Είναι πολύ ικανοποιητικό να υψώνεις το βλέμμα στον ουρανό και να μην βλέπεις μια χαοτική κατανομή αστέρων (την πραγματικότητα δηλαδή), αλλά αναγνωρίσιμα σχήματα και μορφές (όσα έπλασε η φαντασία του ανθρώπου). Και να πεις στο amore σου με βαθιά, ρομαντική φωνή "αγάπη μου, θέλεις να σου δείξω τα αστέρια;" (ή στα παιδιά σου, ή σε όποιον έχει τη διάθεση να ακούσει) και κατόπιν να το υλοποιήσεις, ξεκινώντας από τους πλανήτες, κατόπιν τους κύριους αστερισμούς (συμπεριλαμβανομένου του ζωδιακού) και άλλους ενδιαφέροντες σχηματισμούς, παραθέτοντας πλήθος μυθολογικών, ιστορικών, αστρονομικών και κοσμολογικών πληροφοριών, μαζί με στοχαστικά υπαρξιακά και αξιακά φιλοσοφικά ερωτήματα, μέχρι ο όποιος ακροατής να επιδοθεί σε παροξυσμό ακατάσχετων χασμημάτων, σαν να έχει καταναλώσει τριπλή δόση μελατονίνης.
Εν τω μεταξύ, μπορείς να εξοικειωθείς ανέξοδα με την επεξεργασία φωτογραφιών που έχουν τραβήξει άλλοι, ειδικά τις ακατέργαστες του νήματος για το S50.