειροειδή γαλαξία με έντονη αστρογένεση και άλλες διεργασίες που αποτελεί στόχο των αστρονόμων. Αν και ο NGC 7456 μπορεί να φαίνεται ως ένας ακόμη σπειροειδής γαλαξίας από τους αμέτρητους που υπάρχουν στο Σύμπαν νέες λεπτομερείς εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble αποκαλύπτουν την έντονη δραστηριότητα παραγωγής νέων άστρων που υπάρχει σε αυτόν.Ο NGC 7456 βρίσκεται σε απόσταση πάνω από 51 εκατομμύρια έτη φωτός στον αστερισμό του Γερανού. Η εικόνα του Hubble δείχνει λεπτομέρειες στους σπειροειδείς βραχίονες του γαλαξία που ακολουθούνται από σκούρα σύννεφα σκόνης που εμποδίζουν το φως. Με λαμπερό ροζ χρώμα αποτυπώνονται πλούσιες περιοχές αερίου όπου σχηματίζονται νέα άστρα φωτίζοντας τα γύρω νέφη και προκαλώντας την εκπομπή χαρακτηριστικού κόκκινου φωτός.Τα όργανα του Hubble εστίασαν στη αστρική δραστηριότητα του γαλαξία παρακολουθώντας νέα άστρα, νέφη υδρογόνου και αστρικά σμήνη με στόχο να κατανοηθεί η εξέλιξη του γαλαξία με την πάροδο του χρόνου.Το Hubble, με την ικανότητά του να καταγράφει στο ορατό φως, στο υπεριώδες φάσμα αλλά και σε μέρος του υπέρυθρου φωτό δεν είναι το μόνο παρατηρητήριο που μελετά τον NGC 7456. Το διαστημικό τηλεσκόπιο XMM-Newton έχει καταγράψει πολλές φορές ακτίνες Χ από τον γαλαξία από εξαιρετικής φωτεινότητες πηγές. Πρόκειται για μικρά συμπαγή κοσμικά αντικείμενα που εκπέμπουν πολύ ισχυρές ακτίνες Χ περισσότερο απ’ ό,τι θα περίμεναν οι επιστήμονες για το μέγεθός τους, και οι αστρονόμοι συνεχίζουν να προσπαθούν να κατανοήσουν τι τα τροφοδοτεί.Η περιοχή γύρω από την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα του γαλαξία είναι επίσης εξαιρετικά φωτεινή και ενεργητική. Είτε κοιτάζει κανείς τον πυρήνα του είτε τα εξωτερικά του μέρη, είτε σε ορατό φως είτε σε ακτίνες Χ αυτός ο γαλαξίας προσφέρει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για τους αστρονόμους και τα νέα δεδομένα του Hubble αποκαλύπτει νέα στοιχεία για αυτόν. Μια από τις εικόνες που κατέγραψε το Hubble από τον γαλαξία NGC 7456. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2002603/to-hubble-zoymarei-se-ena-galaxiako-ergostasio-paragogis-kosmikon-fainomenon/

Είναι η τεχνητή νοημοσύνη ο οδηγός για την επιστροφή στον «τέλειο άνθρωπο» της Αρχαίας Αθήνας; Μπορούν τα συστήματα ΑΙ να οδηγήσουν σε πνευματική και ηθική αναβάθμιση της ανθρώπινης ύπαρξης; Προ ολίγων ημερών κόλλησα σε ένα πεισματάρικο bug. Τίποτα πρωτοφανές για προγραμματιστή – μέχρι που επιστράτευσα ένα σύγχρονο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης. Το πρόβλημα λύθηκε γρήγορα, κι έπειτα το επόμενο, και το μεθεπόμενο. Όταν οι εκκρεμότητες είχαν καθαρίσει, συνειδητοποίησα κάτι σημαντικότερο από τον κερδισμένο χρόνο: είχα ξανά «νοητικό χώρο». Επέστρεψαν ερωτήματα που συνήθως καταπνίγονται από την καθημερινή φθορά—ζητήματα μάθησης, σχεδιασμού, σύνθεσης.Αυτή η μικρή εμπειρία είναι, νομίζω, σύμπτωμα μιας ευρύτερης μετατόπισης: για πρώτη φορά διαθέτουμε εργαλεία που αναλαμβάνουν μεγάλο μέρος των επαναλαμβανόμενων, χαμηλής δημιουργικότητας εργασιών. Δεν πρόκειται για «μαγικό ραβδί» αλλά για έναν γνωστικό εξωσκελετό που πολλαπλασιάζει την παραγωγικότητά μας σε ό,τι είναι τυποποιημένο: συνοψίζει, προτείνει κώδικα, φτιάχνει προσχέδια, εντοπίζει ασυνέπειες—και έτσι μειώνει το κόστος πειραματισμού, φέρνοντας την απόσταση από την ιδέα στο πρωτότυπο πιο κοντά.Τα πιο αξιόπιστα έως τώρα στοιχεία δείχνουν ότι η τεχνητή νοημοσύνη ήδη ενισχύει την παραγωγικότητα, ιδίως των λιγότερο έμπειρων. Σε εταιρεία υποστήριξης πελατών, η σταδιακή εισαγωγή βοηθού τεχνητή νοημοσύνη αύξησε τις επιλύσεις ανά ώρα κατά 14% κατά μέσο όρο και κατά 34% για τους νεότερους ή και λιγότερο έμπειρους εργαζομένους σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Oxford Academic. Επιπλέον, η μελέτη των Harvard Business School και Digital Data Design Institute at Harvard κατέγραψε σημαντικές βελτιώσεις σε ταχύτητα και ποιότητα για εργασίες στο φάσμα των δυνατοτήτων της τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και υποβάθμιση όταν οι συμμετέχοντες την εφάρμοζαν σε ακατάλληλες εργασίες. Με απλά λόγια: η τεχνητή νοημοσύνη θέλει σωστή στόχευση. Στον προγραμματισμό, πειράματα με εργαλεία τύπου Copilot δείχνουν ταχύτερη ολοκλήρωση απλών εργασιών (ενδεικτικά, έως και ~55% ταχύτερα) σύμφωνα με το GitHub, το μεγαλύτερο αποθετήριο κώδικα.Η διεθνής βιβλιογραφία δεν μιλά για μαζική «αντικατάσταση», αλλά για ανασχεδιασμό καθηκόντων: η τεχνητή νοημοσύνη μετασχηματίζει το περιεχόμενο των ρόλων και απαιτεί δεξιότητες όπως κριτική σκέψη, επιμέλεια, επικοινωνία και δημιουργικότητα. Έρευνες του OECD σε εργαζομένους και επιχειρήσεις καταγράφουν αλλαγές στη ροή εργασίας και έμφαση σε συμπληρωματικές δεξιότητες, χωρίς να απαιτείται όλοι να γίνουν μηχανικοί Μηχανικής Μάθησης.Άραγε μήπως για πρώτη φορά ως ανθρωπότητα είμαστε ένα βήμα πιο κοντά ώστε να επιστρέψουμε στην εποχή της Αρχαίας Αθήνας; Μήπως είμαστε ένα βήμα πιο κοντά ώστε να μπορέσουμε να μετατραπούμε στον τέλειο άνθρωπο;Όταν μιλώ για τον «τέλειο άνθρωπο» της αρχαιότητας, δεν εννοώ τον αλάνθαστο. Εννοώ τον πολύπλευρο πολίτη που καλλιεργεί ταυτόχρονα λόγο, τεχνική, κρίση και ήθος – αυτόν που οι αρχαίοι συνέδεαν με τη «σχολή» (ελεύθερο χρόνο για μάθηση/στοχασμό), τη τέχνη (δεξιότητα/δημιουργία) και τη φρόνηση (πρακτική σοφία). Η τεχνητή νοημοσύνη, σωστά ενσωματωμένη, μας ξαναδίνει τις προϋποθέσεις για να πλησιάσουμε αυτό το ιδεώδες – χωρίς το ηθικό τίμημα των δουλικών σχέσεων που στήριζαν τότε την κοινωνική «σχολή».Οι Αθηναίοι πολίτες διέθεταν «σχολή» – ελεύθερο χρόνο για λόγο, τέχνη, πολιτική – επειδή οι πολίτες απαλλάσσονταν από μέρος του καθημερινού μόχθου μέσω δούλων. Ο σύγχρονος παραλληλισμός είναι τεχνολογικός και ηθικά διαφορετικός: οι ψηφιακοί βοηθοί δεν έχουν δικαιώματα που καταπατούμε· είναι υποδομή που, όταν ρυθμίζεται σωστά, επεκτείνει ανθρώπινες δυνατότητες χωρίς να περιορίζει ανθρώπινες ελευθερίες. Αυτή τη «σωστή ρύθμιση» τη χτίζουμε ήδη: το EU AI Act (σε ισχύ από 1 Αυγούστου 2024, με σταδιακή εφαρμογή έως το 2026–27) θέτει κανόνες ανάλογα με τον κίνδυνο, ενώ διεθνή πρότυπα όπως το NIST AI Risk Management Framework και το ISO/IEC 42001 προσφέρουν πρακτικές δικλείδες ασφάλειας και διακυβέρνησης. Η πρόοδος δεν χρειάζεται να πατήσει σε ανισότητες για να παραχθεί. Οι κίνδυνοι Η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι αλάνθαστη. Παρεκκλίνει, ενδέχεται να ενισχύσει προκαταλήψεις ή να παράγει νομικά προβληματικό περιεχόμενο. Πρόσφατες μελέτες σε κορυφαία περιοδικά καταγράφουν συστηματικά το φαινόμενο ότι χωρίς κατάλληλη εποπτεία, οι επιδόσεις μπορούν να χειροτερέψουν, αυξάνοντας και το τεχνικό κόστος κάθε έργου. Συμπέρασμα: απαιτείται ανθρώπινη εποπτεία, ιχνηλασιμότητα και αξιολόγηση κινδύνων. Τα πλαίσια του ΟΟΣΑ για χρήση τεχνητή νοημοσύνης στην εργασία και οι οδηγίες διαχείρισης κινδύνων (NIST, ISO) μεταφράζουν τα παραπάνω σε πρακτικές πολιτικές: τεκμηρίωση προέλευσης, ρόλοι/ευθύνες, δοκιμές πριν από την παραγωγική χρήση.Το αποτέλεσμα δεν είναι «να τα κάνει όλα η μηχανή», αλλά να αλλάξει η κατανομή του ανθρώπινου μυαλού: λιγότερη φθορά σε αγγαρείες, περισσότερη ενέργεια για κατανόηση, σχεδιασμό, διάλογο, τέχνη. Όπου η τεχνητή νοημοσύνη εφαρμόζεται σωστά, η παραγωγικότητα ανεβαίνει και ο «νοητικός χώρος» μεγαλώνει. Όπου εφαρμόζεται άκριτα, οι επιδόσεις μπορεί να χειροτερέψουν – ακριβώς επειδή κάθε εργαλείο έχει ορατά και αόρατα όρια. Η ωριμότητα έγκειται στο να ξέρουμε πού τη χρησιμοποιούμε, πώς την ελέγχουμε και με ποια δεοντολογία την εντάσσουμε.Η αρχαία Αθήνα άκμασε γιατί επέτρεψε στους πολίτες της να αφιερωθούν στη σκέψη, την τέχνη, την πολιτική. Σήμερα, έχουμε την ευκαιρία να πετύχουμε ένα αντίστοιχο άλμα χωρίς το ηθικό βάρος της δουλείας: οι καθημερινές, κουραστικές εργασίες μπορούν να «ανατεθούν» στην τεχνητή νοημοσύνη, ενώ εμείς αφιερώνουμε χρόνο σε συστήματα, ιδέες, σχέσεις και αξίες.Το στοίχημα δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα «μας αντικαταστήσει». Είναι αν θα την αξιοποιήσουμε ώστε να μεγαλώσουμε ως κοινωνία: πιο δημιουργικοί, πιο υπεύθυνοι, πιο ικανοί να συνθέτουμε γνώσεις και να λύνουμε ουσιαστικά προβλήματα. Με σωστές δικλείδες, εποπτεία και επαγγελματισμό, η «νέα Αθήνα» δεν είναι ρομαντική μεταφορά – είναι εφικτός προορισμός. Έτσι η κοινωνία μας μπορεί να γίνει πιο ώριμη, πιο δημιουργική, πιο υπεύθυνη – όχι επειδή λιγότεροι δουλεύουν, αλλά επειδή όλοι δουλεύουμε εξυπνότερα. *Ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι προγραμματιστής, καθηγητής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και υποψήφιος διδάκτορας του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με αντικείμενο τις Προσαρμοστικές Διεπαφές Χρήστη. Η ερευνητική του εργασία επικεντρώνεται στη μοντελοποίηση της προβλεπτικής συμπεριφοράς χρηστών και στον δυναμικό επανασχεδιασμό διεπαφών με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης με στόχο τη δημιουργία πιο προσωποποιημένων και λειτουργικών εμπειριών χρήσης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2002155/einai-i-techniti-noimosyni-o-odigos-gia-tin-epistrofi-ston-teleio-anthropo-tis-archaias-athinas/

Η Ευρώπη ανεβαίνει στον… Όλυμπο των υπολογιστών με τη βοήθεια ενός Δία (βίντεο) Πρόκειται για τον πανίσχυρο υπερυπολογιστή JUPITER με δυνατότητες παρόμοιες συνδυαστικά με αυτές ενός εκατ. smartphones. Ο νέος υπερυπολογιστής JUPITER που εγκαινιάστηκε από την Ευρωπαία Επίτροπο Έρευνας-Καινοτομίας Εκατερίνα Ζαχαρίεβα και τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς στη Γερμανία έγινε επίσημα το πρώτο ευρωπαϊκό σύστημα που φτάνει το όριο της κλίμακας Exascale, είναι δηλαδή ένας υπερυπολογιστής με ικανότητα εκτελεί ένα πεντάκις εκατ. υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο.Οι υπερυπολογιστές είναι εξαιρετικά ισχυρά συστήματα που επιτρέπουν την επίλυση πολύπλοκων προβλημάτων σε τομείς όπως η εθνική ασφάλεια, η ιατρική, η μοντελοποίηση του κλίματος, η έρευνα φαρμάκων, η ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης κ.α.Με αυτό το ορόσημο, η Ευρώπη εισέρχεται στη διεθνή ελίτ της υπερυπολογιστικής ισχύος. Επισήμως o Jupiter κατατάσσεται ως ο ισχυρότερος υπερυπολογιστής της Ευρώπης και ο τέταρτος ταχύτερος παγκοσμίως. Συνδυάζει απαράμιλλη απόδοση με έντονη έμφαση στη βιωσιμότητα: λειτουργεί αποκλειστικά με ανανεώσιμη ενέργεια, διαθέτει τεχνολογίες αιχμής ψύξης και επαναχρησιμοποίησης ενέργειας ενώ αναγνωρίστηκε ως το πιο ενεργειακά αποδοτικό υπολογιστικό σύστημα παγκοσμίως χάρη στην πρώτη θέση του στη λίστα Green500.Με υπολογιστική ισχύ που ξεπερνά το ένα exaflop, ο JUPITER αναμένεται να μετασχηματίσει την επιστήμη, την καινοτομία και τη χάραξη πολιτικής σε όλη την Ευρώπη. Οι ερευνητές θα μπορούν πλέον να τρέχουν μοντέλα κλίματος και καιρού σε ανάλυση χιλιομέτρου, επιτρέποντας πολύ πιο ακριβείς προβλέψεις ακραίων φαινομένων όπως καύσωνες, σφοδρές καταιγίδες και πλημμύρες.Ο JUPITER θα υποστηρίξει επίσης την ανάπτυξη και υλοποίηση λύσεων τεχνητής νοημοσύνης η υπολογιστική του ισχύς θα στηρίξει το μελλοντικό AI Factory (JAIF) που ανακοινώθηκε τον Μάρτιο του 2025 και θα εκπαιδεύσει μεγάλα γλωσσικά μοντέλα νέας γενιάς (LLMs) για γενετική AI και καινοτόμες ψηφιακές τεχνολογίες. Ο JUPITER αντιπροσωπεύει μια κοινή επένδυση ύψους 500 εκατομμυρίων ευρώ από την Ε.Ε. και τη Γερμανία, μέσω του EuroHPC Joint Undertaking. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της Ευρώπης να αναπτύξει ένα δίκτυο από AI Gigafactories: μεγάλης κλίμακας, ενεργειακά αποδοτικά υπολογιστικά κέντρα αφιερωμένα στην εκπαίδευση και υλοποίηση προηγμένων μοντέλων AI. Ο JUPITER θα λειτουργεί με τεχνολογία της NVIDIA. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001763/i-eyropi-anevainei-ston-olympo-ton-ypologiston-me-ti-voitheia-enos-dia-vinteo/

Σάββας Δημόπουλος: Από την Κωνσταντινούπολη στο Στάνφορντ … και την καταξίωση στον χώρο της Σωματιδιακής Φυσικής. Ο Σάββας Δημόπουλος, «ένας από πιο οξυδερκείς κατασκευαστές μοντέλων σωματιδιακής φυσικής των τελευταίων ετών» , πριν από μερικά χρόνια είχε δώσει συνέντευξη στον David Zierler, όταν ο Zierler ήταν συνεργάτης του American Institute of Physics με την ιδιότητα του «ιστορικού» . Εκεί, περιγράφει την πορεία του, από το οργανωμένο πογκρόμ (İstanbul Pogromu) εναντίον της ελληνικής μειονότητας, την νύχτα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την αναγνώριση και καταξίωσή του στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. (…) Zierler: Ας γυρίσουμε πίσω στην ιστορία. Ας γυρίσουμε πίσω στην ανατολική Μεσόγειο. Θα ήθελα πρώτα να ακούσω για τους γονείς σου. Πες μου γι’ αυτούς και από πού κατάγονται; Δημόπουλος: Γεννήθηκαν στην Istanbul της Τουρκίας, που τότε ονομαζόταν Κωνσταντινούπολη και ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γεννήθηκα κι εγώ εκεί. Ανήκαμε στην ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης. Τότε, υπήρχαν εθνοτικές εντάσεις που φούντωναν κάθε τόσο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Ως αποτέλεσμα μιας αυτών των εθνοτικών εντάσεων, έπρεπε να εγκαταλείψουμε την Τουρκία, να αφήσουμε όλα μας τα υπάρχοντα και να πάμε στην Αθήνα της Ελλάδας ως πρόσφυγες. Εκεί μεγάλωσα. Ήμουν 12 ετών όταν μετακόμισα εκεί. (…) Οι περισσότεροι Έλληνες που ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη ήταν απόγονοι των Ιώνων και ζούσαν στη Μικρά Ασία εδώ και χιλιάδες χρόνια, από την εποχή του Ομήρου και του Δημόκριτου. Zierler: Σάββα, η οικογένειά σας αφομοιώθηκε στην τουρκική κουλτούρα; Δημόπουλος: Είναι μια περίπλοκη ερώτηση. Όχι τόσο με την έννοια ότι στο σπίτι μιλούσαμε ελληνικά και πηγαίναμε σε ελληνικό σχολείο. Οι περισσότεροι φίλοι μας ήταν Έλληνες, Εβραίοι και Αρμένιοι. Αυτές οι τρεις μειονότητες έτειναν να ζουν μαζί και να αλληλεπιδρούν, να εργάζονται και να κοινωνικοποιούνται μεταξύ τους. Έτσι, με αυτή την έννοια, καμία από τις μειονότητες δεν ήταν έντονα αφομοιωμένη εκείνη την εποχή. Αυτός ίσως ήταν ένας λόγος για την ένταση, αλλά μεγάλο μέρος της είχε να κάνει με την πολιτική. Οι σχέσεις μας με τον τουρκικό λαό ήταν γενικά πολύ καλές – ήταν ευγενικοί και φιλικοί. Ήταν πολιτικές εντάσεις που οδήγησαν, για παράδειγμα, στο πογκρόμ του Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον της ελληνικής μειονότητας – ένα πογκρόμ εναντίον των ίδιων των πολιτών τους. Μετά την πρόσφατη ανάμνηση των φρικαλεοτήτων του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πολλοί Έλληνες αποφάσισαν να φύγουν. Μείναμε λίγο περισσότερο, αλλά στη συνέχεια το 1964, υπήρξαν περισσότερες εντάσεις και πολλοί Έλληνες απελάθηκαν και τους δόθηκε προθεσμία 24 ωρών για να εγκαταλείψουν την Τουρκία και να παραδώσουν όλα τα υπάρχοντά τους. Zierler: Σάββα, σε ποιο βαθμό η Κύπρος αποτέλεσε πηγή εντάσεων για την οικογένειά σας; Δημόπουλος: Η Κύπρος παρείχε μια βολική δικαιολογία στην τουρκική κυβέρνηση να εκδιώξει την ελληνική μειονότητα – όπως ακριβώς η βομβιστική επίθεση στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη ήταν η δικαιολογία για τo πογκρόμ του ’55. Αργότερα αποδείχθηκε ότι η έκρηξη ήταν προβοκάτσια προερχόμενη από την τουρκική κυβέρνηση. Η τουρκική κυβέρνηση δεν ήθελε να παραμείνουν οι εθνοτικές μειονότητες στην Τουρκία και τους έκανε τη ζωή δύσκολη. Για παράδειγμα, την δεκαετία του 1940 υπήρχε ένας αυθαίρετος φόρος μόνο στις μειονότητες – ένας φόρος τόσο μεγάλος που αρκετές οικογένειες καταστράφηκαν οικονομικά. Υπήρξε μια σειρά από αυτά τα καταστροφικά γεγονότα, ειδικά το πογκρόμ του ’55, που οδήγησε σε μια μαζική έξοδο των ελληνικών, εβραϊκών και αρμενικών μειονοτήτων από την Τουρκία. Σήμερα έχουν απομείνει μόνο περίπου χίλιοι Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη. Zierler: Παρόλο που ήσουν εθνοτικά Έλληνας, ένιωσες καθόλου σαν ξένος στην Ελλάδα; Δημόπουλος: Εν μέρει, ναι. Πρώτον, ήταν μια τεράστια αλλαγή στο περιβάλλον και το βιοτικό επίπεδο, και έχασα πολλούς από τους φίλους μου. Δεύτερον, οι νέοι μου συμμαθητές δεν μπορούσαν να καταλάβουν ακριβώς τι ήμουν, επειδή είχα διαφορετική προφορά από τους Έλληνες στην Ελλάδα. Μερικές φορές με αποκαλούσαν Τούρκο, κάτι που μου φαινόταν περίεργο επειδή οι Τούρκοι με αποκαλούσαν Έλληνα. Οπότε, η απάντηση είναι καταφατική. Όλα αυτά τελείωσαν σύντομα, όταν συνειδητοποίησαν πως ήμουν καλός μαθητής και σε λίγους μήνες είχα πολλούς φίλους και ένιωθα σαν στο σπίτι μου. Στην Ελλάδα ένιωθα ασφαλής και ελεύθερος. Μπορούσα να πηγαίνω οπουδήποτε ήθελα με ασφάλεια και να μιλάω τη γλώσσα μου στους δρόμους – κάτι που απαγορευόταν επίσημα από την τουρκική κυβέρνηση – χωρίς φόβο τιμωρίας ή ξυλοδαρμού. Zierler: Πότε άρχισες να ενδιαφέρεσαι για την επιστήμη; Δημόπουλος: Ξεκίνησα λίγο αφότου ξεριζωθήκαμε από τον τόπο γέννησής μας και φτάσαμε στην Αθήνα ως πρόσφυγες. Μεταβήκαμε από τη μια μέρα στην άλλη από μια άνετη ζωή σε μια δύσκολη ζωή προσφύγων με ελάχιστα υπάρχοντα. Οι γονείς μου κι εγώ ζούσαμε σε μια απλή γκαρσονιέρα, ο πατέρας μου έψαχνε για δουλειά και εγώ είχα χάσει τα πάντα από την παιδική μου ηλικία – συμπεριλαμβανομένων και των αδελφών μου που είχαν αποφασίσει να πάνε στην Αμερική. Οι γονείς μου ανησυχούσαν πολύ για μένα και για να με κάνουν να νιώσω καλύτερα άρχισαν να μου αγοράζουν βιβλία. Λίγους μήνες αφότου μετακομίσαμε στην Αθήνα, είχα ήδη μια μικρή βιβλιοθήκη με βιβλία. Μάλιστα, φρόντισαν να πάνε σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας, το οποίο υπάρχει ακόμα, και να κάνουν μια συμφωνία ώστε να παίρνω μόνος μου ότι βιβλία ήθελα και να τα πληρώνουν αργότερα. Κι αυτό ήταν πολύ έξυπνο, γιατί βυθίστηκα στα βιβλία. Δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να έχω μια πραγματική ζωή, αλλά μέσα από τα βιβλία δημιούργησα το δικό μου σύμπαν. Ανάμεσα στα βιβλία που διάβασα πρώτα ήταν μερικά επιστημονικά βιβλία που θυμάμαι ακόμα. Ένα εξαιρετικό βιβλίο ήταν «Η εξέλιξη των ιδεών στη φυσική» των Αϊνστάιν και Infeld. Άσκησε μεγάλη επίδραση πάνω μου. Θυμάμαι ακόμα τον ενθουσιασμό μου όταν συνειδητοποίησα πως τα κύματα σε ένα χωράφι με σιτάρι μπορούν να διαδοθούν και να μεταφέρουν ενέργεια σε μεγάλες αποστάσεις χωρίς καμία αντίστοιχα μεγάλη κίνηση σωματιδίων. Αυτή ήταν μια από τις βασικές στιγμές που συνειδητοποίησα πόσο καταπληκτική είναι η επιστήμη και ότι αυτό θα ήθελα να κάνω σε όλη μου τη ζωή. Ένα άλλο σημαντικό βιβλίο ήταν μια βιογραφία του Αϊνστάιν από τον Philipp Frank (Αλμπερτ Αινστάιν-η ζωή το έργο του και η θεωρία της σχετικότητας). Αυτά και μερικά άλλα βιβλία με έπεισαν μέχρι την ηλικία των 13 ετών ότι θέλω να αφιερώσω τη ζωή μου είτε στη φυσική είτε στα μαθηματικά. Για ακόμη έναν χρόνο περίπου, είχα το εξής δίλημμα: Να γίνω φυσικός ή μαθηματικός; Εκείνη την εποχή, άρχισα να ενδιαφέρομαι για την έννοια της αλήθειας. Ένιωθα ότι η επιστήμη ίσως ήταν ο μόνος τρόπος για να γνωρίσει κανείς πραγματικά την αλήθεια. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι όταν έφτασα στην Ελλάδα, ήταν μια εποχή μεγάλης πολιτικής έντασης. Υπήρχε η αριστερά και η δεξιά. Αυτό συνέβη μόλις 15 περίπου χρόνια μετά το τέλος του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου. Έτσι, υπήρχαν ακόμα εντάσεις μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Άκουγα ομιλίες από την δεξιά και σκεφτόμουν, ω! αυτό είναι σωστό. Και ομιλίες από την αριστερά και έλεγα, ω! κι αυτό είναι σωστό. Αλλά κατέληγαν σε αντίθετα συμπεράσματα. Έτσι, ήμουν μπερδεμένος. Ποιος έχει δίκιο; Πώς μπορείς να ανακαλύψεις την αλήθεια σε αυτές τις περιπτώσεις; Μετά, είπα, ξέχνα το. Δεν υπάρχει τρόπος. Χρειάζεσαι ένα πολύ ακριβές εργαλείο, κι εκεί μπήκε η επιστήμη. Έτσι, πάλευα μεταξύ φυσικής και μαθηματικών επειδή και τα δύο επιδιώκουν την αλήθεια, αλλά με διαφορετικές μεθόδους. Μου πήρε πάνω από ένα χρόνο πριν συνειδητοποιήσω ότι θέλω να αφοσιωθώ φυσική. Ο λόγος ήταν πολύ απλός: ένιωθα ότι στα μαθηματικά υπάρχει σαφής και άψογη λογική που σε οδηγεί από μερικά αξιώματα σε πολλά θεωρήματα, πολλές αλήθειες. Και ορισμένα θεωρήματα είναι πολύ σύντομα για να αποδειχθούν, και κάποια θεωρήματα είναι πολύ μεγάλα. Αναρωτήθηκα, πώς μπορείς να είσαι σίγουρος, ειδικά σε ένα θεώρημα που περιλαμβάνει πολλά, πολλά βήματα; Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ότι κάποιος δεν έκανε λάθος σε κάποιο βήμα, ή πολλοί άνθρωποι δεν έκαναν το ίδιο λάθος, ή κάποιο διαφορετικό λάθος; Πώς μπορώ να είμαι 100% σίγουρος ότι δεν υπάρχει κάποιο σφάλμα σε αυτήν την απόδειξη; Υποστήριξα ότι ενώ στη φυσική έχουμε επίσης μερικά αξιώματα και θεωρήματα, μπορείς να ελέγξεις το αποτέλεσμα του θεωρήματος ανεξάρτητα από τους ανθρώπους. Μπορείς να το ελέγξεις πειραματικά, πηγαίνοντας εκεί έξω στη φύση και βρίσκοντας τι υπάρχει εκεί έξω και εξετάζοντας αν υπακούει σ’ αυτό το θεώρημα ή όχι. (…) Έτσι, στην ηλικία των δεκατεσσάρων περίπου, αποφάσισα ότι θα ασχοληθώ με τη φυσική, αλλά θα σπούδαζα επίσης – και μαθηματικά αφού ήταν ένα απαραίτητο εργαλείο. Αλλά θα επικεντρωνόμουν στη φυσική. Έτσι, τότε αποφάσισα. Αλλά υπήρχαν πολλοί άλλοι παράγοντες που έπαιξαν ρόλο. Για παράδειγμα, με εντυπωσίασε απόλυτα η ιδέα του λογισμού, ότι δηλαδή μπορούσες να υπολογίσεις την κίνηση, ας πούμε των πλανητών γύρω από τον ήλιο, οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον ή οποιαδήποτε στιγμή στο παρελθόν, χρησιμοποιώντας εξισώσεις. Ήταν απίστευτο πώς αυτές οι εξισώσεις μπορούν να παρακολουθούν τις κινήσεις των πλανητών γύρω από το άστρο ανά δευτερόλεπτο, όταν είναι τόσο περίπλοκες και αλληλεξαρτώμενες. Έτσι, το γεγονός ότι υπάρχει ένας μηχανισμός που μπορεί να παρακολουθεί όλες αυτές τις αλλαγές ταυτόχρονα και να σου δίνει τις σωστές απαντήσεις, ήταν απλά εκπληκτικό για μένα. Μόλις αποφάσισα να γίνω φυσικός, άρχισα να μαθαίνω λογισμό και διαφορικές εξισώσεις για να προετοιμαστώ. Μέχρι τότε είχα βυθιστεί πλήρως στην επιστήμη. Zierler: Σάββα, πήγες στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου ή μετακόμισε η οικογένειά σου; Δημόπουλος: Όχι, πήγα μόνος μου. Τα αδέρφια μου είχαν επίσης μετακομίσει στις ΗΠΑ την εποχή των εθνοτικών εντάσεων, γύρω στο 1964. Ήταν μεγαλύτερα από εμένα και αποφάσισαν ότι η Τουρκία δεν ήταν ασφαλές μέρος για τις μειονότητες. Το σχέδιο ήταν ότι όταν αποφοιτούσα από το λύκειο, θα έκανα το ίδιο. Και πράγματι, αυτό συνέβη. Στην ηλικία των 18 ετών, μετακόμισα στο Houston. Ήταν σε διαφορετικές πόλεις. Ήμασταν όλοι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όχι στο ίδιο μέρος. Στην πραγματικότητα, πήγα πρώτα στο Houston επειδή ο αδερφός μου ήταν εκεί, αλλά λίγους μήνες αφότου πήγα εκεί, μετακόμισε στη Βοστώνη και έμεινα στο Χιούστον για να ολοκληρώσω τις σπουδές μου. Zierler: Πώς ήταν τα αγγλικά σου πριν πας στις Ηνωμένες Πολιτείες; Δημόπουλος: Δεν ήταν καθόλου καλά. Τότε η ξένη γλώσσα που διδάσκονταν στο σχολείο ήταν τα γαλλικά, όχι τα αγγλικά. Έτσι, η μητέρα μου με έστειλε σε ένα Ινστιτούτο Αγγλικών όπου κάνεις μαθήματα αγγλικών τρεις ώρες την εβδομάδα. Αλλά δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα. Με ενδιέφερε περισσότερο η κοινωνικοποίηση παρά να πηγαίνω στα μαθήματα αγγλικών. Έτσι, δεν έμαθα και πολλά, και μετά σταμάτησα. Αλλά διάβαζα βιβλία φυσικής, και τα αγγλικά μου ήταν ουσιαστικά αυτά που μάθαινα από τα βιβλία φυσικής, κάτι που δεν βοηθάει πολύ στην κοινωνικοποίηση. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Κάποια από τα αγγλικά μου τα έμαθα από αγγλικές μεταφράσεις Ρώσων συγγραφέων. Πολύ διάσημων, όπως των Landau και Lifshitz. Αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθει κανείς αγγλικά. Ήξερα μερικά πολύ βασικά πράγματα, αλλά δεν μπορούσα να επικοινωνήσω πραγματικά. Έτσι, έπρεπε να μάθω αγγλικά όταν πήγα στο Χιούστον. Zierler: Πήγες στις Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζοντας ότι θα έμενες εδώ; Ήταν αυτό το σχέδιο ή νόμιζες ότι θα επέστρεφες; Δημόπουλος: Όχι, δεν πίστευα ότι θα επέστρεφα στην Ελλάδα. Ούτε εγώ, ούτε τα αδέρφια μου. Η Αμερική ήταν ένα όνειρο, το καλύτερο μέρος για να είσαι. Έτσι, δεν σχεδιάζαμε να επιστρέψουμε. Zierler: Πρέπει να είχες διακριθεί στο προπτυχιακό σου για να γίνεις δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Δημόπουλος: Τα πήγα καλά. Στην πραγματικότητα, το Πανεπιστήμιο του Χιούστον ήταν πολύ καλό μαζί μου. Πρώτα απ’ όλα, ήμουν καλός φοιτητής και μου φέρθηκαν πολύ καλά από την αρχή. Θα έλεγα, πως μέσα σε μερικούς μήνες, κατάλαβαν ότι είμαι ένας ξεχωριστός φοιτητής και έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να με βοηθήσουν. Ως πρωτοετής, μου έδωσαν ένα γραφείο στον όροφο τους, κοντά στα γραφεία του διδακτικού προσωπικού, ώστε να μπορώ να πηγαίνω να κάνω ερωτήσεις και να αλληλεπιδρώ μαζί τους. Το άλλο είναι ότι έπρεπε να δουλέψω για να συντηρήσω τον εαυτό μου – ήμουν βοηθός σε ένα ελληνικό εστιατόριο για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Δεν κράτησε πολύ γιατί ήμουν απαίσιος βοηθός. Απορώ που το εστιατόριο με κράτησε για τόσο καιρό. Έφτασα στις ΗΠΑ τον Αύγουστο και γύρω στα Χριστούγεννα απολύθηκα από τη δουλειά μου. Έπρεπε να πληρώνω ενοίκιο, φαγητό και τέτοια πράγματα. Έτσι, όταν ο δάσκαλός μου, ο Dr. Walker, με είδε στεναχωρημένο, με ρώτησε τι συμβαίνει. Όταν του είπα πως έχασα τη δουλειά μου, είπε, «Μην ανησυχείς, θα το φροντίσω εγώ. Θα σε κάνω βοηθό στην τάξη μου». Ήμουν πρωτοετής. Αυτό ήταν το πρώτο τρίμηνο και με έκαναν βοηθό σε ένα εργαστήριο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα της Αμερικής εν δράσει και του πόσο γενναιόδωρα με στήριξε. Zierler: Ήξερες ότι στα μεταπτυχιακά σου ήθελες να ακολουθήσεις τη θεωρία; Δημόπουλος: Αυτή είναι μια άλλη ενδιαφέρουσα ερώτηση. Είχα αυτή την τάση απλά γιατί άρχισα να διαβάζω βιβλία από και για τον Αϊνστάιν. Από την άλλη πλευρά, ήξερα ότι η απόλυτη αλήθεια πρέπει να ελέγχεται με πειράματα. Έτσι, με ενδιέφερε το πείραμα, αλλά δεν ήμουν πολύ καλός. Παρακολούθησα μαθήματα και συνήθως ήμουν ο χειρότερος στα πειράματα. Ξέρετε πώς όταν κάνεις πειράματα, υποτίθεται ότι πρέπει να βάζεις τελείες στο σύνολο δεδομένων σου και οι τελείες σου υποτίθεται ότι είναι σε ευθεία γραμμή; Οι δικές μου δεν ήταν ποτέ σε ευθεία γραμμή. Δεν μπορούσα να το καταλάβω. Έτσι, δεν ήμουν πολύ καλός κι όταν πήγα για μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο είχα για έναν ακόμη χρόνο υποχρεωτικά εργαστήρια. Θυμάμαι ότι έμενα διπλάσιο χρόνο στο εργαστήριο. Έπαιρνα ένα κλειδί και πήγαινα το βράδυ, αλλά και τότε δεν μπορούσα να κάνω τα πράγματα να λειτουργήσουν. Έτσι, αποφάσισα πως το πείραμα δεν είναι για μένα. Νομίζω ότι υπάρχει κάποιος βαθμός σχολαστικότητας που απαιτείται για να κάνεις πειράματα. Κι εγώ δεν τον είχα.(…) Τα παραπάνω είναι μια ελεύθερη απόδοση κάποιων αποσπασμάτων της συνέντευξης του Σάββα Δημόπουλου, την οποία αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη στο ένθετο που ακολουθεί: https://physicsgg.me/wp-content/uploads/2025/08/savas-dimopoulos.pdf Savas DimopoulosDownload πηγή: https://repository.aip.org/dimopoulos-savas-2021-april-27 -via JDM Με την ονομασία «Σεπτεμβριανά» έμεινε στην ιστορία το οργανωμένο πογκρόμ εναντίον της ελληνικής μειονότητας στην Τουρκία, τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου 1955. Στο πρότυπο της «Νύχτας των Κρυστάλλων» στην Γερμανία της 9ης Νοεμβρίου 1938 όπου ο στόχος ήταν οι Εβραίοι, ο τουρκικός όχλος προκάλεσε βίαια επεισόδια κατά των περιουσιών των Ελλήνων, λεηλατώντας και πυρπολώντας ελληνικά καταστήματα, σπίτια, σχολεία και βεβηλώνοντας εκκλησίες ακόμα και νεκροταφεία δημιουργώντας τρομοκρατία και ανασφάλεια για τις υφιστάμενες μειονότητες. Τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και χιλίαδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται από τους κύκλους της ομογένειας οι βιασμοί, αν και επισήμως καταγγέλθηκαν μόνο 200. Ιδιαίτερο μίσος επεδείχθη κατά των ιερωμένων, αφού πολλοί απ’ αυτούς ξυλοκοπήθηκαν αγριότατα, άλλοι γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν. Μέσα σε λίγες ώρες η ελληνική οικονομική δραστηριότητα καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς, αφού τα σπίτια και οι περιουσίες των περισσότερων Ελλήνων και τα ιδρύματα της ομογένειας λεηλατήθηκαν. Χιλιάδες Έλληνες έμειναν κυριολεκτικώς μόνο με τα ρούχα που φορούσαν, αφού στα σπίτια τους καταστράφηκαν με πρωτοφανή μανία ή εκλάπησαν τα πάντα. Η αντίδραση της τότε ελληνικής κυβέρνησης στα γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 υπήρξε από χλιαρή έως ανύπαρκτη.

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Το Progress MS-32 θα παραδώσει εξοπλισμό για διαστημικά πειράματα στον ISS Το φορτηγό μας πλοίο πλησιάζει στην εκτόξευση. Σήμερα, στο Μπαϊκονούρ, έγινε κύλιση του φέρινγκ για την προστασία του φορτηγού από ισχυρές ροές αέρα και υπερθέρμανση κατά την εκτόξευση. Πραγματοποιήθηκε επίσης επιθεώρηση από τον συγγραφέα. Το πλοίο θα περιέχει σημαντικό φορτίο: όχι μόνο τρόφιμα και απαραίτητα είδη για το πλήρωμα, αλλά και εξοπλισμό και αναλώσιμα για επιστημονική έρευνα. Το Progress MS-32 μεταφέρει υλικά για διαστημικά πειράματα στον σταθμό: ◽ Biomag-M – δοκιμάζει πώς η μηδενική βαρύτητα και η θωράκιση του γεωμαγνητικού πεδίου της Γης επηρεάζουν ένα βακτήριο που αποικοδομεί το πετρέλαιο και μια μυκητιακή καλλιέργεια που χρησιμοποιείται για την τόνωση της ανάπτυξης των φυτών· ◽ Struktura – εργάζεται για τη δημιουργία μονοκρυστάλλων πρωτεΐνης με τέλειες δομές· ◽ Aseptic – βελτιώνει τις μεθόδους παρακολούθησης του αποστειρωμένου εξοπλισμού στον σταθμό· ◽ "Vampire" - καλλιέργεια κρυστάλλων ημιαγωγών καδμίου-ψευδαργύρου-τελλουρίου σε συνθήκες διαστημικής πτήσης (οι μεγάλοι κρύσταλλοι που λαμβάνονται σε μηδενική βαρύτητα επιτρέπουν τη δημιουργία πιο αποτελεσματικών αισθητήρων ακτινοβολίας)· ◽ «Εικονικό» - χρησιμοποιώντας γυαλιά VR και συσκευές που παρακολουθούν τις αντιδράσεις του σώματος, ελέγχουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την όραση, το αιθουσαίο σύστημα και τον προσανατολισμό στο διάστημα. ◽ «Αλληλεπίδραση-2» - μελετούν την επικοινωνία του πληρώματος σε αναγκαστική απομόνωση και άλλες δύσκολες συνθήκες. ◽ «Νευροανοσία» - μελετά πώς το στρες λόγω των συνθηκών μικροβαρύτητας και άλλων παραγόντων πτήσης επηρεάζει την ανοσία των αστροναυτών. Η εκτόξευση του διαστημοπλοίου έχει προγραμματιστεί για τις 11 Σεπτεμβρίου! https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23285 Οι αστροναύτες της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, ποζάρουν για ένα πορτρέτο στη μονάδα Unity. Οι αστροναύτες της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 73, ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στη μονάδα Unity του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος από τις δραστηριότητες καθαρισμού και συντήρησης του Σαββατοκύριακου. Η Kim και η Cardman είναι και οι δύο μέλη της Ομάδας Αστροναυτών 22 της NASA, η οποία επιλέχθηκε τον Ιούνιο του 2017 μαζί με 12 άλλους αστροναύτες, συμπεριλαμβανομένων δύο αστροναυτών της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, και τους αποδίδεται με το χαϊδευτικό παρατσούκλι «Οι Χελώνες». Στην τρίτη δεκαετία συνεχούς ανθρώπινης παρουσίας του, ο διαστημικός σταθμός έχει εκτεταμένο αντίκτυπο ως εργαστήριο μικροβαρύτητας που φιλοξενεί τεχνολογία, επιδείξεις και επιστημονικές έρευνες από μια σειρά πεδίων. Η έρευνα που διεξάγεται από τους αστροναύτες στο εργαστήριο σε τροχιά θα καθοδηγήσει αποστολές μεγάλης διάρκειας όπως η Artemis και μελλοντικές ανθρώπινες αποστολές στον Άρη. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού. https://www.nasa.gov/image-article/nasa-astronauts-jonny-kim-and-zena-cardman-pose-for-a-portrait-in-the-unity-module/ Άσκηση και Έρευνα Φυσικής στον Σταθμό Προάγοντας την Υγεία της Γης και του Διαστήματος. Η έρευνα για την άσκηση και τη διαστημική φυσική έλαβαν προτεραιότητα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ενώ δύο μέλη του πληρώματος της Αποστολής 73 απόλαυσαν μια ημέρα εκτός υπηρεσίας. Εν τω μεταξύ, το υπόλοιπο πλήρωμα επικεντρώθηκε επίσης στη συντήρηση του επιστημονικού εξοπλισμού και στην απογραφή του εργαστηριακού εξοπλισμού. Ο κύριος σκοπός της έρευνας στον τροχιακό σταθμό είναι η ανακάλυψη νέων φαινομένων που είναι αδύνατο να επιτευχθούν στο βαρυτικό περιβάλλον της Γης. Οι νέες μοναδικές γνώσεις βοηθούν στην παροχή προηγμένων θεραπειών τόσο για γήινες όσο και για διαστημικές ασθένειες και μπορούν να οδηγήσουν σε εμπορικές και βιομηχανικές καινοτομίες που ωφελούν τα νοικοκυριά και προωθούν τις επιχειρήσεις και τις διαστημικές κοινότητες.Η έλλειψη βαρύτητας σε ένα διαστημόπλοιο επηρεάζει το σώμα ενός αστροναύτη, οδηγώντας σε επιταχυνόμενη απώλεια μυών και οστών, μεταξύ άλλων συμπτωμάτων. Ένας τρόπος για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που επηρεάζονται από τη μικροβαρύτητα είναι μέσω καθημερινών δίωρων προπονήσεων σε εξειδικευμένο εξοπλισμό, οι οποίες ωφελούν επίσης το καρδιαγγειακό και αναπνευστικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος.Ξεκινώντας την ημέρα του με τη μελέτη άσκησης Cardiobreath, ο μηχανικός πτήσης της NASA, Mike Fincke, φορούσε μια κορδέλα και ένα γιλέκο με αισθητήρες, μετρώντας τα δεδομένα υγείας του, ενώ έκανε πετάλι στον κύκλο ασκήσεων της εργαστηριακής μονάδας Destiny. Τα δεδομένα θα μεταφερθούν στη Γη, βοηθώντας τους γιατρούς να σχεδιάσουν προγράμματα γυμναστικής για την προστασία της υγείας των αστροναυτών σε μακροπρόθεσμες αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Μετά το μεσημεριανό του γεύμα, ο Fincke έστρεψε την προσοχή του σε μια μελέτη φυσικής που διερευνά την φαρμακευτική παραγωγή και τις τεχνικές τρισδιάστατης εκτύπωσης στο διάστημα. Εγκατέστησε το ερευνητικό υλικό για τα κολλοειδή στερεά μέσα στο Microgravity Science Glovebox του Destiny, το οποίο μπορεί να βελτιώσει την ανθρώπινη υγεία εντός και εκτός της Γης.Ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) επικεντρώθηκε στην συντήρηση μιας σειράς πειραματικού υλικού σε όλο το τροχιακό εργαστήριο την Πέμπτη. Αρχικά, αντικατέστησε τις κασέτες απορρόφησης υγρασίας μέσα σε μια συσκευή τεχνητής έρευνας βιολογίας που παράγει βαρύτητα. Στη συνέχεια, ανέλυσε δείγματα νερού του σταθμού για επικίνδυνες χημικές ουσίες και στη συνέχεια δοκίμασε μια νέα συσκευή που μετρά την ποιότητα της ατμόσφαιρας του σταθμού για την προστασία της υγείας του πληρώματος. Ο Yui επιθεώρησε επίσης την Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης που δοκιμάζει μικρότερο, πιο προηγμένο εξοπλισμό προπόνησης για μελλοντικές διαστημικές πτήσεις πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης. Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Jonny Kim και Zena Cardman, έκαναν ένα άξιο διάλειμμα την Πέμπτη, μετά από αρκετές ημέρες αποσυσκευασίας του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon και εγκατάστασης νέων επιστημονικών πειραμάτων στον σταθμό. Ένα νέο πείραμα στο οποίο ενεργοποίησαν και άρχισαν να εργάζονται είναι η εξέταση του πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων, για να μάθουν πώς να προστατεύουν το σκελετικό σύστημα ενός αστροναύτη στο διάστημα και να αντιμετωπίζουν παθήσεις γήρανσης και οστικές ασθένειες στη Γη.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Oleg Platonov, ξεκίνησε μια 24ωρη συνεδρία φορώντας αισθητήρες για ένα πείραμα μέτρησης του πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή του πίεση κατά τη διάρκεια των καθημερινών του δραστηριοτήτων και κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του. Ο Διοικητής του Σταθμού, Sergey Ryzhikov, και ο μηχανικός πτήσης Alexey Zubritsky, συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, καταγράφοντας μια ποικιλία εργαστηριακού εξοπλισμού της Roscosmos, συμπεριλαμβανομένου εξοπλισμού ασφαλείας, εξαρτημάτων διαστημικής στολής και συστημάτων εσωτερικού φωτισμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/04/station-exercise-and-physics-research-advancing-earth-and-space-health/ Ο αστροναύτης της NASA, Mike Fincke, γυμνάζεται στην προηγμένη συσκευή άσκησης αντίστασης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, η οποία μιμείται τα ελεύθερα βάρη στη βαρύτητα της Γης και έχει την ικανότητα να γυμνάζει όλες τις κύριες μυϊκές ομάδες.

Στην κορυφή η Κίνα στις πατέντες νανοτεχνολογίας. Κατέχει ποσοστό 43% επί του συνολικού αριθμού των εγκεκριμένων πατεντών νανοτεχνολογίας. Ένας ακόμη τομέας της βιομηχανίας της σύγχρονης τεχνολογίας στον οποίο φαίνεται να πρωτοπορεί η Κίνα είναι όπως φαίνεται αυτός της νανοτεχνολογίας.Η Κίνα κατέχει ποσοστό 43% επί του συνολικού αριθμού των εγκεκριμένων πατεντών νανοτεχνολογίας κατά τα τελευταία 25 χρόνια, κατέχοντας την πρώτη θέση παγκοσμίως, σύμφωνα με τα στοιχεία μιας λευκής βίβλου που εκδόθηκε την 31η Αυγούστου. Μεταξύ του 2000 και του 2025, περισσότερες από 1,07 εκατομμύρια πατέντες νανοτεχνολογίας εγκρίθηκαν παγκοσμίως, με την Κίνα να κατέχει 464.000 από αυτές.Το μερίδιο της Κίνας στον αναφερόμενο τομέα είναι μεγαλύτερο από το σύνολο των πατεντών που κατέχουν οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα, σύμφωνα με την ίδια λευκή βίβλο που έχει τον τίτλο: China Nanotechnology Industry 2025, ενώ δημοσιοποιήθηκε στη διάρκεια ενός φόρουμ για τη βιομηχανία της νανοτεχνολογίας που πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο.Το χαρτοφυλάκιο πατεντών της Κίνας δίνει έμφαση σε σημαντικούς τομείς. Μεταξύ αυτών, οι συσκευές μικροκυκλωμάτων, οι χημικοί καταλύτες, η βιοϊατρική, αλλά και τα νέα συνθετικά υλικά. Το Πεκίνο, η Σανγκάη, η Σεντσέν και η Σούτσου είναι οι κινεζικές πόλεις που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη του τομέα των μικροκυκλωμάτων, ενώ πατέντες βιοϊατρικής αναπτύσσονται κυρίως στο Πεκίνο, τη Σανγκάη και την Γκουάνγκτζοου, σύμφωνα με την ίδια λευκή βίβλο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001542/stin-koryfi-i-kina-stis-patentes-nanotechnologias/

Roscosmos Το ρωσικό επιστημονικό όργανο «Παρακολούθηση Σκόνης της Σελήνης» θα ενσωματωθεί στο κινεζικό διαστημόπλοιο της αποστολής Chang'e-7 Το αντίστοιχο μνημόνιο υπογράφηκε από την Κρατική Εταιρεία Roscosmos και την Εθνική Διαστημική Διοίκηση της Κίνας μετά τη συνάντηση του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Κινέζο Πρόεδρο Xi Jinping. Με τη βοήθεια της «Παρακολούθησης Σκόνης της Σελήνης», οι επιστήμονες θα μπορούν να διεξάγουν πειράματα: 🔵 Να μελετήσουν τα συστατικά της σκόνης και τη δυναμική της εξώσφαιρας κοντά στην επιφάνεια της Σελήνης 🔵Καταγραφή μικρομετεωριτών και δευτερογενών σωματιδίων του σεληνιακού ρεγολίθου 🔵Να μελετήσουν τις παραμέτρους του πλάσματος χαμηλής ενέργειας κοντά στην επιφάνεια της Σελήνης. Γιατί να μελετήσουμε την εξώσφαιρα της Σελήνης Η εξώσφαιρα της Σελήνης είναι σαν την ατμόσφαιρα για τη Γη, μόνο εκατομμύρια φορές λεπτότερη και αραιότερη. Περνά εύκολα μετεωρίτες στην επιφάνεια του δορυφόρου. Βομβαρδίζοντας τη Σελήνη, χτυπούν θραύσματα από την επιφάνεια, τα οποία ονομάζονται δευτερογενή σωματίδια του σεληνιακού ρεγολίθου. Λόγω του γεγονότος ότι η εξώσφαιρα της Σελήνης είναι πολύ αδύναμη και λεπτή, μπορεί να μελετηθεί αποτελεσματικά μόνο από την επιφάνεια του δορυφόρου της Γης. Η εκτόξευση της αποστολής Chang'e-7 έχει προγραμματιστεί για το δεύτερο εξάμηνο του 2026 Ο σκοπός της αποστολής είναι η διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_592020

Ιστολόγιο Curiosity, Ήλιοι 4641-4648: Σκέψη Έξω και Μέσα στο «Κουβούκλιο» Εβδομάδα σχεδιασμού της Γης: 25 Αυγούστου 2025. Αυτή την εβδομάδα το Curiosity εξερευνά τη μονάδα κουβούκλιου, ερευνώντας τόσο τις κορυφογραμμές όσο και τις κοιλότητες για να τις χαρακτηρίσει καλύτερα και να κατανοήσει πώς μπορεί να έχουν σχηματιστεί. Έχουμε κάνει πολλή εξ αποστάσεως επιστήμη, επιστήμη επαφής και οδηγώντας σε κάθε σχέδιο. Επιπλέον, έχουμε τις τυπικές καθημερινές περιβαλλοντικές παρατηρήσεις μας για να εξετάσουμε τη σκόνη στην ατμόσφαιρα. Μπορούμε ακόμα να δούμε μακρινούς στόχους όπως το χείλος του κρατήρα, αλλά οι θερμοκρασίες σύντομα θα αρχίσουν να αυξάνονται καθώς αρχίζουμε να μπαίνουμε σε ένα πιο σκονισμένο μέρος του έτους. Και μετά από κάθε διαδρομή, χρησιμοποιούμε επίσης το AEGIS για να κάνουμε κάποια αυτόνομη επιλογή στόχου για παρατηρήσεις ChemCam. Ήμουν ο σχεδιαστής του βραχίονα ρόβερ για το σχέδιο 4645-4648 την Παρασκευή. Για το σχέδιο της Δευτέρας (ήλιοι 4641-4642), μετά από μια επιτυχημένη διαδρομή το Σαββατοκύριακο, το Curiosity ξεκίνησε στην άκρη μιας κορυφογραμμής κουβούκλιου. Κάναμε πολλές απεικονίσεις, συμπεριλαμβανομένων ψηφιδωτών Mastcam του "El Alto", ενός αναποδογυρισμένου βράχου κοντά σε έναν τροχό, της κορυφογραμμής που σχηματίζει τη νότια πλευρά του κοιλώματος Mojo, των "Sauces", του στόχου μας για την επιστήμη επαφής, και του "Navidad", μιας επέκτασης του τρέχοντος χώρου εργασίας μας. Πήραμε επίσης το ChemCam LIBS των Sauces και ένα ψηφιδωτό RMI. Οι σχεδιαστές του ρόβερ δεν βρήκαν κάποιο βραχώδες υπόστρωμα αρκετά μεγάλο για να το βουρτσίσουν, αλλά έκαναν MAHLI και APXS στα Sauces. Έτοιμο για οδήγηση, το Curiosity οδήγησε περίπου 15 μέτρα (περίπου 49 πόδια) γύρω από την κορυφογραμμή προς τα νότια και στην επόμενη κοιλότητα, που ονομάζεται "Mojo". Στο σχέδιο της Τετάρτης (sols 4643-4644), το Curiosity σταθμεύτηκε με επιτυχία στο κοιλώμα Mojo. Ξεκινήσαμε με πολλές απεικονίσεις, συμπεριλαμβανομένων ψηφιδωτών Mastcam των κορυφογραμμών γύρω από το κοιλώμα Mojo, μιας κοντινής κοιλότητας και του κοίλους πυθμένα για να αναζητήσουμε κίνηση ρεγόλιθου. Απεικονίσαμε επίσης έναν θραυσμένο πλωτό βράχο που ονομάζεται "La Laguna Verde". Η ChemCam σχεδίασε έναν στόχο LIBS στο "Corani", ένα λεπτό ανθεκτικό κλάσμα που προεξέχει από τον ρεγόλιθο, ένα μωσαϊκό RMI ενός στόχου στη βόρεια κορυφογραμμή που ονομάζεται "Cocotoni", και ένα μωσαϊκό RMI μεγάλης απόστασης του "Babati Mons", ενός λόφου περίπου 100 χιλιόμετρα (περίπου 62 μίλια) μακριά που μπορούμε να δούμε να κρυφοκοιτάζει πάνω από το χείλος του κρατήρα Gale! Χωρίς βραχώδες υπόστρωμα στον χώρο εργασίας, οι σχεδιαστές του ρόβερ έκαναν παρατηρήσεις MAHLI και APXS σε έναν στόχο ρεγόλιθου που ονομάζεται "Tarapacá". Η διαδρομή 12 μέτρων σε αυτό το σχέδιο (περίπου 39 πόδια) ήταν απαιτητική. Η οδήγηση έξω από το κοίλωμα και πάνω στην κορυφογραμμή απαιτούσε από το ρόβερ να ξεπεράσει κλίσεις άνω των 20 μοιρών, όπου το ρόβερ μπορεί να βιώσει μεγάλη ολίσθηση. Επίσης, με την οδήγηση αργά την ημέρα, ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί πού θα έπρεπε να κοιτάζει το Curiosity για να παρακολουθήσει την ολίσθησή του χρησιμοποιώντας Οπτική Οδομετρία χωρίς να τυφλώνεται από τον ήλιο ή να χάνει χαρακτηριστικά στις σκιές. Η διασφάλιση ότι το VO λειτουργεί καλά είναι ιδιαίτερα σημαντική σε διαδρομές όπως αυτή, όταν περιμένουμε μεγάλη ολίσθηση. Το σχέδιο της Παρασκευής, όπως και τα περισσότερα σχέδια του Σαββατοκύριακου, ήταν πιο περίπλοκο — ειδικά επειδή αυτό το σχέδιο τεσσάρων ηλιακών συλλεκτών καλύπτει επίσης την αργία της Ημέρας Εργασίας τη Δευτέρα. Ευτυχώς, η διαδρομή της Τετάρτης ήταν επιτυχής και φτάσαμε στην επιθυμητή θέση στάθμευσης στην κορυφογραμμή νότια του Mojo για απεικόνιση και επιστήμη επαφής. Η εικόνα που περιλαμβάνεται κοιτάζει πίσω από τον ώμο του ρόβερ, όπου μπορούμε να δούμε την κορυφογραμμή και το κοίλωμα. Πήραμε πολλές απεικονίσεις εξετάζοντας τις κοιλότητες και τις σχετικές κορυφογραμμές. Παίρνουμε ένα μωσαϊκό Mastcam του "Jorginho Cove", ενός στόχου που καλύπτει την κορυφογραμμή στην οποία είμαστε παρκαρισμένοι και την επόμενη κοιλότητα στα νότια, "Pica", έναν πλωτό βράχο που έχει γκριζωπό χρώμα, και ένα ζεύγος κορυφογραμμής/κοίλωμα που ονομάζεται "Laguna Colorada". Παίρνουμε επίσης παρατηρήσεις ChemCam LIBS της Pica και δύο ανοιχτόχρωμα κομμάτια βράχου που ονομάζονται "Tin Tin" και "Olca". Η ChemCam λαμβάνει παρατηρήσεις RMI του "Briones", που είναι ένα κανάλι στο χείλος του κρατήρα, "La Serena", μερικά γραμμικά χαρακτηριστικά στο τοίχωμα του κρατήρα και ένα κανάλι που τροφοδοτεί τον ανεμιστήρα Peace Vallis. Μετά από μια εβδομάδα με αρκετά απλούς στόχους βραχίονα, οι σχεδιαστές του ρόβερ αντιμετώπισαν μια πραγματική πρόκληση με αυτόν τον χώρο εργασίας. Οι βράχοι ήταν ως επί το πλείστον πολύ μικροί και πολύ τραχείς για να τους σκάψουμε, αλλά βρήκαμε ένα σημείο μετά από πολλή αναζήτηση. Κάναμε DRT, APXS και MAHLI σε αυτό το σημείο, που ονομαζόταν «Σαν Χοσέ», και επίσης κάναμε MAHLI και APXS σε έναν άλλο βράχο που ονομαζόταν «Μάλλα Κουλού». Αυτή η τελευταία διαδρομή της εβδομάδας είναι περίπου 15 μέτρα (περίπου 49 πόδια) ακολουθώντας μια κορυφογραμμή και στη συνέχεια οδηγώντας σε μια κοντινή. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4641-4648-thinking-outside-and-inside-the-boxwork/ Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την αριστερή κάμερα πλοήγησης στις 28 Αυγούστου 2025 — 4643η ηλιακή ώρα, ή την 4.643η ημέρα του Άρη της αποστολής του Εργαστηρίου Επιστήμης του Άρη — στις 20:45:52 UTC.

Vintage NASA: Δείτε το ντεμπούτο του Voyager με τίτλο «Οικογενειακό Πορτρέτο του Ηλιακού Συστήματος» το 1990 Σε αρχειακό υλικό από μια ιστορική συνέντευξη Τύπου της NASA, η αποστολή αποκαλύπτει ιστορικές εικόνες έξι πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα, συμπεριλαμβανομένης μιας μικροσκοπικής κηλίδας που ονομάζεται Γη. Αυτή την εβδομάδα συμπληρώνονται 48 χρόνια από την εκτόξευση στις 5 Σεπτεμβρίου 1977 του διαστημοπλοίου Voyager 1 της NASA από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα, για να μελετήσει από κοντά τον Δία και τον Κρόνο. Σχεδόν μισό αιώνα αργότερα, το Voyager 1 και το δίδυμο Voyager 2 εξακολουθούν να εξερευνούν, μόνο που τώρα βρίσκονται στα εξωτερικά όρια του ηλιακού μας συστήματος. Για να γιορτάσει, το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA μοιράζεται ένα αρχειακό βίντεο από τη συνέντευξη Τύπου της 6ης Ιουνίου 1990, μετά την ολοκλήρωση των πλανητικών εξερευνήσεων της αποστολής. Στην ενημέρωση, οι εκπρόσωποι της αποστολής αποκαλύπτουν το «Πορτρέτο της Οικογένειας του Ηλιακού Συστήματος» του Voyager, ένα μωσαϊκό που περιλαμβάνει εικόνες έξι από τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος, οι οποίες τραβήχτηκαν από το Voyager 1 στις 14 Φεβρουαρίου 1990, όταν το διαστημόπλοιο βρισκόταν πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα - περίπου 3,7 δισεκατομμύρια μίλια (6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Κάθε πλανήτης είναι μια απλή λεπτή κουκκίδα φωτός, καταλαμβάνοντας μόνο περίπου ένα pixel. Στη συνέντευξη Τύπου, το μέλος της επιστημονικής ομάδας του Voyager και διάσημος επιστημονικός επικοινωνιολόγος Carl Sagan βαφτίζει την εικόνα της Γης «Χλωμή Μπλε Κουκκίδα» και μοιράζεται μερικές γραμμές από αυτό που τελικά θα γινόταν ένα δοκίμιο για την ταπεινωτική εικόνα. «Εδώ ζούμε - σε μια μπλε κουκκίδα», είπε ο Sagan. «Εκεί ζουν όλοι όσοι γνωρίζετε και όλοι όσοι έχετε ακούσει και κάθε άνθρωπος που έζησε ποτέ. Είναι μια πολύ μικρή σκηνή σε μια μεγάλη κοσμική αρένα. Και πάλι, μιλώντας απλώς για τον εαυτό μου, νομίζω ότι αυτή η προοπτική υπογραμμίζει την ευθύνη μας να διατηρήσουμε και να λατρέψουμε αυτή τη μπλε κουκκίδα, το μόνο σπίτι που έχουμε». Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε δύο εβδομάδες μετά την εκτόξευση του δίδυμου διαστημοπλοίου του, Voyager 2. Η κύρια αποστολή του ζεύγους περιελάμβανε κοντινές πτήσεις του Δία και του Κρόνου, καθώς και ορισμένων από τα φεγγάρια τους. Αν και δεν ήταν το πρώτο διαστημόπλοιο που επισκέφθηκε τους δύο αέριους γίγαντες, οι ανακαλύψεις τους ήταν πολλές. Το Voyager 2 συνέχισε να πετάει δίπλα από τον Ουρανό το 1986 και τον Ποσειδώνα το 1989 σε μια εκτεταμένη αποστολή που απέδωσε άλλα βασικά ευρήματα. (Το διαστημόπλοιο παραμένει το μόνο που επισκέφθηκε αυτούς τους πλανήτες.) Η συνέντευξη Τύπου παρέχει την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον επί χρόνια επιστήμονα του προγράμματος Voyager, Ed Stone, να ανακεφαλαιώνει αυτές και άλλες ανακαλύψεις - και να εξετάσουμε το μέλλον του διαστημοπλοίου, το οποίο είχε ήδη ξεκινήσει την διαστρική του αποστολή, με τους δύο ανιχνευτές να συνεχίζουν τις τροχιές τους μακριά από τον Ήλιο και έξω από το ηλιακό σύστημα. Ο πρωταρχικός στόχος της νέας αποστολής Voyager Interstellar ήταν να βρεθεί το όριο της ηλιόσφαιρας, μια φυσαλίδα φορτισμένων σωματιδίων και μαγνητικών πεδίων που δημιουργούνται από τον Ήλιο, και να ληφθούν δείγματα από τον διαστρικό χώρο πέρα από αυτήν. Αυτό το όριο εκείνη την εποχή βρισκόταν σε άγνωστη απόσταση και δεν είναι ανιχνεύσιμο από τα τηλεσκόπια. «Ο χώρος μεταξύ των αστεριών, ο διαστρικός χώρος, είναι γεμάτος με ένα πολύ αραιό αέριο που ονομάζεται διαστρικό μέσο, και κάθε αστέρι φυσάει μια φυσαλίδα σε αυτό το αέριο», είπε ο Stone. «Δεν γνωρίζουμε πόσο μεγάλη είναι η φυσαλίδα του Ήλιου. ... Το όριο αυτής της φυσαλίδας μπορεί να είναι 100 φορές μεγαλύτερο από την απόσταση από τη Γη στον Ήλιο. Κανείς δεν ξέρει!» Αποδείχθηκε ότι η ηλιόσφαιρα ήταν ακόμη πιο μακριά από την εικασία του Stone. Στην αρχή της διαστρικής αποστολής, το Voyager 1 ήταν περίπου 40 φορές πιο μακριά από τον Ήλιο από ό,τι η Γη, ή 40 αστρονομικές μονάδες, και το Voyager 2 ήταν περίπου 31 φορές πιο μακριά από τον Ήλιο από ό,τι η Γη, ή 31 αστρονομικές μονάδες. Όταν το Voyager 1 βγήκε από την ηλιόσφαιρα και εισήλθε στον διαστρικό χώρο το 2012, ήταν περίπου 11 δισεκατομμύρια μίλια (18 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα) από τον Ήλιο, ή 122 αστρονομικές μονάδες. Το Voyager 2, ταξιδεύοντας πιο αργά και σε διαφορετική κατεύθυνση, εξήλθε από την ηλιόσφαιρα το 2018 περίπου στην ίδια απόσταση, 119 αστρονομικές μονάδες από τον Ήλιο. Τα Voyager διαπίστωσαν επίσης ότι η οριακή περιοχή προστατεύει το ηλιακό σύστημα από περίπου τα δύο τρίτα των κοσμικών ακτίνων που υπάρχουν στον κοντινό διαστρικό χώρο. Σήμερα, τα Voyager 1 και 2 απέχουν περίπου 25 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα και 21 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη, αντίστοιχα. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αποστολή Voyager της NASA, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/mission/voyager Ο Ed Stone, ο μακροχρόνιος επιστήμονας του έργου της αποστολής Voyager της NASA, συνδιοργανώνει μια συνέντευξη Τύπου στις 6 Ιουνίου 1990, κατά την οποία η αποστολή αποκάλυψε το «Οικογενειακό Πορτρέτο του Ηλιακού Συστήματος», μια μωσαϊκή εικόνα που περιλαμβάνει έξι από τους οκτώ πλανήτες του ηλιακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της Γης. Καταγράφηκε από το Voyager, το «Οικογενειακό Πορτρέτο του Ηλιακού Συστήματος» μοιράστηκε κατά τη διάρκεια αυτής της 90λεπτης συνέντευξης Τύπου της NASA στην Ουάσινγκτον. Στον επιστήμονα του προγράμματος Voyager, Εντ Στόουν, συμμετέχει ο επικοινωνιολόγος Καρλ Σάγκαν, του οποίου η περιγραφή της εμβληματικής εικόνας της Γης «Χλωμή Μπλε Κουκκίδα» εξελίχθηκε σε ένα διάσημο δοκίμιο. «Εδώ ζούμε — σε μια μπλε κουκκίδα», είπε ο Σάγκαν, περιγράφοντας αυτή την εικόνα του Voyager στην οποία η Γη εμφανίζεται ως μια κουκκίδα μεγέθους pixel. «Εκεί είναι που όλοι όσοι γνωρίζετε και όλοι όσοι έχετε ακούσει και κάθε άνθρωπος που έζησε ποτέ έζησε τη ζωή του. Είναι μια πολύ μικρή σκηνή σε μια μεγάλη κοσμική αρένα».

Λαμπερή ματιά στη γέννηση ενός αστεριού από το τηλεσκόπιο Webb της NASA. Αυτή είναι μια λαμπερή σκηνή γέννησης ενός αστεριού που απαθανατίστηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA. Αυτό που φαίνεται να είναι μια απόκρημνη, έναστρη βουνοκορφή που φιλιέται από λεπτά σύννεφα είναι στην πραγματικότητα ένα κοσμικό τοπίο σκόνης που κατατρώγεται από τους φουσκωτούς ανέμους και την ακτινοβολία κοντινών, τεράστιων, νεογνών αστεριών. Ονομαζόμενο Pismis 24, αυτό το νεαρό αστρικό σμήνος βρίσκεται στον πυρήνα του κοντινού Νεφελώματος Αστακού, περίπου 5.500 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Σκορπιού. Φιλοξενεί ένα ζωντανό αστρικό βρεφοκομείο και μία από τις πλησιέστερες τοποθεσίες μαζικής γέννησης αστεριών, το Pismis 24 παρέχει σπάνια εικόνα για μεγάλα και ογκώδη αστέρια. Η εγγύτητά του καθιστά αυτήν την περιοχή ένα από τα καλύτερα μέρη για να εξερευνήσετε τις ιδιότητες των θερμών νεαρών αστεριών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται. Στην καρδιά αυτού του λαμπερού σμήνους βρίσκεται το λαμπρό Pismis 24-1. Βρίσκεται στο κέντρο μιας συστάδας αστεριών πάνω από τις οδοντωτές πορτοκαλί κορυφές, και η ψηλότερη αιχμή δείχνει κατευθείαν προς αυτήν. Το Pismis 24-1 εμφανίζεται ως ένα γιγάντιο μοναδικό αστέρι και κάποτε θεωρούνταν το πιο ογκώδες γνωστό αστέρι. Οι επιστήμονες έκτοτε έχουν μάθει ότι αποτελείται από τουλάχιστον δύο αστέρια, αν και δεν μπορούν να διακριθούν σε αυτήν την εικόνα. Με 74 και 66 ηλιακές μάζες, αντίστοιχα, τα δύο γνωστά αστέρια εξακολουθούν να είναι μεταξύ των πιο ογκωδών και φωτεινών αστέρων που έχουν παρατηρηθεί ποτέ. Αυτή η εικόνα, που καταγράφηκε σε υπέρυθρο φως από την κάμερα NIRCam (Κάμερα Εγγύς Υπερύθρου) του Webb, αποκαλύπτει χιλιάδες αστέρια που μοιάζουν με κοσμήματα, διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων. Τα μεγαλύτερα και πιο λαμπρά με τις εξάσημες αιχμές περίθλασης είναι τα πιο ογκώδη αστέρια στο σμήνος. Εκατοντάδες έως χιλιάδες μικρότερα μέλη του σμήνους εμφανίζονται ως λευκά, κίτρινα και κόκκινα, ανάλογα με τον αστρικό τους τύπο και την ποσότητα σκόνης που τα περιβάλλει. Ο Webb μας δείχνει επίσης δεκάδες χιλιάδες αστέρια πίσω από το σμήνος που αποτελούν μέρος του Γαλαξία μας. Υπερθερμά, βρέφη αστέρια –μερικά σχεδόν 8 φορές τη θερμοκρασία του Ήλιου– εκπέμπουν καυτή ακτινοβολία και τιμωρητικούς ανέμους που σμιλεύουν μια κοιλότητα στο τοίχωμα του νεφελώματος που σχηματίζει άστρα. Αυτό το νεφέλωμα εκτείνεται πολύ πέρα από το οπτικό πεδίο του NIRCam. Μόνο μικρά τμήματα του είναι ορατά στο κάτω και πάνω δεξιά μέρος της εικόνας. Ρυάκια θερμού, ιονισμένου αερίου ρέουν από τις κορυφογραμμές του νεφελώματος, και λεπτά πέπλα αερίου και σκόνης, φωτισμένα από το φως των άστρων, επιπλέουν γύρω από τις πανύψηλες κορυφές του. Εντυπωσιακές καμπύλες προεξέχουν από το λαμπερό τοίχωμα αερίου, αντιστεκόμενες στην αμείλικτη ακτινοβολία και τους ανέμους. Είναι σαν δάχτυλα που δείχνουν προς τα θερμά, νεαρά αστέρια που τα έχουν σμιλεύσει. Οι έντονες δυνάμεις που διαμορφώνουν και συμπιέζουν αυτές τις καμπύλες προκαλούν το σχηματισμό νέων αστεριών μέσα σε αυτές. Η ψηλότερη καμπύλη εκτείνεται σε περίπου 5,4 έτη φωτός από την άκρη της μέχρι το κάτω μέρος της εικόνας. Περισσότερα από 200 από τα ηλιακά μας συστήματα που βρίσκονται στην τροχιά του Ποσειδώνα θα μπορούσαν να χωρέσουν στο πλάτος της άκρης της, που είναι 0,14 έτη φωτός. Σε αυτήν την εικόνα, το κυανό χρώμα υποδεικνύει θερμό ή ιονισμένο αέριο υδρογόνο που θερμαίνεται από τα τεράστια νεαρά αστέρια. Μόρια σκόνης παρόμοια με τον καπνό εδώ στη Γη αναπαρίστανται με πορτοκαλί. Το κόκκινο υποδηλώνει ψυχρότερο, πυκνότερο μοριακό υδρογόνο. Όσο πιο σκούρο είναι το κόκκινο, τόσο πυκνότερο είναι το αέριο. Το μαύρο υποδηλώνει το πυκνότερο αέριο, το οποίο δεν εκπέμπει φως. Τα λεπτά λευκά χαρακτηριστικά είναι σκόνη και αέριο που σκεδάζουν το φως των άστρων. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους συνεργάτες της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://science.nasa.gov/webb https://science.nasa.gov/missions/webb/glittering-glimpse-of-star-birth-from-nasas-webb-telescope/ Ο Webb κατέγραψε αυτή τη λαμπερή σκηνή γέννησης αστεριών στο Pismis 24, ένα νεαρό αστρικό σμήνος περίπου 5.500 έτη φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Σκορπιού. Αυτή η περιοχή είναι ένα από τα καλύτερα μέρη για να εξερευνήσετε τις ιδιότητες των θερμών νεαρών αστεριών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσονται.

Επερχόμενη εκτόξευση για την ενίσχυση της μελέτης της NASA για την επιρροή του Ήλιου στο διάστημα Σύντομα, θα υπάρχουν τρεις νέοι τρόποι για να μελετήσουμε την επιρροή του Ήλιου στο ηλιακό σύστημα με την εκτόξευση τριών διαστημοπλοίων της NASA και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA). Αναμένεται να εκτοξευθεί το νωρίτερο την Τρίτη 23 Σεπτεμβρίου και οι αποστολές περιλαμβάνουν το διαστημόπλοιο IMAP (Interstellar Mapping and Acceleration Probe) της NASA, το παρατηρητήριο Carruthers Geocorona της NASA και το διαστημόπλοιο SWFO-L1 (Space Weather Follow On-Lagrange 1) της NOAA. Χαρτογράφηση του σπιτιού μας στο διάστημα: IMAP Ως σύγχρονος ουράνιος χαρτογράφος, το IMAP θα διερευνήσει δύο από τα πιο σημαντικά ζητήματα της ηλιοφυσικής: την αλληλεπίδραση του ηλιακού ανέμου στα όριά του με τον διαστρικό χώρο και την ενεργοποίηση φορτισμένων σωματιδίων από τον Ήλιο. Η αποστολή IMAP θα μελετήσει κυρίως τα όρια της ηλιόσφαιράς μας - μια τεράστια φυσαλίδα που δημιουργείται από τον ηλιακό άνεμο που περιβάλλει το ηλιακό μας σύστημα - και θα μελετήσει πώς η ηλιόσφαιρα αλληλεπιδρά με την τοπική γαλαξιακή γειτονιά πέρα από αυτήν. Η ηλιόσφαιρα προστατεύει το ηλιακό σύστημα από επικίνδυνα σωματίδια υψηλής ενέργειας που ονομάζονται γαλαξιακές κοσμικές ακτίνες. Η χαρτογράφηση των ορίων της ηλιόσφαιρας βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν το σπίτι μας στο διάστημα και πώς έγινε κατοικήσιμο. «Το IMAP θα φέρει επανάσταση στην κατανόησή μας για την εξωτερική ηλιόσφαιρα», δήλωσε ο David McComas, κύριος ερευνητής της αποστολής IMAP στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον στο Νιου Τζέρσεϊ. «Θα μας δώσει μια πολύ καλή εικόνα για το τι συμβαίνει εκεί έξω, κάνοντας μετρήσεις που είναι 30 φορές πιο ευαίσθητες και σε υψηλότερη ανάλυση από ποτέ». Η αποστολή IMAP θα εξερευνήσει και θα χαρτογραφήσει επίσης το τεράστιο φάσμα σωματιδίων στον διαπλανητικό χώρο. Το διαστημόπλοιο θα παρέχει παρατηρήσεις σε σχεδόν πραγματικό χρόνο του ηλιακού ανέμου και των ενεργητικών σωματιδίων, τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν επικίνδυνες συνθήκες όχι μόνο στο διαστημικό περιβάλλον κοντά στη Γη, αλλά και στο έδαφος. Τα δεδομένα της αποστολής θα βοηθήσουν στη μοντελοποίηση και βελτίωση των δυνατοτήτων πρόβλεψης των επιπτώσεων του διαστημικού καιρού, που κυμαίνονται από διακοπές στα ηλεκτρικά καλώδια έως απώλεια δορυφόρων. Το Παρατηρητήριο Carruthers Geocorona, ένας μικρός δορυφόρος, θα εκτοξευθεί με το IMAP ως μέσο μεταφοράς. Η αποστολή πήρε το όνομά της από τον Δρ. George Carruthers, δημιουργό του τηλεσκοπίου με έδρα τη Σελήνη που κατέγραψε τις πρώτες εικόνες της εξώσφαιρας της Γης, του εξωτερικού στρώματος της ατμόσφαιρας του πλανήτη μας. Η αποστολή Carruthers θα βασιστεί στην κληρονομιά του Δρ. Carruthers, καταγράφοντας τις αλλαγές στην εξώσφαιρα της Γης. Το σημείο θέασης της αποστολής στο L1 προσφέρει μια πλήρη εικόνα της εξώσφαιρας που δεν είναι ορατή από τη σχετικά κοντινή απόσταση της Σελήνης από τη Γη. Από εκεί, θα απαντήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη φύση της περιοχής, όπως το σχήμα, το μέγεθος, η πυκνότητά της και ο τρόπος με τον οποίο αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.Η εξώσφαιρα παίζει σημαντικό ρόλο στην απόκριση της Γης στον διαστημικό καιρό, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει την τεχνολογία μας, από δορυφόρους σε τροχιά μέχρι σήματα επικοινωνιών στην ανώτερη ατμόσφαιρα ή γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στο έδαφος. Κατά τη διάρκεια καταιγίδων διαστημικού καιρού, η εξώσφαιρα μεσολαβεί στην απορρόφηση και απελευθέρωση ενέργειας σε όλο το διαστημικό περιβάλλον κοντά στη Γη, επηρεάζοντας την ένταση των διαταραχών του διαστημικού καιρού. Το Carruthers θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα τη θεμελιώδη φυσική της εξώσφαιράς μας και να βελτιώσουμε την ικανότητά μας να προβλέπουμε τις επιπτώσεις της δραστηριότητας του Ήλιου. «Θα μπορούμε να δημιουργήσουμε ταινίες για το πώς αντιδρά αυτό το ατμοσφαιρικό στρώμα όταν χτυπά μια ηλιακή καταιγίδα και να το παρακολουθούμε να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου», δήλωσε η Lara Waldrop, κύρια ερευνήτρια του Παρατηρητηρίου Γεωκορώνου Carruthers στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις στην Urbana-Champaign.Διαφορετικός από τους ερευνητικούς δορυφόρους της NASA, ο SWFO-L1 θα είναι ένας λειτουργικός δορυφόρος, σχεδιασμένος να παρατηρεί την ηλιακή δραστηριότητα και τον ηλιακό άνεμο σε πραγματικό χρόνο, ώστε να παρέχει κρίσιμα δεδομένα στην αποστολή της NOAA για την προστασία του έθνους από περιβαλλοντικούς κινδύνους. Ο SWFO-L1 θα χρησιμεύσει ως φάρος έγκαιρης προειδοποίησης για πιθανά καταστροφικά διαστημικά καιρικά φαινόμενα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την τεχνολογία μας στη Γη. Το SWFO-L1 θα παρατηρεί την εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου για μεγάλες εκρήξεις, που ονομάζονται στεμματικές μαζικές εκτινάξεις, και θα μετράει τον ηλιακό άνεμο ανάντη της Γης με μια υπερσύγχρονη σουίτα οργάνων και συστήματος επεξεργασίας.Αυτή η αποστολή είναι η πρώτη μιας νέας γενιάς διαστημικών μετεωρολογικών παρατηρητηρίων της NOAA, αφιερωμένων σε λειτουργίες 24/7, που εργάζονται για την αποφυγή κενών στη συνέχεια.«Το SWFO-L1 θα είναι μια καταπληκτική αποστολή βαθέος διαστήματος για την NOAA», δήλωσε ο Δημήτριος Βασιλειάδης, επιστήμονας προγράμματος SWFO στην NOAA. «Χάρη στην πλεονεκτική του θέση στο L1, θα παρακολουθεί συνεχώς την ηλιακή ατμόσφαιρα, ενώ θα μετράει τον ηλιακό άνεμο και τα διαπλανητικά μαγνητικά πεδία του πολύ πριν συγκρουστεί με τη Γη — και θα μεταδίδει αυτά τα δεδομένα σε χρόνο ρεκόρ».Με την βελτιωμένη απόδοση του SWFO-L1, την ανεμπόδιστη θέα και την ελάχιστη καθυστέρηση μεταξύ των παρατηρήσεων και της επιστροφής των δεδομένων, οι μετεωρολόγοι του Κέντρου Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA θα δώσουν στους χειριστές βελτιωμένο χρόνο που απαιτείται για να λάβουν προληπτικά μέτρα που προστατεύουν ζωτικές υποδομές, οικονομικά συμφέροντα και εθνική ασφάλεια στη Γη και στο διάστημα. https://science.nasa.gov/science-research/heliophysics/upcoming-launch-to-boost-nasas-study-of-suns-influence-across-space/ Μια εικόνα δείχνει το διαστημόπλοιο Carruthers Geocorona Observatory. Απεικόνιση της εξώσφαιρας της Γης: Παρατηρητήριο Carruthers Geocorona Νέος διαστημικός μετεωρολογικός σταθμός: SWFO-L1 Καλλιτεχνική απεικόνιση του δορυφόρου SWFO στο διάστημα με θέα τον Ήλιο και τη Γη. Ο SWFO-L1 θα παρέχει παρατηρήσεις σε πραγματικό χρόνο για το στέμμα και τον ηλιακό άνεμο του Ήλιου για να βοηθήσει στην πρόβλεψη του διαστημικού καιρού που προκύπτει.

Rocket and Space Corporation Energia Το Progress MS-32 προσδέθηκε στο διαμέρισμα μεταφοράς — το φέρινγκ και το τρίτο στάδιο ακολουθούν. Οι τελικές προετοιμασίες για την εκτόξευση του διαστημικού φορτηγού βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στο Μπαϊκονούρ. Σήμερα, οι συνάδελφοί μας συνέδεσαν το πλοίο με το διαμέρισμα μεταφοράς του τρίτου σταδίου του οχήματος εκτόξευσης. Δεν πρόκειται μόνο για μηχανική σύνδεση με το φέρινγκ ωφέλιμου φορτίου, αλλά και για την ενσωμάτωση της διεπαφής εντολών στο ενσωματωμένο σύστημα ελέγχου του πυραύλου. Το φορτηγό πλοίο θα παραδώσει περισσότερα από 2.500 κιλά φορτίου στον ISS, συμπεριλαμβανομένων: ▫️ 870 κιλά καυσίμου για ανεφοδιασμό του σταθμού· ▫️ 420 κιλά πόσιμου νερού· ▫️ 364 κιλά δοχείων με τρόφιμα, φρέσκα τρόφιμα και προϊόντα απόρριψης· ▫️ 206 κιλά εξοπλισμού και αναλώσιμων για επιστημονικά πειράματα· ▫️ 50 κιλά αζώτου για την αναπλήρωση της εσωτερικής ατμόσφαιρας του ISS· ▫️ 86 κιλά εξοπλισμού για υγειονομικές και υγειονομικές ανάγκες· ▫️ 19 κιλά ιατρικών εφοδίων, συμπεριλαμβανομένων στολών φόρτωσης για την πρόληψη των αρνητικών επιπτώσεων της έλλειψης βαρύτητας· ▫️ 86 κιλά ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού - και ναι, αυτή είναι η νέα διαστημική στολή Orlan ISS. Σύμφωνα με το σχέδιο, θα εκτοξευθούμε στις 11 Σεπτεμβρίου. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23280 NASA και SpaceX Ολοκληρώνουν την Επανεκκίνηση του Διαστημικού Σταθμού Dragon Την Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου, το Dragon της SpaceX ολοκλήρωσε μια αρχική καύση για να δοκιμάσει τη νέα ικανότητα του διαστημικού σκάφους να βοηθήσει στη διατήρηση του υψομέτρου του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Δύο κινητήρες Draco που βρίσκονται στον κορμό του Dragon, ο οποίος περιέχει ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, χρησιμοποιήθηκαν για να ρυθμίσουν την τροχιά του διαστημικού σταθμού μέσω ενός ελιγμού που διήρκεσε πέντε λεπτά και τρία δευτερόλεπτα. Η αρχική δοκιμαστική καύση αύξησε το υψόμετρο του σταθμού κατά περίπου ένα μίλι στο περίγειο, ή στο χαμηλό σημείο της τροχιάς του σταθμού, αφήνοντας τον σταθμό σε τροχιά 260,9 x 256,3 μιλίων. Το νέο κιτ ενίσχυσης στο Dragon θα βοηθήσει στη διατήρηση του υψομέτρου του εργαστηρίου σε τροχιά μέσω μιας σειράς μεγαλύτερων καύσεων που προγραμματίζονται περιοδικά καθ' όλη τη διάρκεια του φθινοπώρου του 2025. Αυτό το διαστημόπλοιο Dragon, το οποίο υποστηρίζει την 33η εμπορική αποστολή ανεφοδιασμού SpaceX της NASA, έφτασε στο τροχιακό συγκρότημα στις 25 Αυγούστου. Το Dragon έχει προγραμματιστεί να παραμείνει στον διαστημικό σταθμό μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου ή τις αρχές Ιανουαρίου πριν επιστρέψει στη Γη με έρευνα και φορτίο, προσγειώνοντας στα ανοικτά των ακτών της Καλιφόρνια. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. Ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon που μεταφέρει πάνω από 5.000 λίβρες επιστημονικών υλικών, προμηθειών και υλικού για την αποστολή SpaceX CRS-33 της NASA πλησιάζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια αυτοματοποιημένη σύνδεση στις 25 Αυγούστου 2025. Πρόοδοι καθώς το Dragon προσαρμόζει την τροχιά του σταθμού. Η Αποστολή 73 συνέχισε την παρατήρηση των οστικών βλαστοκυττάρων την Τετάρτη για να μάθει πώς να προστατεύει το σκελετικό σύστημα σε μικροβαρύτητα και να διασφαλίζει την υγεία του πληρώματος σε διαστημικές αποστολές μεγάλης διάρκειας. Οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού εγκατέστησαν επίσης προηγμένο υλικό υπολογιστών και έκαναν ασκήσεις έκτακτης ανάγκης καθώς ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon αύξησε το υψόμετρο του τροχιακού σταθμού. Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Jonny Kim, επέστρεψε στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, επεξεργάζοντας δείγματα οστικών βλαστοκυττάρων για να βοηθήσει τους γιατρούς να κατανοήσουν τις μοριακές αλλαγές που βιώνουν τα οστά των μελών του πληρώματος κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης. Τα δείγματα που παρείχε ο άνθρωπος παραδόθηκαν πρόσφατα σε ένα διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon και υποβάλλονται σε θεραπεία με έναν θεραπευτικό παράγοντα για μια πιο προσεκτική εξέταση και μια καλύτερη κατανόηση της απώλειας οστού που προκαλείται από το διάστημα. Μετά από μια περίοδο επώασης κατά τη διάρκεια των ερευνητικών δραστηριοτήτων, τα δείγματα αποθηκεύονται σε μια επιστημονική κατάψυξη για να επιστραφούν πίσω στη Γη στο Dragon για ανάκτηση και ανάλυση. Πριν από την έναρξη της μελέτης των οστών, ο μηχανικός πτήσης Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) ενεργοποίησε το γάντι της επιστήμης ζωής για να ξεκινήσει ο Kim το πειραματικό του έργο. Στη συνέχεια, ο Γιούι προχώρησε και εγκατέστησε έναν θερμοκοιτίδα τεχνητής βαρύτητας για να μελετήσει τη διαδικασία ζύμωσης και ζυθοποίησης της μαγιάς σάκε. Στο τέλος της βάρδιάς του, ο δύο φορές επισκέπτης του σταθμού εγκατέστησε τη Μονάδα-1 του Κέντρου Δεδομένων Axiom στην εργαστηριακή μονάδα Destiny για να δοκιμάσει την επεξεργασία και την αποθήκευση δεδομένων και προηγμένες εφαρμογές κατασκευής σε τροχιά. Οι μηχανικοί πτήσης Ζένα Κάρντμαν και Μάικ Φινκ συνέχισαν την αποσυσκευασία ορισμένων από τα επιστημονικά εφόδια, τα εφόδια και τον εξοπλισμό που ήταν συσκευασμένα μέσα στο Dragon την Τετάρτη. Καθώς το πλήρωμα εργαζόταν κατά το δεύτερο μισό της βάρδιάς του, το εξωτερικό κιτ επανεκκίνησης που ήταν εγκατεστημένο μέσα στον κορμό του Dragon, ένα ανεξάρτητο σύστημα προωθητικού, τροφοδοτούσε τους δύο κινητήρες Draco του διαστημικού σκάφους για αρκετά λεπτά, σε μια επίδειξη της ικανότητάς του να διατηρεί το υψόμετρο του σταθμού. Οι Κάρντμαν και Φινκ συνεργάστηκαν επίσης για να καθαρίσουν τον χώρο και να οργανώσουν το φορτίο μέσα στη Μόνιμη Μονάδα Πολλαπλών Χρήσεων. Ο Κάρντμαν αργότερα αντικατέστησε και επισκεύασε τον εξοπλισμό στον ρομποτικό σταθμό εργασίας του θόλου. Ο Φινκ επανεξέτασε τις διαδικασίες και συγκέντρωσε εξοπλισμό για μια επερχόμενη μελέτη φυσικής για την ανάπτυξη και το σχεδιασμό νέων υλικών, όπως τα φαρμακευτικά προϊόντα, στο διάστημα. Ο Διοικητής του Σταθμού Sergey Ryzhikov και ο Μηχανικός Πτήσης Alexey Zubritsky, και οι δύο από τη Roscosmos, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους εξασκώντας μια άσκηση εκκένωσης έκτακτης ανάγκης με τον Kim. Οι τρεις συνάδελφοι του πληρώματος, οι οποίοι εκτοξεύτηκαν στο τροχιακό φυλάκιο με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-27, εκπαιδεύτηκαν σε έναν υπολογιστή στις διαδικασίες που θα χρησιμοποιούσαν για να επιβιβαστούν γρήγορα στο Soyuz τους και να αποσυνδεθούν από τον σταθμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Στη συνέχεια, ο Ryzhikov και ο Zubritsky ενώθηκαν με τον συνάδελφό τους κοσμοναύτη της Roscosmos, Oleg Platonov, και φωτογράφισαν τις δραστηριότητες του πληρώματος, καταγράφοντας ερευνητικές εργασίες, ασκήσεις, εργασίες συντήρησης και άλλα. Ο Platonov πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka καθαρίζοντας τα εξαρτήματα του συστήματος εξαερισμού της. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού, @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/03/bone-cell-research-advances-as-dragon-adjusts-stations-orbit/ Οι αστροναύτες Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) και Zena Cardman της NASA αποσυσκευάζουν μέρος των επιστημονικών προμηθειών, των προμηθειών και του υλικού που παραδόθηκαν στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου SpaceX Dragon και αρχίζουν να εγκαθιστούν τον νέο εξοπλισμό μέσα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Παρατήρηση της Ολικής Έκλειψης Σελήνης. Την Κυριακή 7 Σεπτεμβριου 2025 θα πραγματοποιηθεί ολική έκλειψη Σελήνης, ορατή και από την Ελλάδα. Σε διάφορα μέρη της Ελλάδας οργανώνονται εκδηλώσεις παρατήρησης της έκλειψης: Αθήνα Το Κέντρο Επισκεπτών Θησείου καλεί το ευρύ κοινό για παρατήρηση της έκλειψης με φορητά τηλεσκόπια από τον λόφο της Πνύκας, σε συνεργασία με την Αστρονομική Ένωση Σπάρτης «Διόσκουροι». Στον εξωτερικό χώρο του κτηρίου του τηλεσκοπίου Δωρίδη θα είναι διαθέσιμα φορητά τηλεσκόπια για την παρατήρηση του φαινομένου. Η προσέλευση είναι ελεύθερη για όλους. Η φάση της ολικής έκλειψης Σελήνης ξεκινά στις 20:30, όπου η Σελήνη θα βρίσκεται σε ύψος 8,6 μοιρών πάνω από τον ορίζοντα. Καθώς ο Υμηττός θα παρεμβάλεται μεταξύ του σημείου παρατήρησης και της θέσης της Σελήνης στον ουρανό, θα αναμένουμε έως ότου ανατείλει η Σελήνη για να την παρατηρήσουμε. Οπότε η παρατήρηση θα ξεκινήσει κατά τις 21:00 και θα διαρκέσει έως τις 22:30. Οι ακριβείς χρόνοι του φαινομένου έχουν ως εξής: Έναρξη ολικής έκλειψης: 20:30 Μέγιστο ολικής έκλειψης: 21:11 Τέλος ολικής έκλειψης 21:52 Περισσότερες πληροφορίες για το φαινόμενο μπορείτε να λάβετε από την ακόλουθη ιστοσελίδα:https://www.timeanddate.com/eclipse/in/greece/athens… Σας καλούμε να παρατηρήσουμε το εντυπωσιακό αστρονομικό φαινόμενο μέσα από φορητά τηλεσκόπια! Σας παρακινούμε επίσης να παρατηρήσετε την ολική έκλειψη Σελήνης και δια γυμνού οφθαλμού από όπου και να βρίσκεστε. (πηγή: www.facebook.com) Κέρκυρα Η Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας, ενημερώνει για το φαινόμενο της Ολικής Έκλειψης της Σελήνης, την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025, η οποία θα είναι ορατή και από την Κέρκυρα. Ολική έκλειψη Σελήνης έχουμε στη φάση της Πανσελήνου, όταν η σκιά της Γης, «πέφτει» ολόκληρη πάνω στην Σελήνη, με αποτέλεσμα να σκοτεινιάζει κα να της δίνει μία απόκοσμη κοκκινωπή απόχρωση, (κατά την ολικότητα). Το φαινόμενο ξεκινάει με την «είσοδο» της Σελήνης στην παρασκιά, συνεχίζεται με την είσοδο στην σκιά της Γής και τελειώνει αντίστροφα. Η διάρκεια της ολικότητας θα είναι 1 ώρα και 22 λεπτά, με έναρξη της στις 20:30 και λήξη στις 21:52. Ο συνολικός χρόνος του φαινομένου θα είναι 5 ώρες και 37 λεπτά συμπεριλαμβάνοντας όλες τις φάσεις σκιάς και παρασκιάς. 18:28 Είσοδος στην παρασκιά Μη ορατή (κάτω από τον ορίζοντα) 19:27 Αρχή μερικής έκλειψης Μη ορατή (κάτω από τον ορίζοντα) 19:58 Ανατολή Σελήνης 20:30 Αρχή Ολικής έκλειψης 21:11 Μέγιστο 21:52 Τέλος Ολικής έκλειψης 22:56 Τέλος Μερικής Έκλειψης 23:55 Έξοδος από την παρασκιά Η παρατήρηση του φαινομένου μπορεί να γίνει με γυμνό μάτι από οποιοδήποτε σημείο του νησιού μας, ενώ μπορούμε να δούμε ακόμα περισσότερες λεπτομέρειες με τη βοήθεια κιαλιών και τηλεσκοπίων. Η Σελήνη θα ανατείλει στις 19:58 και θα βρίσκεται ήδη καλυμμένη σε ένα μεγάλο ποσοστό από τη σκιά της Γης. Η Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας διοργανώνει δημόσια ελεύθερη παρατήρηση του φαινομένου με τηλεσκόπια στην Πάνω πλατεία (πλατεία Διονυσίου Σολωμού – πάνω από το ΝΑΟΚ), την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025 από τις 19:45 έως το τέλος του φαινομένου, ενώ παράλληλα θα το φωτογραφίσει. Η παρατήρηση θα είναι ελεύθερη για το κοινό. Σε περίπτωση συννεφιάς – κακοκαιρίας η εκδήλωση δεν θα πραγματοποιηθεί. (πηγή: https://www.sindetiras.gr/event/paratirisi-olikis-eklipsis-selinis-me-tin-astronomiki-etaireia-kerkyras/) Κοζάνη Ο Αστρονομικός Σύλλογος Δυτικής Μακεδονίας, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Ορειβατών Κοζάνης, διοργανώνουν ανοιχτή εκδήλωση για την παρατήρηση της ολικής έκλειψης Σελήνης, την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2025, στο καταφύγιο του Συλλόγου στον Σμάθκο. Η συμμετοχή είναι ελεύθερη και η εκδήλωση απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους φίλους της αστρονομίας και της φύσης. Χρονοδιάγραμμα φαινομένου (τοπική ώρα): Π1 Είσοδος στην παρασκιά: 18:28 Σ1 Είσοδος στη σκιά: 19:26 Ανατολή Σελήνης: 19:48 (η Σελήνη θα ανατείλει ήδη στη φάση μερικής έκλειψης) Σ2 Έναρξη ολικότητας: 20:30 Μέγιστο έκλειψης: 21:11:46 Σ3 Τέλος ολικότητας: 21:53 Σ4 Έξοδος από τη σκιά: 22:56 Π4 Έξοδος από την παρασκιά: 23:55 Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, μέλη του Αστρονομικού Συλλόγου θα παρέχουν τηλεσκόπια και επεξηγήσεις, ώστε το κοινό να παρακολουθήσει βήμα-βήμα το φαινόμενο. Οι συμμετέχοντες θα δουν την ανατολή της Σελήνης ήδη «δαγκωμένη», θα απολαύσουν το εντυπωσιακό «ματωμένο φεγγάρι» κατά τη διάρκεια της ολικότητας και θα παρατηρήσουν στη συνέχεια όλη την αντίστροφη διαδικασία εξόδου από τη σκιά της Γης. Τόπος διεξαγωγής: Καταφύγιο Συλλόγου Ελλήνων Ορειβατών Κοζάνης – Σμάθκο Η παρατήρηση της Σελήνης είναι απόλυτα ασφαλής με γυμνό μάτι και δεν απαιτούνται ειδικά φίλτρα. Συνιστάται οι επισκέπτες να έχουν μαζί τους ζεστή ένδυση, στρωματάκι/καθίσματα για άνετη παραμονή. (πηγή: https://xronos-kozanis.gr/oliki-ekleipsi-selinis-dimosia-paratirisi-stin-kozani/) Μυτιλήνη Εκδήλωση παρατήρησης της ολικής έκλειψης Σελήνης, κατά την οποία θα πραγματοποιηθεί και ενημέρωση για το φαινόμενο συνδιοργανώνουν ο Σύλλογος Αστρονομίας Λέσβου «Ο Δελφίν» και ο Δήμος Μυτιλήνης την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου στις 20:00 στην πλαζ στα Τσαμάκια. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό φαινόμενο, καθώς η φάση της ολικότητας θα έχει διάρκεια πάνω από μία ώρα κι επειδή θα έχουμε τη δυνατότητα να την παρατηρήσουμε σε όλες σχεδόν τις φάσεις της. Η Σελήνη στην Ελλάδα θα ανατείλει πάνω από τον ορίζοντα στις 19:44, ωστόσο ο ακριβής χρόνος ανατολής της εξαρτάται από την περιοχή που βρισκόμαστε, αλλά και από τα φυσικά εμπόδια που υπάρχουν στον ανατολικό ορίζοντα. Όσο πιο ανατολικά βρισκόμαστε, η Σελήνη θα ανατείλει μερικά λεπτά νωρίτερα από τους παραπάνω χρόνους και όσο πιο δυτικά, η ανατολή θα γίνει μερικά λεπτά αργότερα. Κατά την ανατολή της, μέρος της Σελήνης θα βρίσκεται ήδη στη σκιά της Γης, φάση η οποία ονομάζεται μερική έκλειψη Σελήνης. Η φάση της ολικότητας θα αρχίσει στις 20:30, στις 21:12 θα βρεθεί στο μέγιστό της και θα ολοκληρωθεί στις 21:52. Θα συνεχίσει ωστόσο να έχει ενδιαφέρον η παρατήρησή της μέχρι να ολοκληρωθούν οι φάσεις της σκιάς στις 22:56 και της παρασκιάς στις 23:55. Σιγά – σιγά η Σελήνη θα γίνεται όλο και πιο φωτεινή και λευκή, και θα σχηματίσει το γνωστό φωτεινό μονοπάτι της Πανσέληνου στην θάλασσα. Κατά την ολικότητα η Σελήνη σκοτεινιάζει σε τέτοιο βαθμό που μπορούμε να διακρίνουμε αρκετά άστρα γύρω της, ενώ παράλληλα η επιφάνειά της αποκτά μια εντυπωσιακή, βαθιά κοκκινωπή απόχρωση. (πηγή: https://www.mytilene.gr/2025/09/03/ekdilosi-paratirisis-ekleipsis-selin/) Χανιά Ο Σύλλογος Φίλων Αστρονομίας Κρήτης και ο Πολιτιστικός και Αναπτυξιακός Σύλλογος «Ο Πέργαμος» σας προσκαλούν στο Αστεροσχολείο Βρυσών για να ζήσουμε όλοι μαζί τη μαγεία της Ολικής Έκλειψης Σελήνης. Με τη βοήθεια τηλεσκοπίων, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από κοντά το εντυπωσιακό φαινόμενο, τη στιγμή που η Σελήνη θα «βουτήξει» στη σκιά της Γης και θα πάρει εκείνη τη χαρακτηριστική κόκκινη απόχρωση που την κάνει μοναδική. Η βραδιά όμως δεν σταματά εκεί! Οι πόρτες του Αστεροσχολείου θα είναι ανοιχτές για όλους, με ξεναγήσεις στους χώρους και δύο ξεχωριστές εκθέσεις: Έκθεση Αστροφωτογραφίας με μαγευτικές εικόνες του ουρανού, δημιουργίες μελών του Σ.Φ.Α.Κ. Έκθεση Διαστημικών Οχημάτων που ταξιδεύει τον επισκέπτη από τον πρώτο δορυφόρο του 1957 μέχρι τις πιο σύγχρονες αποστολές στο Διάστημα. Πού: Αστεροσχολείο Βρυσών Πλατανιά Χανίων Πότε: Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου Ώρα έναρξης: 19:30 Είσοδος ελεύθερη (πηγή: www.cretalive.gr) διαβάστε σχετικά: Πώς να υπολογίσετε την ακτίνα της Σελήνης φωτογραφίζοντας την έκλειψη https://physicsgg.me/2017/08/08/μια-εκτίμηση-της-ακτίνας-της-σελήνης-α/

Νέα θεωρία προτείνει τα βαρυτικά κύματα ως τη «μητέρα» των άστρων, των πλανητών και των γαλαξιών. Οι... ρυτιδώσεις του χωροχρόνου ίσως γέννησαν την κοσμική ύλη. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση « Physical Review Research» διεθνής ερευνητική ομάδα παρουσιάζει μια νέα ριζοσπαστική θεωρία για την προέλευση του Σύμπαντος. Οι ερευνητές προτείνουν ότι τα βαρυτικά κύματα, κυματισμοί της καμπυλότητας του χωροχρόνου που προβλέφθηκαν για πρώτη φορά από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1915, μπορεί να γέννησαν την κοσμική ύλη οδηγώντας τελικά στη δημιουργία γαλαξιών, άστρων και πλανητών.Η θεωρία στοχεύει να παρακάμψει μια σειρά από παραμέτρους που περιλαμβάνονται στη συμβατική θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης και πρόκειται για υποθετικές παραμέτρους ή παραμέτρους που είναι εύκολα τροποποιήσιμοι. Το γεγονός ότι αυτές οι παράμετροι μπορούν να τροποποιούνται τόσο εύκολα είναι προβληματικό καθώς σημαίνει ότι οι επιστήμονες δεν μπορούν να γνωρίζουν αν ένα μοντέλο για την αρχή του Σύμπαντος όντως προβλέπει τις παρατηρήσεις του Κόσμου όπως τον γνωρίζουμε σημερα ή αν απλώς έχει προσαρμοστεί για να ταιριάζει σε αυτές.«Για δεκαετίες οι κοσμολόγοι εργάζονται πάνω σε ένα μοντέλο, το «πληθωριστικό μοντέλο», που προτείνει ότι το Σύμπαν επεκτάθηκε με έναν απίστευτο ρυθμό εξηγώντας όσα παρατηρούμε σήμερα», δήλωσε στο Space.com Ραούλ Χιμένεθ από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.«Το νέο μοντέλο προτείνει ότι οι φυσικές κβαντικές ταλαντώσεις του ίδιου του χωροχρόνου, τα βαρυτικά κύματα, ήταν αρκετές για να προκαλέσουν τις μικροσκοπικές διαφορές πυκνότητας που τελικά οδήγησαν στη δημιουργία γαλαξιών, άστρων και πλανητών. Το παράδειγμα του κοσμικού πληθωρισμού μπορεί να εξηγήσει γιατί το σύμπαν μας είναι τόσο ομογενές και ισότροπο [έχοντας την ίδια ποσότητα ύλης στην ίδια πυκνότητα προς όλες τις κατευθύνσεις] και ότι οι διακυμάνσεις με κβαντική προέλευση της αρχέγονης πυκνότητας προκύπτουν από την ενίσχυση των κβαντικών διακυμάνσεων του κενού ενός βαθμωτού πεδίου. Αυτό είναι κρίσιμο, επειδή αυτές οι αρχέγονες κβαντικές διακυμάνσεις είναι ακριβώς οι σπόροι που εξηγούν ολόκληρη τη δομή του σύμπαντος που βλέπουμε σήμερα. Όμως υπάρχει ένα πρόβλημα: αυτή η θεωρία περιλαμβάνει πάρα πολλές “ελεύθερες” ή “ρυθμιζόμενες” παραμέτρους, οι οποίες μπορούν να προσαρμοστούν κατά βούληση. Η υπερβολική ευελιξία στην επιστήμη μπορεί να είναι προβληματική, γιατί καθιστά δύσκολο να προσδιοριστεί αν ένα μοντέλο προβλέπει πραγματικά κάτι ή απλώς προσαρμόζεται, εκ των υστέρων, στα παρατηρημένα δεδομένα» λέει από την πλευρά του Ντανιέλε Μπερτάτσα από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Ο πληθωρισμός Το μοντέλο της ομάδας ξεκινά με έναν αρχικό κοσμικό πληθωρισμό που περιγράφεται από μια διαστελλόμενη κοσμική κατάσταση που ονομάζεται «χώρος de Sitter», ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί ως συμπύκνωση «βαρυτονίων» των υποθετικών σωματιδίων που μεταφέρουν τη δύναμη της βαρύτητας με τρόπο παρόμοιο με τα φωτόνια που είναι τα «σωματίδια-αγγελιοφόροι» (ή βαθμωτά μποζόνια) της ηλεκτρομαγνητικής δύναμης.Αυτός ο χωροχρόνος de Sitter θα είχε διαλυθεί πλήρως όταν η σχεδόν ισορροπημένη του κατάσταση επηρεάστηκε από τόσο ισχυρά κβαντικά φαινόμενα ώστε το Σύμπαν να μετατραπεί σε ένα χαοτικό κβαντικό σύστημα. Όλα αυτά αποτελούν το πλαίσιο του μοντέλου το οποίο εξαρτάται από μία και μόνο ενεργειακή κλίμακα που εξηγεί όλες τις προβλέψεις για την κοσμική εξέλιξη.Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η ανάγκη για μια σειρά υποθετικών πεδίων και σωματιδίων όπως το «πεδίο του πληθωρισμού» ένα υποθετικό πεδίο με υψηλή δυναμική ενέργεια που δημιούργησε μια απωστική δύναμη στο πρώιμο Σύμπαν προκαλώντας ταχεία και εκθετική διαστολή σε ορισμένα μοντέλα της Μεγάλης Έκρηξης. Αντίθετα, τα βαρυτικά κύματα ως φυσικές κβαντικές ταλαντώσεις του ίδιου του χωροχρόνου είναι αρκετά στο συγκεκριμένο μοντέλο για να δημιουργήσουν τις διακυμάνσεις πυκνότητας που οδηγούν στη δημιουργία ύλης και δομών όπως οι γαλαξίες, τα άστρα και οι πλανήτες.«Αυτό ήταν σχεδόν ‘μαγικό’, καθώς η μόνη ελεύθερη παράμετρος της κλίμακας de Sitter είναι η ενεργειακή της κλίμακα και λόγω της πολυπλοκότητας και της μη-γραμμικότητάς της συνδέεται τελικά με το παρατηρούμενο επίπεδο διακυμάνσεων. Είναι ακριβώς η κομψότητα και η απλότητα του προτεινόμενου μοντέλου, και η απουσία ελεύθερων παραμέτρων που είναι το κλειδί. Επιπλέον, αναμένουμε ότι θα μπορεί να εξηγήσει με κομψό και φυσικό τρόπο την ενεργειακή κλίμακα και την χρονική διάρκεια του πληθωρισμού. Και τα δύο καθορίζουν όλες τις παρατηρήσιμες προβλέψεις και είναι αναγκαία για να λυθούν τα προβλήματα του κοσμολογικού ορίζοντα και της επιπεδότητας» λέει ο Μπερτάτσα. Αποτυπώματα και απολιθώματα Φυσικά αυτή είναι επιστήμη και όχι μαγεία και σε κάθε επιστημονική θεωρία η επιβεβαίωση με παρατηρησιακά δεδομένα είναι το κλειδί. Η ομάδα θεωρεί ότι το μοντέλο της μπορεί να αφήσει «αποτυπώματα» που μπορούν να ανιχνευτούν σε αστρονομικά δεδομένα.«Όπως όλα τα θεωρητικά μοντέλα, το δικό μας πρέπει να επιβεβαιωθεί με μετρήσεις και παρατηρήσεις που οι ερευνητές μπορούν να αναλύσουν, να αξιολογήσουν και να συγκρίνουν με δεδομένα από επίγεια και διαστημικά πειράματα σήμερα και στο άμεσο μέλλον. Αυτές οι βαρυτικές κυματώσεις αλληλεπιδρούν και δημιουργούν πολυπλοκότητα με την πάροδο του χρόνου οδηγώντας σε ελέγξιμες προβλέψεις που οι ερευνητές μπορούν τώρα να συγκρίνουν με πραγματικά δεδομένα» εξηγεί ο Μπερτάτσα.Δεδομένα που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν ή να καταρρίψουν αυτό το νέο μοντέλο περιλαμβάνουν μετρήσεις ενός κοσμικού «απολιθώματος», της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB) ενός πεδίου ακτινοβολίας που έμεινε πίσω λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Παρατηρήσεις της μεγάλης κλίμακας δομής του Σύμπαντος και μετρήσεις αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων θα μπορούσαν επίσης να «κρίνουν» το νέο μοντέλο.«Η δουλειά μας προσφέρει ένα μινιμαλιστικό αλλά ισχυρό, κομψό και δυνητικά διαψεύσιμο πλαίσιο. Αυτή είναι η επιστήμη στα καλύτερά της: καθαρές προβλέψεις που μελλοντικές παρατηρήσεις μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν. Τελικά, αυτά τα νέα αποτελέσματα δείχνουν ότι ίσως δεν χρειαζόμαστε εικαστικά συστατικά για να εξηγήσουμε το σύμπαν, αλλά μόνο μια βαθιά κατανόηση της βαρύτητας και της κβαντικής φυσικής. Αν το μοντέλο επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε να σηματοδοτήσει ένα νέο κεφάλαιο στον τρόπο που σκεφτόμαστε τη γέννηση του σύμπαντος» καταλήγει ο Χιμένεθ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2001007/nea-theoria-proteinei-ta-varytika-kymata-os-ti-mitera-ton-astron-ton-planiton-kai-ton-galaxion/