Δροσος Γεωργιος

Ο μονόδρομος του Homo stellaris. Η συνεχής και ανελέητη ανθρώπινη επιδρομή στο περιβάλλον θα οδηγήσει μοιραία και στην εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους. Εκτός αν προλάβουμε να εποικίσουμε το Διάστημα αλλάζοντας και εμάς τους ίδιους.Η εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη μας από την εμφάνιση των πρώτων απλών πολυκύτταρων οργανισμών, πριν από περίπου 1,5 δισεκατομμύρια χρόνια, έως σήμερα έχει περάσει από φάσεις έντονης βιογένεσης αλλά και μαζικών εξαφανίσεων χλωρίδας και πανίδας. Πέντε μαζικές εξαφανίσεις στα τελευταία 500 εκατομμύρια χρόνια εξάλειψαν μεγάλο μέρος της ζωής, με τους τριλοβίτες, τα αμμωνοειδή και τους δεινοσαύρους να είναι κάποια από τα πιο γνωστά είδη που, ενώ κυριάρχησαν για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, σήμερα τα γνωρίζουμε μόνο από τα απολιθώματά τους.Αυτές οι μαζικές εξαφανίσεις προκλήθηκαν από ακραία φυσικά φαινόμενα, ηφαιστειακές εκρήξεις, μεταβολές στη χημεία της ατμόσφαιρας και των ωκεανών, πτώσεις μετεωριτών, αλλά και από την ίδια την εσωτερική ευαλωτότητα των οικοσυστημάτων, όπως παραδείγματος χάριν είναι η περίπτωση ορισμένων ομάδων δεινοσαύρων που φαίνεται να είχαν ήδη μειωμένη γενετική ποικιλότητα πριν από την πτώση του αστεροειδούς πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, που ήταν και η τελική αιτία εξαφάνισής τους. Ανθρωπογενείς εξαφανίσεις ειδών Σήμερα, διανύουμε την 6η μαζική εξαφάνιση με υπαίτιο όχι κάποιο σπάνιο φυσικό φαινόμενο, αλλά τον Homo sapiens. Από την επιτυχημένη έξοδό μας από την Αφρική πριν από περίπου 60 χιλιάδες χρόνια, η επίδρασή μας στον πλανήτη συνεχίζει να είναι καταλυτική: ανεξέλεγκτο κυνήγι που αφάνισε τη μεγα-πανίδα, γεωργική εξάπλωση, αποψίλωση δασών, ρύπανση, υπερεκμετάλλευση πόρων. Η απώλεια βιοποικιλότητας που έχουμε προκαλέσει έχει επιταχυνθεί με την πρόσφατη κλιματική αλλαγή. Η κρίση αυτή δεν αφορά μόνο τα οικοσυστήματα γύρω μας· αντανακλάται και στο ανθρώπινο γένος.Τα συγγενικά μας είδη, των Homo neanderthalensis και Denisovans, έχοντας – σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες – περιορισμένη γενετική ποικιλότητα, ήταν ευάλωτα σε περιβαλλοντικές διαταραχές, πράγμα που μαζί με τον ανταγωνισμό με τον Homo sapiens συνέβαλε στην εξαφάνισή τους. Ο Homo sapiens, παρ’ όλο που και αυτού η γενετική δεξαμενή παραμένει περιορισμένη (προϊόν ενός μικρού αρχικού πληθυσμού που εξήλθε από την Αφρική), συνεχίζει να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται, με κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα την ανάπτυξη αντοχής των ενηλίκων στη λακτόζη και την πρόσφατη αύξηση της έλλειψης φρονιμιτών.Ωστόσο, αυτός ο ρυθμός προσαρμογής είναι πολύ αργός σε σχέση με τις καταιγιστικές περιβαλλοντικές ανατροπές που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αντίστοιχα και η πολιτισμική εξέλιξη, μια εξαιρετικά γρήγορη – σε σχέση με την γενετική – διαδικασία προσαρμογής σε μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες (με ιστορικά παραδείγματα τη χρήση φωτιάς, την ανάπτυξη της γεωργίας, την αστικοποίηση, την ανάπτυξη επιστήμης και τεχνολογίας), έχει χρονικές υστερήσεις που εξαρτώνται από πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές δυναμικές που δεν προβλέπονται εύκολα.Επομένως, ούτε η βιολογική ούτε η πολιτισμική διαδικασία προσαρμογής εξελίσσονται με ικανούς ρυθμούς σε σχέση με τις αλλαγές που επιφέρει η κλιματική αλλαγή. Και καθώς οι φυσικοί πόροι της Γης καταναλώνονται και το περιβάλλον υποβαθμίζεται με ανησυχητική ταχύτητα, αναζητούνται εναλλακτικές προοπτικές για τη μελλοντική επιβίωση του είδους μας. Διαστημική αποίκηση Μια πιθανή – ίσως αναγκαία – διέξοδος είναι η διαστημική αποίκηση, όσο φουτουριστική κι αν ακούγεται. Ο σημερινός τεχνολογικός ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων διαστημικών δυνάμεων, κυρίως των ΗΠΑ και της Κίνας, που στοχεύει κυρίως στην οικονομική εκμετάλλευση διαστημικών πόρων – κατά παράβαση και των επιταγών του διεθνούς διαστημικού δικαίου –, θα μπορούσε τουλάχιστον να αξιοποιηθεί ως εφαλτήριο για την επέκταση της ανθρωπότητας στο ηλιακό μας σύστημα. Η αποίκηση της Σελήνης, του Αρη ή των δορυφόρων του Δία και του Κρόνου θα μπορούσε να αποτελέσει καταφύγιο διαφυγής από ένα οικοσύστημα που καταρρέει, αλλά πιθανώς και τον καταλύτη για μια νέα φάση στην ανθρώπινη εξέλιξη.Οι προκλήσεις της διαπλανητικής αποίκησης όμως είναι τεράστιες: κοσμική ακτινοβολία, χαμηλή ή μηδενική βαρύτητα, έλλειψη οξυγόνου, ακραίες θερμοκρασίες, απουσία βιώσιμων οικοσυστημάτων αλλά και πολιτισμική απομόνωση είναι παράγοντες που απαιτούν ρηξικέλευθα αντίμετρα. Η μακρόχρονη επιβίωση του ανθρώπου με τη σημερινή του μορφή σε τέτοια ακραία περιβάλλοντα είναι αμφίβολη.Η αξιοποίηση όμως της συνθετικής βιολογίας και βιοτεχνολογίας θα μπορούσε να οδηγήσει στον μετασχηματισμό του Homo sapiens σε ένα υβριδικό βιο-τεχνολογικό ον ικανό να προσαρμόζεται σε ακραία περιβάλλοντα. Η επέκταση της νόησης με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης, η βελτίωση σωματικών λειτουργιών μέσω νανοτεχνολογίας και η μερική απεξάρτηση από τη γήινη διατροφική αλυσίδα, μέσω αξιοποίησης – μεταξύ άλλων – τεχνητής φωτοσύνθεσης, θα μπορούσαν πιθανώς να σηματοδοτήσουν τη μετάβαση σε μια νέα εξελικτική φάση. Επιπλέον, η γονιδιακή επεξεργασία με χρήση βιβλιοθηκών DNA θα μπορούσε να διατηρήσει τη γενετική ποικιλότητα, ακόμη και σε αρχικά μικρές διαστημικές αποικίες.Είναι σαφές ότι η διαστημική αποίκηση είναι ένα πολυεπίπεδο τεχνολογικό, βιολογικό, κοινωνικό και ηθικό εγχείρημα με τεράστιες δυσκολίες, αλλά πιθανότατα να αποτελεί μονόδρομο για την επιβίωση του Homo sapiens.Ωστόσο, θεμελιώδης προϋπόθεση για να αξιοποιήσουμε ή τουλάχιστον να διερευνήσουμε αυτές τις δυνατότητες είναι η διατήρηση του πολιτισμού μας, τουλάχιστον για τον απαραίτητο χρόνο για την ανάπτυξη των σχετικών τεχνολογιών.Δυστυχώς, το ίδιο το κοινωνικο-οικονομικό μας σύστημα αποτελεί τροχοπέδη στην επιβιωσιμότητα του ανθρώπου. Το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, στηριγμένο στην υπερκατανάλωση, στις κοινωνικές ανισότητες, στην ανεξέλεγκτη κερδοφορία μιας μικρής ελίτ, στις συγκρούσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων – που θα μπορούσαν να γίνουν και πυρηνικές – και στην κατασπατάληση των πόρων του πλανήτη, γεννά συνθήκες αυτοκαταστροφής και οικολογικής κατάρρευσης.Σήμερα βιώνουμε μια απίστευτη επιστροφή σε συνθήκες Μεσοπολέμου (η περίοδος μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων του 20ού αιώνα), με τις παγκόσμιες πολιτικές και οικονομικές ελίτ να καθοδηγούν τις εξελίξεις σε ατραπούς παγκόσμιας σύγκρουσης – χωρίς συναίσθηση ότι διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη της ανθρωπότητας. Το Παράδοξο του Fermi και μια πιθανή απάντηση Δίνουν άραγε οι σημερινές συνθήκες μια πιθανή εξήγηση του Παράδοξου του Fermi, που αφορά το ερώτημα «Πού είναι οι άλλοι;»; Δηλαδή, αφού το Σύμπαν είναι γεμάτο από γαλαξίες με δισεκατομμύρια αστρικών συστημάτων, γιατί δεν έχουμε συναντήσει κανέναν άλλον πολιτισμό; Μια πιθανή απάντηση είναι ότι κατά την εξέλιξη τεχνολογικών πολιτισμών, ο άκρατος ανταγωνισμός – οικονομικός, πολιτικός και στρατιωτικός μεταξύ τάξεων, κοινωνικών και εθνών – και η συνεπακόλουθη ανεξέλεγκτη χρήση πόρων και οι συγκρούσεις οδηγούν νομοτελειακά σε καταστροφή του περιβάλλοντος και εν τέλει στην καταστροφή των πολιτισμών πριν προλάβουν να γίνουν διαστρικοί.Αν αυτή η υπόθεση ισχύει, τότε η ανθρωπότητα μπορεί να βρίσκεται ακριβώς μπροστά σε αυτή την κρίσιμη καμπή. Αν συνεχίσουμε όπως σήμερα, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο. Αν όμως καταφέρουμε να αλλάξουμε ριζικά, χτίζοντας κοινωνίες αλληλεγγύης και συνεργασίας και μια οικονομία που θα δίνει προτεραιότητα στην κοινωνία και στη βιώσιμη ευημερία, τότε μια τέτοια ριζική – αλλά αναγκαία – μεταστροφή μπορεί να δώσει τον απαραίτητο χρόνο για την ανθρωπότητα να προλάβει τη μετάβαση σε μια νέα εξελικτική πλατφόρμα, αυτή του Homo stellaris – του «ανθρώπου των άστρων» –, πριν από την εξάντληση των πόρων της Γης και τη διαφαινόμενη μελλοντική κλιματική και περιβαλλοντική κατάρρευση.Οπως οι πρόγονοί μας εξελίχθηκαν από δενδρόβια πρωτεύοντα σε δίποδα όντα, μετάβαση που τους έδωσε τη δυνατότητα να επεκταθούν σε όλο τον πλανήτη, έτσι και ο μελλοντικός άνθρωπος – ένα βιοτεχνολογικά βελτιωμένο είδος, προσαρμοσμένο στις ακραίες συνθήκες του Διαστήματος, θα μπορέσει να συνεχίσει το ταξίδι του στο σύμπαν και, ποιος ξέρει, να συναντήσει και άλλους – λίγους – πολιτισμούς που πρόλαβαν τη μετάβαση πριν από την εξαφάνιση. Ο κύριος Μανώλης Πλειώνης είναι καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ, σύμβουλος Επιστήμης & Τεχνολογίας του Ιδρύματος Ευγενίδου και πρώην πρόεδρος Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. https://physicsgg.me/2025/10/02/ο-μονόδρομος-του-homo-stellaris/

Ανακαλύφθηκε εκπληκτικός περιπλανώμενος εξωπλανήτης που μετακινείται μαζί με το κουκούλι του και μεγαλώνει με τρομακτικό ρυθμό (βίντεο) Ο πλανήτης είναι ήδη 5-10 φορές μεγαλύτερος από το Δία και συνεχίζει να μεγαλώνει. Ένα μοναδικό σε χαρακτηριστικά εξωπλανήτη εντόπισε ομάδα αστρονόμων. Πρόκειται για έναν πλανήτη που βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης μετακινούμενος στο Σύμπαν μαζί με τον δίσκο ύλης στον οποίο γεννήθηκε και συνεχίζει να… ρουφάει ύλη για να αναπτυχθεί.Διάφορα κοσμικά φαινόμενα ή συνδυασμός κοσμικών φαινομένων που εξελίσσονται σε πλανητικά συστήματα απομακρύνουν σε ορισμένες περιπτώσεις κάποιον από τους πλανήτες ενός συστήματος από αυτό υποχρεώνοντας τον να ταξιδεύει μόνος του στο Σύμπαν. Ανάμεσα στους περίπου έξι χιλιάδες εξωπλανήτες που έχουν εντοπίσει οι αστρονόμοι μέχρι σήμερα στο γαλαξία μας υπάρχουν και ορισμένοι περιπλανώμενοι εξωπλανήτες ο αριθμός των οποίων όπως φαίνεται είναι αρκετά μεγάλος στο Σύμπαν.Η ερευνητική ομάδα εντόπισε με τη βοήθεια της επίγειας συστοιχίας τηλεσκοπίων Very Large Telescope του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου τον πιο ξεχωριστό περιπλανώμενο εξωπλανήτη που γνωρίζουμε. Βρίσκεται σε απόσταση 620 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Χαμαιλέοντα και οι αστρονόμοι τον ονόμασαν Cha 1107-7626.Αν και o Cha 1107-7626 είναι αυτή την στιγμή πέντε έως δέκα φορές μεγαλύτερος από τον Δία βρίσκεται ακόμα στη νηπιακή του φάση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της ύπαρξής τους, αυτά τα μοναχικά αντικείμενα μπορούν μερικές φορές να ξεκινήσουν εξαιρετικά ταχείες φάσεις ανάπτυξης γνωστές ως εκρήξεις προσαύξησης. Οι περισσότερες από αυτές συμβαίνουν στα πρώτα στάδια σχηματισμού ενός πλανήτη όταν είναι ακόμα καλυμμένος από σκόνη που τα τηλεσκόπια δεν μπορούν να διαπεράσουν. «Όταν μπορούμε να τους παρατηρήσουμε, είναι ήδη κοντά στο τελικό τους στάδιο. Η πραγματικά συναρπαστική πρώιμη εξέλιξη συμβαίνει όταν είναι βυθισμένοι σε ένα παχύ νέφος» αναφέρει ο Δρ. Αλεξάντερ Σόλτζ αστρονόμος του Πανεπιστημίου του Αγίου Ανδρέα στη Βρετανία, μέλος της ερευνητικής ομάδας που δημοσιεύει την ανακάλυψη στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal Letters».Μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων ο ρυθμός προσαύξησης αυξήθηκε σχεδόν οκτώ φορές. Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Δρ. Βίκτορ Άλμεντρος-Αμπάντ αστρονόμος στο Εθνικό Ινστιτούτο Αστροφυσικής της Ιταλίας λέει: «Αυτό είναι το ισχυρότερο επεισόδιο προσαύξησης που έχει καταγραφεί ποτέ σε αντικείμενο πλανητικής μάζας. Οι άνθρωποι ίσως σκέφτονται τους πλανήτες ως ήσυχους και σταθερούς κόσμους, αλλά με αυτή την ανακάλυψη βλέπουμε ότι τα αντικείμενα πλανητικής μάζας που πλανώνται ελεύθερα στο Διάστημα μπορεί να είναι συναρπαστικά μέρη». Καλλιτεχνική απεικόνιση του περιπλανώμενου εξπωλανήτη που συνεχίζει να μεγαλώνει μέσα στο δίσκο ύλης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2014596/anakalyfthike-ekpliktikos-periplanomenos-exoplanitis-poy-metakineitai-mazi-me-to-koykoyli-toy-kai-megalonei-me-tromaktiko-rythmo-vinteo/

Italgas: «Παράδειγμα προς μίμηση» για την Ελλάδα η νέα πιλοτική μονάδα πράσινου υδρογόνου στη Σαρδηνία. Ρεαλιστικό σενάριο τα πράσινα αέρια. Πλούσιο υλικό για να προχωρήσουν ανάλογα σχέδια στην Ελλάδα δίνει η νέα πιλοτική μονάδα παραγωγής πράσινου υδρογόνου της Italgas που εγκαινιάστηκε εχθές στην Σαρδηνία με την Διοίκηση της εταιρείας να μην το αποκλείει στα σχέδια των επόμενων χρόνων.Η επένδυση συνολικού ύψους 15 εκατ. ευρώ με χρηματοδότηση 1,5 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης πρεσβεύει και αντικατοπτρίζει την πρόθεση της Italgas να πρωταγωνιστήσει στα «πράσινα» αέρια, αναγνωρίζοντας την διαχρονική βαρύτητα που έχουν και διαδραματίζουν τα μόρια στην ισορροπία του ενεργειακού μίγματος σήμερα.Σήμερα, η τιμή του υδρογόνου κυμαίνεται στα υψηλά των 10 ευρώ/κιλό με την προσδοκία ωστόσο ότι δύναται να ακολουθήσει ανάλογη πορεία με την τεχνολογία των φωτοβολταϊκών που βρέθηκαν σε εξαιρετικά ανταγωνιστικές τιμές όσο προχωρούσε η ωρίμανση της αγοράς με οικονομίες κλίμακας.Η εν λόγω εγκατάσταση με την επωνυμία «Hyround» βασίζεται στην τεχνολογία «Power-to-gas», βρίσκεται στην πόλη Σέστου της Σαρδηνίας και συνδυάζει την παραγωγή πράσινης ενέργειας από φωτοβολταϊκό συνολικής ισχύος 1 MW με μονάδα ηλεκτρόλυσης ισχύος 0,5 MW.Το παραγόμενο υδρογόνο προορίζεται για πολλαπλές χρήσεις, τόσο σε καθαρή μορφή για την τροφοδοσία ενός στόλου λεωφορείων για τις τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες, όσο και σε μείγμα με φυσικό αέριο για την διανομή στους καταναλωτές του Σέστου. Θα χρησιμοποιηθεί, επίσης, για την τροφοδοσία της παραγωγικής διαδικασίας τοπικής γαλακτοκομικής βιομηχανίας.Αναλυτικότερα, όπως τόνισε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Italgas Πάολο Γκάλο κατά την τελετή εγκαινίων και παρουσίασης του έργου, η Σαρδηνία εμφανίζει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα για να φιλοξενήσει την εν λόγω πρώτη πιλοτική μονάδα ηλεκτρόλυσης στην Ιταλία και μία εκ των βασικών εγκαταστάσεων στην Ευρώπη.Αρχικά, η Italgas έχει προχωρήσει ήδη στην πλήρη ψηφιοποίηση του έργου, πράγμα που συνιστά προαπαιτούμενο για την έγχυση υδρογόνου στο δίκτυο με το τελευταίο να είναι από τα πλέον σύγχρονα σε συνέχεια των εργασιών που έχουν προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια με την διοχέτευση βιομεθανίου σε αυτό. Έπειτα, η Σαρδηνία διαθέτει ισχυρό ηλιακό δυναμικό με αποτέλεσμα να πληρούνται σημαντικές προϋποθέσεις για την δημιουργία μιας τέτοιας πιλοτικής μονάδας.Σε πρώτη φάση, η ανάμειξη του υδρογόνου στο δίκτυο θα γίνεται σε ποσοστό 2% με το υπόλοιπο 98% να παραμένει φυσικό αέριο, όπως προβλέπει η ιταλική νομοθεσία. Ωστόσο, όπως σημειώθηκε, η Italgas πρόσφατα υπέγραψε ένα πρωτόκολλο με τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό του υδρογόνου στο δίκτυο στο 20% σε βάθος ενός έτους. Τα επίπεδα παραγωγής Η αρχική παραγωγή είναι περίπου 21 τόνοι υδρογόνου ετησίως, η οποία αναμένεται να αυξηθεί σε 70 τόνους ετησίως έως το 2028.Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν κατά την παρουσίαση του έργου, το υδρογόνο, αρχικά σε αυτό το μικρό ποσοστό του 2%, όπως προαναφέρθηκε, θα φτάνει σε 300 νοικοκυριά της πόλης Σέστου έως ότου ολοκληρωθεί η διασύνδεση με το Κάλιαρι, ενισχύοντας περαιτέρω το εύρος των καταναλωτών που θα καταναλώνουν και υδρογόνο προς κάλυψη των ενεργειακών και άλλων αναγκών τους.Αξίζει να σημειωθεί, όπως υπογράμμισε ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου ότι όλος ο εξοπλισμός είναι «made in Italy», γεγονός που αναδεικνύει ακόμη περισσότερο την στρατηγική σημασία του έργου για την εθνική οικονομία της χώρας αλλά και το συγκριτικό πλεονέκτημα της Italgas να μπορεί να ηγηθεί του κλάδου με όρους καινοτομίας και ανάπτυξης.Ανάλογη επισήμανση έκανε και ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενεργειακής Ασφάλειας Gilberto Pichetto Fratin, προσθέτοντας ότι το εν λόγω έργο αποτυπώνει τον αναπτυξιακό και εξαγωγικό προσανατολισμό της ιταλικής οικονομίας με το «advantage» να εδράζεται στην ποιότητα και όχι στην τιμή. «Σήμερα η Italgas φέρνει την ενεργειακή μετάβαση έξω από τα βιβλία, για να τη μετατρέψει σε βιομηχανική και κοινωνική πραγματικότητα για τη Σαρδηνία και για την Ιταλία», σχολίασε, μεταξύ άλλων, ο ίδιος.Τέλος, η νέα πιλοτική μονάδα φιλοδοξείται να αποτελέσει «βιτρίνα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε, για τις χρήσεις και εφαρμογές του πράσινου υδρογόνου. Αρχικά η μονάδα διαθέτει σταθμό ανεφοδιασμού προς εξυπηρέτηση του πρώτου στόλου οχημάτων υδρογόνου με τις επόμενες εφαρμογές, όπως αναφέρθηκε, να αφορούν την απανθρακοποίηση της βιομηχανίας, την αξιοποίησή του στο δίκτυο σε αντικατάσταση του φυσικού αερίου. «Μέχρι χθες φέρναμε το φυσικό αέριο στα σπίτια των Ιταλών, τώρα θα φέρουμε τα πράσινα μόρια» τόνισε χαρακτηριστικά ο Διευθύνων Σύμβουλος της Italgas Πάολο Γκάλο. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2014528/italgas-paradeigma-pros-mimisi-gia-tin-ellada-i-nea-pilotiki-monada-prasinoy-ydrogonoy-sti-sardinia/

Διεθνής Διαστημικός Σταθμός: Εκτόξευση της NASA και της Ανθρωπότητας στο Βαθύ Διάστημα. Η περιέργεια και η επιθυμία για εξερεύνηση είναι χαρακτηριστικά βαθιά ριζωμένα στην ανθρώπινη φύση. Η εξερεύνηση του διαστήματος δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντικατοπτρίζει την διαχρονική ορμή της ανθρωπότητας να αναζητά νέους ορίζοντες, να αμφισβητεί τα όριά μας και να κατανοεί το σύμπαν μας.Οι εξελίξεις του σύγχρονου πολιτισμού —από την ηλεκτρική ενέργεια που τροφοδοτεί τα σπίτια μας μέχρι τις βασικές υγιεινές ανακαλύψεις που διασφαλίζουν την υγεία μας— συνέβησαν χάρη στην αφοσίωση της ανθρωπότητας στην επέκταση των γνώσεών μας και στον μετασχηματισμό του κόσμου μας. Ομοίως, προτού μπορέσουμε να ταξιδέψουμε στο βαθύ διάστημα, πρέπει να επεκτείνουμε τις γνώσεις μας για να κατανοήσουμε τη ζωή πέρα από τη Γη. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός παρέχει την πλατφόρμα για την ενίσχυση των δεξιοτήτων, της τεχνολογίας και της κατανόησης που έχουν οδηγήσει την ανθρωπότητα μπροστά, οδηγώντας μας πίσω στη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτήν.Τον Νοέμβριο του 2025, η NASA και οι διεθνείς συνεργάτες της θα ξεπεράσουν τα 25 χρόνια συνεχούς ανθρώπινης παρουσίας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Καθώς η NASA προετοιμάζεται για τις αποστολές Artemis στη Σελήνη και στρέφει το βλέμμα της στον Άρη, ο διαστημικός σταθμός συνεχίζει να επιτρέπει πρωτοποριακή έρευνα που δεν είναι δυνατή στη Γη, κάνοντας σημαντικά βήματα στο ταξίδι μας πιο βαθιά στα τελικά σύνορα. Βήμα 1: Κατακτώντας ένα Νέο Περιβάλλον Το διάστημα παρουσιάζει ένα εντελώς νέο φυσικό περιβάλλον με ένα μοναδικό σύνολο προκλήσεων. Χωρίς τη βαρύτητα της Γης, οι ερευνητές έπρεπε πρώτα να κατακτήσουν τεχνικές για βασικές εργασίες όπως η κατανάλωση νερού, ο ύπνος, η άσκηση και ο χειρισμός διαφόρων υλικών. Η βασική έρευνα στις πρώτες ημέρες του διαστημικού σταθμού μας βοήθησε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις βασικές προκλήσεις και να προχωρήσουμε σε πιο προηγμένη φυσική , κατασκευάζοντας πολλαπλές ερευνητικές εγκαταστάσεις στο διάστημα, αναπτύσσοντας συστήματα υποστήριξης ζωής, ακόμη και βελτιώνοντας τα καταναλωτικά προϊόντα για τη ζωή στη Γη.Το ανθρώπινο σώμα αντιμετωπίζει προκλήσεις στο διάστημα, όπως η προσαρμογή σε διαφορετικά βαρυτικά πεδία και η μακροχρόνια διαβίωση σε κλειστό περιβάλλον. Για παράδειγμα, οι μεταβολές των υγρών στο σώμα λόγω της μικροβαρύτητας μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές στα μάτια, τον εγκέφαλο, τα οστά, τους μύες και το καρδιαγγειακό σύστημα. Η ικανότητα όρασης, αναπνοής και βέλτιστης λειτουργίας είναι κρίσιμη για τη ζωή και την εργασία στο διάστημα. Η έρευνα στον διαστημικό σταθμό παράγει λύσεις σε αυτές τις προκλήσεις και εξοπλίζει τους ανθρώπους για εξερεύνηση του βαθέος διαστήματος μέσω έρευνας όπως η προσομοίωση προσεληνώσεων για να διευκρινιστεί πώς οι βαρυτικές μεταβάσεις επηρεάζουν τις ικανότητες πλοήγησης και τη λήψη αποφάσεων. Βήμα 2: Δημιουργία Αυτάρκειας στο Χώρο Καθώς οι αποστολές απομακρύνονται από τη Γη, οι αξιόπιστες τεχνολογίες και τα αυτοσυντηρούμενα οικοσυστήματα καθίστανται απαραίτητα. Ο διαστημικός σταθμός παρέχει ένα πεδίο δοκιμών για τη βελτίωση αυτών των συστημάτων πριν οι άνθρωποι ταξιδέψουν σε μακρινούς προορισμούς.Η τροφή, το νερό και ο αέρας συγκαταλέγονται στις βασικές ανάγκες για την ανθρώπινη επιβίωση. Χάρη στις δοκιμές στον διαστημικό σταθμό, έχουμε αναπτύξει συστήματα υποστήριξης ζωής τελευταίας τεχνολογίας που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικούς εμπορικούς διαστημικούς σταθμούς και στις αποστολές Artemis. Ο διαστημικός σταθμός έχει επίσης επιτρέψει τη δοκιμή εξελισσόμενων τεχνολογιών για την ανακύκλωση αέρα, νερού και αποβλήτων. Στο αμερικανικό τμήμα του διαστημικού σταθμού, η NASA πέτυχε ανάκτηση νερού 98% , το ιδανικό επίπεδο που απαιτείται για αποστολές πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης.Οι αποστολές στο βαθύ διάστημα θα μπορούσαν να διαρκέσουν αρκετά χρόνια και οι αστροναύτες θα χρειάζονται αρκετή τροφή για να συντηρηθούν καθ' όλη τη διάρκεια. Τα συσκευασμένα τρόφιμα μπορούν να υποβαθμιστούν και να χάσουν θρεπτικά συστατικά και βιταμίνες με την πάροδο του χρόνου, και η έλλειψη βιταμινών μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας. Η καλλιέργεια και η παραγωγή φρέσκων τροφίμων και θρεπτικών συστατικών θα είναι ζωτικής σημασίας κατά τη διάρκεια αυτών των αποστολών. Πάνω από 50 είδη φυτών έχουν καλλιεργηθεί στον διαστημικό σταθμό, συμπεριλαμβανομένης μιας ποικιλίας λαχανικών, φυλλωδών χόρτων, δημητριακών και οσπρίων. Οι επιστήμονες δοκιμάζουν διαφορετικά συστήματα για κλιμακωτή ανάπτυξη καλλιεργειών, συμπεριλαμβανομένων αεροπονικών και υδροπονικών συστημάτων. Διεξάγεται επίσης έρευνα για την παραγωγή ζωτικών θρεπτικών συστατικών σε τροχιά χρησιμοποιώντας μικρόβια.Οι ερευνητές έχουν επίσης προωθήσει την τρισδιάστατη εκτύπωση στο διάστημα , επιτρέποντας στους αστροναύτες να κατασκευάζουν εργαλεία και εξαρτήματα κατ' απαίτηση. Αυτή η δυνατότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική στον σχεδιασμό αποστολών στη Σελήνη και τον Άρη, επειδή δεν μπορούν να σταλούν γρήγορα πρόσθετες προμήθειες από τη Γη και η χωρητικότητα φορτίου είναι περιορισμένη. Πειράματα στον διαστημικό σταθμό έχουν καταστήσει δυνατή την τρισδιάστατη εκτύπωση πλαστικών εξαρτημάτων και εργαλείων και τη δοκιμή τρόπων επαναχρησιμοποίησης αποβλήτων, όπως πλαστικές σακούλες και αφρώδες υλικό συσκευασίας, ως υλικό για τρισδιάστατους εκτυπωτές. Το 2024, ο ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) εκτύπωσε με επιτυχία τρισδιάστατα το πρώτο μεταλλικό εξάρτημα στον διαστημικό σταθμό, ένα βήμα προς μια πιο διαφοροποιημένη κατασκευή κατά τη διάρκεια μελλοντικών αποστολών. Βήμα 3: Προετοιμασία για την εξερεύνηση της Σελήνης και του Άρη Πριν οι αστροναύτες εξερευνήσουν νέα εδάφη, πρέπει πρώτα να συλλέξουμε δεδομένα και εικόνες για να χαρακτηρίσουμε καλύτερα την επιφάνεια αυτών των κοσμικών προορισμών. Οι αστροναύτες στον διαστημικό σταθμό έχουν συλλέξει φωτογραφίες για να καταγράψουν την επιφάνεια της Γης μέσω των παρατηρήσεων πληρώματος της Γης . Τώρα, οι ίδιες τεχνικές προσαρμόζονται για το Artemis II , όπου οι αστροναύτες θα χρησιμοποιούν φορητές κάμερες για να καταγράψουν εικόνες της επιφάνειας της Σελήνης - συμπεριλαμβανομένης της σε μεγάλο βαθμό ανεξερεύνητης αθέατης πλευράς. Αυτές οι παρατηρήσεις θα αυξήσουν την κατανόησή μας για το σεληνιακό περιβάλλον και θα βοηθήσουν στην προετοιμασία για αποστολές εξερεύνησης.Όταν προσγειωθούν, οι αστροναύτες θα χρειαστούν καταφύγιο από ακτινοβολία, συντρίμμια και ρύπους. Οι τεχνολογικές επιδείξεις στον διαστημικό σταθμό δοκίμασαν τις τεχνικές συσκευασίας, τις δυνατότητες προστασίας και τα συστήματα εξαερισμού των ελαφριών φουσκωτών οικοτόπων . Για πιο μόνιμες κατασκευές, τα πειράματα στον διαστημικό σταθμό μελέτησαν πώς το σκυρόδεμα σκληραίνει σε μειωμένη βαρύτητα και δοκίμασαν ακροφύσια τρισδιάστατης εκτύπωσης σχεδιασμένα να χρησιμοποιούν ρεγολίθιο - τη σκόνη που υπάρχει στη Σελήνη και τον Άρη - ως υλικό για την κατασκευή οικοτόπων επί τόπου.Τα ρομποτικά πειράματα στον διαστημικό σταθμό επιδεικνύουν εργασίες όπως η κίνηση αντικειμένων, η έγκαιρη ανίχνευση προβλημάτων εξοπλισμού, η τρισδιάστατη ανίχνευση και η χαρτογράφηση. Τα ρομπότ θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τους αστροναύτες κατά τη διάρκεια αποστολών στο βαθύ διάστημα, εκτελώντας εργασίες ρουτίνας, αντιμετωπίζοντας κινδύνους και μειώνοντας την ανάγκη για επικίνδυνους διαστημικούς περιπάτους.Η ανάλυση δειγμάτων μέσω της αλληλούχισης DNA ήταν ιστορικά δαπανηρή και χρονοβόρα, περιορίζοντας τη χρήση της στο διάστημα. Οι εξελίξεις έχουν οδηγήσει στην επεξεργασία DNA στον διαστημικό σταθμό και στη βελτίωση των τεχνικών αλληλούχισης. Αυτή η δυνατότητα όχι μόνο μπορεί δυνητικά να εντοπίσει ζωή που βασίζεται στο DNA εκτός Γης, αλλά είναι απαραίτητη και για την παρακολούθηση των μικροβίων, ώστε να διατηρούνται τα πληρώματα ασφαλή και υγιή.Οι επικοινωνίες αποτελούν ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της εξερεύνησης του διαστήματος. Η NASA χρησιμοποίησε τον διαστημικό σταθμό για να επιδείξει τις δυνατότητες επικοινωνιών με λέιζερ , επιτρέποντας τη μετάδοση περισσότερων δεδομένων με ταχύτερους ρυθμούς. Αυτή η επικοινωνία θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μια κρίσιμη αμφίδρομη σύνδεση για να διατηρούνται οι αστροναύτες συνδεδεμένοι με τη Γη καθώς εξερευνούν το βαθύ διάστημα. Βήμα 4: Δοκιμές πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης Τα πειράματα και οι τεχνολογίες που δοκιμάστηκαν για πρώτη φορά στον διαστημικό σταθμό περιπλανήθηκαν γύρω από τη Σελήνη με ένα μη επανδρωμένο όχημα Orion κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis I. Η τεχνολογία ακτινοβολίας που επαληθεύτηκε στον σταθμό επιβεβαίωσε ότι ο σχεδιασμός του διαστημικού σκάφους Orion προστατεύει από την επιβλαβή έκθεση. Ένα πανομοιότυπο πείραμα BioSentinel τόσο στον διαστημικό σταθμό όσο και στο Artemis I μελέτησε πώς τα κύτταρα ζύμης αντιδρούν σε διαφορετικά επίπεδα διαστημικής ακτινοβολίας.Επιπλέον, η Moon Imagery ερευνά βαθμονομημένες κάμερες για τα συστήματα πλοήγησης του Orion χρησιμοποιώντας φωτογραφίες της Σελήνης που λαμβάνονται από τον διαστημικό σταθμό, εξασφαλίζοντας ακριβή καθοδήγηση ακόμη και αν χαθεί η επικοινωνία με τη Γη.Τρία πειράματα που προσγειώθηκαν στη Σελήνη κατά τη διάρκεια της αποστολής Blue Ghost Mission-1 της Firefly Aerospace κατέστησαν δυνατά χάρη σε προηγούμενη έρευνα στον διαστημικό σταθμό . Αυτές οι μελέτες συμβάλλουν στη βελτίωση της παρακολούθησης του διαστημικού καιρού, στη δοκιμασμένη ανάκτηση από υπολογιστές από ζημιές από ακτινοβολία και σε προηγμένα συστήματα σεληνιακής πλοήγησης.Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή έρευνας στον διαστημικό σταθμό βρίσκονται στο Artemis II , μια αποστολή που έχει ως στόχο την τοποθέτηση τεσσάρων αστροναυτών σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Βασισμένες σε μετρήσεις ανθρώπινης υγείας που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια αποστολών του διαστημικού σταθμού, οι μετρήσεις που λαμβάνονται στο πλήρωμα του Artemis II θα επεκτείνουν ένα αποθετήριο δεδομένων ανθρώπινης υγείας, ώστε να παρέχουν μια συνοπτική εικόνα του πώς οι διαστημικές πτήσεις επηρεάζουν το ανθρώπινο σώμα πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης. Οι ερευνητές της NASA ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν αυτό το αποθετήριο δεδομένων για να αναπτύξουν πρωτόκολλα που στοχεύουν στη διατήρηση της υγείας των αστροναυτών σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και πέρα από αυτήν. Μικρές συσκευές που ονομάζονται τσιπ ιστών ή οργάνων , οι οποίες χρησιμοποιούνται για διάφορα πειράματα στον διαστημικό σταθμό, θα συνεχίσουν το επιστημονικό τους ταξίδι στο σεληνιακό περιβάλλον . Η έρευνα για τα τσιπ οργάνων θα μπορούσε να βελτιώσει τα μέτρα προστασίας του πληρώματος και να δημιουργήσει εξατομικευμένες ιατρικές θεραπείες για τους ανθρώπους, στη Γη και στο διάστημα. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός παραμένει μια ζωτική επιστημονική πλατφόρμα, παρέχοντας τα θεμέλια που απαιτούνται για την επιβίωση και την ευημερία καθώς η ανθρωπότητα επιχειρεί να εξερευνήσει ανεξερεύνητες περιοχές του σύμπαντός μας. https://www.nasa.gov/missions/station/iss-research/international-space-station-launching-nasa-and-humanity-into-deep-space/

Η NASA πλησιάζει στην ολοκλήρωση του πυραύλου Artemis II με τη νεότερη προσθήκη. Η NASA ενσωμάτωσε τον προσαρμογέα σκηνής Artemis II Orion με τον υπόλοιπο πύραυλο SLS (Space Launch System ) την Τετάρτη στο Κτίριο Συναρμολόγησης Οχημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα.Κατασκευασμένος από μηχανικούς της NASA στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall του οργανισμού στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, ο προσαρμογέας συνδέει το ενδιάμεσο στάδιο κρυογονικής πρόωσης του πυραύλου με το διαστημόπλοιο Orion. Ένα σύνθετο διάφραγμα μέσα στον δακτύλιο προστατεύει το διαστημόπλοιο Orion από τα επικίνδυνα αέρια που παράγονται κατά την εκτόξευση.Τέσσερις CubeSats που περιέχουν επιστημονικά και τεχνολογικά πειράματα θα αναπτυχθούν από τον προσαρμογέα σε υψηλή τροχιά γύρω από τη Γη αφού ο Orion βρεθεί σε ασφαλή απόσταση. Οι CubeSats 12U που βρίσκονται πάνω στον Artemis II αναπτύχθηκαν από διεθνείς εταίρους , τη Νότια Κορέα , τη Γερμανία , την Αργεντινή και τη Σαουδική Αραβία . Ένα «U», ή μονάδα, ορίζεται ως 10 εκατοστά επί 10 εκατοστά επί 10 εκατοστά.Η NASA θα ενσωματώσει το διαστημόπλοιο Orion με τον πύραυλο τις επόμενες εβδομάδες πριν από την αποστολή, η οποία έχει προγραμματιστεί το αργότερο μέχρι τον Απρίλιο του 2026. Οι δοκιμές και οι προσομοιώσεις στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την επερχόμενη εκτόξευση θα πραγματοποιηθούν το αργότερο μέχρι τον Απρίλιο του 2026.Καθώς ο πύραυλος Artemis II πλησιάζει στην ολοκλήρωσή του στο NASA Kennedy, οι εργασίες για το υλικό πτήσης του Artemis III συνεχίζονται. Οι μηχανικοί της NASA Marshall έχουν αντικαταστήσει τον προσαρμογέα σκηνής Artemis III Orion για να ξεκινήσουν τη βάση, τα αεροηλεκτρονικά και την εγκατάσταση καλωδίων. Αργότερα αυτό το φθινόπωρο, θα εγκατασταθεί το διάφραγμά του.Μέσω του Artemis, η NASA θα στείλει αστροναύτες για να εξερευνήσουν τη Σελήνη για επιστημονικές ανακαλύψεις, οικονομικά οφέλη και να θέσουν τα θεμέλια για τις πρώτες επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. https://www.nasa.gov/blogs/missions/2025/09/30/nasa-draws-closer-to-artemis-ii-rocket-completion-with-newest-addition/ Ο προσαρμογέας σταδίου Orion συνδέει το άνω στάδιο με το διαστημόπλοιο Orion, απομονώνει το διαστημόπλοιο από επικίνδυνα αέρια, αναπτύσσει μικρούς επιστημονικούς δορυφόρους και θα χρησιμοποιηθεί σε μια δοκιμή ελιγμών κατά τη διάρκεια της αποστολής Artemis II.

Ο Εγκέλαδος «πληροί όλα τα κριτήρια της ζωής» αναφέρει νέα μελέτη. Άλλη μια μελέτη για τον παγωμένο δορυφόρο του Κρόνου που όλα δείχνουν ότι είναι φιλικός στην παρουσία της ζωής. Έχει διαπιστωθεί ότι ο Εγκέλαδος, ένας από τους δεκάδες δορυφόρους του Κρόνου διαθέτει υπόγειο ωκεανό με πολλές μελέτες να υποδεικνύουν ότι οι συνθήκες του ωκεανού είναι φιλικές στην παρουσία της ζωής κάτι που επιβεβαιώνει μια νέα έρευνα που εντόπισε πολύπλοκα οργανικά μόρια στους κρυστάλλους πάγου που εκτοξεύονται από το εσωτερικό του.Ο Εγκέλαδος αποτελεί τον έκτο σε μέγεθος δορυφόρο του Κρόνου. Πρόκειται για μια παγωμένη «μπάλα» με διάμετρο 500 χλμ. που δεν προκαλούσε κανένα ενδιαφέρον στους επιστήμονες. Όλα άλλαξαν όταν το 2014 το διαστημικό σκάφος Cassini που εξερευνούσε το σύστημα του άρχοντα των δαχτυλιδιών του ηλιακού μας συστήματος περνώντας πάνω από τον Εγκέλαδο συνέλλεξε και μετέδωσε στην Γη δεδομένα τα οποία προκάλεσαν συναγερμό όχι μόνο στα μέλη της αποστολής αλλά στην επιστημονική κοινότητα σε όλο τον κόσμο. Τα στοιχεία υπεδείκνυαν την ύπαρξη ενός υπόγειου ωκεανού γεγονός που τελικά επιβεβαιώθηκε με επόμενες παρατηρήσεις του Cassini.Οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο ωκεανός αυτός καλύπτει όλη την έκταση του δορυφόρου και έχει βάθος τουλάχιστον 30 χλμ. Οι περιοχές κοντά στην επιφάνεια του έχουν εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία λόγω της κοντινής τους απόστασης με τους πάγους του δορυφόρου. Όσο όμως πλησιάζουμε προς το πυρήνα του δορυφόρου οι θερμοκρασίες αυξάνονται. Σειρά μελετών έχουν δείξει ότι ο ωκεανός αυτός διαθέτει μια σειρά από χαρακτηριστικά και προϋποθέσεις για την παρουσία της ζωής σε αυτόν έστω και σε μικροβιακό επίπεδο.Αν και η επιφάνειά του φαίνεται άγονη κοντά στον Νότιο Πόλο μικροσκοπικοί κόκκοι πάγου εκτοξεύονται συνεχώς στο Διάστημα μέσα από ρωγμές στον παγωμένο φλοιό. Χρησιμοποιώντας δεδομένα του διαστημοπλοίου Cassini, η ερευνητική ομάδα ανακάλυψαν ότι αυτοί οι κρύσταλλοι πάγου είναι γεμάτοι με πολύπλοκα οργανικά μόρια.Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» μερικά από αυτά τα μόρια μπορεί να αποτελούν μέρος αλυσίδων χημικών αντιδράσεων που τελικά οδηγούν στη δημιουργία ζωής. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι αυτή η ανακάλυψη σημαίνει πως ο Εγκέλαδος πλέον «πληροί όλα τα κριτήρια» για να θεωρηθεί κόσμος ικανός να υποστηρίξει ζωή: διαθέτει σταθερή παροχή υγρού νερού, πηγές ενέργειας από υδροθερμικούς αεραγωγούς, καθώς και τα σωστά χημικά στοιχεία και οργανικά μόρια.Αυτό δεν αποδεικνύει απαραίτητα ότι υπάρχει ήδη ζωή στον Εγκέλαδο, αλλά αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα ότι είναι κατοικήσιμος. «Ακόμη και το να μην βρούμε ζωή στον Εγκέλαδο θα ήταν μια τεράστια ανακάλυψη, γιατί εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το γιατί δεν υπάρχει ζωή σε ένα περιβάλλον όπου υπάρχουν όλες οι κατάλληλες συνθήκες» αναφέρει ο Δρ. Νοζέρ Καβάγια του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Εντυπωσιακοί πίδακες στον Εγκέλαδο εκτοξεύουν ύλη που συνδέεται με τη ζωή από το εσωτερικό του στο Διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2014121/o-egkelados-pliroi-ola-ta-kritiria-tis-zois-anaferei-nea-meleti/

To James Webb αποκαλύπτει εντυπωσιακά φαινόμενα και ένα σόου φωτός σε περιπλανώμενο πλανήτη. Βρίσκεται σε απόσταση 20 ετών φωτός από τη Γη και αποτελεί ερευνητικό στόχο των αστρονόμων. Το 2009 εντοπίστηκε ένας πλανήτης που ταξιδεύει μόνος του σε (σχετικά) κοντινή απόσταση από το ηλιακό μας σύστημα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb μελέτησε αυτόν τον περιπλανώμενο εξωπλανήτη και προσέφερε στους επιστήμονες το πρώτο δελτίο καιρού για αυτού του είδους τα διαστημικά σώματα.Διάφορα κοσμικά φαινόμενα ή συνδυασμός κοσμικών φαινομένων που εξελίσσονται σε πλανητικά συστήματα απομακρύνουν σε ορισμένες περιπτώσεις κάποιον από τους πλανήτες ενός συστήματος από αυτό υποχρεώνοντας τον να ταξιδεύει μόνος του στο Σύμπαν. Ανάμεσα στους περίπου έξι χιλιάδες εξωπλανήτες που έχουν εντοπίσει οι αστρονόμοι μέχρι σήμερα στο γαλαξία μας υπάρχουν και ορισμένοι περιπλανώμενοι εξωπλανήτες ο αριθμός των οποίων όπως φαίνεται είναι αρκετά μεγάλος στο Σύμπαν.Ο εξωπλανήτης έχει λάβει την κωδική ονομασία SIMP-0136 και το James Webb αποκάλυψε σέλας, εξωτικά σύννεφα και καταιγίδες στον πλανήτη. Αστρονόμοι του Trinity College του Δουβλίνου χρησιμοποίησαν το James Webb για να μελετήσουν την ταραχώδη ατμόσφαιρα του SIMP-0136. Με τα εξαιρετικά ευαίσθητα όργανα του τηλεσκοπίου οι ερευνητές μέτρησαν μικροσκοπικές μεταβολές στη φωτεινότητα του πλανήτη καθώς περιστρεφόταν, αποκαλύπτοντας τη θερμοκρασία του την κάλυψη από σύννεφα και τη χημική του σύσταση.Μια απροσδόκητη ανακάλυψη ήταν ότι ο SIMP-0136 εμφανίζει έντονη αυξημένη δραστηριότητα σέλας, παρόμοια με της Γης η οποία θερμαίνει την ανώτερη ατμόσφαιρά του. «Αυτές είναι μερικές από τις πιο ακριβείς μετρήσεις της ατμόσφαιρας εξωηλιακού σώματος που έχουν γίνει ποτέ και η πρώτη φορά που οι μεταβολές των ατμοσφαιρικών ιδιοτήτων καταγράφηκαν άμεσα», δήλωσε ο Δρ. Έβερτ Νάσεντκιν επικεφαλής της έρευνας που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics».Ο πλανήτης αναπτύσσει θερμοκρασίες άνω των 1,500 βαθμών Κελσίου με καταγραφές ανεπαίσθητων μεταβολών μικρότερων των πέντε βαθμών Κελσίου οι οποίες φαίνεται να συνδέονται με καταιγίδες παρόμοιες με τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα του Δία, μια τρομερή αντικυκλωνική θύελλα που διαρκεί εδώ και αιώνες στον γίγαντα του ηλιακού μας συστήματος. Έκπληξη αποτέλεσε το γεγονός ότι τα σύννεφα του SIMP-0136 παρέμειναν σταθερά, χωρίς διαφοροποιήσεις. Σε αυτές τις θερμοκρασίες, δεν μοιάζουν με τα γήινα σύννεφα αλλά αποτελούνται από κόκκους πυριτίου σαν την άμμο σε μια παραλία. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η έρευνα αυτή δείχνει πώς με τα δεδομένα του James Webb και εξελιγμένα μοντέλα μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τα καιρικά φαινόμενα κόσμων πέρα από το ηλιακό μας σύστημα. Στο μέλλον, τηλεσκόπια όπως το Extremely Large Telescope και το Habitable Worlds Observatory θα επιτρέψουν τη μελέτη της ατμοσφαιρικής δυναμικής εξωπλανητών, από αέριους γίγαντες τύπου Δία έως και βραχώδεις κόσμους. Καλλιτεχνική απεικόνιση του εξωπλανήτη που παρατήρησε το James Webb. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2014075/to-james-webb-apokalyptei-entyposiaka-fainomena-kai-ena-sooy-fotos-se-periplanomeno-planiti/

Τι συμβαίνει: Συμβουλές παρατήρησης ουρανού για τον Οκτώβριο του 2025 από τη NASA. Μια υπερπανσέληνος και βροχές μετεωριτών από τους Δρακονίδες και τους Ωριωνίδες Μια υπερπανσέληνος κατακλύζει τον ουρανό, η βροχή μετεωριτών των Δρακονίδων ξεπροβάλλει και η βροχή μετεωριτών των Ωριωνίδων λάμπει έντονα. Κύρια σημεία παρατήρησης του ουρανού 6 Οκτωβρίου: Η υπερπανσέληνος του Οκτωβρίου 6-10 Οκτωβρίου: Η βροχή μετεωριτών των Δρακονίδων 21 Οκτωβρίου: Οι κορυφώσεις της βροχής μετεωριτών των Ωριωνίδων (πλήρης διάρκεια 26 Σεπτεμβρίου - 22 Νοεμβρίου) Τι συμβαίνει τον Οκτώβριο; Μια Υπερπανσέληνος κατακλύζει, η βροχή μετεωριτών των Δρακονιδών κάνει την εμφάνισή της και οι μετεωρίτες των Ωριωνιδών αστράφτουν στον νυχτερινό ουρανό. Το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου, κοιτάξτε ψηλά και θα εκπλαγείτε καθώς η πανσέληνος είναι μεγαλύτερη και φωτεινότερη επειδή - είναι μια υπερπανσέληνος! Απόψε, το φεγγάρι θα μπορούσε να φαίνεται περίπου 30% πιο φωτεινό και έως και 14% μεγαλύτερο από μια τυπική πανσέληνο. Αλλά γιατί; Οι υπερπανσέληνοι συμβαίνουν όταν μια νέα σελήνη ή μια πανσέληνος συμπίπτει με το «περίγειο», δηλαδή όταν η σελήνη βρίσκεται στην πλησιέστερη θέση της στη Γη όλο τον μήνα.Αυτή λοιπόν είναι μια εξαιρετικά κοντινή πανσέληνος! Κάτι που εξηγεί την εντυπωσιακή της εμφάνιση.Και τι χρονική στιγμή - ενώ η υπερπανσέληνος εμφανίζεται στις 6 Οκτωβρίου, μόλις μερικές ημέρες πριν, στις 4 Οκτωβρίου, είναι η «Διεθνής Παρατήρηση της Νύχτας της Σελήνης»!Είναι μια ετήσια, παγκόσμια εκδήλωση όπου οι λάτρεις της Σελήνης συγκεντρώνονται για να απολαύσουν τον φυσικό μας δορυφόρο. Μπορείτε να παρακολουθήσετε ή να διοργανώσετε ένα πάρτι παρατήρησης της Σελήνης ή απλώς να παρατηρήσετε τη Σελήνη από όπου κι αν βρίσκεστε. Γι' αυτό, κοιτάξτε ψηλά και γιορτάστε το φεγγάρι μαζί με ανθρώπους σε όλο τον κόσμο! Η υπερπανσέληνος θα φωτίσει τον ουρανό στις 6 Οκτωβρίου, αλλά αν τύχει να δείτε λίγο σκοτεινό ουρανό μεταξύ 6 και 10 Οκτωβρίου, μπορεί να γίνετε μάρτυρες της πρώτης από τις δύο βροχές μετεωριτών του Οκτωβρίου - των Δρακονίδων!Η βροχή μετεωριτών των Δρακονίδων προέρχεται από συντρίμμια που ακολουθούν τον κομήτη 21P Giacobini-Zinner και καίγονται στην ατμόσφαιρα της Γης.Αυτοί οι μετεωρίτες προέρχονται από την κοντινή κορυφή του αστερισμού Δράκων στον βόρειο ουρανό και η βροχή μπορεί να παράγει έως και 10 μετεωρίτες ανά ώρα!Οι Δρακονίδες κορυφώνονται γύρω στις 8 Οκτωβρίου, αλλά αν δεν δείτε κανέναν, μπορείτε πάντα να κατηγορήσετε τη φωτεινή υπερπανσέληνο και να περιμένετε μερικές εβδομάδες μέχρι την επόμενη βροχή μετεωριτών - τους Ωριωνίδες!Η βροχή μετεωριτών Ωριωνίδων, η οποία θα κορυφωθεί στις 21 Οκτωβρίου, αναμένεται να προσφέρει ένα εντυπωσιακό θέαμα, ρίχνοντας περίπου 20 μετεωρίτες ανά ώρα στον νυχτερινό ουρανό. Αυτή η βροχή μετεωριτών συμβαίνει όταν η Γη ταξιδεύει μέσα από τα συντρίμμια που σέρνονται πίσω από τον κομήτη του Χάλεϊ και καίγονται στην ατμόσφαιρά μας.Η πλήρης διάρκεια της βροχής μετεωριτών εκτείνεται από τις 26 Σεπτεμβρίου έως τις 22 Νοεμβρίου, αλλά η καλύτερη στιγμή για να δείτε μετεωρίτες είναι στις 21 Οκτωβρίου πριν από τα μεσάνυχτα μέχρι περίπου τις 2 π.μ.Αυτό συμβαίνει επειδή, όχι μόνο αυτή τη νύχτα είναι η κορύφωση της βροχής, αλλά είναι και η νέα σελήνη του Οκτωβρίου, που σημαίνει ότι η σελήνη θα βρίσκεται ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, καθιστώντας την σκοτεινή και αόρατη σε εμάς. Με έναν ουρανό χωρίς φεγγάρι, είναι πολύ πιο πιθανό να πιάσετε μια πύρινη σφαίρα να αιωρείται τρέχοντας μέσα στη νύχτα. Βρείτε λοιπόν μια σκοτεινή τοποθεσία μετά τη δύση του ηλίου, κοιτάξτε προς τον νοτιοανατολικό ουρανό (αν βρίσκεστε στο βόρειο ημισφαίριο) και τα βορειοανατολικά (αν βρίσκεστε στο νότιο ημισφαίριο) και απολαύστε! Οι μετεωρίτες Ωριωνίδες φαίνεται να προέρχονται από την κατεύθυνση του αστερισμού του Ωρίωνα, αλλά μπορεί να τους δείτε από παντού στον ουρανό. https://science.nasa.gov/solar-system/whats-up-october-2025-skywatching-tips-from-nasa/ Εικονογραφημένο infographic που δείχνει τη διαφορά (όπως φαίνεται από τη Γη) μεταξύ του περιγείου, όταν εμφανίζεται μια υπερπανσέληνος, και του απόγειου, όταν εμφανίζεται μια μικροπανσέληνος. Διάγραμμα του ουρανού που δείχνει την βροχή μετεωριτών των Δρακονίδων, συμπεριλαμβανομένου του σημείου ακτινοβολίας της βροχής και του αστερισμού Δράκοντα όπου παρατηρούνται συχνά οι μετεωρίτες στη βροχή και από όπου προέρχονται. Διάγραμμα του ουρανού που δείχνει την βροχή μετεωριτών Ωριωνίδων, συμπεριλαμβανομένου του σημείου ακτινοβολίας της βροχής και του αστερισμού Ωρίωνα όπου παρατηρούνται συχνά οι μετεωρίτες στη βροχή και από όπου προέρχονται.

Ελβετία: «Χάθηκε» το ένα τέταρτο των παγετώνων σε μία δεκαετία. Συρρικνώνονται οι παγετώνες της Ελβετίας. Οι παγετώνες της Ελβετίας έχουν χάσει το ένα τέταρτο του όγκου τους μόνο την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα, Τετάρτη.Το 2025, η τήξη των παγετώνων στην Ελβετία ήταν για άλλη μια φορά «τεράστια», ανέφερε το δίκτυο Glacier Monitoring in Switzerland (GLAMOS).Σύμφωνα με το ίδιο δίκτυο, το λιώσιμο των παγετώνων βρέθηκε κοντά στο ρεκόρ που σημειώθηκε το 2022. Λιγότερο χιόνι τον χειμώνα, καύσωνες το καλοκαίρι Καθώς τον χειμώνα έπεσε λίγο χιόνι, ενώ ο Ιούνιος και ο Αύγουστος σημαδεύθηκαν από κύματα καύσωνα, οι παγετώνες της Ελβετίας έχασαν το 3% του όγκου τους το προηγούμενο διάστημα. Αυτό σηματοδοτεί το τέταρτο μεγαλύτερο επίπεδο απωλειών από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις, μετά από το 2022, το 2023 και το 2003, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του GLAMOS.Όπως δήλωσε ο διευθυντής του GLAMOS, Ματίας Χους, εδώ και περίπου 20 χρόνια όλοι οι ελβετικοί παγετώνες χάνουν πάγο με αυξανόμενο ρυθμό.Οι ελβετικοί παγετώνες, οι οποίοι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην υδροηλεκτρική ενέργεια και την παροχή πόσιμου νερού, έχασαν το ένα τέταρτο (24%) του όγκου τους κατά τη δεκαετία 2015-2025, σε σύγκριση με 17% κατά την περίοδο 2010-2020, 14% κατά την περίοδο 2000-2010 και 10% κατά την περίοδο 1990-2000, αναφέρει η έκθεση.Η Ελβετία επηρεάζεται ιδιαίτερα από την υπερθέρμανση του πλανήτη, η οποία στη χώρα είναι «διπλάσια από τον παγκόσμιο μέσο όρο», σύμφωνα με την Ελβετική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας.Αν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα παγκοσμίως παραμείνουν στα τρέχοντα επίπεδα, σχεδόν όλοι οι παγετώνες της Ελβετίας —που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ του όγκου των αλπικών παγετώνων που απομένουν— θα έχουν λιώσει μέχρι το τέλος του αιώνα, προειδοποίησε ο Χους.Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, περισσότεροι από 1.100 ελβετικοί παγετώνες έχουν εξαφανιστεί, σύμφωνα με το GLAMOS. https://www.naftemporiki.gr/green/climate/2013558/elvetia-chathike-to-ena-tetarto-ton-pagetonon-se-mia-dekaetia/

Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Νέο διαστημικό φορτηγό πλοίο καθ' οδόν προς το Μπαϊκονούρ Το φορτηγό πλοίο Progress MS-33 θα φτάσει στο κοσμοδρόμιο σε λίγες μέρες, στις αρχές Οκτωβρίου. Πριν από την αναχώρηση, το φορτηγό πλοίο υποβλήθηκε σε δοκιμές ελέγχου, όπως: 🔘Αυτόνομες δοκιμές των ενσωματωμένων συστημάτων· 🔘Ηλεκτρικές δοκιμές του εξοπλισμού και του υλικού εξυπηρέτησης· 🔘Δοκιμές διαρροών σε θάλαμο κενού. Οι προετοιμασίες εκτόξευσης για το διαστημικό φορτηγό πλοίο έχουν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν στο Μπαϊκονούρ τον Οκτώβριο. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_23405 Το συνεργείο εργάζεται σε προηγμένο επιστημονικό υλικό και διεξάγει εργαστηριακές επιθεωρήσεις. Ο εξοπλισμός διαστημικής επιστήμης βρέθηκε για άλλη μια φορά στην κορυφή του προγράμματος για το πλήρωμα της Αποστολής 73 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Η υποστήριξη ζωής και η συντήρηση ηλεκτρονικών συσκευών για να διατηρηθεί το τροχιακό φυλάκιο σε άριστη κατάσταση γέμισαν το υπόλοιπο της ημέρας για τους κατοίκους του διαστημικού εργαστηρίου.Ο εξοπλισμός απομάκρυνσης υγρασίας από τα διαστημόπλοια και η φυσική εξαιρετικά υψηλών θερμοκρασιών ήταν το επίκεντρο των μηχανικών πτήσης Jonny Kim της NASA και Kimiya Yui της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης). Ο Kim εγκατέστησε και ενεργοποίησε μια νέα τεχνολογική επίδειξη στη μονάδα Harmony , δοκιμάζοντας την απομάκρυνση υγρασίας από το περιβάλλον ενός διαστημικού σκάφους για ανακύκλωση. Τα αποτελέσματα μπορεί να προωθήσουν τα αναγεννητικά συστήματα υποστήριξης ζωής σε μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού, λόγω της αδυναμίας ανεφοδιασμού πληρωμάτων που ζουν και εργάζονται πιο μακριά από τη Γη. Ο Yui εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Kibo στον Ηλεκτροστατικό Φούρνο Αιώρησης (ELF) επεξεργάζοντας δείγματα μέσα στην πειραματική συσκευή. Το ELF χρησιμοποιεί λέιζερ για την ασφαλή θέρμανση υλικών σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, καθώς αισθητήρες και κάμερες μετρούν θερμοφυσικές ιδιότητες που είναι δύσκολο να επιτευχθούν στη βαρύτητα της Γης.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Mike Fincke, εγκατέστησε το νέο υλικό έρευνας φυσικής ρευστών Heat Transfer Host 2 μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus . Ο προηγμένος εξοπλισμός θα εξετάσει τη μεταφορά θερμότητας δύο φάσεων ή συμπύκνωση όταν το αέριο μετατρέπεται σε υγρό, οδηγώντας ενδεχομένως στο σχεδιασμό προηγμένων θερμικών συστημάτων για διαστημόπλοια που μεταφέρουν ανθρώπους σε αποστολές στο βαθύ διάστημα.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Ζένα Κάρντμαν, πέρασε την ημέρα της κυρίως σε συντήρηση υποστήριξης ζωής, μεταφέροντας πρώτα υγρά μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Destiny . Στη συνέχεια, συνέλεξε μετρήσεις ροής αέρα και επιθεώρησε συστήματα εξαερισμού σε όλο το αμερικανικό τμήμα του διαστημικού σταθμού με τη βοήθεια της Κιμ. Τέλος, η Κάρντμαν επιθεώρησε καλώδια και μονώσεις για σημάδια διάβρωσης και υποβάθμισης στις μονάδες Unity και Harmony. Στην αρχή της βάρδιάς της, η Κάρντμαν αφιέρωσε λίγα λεπτά ανταλλάσσοντας κασέτες δειγμάτων μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Πειραμάτων Δείγματος-4 για ένα πείραμα που διερεύνησε τον τρόπο παρασκευής φαρμακευτικών προϊόντων εκτός Γης .Ο Διοικητής Σταθμού Σεργκέι Ριζίκοφ της Roscosmos πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βάρδιάς του αντικαθιστώντας εξαρτήματα τροφοδοσίας μέσα στη μονάδα Zarya . Ολοκλήρωσε την ημέρα του κάνοντας τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda για ένα τακτικό τεστ διαστημικής φυσικής κατάστασης. Ο μηχανικός πτήσης Αλεξέι Ζουμπρίτσκι επικεντρώθηκε στη συντήρηση καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης, συντηρώντας τη γεννήτρια οξυγόνου Elektron στη Zvezda και διεξάγοντας την ετήσια επιθεώρηση εντός των μονάδων του τμήματος Roscosmos για υγρασία, διάβρωση ή ζημιές. Ο μηχανικός πτήσης Όλεγκ Πλατόνοφ διερεύνησε πώς το αίμα κυκλοφορεί στο μικροκυκλοφορικό σύστημα, τα μικρότερα αιμοφόρα αγγεία, στα άκρα ενός μέλους του πληρώματος χρησιμοποιώντας εξειδικευμένες περιχειρίδες αρτηριακής πίεσης και ηλεκτρόδια. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/30/crew-works-advanced-science-hardware-and-conducts-lab-inspections/ Οι αστροναύτες της NASA, Ζίνα Κάρντμαν και Μάικ Φινκ, και οι δύο μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 73, ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά τη διάρκεια συντήρησης επιστημονικού εξοπλισμού στον αεροθάλαμο του Kibo.

Κίνδυνος για τις επανδρωμένες εγκαταστάσεις στη Σελήνη από τον τοπικό… Εγκέλαδο. Νέα μελέτη αξιολογεί τους σεισμικούς κινδύνους στο φεγγάρι για την ανθρώπινη παρουσία εκεί. Λίγα 24ωρα μετά την ανακοίνωση της NASA ότι σχεδιάζει τη δημιουργία ενός χωριού στη Σελήνη νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι η σεισμική δραστηριότητα στο φυσικό μας δορυφόρο μπορεί να απειλήσει τη σταθερότητα των υποδομών που θέλει να δημιουργήσει η ανθρωπότητα στο φεγγάρι. Σύμφωνα με την μελέτη οι σεληνιακοί σεισμοί και όχι οι προσκρούσεις μετεωριτών-αστεροειδών ήταν υπεύθυνοι για τις αλλαγές στο έδαφος στην κοιλάδα Taurus-Littrow που ήταν το σημείο προσεδάφισης της επανδρωμένης αποστολής Apollo 17 το 1972.Η μελέτη εντόπισε την πιθανή πηγή αυτών των μεταβολών της επιφάνειας και αξιολόγησε τους πιθανούς κινδύνους χρησιμοποιώντας νέα σεισμικά μοντέλα με αποτελέσματα που έχουν σημαντικές επιπτώσεις τόσο για τη μελλοντική εξερεύνηση της Σελήνης όσο και για την ανάπτυξη μόνιμων βάσεων στην επιφάνειά της.Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science Advances» η ερευνητική ομάδα ανέλυσε δεδομένα από το σημείο προσεδάφισης της σεληνακάτου της αποστολής Apollo 17 όπου αστροναύτες είχαν συλλέξει δείγματα βράχων από κατολισθήσεις και πτώσεις ογκόλιθων που πιστεύεται ότι προκλήθηκαν από σεληνιακούς σεισμούς. Μελετώντας αυτά τα γεωλογικά ίχνη εκτίμησαν την ένταση των παλαιών σεισμών και εντόπισαν την πιθανή τους προέλευση.Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σεισμοί γύρω στα 3 Ρίχτερ –αν και ασθενείς για τα δεδομένα της Γης– ήταν αρκετά ισχυροί ώστε να ταρακουνούν την περιοχή επί 90 εκατομμύρια χρόνια. Αυτοί οι σεισμοί συνδέθηκαν με το ρήγμα Lee-Lincoln, μια μεγάλη τομή στο σεληνιακό έδαφος, που πιθανόν να είναι ενεργή ακόμη και σήμερα. Οι κίνδυνοι και η νέα επιστήμη Οι επιστήμονες υπολογίζουν πιθανότητα 1 στις 20 εκατομμύρια να συμβεί καταστροφικός σεισμός σε οποιαδήποτε ημέρα κοντά σε ενεργό ρήγμα. Αν και οι πιθανότητες είναι μικρές μακροχρόνιες αποστολές αυξάνουν το ρίσκο. Έτσι με μια βάση που θα λειτουργεί για 10 χρόνια η πιθανότητα ενός επικίνδυνου σεισμού γίνεται περίπου 1 στις 5,500.Αυτό σημαίνει ότι οι αποστολές μικρής διάρκειας, όπως το Apollo 17 είχαν πολύ χαμηλό κίνδυνο ενώ οι μελλοντικές αποστολές σε μόνιμες εγκαταστάσεις θα είναι πιο εκτεθειμένες.Οι ερευνητές θεωρούν ότι το έργο τους ανοίγει τον δρόμο για μια νέα επιστήμη, τη σεληνιακή παλαιοσεισμολογία που ασχολείται με τη μελέτη αρχαίων σεισμών στη Σελήνη. Ενώ στη Γη οι επιστήμονες μελετούν ρήγματα ανοίγοντας τομές, στη Σελήνη θα πρέπει να βασιστούν σε νέα δεδομένα, υψηλής ανάλυσης εικόνες και όργανα που θα εγκαταστήσουν οι επερχόμενες επανδρωμένες αποστολές Artemis της NASA.Μια μεγάλη επανδρωμένη βάση στη Σελήνη έχουν ανακοινώσει ότι θα δημιουργήσουν από κοινού Κίνα και Ρωσία εγχείρημα στο οποία έχουν δηλώσει συμμετοχή και αρκετές ακόμη χώρες. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος είχε ανακοινώσει πριν από περίπου μια δεκαετία ότι θέλει να δημιουργήσει ένα σεληνιακό χωριό στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης αλλά το σχέδιο δεν έχει προχωρήσει. Θεωρείται βέβαιο ότι εγκαταστάσεις διαφόρων ειδών (εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, τουριστικές κ.α.) στη Σελήνη θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν και ιδιωτικές εταιρείες και θα πρέπει όλοι να λάβουν υπόψη τους την τοπική γεωλογική κατάσταση. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2013497/kindynos-gia-tis-epandromenes-egkatastaseis-sti-selini-apo-ton-topiko-egkelado/

Άγνωστο είδος ιχθυόσαυρου ανακαλύφθηκε στη Γερμανία. Έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και φωτίζει την ύπαρξη και εξέλιξη αυτών των αρχαίων θαλάσσιων τεράτων. Ομάδα ερευνητών από την Ελβετία και τη Γερμανία, ταυτοποίησε ένα μέχρι πρότινος άγνωστο είδος ιχθυόσαυρου. Η ανακάλυψη βασίζεται σε απολιθώματα που φυλάσσονται στο Μουσείο Urwelt-Museum Oberfranken στη Γερμανία και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Fossil Record».Το νέο είδος ονομάστηκε Eurhinosaurus mistelgauensis, προς τιμήν του κοιτάσματος αργίλου του Mistelgau στην Άνω Φραγκονία, περιοχή γνωστή για τις σημαντικές παλαιοντολογικές ανακαλύψεις της.«Οι ιχθυόσαυροι είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα ερπετών προσαρμοσμένων στη θαλάσσια ζωή, που ευδοκίμησαν από την Πρώιμη Τριαδική μέχρι την αρχή της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου. Οι ιχθυόσαυροι παρουσιάζουν μορφολογικά χαρακτηριστικά όπως άκρα μετασχηματισμένα σε πτερύγια, επιμήκη ρύγχη, αμφίκοιλους σπονδύλους σε μεγάλο βαθμό και την ανάπτυξη ουραίου πτερυγίου, όλα στοιχεία που δείχνουν ότι ήταν πλήρως προσαρμοσμένοι στη θαλάσσια ζωή. Οι ιχθυόσαυροι είχαν παγκόσμια κατανομή σε όλη τη διάρκεια της ύπαρξής τους. Η Νότια Γερμανία, ειδικότερα, είναι διάσημη για τον εκτενή κατάλογο απολιθωμάτων ιχθυοσαύρων της από την Κάτω Ιουρασική περίοδο, κυρίως από τον σχηματισμό Posidonienschiefer, που έχει αποδώσει χιλιάδες δείγματα». Ανάμεσα σε αυτούς τους ιχθυόσαυρους της Κάτω Ιουρασικής το γένος Eurhinosaurus αποτελεί σχετικά σπάνιο στοιχείο της πανίδας. Η παλαιογεωγραφική του κατανομή περιορίζεται σε αυτό που σήμερα είναι η Ευρώπη με απολιθωμένα ευρήματα από τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και την Ελβετία. Αυτό το γένος ξεχωρίζει για το χαρακτηριστικό του επιμήκες και λεπτό ρύγχος με ένα ακραίο προγναθισμό, καθώς η κάτω γνάθος είναι δραματικά μικρότερη από την άνω περισσότερο από 60%» δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Δρ. Γκάελ Σπίχερ ερευνητής στο Μουσείο JURASSICA, το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ και το Πανεπιστήμιο της Βόννης.Οι ιχθυόσαυροι ήταν θαλάσσια ερπετά με πολλά είδη που κυριαρχούσαν στους ωκεανούς και τις θάλασσες για περίπου 160 εκατ. έτη. Τα ευρήματα που έχουν στη διάθεση τους οι επιστήμονες δείχνουν ότι οι ιχθυόσαυροι έκαναν την εμφάνιση τους στον πλανήτη πριν από 250 εκατ. έτη κάποια στιγμή αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το νερό και να βγουν στη στεριά αλλά τελικά αποφάσισαν να επιστρέψουν στο υδάτινο περιβάλλον για να ζήσουν και να εξελιχθούν εκεί. Η εξαφάνιση των ιχθυόσαυρων οριοθετείται πριν από περίπου 90 εκατ. έτη, δεν έπαιξε δηλαδή ρόλο η πτώση του γιγάντιου αστεροειδή στη Γη πριν από 66 εκατ. έτη οι επιπτώσεις της οποίας οδήγησαν στην εξαφάνιση του 80% της ζωής στον πλανήτη συμπεριλαμβανομένων των δεινοσαύρων. Καλλιτεχνική απεικόνιση του ιχθυόσαυρου που ζούσε στη Γερμανία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2013489/agnosto-eidos-ichthyosayroy-anakalyfthike-sti-germania/

Η ηφαιστειακή δορυφόρος του Δία, η Ιώ. Κατά τη διάρκεια της κοντινής του πτήσης γύρω από το φεγγάρι του Δία, την Ιώ, στις 30 Δεκεμβρίου 2023, το διαστημόπλοιο Juno της NASA κατέγραψε μερικές από τις πιο λεπτομερείς εικόνες της ηφαιστειακής επιφάνειας της Ιώ. Σε αυτήν την εικόνα, που τραβήχτηκε από το όργανο JunoCam από περίπου 1.500 χιλιόμετρα πάνω από τη σελήνη, η νυχτερινή πλευρά της Ιώ [αριστερός λοβός] φωτίζεται από το «Jupitershine», το οποίο είναι το ηλιακό φως που αντανακλάται από την επιφάνεια του πλανήτη.Αυτή η εικόνα είναι η Επιστημονική Εικόνα του Μήνα της NASA για τον Οκτώβριο του 2025. Κάθε μήνα, η Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών της NASA επιλέγει μια εικόνα για να την παρουσιάσει, προσφέροντας λήψεις ταπετσαρίας επιφάνειας εργασίας, καθώς και συνδέσμους προς σχετικά θέματα, δραστηριότητες και παιχνίδια. https://www.nasa.gov/image-article/jupiters-volcanic-moon-io/

Το μεγάλο κύμα. Ένα γιγάντιο κύμα με αστέρια που κυματίζει από το κέντρο του Γαλαξία μας προς τα έξω ανακάλυψε το διαστημικό τηλεσκόπιο Γαία (Gaia) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).Σύμφωνα με την δημoσίευση ‘The great wave‘, το αστρικό κύμα στον Γαλαξία μας έχει πλάτος 150 – 200 pc (παρσέκ), και μήκος κύματος (λ) μεγαλύτερο από 4 kpc. Αν η «ακτίνα» του γαλαξιακού δίσκου με τα άστρα είναι γύρω στα 15 kpc, τότε (με το μάτι από την εικόνα) προκύπτει ότι το μήκος κύματος θα είναι γύρω στα λ=7-8 kpc.Γνωρίζουμε ότι τα αστέρια του Γαλαξία περιστρέφονται γύρω από το κέντρο του και το τηλεσκόπιο Γαία έχει μετρήσει τις ταχύτητες και τις κινήσεις τους. Το ίδιο τηλεσκόπιο ανακάλυψε ότι ο δίσκος του Γαλαξία ταλαντεύεται με την πάροδο του χρόνου παρόμοια με την κίνηση μίας σβούρας. Συνολικά, το διαστημικό τηλεσκόπιο Γαία, που «σίγησε» τον περασμένο Μάρτιο, μας έχει προσφέρει τον μεγαλύτερο και ακριβέστερο πολυδιάστατο χάρτη του Γαλαξία μας. Τώρα η μελέτη των δεδομένων του δίνει στους ερευνητές μία επιπλέον νέα πληροφορία: Ένα μεγάλο κύμα μετακινεί τα άστρα του Γαλαξία μας σε αποστάσεις δεκάδων χιλιάδων ετών φωτός από τον Ήλιο. Η ανακοίνωση του ESA παρομοιάζει αυτό το γαλαξιακό κύμα αστεριών με τους κυματισμούς προς τα έξω που προκαλεί μία πέτρα όταν πέφτει σε μία λίμνη.Μέσα από τους χάρτες του Γαλαξία μας, που έχουν δημιουργήσει οι επιστήμονες με τη βοήθεια των δεδομένων του Γαία, διακρίνεται ότι το κύμα εκτείνεται σε τεράστιο μέρος του γαλαξιακού δίσκου επηρεάζοντας αστέρια σε απόσταση τουλάχιστον 30 έως 65 χιλιάδων ετών φωτός από το κέντρο του Γαλαξία.Οι ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν αυτήν την κίνηση μελετώντας τις λεπτομερείς θέσεις και κινήσεις νεαρών γιγάντιων αστεριών και Κηφείδων, μίας ομάδας μεταβλητών αστεριών που αποτελούν σημαντικούς δείκτες για την κλίμακα γαλαξιακών και εξωγαλαξιακών αποστάσεων. Καθώς αυτά τα αστέρια κινούνται με το κύμα, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το αέριο στον δίσκο μπορεί, επίσης, να συμμετέχει σε αυτήν την κυματοειδή ροή.Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν την προέλευση αυτών των γαλαξιακών δονήσεων. Μία παλαιότερη σύγκρουση με έναν νάνο γαλαξία θα μπορούσε να είναι πιθανή εξήγηση, που ωστόσο πρέπει να διερευνηθεί. Το μεγάλο κύμα θα μπορούσε, επίσης, να σχετίζεται με μία κυματοειδή κίνηση μικρότερης κλίμακας που παρατηρείται σε απόσταση 500 ετών φωτός από τον Ήλιο, αλλά σε διαφορετική περιοχή του γαλαξιακού δίσκου, το λεγόμενο Κύμα Ράντκλιφ. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Astronomy and Astrophysics». Σύμφωνα με την δημoσίευση ‘The great wave‘, το αστρικό κύμα στον Γαλαξία μας έχει πλάτος 150 – 200 pc (παρσέκ), και μήκος κύματος (λ) μεγαλύτερο από 4 kpc. Αν η «ακτίνα» του γαλαξιακού δίσκου με τα άστρα είναι γύρω στα 15 kpc, τότε (με το μάτι από την εικόνα) προκύπτει ότι το μήκος κύματος θα είναι γύρω στα λ=7-8 kpc. Ο παραμορφωμένος δίσκος του Γαλαξία μας ταλαντεύεται σαν σβούρα https://www.amna.gr/home/article/937180/Ena-megalo-astriko-kuma-ston-Galaxia-entopizei-to-diastimiko-tileskopio-Gaia- – https://www.esa.int/Science_Exploration/Space_Science/Gaia/Gaia_discovers_our_galaxy_s_great_wave –

Υπάρχουν νετρίνα με αρνητική μάζα; Τα νετρίνα είναι ηλεκτρικά ουδέτερα στοιχειώδη σωματίδια και το γεγονός ότι διαθέτουν μικρή μεν, αλλά όχι μηδενική μάζα, αποτελεί την μοναδική αναμφισβήτητη ρωγμή του Καθιερωμένου Πρότυπου των στοιχειωδών σωματιδίων, σύμφωνα με το οποίο τα νετρίνα έχουν μηδενική μάζα. Προσφάτως, εμφανίστηκαν κάποιες δημοσιεύσεις που αναφέρονται σε αρνητικές μάζες νετρίνων! Τι σημαίνει αυτό;Τα νετρίνα είναι από τα πιο άφθονα σωματίδια στο σύμπαν και αλληλεπιδρούν ελάχιστα με την ύλη. Βρίσκονται παντού γύρω μας και χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε τρισεκατομμύρια νετρίνα διασχίζουν το σώμα μας κάθε δευτερόλεπτο. Μπορούν να διασχίσουν χωρίς να αλληλεπιδράσουν ακόμη και ολόκληρους πλανήτες. Οι φυσικοί χρησιμοποιούν αστρονομικές μετρήσεις για να προσδιορίσουν έμμεσα το ανώτερο όριο στη συνολική μάζα και των τριών ειδών νετρίνων. Όμως, μερικές φορές το όριο αυτό τείνει να βγαίνει αρνητικό! Με λίγα λόγια καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ή τα νετρίνα έχουν αρνητική μάζα ή ότι κάποιες κοσμολογικές παραδοχές είναι λανθασμένες!Αυτό συνέβη με την εργασία των ερευνητών Elbers et al: «Negative neutrino masses as a mirage of dark energy«. https://arxiv.org/abs/2407.10965 Εκεί, περιέχεται και η παράγραφος με τίτλο «Αρνητικές μάζες νετρίνων» που αρχίζει με δυο εξισώσεις για την αδιάστατη παράμετρο πυκνότητας Ω του σύμπαντος:Πιο συγκεκριμένα οι εξισώσεις αυτές περιγράφουν το κλάσμα της πυκνότητας του σύμπαντος Ων που αντιστοιχεί στα νετρίνα συναρτήσει του παράγοντα κλίμακας α (scale factor) https://en.wikipedia.org/wiki/Scale_factor_(cosmology) του σύμπαντος. Στην εξ. (1), εμφανίζονται μόνο τα τετράγωνα των μαζών των νετρίνων. Στην σωματιδιακή φυσική χρησιμοποιούνται πάντα τα τετράγωνα μαζών, επομένως το πρόσημο της μάζας δεν έχει καμιά σημασία. Για μη-σχετικιστικά νετρίνα η εξ. (1) μεταπίπτει στην εξ. (2) η οποία περιλαμβάνει το απλό άθροισμα των μαζών των νετρίνων (χωρίς να είναι υψωμένες στο τετράγωνο). Στην περίπτωση αυτή αν τα νετρίνα είχαν αρνητική μάζα θα είχε επιπτώσεις στο κλάσμα πυκνότητας που αντιστοιχεί στα νετρίνα. Οι ερευνητές Elbers et al βρήκαν μια στατιστική προτίμηση των κοσμολογικών δεδομένων στις αρνητικές μάζες των νετρίνων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα νετρίνα έχουν αρνητικές μάζες. Μάλλον αποτελεί μια ένδειξη ότι κάποια από τις υποθέσεις σχετικά με την σκοτεινή ενέργεια δεν είναι σωστή.Την προτίμηση των κοσμολογικών δεδομένων στην αρνητική μάζα των νετρίνων διερευνούν και οι Daniel Green και Joel Meyers, στην εργασία τους: The Cosmological Preference for Negative Neutrino Mass. https://arxiv.org/abs/2407.07878 Ούτε αυτοί υποστηρίζουν ότι τα νετρίνα έχουν αρνητική μάζα, αλλά επιχειρούν να την αποδώσουν σε πιθανά συστηματικά σφάλματα κοσμολογικών μετρήσεων. Κι αν τελικά οι μάζες των νετρίνων ήταν όντως αρνητικές; Πώς θα συμπεριφερόταν μια αρνητική μάζα; Διαβάστε μερικές απαντήσεις στο ερώτημα αυτό ΕΔΩ: https://physicsgg.me/2017/04/20/η-αρνητική-μάζα-θα-ήταν-πολύ-διασκεδασ/ Η αρνητική μάζα θα ήταν πολύ διασκεδαστική … αν υπήρχε. Περισσότερες λεπτομέρειες Negative Mass – johncarlosbaez.wordpress.com/2025/09/28

Τον μήνα Οκτώβριο, όσον αφορά τις εμφανίσεις των πλανητών: Ερμής: Σε μέγιστη ανατολική αποχή 24ο (απογευματινός ουρανός) στις 29/10 με μέγεθος -0,2 Αφροδίτη: Χαμηλά στον πρωινό ανατολικό ουρανό, ανατέλλει 2 ώρες πριν τον Ήλιο στο μέσο του μήνα (φαινόμενο μέγεθος -3,9, φαινόμενη διάμετρο 11′ ‘, φωτισμός δίσκου 94%) Άρης: Κρυμμένος χαμηλά στο λυκόφως στα δυτικά Δίας: Στον πρωινό ουρανό ανατέλλει 00:55 στο μέσο του μήνα (Δίδυμοι, φαινόμενο μέγεθος -2,2, φαινόμενη διάμετρος 38′ ′) Κρόνος: Στον απογευματινό ουρανό, μεσουρανεί 23:40 στο μέσο του μήνα (Υδροχόος, φαινόμενο μέγεθος 0,8, κλίση δακτυλίων 1ο) Επιπλέον, στον νυχτερινό ουρανό του Οκτωβρίου μπορούμε να δούμε: 6/10: Η Η Σελήνη σε απόσταση 3,5ο από τον Κρόνο (πρωινός ουρανός, μεσουράνηση Σελήνης 13 ημερών 00:11) 7/10: Πανσέληνος 8-9/10: Μέγιστο βροχής διαττόντων «Δρακοντίδες» (ενεργές 6-10/10, μέγιστος ρυθμός υπό ιδανικές συνθήκες περίπου 19 μετέωρα/ώρα) 10/10: Η Σελήνη σε απόσταση 2ο από τις Πλειάδες (πρωινός ουρανός, μεσουράνηση Σελήνης 18 ημερών 03:47) 14/10: Η Σελήνη σε απόσταση 4ο από τον Δία και 3ο από τον Πολυδεύκη (πρωινός ουρανός) 17/10: Η Σελήνη σε απόσταση 5ο από τον Βασιλίσκο (α Λέοντα) (πρωινός ουρανός, ανατολή Σελήνης 25 ημερών 03:28′) 19/10: Η Σελήνη σε απόσταση 6,5ο από την Αφροδίτη (πολύ χαμηλά στο λυκαυγές, φωτισμός Σελήνης 5%) 20-21/10: Μέγιστο βροχής διαττόντων «Ωριωνίδες» (ενεργές 2/10-7/11, μέγιστος ρυθμός υπό ιδανικές συνθήκες περίπου 15 μετέωρα/ώρα) 24/10: Η Σελήνη στο απόγειο και σε απόσταση 5ο από τον Αντάρη (α Σκορπιού) (πολύ χαμηλά δυτικά στο λυκόφως) πηγές: αστρονομικό ημερολόγιο 2025, εκδόσεις Πλανητάριο Θεσσαλονίκη – earthsky.org

Το πλήρωμα ξεκινά την εβδομάδα διαμόρφωσης προηγμένης φυσικής και υλικού επίδειξης διαστημικής τεχνολογίας. Ο επιστημονικός εξοπλισμός ήταν το επίκεντρο της Δευτέρας, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 73 διαμόρφωσε τον ερευνητικό εξοπλισμό αφρού και φυσικής υλικών και εγκατέστησε μια επίδειξη διαστημικής τεχνολογίας. Εν τω μεταξύ, μελέτες κυκλοφορίας του αίματος και επιχειρήσεις φορτίου ολοκλήρωσαν την ημέρα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό .Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Mike Fincke και Jonny Kim, ξεκίνησαν την ημέρα τους στην εργαστηριακή μονάδα του Columbus, συγκεντρώνοντας υλικό, ανταλλάσσοντας καλώδια τροφοδοσίας και εγκαθιστώντας δείγματα αφρού για την αδρανοποίηση μέσα στο Εργαστήριο Επιστήμης Ρευστών . Η έρευνα μπορεί να προωθήσει εφαρμογές για τις βιομηχανίες της Γης και του διαστήματος, όπως τα τρόφιμα, η ιατρική, η πυρόσβεση και άλλες.Στη συνέχεια, ο Fincke μετακινήθηκε στη μονάδα Tranquility και εγκατέστησε την επίδειξη τεχνολογίας Voyager Flytrap μέσα στον αεροθάλαμο NanoRacks Bishop . Το Flytrap θα δοκιμάσει μια φουσκωτή τσάντα συλλογής που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή τροχιακών συντριμμιών ή δοχείων δειγμάτων που επιστρέφουν από αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη. Το Flytrap μπορεί επίσης να προωθήσει τεχνικές διαστημικής εξόρυξης σε μικρούς αστεροειδείς. Η τσάντα θα επιδείξει την ικανότητά της να αναπτύσσει, να φουσκώνει και να ασφαλίζει διαστημικά αντικείμενα ενώ παραμένει αεροστεγής σε μικροβαρύτητα.Στη συνέχεια, η Kim ανέλαβε τις λειτουργίες του αεροφράκτη NanoRacks με τη μηχανικό πτήσης της NASA, Zena Cardman , και διαμόρφωσε τον Bishop για το επερχόμενο πείραμα Flytrap. Στη συνέχεια, η Cardman έκλεισε την καταπακτή του Bishop και αποσυμπίεσε τον αεροφράκτη. Νωρίτερα στη βάρδιά της, η Cardman έλεγξε τη διαμόρφωση των καθισμάτων μέσα στο διαστημόπλοιο πληρώματος SpaceX Dragon, στο πλαίσιο των τυπικών προετοιμασιών έκτακτης ανάγκης.Ο μηχανικός πτήσης της JAXA (Ιαπωνική Υπηρεσία Αεροδιαστημικής Εξερεύνησης) Kimiya Yui ξεκίνησε τη βάρδιά του στην εργαστηριακή μονάδα Kibo, ρυθμίζοντας καλώδια και ανταλλάσσοντας δείγματα υλικού μέσα στον Φούρνο Ηλεκτροστατικής Αιώρησης . Η πειραματική ερευνητική συσκευή χρησιμοποιεί λέιζερ για την ασφαλή θέρμανση υλικών σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, καθώς αισθητήρες και κάμερες μετρούν θερμοφυσικές ιδιότητες που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με τη βαρύτητα της Γης. Στη συνέχεια, ο Yui μετακινήθηκε στη μονάδα Harmony και εγκατέστησε ένα τροφοδοτικό για μια έρευνα απομάκρυνσης υγρασίας από το διαστημόπλοιο και στη συνέχεια συνέχισε την αποσυσκευασία επιστημονικών στοιχείων και προμηθειών που ήταν συσκευασμένα στο φορτηγό σκάφος Cygnus XL .Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Ριζίκοφ και ο Μηχανικός Πτήσης Αλεξέι Ζουμπρίτσκι φορούσαν εκ περιτροπής τη Δευτέρα εξειδικευμένες χειροπέδες μέτρησης της κυκλοφορίας του αίματος στο χέρι, τον καρπό και τα δάχτυλα ενός κοσμοναύτη για μια έρευνα του κυκλοφορικού συστήματος της Roscosmos. Ο Ριζίκοφ επιθεώρησε επίσης τις σφραγίδες καταπακτής της μονάδας πρόσδεσης και καθάρισε τους ανεμιστήρες εξαερισμού. Ο Ζουμπρίτσκι συνεργάστηκε με τον Μηχανικό Πτήσης της Roscosmos Όλεγκ Πλατόνοφ και εγκατέστησαν έναν μηχανισμό πρόσδεσης στη μονάδα Poisk όπου είναι αγκυροβολημένο το πλοίο ανεφοδιασμού Progress 92. Ο Πλατόνοφ αργότερα έκανε ένα τεστ φυσικής κατάστασης στον διάδρομο της μονάδας υπηρεσιών Zvezda και στη συνέχεια εργάστηκε στη συντήρηση του συστήματος εξαερισμού στη μονάδα επιστήμης Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2025/09/29/crew-begins-week-configuring-advanced-physics-space-tech-demo-hardware/ Μέσα στο φορτηγό σκάφος Cygnus XL απεικονίζονται (δεξιόστροφα από αριστερά) οι αστροναύτες Zena Cardman, Mike Fincke, Jonny Kim και Kimiya Yui. Στο κέντρο, τονίζεται μια αφίσα του William "Willie" McCool, προς τιμήν του αστροναύτη της NASA που χάθηκε το 2003 κατά τη διάρκεια του ατυχήματος του διαστημικού λεωφορείου Columbia και από τον οποίο πήρε το όνομά του το διαστημόπλοιο Cygnus.

Το Hubble Surveys Νεφελώδες Σμήνος. Αυτή η εικόνα του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble της NASA/ESA που δημοσιεύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2025, απεικονίζει ένα θολό αστρικό τοπίο από ένα εντυπωσιακό αστρικό σμήνος. Αυτή η σκηνή βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν νάνο γαλαξία που βρίσκεται περίπου 160.000 έτη φωτός μακριά στους αστερισμούς Dorado και Mensa. Με μάζα ίση με το 10-20% της μάζας του Γαλαξία μας, το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου είναι ο μεγαλύτερος από τους δεκάδες μικρούς γαλαξίες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον γαλαξία μας.Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου φιλοξενεί αρκετά τεράστια αστρικά φυτώρια όπου τα νέφη αερίου, όπως αυτά που είναι διάσπαρτα σε αυτήν την εικόνα, συγχωνεύονται σε νέα αστέρια. Η σημερινή εικόνα απεικονίζει ένα τμήμα της δεύτερης μεγαλύτερης περιοχής σχηματισμού άστρων του γαλαξία, η οποία ονομάζεται N11. (Η πιο μαζική και παραγωγική περιοχή σχηματισμού άστρων στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, το Νεφέλωμα Ταραντούλα , είναι συχνός στόχος για το Hubble.) Βλέπουμε φωτεινά, νεαρά αστέρια να φωτίζουν τα νέφη αερίου και να σμιλεύουν συστάδες σκόνης με ισχυρή υπεριώδη ακτινοβολία.Αυτή η εικόνα συνδυάζει παρατηρήσεις που έγιναν με διαφορά περίπου 20 ετών, γεγονός που αποδεικνύει τη μακροζωία του Hubble. Η πρώτη σειρά παρατηρήσεων, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2002-2003, αξιοποίησε την εξαιρετική ευαισθησία και ανάλυση της τότε πρόσφατα εγκατεστημένης Προηγμένης Κάμερας για Έρευνες . Οι αστρονόμοι έστρεψαν το Hubble προς το αστρικό σμήνος N11 για να κάνουν κάτι που δεν είχε ξαναγίνει εκείνη την εποχή: να καταγράψουν όλα τα αστέρια σε ένα νεαρό σμήνος με μάζες μεταξύ 10% της μάζας του Ήλιου και 100 φορές τη μάζα του Ήλιου.Το δεύτερο σύνολο παρατηρήσεων προήλθε από τη νεότερη κάμερα του Hubble, την Wide Field Camera 3. Αυτές οι εικόνες επικεντρώθηκαν στα σκονισμένα νέφη που διαπερνούν το σμήνος, παρέχοντάς μας μια νέα προοπτική για την κοσμική σκόνη. https://www.nasa.gov/image-article/hubble-surveys-cloudy-cluster/

Το τηλεσκόπιο Webb της NASA μελετά δίσκο σχηματισμού σελήνης γύρω από τεράστιο πλανήτη. Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA παρείχε τις πρώτες άμεσες μετρήσεις των χημικών και φυσικών ιδιοτήτων ενός πιθανού δίσκου σχηματισμού σεληνης που περιβάλλει έναν μεγάλο εξωπλανήτη. Ο πλούσιος σε άνθρακα δίσκος που περιβάλλει τον πλανήτη, που ονομάζεται CT Cha b, και βρίσκεται 625 έτη φωτός μακριά από τη Γη, είναι μια πιθανή μάντρα για την κατασκευή φεγγαριών, αν και δεν ανιχνεύονται φεγγάρια στα δεδομένα του Webb.Τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν σήμερα στο The Astrophysical Journal Letters .Το νεαρό αστέρι γύρω από το οποίο περιστρέφεται ο πλανήτης είναι μόλις 2 εκατομμυρίων ετών και εξακολουθεί να συσσωρεύει περιαστρικό υλικό. Ωστόσο, ο περιπλανητικός δίσκος που ανακάλυψε ο Webb δεν αποτελεί μέρος του μεγαλύτερου δίσκου συσσώρευσης γύρω από το κεντρικό αστέρι. Τα δύο αντικείμενα απέχουν 46 δισεκατομμύρια μίλια μεταξύ τους.Η παρατήρηση του σχηματισμού πλανητών και φεγγαριών είναι θεμελιώδης για την κατανόηση της εξέλιξης των πλανητικών συστημάτων σε όλο τον γαλαξία μας. Τα φεγγάρια πιθανότατα ξεπερνούν σε αριθμό τους πλανήτες και μερικά μπορεί να αποτελούν ενδιαιτήματα για τη ζωή όπως την ξέρουμε. Αλλά μόλις τώρα μπαίνουμε σε μια εποχή όπου μπορούμε να γίνουμε μάρτυρες του σχηματισμού τους.Αυτή η ανακάλυψη προάγει την καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού των πλανητών και της σελήνης, λένε οι ερευνητές. Τα δεδομένα του Webb είναι ανεκτίμητα για να γίνουν συγκρίσεις με τη γέννηση του ηλιακού μας συστήματος πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια.«Μπορούμε να δούμε στοιχεία του δίσκου γύρω από τον συνοδό αστέρα και μπορούμε να μελετήσουμε τη χημεία για πρώτη φορά. Δεν είμαστε μόνο μάρτυρες του σχηματισμού της σελήνης - είμαστε επίσης μάρτυρες του σχηματισμού αυτού του πλανήτη», δήλωσε η συν-επικεφαλής συγγραφέας Sierra Grant του Ινστιτούτου Επιστημών Carnegie στην Ουάσινγκτον.«Βλέπουμε τι υλικό συσσωρεύεται για την κατασκευή του πλανήτη και των φεγγαριών», πρόσθεσε ο κύριος συγγραφέας Gabriele Cugno του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης και μέλος του Εθνικού Κέντρου Ικανότητας στην Έρευνα PlanetS. Αναλύοντας το φως των αστεριών Οι υπέρυθρες παρατηρήσεις του CT Cha b έγιναν με το MIRI (Μέσο Υπέρυθρο Όργανο) του Webb χρησιμοποιώντας τον φασματογράφο μέσης ανάλυσης. Μια αρχική ματιά στα αρχειακά δεδομένα του Webb αποκάλυψε σημάδια μορίων μέσα στον περιπλανητικό δίσκο, γεγονός που ώθησε σε μια βαθύτερη εμβάθυνση στα δεδομένα. Επειδή το αχνό σήμα του πλανήτη είναι θαμμένο στην λάμψη του αστέρα που τον φιλοξενεί, οι ερευνητές έπρεπε να αποσυνδέσουν το φως του αστέρα από τον πλανήτη χρησιμοποιώντας μεθόδους υψηλής αντίθεσης.«Είδαμε μόρια στη θέση του πλανήτη, και έτσι ξέραμε ότι υπήρχαν πράγματα εκεί μέσα που άξιζε να ψάξουμε και να αφιερώσουμε έναν χρόνο προσπαθώντας να τα εξάγουμε από τα δεδομένα. Χρειάστηκε πραγματικά πολλή επιμονή», είπε ο Γκραντ.Τελικά, η ομάδα ανακάλυψε επτά μόρια που περιέχουν άνθρακα μέσα στον δίσκο του πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων του ακετυλενίου (C2H2 ) και του βενζολίου (C6H6 ) . Αυτή η πλούσια σε άνθρακα χημεία έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη χημεία που παρατηρείται στον δίσκο γύρω από το άστρο, όπου οι ερευνητές βρήκαν νερό αλλά όχι άνθρακα. Η διαφορά μεταξύ των δύο δίσκων προσφέρει στοιχεία για την ταχεία χημική τους εξέλιξη σε διάστημα μόλις 2 εκατομμυρίων ετών. Γένεση των φεγγαριών Ένας περιπλανητικός δίσκος έχει από καιρό θεωρηθεί ως η γενέτειρα των τεσσάρων μεγάλων φεγγαριών του Δία. Αυτοί οι δορυφόροι του Γαλιλαίου πρέπει να έχουν συμπυκνωθεί από έναν τέτοιο πεπλατυσμένο δίσκο πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, όπως φαίνεται από τις συνεπίπεδες τροχιές τους γύρω από τον Δία. Τα δύο εξώτατα φεγγάρια του Γαλιλαίου, ο Γανυμήδης και η Καλλιστώ, αποτελούνται κατά 50% από πάγο νερού. Αλλά πιθανώς έχουν βραχώδεις πυρήνες, ίσως είτε από άνθρακα είτε από πυρίτιο.«Θέλουμε να μάθουμε περισσότερα για το πώς το ηλιακό μας σύστημα σχημάτισε τα φεγγάρια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εξετάσουμε άλλα συστήματα που βρίσκονται ακόμη υπό κατασκευή. Προσπαθούμε να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν όλα αυτά», δήλωσε ο Cugno. «Πώς δημιουργούνται αυτά τα φεγγάρια; Ποια είναι τα συστατικά τους; Ποιες φυσικές διεργασίες συμβαίνουν και σε ποια χρονικά πλαίσια; Το Webb μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε το δράμα του σχηματισμού της σελήνης και να διερευνήσουμε αυτά τα ερωτήματα παρατηρησιακά για πρώτη φορά».Τον επόμενο χρόνο, η ομάδα θα χρησιμοποιήσει το Webb για να πραγματοποιήσει μια ολοκληρωμένη έρευνα παρόμοιων αντικειμένων, για να κατανοήσει καλύτερα την ποικιλομορφία των φυσικών και χημικών ιδιοτήτων στους δίσκους γύρω από νεαρούς πλανήτες.Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb είναι το κορυφαίο διαστημικό επιστημονικό παρατηρητήριο στον κόσμο. Το Webb λύνει μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα, κοιτάζοντας πέρα από μακρινούς κόσμους γύρω από άλλα αστέρια και διερευνώντας τις μυστηριώδεις δομές και την προέλευση του σύμπαντός μας και τη θέση μας σε αυτό. Το Webb είναι ένα διεθνές πρόγραμμα με επικεφαλής τη NASA με τους εταίρους της, την ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και την CSA (Καναδική Υπηρεσία Διαστήματος). Για να μάθετε περισσότερα για τον Webb, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/webb https://science.nasa.gov/missions/webb/nasas-webb-telescope-studies-moon-forming-disk-around-massive-planet/ Μια καλλιτεχνική απεικόνιση ενός δίσκου σκόνης και αερίου που περιβάλλει τον νεαρό εξωπλανήτη, CT Cha b, 625 έτη φωτός από τη Γη. Φασματοσκοπικά δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA υποδηλώνουν ότι ο δίσκος περιέχει τις πρώτες ύλες για τον σχηματισμό της σελήνης: διακετυλένιο, υδροκυάνιο, προπύνιο, ακετυλένιο, αιθάνιο, διοξείδιο του άνθρακα και βενζόλιο. Ο πλανήτης εμφανίζεται κάτω δεξιά, ενώ το άστρο που τον φιλοξενεί και ο περιμετρικός δίσκος είναι ορατά στο φόντο.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4668-4674: Ξεκινώντας με τον Ελιγμό. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2025 Συνεχίζουμε μέσα από την περιοχή των κυβόλιθων, ακολουθώντας ένα ελικοειδές μονοπάτι κατά μήκος των κορυφογραμμών (πολλές από τις οποίες έχουν μέγεθος Curiosity). Ένα πράγμα που προσέχουμε είναι η επόμενη τοποθεσία γεώτρησης σε μία από τις κοιλότητες. Η πιο πρόσφατη διαδρομή μας μας έφερε ακριβώς στη μέση δύο τέτοιων κοιλοτήτων, τις οποίες έχουμε ονομάσει «Laguna Escondida» και «Laguna Socompa». Καθώς προσέχουμε για ένα καλό σημείο για γεώτρηση, εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε τη συνήθη σουίτα οργάνων μας για να συνεχίσουμε την έρευνά μας στις δομές των κυβόλιθων. Αυτή την εβδομάδα, είχαμε έξι στόχους επιστήμης επαφής κατά μήκος των κορυφών των κορυφογραμμών, κάτι που έδωσε στα MAHLI και APXS πολλά να κάνουν. Τα ChemCam και Mastcam έχουν επίσης συνεχίσει να εργάζονται, με αρκετές μετρήσεις LIBS από το ChemCam και μωσαϊκά και από τα δύο, στόχων κοντά και μακριά. Δεν μας ενδιαφέρει μόνο να απεικονίσουμε τις κοιλότητες για να εξερευνήσουμε την επόμενη τοποθεσία γεώτρησης, αλλά και να συνεχίσουμε να διερευνούμε τη δομή των κορυφογραμμών και να κοιτάξουμε πιο μακριά στις πιο μακρινές δομές κιβωτιοειδών και στα υψώματα γύρω μας. Τη Δευτέρα, ήμουν σε βάρδια ως επικεφαλής του θεματικού τομέα των επιστημών για την ομάδα περιβαλλοντικών επιστημών (ENV). Σε λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα πλησιάζουμε στο τέλος της περιόδου των νεφών . Ως αποτέλεσμα, αξιοποιούμε στο έπακρο τα σύννεφα όσο είναι ακόμα εδώ με τη σουίτα ταινιών νεφών μας — τις μικρότερες ταινίες υπερορίζοντος και υπερορίζοντος, τις οποίες χρησιμοποιούμε για να εξετάσουμε τις ιδιότητες των νεφών ακριβώς από πάνω και ακριβώς πάνω από τον ορίζοντα· μια έρευνα για να δούμε πώς αλλάζει η φωτεινότητα του ουρανού και των νεφών με την κατεύθυνση, η οποία αποτελείται από εννέα ταινίες νεφών γύρω από το ρόβερ· και την παρατήρηση υψομέτρου νεφών, η οποία χρησιμοποιεί σκιές που ρίχνουν τα σύννεφα για να, όπως υποδηλώνει και το όνομά της, να συμπεράνει το ύψος των νεφών. Μόλις τελειώσει η περίοδος των νεφών, ο αριθμός των νεφών νερού-πάγου που βλέπουμε πάνω από τον κρατήρα Gale μειώνεται δραματικά, οπότε αναβάλλουμε τις δύο μεγαλύτερες παρατηρήσεις για έναν ακόμη χρόνο και απλώς χρησιμοποιούμε τις ταινίες ζενίθου και υπερορίζοντος για να παρακολουθούμε τη δραστηριότητα των νεφών. Το τέλος της συννεφιασμένης περιόδου φέρνει την έναρξη της περιόδου με τη σκόνη, όπου περισσότερη σκόνη ανυψώνεται στην ατμόσφαιρα και η υπέροχη θέα του χείλους του κρατήρα που απολαμβάναμε γίνεται λίγο πιο θολή. Παρακολουθούμε αυτό το φαινόμενο με τις τακτικές παρατηρήσεις μας από την οπτική επαφή και με το ταυ. Επίσης, έχουμε την τάση να βλέπουμε περισσότερη δραστηριότητα ανύψωσης σκόνης, όπως τους «διαβόλους σκόνης», τους οποίους παρακολουθούμε με πανοραμικές έρευνες 360 μοιρών και ειδικές ταινίες. Με την συνεχώς μεταβαλλόμενη ατμόσφαιρα, υπάρχει πάντα κάτι να κάνει το ENV. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4668-4674-winding-our-way-along/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη τράβηξε αυτήν την εικόνα της κορυφογραμμής μπροστά του, την οποία είχε προγραμματίσει να διασχίσει το Σαββατοκύριακο 27-28 Σεπτεμβρίου 2025. Εκατέρωθεν της κορυφογραμμής υπάρχουν δύο κοιλότητες, με τα παρατσούκλια «Laguna Escondida» (αριστερά) και «Laguna Socompa» (δεξιά). Το Curiosity χρησιμοποίησε την αριστερή κάμερα πλοήγησης για να καταγράψει την εικόνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2025 — 4671η ηλιακή ώρα, ή 4.671η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 12:54:44 UTC.

NASA: Θα φτιάξουμε ένα χωριό στη Σελήνη μέχρι το 2035 Φιλόδοξα σχέδια από την αμερικανική διαστημική υπηρεσία παρόμοια με αυτά της Ευρώπης. Πριν από μια δεκαετία ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος είχε κάνει γνωστή την πρόθεση του να δημιουργήσει όχι απλά μια επανδρωμένη βάση στη Σελήνη αλλά εγκαταστάσεις που θα δημιουργούν ένα «χωριό» όπως το ονόμασαν οι επιτελείς του οργανισμού. Όμως στην πορεία το σχέδιο αυτό «πάγωσε» αν δεν εγκαταλείφθηκε. Με δηλώσεις του ο επικεφαλής της NASA έκανε γνωστό ότι αμερικανική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει τη δημιουργία ενός δικού της σεληνιακού χωριού μέχρι το 2035.Ο προσωρινός διοικητής της NASA Σον Ντάφι συμμετείχε σε πάνελ στο Διεθνές Συνέδριο Αεροναυτικής (IAC) στο Σίδνεϊ μαζί με τους επικεφαλής άλλων διεθνών διαστημικών οργανισμών. Κατά τη διάρκεια του πάνελ δήλωσε: «Θα έχουμε διαρκή ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη. Όχι απλώς ένα φυλάκιο, αλλά ένα χωριό».Σύμφωνα με τον προγραμματισμό της NASA τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους θα γίνει η εκτόξευση της αποστολή Artemis 2 στην οποία τέσσερις αστροναύτες θα πραγματοποιήσουν τις προπαρασκευαστικές ενέργειες για την αποστολή Artemis 3 που θα ακολουθήσει το πλήρωμα της οποίας θα πατήσει το έδαφος της Σελήνης μισό αιώνα μετά την τελευταία επανδρωμένη αποστολή στο φυσικό μας δορυφόρο.Στόχος της NASA είναι να δημιουργήσει μια επανδρωμένη βάση στη Σελήνη η οποία πιθανότατα θα λειτουργεί με πυρηνική ενέργεια. Εκτός από την εξερεύνηση και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του φεγγαριού η NASA θέλει η βάση αυτή να αποτελεί και ένα ενδιάμεσο κόμβο για επανδρωμένες αποστολές στον Άρη στόχο στον οποίο επίσης αναφέρθηκε ο Ντάφι υποστηρίζοντας ότι η NASA θα έχει κάνει σε μια δεκαετία «τεράστια άλματα» για να φτάσουν αστροναύτες της στον Άρη και προφανώς η ύπαρξη μιας επανδρωμένης βάσης, πολύ περισσότερο ενός χωριού, στη Σελήνη θα αποτελέσει σημαντικό σύμμαχο σε αυτή την προσπάθεια.Να σημειωθεί ότι ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος είχε αναφέρει ότι το χωριό θα δημιουργηθεί στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης η οποία έχει μεγαλύτερη σε χρόνο και ένταση ηλιοφάνεια από την πλευρά που βλέπουμε εμείς ώστε οι εγκαταστάσεις να λειτουργούν πιο αποδοτικά με φωτοβολταϊκά συστήματα παροχής ενέργειας. Το χωριό αυτό θα είχε πολλαπλές χρήσεις τόσο ερευνητικές όσο και εμπορικές αλλά και ψυχαγωγικές ως τουριστικός προορισμός.Ο Σον Ντάφι δεν έκανε κάποια αναφορά στο που θα δημιουργηθεί αυτό το χωριό και ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά του δηλαδή μέγεθος και δυνατότητες που θα διαθέτει. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2012915/nasa-tha-ftiaxoyme-ena-chorio-sti-selini-mechri-to-2035/

Αποκαλύφθηκε το μυστικό του μαγνητικού πεδίου της Γης. Δημιουργήθηκε στην πρώιμη ιστορία του πλανήτη. Ένα νέο μοντέλο αποκαλύπτει πώς ο υγρός πυρήνας της Γης έχει διατηρήσει το μαγνητικό της πεδίο από την αρχή του πλανήτη, προσφέροντας νέες πληροφορίες για το μέλλον του. Η Γη επωφελείται από την παρουσία ενός μαγνητικού πεδίου, το οποίο λειτουργεί ως ασπίδα ενάντια στην επικίνδυνη κοσμική ακτινοβολία και καθιστά δυνατή τη ζωή. Αντιθέτως, πλανήτες όπως ο Άρης εκτίθενται σε συνεχόμενη ροή φορτισμένων σωματιδίων, δημιουργώντας ένα πολύ πιο εχθρικό περιβάλλον.Οι επιστήμονες αποδίδουν το μαγνητικό πεδίο της Γης στη λεγόμενη θεωρία του δυναμό. Σύμφωνα με αυτήν, η αργή ψύξη του υγρού πυρήνα από σίδηρο και νικέλιο προκαλεί ισχυρές ροές συναγωγής στον εξωτερικό πυρήνα. Καθώς η Γη περιστρέφεται, αυτές οι ροές εκτρέπονται, στριφογυρίζοντας σε σπειροειδή μοτίβα. Η κίνηση του υγρού μετάλλου δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα, τα οποία με τη σειρά τους παράγουν μαγνητικά πεδία, δημιουργώντας το μεγαλύτερο μέρος της προστατευτικής μαγνητικής ασπίδας της Γης.Ωστόσο, αυτή η θεωρία έχει περιορισμό. Πριν αρχίσει να κρυσταλλώνεται ο εσωτερικός πυρήνας — γεγονός που συνέβη περίπου πριν 1 δισεκατομμύριο χρόνια — ο πυρήνας της Γης ήταν εντελώς υγρός. Αυτό εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα: θα μπορούσε να υπήρχε μαγνητικό πεδίο σε εκείνη την αρχαιότερη περίοδο;Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Nature» δίνει απάντηση. Σε αυτήν, τρεις γεωφυσικοί από το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Τεχνολογικό Ινστιτούτο Ζυρίχης (ETH Zurich) και το SUSTech στην Κίνα παρουσιάζουν νέες γνώσεις που ρίχνουν φως σε αυτό το μακροχρόνιο μυστήριο. Το μοντέλο. Δεδομένου ότι το εσωτερικό της Γης και οι διεργασίες σε αυτό δεν μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα, οι γεωεπιστήμονες χρησιμοποιούν μοντέλα υπολογιστών για τη μελέτη τους. Οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα υπολογιστικό μοντέλο της Γης για να προσομοιώσουν αν ένας πλήρως υγρός πυρήνας θα μπορούσε να παράγει σταθερό μαγνητικό πεδίο. Οι προσομοιώσεις τους υπολογίστηκαν εν μέρει στον υπερυπολογιστή Piz Daint στο CSCS στο Λουγκάνο.Στις προσομοιώσεις, οι ερευνητές δείχνουν ότι υπάρχει ένα φυσικό καθεστώς όπου η ιξώδης αντίσταση του πυρήνα δεν επηρεάζει το φαινόμενο του δυναμό. Αυτό σημαίνει ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης δημιουργήθηκε στην πρώιμη ιστορία της Γης με τρόπο παρόμοιο με σήμερα. Η ομάδα είναι η πρώτη που κατάφερε να μειώσει την επίδραση της ιξώδους αντίστασης του πυρήνα σε αμελητέα τιμή σε ένα μοντέλο. «Μέχρι τώρα, κανείς δεν είχε καταφέρει να κάνει τέτοιους υπολογισμούς υπό σωστές φυσικές συνθήκες» λέει ο Γιουφένγκ Λιν, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η μαγνητική ιστορία και ο σύγχρονος πολιτισμός «Αυτό το εύρημα μας βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα την ιστορία του μαγνητικού πεδίου και είναι χρήσιμο για την ερμηνεία δεδομένων από το γεωλογικό παρελθόν», λέει ο Άντι Τζάκσον, καθηγητής γεωφυσικής στο ETH Zurich.Αυτό επίσης ρίχνει νέο φως στην εμφάνιση της ζωής. Δισεκατομμύρια χρόνια πριν, η ζωή φαίνεται ότι επωφελήθηκε από την προστασία της μαγνητικής ασπίδας, η οποία απέτρεψε την επικίνδυνη ακτινοβολία από το Διάστημα, καθιστώντας δυνατή την ανάπτυξή της. Οι ερευνητές μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν αυτά τα νέα ευρήματα για να μελετήσουν τα μαγνητικά πεδία άλλων ουράνιων σωμάτων, όπως ο Ήλιος ή οι πλανήτες Δίας και Κρόνος.Το μαγνητικό πεδίο της Γης δεν προστατεύει μόνο τη ζωή, αλλά παίζει καθοριστικό ρόλο στην επικοινωνία μέσω δορυφόρων και σε πολλές άλλες πτυχές του σύγχρονου πολιτισμού. «Είναι επομένως σημαντικό να κατανοήσουμε πώς δημιουργείται το μαγνητικό πεδίο, πώς αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και ποιοι μηχανισμοί το συντηρούν. Αν καταλάβουμε πώς δημιουργείται, μπορούμε να προβλέψουμε την μελλοντική του εξέλιξη» λέει ο Τζάκσον.Το μαγνητικό πεδίο έχει αλλάξει πολλές φορές την πολικότητά του κατά την ιστορία της Γης. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι επιστήμονες παρατηρούν επίσης μια γρήγορη μετατόπιση του μαγνητικού βόρειου πόλου προς τον γεωγραφικό βόρειο πόλο. Είναι απαραίτητο για τον σύγχρονο πολιτισμό να κατανοήσει πώς μεταβάλλεται ο μαγνητισμός στη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2012511/apokalyfthike-to-mystiko-toy-magnitikoy-pedioy-tis-gis/

Η τεχνητή νοημοσύνη βρίσκει νέα υλικά για επαναστατικά φωτοβολταϊκά συστήματα. Η νέα τεχνολογία παροχής «πράσινης» ενέργειας θα έχει ανεξάντλητες εφαρμογές από gadgets μέχρι και κτιριακές εγκαταστάσεις. Η αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση ενέργειας πιέζει τα όρια των τεχνολογιών για τα φωτοβολταϊκά συστήματα. Επιστήμονες στη Σουηδία έχουν πλέον κάνει ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία προηγμένων υλικών ηλιακών κυττάρων που είναι πολύ πιο αποδοτικά από αυτά που χρησιμοποιούνται σήμερα. Αυτά τα νέα υλικά θα μπορούσαν να κατασκευαστούν τόσο λεπτά και ευέλικτα ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μια ευρεία γκάμα από τα κινητά τηλέφωνα έως ολόκληρα κτίρια.Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας Chalmers στη Σουηδία σημείωσαν πρόοδο στην αντιμετώπιση μιας από τις πιο υποσχόμενες αλλά και αινιγματικές επιλογές, τους περσοβσκίτες αλογονιδίων. Συνδυάζοντας προσομοιώσεις με χρήση μηχανικής μάθησης (ενός κλάδου της τεχνητής νοημσούνης) αρχίζουν να αποκωδικοποιούν τη σύνθετη συμπεριφορά αυτών των υλικών.Σύμφωνα με τη Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας, ο ηλεκτρισμός αντιπροσωπεύει ήδη το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας. Μέσα στα επόμενα 25 χρόνια, το ποσοστό αυτό αναμένεται να ξεπεράσει το 50%, τονίζοντας περαιτέρω την ανάγκη ανάπτυξης καθαρότερων και πιο αποδοτικών ενεργειακών τεχνολογιών.«Για να καλύψουμε τη ζήτηση, υπάρχει μια σημαντική και αυξανόμενη ανάγκη για νέες φιλικές προς το περιβάλλον και αποδοτικές μεθόδους μετατροπής ενέργειας όπως τα πιο αποδοτικά ηλιακά κύτταρα. Τα ευρήματά μας είναι απαραίτητα για τον σχεδιασμό και τον έλεγχο ενός από τα πιο υποσχόμενα υλικά ηλιακών κυττάρων για βέλτιστη αξιοποίηση. Είναι πολύ συναρπαστικό ότι πλέον διαθέτουμε μεθόδους προσομοίωσης που μπορούν να απαντήσουν σε ερωτήματα που πριν από λίγα χρόνια παρέμεναν άλυτα» λέει η Τζούλια Γουίκτορ κύρια ερευνήτρια της μελέτης και επίκουρη καθηγήτρια στο Chalmers. Τα νέα υλικά Τα υλικά που ανήκουν σε μια ομάδα που ονομάζεται αλογονιδικοί περσοβσκίτες θεωρούνται τα πιο υποσχόμενα για την παραγωγή οικονομικών, ευέλικτων και ελαφριών ηλιακών κυττάρων και οπτοηλεκτρονικών συσκευών, όπως οι λάμπες LED, καθώς απορροφούν και εκπέμπουν φως με εξαιρετική αποδοτικότητα. Ωστόσο τα υλικά περσοβσκίτη μπορούν να υποβαθμιστούν γρήγορα και η καλύτερη χρήση τους απαιτεί βαθύτερη κατανόηση του γιατί συμβαίνει αυτό και πώς λειτουργούν.Οι επιστήμονες αντιμετώπιζαν εδώ και καιρό δυσκολίες στην κατανόηση ενός συγκεκριμένου υλικού της ομάδας μιας κρυσταλλικής ένωσης που ονομάζεται φορμαμίδιο μόλυβδος ιωδίου και έχει εξαιρετικές οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες. Η ευρύτερη χρήση του υλικού περιοριζόταν λόγω της αστάθειάς του,αλλά αυτό μπορεί να λυθεί με την ανάμιξη δύο τύπων αλογονιδικών περσοβσκιτών. Παρ’ όλα αυτά, χρειάζεται περισσότερη γνώση για τους δύο τύπους ώστε οι ερευνητές να μπορούν να ελέγχουν καλύτερα το μείγμα.Μια ερευνητική ομάδα στο Chalmers μπορεί πλέον να παρέχει λεπτομερή περιγραφή μιας σημαντικής φάσης του υλικού η οποία μέχρι πρότινος ήταν δύσκολο να εξηγηθεί μόνο με πειράματα. Η κατανόηση αυτής της φάσης είναι καθοριστική για τον σχεδιασμό και τον έλεγχο τόσο αυτού του υλικού όσο και των μειγμάτων που βασίζονται σε αυτό. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of the American Chemical Society».«Η φάση χαμηλής θερμοκρασίας αυτού του υλικού ήταν για καιρό ένα κομμάτι που έλειπε από το παζλ της έρευνας, και πλέον έχουμε επιλύσει ένα θεμελιώδες ερώτημα σχετικά με τη δομή αυτής της φάσης», λέει η Σανγκίτα Ντούτα, ερευνήτρια του Chalmers. Η μηχανική μάθηση Η ειδικότητα των ερευνητών έγκειται στη δημιουργία ακριβών μοντέλων διαφόρων υλικών σε υπολογιστικές προσομοιώσεις. Αυτό τους επιτρέπει να δοκιμάζουν τα υλικά εκθέτοντας τα σε διαφορετικά σενάρια, τα οποία επιβεβαιώνονται πειραματικά.Ωστόσο, η μοντελοποίηση υλικών της οικογένειας των αλογονιδικών περσοβσκιτών είναι απαιτητική, καθώς η καταγραφή και η αποκωδικοποίηση των ιδιοτήτων τους απαιτεί ισχυρούς υπερυπολογιστές και μακροχρόνιες προσομοιώσεις.«Συνδυάζοντας τις τυπικές μας μεθόδους με μηχανική μάθηση, πλέον μπορούμε να τρέχουμε προσομοιώσεις χιλιάδες φορές μεγαλύτερες από πριν. Και τα μοντέλα μας πλέον μπορούν να περιλαμβάνουν εκατομμύρια άτομα αντί για εκατοντάδες, φέρνοντάς τα πιο κοντά στον πραγματικό κόσμο» λέει η Ντούτα.Οι ερευνητές προσδιόρισαν τη δομή του φορμαμιδίου μολύβδου ιωδίου σε χαμηλές θερμοκρασίες. Διαπίστωσαν επίσης ότι τα μόρια φορμαμιδινίου παγιδεύονται σε μια ημισταθερή κατάσταση καθώς το υλικό ψύχεται. Για να διασφαλίσουν ότι τα μοντέλα της μελέτης αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, συνεργάστηκαν με πειραματικούς ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, ψύχοντας το υλικό έως –200 βαθμούς Κεσλίου ώστε τα πειράματά τους να ταιριάζουν με τις προσομοιώσεις.«Ελπίζουμε ότι οι γνώσεις που αποκτήσαμε από τις προσομοιώσεις θα συμβάλουν στο πώς να μοντελοποιούμε και να αναλύουμε σύνθετα υλικά αλογονιδικών περσοβσκιτών στο μέλλον» λέει ο Έρικ Φράνσον από το Τμήμα Φυσικής του Chalmers. https://www.naftemporiki.gr/green/energy/2012950/i-techniti-noimosyni-vriskei-nea-ylika-gia-epanastatika-fotovoltaika-systimata/

Ανακαλύφθηκε στη Βραζιλία άγνωστο είδος της οικογένειας με τους «κοσμοπολίτες» πτερόσαυρους. Φωτίζεται η εξέλιξη των ειδών αυτής της οικογένειας μεγάλων χερσαίων πτερόσαυρων. Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε η ανακάλυψη στην έρημο της Μογγολίας δύο άγνωστων ειδών πτερόσαυρων που ανήκουν σε μια κοσμοπολίτικη οικογένεια μεγάλων σε μέγεθος και πιθανότατα χερσαίων πτερόσαυρων. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Papers in Palaeontology» ομάδα παλαιοντολόγων παρουσιάζει την ανακάλυψη ενός ακόμη άγνωστου μέχρι σήμερα είδους αυτής της οικογένειας στην άλλη άκρη του πλανήτη, στη Βραζιλία.Οι πτερόσαυροι ήταν τα πρώτα σπονδυλωτά όντα στη Γη που ανέπτυξαν την ικανότητα να πετούν. Έκαναν την εμφάνιση τους στον πλανήτη πριν από περίπου 210 εκατ. έτη, δηλαδή περίπου την ίδια χρονική περίοδο με την εμφάνιση των δεινοσαύρων, και εξαφανίστηκαν μαζί με αυτούς πριν από περίπου 65 εκατ. έτη μετά την πτώση στον πλανήτη μας του γιγάντιου αστεροειδή που εξαφάνισε το 80% της ζωής.Έχουν ανακαλυφθεί αρκετά είδη πτερόσαυρων διαφόρων μεγεθών και χαρακτηριστικών σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Οι μεγαλύτεροι πτερόσαυροι που γνωρίζουμε είχαν μέγεθος παρόμοιο με αυτό μιας καμηλοπάρδαλης και άνοιγμα φτερών 12 μέτρων. Όταν πετούσαν αυτοί οι πτερόσαυροι αναμφίβολα θα έμοιαζαν με αληθινούς… δράκους. Έχει διαπιστωθεί ότι πτερόσαυροι πετούσαν σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, έχουν βρεθεί απολιθώματα σε όλες τις ηπείρους ακόμη και στην Ανταρκτική.Το νέο είδος έλαβε την ονομασία Galgadraco zephyrius και η μελέτη των απολιθωμάτων δείχνουν μεγάλες ομοιότητες με ένα είδος πτερόσαυρων που έχει εντοπιστεί στη Ρουμανία. Ο Galgadraco zephyrius είχε άνοιγμα φτερών 4-5 μέτρων και ζούσε πριν από 70-67 εκατ. έτη δηλαδή λίγο πριν την πτώση στη Γη του τεράστιου αστεροειδή. Καλλιτεχνική απεικόνιση του νέου είδους πτερόσαυρων που ζούσε στη Βραζιλία. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2012928/anakalyfthike-sti-vrazilia-agnosto-eidos-tis-oikogeneias-me-toys-kosmopolites-pterosayroys/

Τα 5 μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα της ΕΕ – Και γιατί δεν επιλύονται. Η υποχώρηση της Green Deal υπονομεύει την ασφάλεια και την ευημερία της Ευρώπης, προειδοποιεί ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος Η οικονομία της Ευρώπης βασίζεται σε φυσικά οικοσυστήματα που πεθαίνουν ταχύτερα από ποτέ, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση μειώνει τους ίδιους τους κανόνες που τα προστατεύουν, προειδοποιούν οι επιστήμονες.«Οι πολιτικές πραγματικότητες σε όλο τον κόσμο έχουν υποστεί μια σεισμική αλλαγή», έγραψε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος στην έκθεσή του για την κατάσταση του περιβάλλοντος στην Ευρώπη. Αυτή η αλλαγή έχει «στρέψει το ενδιαφέρον και τις επενδύσεις στην άμυνα και την ασφάλεια», οδηγώντας το κλίμα και το περιβάλλον χαμηλότερα στη λίστα προτεραιοτήτων.Αυτό έχει σοβαρές συνέπειες για τους Ευρωπαίους. Οι γεωπολιτικές εντάσεις και οι απειλές συνδυάζονται «με οικονομικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές και κλιματικές κρίσεις για να δημιουργήσουν συστημικούς κινδύνους για τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής», αναφέρει η έκθεση του Οργανισμού, που δημοσιεύεται κάθε πέντε χρόνια.Ακολουθούν πέντε βασικοί τομείς όπου οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις επιδεινώνονται — ακριβώς τη στιγμή που η ΕΕ αποσύρει πολιτικές σχεδιασμένες να τις αντιμετωπίσουν.Η φύση υποχωρεί καθώς οι προστατευτικοί κανόνες αποδυναμώνονται.Πάνω από το 80% των οικοσυστημάτων της ΕΕ βρίσκονται σε κακή κατάσταση. Η βιοποικιλότητα μειώνεται λόγω «επίμονων πιέσεων από μη βιώσιμα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης», καθώς και λόγω της κλιματικής αλλαγής, γράφουν οι επιστήμονες. Ο αριθμός των εντόμων, για παράδειγμα, έχει μειωθεί κατά 75% σε ορισμένες προστατευόμενες περιοχές. Η γεωργία επισημάνθηκε ως η οικονομική δραστηριότητα που ασκεί τη μεγαλύτερη πίεση στη βιοποικιλότητα. Δεν επηρεάζεται μόνο η γη της Ευρώπης, αλλά και τα νερά της — από «κακώς προσαρμοσμένες» πρακτικές διαχείρισης που δεν επιτρέπουν «γρήγορη και εκτεταμένη αλλαγή». Προς το παρόν δεν υπάρχουν νομικά δεσμευτικοί στόχοι για την έλλειψη νερού στην ΕΕ.Οι επιστήμονες τόνισαν ότι είναι πλέον «απαραίτητο» τα κράτη-μέλη της ΕΕ να εφαρμόσουν «πλήρως και αποτελεσματικά» τους περιβαλλοντικούς νόμους που αποσκοπούν στην προστασία και αποκατάσταση της βιοποικιλότητας. Αυτό περιλαμβάνει και τον σκληρά κερδισμένο Νόμο για την Αποκατάσταση της Φύσης — ωστόσο, ορισμένα κράτη-μέλη και βιομηχανικές ομάδες θέλουν να τον χαλαρώσουν.Ταυτόχρονα, τα εισερχόμενα νομοσχέδια «απλοποίησης» της ΕΕ στοχεύουν στη μείωση των πράσινων κανόνων και στην υποστήριξη των επιχειρηματικών συμφερόντων. Μέχρι στιγμής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει χαλαρώσει τα αγροτικά πρότυπα και τον κανόνα εταιρικής διαφάνειας βιωσιμότητας. Τα δέντρα που απορροφούν άνθρακα εξαφανίζονται μαζί με την προστασία τους Η ικανότητα των δασών, των υγροτόπων και άλλων φυσικών οικοσυστημάτων της ΕΕ να απορροφούν και να αποθηκεύουν άνθρακα από την ατμόσφαιρα μειώθηκε κατά περίπου 30% την τελευταία δεκαετία. Αυτό αποτελεί πρόβλημα για τους κλιματικούς στόχους της ΕΕ, καθώς η δυνατότητα των δασών να αποθηκεύουν άνθρακα είναι κρίσιμη για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.Νέοι κανόνες, όπως ο νόμος της ΕΕ κατά της αποψίλωσης δασών, που απαιτεί από τις εταιρείες να ελέγχουν τις αλυσίδες εφοδιασμού τους για περιβαλλοντικές ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραβιάσεις κατά την εισαγωγή καφέ, κακάο, φοινικέλαιου και βοείου κρέατος, είναι σημαντικοί για τη μείωση των εκπομπών και της απώλειας βιοποικιλότητας που σχετίζεται με την κατανάλωση στην ΕΕ, επισημαίνει η έκθεση.Ωστόσο, ο νόμος αυτός, καθώς και η νέα νομοθεσία για καλύτερη παρακολούθηση της ανθεκτικότητας των δασών στην κλιματική αλλαγή, αντιμετωπίζουν αβέβαιο μέλλον λόγω επιθέσεων από το ισχυρό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Ο νόμος για την αποψίλωση δασών αντιμετωπίζει καθυστέρηση ενός έτους, ενώ οι κανόνες παρακολούθησης των δασών κινδυνεύουν να αποσυρθούν. Εκπομπές μειώνονται, αλλά οι δαπάνες αυξάνονται Στο θετικό κομμάτι, η ΕΕ είναι σε καλό δρόμο για να επιτύχει τον στόχο της μείωσης των εκπομπών που θερμαίνουν τον πλανήτη κατά 55% έως το 2030, σύμφωνα με τους επιστήμονες.Ωστόσο, η ταχεία επιτάχυνση της κλιματικής κρίσης υπερβαίνει αυτήν την πρόοδο, αυξάνοντας το κόστος για την ευρωπαϊκή οικονομία. Ακραία καιρικά και κλιματικά φαινόμενα, όπως πυρκαγιές και πλημμύρες, προκάλεσαν στην ΕΕ οικονομικές ζημιές περίπου 738 δισ. ευρώ μεταξύ 1980 και 2023, αναφέρει ο Οργανισμός. Από αυτές, οι ζημιές μεταξύ 2021 και 2023 αντιστοιχούν σε περίπου το ένα τέταρτο (πάνω από 162 δισ. ευρώ).«Η ταχύτητα και η κλίμακα των μέτρων προσαρμογής πρέπει να αυξηθούν», προειδοποιούν οι επιστήμονες, αλλιώς το κόστος της κλιματικής αλλαγής για την ΕΕ θα συνεχίσει να αυξάνεται.Η προειδοποίηση αυτή έρχεται ενώ η ΕΕ δυσκολεύεται να συμφωνήσει στα επόμενα κλιματικά ορόσημα, που στοχεύουν στην επιτάχυνση της πράσινης μετάβασης της Ένωσης. Η αντίσταση αυξάνεται, με όλο και περισσότερες φωνές από συντηρητικούς νομοθέτες και κυβερνήσεις να ζητούν την αμβλύτητα ή ακόμα και την κατάργηση αυτών των στόχων. Κυκλική οικονομία: πολλά λόγια, λίγα αποτελέσματα Η ευρωπαϊκή οικονομία παραμένει σπάταλη και εξαρτημένη από την εισαγωγή κρίσιμων πρώτων υλών από άλλες περιοχές, συνεχίζει η έκθεση.Παρά το γεγονός ότι τα ποσοστά ανακύκλωσης στην Ευρώπη έχουν αυξηθεί, η ΕΕ έχει σημειώσει πολύ μικρή πρόοδο στη επανάχρηση των υλικών που απορρίπτει.Σε διάστημα 13 ετών, η ΕΕ αύξησε το ποσοστό χρήσης κυκλικών υλικών — δηλαδή το ποσοστό ανακυκλωμένων και επαναχρησιμοποιημένων υλικών έναντι των πρώτων — μόλις κατά 1,1%. Η Ευρώπη πιθανότατα θα χάσει τον στόχο κυκλικής οικονομίας για το 2030, αναφέρει η έκθεση.«Οι συζητήσεις για την κυκλικότητα, ακόμη και μεταξύ των επιχειρήσεων, απέφεραν πολύ λίγη βελτίωση τα τελευταία 15 χρόνια», δήλωσε η Catherine Ganzleben, επικεφαλής της μονάδας βιώσιμων και δίκαιων μεταβάσεων του Οργανισμού. «Το βρίσκω πραγματικά σοκαριστικό».Πολιτικοί της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Προέδρου της Επιτροπής Ursula von der Leyen, έχουν κάνει επίσης αμέτρητες αναφορές για τη σημασία της κυκλικής οικονομίας.Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία πέντε χρόνια η ΕΕ εισήγαγε πολλούς κανόνες για την ενίσχυση της κυκλικής οικονομίας — συμπεριλαμβανομένων της σχεδίασης προϊόντων, της ανακύκλωσης και της μείωσης αποβλήτων — οι επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις ζητούν την απόσυρση ορισμένων από αυτούς και λιγότερο φιλόδοξους στόχους ανακύκλωσης. Η ρύπανση έρχεται σε κύματα Ο αέρας στις πόλεις γίνεται λιγότερο τοξικός. Αλλά αυτό μπορεί να μην διαρκέσει.Παρά το γεγονός ότι η ΕΕ ενίσχυσε επιτυχώς τα όρια ρύπανσης αέρα στο πλαίσιο του Green Deal, η αντίδραση οδήγησε τους τοπικούς φορείς να χαλαρώσουν πολιτικές που κρατούν τα πιο ρυπογόνα οχήματα εκτός κέντρων πόλεων.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει επίσης την απαγόρευση πώλησης νέων αυτοκινήτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης από το 2035, μετά από αντίσταση δυνάμεων κεντροδεξιάς και δεξιάς, καθώς και από τους κατασκευαστές αυτοκινήτων.Εάν η ΕΕ καθυστερήσει ή χαλαρώσει αυτούς τους κανόνες, υπάρχει κίνδυνος αύξησης της ρύπανσης, καθώς η κυκλοφορία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για τον τοξικό αέρα στις πόλεις.Οι ειδικοί του Οργανισμού προέτρεψαν επίσης τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη έκθεση των Ευρωπαίων στη ρύπανση από χημικά και πλαστικά. Ωστόσο, η αναθεώρηση των κανόνων της ΕΕ για τα χημικά έχει σημειώσει πολλαπλές καθυστερήσεις, ενώ οι προσπάθειες για τον περιορισμό της ρύπανσης από PFAS — τα λεγόμενα «αιώνια χημικά» — αντιμετωπίζουν αντίσταση από τη βιομηχανία.«Το φυσικό μας περιβάλλον στηρίζει την ασφάλειά μας, την ανταγωνιστικότητά μας, την ανθεκτικότητά μας και την ευημερία μας», δήλωσε η Ganzleben. «Πρέπει να προστατεύσουμε το φυσικό μας περιβάλλον για να διασφαλίσουμε ένα ασφαλές μέλλον για τους Ευρωπαίους». https://www.naftemporiki.gr/green/2012855/ta-5-megalytera-perivallontika-provlimata-tis-ee-kai-giati-den-epilyontai/