kkokkolis

Για το 3, δεν χωράει σε τίποτε άλλο πέρα από έναν SWA στα 40mm (Panoptic, Pentax, ES, τέτοια πράγματα) και αυτό αν μετράς τη γωνιώδη απόσταση από το κέντρο της σελήνης, αλλιώς θα δεις μόνο τη μισή σελήνη. Για το 3 έχεις ήδη τον καταλληλότερο φακό, ES82 30mm. Παρομοίως με τον Nagler 31 ή τους ανάλογους Celestron, Meade, William Optics. Είσαι ήδη καλυμμένος πάντως. Ο ίδιος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για το 1 φυσικά. Αλλά θα κερδίσεις αν ανεβάσεις τη μεγέθυνση με έναν ES100 20mm ή Ethos 21. Στις 1.25" μόνο το 1 είναι εφικτό, με Plossl 32 ή (καλύτερα, λόγω αυξημένης μεγεύθυνσης) SWA 24mm, όπως Panoptic, Hyperion, ES68 κλπ. Οριακά με τον Pentax XVW 20mm. Νομίζω πως τα φαινόμενα αυτά δεν χωρούν σε αυτό το τηλεσκόπιο με άλλον φακό, εκτός εάν έχεις μειωτή εστιακής απόστασης.

Ο καλύτερος σε διαύγεια ήταν ο Hyperion και ο χειρότερος ο Panoptic. Στα άκρα του πεδίου τα πράγματα πήγαιναν ακριβώς ανάποδα. Το "ο καλύτερος σε όλα" απλώς δεν υπάρχει. Και κανένας δεν μπορεί να θεωρηθεί μέτριος. Ας πούμε, ο Hyperion είναι κατά τη γνώμη μου ο καλύτερος για επίγεια παρατήρηση. Πόσο μέτριο μπορεί να θεωρηθεί αυτό; Έχοντας τον Nagler 22 και τον ES100 20, η επίγεια σε εστιαστή 1.25" ήταν σημαντικό κίνητρο για έναν 24 SWA και εκεί δεν θα διάλεγα τον Panoptic επειδή η μαξιλαροειδής παραμόρφωση και το μικρό eye relief δεν είναι καλά χαρακτηριστικά σε αυτήν την εφαρμογή. Αλλά και ο ES δεν έχει το εστιακό επίπεδο στην έξω επιφάνεια του αντικειμενικού φακού, όπως συμβαίνει με τον Hyperion κάνοντας κάθε κόκκο σκόνης και χνούδι να είναι εκνευριστικά καλά εστιασμένα και ορατά, κάτι ενοχλητικό στο φως της ημέρας. Κανείς δεν τα προσφέρει όλα.

Αξίζει η αγορά του;; Ήσουν εκεί, όταν δοκίμασα τους EW68 24, Hyperion 24, Panoptic 24 και Vixen LVW 22, ακόμη και στον ερευνητή της Stellarvue που είναι f/4 (και επίσης 12" Ν f/5 & 66mm R f/6). O Panoptic είχε πιο επίπεδο πεδίο, ο Hyperion καλύτερη διαύγεια, ο Vixen και ο ES ήταν οι πλέον ισορροπημένοι, ο ES υπερτερούσε και σε TFOV οπότε όταν τον πούλησε ο Ηλίας τον πήρα (ήταν ο ίδιος που είχα δοκιμάσει). Πούλησα τότε τον Hyperion αλλά μετάνιωσα και τον ξαναγόρασα. Περιμέναμε και μια ανάλογη δοκιμή από εξέχoν μέλος του Astrovox. Αν αξίζει; Σκέψου πως πλέον είναι φθηνότερος και από τον Hyperion.

Ναι, τρεις από τους τέσσερις Γαλιλαϊκούς δορυφόρους, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης, Καλλιστώ, ανάλογα με την χρονική στιγμή που παρατηρούσες (ο τέταρτος ήταν εμπρός ή πίσω από τον πλανήτη, κατά πάσα πιθανότητα.

Και δεν έχει σύννεφα, ούτε και ψύχος, μόνο αχλύ από τα παλιοτζάκια.

Νομίζω πως το αγόρασα για περισσότερα (ελαφρά) μεταχειρισμένο! Αλλά τότε είχαν έλλειψη.

Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω.

Μπορεί να είναι αυτονόητο για εμάς, οι αρχάριοι όμως ίσως δεν μπορούν να το αντιληφθούν χωρίς να έχουν εμπειρία χρήσης οπτικών. Ας τα ξαναπούμε απλουστευμένα. Οι αστρονομικοί στόχοι διαφέρουν ως προς κάποιες ιδιότητες. 1. Ως προς το μέγεθος. Υπάρχουν πολύ μικροί στόχοι, αλλά και πολύ μεγάλοι. α) Οι πολύ μικροί στόχοι, μεγέθους λίγων arcsecond (δευτερολέπτων της μοίρας), απαιτούν μεγάλη μεγέθυνση. Χωρίς αυτή φαίνονται σαν κουκκίδες χωρίς χαρακτηριστικά, ή και καθόλου. Η μεγέθυνση είναι λόγος του εστιακού μήκους του οπτικού σωλήνα, προς το εστιακό μήκος του φακού. Άρα απαιτείται τηλεσκόπιο μεγάλου εστιακού μήκους, ή φακός μικρού εστιακού μήκους, ή συνδυασμός των δύο. Και αν προς τα κάτω δεν υπάρχει όριο (έχω ένα Siebert Emoscop Γαλιλαιϊκό μεγέθυνσης 2.5x), προς τα επάνω υπάρχουν όρια τα οποία θέτει η ατμόσφαιρα, περίπου 50-75x για την ημέρα και οριζόντια παρατήρηση και περίπου 250-300x για την νύκτα και κατακόρυφη παρατήρηση. Λόγω περιορισμών που θέτει η κόρη εξόδου, σχεδόν κανένα οπτικό όργανο δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί το πλήρες φάσμα χρήσιμων μεγεθύνσεων. Ο λόγος της μέγιστης προς την ελάχιστη δεν ξεπερνά συνήθως ένα θεωρητικό 7, αν και στην πράξη πολλοί οπτικοί σωλήνες έχουν λόγο 3-5. Έτσι μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός ενός μικρού και ενός μεγάλου οργάνου (και τα δύο μπορεί να είναι κιάλια ή τηλεσκόπια, μονοφθάλμια ή διοφθάλμια) για να έχουμε μεγαλύτερο φάσμα μεγεθύνσεων και προσβάσιμων αντικειμένων. Οι πλανήτες είναι διαφόρων μεγεθών, όλοι όμως σχετικά μικροί. Η Σελήνη δεν είναι πλανήτης αλλά, όπως και ο Ήλιος (με κατάλληλο τηλεσκόπιο ή φίλτρο) παρατηρούνται με παρόμοια όργανα, καθώς θα εστιάσουμε σε κάποιον κρατήρα ή άλλη λεπτομέρεια και απαιτείται μεγέθυνση γιαυτό. β) Τα μεγάλα αντικείμενα από την άλλη χρειάζονται πεδίο. Το πεδίο είναι αντιστρόφως ανάλογο προς τη μεγέθυνση. Ένα μεγάλο αντικείμενο, από 1 έως και αρκετές μοίρες, δεν χωρά σε οπτικούς σωλήνες με μεγάλη μεγέθυνση. Αυτά τα παρατηρούμε με κιάλια ή μικρά τηλεσκόπια. Αυτά τα αντικείμενα είναι λιγότερα από τα μικρά, αλλά τόσο εντυπωσιακά που είναι κρίμα να τα χάσουμε. Μεταξύ αυτών εκτεταμένα νεφελώματα όπως το Veil, μεγάλα ανοικτά σμήνη, όπως οι Υάδες, οι Πλειάδες, το διπλό του Περσέα, η Φάτνη, αλλά και γενικά κάθε αστρικό πεδίο. 2. Ως προς τη λαμπρότητα. Υπάρχουν λαμπροί στόχοι και αχνοί στόχοι. Και τα δύο είδη μπορεί να είναι εκτεταμένα (απαιτείται ανάλογο πεδίο) ή μικρά (απαιτείται ανάλογη μεγέθυνση). α) Οι λαμπροί στόχοι φαίνονται και με οπτικούς σωλήνες μικρής διαμέτρου, ενώ οι αχνοί απαιτούν μεγαλύτερη διάμετρο. Ο λόγος του εστιακού μήκους προς τη διάμετρο του οπτικού σωλήνα είναι ο εστιακός λόγος. Ένας σωλήνας με μεγάλο εστιακό λόγο μας προσφέρει παράθυρο μεγεθύνσεων μετατοπισμένο προς τις υψηλές (και μικρότερο πεδίο). Προσφέρει μικρότερες κόρες εξόδου και ευνοεί τα λαμπρότερα αντικείμενα, όπως οι πλανήτες και τα διπλά άστρα. β)Αντιθέτως, ένας σωλήνας με μικρό εστιακό λόγο μας προσφέρει παράθυρο πεδίων μετατοπισμένο προς τα ευρύτερα (και μικρότερες μεγεθύνσεις). Προσφέρει μεγαλύτερες κόρες εξόδου και ευνοεί τα αχνότερα αντικείμενα, όπως οι γαλαξίες και τα νεφελώματα. Τα συνήθη κιάλια, ιδίως εκείνα που προορίζονται για χρήση χωρίς στήριξη, συνήθως έχουν μικρό εστιακό μήκος, μικρή διάμετρο και εστιακούς λόγους f/4-f/5). Συνήθως χρησιμοποιείται χαμηλή μεγέθυνση, αν και υπάρχουν εκδόσεις με μεγαλύτερη μεγέθυνση ή και (στα μεγαλύτερα) προσοφθάλμιοι zoom ή δυνατότητα αλλαγής προσοφθαλμίου. Από αυτά καταλαβαίνουμε πως (πέραν της επίγειας εφαρμογής που αποτελεί και το κύριο κίνητρο αγοράς τους για την συντριπτική πλειοψηφία του αγοραστικού κοινού) είναι καταλληλότερα για εκτεταμένα αντικείμενα, σε χαμηλή μεγέθυνση. Τα μεγάλα κιάλια ωστόσο, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν (και πολύ συχνά αυτό ακριβώς είναι) δύο ενωμένα τηλεσκόπια, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για μικρά ή αχνά αντικείμενα, από πλανήτες έως γαλαξίες, αρκεί να το επιτρέπει η μεγέθυνση που μπορούν να αποδώσουν. Ως προς τις εφαρμογές, μοιάζουν με τις δύο επόμενες κατηγορίες που περιγράφονται παρακάτω. Τα μικρά διοπτρικά και νευτώνια, ιδίως τα "κοντά" (με μικρό εστιακό λόγο, f/5-f/7) πιάνουν λίγο μεγαλύτερες μεγεθύνσεις. Είναι μια γέφυρα ανάμεσα στα μικρά κιάλια, μονοκιάλια και ερευνητές και την επόμενη κατηγορία. Γενικά όμως δίνουν έμφαση στο πεδίο και όχι τη μεγέθυνση και ονομάζονται ανεπίσημα "τηλεσκόπια πλούσιου πεδίου". Βλέπεις ό,τι με τα κιάλια, αλλά μπορείς να αυξήσεις τη μεγέθυνση μέχρι κάποιο σημείο. Τα διοπτρικά αυτού του τύπου (τα αστρονομικά είτε εξειδικευμένα με θωράκιση) χρησιμοποιούνται κατά κόρον ως πεδιοσκόπια, για επίγεια παρατήρηση. Τα μεσαία διοπτρικά και νευτώνια, ιδίως τα "μακριά" (με μεγάλο εστιακό λόγο) πιάνουν ακόμη μεγαλύτερες. Το ίδιο και τα καταδιοπτρικά, Schmidt και Maksutov Cassaigrain. Κάνουν κυρίως για μικρά ή αχνά αντικείμενα, από πλανήτες έως γαλαξίες. Έχουν χάσει την ικανότητα να δίνουν μεγάλα πεδία, πάνω από 1 μοίρα και όποιος τα χρησιμοποιεί (οι περισσότεροι από εμάς) θα βασιστεί σε ένα ζευγάρι κιάλια, τον ερευνητή ή ένα μικρότερο τηλεσκόπιο (συνήθως διοπτρικό) για να δει τα εκτεταμένα αντικείμενα και τα αστρικά πεδία του γαλαξία. Τα μεγάλα τηλεσκόπια, σήμερα σχεδόν αποκλειστικά τύπου Cassegrain (αλλά και τα vintage διοπτρικά διαφόρων αστεροσκοπείων) είναι εξειδικευμένα και συχνά επαγγελματικά όργανα, με απίστευτα στενό πεδίο, τα οποία χρησιμοποιούνται κατ' εξοχήν φωτογραφικά (όπως φωτογραφικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν και οι δύο προηγούμενες κατηγορίες). Δεν μας αφορούν. Αν και τα όρια είναι κάποτε ασαφή μεταξύ των κατηγοριών, και η κάθε κατηγορία αλληλοεπικαλύπτεται στα άκρα της ζώνης εφαρμογών της με κάποια από τις άλλες κατηγορίες, είναι σαφές πως δεν μπορείς να δεις τα πάντα με ένα και μόνο όργανο. Κάθε μια έχει το πεδίο εφαρμογής της και ας λοξοκοιτάζει (αναλόγως των προδιαγραφών του οργάνου) και προς τις άλλες. Οι περισσότεροι στο χόμπι έχουν ένα ή περισσότερα όργανα από κάθε κατηγορία, εκτός από την τελευταία, ασχέτως με το ποιό όργανο απέκτησαν πρώτο. Αν προσέξουμε αυτή την κλίμακα θα δούμε πως στα υψηλότερα σκαλοπάτια οι εφαρμογές είναι όλο και πιο εξειδικευμένες (όπως η πλανητική παρατήρηση, ή ακόμη και η φωτογράφιση γαλαξιών στα 13 δισ. έτη φωτός από δορυφορικά τηλεσκόπια). Στα χαμηλότερα σκαλοπάτια ωστόσο υπάρχει μεγαλύτερο εύρος εφαρμογών, με το κιάλι (ή το μικρό διοπτρικό, ή και τον φακό της DSLR), πέραν των αστρικών στόχων, μπορεί κάποιος να παρατηρήσει πουλιά, κυνήγι, το ανάγλυφο του εδάφους, την κίνηση στη θάλασσα, μια παράσταση στην όπερα, ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου και μύρια όσα. Άρα, ακόμη και αν εγκαταλείψει την αστρονομία, το όργανο μπορεί να παραμείνει ένα πολύτιμο εργαλείο. Τώρα ποιό θα πρέπει να πάρετε πρώτο; Μικρή σημασία έχει, αν σύντομα αποκτήσετε και ένα συμπληρωματικό όργανο που να σας επιτρέπει πρόσβαση σε περισσότερα αντικείμενα. Και αν πάρετε μονάχα ένα; Αυτό θα το κρίνετε εσείς. Πριν το κρίνετε, σκεφτείτε αν τα ενδιαφέροντά σας επεκτείνονται και σε άλλους τομείς όπου τα οπτικά θα σας είναι χρήσιμα (λαμβάνοντας υπ' όψιν πως οι περισσότερες εφαρμογές πέραν της αστρονομικής απαιτούν μικρά (φορητά) μεγέθη με μεγάλα πεδία και όχι αναγκαστικά υψηλές μεγεθύνσεις) ή δεν σας νοιάζει τίποτε άλλο, είστε παθιασμένα ερωτευμένοι με την αστρονομία και θέλετε να κυνηγάτε γαλαξίες στα φαλακρά βουνά, ή να παρατηρείτε τον Δία και τον Κρόνο από το μπαλκόνι του σπιτιού σας. Στην πρώτη περίπτωση τα κιάλια (ή ένα μικρό διοπτρικό κατά περίπτωση) μπορεί να είναι η καλύτερη λύση, ενώ στην δεύτερη ένα φαρδύ κατοπτρικό ή καταδιοπτρικό για τον βαθύ ουρανό, ή ένα μακρύ διοπτρικό ή καταδιοπτρικό για το ηλιακό σύστημα αποτελεί μια εξειδικευμένη επένδυση που θα σας εξυπηρετήσει καλύτερα.

Καλορίζικη Μάνο. Μη σε χάσουμε Hectoir.

Έχεις δίκιο. Η μόνη λύση είναι να εισάγουμε προϊόντα και υπηρεσίες μεν αλλά παράλληλα να εξάγουμε κιόλας. Και το ισοζύγιο εισαγωγών- εξαγωγών να είναι ευνοϊκό για εμάς. Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή το εμπορικό ισοζύγιο εξακολουθεί να είναι αρνητικό (-17 δις το 2014) και ας μας παραπλανούσαν μιλώντας για θετικό πλεόνασμα (εννοώντας το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών). Ελπίζω να μπορούμε σε λίγα χρόνια να αγοράζουμε τηλεσκόπια από την Κρήτη όλο και περισσότεροι, κι ας έρχονται απ' εξω τα οπτικά.

Αυτό το αρχείο (My Optics) με βοήθησε να διατηρήσω κάποιον έλεγχο και θα με βοηθήσει όταν γράψω τη διαθήκη μου. Δεν έχει αλλάξει παρά μόνο σε λεπτομέρειες τα τελευταία 3 χρόνια, με εξαίρεση κάποιες εξυπηρετήσεις που έκανα σε φίλους που ήθελαν να ξεφορτωθούν μερικά πράγματα. Το ερώτημα το έθεσα μεταξύ σοβαρού και αστείου και διαθέτει και τις δύο συνιστώσες, αλλά ίσως το αντιληφθούν καλύτερα φίλοι με τους οποίους το έχουμε ήδη συζητήσει λεπτομερέστερα. Εγώ συνεχίζω να αναρωτιέμαι εάν έχει βάση και επειδή δεν είμαι οικονομολόγος δεν μπορώ να το απαντήσω, αλλά ούτε και εσείς μου το απαντήσατε.

Advocatus Diaboli: Μήπως βρε παιδιά να παύαμε να ψάχναμε τρόπους παράκαμψης των περιορισμών και να συμμορφωνόμασταν προς το πνεύμα των μέτρων, το οποίο αποσκοπεί στο να μείνει κανένα δόλιο ευρώ στην Ελληνική επικράτεια και να μην τα συλλέγουν όλα οι Γερμανοί, οι Ιάπωνες, οι Αμερικανοί και οι Κινέζοι; Πριν βιαστείτε να με κατακρίνετε, δηλώνω και εγώ ένοχος. Αλλά σοβαρά το σκέπτομαι να αλλάξω.

Να πω την αλήθεια δεν βλέπω να λες πουθενά πως έχεις άπλετο χρόνο. Αντιθέτως, σε δύο σημεία μιλάς για έλλειψη χρόνου. Για τον λόγο αυτό, αν και υπάρχουν πολλοί τρόποι να απολαύσεις τον νυκτερινό ουρανό και πιθανώς ορισμένοι να υποστηρίζουν φανατικά τον ένα ή τον άλλο σαν σωστό ή σωστότερο, θα προτείνω την ανάβαση της κλίμακας αργά - αργά, ξεκινώντας από ένα ζευγάρι κιάλια και ένα εισαγωγικό βιβλίο εκμάθησης του νυκτερινού ουρανού. Η μέθοδος αυτή είναι σχετικά οικονομική τόσο από πλευράς χρήματος όσο και χρόνου, καθώς δεν απαιτείται κάποια προετοιμασία (ευθυγραμμίσεις, στησίματα, θερμική ισορροπία, αναζήτηση στόχων σε στενό πεδίο κλπ). Το βιβλίο θα σε βοηθήσει αν διαθέτει κάποιους βασικούς χάρτες, σε κλίμακα τέτοια που να είναι ευχερώς αναγνωρίσιμοι οι βασικοί αστερισμοί. Υπάρχουν κάποια τέτοια βιβλία, εκ των οποίων εμένα με βοήθησαν δύο. http://www.planitario.gr/the-monthly-sky-guide-odhgos-parathrhshs-tou-ouranou-ana-mhna-4h-ekdosh.html http://www.planitario.gr/nightwatch-enas-praktikos-odhgos-gia-na-deite-to-sumpan.html Χρήσιμο μπορεί να αποδειχθεί ένα επιπεδόσφαιρο http://www.planitario.gr/astronomiko-epipedosfairo-mauro.html http://www.planitario.gr/astronomiko-epipedosfairo.html εκ των οποίων βρίσκω πρακτικότερο το δεύτερο που βασίζεται στο Philips, αλλά και του Μυλωνά κάνει τη δουλειά άψογα και ευνοεί τους πρεσβύωπες Επίσης ο συγκεκριμένος χάρτης http://www.telescope.com/Accessories/Astronomical-Maps-Charts/Orion-DeepMap-600-Folding-Star-Chart/c/3/sc/52/p/4150.uts. Επίσης κάποιο app στο Tablet σου αν προτιμάς αυτόν τον τρόπο, φθάνει να φροντίσεις να διατηρήσεις όσο γίνεται μια καλή σκοτοψία. Το SkySafari είναι από τα καλύτερα προγράμματα. Για τα κιάλια δεν θα προτείνω συγκεκριμένο για λόγους που δεν μπορείς να καταλάβεις αυτή την στιγμή. Γενικά όμως θα πω να αγοράσεις το καλύτερο που αντέχει η τσέπη σου, με πραγματικό πεδίο τουλάχιστον 5 μοιρών (και 7-8 αν μπορείς ακόμη καλύτερα) και όχι υψηλή μεγέθυνση, 7-8x. Αν έχεις ήδη αξιόλογο φωτογραφικό τρίποδα μπορεί να αξιοποιηθεί, αν και αρκετοί προτιμούν να χρησιμοποιούν τα κιάλια στο χέρι, ακόμη και αν με τον τρόπο αυτό έχεις έκπτωση της διακριτικής ικανότητας λόγω του αναπόφευκτου τρόμου. Στην αρχή τουλάχιστον που θα μαθαίνεις πως συσχετίζεται η εικόνα που βλέπεις με τα μάτια με εκείνη που βλέπεις με τα κιάλια, αυτό είναι δευτερεύον. Μετά η σκάλα έχει πολλά σκαλοπάτια. Μπορεί να τα ανέβεις, να πηδήξεις μερικά (και ορισμένοι θα συμβούλευαν να το κάνεις ακόμη και υπερπηδώντας τα πρώτα), να μείνεις εκεί ή και να κατέβεις. Αυτό θα είναι δική σου απόφαση.

ἀπολήψοιο τήν ξυγγραφήν

Μα στέργου(σι)ν γαρ άπαντες άγγελον καλών επών, ας πούμε. (Σοφοκλής, Αντιγόνη, περίπου)

...πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται. (Ματθ. ζ' 8 )

Αν σε κάποιον τομέα ηγείται η Βόρειος Κορέα της ανθρωπότητας, είναι η πρόληψη της φωτορρύπανσης. Όλη η χώρα είναι μια μαύρη τρύπα, με φωτεινή εξαίρεση την πρωτεύουσα Πιονγιάνγκ, η οποία φωτίζεται όσο μια μικρή επαρχιακή Ελληνική πόλη. Η αντίθεση αυτή φοβάμαι πως δείχνει τη μεγάλη συσχέτιση του ηλεκτροφωτισμού με την πρόοδο της δυτικοποίησης, η οποία δεν φαίνεται πως μπορεί να ανασταλεί στο ορατό μέλλον.

Και το "Οδηγός χρήσης του Σύμπαντος", Golberg-Blomquist είναι σχετικό ως κοσμολογικό. Βρίσκω το χιούμορ του αρκετά nerdy πάντως.

Εντάξει. Το "Science, The Definitive Visual Guide" είναι στο κομοδίνο μου και περιέχει και αστρονομικά θέματα, κατά ιστορική περίοδο. Έχω επίσης βιβλία για το Σύμπαν, τη Βιολογία και Τσιφόρο και τα διαβάζω παράλληλα, αλλά δεν σας το λέω.

Μιλάς μόνο για αστρονομικά βιβλία;

Νομίζω πως και εδώ δεν υπάρχει σωστό και λάθος, εξ ου και προσφέρονται και οι δύο λύσεις. Εγώ ξεκίνησα με 1.25" αλλά στην πορεία απέκτησα αρκετούς φακούς 2", οπότε αναγκάστηκα να προμηθευτώ φίλτρα 2". Τα χρησιμοποιούσα με περιστροφική θήκη 1.25", οπότε την άλλαξα και αυτή με μία 2". Τα πράγματα δεν τελείωσαν εκεί, καθώς η θήκη 2" δεν εστίαζε με όλους τους φακούς και γενικά είναι σχετικά βαριά. Διατηρώντας και 2 τηλεσκόπια με εστιαστή μόνο 1.25", ένα εκ των οποίων το χρησιμοποιώ μέσα στην πόλη και επιθυμούσα να έχω δυνατότητα φίλτρου φωτορρύπανσης. Αναγκάστηκα λοιπόν να αγοράσω πάλι UHC σε 1.25". Αυτό συμπληρώθηκε από μερικά ακόμη, Moon & Skyglow, Σελήνης, Fringe killer, VFS. Τελικά μπορεί να σου κοστίσει αρκετά δηλαδή αν καταλήξεις να έχεις διπλά φίλτρα, αν και μόνο ένα το έχω διπλό, όλα τα υπόλοιπα είναι για εξειδικευμένες χρήσεις. Λαμβάνοντας υπ' όψιν πως τα φίλτρα 1.25" είναι σημαντικά φθηνότερα από τα 2" (και ακόμη περισσότερο στην αγορά μεταχειρισμένων, λόγω υπερπροσφοράς) και πως οι συνηθέστερες εστιακές προσφέρονται με κάννη 1.25", θα έλεγε κανείς πως μια συλλογή φακών που ξεκινούν από το Panoptic/Hyperion/ES 24mm, ή κάτι παραπλήσιο, μπορεί να εξοικονομήσει αρκετό χρήμα και χώρο, χρησιμοποιώντας φίλτρα μόνο 1.25". Θα μπορούσα να το είχα κάνει έτσι αλλά με παρέσυραν οι ES100 που χρησιμοποιώ περισσότερο και είναι υποχρεωτικά 2". Όμως μερικά από αυτά (ή όλα αποδίδουν καλύτερα σε μεγάλες κόρες εξόδου, κάτι που προσφέρουν οι 20-24mm SWA στα νευτώνια f/4-f/6 αλλά όχι στα SCTs. Εκεί μπορεί να χρειαστείς και έναν 2" 30-40mm.

Ανδρέα, το δοκίμασα και δουλεύει πάρα πολύ καλά. Τα δεδομένα δεν ταυτίζονται με αυτά του φίλου μας του cpukp. Δεν έχω χρόνο για να το δω λεπτομερώς, αλλά με μια ματιά οι φάσεις της σελήνης έχουν διαφορά φάσης, με του Ωρίωνα να προηγούνται κατά μία ημέρα. Προσωπικά σε ευχαριστώ για την υλοποίηση του αιτήματος. Μπορεί να αποδειχθεί υπερπολύτιμη η εφαρμογή για πολυάσχολους και ξεχασιάρηδες.

Γιώργο, νομίζω πως πρόκειται για οικονομία κλίμακος. Λίγοι θα αγοράσουν το Bresser από το Astroshop και ακόμη λιγότεροι από τον Νομικό. Στα 10000 Lidl της Ευρώπης, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες, μάλλον εκατομμύρια πελάτες θα το δουν και θα το αγοράσουν αρκετοί ώστε να είναι σημαντικά κερδοφόρα η προώθηση ακόμη και με τόσο μικρότερο περιθώριο κέρδους. Πάνο, καυτό εννοώ πως το μικρό τηλεσκόπιο ως θέμα ανακύπτει συχνά τώρα τελευταία. Και οι συζητήσεις είναι από φορτισμένες μέχρι άστα να πάνε. Δεν εννοώ πως το Bresser είναι καυτό κατά την έννοια που είναι καυτή η Monica Bellucci. Hai capito?

Με εντυπωσιάζει το πόσο καυτό θέμα έχουν γίνει τα μικρά τηλεσκόπια. Σημείο των καιρών ίσως. Για εμένα όλα τα τηλεσκόπια είναι παιχνίδια, από τα μικρότερα, έως τα μεγαλύτερα. Έχω ένα KOM3 Zenica 40mm 8-24x. Φοβερό πράγμα, μακάρι να έφτιαχναν και άλλα τέτοια, μεγαλύτερα. Λέω να δοκιμάσεις στο πεδίο. Κάνε πρώτα ημερήσια παρατήρηση και κατόπιν, το βράδυ, δες το φωτεινότερο αστέρι στην ανατολή, πρόκειται για τον Δία. Σε λίγες ημέρες θα βλέπεις και το φεγγάρι. Η Πούλια και το νεφέλωμα του Ωρίωνα είναι προσβάσιμα αυτή την εποχή επίσης, θα πρέπει να μάθεις να αναγνωρίζεις τους αστερισμούς του Ταύρου και του Ωρίωνα πρώτα. Αν αντιμετωπίσεις προβλήματα στην ανεύρεση ή παρατήρηση αυτών, πες μας να σε βοηθήσουμε.

Πολύ εντυπωσιακή. Και μία άλλη που νομίζω πως μας διέφυγε http://apod.nasa.gov/apod/ap150608.html