Δροσος Γεωργιος

Υπήρχε άλλο σύμπαν πριν από το Big Bang που δημιούργησε το δικό μας σύμπαν; Ένας από τους πιο σεβαστούς φυσικούς στον κόσμο κατέπληξε πρόσφατα την επιστημονική κοινότητα ισχυριζόμενος ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι το σύμπαν μας σχηματίστηκε μετά από ένα αρχαιότερο σύμπαν που προϋπήρχε Αναφερόμενος στις «οπές» της ακτινοβολίας Χόκινγκ, που τις θεωρεί πως είναι τελικά τα λείψανα μιας περασμένης πραγματικότητας, ο σερ Ρότζερ Πένροουζ λέει ότι το Big Bang δεν ήταν η απαρχή αυτού του σύμπαντος. Ο Πένροουζ, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Νόμπελ 2020 για το έργο του που αποδεικνύει την ύπαρξη μαύρων τρυπών, ισχυρίζεται ότι υπάρχουν ανώμαλες κηλίδες ή οπές ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στη δομή του χωροχρόνου. Τα αποκαλεί «Hawking Points» και ισχυρίζεται ότι είναι πιθανότατα τα απομεινάρια της ενέργειας που αναγεννήθηκαν από τις μαύρες τρύπες που προϋπάρχουν από ένα προηγούμενο σύμπαν. Αυτές οι απόψεις ευθυγραμμίζονται με ένα θεωρητικό μοντέλο του σύμπαντος που ονομάζεται «διαμόρφωση κυκλικής κοσμολογίας», το οποίο υποστηρίζει ότι το σύμπαν επεκτείνεται συνεχώς, συστέλλεται και μεταμορφώνεται. Με βάση αυτό το θεωρητικό μοντέλο, το έσχατο μέλλον ενός σύμπαντος, αποτελεί το Μπιγκ Μπανγκ και ο δημιουργός του επόμενου σύμπαντος. Το προηγούμενο σύμπαν όμως δεν εξαφανίζεται εντελώς. Οι μαύρες τρύπες χρειάζονται πολύ χρόνο για να εξατμιστούν εντελώς και, σύμφωνα με τον Πένροουζ, η τελική παραγωγή ακτινοβολίας Χόκινγκ, μπορεί να παραμείνει και στο επόμενο σύμπαν και να εμφανίζεται ως κηλίδες και οπές. Σε συνέντευξη του στην The Telegraph , ο Πένροουζ έκανε μια περίληψη της θεωρίας του για το σύμπαν: «Ισχυρίζομαι ότι υπάρχει έντονη θέαση της ακτινοβολίας Hawking. Το Big Bang δεν ήταν η αρχή. Υπήρχε κάτι πριν από το Big Bang και αυτό το κάτι είναι αυτό που θα γίνει το δικό μας σύμπαν στο μέλλον. Έχουμε ένα σύμπαν που ολοένα και επεκτείνεται, και όλη η μάζα αποσυντίθεται και σε αυτήν την τρελή θεωρία μου, αυτό το μακρινό μέλλον θα γίνει το Big Bang μιας άλλης εποχής. «Το δικό μας Big Bang», συνεχίζει, «προέρχεται από κάτι που ήταν το μακρινό μέλλον μιας προηγούμενης εποχής και θα υπήρχαν παρόμοιες μαύρες τρύπες που θα εξατμίζονταν, ώστε να παράγουν αυτά τα σημεία στον ουρανό, που εγώ τα αποκαλώ «Hawking Points». «Τα βλέπουμε. Αυτά τα σημεία έχουν περίπου οκτώ φορές τη διάμετρο της Σελήνης και είναι ελαφρώς θερμαινόμενες περιοχές. Έχουμε μαζέψει στοιχεία για τουλάχιστον έξι από αυτά τα σημεία.», σημείωσε. Οι επικριτές και η απάντησή του Παρά την επιτυχία του όλα αυτά τα χρόνια, ο Πένροουζ έχει πολλούς επικριτές. Ένας από αυτούς, ο Ήθαν Σίγκελ, ο οποίος επικρίνει έντονα ολόκληρη τη θεωρία της «συμμορφικής κυκλικής κοσμολογίας» και αμφισβητεί συγκεκριμένα τον ισχυρισμό του Πένροουζ ότι υπάρχουν οπές της ακτινοβολίας Hawking στο σύμπαν μας. «Όπως πολλοί πριν από αυτόν, φαίνεται να έχει ερωτευτεί τις δικές του ιδέες και δεν κοιτάζει πλέον με υπευθυνότητα την πραγματικότητα του σύμπαντος», γράφει ο Σίγκελ. Ο Πένροουζ απάντησε στην κριτική υπενθυμίζοντας ότι παλαιότερα, οι περισσότεροι επιστήμονες δεν πίστευαν καν στις μαύρες τρύπες. Τις θεωρούσαν μαθηματικές «ανωμαλίες» και ότι δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα. Θα μπορούσε να είναι σωστός ο Πένροουζ; Είναι το σύμπαν μας η πιο πρόσφατη επανάληψη ενός άπειρου κοσμολογικού κύκλου; Θα μπορέσουμε άραγε ποτέ να δούμε τη λάμψη της τελικής ακτινοβολίας μαύρων οπών ενός πρώην σύμπαντος; https://physicsgg.blogspot.com/2021/04/big-bang.html

Η γλυκιά γεύση του βαρέος ύδατος. Το δευτέριο (συμβολίζεται με 2H ή D) είναι το ένα από δύο σταθερά ισότοπα του υδρογόνου. Η ανακάλυψη του δευτερίου έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 από τους HaroldC. Urey, F. G. Brickwedde, και G. M. Murphy. Ο πυρήνας του συνίσταται από ένα πρωτόνιο και ένα νετρόνιο. Η φυσική του αφθονία στους ωκεανούς της Γης είναι περίπου 1 άτομο δευτερίου ανά 6.420 άτομα υδρογόνου κανονικού υδρογόνου 1H (ή πρώτιο – ο πυρήνας του είναι ένα πρωτόνιο). Το δευτέριο αντιπροσωπεύει περίπου το 0,0156% (ή 0,0312% κατά μάζα) του συνόλου του φυσικά υπάρχοντος υδρογόνου στους ωκεανούς, ενώ το πιο κοινό ισότοπο, το πρώτιο αντιπροσωπεύει μια αφθονία πάνω από 99,98%. Όταν δυο δευτέρια ενωθούν με ένα άτομο οξυγόνου τότε σχηματίζουν ένα μόριο βαρέος ύδατος D2O. Το απλό νερό αποτελείται από ένα άτομο οξυγόνου ενωμένο με δύο κανονικά άτομα υδρογόνου. Επειδή το άτομο του δευτέριου είναι πιο βαρύ από το πρώτιο, το βαρύ νερό (D2O) έχει περίπου 10% μεγαλύτερη πυκνότητα από το H2O – γι’ αυτό εξάλλου ονομάζεται βαρύ. Κατά τα άλλα, οι φυσικές και χημικές ιδιότητες των δύο μορφών νερού είναι σχεδόν ίδιες. Ένα παλιό ανεπίλυτο παζλ αφορά τη γεύση του βαρέος ύδατος. Υπάρχουν ατεκμηρίωτα στοιχεία από τη δεκαετία του 1930 ότι η γεύση του καθαρού βαρέος ύδατος D2O είναι γλυκιά, διαφέροντας έτσι από το άγευστο καθαρό νερό H2O. Ωστόσο, το 1935 οι H. C. Urey (βραβείο Νόμπελ Χημείας 1934) και G. Failla εξέτασαν αυτό το ερώτημα διαπίστωσαν ότι «όταν δοκιμάσαμε κανένας από εμάς δεν μπορούσε να εντοπίσει την παραμικρή διαφορά μεταξύ της γεύσης του απλού αποσταγμένου νερού και της γεύσης του καθαρού βαρέος ύδατος» . Αργότερα πειράματα σε ζώα έδειξαν ότι οι αρουραίοι εμφάνισαν αποστροφή προς το D2O, Τελικά είναι όντως γλυκό το βαρύ νερό; Η απάντηση παραδόξως είναι ναι, αναφέρει διεθνής ερευνητική ομάδα σε άρθρο της με τίτλο «Sweet taste of heavy water» . Όπως προκύπτει από εργαστηριακά πειράματα και δοκιμές γεύσεις σε εθελοντές, το βαρύ ύδωρ ενεργοποιεί έναν υποδοχέα της γλώσσας που ευθύνεται για τη γεύση του γλυκού. «Παρά το γεγονός ότι τα δύο ισότοπα 1H και 2H (D) είναι ονομαστικά πανομοιότυπα από χημική άποψη, δείξαμε οριστικά ότι οι άνθρωποι μπορούν να ξεχωρίσουν με τη γεύση το H20 από το D2O, με το τελευταίο να έχει μια χαρακτηριστική γλυκιά γεύση» λέει ο Πάβελ Γιούνγκβιρθ της Τσεχικής Ακαδημίας Επιστημών, τελευταίος συγγραφέας της δημοσίευσης. Εκτός από δοκιμές γεύσης, οι ερευνητές μελέτησαν επίσης το βαρύ ύδωρ με υπολογιστικές προσομοιώσεις και καλλιέργειες κυττάρων στα οποία είχε εισαχθεί το γονίδιο του υποδοχέα TAS1R2/TAS1R3 που ευθύνεται για την αίσθηση του γλυκού. Τα πειράματα έδειξαν ότι ο υποδοχέας ενεργοποιείται από το βαρύ νερό, όχι όμως και από το απλό νερό. Θεωρητικά, το βαρύ ύδωρ ίσως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως γλυκαντικό χωρίς θερμίδες. Αυτό όμως δεν θα ήταν καλή ιδέα, και όχι μόνο λόγω του υψηλού κόστους: προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το D2O είναι τοξικό σε μεγάλες δόσεις, έως και θανατηφόρο. Ο λόγος παραμένει ασαφής, φαίνεται όμως ότι συνδέεται με το γεγονός ότι το δευτέριο σχηματίζει ελαφρώς πιο ισχυρούς δεσμούς υδρογόνου από ό,τι το πρώτιο, κάτι που επηρεάζει μια πληθώρα βιολογικών εργασιών. https://physicsgg.me/2021/04/08/%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%b9%ce%ac-%ce%b3%ce%b5%cf%8d%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%ad%ce%bf%cf%82-%cf%8d%ce%b4%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82/

Μοναδική ανακάλυψη του Hubble με δύο ζεύγη κβάζαρ. Το διαστημικό τηλεσκόπιο εντόπισε στα βάθη του Σύμπαντος ένα από τα πιο σπάνια κοσμικά φαινόμενα. Με τον όρο κβάζαρ οι επιστήμονες περιγράφουν τους εξαιρετικά λαμπρούς και μακρινούς ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες οι οποίοι εμφανίζονται στον παρατηρητή ως αστέρες και όχι σαν μεγάλης έκτασης κοσμικές δομές. Η ονομασία των κβάζαρ προέρχεται από το quasi-stellar που σημαίνει «παρόμοιος με αστέρα» και η ελληνική απόδοση τους είναι ημιαστέρες. Τροφοδοτούνται από τις κατά βάση υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που βρίσκονται στα κέντρα των γαλαξιών εκπέμποντας πολύ έντονο φως, πιο έντονο από το φως που εκπέμπει ολόκληρος ο γαλαξίας τους. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble εντόπισε και κατέγραψε εικόνες από ένα σύστημα διπλού κβάζαρ που είναι ένα σπάνιο φαινόμενο αφού για κάθε χίλια κβάζαρ στο Σύμπαν αντιστοιχεί ένα ζευγάρι. Τα δύο κβάζαρ ανήκουν σε δύο γαλαξίες που βρίσκονται σε διαδικασία συγχώνευσης και για αυτό πλησίασαν το ένα το άλλο πολύ. σε απόσταση περίπου δέκα δισ. ετών φωτός από εμάς. Οι δύο γαλαξίες βρίσκονται σε απόσταση περίπου δέκα δισ. ετών φωτός από εμάς. Όμως το Hubble στην συνέχεια εντόπισε στην ίδια περιοχή που εξερευνούσε ένα ακόμη ζευγάρι κβάζαρ από μια ακόμη γαλαξιακή συγχώνευση. Αν ο εντοπισμός ενός ζεύγους κβάζαρ είναι σπάνιο φαινόμενο όπως είναι ευνόητο ο ταυτόχρονος εντοπισμός δύο ζευγαριών αποτελεί σημαντικό γεγονός για αυτό και η ανακάλυψη έχει λάβει μεγάλη δημοσιότητα. Η ανακάλυψη προστίθεται στην ατελείωτη λίστα των ανακαλύψεων του Hubble στις τρεις δεκαετίες της λειτουργίας του και όπως αποδεικνύεται μέχρι να βγει… στην σύνταξη (κάτι που αναβάλλεται συνεχώς) θα μας αποκαλύπτει νέες άγνωστες πτυχές και φαινόμενα του Σύμπαντος https://www.naftemporiki.gr/story/1711848/monadiki-anakalupsi-tou-hubble-me-duo-zeugi-kbazar

Το ωραιότερο πέπλο του Κόσμου. Η NASA έδωσε στην δημοσιότητα μια νέα λεπτομερή αλλά και εξαιρετικά εντυπωσιακή φωτογραφία και ένα βίντεο 3-D του νεφελώματος του Πέπλου Σε απόσταση περίπου 1.500 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Κύκνου βρισκόταν ένα άστρο με μάζα 20 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Πριν από 10-20 χιλιάδες έτη το άστρο αυτό εξερράγη. Η έκρηξη (σουπερνόβα) δημιούργησε κύματα κρούσης που αλληλεπιδρώντας με μεσοαστρικά αέρια και σκόνη σχημάτισε ένα υπέροχο νεφέλωμα το οποίο θύμισε σε κάποιους πέπλο για αυτό και έλαβε αυτή την ονομασία. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble έχει φωτογραφήσει στο παρελθόν το νεφέλωμα του Πέπλου. Η NASA δημοσίευσε τώρα μια από αυτές τις εικόνες στην οποία εφαρμόστηκαν νέες τεχνικές επεξεργασίας για να αναδείξουν περισσότερες λεπτομέρειες όπως εκπομπές ιονισμένου οξυγόνου (μπλε περιοχές), ιονισμένο υδρογόνο και ιονισμένο άζωτο (κόκκινες περιοχές). Η εικόνα αυτή δεν δείχνει ολόκληρο το νεφέλωμα που έχει έκταση περίπου 2,5 χιλιάδων ετών φωτός αλλά ένα τμήμα του το Caldwell 34, επίσης γνωστό ως το «Witch’s Broom» (η σκούπα της μάγισσας), το οποίο έχει μήκος περίπου δύο έτη φωτός. https://www.naftemporiki.gr/story/1711337/to-oraiotero-peplo-tou-kosmou

Psyche: Ο αστεροειδής των 10 πεντάκις εκατομμυρίων δολαρίων. Η NASA ξεκίνησε τη συναρμολόγηση του σκάφους Psyche («Ψυχή») που θα εξερευνήσει έναν άκρως ασυνήθιστο αστεροειδή με το ίδιο όνομα, ο οποίος πιστεύεται ότι είναι λείψανο ενός χαμένου πια πλανήτη και εκτιμάται ότι περιέχει μέταλλα αξίας 10 εκατομμυρίων τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δημοσιοποίησε εικόνες και βίντεο από την άφιξη του κεντρικού σασί του σκάφους στο Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) στην Καλιφόρνια, το οποίο σχεδιάζει και διαχειρίζεται πολλές σημαντικές αποστολές της NASA. Το σασί, ένα μεταλλικό κουτί σε μέγεθος αυτοκινήτου, φέρει ενσωματωμένο τον κινητήρα ιόντων του σκάφους, την κεραία υψηλής απολαβής και τα συστήματα πλοήγησης για το ταξίδι των 1,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η εταιρεία Maxar που κατασκεύασε το σασί για λογαριασμό της NASA ανέπτυξε επίσης τους ηλιακούς συλλέκτες που θα παρέχουν ενέργεια στο σκάφος. Το Psyche προγραμματίζεται να εκτοξευτεί τον Αύγουστο του 2022. Για να κερδίσει ταχύτητα θα πραγματοποιήσει ένα κοντινό πέρασμα από τον Άρη το 2023 και θα φτάσει στον προορισμό του στις αρχές του 2026. Ο αστεροειδής 16 Psyche, με διάμετρο γύρω στα 226 χιλιόμετρα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα αντικείμενα της ζώνης των αστεροειδών, η οποία εκτείνεται ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία. Παρατηρήσεις με επίγεια τηλεσκόπια και διαπλανητικά ραντάρ έχουν αποκαλύψει ότι, σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους αστεροειδείς που αποτελούνται από πετρώματα και πάγους, ο αστεροειδής Ψυχή αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από μέταλλα –σίδηρο, νικέλιο και πιθανώς μικρότερες ποσότητες χρυσού και κοβαλτίου. Ο σίδηρος που περιέχει εκτιμάται ότι θα αρκούσε για να καλύψει κάθε ανάγκη στη Γη για αρκετά εκατομμύρια χρόνια. Η πιθανότερη εξήγηση για την ασυνήθιστη σύσταση του αστεροειδή είναι πως πρόκειται για τον πυρήνα ενός πλανήτη μεσαίου μεγέθους ο οποίος καταστράφηκε σε βίαιες προσκρούσεις στα αρχικά στάδια εξέλιξης του Ηλιακού Συστήματος. Στα σώματα μεγάλου μεγέθους όπως οι πλανήτες, τα βαριά μέταλλα βυθίζονται σταδιακά στο κέντρο, αφήνοντας τα ελαφρύτερα πετρώματα στην επιφάνεια. Στο κέντρο της Γης, για παράδειγμα, κρύβεται ένας πυρήνας από σίδηρο και νικέλιο που έχει περίπου το μέγεθος του Άρη. Ο αστεροειδής Ψυχή περιλαμβάνεται στη λίστα των υποψήφιων κόσμων για μελλοντικές επιχειρήσεις διαστημικών ορυχείων. Η NASA βέβαια δεν σχεδίασε την αποστολή για το οικονομικό όφελος: η μελέτη του σιδερένιου αστεροειδή αναμένεται να προσφέρει στοιχεία για την εξέλιξη του Ηλιακού Συστήματος και τον σχηματισμό των βραχωδών πλανητών όπως η Γη. https://www.in.gr/2021/04/08/b-science/space/psyche-o-asteroeidis-ton-10-pentakis-ekatommyrion-dolarion/

Εκτόξευση οχήματος με επανδρωμένο διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18 εγκατεστημένο για την εκτόξευση. Σήμερα το πρωί, ο διαστημικός πύραυλος Soyuz-2.1a (ILV) με το επανδρωμένο όχημα μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) βγήκε από το συγκρότημα οχημάτων εκτόξευσης και το κτήριο δοκιμών και εγκαταστάθηκε στην εγκατάσταση εκτόξευσης της τοποθεσίας 31 του κοσμοδρόμου Baikonur. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της πρώτης ημέρας εκτόξευσης, οι υπολογισμοί εκτόξευσης άρχισαν να εκτελούν τεχνολογικές λειτουργίες για δοκιμές πριν από την πτήση των συστημάτων και συναρμολογήσεων ILV, ελέγχοντας την αλληλεπίδραση του επίγειου και επίγειου εξοπλισμού του πυραύλου και του διαστημικού συγκροτήματος. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 στο πλαίσιο του προγράμματος των 65ης και 66ης αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το κύριο πλήρωμα του διαστημικού σκάφους περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_04-06.html SpaceX : Εξάρτημα πυραύλου έπεσε σε χωράφι εβδομάδες μετά την εκτόξευση. Μια δεξαμενή υγρού ήλιου από πύραυλο της SpaceX που εκτοξεύτηκε στις 4 Μαρτίου από τη Φλόριντα έπεσε στη φάρμα ενός ανυποψίαστου αγρότη στην άλλη άκρη των ΗΠΑ τρεις εβδομάδες αργότερα. Στις 25 Μαρτίου, ένας μαύρος κύλινδρος μήκους περίπου 1,5 μέτρου άνοιξε τρύπα δέκα εκατοστών σε χωράφι της κομητεία Γκραντ στα ανατολικά της πολιτείας της Ουάσιγκτον, ανέφερε το Associated Press. Ζημιές ευτυχώς δεν υπήρξαν. O αγρότης, που ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, επικοινώνησε με την αστυνομία η οποία τελικά παρέδωσε το αντικείμενο στην SpaceX. Η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία στο Σιάτλ ανέφερε αργότερα ότι δέχτηκε πολυάριθμες αναφορές για ένα φλεγόμενο αντικείμενο που εθεάθη τη νύχτα της 25 Μαρτίου. Η δεξαμενή ανήκε στο δεύτερο στάδιο του πυραύλου Falcon 9 που εκτοξεύτηκε στις 4 Μαρτίου για να θέσει σε τροχιά 60 δορυφόρους Starlink της ίδιας της SpaceX. Το επαναχρησιμοποιούμενο κατώτατο στάδιο του πυραύλου επέστρεψε σύμφωνα με το σχέδιο στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ. Το δεύτερο στάδιο κανονικά χρησιμοποιεί έναν προωστήρα για να στραφεί προς τα κάτω και να καταστραφεί φλεγόμενο στην ατμόσφαιρα. Η αποστολή πέτυχε, προφανώς όμως κάτι πήγε στραβά. Αντί να πέσει στον ωκεανό όπως θα έπρεπε το δεύτερο στάδιο έμεινε σε τροχιά για αρκετές ημέρες πριν πέσει τελικά περνώντας πάνω από το Όρεγκον και την Ουάσιγκτον. Η δεξαμενή υγρού ηλίου, γνωστή ως COPV, χρησιμοποιείται για να αυξάνει την πίεση στις δεξαμενές καυσίμου. Ελάττωμα της δεξαμενής εκτιμάται ότι οδήγησε στην έκρηξη ενός πυραύλου Falcon 9 που ετοιμαζόταν να αναχωρήσει τον Σεπτέμβριο του 2016 μεταφέροντας επικοινωνιακό δορυφόρο της Facebook, ο οποίος επίσης καταστράφηκε. Έκτοτε ο σχεδιασμός του COPV άλλαξε ώστε να γίνει πιο ανθεκτικό. Και πιο ανθεκτικό σημαίνει και μεγαλύτερη πιθανότητα να μην καταστραφεί στην ατμόσφαιρα κατά την επανείσοδό του. https://www.tovima.gr/2021/04/05/science/spacex-eksartima-pyraylou-epese-se-xorafi-evdomades-meta-tin-ektokseysi/

Γενική προετοιμασία του οχήματος εκτόξευσης με το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-18 Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, η προγραμματισμένη προετοιμασία του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) για την πτήση στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης κύριας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) Σήμερα κατά τη διάρκεια της ημέρας, ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos πραγματοποίησαν ένα σύνολο τεχνολογικών λειτουργιών για τη γενική συνέλευση του διαστημικού πυραύλου Soyuz-2.1a με το Soyuz MS-18 TPK στο συγκρότημα και το κτήριο δοκιμών στην τοποθεσία 31 του Κοσμονόμιο Baikonur. Ως αποτέλεσμα της επόμενης συνάντησης, η τεχνική διαχείριση και η κρατική επιτροπή εξέδωσαν ένα συμπέρασμα σχετικά με την ετοιμότητα του πυραύλου και του διαστημικού συγκροτήματος για την απομάκρυνση και την εγκατάσταση του αύριο στον τόπο εκτόξευσης. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021. Το κύριο πλήρωμα του διαστημικού σκάφους περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. Το TPK Soyuz MS-18 πρόκειται να παραδώσει 169 κιλά ωφέλιμων φορτίων στο ISS, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκευσης για διαστημικά πειράματα και βιοϊατρική έρευνα, αναλώσιμο εξοπλισμό και ένα βοηθητικό σύνολο τεκμηρίωσης, προϊόντα υγιεινής και σετ φρέσκων τροφίμων, καθώς και μια αναμνηστική φωτογραφία Γιούρι Alekseevich Gagarin και σύμβολα ιωβηλαίου για την 60ή επέτειο της πρώτης επανδρωμένης πτήσης στο διάστημα. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_04-05.html Α.Πανταζίδης: O πρώτος Έλληνας υποψήφιος ιδιώτης αστροναύτης/ Ο Αύγουστος Πανταζίδης έχει όλα τα φώτα για να γίνει ένας από τους πιο επιτυχημένους Έλληνες, καθώς φιλοδοξεί να γίνει ο πρώτος Έλληνας ιδιώτης αστροναύτης. Για να το πετύχει αυτό βέβαια πρέπει να επιλεγεί για το πλήρωμα που θα πάει στην σελήνη το 2023 για λογαριασμό αμερικάνικης εταιρίας. Ήδη βρίσκεται πάντως στη σχετική προεπιλογή. Ο 29χρονος επιλέχθηκε το 2018 ως ένας από τους υποψήφιους για το πλήρωμα των ιδιωτών αστροναυτών. Και αν δεν είναι ακόμα βέβαιο πως θα βρίσκεται πράγματι στο μεγάλο αυτό ταξίδι του 2023, αυτή η προεπιλογή ήταν αρκετή για να συμπεριληφθεί στη σχετική λίστα του Forbes με τους πιο επιτυχημένους Έλληνες κάτω των 30. «Θέλω να δείξω τον δρόμο και σε άλλους Έλληνες και σαν Ελλάδα να έχουμε μια αξιοπρεπή παρουσία στον συγκεκριμένο χώρο τα επόμενα χρόνια», τονίζει ο ίδιος. Η εκπαίδευσή του πάντως περιλαμβάνει μεθόδους σε φυσικά περιβάλλοντα ασύλληπτα απαιτητικά. Από ηφαίστεια μέχρι τα βάθη της θάλασσας. Τα συγκεκριμένα μέρη άλλωστε λειτουργούν ως φυσικοί προσομοιωτές για τις συνθήκες που συναντάει κανείς στο διάστημα. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/976183_apantazidis-o-protos-ellinas-ypopsifios-idiotis-astronaytis

Πώς η πρόσκρουση που εξόντωσε τους δεινόσαυρους γέννησε τον Αμαζόνιο. O αστεροειδής ή κομήτης που έπεσε στην χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού οδήγησε στην εξαφάνιση τα δύο τρίτα των φυτών και των ζώων όλου του πλανήτη. Κι όμως, αυτό το δραματικό συμβάν φαίνεται ότι γέννησε το μεγαλύτερο τροπικό δάσος του κόσμου. Πριν από την πρόσκρουση, τα δάση της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής κυριαρχούνταν από γυμνόσπερμα φυτά, αποκαλύπτει μελέτη που δημοσιεύεται στο Science. Περίπου δέκα εκατομμύρια χρόνια μετά το καταστροφικό συμβάν, τα γυμνόσπερμα είχαν δώσει τη θέση τους σε αγγειόσπερμα και τα δάση της περιοχής είχαν ήδη πάρει τη μορφή της ζούγκλας που γνωρίζουμε σήμερα, αναφέρουν ερευνητές του Ινστιτούτου Τροπικής Έρευνας του ιδρύματος Smithsonian. Γυμνόσπερμα είναι τα φυτά που δεν παράγουν πραγματικά άνθη, σε αντίθεση με τα λεγόμενα αγγειόσπερμα φυτά, τα οποία εμφανίστηκαν περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια πριν το τέλος της εποχής των δεινοσαύρων. Οι φτέρες ήταν σημαντικό μέρος της δασικής χλωρίδας πριν από το χτύπημα, έδειξε η μελέτη. Τα μεγαλύτερα δέντρα ήταν κωνοφόρα, μεταξύ άλλων συγγενείς της αροκάριας, τα οποία όμως είχαν μικρή πυκνότητα και άφηναν μεγάλα ξέφωτα ανάμεσά τους. «Η ομάδα μας εξέτασε πάνω από 50.000 απολιθώματα γυρεόκοκκων και πάνω από 6.000 απολιθώματα φύλλων πριν και μετά την πρόσκρουση» λέει η δρ Μόνικα Καλβάλο, επικεφαλής της μελέτης. H ανάλυση έδειξε ότι η πρόσκρουση στο Τσιξουλούμπ του σημερινού Μεξικού εξαφάνισε το 45% των διαφορετικών ειδών της χλωρίδας στην περιοχή που σήμερα ονομάζουμε Βενεζουέλα. Χρειάστηκαν περίπου 10 εκατομμύρια χρόνια για να ανακάμψει η φυτική βιοποικιλότητα της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, λένε οι ερευνητές. Τη θέση των κωνωφόρων είχαν πάρει πυκνόφυτα αγγειόσπερμα δέντρα που άφηναν ελάχιστο φως να φτάσει στο επίπεδο του εδάφους, όπως εξάλλου συμβαίνει και σήμερα στα τροπικά υγρά δάση. Τα φυτά της οικογένειας του φασολιού, τα κυαμοειδή, ήταν ανύπαρκτα πριν από την πρόσκρουση, όμως μερικά εκατομμύρια χρόνια αργότερα είχαν γίνει η κυρίαρχη οικογένεια της περιοχής, όπως ισχύει σήμερα στα περισσότερα σύγχρονα υγρά τροπικά δάση. Τα κυαμοειδή άλλαξαν ριζικά το δάσος και τον κύκλο του αζώτου, καθώς στις ρίζες τους φιλοξενούς βακτήρια που απορροφούν άζωτο από τον αέρα και τον μετατρέπουν σε ενώσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθεί από τα φυτά. Δεδομένου ότι όλα τα φυτά διαπνέουν, δηλαδή απελεθερώνουν υδρατμούς, η νέα, πυκνή βλάστηση της περιοχής αύξησε και την υγρασία του αέρα. Σήμερα, το δάσος του Αμαζονίου παράγει αρκετό υδρατμό για να προκαλεί βροχές και να κάνει το κλίμα πολύ πιο υγρό από ό,τι θα ήταν αν δεν υπήρχε πυκνή βλάστηση. Η δραστική αλλαγή της σύστασης του δάσους έφερε βέβαια μεγάλες αλλαγές και για τα ζώα, όπως μαρτυρούν οι μικροσκοπικές δαγκωματιές που παρατήρησαν οι ερευνητές στα απολιθώματα φύλλων. «Πριν από την πρόσκρουση, διαφορετικά είδη φυτών έφεραν και διαφορετικά είδη βλαβών», καθώς κάθε έντομο ή άλλο ασπόνδυλο ειδικευόταν στην κατανάλωση συγκεκριμένων ειδών, εξηγεί η Καλβάλο. «Μετά την πρόσκρουση, βρήκαμε τα ίδια είδη βλαβών σε όλα τα φυτά», κάτι που σημαίνει ότι τα φυτοφάγα ζώα είχαν διευρύνει το διαιτολόγιό τους. Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει από τη μελέτη είναι ο μηχανισμός μέσω του οποίου η πρόσκρουση του Τσιξουλούμπ άλλαξε τόσο δραματικά το οικοσύστημα. Οι ερευνητές προτείνουν τρεις θεωρίες που δείχνουν εξίσου πιθανές: Μια πρώτη ιδέα είναι ότι οι ογκώδεις φυτοφάγοι δεινόσαυροι πατούσαν και βοσκούσαν τα φυτά και εμπόδιζαν έτσι την ανάπτυξη δασών, όπως κάνουν και σήμερα οι ελέφαντες της αφρικανικής σαβάνας. Μια δεύτερη εξήγηση είναι ότι τα σύννεφα σκόνης που εκτινάχθηκαν στο αέρα κατά την πρόσκρουση εμπλούτισαν το έδαφος των τροπικών σε θρεπτικά συστατικά, ενθαρρύνοντας έτσι την εξάπλωση των ταχέως αναπτυσσόμενων αγγειόσπερμων φυτών. Και μια τρίτη θεωρία θέλει την επιλεκτική εξαφάνιση των κωνοφόρων να άφησε ελεύθερο το πεδίο για την κυριαρχία των ανθοφόρων φυτών. Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι τρεις θεωρίες δεν είναι αλληλοαποκλειόμενες και δεν αποκλείεται να έδρασαν από κοινού. Όποια κι αν είναι η εξήγηση, το συμπέρασμα είναι ένα: χωρίς το καταστροφικό συμβάν που εξόντωσε τους δεινόσαυρος, ο Αμαζόνιος όπως τον γνωρίζουμε πιθανότατα δεν θα υπήρχε. Στην φωτογραφία κωνοφόρα όπως οι αροκάριες κυριαρχούσαν στο τοπίο πριν από την καταστροφή https://www.in.gr/2021/04/05/b-science/episthmes/pos-proskrousi-pou-eksontose-tous-deinosayrous-gennise-ton-amazonio/

Λύθηκε το μυστήριο για τις μαύρες αράχνες του Άρη. Βρετανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι βρήκαν την απάντηση για την παρουσία των εντυπωσιακών σκουρόχρωμων γεωλογικών σχηματισμών στον Νότιο Πόλο του Άρη. Τα τελευταία 15 χρόνια η ανθρωπότητα κατάφερε να στείλει στον Άρη έναν στόλο από δορυφόρους που τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Οι δορυφόροι χαρτογραφούν τον Άρη και πραγματοποιούν σειρά μελετών που αποκαλύπτουν τα χαρακτηριστικά και τις γεωατμοσφαιρικές του συνθήκες. Μια από τις πρώτες κιόλας ανακαλύψεις των δορυφόρων που προκάλεσαν εντύπωση ήταν μια σειρά από σκουρόχρωμοι γεωλογικοί σχηματισμοί στον Νότιο Πόλο του Άρη. Οι επιστήμονες ονόμασαν αυτές τις γεωλογικές δομές «αραχνομορφές» αλλά τελικά έγιναν γνωστές ως «οι αράχνες του Άρη». Όλα αυτά τα χρόνια η επιστημονική κοινότητα προσπαθεί να εξηγήσει την ύπαρξη των… αραχνών διατυπώνοντας διάφορες θεωρίες και ιδέες χωρίς ωστόσο κάποια από αυτές να έχει προχωρήσει στο επόμενο στάδιο της απόδειξης και επιβεβαίωσης τους. Έχει διαπιστωθεί ότι η ατμόσφαιρα του Άρη αποτελείται κατά 95% από διοξείδιο του άνθρακα και τόσο το χιόνι όσο και ο παγετός στους πόλους του πλανήτη αποτελούνται από διοξείδιο του άνθρακα. Μια από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί αναφέρει ότι την περίοδο της άνοιξης το ηλιακό φως διαπερνά το ημιδιαφανές στρώμα χιονιού και θερμαίνει το έδαφος κάτω από αυτό. Η θερμότητα προκαλεί την εξάχνιση του πάγου που υπάρχει στο υπέδαφος. Τα αέρια που δημιουργούνται πιέζουν το έδαφος προκαλώντας ρωγμές στο έδαφος μέσα από τις οποίες δραπετεύουν «σμιλεύοντας» την επιφάνεια με τρόπο τέτοιο ώστε να δημιουργούνται τελικά οι εντυπωσιακοί σχηματισμοί. Στα εργαστήρια του Open University στην Βρετανία έχει κατασκευαστεί μια συσκευή που ονομάζεται Θάλαμος Προσομοίωσης του Άρη. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Scientific Reports» ερευνητές του πανεπιστημίου αναφέρουν ότι πραγματοποίησαν πειράματα με την συσκευή αυτή τα οποία επιβεβαιώνουν την θεωρία της εξάχνισης. Αν η μελέτη αποδειχθεί αξιόπιστη οι επιστήμονες θα έχουν προσθέσει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ των συνθηκών και των φαινομένων που υπάρχουν στον Κόκκινο Πλανήτη. Κάθε νέα γνώση για τον Άρη εκτός των άλλων βοηθά στην καλύτερη οργάνωση των επανδρωμένων αποστολών που σχεδιάζονται να γίνουν εκεί αλλά και γενικότερα την προσπάθεια του ανθρώπου να ζήσει εκεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1710933/luthike-to-mustirio-gia-tis-maures-araxnes-tou-ari

Τι θα ψάξει το σούπερ διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb; Ανακοινώθηκε ο πρώτος κύκλος ερευνών του νέου πανίσχυρου διαστημικού τηλεσκοπίου James Webb που αν όλα πάνε καλά θα εκτοξευτεί τον προσεχή Οκτώβριο. Το 1996 έξι χρόνια μετά την εκτόξευση του Hubble ο Διαστημικός Οργανισμός Διαστήματος, η NASA και ο Καναδικός Οργανισμός Διαστήματος ανακοίνωσαν ότι θα συνεργαστούν για την κατασκευή του διαδόχου του του πατριάρχη των διαστημικών τηλεσκοπίων. Αν και στην πορεία κατασκευάστηκαν και εκτοξεύτηκαν διαφόρων ειδών διαστημικά τηλεσκόπια και παρατηρητήρια το James Webb Space Telescope είχε σχεδιαστεί με στόχο να φέρει επανάσταση στην αστρονομία και την κοσμολογία παρόμοια ή και ακόμη μεγαλύτερη από αυτή που έφερε το Hubble για αυτό και αναφέρεται πάντοτε ως ο διάδοχος του. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Τζέιμς Ε. Γουέμπ, ο οποίος διετέλεσε δεύτερος διευθυντής στην ιστορία της NASA και είχε κεντρικό ρόλο στο ιστορικό πρόγραμμα Apollo στο πλαίσιο του οποίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη. Για διαφόρους λόγους η κατασκευή αλλά και η εκτόξευση του JWST βγήκε πολλές φορές εκτός προγράμματος. Όπως φαίνεται το τηλεσκόπιο είναι πλέον έτοιμο και η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για τις 31 Οκτωβρίου του 2021. Οι προσδοκίες είναι τεράστιες αφού οι δυνατότητες του τηλεσκοπίου είναι τέτοιες που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορέσει να κάνει παρατηρήσεις και ανακαλύψεις που μέχρι τώρα οι επιστήμονες απλά ονειρεύονταν ότι θα μπορέσουν να κάνουν κάποτε. Η NASA ανακοίνωσε την πρώτη φάση των ερευνών που θα πραγματοποιήσει το JWST την οποία ονόμασε «Κύκλο 1». Κατατέθηκαν χίλιες ερευνητικές προτάσεις στους υπευθύνους της αποστολής για αυτόν τον πρώτο κύκλο λειτουργίας του τηλεσκοπίου που θα έχει διάρκεια ενός έτους. Τελικά επιλέχθηκαν 286 έρευνες που θα διεξαχθούν με την χρήση του JWST. Εκείνες που ξεχωρίζουν είναι οι έρευνες που θα γίνουν για την ανακάλυψη νέων στοιχείων για την διαδικασία γέννησης των άστρων, παρατηρήσεις που θα αποκαλύψουν την σύνθεση πλανητών και τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτούς, παρατηρήσεις σε κομήτες και άλλα σώματα του ηλιακού μας συστήματος. Οι δυνατότητες του είναι τόσο μεγάλες ώστε να μπορούν με αυτό να γίνουν μελέτες για τον σχηματισμό και εξέλιξη του Σύμπαντος. Το τηλεσκόπιο μπορεί σύμφωνα με τους δημιουργούς του να δει τι υπήρχε στο Σύμπαν μόλις 100 εκατ. έτη μετά την γέννηση του. https://www.naftemporiki.gr/story/1710514/ti-tha-psaksei-to-souper-diastimiko-tileskopio-James-webb

Πώς φαίνεται η εκτόξευση πυραύλων από το διάστημα; Έχετε δει ποτέ εκτόξευση πυραύλων – από το διάστημα; Παρατηρώντας προσεκτικά το βίντεο που ακολουθεί θα δούμε έναν πύραυλο που εκτοξεύεται από τη Γη για να μπει σε τροχιά γύρω από τη Γη, Το βίντεο λήφθηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και παρακολουθεί τον ρωσικό πύραυλο Soyuz-FG που εκτοξεύθηκε τον Νοέμβριο του 2018 από το κοσμοδρόμιο στο Καζακστάν, μεταφέροντας τα απαραίτητα εφόδια στον Διαστημικό Σταθμό. https://physicsgg.me/2021/04/02/%cf%80%cf%89%cf%82-%cf%86%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b5%ce%ba%cf%84%cf%8c%ce%be%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%cf%80%cf%85%cf%81%ce%b1%cf%8d%ce%bb%cf%89%ce%bd-%ce%b1%cf%80%cf%8c/ Η απόκοσμη εικόνα που απαθανάτισε αστροναύτης της NASA Το διάστημα είναι το σκηνικό για μερικές από τις πιο εντυπωσιακές και απόκοσμες εικόνες που έχουμε δει. Είναι γεγονός πως αν δεν εκπορευόταν από τη NASA, κανείς δεν θα πίστευε πως η απόκοσμη αυτή λήψη δεν έχει βγει από τη μονταζιέρα του Photoshop. Κι όμως, η αστροναύτισσα της NASA, Christina Koch, τράβηξε αυτή την εικόνα του Soyuz, πάνω στο οποίο επέβαινε μια καλή της φίλη. Το ρωσικό διαστημόπλοιο κατευθύνεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μετά την εκτόξευσή του από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν. «Έτσι μοιάζει από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό όταν η καλύτερή σου φίλη πετυχαίνει το μακροχρόνιο όνειρό της να πάει στο Διάστημα. Έπιασα τη δεύτερη φάση στην εξέλιξή της. Δεν μπορούμε να περιμένουμε ώστε να σας καλωσορίσουμε εδώ, πλήρωμα του Soyuz 61!», έγραψε ανεβάζοντας την εικόνα στο Twitter. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/975993_i-apokosmi-eikona-poy-apathanatise-astronaytis-tis-nasa-foto

Το ελικόπτερο Ingenuity στην επιφάνεια του Άρη. Το διαστημικό όχημα της NASA Perseverance τοποθέτησε το μικρό ρομποτικό ελικόπτερο Ingenuity βάρους δύο κιλών στην επιφάνεια του Άρη. Η πρώτη πτήση ελικοπτέρου σε άλλον πλανήτη θα πραγματοποιηθεί στις 11 Απριλίου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες της NASA, τα δεδομένα από την πρώτη δοκιμαστική πτήση θα φτάσουν στη Γη στις 12 Απριλίου. Μια πτήση στον Άρη είναι δυσκολότερη από ό,τι στη Γη κι αυτό γιατί ναι μεν ο Άρης έχει μικρότερη ένταση βαρύτητας, περίπου το 1/3 της Γης, αλλά η ατμόσφαιρά του κοντά στην επιφάνειά του είναι εκατό φορές αραιότερη σε σχέση με Γη. Βέβαια το πρώτο πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίσει μόνο του το Ingenuity είναι οι χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούν την νύχτα στον Άρη (έως -90 βαθμοί Κελσίου). Έτσι, η εσωτερική μπαταρία του τροφοδοτεί την εσωτερική θερμάστρα που διαθέτει, για να μην παγώσουν τα ηλεκτρονικά του συστήματα. Αν όλα πάνε καλά οι πτήσεις του θα φτάνουν μέχρι τα 5 μέτρα υψόμετρο και θα διανύει αποστάσεις 90 μέτρων. https://physicsgg.me/2021/04/05/%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%80%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf-ingenuity-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ac%cf%81/

Πουλήθηκε το πρώτο σπίτι στον... πλανήτη Άρη. Ηνέα τρέλα που έχει καταλάβει τον σύγχρονο κόσμο ακούει στο όνομα NFTs ή Νon-Fungible Tokens τα οποία θεωρούνται ως «ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία». Πρόκειται για αντικείμενα ή έργα τέχνης που μπορεί να είναι χειροπιαστά ή άυλα αλλά για κάποιο λόγο διαθέτουν κάποια αξία. Η αγορά των NFT ακολουθεί την ξέφρενη πορεία των Bitcoin πάνω στην τεχνολογία των οποίων βασίζεται και αυτή άλλωστε. Πριν από λίγες μέρες ένα ψηφιακό κολάζ πωλήθηκε ως NFT για 69,9 εκατ. ευρώ προκαλώντας σεισμό στον κόσμο της τέχνης και όχι μόνο. Ο Τζακ Ντόρσεϊ, συνιδρυτής του Twitter, αποφάσισε να πωλήσει ως NFT το πρώτο tweet που ο ίδιος είχε αναρτήσει και η τιμή του άγγιξε τα 3 εκατ. δολάρια. 500.000 δολάρια για το πρώτο σπίτι στον Άρη Τον γύρο του κάνει η είδηση ότι κάποιος αγόρασε το αποκαλούμενο ως το «πρώτο σπίτι του Άρη». Πρόκειται για μια εικονική δημιουργία που πουλήθηκε και αυτή ως NFT. Σύμφωνα με το CNN, πρόκειται για μια κατοικία τοποθετημένη στην κορυφή ενός βουνού στον Άρη από όπου ο ιδιοκτήτης θα απολαμβάνει την μοναδική θέα της απέραντης ερήμου. Τα αντικείμενα του σπιτιού είναι κατασκευασμένα από γυαλί και υφάσματα, διαθέτει τραπεζαρία, χώρους ανάπαυσης και ύπνου καθώς και μια μεγάλη πισίνα. Δημιουργός αυτής της αρειανής έπαυλης είναι η γεννημένη στον Καναδά Κρίστα Κιμ, μια καλλιτέχνης σύγχρονης τέχνης η οποία ίδρυσε το 2014 κίνημα Techism με στόχο την προώθηση της ιδέας της σύγκλισης τέχνης και τεχνολογίας ως ένα μέσο περαιτέρω ανάπτυξης ενός «ψηφιακού ουμανισμού». Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι τις επόμενες εβδομάδες αν όχι μέρες θα ανακοινωθεί η πώληση κάποιου NFT που τόσο το ίδιο το αντικείμενο που θα πωληθεί όσο πολύ περισσότερο η τιμή που θα πιάσει θα συγκεντρώσουν και πάλι τα φώτα της δημοσιότητας. Να σημειωθεί πάντως ότι υπάρχουν πολλοί αναλυτές που εκτιμούν ότι όλο αυτό είναι απλά μια φούσκα η οποία θα σκάσει με πάταγο σύντομα και μόνοι χαμένοι θα είναι εκείνοι που έσπευσαν να διαθέσουν τεράστια ποσά για να αποκτήσουν κάτι που δεν θα έχει πλέον καμία απολύτως αξία σε κανένα επίπεδο, εμπορικό ή ακόμη και καλλιτεχνικό. https://www.tanea.gr/2021/03/28/science-technology/poulithike-to-proto-spiti-ston-planiti-ari/

Κυνηγώντας νετρίνα κάτω από την βαθύτερη λίμνη του κόσμου. Ρώσοι επιστήμονες επιχειρούν να χαρτογραφήσουν το σύμπαν με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα στην τεράστια λίμνη της Ρωσίας Στη λίμνη Βαϊκάλη της Ρωσίας, τη βαθύτερη του κόσμου, γυάλινες σφαίρες μεγέθους μιας μπάλας παραλίας βυθίζονται σε μια τρύπα στον πάγο και κατεβαίνουν με ένα μεταλλικό καλώδιο προς τον πυθμένα. Αυτές οι σφαίρες ανίχνευσης φωτός ακινητοποιούνται σε βάθη έως και 1,2 χλμ. κάτω από την επιφάνεια. Το καλώδιο που τις μεταφέρει υποστηρίζει 36 τέτοιες σφαίρες. Εξήντα τέσσερα τέτοια καλώδια συγκρατούνται στη θέση τους από άγκυρες και σημαδούρες, 3,2 χλμ. μακριά από τη νότια ακτή της Βαϊκάλης, στη Σιβηρία. Ο πυθμένας της λίμνης βρίσκεται σε βάθος 1,6 χιλιομέτρου. Η εγκατάσταση αυτή αποτελεί ένα εντελώς ασυνήθιστο τηλεσκόπιο, το μεγαλύτερο του είδους του στο βόρειο ημισφαίριο, που κατασκευάστηκε για να εξερευνήσει μαύρες τρύπες, μακρινούς γαλαξίες και απομεινάρια αστεριών που έχουν ήδη εκραγεί στο μακρινό Διάστημα. Τα τηλεσκόπια αυτού του είδους αναζητούν νετρίνα, κοσμικά σωματίδια τόσο μικροσκοπικά και τόσο μη ευαίσθητα στις συνήθεις αλληλεπιδράσεις, που πολλά τρισεκατομμύρια από αυτά περνούν μέσα από τον καθένα μας κάθε δευτερόλεπτο, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αν μάθουμε να διαβάζουμε τα μηνύματα που φέρουν τα νετρίνα, θα καταφέρουμε να χαρτογραφήσουμε το σύμπαν και την ιστορία του. «Δεν πρέπει ποτέ να χάνεις την ευκαιρία να διερωτάσαι στη φύση. Ποτέ δεν ξέρεις τι απάντηση θα πάρεις», δήλωσε ο 80χρονος Ρώσος φυσικός Γκριγκόρι Β. Ντομογκάτσκι, ο οποίος ηγείται του μεγάλου ερευνητικού προγράμματος στη Βαϊκάλη εδώ και 40 χρόνια. Το τηλεσκόπιο του δρος Ντομογκάτσκι και των συνεργατών του είναι ακόμη υπό κατασκευή, αλλά πλησιάζει την ολοκλήρωσή του. Λειτουργεί συμπληρωματικά ως προς το IceCube, το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο νετρίνων του κόσμου, ενός αμερικανικού προγράμματος αξίας 279 εκατ. δολαρίων στην Ανταρκτική. Χρησιμοποιώντας πλέγμα ανιχνευτών φωτός παρόμοιο με αυτό στη Βαϊκάλη, το IceCube εντόπισε το 2017 ένα νετρίνο που πιστεύεται ότι προήλθε από μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Στη δεκαετία του 1970, παρά τον Ψυχρό Πόλεμο, Αμερικανοί και Σοβιετικοί συνεργάζονταν για να σχεδιάσουν έναν πρώτο ανιχνευτή νετρίνων στα ανοικτά της Χαβάης. Ωστόσο, μετά την εισβολή της Σοβιετικής Ενωσης στο Αφγανιστάν, οι Σοβιετικοί απομακρύνθηκαν από το έργο. Ετσι, το 1980, το Ινστιτούτο Πυρηνικής Ερευνας στη Μόσχα ξεκίνησε τη δική του προσπάθεια, με επικεφαλής τον δρα Ντομογκάτσκι. Το έργο δεν προχώρησε πολύ πέρα από τον σχεδιασμό, μέχρι την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. Ωστόσο, ένα γερμανικό ινστιτούτο, που σύντομα έγινε μέρος του ερευνητικού κέντρου στοιχειωδών σωματιδίων DESY, εντάχθηκε στην προσπάθεια των Ρώσων. Ο αρχηγός της γερμανικής ομάδας Κρίστιαν Σπίρινγκ θυμάται πως έστελνε εκατοντάδες κιλά βουτύρου, ζάχαρης, καφέ και λουκάνικων για να βοηθήσει τις ετήσιες χειμερινές αποστολές στην παγωμένη Βαϊκάλη και έφερε στη Μόσχα μετρητά αξίας χιλιάδων δολαρίων για να ενισχύσει τους πενιχρούς μισθούς των Ρώσων επιστημόνων. Το ταξίδι των νετρίνων Καθώς η Ρωσία άρχισε να επενδύει ξανά στην επιστήμη, συμπεριλαμβανομένης της βασικής έρευνας, τη δεκαετία του 2000 υπό τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο δρ Ντομογκάτσκι κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για να κατασκευάσει ένα νέο τηλεσκόπιο, τόσο μεγάλο όσο το IceCube. Η κατασκευή ξεκίνησε το 2015 και μια πρώτη φάση, που αφορά 2.304 σφαίρες ανίχνευσης φωτός οι οποίες τοποθετούνται στα βάθη της λίμνης, προγραμματίζεται να ολοκληρωθεί την εποχή που ο πάγος θα λιώσει, τον Απρίλιο. Το τηλεσκόπιο συλλέγει δεδομένα εδώ και χρόνια, ερευνώντας από τα έγκατα της Γης το κέντρο του γαλαξία μας και τα βάθη του Διαστήματος. Ουσιαστικά, χρησιμοποιεί τη Γη σαν ένα τεράστιο κόσκινο. Ως επί το πλείστον, μεγαλύτερα σωματίδια που χτυπούν την αντίθετη πλευρά του πλανήτη συγκρούονται κάποια στιγμή με άτομα και παρεκκλίνουν από τη διαδρομή τους. Αντίθετα, όλα τα νετρίνα συνεχίζουν να ταξιδεύουν ανεμπόδιστα σε μια, ουσιαστικά, ευθεία γραμμή. Οταν ένα νετρίνο αλληλεπιδρά με έναν ατομικό πυρήνα στο νερό, παράγει έναν κώνο μπλε φωτός που ονομάζεται ακτινοβολία Τσερένκοφ. Εάν παρακολουθήσει κανείς αυτές τις ασυνήθιστα μικροσκοπικές αναλαμπές σε δισεκατομμύρια τόνους νερού, πολλοί φυσικοί πιστεύουν ότι τελικά θα βρει νετρίνα τα οποία θα μπορούν να συνδεθούν με τις κοσμικές εκρήξεις που τα γέννησαν, δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Ο προσανατολισμός των μπλε κώνων φωτός αποκαλύπτει ακόμη και την ακριβή κατεύθυνση από την οποία προήλθαν τα νετρίνα. Καθώς δεν έχουν ηλεκτρικό φορτίο, τα παράξενα αυτά σωματίδια δεν επηρεάζονται από διαστρικά και διαγαλαξιακά μαγνητικά πεδία ή από άλλες αλληλεπιδράσεις που τροποποιούν τις διαδρομές άλλων τύπων σωματιδίων, όπως τα πρωτόνια και τα ηλεκτρόνια. Τα νετρίνα ταξιδεύουν στο σύμπαν σε ευθεία γραμμή, τουλάχιστον όσο το επιτρέπει η θεωρία της βαρύτητας του Αϊνστάιν. «Ταξιδεύει στο σύμπαν και δεν συγκρούεται με σχεδόν τίποτα και κανέναν», δηλώνει χαρακτηριστικά ο δρ Ντομογκάτσκι. «Για το νετρίνο, το σύμπαν είναι ένας διαφανής κόσμος». Ελληνικό πρόγραμμα Δεκάδες παρόμοια τηλεσκόπια με εκείνο στη λίμνη Βαϊκάλη αναζητούν τα κοσμικά σωματίδια σε εξειδικευμένα εργαστήρια σε όλον τον πλανήτη. Ενα από αυτά είναι το ελληνικό πρόγραμμα NESTOR (Neutrino Extended Submarine Telescope with Oceanographic Research), βυθισμένο στο βαθύτερο σημείο της Μεσογείου, το φρέαρ των Οινουσσών, ανοικτά των ακτών της Πύλου. Με εμπνευστή τον (ομότιμο, σήμερα) καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Λεωνίδα Ρεσβάνη, τέθηκε σε εφαρμογή το 2003 και αποτελεί τον πρώτο υποθαλάσσιο ανιχνευτή νετρίνων στην Ευρώπη. Σήμερα, το ευρωπαϊκό πρόγραμμα KM3NeT συνδυάζει εκείνα των τηλεσκοπίων ANTARES (στα ανοικτά της Γαλλίας), NEMO (πρόκειται να ποντιστεί στα ανοικτά των ακτών της Ιταλίας) και του NESTOR, σε μια διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ Γαλλίας, Ιταλίας και Ελλάδας, υπό την αιγίδα του Εθνικού Κέντρου Ερευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος». Το KM3NeT θα αναζητήσει νετρίνα από μακρινές αστροφυσικές πηγές, όπως υπολείμματα σουπερνόβα, εκρήξεις ακτίνων γάμα ή συγκρούσεις αστέρων, και θα είναι ένα ισχυρό εργαλείο στην αναζήτηση σκοτεινής ύλης του σύμπαντος. Η ερευνητική υποδομή θα φιλοξενήσει, επίσης, εξοπλισμό για άλλες επιστήμες, όπως η θαλάσσια βιολογία, η ωκεανογραφία και η γεωφυσική, για παρακολούθηση του περιβάλλοντος βαθέων υδάτων και του βυθού της θάλασσας σε βάθος πολλών χιλιομέτρων. Στην φωτογραφία οι σημαδούρες περιμένουν να ζευγαρωθούν με τους σφαιρικούς ανιχνευτές φωτός πριν βυθιστούν κάτω από τον πάγο. Το τηλεσκόπιο βρίσκεται δύο μίλια από τη νότια ακτή της λίμνης Βαϊκάλης στη Σιβηρία. Το βάθος της λίμνης φτάνει στα 1700 μέτρα. Καλλιτεχνική απεικόνιση μιας διάταξης του NESTOR στην Πύλο. https://physicsgg.me/2021/04/05/%ce%ba%cf%85%ce%bd%ce%b7%ce%b3%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%bd%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b2%ce%b1%ce%b8%cf%8d%cf%84/

«Απαίσια ιδέα να προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε με τους εξωγήινους», λέει διακεκριμένος φυσικός! Ο διακεκριμένος φυσικός Μίτσιο Κάκου εκτιμά ότι είναι «απαίσια ιδέα» να προσπαθήσει η ανθρωπότητα να επικοινωνήσει με εξωγήινους πολιτισμούς. Κατά την άποψή του, θα έρθουμε σε επαφή με εξωγήινους, αλλά αυτό θα πρέπει να το κάνουμε πολύ προσεκτικά. Ο Μίτσιο Κάκου είναι καθηγητής θεωρητικής φυσικής, με βιβλία που έχουν γίνει best seller και πολλές τηλεοπτικές εμφανίσεις στο ενεργητικό του. Σε συνέντευξη στον Guardian ρωτήθηκε για την άποψή του ότι μέσα σε έναν αιώνα ο άνθρωπος θα έχει έρθει σε επαφή με έναν εξωγήινο πολιτισμό και αν ανησυχεί για το τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. «Σύντομα θα έχουμε το τηλεσκόπιο Webb σε τροχιά και θα έχουμε χιλιάδες πλανήτες να εξετάσουμε και για αυτό πιστεύω ότι είναι σχετικά υψηλές οι πιθανότητες να έρθουμε σε επαφή με κάποιο εξωγήινο πολιτισμό», είπε αρχικά ο Κάκου. «Κάποιοι συνάδελφοί μου πιστεύουν ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Εγώ πιστεύω ότι αυτή είναι μια απαίσια ιδέα. Όλοι ξέρουμε τι συνέβη στον Μοντεζούμα όταν συνάντησε τον Κορτές στο Μεξικό, πριν από τόσες πολλές εκατοντάδες χρόνια», συμπλήρωσε αναφερόμενος στον Αζτέκο αυτοκράτορα και τον Ισπανό εξερευνητή. «Προσωπικά πιστεύω ότι οι εξωγήινοι εκεί έξω θα είναι φιλικοί, αλλά δεν μπορούμε να ποντάρουμε σε αυτό. Οπότε πιστεύω ότι θα έρθουμε σε επαφή, αλλά πρέπει να το κάνουμε αυτό πολύ προσεκτικά», κατέληξε. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/975695_apaisia-idea-na-prospathisoyme-na-epikoinonisoyme-me-toys-exogiinoys-leei

Ισπανία: Διαστημικός βράχος «έσκισε» τον νυχτερινό ουρανό πάνω από το Τολέδο. Ένα απίστευτο σκηνικό στο Τολέδο της Ισπανίας, καθώς ένας διαστημικός βράχος, προερχόμενος από ένα αστεροειδή και ταξιδεύοντας με ταχύτητα 72.000 χλμ/ώρα, έσκισε τον ουρανό. Το εντυπωσιακό φαινόμενο με τη μπάλα φωτιάς να φωτίζει τη νύχτα συνέβη την 1η Απρίλη περίπου στις 23:00, με τον μετεωρίτη να καίγεται στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα 72.000 χλμ/ώρα. Η μπάλα φωτιάς άναψε σε υψόμετρο περίπου 92 χλμ, για να σβήσει σε υψόμετρο περίπου 43 χλμ. σύμφωνα με τους επιστήμονες, χωρίς να αποτελέσει απειλή για την περιοχή του Τολέδο. Η εντυπωσιακή λάμψη που φώτισε τον σκοτεινό ουρανό προκλήθηκε όταν ένα κομμάτι προερχόμενο από αστεροειδή μπήκε στη γήινη ατμόσφαιρα και πυρακτώθηκε. Και ήταν τόση ισχυρή η ένταση της λάμψης, που το φαινόμενο ήταν ορατό από απόσταση μεγαλύτερη των 500 χλμ μακριά, σύμφωνα με τον Χοσέ Μαρία Μαντιέντο, του ανδαλουσιανού ινστιτούτου αστροφυσικής. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/975623_ispania-diastimikos-vrahos-eskise-ton-nyhterino-oyrano-pano-apo-toledo

Το επανδρωμένο διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18 είναι έτοιμο για γενική συναρμολόγηση με όχημα εκτόξευσης. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, η διαστημική κεφαλή με το επανδρωμένο όχημα μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) μεταφέρθηκε στη γενική συνέλευση του διαστημικού πυραύλου. Σήμερα ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos έχουν πραγματοποιήσει ένα σύνολο τεχνολογικών λειτουργιών για τη φόρτωση και τη μεταφορά του διαστημικού σκάφους στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμής του οχήματος εκτόξευσης στην τοποθεσία 31. Η εκτόξευση του αναβαθμισμένου οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 στο πλαίσιο του προγράμματος της 65ης και 66ης αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το κύριο πλήρωμα του Soyuz MS-18 TPK περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_04-04_1.html

Ο Ελον Μασκ θα κατασκευάσει την «Αστροβάση» του στο Τέξας. Λίγες μέρες μετά από μια ακόμη αποτυχημένη δοκιμή του διαστημοπλοίου που κατασκευάζει η Space X με το οποίο η διαστημική εταιρεία σχεδιάζει να πραγματοποιήσει την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη, ο Ελον Μασκ όχι μόνο δεν απογοητεύεται αλλά δηλώνει έτοιμος να ενισχύσει όσο περισσότερο είναι δυνατόν την εταιρεία του. Ο ιδρυτής και αφεντικό της Space X ανακοίνωσε ότι ξεκινά άμεσα η διαδικασία πρόσληψης χιλίων εργαζομένων στην εταιρεία και ότι μέσα στον επόμενο ενάμιση χρόνο θα προσληφθούν περισσότεροι δέκα χιλιάδες άτομα όλων των ειδικοτήτων, μηχανικοί, τεχνικοί, κατασκευαστές, βοηθητικό προσωπικό κ.α. Όπως ανέφερε ο Μασκ για αυτό τον σκοπό θα χτίσει μια πόλη δίπλα στην εγκαταστάσεις του διαστημικού κέντρο της εταιρείας στο Τέξας. Μάλιστα βάφτισε την πόλη αυτή «Αστροβάση». H Space X έχει ήδη εξαγοράσει την περιοχή που βρίσκεται πέριξ του διαστημικού της κέντρου και εκεί θα δημιουργηθεί η νέα πόλη στην οποία θα ζει φυσικά το προσωπικό της εταιρείας. Μάλιστα για να δείξει ότι δεν πρόκειται για ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα ο Μασκ δήλωσε ότι θα προσφέρει άμεσα συνολικά 30 εκατ. δολάρια στις Αρχές της περιφέρειας που βρίσκεται το διαστημικό κέντρο της Space X αλλά και στις Αρχές μίας γειτονικής πόλης ώστε να δημιουργήσουν νέες υποδομές ή να αναβαθμίσουν τις υπάρχουσες (οδικά δίκτυα, σχολικές μονάδες, κέντρα υγείας κλπ.) στην περιοχή για να γίνει πιο ελκυστικό μέρος για να ζήσει κάποιος που θα δεχτεί επαγγελματική πρόταση από την Space X. Παρά τις δυσκολίες στην κατασκευή του διαστημοπλοίου ο Μασκ δηλώνει βέβαιος για την δημιουργία του και μάλιστα πολύ σύντομα. Όπως λέει από κάθε αποτυχημένη δοκιμή μαθαίνουν και κάτι που βελτιώνουν στην συνέχεια και είναι θέμα λίγου χρόνου να φτιαχτεί το ασφαλές πρωτότυπο. Στόχος του Μασκ είναι να πραγματοποιήσει η Space μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη μέσα στα επόμενα 5-7 έτη και έχει μάλιστα πει ότι σκέφτεται σοβαρά να συμμετέχει και αυτός παρά τους κινδύνους που κρύβει αυτό το εγχείρημα. Είναι πεπεισμένος ότι όλα θα πάνε τόσο καλά που μέσα στα επόμενα 20 χρόνια θα έχει στείλει αρκετές χιλιάδες ανθρώπους στον Άρη δημιουργώντας μια μεγάλη αποικία εκεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1710055/o-elon-mask-tha-kataskeuasei-tin-astrobasi-tou-sto-teksas

Τα πληρώματα του Soyuz MS-18 πραγματοποίησαν έλεγχο του διαστημικού σκάφους. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, οι συμμετέχοντες της επερχόμενης αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό πραγματοποίησαν τη δεύτερη "τοποθέτηση" - μια επιθεώρηση ελέγχου του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18 (TPK) σε διαμόρφωση πτήσης. Μετά την εισαγωγική ενημέρωση, τα μέλη του κύριου και εφεδρικού πληρώματος πήραν διαδοχικά τις θέσεις τους στο πλοίο, εξοικειώθηκαν με την τοποθέτηση του ωφέλιμου φορτίου και του εξοπλισμού στο όχημα κατάβασης και στο διαμέρισμα χρησιμότητας, και επίσης έλεγξαν τη λειτουργικότητα των ενσωματωμένων συστημάτων σε δοκιμαστική λειτουργία. Μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης ελέγχου, τα πληρώματα επισκέφτηκαν παραδοσιακά το μουσείο του κοσμοδρόμου Baikonur και άφησαν τα αυτόγραφα τους εκεί. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-18 TPK έχει προγραμματιστεί για τις 9 Απριλίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Το κύριο πλήρωμα του διαστημικού σκάφους περιλαμβάνει: Διοικητής Oleg Novitsky (Roscosmos), Flight Engineer-1 Peter Dubrov (Roscosmos) και Flight Engineer-2 Mark Vande Hai (NASA). Οι πρωταγωνιστές τους είναι οι κοσμοναύτες Roscosmos Anton Shkaplerov, Oleg Artemiev και η αστροναύτης της NASA Anne McClain. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_04-04.html Δορυφόροι και σκουπίδια «τυφλώνουν» τους αστρονόμους. Ο συνεχώς αυξανόμενος όγκος των διαστημικών αντικειμένων που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από την Γη προκαλούν φωτορύπανση η οποία εμποδίζει την παρατήρηση του ουρανού από τα επίγεια τηλεσκόπια. Τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Space X και η Amazon έχουν ξεκινήσει μια κούρσα δημιουργίας μεγάλων στόλων τηλεπικοινωνιακών δορυφόρων. Οι στόλοι αυτοί θα αποτελούνται από μερικές χιλιάδες δορυφόρους οι οποίοι θα παρέχουν γρήγορες και ποιοτικές συνδέσεις στο Internet σε κάθε σημείο της Γης και ειδικά στα σημεία που για γεωγραφικούς ή άλλους λόγους δεν υπάρχουν τηλεπικοινωνιακές υποδομές. Έχουν ήδη εκτοξευτεί μερικές δεκάδες δορυφόροι από αυτούς τους στόλους οι οποίοι είναι συχνά ορατοί σχηματίζοντας μια φωτεινή κινούμενη λωρίδα στον ουρανό. Η λειτουργία αυτών των δορυφόρων προκάλεσε αμέσως συναγερμό στην αστρονομική κοινότητα αφού διαπιστώθηκε ότι η κίνηση και το φως τους εμποδίζουν τα επίγεια τηλεσκόπια στην παρατήρηση του Διαστήματος. Ακόμη και αν κάποιος στήσει ένα τηλεσκόπιο σε ένα σημείο μακριά από τα φώτα των αστικών περιοχών και ο ουρανός είναι καθαρός χωρίς νεφώσεις η παρουσία των δορυφόρων θα «τυφλώνει» το τηλεσκόπιο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι νέοι δορυφορικοί στόλοι αλλά και οι υπόλοιποι ο αριθμός των οποίων αυξάνεται συνεχώς. Διεθνής ομάδα ερευνητών με άρθρο τους στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society» αναφέρει ότι το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο αφού εκτός από τους δορυφόρους την θέα των τηλεσκοπίων αρχίζουν πλέον να εμποδίζουν και τα αποκαλούμενα διαστημικά σκουπίδια. Πρόκειται για τα αμέτρητα αντικείμενα που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από την Γη και είναι δορυφόροι που δεν λειτουργούν πλέον και διαφόρων μεγεθών θραύσματα δορυφόρων, πυραύλων και διαστημοπλοίων. Τα αντικείμενα αυτά συγκρούονται συχνά μεταξύ τους γεννώντας συνεχώς νέα σκουπίδια. Μάλιστα οι επιστήμονες έχουν προειδοποιήσει ότι δεδομένης της αυξανόμενης διαστημικής δραστηριότητας του ανθρώπινου πολιτισμού σύντομα θα δημιουργηθεί γύρω από την Γη μια… χωματερή τόσο πυκνή που δεν θα μπορεί τίποτε να την διαπεράσει και θα υποχρεωθούμε να παραμείνουμε εγκλωβισμένοι μέσα στον πλανήτη μας. https://www.naftemporiki.gr/story/1708891/doruforoi-kai-skoupidia-tuflonoun-tous-astronomous

Ακύρωση αμφιλεγόμενου πειράματος για μείωση των θερμοκρασιών στον πλανήτη. Ακυρώθηκε μια δοκιμαστική πτήση με αερόστατο στον βορρά της Σουηδίας τον Ιούνιο από Ευρωπαίους και Αμερικανούς επιστήμονες, που θα γινόταν στο πλαίσιο ενός αμφιλεγόμενου πειράματος γεωμηχανικής για την τεχνητή ψύξη του πλανήτη. Ομάδα ερευνητών του Χάρβαρντ σκόπευε να πετάξει ένα αερόστατο μεγάλου ύψους από την σουηδική πόλη Κιρούνα (σταθμός Esrange) για να διαπιστωθεί εάν θα ήταν δυνατόν να μεταφέρει μελλοντικό εξοπλισμό για την απελευθέρωση σωματιδίων που θα αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία στην ατμόσφαιρα της Γης. Το πρόγραμμα έχει ονομαστεί SCoPEx (Stratospheric Controlled Perturbation Experiment), και, σύμφωνα με το Phys Org, μιμείται τις επιπτώσεις των ηφαιστειακών εκρήξεων. Όπως λένε οι υποστηρικτές του προγράμματος, η τεχνολογία θα μπορούσε μελετηθεί ως μέσο αντιμετώπισης της αύξησης θερμοκρασίας παγκοσμίως. Ωστόσο το εγχείρημα αυτό, όπως και η ίδια η γεωμηχανική, έχει προκαλέσει προβληματισμούς για τους κινδύνους που συνεπάγονται τόσο φιλόδοξα πειράματα: Επικριτές εκφράζουν φόβους πως η εισαγωγή τέτοιων σωματιδίων στη στρατόσφαιρα θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιά στο στρώμα του όζοντος και να διαταράξει οικοσυστήματα. «Η επιστημονική κοινότητα είναι διχασμένη για τη γεωμηχανική» ανέφερε η Σουηδική Διαστημική Εταιρεία (SSC) που διαχειρίζεται τον σταθμό Esrange, σε ανακοίνωσή της, προσθέτοντας πως, μετά από συζητήσεις με ειδικούς, μετόχους και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ αποφάσισε να μην πραγματοποιήσει την πτήση που είχε σχεδιαστεί για το καλοκαίρι. Αναβολή της πτήσης ζήτησε και ειδική επιτροπή του Χάρβαρντ, προκειμένου να εξεταστούν οι επιπτώσεις για τους ιθαγενείς Σάμι της Σουηδίας και τη χώρα εν γένει. Σύμφωνα με την επιτροπή, θα πρέπει το θέμα αυτό να εξεταστεί στο ευρύτερο πλαίσιο της σουηδικής κοινωνίας πριν γίνουν έρευνες πάνω στο SCoPEx στη χώρα, και αυτό πιθανώς θα αναβάλει την εκτόξευση μέχρι το 2022. .Σημειώνεται πως το συγκεκριμένο πείραμα είχε τραβήξει πάνω του το ενδιαφέρον διεθνών ΜΜΕ, σε μεγάλο βαθμό λόγω της συμμετοχής (μέσω χρηματοδότησης) του δισεκατομμυριούχου ιδρυτή της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς, που αποτελεί έναν από τους αγαπημένους «στόχους» των συνωμοσιολόγων https://www.naftemporiki.gr/story/1709665/akurosi-amfilegomenou-peiramatos-gia-meiosi-ton-thermokrasion-ston-planiti

Πώς οι αρχαίες κοινωνίες προσαρμόστηκαν στις κλιματικές αλλαγές. Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής γίνονται όλο και πιο ανησυχητικές γεγονός που εγείρει το ερώτημα για το πώς οι προηγούμενες κοινωνίες ανταποκρίθηκαν στις φυσικές -αν και λιγότερο σοβαρές- κλιματικές αλλαγές. Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει το έργο μίας διεθνούς ερευνητικής ομάδας, συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνίδας δρ. Έλενας Ξοπλάκη από το Ινστιτούτο Γεωγραφίας και το Κέντρο Διεθνούς Ανάπτυξης και Περιβαλλοντικής Έρευνας στο Πανεπιστήμιο Justus Liebig Giessen στη Γερμανία, το οποίο μάλιστα δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Nature. Σύμφωνα με τους ερευνητές, στόχος του έργου είναι να βοηθήσει στον εντοπισμό περαιτέρω παραδειγμάτων ανθεκτικότητας στο παρελθόν και, συνεπώς, να υποστηρίξει τις προσπάθειες προσαρμογής στην τρέχουσα κλιματική αλλαγή, αλλά και να καταβάλει απολύτως απαραίτητες προσπάθειες για τη δραστική και γρήγορη μείωση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Με βάση τη δημιουργία ενός πλαισίου για την έρευνα της ιστορίας του κλίματος και της κοινωνίας, η επιστημονική ομάδα επισημαίνει επίσης πέντε μονοπάτια/στρατηγικές που οι προ-σύγχρονοι πληθυσμοί χρησιμοποιούσαν για να προσαρμοστούν στην αλλαγή του κλίματος. «Θέλαμε να μάθουμε γιατί τόσο μεγάλη έρευνα σε αυτόν τον τομέα επικεντρώνεται σε καταστροφές και πώς μπορούμε να ενθαρρύνουμε περισσότερη έρευνα σχετικά με τις στρατηγικές που επέτρεψαν σε προηγούμενους πληθυσμούς να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή», λέει ο Dagomar Degroot, αναπληρωτής καθηγητής περιβαλλοντικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Georgetown στην Ουάσιγκτον και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Με αυτό το πλαίσιο, βοηθάμε άλλους ερευνητές να βρουν διαφορετικές σχέσεις μεταξύ του κλίματος και της κοινωνίας, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε μια πιο ρεαλιστική κατανόηση του παρελθόντος, καθώς και σε έναν καλύτερο οδηγό για το μέλλον». Η μελέτη περιλαμβάνει ερευνητές από τους κλάδους της αρχαιολογίας, της γεωγραφίας, της ιστορίας και της παλαιοκλιματολογίας. Χρησιμοποιώντας ένα σύγχρονο πλαίσιο, η ερευνητική ομάδα παρήγαγε περιπτωσιολογικές μελέτες κοινωνιών που μπόρεσαν να προσαρμοστούν σε δύο από τις πιο ευρέως μελετημένες περιόδους κλιματικής αλλαγής: τη Μικρή Παγετώδη Εποχή της Ύστερης Αρχαιότητας του 6ου αιώνα και τη Μικρή Παγετώδη Εποχή του 13ου έως 19ου αιώνα. «Αν και οι δύο περίοδοι προκάλεσαν δυσκολίες σε πολλές κοινότητες, οι μελέτες μας δείχνουν ότι οι πληθυσμοί μπόρεσαν να προσαρμοστούν με πέντε στρατηγικές», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δρ. Ξοπλάκη. «Βρήκαν νέες κοινωνικοοικονομικές ευκαιρίες, βασίζονταν σε ισχυρά ενεργειακά συστήματα, δημιούργησαν νέους πόρους μέσω του εμπορίου, ανταποκρίθηκαν αποτελεσματικά σε ακραία φυσικά γεγονότα ή μετανάστευσαν σε νέα περιβάλλοντα». Ένα παράδειγμα αυτής της ανθεκτικότητας μπορεί να βρεθεί στα τέλη της ρωμαϊκής εποχής στην ανατολική Μεσόγειο. Οι περιβαλλοντικές ανασυστάσεις που βασίζονται σε ιζήματα λιμνών, σπηλαιοαποθέματα και άλλα δεδομένα, που είναι έμμεσοι δείκτες του κλίματος (τα λεγόμενα proxy δεδομένα) δείχνουν αυξημένη βροχόπτωση το χειμώνα που ξεκινά τον πέμπτο αιώνα και συνεχίζεται στη Μικρή Παγετώδη Εποχή της Ύστερης Αρχαιότητας. Με δεδομένα γύρης και αρχαιολογικές έρευνες, οι ερευνητές μπόρεσαν να αποδείξουν ότι η καλλιέργεια σιτηρών και η βοσκή ζώων άνθισαν ως αποτέλεσμα της αυξημένης βροχόπτωσης. Ως αποτέλεσμα, πολλοί οικισμοί αυξήθηκαν σε πυκνότητα και έκταση. Οι περιφερειακές οικονομικές πρακτικές επέτρεψαν την εύκολη ανταλλαγή αγαθών μεταξύ των κοινοτήτων και επέτρεψαν στους καταναλωτές να μοιράζονται τα οφέλη της αυξημένης γεωργικής παραγωγής. Εν τω μεταξύ, οι ελίτ των κοινωνιών επένδυαν στη γεωργία προσανατολισμένοι στην αγορά και χρηματοδότησαν την κατασκευή φραγμάτων και άλλων υποδομών που επέτρεψαν στους αγρότες να διαχειρίζονται το νερό πιο αποτελεσματικά. «Αν και οι κλιματικές αλλαγές που αντιμετωπίζουν οι ιστορικές κοινωνίες ήταν λιγότερο σοβαρές από τις αλλαγές που αντιμετωπίζουμε σήμερα, αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι οι κοινότητες και οι κοινωνίες ήταν συχνά σε θέση να προσαρμοστούν και να επιμείνουν σε καιρούς κλιματικής αλλαγής», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δρ. Ξοπλάκη και προσθέτει ότι «σήμερα, φυσικά, χρειάζονται διαφορετικά και πολύ πιο φιλόδοξα μέτρα προσαρμογής για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της άνευ προηγουμένου υπερθέρμανσης του πλανήτη». Τέλος, σημαντικό εύρημα της μελέτης είναι ότι οι επιστήμονες της ιστορίας του κλίματος και της κοινωνίας κάνουν πιο πειστικές συνδέσεις μεταξύ του κλίματος και της ανθρώπινης ιστορίας όταν εργάζονται μαζί σε ομάδες ειδικών διαφόρων κλάδων. «Εργαζόμαστε μαζί σε αυτό το πλαίσιο στις κοινωνικές και φυσικές επιστήμες εδώ και αρκετά χρόνια», λέει η δρ. Ξοπλάκη, επισημαίνοντας ότι «αυτή η προσέγγιση, τόσο περιεκτική όσο είναι απαιτητική, παράγει πολύ σταθερά αποτελέσματα». https://physicsgg.blogspot.com/2021/04/blog-post_51.html

Σέλφι και καρτποστάλ από τον Άρη. Σε ένα διάλλειμα από τις εργασίες που πραγματοποιεί στον Άρη ο προηγμένος ρομποτικός εξερευνητής της NASA τράβηξε σέλφι αλλά και εντυπωσιακές πανοραμικές φωτογραφίες του Κόκκινού Πλανήτη. Το Perseverance προσεδαφίστηκε στις 18 Φεβρουαρίου στην Άρη και αφού πέρασε ένα χρονικό διάστημα δοκιμών των οργάνων του ξεκίνησε την αποστολή του που είναι κυρίως γεωλογικές αλλά και ατμοσφαιρικές μελέτες. Βασικός στόχος είναι ο εντοπισμός κάποιου ίχνους ύπαρξης ζωής έστω και μικροβιακής μορφής στο μακρινό παρελθόν του Κόκκινου Πλανήτη. Το ρόβερ βρίσκεται στον κρατήρα Jezero στον οποίο κάποτε έρεε το νερό ενός ή περισσότερων ποταμών δημιουργώντας ένα δέλτα άρα οι πιθανότητες να είχαν αναπτυχθεί εκεί κάποιες μορφές ζωής είναι αυξημένες. Το ρόβερ έχει αρχίσει τις μελέτες χτυπώντας με το λέιζερ που διαθέτει πετρώματα και στην συνέχεια με τις κάμερες, τα φασματοσκόπια και τα υπόλοιπα όργανα του μελετά το εσωτερικό των πετρωμάτων αναζητώντας τα ίχνη της ζωής. https://www.naftemporiki.gr/story/1709652/selfi-kai-kartpostal-apo-ton-ari

Το Σύμπαν αμέσως μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Οι αστροφυσικοί προσομοιώνουν το αρχέγονο σύμπαν. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης δείχνουν την ανάπτυξη μικροσκοπικών, εξαιρετικά πυκνών δομών αμέσως μετά την εκθετική διαστολή του νεογέννητου σύμπαντος (η φάση αυτή ονομάζεται πληθωρισμός). Μεταξύ της αρχικής και τελικής κατάστασης της προσομοίωσης (πάνω αριστερά και δεξιά αντίστοιχα), η περιοχή που εμφανίζεται έχει διασταλεί δέκα εκατομμύρια φορές από τον αρχικό της όγκο, αλλά εξακολουθεί να είναι κατά πολύ μικρότερη από το μέγεθος ενός πρωτονίου. Το μεγεθυμένο σύμπλεγμα κάτω αριστερά που προέκυψε περίπου 10-24 δευτερόλεπτα μετά την Μεγάλη Έκρηξη, αντιστοιχεί σε μάζα περίπου 20 κιλών και ακτίνα της τάξης των 10-20 μέτρων. (Photo: Jens Niemeyer, University of Göttingen) Οι αρχέγονες δομές του νεογέννητου σύμπαντος Οι πρώτες στιγμές του σύμπαντος δεν μπορούν να παρατηρηθούν άμεσα, μπορούν όμως να ανακατασκευαστούν μαθηματικά. Οι φυσικοί από τα πανεπιστήμια Γκαίτινγκεν και Ώκλαντ εκτελώντας σύνθετες προσομοιώσεις σε υπολογιστές κατάφεραν να αναπαράγουν την αρχέγονη δομή του σύμπαντος. Ανακάλυψαν ότι ένα περίπλοκο δίκτυο δομών μπορεί να σχηματιστεί στο πρώτο τρισεκατομμύριο του δευτερολέπτου μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Η συμπεριφορά αυτών των δομών μιμείται την κατανομή των γαλαξιών στο σημερινό σύμπαν. Ωστόσο, σε αντίθεση με το σήμερα, αυτές οι πρώιμες δομές είναι απίστευτα μικροσκοπικές. Τυπικά συμπλέγματα αυτών των δομών έχουν μάζες λίγων γραμμαρίων και χωρούν σε όγκους πολύ μικρότερους από τα σημερινά στοιχειώδη σωματίδια. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από τους Benedikt Eggemeier, Jens C. Niemeyer, Richard Easther και τα αποτελέσματα της μελέτης τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Physical Review D με τίτλο «Formation of inflaton halos after inflation« Οι ερευνητές κατάφεραν να προσομοιώσουν την εξέλιξη των περιοχών υψηλότερης πυκνότητας που συγκρατούνται από τη δική τους βαρύτητα. «Ο φυσικός χώρος που αντιπροσωπεύει η προσομοίωσή μας θα χωρούσε εκατομμύρια φορές σε ένα πρωτόνιο», λέει ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Γκαίτινγκεν Jens Niemeyer. «Είναι πιθανώς η μεγαλύτερη προσομοίωση της μικρότερης περιοχής του σύμπαντος που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα.» Αυτές οι προσομοιώσεις οδηγούν σε ακριβέστερες προβλέψεις για τις ιδιότητες αυτών των αρχέγονων δομών του σύμπαντος. Αν και οι δομές που προσομοιώνονται στον υπολογιστή είναι πολύ βραχύβιες και τελικά θα «εξατμιστούν» στα γνωστά στοιχειώδη σωματίδια, ίχνη αυτής της ακραίας πρώιμης φάσης μπορεί να είναι ανιχνεύσιμες σε μελλοντικά πειράματα. «Ο σχηματισμός τέτοιων δομών, καθώς και οι κινήσεις και οι αλληλεπιδράσεις τους, πρέπει να έχουν προκαλέσει έναν θόρυβο υποβάθρου βαρυτικών κυμάτων», λέει ο Benedikt Eggemeier. «Με τη βοήθεια των προσομοιώσεών μας, μπορούμε να υπολογίσουμε την ισχύ αυτού του σήματος βαρυτικών κυμάτων, το οποίο μπορεί να είναι μετρήσιμο ( στο μέλλον.» Επίσης δεν είναι απίθανο να σχηματίζονται μικροσκοπικές μαύρες τρύπες, αν αυτές οι δομές υποστούν κατάρρευση, οι οποίες θα αποτελούν σήμερα μέρος της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης στο σύμπαν. https://physicsgg.me/2021/04/04/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%8d%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bd-%ce%b1%ce%bc%ce%ad%cf%83%cf%89%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b7-%ce%ad%ce%ba%cf%81%ce%b7%ce%be/

Εντοπίστηκε η πιο ασφαλής περιοχή του Γαλαξία. Τι θα γινόταν αν η Γη γινόταν ένας τόπος αφιλόξενος για εμάς και την ζωή γενικότερα; Που θα μπορούσαμε να πάμε να ζήσουμε; Ιταλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι εντόπισαν την ασφαλέστερη περιοχή στον γαλαξία μας δίνοντας στην ανθρωπότητα μια πιθανή διέξοδο αν βέβαια έχουμε τα μέσα για να φτάσουμε εκεί. Γνωρίζουμε ότι βίαια κοσμικά φαινόμενα όπως οι εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων (τα γνωστά σουπερνόβα), οι συγκρούσεις αστέρων νετρονίων και η δράση των μαύρων τρυπών παράγουν ασύλληπτης έντασης ακτινοβολία η οποία ταξιδεύει στο Σύμπαν με την ταχύτητα του φωτός και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της. Διάφορες μελέτες έχουν υποδείξει ως ένοχο τέτοιου είδους ακτινοβολία σε ορισμένα από τα αρκετά περιστατικά μαζικής εξαφάνισης της ζωής που υπήρξαν στον πλανήτη μας. Μάλιστα σε ένα τέτοιο περιστατικό που συνέβη πριν από περίπου τρία εκατ. έτη υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι την μαζική εξαφάνιση της ζωής προκάλεσε η «επίσκεψη» ακτινοβολίας που προερχόταν από μια έκρηξη σουπερνόβα σε απόσταση 300 εκατ. ετών φωτός από τον πλανήτη μας. Με απλά λόγια οι κίνδυνοι είναι μόνιμοι και μεγάλοι αφού ένα βίαιο κοσμικό φαινόμενο ακόμη και σε αυτές τις ασύλληπτες αποστάσεις μπορεί τελικά να αποδειχτεί μοιραίο για την ανθρωπότητα. Ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Insubria υποστηρίζει ότι έψαξε σπιθαμή προς σπιθαμή ολόκληρο τον γαλαξία μας και εντόπισε την περιοχή που είναι η πιο ασφαλής τουλάχιστον όσον αφορά την πιθανότητα εμφάνισης τέτοιου είδους ακτινοβολία. Πρόκειται για μια περιοχή που ξεκινά 6,5 χιλιάδες έτη φωτός από το κέντρο του γαλαξία και εκτείνεται σε απόσταση περίπου 26 χιλιάδων ετών φωτός από το γαλαξιακό κέντρο. Προκύπτει φυσικά το ερώτημα το πώς κατάφερε η Γη να είναι φιλική στην ζωή βρισκόμενη τόσο μακριά από το κέντρο του Γαλαξία. Η απάντηση που δίνουν οι ερευνητές είναι ότι την πρώτη περίοδο της ύπαρξης του γαλαξία μας το κέντρο του ήταν εξαιρετικά δραστήριο με ασταμάτητη παραγωγή νέων άστρων και έντονη κοσμική δραστηριότητα γεγονός που το καθιστούσε αφιλόξενο ενώ την ίδια στιγμή οι εξωτερικές του περιοχές όπως αυτή στην οποία βρισκόμαστε εμείς ήταν πιο… ήσυχες και άρα λιγότερο επικίνδυνες. Στο πέρας των 13 δισ. ετών της ζωής του γαλαξία μας η κατάσταση άρχιζε να εξισορροπείται και το κέντρο του έχοντας εξαντλήσει την δυναμική του σταμάτησε την παραγωγή άστρων και έγινε μια ήσυχη και ασφαλής περιοχή. Το πώς θα φτάσουμε εκεί σε περίπτωση που κριθεί απαραίτητο είναι ίσως ένας από τους επόμενους στόχους που θα θέσει η επιστημονική κοινότητα. https://www.naftemporiki.gr/story/1709334/entopistike-i-pio-asfalis-perioxi-tou-galaksia

Είναι αυτό το νεογέννητο Σύμπαν; Διεθνής ομάδα επιστημόνων κατάφερε να γυρίσει πίσω τον χρόνο την στιγμή που το αποτέλεσμα της Μεγάλης Έκρηξης πήρε «σάρκα και οστά». Την στιγμή που σχηματίστηκε η πρώτη δομή του Σύμπαντος. Η κρατούσα θεωρία για τον Κόσμο μέρος του οποίου είναι ο γαλαξίας μας, ο πλανήτης μας και εμείς φυσικά είναι ότι πριν από 13,8 δισ. έτη αυτό που ονομάζουμε Σύμπαν ήταν μόνο ένας υπέρθερμος και υπερπυκνός πυρήνας ατόμου. Άγνωστο πώς και γιατί ο πυρήνας αυτός άρχισε να διαστέλλεται προκαλώντας το φαινόμενο που έγινε γνωστό με τον όρο Μεγάλη Έκρηξη αλλά που δεν ήταν βέβαια μια έκρηξη με την συμβατική έννοια του όρου. Η Μεγάλη Έκρηξη οδήγησε στην γέννηση του χωροχρόνου και της εκθετικής διαστολής του χώρου. Το φαινόμενο αυτό ονομάστηκε κοσμικός πληθωρισμός ή απλά πληθωρισμός. Το υποθετικό πεδίο που πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για τον πληθωρισμό (inflation στα αγγλικά) έλαβε την ονομασία inflaton. Μέσα σε αυτό το πεδίο δημιουργήθηκε ένας τύπος κβαντικής ύλης. Τα σωματίδια αυτής της ύλης ονομάστηκαν inflatons και η επίσης νεογέννητη βαρύτητα προκάλεσε την κίνηση και την συνένωση τους με αποτέλεσμα τον σχηματισμό των πρώτων κοσμικών δομών. Των πρώτων σχηματισμών ύλης στο νεογέννητο Σύμπαν. Ομάδα επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Γκέτινγκεν στην Γερμανία και το Πανεπιστήμιο του Οκλαντ στην Νέα Ζηλανδία πραγματοποίησε προσομοιώσεις στις οποίες αποτυπώνονται αυτοί οι πρώτοι σχηματισμοί. Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτές οι δομές ζύγιζαν από μερικά γραμμάτια ως περίπου 20 κιλά η κάθε μια «στριμωγμένες» σε ένα χώρο μικρότερο από αυτό που καλύπτει ένα απλό σωματίδιο. Είναι η πρώτη φορά που η επιστημονική κοινότητα έχει στην διάθεση της στοιχεία και εικόνα για τα μεγέθη και τα σχήματα αυτών των πρώτων δομών του Σύμπαντος γεγονός που μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της εξέλιξης του. https://www.naftemporiki.gr/story/1710226/einai-auto-to-neogennito-sumpan