Δροσος Γεωργιος

Το Σύμπαν σε μία Ημέρα. Oι κοσμολόγοι εκτιμούν ότι η ηλικία του Σύμπαντος είναι περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Αν τα 13,8 δισ. χρόνια αντιστοιχούσαν … σε μία μόνο ημέρα (24 ώρες), σε ποιές χρονικές στιγμές αυτής της ημέρας θα συνέβαιναν τα σημαντικότερα κοσμολογικά γεγονότα, από την Μεγάλη Έκρηξη μέχρι σήμερα από τις διαλέξεις του online μαθήματος: «Galaxies and Cosmology» S. George Djorgovski ( Caltech). http://www.coursera.org https://physicsgg.me/2013/01/09/%cf%84%ce%bf-%cf%83%cf%8d%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bd-%cf%83%ce%b5-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%b7%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b1/

Επιστήμονες ανακοίνωσαν την ανίχνευση τεσσάρων περιπτώσεων βαρυτικών κυμάτων στη Γη. Οι επιστήμονες της αμερικανικής ερευνητικής κοινοπραξίας LIGO και της αντίστοιχης ευρωπαϊκής VIRGO ανακοίνωσαν τέσσερις νέες περιπτώσεις ανίχνευσης στη Γη βαρυτικών κυμάτων που προέρχονταν από κατακλυσμικά αστροφυσικά φαινόμενα στα βάθη του διαστήματος. Από τότε που ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά βαρυτικά κύματα το Σεπτέμβριο του 2015, έχουν έως τώρα επιβεβαιωθεί συνολικά 11 περιστατικά από τους επίγειους ανιχνευτές LIGO και VIRGO. Συγκεκριμένα πρόκειται για βαρυτικά κύματα («ρυτιδώσεις» του χωροχρόνου που φθάνουν στον πλανήτη μας) που προήλθαν από δέκα συγκρούσεις και συγχωνεύσεις ανάμεσα σε μαύρες τρύπες, καθώς και μία ανάμεσα σε άστρα νετρονίων. Μία από τις τέσσερις νέες ανιχνεύσεις κυμάτων (όλες από μαύρες τρύπες), με την ονομασία GW170729, που αρχικά είχε ανιχνευθεί στις 29 Ιουλίου 2017 και τώρα επιβεβαιώθηκε, είναι η πιο μακρινή και ισχυρή πηγή βαρυτικών κυμάτων που έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα. Συνέβη πριν περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια ανάμεσα σε δύο μαύρες τρύπες με μάζα 50,6 και 34,3 ήλιων, που σχημάτισαν μια ενιαία μαύρη τρύπα με μάζα περίπου όσο 80 ήλιοι. Η υπόλοιπη ενέργεια -ισοδύναμη με σχεδόν πέντε ηλιακές μάζες- μετατράπηκε σε βαρυτική ακτινοβολία και έφθασε με μορφή κυμάτων ως τη Γη. Οι άλλες τρεις νέες περιπτώσεις βαρυτικών κυμάτων που ανακοινώθηκαν τώρα και είχαν ανιχνευθεί αρχικά πέρυσι τον Αύγουστο, προερχόμενες όλες από τη συγχώνευση ζευγαριών μαύρων τρυπών, οδήγησαν σε νέες ενιαίες μαύρες τρύπες με μεγέθη 56 έως 66 φορές μεγαλύτερα του Ήλιου. Ο νέος γύρoς παρατηρήσεων για βαρυτικά κύματα θα ξεκινήσει στις αρχές του 2019 και αναμένονται νέες ανακαλύψεις, γεγονός που θα διευρύνει για τα καλά το νέο πεδίο της λεγόμενης αστρονομίας βαρυτικών κυμάτων, η οποία επιτρέπει στους αστρονόμους και αστροφυσικούς να αποκτούν πληροφορίες πέρα από τα συμβατικά τηλεσκόπια. http://www.kathimerini.gr/998217/article/epikairothta/episthmh/episthmones-anakoinwsan-thn-anixneysh-tessarwn-periptwsewn-varytikwn-kymatwn-sth-gh

Ο «νόμος του Χαμπλ» να μετονομασθεί σε «νόμο Χαμπλ-Λεμέτρ» Ήλθε η ώρα να αποκατασταθεί μια επιστημονική αδικία σε βάρος του πρωτοπόρου Βέλγου ρωμαιοκαθολικού ιερέα, φυσικομαθηματικού, αστρονόμου και κοσμολόγου Ζορζ Λεμέτρ (1894-1966), καθώς η διεθνής αστρονομική κοινότητα προχωρά στη μετονομασία σε «νόμο Χαμπλ-Λεμέτρ» ενός θεμελιώδους νόμου της κοσμολογίας γνωστού μέχρι σήμερα ως «νόμου του Χαμπλ». Τα μέλη της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) ψήφισαν και αποφάσισαν να προχωρήσουν στη μετονομασία του νόμου, ο οποίος αφορά τη διαστολή του σύμπαντος, ώστε να φέρει όχι μόνο του Αμερικανού αστρονόμου Έντουιν Χαμπλ (αυτού που έχει δώσει στο όνομά του στο ομώνυμο διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble), αλλά και του Βέλγου Ζορζ Λεμέτρ. Ο τελευταίος είχε περιγράψει σε επιστημονική δημοσίευσή του τις καινοτόμες θεωρητικές ιδέες του ότι το σύμπαν διαστέλλεται ήδη από το 1927, δύο χρόνια προτού ο Χαμπλ δημοσιεύσει τις αστρονομικές παρατηρήσεις του ότι οι γαλαξίες που βρίσκονται μακρύτερα από το δικό μας, φαίνονται να απομακρύνονται με μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι οι κοντινοί, επιβεβαιώνοντας έτσι τη διαστολή του σύμπαντος. Ο Λεμέτρ -ένας αξιοσημείωτος συνδυασμός ιερέα και επιστήμονα- έκανε νέους υπολογισμούς πάνω στις εξισώσεις γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι το σύμπαν δεν μπορεί να είναι στατικό, αλλά αντίθετα συνεχώς επεκτείνεται. Το γεγονός ότι έκανε τη δημοσίευσή του στα γαλλικά, σε ένα μάλλον αφανές βελγικό περιοδικό, καθόλου δεν τον βοήθησε να αναγνωρισθεί διεθνώς η πρωτοποριακή συμβολή του στην κοσμολογία. Κάτι τέτοιο συνέβη με καθυστέρηση κι ενώ στο μεταξύ ο Χαμπλ -ο οποίος ήταν πολύ ικανός στο να «πουλάει» το έργο του στον αγγλόφωνο κόσμο- είχε «καπαρώσει» το νόμο διαστολής του σύμπαντος. Διαμάχη υπάρχει μέχρι σήμερα κατά πόσο οι Χαμπλ και Λεμέτρ είχαν συναντηθεί και ανταλλάξει απόψεις το 1928 στη γενική συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης στην Ολλανδία, οπότε ο πρώτος μπόρεσε να μάθει για τις ιδέες του δεύτερου, αλλά και να τις «οικειοποιηθεί» κατά κάποιο τρόπο. Οι ιστορικοί της επιστήμης διαφωνούν επ’ αυτού, σύμφωνα με το «Science». Μια άλλη σύγχυση αφορά τη διαφορά ανάμεσα στη διαστολή του σύμπαντος ως διαδικασία και στο ρυθμό με τον οποίο αυτή συμβαίνει (γνωστό ως «σταθερά του Χαμπλ». Στην πραγματικότητα ο Χαμπλ δεν ισχυρίσθηκε ότι ανακάλυψε τη διαστολή του σύμπαντος (εδώ η πρωτιά σίγουρα ανήκει στον Λεμέτρ), αλλά μέσα από τις παρατηρήσεις του επιβεβαίωσε ότι αυτή συμβαίνει και μάλιστα υπολόγισε ένα συγκεκριμένο ρυθμό. Από τους 4.060 αστρονόμους από όλο τον κόσμο που έριξαν ηλεκτρονικά την ψήφο τους εντός του Οκτωβρίου, το 78% ψήφισε υπέρ της μετονομασίας, το 20% κατά και το 2% απείχε. Βέβαια, ακούγονται ήδη αρκετές διαμαρτυρίες ότι η Διεθνής Αστρονομική Ένωση -η ίδια που είχε προ ετών ανακαλέσει τον τίτλο του πλανήτη από τον Πλούτωνα λόγω του μικρού μεγέθους του- δεν έχει δικαιοδοσία να «βαφτίζει» ξανά τους επιστημονικούς νόμους. Παρόλα αυτά, η ίδια συστήνει στα μέλη της παγκοσμίως να υιοθετήσουν και να καθιερώσουν τη νέα ονομασία «νόμος Χαμπλ-Λεμέτρ». Το κατά πόσο αυτό θα «πιάσει», θα φανεί στο μέλλον. Μερικοί επιστήμονες πολύ αμφιβάλλουν, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο όρος «νόμος Χαμπλ» έχει επικρατήσει στην επιστημονική κοινότητα εδώ και σχεδόν ένα αιώνα. https://www.tovima.gr/2018/11/02/science/o-nomos-tou-xampl-na-metonomasthei-se-nomo-xampl-lemetr/

Στις εσχατιές του μέλλοντος. Μόλις στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα τα δίποδα όντα που κυριάρχησαν στον τρίτο πλανήτη του ηλιακού συστήματος συνειδητοποίησαν ότι όχι μόνο τα αντικείμενα γύρω τους (ποτάμια και βουνά, ήπειροι και θάλασσες, πλανήτες και αστέρια) γεννιούνται, μεταβάλλονται και πεθαίνουν, αλλά και ολόκληρο το Σύμπαν εξελίσσεται, οι ιδιότητές του αλλάζουν, με τρόπο που ευνοεί την ανάπτυξη της πολυπλοκότητας και τελικά της ζωής και της νόησης. Σύμφωνα με την επικρατέστερη σήμερα θεωρία, αυτήν της Μεγάλης Εκρηξης, από έναν μικρό σχετικά αριθμό στοιχειωδών σωματιδίων (πρωτόνια, νετρόνια, ηλεκτρόνια, φωτόνια, νετρίνα) που υπήρχαν στο υπέρπυκνο και υπέρθερμο αρχέγονο Σύμπαν πριν από 14 δισεκατομμύρια χρόνια, σχηματίστηκαν σταδιακά οι ελαφροί πυρήνες (μέσα στα πρώτα λεπτά), τα πρώτα άτομα (έπειτα από 300.000 χρόνια), τα πρώτα αστέρια (έπειτα από μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια) και οι πρώτοι γαλαξίες (σχηματισμοί από δισεκατομμύρια αστέρια και μεσοαστρικό αέριο). Η δημιουργία των σχηματισμών αυτών (πυρήνες, άτομα, μόρια, κόκκοι σκόνης, πλανήτες, αστέρια, γαλαξίες) έγινε κάτω από την επίδραση των θεμελιωδών δυνάμεων της φύσης (πυρηνική, ηλεκτρομαγνητική, βαρύτητα) και μπόρεσε να πραγματοποιηθεί επειδή η βαρύτητα συνθλίβει τοπικά την ύλη και δημιουργεί αστέρια που εκπέμπουν ενέργεια στο κοντινό περιβάλλον τους: είναι οι διαφορές θερμοκρασίας που επιτρέπουν την εμφάνιση της πολυπλοκότητας. Ζωοδότης Ηλιος Το υπέρτατο στάδιο της εξελικτικής αυτής πορείας, απ' ό,τι γνωρίζουν σήμερα τα δίποδα όντα, συνέβη πάνω στον πλανήτη τους. Κάπου 8 δισεκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό των πρώτων αστεριών του Γαλαξία τους, σχηματίστηκε ο Ηλιος τους, ζεσταίνοντας με την ενέργεια των θερμοπυρηνικών του αντιδράσεων το πλανητικό του σύστημα. Ωστόσο, μόνο ο τρίτος πλανήτης βρισκόταν σε απόσταση τέτοια που η θερμότητα του Ηλιου να επιτρέπει στην επιφάνειά του την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή, και συνεπώς την εμφάνιση ζωής. Κάπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια χρειάστηκαν οι μονοκύτταροι οργανισμοί που σχηματίστηκαν στον αρχέγονο ωκεανό του πλανήτη για να εξελιχθούν σε οργανισμούς σκεπτόμενους, που να αναρωτιούνται για την προέλευσή τους και την ιστορία του κόσμου τους. Η ανασύσταση της ιστορίας του Σύμπαντος, που πραγματοποιήθηκε στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, αποτέλεσε έναν από τους μεγαλύτερους θριάμβους στα χρονικά της Επιστήμης. Θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ότι η ιστορία αυτή, με το αέναο πέρασμα από το απλό στο διαρκώς πιο περίπλοκο, υποδεικνύει ότι αντίστοιχες διαδικασίες θα εξακολουθήσουν να συμβαίνουν και στο μακρινό μέλλον, παράγοντας ανεπτυγμένες μορφές ζωής και νόησης πέρα από τη φαντασία μας και ένα Σύμπαν πολύ πιο θαυμαστό από αυτό που αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Είναι όμως έτσι; Οι σημερινές μας γνώσεις μάς λένε πως όχι. Ηδη στα μισά του 19ου αιώνα, η επιστήμη της Θερμοδυναμικής έδειχνε ότι σε οποιοδήποτε κλειστό σύστημα η ενέργεια δεν μπορεί παρά να υποβαθμίζεται συνεχώς και η εντροπία να αυξάνεται (σύμφωνα με τον περίφημο 2ο νόμο), κάτι που οδήγησε τον γερμανό φυσικό Clausius να γράψει «όσο περισσότερο το Σύμπαν πλησιάζει την κατάσταση μέγιστης εντροπίας τόσο μειώνονται οι πιθανότητες σημαντικών αλλαγών... καμιά αλλαγή δεν θα μπορέσει στη συνέχεια να συμβεί και το Σύμπαν θα περιέλθει σε οριστικό θάνατο». Σύμπαν σε διαστολή Οι φυσικοί του 19ου αιώνα δεν μπορούσαν να καθορίσουν χρονικά τον θερμικό θάνατο του Σύμπαντος, γιατί δεν γνώριζαν ούτε τις ενεργειακές πηγές των άστρων ούτε τις αρχές της γαλαξιακής εξέλιξης. Σήμερα ξέρουμε ότι μόλις το ένα δέκατο του αερίου που υπήρχε αρχικά στο Σύμπαν έχει μετατραπεί σε αστέρια, ενώ το υπόλοιπο αιωρείται μέσα και γύρω απο τους γαλαξίες. Αλλο τόσο περίπου υπολογίζεται ότι θα σχηματίσει άστρα στις επόμενες δεκάδες δισεκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος του, που βρίσκεται ανάμεσα στους γαλαξίες, θα εξακολουθήσει να αραιώνει εξαιτίας της συμπαντικής διαστολής χωρίς η βαρύτητα να μπορέσει ποτέ να το συμπυκνώσει. Στην άμεση γειτονιά μας, ο φωτοδότης Ηλιος θα πάψει να αποτελεί μακροπρόθεσμα την πηγή της ζωής για τον πλανήτη μας. Η αύξηση της φωτεινότητάς του θα οδηγήσει στην εξάτμιση των ωκεανών και στην εξαφάνιση κάθε μορφής ζωής στη Γη σε 1 δισεκατομμύριο χρόνια από τώρα. Τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια αργότερα ο Ηλιος θα διασταλεί 100 φορές περισσότερο από τις τωρινές του διαστάσεις, σχηματίζοντας έναν ερυθρό γίγαντα 1.000 φορές πιο φωτεινό που θα καταπιεί τους εσωτερικούς πλανήτες του ηλιακού συστήματος. Τα εξωτερικά του στρώματα θα χαθούν σιγά-σιγά στο μεσοαστρικό διάστημα και θα απομείνει η καρδιά του Ηλιου, ένας άσπρος νάνος που θα κρυώνει αργά, εκπέμποντας ελάχιστη ενέργεια. Η συνέχεια των γεγονότων αποδίδεται γλαφυρότατα από τον περίφημο συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας και εκλαϊκευτή Arthur C. Clarke στο βιβλίο του «Το προφίλ του μέλλοντος», γραμμένο το 1953: «Ο Γαλαξίας μας διανύει τώρα τη σύντομη άνοιξη της ζωής του, μια άνοιξη μεγαλόπρεπη χάρη στην παρουσία λαμπερών ασπρογάλαζων αστεριών, όπως ο Βέγας και ο Σείριος αλλά και (σε μια πιο περιορισμένη κλίμακα) ο ίδιος ο Ηλιος μας. Ωστόσο η πραγματική ιστορία του Σύμπαντος θα αρχίσει μετά το τέλος της φλογερής νεότητας αυτών των άστρων. Θα είναι μια ιστορία που θα φωτίζεται μόνο από την αδύναμη ερυθρή και υπέρυθρη λάμψη των μικρών αστεριών, που θα είναι σχεδόν αόρατα στα μάτια μας. Και ωστόσο το σκοτεινό θέαμα αυτού του Σύμπαντος θα μπορούσε να φαίνεται πανέμορφο και γεμάτο χρώματα στα παράξενα πλάσματα που θα κατάφερναν να προσαρμοστούν και να το συνηθίσουν. Θα ξέρουν ότι μπροστά τους απλώνονται όχι τα εκατομμύρια χρόνια των γεωλογικών μας εποχών ούτε τα δισεκατομμύρια χρόνια της ζωής των συνηθισμένων άστρων αλλά στην κυριολεξία τρισεκατομμύρια έτη. Ωστόσο θα μας ζηλεύουν εμάς που λουζόμαστε στη φωτεινή λάμψη της Δημιουργίας, γιατί είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε το Σύμπαν όταν ακόμη ήταν νέο...». Οταν σβήνουν τα αστέρια Πράγματι, σε μερικά τρισεκατομμύρια χρόνια απο τώρα, ακόμα και τα μικρότερα αστέρια, όπως ο Εγγύς του Κενταύρου, το πλησιέστερό μας μετά τον Ηλιο, θα έχουν σβήσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να υπάρχουν μελλοντικές αλλαγές, όπως φοβόταν ο Clausius. Ανεπαίσθητες, στη δική μας χρονική κλίμακα, διεργασίες θα εξακολουθήσουν να μεταβάλλουν την όψη του Σύμπαντος. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη μέχρι τώρα εξέλιξη, οι αλλαγές αυτές θα αποδομούν συστηματικά την ύλη, σε ολοένα και απλούστερες μορφές. Σε μια πρώτη φάση, τον κυρίαρχο ρόλο θα εξακολουθήσει να παίζει η βαρύτητα, η μοναδική δύναμη με ουσιαστικά άπειρη ακτίνα δράσης, που θα διαλύσει, αργά αλλά σταθερά, τις δομές που είχε «χτίσει» ως τότε: πλανητικά και αστρικά συστήματα, γαλαξίες και σμήνη γαλαξιών. Μέσα από ένα είδος αστρικού μπιλιάρδου, τα κεντρικά μέρη των συστημάτων αυτών θα χάνουν βαρυτική ενέργεια μέχρι να συγχωνευθούν σε γιγάντιες μαύρες τρύπες, ενώ οι περιφερειακές μονάδες θα κερδίζουν ενέργεια και θα εκτινάσσονται στο αχανές διαστελλόμενο Σύμπαν. Επειτα από 10στην 27 τρισεκατομμύρια χρόνια δεν θα υπάρχουν παρά μεμονωμένα αντικείμενα (αστρικές και γαλαξιακές μαύρες τρύπες, αστρικά πτώματα, πλανήτες, αστεροειδείς, κόκκοι σκόνης) που θα ακολουθούν τους μοναχικούς τους δρόμους ξεμακραίνοντας το ένα από το άλλο σύμφωνα με τον ρυθμό της διαστολής. Σε ακόμα μεγαλύτερη χρονική κλίμακα, ένα φαινόμενο γνωστό από την κβαντική μηχανική που περιγράφει τον μικρόκοσμο των υποατομικών σωματιδίων, το «φαινόμενο σήραγγας» (tunnel effect), θα εξατμίσει σταδιακά όλα τα εναπομείναντα μακροσκοπικά αντικείμενα, αφού τα μετατρέψει αρχικά σε μαύρες τρύπες. Και αυτές με τη σειρά τους θα εξατμιστούν, μετατρέποντας τη μάζα τους σε ακτινοβολία, σύμφωνα με τη θεωρία που διατύπωσε το 1973 ο βρετανός φυσικός Steven Hawking. Οι διαδικασίες του φαινόμενου σήραγγας είναι τόσο αργές που ο χρόνος εξάτμισης των μεγαλύτερων γαλαξιακών μαύρων τρυπών υπολογίζεται σε 10στην 100 χρόνια, ενώ ο χρόνος μετατροπής των αστρικών πτωμάτων σε μαύρες τρύπες σε 10στην 1076 χρόνια. Πρόκειται κατά πάσα πιθανότητα για τον μεγαλύτερο αριθμό που υπολογίστηκε στη φυσική και είναι σίγουρα ασύλληπτος για τον ανθρώπινο νου. Μια στιγμή στον χρόνο Η σύγχρονη κοσμολογία μάς αποκάλυψε λοιπόν ένα μέλλον πολύ πιο περίπλοκο, πολύ πιο πλούσιο σε γεγονότα και με διάρκεια ασύλληπτα μεγαλύτερη από αυτήν που θα μπορούσε να φανταστεί η φυσική του 19ου αιώνα. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα της μακράς πορείας του δεν διαφέρει πολύ από την εικόνα του θερμικού θανάτου. Σχεδόν όλη η ύλη θα μετατραπεί σε αραιή και ψυχρή ακτινοβολία, ενώ ελάχιστα στοιχειώδη σωματίδια θα αιωρούνται διάσπαρτα στην απέραντη νύχτα του διαστελλόμενου Σύμπαντος σε μια θερμοκρασία πολύ κοντά στο απόλυτο μηδέν. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση δύσκολα μπορεί κανείς να αποφύγει απαισιόδοξες σκέψεις σαν αυτές που τόσο εύστοχα διατύπωσε ο άγγλος φιλόσοφος Bertrand Russell στο περίφημο χωρίο του: «Ολα τα έργα του παρελθόντος, όλη η έμπνευση και η μεγαλοφυΐα του ανθρώπινου είδους, καθώς και κάθε ανθρώπινο επίτευγμα προορίζονται να εξαφανιστούν· ο ναός των κατορθωμάτων του ανθρώπου είναι καταδικασμένος να θαφτεί κάτω από τα ερείπια ενός Σύμπαντος που καταρρέει - όλα αυτά είναι τώρα τόσο βέβαια που κανένα φιλοσοφικό σύστημα δεν μπορεί να τα αγνοήσει». Αντίθετα, ο Herbert G. Wells, συγγραφέας της «Μηχανής που ταξιδεύει στον χρόνο» και πατέρας της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας, σε μια διάλεξη στο Βασιλικό Ινστιτούτο του Λονδίνου με θέμα την «Ανακάλυψη του μέλλοντος» το 1902, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στο μέλλον του ανθρώπινου είδους, αν και ήταν αναγκασμένος να παραδεχθεί ότι οι τότε υπάρχουσες ενδείξεις συνηγορούσαν για το αντίθετο: «Και τελικά είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Ηλιος μας μια μέρα θα σβήσει... ότι η Γη μας θα καταλήξει νεκρή και παγωμένη, όπως και κάθε έμβιο ον... ότι το ανθρώπινο είδος είναι καταδικασμένο να εξαφανιστεί. Από όλους τους εφιάλτες μου αυτός είναι ο πιο πειστικός. Κι όμως, δεν τον πιστεύω, γιατί θεωρώ ότι ο κόσμος έχει ένα νόημα και ο άνθρωπος έναν προορισμό. Οσοι κόσμοι κι αν παγώσουν και όσοι ήλιοι κι αν σβήσουν, στα βάθη της ύπαρξής μας θα αναδεύεται πάντα κάτι που μου φαίνεται αδύνατο να χαθεί». Παρόμοια αισιοδοξία δείχνει και ο φυσικός του Princeton Freeman Dyson, στο περίφημο άρθρο του που θεμελίωσε την επιστημονική εσχατολογία το 1979: «Οσο μακριά κι αν πάμε στο μέλλον, θα βρίσκουμε πάντα καινούργια πράγματα να συμβαίνουν, καινούργιους κόσμους για εξερεύνηση, νέες πληροφορίες να καταφτάνουν, κι έναν χώρο που συνεχώς θα διευρύνεται για τη ζωή, τη συνείδηση και τη μνήμη... ένα Σύμπαν με πλούτο και πολυπλοκότητα χωρίς όρια, αιώνια ζωντανό». Οι σκέψεις αυτές σχετικά με το μακρινό μέλλον του Σύμπαντος δεν έχουν καμία πρακτική σημασία και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το τωρινό επίπεδο των γνώσεών μας. Καινούργιες θεωρητικές και παρατηρησιακές ανακαλύψεις ίσως μας οδηγήσουν σε μια εντελώς διαφορετική εικόνα στο μέλλον. Από φιλοσοφική ωστόσο άποψη, θα είναι χρήσιμο να συγκρατήσουμε, έστω και στο πίσω μέρος του μυαλού μας, την ιδέα ότι η θαυμαστή πολυπλοκότητα του κόσμου που μας περιβάλλει και που μας αποκάλυψε η σύγχρονη επιστήμη μπορεί να μην αποτελεί παρά μια φευγαλέα, απειροελάχιστη, στιγμή στην ιστορία του Σύμπαντος. Ακόμα κι αν είναι έτσι όμως, θα πρόκειται για μια «στιγμή» τόσο, μα τόσο, πολύτιμη. Σε εμάς εναπόκειται να την απολαύσουμε και να την αξιοποιήσουμε. http://www.tovima.gr/science/article/?aid=1019657

Προς τα πού οδεύει τελικά το Σύμπαν; H επιστημονική κοινότητα έχει συμφωνήσει για το σημείο αρχής του Κόσμου. Ολοι συμφωνούν ότι η περίφημη Μεγάλη Εκρηξη γέννησε το Σύμπαν. Ομως η έλλειψη επαρκών δεδομένων, οι διαφορετικές μέθοδοι παρατηρήσεων και μετρήσεων των κοσμικών μεγεθών και δομών και οι διαφορετικές φιλοσοφίες των ερευνητών δεν έχουν επιτρέψει το να υπάρχει μια ασφαλής εικόνα τόσο για την κίνηση του Σύμπαντος όσο και για το ενδεχόμενο τέλος της ύπαρξής του. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ο κορυφαίος αμερικανός αστρονόμος Εντγουιν Χαμπλ ταρακούνησε συθέμελα την επιστημονική κοινότητα ανακοινώνοντας τα ευρήματα της έρευνάς του, τα οποία αποκάλυπταν ότι το Σύμπαν 14 περίπου δισ. έτη μετά τη γέννησή του συνέχιζε να διαστέλλεται. Οι μετέπειτα έρευνες όχι μόνο επιβεβαίωσαν την ανακάλυψη του Χαμπλ αλλά πήγαν ένα βήμα παρακάτω αφού έδειξαν ότι το Σύμπαν όχι μόνο διαστέλλεται αλλά και ότι η διαστολή αυτή είναι επιταχυνόμενη! Το γεγονός προκάλεσε νέους πονοκεφάλους στους ειδικούς αφού θεωρητικά τουλάχιστον οι βαρυτικές δυνάμεις θα έπρεπε να οδηγούν σε επιβράδυνση αυτής της διαστολής. Πριν από λίγες εβδομάδες οι ερευνητές της NASA ανακοίνωσαν ότι πραγματοποίησαν την ακριβέστερη μέχρι σήμερα εκτίμηση για την ταχύτητα επέκτασης του Σύμπαντος και ότι τα αποτελέσματα όχι μόνο δεν ξεκαθαρίζουν την κατάσταση αλλά την κάνουν ακόμη πιο μπερδεμένη και μυστηριώδη. Και αυτό διότι φαίνεται να υπάρχει μια περίεργη αναντιστοιχία ανάμεσα στον τρόπο που επεκτείνεται το Σύμπαν. «Τα μυστηριώδη νέα αποτελέσματα ενδεχομένως να αποδίδονται στη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια που αποδεικνύεται περισσότερο εξωτερική απ’ ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα ή ένα άγνωστο νέο σωματίδιο στην “ταπετσαρία” του Διαστήματος» αναφέρει η NASA σε ανακοίνωσή της. Οι θεωρίες Η συνεχής μεταβολή των κοσμολογικών δεδομένων δεν επιτρέπει στους επιστήμονες να συνθέσουν το παζλ της εξέλιξης του Σύμπαντος και ειδικότερα του τμήματος εκείνο που αφορά το τέλος του. Η διαστολή του Σύμπαντος έχει ως αποτέλεσμα τα κοσμικά αντικείμενα και ειδικότερα οι γαλαξίες να απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον. Η κατάληξη που θα έχει αυτό το φαινόμενο έχει γίνει αντικείμενο διαφόρων θεωριών, οι περισσότερες εκ των οποίων δεν θα λέγαμε ότι είναι και ιδιαίτερα αισιόδοξες για το μέλλον του Σύμπαντος. Τρεις θεωρίες για το πιθανό τέλος του έχουν ξεχωρίσει. Η πρώτη υποστηρίζει ότι η επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος οδηγεί σταδιακά στην ψύξη του, γι’ αυτό και ονομάστηκε «Μεγάλη Ψύξη». Οι γαλαξίες θα απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο ο ένας από τον άλλον, με αποτέλεσμα να «παγώσουν» και τελικά να «σβήσουν», με το Σύμπαν να μετατρέπεται σε απόλυτα σκοτεινό και ψυχρό. Η δεύτερη θεωρία, που είναι γνωστή ως «Μεγάλη Σχάση», αναφέρει ότι αυτή η διαστολή «τεντώνει» το Σύμπαν, με αποτέλεσμα στο τέλος αυτό να «σκιστεί» και να καταστραφεί. Η τρίτη θεωρία ονομάζεται «Μεγάλη Σύνθλιψη» και υποστηρίζει ότι κάποια στιγμή η διαστολή θα σταματήσει και τότε θα σταματήσει να υπάρχει και ο χρόνος. Η βαρύτητα θα υποχρεώσει το Σύμπαν να καταρρεύσει και να αυτοκαταστραφεί μέσω μιας διεργασίας που οι θιασώτες της θεωρίας περιγράφουν ως ένα «αντίστροφο Big Bang», μια Μεγάλη Εκρηξη από την... ανάποδη δηλαδή. Σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζουν, το αντίστροφο Big Bang θα καταστρέψει μεν το Σύμπαν μας αλλά θα δημιουργήσει ταυτόχρονα τις συνθήκες για την εκδήλωση μιας νέας Μεγάλης Εκρηξης, από την οποία θα προκύψει ένα νέο Σύμπαν. Βέβαια δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για εμάς, αφού αν κάτι από όλα αυτά συμβεί, αυτό θα γίνει μετά από αρκετά δισεκατομμύρια έτη. http://www.tovima.gr/world/article/?aid=1015310

Η NASA υπολόγισε πόσο γρήγορα επεκτείνεται το Σύμπαν. Επιστημονική ομάδα της NASA έκανε την ακριβέστερη μέχρι σήμερα εκτίμηση για την ταχύτητα επέκτασης του Σύμπαντος και κατέληξε σε ένα, ομολογουμένως, πολύ περίεργο αποτέλεσμα. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από δύο διαστημικά τηλεσκόπια οι ερευνητές προσπάθησαν να υπολογίσουν πόσο γρήγορα «μεγαλώνει» το Σύμπαν, με στόχο να κατανοήσουν από που προήλθε ο κόσμος και το βασικότερο, που πηγαίνει. Αλλά η νέα ακριβέστερη εκτίμηση τελικά μάλλον οδηγεί σε μεγαλύτερη σύγχυση παρά σε αποσαφήνιση του θέματος. Και αυτό διότι φαίνεται να υπάρχει μια περίεργη αναντιστοιχία ανάμεσα στον τρόπο που επεκτείνεται το Σύμπαν, μια διαπίστωση που μπορεί να σημαίνει ότι υπάρχει μια εντελώς νέα Φυσική επιστήμη που υποστηρίζει το Σύμπαν. «Τα μυστηριώδη νέα αποτελέσματα ενδεχομένως να αποδίδονται στη σκοτεινή ύλη, τη σκοτεινή ενέργεια που αποδεικνύεται περισσότερο εξωτερική απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα ή ένα άγνωστο νέο σωματίδιο στην «ταπετσαρία» του Διαστήματος», αναφέρει η NASA σε ανακοίνωσή της. Οι επιστήμονες προσπαθούν να υπολογίσουν εδώ και χρόνια τον ρυθμό επέκτασης του Σύμπαντος, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια. Η ανακάλυψη της ταχύτητας επέκτασης θα δώσει απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα για την προέλευση και τον προορισμό του Σύμπαντος. Αλλά τα διαφορετικά συστήματα μέτρησης διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους. Οι αστρονόμοι έχουν πάντως καταφέρει μέχρι σήμερα να συναινέσουν ως προς το από που ξεκίνησε το Σύμπαν, ενώ δεν έχουν καταφέρει να πετύχουν μια πρόβλεψη για του που πηγαίνει είτε λόγω των συστημάτων μέτρησης, είτε λόγω ελλιπούς κατανόησης των δεδομένων. Αρχικά η ανησυχία των επιστημόνων πήγαζε από το γεγονός ότι η διαφωνία μπορεί να ήταν αποτέλεσμα σφάλματος σε ένα ή περισσότερους τρόπους μέτρησης της σταθεράς. Αλλά η νέα έρευνα δείχνει ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο και ότι οι μετρήσεις είναι σωστές – αλλά ότι κάτι που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο επεκτείνεται το Σύμπαν. Η μια μέτρηση προέρχεται από την αποστολή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος (ESA) που χαρτογράφησε πως έμοιαζε το Σύμπαν μόλις 360.000 χρόνια πριν πάρει τη μορφή του. Μέσω αυτού του χάρτη οι επιστήμονες μπορούν να υπολογίσουν τον ρυθμό δια του οποίου έφτασε να είναι αυτό που είναι σήμερα. Αλλά η νέα μελέτη της NASA, δείχνει ότι ο ρυθμός επέκτασης από τα στοιχεία αυτά δεν ταιριάζει με το πως είναι το Σύμπαν που βλέπουμε. Τα νέα δεδομένα από το τηλεσκόπιο Hubble δεν ταιριάζουν με τους υπολογισμούς της ESA. «Η διαφωνία φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε μια πλήρης ασυμβατότητα μεταξύ των απόψεών μας για την απαρχή και την εξέλιξη του Σύμπαντος. Και επί του παρόντος, δεν είναι απλά ένα λάθος σε κάποια μέτρηση. Είναι σα να έχει προβλέψει πόσο ψηλό θα γίνει ένα παιδί βάσει του πίνακα ανάπτυξης και τελικά να έχει ανακαλύψει ότι έχει ξεπεράσει κατά πολύ την πρόβλεψη αυτή», λέει ο επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας και ο βραβευμένος με Νόμπελ, Άνταμ Ράις από το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικού Τηλεσκοπίου και το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη. http://www.in.gr/2018/07/16/tech/nasa-ypologise-poso-grigora-epekteinetai-sto-sympan/

Ανιχνεύθηκε στο διάστημα το πρώτο ραδιενεργό μόριο. Επιστήμονες από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι ανίχνευσαν το πρώτο ραδιενεργό μόριο στο διάστημα, συγκεκριμένα ένα ισότοπο του αργιλίου (αλουμινίου), το 26AI, το οποίο δεν υπάρχει στη Γη. Το μόριο εκτινάχθηκε στο μεσοαστρικό χώρο μετά τη σύγκρουση δύο άστρων. Η παρατήρηση του μορίου -με τη βοήθεια των ραδιοτηλεσκοπίων ALMA και NOEMA- έγινε στον αινιγματικό καινοφανή αστέρα CK Vulpeculae, γνωστό και ως Nova Vul 1670, σε απόσταση περίπου 2.000 ετών φωτός από τη Γη, η έκρηξη του οποίου είχε για πρώτη φορά παρατηρηθεί στην Ευρώπη μεταξύ 1670-72. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αστρονόμο Τόμας Καμίνσκι του αμερικανικού Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο Nature Astronomy. https://www.nature.com/articles/s41550-018-0541-x Ο μεταβλητός σε λάμψη αστέρας CK Vul στον αστερισμό της Αλώπεκος (Vulpecula) έχει γίνει γνωστός ως η τοποθεσία όπου παρατηρήθηκε από Ευρωπαίους αστρονόμους του 17ου αιώνα μια αστρική έκρηξη (νόβα). Το 2013 οι σύγχρονοι αστρονόμοι παρατήρησαν ένα μοριακό νέφος πολύ ασυνήθιστης σύνθεσης στο συγκεκριμένο απομεινάρι της παλαιάς αστρικής έκρηξης και άρχισαν να το μελετούν. Η μελέτη του φαινομένου αποκάλυψε ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για μια πολύ σπάνια και θεαματική συγχώνευση δύο άστρων σαν τον Ήλιο, η σύγκρουση των οποίων έγινε αντιληπτή στη Γη ως δημιουργία ενός νέου άστρου, μιας «ερυθρής νόβα». Τώρα, 348 χρόνια μετά την πρώτη παρατήρηση, στο σημείο εκείνο -όπου πλέον παραμένουν τα απομεινάρια της σύγκρουσης (ένα αχνό άστρο περιβαλλόμενο από μια άλω υλικών που λάμπουν)- παρατηρήθηκε και το πρώτο ασταθές ραδιενεργό διαστημικό μόριο, το αργίλιο 26, που διαθέτει στον πυρήνα του 13 πρωτόνια και 13 νετρόνια και βρίσκεται επίσης μαζί με άτομα φθορίου, σχηματίζοντας ένα ισότοπο του μονοφθοριδίου του αργιλίου (26AIF). Η διάσπαση του ραδιενεργού ισοτόπου του αργιλίου (26ΑΙ) οδηγεί στη δημιουργία ενός σταθερότερου ισοτόπου του μαγνησίου (26Mg). Η ανίχνευση αυτή οδηγεί τους αστρονόμους στη συνειδητοποίηση ότι σε μια αστρική σύγκρουση ακόμη και τα βαθύτερα και πυκνότερα στρώματα ενός άστρου μπορεί τελικά να εκτεθούν στο διάστημα. Οι επιστήμονες εκτιμούν εδώ και δεκαετίες ότι περίπου δύο αστρικές μάζες του ραδιενεργού μορίου 26ΑΙ είναι διάσπαρτες στο γαλαξία μας, αλλά η προέλευσή του -πέρα από τη δημιουργία του σε αστρικές συγχωνεύσεις- είναι ασαφής. http://www.in.gr/2018/07/31/tech/anixneythike-sto-diastima-proto-radienergo-morio/

Το πλήρωμα του διαστημοπλοίου Soyuz MS-12 επέστρεψε στη Γη. Το πλήρωμα του επανδρωμένου διαστημικού οχήματος Soyuz MS-12, αποκομμένο σήμερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), επέστρεψε με ασφάλεια στη Γη. Ένα όχημα κατάβασης με τον κοσμοναύτη Alexei Ovchinin, τον αστροναύτη Nick Haig και συμμετέχοντα διαστημικών πτήσεων από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Hazzaa Al Mansuri προσγειώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2019 στις 14:00 ώρα Μόσχας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσης ISS, το διαστημόπλοιο Soyuz MS-12 αποσύρθηκε από το σταθμό στις 10:37 ώρα Μόσχας. Όλες οι εργασίες καθόδου και προσγείωσης ολοκληρώθηκαν σε τακτική βάση, το πλήρωμα ήταν σε καλή κατάσταση. Το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-12 βρίσκεται στο ISS από τις 15 Μαρτίου 2019. Κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στο πλαίσιο της αποστολής ISS-59/60, ο Alexey Ovchinin (Roscosmos) και ο Nick Haig (NASA) ολοκλήρωσαν πρόγραμμα επιστημονικής και εφαρμοσμένης έρευνας και πειραματισμών, διατήρησαν τη λειτουργικότητα του σταθμού και πραγματοποίησαν εργασίες εξοπλισμού του με εξοπλισμό που παραδίδεται από φορτηγά πλοία. Οι κοσμοναύτες του Roscosmos Alexey Ovchinin και Oleg Kononenko στις 29-30 Μαΐου 2019 πραγματοποίησαν διαστημικές εκδρομές (VKD-46) διάρκειας 6 ωρών 1 λεπτό. Ως μέρος του πειράματος δοκιμής, αποσυναρμολόγησαν τις συσκευές έκθεσης και έλαβαν δείγματα για να αξιολογήσουν πιθανές μικροδομές στο κέλυφος του σταθμού, άλλαξαν τον προσανατολισμό της μονάδας ελέγχου πίεσης και εναπόθεσης και αποσυναρμολόγησαν αχρησιμοποίητα καλώδια και μονάδες μέτρησης. Ο πρώτος αστροναύτης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Hazza Al Mansouri, πέρασε οκτώ ημέρες στο ISS. https://www.energia.ru/ru/news/news-2019/news_10-03.html Η NASA θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί ρωσικά διαστημόπλοια. Η NASA ξεκινά διαπραγματεύσεις με τη Ρωσική Κρατική Διαστημική Εταιρεία Roscosmos για να αποκτήσει έδρες στα διαστημόπλοια Soyuz για να παραδώσει αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) μετά την άνοιξη του 2020. Οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιώθηκαν επισήμως στο Ρωσικό Κέντρο Εκπαίδευσης Κοσμοναυτών «Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη για να αγοράσουν νέες θέσεις», δήλωσε ο RIA NovostiMaxim Kharlamov, ο πρώτος αναπληρωτής επικεφαλής του Κέντρου Εκπαίδευσης Cosmonaut. Η NASA αναγκάζεται να συνεχίσει να αγοράζει θέσεις στο Soyuz, καθώς οι SpaceX και Boeing εξακολουθούν να μην είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τη δοκιμή των επανδρωμένων διαστημόπλοιων που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος Commercial Crew. Προγραμματίστηκε ότι η NASA θα λάβει νέα επανδρωμένα διαστημόπλοια το 2017, αλλά πολλές καθυστερήσεις οδήγησαν στο γεγονός ότι η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δεν είναι σίγουρη ότι οι πτήσεις προς το ISS στα αμερικανικά πλοία θα ξεκινήσουν πριν από το δεύτερο εξάμηνο του 2020. Την άλλη μέρα, στο πρόγραμμα SpaceX του Dragon Crew προκάλεσε τον επικεφαλής της NASA Jim Bridenstine και της Ilon Mask για το Twitter. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο επικεφαλής του Roscosmos Dmitry Rogozin ανέφερε ότι εκπρόσωποι της NASA του είπαν κατά τη διάρκεια διαπραγματεύσεων στο Baikonur ότι όλα τα θέματα με το SpaceX και το Boeing θα πρέπει να διευθετηθούν μέχρι τα τέλη του 2019 και το 2020 τα διαστημόπλοια Crew Dragon και Starliner θα αρχίσουν να παίρνουν τους πρώτους επιβάτες το ISS. «Έτσι το πλήρωμα [Δράκος] θα πετάξει το επόμενο έτος. Ευχόμαστε καθε επιτυχία », είπε ο Rogozin. https://asgardia.space/en/news/NASA-Will-Continue-To-Use-Russian-Spacecrafts Το ISS παίρνει μια νέα μονάδα το επόμενο έτος. Ο επικεφαλής του Roscosmos, Ντμίτρι Ρογκοσίν, δήλωσε την Πέμπτη ότι πριν τεθεί σε λειτουργία το νέο τμήμα ISS Nauka (Science) το Φεβρουάριο του 2021, το πλήρωμα θα εκτελέσει 10 διαστημικές περιηγήσεις Η κατασκευή του δομοστοιχείου Nauka ξεκίνησε το 1995. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να αποσταλεί στο ISS ως εφεδρικό στήριγμα για την Zarya (Dawn), η πρώτη μονάδα του τροχιακού σταθμού που εξακολουθεί να λειτουργεί σήμερα. Το λανσάρισμα, ωστόσο, συνεχίστηκε να καθυστερει. Το 2013, το δομοστοιχείο επανήλθε στο κεντρικό του κέντρο παραγωγής Khrunichev, με μεταλλικά ροκανίδια που φέρεται ότι εντοπίστηκαν στο σύστημα καυσίμων του. «Η διασφάλιση της πλήρους σύνδεσης της νέας μονάδας με τον σταθμό απαιτεί 10 διαστημικές περιηγήσεις. η λειτουργία θα ξεκινήσει τον Φεβρουάριο του 2021 », δήλωσε ο Rogozin. Είπε επίσης ότι ο Ναούκα θα ταξιδέψει στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ τον Ιανουάριο του 2020 για οκτώ μήνες ηλεκτροστατικών δοκιμών. Τον Νοέμβριο του 2020, η Nauka θα ξεκινήσει το ταξίδι της στο ISS. Η ενότητα θα περιλαμβάνει το χειριστή του Ευρωπαϊκού Ε.Π.Α. που θα επιτρέπει εναλλακτικά μέσα για την εκτέλεση ορισμένων τύπων εργασίας, χωρίς να έχει το πλήρωμα να κάνει διαστημική περιπλάνηση. Η μονάδα μπορεί να παράγει νερό από τα ούρα και να παράγει αρκετό οξυγόνο για έξι άτομα. Το Nauka θα παρέχει στους ρώσους κοσμοναύτες στο ISS μια δεύτερη τουαλέτα (η μονάδα Zvezda (Star) είναι εξοπλισμένη με μία) και μια καμπίνα για ένα τρίτο μέλος του πληρώματος. https://asgardia.space/en/news/The-ISS-is-Getting-a-New-Module-Next-Year

Το Spectrum-RG μπορεί να έχει ηλεκτρικά προβλήματα. Γερμανοί αστρονόμοι tweeted σχετικά με το άνοιγμα των καπακιών και τη λήψη των πρώτων πληροφοριών από τους ανιχνευτές του τηλεσκοπίου eRosita - το κύριο όργανο στο δορυφόρο Spectrum-RG. Σύμφωνα με επίσημες πληροφορίες, όλα λειτουργούν κανονικά, αλλά οι πηγές που είναι εξοικειωμένες με την κατάσταση αναφέρουν προβλήματα που μπορεί να οφείλονται σε ελαττώματα στο σύστημα τροφοδοσίας Ανεξέλεγκτες εντολές στο παζλ διαστημικού τηλεσκοπίου eROSITA, οι επιστήμονες του έργου που υποψιάστηκαν την επιθετική εργασία της διαστημικής ακτινοβολίας. Το φαινόμενο προκάλεσε καθυστέρηση στην πλήρη ενεργοποίηση του οργάνου ακτίνων Χ που εισέρχεται σήμερα σε βαθύ χώρο στο νεοσύστατο παρατηρητήριο Spektrum-RG, γράφει το RussianSpaceWeb. Άλλοι ανώνυμοι εμπειρογνώμονες λυπημένοι που μέχρι στιγμής μόνο 3 από τις 7 κάμερες της eROSITA είναι ενεργές που μπορεί να οφείλονται σε ελαττώματα στο σύστημα τροφοδοσίας. Παρόλα αυτά, οι επίσημες πηγές αναφέρουν ότι όλα λειτουργούν κανονικά. «Το Spectrum-RG έχει φτάσει στο Lagrangian σημείο και σύντομα θα αρχίσει να εργάζεται υπό βέλτιστες συνθήκες», δήλωσε ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών, Αλεξάντερ Λουτοβίνφ, στο All-Russian. Το Συνέδριο Road to Space για την Διαστημική Εκπαίδευση. Ρωσικό-Γερμανικό παρατηρητήριο ακτίνων Χ που αποτελείται από δύο όργανα: τη γερμανική eRosita και τη ρωσική ART-XC. Το κύριο καθήκον του διαστημικού σκάφους είναι να κάνει μια επισκόπηση ολόκληρου του ουρανού στην περιοχή των ακτίνων Χ, η οποία είναι απαραίτητη για να κατανοηθεί ο σχηματισμός μιας μεγάλης κλίμακας δομής του σύμπαντος, η ανάπτυξη των υπερμεγέθων μαύρων οπών, η εξέλιξη της στενής διπλά και άλλα αντικείμενα. Το κύριο όργανο του διαστημικού σκάφους είναι το eRosita και η ρωσική εγκατάσταση συνοδεύει τις παρατηρήσεις του σε ένα πιο άκαμπτο φάσμα φάσματος. Το Spectrum-RG ξεκίνησε από τον σταθμό εκτόξευσης Baikonur στις 13 Ιουλίου. Το διαστημικό σκάφος μόλις έφτασε στην τροχιά του στο σημείο L2 του συστήματος Γης-Ήλιου. Το Spectrum-RG έγινε ο πρώτος δορυφόρος ακτίνων Χ που θα ξεκινήσει τόσο μακριά από τη Γη. https://asgardia.space/en/news/Spectrum-RG-May-Have-Electrical-Problems

Δύο ντοκιμαντέρ για τον Στίβεν Χόκινγκ. Λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του Στίβεν Χόκινγκ δημοσιεύτηκε η τελευταία μελέτη του στην οποία καταπιανόταν με τις αγαπημένες του μαύρες τρύπες και το «παράδοξο της πληροφορίας». Μερικούς μήνες αργότερα κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Σύντομες απαντήσεις σε μεγάλες ερωτήσεις» , στο οποίο δημοσιεύονται μια σειρά από επικαιροποιημένα σχόλια και σκέψεις που κατέθεσε στους συνεργάτες του ο διάσημος επιστήμονας πάνω σε διάφορα ζητήματα (επιστημονικά, κοινωνικά και φιλοσοφικά) στα οποία είχε αναφερθεί δημόσια στο παρελθόν. Τώρα, λίγο πριν από την συμπλήρωση ενός χρόνου από τον θάνατο του (14 Μαρτίου), έγινε γνωστό ότι βρίσκονται σε διαδικασία ολοκλήρωσης δύο ντοκιμαντέρ στα οποία συμμετείχε ενεργά ο ίδιος ο Χόκινγκ. Το Ίδρυμα Στίβεν Χόκινγκ ανακοίνωσε ότι μια από τις κορυφαίες εταιρείες του είδους στον κόσμο, η Atlantic Productions, έχει αναλάβει την παραγωγή αυτών των δύο ντοκιμαντέρ. Η Atlantic Productions έχει πάρει πολλά βραβεία (BAFTA και Emmy) για τα ντοκιμαντέρ της. Βρίσκεται εκτός των άλλων πίσω από την παραγωγή 11 ντοκιμαντέρ και σειρών του Ντέιβιντ Ατένμπορο που λογίζεται εδώ και δεκαετίες ως ο κορυφαίος δημιουργός ντοκιμαντέρ για την άγρια ζωή. Τα δύο ντοκιμαντέρ για τον Χόκινγκ επιμελήθηκε ο κινηματογραφιστής και διευθύνων σύμβουλος της Atlantic Productions Αντονι Γκέφεν. Το πρώτο τιτλοφορείται «Εμπειρία Εμβύθισης στις Μαύρες Τρύπες του Στίβεν Χόκινγκ». Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ στο οποίο οι θεατές, σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας, θα ταξιδέψουν μέσα στο Σύμπαν με οδηγό τον Χόκινγκ. Ο διάσημος επιστήμονας κάνει την αφήγηση και βοηθά τον θεατή στην virtual εξερεύνηση του Σύμπαντος. Το δεύτερο ντοκιμαντέρ τιτλοφορείται «Θεατρικό Ντοκιμαντέρ Στίβεν Χόκινγκ» και σε αυτό ο θεατής θα δει το χρονικό της ζωής του. Οι θεατές θα έρθουν σε επαφή με προσωπικό υλικό (εικόνες, αντικείμενα, έγγραφα κλπ) του επιστήμονα τα οποία δεν έχουν μέχρι σήμερα εκτεθεί στην δημοσιότητα. Ο Γκέφεν και οι συνεργάτες του εργάζονται δύο χρόνια πάνω σε αυτό το πρότζεκτ και ευτυχώς πρόλαβαν να κάνουν τις απαραίτητες ηχογραφήσεις με τον Χόκινγκ πριν αυτός εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό τα δύο ντοκιμαντέρ θα είναι έτοιμα και διαθέσιμα στο κοινό στα αρχές του 2020. «Είμαστε ενθουσιασμένοι που συνεργαζόμαστε με την Atlantic Productions για την δημιουργία ντοκιμαντέρ που θα παρουσιάζουν με πολλές λεπτομέρειες, σε μεγάλο βάθος και με τεχνολογίες αιχμής την ζωή και το έργο του πατέρα μου. Το πρότζεκτ ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια στο γραφείο του πατέρα μου στο Κέιμπριτζ και τώρα βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο. Το πρώτο ντοκιμαντέρ θα στείλει τους θεατές του σε ένα εκπληκτικό κοσμικό ταξίδι που θα περιγράφει το πώς οραματιζόταν το Σύμπαν ο πατέρας μου» δήλωσε η συγγραφέας και δημοσιογράφος Λούσι Χόκινγκ. «Ο Στίβεν Χόκινγκ ήταν ένα από τα πιο εκπληκτικά μυαλά το σύγχρονου κόσμου. Η επιστημονική του εργασία καθόρισε τον τομέα της Φυσικής και βοήθησε στο να πέσει φως σε μια σειρά από μεγάλα μυστήρια του Σύμπαντος. Ήταν μεγάλη τιμή να συνεργαστώ και μάλιστα πολύ στενά με τον Στίβεν Χόκινγκ σε ένα πρότζεκτ που ο ίδιος θεωρούσε ότι θα αποτελέσει ένα σημαντικό κομμάτι της κληρονομιάς του» ανέφερε με την σειρά του ο Γκέφεν στην διάρκεια της εκδήλωσης όπου ανακοινώθηκε η δημιουργία των ντοκιμαντέρ. https://physicsgg.me/2019/03/11/%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%ce%bd%cf%84%ce%bf%ce%ba%ce%b9%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ad%cf%81-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b2%ce%b5%ce%bd-%cf%87%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b3/

Hawking εναντίον Hoyle Είναι γνωστό ότι ο Stephen Hawking επιθυμούσε να εκπονήσει την διδακτορική του διατριβή, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, υπό την επίβλεψη του Fred Hoyle, τον διάσημα Βρετανό αστρονόμο του οποίου η συνεισφορά υπήρξε θεμελιώδης όσον αφορά την κατανόηση της σύνθεσης των πυρήνων στο εσωτερικό των άστρων (Hoyle state – Β2FH). http://articles.adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-iarticle_query?bibcode=1954ApJS....1..121H&db_key=AST&page_ind=0&plate_select=NO&data_type=GIF&type=SCREEN_GIF&classic=YES Όμως ο Hoyle είχε ήδη φορτωμένο πρόγραμμα και τελικά ο Hawking ξεκίνησε την διατριβή του με τον Dennis Sciama. O Hoyle ήταν υπέρμαχος της θεωρίας της σταθερής κατάστασης και δεν παραδέχθηκε ποτέ την ιδέα της Μεγάλης Έκρηξης την οποία χαρακτήριζε «παπαδίστικη». Η θεωρία της σταθερής κατάστασης, που διατυπώθηκε από τους Fred Hoyle, Hermann Bondi και Thomas Gold το 1948, παραδέχεται ότι το σύμπαν διαστέλλεται, αρνείται όμως ότι έχει μια αρχή. Η θεωρία παραδέχεται την συνεχή δημιουργία της ύλης εκ του μηδενός, και όχι την δημιουργία ολόκληρης της ύλης του σύμπαντος σε ένα μεμονωμένο γεγονός που συνέβη μόνο μια φορά στο παρελθόν. Ο Hoyle συνήθως συσχέτιζε τις μελέτες του με το κοσμολογικό πρότυπο της σταθερής κατάστασης, και ερχόταν πάντα σε σύγκρουση με τους οπαδούς της Μεγάλης Έκρηξης – άλλωστε ο όρος Big Bang εισήχθη από τον ίδιο τον Hoyle για να υποτιμήσει τη θεωρία, την οποία χαρακτήριζε «καρτουνίστικη». Μια τέτοια δημόσια αντιπαράθεση είχε και με τον Stephen Hawking το 1964, όταν o τελευταίος ήταν ακόμα υποψήφιος διδάκτορας. O Hawking αναφέρεται στο βιβλίο του «Stephen Hawking – Το χρονικό της ζωής μου», Εκδόσεις Τραυλός http://www.travlos.gr/Goitia_gnosis/to_xroniko_zois.htm στην σύγκρουσή του με τον Fred Hoyle, ως εξής: «… Έμαθα πως ο Χόιλ και ο Ναρλικάρ είχαν ήδη επεξεργαστεί την ηλεκτροδυναμική Γουίλερ-Φέινμαν σε διαστελλόμενα σύμπαντα και στη συνέχεια, διατύπωσαν μια χρονικά συμμετρική καινούργια θεωρία της βαρύτητας, την οποία παρουσίασε ο Χόιλ σε μια συνεδρίαση της Βασιλικής Εταιρείας, το 1964. Ήμουν στη διάλεξη και όταν ήρθε η ώρα των ερωτήσεων, είπα πως η επίδραση όλου του υλικού περιεχομένου σε ένα σύμπαν σταθερής κατάστασης, θα οδηγούσε στον απειρισμό των μαζών του. Ο Χόιλ με ρώτησε γιατί το είπα αυτό, και του απάντησα πως το είχα υπολογίσει. Όλοι νόμισαν ότι εννοούσα πως το είχα κάνει από μνήμης, την ώρα της διάλεξης, αλλά η αλήθεια ήταν ότι μοιραζόμουν ένα γραφείο με τον Ναρλικάρ και είχα ήδη διαβάσει ένα προσχέδιο της εργασίας τους, γεγονός που μου επέτρεψε να κάνω τους υπολογισμούς πριν από τη συνεδρίαση. Ο Χόιλ έγινε έξω φρενών. Προσπαθούσε να στήσει ένα δικό του ινστιτούτο και απειλούσε να «την κάνει» κι αυτός στην Αμερική, αν δεν τον χρηματοδοτούσαν. Πίστεψε πως ήμουν βαλτός, για να σαμποτάρω τα σχέδιά του. Ωστόσο, πήρε το ινστιτούτο του και αργότερα μου πρόσφερε δουλειά, άρα, προφανώς, δεν μου κράτησε κακία …» Το επεισόδιο αυτό περιγράφεται επίσης και στην ταινία του BBC με τίτλο «Hawking», με τον Hawking να ζητάει από τον Narlikar και να παίρνει την εργασία του Hoyle για να της ρίξει μια ματιά. Την εργασία αυτή θα παρουσίαζε την επομένη ο Hoyle στη συνεδρίαση της Βασιλικής Εταιρείας. Τελικά όμως η μελέτη τον απορροφά ολοκληρωτικά και κατά τη διάρκεια της νύχτας βρίσκει ότι η εργασία είναι λανθασμένη. Χωρίς να έχει κοιμηθεί ούτε λεπτό, το πρωί επιστρέφει το χειρόγραφο στον Narlikar και παίρνει θέση στην αίθουσα που ο Hoyle θα δώσει την σχετική διάλεξη. Στο τέλος της ομιλίας ο Hawking, με άκομψο τρόπο ομολογουμένως, επισημαίνει το λάθος προκαλώντας την οργή του Hoyle … Ιδού το αντίστοιχο απόσπασμα από την ταινία: Στην φωτογραφια ο Hawking με τα μέλη της λέσχης κωπηλασίας στην Οξφόρδη https://physicsgg.me/2014/01/05/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-hawking-%ce%b5%ce%bd%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%bf%ce%bd-hoyle/

Στίβεν Χόκινγκ: «Δεν υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης του Θεού, γιατί απλούστατα δεν χρειάζεται» ΚΟΣΜΟΣ 09:57 Στίβεν Χόκινγκ: «Δεν υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης του Θεού, γιατί απλούστατα δεν χρειάζεται» Δεν υπάρχει Θεός και η επιστήμη μπορεί να εξηγήσει καλύτερα το σύμπαν από ό,τι μια θρησκεία, λέει ο Βρετανός φυσικομαθηματικός και κοσμολόγος Στίβεν Χόκινγκ στο τελευταίο βιβλίο του με τίτλο «Σύντομες απαντήσεις σε μεγάλα ερωτήματα», το οποίο μόλις εκδόθηκε, αρκετούς μήνες μετά το θάνατό του. Η θέση του αυτή ασφαλώς δεν αποτελεί έκπληξη, αφού όσο ζούσε, ο Χόκινγκ δεν έχανε ευκαιρία να δηλώνει κατηγορηματικά ότι ήταν άθεος και ότι έβλεπε τη δημιουργία του κόσμου από τη σκοπιά του επιστήμονα και μόνο, συχνά προκαλώντας την ενόχληση των πιστών σε κάποια θρησκεία. Το τελευταίο βιβλίο του, που περιλαμβάνει δέκα δοκίμια με ερωταπαντήσεις, αρχίζει με το ερώτημα αν υπάρχει θεός και δίνει αρνητική απάντηση. «Νομίζω», λέει, «ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε αυθόρμητα εκ του μηδενός, σύμφωνα με τους νόμους της επιστήμης. Αν αποδέχεστε, όπως εγώ, ότι οι νόμοι της φύσης είναι καθορισμένοι, τότε δεν χρειάζεται πολύ για να ρωτήσετε: ποιός ρόλος απομένει για το Θεό;». Για τον Χόκινγκ -και πολλούς άλλους επιστήμονες- οι νόμοι της βαρύτητας, της σχετικότητας, της κβαντομηχανικής κ.α. είναι αρκετοί για να εξηγήσουν τα πάντα στο σύμπαν. «Αν θέλετε, μπορείτε να πείτε ότι οι νόμοι αυτοί είναι έργο του Θεού, αλλά αυτό είναι μάλλον ένας ορισμός του Θεού, παρά μια απόδειξη για την ύπαρξή του», γράφει ο Χόκινγκ. Μήπως όμως ένα θεϊκό χέρι δημιούργησε τον «αυτόματο πιλότο» των φυσικών νόμων που διέπουν το σύμπαν; Αυτή είναι η βασική πεποίθηση των θρησκευόμενων επιστημόνων (περίπου ένας στους τρεις επιστήμονες πιστεύει στο Θεό, σύμφωνα με έρευνες) και των απλών ανθρώπων, όχι όμως του Χόκινγκ. Όπως το θέτει: «Μήπως ο Θεός δημιούργησε τους κβαντικούς νόμους που επέτρεψαν στην Μεγάλη Έκρηξη (Μπιγκ Μπανγκ) να συμβεί; Δεν θέλω να προσβάλω οποιονδήποτε πιστό, αλλά νομίζω ότι η επιστήμη έχει πιο πειστική εξήγηση από έναν θεό δημιουργό». Για τον Χόκινγκ, αρκεί η κβαντομηχανική, η οποία εξηγεί πώς συμπεριφέρονται τα υποατομικά σωματίδια, προκειμένου να εμφανισθεί κάπου κάτι από το τίποτε, μετά να εξαφανισθεί και να εμφανισθεί πάλι κάπου αλλού. Επειδή το ίδιο το σύμπαν κάποτε δεν είχε παρά το μέγεθος ενός μόνου σωματιδίου, κάλλιστα ξεκίνησε κάπως έτσι. «Το ίδιο το σύμπαν, με όλη την εκπληκτική απεραντοσύνη και πολυπλοκότητά του, μπορεί απλούστατα να έκανε την εμφάνισή του ξαφνικά, χωρίς να παραβιάσει τους γνωστούς νόμους της φύσης», πιστεύει ο Χόκινγκ. Και τότε τι υπήρχε πριν το «Μπιγκ Μπανγκ», ρωτάνε οι πιστοί; «Δεν υπήρχε χρόνος πριν την Μεγάλη Έκρηξη», απαντά ο Χόκινγκ. «Τελικά έχουμε βρει κάτι που δεν έχει μια αιτία, επειδή δεν υπήρχε χρόνος για μια αιτία ώστε να υπάρξει. Για μένα αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα ενός δημιουργού, επειδή δεν υπήρχε κανένας χρόνος για να υπάρξει ένας δημιουργός». «Είμαστε ο καθένας ελεύθερος να πιστέψει ό,τι θέλει. Κατά την άποψή μου, η απλούστερη εξήγηση είναι ότι δεν υπάρχει Θεός. Κανείς δεν δημιούργησε το σύμπαν και κανείς δεν κατευθύνει τη μοίρα μας», γράφει. Αυτό ακριβώς είναι το βασικό αθεϊστικό επιχείρημα του Χόκινγκ: ότι δεν χρειάζεται μια αιτία (ένας δημιουργός) για να ξεκινήσει κάτι, εν προκειμένω όλος ο κόσμος. Το αν αυτό θα πείσει τους πιστούς και τις θρησκείες, είναι άλλο θέμα… http://www.kathimerini.gr/990465/article/epikairothta/kosmos/stiven-xokingk-den-yparxei-pi8anothta-ypar3hs-toy-8eoy-giati-aploystata-den-xreiazetai

Στίβεν Χόκινγκ : Το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στο σύμπαν. Τις δικές του απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα για το σύμπαν αλλά και τη ζωή δίνει μετά θάνατον ο Στίβεν Χόκινγκ με το βιβλίο που κυκλοφορεί συγχρόνως από την Τρίτη 16 Οκτωβρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες τη Βρετανία, την Ιταλία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. «Ανέκαθεν οι άνθρωποι ψάχνουν τις απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα. Από πού ερχόμαστε; Υπάρχει άλλη έξυπνη ζωή στο σύμπαν; Τι υπάρχει μέσα σε μια μαύρη τρύπα; Πώς θα επιβιώσουμε στη Γη; Πώς μπορούμε να εποικίσουμε το Διάστημα; Ποιος είναι ο σχεδιασμός, το βαθύ νόημα πίσω από κάθε πράγμα; Υπάρχει κανένας εκεί πάνω;» συνοψίζει ο βρετανός αστροφυσικός στο βιβλίο του «Σύντομες απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα». Ποιες είναι οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα λοιπόν; Ο αστροφυσικός που άφησε την τελευταία του πνοή τον περασμένο Μάρτιο απαντά και με έναν προσωπικό απολογισμό: «Είχα μια καταπληκτική ζωή σε αυτόν τον πλανήτη, ενώ συγχρόνως διέτρεχα με το μυαλό μου ολόκληρο το σύμπαν και τους νόμους της Φυσικής. Έφτασα στα πέρατα του γαλαξία, ταξίδεψα σε μια μαύρη τρύπα και γύρισα στις απαρχές του χρόνου. Στη Γη είδα αναταράξεις και ηρεμία, επιτυχία και πόνο. Ήμουν πλούσιος και φτωχός, οργανικά ικανός και ανίκανος. Δέχθηκα συγχαρητήρια και επικρίσεις, αλλά ποτέ δεν αγνοήθηκα. Χάρις στη δουλειά μου είχα το εξαιρετικό προνόμιο να συμβάλω στην κατανόηση του σύμπαντος». «Ελπίζω μια μέρα να βρούμε τις απαντήσεις σε όλε μας τις ερωτήσεις. Πώς θα μπορέσουμε να θρέψουμε έναν παγκόσμιο πληθυσμό όλο και μεγαλύτερο; Να του προσφέρουμε πόσιμο νερό, να παράγουμε ανανεώσιμη ενέργεια, να προλαμβάνουμε και να θεραπεύουμε ασθένειες, να επιβραδύνουμε την κλιματική αλλαγή; Ελπίζω η επιστήμη και η τεχνολογία να μας δώσουν τις απαντήσεις. Είμαστε όλοι ταξιδιώτες του χρόνου, πορευόμαστε προς το μέλλον» γράφει. «Η επιστήμη αποδεικνύεται πολλές φορές πιο παράξενη από την επιστημονική φαντασία. Και προσφέρει μεγαλύτερη ικανοποίηση» εξηγεί για να προχωρήσει σε μια προσωπική εξομολόγηση: «Εγώ είμαι ένας επιστήμονας με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για την Φυσική, την Κοσμολογία, το σύμπαν και το μέλλον της ανθρωπότητας. Χάρις στους γονείς μου καλλιέργησα μια ακόρεστη περιέργεια, ενώ δεν έπαψα ποτέ να προσπαθώ, όπως ο πατέρας μου, να απαντώ στα πολλά ερωτήματα που θέτει η επιστήμη». Πού τον οδήγησε αυτή ακόρεστη περιέργεια; «Πέρασα όλη μου ζωή ταξιδεύοντας στο σύμπαν χωρίς να βγω ποτέ από το μυαλό. Κάποια στιγμή πίστεψα ότι θα ζούσα το τέλος της Φυσικής όπως την γνωρίζουμε. Σήμερα, αντίθετα, πιστεύω πως και μετά το βιολογικό μου τέλος οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν το θαύμα των επιστημονικών ανακαλύψεων. Είμαστε κοντά σε κάποιες από αυτές τις απαντήσεις. Αλλά ακόμη δεν έχουμε φτάσει». Το βέβαιο για ένα από τα λαμπρότερα μυαλά των φυσικών επιστημών είναι πώς τα τελευταία πενήντα χρόνια η οπτική μας για το σύμπαν άλλαξε πολύ. «Θα είμαι ευτυχής εάν θα έχω συμβάλλει κι εγώ σε αυτήν την αλλαγή» γράφει ο Χόκινγκ και συνεχίζει με μια θέρμη φιλοσοφικής ενατένησης: «Μία από τις μεγάλες αποκαλύψεις της διαστημικής εποχής είναι η νέα οπτική κάτω από την οποία η ανθρωπότητα έμαθε να κοιτάζει τον εαυτό της: όταν παρατηρούμε τη Γη από το Διάστημα, βλέπουμε ένα ενιαίο σύνολο. Αντιλαμβανόμαστε την ενότητα, όχι τις διαιρέσεις. Είναι μια εικόνα που μέσα στην τεράστια απλότητά της μεταδίδει ένα πολύ δυνατό μήνυμα: ένας μοναδικός πλανήτης, μία και μόνο ανθρώπινη φυλή». Ένα είναι και το συμπέρασμα για τον Στίβεν Χόκινγκ: «Το μέλλον της ανθρωπότητας βρίσκεται στο σύμπαν» σημειώνει υπενθυμίζοντας ότι γεννήθηκε ακριβώς τρεις αιώνες μετά τον θάνατο του Γαλιλαίου. «Μου αρέσει να σκέπτομαι ότι αυτή η σύμπτωση έπαιξε ρόλο στην κατεύθυνση που πήρα στο πεδίο των επιστημών. Αν και βέβαια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, εκείνη την ημέρα θα πρέπει να γεννήθηκαν περίπου διακόσιες χιλιάδες παιδιά. Και ποιος ξέρει πόσα από αυτά επέδειξαν κάποιο ενδιαφέρον για την αστρονομία». Ο Χόκινγκ θα έπρεπε πάντως να ζήσει πολύ λιγότερα χρόνια από τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά εξαιτίας της νόσου του Λου Γκέρινγκ από την οποία προσβλήθηκε σε νεαρή ηλικία. Τελικά κατάφερε να ζήσει για πολλές δεκαετίες ακόμη καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο. «Δεν ήμουν ποτέ ανάμεσα στους καλύτερους μαθητές – ήταν μια τάξη πολύ έξυπνων παιδιών και εγώ ήμουν πάνω κάτω στον μέσο όρο. Οι συμμαθητές μου πάντως με φώναζαν Αϊνστάιν. Αυτό σημαίνει ότι έβλεπαν κάτι σε μένα. Δυο συμμαθητές μου πάντως είχαν στοιχηματίσει ένα σακουλάκι καραμέλες ότι δεν θα γινόμουν κανένας» αναφέρει για τα μαθητικά του χρόνια, ενώ ανατρέχει και στην τεράστια επιτυχία που γνώρισε το βιβλίο του «Το χρονικό του χρόνου: Από τη Μεγάλη Έκρηξη ως τις μαύρες τρύπες» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κάτοπτρο): «Δεν περίμενα τέτοια επιτυχία. Χωρίς αμφιβολία συνέβαλε το ενδιαφέρον του κόσμου για την ιστορία μου, για το γεγονός ότι κατάφερα να γίνω θεωρητικός φυσικός και συγγραφέας μπεστ σέλερ παρά την αναπηρία μου». Ο Χόκινγκ δίνει κι άλλα δείγματα ταπεινότητας αλλά και αυτοσαρκασμού: «Για πολλούς συνάδελφούς μου είμαι ένας φυσικός ανάμεσα στους πολλούς. Αλλά για το μεγάλο κοινό ήμουν ο πιο διάσημος φυσικός του κόσμου. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι, με εξαίρεση τον Αϊνστάιν, οι επιστήμονες δεν γίνονται δημοφιλείς όσο οι ροκ σταρ και εν μέρει επειδή αντικατοπτρίζω το στερεότυπο της ανάπηρης ιδιοφυΐας: δεν μπορώ να καμουφλαριστώ με μια περούκα και ένα ζευγάρι μαύρα γυαλιά. Το αναπηρικό καροτσάκι με προδίδει»… https://www.tanea.gr/2018/10/15/people/stiven-xokingk-to-mellon-tis-anthropotitas-vrisketai-sto-sympan/

Ο «Χόκινγκ» στην τελετή μνήμης του Στίβεν Χόκινγκ. Την περασμένη Παρασκευή, στην τελετή εναπόθεσης της τέφρας του Στίβεν Χόκινγκ στη «Γωνιά των Επιστημόνων» στο Αβαείο του Ουεστμίνστερ, ανάμεσα στον τάφο του Δαρβίνου και αυτόν του Νεύτωνα, πολλοί προσήλθαν να υποβάλουν σέβη στον καθηγητή που απεβίωσε τον Μάρτιο, σε ηλικία 76 χρόνων. Πολλοί και από τον κόσμο της διασκέδασης και, μεταξύ αυτών, ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς που, το 2004, είχε υποδυθεί τον νεαρό Στίβεν Χόκινγκ στην ταινία του BBC «Χόκινγκ». Ο Κάμπερμπατς προσήλθε συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, Σόφι Χάντερ. Διάβασε εδάφιο από τη Βίβλο, από τη «Σοφία Σολομώντος» . Από τον κόσμο της διασκέδασης, παρόντες ήταν ο Πιρς Μόργκαν, ο Ντέιβιντ Γουάλιαμς, η Λίλυ Κόουλ, ο καθηγητής (και τηλεπερσόνα) Μπράιαν Κοξ, ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ, ο Νάιλ Ρότζερς. Μαζί με πολλούς από τον κόσμο της επιστήμης (ένας απ' όλους ήταν ο Βρετανός αστροναύτης Τιμ Πικ) και τον κόσμο της πολιτικής (μεταξύ αυτών, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Τζέρεμι Κόρμπιν), που εξασφάλισαν εισιτήριο εισόδου από δημόσια κληρωτίδα (25.000 αιτήσεις για 1.000 εισιτήρια). Ο Πικ διάβασε από το ποίημα του Σέλεϊ «Βασίλισσα Μαμπ». Ο ενταφιασμός της τέφρας του καθηγητή – με επιτύμβια πλάκα στην οποία αναγράφεται «Ενθάδε κείται ό,τι ήταν θνητό από τον Στίβεν Χόκινγκ, 1942-2018» – ανάμεσα στον Νεύτωνα και τον Δαρβίνο σηματοδοτεί ενταφιασμό διασημότητας στο Αβαείο για πρώτη φορά μετά αυτόν του σερ Λόρενς Ολίβιε πριν 29 χρόνια. Και είναι ο πρώτος ενταφιασμός επιστήμονα μετά από αυτόν του επιστήμονα που ανακάλυψε το ηλεκτρόνιο, του Τζόζεφ Τζον Τόμσον που πέθανε το 1940. http://www.tanea.gr//news/lifearts/article/5578443/o-xokingk-sthn-teleth-mnhmhs-toy-stiben-xokingk

Στίβεν Χόκινγκ σε μουσική υπόκρουση Βαγγέλη Παπαθανασίου. Μία μουσική εκπομπή αλλιώτικη από τις άλλες θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 15 Ιουνίου, μετά την τελετή για τον Στίβεν Χόκινγκ στο Αβαείο του Ουεστμίνστερ. Επιλεγμένα λόγια του διάσημου Βρετανού κοσμολόγου, ο οποίος πέθανε τον Μάρτιο σε ηλικία 76 ετών, θα μεταδοθούν στο διάστημα προς την κατεύθυνση της πλησιέστερης μαύρης τρύπας, με συνοδεία μουσικής του Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου. Όπως είπε η οικογένεια του Χόκινγκ, σύμφωνα με το BBC, η δορυφορική εκπομπή στο διάστημα θα είναι ένα «μήνυμα ειρήνης και ελπίδας, για την ενότητα και την ανάγκη μας να ζούμε μαζί με αρμονία σε αυτόν τον πλανήτη». Στόχος της εκπομπής θα είναι η μαύρη τρύπα 1A 0620-00, που βρίσκεται σε ένα διπλό σύστημα μαζί με ένα μικρό άστρο. Πρόκειται, σύμφωνα με την κόρη του, Λούσι, «για μία όμορφη και συμβολική χειρονομία, που δημιουργεί έναν δεσμό ανάμεσα στην παρουσία του πατέρα μας σε αυτόν τον πλανήτη, στην επιθυμία του να πάει στο διάστημα και στην εξερεύνηση του σύμπαντος στο μυαλό του». Ένα CD με τη μουσική και τα λόγια -προσφορά από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου- θα δοθεί σε όλους όσοι παρευρεθούν στην αυριανή τελετή, την οποία αναμένεται να παρακολουθήσουν περίπου 1.000 άνθρωποι, επώνυμοι και μη. Κατά τη διάρκεια της τελετής, οι στάχτες του Χόκινγκ θα τοποθετηθούν ανάμεσα σε δύο άλλους γίγαντες της επιστήμης, στον Νεύτωνα και τον Δαρβίνο. https://physicsgg.me/2018/06/14/%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b2%ce%b5%ce%bd-%cf%87%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba-%cf%83%ce%b5-%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%85%cf%80%cf%8c%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b7-%ce%b2/

Στο φως η τελευταία μελέτη του Χόκινγκ για τις μαύρες τρύπες. Η τελευταία επιστημονική εργασία του Στίβεν Χόκινγκ σχετικά με τις μαύρες τρύπες και το «παράδοξο της πληροφορίας» δημοσιεύθηκε μεταθανάτια, από τους άλλους φυσικούς με τους οποίους είχε συνεργασθεί. Η μελέτη είναι μια ακόμη προσπάθεια να κατανοηθεί τι συμβαίνει στην πληροφορία, όταν ένα αντικείμενο πέφτει μέσα σε μια μαύρη τρύπα. Δεν δίνει μια οριστική απάντηση, αλλά στρώνει το δρόμο προς αυτή την κατεύθυνση. Η εργασία, που είχε τελειώσει λίγες μέρες πριν το θάνατο του διάσημου Βρετανού φυσικομαθηματικού και κοσμολόγου φέτος τον Μάρτιο, δημοσιεύθηκε online από συναδέλφους του των πανεπιστημίων Κέιμπριτζ και Χάρβαρντ. Το «παράδοξο της πληροφορίας», που ανακάλυψε ο Χόκινγκ πριν 43 χρόνια, βρέθηκε στο επίκεντρο της ζωής και της σκέψης του έκτοτε, όπως δήλωσε στη «Γκάρντιαν» ο καθηγητής θεωρητικής φυσικής του Κέιμπριτζ Μάλκολμ Πέρι, ο οποίος συνυπογράφει το κύκνειο άσμα του εμβληματικού επιστήμονα, που είχε καθηλωθεί σε αναπηρικό αμαξίδιο και μιλούσε με ηλεκτρονική φωνή λόγω σοβαρής ασθένειας. Το λεγόμενο «παράδοξο της πληροφορίας» προκύπτει από το ότι, σύμφωνα με τον Χόκινγκ, οι μαύρες τρύπες έχουν θερμότητα και παράγουν θερμική ακτινοβολία (γνωστή πλέον ως «ακτινοβολία Χόκινγκ»). Επειδή όλα τα θερμά αντικείμενα στη φύση σταδιακά χάνουν αυτή τη θερμότητα στο διάστημα (λόγω της εντροπίας), η ύστατη μοίρα μιας μαύρης τρύπας θεωρητικά θα είναι η εξάτμισή της. Όμως, σύμφωνα με την κβαντομηχανική, οι πληροφορίες ποτέ δεν χάνονται, οπότε τι άραγε συμβαίνει με τις πληροφορίες που περιέχονται σε ένα αντικείμενο, όταν αυτό απορροφάται βαρυτικά από μια μαύρη τρύπα; Όπως είπε ο Πέρι, «η δυσκολία έγκειται στο ότι αν ρίξει κανείς κάτι μέσα σε μια μαύρη τρύπα, αυτό δείχνει να εξαφανίζεται. Όμως, πώς θα μπορούσε οι πληροφορίες σε αυτό το αντικείμενο να ανακτηθούν κάποτε, αν η ίδια η μαύρη τρύπα στη συνέχεια εξαφανισθεί;» Στην τελευταία εργασία τους οι Χόκινκ, Πέρι, Σάσα Χάκο και ‘Αντριου Στρόμινγκερ δείχνουν ότι η εντροπία μιας μαύρης τρύπας (άρα και η πληροφορία) μπορεί να καταγραφεί από τα φωτόνια που περιβάλλουν τον «ορίζοντα γεγονότων» της μελανής οπής, δηλαδή το σύνορο πέρα από το οποίο το φως δεν μπορεί να δραπετεύσει λόγω της τεράστιας βαρυτικής έλξης που ασκεί η μαύρη τρύπα. Αυτά τα φωτόνια-καταγραφείς της πληροφορίας αποκαλούνται μεταφορικά «απαλές τρίχες» («soft hairs»). Από την άλλη, σύμφωνα με τον Πέρι, «δεν ξέρουμε αν η εντροπία Χόκινγκ περιλαμβάνει τα πάντα που μπορεί να ρίξει κανείς σε μια μαύρη τρύπα, συνεπώς έχουμε κάνει στην πραγματικότητα ένα αρκετά καλό βήμα, αλλά υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά να γίνει», όσον αφορά μια ολοκληρωμένη απάντηση στο «παράδοξο της πληροφορίας». Μια τέτοια απάντηση, όπως είπε ο Βρετανός φυσικός, ουσιαστικά θα «παντρέψει» τη γενική θεωρία σχετικότητας (βαρύτητας και χωροχρόνου) του Αϊνστάιν με τη θεωρία της κβαντομηχανικής, οι οποίες μέχρι σήμερα παραμένουν ασύμβατες. Ένα βασικό ζητούμενο προς διερεύνηση είναι πώς η πληροφορία που σχετίζεται με την εντροπία, αποθηκεύεται ως φυσική οντότητα στα φωτόνια «soft hair» και πώς στη συνέχεια αυτή η πληροφορία βγαίνει από τη μαύρη τρύπα, όταν η τελευταία σβήνει. https://www.in.gr/2018/10/11/tech/sto-fos-teleytaia-meleti-tou-xokingk-gia-tis-mayres-trypes/

Το μνημόσυνο του Στίβεν Χόκινγκ και η τελευταία δημοσίευσή του. Αμέσως μετά το θάνατο του Hawking δόθηκε μεγάλη δημοσιότητα στην τελευταία εργασία του. Πρόκειται για την εργασία με τίτλο «A Smooth Exit from Eternal Inflation?», που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τον Thomas Hertog. Η εργασία είχε αναρτηθεί στον ιστότοπο arxiv.org https://arxiv.org/abs/1707.07702 από τον περασμένο Ιούλιο και δημοσιεύθηκε επίσημα πριν από δυο εβδομάδες στο περιοδικό «Journal of High Energy Physics». https://link.springer.com/article/10.1007%2FJHEP04%282018%29147 Την πρώτη παρουσίαση της εργασίας αυτής είχε κάνει ο Hertog, πέρυσι το καλοκαίρι, σε συνέδριο στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, με αφορμή τα 75α γενέθλια του Stephen Hawking. Η εργασία βασίζεται στην παλιά ιδέα που φέρει το όνομα “no-boundary (χωρίς όρια)” (των Hawking και Jim Hartle), στην οποία χρησιμοποιείται μια νέα μέθοδος υπολογισμών που παλιότερα δεν ήταν δυνατοί. Ειδικότερα, υπολογίζουν ποιους τύπους συμπάντων θα μπορούσε να περιέχει ένα πολυσύμπαν, εφόσον η θεωρία είναι σωστή. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το σύμπαν μας είναι συμβατό με αυτήν την ιδέα, και επίσης ότι αυτό το συγκεκριμένο πολυσύμπαν δεν είναι τόσο μεγάλο όσο τα συνήθη πολυσύμπαντα που προκύπτουν από την θεωρία του αιώνιου πληθωρισμού. Πρόκειται για μια θεωρητική εργασία η οποία δεν μας λέει τίποτε για ενδεχόμενες πειραματικές επιβεβαιώσεις της. Κι όμως σύμφωνα με διάφορες δημοσιογραφικές πληροφορίες η εργασία αυτή περιγράφει τα πολύπλοκα μαθηματικά που χρειάζονται, ώστε οι πειραματικοί φυσικοί να ανιχνεύσουν τα ίχνη άλλων συμπάντων. Το μόνο πράγμα που αναφέρεται στην εργασία είναι ότι μετά την Μεγάλη Έκρηξη πραγματοποιήθηκε η πληθωριστική διαστολή του σύμπαντος. Και είναι γνωστό πως εξαιτίας της πληθωριστικής διαστολής του σύμπαντος τα αρχέγονα βαρυτικά κύματα που παράχθηκαν στις πρώτες στιγμές του σύμπαντος άφησαν τα αποτυπώματά τους στην κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου, αυτά που αναζητούσε το BICEP αλλά δεν βρήκε …. Όμως, προγραμματίζονται κάποιες διαστημικές αποστολές που ελπίζουν να είναι περισσότερο ακριβείς. Διαμέσου της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου μπορούμε να ανιχνεύσουμε τον πληθωρισμό και όχι τα παράλληλα παράλληλα σύμπαντα. Ο Hertog εξηγεί περαιτέρω: «Αυτό το μοντέλο προβλέπει ότι το σύμπαν μας δημιουργήθηκε με μια έκρηξη ταχύτατης διαστολής, τον κοσμικό πληθωρισμό. Μια μεγάλη έκρηξη αυτού του είδους ενισχύει τα κύματα βαρύτητας τα οποία με τη σειρά τους εμφανίζονται στο μοτίβο των διακυμάνσεων της θερμοκρασίας, στο κοσμικό μικροκυματικό υπόβαθρο. Οι μελλοντικές δορυφορικές αποστολές θα πρέπει να ανιχνεύσουν το φαινόμενο, αν η θεωρία είναι σωστή. Παρατηρησιακές αποδείξεις για το μοντέλο no-boundary [με τη μορφή αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων από την μεγάλη έκρηξη] θα έδινε ισχυρές ενδείξεις για πολυσύμπαν. Αυτή η εργασία παρέχει ένα βήμα προς ένα μαθηματικά αξιόπιστο και επαληθεύσιμο μοντέλο του πολυσύμπαντος. Αυτό αποτελεί μια σημαντική επέκταση της αντίληψής μας για την φυσική πραγματικότητα. Μερικοί κοσμολόγοι επιχειρηματολογούν εναντίον του πολυσύμπαντος ορμώμενοι από το ότι δεν μπορεί να επαληθευθεί πειραματικά. Ωστόσο, το μοντέλο μας δείχνει ότι οι παρατηρήσεις στο δικό μας σύμπαν μπορούν να αποτελέσουν ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη άλλων συμπάντων » Έχουν προταθεί πολυάριθμες ιδέες για το τι μπορεί να συνέβη στο σύμπαν τις πρώτες στιγμές της ύπαρξής του. Μεγάλες εκρήξεις και μεγάλες αναπηδήσεις και συγκρούσεις βρανών και κοσμολογίες χορδών και κοσμολογίες βρόχων και όλα τα παράξενα είδη των θεωριών που θα μπορούσαν ή δεν θα μπορούσαν να κάνουν το ένα ή το άλλο. Όλα αυτά είναι καθαρές εικασίες και τίποτε δεν υποστηρίζεται από πειραματικές αποδείξεις. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των ιδεών περιλαμβάνουν μια φάση πληθωρισμού και όλοι προβλέπουν πόλωση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Σε μερικά σενάρια το σήμα προβλέπεται μεγαλύτερο σε σχέση με τα υπόλοιπα. Αλλά στην εργασία των Hawking – Hertog ΔΕΝ περιέχεται κάποια πρόβλεψη για την πόλωση της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, για την ακρίβεια δεν αναφέρονται ούτε καν οι χαρακτηριστικοί όροι «polarization» ή «tensor modes». Ο ισχυρισμός ότι η ανίχνευση της πόλωσης CMB αποδεικνύει την ύπαρξη του πολυσύμπαντος έχει τόσο μεγάλο νόημα όσο το ισχυρίζεται κάποιος που αφού βρήκε ένα νόμισμα στον δρόμο, τότε ο Μπιλ Γκέιτς πρέπει να πέρασε από εκεί. Και ένα σμήνος αόρατων αγγέλων τον περιέβαλλε ψάλλοντας την «Ωδή στη Χαρά». Οι Hawking – Hertog δεν βρήκαν μια νέα μέθοδο για να μετρήσουν την ύπαρξη άλλων συμπάντων. Ο Stephen Hawking αγαπήθηκε από όλους – και μέσα όσο και έξω από την επιστημονική κοινότητα. Ήταν μια τεράστια φυσιογνωμία χωρίς αμφιβολία, κι αυτό δεν καθορίζεται από την τελευταία δημοσίευσή του, αλλά από το σύνολο της επιστημονικής του συνεισφοράς και κυρίως από τον ηρωικό τρόπο της ζωής του. … εν τω μεταξύ .. στο μνημόσυνο του Στίβεν Χόκινγκ προσκλήθηκαν και…ταξιδιώτες από το μέλλον! Ο Στίβεν Χόκινκ πάντα έλεγε ότι η δυνατότητα των ταξιδιών στο χρόνο δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Παρόλο που, όταν το 2009 είχε διοργανώσει ένα πάρτι για χρονοταξιδιώτες αλλά κανείς δεν είχε τότε εμφανισθεί, παραδέχθηκε ότι αυτό μπορούσε να θεωρηθεί μια πειραματική ένδειξη πως το ταξίδι στο χρόνο δεν είναι δυνατό. Τώρα φαίνεται πως η οικογένειά του και το Ίδρυμα Σ.Χόκινγκ -επιδεικνύοντας χιούμορ ανάλογο του Χόκινγκ όσο ζούσε- αφήνουν την πόρτα ανοιχτή σε αυτή την πιθανότητα, αφού προσκάλεσαν ακόμη και ταξιδιώτες από το μέλλον στο μνημόσυνό του, που θα πραγματοποιηθεί στο Αβαείο του Γουεστμίνστερ στις 15 Ιουνίου. Το κοινό μπορεί έως τις 15 Μαΐου να κάνει αίτηση για εισιτήρια, ώστε να παρακολουθήσει την τελετή. Όσοι συμπληρώσουν τη σχετική φόρμα, μπορούν να δηλώσουν ως ημερομηνία γέννησής τους οποιαδήποτε ημερομηνία έως στις 31 Δεκεμβρίου 2038, σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερς. Η τέφρα του 76χρονου Βρετανού φυσικομαθηματικού και κοσμολόγου, ο οποίος πέθανε στις 14 Μαρτίου έχοντας ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι και χρησιμοποιώντας τεχνητή φωνή εξαιτίας της νόσου του κινητικού νευρώνα, θα τοποθετηθεί ανάμεσα στους τάφους των δύο άλλων μεγάλων επιστημόνων της Βρετανίας, του Ισαάκ Νεύτωνα και του Κάρολου Δαρβίνου. Το ενδιαφέρον του κόσμου να παρακολουθήσει το μνημόσυνο είναι τεράστιο και πολυεθνικό. Μέσα σε 24 ώρες από την έναρξη των αιτήσεων στις 9 Μαΐου, περίπου 12.000 άνθρωποι από τουλάχιστον 50 χώρες έκαναν αίτηση για εισιτήρια, από τις ΗΠΑ και τη Βολιβία ως την Κίνα και τη νήσο Τουβαλού στο νότιο Ειρηνικό. Ίσως κάποιος από αυτούς να έλθει από το μέλλον. Όπως είπε εκπρόσωπος του Ιδρύματος Στίβεν Χόκινγκ, «δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα του ταξιδιού στο χρόνο, καθώς προς μεγάλη ικανοποίησή μας δεν έχει αποδειχθεί το αντίθετο μέχρι σήμερα. Όλα τα πράγματα είναι δυνατά, έως ότου αποδειχθεί αλλιώς». διαβάστε περισσότερα για την τελευταία δημοσίευση του Hawking ΕΔΩ: www.forbes.com https://physicsgg.me/2018/05/13/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%bd%ce%b7%ce%bc%cf%8c%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b2%ce%b5%ce%bd-%cf%87%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%84/

Το τελευταίο «αντίο» στον Στίβεν Χόκινγκ. Πλήθος κόσμου γέμισε τους δρόμους του Κέιμπριτζ για την παραστεί στην κηδεία του κορυφαίου αστροφυσικού Στίβεν Χόκινγκ. Στην εκκλησία του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ η καμπάνα χτύπησε 76 φορές. Μία για κάθε έτος που συμπλήρωσε στον πλανήτη μας. Η οικογένειά του ζήτησε από έξι πρόσωπα του πανεπιστημίου να μεταφέρουν το φέρετρό του. Μετά την ιδιωτική επιμνημόσυνη δέηση θα αποδοθεί εκ νέου φόρος τιμής στον Χόκινγκ κατά τη διάρκεια του ενταφιασμού της τέφρας του στο Αβαείο του Γουέστμινστερ στο Λονδίνο, κοντά στους τάφους του Νεύτωνα και του Δαρβίνου. «Ήταν αναπόσπαστο και ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο κομμάτι του πανεπιστημίου και της πόλης. Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να τελέσουμε την κηδεία του στην πόλη που αγαπούσε τόσο πολύ και η οποία τον αγαπούσε. Η ζωή και το έργο του πατέρα μας σημαίνει τόσα πράγματα για τόσους πολλούς ανθρώπους, πιστούς και άθεους. Γι’ αυτό τον λόγο η τελετή θα είναι περιεκτική και παραδοσιακή, αντικατοπτρίζοντας το εύρος και την ποικιλομορφία της ζωής του» ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους τα παιδιά του, Λούσι, Ρόμπερτ και Τιμ. Ο Χόκινγκ διέψευσε όλες τις ιατρικές εκτιμήσεις και όχι μόνο έζησε, αλλά κατάφερε να ξεχωρίσει μέσα από τη δουλειά του αποσπώντας κορυφαίες διακρίσεις. Το έργο του σημάδεψε μία ολόκληρη γενιά και άνοιξε το δρόμο για άλματα στην επιστήμη. Οι παρευρισκόμενοι συνόδευσαν το φέρετρό μου με χειροκροτήματα, ενώ ήταν και πολλοί οι διάσημοι Βρετανοί που τον τίμησαν. Ο ηθοποιός που τον υποδείχθηκε στην ταινία για τη ζωή του (Η Θεωρία των Πάντων), Έντι Ρέντμεϊν, ο επιχειρηματίας Έλον Μάσκ και πολλοί άλλοι έδωσαν το παρών στο τελευταίο «αντίο» στον σπουδαίο επιστήμονα. http://www.in.gr/2018/03/31/tech/teleytaio-antio-ston-spoudaio-astrofysiko-stiven-xokingk-eikones-vinteo/

Το μήνυμα της NASA για τον Στίβεν Χόκινγκ. «Είθε να συνεχίσεις να πετάς σαν τον Σούπερμαν στη μικροβαρύτητα, όπως είπες στους αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το 2014», αναφέρει η NASA για τον θάνατο του εμβληματικού θεωρητικού φυσικού και κοσμολόγου Στίβεν Χόκινγκ. Σε μήνυμα που ανήρτησε στους λογαριασμούς της στα social media, η NASA αναφερόμενη στον θάνατο του Στίβεν Χόκινγκ έγραψε: «Εις μνήμην Στίβεν Χόκινγκ, ενός ξακουσμένου και πρεσβευτή της επιστήμης. Οι θεωρίες του «ξεκλείδωσαν» ένα σύμπαν πιθανοτήτων, το οποίο εμείς και ο κόσμος εξερευνούμε. Είθε να συνεχίσεις να πετάς σαν τον Σούπερμαν στη μικροβαρύτητα, όπως είπες στους αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το 2014». Το 2014 ο Στίβεν Χόκινγκ είχε συνομιλήσει με τους αστροναύτες Rick Mastracchio και Koichi Wakata στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κατά τη διάρκεια της αποστολής τους στο διάστημα. @NASA Remembering Stephen Hawking, a renowned physicist and ambassador of science. His theories unlocked a universe of possibilities that we & the world are exploring. May you keep flying like superman in microgravity, as you said to astronauts on @Space_Station in 2014 Ένα ποίημα για τον Stephen Hawking Everyone is talking About Stephen Hawking. My good friend Explained how time can end. And clued us in On how time can begin. Always droll, He spoke about a hole: “Now, wait a minute, Jack, A black hole ain’t so black!” Those immortal words he said, Which millions now have duly read, Hit physics like a ton of bricks. Well, that’s how Stephen gets his kicks. Always grinning through his glasses, He’s brought science to the masses, Displayed a rare capacity For humor and audacity. And that’s why, on this somber day, With relish we can gladly say: “Thanks, Stephen, for the things you’ve done. And most of all, thanks for the fun!” And though there’s more to say, my friend, This poem, too, must, sadly, end. http://physicsgg.me/2018/03/14/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%bf%ce%af%ce%b7%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%ce%bd-stephen-hawking/ Μαχητής της ζωής, εξερευνητής της δημιουργίας της. Δημήτρης Νανόπουλος Θεωρητικός φυσικός «Θεωρώ ότι είναι μία μεγάλη απώλεια για το ανθρώπινο γένος ο θάνατος του Στίβεν Χόκινγκ. Ηταν ένας πολύ σημαντικός φυσικός, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία όχι μόνο για τις ανακαλύψεις του (μαύρες τρύπες, Γενική Θεωρία των Πάντων) αλλά και για τη δύναμη της ψυχής του: οι γιατροί του είχαν πει πως θα πεθάνει ώς τα 23 του χρόνια κι έζησε ακμαίος στο μυαλό έως τα 76 έτη. Μόνο και μόνο η θεωρία του ότι οι μαύρες τρύπες ακτινοβολούν μέσω κβαντικής μηχανικής, ενώ μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70 νομίζαμε ότι μόνο απορροφούν ενέργεια, αποτελεί μια μεγάλη ανακάλυψη η οποία βοηθάει να κατανοήσουμε τον κόσμο μας και του εξασφαλίζει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της φυσικής». Αθηνά Κουστένη Αστροφυσικός, διευθύντρια Ερευνών στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού «Ο θάνατος του Στίβεν Χόκινγκ ήταν για τη διεθνή κοινότητα των αστροφυσικών και για όσους τον γνώριζαν ένα σοκ και μία μεγάλη έκπληξη. Εχοντας ξεπεράσει τόσα προβλήματα και ζώντας τόσo πολλά χρόνια, παρά τις εκτιμήσεις των γιατρών, είχαμε φτάσει να τον θεωρούμε αθάνατο! Είχα γνωρίσει προσωπικά τον Στίβεν Χόκινγκ και έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ. Ηταν ένας άνθρωπος γεμάτος σοφία και ταπεινοφροσύνη, έτοιμος να δεχθεί την κριτική και να διορθώσει ό,τι χρειαζόταν. Οι θεωρίες του ήταν πρωτοποριακές και δύσκολες. Τον είχαν συγκρίνει με τον Αϊνστάιν και θεωρώ πως είναι βάσιμη η σύγκριση. Η θεωρητική του σκέψη ήταν εκτός πλαισίου, εκτός σχεδίου, διαμόρφωνε νέα πεδία. Κι όπως ο Αϊνστάιν αναζητούσε τη συνεργασία των συναδέλφων. Ηταν το μοντέλο μου ως αστροφυσικός, η παρουσία του ήταν μεγαλειώδης. Ταυτόχρονα, το χιούμορ του τρομερό και η ενέργειά του αστείρευτη. Ρουφούσε τη ζωή και την αγαπούσε πολύ». Διονύσης Σιμόπουλος Φυσικός και αστρονόμος, επίτιμος διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου «Ο Στίβεν Χόκινγκ δεν ήταν απλώς ένας συγκλονιστικός επιστήμονας αλλά κι ένας πραγματικά αναγεννησιακός άνθρωπος. Εκτός από τη σημαντική ανάπτυξη της αστροφυσικής και της κοσμολογίας, ήταν για όλους μας υπόδειγμα υπομονής και επιμονής λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε. Ενας χαρισματικός άνθρωπος που συνδύαζε την ευφυΐα με το χιούμορ. Πολλές φορές έβαζε στοιχήματα με συναδέλφους του που ήξερε εκ των προτέρων ότι θα τα χάσει, βασιζόμενος στη μία απειροελάχιστη πιθανότητα ότι εάν έβγαινε αληθινός, θα συγκλόνιζε τον επιστημονικό κόσμο συθέμελα! Σ’ ένα από τα τελευταία του βιβλία ανέφερε ότι η δημιουργία του Σύμπαντος δεν έχει ανάγκη την ύπαρξη του Θεού, έστω κι αν όντως υπάρχει. Στόχευε στον συνδυασμό των δύο μεγάλων θεωριών του 20ού αιώνα, της Γενικής Σχετικότητας και της Κβαντικής Μηχανικής, σε μία θεωρία Κβαντικής Βαρύτητας». Βίντεο αφιερωμένο στον Στίβεν Χόκινγκ

Πέθανε σε ηλικία 76 ετών ο διάσημος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ. Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε, στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, ο εμβληματικός Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος εδώ και δεκαετίες βρισκόταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, εξαιτίας ανίατης νευρολογικής νόσου. Ένας άνθρωπος που συγκίνησε τους πάντες με την προσωπική περιπέτεια της υγείας του και ένας επιστήμονας που -παρόλο που μιλούσε με συνθετική φωνή- ενέπνευσε πολλούς άλλους επιστήμονες με τις πρωτοποριακές ιδέες του. Και, αναμφίβολα, ήταν ο συνδυασμός αυτών των δύο, ενός τόσο προχωρημένου νου σε ένα τόσο αχρηστευμένο σώμα, που τον βοήθησε να γίνει παγκόσμιο σύμβολο. Έγινε διάσημος για το έργο του πάνω στις μαύρες τρύπες, τη βαρύτητα και τη γενική σχετικότητα, ενώ ήταν ο συγγραφέας πολλών δημοφιλών βιβλίων, με κορυφαίο τη «Σύντομη Ιστορία του Χρόνου», που είχε εκδοθεί το 1988, μεταφράσθηκε σε 40 γλώσσες (και στα ελληνικά) και πούλησε περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Οι κακεντρεχείς πάντως το ονόμασαν «το σπουδαιότερο αδιάβαστο βιβλίο στην ιστορία»! Όπως δήλωσε ο φυσικός Μίτσιο Κάκου στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», «από την εποχή του 'Αλμπερτ Αϊνστάιν είχε να υπάρξει ένας επιστήμονας που να έλξει τόσο πολύ τη φαντασία του κοινού και να γίνει αγαπητός σε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο». Η κινηματογραφική ταινία «Η θεωρία του παντός» το 2014 για τη ζωή του Χόκινγκ, με τον θαυμάσιο Έντι Ρεντμέιν στον πρωταγωνιστικό ρόλο να κερδίζει το Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού, έκανε ευρύτερα γνωστό τον Βρετανό κοσμολόγο. Ο ίδιος χάρηκε με την ταινία και δήλωσε για τον Ρεντμέιν «μερικές φορές νόμιζα ότι ήμουν εγώ». Αλλά το πιο εντυπωσιακό δεν ήταν ότι ο Χόκινγκ έγραψε την ιστορία του χρόνου από την απαρχή του σύμπαντος. Ήταν ότι ο ίδιος είχε τελικά πολύ χρόνο στη διάθεσή του, παρόλο που όταν ως φοιτητής το 1963, σε ηλικία μόλις 21 ετών, διαγνώσθηκε με αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, γνωστή και ως νόσο Λου Γκέριγκ ή του κινητικού νευρώνα, οι γιατροί του έδιναν δύο μόνο χρόνια ζωής. Όμως ο Χόκινγκ, που ποτέ δεν έχασε το βρετανικό χιούμορ του, παρά τη δύσκολη κατάστασή του, διέψευσε κάθε προσδοκία και έζησε για να γίνει ο πιο διάσημος επιστήμονας μετά τον 'Αϊνστάιν. Ακόμη και όταν η νευροεκφυλιστική νόσος του επέτρεψε να κουνάει μόνο τα μάτια του και ένα δάχτυλο, οι διανοητικές δυνάμεις του φαίνονταν ακμαίες. Όπως είπε κάποια μέρα, «μολονότι κρεμόταν ένα σύννεφο πάνω από το μέλλον μου, διαπίστωσα, προς μεγάλη μου έκπληξη, ότι απολάμβανα τη ζωή μου στο παρόν περισσότερο από ό,τι πριν. Και τότε άρχισα να κάνω πρόοδο στην έρευνά μου». Ο στόχος του ήταν απλός, όπως εξήγησε: «Η πλήρης κατανόηση του σύμπαντος, γιατί είναι όπως είναι και γιατί τελικά υπάρχει». Αν αυτό μπορεί να θεωρηθεί απλό... Οι μαύρες τρύπες Από επιστημονική άποψη, ο Χόκινγκ θα μείνει μάλλον στα χρονικά της επιστήμης, επειδή έθεσε ένα ασυνήθιστο ερώτημα: Πότε μια μαύρη τρύπα δεν είναι μαύρη; Όταν εκρήγνυται, ήταν η απάντησή του. Το πρώτο του επιστημονικό επίτευγμα, σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν», ήλθε το 1970, όταν μαζί με τον Ρότζερ Πενρόουζ εφάρμοσαν τα μαθηματικά των μαύρων οπών σε όλο το σύμπαν και έδειξαν ότι υπήρχε μια μοναδική περιοχή άπειρης καμπυλότητας στο χωροχρόνο, από όπου προέκυψε η αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ). Το 1974 χρησιμοποίησε την κβαντική θεωρία για να δηλώσει ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν θερμότητα, άρα χάνουν ενέργεια και τελικά «πεθαίνουν», με μια πολύ αργή διαδικασία που μπορεί να χρειασθεί περισσότερα χρόνια από όλη την ηλικία του σύμπαντος. Η πρότασή του ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ακτινοβολία με μορφή θερμότητας, πυροδότησε μια μακρά διαμάχη στην κοσμολογία. Σύμφωνα με τον Χόκινγκ, αυτό σήμαινε ότι όλες οι πληροφορίες που πέφτουν μέσα στη μαύρη τρύπα, θα χάνονται για πάντα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με έναν από τους νόμους της κβαντικής θεωρίας, με αποτέλεσμα να έλθει σε σύγκρουση με τους περισσότερους συναδέλφους του. Ο Χόκινγκ στη συνέχεια άλλαξε άποψη και υποστήριξε ότι οι πληροφορίες αποθηκεύονται στον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας και μετατρέπονται σε ακτινοβολία ξανά, η οποία εκπέμπεται από τη μαύρη τρύπα. «Παραδέχομαι ότι ίσως η απώλεια της πληροφορίας δεν συμβαίνει», φώναξε μια μέρα δυνατά με την ηλεκτρική φωνή του στους φοιτητές του μέσα σε ένα παμπ. Μόλις στα 32 του, εξελέγη τιμητικά μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Βρετανίας και πέντε χρόνια αργότερα καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στην πιο διάσημη πανεπιστημιακή έδρα της Βρετανίας - αν όχι όλου του κόσμου- που κάποτε κατείχαν ο Ισαάκ Νεύτων και ο Πολ Ντιράκ. Έμεινε σε αυτή τη θέση για 30 χρόνια και μετά έγινε διευθυντής ερευνών στο Κέντρο Θεωρητικής Κοσμολογίας του ιστορικού πανεπιστημίου. Το 1982 ήταν από τους πρώτους που έδειξαν ότι οι κβαντικές διακυμάνσεις οδήγησαν -μέσω της διαδικασίας του κοσμικού πληθωρισμού- στη δημιουργία και εξάπλωση των γαλαξιών στο σύμπαν. Αν και δεν κατάφερε - ή δεν πρόλαβε- να πάρει το Νόμπελ, είχε τιμηθεί με πολλά άλλα σημαντικά βραβεία ('Αλμπερτ Αϊνστάιν, Βολφ, Κόπλεϊ κ.α.). Επίσης, αρεσκόταν να βάζει επιστημονικά στοιχήματα με άλλους φυσικούς, αν και είχε μια τάση να τα χάνει, όπως, για παράδειγμα, όταν το 2012 έχασε 100 δολάρια, επειδή είχε στοιχηματίσει ότι ποτέ δεν θα ανακαλυπτόταν το μποζόνιο του Χιγκς - το οποίο βρέθηκε στο CERN λίγο μετά! Οι κοινωνικές παρεμβάσεις του Παρέμεινε ως το τέλος ενεργός πολίτης και, μεταξύ άλλων, προειδοποίησε κατ' επανάληψη για τους κινδύνους της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και της πιθανότητας μιας συνάντησης με τους εξωγήινους, που μπορεί να έχει άσχημη κατάληξη για τους ανθρώπους. Επίσης, ήταν ένθερμος υποστηρικτής της αποίκησης άλλων πλανητών ως διέξοδο σωτηρίας της ανθρωπότητας σε περίπτωση που η Γη καταστραφεί από ένα πόλεμο, πτώση αστεροειδούς ή άλλη αιτία. Επίσης, είχε καλές σχέσεις με τους Παλαιστινίους επιστήμονες και δεν δίστασε να μποϊκοτάρει ένα συνέδριο στο Ισραήλ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πολιτική του. Και βέβαια, με το βιβλίο του «Το Μεγάλο Σχέδιο» (μεταφρασμένο και στα ελληνικά) δήλωσε προκλητικά δεν χρειαζόταν καθόλου ο Θεός για να εξηγηθεί το σύμπαν - μια αθεϊστική δήλωση που ενόχλησε τους θρησκευόμενους. Όπως είπε, «θεωρώ τον εγκέφαλο ένα κομπιούτερ που θα σταματήσει να δουλεύει, όταν τα μέρη του χαλάσουν. Δεν υπάρχει παράδεισος ή μεταθανάτια ζωή για τους χαλασμένους κομπιούτερ. Αυτό είναι ένα παραμύθι για τους ανθρώπους που φοβούνται το σκοτάδι». Ο Χόκινγκ είχε παντρευτεί τη συμφοιτήτριά του Τζέιν Γουάιλντ το 1965 (δύο χρόνια μετά τη διάγνωση της νόσου του) και έκαναν τρία παιδιά, αλλά χώρισαν το 1991, καθώς η κατάστασή της υγείας του εκ των πραγμάτων έκανε τρομερά δύσκολες τις συνθήκες του γάμου. Η γυναίκα του έγραψε αργότερα ότι είχαν καταντήσει «αφέντης» και «σκλάβα». Το 1995 ο Χόκινγκ παντρεύτηκε μία από τις νοσοκόμες του, την Ελέιν Μέισον, ένας γάμος που διήρκεσε 11 χρόνια και στη διάρκεια του οποίου η αστυνομία κλήθηκε να διερευνήσει κατηγορίες για επιθέσεις που δέχθηκε ο Χόκινγκ από τη σύζυγό του. Όμως ο ίδιος αρνήθηκε κάτι τέτοιο και η αστυνομία αναγκάσθηκε να σταματήσει τις έρευνες. Σε δήλωσή τους, τα τρία παιδιά του από τον πρώτο γάμο, Λούσι, Ρόμπερτ και Τίμοθι, αναφέρουν ότι «ήταν ένας μεγάλος επιστήμονας και ένας ξεχωριστός άνθρωπος, του οποίου το έργο και η κληρονομιά θα διαρκέσουν για πολλά χρόνια. Θα μας λείπει πάντα». Επτά διάσημα αποφθέγματα του Στίβεν Χόκινγκ. 1 «Είμαστε, απλώς, ένα εξελιγμένο είδος μαϊμούδων σε έναν ασήμαντο πλανήτη ενός πολύ μέτριου αστέρα. Αλλά μπορούμε να αντιληφθούμε το Σύμπαν Αυτό μας κάνει ιδιαίτερα σημαντικούς. 2 «Αν μας επισκέπτονταν εξωγήινοι, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο με τότε που ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική, που δεν ήταν καλή εξέλιξη για τους ιθαγενείς. Πρέπει απλά να κοιτάξουμε τους εαυτούς μας για να δούμε πώς μια ευφυής μορφή ζωής μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι που δεν θα θέλαμε να γνωρίσουμε». 3 «Ο μεγαλύτερος εχθρός της γνώσης δεν είναι η άγνοια, αλλά η ψευδαίσθηση της γνώσης». 4 «Πρώτον, να θυμάσαι να κοιτάζεις ψηλά στα αστέρια και όχι κάτω, στα πόδια σου. Δεύτερον, ποτέ μην σταματάς να εργάζεσαι. Η εργασία σου δίνει νόημα και σκοπό στη ζωή σου, χωρίς αυτή η ζωή σου είναι άδεια. Τρίτον, αν είσαι αρκετά τυχερός και βρεις την αγάπη, θυμήσου ότι είναι εκεί και μην την πετάξεις μακριά». 5 «Η συμβουλή μου σε άλλους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα θα ήταν η εξής: συγκεντρωθείτε σε πράγματα που η δυσκολία σας δεν σας αποτρέπει από το να τα κάνετε καλά, και μην μετανιώνετε για τα πράγματα που αυτή η δυσκολία σας επηρεάζει. Μην είστε άτομο με ειδικές ανάγκες στο πνεύμα, όπως είστε σωματικά». 6 «Την επόμενη φορά που κάποιος σας παραπονεθεί ότι κάνατε ένα λάθος, πείτε του ότι ίσως αυτό είναι καλό. Διότι χωρίς τις ατέλειες, ούτε εσείς, ούτε εγώ, δεν θα υπήρχαμε». 7 «Ο στόχος μου είναι απλός. Είναι η πλήρης κατανόηση του Σύμπαντος, γιατί είναι έτσι όπως είναι και γιατί υπάρχει».

Ο Στίβεν Χόκινγκ πάει... Glastonbury. Στον ειδικά διαμορφωμένο για παιδιά χώρο του διάσημου μουσικού φεστιβάλ Glastonbury θα εμφανιστεί φέτος ο πολυβραβευμένος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ καθώς, όπως ανακοίνωσε η διοργανώτρια επιτροπή, θα είναι επίσημος προσκεκλημένος. Προς το παρόν δεν είναι γνωστό ποιο θα είναι το θέμα της παρουσίασης του διάσημου φυσικού και μαθηματικού, θεωρείται ωστόσο βέβαιο ότι θα κεντρίσει το ενδιαφέρον των μικρών θεατών. Μαζί του θα είναι ο μάγος Dynamo αλλά και θίασος θεατρικών παραστάσεων. Αυτή πάντως δεν θα είναι η πρώτη επαφή του Χόκιγνκ με το... πολύ νεανικό κοινό καθώς στο παρελθόν έχει εμφανιστεί σε επεισόδιο των The Simpsons. http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22784&subid=2&pubid=64186327

Το CERN επιλέγει λογισμικό ανοιχτού κώδικα και για το desktop. Όλοι χρησιμοποιούμε λογισμικό ανοικτού κώδικα κάθε μέρα. Αλλά οι περισσότεροι από τους χρήστες έχουν ως βασική επιφάνεια εργασίας εμπορικό λογισμικό. Ακόμα, και οι υπάλληλοι στο CERN, ένα από τα σπουδαιότερα ερευνητικά ιδρύματα του κόσμου, αν και τρέχουν Linux στον Large Hadron Collider (LHC)) τον μεγαλύτερο επιταχυντή σωματιδίων στον κόσμο, στην επιφάνεια εργασίας τους χρησιμοποιούν προγράμματα που βασίζονται στη Microsoft. Αυτό πρόκειται να αλλάξει τώρα. Αρχίζοντας πριν από ένα χρόνο, το CERN ξεκίνησε το έργο Microsoft Alternatives (MAlt). Το όνομα τα λέει όλα. Το CERN θέλει να ξεφύγει από τα προγράμματα της Microsoft για έναν πολύ απλό λόγο: Για να εξοικονομήσει χρήματα.Ο Iban Eguia, μηχανικός λογισμικού του CERN, αναφέρει tweet: «Στο @CERN, απομακρύνουμε τα @Microsoft προϊόντα λόγω των αυξήσεων των αδειών χρήσης για το ερευνητικό εργαστήριό μας. Θα προσπαθήσουμε να χρησιμοποιήσουμε το λογισμικό ανοιχτού κώδικα όσο το δυνατόν περισσότερο 🙂 » Ο Emmanuel Ormancey, αναλυτής του συστήματος CERN, εξήγησε ότι οι άδειες εμπορικού λογισμικού, με τη δομή των τελών ανά χρήστη, είναι πανάκριβες για το CERN. Για δεκαετίες, το CERN μπορούσε να αντέξει τα προγράμματα της Microsoft επειδή πλήρωνε το ποσοστό «ακαδημαϊκών ιδρυμάτων». Πρόσφατα, η Microsoft ανακάλεσε την ακαδημαϊκή κατάσταση του CERN και αντικατέστησε το παλιό συμβόλαιο με ένα αριθμό χρηστών. Αυτό υπερ-δεκαπλασίασε το κόστος των αδειών χρήσης» Έτσι, το CERN ξεκίνησε το έργο Microsoft Alternatives (MAlt). Ο αρχικός στόχος είναι να «διερευνήσει τη μετάβαση από εμπορικά προϊόντα λογισμικού (Microsoft και άλλα) σε λύσεις ανοιχτού κώδικα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση του CERN στους κινδύνους μη βιώσιμων εμπορικών συμβάσεων». Το CERN δεν είναι η μόνη ομάδα που αισθάνεται τον πόνο της άδειας ανά χρήστη. Για τον Ormancey, το CERN θα έχει ηγετικό ρόλο στην εξερεύνηση των εναλλακτικών λύσεων ανοιχτού κώδικα. Οι αρχές της δέσμευσης του έργου Microsoft Alternatives (MAlt) είναι: Να παρέχεται η ίδια υπηρεσία σε κάθε κατηγορία του προσωπικού του CERN Να αποφευχθεί το κλείδωμα σε ένα συγκεκριμένο προμηθευτή και η εξάρτηση από αυτόν Να διατηρείται ο έλεγχος των δεδομένων Να καταγραφούν τα πιο κοινά σενάρια χρήσης των εφαρμογών Τώρα, το CERN κινείται από το σχεδιασμό στη μετάβαση. Ο κ. Ormancey δήλωσε: «Η πρώτη σημαντική αλλαγή είναι η δοκιμή της μετάβασης για την διαχείριση της αλληλογραφίας για το τμήμα πληροφορικής. Παράλληλα, ορισμένοι χρήστες του Skype for Business και οι χρήστες των αναλογικών τηλεφώνων θα μεταναστεύσουν σε υπηρεσίες τηλεφωνίας μέσω ανοιχτού λογισμικού.» Η μετάβαση εφαρμογών λογισμικού για τους τελικούς χρήστες δεν είναι εύκολο έργο. Ευτυχώς, το CERN έχει ήδη αρκετή εμπειρία στο Linux και στον ανοιχτό κώδικα, Στις υποδομές Cloud, το CERN υποστηρίζει εδώ και καιρό το OpenStack Infrastructure-as-a-Server (IaaS). Πριν από αυτό και μέχρι πρόσφατα, το CERN, είχε τη δική του διανομή Linux το Scientific Linux. Οι ομάδες σταμάτησαν πρόσφατα να αναπτύσσουν το Scientific Linux, το οποίο ήταν ένας κλώνος Red Hat Enterprise Linux (RHEL). Αυτό το έκαναν από τότε που το CentOS – ένα Linux γενικής χρήσης βασισμένο σε πηγές RHEL – κατέστησε το Scientific Linux περιττό. Το CERN γνωρίζει ότι η μετάβαση για το λογισμικό των τελικών χρηστών δεν θα είναι εύκολη. «Ενώ το έργο Microsoft Alternatives είναι φιλόδοξο, είναι επίσης μια μοναδική ευκαιρία για το CERN να αποδείξει ότι οι βασικές λειτουργίες των καθημερινών χρηστών, μπορούν να γίνουν χωρίς κλειδώματα προμηθευτών και δεδομένων, ώστε η επόμενη γενιά υπηρεσιών να μπορεί να προσαρμοστεί στις ανάγκες της κοινότητας», κατέληξε ο κ. Ormancey , Άλλοι οργανισμοί και εταιρείες, οι οποίες δεν επιθυμούν να είναι δέσμιοι σε εμπορικό λογισμικό, θα ήταν καλό να παρακολουθούν την εξέλιξη του MAlt. https://physicsgg.me/2019/06/19/%cf%84%ce%bf-cern-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%bb%ce%ad%ce%b3%ce%b5%ce%b9-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b1%ce%bd%ce%bf%ce%b9%cf%87%cf%84%ce%bf%cf%8d-%ce%ba%cf%8e%ce%b4%ce%b9/

Η Ελλάδα εξετάζει το ενδεχόμενο για αναβαθμισμένο ρόλο στο CERN. Τη δυνατότητα να αυξήσει η Ελλάδα την ανταποδοτικότητα της ετήσιας οικονομικής εισφοράς της στο CERN, προς όφελος των Ελλήνων ερευνητών και της βιομηχανίας, συζήτησαν ο αναπληρωτής υπουργός Έρευνας και Καινοτομίας Κώστας Φωτάκης και η γενική γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας Πατρίτσια Κυπριανίδου σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις εγκαταστάσεις του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στη Γενεύη, με τη Γενική Διευθύντρια του CERN Fabiola Gianotti και στελέχη του Οργανισμού. Συζητήθηκαν επίσης οι προοπτικές αναβάθμισης των πειραμάτων που σχεδιάζονται για τα επόμενα χρόνια, καθώς και το ενδεχόμενο συνεργειών του CERN με το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), με στόχο τη στήριξη των νέων επιστημόνων ως ανάχωμα στη «διαρροή εγκεφάλων» (brain drain). Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης από ελληνικής πλευράς ο επιστημονικός εκπρόσωπος της χώρας στο Συμβούλιο του CERN καθηγητής Κ. Φουντάς, στελέχη της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στη Γενεύη, καθώς και ο Εμμανουήλ Τσεσμελής, αρμόδιος για θέματα Ελλάδας στο CERN, όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η ελληνική αντιπροσωπεία ξεναγήθηκε στα πειράματα CMS και ATLAS και είχε την ευκαιρία συζήτησης με Έλληνες επιστήμονες, μεταπτυχιακούς φοιτητές, μεταδιδάκτορες και εργαζόμενους στο CERN για τις ερευνητικές προοπτικές και τις ευκαιρίες επιστημονικής σταδιοδρομίας που έχουν διαμορφωθεί στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Η ελληνική κυβέρνηση, από το 2015 έως σήμερα, παρά τις δημοσιονομικές δυσκολίες, αποπληρώνει με συνέπεια τις ανεξόφλητες υποχρεώσεις της χώρας στο CERN, ύψους 38 εκατ. ελβετικών φράγκων, τις οποίες κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, και έχει αποκαταστήσει το δικαίωμα ψήφου της χώρας στο Συμβούλιο του Οργανισμού. Η Ελλάδα αποτελεί μόνιμο και δραστήριο μέλος του CERN και ένα από τα δώδεκα ιδρυτικά κράτη-μέλη. Η συμμετοχή των Ελλήνων επιστημόνων και ελληνικών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας στα πειράματα του CERN συμβάλλει σημαντικά στη μεταφορά υψηλής τεχνογνωσίας στη χώρα και στην εκπαίδευση νέων επιστημόνων, μεταπτυχιακών φοιτητών και μεταδιδακτορικών ερευνητών, σε τομείς όπως η φυσική υψηλών ενεργειών, τα μαθηματικά, η πληροφορική, οι ηλεκτρονικές διατάξεις και οι επιστήμες μηχανικού. https://www.naftemporiki.gr/story/1472207/cern-auksisi-tis-antapodotikotitas-eksetazei-i-ellada

Ανακαλύφθηκε ένα νέο πεντακουάρκ. Οι ερευνητές που συμμετέχουν στο πείραμα LHCb ανακοίνωσαν την ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου που συνίσταται από 5 κουάρκ. Το νέο σωματίδιο ονομάζεται Pc(4312)+, και διασπάται σε ένα πρωτόνιο και ένα σωματίδιο J/ψ (αποτελείται από ένα γοητευτικό κουάρκ και ένα αντι-γοητευτικό κουάρκ). Η στατιστική σημασία της παρατήρησης φτάνει στα 7,3 σίγμα, και ξεπερνάει το όριο των 5 σίγμα που παραδοσιακά απαιτείται για να γίνει αποδεκτή η ανακάλυψη ενός νέου σωματιδίου (ακρίβεια 5 σίγμα σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα 1 στα 3,5 εκατομμύρια η ανακάλυψη να είναι μια στατιστική διακύμανση των μετρήσεων) . Υπάρχουν δυο κατηγορίες αδρονίων: τα βαρυόνια που συνίστανται από 3 κουάρκ και τα μεσόνια από 2 κουάρκ (ζεύγη κουάρκ – αντικουάρκ). Τα αδρόνια που δεν ανήκουν σ’ αυτές τις κατηγορίες είναι γνωστά ως εξωτικά αδρόνια. Όταν ο Murray Gell-Mann πρότεινε το 1964 το μοντέλο των κουάρκ, ανέφερε τη δυνατότητα εξωτικών αδρονίων όπως τα πεντακουάρκ. Πέρασαν 50 χρόνια από τότε μέχρι να αποδειχθεί πειραματικά η ύπαρξή τους. Τον Ιούλιο του 2015, οι ερευνητές του LHCb ανέφεραν την ανακάλυψη δυο διαφορετικών πεντακουάρκ, των Pc+(4380) και Pc+(4450), με μάζες 4380 MeV και 4450 ΜeV αντίστοιχα. Το νέο σωματίδιο Pc(4312)+, είναι ένα ελαφρύτερο πεντακουάρκ με μάζα 4312 MeV και η ύπαρξή του ρίχνει νέο φως στη φύση των εξωτικών αδρονίων. Η ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε επίσης και μια πιο σύνθετη δομή, την Pc(4450)+, που συνίσταται από δυο επικαλυπτόμενες κορυφές Pc(4440)+ και Pc(4457)+, με στατιστική ακρίβεια 5,4 σίγμα. Στην περίπτωση αυτή απαιτούνται περισσότερα πειραματικά δεδομένα, αλλά και θεωρητική μελέτη για να κατανοηθούν πλήρως οι παρατηρούμενες καταστάσεις. https://physicsgg.me/2019/03/26/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%86%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%cf%80%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%ac%cf%81%ce%ba/

Γιατί υπάρχει το Σύμπαν; Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων μπορεί να έχει την Απάντηση. Οι φυσικοί του CERN, που φιλοξενούν το μεγαλύτερο θόλο του κόσμου, έχουν για πρώτη φορά παρατηρήσει τις διαφορές στην καθυστέρηση των σωματιδίων και των αντισωματιδίων που περιέχουν τα κουάρκ γοητείας - τα δομικά στοιχεία της ύλης. Το εύρημα μπορεί να παράσχει ενδείξεις για το γιατί υπάρχει το Σύμπαν. "Είναι ιστορικό ορόσημο", δήλωσε ο Sheldon Stone, καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών. Για κάθε σωματίδιο υπάρχει ένα αντισωματίδιο, πανομοιότυπο στη μάζα αλλά αντίθετο στην ηλεκτρική φόρτιση. Όταν ένα σωματίδιο συναντά ένα αντι-σωματίδιο, αναιρούν το ένα το άλλο. Θεωρητικά, η Μεγάλη Έκρηξη θα έπρεπε να έχει δημιουργήσει την ύλη και την αντιύλη σε ίσα μέρη, και τα σωματίδια θα έπρεπε να έχουν εξολοθρευτεί μεταξύ τους, αφήνοντας μόνο τίποτα εκτός από την καθαρή ενέργεια. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι αυτό δεν συνέβη. Αντ 'αυτού, 1 σε ένα δισεκατομμύριο κουάρκ επέζησε, με αποτέλεσμα το σύμπαν που υπάρχει σήμερα. "Αυτό σημαίνει ότι τα σωματίδια και τα αντισωματίδια δεν πρέπει να συμπεριφέρονται εξ ολοκλήρου πανομοιότυπα", δήλωσε ο Stone. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα σωματίδια και τα αντισωματίδια αποσυντίθενται με ελαφρώς διαφορετικούς ρυθμούς - ένα φαινόμενο που οι φυσικοί ονομάζουν παραβίαση φόρτισης-ισοτιμίας (CP). Η ιδέα δεν είναι καινούργια - ο ρωσικός φυσικός Αντρέι Ζαχάρωφ το είχε προτείνει το 1967 για να εξηγήσει γιατί η ύλη επέζησε από το Big Bang . "Αυτό είναι ένα από τα απαραίτητα κριτήρια για να υπάρξει", δήλωσε ο Stone, "έτσι είναι σημαντικό να καταλάβουμε ποια είναι η προέλευση της παραβίασης του CP." Τα κουάρκ είναι τα πιο στοιχειώδη σωματίδια της ύλης που συνδυάζονται για να σχηματίσουν σύνθετα σωματίδια, , τα πιο σταθερά από τα οποία είναι πρωτόνια και νετρόνια. Οι φυσικοί παρατήρησαν την παραβίαση του CP σε περίεργα κουάρκς το 1964 και στα κάτω κουάρκς το 2001. Είχαν υποθέσει ότι η παραβίαση του CP λαμβάνει χώρα και στα κουάρκ γοητείας, αλλά δεν το είχαν δει μέχρι τώρα. Χρησιμοποιώντας τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων 27-χιλιομέτρων δαχτυλίδι που σπάει σωματίδια για να τα διασπάσουν στα συστατικά μέρη τους, οι ερευνητές παρατήρησαν τους συνδυασμούς κουάρκ που ονομάζονται μεσόνια, συγκεκριμένα το D0 ("d-zero") meson και το αντι-D0 meson.The D0 meson αποτελείται από μια γοητεία κουάρκ και ένα αντικραδασμικό κουάρκ, ενώ το κουάρκ anti-D0 συνδυάζει ένα κουάρκ επάνω και ένα κουάρκ κατά της γοητείας. Οι ερευνητές μέτρησαν τη διαφορά στα ποσοστά αποσύνθεσης μεταξύ των δύο τύπων μεσονίων και διαπίστωσαν ότι οι λόγοι αποσύνθεσης διαφέρουν κατά ένα δέκατο του ποσοστού. "Αυτό σημαίνει ότι το D0 και το αντι-D0 δεν αποσυντίθενται με τον ίδιο ρυθμό, και αυτό καλούμε την παραβίαση CP", δήλωσε ο Stone. Πρόσθεσε ότι ενώ οι διαφορές στις αναλογίες των αποσυντονιών δεν εξηγούν πλήρως τι συνέβη μετά το Big Bang για να αφήσει τόσο πολύ καλύτερα, είναι ακόμα ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα. Τώρα, Stone είπε, εναπόκειται στους θεωρητικούς φυσικούς να κατανοήσουν τα ευρήματα. Το ερώτημα μπροστά τους είναι εάν το Πρότυπο Μοντέλο της Φυσικής των σωματιδίων - ένα μοντέλο που χρησιμοποιείται για να εξηγήσει όλα τα υποατομικά στοιχεία - μπορεί να εξηγήσει τις μετρήσεις του κουάρκ γοητείας ή αν χρειάζεται ένα νέο μοντέλο φυσικής. "Αν αυτό μπορούσε να εξηγηθεί μόνο από τη νέα φυσική, αυτή η νέα φυσική θα μπορούσε να περιέχει την ιδέα για το πού προέρχεται αυτή η παραβίαση του CP", δήλωσε ο Stone. https://asgardia.space/en/news/Why-Does-the-Universe-Exist-The-Large-Hadron-Collider-May-Have-the-Answer