alepohori

Ό,τι μπορεί να θέσει νέα όρια στις δυνατότητες του ματιού και ενός 8ιντσου. Stay tuned!

Πούλα, πούλα να πάρουν κι' άλλοι σειρά! υγ. την αναβάθμισή μου μέσα!

Τίγκαρέ το!!

Ωραίος, Βασίλη! Πολύ καλό! Να προσθέσω ότι αυτό που λέμε "στοπ" (ή f-stop) είναι απλά ένα μέτρο της ποσότητας φωτισμού που έχουμε ή αφήνουμε να περάσει στη φωτογραφία μας. Κάθε "στοπ" έχει την διπλάσια ποσότητα φωτισμού από το προηγούμενο (ή την μισή από το επόμενο). Καθορίζεται είτε μέσω του διαφράγματος (f/) ή μέσω του χρόνου έκθεσης, ή μέσω της αντιστάθμισης (η κλίμακα που με τις γραμμούλες που βλέπουμε μέσα στο σκόπευτρο της μηχανής), ή μέσω του ISO. Σημειωτέον δε, ότι κάθε "κλικ" του πλήκτρου που αλλάζει την εκάστοτε παράμετρο (διάφραγμα, χρόνο, αντιστάθμιση, ISO), αντιστοιχεί σε 1/3 του "στοπ" και όχι σε ένα ολόκληρο (πολλές μηχανές επιτρέπουν παραμετροποίηση του βήματος αυτού, αλλά εγώ το έχω στο 1/3 για να μη μπερδεύομαι). Βασίλη, και εγώ θα προτιμούσα το ανοιχτότερο διάφραγμα, διότι εκεί που τραβάω τον Γαλαξία, μπορεί να σκάσει καμιά γρήγορη βολίδα και να αρχίζω να #$%^&*( γιατί είχα f4 αντί για 2.8. Επίσης θέλω να μάθω να στακάρω, διότι την επόμενη φορά που θα τραβήξω piggyback, θέλω να πάρω πολλές και μικρές λήψεις. Αν έχεις χρόνο, δείξε μας κάποια στιγμή και πώς κολλάμε επίγειο με Milkyway!

Δυστυχώς η δική μου παρατήρηση δεν έχει να προσφέρει κάτι χειροπιαστό, καθώς δεν κατέγραψα καθόλου νούμερα-χρόνους. Ο εντοπισμός του αστέρα-στόχου ήταν μέτριας δυσκολίας και ομολογώ ότι βοήθησε πολύ η ισημερινή για τα 4 σημεία του ουράνιου θόλου. Θα είχε πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον αν μάθαινα από κάποιον ότι το εντόπισε με dob. Anyway, στο θέμα μας. Ήταν η πρώτη φορά μετά από αρκετές απόπειρες αποκρύψεων που έχω ως τώρα, που η επιβεβαίωση του σωστού αστέρα ήρθε ΚΑΙ με την διαπίστωση κίνησης του αστεροειδούς μετά από λίγη ώρα. Και εξηγούμαι: Το αστέρι στόχος φαινόταν πολύ αμυδρά διότι ήταν πολύ χαμηλά στον ορίζοντα, αλλά και γιατί ο νοτιοανατολικός ορίζοντας στο Αλεποχώρι είναι χάλι μαύρο. Έπρεπε να επιβεβαιώσω ότι κοιτούσα τον σωστό στόχο. Ο πιο απλός τρόπος επιβεβαίωσης ήταν οι παρακείμενοι αστρικοί σχηματισμοί. Αλλά ο πιο εντυπωσιακός ήταν η διαπίστωση ότι η απόσταση που χώριζε το αστέρι μας από ένα άλλο "αστέρι"-συνοδό, ολοένα και μίκραινε!! Ήταν ο αστεροειδής, η κίνηση του οποίου κάθε 10 λεπτά ήταν εμφανέστατη, καθώς πλησίαζε το υπό αμφιβολία άστρο. Αυτό από μόνο του ήταν πολύ εντυπωσιακό, ανεξάρτητα από την έκβαση του φαινομένου. Η ώρα πλησίαζε, μετρούσα ήδη 1 λεπτό πριν το χτύπημα του ραδιορολογιού. Το αστέρι φαινόταν αρκετά δύσκολα, τόσο όσο χρειαζόταν για να καθιστούσε την ακριβή χρονομέτρηση του φαινομένου δύσκολη υπόθεση. Όλα ήταν έτοιμα, ο στόχος παρέμενε στο κέντρο του πεδίου με προσεκτικές περιστροφές του άξονα RA. Κάθε κίνησή μου, είτε προς το χρονόμετρο, είτε προς το ραδιορολόι, είτε προς το χειριστήριο RA, ήταν πολύ προσεκτική: Μια απροσεξία, ένα ατσούμπαλο χτύπημα του σωλήνα, και όλα θα πήγαιναν στράφι. Το ρολόι σήμανε την έναρξη του χρονομέτρου και σε λιγότερο από ένα λεπτό θα άρχιζε η απόκρυψη. Προσπαθούσα να έχω το μάτι μου διαρκώς σε κίνηση, να μην το έχω μόνιμα πάνω στο αμυδρό άστρο, διότι έχω παρατηρήσει στο παρελθόν ότι έτσι υπάρχει πιθανότητα ο στόχος να "σβήσει" από μπροστά μου, λόγω κάποιου άγνωστου φαινομένου που συμβαίνει με την οράσή μας. Μάτι διαρκώς σε κίνηση σε μια προσπάθεια να αντιληφθεί πτώση λαμπρότητας 1 mag σε 12άρι άστρο μέσα στη φωτορύπανση και στα "κατώγια" του ορίζοντα!!! Το ρολόι ήδη χτυπούσε για 1 ολόκληρο λεπτό και απόκρυψη ΔΕΝ είχα δει ακόμα. Ώσπου κάποια στιγμή είδα την καταπληκτική πτώση λαμπρότητας!! Πάτησα το χρονόμετρο, αλλά ήμουν σίγουρος ότι δεν το πάτησα την σωστή στιγμή. Δυστυχώς άργησα να αντιληφθώ την έναρξη του φαινομένου, το συνειδητοποίησα γρήγορα αυτό, και εντελώς αμήχανα αλλά και μέσα στον ενθουσιασμό πάτησα ΣΤΟΠ εγκαταλείποντας κάθε προσπάθεια έγκυρης καταγραφής, αλλά και αφήνοντας τον εαυτό μου να απολαύσει ελεύθερα αυτό το τόσο δύσκολο για οπτική καταγραφή φαινόμενο!! Μετά τη λήξη του φαινομένου ένιωθα σαν μόλις να είχα καταφέρει να δω έναν πολύ αμυδρό γαλαξία: Μια καθαρά προσωπική στιγμή, που με γεμίζει χαρά, ενθουσιασμό, αλλά και που (δυστυχώς) δεν έχει κάτι να προσφέρει στους άλλους, με την έννοια της καταγραφής χρόνων, αριθμών, στιγμών! Περίεργο συναίσθημα, δε λέω... Πάμε για την επόμενη, με νούμερα, αλλά και με τις ίδιες εντυπώσεις και συναισθήματα!

Καταπληκτικό!

Τώρα Μιχάλη για ποιο λόγο παρέθεσες αυτό το σύνδεσμο, μπορούμε να μάθουμε;

Αντώνη πές μου λίγο, η πρώτη με τον ήλιο, είναι κροπαρισμένη; Θέλω να δω το πεδίο.

Θαυμαστές του "Ωραίου" είναι και οι ζωγράφοι και οι ποιητές. Τι πρέπει να γίνει, να γράφουν όλοι αυτοί εδώ μέσα για πίνακες ζωγραφικής;

Ωπ! Τι έχουμε 'δω;; Ωραίος Στάθη!! Καλορίζικο φίλε, να το χαρείς όσο μπορείς! Οι 14 ίντσες είναι για μένα οι ιδανικές για καραdeep sky και φορητό εξοπλισμό. Τάισέ το! Πολύ! KOSTAKIS, πολύ εύστοχες οι παρατηρήσεις σου. ΥΓ. Νομίζω Στάθη ότι ο λόγος Strehl δεν έχει σχέση με τα λ. Άλλο δηλώνει το ένα, άλλο το άλλο. ΥΓ2 Αυτός ο λακωνικός και απέριττος σχεδιασμός με τους σωλήνες στα τηλεσκόπια πολύ μ'αρέσει!

Σκουριάσαμε παιδιά! Άντε να δηλώνουμε συμμετοχές!

Μην μου πεις ότι θα το επιχειρήσεις Λέω να κάνω μια βόλτα. Και η δουλειά μου μέτα κοντά είναι.. Έρχεσαι;

1. Νευτώνειο Orion Optics Europa 200 f/6 σε χειροκίνητη ισημερινή Vixen Great Polaris, αποκλειστικά για παρατήρηση κάθε είδους. 2. Διοπτρικό Bresser 70/700 για ευρέους πεδίου αστροφωτογράφηση κύριας εστίας με DSLR.

Γεια σου ρε Bill!!! Ποιος ξέρει τι ώρα κλείνουν τα φώτα στο ναό;

Ευχαριστώ Βασίλη. Παιδιά, κατανοώντας την επιθυμία σας να αποκομίσετε το μέγιστο του νευτώνειού σας, και σεβόμενος την "μανία" που έχετε για αυτό το προιόν, χωρίς να θέλω να το υποβαθμίσω, θέλω να σας εφιστήσω την προσοχή στα εξής: 1. Λάβετε υπόψιν τον μεγαλύτερο χρόνο που θα χρειάζεται το κάτοπτρο να κρυώσει, λόγω της θερμομόνωσης που προκαλεί. 2. Επειδή όλοι ανεξαιρέτως (εκτός αν "παρατηρείτε" μονίμως από το μπαλκόνι σας) έχουμε βρεθεί σε ακραίες συνθήκες υγρασίας, φροντίστε να το κολλήσετε ΚΑΛΑ και ΣΩΣΤΑ στον σωλήνα, χωρίς να παγιδεύσετε αέρα ανάμεσα, διότι μπορεί να αρχίσει να ξεφτίζει, όπως κάθε αυτοκόλλητη επιφάνεια σε υγρό περιβάλλον. 3. Επειδή ακριβώς πρόκειται για ύφασμα μη αμελητέου πάχους, λογικό είναι να έχει μεγαλύτερη απορροφητικότητα στην υγρασία σε σχέση με μια βαμμένη επιφάνεια αλουμινίου ή σιδήρου. Επομένως, μετά από κάθε "υγρή" παρατήρηση, να ξέρετε ότι ο σωλήνας θα χρειαστεί περισσότερη ώρα να αποβάλει την εσωτερική υγρασία. Και φυσικά, ΔΕΝ βάζουμε ΠΟΤΕ το καπάκι του σωλήνα κατά το φόρτωμά του στο αυτοκίνητο. Περιμένουμε όση χρειαστεί ώστε να στεγνώσει πλήρως και με φυσικό τρόπο. Εγώ προσωπικά όταν μαζεύω το εξοπλισμό μετά από τη παρατήρηση, αφήνω τον σωλήνα ξεσκέπαστο στο αμάξι μέχρι την επόμενη μέρα. Όταν μιλάμε για σωλήνα τυλιγμένο εσωτερικά με ύφασμα, το πιθανότερο είναι ότι θα χρειαστεί πολύ περισσότερος χρόνος για να στεγνώσει. Τα παραπάνω είναι εκτιμήσεις μου που προκύπτουν από την εμπειρία που έχω με τον σωλήνα να τρέχει νερά από το εσωτερικό, ποτάμι. Θα χαρώ για αντίλογο.

Θα ήθελα να δω μια φωτογραφία εσωτερικού σωλήνα με αυτό το αυτοκόλλητο. Μπορεί να μας δείξει κάποιος;

Βάλε το 8ιντσο σε μια χειροκίνητη ισημερινή, και θα ξέρεις πού βαδίζεις στον ουρανό, θα μπορείς εύκολα να ταυτίζεις πεδία με αυτά του χάρτη σου και ΔΕΝ θα υπάρχει στόχος-αντικείμενο, που δε θα μπορείς να βρεις. Ακόμα και αμυδρά τυχαία άστρα για κάποια εξειδικευμένη παρατήρηση. Θα σε βοηθήσει περισσότερο στην εύρεση στόχων που λίγοι κάνουν τον κόπο να ψάξουν. Σπάσε το κατεστημένο: Κάνε παρατήρηση με ισημερινή!

Κώστα έχεις π.μ..

Αντίστοιχο με τον τρόπο του Άρη Μυλωνά είναι, σε πιο πρόχειρη έκδοση. Έχω λίγες επιφυλάξεις για το νερό που χρησιμοποιεί για να το ξεπλύνει. Μάλλον είναι βρύσης.

Παιδιά ευχαριστώ για την εμψύχωση! Κατάλαβα πόσο ρόλο μπορεί να παίξει η διαύγεια σε μια φαινομενικά καθαρή βραδιά. Λέτε να έπαιξε ρόλο η διέλευση του ψυχρού μετώπου λίγες μέρες πριν; Λείπει ένας μετεωρολόγος από το φόρουμ. Πάντως σήμερα πήρα νερό για ορό (water for injection) για καθαρισμό του δευτερεύοντος (δε το έχω καθαρίσει ποτέ το δευτερεύον γιατί βαριέμαι την ευθυγράμμισή του).

Περισσότερο για να μοιραστώ μαζί σας τις απορίες μου... Θεωρώ ότι έχω κάνει επιτυχημένη παρατήρηση όταν αναχωρώ από το βουνό και είμαι ευτυχισμένος για αυτά (ή αυτό) που είδα. Όταν αυτή η χαρά με συνοδεύει πολλές μέρες ή βδομάδες ακόμα, στην καθημερινή μου ζωή, στη δουλειά, στο σπίτι, στη βόλτα, παντού. Όταν νιώθω ότι δύσκολα θα βρεθεί κάτι να μου χαλάσει αυτή τη διάθεση. Αυτό σημαίνει να γίνεται η παρατήρηση τρόπος ζωής, να την έχουμε μέσα μας και να υπερνικά τα σωματικά μας όρια, προκαλώντας μας να ανακαλύψουμε τα νέα. Η παρατήρηση του περασμένου Σαββάτου όμως δεν ήταν τέτοια. Με άφησε εντελώς ανικανοποίητο, όσο και αν το πάλεψα να δω έστω και ένα αντικείμενο πόθου! Με γέμισε ταυτόχρονα όμως και ... δε ξέρω πώς να το πω ... απορία;; αμφιβολία;; Θα μου πείτε κι εσείς τυχόν εμπειρίες σας. Είχα να βγω 4 μήνες και σχεδόν δε μπορούσα να πιστέψω τον φαινομενικά πολύ διαυγή ουρανό που απλωνόταν πάνω μου. Το πρόγραμμα είχε πολύ φιλόδοξους στόχους στους Δίδυμους, στο Λύγκα, στη Κεφαλή Όφεως, στο Λέοντα, στη Κόμη της Βερενίκης.... Φεύ!!!! Στους Δίδυμους "κατάφερα" τον NGC2290. Μέγεθος 13.2ν, SB12.9. Παρά το σχετικά λαμπρό μέγεθος, με παίδεψε πάνω από μια ώρα. Ο εντοπισμός του πεδίου απαιτούσε μέτρηση γωνιακής απόστασης από τον θ Gem. Μετρήθηκε λοιπόν 40'. Στη συνέχεια επιστρατεύθηκε η γνώση του πραγματικού πεδίου 2 προσοφθαλμίων: Του Konig 12mm και του Nagler 7mm. Και εξηγώ: Το πραγματικό πεδίο του Konig 12, είναι 36' 20". Που σημαίνει ότι το μισό είναι περίπου 18'. Τα 18' είναι πολύ κοντά στα 20', τα οποία ηταν η μισή γωνιακή απόσταση των 40' που χώριζαν το θ Gem με το πεδίο του στόχου μας. Χρησιμοποιώντας λοιπόν το μισό πεδίο του Konig σαν διαβήτη και βάζοντας τον θ στο κέντρο του πεδίου, έκανα 2 γωνιοάλματα μισού πεδίου για να φτάσω στο σωστό σημείο. Εκεί φόρτωσα αμέσως τον 7mm, αποστήθισα την εικόνα που είδα για να έχω σημείο αναφοράς, και άρχισα τις συνεχείς σαρώσεις στον άξονα Ορθής Αναφοράς. Βέβαια, την όλη αυτή διαδικασία και την εναλλαγή Konig-Nagler πρέπει να την έκανα πάνω από 10 φορές, καθώς έπρεπε να ήμουν σίγουρος για την ορθότητα του πεδίου, ώστε να αφιερωθώ στον εντοπισμό του στόχου. Μετά λοιπόν από 1 ώρα και βάλε, και χωρίς να απασχολώ το μάτι μου, ούτε κάν για να δω τον χάρτη (τον χάρτη τον έβλεπα με το αριστερό μάτι, έχοντας το "καλό" δεξί κλειστό), ο γαλαξίας έκανε τον θεαματική εμφάνισή του!!! Έπρεπε όμως να δω και τον γείτονά του, τον NGC2289. Αυτόν σίγουρα τον προσπαθούσα πάνω από 2 ώρες. Είχε μέγεθος 13.2ν και SB12.8. Διόλου δύσκολα νούμερα, αλλά οι Δίδυμοι είχαν χαμηλώσει αρκετά και με δεδομένες τις άθλιες συνθήκες διαύγειας (η μόνη ερμηνεία που μπορώ να δώσω), κατέστη αδύνατη η θέασή του. Είχα κουραστεί πολύ. Σε αυτό σενέβαλε και η έλλειψη καφέ και νερού (ξέχασα να πάρω ) Για χαλάρωση λοιπόν, είπα να βάλω κάτι εύκολο: Λύγκας και NGC2683: 9.8ν με SB12.8. Αλλά το καλό είναι αλλού: 9.3X2.1' διαστάσεις!!! Edge-on! Φανταστικός γαλαξίας!! Προτείνεται για ξεκούραση! Πίσω στα βαθειά του Λύγκα. Ο NGC2719 βρίσκεται βόρεια του 2683. Τι να πω... 13.1ν και SB11.9 και πάλι τον είδα με το ζόρι. Πολύ δύσκολος, όχι όσο ο 2290, αλλά και πάλι ήταν για γερά νεύρα. Και μ' αρέσει που αφιέρωσα και σχεδόν μια ώρα για τον NGC2719A, μεγέθους 13.9ν.. Ας γελάσω... Είχε περάσει η ώρα και η Κόμη της Βερενίκης διέσχιζε τον μεσημβρινό μου (μεσουρανούσε)! CGCG99-16, δε λέω μέγεθος, δείτε το μόνοι σας! Τίποτα φυσικά. Άφαντος. Όμως αυτή η τελευταία προσπάθεια, μου επιφύλασσε μια ευχάριστη έκπληξη: Το υπέροχο διπλό 24 Com. Κάποιοι μπορεί να το ξέρατε. Εγώ όχι. Albireo του χειμώνα ίσως;;; Μα φυσικά!! Καθαρούς (και διαυγείς) ουρανούς!

Μπράβο Δημήτρη που το πάλεψες. Και εγώ είδα 3 γαλαξίες σε μια νύχτα προχθές. Κάκιστο seeing και κάκιστη διαύγεια. Θα ετοιμάστω κι εγώ ένα θέμα. Καλή συνέχεια!