Δροσος Γεωργιος

Μεγάλη ανακάλυψη με ελληνικό «άρωμα»: Βρέθηκαν τα γονίδια της εξυπνάδας και των νευρώσεων. Επιστήμονες από αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων επτά Έλληνες, ανακάλυψαν σχεδόν 1.000 νέα γονίδια που σχετίζονται με τη νοημοσύνη, καθώς και περισσότερα από 500 γονίδια, τα οποία σχετίζονται με το νευρωτισμό. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Ντανιέλ Ποστχούμα του Ελευθέρου Πανεπιστημίου του 'Αμστερνταμ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γενετικής "Nature Genetics", ανέλυσαν και συσχέτισαν γενετικά δεδομένα και μετρήσεις νοημοσύνης από σχεδόν 270.000 ανθρώπους. Βρήκαν έτσι 205 γενετικούς τόπους (περιοχές του γονιδιώματος), από τους οποίους οι 190 ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά, καθώς επίσης 1.016 συγκεκριμένα γονίδια (τα 939 για πρώτη φορά), που σχετίζονται με τη νοημοσύνη. Η περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι η εξυπνάδα είναι «δίκοπο μαχαίρι» από βιολογική άποψη. Από τη μία, το γενετικό υπόβαθρο για αυξημένη νοημοσύνη σχετίζεται με αυξημένο προσδόκιμο ζωής και με μειωμένο κίνδυνο για την εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ, σχιζοφρένειας και της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Από την άλλη όμως, η υψηλή νοημοσύνη συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για αυτισμό, άγχος και κατάθλιψη. Από ελληνικής πλευράς στη μελέτη συμμετείχαν οι Δημήτρης Αβραμόπουλος (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς), Πάνος Μπίτσιος (Τμήμα Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης), Στέλλα Γιακουμάκη (Τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης), Αλέξανδρος Χατζημανώλης (Τμήμα Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ), Πάνος Ρούσσος (Τμήμα Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής Όρους Σινά Ν.Υόρκης), Νικόλαος Σμυρνής (Τμήμα Ψυχιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ) και Αριστοτέλης Βοϊνέσκος (Πανεπιστήμιο Τορόντο). Σε μια ξεχωριστή μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο ίδιο περιοδικό, οι ερευνητές, με επικεφαλής επίσης την Ποστχούμα, ανέλυσαν γενετικά στοιχεία για σχεδόν 450.000 άτομα και βρήκαν πάνω από 500 γονίδια που σχετίζονται με το νευρωτισμό ως χαρακτηριστικό της προσωπικότητας. Η γενετική ανάλυση επιβεβαίωσε ότι οι νευρωτικοί άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο από αγχωτική διαταραχή, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια και άλλες νευροψυχιατρικές παθήσεις. Μια βασική διαπίστωση ήταν ότι οι αγχώδεις άνθρωποι έχουν γενικά κληρονομήσει μια διαφορετική ομάδα γονιδίων από εκείνη που έχουν όσοι ρέπουν γενετικά στην κατάθλιψη. Οι ερευνητές εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι, ρίχνοντας φως στο γενετικό υπόβαθρο της νεύρωσης, θα ανοίξει ο δρόμος για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων στο μέλλον. http://www.pronews.gr/ygeia/fysiki-katastasi/695505_megali-anakalypsi-me-elliniko-aroma-vrethikan-ta-gonidia-tis-exypnadas

Η NASA βράβευσε μαθητή Δημοτικού της Καλύμνου! Ο Δημήτρης Τρικοίλης, μαθητής της ΣΤ’ τάξης του Μανιάειου 6ου Δημοτικού Σχολείου Καλύμνου απέσπασε το πρώτο βραβείο (στον στόχο 2: «Οι λίμνες του Τιτάνα») στον διεθνή διαγωνισμό αστρονομίας «Γίνε επιστήμονας του Cassini για μια μέρα». Η διευθύντρια του σχολείου κ. Σεβασμία- Αικατερίνη Κουτσουράη, ο Σύλλογος Διδασκόντων και οι μαθητές του Μανιάειου συγχαίρουν τον Δημήτρη για την επιτυχία του αυτή. Ειδικότερα, πρόκειται για διαγωνισμό επιστημονικής έκθεσης που διοργανώνεται από τον Τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), σε συνεργασία με την αμερικανική και την ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία (NASA και ESA αντιστοίχως) και με τη συνδρομή της Ομάδας SpaceGates για τη διάχυση και εκλαΐκευση Αστροφυσικής και Διαστημικής και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων (ΥΠ.Π.Ε.Θ). Η βράβευση και η απονομή των πιστοποιητικών θα λάβει χώρα στις 30 Ιουνίου στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών. http://www.pronews.gr/epistimes/diastima/695121_paragogi-myalon-i-ellada-i-nasa-vraveyse-mathiti-dimotikoy-tis-kalymnoy

Μέλος της Γαλλικής Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής εξελέγη ο πρύτανης του EKΠA Νέο μέλος (membre associé étranger) της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής της Γαλλίας (Académie National de Médicine) εξελέγη ο πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Μελέτιος-Αθανάσιος Δημόπουλος. Η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής της Γαλλίας είναι ίδρυμα εγνωσμένου κύρους, με ιστορικές ρίζες στον 18ο αιώνα, όταν ακόμη έφερε την ταυτότητα της Βασιλικής Εταιρείας. Ο ιδρυτικός νόμος της χρονολογείται, ωστόσο, το 1820. Μετονομάσθηκε σε Εθνική Ακαδημία Ιατρικής το 1947. Σήμερα τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το καταστατικό της, η Ακαδημία απαρτίζεται από επιστήμονες αναγνωρισμένους για το επιστημονικό έργο τους και τις υπηρεσίες τους προς τη Δημόσια Υγεία. Από την ίδρυσή της έως σήμερα, μέλη της έχουν διατελέσει τουλάχιστον 11 νομπελίστες, συμπεριλαμβανομένης της Μαρίας Κιουρί. Τα μέλη της Ακαδημίας χωρίζονται σε τέσσερις τομείς: Ιατρικής & Ιατρικών Ειδικοτήτων (1ος Τομέας), Χειρουργικής & Χειρουργικών Ειδικοτήτων (2ος Τομέας), Βιολογικών Επιστημών & Φαρμακευτικής (3ος Τομέας) και Δημοσίας Υγείας (4ος Τομέας). Ο κ. Δημόπουλος, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας του ΕΚΠΑ, εξελέγη στον 1ο τομέα (Ιατρικής & Ιατρικών Ειδικοτήτων) για το έργο του και την προσφορά του στην Ιατρική επιστήμη. Η Ακαδημία συνεδριάζει τακτικά για να συζητήσει επιστημονικά και ιατρικά επιτεύγματα, καθώς και θέματα Δημόσιας Υγείας. Έχουν συσταθεί 20 επιτροπές στις οποίες εξετάζονται υποθέσεις κατόπιν αιτήματος των δημόσιων αρχών, καθώς και κάθε ιατρικό, υγειονομικό και κοινωνικό ζήτημα που ανακύπτει. Στόχος της, μεταξύ άλλων, αποτελεί η ανάπτυξη και διάδοση κανονισμών και συστάσεων τόσο προς στις αρχές όσο και στους επαγγελματίες του τομέα της υγείας, καθώς και στο ευρύ κοινό. http://www.in.gr/2018/05/24/tech/melos-tis-gallikis-ethnikis-akadimias-iatrikis-ekselegi-o-prytanis-tou-ekpa/

Ανακαλύφθηκε ένα νέο μεγάλο «αόρατο» όργανο στο ανθρώπινο σώμα. Το ανθρώπινο σώμα συνεχίζει να μας εκπλήσσει. Επιστήμονες στις ΗΠΑ -μεταξύ των οποίων ένας ελληνικής καταγωγής γαστρεντερολόγος- ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο όργανο, άγνωστο έως τώρα, που μάλιστα φαίνεται να παίζει ρόλο σε διάφορες κοινές παθήσεις όπως ο καρκίνος. Το όργανο απαρτίζεται από ένα δίκτυο καναλιών μεταφοράς υγρών μέσα στο σώμα, το οποίο, μεταξύ άλλων, πιθανώς χρησιμοποιούν και τα καρκινικά κύτταρα για την εξάπλωσή τους. Για «μια λεωφόρο μετακινούμενου υγρού» έκαναν λόγο οι επιστήμονες, οι οποίοι έκαναν την ανακάλυψη τυχαία στη διάρκεια γαστρεντερολογικών ενδοσκοπήσεων ρουτίνας. Η περαιτέρω μικροσκοπική ανάλυση έφερε στο φως ένα είδος ρευστού, το οποίο μετακινείται μέσω καναλιών που υπάρχουν παντού στο σώμα. Κάθε ιστός του σώματος περιβάλλεται από ένα δίκτυο τέτοιων καναλιών, τα οποία από κοινού φαίνεται να απαρτίζουν ένα όργανο. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή παθολογίας Νιλ Θάιζε της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και τον Πέτρο Μπενιά της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά και του Ιατρικού Κέντρου Mount Sinai Beth Israel της Ν. Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Scientific Reports» [structure and Distribution of an Unrecognized Interstitium in Human Tissues], εκτιμούν ότι το νέο όργανο περιέχει περίπου το ένα πέμπτο του συνολικού όγκου των υγρών του ανθρωπίνου σώματος. https://www.nature.com/articles/s41598-018-23062-6 «Η ανακάλυψη μπορεί να επιφέρει δραματικές προόδους στην ιατρική», δήλωσε ο Θάιζε και τόνισε ότι το υγρό του οργάνου «είναι δυνατό να αποτελέσει ένα ισχυρό διαγνωστικό εργαλείο». Επίσης ίσως ανοίξουν νέοι δρόμοι στη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Το δίκτυο των καναλιών, το οποίο εκχέεται στο λεμφικό σύστημα, βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια του δέρματος και ανάμεσα στους μυς, διατρέχει την πεπτική οδό, τους πνεύμονες και το ουροποιητικό σύστημα, ενώ περιβάλλει τις αρτηρίες και τις φλέβες. Πιθανώς, κατά τους επιστήμονες, λειτουργεί ως «αμορτισέρ», εμποδίζοντας τη ρήξη των ιστών των οργάνων, των μυών και των αγγείων μετά από κάποιο σοκ. Οι επιστήμονες του έδωσαν την ονομασία «interstitium» (κάτι σαν «διαμέσιο»). Γιατί όμως έως τώρα ένα τόσο εκτεταμένο όργανο είχε περάσει απαρατήρητο; Επειδή κατά τις συνήθεις διαδικασίες απεικόνισης και επεξεργασίας των ιστών τα κανάλια του εν λόγω οργάνου «στραγγίζουν», ενώ και οι ίνες του κολλαγόνου που βοηθούν το δίκτυο να αποκτήσει στέρεη δομή, καταρρέουν και αυτές. Έτσι, τα κανάλια φαίνονται σαν το σκληρό τοίχωμα των πυκνών ιστών και όχι ως κανάλια γεμάτα υγρό. Η ανακάλυψή του οργάνου έγινε με τη βοήθεια ενός συνεστιακού ενδομικροσκοπίου λέιζερ, το οποίο «βλέπει» τους ζωντανούς ιστούς. Εκτός όμως από το να περιβάλλουν και πιθανώς να προστατεύουν τους ιστούς, τα κανάλια του οργάνου φαίνεται να διευκολύνουν και τις μεταστάσεις του καρκίνου. Τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να εισχωρήσουν σε αυτά τα κανάλια και έτσι άμεσα να βρεθούν μέσα στο λεμφικό σύστημα. «Από τη στιγμή που θα βρεθούν εκεί, είναι σαν να κάνουν νεροτσουλήθρα. Έχουμε βρει ένα νέο παράθυρο στο μηχανισμό εξάπλωσης των όγκων», δήλωσε ο δρ Θάιζε. Ήδη οι επιστήμονες μελετούν κατά πόσο η ανάλυση του υγρού μέσα στο νέο όργανο μπορεί να επιτρέψει την πιο έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Επίσης θεωρούν πιθανό ότι το όργανο εμπλέκεται σε άλλα προβλήματα υγείας, όπως τα οιδήματα, οι ηπατοπάθειες και οι φλεγμονώδεις διαταραχές. http://physicsgg.me/2018/03/28/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%86%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%ce%b1%cf%8c%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%bf/

Έλληνες μελετούν τη συμπεριφορά νανοσωματιδίων της ατμόσφαιρας. Όλο και περισσότερες ελληνικές επιστημονικές ομάδες αξιοποιούν τις δυνατότητες του μοναδικού ελληνικού υπερυπολογιστικού συστήματος ARIS για να διεξάγουν μελέτες που απαιτούν τεράστια υπολογιστική ισχύ. Μια τέτοια περίπτωση είναι η μελέτη της σύστασης και της συμπεριφοράς των νανοσωματιδίων της ατμόσφαιρας από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή Βλάση Μαυραντζά του Εργαστηρίου Στατιστικής Θερμοδυναμικής & Μακρομορίων του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Οι ερευνητές πραγματοποιούν στον υπερυπολογιστή προσομοιώσεις της μορφολογίας των νανοσωματιδίων, χρησιμοποιώντας την υπολογιστική μέθοδο της μοριακής δυναμικής. Τα ατμοσφαιρικά σωματίδια μελετώνται εκτενώς τις τελευταίες δεκαετίες σε όλο τον κόσμο, επειδή σχετίζονται άμεσα με την κλιματική αλλαγή, την ανθρώπινη υγεία, το χρόνο ζωής των πολιτιστικών μνημείων, τη βιοποικιλότητα, την ορατότητα του τοπίου κ.α. Τα σωματίδια επηρεάζουν τη μέση θερμοκρασία του πλανήτη και δρουν ως πυρήνες συμπύκνωσης των νεφών, αυξάνοντας τις βροχοπτώσεις. Οι επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία αφορούν κυρίως τα μικρότερα ατμοσφαιρικά σωματίδια, με διάμετρο έως 2,5 μικρόμετρα (εκατομμυριοστά του μέτρου), γνωστά ως PM2.5, που σχετίζονται με μείωση του προσδόκιμου ζωής, αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις, καρκίνους, αλλεργίες, αυτοάνοσα νοσήματα, φλεγμονές, εγκεφαλικές αλλοιώσεις κ.α. Για να κατανοηθούν καλύτερα οι φυσικοχημικές ιδιότητες των αερολυμάτων, οι έλληνες ερευνητές -με τη βοήθεια του υπερυπολογιστή- μελετούν πώς αυτές οι ιδιότητες επηρεάζονται από την παρουσία οργανικών μορίων ή μιγμάτων τους με διαφορετικές ιδιότητες (διαφορετική διαλυτότητα, πτητικότητα κ.α.), από τη συνολική ποσότητα της οργανικής μάζας στα σωματίδια, από την υγρασία και τη θερμοκρασία. Η εξέταση όλων αυτών απαιτεί την προσομοίωση ενός μεγάλου αριθμού συστημάτων, κάτι που επιτυγχάνεται χάρη στην υπερυπολογιστική υποδομή ARIS, η οποία επιτρέπει την εκτέλεση μεγάλου αριθμού και μεγάλης κλίμακας προσομοιώσεων. Οι προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής επιτρέπουν την παρακολούθηση του τρόπου σχηματισμού νανοσωματιδίων πολλών διαφορετικών συστατικών στην ατμόσφαιρα και επίσης παρέχουν πληροφορίες για τη μορφολογία τους, το μέγεθος, την πυκνότητά τους, τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μορίων που συμμετέχουν στο νανοσωματίδιο, την κινητικότητά τους κ.α. Οι πληροφορίες αυτές σχετικά με τη δομή και τη μορφολογία των σωματιδίων επιτρέπουν τη βελτίωση των μοντέλων ατμοσφαιρικής χημείας μεγάλης κλίμακας, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη μελέτη των διεργασιών στην ατμόσφαιρα. Έτσι βοηθούν στην πρόβλεψη και στη λήψη πιο αποτελεσματικών μέτρων για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Όπως δήλωσε ο κ. Μαυραντζάς, «με τη βοήθεια της μοριακής δυναμικής μπορούμε να κατανοήσουμε πληρέστερα την κατάσταση φάσης και τις δομικές ιδιότητες των σωματιδίων σε επίπεδο νανοκλίμακας. Με αυτό τον τρόπο υπολογίζουμε γρήγορα, με ακρίβεια, αλλά κυρίως με χαμηλό κόστος, ιδιότητες που παραδοσιακά μετρούνται εργαστηριακά με τη χρήση πολύπλοκων πειραματικών διατάξεων που κοστίζουν σημαντικά» Τόνισε ότι «εάν οι προσομοιώσεις πραγματοποιούνταν με συμβατικούς υπολογιστικούς πόρους, θα απαιτούνταν αρκετά χρόνια για να ολοκληρωθούν και άρα να εξαχθούν αξιόπιστα αποτελέσματα, συγκρίσιμα με τις πειραματικές μετρήσεις». «Το υπέρ-υπολογιστικό σύστημα ARIS έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη διεξαγωγή όλων των προσομοιώσεων. Επί της ουσίας, η διεξαγωγή, η ολοκλήρωση και η ανάλυση των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων θα ήταν αδύνατη, αν δεν υπήρχε ο ARIS», υπογράμμισε ο έλληνας ερευνητής. «Η παρουσία τέτοιων ισχυρών υπολογιστικών υποδομών στη χώρα μας, σε συνδυασμό με την πρόοδο που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στο πεδίο των ατομιστικών προσομοιώσεων, μας επιτρέπει να διεξάγουμε υπολογιστικά πειράματα αντίστοιχα με αυτά που εκτελούνται εργαστηριακά με τις πιο σύγχρονες πειραματικές διατάξεις σε μερικά από τα πιο φημισμένα εργαστήρια παγκοσμίως», πρόσθεσε. Ο υπερυπολογιστής ARIS δημιουργήθηκε από το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) και είναι εγκατεστημένος σε ειδικό χώρο στις εγκαταστάσεις του υπουργείου Παιδείας και Έρευνας στο Μαρούσι. Όσοι επιστήμονες θέλουν να τον αξιοποιήσουν, μπορούν να απευθυνθούν στο ΕΔΕΤ. http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500202007

Eλληνας ογκολόγος ανέπτυξε τεστ αίματος για οκτώ διαφορετικούς καρκίνους. Ενα σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη ενός καθολικού τεστ αίματος που θα ανιχνεύει όλους τους καρκίνους, έκαναν επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Ελληνα καθηγητή ογκολογίας και παθολογίας Νικόλα Παπαδόπουλο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ελληνα ογκολόγο Νικόλα Παπαδόπουλο, ανέπτυξαν ένα τεστ που μπορεί να διαγνώσει ταυτόχρονα οκτώ διαφορετικά είδη καρκίνου. Ο τελικός στόχος της επιστημονικής ομάδας είναι να υπάρξει ένα τεστ αίματος που όλοι οι άνθρωποι θα κάνουν κάθε χρόνο, π.χ. όπως συμβαίνει με τις μαστογραφίες στις γυναίκες, ώστε έγκαιρα να γίνεται η διάγνωση τυχόν καρκίνου, προκειμένου έτσι να αυξάνεται η πιθανότητα θεραπείας και επιβίωσης. Ένα τέτοιο καθολικό τεστ έγκαιρης διάγνωσης, πριν την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων του καρκίνου, θεωρείται το «ιερό δισκοπότηρο» της ογκολογίας. Το νέο μη επεμβατικό τεστ υγρής βιοψίας με την ονομασία CancerSEEK αναλύει το DNA που κυκλοφορεί στο αίμα και ελέγχει την παρουσία μεταλλάξεων σε 16 γονίδια και οκτώ πρωτεΐνες, που συνδέονται με τον καρκίνο. Το τεστ δοκιμάσθηκε σε 1.005 ασθενείς με διαγνωσμένους μη μεταστατικούς καρκίνους (σταδίου ένα έως τρία) των ωοθηκών, του ήπατος, του στομάχου, του παγκρέατος, του οισοφάγου, του παχέος εντέρου, των πνευμόνων και του μαστού, οι οποίοι δεν είχαν εξαπλωθεί σε άλλα όργανα. Για πέντε από αυτούς τους καρκίνους (ωοθηκών, ήπατος, στομάχου, παγκρέατος και οισοφάγου) δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κανένα τεστ έγκαιρης διάγνωσης. Το νέο τεστ ανίχνευσε κατά μέσο όρο περίπου το 70% αυτών των καρκίνων, με ποσοστά επιτυχίας που κυμαίνονταν ανάλογα με το είδος καρκίνου: από το 33% για τον καρκίνο του μαστού έως το 98% για τον καρκίνο στις ωοθήκες. Το τεστ, του οποίου το κόστος αναμένεται να είναι έως 500 δολάρια ανά ασθενή, χρησιμοποιεί υπολογιστικό αλγόριθμο μηχανικής μάθησης για να εντοπίσει το σημείο του σώματος όπου βρίσκεται το όργανο που έχει τον καρκίνο. Το τεστ είναι αποτελεσματικότερο στην ανίχνευση καρκίνων δεύτερου και τρίτου σταδίου από ό,τι πρώτου (ανιχνεύει το 43% κατά μέσο όρο των καρκίνων αρχικού σταδίου). Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ογκολογίας Νικόλα Παπαδόπουλο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", δήλωσαν ότι το τεστ δεν είναι ακόμη έτοιμο για κλινική χρήση και ήδη το δοκιμάζουν όχι σε καρκινοπαθείς, αλλά σε ανθρώπους χωρίς καρκίνο, για να διαπιστώσουν την πραγματική χρησιμότητά του. Αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον τα αποτελέσματα αυτής της δεύτερης μεγαλύτερης πενταετούς δοκιμής, που γίνεται σε περίπου 50.000 γυναίκες ηλικίας 65 έως 75 ετών, οι οποίες δεν είχαν ποτέ καρκίνο έως τώρα. Μια πρώτη δοκιμή του τεστ σε 812 υγιή άτομα δείχνει ότι το CancerSEEK εμφανίζει ψευδώς θετικά αποτελέσματα (δείχνει καρκίνο χωρίς να υπάρχει πραγματικά) σε λιγότερο από το 1% των περιπτώσεων. «Η χρήση ενός συνδυασμού επιλεγμένων βιοδεικτών για την έγκαιρη ανίχνευση έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τον τρόπο που ελέγχουμε την παρουσία του καρκίνου και βασίζεται στην ίδια λογική που χρησιμοποιούμε συνδυασμούς φαρμάκων για να θεραπεύσουμε τους καρκίνους» δήλωσε ο Ν. Παπαδόπουλος. Σχετικά με το πόσο αξιοποιήσιμο είναι στην πράξη, τόνισε ότι «ένα τεστ δεν χρειάζεται να είναι τέλειο, για να είναι χρήσιμο». Ποιος είναι ο Ελληνας πίσω από τις σημαντικές ανακαλύψεις για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Ο Δρ. Νικόλας Παπαδόπουλος είναι καθηγητής ογκολογίας και παθολογίας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins Kimmel Cancer Center στο Μέριλαντ της Βαλτιμόρης και θεωρείται ειδικός στην καρκινική διαγνωστική. Τελείωσε τις σπουδές του στην Ελλάδα το 1985, όποτε και αποφοίτησε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον. Το 1992 απέκτησε το μεταπτυχιακό του στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και ολοκλήρωσε την εκπαίδευση του στο Johns Hopkins Medical Institutes, στον τομέα της Ογκολογίας. http://www.kathimerini.gr/944057/article/epikairothta/kosmos/ellhnas-ogkologos-anepty3e-test-aimatos-gia-oktw-diaforetikoys-karkinoys

Στη λίστα Forbes με τους κορυφαίους καρδιολόγους ο κύπριος δρ. Δράκος Στον κατάλογο του αμερικανικού περιοδικού Forbes με τους κορυφαίους καρδιολόγους στις ΗΠΑ, για το έτος 2017, βρίσκεται ο κύπριος καρδιολόγος, επισκέπτης καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου, δρ. Σταύρος Γ. Δράκος. Ο δρ Δράκος, που διαπρέπει στην Αμερική, περιλαμβάνεται στους 27 καρδιολόγους, που αναγνωρίσθηκαν από το Forbes ως υποδειγματικοί γιατροί στον τομέα της Καρδιολογίας και τιμήθηκαν με τη διάκριση «Physician Honor Roll». Η επιλογή και η βράβευσή του από το αμερικανικό περιοδικό έγινε μέσω ειδικού αλγόριθμου -προϊόν τεχνητής νοημοσύνης- που συνυπολογίζει το βιογραφικό, το έργο και τις δημοσιεύσεις ενός επιστήμονα, αλλά και τις κριτικές ασθενών, ασφαλιστικών εταιρειών και συναδέρφων του. Το έργο του δρος Δράκου στη μεταμόσχευση καρδιάς και τη μηχανική υποστήριξη της λειτουργίας του κυκλοφορικού έχει συμβάλει τα μέγιστα στην εξέλιξη της επιστήμης της Καρδιολογίας. «Η παροχή υψηλού επιπέδου ιατρικής φροντίδας απαιτεί στενή επαφή με τις εξελίξεις» Αυτή η διάκριση αντανακλά την πολύχρονη προσπάθεια πολλών ανθρώπων, από την οικογένειά μου μέχρι συνεργάτες και συνάδελφους στην Αμερική, την Ελλάδα και την Κύπρο, ανέφερε ο δρ. Σταύρος Δράκος και πρόσθεσε: «Η παροχή υψηλού επιπέδου ιατρικής φροντίδας απαιτεί στενή επαφή με τις συνεχείς εξελίξεις της ιατρικής επιστήμης. Αυτό επιτυγχάνεται με συνεχή διασύνδεση των ευρημάτων στους θάλαμους των ασθενών μας στις πανεπιστημιακές κλινικές, με όσα ανακαλύπτουμε μέσω των ερευνών μας στα εργαστήρια αυτών των κλινικών. Με μεγάλη μου χαρά παρατηρώ ότι η νεοσύστατη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κύπρου κινείται σταθερά προς αυτή την κατεύθυνση και με τη συνεχή στήριξη της πολιτείας θα συνεχίσει να συνδυάζει το ιατρικό έργο με την ιατρική έρευνα». Ο αντιπρύτανης Διεθνών Σχέσεων, Οικονομικών και Διοίκησης του Πανεπιστημίου Κύπρου, καθηγητής Κωνσταντίνος Π. Κωνσταντίνου, αφού συνεχάρη θερμά τον διακεκριμένο καρδιολόγο και καθηγητή δρα Σταύρο Δράκο σημείωσε: «Αναμφίβολα, η διεθνής αναγνώριση της επιστημονικής αριστείας του δρος Σταύρου Δράκου και της λαμπρής παρουσίας του στην έρευνα και τη θεραπεία καρδιακών ασθενειών, αποτελεί μεγάλη τιμή για την Κύπρο και το Πανεπιστήμιο Κύπρου». O κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου, καθηγητής Καρδιολογίας Γεράσιμος Φιλιππάτος ανέφερε: «Είναι μεγάλη τιμή για την Ιατρική μας η βράβευση του επισκέπτη καθηγητή της Σχολής δρος Σταύρου Δράκου από το περιοδικό Forbes για το 2017, ως από τους 27 κορυφαίους καρδιολόγους της Αμερικής. Το βραβείο απονέμεται σε γιατρούς που αποτελούν παράδειγμα για τους νεότερους στην έρευνα και την αντιμετώπιση των ασθενειών. Μας δίνει μεγάλη χαρά γιατί αυτές είναι οι αρχές που θέλουμε να ακολουθεί η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου». Ο δρ. Σταύρος Γ. Δράκος είναι καθηγητής Καρδιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Γιούτα και επικεφαλής του προγράμματος Καρδιακής Ανεπάρκειας, Μεταμοσχεύσεων και Μηχανικής Υποστήριξης Καρδιάς στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Το Πανεπιστήμιο της Γιούτα έγινε παγκοσμίως γνωστό το 1982, με την τοποθέτηση της πρώτης μόνιμης τεχνητής καρδιά σε άνθρωπο. Ο δρ. Δράκος καταγράφει μια λαμπρή καριέρα στις ΗΠΑ και διακρίνεται στον τομέα της διάγνωσης και θεραπείας ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και αλλά καρδιολογικά προβλήματα. Έχει δημοσιεύσει πρωτότυπες επιστημονικές ιατρικές εργασίες που οδήγησαν στη δημιουργία του βραβευμένου Προγράμματος Ανάρρωσης Καρδιάς στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γιούτα. Ο δρ. Δράκος είναι επίσης συμπρόεδρος της Ομάδας Εργασίας του Αμερικανικού Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας (ΝIH/NHLBI) για την καρδιακή ανάρρωση και του Ετήσιου Διεθνούς Συνεδρίου Καρδιακής Ανάρρωσης (UCARS). http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500186510

Ο Πλούτων απέκτησε τη δική του λίμνη Αλκυονία. Άλλη μια αρχαιοελληνική ονομασία δόθηκε σε μια περιοχή ουράνιου σώματος. Πρόκειται για την Αλκυονία (Alcyonia Lacus) στον Πλούτωνα, μια πιθανή λίμνη παγωμένου αζώτου, η οποία πήρε το όνομα της ομώνυμης λίμνης κοντά στην αρχαία τοποθεσία Λέρνα της Αργολίδας. Η Αλκυονίδα θεωρείτο απύθμενη από τους αρχαίους και μία από τις εισόδους για τον κάτω κόσμο στην ελληνική μυθολογία. Την απόφαση πήρε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU), η οποία «βάφτισε» επίσημα άλλες 14 τοποθεσίες στον μακρινό Πλούτωνα. Είχε προηγηθεί μια πρώτη ονοματοδοσία 14 περιοχών του νάνου πλανήτη το 2017, καθώς και του μεγαλύτερου δορυφόρου του Χάροντα το 2018, η οποία τώρα επεκτάθηκε και σε άλλα μέρη της παγωμένης επιφάνειας του Πλούτωνα (πεδιάδες, βουνά, λίμνες, κρατήρες κ.α.). Τα νέα ονόματα προτάθηκαν από την επιστημονική ομάδα της αποστολής New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), της οποίας το ομώνυμο σκάφος πραγματοποίησε την πρώτη προσέγγιση του Πλούτωνα και των δορυφόρων του το 2015. Εκτός από ονόματα που παραπέμπουν στον κάτω κόσμο, επιλέχθηκαν ονόματα προηγούμενων διαστημικών αποστολών που άνοιξαν το δρόμο για το New Horizon, επιστημόνων και μηχανικών που συνέδεσαν το όνομα τους με την εξερεύνηση του Πλούτωνα και της Ζώνης Κάιπερ κ.α. Τα 14 ονόματα είναι: Alcyonia Lacus, Elcano Montes (οροσειρά), Hunahpu Valles (σύστημα φαραγγιών με όνομα από τη μυθολογία των Μάγια), Khare (κρατήρας), Kiladze (κρατήρας), Lowell Regio, Mwindo Fossae, Piccard Mons (όρος και πιθανώς κρυοηφαίστειο), Pigafetta Montes, Piri Rupes (προς τιμή του Οθωμανού χαρτογράφου και ναυάρχου Πίρι Ρέις), Simonelli(κρατήρας), Wright Mons, Vega Terra και Venera Terra (τα δύο τελευταία ονόματα προέρχονται από σοβιετικές διαστημικές αποστολές). Το σκάφος New Horizons, που κατασκευάσθηκε και κατευθύνεται από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς του Μέριλαντ, βρίσκεται σήμερα σε απόσταση σχεδόν 6,6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη. Είναι σε καλή κατάσταση και συνεχίζει να μεταδίδει δεδομένα που κατέγραψε κατά το πέρασμα του την Πρωτοχρονιά του 2019 κοντά από το ουράνιο σώμα «2014 MU69»(Έσχατη Θούλη) της Ζώνης Κάιπερ, το πιο μακρινό αντικείμενο που έχει ποτέ μελετηθεί. Στην φωτογραφία O Πλούτωνας και ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Χάροντας, όπως τους είδε το διαστημικό σκάφος New Horizons τον Ιούλιο του 2015 (πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός!) https://physicsgg.me/2019/08/12/%ce%bf-%cf%80%ce%bb%ce%bf%cf%8d%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bb%ce%af%ce%bc%ce%bd%ce%b7-%ce%b1%ce%bb/

Ο Θαμμένος Ωκεανός του Πλούτωνα είναι Υγρός. Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Geoscience αναφέρει τον πλανήτη νάνο Pluto, ο οποίος έχει ωκεανό υγρού νερού κάτω από ένα στρώμα μονωτικού αερίου. Οι ερευνητές λένε ότι είναι δυνατόν η ίδια διαδικασία να πραγματοποιείται κάτω από την επιφάνεια άλλων κόσμων σε άλλα ηλιακά συστήματα. "Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότεροι ωκεανοί στο σύμπαν από ό, τι πιστεύαμε προηγουμένως, καθιστώντας την ύπαρξη εξωγήινης ζωής πιο πιθανή", δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Shunichi Καμάτα του Πανεπιστημίου Hokkaido στην Ιαπωνία. Οι παρατηρήσεις της NASA που διενεργήθηκαν από τον ανιχνευτή New Horizons έδειξαν ότι το Sputnik Planitia, η πεδιάδα πλάτους 100 χιλιομέτρων που καλύπτεται από πάγο αζώτου, ευθυγραμμίζεται με τον παλιρροϊκό άξονα του Πλούτωνα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο λόγος αυτής της ευθυγράμμισης είναι η επιπλέον μάζα στην περιοχή και κοντά στην επιφάνεια στην περιοχή Sputnik Planitia που πιθανώς αποτελείται από πάγο αζώτου και νερό. Προηγούμενες έρευνες δείχνουν ότι το νερό απελευθερώθηκε για να αυξηθεί μετά από επιπτώσεις σε κομήτες. Η νέα μελέτη προτείνει επίσης μια εξήγηση για το πώς ένας θαμμένος ωκεανός παρέμεινε παγωμένος για την ιστορία του ηλιακού συστήματος σε 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Ο Καμάτα και οι συνεργάτες του πιστεύουν ότι υπάρχει ένα μονωτικό στρώμα «ενυδατωμένων αερίων» κάτω από τον παγο του Πλούτωνα. Αυτά τα παγωμένα στερεά αποτελούνται από αέρια παγιδευμένα μέσα σε «κλουβιά» μοριακού νερού. Σε προσομοιώσεις χωρίς τη στιβάδα ενυδάτωσης, ο ωκεανός στον Πλούτωνα πάγωσε στερεά πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια.Ωστόσο, σε προσομοιώσεις με το μονωτικό στρώμα, ο ωκεανός είναι ακόμα εκεί σήμερα.Το αέριο δρα ως μονωτής και προς τις δύο κατευθύνσεις: κάτω από την επιφάνεια και διατηρώντας την επιφάνεια αρκετά κρύα ώστε να ληφθούν υπόψη οι μεταβολές του πάχους του κελύφους του πάγου. Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακριβώς τι είναι το αέριο, αν υπάρχει, αλλά υποθέτουν ότι το μεθάνιο είναι πιθανός υποψήφιος. https://asgardia.space/en/news/Plutos-Buried-Ocean-Is-Liquid

Η πρώτη επιστημονική δημοσίευση για την Έσχατη Θούλη. Δημοσιεύθηκαν τα πρώτα επιστημονικά αποτελέσματα που προέκυψαν με την προσέγγιση του διαστημικού σκάφους New Horizons(*) σε απόσταση 3.500 χιλιομέτρων από το αντικείμενο MU69, γνωστό επίσης και ως Έσχατη Θούλη. Η Έσχατη Θούλη βρίσκεται στη ζώνη Kuiper και απέχει 6,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Είναι το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει επισκεφθεί ποτέ η ανθρωπότητα (με μη επανδρωμένο σκάφος). Η δημοσίευση με τίτλο «Initial results from the New Horizons exploration of 2014 MU69, a small Kuiper Belt object» των Stern et al, περιγράφει τα σημαντικότερα ευρήματα των παρατηρήσεων της Έσχατης Θούλης. https://science.sciencemag.org/content/364/6441/eaaw9771 Ωστόσο μόνο το 10% των δεδομένων της αποστολής έχουν επεξεργαστεί, οπότε πολλές περισσότερες πληροφορίες θα προκύψουν μέχρι να φτάσει και να αναλυθεί το σύνολο των δεδομένων στη Γη, κάτι που αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2020. Τα κυριότερα ευρήματα είναι ότι η Έσχατη Θούλη (MU69): (α) συνίσταται από μια περίεργη δομή δυο λοβών (β) διαθέτει ένα μη αναμενόμενο πεπλατυσμένο σχήμα, (γ) δεν έχει κρατήρες στην επιφάνειά της (εκτός από έναν) και (δ) εμφανίζει παράξενα μοτίβα ανακλαστικότητας στην επιφάνειά της. Οι πρώτες εικόνες για το MU69 που έφτασαν στη Γη από το New Horizon αποκάλυψαν την περίεργη δομή των δυο λοβών, που το έδειχνε να μοιάζει με χιονάνθρωπο, αλλά αργότερα αποδείχθηκε ότι οι δυο λοβοί ήταν στην πραγματικότητα επίπεδοι δίσκοι, οι οποίοι κόλλησαν μεταξύ τους πολύ νωρίς στην ιστορία του ηλιακού μας συστήματος. Το MU69 θεωρείται απομεινάρι του αρχέγονου ηλιακού μας συστήματος και μας δίνει πληροφορίες για τα υλικά που σχημάτισαν τους πλανήτες και τους δορυφόρους τους, που τώρα περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο. Κινείται στην ζώνη Kuiper, μια περιοχή παγωμένων αστεροειδών πέρα από τον Ποσειδώνα, η οποία έχει παραμείνει σχεδόν αμετάβλητη από το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος. Η προσέγγιση του New Horizons στο MU69 μας έδωσε για πρώτη φορά στην διαστημική ιστορία να μελετήσουμε ένα από τα δομικά στοιχεία του ηλιακού μας συστήματος. Στην δημοσίευση οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι το MU69 σχηματίστηκε από μια ήπια σύγκρουση δυο σωμάτων, γνωστή ως δυαδική επαφή. https://en.wikipedia.org/wiki/Contact_binary_(small_Solar_System_body) Μπορεί να υπάρχουν αρκετά τέτοια αντικείμενα στο ηλιακό σύστημα, αλλά είναι η πρώτη φορά που μπορέσαμε να φτάσουμε τόσο κοντά σε ένα από αυτά και να το μελετήσουμε. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί ο κάθε λοβός έχει επίπεδη μορφή, αν προκλήθηκε από την σύγκρουση δυο σωμάτων με παρόμοια μεγέθη ή οφείλεται στην παραμόρφωση εξαιτίας της γρήγορης περιστροφής των σωμάτων ή κάτι άλλο. Το σίγουρο είναι ότι οι ερευνητές εξεπλάγησαν όταν συνειδητοποίησαν την επιπεδότητα του αντικειμένου. Αξιοσημείωτη είναι η παρουσία ενός κρατήρα (που ονομάζεται Maryland) στον μικρότερο λοβό. Θεωρείται ότι δημιουργήθηκε πριν οι δυο λοβοί συγχωνευτούν μεταξύ τους – διαφορετικά θα έπαυαν να είναι κολλημένοι. Στον μεγαλύτερο λοβό υπάρχει ένας δακτύλιος ενός λαμπερού υλικού, που ονομάζεται «ο δρόμος προς το πουθενά», εξαιτίας του ότι ο δακτύλιος δεν είναι πλήρης. Λαμπερό υλικό υπάρχει στην περιοχή που ενώνονται οι δυο λοβοί, για το οποίο δεν υπάρχει ακόμα σαφής ερμηνεία.Ένα από τα ευρήματα που εξέπληξε τους ερευνητές ήταν το γεγονός ότι η Έσχατη Θούλη δεν έχει δορυφόρους. Κι αυτό διότι έχει παρατηρηθεί πως πολλά παρόμοια αντικείμενα στο ηλιακό μας σύστημα διαθέτουν δορυφόρους. Μια πιθανότητα είναι να διέθετε στο παρελθόν και με την πάροδο του χρόνου να συγχωνεύθηκε στην Έσχατη Θούλη. Υπάρχουν ακόμα πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με το αντικείμενο MU69. Πολλά από αυτά θα απαντηθούν όταν αναλυθεί και ο κύριος όγκος των δεδομένων που αναμένονται από το διαστημικό σκάφος New Horizons. Ο σκοπός της αποστολής δεν τελειώνει με την εξερεύνηση της Έσχατης Θούλης. Η επιστημονική ομάδα του New Horizons αναζητά τον επόμενο στόχο, αλλά η απόφαση θα ανακοινωθεί μάλλον το 2020. Η προσέγγιση του νέου στόχου θα πραγματοποιηθεί αργότερα, μέσα στην δεκαετία του 2020. Προς το παρόν, όλα τα μάτια είναι στραμμένα προς την Έσχατη Θούλη, καθώς το διαστημικό σκάφος συνεχίζει την αποστολή των δεδομένων προς την Γη. Και αναμένονται κι άλλες πιο εντυπωσιακές ανακαλύψεις σχετικά με την προέλευση αυτού του αντικειμένου και τις αλλαγές που υπέστη με το πέρασμα του χρόνου. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες ΕΔΩ: https://www.forbes.com/sites/jonathanocallaghan/2019/05/16/first-new-horizons-science-results-reveal-secrets-of-mu69-in-the-outer-solar-system/#55f1068c4820 (*)Το διαστημικό σκάφος New Horizons εκτοξεύθηκε στις αρχές του 2006 με στόχο την εξερεύνηση του πλανήτη-νάνου Πλούτωνα και των δορυφόρων του. Τον Ιούλιο του 2015, το New Horizons βρέθηκε στην πιο κοντινή απόσταση από τον Πλούτωνα – 13.695 χιλιόμετρα. Το ντοκιμαντέρ που ακολουθεί περιγράφει τις πιο συναρπαστικές στιγμές της εξερεύνησης του Πλούτωνα: https://www.youtube.com/watch?v=eratKXB9fsk https://physicsgg.me/2019/05/18/%ce%b7-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84/

Μια νέα φωτογραφία της Έσχατης Θούλης. Μια νέα «φουρνιά» -τις καλύτερες έως τώρα- φωτογραφίες της Έσχατης Θούλης, τις οποίες τράβηξε και έστειλε το σκάφος New Horizons (Νέοι Ορίζοντες), έδωσε στη δημοσιότητα η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA). Οι φωτογραφίες είχαν τραβηχτεί κατά την ιστορική κοντινή διέλευση του σκάφους την Πρωτοχρονιά από το πιο μακρινό ουράνιο σώμα που έχει ποτέ «επισκεφθεί» μια διαστημοσυσκευή, σε απόσταση περίπου 6,6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη. Το σκάφος απομακρύνεται πλέον από την μακρινή Θούλη (επισήμως γνωστή ως «2014 MU69″), αλλά συνεχίζει να στέλνει σταδιακά και με αργό ρυθμό στη Γη φωτογραφίες και άλλα δεδομένα που έχει αποθηκεύσει στη μνήμη του, κάτι που θα συνεχίσει να κάνει για τους επόμενους 18 μήνες. Το σκάφος βρίσκεται τώρα σε απόσταση 6,64 δισ. χλμ. από τη Γη και τα ραδιοσήματα του, που ταξιδεύουν με την ταχύτητα του φωτός, φθάνουν στη Γη σε έξι ώρες και εννέα λεπτά. Οι νέες φωτογραφίες με ανάλυση περίπου 33 μέτρων ανά εικονοστοιχείο (πίξελ) – η υψηλότερη μέχρι σήμερα- αναδεικνύουν πιο ανάγλυφα την Έσχατη Θούλη με τους δύο λοβούς της ως ένα παράξενο υβρίδιο ανάμεσα σε διπλή τηγανίτα και χιονάνθρωπο, ένα σχήμα που δεν έχουν ξαναδεί οι επιστήμονες. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν, όταν το σκάφος απείχε 6.628 χιλιόμετρα από την Έσχατη Θούλη, εξίμισι λεπτά πριν φθάσει στο κοντινότερο σημείο από αυτήν (σε απόσταση 3.500 χλμ). «Οι λεπτομέρειες που βλέπουμε πια στην επιφάνεια της Έσχατης Θούλης, οι οποίες δεν ήσαν σαφείς στις προηγούμενες εικόνες, δεν μοιάζουν με κανένα άλλο αντικείμενο από όσα έχουμε εξερευνήσει έως τώρα», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής Άλαν Στερν του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Ερευνών (SwRI). https://physicsgg.me/2019/02/23/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%cf%86%cf%89%cf%84%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ad%cf%83%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7%cf%82/

H Έσχατη Θούλη δεν μοιάζει με χιονάνθρωπο αλλά πλακουτσωτή τηγανίτα. Η περίεργη μορφή της Έσχατης Θούλης: Εικόνες που λήφθηκαν την 1η Ιανουαρίου 2019 από το διαστημικό σκάφος New Horizons, όταν αυτό απείχε 8862 χιλιόμετρα από την Έσχατη Θούλη και 6,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη! Οι νέες φωτογραφίες που έστειλε το σκάφος New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) από τη μακρινή Έσχατη Θούλη, δείχνουν ότι το ουράνιο σώμα, που αρχικά είχε φανεί να έχει σχήμα χιονάνθρωπου, είναι τελικά αρκετά πλακουτσωτό και όχι δύο ανισομεγέθεις σφαίρες ενωμένες μεταξύ τους, όπως νόμιζαν έως τώρα οι επιστήμονες. Οι επιστήμονες της αποστολής δήλωσαν ότι ο μεγαλύτερος λοβός (η Έσχατη) μοιάζει περισσότερο με μια γιγάντια τηγανίτα, ενώ ο μικρότερος (η Θούλη) με βαθουλωμένο καρύδι. «Είχαμε μία εντύπωση για την Έσχατη Θούλη βασισμένη στον περιορισμένο αριθμό εικόνων που είχαμε πάρει έως τώρα, αλλά βλέποντας πια περισσότερα στοιχεία, έχουμε αλλάξει σημαντικά τη γνώμη μας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Άλαν Στερν του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Ερευνών (SRI). «Θα ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα να πούμε ότι το σχήμα της είναι πιο επίπεδο, σαν τηγανίτα. Αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι οι νέες εικόνες γεννάνε επιστημονικά αινίγματα για το πώς μπορεί να σχηματίστηκε ένα τέτοιο αντικείμενο. Δεν έχουμε ποτέ δει κάτι παρόμοιο σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο», προσέθεσε. Το «ραντεβού» του σκάφους με την Έσχατη Θούλη -το πιο μακρινό στη διαστημική ιστορία- είχε γίνει στις αρχές του έτους σε απόσταση περίπου 6,6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, στην παγωμένη Ζώνη Κάιπερ. Οι νέες φωτογραφίες είχαν τραβηχτεί σε απόσταση 8.000 χιλιομέτρων από την Έσχατη Θούλη (επισήμως γνωστή ως «2014 MU69»), περίπου δέκα λεπτά αφότου το σκάφος είχε κάνει την κοντινότερη διέλευση από αυτήν. Νέες εικόνες θα συνεχίσουν να φθάνουν σταδιακά στη Γη, καθώς το σκάφος συνεχώς απομακρύνεται με ταχύτητα 50.000 χιλιομέτρων την ώρα. Συνολικά θα χρειαστούν περίπου 20 μήνες μέχρι το New Horizons να στείλει όλα τα δεδομένα που έχει συλλέξει. Η μορφή της Έσχατης Θούλης σύμφωνα με τα νέα δεδομένα: Η εικόνα που ακολουθεί δείχνει το σχήμα της Έσχατης Θούλης σύμφωνα με τις μέχρι τώρα φωτογραφίες που έχουν φτάσει στη Γη: https://physicsgg.me/2019/02/10/h-%ce%ad%cf%83%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%87%ce%b9%ce%bf%ce%bd%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89/

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα το καλύτερο έως τώρα «πορτρέτο» της Έσχατης Θούλης! Μια αρκετά καθαρή φωτογραφία της Έσχατης Θούλης, την οποία τράβηξε το σκάφος New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) από απόσταση μόνο 6.700 χιλιομέτρων, έδωσε η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) στη δημοσιότητα. Είναι το κοντινότερο «πορτρέτο» μέχρι σήμερα του μακρινού σώματος στη Ζώνη Κάιπερ και επιτρέπει να διακρίνει κανείς με αρκετές λεπτομέρειες το ασυνήθιστο σχήμα της Θούλης, επισήμως γνωστής ως «2014 MU69». Η φωτογραφία -με ανάλυση 135 μέτρων ανά εικονοστοιχείο (πίξελ)- που τραβήχτηκε την 1η Ιανουαρίου, μόλις επτά λεπτά πριν την κοντινότερη διέλευση της αμερικανικής διαστημοσυσκευής από την Έσχατη Θούλη, είχε αποθηκευθεί στη μνήμη του σκάφους. Στη συνέχεια χρειάστηκε αρκετό χρόνο για να φθάσει στη Γη λόγω της μεγάλης απόστασης, ενώ υπέστη και μια επεξεργασία από τους επιστήμονες, ώστε να γίνει ακόμη πιο καθαρή. Οι δύο λοβοί της Θούλης εμφανίζουν πολλές περιοχές με εναλλαγές φωτεινού και σκούρου χρώματος, για άγνωστο λόγο. Διαθέτουν επίσης στην επιφάνειά τους αρκετά βαθουλώματα άγνωστης προέλευσης και διαμέτρου έως 700 μέτρων, που μπορεί να είναι κρατήρες πρόσκρουσης ή να έχουν προκύψει από κάποια εγγενή γεωλογική διαδικασία. Τους επόμενους μήνες θα φθάσουν στη Γη ακόμη καλύτερες και έγχρωμες φωτογραφίες της Έσχατης Θούλης, που θα βοηθήσουν «να λυθούν τα πολλά μυστήριά της», όπως είπε ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής ‘Αλαν Στερν του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Ερευνών (SRI) του Κολοράντο. Το New Horizons βρίσκεται πλέον σε απόσταση περίπου 6,64 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, λειτουργεί χωρίς προβλήματα και απομακρύνεται από την Έσχατη Θούλη με ταχύτητα 50.700 χιλιομέτρων την ώρα. https://www.in.gr/2019/01/25/tech/kontinotero-portreto-tis-esxatis-thoulis-edose-nasa/

Ένα ροκ τραγούδι για το διαστημικό σκάφος New Horizons. [Dr. Stephen Hawking:] «The revelations of New Horizons may help us to understand better how our solar system was formed» New horizons to explore New horizons no one’s ever seen before Limitless wonders In a never-ending sky We may never, never reach them That’s why we have to try New horizons to take our breath away New horizons getting closer every day Somewhere in the distance A wonder will appear One day New Horizons will be very, very near That’s why we’re here Tonight the hand of man reaches out To throw light on how life came about Computer is reckoning an all-time high The future is beckoning onward and onward we fly New horizons a dream coming true New horizons that will change our point of view The fruits of wishful thinking We taste them for real We’re off to new horizons so hold on to the wheel That’s how we feel New horizons every day [Dr. Stephen Hawking:] «New Horizons» New horizons New horizons every day All right! [Dr. Stephen Hawking:] «We explore because we are human, and we want to know.» Ο Brian May είναι αστροφυσικός και υπήρξε κιθαρίστας του θρυλικού συγκροτήματος Queen του Freddie Mercury. Εμπνευσμένος από την αποστολή «New Horizons» της NASA έγραψε το παραπάνω κομμάτι. Σύμφωνα με δηλώσεις του Brian May: «η αποστολή δημιούργησε μουσική μέσα στο κεφάλι μου. Είναι μια αποστολή που έχει να κάνει με την ανθρώπινη περιέργεια, την ανάγκη της ανθρωπότητας να βγει εκεί έξω και να εξερευνήσει». Όπως είπε, τον κάλεσε ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής Alan Stern και του ζήτησε να γράψει ένα τραγούδι για την περίσταση. «Στην αρχή δίστασα γιατί το έβρισκα δύσκολο να σκεφτώ οτιδήποτε που να κάνει ομοιοκαταληξία με την Έσχατη Θούλη». Τελικά, συνεργάστηκε με τον στιχουργό Don Black κι έγραψε το τραγούδι που αρχίζει και τελειώνει με φράσεις του Stephen Hawking. Ο May είχε διακόψει τις σπουδές του για να ασχοληθεί με τους Queen. Όμως, πήρε με μεγάλη καθυστέρηση το διδακτορικό του από το Imperial College του Λονδίνου το 2007. Έκτοτε εμπλέκεται με διάφορα επιστημονικά και διαστημικά προγράμματα. Για παράδειγμα, η ιδέα της Ημέρας των Αστεροειδών γεννήθηκε από τον διάσημο κιθαρίστα [και τον σκηνοθέτη Grigorij Richters]. https://physicsgg.me/2019/01/03/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%81%ce%bf%ce%ba-%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%8d%ce%b4%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%83%ce%ba%ce%ac/

NASA : Η πρώτη HD φωτογραφία της Έσχατης Θούλης Οι επιστήμονες της αποστολής του σκάφους New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έδωσαν στη δημοσιότητα νέες καλύτερης ανάλυσης φωτογραφίες της Έσχατης Θούλης, του πιο μακρινού διαστημικού σώματος που έχει ποτέ εξερευνηθεί, οι οποίες αποκαλύπτουν ότι έχει σχήμα χιονάνθρωπου, διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Οι νέες φωτογραφίες από απόσταση περίπου 27.000 χιλιομέτρων δείχνουν ότι η Έσχατη Θούλη (επισήμως γνωστή ως «2014 MU69») αποτελείται από δύο ανισομεγέθεις ακανόνιστες σφαίρες κολλημένες μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ενιαίο σώμα συνολικής διαμέτρου 33 χιλιομέτρων, δηλαδή, όσο το μέγεθος μιας πόλης. Οι επιστήμονες εκμεταλλεύθηκαν το διπλό όνομα του σώματος για να βαφτίσουν τη μία σφαίρα Έσχατη (διαμέτρου 19 χιλιομέτρων) και την άλλη Θούλη (14 χιλιομέτρων). Το όλο σώμα είναι πολύ σκούρο, καθώς η μεγαλύτερη σφαίρα αντανακλά μόνο το 13% του φωτός που πέφτει πάνω της, ενώ η μικρότερη ποσοστό 6%. Οι πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες επίσης δείχνουν ότι η Έσχατη Θούλη έχει κοκκινωπή απόχρωση, πιθανώς επειδή η ισχυρή κοσμική ακτινοβολία έχει δώσει μια εξωτική απόχρωση στους επιφανειακούς πάγους της (κάτι ανάλογο συμβαίνει σε τμήματα του Πλούτωνα). Κατά πάσα πιθανότητα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, οι δύο σφαίρες ενώθηκαν με μη βίαιο τρόπο στην αρχική φάση σχηματισμού του ηλιακού μας συστήματος πριν από περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, κινούμενες η μία προς την άλλη με χαμηλή ταχύτητα δύο έως τριών χιλιομέτρων την ώρα. Ακόμη υψηλότερης ανάλυσης φωτογραφίες και άλλα δεδομένα που έχει συλλέξει με τα όργανά του το σκάφος θα συνεχίσουν να φθάνουν στη Γη τις επόμενες μέρες, εβδομάδες και μήνες έως το 2020, καθώς η Έσχατη Θούλη απέχει 6,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Μέχρι τώρα ούτε το 1% των δεδομένων αυτών δεν έχει έλθει στη Γη. Η πρώτη καλής ανάλυσης φωτογραφία, από απόσταση μόνο 3.500 χιλιομέτρων, αναμένεται να «κατέβει» μέσα στο Φεβρουάριο. Και ένα τραγούδι από έναν Queen Ο Μπράιαν Μέι, αστροφυσικός και κιθαρίστας του θρυλικού συγκροτήματος Queen του Φρεντ Μέρκιουρι, μόλις κυκλοφόρησε ένα νέο σινγκλ με τίτλο «New Horizons». «Η αποστολή δημιούργησε μουσική μέσα στο κεφάλι μου. Είναι μια αποστολή που έχει να κάνει με την ανθρώπινη περιέργεια, την ανάγκη της ανθρωπότητας να βγει εκεί έξω και να εξερευνήσει», δήλωσε ο Μέι. Όπως είπε, τον κάλεσε ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής ‘Αλαν Στερν και του ζήτησε να γράψει ένα τραγούδι για την περίσταση. «Στην αρχή δίστασα γιατί το έβρισκα δύσκολο να σκεφτώ οτιδήποτε που να κάνει ομοιοκαταληξία με την Έσχατη Θούλη», ανέφερε ο βρετανός επιστήμονας και μουσικός. Τελικά, συνεργάστηκε με τον άγγλο στιχουργό Ντον Μπλακ και μπόρεσε να γράψει ένα τραγούδι, το οποίο αρχίζει και τελειώνει με φράσεις του διάσημου αείμνηστου βρετανού κοσμολόγου Στίβεν Χόκινγκ. Ο Μέι, ο οποίος είχε διακόψει τις σπουδές του στη φυσική για να ασχοληθεί με τους Queen, τελικά πήρε με μεγάλη καθυστέρηση το διδακτορικό του από το Imperial College του Λονδίνου το 2007. Έκτοτε εμπλέκεται με διάφορα επιστημονικά και διαστημικά προγράμματα. https://www.in.gr/2019/01/03/tech/nees-fotografies-tis-esxatis-thoulis-kai-eidiki-afierosi-apo-enan-queen/

Οι πρωτες φωτογραφίες. Στις 30 Δεκεμβρίου 2018 οι «Νέοι Ορίζοντες» – 39 ώρες πριν την πλησιέστερη προσέγγιση – απείχαν από την Έσχατη Θούλη 1,9 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Τότε η κάμερα των «Νέων Οριζόντων» φωτογράφισε την Έσχατη Θούλη και το αποτέλεσμα φαίνεται στην εικόνα που ακολουθεί: Αυτή την στιγμή το διαστημικό σκάφος New Horizons διέρχεται από απόσταση κάποιων χιλιάδων χιλιομέτρων από την Έσχατη Θούλη, με ταχύτητα 50.000 km/h. Δεν είναι δυνατόν να τεθεί σε τροχιά γύρω της, κι έτσι θα συνεχίσει το ταξίδι. Τα επιστημονικά όργανα του New Horizons και η κάμερα υψηλής ανάλυσης που διαθέτει, «σαρώνουν» την επιφάνεια της Θούλης. Η επικοινωνία της NASA με το διαστημικό σκάφος είναι πολύ αργή: το σήμα για να φτάσει από την Γη στο New Horizons και να επιστρέψει χρειάζεται πάνω από 12 ώρες. Έτσι, η μετάδοση όλων των πληροφοριών, σύμφωνα με τους επιστήμονες της NASA, αναμένεται να διαρκέσει μέχρι το καλοκαίρι του 2020. Περιμένουμε λοιπόν τις επόμενες ώρες (και ημέρες) νεώτερα και περισσότερα στοιχεία για την Έσχατη Θούλη … https://physicsgg.me/2019/01/01/%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ad%cf%83%cf%87%ce%b1%cf%84%ce%b7-%ce%b8%ce%bf%cf%8d/

Το πιο μακρινό «ραντεβού» στη διαστημική ιστορία. Την πρώτη μέρα του 2019 -περίπου στις 07:30 ώρα Ελλάδας της Πρωτοχρονιάς- το σκάφος New Horizons (Νέοι Ορίζοντες) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), έπειτα από ένα μακρύ ταξίδι, θα πει το «ευτυχές το νέο έτος» στην Έσχατη Θούλη στη Ζώνη Κάιπερ. Θα είναι το πιο μακρινό ουράνιο σώμα που θα έχει ποτέ επισκεφθεί μια ανθρώπινη διαστημοσυσκευή, σε απόσταση σχεδόν 6,6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, περίπου 1,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα πέρα από τον Πλούτωνα, τον οποίο το New Horizons είχε πρώτο επισκεφθεί το 2015. Η μυστηριώδης Έσχατη Θούλη (Ultima Thule) -επίσημα γνωστή ως «2014 MU69″- είχε ανακαλυφθεί από το διαστημικό τηλεσκόπιο «Χαμπλ» πριν τέσσερα χρόνια. Φέρει το όνομα της αρχαίας Θούλης, ενός νησιού που είχε αναφέρει ο αρχαίος Έλληνας εξερευνητής Πυθέας τον 4ο αιώνα π.Χ. ότι βρισκόταν βόρεια της Βρετανίας (ίσως επρόκειτο για την Ισλανδία ή τη Γροιλανδία). Από τότε το όνομα της Θούλης συμβολίζει αυτό που βρίσκεται στην εσχατιά του κόσμου. Το κόστους 700 εκατομμυρίων δολαρίων New Horizons, το οποίο είχε εκτοξευθεί από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ τον Ιανουάριο του 2006, έβαλε πλώρη για τις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος μετά την ιστορική του επίσκεψη στο νάνο πλανήτη Πλούτωνα τον Ιούλιο του 2015. Η Έσχατη Θούλη -που απέχει από τον Ήλιο 44 φορές μακρύτερα από ό,τι η Γη- είναι ένα παγωμένο σώμα με θερμοκρασία περίπου μείον 230 βαθμούς Κελσίου, σκούρα κοκκινωπή απόχρωση και το μέγεθος μιας πόλης, καθώς έχει διάμετρο περίπου 30 χιλιομέτρων. Είναι ακόμη ασαφές τι σχήμα έχει (επίμηκες, σφαιρικό ή ακανόνιστο), αν συνοδεύεται από μίνι δορυφόρους ή δακτυλίους και αν αποτελείται από ένα ενιαίο σώμα ή από δύο σώματα, το ένα σε τροχιά γύρω από το άλλο. «Πραγματικά δεν έχουμε ιδέα για το τι πρέπει να περιμένουμε. Αλλά ό,τι κι αν κάνουμε εκεί, πρόκειται να είναι ιστορικό. Θα μάθουμε από τι αποτελείται αυτό το σώμα. Πώς σχηματίσθηκε, αν έχει ατμόσφαιρα, αν έχει δακτυλίους. Ποιός ξέρει τι μπορεί να βρούμε», δήλωσε ο επικεφαλής επιστήμονας της αποστολής, ‘Αλαν Στερν, του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς. Την Πρωτοχρονιά το σκάφος θα ρίξει μια σχετικά σύντομη ματιά στη μυστηριώδη Έσχατη Θούλη, την οποία θα προσεγγίσει με ταχύτητα 50.700 χιλιομέτρων την ώρα, χωρίς να τεθεί σε τροχιά γύρω της, καθώς θα συνεχίσει το ταξίδι του. Θα πλησιάσει όμως σε απόσταση έως 3.500 χιλιομέτρων, πολύ κοντύτερα από ό,τι είχε κάνει με τον Πλούτωνα από απόσταση 12.500 χλμ. Τα επτά επιστημονικά όργανα του New Horizons και η κάμερα υψηλής ανάλυσης που διαθέτει, θα «σαρώσουν» για ένα διήμερο περίπου την επιφάνειά της Θούλης για να συλλέξουν όσο γίνεται περισσότερα στοιχεία. Οι επιστήμονες δεν περιμένουν η Έσχατη Θούλη να έχει ατμόσφαιρα ή γεωλογική δραστηριότητα, αλλά οι εκπλήξεις είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα μιας διαστημικής αποστολής. Κατά την προσέγγιση της Θούλης, το σκάφος θα έχει στραμμένο πάνω της όλα τα όργανά του και έτσι δεν θα μπορεί να επικοινωνήσει με τη Γη. Μόνο αφότου περάσουν αρκετές ώρες, θα κάνει επιτόπια στροφή και θα στείλει στον πλανήτη μας το σήμα ότι επιβίωσε, κάτι που θα πάρει πάνω από έξι ώρες για να φθάσει στο σταθμό ελέγχου. Υπομονή για τις φωτογραφίες Το βράδυ της 1ης και τη 2ας Ιανουαρίου το New Horizons θα στείλει στη Γη τις πρώτες φωτογραφίες και μετρήσεις από την κοντινή διέλευσή του από τη Θούλη. Το σκάφος χρειάσθηκε 16 μήνες για να στείλει στους επιστήμονες όλα τα στοιχεία από την επίσκεψή του στον Πλούτωνα, ενώ θα χρειασθεί ακόμη μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να στείλει στη Γη όλες τις φωτογραφίες και το υπόλοιπο υλικό από τη Θούλη. Τα στοιχεία θα συνεχίσουν να φθάνουν στη Γη έως το Σεπτέμβριο του 2020, καθώς το σκάφος θα μεταδίδει τα 50 GB των δεδομένων που θα έχει συλλέξει, με ταχύτητα μόνο 1.000 bits το δευτερόλεπτο (1 kilobit). Η παγωμένη και σε σχήμα ντόνατ Ζώνη Κάιπερ, όπου βρίσκεται και η Θούλη, περιέχει υλικά απομεινάρια -γνωστά ως Kuiper Belt Objects ή απλώς KBO- από τις απαρχές του ηλιακού μας συστήματος. Η μελέτη της Ζώνης (που φέρει το όνομα του Ολλανδο-αμερικανού αστρονόμου Τζέραρντ Κάιπερ, ο οποίος πρώτος πρότεινε την ύπαρξή της το 1951) για πρώτη φορά θα προσφέρει στοιχεία που θα οδηγήσουν σε καλύτερη κατανόηση του σχηματισμού της ίδιας της Γης πριν περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Το πρώτο ΚΒΟ είχε ανακαλυφθεί το 1992, ενώ από τότε εκατοντάδες ακόμη έχουν ήδη εντοπιστεί. Σύμφωνα με μία εκτίμηση, τα ΚΒΟ με διάμετρο άνω των 100 χιλιομέτρων είναι τουλάχιστον 100.000, ενώ υπάρχουν πολλά περισσότερα αντικείμενα μικρότερου μεγέθους. «Ταξιδεύουμε τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια πίσω στο παρελθόν. Τίποτε από ό,τι έχουμε ποτέ επισκεφθεί σε όλη την ιστορία της εξερεύνησης του διαστήματος, δεν έχει διατηρηθεί σε αυτό το είδος βαθιάς ψύξης όπως η Θούλη», δήλωσε ο Στερν. Η επιστημονική ομάδα του New Horizons ελπίζει ότι η NASA θα δεχθεί να χρηματοδοτήσει μια παράταση της αποστολής, ώστε μετά τη «Θούλη» το σκάφος -που θα έχει κατεύθυνση προς τον Αστερισμό του Τοξότη- να επισκεφθεί τουλάχιστον ένα ακόμη σώμα της Ζώνης Κάιπερ μέσα στην επόμενη δεκαετία, καθώς διαθέτει επαρκή καύσιμα και ηλεκτρισμό (χάρη σε μια μπαταρία πλουτωνίου) για κάτι τέτοιο. Το σκάφος βρίσκεται τώρα σε απόσταση περίπου 44 αστρονομικών μονάδων από τη Γη (μια τέτοια μονάδα ισοδυναμεί με την απόσταση Γης-Ήλιου) και κάθε χρόνο απομακρύνεται άλλες τρεις αστρονομικές μονάδες από τον πλανήτη μας. Ο Στερν πιστεύει ότι το New Horizons θα αντέξει να φθάσει σε απόσταση έως περίπου 100 αστρονομικών μονάδων από τη Γη. διαβάστε επίσης: «Pluto Is Far in the Rearview. Next Stop: Ultima Thule» https://physicsgg.me/2018/12/28/%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%b9%ce%bf-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%bd%cf%8c-%cf%81%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%b2%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc/

Το διαστημικό σκάφος New Horizons πλησιάζει την «Έσχατη Θούλη» Σήμερα 19 Δεκεμβρίου 2018, το διαστημικό σκάφος «New Horizons» απέχει 15397497 χιλιόμετρα από το αστρονομικό αντικείμενο«2014 MU69» ή αλλιώς «Έσχατη Θούλη (Ultima Thule)» που βρίσκεται στην ζώνη Κάιπερ. Οι επιστήμονες της NASA υπολογίζουν ότι σε 12 ημ έρες και 9 ώρες περίπου (την πρωτοχρονιά), το διαστημικό σκάφος θα προσεγγίσει την Θούλη. Μπορείτε να παρακολουθείτε την απόσταση του «New Horizons» από την Θούλη ΕΔΩ: http://pluto.jhuapl.edu/. Το μη επανδρωμένο διαστημικό σκάφος «Νέοι Ορίζοντες» εκτοξεύθηκε από τη Γη στις 19 Ιανουαρίου 2006 με στόχο την εξερεύνηση του πιο μακρινού πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, τον Πλούτωνα. Κατά σύμπτωση, μερικούς μήνες μετά, στις 24 Αυγούστου 2006, ο Πλούτωνας έπαψε να θεωρείται πλανήτης. Οι αστρονόμοι για τους δικούς τους λόγους τον είχαν υποβιβάσει στην κατηγορία των «νάνων-πλανητών»! Το «Νέοι Ορίζοντες», αφού διάνυσε απόσταση 6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων, τον Ιούλιο του 2015 πέρασε κοντά από τον Πλούτωνα , στέλνοντας στην Γη πρωτόγνωρες εικόνες και πληροφορίες για τον πλανήτη-νάνο και τους δορυφόρους του. https://physicsgg.me/2018/12/19/%cf%84%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%83%ce%ba%ce%ac%cf%86%ce%bf%cf%82-new-horizons-%cf%80%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%b7%ce%bd/

Πρώτη καλλιέργεια τεχνητού κρέατος στο διάστημα. Τεχνητό κρέας δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στο διάστημα, στο πλαίσιο ενός πειράματος της ισραηλινής Aleph Farms στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Όπως αναφέρει το Space.com, η εταιρεία επικεντρώνεται στην καλλιέργεια «βοδινής μπριζόλας» ή ακόμα και ολόκληρων κομματιών τεχνητού (αλλά κατά τα άλλα πραγματικού) κρέατος από κύτταρα- στη συγκεκριμένη περίπτωση βοδινά κύτταρα- σε εργαστήριο, αξιοποιώντας παράλληλα τεχνολογία 3D εκτύπωσης. Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το πείραμα περιελάμβανε την καλλιέργεια ενός κομματιού κρέατος εξομοιώνοντας τη φυσική διαδικασία ανάπτυξης/ αναγέννησης μυϊκού ιστού στα βοοειδή. Η Aleph Farms συνεργάστηκε με τη ρωσική 3D Bioprinting Solutions και δύο αμερικανικές εταιρείες τροφίμων για τη δοκιμή της μεθόδου στο διάστημα. Η ανακοίνωση της επιτυχίας του πειράματος έγινε τη Δευτέρα. Στις 26 Σεπτεμβρίου η ομάδα πέτυχε «proof of concept» όταν οι αστροναύτες που πραγματοποίησαν το πείραμα ήταν σε θέση να παράγουν ένα μικρό κομμάτι μυϊκού ιστού αγελάδας στον διαστημικό σταθμό. Το πείραμα έλαβε χώρα σε έναν 3D βιοεκτυπωτή της 3D Bioprinting Solutions. Η βιοεκτύπωση (bioprinting) είναι μια διαδικασία κατά την οποία βιολογικά υλικά (όπως κύτταρα από ζώα) συνδυάζονται με παράγοντες ανάπτυξης και μια «βιομελάνη», προκειμένου να εκτυπωθούν σε στρώματα. Σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα που προέκυψε ήταν μια δομή – κομμάτι μυϊκού ιστού. «Ο 3D βιοεκτυπωτής διαθέτει μια μαγνητική δύναμη η οποία συγκέντρωσε τα κύτταρα σε έναν μικρής κλίμακας ιστό, που είναι αυτό από το οποίο αποτελείται το κρέας» ανέφερε στο Space.com ο Γιοάβ Ράισλερ, external relations manager της Aleph Farms. Αν και η 3D βιοεκτύπωση έχει δοκιμαστεί και χρησιμοποιηθεί στη Γη για διάφορα πράγματα, λειτουργεί διαφορετικά στο διάστημα. «Η ωρίμανση των βιοεκτυπωμένων οργάνων και ιστών σε μηδενική βαρύτητα προχωρά πολύ πιο γρήγορα από ό,τι σε συνθήκες γήινης βαρύτητας. Ο ιστός εκτυπώνεται από όλες τις πλευρές ταυτόχρονα, σαν να φτιάχνεις μια χιονόμπαλα, ενώ οι περισσότεροι άλλοι βιοεκτυπωτές τον δημιουργούν στρώμα με στρώμα. Στη Γη τα κύτταρα πέφτουν πάντα προς τα κάτω. Σε μηδενική βαρύτητα κρέμονται στο διάστημα και αλληλεπιδρούν μόνο μεταξύ τους. Η εκτύπωση στρώμα- στρώμα με βαρύτητα απαιτεί μια δομή υποστήριξης. Η εκτύπωση στη μηδενική βαρύτητα επιτρέπει τη δημιουργία του ιστού μόνο με κυτταρικό υλικό, χωρίς ενδιάμεση υποστήριξη» πρόσθεσε ο Ράισλερ. «Στο διάστημα δεν χρειαζόμαστε 10.000 ή 15.000 λίτρα νερού για να παράγουμε ένα κιλό βοδινού» αναφέρει, σε σχετική ανακοίνωση, ο Ντιντιέ Τουμπιά, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας. Η λογική πίσω από τις προσπάθειες για δημιουργία κρέατος «άνευ σφαγής» στο διάστημα, σύμφωνα με την εταιρεία, έχει να κάνει με την κλιματική αλλαγή, καθώς θεωρείται πως η κτηνοτροφία συμβάλλει στο όλο πρόβλημα. «Ο πλανήτης μας φλέγεται και δεν έχουμε άλλον σήμερα. Πρωταρχικός μας στόχος είναι να διασφαλίσουμε πως θα παραμείνει ο ίδιος γαλάζιος πλανήτης που γνωρίζουμε και για τις επόμενες γενιές» σημείωσε ο Ράισλερ- προσθέτοντας πως η εταιρεία σκοπεύει, βασιζόμενη στην επιτυχία του πειράματος, να είναι σε θέση μέσα σε μερικά χρόνια να παράγει μοσχαρίσιες μπριζόλες σε «βιο-φάρμες» στη Γη, όπου το κρέας θα καλλιεργείται. https://www.naftemporiki.gr/story/1522057/proti-kalliergeia-texnitou-kreatos-sto-diastima Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα θα επενδύσουν στην ανασυγκρότηση της πλατφόρμας εκτόξευσης του Gagarin το 1961. Ο επικεφαλής της Roscosmos Dmitry Rogozin επιβεβαιώνει τη δυνατότητα των ΗΑΕ και του Καζακστάν να στηρίξουν τη Ρωσία στην ανασυγκρότηση του θρυλικού χώρου εκτόξευσης του Baikonur. Ο νέος τεχνικός σχεδιασμός που αποφασίζεται εξήγησε ο Rogozin ότι η αποκατάσταση της πλατφόρμας εκτόξευσης δεν αμφισβητείται ως τέτοια, ενώ ο τύπος του οχήματος εκτόξευσης δεν έχει ακόμη αποφασιστεί. Είπε ότι από τώρα και στο εξής, οι Soyuz-2.1a και Soyuz 2.1b παραμένουν οι σημαντικότεροι. Θα πρέπει να ξαναρχίσουν οι πτήσεις πληρώματος από την περιοχή του Gagarin. Εντούτοις, από τη στιγμή που δεν έχει λειτουργήσει, παραμένει μόνο μία πλατφόρμα 31 - χωρίς επιφύλαξη, την οποία ο Rogozin ονομάζεται «απαράδεκτο», λέγοντας ότι πρέπει να υπάρξει αποκατάσταση. Ένα άλλο πιθανό σενάριο ανασυγκρότησης είναι η τοποθέτηση του χώρου για τα οχήματα εκτόξευσης Soyuz-6 μεσαίας κατηγορίας. "Όσο για τους συμμετέχοντες σε αυτή τη διαδικασία, αυτό θα είναι, πρωτίστως, η Ρωσία, το Καζακστάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι έντονες συζητήσεις διεξάγονται σε τριμερή μορφή σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να συμβάλει καθένα από τα μέρη, αποφασίζοντας το χρονοδιάγραμμα του έργου. Η τεχνική ανακατασκευή θα διαρκέσει περίπου τρία χρόνια. Συνεπώς, διαπραγματευόμαστε με τους συναδέλφους μας από το Αμπού Ντάμπι και το Nur-Sultan. "Η εκκίνηση για την πρώτη ανθρώπινη διαστημική πτήση στον κόσμο που πραγματοποίησε ο Γιούρι Γκαγκάριν στο Vostok 1 το 1961, ο χώρος αναφέρθηκε ως Site No.1 ως ο πρώτος του είδους του. Το 2019, το Gagarin's Start φιλοξένησε τα δύο τελευταία πληρώματά του, τον Ιούλιο και τον Σεπτέμβριο, πριν τον παροπλισμό της από τη ρωσική κυβέρνηση. https://asgardia.space/en/news/UAE-to-Invest-Into-Reconstructing-Gagarins-1961-Launch-Platform

Tην πρώτη ιδιωτική αποστολή δορυφόρου στον Άρη σχεδιάζουν η Virgin Orbit και η Πολωνία. Επιστήμονες και μηχανικοί από πολωνικά πανεπιστήμια συνεργάζονται με την εταιρεία SatRevolution (εδρεύει επίσης στον Πολωνία) και τη Virgin Orbit του σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον στο πλαίσιο μιας νέας κοινοπραξίας για τον σχεδιασμό και την πραγματοποίηση της πρώτης ιδιωτικής αποστολής μικρού δορυφόρου στον Άρη. Η δημιουργία της κοινοπραξίας υπογράφτηκε σε επίσημη τελετή κατά τη συνδιάσκεψη Impact Mobility '19 rEvolution στο Κατόβιτσε της Πολωνίας. Τα μέλη της κοινοπραξίας θα αναπτύξουν από κοινού την πρώτη από μια σειρά μέχρι και τριών αποστολών στον Άρη, με την πρώτη εκτόξευση να αναμένεται μέσα σε διάστημα τριών ετών από σήμερα. Όπως τονίζει σε ανακοίνωσή της η Virgin Orbit, οι «δίδυμοι» δορυφόροι MarCO της NASA (Jet Propulsion Laboratory) απέδειξαν το 2018 πως μικρότερα και πιο οικονομικά διαστημόπλοια μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στην εξερεύνηση του Κόκκινου Πλανήτη. Προκαταρκτικές έρευνες που έχουν γίνει από την κοινοπραξία δείχνουν πως μικρά διαστημόπλοια, 50 κιλών ή και λιγότερο, μπορούν να αναλάβουν ένα μεγάλο εύρος επιστημονικών αποστολών- όπως η λήψη φωτογραφιών του Άρη και του ενός εκ των φεγγαριών του, του Φόβου, η ανάλυση της ατμόσφαιράς του ή ακόμα και η αναζήτηση υπόγειων κοιτασμάτων νερού. Η Πολωνή υπουργός Επιχειρηματικότητας και Τεχνολογίας, Τζαντβίγκα Εμίλεβιτς, εξέφρασε τον ενθουσιασμό της κυβέρνησης της χώρας της για την εξερεύνηση του διαστήματος, δηλώνοντας πως «είναι ταιριαστό για το έθνος του Κοπέρνικου να παίξει έναν σημαντικό ρόλο ως προς την κατανόηση του ηλιακού συστήματος από την ανθρωπότητα. Με αυτόν τον σκοπό το 2014 δημιουργήσαμε την Πολωνική Διαστημική Υπηρεσία (POLSA), που ανέλαβε την ειδική αποστολή της στήριξης της αναπτυσσόμενης πολωνικής διαστημικής βιομηχανίας, συνδυάζοντας τους κόσμους της επιχειρηματικότητας και της επιστήμης. Αλλά το μέλλον φαίνεται ακόμα πιο φωτεινό. Έχοντας αποδείξει πως η πολωνική επιστήμη και μηχανολογία μπορούν να υλοποιήσουν επιτυχείς αποστολές σε τροχιά γύρω από τη Γη, κοιτάμε τώρα παραπέρα στους ουρανούς- όπως έκανε κάποτε και ο Κοπέρνικος». Στον πυρήνα της κοινοπραξίας βρίσκονται πολλά από τα κορυφαία πανεπιστήμια της Πολωνίας. Όσον αφορά στη SatRevolution, θα αναλάβει τον σχεδιασμό και την κατασκευή του δορυφόρου, παρέχοντας τα βασικά του υποσυστήματα. Σημειώνεται πως τον Απρίλιο του 2019 η SatRevolution έστειλε σκάφος σε τροχιά- τον Światowid, τον πρώτο «νανοδορυφόρο» της Πολωνίας για εμπορικούς σκοπούς. Η αποστολή προορίζεται να εκτοξευτεί με πύραυλο LauncherOne της Virgin Orbit, ο οποίος εκτοξεύεται από ειδικά διαμορφωμένο αεροσκάφος Boeing 747-400. https://www.naftemporiki.gr/story/1522525/tin-proti-idiotiki-apostoli-doruforou-ston-ari-sxediazoun-i-virgin-orbit-kai-i-polonia

Αστεροειδής μπορεί να χτυπήσει την Γη σε 65 χρόνια. Ο αστεροειδής αναμένεται να περάσει πολύ κοντά στη Γη το 2084, αλλά υπάρχει μια πιθανότητα ότι οι βαρυτικές παρεμβολές από άλλους πλανήτες θα μπορούσαν να τον στείλουν απευθείας στην ατμόσφαιρά μας. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) πρόσθεσε έναν νέο αστεροειδή στον λεγόμενο κατάλογο κινδύνων, λέγοντας ότι θα μπορούσε να χτυπήσει την Γη τα επόμενα 65 χρόνια, ανέφερε η εφημερίδα The Daily Mail την Τετάρτη. Η Λίστα Κινδύνων περιλαμβάνει οποιοδήποτε διαστημικό αντικείμενο που έχει μεγαλύτερη από μηδενική πιθανότητα να χτυπήσει τη Γη και ο εν λόγω αστεροειδής – 2019 SU3 – είναι το τέταρτο μεγαλύτερο αντικείμενο της λίστας, με διάμετρο 46 πόδια, ακόμα μικρότερο από τον μετεωρίτη που χτύπησε το Τσελιαμπίνσκ της Ρωσίας το 2013. Σύμφωνα με την ESA, ο αστεροειδής έχει πιθανότητα 1 προς 152 πιθανότητες να συγκρουστεί με τον πλανήτη μας, κάτι που οι αστρονόμοι προβλέπουν ότι μπορεί να συμβεί γύρω στον Σεπτέμβριο του 2084. Ωστόσο, οι ειδικοί λένε ότι το μέγεθός του δεν είναι αρκετά μεγάλο για να προκαλέσει σοβαρές καταστροφές. Η ESA προβλέπει ότι ο αστεροειδής θα περάσει από τον πλανήτη μας σε απόσταση περίπου 73.435 μιλίων, μέσα στην τροχιά της Σελήνης (239.000 μίλια). Επομένως, ακόμη και η παραμικρή βαρυτική έλξη από άλλους πλανήτες θα μπορούσε να τον στείλει κατευθείαν στην ατμόσφαιρα της Γης. Εξαιτίας αυτού, ο αστεροειδής βρισκόταν στον κατάλογο κινδύνων του ESA, επιτρέποντας στους ειδικούς να παρακολουθούν στενά τις κινήσεις του, αναφέρει η έκθεση της Mail. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/811197_asteroeidis-mporei-na-htypisei-tin-gi-se-65-hronia

Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2019… στους δημιουργούς των μπαταριών ιόντων λιθίου. Το Βραβείο Νόμπελ Χημείας 2019 μοιράζονται ο φυσικός John B. Goodenough (97 ετών, είναι πλέον ο μεγαλύτερος σε ηλικία στην ιστορία που κερδίζει το βραβείο), και οι χημικοί M. Stanley Whittingham , Akira Yoshino «για τη ανάπτυξη των μπαταριών ιόντων λιθίου». Αυτή η ελαφριά, επαναφορτιζόμενη και ισχυρή μπαταρία χρησιμοποιείται σήμερα παντού, από τα κινητά τηλέφωνα μέχρι τους φορητούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα ηλεκτροκίνητα οχήματα. Επίσης, μπορεί να αποθηκεύσει σημαντικές ποσότητες ηλιακής και αιολικής ενέργειας ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για μια κοινωνία χωρίς ορυκτά καύσιμα. Ο Stanley Whittingham https://en.wikipedia.org/wiki/M._Stanley_Whittingham στην δεκαετία του 1970 ενώ άρχισε να ερευνά τους υπεραγωγούς, ανακάλυψε ένα εξαιρετικά πλούσιο-ενεργειακά υλικό, που το χρησιμοποίησε για την δημιουργία μιας νέας καθόδου σε μια μπαταρία λιθίου. Χρησιμοποίησε διθειούχο τιτάνιο και μέταλλο λιθίου ως ηλεκτρόδια. Όμως, αυτή η επαναφορτιζόμενη μπαταρία λιθίου δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει πρακτική. Το διθειούχο τιτάνιο ήταν φτωχή επιλογή, επειδή θα πρέπει να συντεθεί κάτω από πλήρως στεγανοποιημένες συνθήκες και αυτό ήταν πολύ δαπανηρό. Όταν εκτίθεται στον αέρα, το διθειούχο τιτάνιο αντιδρά για να σχηματίσει ενώσεις του υδροθείου, που έχουν δυσάρεστη οσμή. Γι΄αυτό, καθώς και για άλλους λόγους σταμάτησε η ανάπτυξη της μπαταρίας διθειούχου τιτανίου-λιθίου του Whittingham. Οι μπαταρίες με ηλεκτρόδια μεταλλικού λιθίου παρουσίασαν προβλήματα ασφαλείας, επειδή το λίθιο είναι πολύ δραστικό χημικό στοιχείο, καίγεται σε κανονικές ατμοσφαιρικές συνθήκες λόγω της παρουσίας νερού και οξυγόνου. Ως αποτέλεσμα, η έρευνα μετακινήθηκε στην ανάπτυξη μπαταριών όπου, αντί για μεταλλικό λίθιο, υπάρχουν μόνο ενώσεις του λιθίου, που μπορούν να δέχονται και να ελευθερώνουν ιόντα λιθίου. Ο John Bannister Goodenough https://en.wikipedia.org/wiki/John_B._Goodenough προέβλεψε ότι η κάθοδος θα είχε ακόμη μεγαλύτερες δυνατότητες αν χρησιμοποιούνταν ένα οξείδιο μετάλλου, αντί για θειούχο μέταλλο. Μετά από συστηματική έρευνα του 1980 κατέδειξε ότι το οξείδιο του κοβαλτίου λιθίου με παρεμβαλλόμενα ιόντα μπορεί να παράγει μέχρι και τέσσερα Volt. Αυτό ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα και οδήγησε σε πολύ πιο ισχυρές μπαταρίες. Με βάση την κάθοδο του Goodenough, o Akira Yoshino https://en.wikipedia.org/wiki/Akira_Yoshino δημιούργησε το 1986 την πρώτη βιώσιμη εμπορικά μπαταρία ιόντων λιθίου. Αντί να χρησιμοποιούν το δραστικό λίθιο στην άνοδο, χρησιμοποίησαν πετρελαϊκό κοκ, ένα υλικό άνθρακα, που, όπως οξείδιο του κοβαλτίου στην κάθοδο, μπορεί να παρεμβάλλει ιόντα λιθίου. Το αποτέλεσμα ήταν μια ελαφριά και ανθεκτική μπαταρία που θα μπορούσε να φορτιστεί εκατοντάδες φορές. Το πλεονέκτημα των μπαταριών ιόντων λιθίου είναι πως δεν βασίζονται σε χημικές αντιδράσεις στα ηλεκτρόδια, αλλά στην ροή των ιόντων λιθίου μεταξύ ανόδου και καθόδου. Οι μπαταρίες λιθίου άλλαξαν την ζωή μας μπαίνοντας στην αγορά το 1991. https://physicsgg.me/2019/10/09/%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bd%cf%8c%ce%bc%cf%80%ce%b5%ce%bb-%cf%87%ce%b7%ce%bc%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82-2019/

Αυτόνομη πτήση στον Άρη; Το ατομικό ρολόι Deep Space της NASA στοχεύει να το καταστήσει δυνατό. Το Ατομικό Ωροσκόπιο της Deep Space της NASA ξεκίνησε τη διαστημική αποστολή ενός έτους. Εάν είναι επιτυχής, η τεχνολογία GPS για το βαθύ διάστημα θα χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για πλοήγηση σε αυτόνομα διαστημικά σκάφη. Αυτό θα περιορίσει τη χρονοβόρα διαδικασία λήψης οδηγιών από τον έλεγχο πλοήγησης στη Γη. Το ρολόι αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA και ξεκίνησε τον Ιούνιο. Πιστεύεται ότι είναι και αρκετά σταθερό για να χαρτογραφήσει μια τροχιά ενός διαστημικού σκάφους σε βαθύ χώρο και αρκετά μικρό ώστε να χωράει πάνω σε ένα διαστημόπλοιο. Τα ατομικά ρολόγια καθορίζουν την απόσταση μεταξύ των αντικειμένων μετρώντας το χρόνο που χρειάζεται ένα σήμα για να ταξιδέψει μεταξύ δύο σημείων. Η ακρίβεια δεν πρέπει να υποτιμάται όταν πρόκειται για βαθύ διάστημα: ένα λάθος ενός δευτερολέπτου μπορεί να σημαίνει τη διαφορά μεταξύ μιας προσγείωσης του Άρη ή της έλλειψης του πλανήτη κατά εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Το ατομικό ρολόι Deep Space Atomic Space Ion είναι 50 φορές πιο σταθερό από τα ατομικά ρολόγια στους δορυφόρους GPS και τώρα η ακρίβειά του θα δοκιμαστεί στο διάστημα. Επί του παρόντος, για να προσδιοριστεί η θέση ενός διαστημικού σκάφους, χρησιμοποιούνται ατομικά ρολόγια στη Γη. Η διαδικασία είναι επίπονη: ένα σήμα μπορεί να ταξιδέψει για λεπτά ή ακόμα και ώρες για να φτάσει στη Γη, όπου δημιουργούνται οδηγίες, και στη συνέχεια παίρνει λεπτά ή ώρες για να φτάσει στο διαστημικό σκάφος. Ένα ατομικό ρολόι επί του διαστημικού σκάφους θα έκοβε αυτή τη φορά, επιτρέποντας στο διαστημικό σκάφος να υπολογίζει τη δική του τροχιά και έτσι να ταξιδεύει μακρύτερα και με ασφάλεια να μεταφέρει τους ανθρώπους σε άλλους πλανήτες. «Ο στόχος του διαστημικού πείραματος είναι να βάλει το Ατομικό Ωροσκόπιο Deep Space στο πλαίσιο ενός λειτουργικού διαστημικού σκάφους - γεμάτο με τα πράγματα που επηρεάζουν τη σταθερότητα και την ακρίβεια ενός ρολογιού - και να δούμε αν εκτελεί σε επίπεδο που πιστεύουμε ότι θα: με τάξεις μεγέθους περισσότερη σταθερότητα από τα υπάρχοντα διαστημικά ρολόγια », λέει ο Todd Ely, κύριος ερευνητής του έργου στο JPL. Η ακρίβεια του ρολογιού, μέχρι το νανοδευτερόλεπτο, θα μετρηθεί τους επόμενους μήνες. https://asgardia.space/en/news/Autonomous-Flight-to-Mars-NASAs-Deep-Space-Atomic-Clock

Οι Rolling Stones στον πλανήτη Άρη Σύμφωνα με εκπρόσωπο της NASA: «Το όνομα Rolling Stones Rock είναι απολύτως ταιριαστό. Μέρος της αποστολής της NASA είναι να μοιράζεται τη δουλειά της με όλο τον κόσμο. Όταν ανακαλύψαμε ότι οι Rolling Stones θα είναι στην Πασαντίνα (22/8/2019), το να τους τιμήσουμε έτσι φάνηκε ένας διασκεδαστικός τρόπος να αγγίξουμε τους οπαδούς τους σε όλο τον πλανήτη». Ο γεωλόγος της NASA, Matt Golombek δήλωσε: «Έχω δει πολλές αρειανές πέτρες στην καριέρα μου. Αυτή πιθανότατα να μην συμπεριληφθεί σε πολλές επιστημονικές δημοσιεύσεις, αλλά είναι σίγουρα μία από τις πιο κουλ». Την ανακοίνωση για την «κυλιόμενη πέτρα» στον Άρη έκανε ο ηθοποιός Robert Downey Jr Τζούνιορ λίγο πριν τη συναυλία: Το μήνυμα του Mick Jagger προς τη NASA σχετικά με την ‘Rolling Stones Rock’ στον Άρη κατά την διάρκεια της συναυλίας: https://physicsgg.me/2019/08/25/%ce%bf%ce%b9-rolling-stones-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%80%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%ae%cf%84%ce%b7-%ce%ac%cf%81%ce%b7/

Το χρονικό της πρώτης επανδρωμένης αποστολής στον Άρη. (…) Τώρα που αποκαλύπτονται περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πρώτη αποστολή στον Άρη, μπορούμε κι εμείς να εικάσουμε σχετικά με τα απαιτούμενα βήματα προκειμένου να φτάσουμε στον Κόκκινο Πλανήτη. Ας παρακολουθήσουμε πώς μπορεί να εκτυλιχθεί το πλάνο της NASA τις προσεχείς δεκαετίες. Οι άνθρωποι που θα στελεχώσουν την πρώτη, ιστορική αποστολή στον Άρη πιθανότατα έχουν ήδη γεννηθεί και ίσως μαθαίνουν τώρα αστρονομία στο λύκειο (άρα αποκλείεται να είναι Έλληνες). Θα είναι κάποιοι από τους εκατοντάδες που αναμένεται να δηλώσουν εθελοντές για το πρώτο ταξίδι σε άλλον πλανήτη. Έπειτα από εντατική εκπαίδευση, πιθανότατα τέσσερις εθελοντές θα επιλεχθούν προσεκτικά για τις ικανότητες και τις εμπειρίες τους – στην ομάδα θα περιλαμβάνεται ένας έμπειρος πιλότος, ένας μηχανικός, ένας επιστήμονας και ένας γιατρός. Κάποια στιγμή γύρω στο 2033, αφού δώσουν – γεμάτοι άγχος – τις καθιερωμένες συνεντεύξεις τύπου, θα σκαρφαλώσουν τελικά στην κορυφή της κάψουλας Orion. Αν και η συγκεκριμένη κάψουλα προσφέρει 50% περισσότερο χώρο από την αρχική κάψουλα Apollo, το εσωτερικό της θα είναι στριμωγμένο αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία, αφού το ταξίδι στο φεγγάρι θα διαρκέσει μόνο τρεις ημέρες, Μόλις το διαστημόπλοιο εκτοξευθεί, θα νιώσουν τους κραδασμούς από τη ραγδαία ανάφλεξη των καυσίμων στον πύραυλο προώθησης SLS. Μέχρις εδώ, το ταξίδι μοιάζει – και δίνει την ίδια αίσθηση – με την αρχική αποστολή Apollo. Όμως, ακριβώς εδώ, οι ομοιότητες σταματούν. Από εδώ και πέρα η NASA οραματίζεται μια ριζοσπαστική αποκοπή του παρελθόντος: Μόλις εισέλθουν σε σεληνιακή τροχιά, οι αστροναύτες θα δουν την Πύλη Βαθέος Διαστήματος, τον πρώτο παγκόσμιο διαστημικό σταθμό που θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Οι αστροναύτες θα προσδεθούν στην Πύλη και θα ξεκουραστούν για λίγο. Στη συνέχεια θα μετακινηθούν στον Μεταφορέα Βαθέος Διαστήματος, ο οποίος δεν θα μοιάζει με κανένα άλλο διαστημικό σκάφος στην ιστορία. Το διαστημόπλοιο και τα καταλύματα των αστροναυτών θα μοιάζουν με μακρύ μολύβι με γομολάστιχα στην άκρη. (Σ’ αυτό το ακραίο σημείο θα βρίσκεται η κάψουλα μέσα στην οποία θα ζουν και θα εργάζονται οι αστροναύτες). Κατά μήκος του «μολυβιού» απλώνεται μια σειρά από γιγάντιες συστοιχίες από μακρόστενους ηλιακούς συλλέκτες που, από μακριά, κάνουν τον πύραυλο να μοιάζει με ιστιοφόρο. Ενώ η κάψουλα Orion ζυγίζει περίπου 25 τόνους, ο Μεταφορέας θα ζυγίζει 41. Η «Πύλη Βαθέος Διαστήματος» της NASA θα κινείται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και θα χρησιμεύει ως σταθμός ανεφοδιασμού για αποστολές στον Άρη και ακόμα πιο πέρα Ο Μεταφορέας Βαθέος Διαστήματος θα είναι το σπίτι τους για τα επόμενα δύο χρόνια. Η κάψουλα, πολύ μεγαλύτερη από την Orion, θα δίνει στους αστροναύτες την άνεση μιας στοιχειώδους ευρυχωρίας. Αυτό είναι σημαντικό, δεδομένου ότι πρέπει να γυμνάζονται καθημερινά για να αποτρέψουν την απώλεια μυϊκής και οστικής μάζας, απώλεια που θα εκδηλώνονταν σε «αναπηρία» κατά την άφιξή τους στον Άρη. Όταν πια επιβιβαστούν στον Μεταφορέα Βαθέος Διαστήματος, θα ενεργοποιήσουν τους κινητήρες του πυραύλου. Αντί όμως να εκτιναχθούν από μια πανίσχυρη ώση, βλέποντας τεράστιες φλόγες να πετάγονται από το πίσω μέρος του πυραύλου, οι κινητήρες ιόντων θα τους επιταχύνουν απαλά, αυξάνοντας σταδιακά την ταχύτητα. Κοιτάζοντας από το παράθυρο, οι αστροναύτες θα βλέπουν μόνο μια ήπια λάμψη από τα ιόντα που θα εκπέμπονται σταθερά από το σκάφος τους. Ο Μεταφορέας Βαθέος Διαστήματος χρησιμοποιεί ένα νέου είδους σύστημα προώθησης για την αποστολή αστροναυτών στο διάστημα, το οποίο ονομάζεται ηλιακή ηλεκτρική προώθηση: οι τεράστιοι ηλεκτρικοί συλλέκτες συλλέγουν φως και το μετατρέπουν σε ηλεκτρισμό, ο οποίος χρησιμοποιείται για να αποσπαστούν ηλεκτρόνια από ένα αέριο (όπως το ξένον) και να δημιουργηθούν ιόντα. Στη συνέχεια, ένα ηλεκτρικό πεδίο εκτοξεύει αυτά τα φορτισμένα ιόντα από την άκρη του κινητήρα, δίνοντας έτσι στον Μεταφορέα την αναγκαία ώθηση. Σε αντίθεση με τους χημικούς κινητήρες που πυροδοτούνται για δευτερόλεπτα, κάθε λίγα λεπτά, οι κινητήρες ιόντων λειτουργούν συνεχώς, για μήνες ή και για χρόνια, δίνοντας στον Μεταφορέα μια απαλή συνεχόμενη επιτάχυνση. Κι έτσι, ξεκινά ένα μακρύ, βαρετό ταξίδι μέχρι τον Άρη, που θα διαρκέσει περίπου εννέα μήνες. Το κύριο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουν οι αστροναύτες είναι η πλήξη, συνεπώς θα πρέπει διαρκώς να γυμνάζονται, να παίζουν παιχνίδια ώστε να παραμένουν σε εγρήγορση, να κάνουν υπολογισμούς, να μιλούν στα αγαπημένα τους πρόσωπα, να σερφάρουν στο διαδίκτυο και διάφορα άλλα. Με εξαίρεση τις διορθώσεις πορείας (ένα θέμα ρουτίνας), δεν θα έχουν πολλά να κάνουν στη διάρκεια του ταξιδιού. Περιστασιακά, πάντως, ίσως κληθούν να προχωρήσουν σε διαστημικές εξόδους και περιπάτους για μικροεπισκευές, ή για να αντικαταστήσουν φθαρμένα εξαρτήματα. Καθώς το ταξίδι προχωρά, όμως, ο χρόνος που απαιτείται για την αποστολή ραδιοσημάτων στη Γη σταδιακά αυξάνεται, για να φτάσει τελικά τα 42 περίπου λεπτά – γεγονός που ίσως αποδειχθεί λίγο κουραστικό για τους αστροναύτες, συνηθισμένους στην ακαριαία επικοινωνία. Κοιτάζοντας από το παράθυρο, θ’ αρχίσουν σταδιακά να βλέπουν τον Κόκκινο Πλανήτη να μεγαλώνει και να κυριαρχεί στο οπτικό τους πεδίο. Η δραστηριότητα στο διαστημόπλοιο θα επιταχυνθεί απότομα, καθώς οι αστροναύτες αρχίζουν τις προετοιμασίες. Σε αυτό το σημείο θα κατευθύνουν την πυροδότηση των κινητήρων με τρόπο ώστε να επιβραδύνουν τον διαστημόπλοιο και να εισέλθουν απαλά σε τροχιά γύρω από τον Άρη. Από το διάστημα θα θαυμάσουν ένα εντελώς διαφορετικό πανόραμα απ’ ότι εκείνο της Γης. Αντί για γαλάζιους ωκεανούς, βουνά καλυμμένα με πράσινο και τα φώτα των πόλεων, θα βλέπουν ένα γυμνό, έρημο τοπίο, γεμάτο κόκκινες ερήμους, μεγαλόπρεπα βουνά, γιγάντια φαράγγια πολύ μεγαλύτερα από αυτά της Γης, αλλά και πελώριες αμμοθύελλες που θα μπορούσαν να τυλίξουν σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη. Από την ώρα που θα μπουν σε τροχιά γύρω από τον Κόκκινο Πλανήτη, θα εισέλθουν στην κάψουλα που προορίζεται για τον Άρη και να αποσυνδεθούν από το κύριο σκάφος, το οποίο θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από τον τεράστιο πλανήτη. Καθώς η κάψουλα κατεβαίνει στην αρειανή ατμόσφαιρα η θερμοκρασία θα αυξηθεί δραματικά, αλλά η θερμική ασπίδα θα απορροφήσει την έντονη θερμότητα που παράγεται λόγω τριβής με τον αέρα. Τελικά, η θερμική ασπίδα θα απορριφθεί και η κάψουλα θα πυροδοτήσει τους κινητήρες πέδησης για να προσεδαφιστεί αργά στην επιφάνεια του Άρη. Όταν πια βγουν από την κάψουλα και περπατήσουν στην επιφάνεια του Άρη, θα είναι εκείνοι οι πρωτοπόροι που θα ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, κάνοντας ένα ιστορικό βήμα για την πραγμάτωση του ονείρου: να γίνει η ανθρωπότητα πολυπλανητικό είδος. Θα περάσουν πολλούς μήνες στον Κόκκινο Πλανήτη προτού η Γη βρεθεί στην κατάλληλη κοσμική ευθυγράμμιση ώστε να ξεκινήσουν το ταξίδι της επιστροφής. Θα έχουν όλο το χρόνο να εξερευνήσουν το τοπίο, να κάνουν πειράματα – όπως λόγου χάρη, να αναζητήσουν ενδείξεις νερού και μικροβιακής ζωής – και να στήσουν ηλιακούς συλλέκτες για παραγωγή ενέργειας. Ένας πιθανός στόχος τους ίσως είναι οι γεωτρήσεις για αναζήτηση πάγου στο μονίμως παγωμένο έδαφος, αφού ο υπόγειος πάγος θα μπορούσε μια μέρα να γίνει ζωτική πηγή πόσιμου νερού, καθώς και οξυγόνου για τους αστροναύτες αλλά και υδρογόνου για καύσιμη ύλη. Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής τους, θα επιστρέψουν στην κάψουλα και θα αναχωρήσουν. (Λόγω της ασθενούς βαρύτητας του Άρη, η κάψουλα θα χρειαστεί πολύ λιγότερα καύσιμα απ’ όσα χρειάστηκε όταν αναχώρησε από τη Γη). Θα προσδέσουν τη κάψουλα στο κυρίως σκάφος που θα περιμένει σε τροχιά, και θα ετοιμαστούν για το ταξίδι των εννέα μηνών πίσω στη Γη. Όταν επιστρέψουν, θα πέσουν με αλεξίπτωτο κάπου στον ωκεανό. Και όταν πια πατήσουν στέρεο έδαφος, θα γίνουν δεκτοί ως ήρωες που έκαναν το πρώτο βήμα για να δημιουργηθεί η πρώτη αποικία σε άλλον πλανήτη στην ιστορία της ανθρωπότητας. Όπως βλέπετε, λοιπόν, στον δρόμο για τον Κόκκινο Πλανήτη θ’ αντιμετωπίσουμε πολλές προκλήσεις. Ωστόσο, με τον ενθουσιασμό του κοινού και την αφοσίωση της NASA και του ιδιωτικού τομέα, μάλλον θα καταφέρουμε να στείλουμε μια επανδρωμένη αποστολή στον Άρη την επόμενη ή την μεθεπόμενη δεκαετία, γεγονός που θα ανοίξει τον δρόμο για την επόμενη ή την μεθεπόμενη πρόκληση: να μεταμορφώσουμε τον Άρη σε νέο σπίτι μας.(…) απόσπασμα από το βιβλίο του Michio Kaku «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΌΤΗΤΑΣ, Γαιοπλασία του Άρη, Διαστρικά Ταξίδια, Αθανασία και το Πεπρωμένο μας πέρα από τη Γη», μετάφραση Βαγγέλης Πρατικάκης, Εκδόσεις ΤΡΑΥΛΟΣ https://physicsgg.me/2019/08/24/%cf%84%ce%bf-%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%cf%89%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%80/