Δροσος Γεωργιος

Αποστολή φορτίου που ξεκινά το Σάββατο καθώς το πλήρωμα ολοκληρώνει την εβδομάδα με έρευνα. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 95 της Roscosmos βρίσκεται στην εξέδρα εκτόξευσης στο Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στο Καζακστάν, μετρώντας αντίστροφα για την απογείωσή του στις 6:21 μ.μ. EDT το Σάββατο για τον ανεφοδιασμό του πληρώματος της Αποστολής 74. Το Progress 95 θα βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη για δύο ημέρες πριν προλάβει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για μια αυτοματοποιημένη σύνδεση στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda στις 8 μ.μ. τη Δευτέρα, παραδίδοντας περίπου τρεις τόνους τροφίμων, καυσίμων και προμηθειών.Εν τω μεταξύ, οι επτά κάτοικοι της τροχιάς ολοκλήρωσαν την εβδομάδα εργασίας με μια σειρά από επιστημονικές έρευνες που εξερευνούν την ανθρώπινη υγεία και την προώθηση της διαστημικής κατασκευής.Οι μηχανικοί πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζακ Χάθαγουεϊ, ενώθηκαν στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για μετρήσεις αρτηριακής πίεσης και σαρώσεις με υπερήχους 3 στις φλέβες του λαιμού, του ώμου και των ποδιών τους. Οι γιατροί παρακολουθούνταν σε πραγματικό χρόνο και θα χρησιμοποιούν τα βιοϊατρικά δεδομένα για την παρακολούθηση της υγείας του πληρώματος. Στη συνέχεια, ο Γουίλιαμς έλεγξε την απόδοση της νέας Ευρωπαϊκής Συσκευής Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης . Ο Χάθαγουεϊ αποσυσκεύασε νέα κιτ ιατρικών αξεσουάρ και φαρμακευτικά προϊόντα από το εσωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL για αποθήκευση στο τροχιακό φυλάκιο.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, εκπαιδεύτηκε στη χρήση του Συστήματος Συντήρησης Υγείας (Health Maintenance System) για τη φροντίδα ασθενών ή τραυματισμένων μελών του πληρώματος και την αντιμετώπιση ιατρικών επειγόντων περιστατικών. Στη συνέχεια, η Μέιρ βοήθησε την Χάθαγουεϊ με την αποσυσκευασία του φορτίου του Cygnus XL και στη συνέχεια αντικατέστησε τους φορητούς υπολογιστές μέσα στη μονάδα εργαστηρίου Destiny .Η μηχανικός πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) ξεκίνησε τη βάρδιά της φωτογραφίζοντας δείγματα κολλοειδών κρυστάλλων ή μικροσκοπικές χάντρες που ευθυγραμμίζονται φυσικά σε ένα κρυσταλλικό μοτίβο. Η φωτογραφική εργασία αφορά τη μελέτη φυσικής των τρισδιάστατων κολλοειδών κρυστάλλων, η οποία επιδιώκει να επιτρέψει την παραγωγή προηγμένων υλικών στο διάστημα για τη Γη και τις διαστημικές βιομηχανίες. Η Adenot αργότερα πότισε σπόρους για ένα πείραμα βοτανικής που είχε σχεδιαστεί για να ενθουσιάσει τους φοιτητές σχετικά με τις ευκαιρίες σταδιοδρομίας που σχετίζονται με το διάστημα.Ο διοικητής του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Σεργκέι Μικάγιεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, έκαναν με τη σειρά τους ένα ηλεκτρονικό τεστ ακοής στο ήσυχο περιβάλλον του αεροφράκτη Quest . Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ έλεγξε τη λειτουργία της γεννήτριας οξυγόνου Elektron της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda, ενώ ο Μικάγιεφ έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο του Zvezda για ένα τεστ φυσικής κατάστασης. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάγιεφ, καθάρισε τους αεραγωγούς στη μονάδα Zarya και στη συνέχεια αντικατέστησε τους ανιχνευτές καπνού μέσα στη μονάδα επιστήμης Nauka . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/24/cargo-mission-launching-saturday-as-crew-wraps-week-with-research/ Δεξιόστροφα από αριστερά: Οι αστροναύτες Jack Hathaway, Jessica Meir, Sophie Adenot και Chris Williams γιορτάζουν μια αποστολή φρέσκων τροφίμων, όπως πορτοκάλια, μήλα, κρεμμύδια και πιπεριές, που παραδόθηκαν με το διαστημόπλοιο μεταφοράς εμπορευμάτων Cygnus XL της Northrop Grumman.

Εντοπίστηκαν «διαστρικοί παγετώνες» στο γαλαξία μας που παρέχουν νερό σε νεαρά αστρικά συστήματα Οι επιστήμονες θέλουν να μάθουν αν αυτή η κοσμική διεργασία μπορεί να υποστηρίξει την παρουσία της ζωής. Μια εντυπωσιακή νέα εικόνα από το διαστημικό τηλεσκόπιο SPHEREx της NASA αποκαλύπτει τεράστια αποθέματα πάγου νερού που εκτείνονται σε μία από τις πιο χαοτικές περιοχές γέννησης άστρων του γαλαξία, προσφέροντας μια ματιά στο πού μπορεί να προέρχεται και να αποθηκεύεται μεγάλο μέρος του νερού του Σύμπαντος συμπεριλαμβανομένου αυτού που υπάρχει στους ωκεανούς της Γης.Οι παρατηρήσεις που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «The Astrophysical Journal» χαρτογραφούν παγωμένο υλικό στην ταραχώδη περιοχή Cygnus X, ένα τεράστιο σύμπλεγμα σχηματισμού άστρων γεμάτο πυκνά νέφη αερίων και σκόνης όπου νέα άστρα δημιουργούνται με ταχύ ρυθμό. Η εικόνα βασισμένη σε δεδομένα που συλλέχθηκαν το 2025 και δημοσιεύθηκαν αυτή την εβδομάδα αναδεικνύει τον πάγο νερού σε έντονο μπλε μαζί με σκοτεινές λωρίδες σκόνης που διατρέχουν την περιοχή διάσπαρτες με μικρές φωτεινές κουκκίδες από νεογέννητα άστρα.Τα ευρήματα δείχνουν ότι αυτά τα αποθέματα πάγου αποτελούνται από μόρια όπως νερό, διοξείδιο του άνθρακα και μονοξείδιο του άνθρακα βασικά συστατικά στη χημεία που μπορεί τελικά να οδηγήσει στη δημιουργία ζωής όπως τη γνωρίζουμε. Ο χάρτης Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτοί οι πάγοι που έχουν παγώσει πάνω στην επιφάνεια μικροσκοπικών κόκκων σκόνης αποτελούν μια σημαντική πηγή νερού στο Σύμπαν. Επιπλέον οι ίδιες διαδικασίες που δημιουργούν και διατηρούν αυτά τα αποθέματα θεωρείται ότι συμβάλλουν στη δημιουργία πλανητικών συστημάτων. Αυτό σημαίνει ότι το νερό στους ωκεανούς της Γης και ο πάγος που βρίσκεται σε κομήτες και άλλα ουράνια σώματα πιθανότατα προέρχονται από τέτοιες περιοχές.«Αυτές οι τεράστιες παγωμένες δομές είναι σαν “διαστρικοί παγετώνες” που θα μπορούσαν να προσφέρουν τεράστιες ποσότητες νερού σε νέα ηλιακά συστήματα που θα γεννηθούν στην περιοχή», δήλωσε ο Φιλ Κόρνγκατ επιστήμονας του SPHEREx και ερευνητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας.«Είναι μια βαθιά ιδέα ότι κοιτάζουμε έναν χάρτη υλικού που θα μπορούσε να “βρέξει” πάνω σε νεογέννητους πλανήτες και ενδεχομένως να υποστηρίξει μελλοντική ζωή». Οι ερευνητές ανέφεραν ότι περίμεναν το SPHEREx να εντοπίσει αυτούς τους πάγους μόνο μπροστά από μεμονωμένα φωτεινά άστρα, όπου το φως τους λειτουργεί σαν προβολέας αποκαλύπτοντας το υλικό που παρεμβάλλεται.«Αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης Τζόσεφ Χόρα αστρονόμος στο Κέντρο Αστροφυσικής Χάρβαρντ Σμιθσόνιαν. Προς έκπληξη της ομάδας, το SPHEREx κατέγραψε διάχυτο φως που περνά μέσα από ολόκληρα νέφη σκόνης κατά μήκος του γαλαξιακού επιπέδου, όπου συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος των άστρων, των αερίων και της σκόνης του γαλαξία μας.«Το SPHEREx μπορεί να δει τη χωρική κατανομή αυτών των πάγων με απίστευτη λεπτομέρεια» είπε ο Χόρα. Η μελέτη υποστηρίζει μια παλαιότερη θεωρία ότι ο διαστρικός πάγος σχηματίζεται στην επιφάνεια μικροσκοπικών κόκκων σκόνης «όχι μεγαλύτερων από τα σωματίδια καπνού ενός κεριού».Τα ευρήματα δείχνουν επίσης ότι ο πάγος νερού δεν κατανέμεται ομοιόμορφα αλλά συγκεντρώνεται στις πιο πυκνές περιοχές κοσμικής σκόνης, οι οποίες λειτουργούν ως προστατευτικά «ασπίδια» μπλοκάροντας την έντονη υπεριώδη ακτινοβολία από κοντινά νεογέννητα άστρα και επιτρέποντας σε αυτά τα εύθραυστα μόρια να επιβιώνουν για εκατομμύρια χρόνια.Καθώς το SPHEREx συνεχίζει την προγραμματισμένη διετή χαρτογράφηση ολόκληρου του ουρανού οι ερευνητές δηλώνουν ότι προσβλέπουν στη δημιουργία ενός ολοένα και πιο λεπτομερούς χάρτη για το πώς κατανέμονται το νερό και άλλα μόρια, όπως το διοξείδιο του άνθρακα στο γαλαξία μας και πώς επηρεάζονται από διαφορετικά επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας. «Αυτό είναι μόνο η αρχή για την αποστολή», ανέφερε η NASA. Οι χημικές υπογραφές του πάγου νερού (που εμφανίζεται σε έντονο μπλε) και των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (σε πορτοκαλί) στην περιοχή Cygnus X, μία από τις πιο ενεργές και ταραχώδεις περιοχές γέννησης άστρων στο γαλαξία μας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102591/entopistikan-diastrikoi-pagetones-sto-galaxia-mas-poy-parechoyn-nero-se-neara-astrika-systimata/

Τεχνητή νοημοσύνη και ιατρική: Το νέο σύνορο της επιστήμης – Από το AlphaFold έως την πρόληψη ασθενειών. Η Πέγκυ Αντωνάκου και ο Γιώργος Χρούσος εξηγούν πώς η ΑΙ αλλάζει ριζικά τη διάγνωση, την έρευνα και τη δημόσια υγεία, στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών Στο σημείο τομής της τεχνολογίας και της ιατρικής επιστήμης βρέθηκε η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών (22–25 Απριλίου), αναδεικνύοντας τη δυναμική ενός πεδίου που υπόσχεται να επαναπροσδιορίσει τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία ασθενειών.Η Πέγκυ Αντωνάκου, Regional General Manager της Google για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στάθηκε στη βαθιά μετασχηματιστική δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης, χαρακτηρίζοντάς την «το πιο εξελιγμένο εργαλείο που έχει δημιουργήσει ποτέ το ανθρώπινο είδος». Όπως τόνισε, η αξία της δεν έγκειται στην τεχνολογία καθαυτή, αλλά στον τρόπο αξιοποίησής της: ως εργαλείο που μπορεί να επιταχύνει την επιστημονική πρόοδο και να βελτιώσει ουσιαστικά την ανθρώπινη ευημερία.Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε εφαρμογές αιχμής όπως το AlphaFold και το Isomorphic Labs, που αλλάζουν τα δεδομένα στη βιοϊατρική έρευνα. Μέσα από την ανάλυση τεράστιων όγκων δεδομένων και την πρόβλεψη βιολογικών δομών, η τεχνητή νοημοσύνη «επιταχύνει δραστικά τη γνώση και την κατανόηση της ασθένειας», ανοίγοντας τον δρόμο για ταχύτερη ανάπτυξη θεραπειών και πιο στοχευμένες παρεμβάσεις. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η ευρύτερη πρόσβαση σε τέτοιες τεχνολογίες μπορεί να οδηγήσει σε πιο ισότιμα και αποτελεσματικά συστήματα υγείας.Από την πλευρά του, ο Γιώργος Χρούσος, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, υπογράμμισε ότι «πλέον δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς την τεχνητή νοημοσύνη στην ιατρική», επισημαίνοντας ότι η ανάλυση μεγάλων δεδομένων και η συστημική προσέγγιση αλλάζουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζονται η διάγνωση και η πρόληψη.«Είμαστε στην αρχή του χρυσού αιώνα της επιστήμης και της τεχνολογίας», σημείωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι σύγχρονοι αλγόριθμοι μπορούν να «προβλέψουν με πολύ μεγάλη ακρίβεια τι θα συμβεί», επιτρέποντας την ανάπτυξη πολυπαραγοντικών μοντέλων για την κατανόηση της υγείας και της νόσου. Όπως εκτίμησε, ακόμη και η αντιμετώπιση του καρκίνου αποτελεί πλέον έναν ρεαλιστικό στόχο σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα — «ίσως και πιο γρήγορα από όσο πιστεύαμε».Ο ίδιος αναφέρθηκε και στις επιπτώσεις της σύγχρονης ζωής στην υγεία, δίνοντας έμφαση στο χρόνιο στρες, την ποιότητα του ύπνου και την ανάγκη ισορροπίας, ενώ ανέδειξε τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στην πρόβλεψη και πρόληψη ασθενειών μέσα από την ανάλυση μεγάλων πληθυσμιακών δεδομένων.Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από παιδιά, επικαλούμενος ευρήματα πρόσφατης μελέτης σε ηλικίες 7 έως 14 ετών, σύμφωνα με τα οποία η πολύωρη καθημερινή χρήση συνδέεται με επιβαρύνσεις σε κρίσιμα εγκεφαλικά δίκτυα. Τόνισε, δε, τη σημασία της φυσικής κοινωνικοποίησης και της προστασίας της παιδικής ανάπτυξης. Τη συζήτηση συντόνισε ο Μάκης Προβατάς, δημοσιογράφος και συγγραφέας. Δείτε όλο το Αφιέρωμα Delphi Economic Forum https://www.naftemporiki.gr/tag/delphi-economic-forum-xi/ Sponsored by Τράπεζα Πειραιώς Η συμμετοχή της Τράπεζας στο Delphi Economic Forum XΙ αποτυπώνεται και στο LinkedIn της Πειραιώς https://www.linkedin.com/company/piraeus-bank/ https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102525/techniti-noimosyni-kai-iatriki-to-neo-synoro-tis-epistimis-apo-to-alphafold-eos-tin-prolipsi-astheneion/

Liquid Lifeline: Η τεχνολογία της NASA θα μπορούσε να δημιουργήσει ενδοφλέβιο υγρό στο διάστημα. Σε κάθε επανδρωμένη αποστολή, η NASA συσκευάζει στο φορτίο της σακουλάκια με ένα δυνητικά σωτήριο υγρό, γνωστό ως ενδοφλέβιο υγρό. Ένα απλό μείγμα χλωριούχου νατρίου και καθαρού νερού, μπορεί να αντιμετωπίσει έως και το 30% των ιατρικών παθήσεων κατά την πτήση, επιλύοντας προβλήματα όπως αφυδάτωση, εγκαύματα και άλλα.Οι αποστολές με πλήρωμα πέρα από τη χαμηλή τροχιά της Γης στο βαθύ διάστημα θα μπορούσαν να διαρκέσουν έως και τρία χρόνια και ενδέχεται να απαιτούν ενδοφλέβιο υγρό για την υγεία του πληρώματος. Ωστόσο, η τρέχουσα διάρκεια ζωής του ενδοφλέβιου υγρού περιορίζεται στους 16 μήνες. Για να αποφευχθούν οι επιπλοκές της αποθήκευσης μιας ευπαθούς προμήθειας προπαρασκευασμένου ενδοφλέβιου υγρού, ειδικοί στο Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ δημιούργησαν μια τεχνολογία που μπορεί να μετατρέψει το νερό σε ενδοφλέβιο υγρό κατόπιν ζήτησης. Τώρα ετοιμάζονται να δοκιμάσουν την τελευταία, ελαφριά έκδοση του συστήματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.Το σύστημα, γνωστό ως IntraVenous Fluid GENeration Miniaturized (IVGEN Mini), πέταξε στον σταθμό στις 11 Απριλίου με την αποστολή Northrop Grumman Commercial Resupply Services 24 της NASA, μαζί με άλλα εφόδια, πειράματα και υλικό. Το IVGEN Mini θα παράγει ενδοφλέβιο υγρό κατά τη διάρκεια επιδείξεων αυτή την άνοιξη και το φθινόπωρο, για να επαληθευτεί ότι ο σχεδιασμός λειτουργεί όπως προβλέπεται στο διάστημα.Το σύστημα λειτουργεί προσθέτοντας πόσιμο νερό από τον διαστημικό σταθμό σε μια μεγάλη σακούλα ανεφοδιασμού. Η σακούλα είναι συνδεδεμένη με το IVGEN Mini, το οποίο φιλτράρει το νερό για να απομακρύνει τυχόν σωματίδια και μεταλλικά ιόντα. Το επεξεργασμένο νερό ρέει σε μια σακούλα εξόδου που περιέχει προμετρημένο χλωριούχο νάτριο και ο μετρημένος συνδυασμός και των δύο δημιουργεί αποστειρωμένο, ιατρικού βαθμού ενδοφλέβιο υγρό.«Μετά την εκτόξευση, έχουμε προγραμματίσει δοκιμαστικές επιχειρήσεις για τον Μάιο», δήλωσε η Courtney Schkurko, διευθύντρια μηχανικού έργου στη NASA Glenn. «Το πλήρωμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα χειρίζεται το IVGEN Mini κατά τη διάρκεια δύο ημερών και θα παράγονται 10 λίτρα υγρού. Αυτά τα λίτρα θα προετοιμαστούν στη συνέχεια για να επιστρέψουν στη Γη και να αναλυθούν για να βεβαιωθούν ότι το υγρό που δημιουργήθηκε κατά την πτήση πληροί τις απαιτήσεις και είναι ασφαλές για χρήση».Το σύστημα IVGEN Mini είναι η δεύτερη εκδοχή αυτής της τεχνολογίας, που αρχικά ονομαζόταν IVGEN, και η οποία επιδείχθηκε στον διαστημικό σταθμό το 2010. Το αρχικό ήταν πολύ μεγαλύτερο επειδή περιλάμβανε πρόσθετο εξοπλισμό ανίχνευσης για να αποδείξει ότι το σύστημα λειτουργούσε όπως είχε προβλεφθεί. Μετά την επιτυχημένη επίδειξη, η ομάδα δημιούργησε μια μικροσκοπική έκδοση.«Με το IVGEN Mini, έχουμε μειώσει το μέγεθος και το βάρος του συστήματος», δήλωσε ο Schkurko. «Το προηγούμενο σύστημα χρησιμοποιούσε αέριο άζωτο για την άντληση υγρού μέσω του συστήματος. Τώρα, έχουμε αντλίες που είναι μικροσκοπικές, οι οποίες μας επιτρέπουν να βελτιστοποιήσουμε τα σχέδιά μας και να βελτιώσουμε τη διαδικασία φιλτραρίσματος».Εκτός από την επίλυση των προβλημάτων περιορισμένης διάρκειας ζωής του προ-συσκευασμένου ενδοφλέβιου υγρού, το IVGEN Mini ελαφρύνει επίσης τα φορτία φορτίου. Κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο βαθύ διάστημα όπου τα πληρώματα μπορεί να περάσουν χρόνια στο διάστημα, το φορτίο πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ελαφρύτερο. Με το IVGEN Mini, η NASA δεν θα χρειάζεται να συσκευάζει άφθονο ενδοφλέβιο υγρό — μπορεί να παραχθεί όπως απαιτείται εάν τα αποθέματα εξαντληθούν.«Σε μια αποστολή στον Άρη, αν χρειαζόταν να πετάξετε 100 λίτρα ενδοφλέβιου υγρού, αυτές οι 100 σακούλες του ενός λίτρου θα καταλάμβαναν πολύ χώρο, ενώ η IVGEN Mini καταλάμβανε πολύ λιγότερο», είπε ο Schkurko. «Είναι αυτή η ανταλλαγή μεταξύ της συσκευασίας σακουλών ενδοφλέβιου υγρού που είναι πιθανό να λήξουν κατά τη διάρκεια της αποστολής ή της λήψης μιας μικρής συσκευής και της παρασκευής της καθώς προχωράτε. Το τελευταίο σημαίνει ότι θα είναι πάντα εντός της περιόδου λήξης, θα είναι διαθέσιμη στο πλήρωμα και είναι ένας λιγότερος κίνδυνος για τον οποίο πρέπει να ανησυχούμε».Οι απαιτήσεις για το IVGEN Mini βασίστηκαν σε ποια ιατρικά συμβάντα θα μπορούσαν να συμβούν κατά τη διάρκεια μιας αποστολής στο βαθύ διάστημα, πόσο υγρό θα χρειαζόταν για την αντιμετώπιση αυτών των συμβάντων και πόσο γρήγορα το υγρό μπορεί να ρέει μέσω του συστήματος. Το τρέχον σύστημα μπορεί να παράγει 1,2 λίτρα ενδοφλέβιου υγρού ανά ώρα, το οποίο καλύπτει αυτές τις ανάγκες. Η ομάδα τηρεί επίσης τα πρότυπα της Φαρμακοποιίας των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οποία διασφαλίζουν ότι το σύστημα και το υγρό που παράγει πληρούν τις απαιτούμενες τιμές pH και ανοχές αλατότητας και δεν περιέχουν βακτήρια, οργανικό άνθρακα ή σωματίδια. Παρόλο που οι δοκιμές του IVGEN Mini θα πραγματοποιηθούν στον διαστημικό σταθμό, κανένα από τα υγρά που θα παραχθούν δεν θα χορηγηθεί στο πλήρωμα.Η ομάδα IVGEN Mini σχεδιάζει αυτήν τη στιγμή τη δοκιμή διάρκειας ζωής του ενδοφλέβιου υγρού που παράγεται από το σύστημα ως επόμενη φάση αυτής της τεχνολογίας. Το σύστημα διαχειρίζεται το Γραφείο Εκστρατείας για τον Άρη της NASA ως μία από τις πολλές τεχνολογίες που έχουν αναπτυχθεί για να επιτρέψουν την ανθρώπινη εξερεύνηση στη Σελήνη και τον Άρη. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μελλοντικές καινοτομίες για επανδρωμένες αποστολές στον Άρη, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/exploration-systems-development-mission-directorate Το υλικό IVGEN Mini εγκαθίσταται σε ένα αντίγραφο του ντουλαπιού Life Sciences του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, τον Νοέμβριο του 2025. Το σύστημα λειτουργεί φιλτράροντας το πόσιμο νερό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό για την παραγωγή υγρού ενδοφλέβιας έγχυσης ιατρικής ποιότητας για χρήση κατά τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων εν πτήσει. Τεχνικοί διεξάγουν προεκτοξεύσεις στη μονάδα φορτίου υπό πίεση του διαστημικού σκάφους Northrop Grumman Cygnus XL τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026, εντός της Εγκατάστασης Επεξεργασίας Διαστημικών Συστημάτων στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η κάψουλα Cygnus μετέφερε προμήθειες, τρόφιμα και επιστημονικά πειράματα -συμπεριλαμβανομένου του IVGEN Mini- για τα μέλη του πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, στο πλαίσιο της 24ης αποστολής ανεφοδιασμού φορτίου της εταιρείας για τη NASA στις 11 Απριλίου 2026. Η ομάδα ανάπτυξης του IVGEN Mini ποζάρει για μια φωτογραφία τον Νοέμβριο του 2024. Η ομάδα αποτελείται από μέλη του Ερευνητικού Κέντρου Glenn της NASA στο Κλίβελαντ, της Sierra Lobo, Inc. και του Διαστημικού Κέντρου Johnson της NASA στο Χιούστον.

Το Hubble έγινε 36 ετών και συνεχίζει απρόσκοπτα την εξερεύνηση του Σύμπαντος. Γενέθλια για τον... πατριάρχη των διαστημικών τηλεσκοπίων. Στις 24 Απριλίου του 1990 έγινε μια εκτόξευση που έφερε επανάσταση στην αστρονομία και γενικότερα στον τρόπο που βλέπουμε και γνωρίζουμε τον κόσμο του Διαστήματος. Το βάρους 11 τόνων και μήκους 43,5 μέτρων διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble εγκατέλειψε την Γη και πήγε και εγκαταστάθηκε σε ένα σημείο 569 χλμ. μακριά από τον πλανήτη μας.Το τηλεσκόπιο της NASA που γιορτάζει σήμερα 36 έτη ζωής πήρε το όνομα του από τον αστρονόμο Εντουιν Χαμπλ που ανακάλυψε ότι το Σύμπαν διαστέλλεται βάζοντας τα θεμέλια για τη διατύπωση της θεωρίας της Μεγάλης Έκρηξης. Η κατασκευή και εκτόξευσή του τηλεσκοπίου κόστισε 1,5 δισ. δολάρια.Είχε σχεδιαστεί με ορίζοντα λειτουργίας τα δέκα έτη όμως η NASA πραγματοποίησε πολλές επανδρωμένες αποστολές επισκευών και αναβαθμίσεων στο τηλεσκόπιο και έτσι συνεχίζει να λειτουργεί απρόσκοπτα μέχρι σήμερα. Η επιτυχής λειτουργία του Hubble οδήγησε στην κατασκευή αρκετών διαστημικών τηλεσκοπίων διαφόρων τύπων με αποκορύφωμα την εκτόξευση του πιο προηγμένου διαστημικού τηλεσκόπιο που κατασκεύασε ο άνθρωπος, το James Webb.Κάποια από αυτά τα διαστημικά τηλεσκόπια ολοκλήρωσαν την αποστολή τους και δεν λειτουργούν πλέον αλλά το Hubble συνεχίζει να λειτουργεί απρόσκοπτα και να συναγωνίζεται ακόμη και το James Webb καταγράφοντας καθημερινά εντυπωσιακές εικόνες από γωνιά του Σύμπαντος κάνοντας νέες ανακαλύψεις ή ρίχνοντας φως σε διάφορα κοσμικά φαινόμενα.Το Hubble μεταδίδει κάθε εβδομάδα περί τα 120 GB δεδομένων, ποσότητα που ισοδυναμεί με ένα ράφι γεμάτο βιβλία μήκους ενός χιλιομέτρου. Έχει καταγράψει δεκάδες χιλιάδες εικόνες διαστημικών σωμάτων και φαινομένων και ερευνητικές ομάδες σε όλο τον κόσμο έχουν πραγματοποιήσει με βάση τα δεδομένα που έχει κάνει χιλιάδες ανακαλύψεις και μελέτες. Η αντοχή του Hubble υποχρεώνει τη NASA να αναβάλει συνεχώς την ημερομηνία που θα το βγάλει στη… σύνταξη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102159/to-hubble-egine-36-eton-kai-synechizei-aproskopta-tin-exereynisi-toy-sympantos/ Τηλεσκόπιο Hubble: Ποια φωτογραφία «τράβηξε» την ημέρα που γεννήθηκες;. Δείτε τι κοίταζε το διαστημικό τηλεσκόπιο στον Κόσμο όταν ερχόσασταν εσείς στον... κόσμο. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble γιορτάζει σήμερα τα 36α γενέθλια του και οι φίλοι του Διαστήματος μπορούν κάνοντας μια επίσκεψη εδώ να δουν ποια φωτογραφία του Σύμπαντος κατέγραψε το τηλεσκόπιο την ημέρα που γεννήθηκαν. https://science.nasa.gov/mission/hubble/multimedia/what-did-hubble-see-on-your-birthday/ Το Hubble καταγράφει φωτογραφίες πλανητών, αστέρων και γαλαξιών, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, από το 1990. Το διαστημικό τηλεσκόπιο είναι σε ύψος 547 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια της Γης και κάνει 15 περιφορές την ημέρα γύρω από τον πλανήτη, περίπου μία κάθε 95 λεπτά (ταξιδεύει με ταχύτητα 8 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο).Το Hubble μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει πάνω από 1,7 εκατομμύρια παρατηρήσεις. Κάθε παρατήρηση μπορεί να περιλαμβάνει μία ή περισσότερες εικόνες οπότε ο συνολικός αριθμός φωτογραφιών είναι πολύ μεγαλύτερος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102161/tileskopio-hubble-poia-fotografia-travixe-tin-imera-poy-gennithikes/

Ο Ήλιος εκπέμπει 2 ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις Ο Ήλιος εξέπεμψε δύο ισχυρές ηλιακές εκλάμψεις, η πρώτη με κορύφωση στις 9:07 μ.μ. ET στις 23 Απριλίου. Η δεύτερη ισχυρή ηλιακή έκλαμψη κορυφώθηκε στις 4:13 π.μ. ET στις 24 Απριλίου. Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA , το οποίο παρακολουθεί συνεχώς τον Ήλιο, κατέγραψε εικόνες των γεγονότων. Οι ηλιακές εκλάμψεις είναι ισχυρές εκρήξεις ενέργειας. Οι εκλάμψεις και οι ηλιακές εκρήξεις μπορούν να επηρεάσουν τις ραδιοεπικοινωνίες, τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, τα σήματα πλοήγησης και να θέσουν σε κίνδυνο τα διαστημόπλοια και τους αστροναύτες. Η πρώτη έκλαμψη ταξινομείται ως έκλαμψη X2.4 και η δεύτερη ως έκλαμψη X2.5. Η κλάση X υποδηλώνει τις πιο έντονες εκλάμψεις, ενώ ο αριθμός παρέχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έντασή της.Για να δείτε πώς ένας τέτοιος διαστημικός καιρός μπορεί να επηρεάσει τη Γη, επισκεφθείτε το Κέντρο Πρόβλεψης Διαστημικού Καιρού της NOAA https://spaceweather.gov/ , την επίσημη πηγή της κυβέρνησης των ΗΠΑ για προβλέψεις, παρατηρήσεις, προειδοποιήσεις και ειδοποιήσεις για τον διαστημικό καιρό. Η NASA λειτουργεί ως ερευνητικός βραχίονας της εθνικής προσπάθειας για τον διαστημικό καιρό. Η NASA παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο και το διαστημικό μας περιβάλλον με έναν στόλο διαστημοπλοίων που μελετούν τα πάντα, από τη δραστηριότητα του Ήλιου μέχρι την ηλιακή ατμόσφαιρα και τα σωματίδια και τα μαγνητικά πεδία στο διάστημα που περιβάλλει τη Γη. https://science.nasa.gov/blogs/solar-cycle-25/2026/04/24/sun-releases-2-strong-solar-flares-3/ Το Ηλιακό Δυναμικό Παρατηρητήριο της NASA κατέγραψε αυτές τις εικόνες ηλιακών εκλάμψεων — που φαίνονται ως οι φωτεινές λάμψεις επάνω δεξιά — στις 23 και 24 Απριλίου 2026. Οι εικόνες δείχνουν ένα υποσύνολο ακραίου υπεριώδους φωτός που αναδεικνύει το εξαιρετικά θερμό υλικό σε εκλάμψεις και το οποίο χρωματίζεται σε χρυσό και μπλε στα αριστερά και σε γαλαζοπράσινο στα δεξιά.

Η NASA Kennedy προετοιμάζει εγκαταστάσεις για την άφιξη του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου. Οι προετοιμασίες βρίσκονται σε εξέλιξη για την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace της NASA στις αρχές Σεπτεμβρίου με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα. Το Ρωμαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο θα παρέχει βαθιές, πανοραμικές εικόνες του σύμπαντος, δημιουργώντας εικόνες που δεν έχουμε ξαναδεί και θα φέρουν επανάσταση στην κατανόησή μας για το σύμπαν. Πριν όμως φτάσει το Ρωμαϊκό στην εξέδρα εκτόξευσης, το τηλεσκόπιο θα ολοκληρώσει τις τελικές επιθεωρήσεις, τους ελέγχους και τον ανεφοδιασμό με καύσιμα στην Εγκατάσταση Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων (PHSF) της NASA Kennedy.Η 40χρονη εγκατάσταση είναι ένα συγκρότημα διπλής χρήσης αφιερωμένο σε καθαρούς χώρους και λειτουργίες επικίνδυνων υλικών, όπου πολλά διαστημόπλοια έχουν υποβληθεί σε τελική επεξεργασία πριν από την εκτόξευση, συμπεριλαμβανομένης της παραλαβής, της ενσωμάτωσης, των δοκιμών και της ενθυλάκωσης πριν από την εκτόξευση. Το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA , με έδρα τη NASA Kennedy, διαχειρίζεται την υπηρεσία εκτόξευσης για την αποστολή στη Ρώμη .Για να προετοιμαστεί η άφιξη του Ρόμαν, το πρόγραμμα επέβλεψε αρκετές αναβαθμίσεις στο PHSF. Αυτές περιλάμβαναν την αντικατάσταση του συστήματος ντους αέρα, ενός μικρού θαλάμου εισόδου που εκτοξεύει αέρα υψηλής ταχύτητας φιλτραρισμένο με HEPA σε άτομα και εξοπλισμό πριν εισέλθουν σε ένα καθαρό δωμάτιο.«Το Roman είναι ένα πολύ ευαίσθητο διαστημόπλοιο. Η NASA διευρύνει συνεχώς τα όρια της ακρίβειας των οργάνων μας και το αποτέλεσμα είναι ότι χρειάζονται πολύ καλή φροντίδα κατά την επεξεργασία τους στο PHSF», δήλωσε ο Ryan Boehmer, διευθυντής ολοκλήρωσης του χώρου εκτόξευσης στο Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης της NASA Kennedy. «Μία από τις μεγαλύτερες πηγές μόλυνσης για ένα διαστημόπλοιο είναι οι άνθρωποι».Το PHSF είναι ένας καθαρός χώρος εργασίας, επομένως η εγκατάσταση πρέπει να είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε μόλυνση που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το ρωμαϊκό διαστημόπλοιο . Οι τεχνικοί πρέπει να φορούν προστατευτική στολή πριν χρησιμοποιήσουν το ντους αέρα, το οποίο ψεκάζει αέρα για να μειώσει τυχόν σωματίδια που μεταφέρονται σε ρούχα ή εξοπλισμό και διατηρεί το περιβάλλον του διαστημικού σκάφους στην εγκατάσταση όσο το δυνατόν πιο καθαρό και απαλλαγμένο από μόλυνση.Σκόνη, υπολείμματα ή ακόμα και μια τούφα μαλλιών μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία ενός διαστημικού σκάφους και των οργάνων του, καθώς συλλέγει κρίσιμα επιστημονικά δεδομένα σε τροχιά. Η εγκατάσταση είναι πιστοποιημένη σύμφωνα με τα πρότυπα καθαρού χώρου ISO κλάσης 8 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO), αλλά μπορεί να τα ξεπεράσει με την αύξηση. Η ομάδα σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει ένα τοίχωμα φιλτραρίσματος HEPA για να επιτύχει τα πρότυπα ISO κλάσης 7 που απαιτούνται για το Roman.Μια άλλη αναβάθμιση του PHSF είναι το σύστημα HVAC, το οποίο είναι πολύ πιο προηγμένο από ένα τυπικό οικιακό σύστημα. Στόχος αυτής της αναβάθμισης είναι η αντικατάσταση των ψυκτικών στοιχείων της εγκατάστασης, ώστε να διασφαλιστεί ότι ο αεροφράκτης και ο καθαρός χώρος θα παραμείνουν ελεγχόμενοι από το κλίμα, με εφεδρικά συστήματα σε περίπτωση βλάβης. Πρόσθετες ενημερώσεις περιλαμβάνουν τη δεξαμενή πίεσης του συστήματος πεπιεσμένου αέρα, τον ξηραντήρα αέρα και τον πίνακα ρυθμιστή για την παροχή καθαρού, αξιόπιστου πεπιεσμένου αέρα για την ολίσθηση του εξοπλισμού στο πάτωμα - όπως ένα τραπέζι air hockey, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Τεράστιοι όγκοι φιλτραρισμένου αέρα κυκλοφορούν στην εγκατάσταση για να αποτρέψουν την είσοδο εξωτερικών ρύπων στο κτίριο.«Ένα άλλο ζήτημα που έχουμε να λάβουμε υπόψη είναι να διατηρούμε τόσο το διαστημόπλοιο όσο και τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτό σε άνετες θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας, ειδικά δεδομένου του ζεστού και υγρού περιβάλλοντος της Φλόριντα», δήλωσε η Genevieve Futch, διευθύντρια αποστολής του Προγράμματος Υπηρεσιών Εκτόξευσης για το Roman στη NASA Kennedy. «Καθ' όλη τη διάρκεια της επεξεργασίας, οι ομάδες τροφοδοτούν διαστημόπλοια για δοκιμές, κάτι που μπορεί να παράγει θερμότητα. Όλοι οι τεχνικοί στο καθαρό δωμάτιο φορούν σημαντικές ποσότητες προστατευτικών ενδυμάτων που παγιδεύουν τη θερμότητα, επομένως βασιζόμαστε στο σύστημα HVAC του PHSF για την αξιόπιστη συντήρηση του περιβάλλοντος της εγκατάστασης. Δεν θέλουμε να υπερθερμάνουμε ούτε το υλικό ούτε την ομάδα μας».Στο εσωτερικό, η θερμοκρασία διατηρείται περίπου στους 22°C με μέγιστη σχετική υγρασία 60% και ελάχιστη απαιτούμενη υγρασία 30%. Η υπερβολική υγρασία μπορεί να οδηγήσει σε διάβρωση, ενώ η ελάχιστη μπορεί να δημιουργήσει στατικό ηλεκτρισμό. Η ομάδα παρακολουθεί συνεχώς τις συνθήκες για να διασφαλίσει την ασφάλεια του διαστημικού σκάφους.Οι εργαζόμενοι έβαψαν επίσης ξανά τον γερανό-γέφυρα 15 τόνων της εγκατάστασης, ο οποίος χρησιμοποιείται για την ανύψωση του υλικού του διαστημικού σκάφους, αλλά όχι για αισθητικούς λόγους. Η νέα βαφή βοηθά στην αποτροπή της μετατροπής τυχόν θραυσμάτων χρώματος σε ξένα αντικείμενα, κοινώς γνωστά ως FOD. Όλες οι ομάδες που εργάζονται στο Roman στοχεύουν στον περιορισμό ακόμη και των μικροσκοπικών σωματιδίων από τη μόλυνση του διαστημικού σκάφους. Τα θραύσματα χρώματος είναι μεγαλύτερα και βαρύτερα από ορισμένους από τους μικρότερους ρύπους, αλλά θα μπορούσαν να γίνουν αερομεταφερόμενα θραύσματα που μπορούν να καθίσουν σε υλικό, προκαλώντας μηχανικές παρεμβολές και υποβαθμίζοντας την απόδοση. Η απομάκρυνση όλων των πιθανών πηγών μόλυνσης αποτελεί μέρος του σχεδιασμού του χώρου εκτόξευσης και αντικατοπτρίζει την προσοχή στη λεπτομέρεια που απαιτείται για την εκτόξευση ενός διαστημικού σκάφους.Το Roman θα υποβληθεί σε αρκετές προεκτοξεύσεις, όπως κλείσιμο θερμικής προστασίας, καθαρισμό, εργασίες ηλιακών συλλεκτών και φόρτωση προωθητικού υδραζίνης. Το PHSF είναι μία από τις ελάχιστες εγκαταστάσεις όπου τα διαστημόπλοια υποβάλλονται τόσο σε επικίνδυνες εργασίες ανεφοδιασμού όσο και σε ευαίσθητες διαδικασίες ελέγχου μόλυνσης. Συνεχιζόμενη κληρονομιά Το PHSF ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1986 κατά τη διάρκεια του Προγράμματος Διαστημικών Λεωφορείων, όπου υποστήριζε την επεξεργασία για αρκετά μεγάλα ωφέλιμα φορτία λεωφορείων, συμπεριλαμβανομένων αποστολών που υποστήριζαν το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA. Από το 1998, το Πρόγραμμα Υπηρεσιών Εκτόξευσης έχει διαχειριστεί 16 εκτοξεύσεις που έχουν υποστεί επεξεργασία στο PHSF, ξεκινώντας με την πρώτη αποστολή του προγράμματος, το Deep Space 1 της NASA . Άλλες αποστολές περιλαμβάνουν το Mars 2020 Perseverance Rover , το διαστημόπλοιο Europa Clipper της NASA και το σύντομα Roman.«Έχουμε την ευθύνη να διασφαλίσουμε την υψηλότερη πρακτική πιθανότητα επιτυχίας εκτόξευσης για αυτά τα απίστευτα εξελιγμένα και ευαίσθητα διαστημόπλοια», δήλωσε ο Μπόμερ. «Είμαστε ένα κοινό νήμα που συνδυάζει τις δυνατότητες των εμπορικών πυραύλων με τα επιστημονικά διαστημόπλοια της NASA και έχουμε εμπειρία στην υποστήριξη της επεξεργασίας όλων των στοιχείων, από διαστημικά τηλεσκόπια μέχρι ρόβερ του Άρη και ανιχνευτές βαθέος διαστήματος σε αυτό το κτίριο».Ο Ρόμαν θα συνεργαστεί με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA και το Hubble . Πρόκειται για μια αποστολή έρευνας με οπτικό πεδίο 100 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Webb και έως και 200 φορές μεγαλύτερο από αυτό του Hubble. Η ευρεία οπτική του Ρόμαν θα βοηθήσει στην απάντηση βασικών ερωτημάτων σχετικά με τη σκοτεινή ενέργεια, τους εξωπλανήτες και την αστροφυσική, ενώ ο Γουέμπ θα μπορεί να παρακολουθεί τα σπάνια αντικείμενα που ανακαλύπτει ο Ρόμαν, εξετάζοντάς τα με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.«Νομίζω ότι είναι στην ανθρώπινη φύση να αναρωτιέται για το τι υπάρχει εκεί έξω στο διάστημα», είπε ο Μπόεμερ. «Πιστεύω ότι όταν αρχίσουμε να λαμβάνουμε εικόνες από τον Ρόμαν και βλέπουμε περισσότερο από το σύμπαν από ποτέ, οι άνθρωποι θα συνδεθούν με αυτό το συναίσθημα θαυμασμού». https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/kennedy/nasa-kennedy-prepares-facility-for-roman-space-telescope-arrival/ Μια φωτογραφία δείχνει το εξωτερικό της Εγκατάστασης Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων (PHSF) της NASA την Τρίτη 21 Απριλίου 2026, στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Αυτή η εικόνα δείχνει τα πρόσφατα αναβαθμισμένα ντους αέρα που εκτοξεύουν αέρα υψηλής ταχύτητας φιλτραρισμένο με HEPA στους ανθρώπους πριν εισέλθουν σε ένα καθαρό δωμάτιο στις Εγκαταστάσεις Εξυπηρέτησης Επικίνδυνων Φορτίων της NASA στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι του οργανισμού στη Φλόριντα την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026.

Το Σύμπαν έχει πατήσει… γκάζι και οι επιστήμονες δεν ξέρουν το γιατί. Διαστέλλεται με επιτάχυνση και οι ειδικοί αδυνατούν προς το παρόν να κατανοήσουν τι συμβαίνει. Η πιο ακριβής μέτρηση μέχρι σήμερα δείχνει ότι το Σύμπαν διαστέλλεται ταχύτερα από ό,τι αναμενόταν, εντείνοντας τη λεγόμενη «τάση Hubble». Το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι ίσως λείπει κάτι σημαντικό από την τρέχουσα κατανόηση μας για το Σύμπαν.Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων πραγματοποίησε μία από τις πιο ακριβείς μετρήσεις του ρυθμού διαστολής του κοντινού Σύμπαντος. Αντί να λύσει το πρόβλημα η νέα μέτρηση ενισχύει μία από τις μεγαλύτερες εκκρεμότητες της σύγχρονης κοσμολογίας.Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν δύο βασικές μεθόδους. Η πρώτη βασίζεται σε κοντινά αντικείμενα, όπως αστέρια και γαλαξίες, μετρώντας αποστάσεις (π.χ. μεταβλητούς αστέρες και υπερκαινοφανείς). Η δεύτερη εξετάζει το πρώιμο Σύμπαν χρησιμοποιώντας την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου για να προβλέψει τον σημερινό ρυθμό διαστολής.Θεωρητικά, οι δύο μέθοδοι θα έπρεπε να συμφωνούν. Στην πράξη όμως όχι. Οι μετρήσεις στο κοντινό Σύμπαν δίνουν τιμή περίπου 73 χλμ./δευτ./μεγκαπαρσέκ (3,26 έτη φωτός) ενώ οι μετρήσεις από το πρώιμο Σύμπαν δίνουν περίπου 67–68 χλμ./δευτ./μεγκαπαρσεκ. Αυτή η διαφορά αν και φαίνεται μικρή είναι στατιστικά σημαντική και δεν μπορεί να εξηγηθεί ως τυχαίο σφάλμα. Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «τάση Hubble». Μια πιο ακριβής μέτρηση Η συνεργασία H0 Distance Network (H0DN) συνδύασε δεκαετίες δεδομένων σε ένα ενιαίο σύστημα και πέτυχε την πιο ακριβή άμεση μέτρηση μέχρι σήμερα: 73.50 ± 0.81 χλμ./δευτ./μεγκαπαρσεκ δηλαδή ακρίβεια λίγο πάνω από 1%. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» και αποτελεί αποτέλεσμα μεγάλης διεθνούς συνεργασίας. Αντί να βασιστούν σε μία μόνο μέθοδο, οι ερευνητές δημιούργησαν ένα «δίκτυο αποστάσεων» που συνδυάζει: * μεταβλητούς αστέρες Κηφείδες * ερυθρούς γίγαντες * υπερκαινοφανείς τύπου Ia * συγκεκριμένους τύπους γαλαξιών Αυτό επιτρέπει πολλαπλούς ελέγχους. Ακόμη και όταν αφαιρέθηκε κάποια μέθοδος το αποτέλεσμα παρέμεινε σταθερό κάτι που ενισχύει την αξιοπιστία της μέτρησης. Τι σημαίνει αυτό για την κοσμολογία Το σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι η διαφορά δεν φαίνεται να οφείλεται σε λάθος μετρήσεων. Αντίθετα ίσως δείχνει ότι το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο δεν είναι πλήρες. Πιθανές εξηγήσεις περιλαμβάνουν: * άγνωστες ιδιότητες της σκοτεινής ενέργειας * νέα σωματίδια ή μορφές ύλης * τροποποιήσεις στη θεωρία της βαρύτητας * Με άλλα λόγια η «τάση Hubble» μπορεί να είναι ένδειξη νέας φυσικής. Το νέο αυτό πλαίσιο μετρήσεων δημιουργεί μια βάση για ακόμη πιο ακριβείς παρατηρήσεις στο μέλλον. Επόμενες αποστολές και τηλεσκόπια αναμένεται να δώσουν περισσότερα δεδομένα, βοηθώντας τους επιστήμονες να καταλάβουν αν το πρόβλημα θα λυθεί ή αν πράγματι οδηγεί σε μια νέα κατανόηση του Σύμπαντος. Συνολικά τα αποτελέσματα ενισχύουν την ιδέα ότι κάτι θεμελιώδες ίσως λείπει από το σημερινό μοντέλο του Σύμπαντος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102223/to-sympan-echei-patisei-gkazi-kai-oi-epistimones-den-xeroyn-to-giati/

Αποκρυπτογραφήθηκε ο μηχανισμός των ηφαιστειακών κεραυνών. Πρόκειται για ένα από τα πιο εντυπωσιακά ατμοσφαιρικά φαινόμενα. Ερευνητές βρίσκονται ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση της ηφαιστειακής αστραπής ενός από τα πιο εντυπωσιακά ατμοσφαιρικά φαινόμενα, που εμφανίζεται ανάμεσα σε σύννεφα καπνού και τέφρας κατά τη διάρκεια μιας έκρηξης.Η έντασή της είναι ακραία: η έκρηξη του ηφαιστείου Hunga Tonga–Hunga Ha‘apai στο αρχιπέλαγος της Τόνγκα το 2022 παρήγαγε περισσότερες από 2.600 αστραπές το λεπτό φτάνοντας έως και τα 31 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.Γνωρίζουμε ότι τα καταιγιδοφόρα σύννεφα φορτίζονται ηλεκτρικά λόγω συγκρούσεων μεταξύ κρυστάλλων πάγου που ανεβαίνουν με τα ανοδικά ρεύματα και σωματιδίων graupel (μαλακού χαλαζιού) που πέφτουν. Οι κρύσταλλοι πάγου αποκτούν θετικό φορτίο και το χαλάζι αρνητικό. Αυτό που προβλημάτιζε τους επιστήμονες είναι πώς ένα ηφαιστειακό νέφος το οποίο είναι ξηρό και αποτελείται από τέφρα και θραύσματα πετρωμάτων μπορεί να αποκτήσει ηλεκτρικό φορτίο αφού σωματίδια από το ίδιο υλικό κανονικά δεν φορτίζονται κατά τις συγκρούσεις.Νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature» από το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Αυστρίας δείχνει ότι το «μυστικό» βρίσκεται σε ένα λεπτό στρώμα μορίων πλούσιων σε άνθρακα. Απόλυτα καθαρά σωματίδια διοξειδίου του πυριτίου δεν φορτίζονται εύκολα αλλά όταν υπάρχει επικάλυψη άνθρακα τότε κατά τις συγκρούσεις μεταφέρεται ηλεκτρικό φορτίο. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να προκύψει απλά με θέρμανση του υλικού καθώς στον αέρα υπάρχουν αρκετά μόρια που περιέχουν άνθρακα και μπορούν να επικολληθούν στην επιφάνεια.Η υψηλή θερμοκρασία και τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα ενός ηφαιστειακού νέφους δημιουργούν τις ιδανικές συνθήκες για τη δημιουργία ηλεκτρικού φορτίου εξηγώντας έτσι τα εντυπωσιακά φαινόμενα αστραπών που συνοδεύουν τις εκρήξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102198/apokryptografithike-o-michanismos-ton-ifaisteiakon-keraynon/

Ανακαλύφθηκε το αληθινό Κράκεν των θαλασσών. Πρόκειται για ένα αρχαίο είδος χταποδιού που έφτανε σε μήκος τα 19 μέτρα. Το Κράκεν είναι ένα τεράστιο θαλάσσιο τέρας με πλοκάμια της σκανδιναβικής μυθολογίας που αποτελεί τον φόβο και τρόμο των ναυτικών βυθίζοντας τα πλοία. Νέα έρευνα δείχνει ότι υπήρχε ένα πλάσμα που πλησίαζε πολύ σε ένα «πραγματικό Κράκεν»: ένα γιγάντιο χταπόδι που κυριαρχούσε στις θάλασσες ως κορυφαίος θηρευτής.Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι απολιθώματα από τη σκληρή δομή της γνάθου αυτών των μαλακόσωμων ασπόνδυλων δείχνουν πως ένα είδος χταποδιού με το όνομα Nanaimoteuthis haggarti που έζησε πριν από 86 έως 72 εκατομμύρια χρόνια στην Κρητιδική περίοδο είχε μήκος από 6,6 έως 18,6 μέτρα.«Αυτά τα ζώα ήταν εντυπωσιακά. Με το μεγάλο τους σώμα, τα μακριά πλοκάμια, τις ισχυρές γνάθους και την προηγμένη συμπεριφορά τους, αντιπροσωπεύουν αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ένα πραγματικό “Κρητιδικό Κράκεν”» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Γιασουσίρο Ιμπα από το Πανεπιστήμιο Χοκάιντο στην Ιαπωνία.Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα θαλάσσια οικοσυστήματα κυριαρχούνταν από μεγάλα σπονδυλωτά ζώα πρώτα ψάρια και καρχαρίες μετά θαλάσσια ερπετά και αργότερα φάλαινες. Η νέα μελέτη δείχνει ότι και τα ασπόνδυλα, όπως τα γιγάντια χταπόδια, μπορούσαν να βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.Το Nanaimoteuthis haggarti θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ασπόνδυλα που έχουν καταγραφεί. Για σύγκριση το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος καλαμαριού που υπάρχει στους ωκεανούς σήμερα φτάνει περίπου τα 12 μέτρα μήκος. Οι δομές του στόματος του Nanaimoteuthis haggarti που μελετήθηκαν παρουσιάζουν έντονη φθορά κάτι που υποδηλώνει ότι το ζώο συνέθλιβε σκληρά θηράματα όπως οστά και κελύφη. Αυτό δείχνει ότι κυνηγούσε μεγάλα ψάρια, οστρακοειδή και άλλα μεγάλα ζώα.Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η μορφή αυτών των δομών μοιάζει με αυτή σύγχρονων βαθύβιων χταποδιών με πτερύγια κάτι που υποδηλώνει ότι και αυτά τα αρχαία είδη πιθανόν είχαν πτερύγια και κολυμπούσαν. Μελετήθηκε επίσης ένα συγγενικό είδος, το Nanaimoteuthis jeletzkyi, το οποίο ήταν μικρότερο (2,8 έως 7,7 μέτρα), αλλά επίσης ενεργός θηρευτής.Επειδή τα χταπόδια έχουν μαλακό σώμα σπάνια απολιθώνονται. Όμως η συγκεκριμένη δομή (beak) του στόματος αποτελείται από χιτίνη, ένα ανθεκτικό υλικό που διατηρείται στο χρόνο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να εκτιμήσουν το μέγεθός τους. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εύρημα είναι η ασύμμετρη φθορά στις γνάθους που υποδηλώνει ότι τα ζώα ίσως προτιμούσαν τη μία πλευρά όπως οι άνθρωποι είναι δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες. Αυτό δείχνει όχι μόνο δύναμη αλλά και προηγμένη συμπεριφορά.Τα γιγάντια αυτά χταπόδια ζούσαν στις ίδιες θάλασσες με άλλους μεγάλους θηρευτές, όπως οι μοσόσαυροι και οι πλησιόσαυροι καθώς και καρχαρίες αντίστοιχου μεγέθους με τον σημερινό λευκό καρχαρία. Η ύπαρξή τους αλλάζει την εικόνα που έχουμε για τους αρχαίους ωκεανούς: δεν κυριαρχούνταν μόνο από σπονδυλωτά ζώα, αλλά και από γιγάντια ασπόνδυλα που βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας. Καλλιτεχνική απεικόνιση του τεράστιου χταποδιού. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102184/anakalyfthike-to-alithino-kraken-ton-thalasson/

Ο «Κώδικας Ντα Βίντσι» της κυβερνοασφάλειας και οι προκλήσεις της νέας εποχής. Μιλά στη «Ν» ο υπεύθυνος του συνεδρίου InfoCom Security 2026 για το νέο πρόσωπο της κυβερνοασφάλειας και την ελληνική αγορά σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Τη στιγμή που έχει σημάνει παγκόσμιος συναγερμός μετά την εμφάνιση του μοντέλου Mythos της Anthropic που εντοπίζει κενά ασφάλειας σε κάθε ηλεκτρονικό σύστημα και μπορεί να αποτελέσει ένα ιδανικό… πασπαρτού στα χέρια των χάκερ ξεκινά στην Αθήνα ένα σημαντικόσυνέδριο κυβερνοασφάλειας. Ο Βλάσης Αμανατίδης, Αρχισυντάκτης του περιοδικού IT Security Pro και υπεύθυνος του συνεδρίου InfoCom Security 2026, που διοργανώνει η Smart Press στις 29 και 30 Απριλίου στο Ωδείο Αθηνών μιλά στο Naftemporiki.gr για το concept της φετινής διοργάνωσης “The Da Vinci Code of Cybersecurity – From Renaissance to Resilience”, τις σύγχρονες προκλήσεις στον τομέα της κυβερνοασφάλειας και τη δυναμική της ελληνικής αγοράς.Το φετινό InfoCom Security 2026 υιοθετεί το concept “The Da Vinci Code of Cybersecurity – From Renaissance to Resilience”. Πώς προέκυψε αυτή η σύνδεση με τον Leonardo da Vinci και τι συμβολίζει για την κυβερνοασφάλεια;Η επιλογή του concept δεν είναι τυχαία. Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι αποτέλεσε ίσως την πιο εμβληματική μορφή της Αναγέννησης. Δεν υπήρξε απλώς ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης· υπήρξε ο πρώτος πραγματικός systems thinker της Ιστορίας. Σε μια εποχή Αναγέννησης, όπου η γνώση έσπαγε τα στεγανά της παράδοσης, μελετούσε τον κόσμο ως ένα ενιαίο σύστημα: μηχανές, ανθρώπινο σώμα, φύση και άμυνα λειτουργούσαν ως αλληλένδετα μέρη ενός μεγαλύτερου μηχανισμού. Τα σχέδιά του δεν αποσκοπούσαν μόνο στη δημιουργία, αλλά και στην πρόβλεψη, την προστασία και την ανθεκτικότητα απέναντι στο άγνωστο.Στη σημερινή εποχή, ζούμε μια αντίστοιχη «Ψηφιακή Αναγέννηση». Τεχνολογίες όπως το cloud, η τεχνητή νοημοσύνη, τα IoT και OT συστήματα και οι διασυνδεδεμένες υποδομές μετασχηματίζουν ριζικά τον τρόπο λειτουργίας οργανισμών και κοινωνιών. Ωστόσο, αυτή η πρόοδος συνοδεύεται από ένα διαρκώς εξελισσόμενο και πολυσύνθετο τοπίο απειλών, που απαιτεί όχι μόνο τεχνολογικές λύσεις αλλά και στρατηγική σκέψη, πρόβλεψη και ανθεκτικότητα.Όπως ο Ντα Βίντσι συνέδεε την τέχνη με την επιστήμη, έτσι και η σύγχρονη κυβερνοασφάλεια συνδυάζει τεχνολογία, δεδομένα και ανθρώπινη δημιουργικότητα. Το “From Renaissance to Resilience” αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη μετάβαση: από την κατανόηση και την καινοτομία, στην ικανότητα των οργανισμών να αντέχουν και να προσαρμόζονται.Το InfoCom Security 2026 υιοθετεί αυτό το concept για να αναδείξει ότι η κυβερνοασφάλεια σήμερα δεν είναι μια αποσπασματική τεχνολογική λειτουργία, αλλά ένα ολοκληρωμένο σύστημα σκέψης όπου η γνώση, η τεχνολογία και ο ανθρώπινος παράγοντας συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα ανθεκτικό ψηφιακό μέλλον. Ποιες θεωρείτε ότι είναι σήμερα οι σημαντικότερες προκλήσεις στον τομέα της κυβερνοασφάλειας; Οι προκλήσεις σήμερα είναι πολυεπίπεδες και εξελίσσονται με μεγάλη ταχύτητα. Από τη μία πλευρά, βλέπουμε μια εκρηκτική αύξηση των κυβερνοεπιθέσεων, οι οποίες γίνονται ολοένα πιο στοχευμένες και εξελιγμένες, αξιοποιώντας ακόμη και τεχνητή νοημοσύνη. Από την άλλη, οι οργανισμοί καλούνται να προστατεύσουν ιδιαίτερα σύνθετα περιβάλλοντα που περιλαμβάνουν cloud υποδομές, υβριδικά δίκτυα, IoT συσκευές και απομακρυσμένη εργασία.Παράλληλα, η συμμόρφωση με κανονιστικά πλαίσια όπως η NIS2 και το DORA αυξάνει τις απαιτήσεις σε επίπεδο διακυβέρνησης και διαχείρισης κινδύνου. Μία ακόμη κρίσιμη πρόκληση είναι η έλλειψη εξειδικευμένων επαγγελματιών, η οποία επιβαρύνει σημαντικά τις ομάδες ασφάλειας. Τέλος, ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η μετάβαση από μια αντιδραστική προσέγγιση σε ένα μοντέλο πρόληψης και ανθεκτικότητας, όπου η ασφάλεια ενσωματώνεται στον πυρήνα της λειτουργίας κάθε οργανισμού. Ποια είναι η εικόνα της αγοράς κυβερνοασφάλειας στην Ελλάδα σήμερα; Η ελληνική αγορά κυβερνοασφάλειας παρουσιάζει σημαντική δυναμική και ωριμότητα. Στη χώρα μας δραστηριοποιούνται πολλές αξιόλογες εταιρίες που παρέχουν εξειδικευμένες λύσεις και υπηρεσίες, από μικρά ευέλικτα σχήματα λίγων ατόμων μέχρι μεγάλους οργανισμούς με εκατοντάδες εργαζομένους. Αξιοσημείωτο είναι ότι αρκετές από αυτές έχουν έντονη εξωστρέφεια και υλοποιούν έργα και στο εξωτερικό, αποδεικνύοντας το υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας που υπάρχει στην Ελλάδα.Ταυτόχρονα, χιλιάδες επαγγελματίες απασχολούνται είτε σε αυτές τις εταιρίες είτε in-house σε επιχειρήσεις από όλους τους κλάδους της οικονομίας, όπου η κυβερνοασφάλεια αποτελεί πλέον κρίσιμη λειτουργία, με ρόλους όπως CISO και οργανωμένα τμήματα ασφάλειας.Ωστόσο, όπως και διεθνώς, υπάρχει σημαντική έλλειψη εξειδικευμένων στελεχών. Εκτιμάται ότι το παγκόσμιο έλλειμμα επαγγελματιών κυβερνοασφάλειας ξεπερνά τα 3,5 εκατομμύρια, ενώ και στην Ελλάδα η ζήτηση αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από την προσφορά. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντική την επένδυση στην εκπαίδευση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων. Τι θα δούμε στο InfoCom Security 2026 και σε ποιους απευθύνεται; Το InfoCom Security 2026 αποτελεί το κορυφαίο ετήσιο συνέδριο και έκθεση για την κυβερνοασφάλεια στην Ελλάδα, συγκεντρώνοντας κάθε χρόνο την ευρύτερη κοινότητα του κλάδου. Στο φετινό event, οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν keynote ομιλίες, παρουσιάσεις και πάνελ συζητήσεων που καλύπτουν το σύνολο των σύγχρονων θεμάτων: από στρατηγική και διαχείριση κινδύνου έως τεχνολογικές εξελίξεις όπως η τεχνητή νοημοσύνη, το Zero Trust και τα σύγχρονα security architectures. Παράλληλα, στον εκθεσιακό χώρο θα παρουσιαστούν λύσεις και υπηρεσίες από κορυφαίες εταιρίες της αγοράς.Το συνέδριο απευθύνεται σε στελέχη πληροφορικής και ασφάλειας (CIOs, CISOs, IT Managers), decision makers από επιχειρήσεις και οργανισμούς, επαγγελματίες του κλάδου, αλλά και στην ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα. H είσοδος είναι δωρεάν και περισσότερες πληροφορίες και εγγραφές είναι διαθέσιμες στο www.InfoComSecurity.gr https://www.naftemporiki.gr/techscience/2102163/o-kodikas-nta-vintsi-tis-kyvernoasfaleias-kai-oi-prokliseis-tis-neas-epochis/

Rocket and Space Corporation Energia Το τελευταίο θραύσμα του Mir: 3️⃣0️⃣ χρόνια από την εκτόξευση της μονάδας Priroda Η έβδομη και τελευταία μονάδα του σταθμού Mir εκτοξεύτηκε σε τροχιά στις 23 Απριλίου 1996. Με την άφιξή της, ολοκληρώθηκε πλήρως ο σχηματισμός του θρυλικού τροχιακού συγκροτήματος. 🌏️ Το Priroda θεωρήθηκε δικαίως η πιο προηγμένη επιστημονική πλατφόρμα της εποχής του. Η μονάδα ξεπέρασε όλες τις προηγούμενες όσον αφορά τον ερευνητικό της εξοπλισμό: μετέφερε 25 σετ διαφόρων οργάνων με συνολική μάζα σχεδόν 3 τόνων! Ήταν ένα πραγματικό ιπτάμενο εργαστήριο, σχεδιασμένο για μια ολοκληρωμένη μελέτη του πλανήτη μας. ⬇️ Χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό της μονάδας, οι επιστήμονες μπορούσαν: 🔘 Να "δουν" μέσα από τα σύννεφα. Το μοναδικό ραντάρ συνθετικού διαφράγματος Travers-1P με πλευρική όραση επέτρεπε την απεικόνιση της επιφάνειας της Γης οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. 🔘 Να αναλύσουν τη σύνθεση της ατμόσφαιρας. Φασματογράφοι και ραδιομετρητές (Ikar, Istok-1 και Ozon-Mir) μέτρησαν τις συγκεντρώσεις όζοντος, τη θερμοκρασία των ωκεανών και παρακολούθησαν την ανθρωπογενή ρύπανση. 🔘 Λήψη εικόνων εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης. Ο στερεοσκοπικός σαρωτής MOMS-2P παρείχε μια πρωτοφανή ανάλυση περίπου 5 μέτρων για την εποχή του. Η μονάδα διεξήγαγε επίσης πειράματα για τη δημιουργία φαρμάκων σε μηδενική βαρύτητα, μελέτησε την κοσμική ακτινοβολία και μελέτησε τη συμπεριφορά των υλικών στο διάστημα. ⬇️ Η πρόσδεση δεν ήταν χωρίς περιπέτειες. Σε αντίθεση με τις άλλες μονάδες, η Priroda δεν είχε δικά της ηλιακά πάνελ. Για εξοικονόμηση βάρους, ήταν εξοπλισμένη με 160 πηγές ενέργειας λιθίου. Λίγο μετά την εκτόξευση, οι μισές από αυτές απέτυχαν, μειώνοντας τον χρόνο αυτόνομης πτήσης από δέκα ημέρες σε πέντε. Με απλά λόγια, αυτό σήμαινε ότι η μονάδα είχε μόνο μία ευκαιρία να προσδεθεί. 🙃 Παρά όλες τις δυσκολίες, στις 26 Απριλίου 1996, η Priroda προσδέθηκε με τον Mir στην πρώτη προσπάθεια, ολοκληρώνοντας τη συναρμολόγηση του συγκροτήματος. Η συνολική μάζα του σταθμού έφτασε τους 130 τόνους. https://vk.com/rsc_energia?w=wall-167742670_24418

40 χρόνια μετά : Πόσο επηρέασε την Ελλάδα το ραδιενεργό νέφος από το Τσερνόμπιλ. Σε μια προφητική ενέργεια, το 1985, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ) διερεύνησε το ενδεχόμενο πυρηνικού ατυχήματος στα Βαλκάνια , το οποίο θα είχε επίκεντρο την πυρηνική μονάδα του Κοζλοντούι, που βρίσκεται σε απόσταση 100 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα. Οι επιστήμονες της ΕΕΑΕ μελέτησαν τις πιθανές επιπτώσεις ενός ατυχήματος μεγάλης κλίμακας, εκπονώντας τρία διαφορετικά σενάρια αναφορικά με την υγεία του πληθυσμού και την οικονομία της Ελλάδας. Η έκθεση της ΕΕΑΕ (Transformational consequences to the population of Greece of large-scale nuclear accident: A preliminary assessment J. Kollas, N. Catsaros, GAEC, 1985) εκτιμούσε ότι ένα τέτοιο ατύχημα θα είχε μη αμελητέες επιπτώσεις στη Βόρεια Ελλάδα που θα διαρκούσαν είκοσι ως σαράντα χρόνια, ενώ το οικονομικό κόστος θα ήταν αισθητό. Γι’ αυτόν τον λόγο, η μελέτη πρότεινε στην κυβέρνηση να έρθει σε επαφή με τη Σόφια και να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών και συντονισμού για την περίπτωση ενός απρόβλεπτου περιστατικού στο Κοζλοντούι. Αν διασφαλιζόταν μια άμεση ανταπόκριση σε ένα τέτοιο περιστατικό, θα μπορούσαν να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στην υγεία των πολιτών που θα βρίσκονταν στην πορεία ενός ραδιενεργού νέφους, αν για παράδειγμα τους ζητείτο να παραμείνουν στα σπίτια τους για λίγες ώρες.Tελικά το πυρηνικό ατύχημα θα γινόταν πραγματικότητα, έναν χρόνο μετά, όχι στο Κοζλοντούι, αλλά στο Τσέρνομπιλ της Ουκρανίας, σε απόσταση 1200 χιλιόμετρα από τα ελληνικά σύνορα.Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται ακριβώς 40 χρόνια από την 26η Απριλίου 1986, όταν έγινε η έκρηξη στον αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού σταθμού του Τσερνόμπιλ. Ωστόσο, τέσσερις δεκαετίες μετά, η απάντηση στο πόσο πραγματικά επηρέασε την χώρα μας το ραδιενεργό νέφος είναι πολυεπίπεδη: οι κοινωνικές και ψυχολογικές συνέπειες ήταν πολύ πιο έντονες από τις καθαυτό βιολογικές.Ο αντιδραστήρας Νο4 του Τσερνόμπιλ, τύπου RBMK (αντιδραστήρας καναλιών υψηλής ισχύος, ζέοντος ύδατος και επιβραδυνόμενος με γραφίτη), βρισκόταν σε διαδικασία προγραμματισμένης συντήρησης και διεξαγωγής μιας δοκιμής ασφαλείας. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η ισχύς του έπεσε σε ασταθή επίπεδα (περίπου 200 MW). Λόγω ανθρώπινων χειριστικών λαθών σε συνδυασμό με σχεδιαστικές ατέλειες, τα συστήματα ψύξης έκτακτης ανάγκης είχαν απενεργοποιηθεί σκόπιμα. Ξαφνικά, η ισχύς του αντιδραστήρα αυξήθηκε απότομα και ανεξέλεγκτα. Η τεράστια παραγωγή θερμότητας οδήγησε στην ακαριαία εξάτμιση του νερού ψύξης, προκαλώντας μια τεράστια έκρηξη ατμού, η οποία ανατίναξε το βάρους 1.000 τόνων κάλυμμα της οροφής του αντιδραστήρα. Αμέσως μετά, ο υπέρθερμος ατμός αντέδρασε χημικά με το περίβλημα ζιρκονίου των ράβδων καυσίμου, παράγοντας υδρογόνο, το οποίο προκάλεσε και δεύτερη μεγάλη έκρηξη. Με τον πυρήνα πλέον εκτεθειμένο στην ατμόσφαιρα, ο γραφίτης άρχισε να καίγεται. Η πυρκαγιά κράτησε μέρες και επιχειρήθηκε να σβηστεί με ρίψεις τεράστιων ποσοτήτων άμμου, αργίλου, βορίου και μολύβδου από ελικόπτερα. Στα έγκατα του αντιδραστήρα, το πυρηνικό καύσιμο έλιωσε και δημιουργήθηκε ένα ραδιενεργό μάγμα (corium) που διαπέρασε το δάπεδο κάτω από τον πυρήνα. Για την προστασία του πληθυσμού, εκκενώθηκε σταδιακά μια ζώνη αποκλεισμού 30 χιλιομέτρων γύρω από τον σταθμό. Η ραδιενέργεια που εκλύθηκε υπολογίζεται ότι ήταν περίπου 400 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα. Το ισχυρό θερμικό ρεύμα από την πυρκαγιά οδήγησε το νέφος των ραδιενεργών ισοτόπων σε μεγάλα ύψη. Οι ατμοσφαιρικές συνθήκες το διασκόρπισαν σχεδόν σε όλη τη βόρεια Ευρώπη, φτάνοντας σταδιακά και σε αρκετές χώρες της νότιας.Το ατύχημα κρατήθηκε αρχικά μυστικό από τη Σοβιετική Ένωση. Έγινε αντιληπτό στην Δύση στις 28 Απριλίου (Μεγάλη Τρίτη στην Ελλάδα), όταν το πυρηνικό εργοστάσιο Φόρσμαρκ στη Σουηδία και η σουηδική επιτροπή ατομικής ενέργειας κατέγραψαν ανεξήγητα υψηλές μετρήσεις ραδιενέργειας. Τα δεδομένα αυτά οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι μια τεράστια πυρηνική καταστροφή είχε συμβεί στην ΕΣΣΔ, η οποία υπό το βάρος των αποδείξεων υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε επίσημες ανακοινώσεις.Το ραδιενεργό νέφος έφτασε στον ελλαδικό χώρο τις πρώτες ημέρες του Μαΐου του 1986. Η ΕΕΑΕ είχε αρχίσει να καταγράφει ραδιενέργεια τη Μεγάλη Παρασκευή 2 Μαίου, ενώ την επομένη το ραδιενεργό νέφος έφτασε στην Αθήνα και οι ανιχνευτές στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» κατέγραψαν τα μέγιστα επίπεδα ραδιενέργειας. Η κρατική ενημέρωση ήταν αρχικά καθησυχαστική έως ανύπαρκτη, γεγονός που, όταν άρχισαν να διαρρέουν οι πραγματικές διαστάσεις του ατυχήματος, οδήγησε σε ανεξέλεγκτο πανικό.Οι πολίτες άδειασαν τα σούπερ μάρκετ από γάλατα εβαπορέ, μακαρόνια, κονσέρβες και εμφιαλωμένα νερά. Τεράστιες ποσότητες φρέσκων λαχανικών, φρούτων και ντόπιου κρέατος καταστράφηκαν, οδηγώντας σε σοβαρό οικονομικό πλήγμα τον αγροτικό τομέα. Eπιπλέον χρειάστηκε να εξοικειωθούν με τους έως τότε άγνωστους όρους όπως τα μιλιρέμ και τα μπεκερέλ. Στις 11 Μαίου τα όργανα της ΕΕΑΕ κατέγραψαν απότομη αύξηση κατά 30% των τιμών ραδιενέργειας στο έδαφος, λόγω της βροχής που ξέπλυνε την ατμόσφαιρα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τα ευαίσθητα τρόφιμα.Ο «Δημόκριτος» υποχρεώθηκε να διαψεύσει κατηγορηματικά ότι υπήρχε πρόβλημα στο νερό, ενώ στις εφημερίδες άρχισαν να κυκλοφορούν «οδηγοί επιβίωσης» από πυρηνικό ατύχημα. Την επομένη προγραμματίστηκε μηχανοκίνητη αντι-πυρηνική πορεία αναρχικών που απαγορεύθηκε από την αστυνομία. Όμως, περίπου τριάντα μηχανές έσπασαν το μπλόκο και διέσχισαν την οδό Πανεπιστημίου, με τους αναβάτες να κρατούν αγγουράκια και να φωνάζουν το σύνθημα: «Έξω οι βάσεις και τα πυρηνικά, ζήτω τα αγγούρια και τα λαχανικά». Ακολούθησαν συγκρούσεις με την αστυνομία, συλλήψεις και επεισόδια στα Εξάρχεια μεταξύ διαδηλωτών και ΜΑΤ. Φυσική ραδιενέργεια και Τσερνόμπιλ: Οι πραγματικοί αριθμοί Μια ερευνητική ομάδα στο ΕΜΠ, με επικεφαλής τον αείμνηστο καθηγητή Σίμο Σιμόπουλο, είχε ξεκινήσει μια τιτάνια προσπάθεια χαρτογράφησης της χώρας, να βρει δηλαδή σε ποιες περιοχές της Ελλάδος έχει πέσει ραδιενεργό υλικό από το Τσερνόμπιλ. Πήγε σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα και μέτρησε δείγματα εδάφους. Πήρε 1.500 δείγματα, τα οποία έφτασαν στο εργαστήριο. Από τον Σεπτέμβριο του 1986 υπήρχε μια αποτύπωση της ραδιενέργειας στην χώρα. Δεδομένα της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας δείχνουν ότι σχεδόν το 1% της Ελλάδας, 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ρυπάνθηκαν από τη ραδιενέργεια του Τσερνόμπιλ. Συμφωνα με τον διευθυντή του Εργαστηρίου Πυρηνικής Τεχνολογίας του Νικόλαο Πετρόπουλο, αυτό ακούγεται τρομακτικό, όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Με βάση τον χάρτη των μετρήσεων, στην περιοχή των Αθηνών, όπου δημιουργήθηκε ο μεγαλύτερος πανικός, είναι το κίτρινο χρώμα, δηλαδή πολύ χαμηλό επίπεδο ραδιενέργειας. Υπάρχουν οι περιοχές της Καρδίτσας και της Νάουσας, οι οποίες είναι κόκκινες. Κόκκινες δεν σημαίνει επικίνδυνο, σημαίνει ‘περισσότερο’. Λοιπόν, και σήμερα αν πάμε σε αυτές τις περιοχές, αλλά και στην Αθήνα αν πάμε, θα βρούμε ίχνη». Η φυσική ραδιενέργεια που έχει το περιβάλλον μας κάθε χρόνο μάς δίνει, ας πούμε, τέσσερις μονάδες. Στα 50 χρόνια κάποιος θα πάρει 200 μονάδες. Ας υποθέσουμε τώρα ότι κάποιος ζει στην Καρδίτσα ή στη Νάουσα, στο ‘χειρότερο’ σημείο. Τρώει από εκεί, μένει εκεί, τα κάνει όλα από εκεί –που είναι το υπερβολικό σενάριο. Πόσες μονάδες θα πάρει στα 50 χρόνια από το Τσερνόμπιλ; Δέκα. Καμία διαφορά επομένως από τη φυσική ραδιενέργεια. Απλώς υπάρχουν αυτές οι δημοσιεύσεις που λένε ‘εκεί έχει περισσότερο’ και ο κόσμος νομίζει πως είναι καταστροφή. Δεν υπάρχει καμία καταστροφή.Μελέτες έδειξαν μια ελαφρά, στατιστικά οριακή αύξηση στα ποσοστά παιδικής λευχαιμίας και καρκίνου του θυρεοειδούς στα χρόνια που ακολούθησαν, κυρίως σε περιοχές που δέχτηκαν μεγαλύτερη ραδιενεργό πτώση. Ωστόσο, η συσχέτιση είναι δύσκολο να απομονωθεί αποκλειστικά στο Τσερνόμπιλ, καθώς βελτιώθηκαν ταυτόχρονα και οι μέθοδοι διάγνωσης. Η μέση πρόσθετη δόση ακτινοβολίας που δέχθηκε ο μέσος Έλληνας την πρώτη χρονιά μετά το ατύχημα ήταν συγκρίσιμη με τη φυσική ακτινοβολία που δεχόμαστε από το περιβάλλον σε διάστημα ενός ή δύο ετών. Η Ελλάδα δεν επλήγη ομοιόμορφα. Η εναπόθεση των ραδιενεργών ισοτόπων (κυρίως Ιώδιο-131 και Καίσιο-137) εξαρτήθηκε απόλυτα από το πού έβρεχε την ώρα που το νέφος περνούσε πάνω από τη χώρα. Η βόρεια Ελλάδα, η Θεσσαλία, τμήματα της Στερεάς Ελλάδας και η Εύβοια δέχθηκαν το μεγαλύτερο φορτίο λόγω τοπικών βροχοπτώσεων τις επίμαχες ημέρες. Η Πελοπόννησος, η Κρήτη και τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου είχαν ελάχιστη έως μηδαμινή επιβάρυνση.Σήμερα, από ραδιολογική άποψη, το Τσερνόμπιλ αποτελεί παρελθόν για την Ελλάδα. Το Ιώδιο-131, που ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο για τον θυρεοειδή τις πρώτες εβδομάδες, εξαφανίστηκε εντελώς σε λίγους μήνες λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής του (8 ημέρες). Το Καίσιο-137 που μόλυνε το έδαφος, έχει χρόνο ημιζωής περίπου 30 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι 40 χρόνια μετά, η ποσότητά του στο ελληνικό έδαφος έχει μειωθεί περισσότερο από το μισό λόγω φυσικής διάσπασης, ενώ η σταδιακή του βύθιση στα βαθύτερα στρώματα του εδάφους σημαίνει ότι δεν απορροφάται πλέον από τα επιφανειακά φυτά. Οι μετρήσεις σήμερα στα ελληνικά τρόφιμα και στο έδαφος δείχνουν επίπεδα απολύτως φυσιολογικά και ασφαλή.Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες των τελευταίων 40 ετών, η πραγματική επιβάρυνση της υγείας των Ελλήνων από τη ραδιενέργεια ήταν μικρή, αλλά υπήρξε μια τεράστια, έμμεση τραγωδία. Η πιο τραγική συνέπεια του Τσερνόμπιλ στην Ελλάδα δεν προήλθε από τη ραδιενέργεια, αλλά από τον φόβο. Εκτιμάται ότι έγιναν 2.500 έως 3.000 απολύτως αδικαιολόγητες εκτρώσεις από έγκυες γυναίκες (και συχνά με την παρότρυνση ιατρών) που πανικοβλήθηκαν υπό τον φόβο τερατογενέσεων. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, τα επίπεδα ακτινοβολίας στην Ελλάδα ήταν αδύνατον να προκαλέσουν τέτοιες βλάβες στα έμβρυα.Μπορεί να ξανασυμβεί σήμερα ένα «Τσερνόμπιλ»; Ο Νικόλαος Πετρόπουλος, είναι κατηγορηματικός: «Σήμερα όχι. Η πυρηνική τεχνολογία εξελίσσεται και γίνεται συνεχώς ασφαλέστερη». Εξηγεί μάλιστα πως η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στα υλικά κατασκευής. «Το κύριο συστατικό αυτού του ατυχήματος ήταν η πυρκαγιά. Ο αντιδραστήρας εκείνος είχε γραφίτη μέσα. Ο γραφίτης, άμα πάρει φωτιά, μετά δεν σβήνει. Αυτή η φωτιά δημιούργησε ένα νέφος που ανέβηκε σε πολύ μεγάλο υψόμετρο και κινήθηκε σε όλη την Ευρώπη. Σήμερα, όλοι οι αντιδραστήρες που συζητάμε δεν έχουν εύφλεκτα υλικά. Θα έχουν μόνο νερό. Λειτουργούν δηλαδή ως ‘κατσαρόλι’. Αν κάτι πάει λάθος, θα κάνει ένα ‘μπλουφ’ και θα μείνει εκεί. Θα κάνει μια έκρηξη θερμοδυναμική» και, όπως λέει, η ραδιενέργεια θα μείνει σε πολύ τοπικό επίπεδο, όπως έγινε και στην περίπτωση της Φουκουσίμα. Διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Τσερνόμπιλ, 40 χρόνια μετά: Πόσο τελικά επηρέασε την Ελλάδα το ραδιενεργό νέφος – https://www.in.gr/2026/04/24/greece/tsernompil-40-xronia-meta-poso-telika-epirease-tin-ellada-to-radienergo-nefos/ 2. Αχιλλέας Χεκίμογλου, «Ατομική Εποχή», εκδόσεις Παπαδόπουλος

Έρευνα DNA σε σταθμό που προωθεί θεραπείες για τον καρκίνο, ακτινοθεραπεία. Την Τετάρτη , στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό βρισκόταν σε εξέλιξη περισσότερη έρευνα βιοτεχνολογίας , αξιοποιώντας το περιβάλλον μικροβαρύτητας για να ενισχύσει τις γνώσεις σχετικά με τις ιδιότητες του DNA και των νανοϋλικών που μοιάζουν με DNA. Το πλήρωμα της Αποστολής 74 ολοκλήρωσε επίσης την εγκατάσταση μιας προηγμένης συσκευής άσκησης και δοκίμασε ένα σετ νέων γυαλιών εικονικής πραγματικότητας, ενώ παράλληλα συνέχισε την αποσυσκευασία ενός αμερικανικού διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου.Οι μηχανικοί πτήσης Chris Williams της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) ενώθηκαν στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , επεξεργάζοντας δείγματα γενετικών υλικών για το πείραμα DNA Nano Therapeutics-3 . Η έρευνα διερευνά τεχνικές συναρμολόγησης εμπνευσμένες από το DNA ως τρόπο παρασκευής θεραπειών ή νανοθεραπειών όπως η χημειοθεραπεία και η ανοσοθεραπεία, για την εξόντωση των καρκινικών κυττάρων και την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα παραγόμενα δείγματα θα αναλυθούν πρώτα στο τροχιακό φυλάκιο με ένα φασματοφωτόμετρο και στη συνέχεια θα επιστραφούν στη Γη για περαιτέρω ανάλυση.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, ξεκίνησε τη βάρδιά της αλλάζοντας επιστημονικό υλικό μέσα στο BioLab της εργαστηριακής μονάδας του Κολόμπους , ένα θερμοκοιτίδα που υποστηρίζει την έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις της μικροβαρύτητας σε μικρούς οργανισμούς. Οι εργασίες επιστημονικής συντήρησης υποστηρίζουν την έρευνα Lux in Space , η οποία παρατηρεί πώς το DNA που έχει υποστεί βλάβη από την διαστημική ακτινοβολία επιδιορθώνεται. Ενώ εργαζόταν ακόμα μέσα στο Κολόμπους, η Μέιρ έλεγξε και εξασφάλισε τις συνδέσεις τροφοδοσίας για τη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης , ή E4D. Το E4D δοκιμάζεται για την ικανότητά του να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Τέλος, η Μέιρ εξέτασε το Σύστημα Ελέγχου Όρασης της Νεβάδα , μια οθόνη εικονικής πραγματικότητας τοποθετημένη στο κεφάλι που μετρά την οπτική λειτουργία του αστροναύτη για την προστασία της όρασης στο διάστημα.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, εργάστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης υποστηρίζοντας τους συναδέλφους του στο επιστημονικό έργο και στη συνέχεια συνέχισε με τις μεταφορές φορτίου και τη διαχείριση ιατρικού αποθέματος. Αρχικά ενεργοποίησε το Life Science Glovebox της Kibo , επιτρέποντας στους Williams και Adenot να εργαστούν στη μελέτη θεραπείας DNA και στη συνέχεια φωτογράφισε τη Meir καθώς αυτή άλλαζε εξοπλισμό στο BioLab. Στη συνέχεια, ο Χάθαγουεϊ αποσυσκεύασε περισσότερο φορτίο από το πλοίο ανεφοδιασμού Cygnus XL της Northrop Grumman και στη συνέχεια ξαναγέμισε την Ανθρώπινη Ερευνητική Μονάδα του εργαστηρίου Columbus με ιατρικό εξοπλισμό, όπως κιτ σωλήνων αίματος, βελόνες, ηλεκτρόδια και γάντια.Δουλεύοντας μαζί στο τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού, οι μηχανικοί πτήσης Sergei Mikaev και Andrey Fedyaev συμμετείχαν σε μια αξιολόγηση φυσικής κατάστασης. Ο Mikaev έκανε πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης ενώ ήταν συνδεδεμένος με αισθητήρες που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα, ενώ ο Fedyaev τον βοηθούσε. Στη συνέχεια, ο Fedyaev δοκίμασε τη λειτουργία του διαδρόμου της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda και στη συνέχεια εργάστηκε στο τροχιακό υδραυλικό σύστημα της μονάδας επιστήμης Nauka .Αργότερα, ο Μικάεφ ενώθηκε με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και άρχισε να ρυθμίζει το υλικό προσομοίωσης που θα βοηθήσει το δίδυμο να προετοιμαστεί για την αυτοματοποιημένη συνάντηση και πρόσδεση της αποστολής φορτίου Progress 95 που έχει προγραμματιστεί για τις 8 μ.μ. EDT τη Δευτέρα 27 Απριλίου . Ο Κουντ-Σβερτσκόφ εργάστηκε επίσης μέσα στη μονάδα Zarya, αντικαθιστώντας τις μονάδες μπαταριών στο σύστημα τροφοδοσίας της. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/22/dna-research-on-station-promoting-cancer-therapies-radiation-repair/ Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, διαμορφώνει ερευνητικό υλικό μέσα σε μια φορητή θήκη γαντιών για μια βιοτεχνολογική έρευνα που διερευνά πώς τα βακτήρια επηρεάζουν τον καρδιακό ιστό στο περιβάλλον μικροβαρύτητας. Βιοτεχνολογική έρευνα σε σταθμούς που ενημερώνουν για προηγμένες θεραπείες για τον καρκίνο και την καρδιά. Η βιοτεχνολογική έρευνα επέστρεψε στο πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Πέμπτη, καθώς το πλήρωμα της Αποστολής 74 διεξήγαγε δύο καρδιακές μελέτες, διερεύνησε θεραπείες για τον καρκίνο και επέδειξε ένα αυτοσυντηρούμενο σύστημα υποστήριξης της ζωής.Η μηχανικός πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, επεξεργάστηκε δείγματα καρδιακών βλαστοκυττάρων και βακτηρίων που προκαλούν πνευμονία χρησιμοποιώντας μια φορητή θήκη γαντιών μέσα στη μονάδα Harmony . Οι παρατηρήσεις σε μικροβαρύτητα μπορεί να δώσουν στους γιατρούς μια σαφέστερη κατανόηση του πώς οι κυτταρικοί και μοριακοί μηχανισμοί των μολυσματικών ασθενειών βλάπτουν τον καρδιακό ιστό. Οι γνώσεις αυτές θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε προηγμένες θεραπείες για καρδιακές παθήσεις εντός και εκτός Γης.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ, Σεργκέι Μικάγιεφ και Αντρέι Φεντιάγιεφ, ενώθηκαν στην αρχή της βάρδιάς τους και μελέτησαν πώς συμπεριφέρεται μια καρδιά που βρίσκεται σε ηρεμία σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, ένα μέλος του πληρώματος βοηθά ένα άλλο μέλος του πληρώματος φορώντας αισθητήρες θώρακος και άκρων που μετρούν την καρδιακή βιοηλεκτρική δραστηριότητα. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν τους γιατρούς να ενημερώσουν πώς μια μακροπρόθεσμη διαστημική πτήση επηρεάζει την ανθρώπινη καρδιά.Στη συνέχεια, οι Kud-Sverchkov και Sergei Mikaev εκπαιδεύτηκαν για την επερχόμενη άφιξη του πλοίου ανεφοδιασμού Progress 95, η οποία αναμένεται να καθελκύσει στις 6:21 μ.μ. EDT το Σάββατο και να δέσει στο πίσω λιμάνι της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda στις 8 μ.μ. τη Δευτέρα. Ο Fedyaev κατέγραψε τις προμήθειες που ήταν αποθηκευμένες σε ιατρικά κιτ και στη συνέχεια συνέλεξε δείγματα αέρα σε όλο το τμήμα Roscosmos του τροχιακού σταθμού για ανάλυση.Οι μηχανικοί πτήσης Jack Hathaway της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεργάστηκαν μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Kibo , κατασκευάζοντας νανοϋλικά εμπνευσμένα από το DNA για τη θεραπεία του καρκίνου και άλλων χρόνιων ασθενειών. Το δίδυμο εργάστηκε μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της Kibo, εκμεταλλευόμενο το περιβάλλον μικροβαρύτητας, για να βελτιώσει την παραγωγή ανοσοθεραπειών και χημειοθεραπειών που ωφελούν την ανθρώπινη υγεία.Η Χάθαγουεϊ επίσης συνεργαζόταν με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, στην επεξεργασία δειγμάτων μικροφυκών σπιρουλίνας μέσα σε έναν θερμοκοιτίδα ελεγχόμενης θερμοκρασίας που βρίσκεται στις Πειραματικές Εγκαταστάσεις Κυτταρικής Βιολογίας του Kibo . Οι επιστήμονες διερευνούν τρόπους καλλιέργειας σπιρουλίνας και σχεδιασμού βιολογικών συστημάτων που μπορούν να παράγουν τροφή και να ανακυκλώνουν αέρα για μελλοντικές αποστολές στο βαθύ διάστημα.Ο Γουίλιαμς νωρίτερα στη βάρδιά του, ενώθηκε με τη Μέιρ και τη βοήθησε να ελέγξει και να ασφαλίσει τις συνδέσεις ρεύματος στη νέα Ευρωπαϊκή Συσκευή Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης , ή E4D. Η E4D δοκιμάζεται για την ικανότητά της να υποστηρίζει προπονήσεις πληρώματος σε αποστολές στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/23/biotech-research-on-station-informing-advanced-cancer-and-heart-treatments/ Οι αστροναύτες της NASA, Κρις Γουίλιαμς και Τζέσικα Μέιρ, αφαιρούν και αντικαθιστούν εξαρτήματα της Ευρωπαϊκής Συσκευής Ενισχυμένης Εξερεύνησης Άσκησης (E4D) για να διασφαλίσουν την ακριβή κίνηση, ευθυγράμμιση και μακροπρόθεσμη απόδοση του συστήματος σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Roscosmos Το Progress MS-34 θα παραδώσει πάνω από 2.500 κιλά φορτίου στον ISS Το φορτίο περιλαμβάνει: • καύσιμα για τον ανεφοδιασμό του σταθμού· • τρόφιμα για το πλήρωμα· • πόσιμο νερό· • προϊόντα υγιεινής· • οξυγόνο για την ατμόσφαιρα του ISS. ▶️ Το φορτίο περιλαμβάνει επίσης μια νέα στολή διαστημικού περιπάτου Orlan ISS No. 8. Αυτά τα πειράματα θα περιλαμβάνουν επίσης εξοπλισμό και αναλώσιμα για τα ακόλουθα: • "Εικονικό" (χρησιμοποιώντας γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και συσκευές που παρακολουθούν τις αντιδράσεις του σώματος, δοκιμάζουν πώς η έλλειψη βαρύτητας επηρεάζει την όραση, το αιθουσαίο σύστημα και τον χωρικό προσανατολισμό)· • "Νευροανοσία" (μελετά τις επιπτώσεις του στρες στο ανοσοποιητικό και το νευρικό σύστημα)· • "Διόρθωση" (ερευνά την απώλεια οστικής μάζας κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης)· • "Βιοαποικοδόμηση" (δοκιμάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μικροοργανισμοί επηρεάζουν τα υλικά μέσα στον ISS)· • "Διαχωρισμός" (έρευνα και βελτίωση μεθόδων αναγέννησης νερού) Soyuz-2.1a με τον Progress MS-34 στην εξέδρα εκτόξευσης του Μπαϊκονούρ Ο πύραυλος αφαιρέθηκε και τοποθετήθηκε σε κάθετη θέση στην εξέδρα εκτόξευσης. Εκτόξευση: 26 Απριλίου https://vk.com/rsc_energia?z=video-167742670_456239681%2Fedeb552014e6b62ffe%2Fpl_post_-167742670_24414 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_612885 https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_613051

Η NASA στοχεύει στις αρχές Σεπτεμβρίου για την εκτόξευση του Ρωμαϊκού Διαστημικού Τηλεσκοπίου. Η ομάδα του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA στοχεύει τώρα στην εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου 2026, πριν από τη δέσμευση του οργανισμού για πτήση το αργότερο μέχρι τον Μάιο του 2027.«Η επιταχυνόμενη ανάπτυξη του Roman είναι μια πραγματική ιστορία επιτυχίας για το τι μπορούμε να επιτύχουμε όταν οι δημόσιες επενδύσεις, η θεσμική εμπειρογνωμοσύνη και η ιδιωτική επιχείρηση συνεργάζονται για να αναλάβουν τις σχεδόν αδύνατες αποστολές που αλλάζουν τον κόσμο», δήλωσε ο διοικητής της NASA, Jared Isaacman, ο οποίος ανακοίνωσε την ενημέρωση σε συνέντευξη Τύπου στις 21 Απριλίου στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ.Ο Ρόμαν θα συνδυάσει ένα μεγάλο οπτικό πεδίο με ευκρινή υπέρυθρη όραση για να ερευνήσει βαθιές, τεράστιες εκτάσεις του ουρανού. Ενώ η αποστολή σχεδιάστηκε με γνώμονα τη σκοτεινή ενέργεια, τη σκοτεινή ύλη και τους εξωπλανήτες, η πρωτοφανής παρατηρησιακή ικανότητα του Ρόμαν θα προσφέρει πρακτικά απεριόριστες ευκαιρίες στους αστρονόμους να εξερευνήσουν κάθε είδους κοσμικά θέματα.Μέχρι το τέλος της πενταετούς κύριας αποστολής του, το Roman αναμένεται να έχει συγκεντρώσει ένα αρχείο δεδομένων 20.000 terabyte. Οι επιστήμονες μπορούν να το αξιοποιήσουν για να εντοπίσουν και να μελετήσουν 100.000 εξωπλανήτες, εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες, δισεκατομμύρια αστέρια και σπάνια αντικείμενα και φαινόμενα — συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων που οι αστρονόμοι δεν έχουν ξαναδεί.Ο Ρόμαν θα εκτοξευθεί με έναν πύραυλο SpaceX Falcon Heavy από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Η NASA και η SpaceX θα μοιραστούν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με μια συγκεκριμένη ημερομηνία εκτόξευσης και ο οργανισμός θα συνεχίσει να μοιράζεται ενημερώσεις σχετικά με τις προετοιμασίες πριν από την εκτόξευση, καθώς θα γίνονται διαθέσιμες νέες πληροφορίες.Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA και του Caltech/IPAC στη Νότια Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων (STScI) στη Βαλτιμόρη και επιστημόνων από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Για να μάθετε περισσότερα για τη ρωμαϊκή αποστολή, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/roman Το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA φωτογραφίζεται στο μεγαλύτερο καθαρό δωμάτιο του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard του οργανισμού στο Greenbelt του Μέριλαντ. Το παρατηρητήριο βρίσκεται σε καλό δρόμο για την παράδοση στο σημείο εκτόξευσης στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα τον Ιούνιο και την εκτόξευση στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ερευνητές δημιούργησαν ρομποτάκια με δικό τους νευρικό σύστημα. Η εξέλιξη αυτή υπόσχεται επανάσταση στη συνθετική βιολογία και την αναγεννητική ιατρική. Έκαναν την εμφάνιση τους neurobots που αποτελούν xenobots με νευρώνες τα οποία παρουσιάζουν αυτο-οργανωμένα νευρικά συστήματα και πιο σύνθετες συμπεριφορές αποκαλύπτοντας νέες γνώσεις για το πώς η βιολογία δημιουργεί λειτουργικές δομές.Το 2020 ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Tufts δημιούργησαν μικροσκοπικές ζωντανές δομές, γνωστές ως xenobots, χρησιμοποιώντας κύτταρα βατράχου. Αυτοί οι μικροοργανισμοί μπορούσαν να κινούνται στο νερό, να αυτο-επιδιορθώνονται και ακόμη και να συλλέγουν ελεύθερα κύτταρα για να σχηματίζουν νέα xenobots.Τώρα επιστήμονες από το Tufts και το Wyss Institute προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, εισάγοντας νευρικά κύτταρα σε αυτά τα βιολογικά «μηχανήματα». Οι αναβαθμισμένες εκδοχές, που ονομάζονται neurobots, μπορούν να αποκτούν διαφορετικά σχήματα και να εμφανίζουν νέα μοτίβα κίνησης. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση Advanced Science.H έρευνα αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας κατανόησης του τρόπου με τον οποίο ομάδες κυττάρων οργανώνονται σε πολύπλοκες δομές υπό ασυνήθιστες συνθήκες. Αυτή η γνώση θα μπορούσε να υποστηρίξει εξελίξεις στη συνθετική βιολογία και την αναγεννητική ιατρική. Δημιουργία ζωντανών συστημάτων Η ομάδα ξεκίνησε με κύτταρα από πρώιμα έμβρυα του αφρικανικού βατράχου Xenopus laevis. Όταν πρόδρομα κύτταρα δέρματος απομονώνονται και τοποθετούνται σε τρυβλίο οργανώνονται φυσικά σε μικρές σφαιρικές δομές με μικροσκοπικές τριχοειδείς προεκτάσεις που ονομάζονται κροσσοί (cilia).Η συντονισμένη κίνηση αυτών των κροσσών επιτρέπει στους xenobots να «κολυμπούν». Είναι πλήρως βιολογικοί οργανισμοί, χωρίς γενετική τροποποίηση ή τεχνητό σκελετό. Μπορούν να αυτοθεραπεύονται και να επιβιώνουν για περίπου 9–10 ημέρες χρησιμοποιώντας τα θρεπτικά αποθέματα των εμβρυϊκών κυττάρων. Προσθήκη νευρώνων Για τη δημιουργία των neurobots οι επιστήμονες εισήγαγαν ομάδες πρόδρομων νευρικών κυττάρων στο εσωτερικό των αναπτυσσόμενων βιοδομών. Τα κύτταρα αυτά εξελίχθηκαν σε νευρώνες και ανέπτυξαν διακλαδώσεις (άξονες και δενδρίτες) που απλώθηκαν στο εσωτερικό και προς την επιφάνεια.«Θέλαμε να δούμε τι θα συμβεί αν δώσουμε σε αυτά τα βιολογικά συστήματα τα “υλικά” για να δημιουργήσουν ένα νευρικό σύστημα» αναφέρει ο Μάικλ Λέβιν, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές λένε ότι η έρευνα στοχεύει στην κατανόηση των βασικών αρχών με τις οποίες σχηματίζονται τα νευρικά συστήματα: «Μπορούμε να “χτίσουμε” ένα νευρικό σύστημα από το μηδέν; Τι συμβαίνει όταν οι νευρώνες τοποθετούνται σε ένα εντελώς νέο περιβάλλον;» Νευρική δραστηριότητα και αλλαγές στη συμπεριφορά Μικροσκοπικές παρατηρήσεις έδειξαν ότι οι νευρώνες ανέπτυξαν βασικά χαρακτηριστικά φυσικών νευρικών συστημάτων, όπως συνάψεις, άξονες και δενδρίτες. Με τεχνικές απεικόνισης ασβεστίου επιβεβαιώθηκε ότι ήταν ηλεκτρικά ενεργοί και σχημάτιζαν απλά νευρωνικά δίκτυα. Η προσθήκη νευρώνων προκάλεσε σημαντικές αλλαγές: * Τα neurobots ήταν μεγαλύτερα και πιο επιμήκη * Κινούνταν πιο ενεργά * Εμφάνιζαν επαναλαμβανόμενα μοτίβα κίνησης αντί για απλές τροχιές Για να εξετάσουν τη λειτουργία των νευρωνικών δικτύων οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια ουσία που επηρεάζει τη νευρική δραστηριότητα. Η αντίδραση των neurobots ήταν διαφορετική από εκείνη των απλών xenobots, γεγονός που δείχνει ότι τα νευρικά δίκτυα επηρεάζουν άμεσα τη συμπεριφορά. Η γονιδιακή δραστηριότητα και οι μελλοντικές δυνατότητες Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης απροσδόκητη ενεργοποίηση γονιδίων. Εκτός από γονίδια που σχετίζονται με τον εγκέφαλο, εντοπίστηκαν και γονίδια που συνδέονται με την όραση και την αντίληψη φωτός.Αυτό ανοίγει το ενδεχόμενο οι neurobots να αποκτήσουν στο μέλλον ικανότητα αντίδρασης στο φως. «Αν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι νέο με τη βιολογία, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε πώς τα ίδια τα κύτταρα λύνουν προβλήματα. Ίσως αυτοί οι οργανισμοί ενεργοποιούν τμήματα του γονιδιώματος που θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για νέες λειτουργίες στο μέλλον. Αν ζούσαν περισσότερο, θα μπορούσαν άραγε να αναπτύξουν φωτοϋποδοχείς; Είναι ένα συναρπαστικό ερώτημα που διερευνούμε» λένε οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101744/ereynites-dimioyrgisan-rompotakia-me-diko-toys-neyriko-systima/ Ρομπότ νίκησε ελίτ παίκτες στο πινγκ πονγκ (βίντεο) Σημαντικό επίτευγμα στον τομέα της ρομποτικής. Ρομποτικό σύστημα βασισμένο σε τεχνητή νοημοσύνη που ανέπτυξε η Sony AI αποδείχτηκε ικανό να ξεπεράσει σε επιδόσεις κορυφαίους παίκτες πινγκ πονγκ εξέλιξη που κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική στην προσπάθεια να δημιουργηθούν ρομπότ και ειδικά ανδροειδή που να μιμούνται πιστά τις ανθρώπινες κινήσεις.Το πινγκ πονγκ είναι ένα ιδιαίτερα απαιτητικό άθλημα για τα ρομπότ, καθώς απαιτεί γρήγορες αντιδράσεις με ελάχιστες καθυστερήσεις στην επεξεργασία, όπως και ακριβή πρόβλεψη της τροχιάς της μπάλας. Σε προηγούμενες έρευνες, ρομποτικά συστήματα προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις, αλλά συχνά δοκιμάζονταν απέναντι ακόμα και σε αρχάριους και ερασιτέχνες παίκτες. Η ερευνητική ομάδα της Sony AI δημιούργησε ένα αυτόνομο ρομποτικό σύστημα με την ονομασία Ace που μπορεί να ανταγωνιστεί κορυφαίους παίκτες πινγκ πονγκ. Αποτελείται από ένα σύστημα ανίχνευσης υψηλής ταχύτητας που χρησιμοποιεί ένα δίκτυο καμερών, ένα σύστημα ελέγχου βασισμένο σε Τεχνητή Νοημοσύνη και έναν ρομποτικό βραχίονα υψηλής ταχύτητας με οκτώ αρθρώσεις. Το Ace αξιολογήθηκε σε μια σειρά αγώνων που διεξήχθησαν σύμφωνα με τους κανόνες του ιαπωνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος πινγκ πονγκ.Στους διαγωνιζόμενους συμμετείχαν επτά παίκτες: πέντε παίκτες ελίτ (ο καθένας με πάνω από δέκα χρόνια ενεργού εμπειρίας στο πινγκ πονγκ και μέσο όρο 20 ωρών προπόνησης την εβδομάδα) και δύο επαγγελματίες, οι Μινάμι Άντο και Κακέρου Σόνε, που αγωνίζονται στο ιαπωνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα. Το ρομποτικό σύστημα κέρδισε τρεις από τους πέντε αγώνες εναντίον των παικτών ελίτ, αλλά έχασε και τους δύο αγώνες εναντίον των επαγγελματιών αν και κέρδισε ένα σετ εναντίον ενός επαγγελματία.Το ρομποτικό σύστημα επέδειξε ένα ευρύ φάσμα δεξιοτήτων, όπως η ικανότητα να χειρίζεται τις περιστροφές, να κερδίζει πόντους με διάφορους τύπους περιστροφών και όχι απλώς με πιο γρήγορα χτυπήματα, καθώς και να αντιδρά γρήγορα σε ασυνήθιστα χτυπήματα. Τα ευρήματα αποτελούν, σύμφωνα με τους ερευνητές, ένα σημαντικό ορόσημο για τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης που ανταγωνίζονται τους ανθρώπους σε περίπλοκες, διαδραστικές εργασίες του πραγματικού κόσμου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101903/rompot-nikise-elit-paiktes-sto-pingk-pongk-vinteo/

Η «σπάνια» Αίτνα πονοκεφαλιάζει τους γεωλόγους. Το πιο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης δεν μπορεί να αναλυθεί από κανένα γεωλογικό μοντέλο και αναζητούνται απαντήσεις για το σχηματισμό και τη λειτουργία του. Μια νέα έρευνα αναφέρει ότι η Αίτνα σχηματίζεται από θύλακες μάγματος βαθιά στον μανδύα της Γης γεγονός που ίσως την κατατάσσει σε μια σπάνια κατηγορία «petit-spot» ηφαιστείων και όχι στα συνηθισμένα τεκτονικά ή ηφαίστεια θερμών σημείων.Η Αίτνα που βρίσκεται στη Σικελία είναι το πιο ενεργό ηφαίστειο της Ευρώπης. Παρ’ όλα αυτά οι επιστήμονες δυσκολεύονται εδώ και χρόνια να εξηγήσουν πώς ακριβώς σχηματίστηκε καθώς κανένα υπάρχον γεωλογικό μοντέλο δεν καλύπτει πλήρως την προέλευσή του.Το ηφαίστειο έχει ηλικία άνω των 500.000 ετών και υψώνεται πάνω από 3.000 μέτρα στην ανατολική ακτή της Σικελίας. Εκρήγνυται πολλές φορές τον χρόνο γεγονός που το καθιστά ένα από τα πιο μελετημένα ηφαίστεια στον κόσμο αλλά και ένα από τα πιο μυστηριώδη ως προς τη δημιουργία του.Σύμφωνα με νέα μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Λωζάνης, σε συνεργασία με το Ιταλικό Ινστιτούτο Γεωφυσικής και Ηφαιστειολογίας (INGV) στην Κατάνια, η Αίτνα ίσως σχηματίστηκε με έναν διαφορετικό μηχανισμό από τους γνωστούς. Πώς σχηματίζονται συνήθως τα ηφαίστεια Τα ηφαίστεια δημιουργούνται όταν πετρώματα στον μανδύα λιώνουν και σχηματίζουν μάγμα, το οποίο ανεβαίνει στην επιφάνεια. Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι: Στα όρια τεκτονικών πλακών, όπου αυτές απομακρύνονται και επιτρέπουν στο μάγμα να ανέβει.Σε ζώνες καταβύθισης, όπου μια πλάκα βυθίζεται κάτω από άλλη, δημιουργώντας εκρηκτικά ηφαίστεια όπως το Φούτζι στην ΙαπωνίαΣε «θερμά σημεία» όπου θερμό υλικό ανεβαίνει μέσα από τον μανδύα σχηματίζοντας νησιωτικά συμπλέγματα όπως η Χαβάη Γιατί η Αίτνα είναι διαφορετική Η Αίτνα δεν ταιριάζει πλήρως σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Αν και βρίσκεται κοντά σε ζώνη καταβύθισης, η χημική σύσταση της λάβας της μοιάζει περισσότερο με αυτή των ηφαιστείων θερμών σημείων χωρίς όμως να υπάρχει τέτοιο σημείο στην περιοχή. Η νέα μελέτη προτείνει ότι το μάγμα της δεν δημιουργείται λίγο πριν τις εκρήξεις αλλά προέρχεται από μικρές ποσότητες μάγματος που ήδη υπάρχουν στον ανώτερο μανδύα περίπου 80 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια.Το μάγμα αυτό ανεβαίνει προς τα πάνω σε «εκρήξεις», λόγω πολύπλοκων τεκτονικών δυνάμεων που σχετίζονται με τη σύγκρουση της αφρικανικής και της ευρασιατικής πλάκας. Καθώς η πλάκα λυγίζει κοντά στη ζώνη καταβύθισης δημιουργούνται ρωγμές μέσα από τις οποίες το μάγμα ανεβαίνει, σαν υγρό που πιέζεται μέσα από σφουγγάρι. Μια νέα κατηγορία: τα «petit-spot» ηφαίστεια Οι ερευνητές προτείνουν ότι η Αίτνα μπορεί να ανήκει σε μια τέταρτη, λιγότερο γνωστή κατηγορία ηφαιστείων που ονομάζονται «petit-spot». Αυτά ανακαλύφθηκαν το 2006 και είναι μικρά υποθαλάσσια ηφαίστεια που αποδεικνύουν την ύπαρξη θύλακων μάγματος κοντά στην κορυφή του μανδύα.«Η μελέτη μας δείχνει ότι η Αίτνα μπορεί να σχηματίστηκε μέσω ενός μηχανισμού παρόμοιου με αυτόν των petit-spot ηφαιστείων» εξηγεί ο Σεμπαστιέν Πιλέτ, επικεφαλής της έρευνας. Αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, γιατί τέτοιοι μηχανισμοί είχαν μέχρι τώρα παρατηρηθεί μόνο σε πολύ μικρά ηφαίστεια, ενώ η Αίτνα είναι ένα τεράστιο στρωματοηφαίστειο. Τι σημαίνει αυτό για την επιστήμη Τα ευρήματα αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες αντιλαμβάνονται τον σχηματισμό ηφαιστείων παγκοσμίως. Αναλύοντας δείγματα πετρωμάτων από την Αίτνα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χημική σύσταση της λάβας παραμένει σχετικά σταθερή εδώ και περίπου 500.000 χρόνια, παρά τις αλλαγές στις τεκτονικές συνθήκες.Αυτό υποδηλώνει ότι η πηγή του μάγματος βρίσκεται σταθερά στον ανώτερο μανδύα και ότι οι αλλαγές στη δραστηριότητα του ηφαιστείου σχετίζονται κυρίως με τις κινήσεις των τεκτονικών πλακών. Συνολικά, η μελέτη ενισχύει την ιδέα ότι η δραστηριότητα της Αίτνας συνδέεται με τον μηχανισμό «petit-spot», ανοίγοντας νέους δρόμους για την κατανόηση των ηφαιστείων και των γεωλογικών διεργασιών της Γης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101789/i-spania-aitna-ponokefaliazei-toys-geologoys/

Ανακαλύφθηκε άγνωστο είδος δεινοσαύρων που αποτελεί χαμένο κρίκο στην εξέλιξη τους. Συνδέει την πρώτη γενιά δεινοσαύρων με τις επόμενες ρίχνοντας φως στην εξελικτική και γεωγραφική τους πορεία. Δύο παλαιοντολόγοι μελετώντας απολιθώματα ανακάλυψαν ένα δεινόσαυρο που ανήκει σε ένα νέο είδος δεινοσαύρου και προσφέρει σπάνιες πληροφορίες για μια ελάχιστα κατανοητή φάση στην ιστορία των δεινοσαύρων.Ο δεινόσαυρος που έλαβε την επιστημονική ονομασία «Ptychotherates bucculentus» περιπλανιόταν στον πλανήτη μας πριν από περίπου 201 εκατομμύρια χρόνια στην ύστερη Τριαδική περίοδο. Ονομάστηκε Ptychotherates bucculentus και προσφέρει σπάνιες πληροφορίες για μια ελάχιστα κατανοητή φάση στην ιστορία των δεινοσαύρων.«Οι δεινόσαυροι εμφανίστηκαν στο Καρνιανό στάδιο (237 έως 227 εκατομμύρια χρόνια πριν) στο πρώιμο τμήμα της Ύστερης Τριαδικής περιόδου, και στη συνέχεια διαχωρίστηκαν σε τρεις εξελικτικές γραμμές που επέζησαν στην Ιουρασική περίοδο: Ορνιθίσχια, Θερόποδα και Σαυροποδόμορφα. Σχεδόν όλα τα πρώιμα απολιθώματα δεινοσαύρων προέρχονται από τα νότια γεωγραφικά πλάτη της Παγγαίας (όπως η σημερινή Βραζιλία, Αργεντινή, Ζιμπάμπουε και Ινδία), ενώ σε χαμηλότερα γεωγραφικά πλάτη (όπως τα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ και το Μαρόκο) υπάρχουν ελάχιστα ή καθόλου διαγνωστικά απολιθώματα της ίδιας ηλικίας» αναφέρουν οι παλαιοντολόγοι του Virginia Tech, Σίμπα Σριβαστάνα και Στέρλινγκ Νεσμπιτ. Η ανακάλυψη Τα απολιθωμένα κατάλοιπα του Ptychotherates bucculentus ένα σχεδόν πλήρες κρανίο με ακέραιο εγκέφαλο και μεγάλο μέρος της οροφής του κρανίου βρέθηκαν το 1982 στο λατομείο Coelophysis στο βόρειο Νέο Μεξικό.Το κρανίο έχει μήκος περίπου 22 εκατοστά και δείχνει έναν δεινόσαυρο με σχετικά ψηλό και στενό κεφάλι. «Το κρανίο δείχνει ότι το είδος είχε μεγάλα ζυγωματικά, ευρύ κρανιακό θάλαμο και πιθανότατα κοντό και βαθύ ρύγχος. Ήταν η πρώτη φορά που παρατηρήθηκαν αυτά τα χαρακτηριστικά σε πρώιμους δεινοσαύρους, γεγονός που δείχνει ότι εξελίσσονταν συνεχώς» αναφέρουν οι ερευνητές.Το Ptychotherates bucculentus ανήκει σε μία από τις αρχαιότερες οικογένειες σαρκοφάγων δεινοσαύρων, τους Ερρεράσαυρους. Το είδος σχετίζεται στενά με δύο άλλους δεινοσαύρους της Τριαδικής περιόδου: τον Tawa hallae και τον Chindesaurus bryansmalli. Αυτά τα ζώα αποτελούν μέρος μιας νέας ομάδας που ονομάζεται Μορφοράπτορες η οποία παρουσιάζει συνδυασμό ανατομικών χαρακτηριστικών τόσο από πιο πρωτόγονους δεινοσαύρους όσο και από μεταγενέστερα θηρόποδα .«Μέσω ανατομικής σύγκρισης με άλλους τριαδικούς αρχοσαύρους και φυλογενετικών αναλύσεων υποστηρίζουμε ότι το Ptychotherates bucculentus αποτελεί νέο ταξινομικό είδος σαυρίσχιου δεινοσαύρου, στενά συγγενικό με το Tawa hallae. Πιο γενικά το κατατάσσουμε στην ομάδα των Μορφοραπτόρων η οποία είναι γνωστή αποκλειστικά από ανώτερα τριαδικά στρώματα των νοτιοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών».Μέχρι πρόσφατα, οι επιστήμονες πίστευαν ότι στο τέλος της Τριαδικής περιόδου οι πρώιμες γραμμές σαρκοφάγων δεινοσαύρων είχαν ήδη εξαφανιστεί και είχαν αντικατασταθεί από πιο εξελιγμένα θηρόποδα. Ωστόσο η παρουσία του Ptychotherates bucculentus δείχνει ότι ορισμένες από αυτές τις ομάδες επιβίωσαν πολύ περισσότερο από ό,τι πιστευόταν τουλάχιστον σε περιοχές χαμηλού γεωγραφικού πλάτους της αρχαίας υπερηπείρου Παγγαίας.«Το Ptychotherates bucculentus βρέθηκε σε πετρώματα που πιθανόν χρονολογούνται λίγο πριν από τη μεγάλη εξαφάνιση στο τέλος της Τριαδικής περιόδου — και δεν έχει βρεθεί κανένα άλλο μέλος της οικογένειάς του μετά από αυτό, γεγονός που ίσως δείχνει ότι αυτή η ομάδα εξαφανίστηκε εξαιτίας εκείνης της μαζικής εξαφάνισης. Αυτό μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε τον αντίκτυπο της εξαφάνισης στο τέλος της Τριαδικής περιόδου ως ένα γεγονός που δεν εξάλειψε μόνο τους ανταγωνιστές των δεινοσαύρων, αλλά και ορισμένες μακροχρόνιες γραμμές των ίδιων των δεινοσαύρων. Επειδή δεν έχουν βρεθεί άλλοι herrerasaurians τόσο αργά στην Τριαδική περίοδο αλλού, η περιοχή που σήμερα είναι τα νοτιοδυτικά των ΗΠΑ ίσως αποτέλεσε το τελευταίο τους καταφύγιο και το σημείο της τελικής τους επιβίωσης» εξηγούν οι ερευνητές. Καλλιτεχνική απεικόνιση του νέου είδους στον κόσμο των δεινοσαύρων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101701/anakalyfthike-agnosto-eidos-deinosayron-poy-apotelei-chameno-kriko-stin-exelixi-toys/ Μαϊμούδες αυτοθεραπεύουν τις στομαχικές διαταραχές τρώγοντας χώμα, Βοηθά όπως φαίνεται στην αποκατάσταση της ισορροπίας του μικροβιώματος τους μετά από κατανάλωση... ανθρώπινων σνακ. Οι μαϊμούδες που ζουν σε τουριστική περιοχή του Γιβραλτάρ τρώνε χώμα για να ανακουφίσουν τις στομαχικές διαταραχές που τους προκαλεί η υπερβολική κατανάλωση αλμυρών και γλυκών σνακ από τους παραθεριστές. Αυτό διαπίστωσε έρευνα με επικεφαλής επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.Οι περίπου 230 μακάκοι που ζουν στο Γιβραλτάρ, ο μοναδικός πληθυσμός που ζει σε ελεύθερη φύση στην Ευρώπη, έχουν παρατηρηθεί επιστημονικά να κάνουν γεωφαγία που αποτελεί την πρακτική της σκόπιμης κατάποσης χώματος. Η παρατήρησή τους έγινε για συνολικά 98 ημέρες μεταξύ του καλοκαιριού του 2022 και του καλοκαιριού του 2024. Όπως εντοπίστηκε τα ζώα που έρχονται σε επαφή με τουρίστες τρώνε πολύ περισσότερο χώμα ενώ τα ποσοστά γεωφαγίας είναι ακόμα πιο υψηλά κατά την περίοδο αιχμής των διακοπών.Οι μακάκοι καταναλώνουν βότανα, φύλλα, σπόρους και περιστασιακά έντομα. Επίσης, οι τοπικές αρχές τούς φροντίζουν παρέχοντάς τους καθημερινά φρούτα, λαχανικά και νερό σε καθορισμένους σταθμούς σίτισης. Απαγορεύεται στους επισκέπτες να ταΐζουν τις μαϊμούδες, ωστόσο πολλοί το κάνουν, ενώ και τα ζώα συχνά κλέβουν σνακ. Κατά τη διάρκεια της παρατήρησης διαπιστώθηκε ότι σχεδόν το ένα πέμπτο της συνολικής τροφής που κατανάλωσαν οι μακάκοι ήταν πρόχειρο φαγητό από τουρίστες.Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι σνακ, όπως η σοκολάτα, τα πατατάκια, το ψωμί, τα μπισκότα και τα παγωτά διαταράσσουν τη σύνθεση του μικροβιώματος του εντέρου στα ζώα. Η κατανάλωση χώματος μπορεί να βοηθήσει στην επαναφορά της ισορροπίας στο στομάχι των πιθήκων παρέχοντας βακτήρια και μέταλλα που δεν υπάρχουν στο πρόχειρο φαγητό και είναι πιθανό να καταπραΰνει ή να αποτρέπει τον ερεθισμό που προκαλείται από την υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης και λίπους. Ένας μακάκος του Γιβραλτάρ ετοιμάζεται να φάει ένα μπισκότο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101706/maimoydes-aytotherapeyoyn-tis-stomachikes-diataraches-trogontas-choma/

Οι πιθανότητες να ζήσετε 50 χρόνια είναι πολύ μικρές … υποστηρίζει ο νομπελίστας θεωρητικός φυσικός David Gross O David Gross είναι ένας από τους κορυφαίους αμερικανούς θεωρητικούς φυσικούς. Βραβεύθηκε με το Νόμπελ Φυσικής το 2004 για την ανακάλυψη της «ασυμπτωτικής ελευθερίας» στην θεωρία της ισχυρής αλληλεπίδρασης. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους στην θεωρία των χορδών. Δίδαξε για σχεδόν 30 χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Το 1997 μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Σάντα Μπάρμπαρα για να αναλάβει τη διεύθυνση του διάσημου Ινστιτούτου Θεωρητικής Φυσικής Kavli. Διηύθυνε το ινστιτούτο μέχρι το 2012 και παραμένει εκεί ως μόνιμος καθηγητής. Είναι ένας επιστήμονας με έντονη δημόσια παρουσία, που ασκεί συχνά κριτική στην παγκόσμια γεωπολιτική αστάθεια, προωθεί την επιστημονική συνεργασία μεταξύ των εθνών και προειδοποιεί σταθερά για τους κινδύνους των πυρηνικών όπλων.Ο φυσικός David Gross, με αφορμή την βράβευσή του με το Ειδικό Βραβείο Breakthrough στην Θεμελιώδη Φυσική (ύψους 3 εκατ. δολαρίων), έδωσε συνέντευξη στο Live Science, σχετικά με το μέλλον της φυσικής, για να καταλήξει σε μια σοκαριστική προειδοποίηση για το μέλλον της ανθρωπότητας.Το αρχικό θέμα της συνέντευξης αφορούσε την προσπάθεια των φυσικών να ενοποιήσουν την βαρύτητα με τις άλλες τρεις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης (ηλεκτρομαγνητισμό, ισχυρή και ασθενή πυρηνική δύναμη) σε μια ενιαία «Θεωρία των Πάντων» διαμέσου προσεγγίσεων όπως η θεωρία των χορδών.Όταν ρωτήθηκε αν πιστεύει ότι σε 50 χρόνια θα έχουμε καταφέρει να διατυπώσουμε μια τέτοια ενοποιημένη θεωρία, έδωσε μια απρόσμενη απάντηση: Το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν είναι οι ερευνητικές δυσκολίες, αλλά το γεγονός ότι η ανθρωπότητα πιθανότατα δεν θα επιβιώσει για άλλα 50 χρόνια ώστε να το δει. Ο Gross πιστεύει ότι με τα σημερινά δεδομένα, υπάρχει περίπου 2% πιθανότητα να ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος κάθε χρόνο. Χρησιμοποιώντας μαθηματικά αντίστοιχα με αυτά που υπολογίζουν τον χρόνο ημιζωής των ραδιενεργών υλικών, εκτιμά ότι το «προσδόκιμο ζωής» της ανθρωπότητας, πριν αυτοκαταστραφεί, είναι μόλις περίπου 35 χρόνια. Μάλιστα, θεωρεί την πρόβλεψη αυτή «συντηρητική εκτίμηση».Αν η πιθανότητα να συμβεί πυρηνικός πόλεμος σε ένα έτος είναι P=0,02, τότε η πιθανότητα να μην συμβεί και να επιβιώσουμε είναι: P(επιβίωσης) = 1 – 0,02 = 0,98. Έτσι η πιθανότητα να επιβιώσει η ανθρωπότητα στα επόμενα x διαδοχικά έτη, ισούται με: P(επιβίωσης για x έτη) = (0,98)x. Μπορούμε να υπολογίσουμε στα πόσα χρόνια η πιθανότητα επιβίωσης γίνεται μικρότερη από 50% λύνοντας την εξίσωση (0,98)x = 0,5, απ’ όπου προκύπτει x~35 χρόνια. Δηλαδή μετά από 35 χρόνια είναι πλέον πιο πιθανό να έχει συμβεί η καταστροφή παρά να μην έχει συμβεί. Επιπλέον, αν οποιοδήποτε γεγονός (στην περίπτωσή μας μια πυρηνική καταστροφή) έχει πιθανότητα P=0,02 να συμβεί κατά την διάρκεια ενός έτους, τότε ο μέσος χρόνος αναμονής μέχρι να συμβεί η καταστροφή ισούται 1/P=50 έτη.Ο David Gross δικαιολογεί αυτή την απαισιοδοξία επισημαίνοντας τον «τρελό κόσμο» στον οποίο ζούμε σήμερα: Οι συνθήκες ελέγχου των στρατηγικών όπλων που προσέφεραν μια σχετική ασφάλεια μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου έχουν καταρρεύσει. Παράλληλα, βλέπουμε μια νέα κούρσα εξοπλισμών, πολέμους στην Ευρώπη και την Μέση Ανατολή, καθώς και επικίνδυνες εντάσεις μεταξύ χωρών που διαθέτουν πυρηνικά όπλα.Προσθέτει επιπλέον ότι αν τα πυρηνικά όπλα δεν εξαλειφθούν, υπάρχει πάντα ο μελλοντικός κίνδυνος μια Τεχνητή Νοημοσύνη να αποφασίσει μόνη της την πυροδότησή τους σε 100 χρόνια από τώρα. Ουσιαστικά, στη συνέντευξή του δίνει μια αυστηρή προειδοποίηση: ότι η επιστημονική πρόοδος δεν έχει κανένα νόημα αν η ανθρωπότητα δεν καταφέρει πρώτα να διαχειριστεί τις αυτοκαταστροφικές της τάσεις. Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του David Gross με τίτλο «‘The chances of you living 50 years are very small’: Theoretical physicist explains why humanity likely won’t survive to see all the forces unified» ΕΔΩ: https://www.livescience.com/space/cosmology/the-chances-of-you-living-50-years-are-very-small-theoretical-physicist-explains-why-humanity-likely-wont-survive-to-see-all-the-forces-unified

Πλήρωμα μελετά τη βιοτεχνολογία την Τρίτη για την προώθηση της υγείας και της διαστημικής οικονομίας. Η βιοτεχνολογική έρευνα που αποσκοπεί στην προώθηση της ανθρώπινης υγείας και της διαστημικής οικονομίας κατέκλυσε το επιστημονικό πρόγραμμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 74 εξερεύνησαν επίσης τη διαστημική φυσική, ενημέρωσαν το λογισμικό ρομποτικής και διεξήγαγαν μια άσκηση έκτακτης ανάγκης.Τα βλαστοκύτταρα του αίματος και τα νανοϋλικά εμπνευσμένα από το DNA ήταν τα κυρίαρχα ερευνητικά θέματα στο τροχιακό φυλάκιο, καθώς οι ειδικευόμενοι στο εργαστήριο βοήθησαν τους γιατρούς στο έδαφος να εξερευνήσουν νέες μεθόδους για τη θεραπεία παθήσεων που προκαλούνται από το διάστημα και ασθενειών που σχετίζονται με τη Γη. Τα νέα πειράματα παραδόθηκαν στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Cygnus XL της Northrop Grumman στις 13 Απριλίου και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν και ενεργοποιήθηκαν μέσα στον διαστημικό σταθμό λίγο αργότερα.Οι μηχανικοί πτήσης Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και Jack Hathaway της NASA συνεργάστηκαν την Τρίτη για την επεξεργασία δειγμάτων βλαστοκυττάρων αίματος, με σκοπό να μάθουν πώς να κατασκευάζουν μεγαλύτερο αριθμό βλαστοκυττάρων κλινικής ποιότητας στο διάστημα. Τα αποτελέσματα μπορεί να οδηγήσουν σε βελτιωμένα χαρακτηριστικά των βλαστοκυττάρων, γεγονός που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε βελτιωμένες θεραπείες για αιματολογικές ασθένειες και καρκίνο, καθώς και σε επέκταση των ευκαιριών για το διαστημικό εμπόριο. Η Hathaway επίσης ενεργοποίησε το φθορίζον μικροσκόπιο KERMIT στην εργαστηριακή μονάδα Destiny , ώστε οι επιστήμονες στο έδαφος να μπορούν να δουν από απόσταση πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει τα βλαστοκύτταρα του αίματος.Στη συνέχεια, το δίδυμο συνεργάστηκε με τους μηχανικούς πτήσης της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Κρις Γουίλιαμς , και έστησαν το πείραμα DNA Nano Therapeutics-3 μέσα στο γάντι Life Science Glovebox της εργαστηριακής μονάδας Kibo . Η μελέτη βιοτεχνολογίας διερευνά τη μίμηση της συναρμολόγησης DNA για την κατασκευή νανοθεραπειών σε μικροβαρύτητα, βελτιώνοντας ενδεχομένως τις θεραπείες ασθενών στη Γη και ωφελώντας την οικονομία του διαστήματος.Αργότερα, η Meir ρύθμισε και ενεργοποίησε τον Βιοαναλυτή της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας και στη συνέχεια δοκίμασε την ερευνητική συσκευή που αναλύει τις μοριακές και κυτταρικές ιδιότητες μιας ποικιλίας βιολογικών δειγμάτων. Στη συνέχεια, έγχυσε αέριο σε υλικό πειράματος που ήταν εγκατεστημένο μέσα στο Microgravity Science Glovebox του Destiny για μια μελέτη φυσικής που διερευνά μεθόδους μακροχρόνιας αποθήκευσης κρυογονικών υγρών για καύσιμα διαστημοπλοίων και συστήματα υποστήριξης ζωής.Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε τη βάρδιά του με τον διοικητή του σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και τον μηχανικό πτήσης Σεργκέι Μικάεφ, και οι δύο κοσμοναύτες της Roscosmos, να εξασκούνται σε μια άσκηση έκτακτης αναχώρησης μέσα στο διαστημόπλοιο Soyuz MS-28 . Το τρίο εκπαιδεύτηκε για τη διαδικασία εκκένωσης σε έναν προσομοιωτή καθόδου, ενώ οι ελεγκτές αποστολής της Roscosmos στο έδαφος παρακολουθούνταν σε πραγματικό χρόνο.Στη συνέχεια, ο Kud-Sverchkov έκανε τζόκινγκ στον διάδρομο της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda , ενώ ήταν συνδεδεμένος με αισθητήρες που μετρούσαν την καρδιακή του δραστηριότητα για ένα τακτικό προγραμματισμένο τεστ φυσικής κατάστασης. Ο Mikaev συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο που βοήθησε τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς συνεργάζονται τα διεθνή πληρώματα, κάτι που ενδεχομένως θα οδηγούσε σε βελτιωμένες τεχνικές προπόνησης.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε μέσα στην επιστημονική μονάδα Nauka, εγκαθιστώντας νέο λογισμικό σε έναν φορητό υπολογιστή για βελτιωμένο έλεγχο του ευρωπαϊκού ρομποτικού βραχίονα. Ο δύο φορές κάτοικος του διαστημικού σταθμού εργάστηκε επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης, συντηρώντας τα συστήματα υδραυλικών εγκαταστάσεων και εξαερισμού σε όλο το τμήμα της Roscosmos του εργαστηρίου σε τροχιά. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/04/21/crew-studies-biotech-on-tuesday-to-advance-health-and-space-economy/ Οι μηχανικοί πτήσης της Αποστολής 74, Σόφι Αντενό και Κρις Γουίλιαμς, συνεργάζονται μέσα στην εργαστηριακή μονάδα Κολόμπους του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για να εγκαταστήσουν και να ενεργοποιήσουν νέο ερευνητικό εξοπλισμό. Roscosmos Πρόοδος εκτόξευσης φορτίου MS-34 – 26 Απριλίου Η Κρατική Επιτροπή ενέκρινε την απομάκρυνση και εγκατάσταση του διαστημοπλοίου Soyuz και του φορτηγού πλοίου στην εξέδρα εκτόξευσης Baikonur στις 23 Απριλίου. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_612863

Νύχτα και (Γη) Μέρα. Αυτή η εικόνα, που δημοσιεύτηκε για τον εορτασμό της Ημέρας της Γης, δείχνει τον τερματισμό - τη γραμμή μεταξύ νύχτας και ημέρας - στη Γη. Οι αστροναύτες του Artemis II κατέγραψαν αυτήν την άποψη στις 2 Απριλίου 2026, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στη Σελήνη. Η επιστήμη της NASA βελτιώνει τη ζωή στη Γη καθημερινά. Ο οργανισμός παρέχει πληροφορίες για τον πλανήτη μας, οι οποίες μπορούν να συλλεχθούν μόνο από το διάστημα, για να βοηθήσουν τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων να θέσουν αξιοποιήσιμες πληροφορίες από δορυφόρους. Επιπλέον, οι παρατηρήσεις της NASA για τη Γη και οι τεχνολογίες που αναπτύσσει ο οργανισμός παρέχουν τα θεμέλια που απαιτούνται για την εξερεύνηση και τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής στη Σελήνη, τον Άρη και αλλού. Κατεβάστε την αφίσα της φετινής Ημέρας της Γης.

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4867-4872: Επίχυση άμμου στον κρατήρα Antofagasta και εύρεση του επόμενου στόχου μας για γεώτρηση. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 17 Απριλίου 2026 Στις αρχές της εβδομάδας, το Curiosity έφτασε ακριβώς στο χείλος του κρατήρα «Antofagasta», διαμέτρου 10 μέτρων . Ο κρατήρας φαινόταν φρέσκος και βαθύς όπως ελπίζαμε, με ένα ωραίο, καλά καθορισμένο χείλος που δεν φαινόταν πολύ διαβρωμένο, αλλά ο πυθμένας του αποδείχθηκε γεμάτος με σκούρο κυματιστό αμμώδες υλικό που κάλυπτε τα πιο ενδιαφέροντα στρώματα βράχων. Υπήρχαν μερικές εκθέσεις βράχων ακριβώς πάνω από το κάλυμμα άμμου που φαινόταν σαν να ήταν αρκετά βαθιές ώστε να προστατεύονται από την διαστημική ακτινοβολία μεταξύ της στιγμής που εναποτέθηκαν τα ιζήματά τους και της πρόσκρουσης που σχημάτισε τον κρατήρα, αλλά η προσέγγιση αυτών από το χείλος θα είχε θέσει το ρόβερ σε τόσο αδέξια γωνία που δεν θα μπορούσαμε να παραδώσουμε το δείγμα στα όργανα. Είναι πιθανό να μπορούσαμε να βρεθούμε σε καλύτερη θέση τοποθετώντας το ρόβερ στο κυματιστό γέμισμα του κρατήρα, αλλά η πιθανότητα το ρόβερ να κολλήσει σε όλη αυτή την άμμο το έκανε πολύ υψηλό κίνδυνο. Εξετάσαμε επίσης τα κοντινά μπλοκ σε περίπτωση που θα μπορούσαν να ήταν εκτοξευμένα από τον κρατήρα, αλλά επειδή όλα τα βράχια που ήταν ορατά στο τοίχωμα του κρατήρα έμοιαζαν πολύ μεταξύ τους, δεν υπήρχε καλός τρόπος να καταλάβουμε ποια εκτοξευόμενα μπλοκ μπορεί να προέρχονταν από τα βαθύτερα στρώματα του κρατήρα. Εξαιτίας αυτού, η ομάδα αποφάσισε να μην επιχειρήσει γεωτρήσεις μέσα ή γύρω από τον κρατήρα.Ευτυχώς, ο χώρος εργασίας του ρόβερ ήταν πλούσιος με ενδιαφέροντες στόχους σε βραχώδες υπόστρωμα, συμπεριλαμβανομένων πολυγωνικών χαρακτηριστικών. Σχεδιάσαμε λεπτομερή απεικόνιση του κρατήρα και των κοντινών λόφων, μαζί με γεωχημεία APXS, κοντινή απεικόνιση MAHLI και γεωχημεία ChemCam LIBS των πετρωμάτων που φέρουν πολύγωνα στο χείλος του κρατήρα. Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με τις συνεχιζόμενες παρατηρήσεις μας για το σημερινό περιβάλλον του Άρη, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης για δραστηριότητα σκόνης-διαβόλου και τακτικών μετρήσεων της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας και των νεφών.Εν τω μεταξύ, με την απόφαση να μην κάνουμε γεωτρήσεις στην Αντοφαγάστα, ξεκινήσαμε τον σχεδιασμό της επόμενης εκστρατείας γεώτρησης! Για να σχεδιάσουμε τη στρατηγική μας σε αυτό το τμήμα των στρωματοποιημένων θειικών στρωμάτων μετά την εξόρυξη, εξετάζουμε την εκτεθειμένη στρωμάτωση στους λόφους από πάνω μας καθώς οδηγούμε μέσα από το "Valle Grande". Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις, τα μέλη της ομάδας έχουν χαρτογραφήσει μια διαδοχή ποικίλων στυλ εναπόθεσης και επιπέδων διαγενετικής δραστηριότητας. Καθώς ανεβαίνουμε νότια, το ρόβερ θα φτάσει σε αυτά τα στρώματα βράχων ένα προς ένα. Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που τρυπήσαμε τα στρωματοποιημένα θειικά πετρώματα έξω από τις χαρακτηριστικές περιοχές της μονάδας σχηματισμού θειικών πετρωμάτων και της κοιλάδας Gediz. Η τελευταία "τυπική" γεώτρηση στρωματοποιημένων θειικών πετρωμάτων ήταν η εκστρατεία "Mineral King" τον Φεβρουάριο/Μάρτιο του 2024, πάνω από 150 μέτρα (492 πόδια) χαμηλότερα σε υψόμετρο. Έτσι, για την επόμενη εκστρατεία γεώτρησης, ο στόχος μας είναι να μετρήσουμε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα βράχου από τα στρώματα ακριβώς πάνω από τα πετρώματα. Ο χώρος εργασίας του Sol 4870 αποδείχθηκε ότι είχε ένα αντιπροσωπευτικό μπλοκ με δυνατότητα διάτρησης ακριβώς μπροστά από το ρόβερ, επομένως έχουμε σχεδιάσει την προκαταρκτική γεωχημεία APXS, MAHLI και ChemCam στον πιθανό στόχο γεώτρησης, την «Ατακάμα», εκτός από ορισμένες μετρήσεις σε γύρω μπλοκ για λόγους πληρότητας. Εάν τα αποτελέσματα φαίνονται καλά, θα προχωρήσουμε με τη δοκιμή προφόρτισης στο επόμενο σχέδιο και αναμένουμε με ανυπομονησία ένα νέο σύνολο δεδομένων γεώτρησης στον Άρη. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4867-4872-sand-fill-in-antofagasta-crater-and-finding-our-next-drill-target/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα δεξιάς πλοήγησης στις 13 Απριλίου 2026 — 4865η ηλιακή ώρα, ή 4.865η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory, στις 21:36:04 UTC. Το Curiosity της NASA ανακάλυψε οργανικά μόρια που δεν είχαν ξαναδεί στον Άρη. Μετά από χρόνια εργαστηριακής εργασίας, τα αποτελέσματα είναι τα εξής: Ένα πέτρωμα που τρύπησε και ανέλυσε το ρόβερ Curiosity Mars της NASA το 2020 περιλαμβάνει την πιο ποικίλη συλλογή οργανικών μορίων που έχει βρεθεί ποτέ στον Κόκκινο Πλανήτη. Από τα 21 μόρια που περιέχουν άνθρακα και εντοπίστηκαν στο δείγμα, επτά από αυτά ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά στον Άρη.Οι επιστήμονες δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν εάν αυτά τα οργανικά μόρια δημιουργήθηκαν από βιολογικές ή γεωλογικές διεργασίες — και οι δύο οδοί είναι πιθανές — αλλά η ανακάλυψή τους ανανέωσε την επιβεβαίωση ότι ο αρχαίος Άρης είχε την κατάλληλη χημεία για να υποστηρίξει ζωή. Επιπλέον, τα μόρια αυτά προστίθενται σε μια αυξανόμενη λίστα ενώσεων που είναι γνωστό ότι διατηρούνται σε βράχους ακόμη και μετά από δισεκατομμύρια χρόνια έκθεσης στον Άρη σε ακτινοβολία, η οποία μπορεί να διασπάσει αυτά τα μόρια με την πάροδο του χρόνου.Τα ευρήματα παρουσιάζονται λεπτομερώς σε μια νέα δημοσίευση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη στο Nature Communications.Το δείγμα βράχου, με το παρατσούκλι « Mary Anning 3 » από μια Αγγλίδα συλλέκτρια απολιθωμάτων και παλαιοντολόγο, συλλέχθηκε σε ένα μέρος του Όρους Σαρπ που καλύπτεται από λίμνες και ρυάκια πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτή η όαση υπερχείλισε και στέγνωσε πολλές φορές στο αρχαίο παρελθόν του πλανήτη, εμπλουτίζοντας τελικά την περιοχή με αργιλικά ορυκτά, τα οποία είναι ιδιαίτερα καλά στη διατήρηση οργανικών ενώσεων - μορίων που περιέχουν άνθρακα, τα οποία αποτελούν τα δομικά στοιχεία της ζωής και βρίσκονται σε όλο το ηλιακό σύστημα.Μεταξύ των πρόσφατα αναγνωρισμένων μορίων είναι ένας ετεροκυκλικός δακτύλιος αζώτου, ένας δακτύλιος ατόμων άνθρακα που περιλαμβάνει άζωτο. Αυτό το είδος μοριακής δομής θεωρείται προκάτοχος του RNA και του DNA, δύο νουκλεϊκών οξέων που είναι βασικά για τις γενετικές πληροφορίες.«Αυτή η ανίχνευση είναι αρκετά σημαντική επειδή αυτές οι δομές μπορούν να είναι χημικοί πρόδρομοι για πιο σύνθετα μόρια που περιέχουν άζωτο», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της εργασίας, Amy Williams του Πανεπιστημίου της Φλόριντα στο Gainesville. «Οι ετερόκυκλοι του αζώτου δεν έχουν βρεθεί ποτέ πριν στην επιφάνεια του Άρη ούτε έχουν επιβεβαιωθεί σε μετεωρίτες του Άρη».Μια άλλη συναρπαστική ανακάλυψη ήταν το βενζοθειοφαίνιο, ένα μόριο που περιέχει άνθρακα και θείο και έχει βρεθεί σε πολλούς μετεωρίτες. Αυτοί οι μετεωρίτες, μαζί με τα οργανικά μόρια που περιέχουν, θεωρείται από ορισμένους επιστήμονες ότι έσπειραν την πρεβιοτική χημεία σε όλο το πρώιμο ηλιακό σύστημα. Χημεία του Άρη Η νέα εργασία συμπληρώνει την περσινή ανακάλυψη των μεγαλύτερων οργανικών μορίων που ανακαλύφθηκαν ποτέ στον Άρη: υδρογονάνθρακες μακράς αλυσίδας, συμπεριλαμβανομένων των δεκανίου, ενδεκανίου και δωδεκανίου.«Αυτό είναι το Curiosity και η ομάδα μας στα καλύτερά τους. Χρειάστηκαν δεκάδες επιστήμονες και μηχανικοί για να εντοπίσουν αυτήν την τοποθεσία, να τρυπήσουν το δείγμα και να κάνουν αυτές τις ανακαλύψεις με το φοβερό μας ρομπότ», δήλωσε ο επιστήμονας του έργου της αποστολής, Ashwin Vasavada του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια. «Αυτή η συλλογή οργανικών μορίων αυξάνει για άλλη μια φορά την πιθανότητα ότι ο Άρης προσέφερε ένα σπίτι για ζωή στο αρχαίο παρελθόν».Και τα δύο σύνολα ευρημάτων έγιναν με ένα εξελιγμένο μίνι εργαστήριο που ονομάζεται Ανάλυση Δείγματος στον Άρη ( SAM ), το οποίο βρίσκεται στην κοιλιά του Curiosity. Ένα τρυπάνι στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ κονιορτοποιεί ένα προσεκτικά επιλεγμένο δείγμα βράχου σε σκόνη και στη συνέχεια το ρίχνει στο SAM, όπου ένας φούρνος υψηλής θερμοκρασίας θερμαίνει το υλικό, απελευθερώνοντας αέρια που τα όργανα στο εργαστήριο αναλύουν για να αποκαλύψουν τη σύνθεση του βράχου.Επιπλέον, το SAM μπορεί να εκτελέσει «υγρή χημεία», ρίχνοντας δείγματα σε ένα μικρό κύπελλο διαλύτη. Οι αντιδράσεις που προκύπτουν μπορούν να διασπάσουν μεγαλύτερα μόρια που θα ήταν δύσκολο να ανιχνευθούν και να ταυτοποιηθούν διαφορετικά. Ενώ το όργανο διαθέτει πολλά τέτοια κύπελλα, μόνο δύο περιέχουν υδροξείδιο του τετραμεθυλαμμωνίου (TMAH), ένα ισχυρό διάλυμα που προορίζεται για δείγματα υψηλότερης αξίας. Το δείγμα Mary Anning 3 ήταν το πρώτο που εκτέθηκε σε TMAH.Για να επαληθεύσουν τις αντιδράσεις του TMAH με απόκοσμα υλικά, οι συγγραφείς της εργασίας δοκίμασαν επίσης την τεχνική στη Γη με ένα κομμάτι του μετεωρίτη Murchison, ενός από τους πιο μελετημένους μετεωρίτες όλων των εποχών. Πάνω από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Murchison περιέχει οργανικά μόρια που είχαν διασπαρθεί σε όλο το πρώιμο ηλιακό σύστημα. Ένα δείγμα Murchison που εκτέθηκε σε TMAH διαπιστώθηκε ότι διασπά πολύ μεγαλύτερα μόρια σε μερικά από αυτά που παρατηρήθηκαν στο Mary Anning 3, συμπεριλαμβανομένου του βενζοθειοφαινίου. Αυτό το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει ότι τα μόρια του Άρη που βρέθηκαν στο Mary Anning 3 θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί από την αποικοδόμηση ακόμη πιο σύνθετων ενώσεων σχετικών με τη ζωή.Το Curiosity χρησιμοποίησε πρόσφατα το δεύτερο και τελευταίο κύπελλο TMAH του, ενώ εξερευνούσε κυματοειδείς κορυφογραμμές , οι οποίες σχηματίστηκαν από αρχαία υπόγεια ύδατα. Η ομάδα της αποστολής θα αναλύσει αυτά τα αποτελέσματα για μια μελλοντική εργασία με αξιολόγηση από ομότιμους. Πρωτοπόροι για μελλοντικές αποστολές Κατασκευασμένος από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, ο SAM βασίζεται σε μεγαλύτερα, εμπορικά εργαστηριακά όργανα. Η ενσωμάτωση ενός τόσο πολύπλοκου εξοπλισμού στο ρόβερ απαιτούσε από τους μηχανικούς να τον συρρικνώσουν δραματικά και να αναπτύξουν έναν τρόπο λειτουργίας με λιγότερη ενέργεια. Οι επιστήμονες έπρεπε να μάθουν πώς να θερμαίνουν τον φούρνο του SAM πιο αργά σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, προκειμένου να διεξάγουν ορισμένα από αυτά τα πειράματα.«Ήταν ένα κατόρθωμα και μόνο το να καταλάβουμε πώς να διεξάγουμε αυτό το είδος χημείας για πρώτη φορά στον Άρη», δήλωσε ο Charles Malespin, κύριος ερευνητής του οργάνου στη NASA Goddard και συν-συγγραφέας της μελέτης. «Αλλά τώρα που έχουμε κάποια εξάσκηση, είμαστε έτοιμοι να διεξάγουμε παρόμοια πειράματα σε μελλοντικές αποστολές».Στην πραγματικότητα, η NASA Goddard έχει παράσχει διάφορα εξαρτήματα, συμπεριλαμβανομένου του φασματόμετρου μάζας, για μια έκδοση επόμενης γενιάς του SAM, που ονομάζεται Mars Organic Molecular Analyzer, για το ρόβερ Rosalind Franklin του Άρη της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος). Ένα παρόμοιο όργανο, το Dragonfly Mass Spectrometer, θα εξερευνήσει τον δορυφόρο του Κρόνου, τον Τιτάνα, στο ελικοφόρο Dragonfly της NASA. Και τα δύο όργανα θα είναι σε θέση να εκτελούν υγρή χημεία με τον διαλύτη TMAH. Περισσότερα για την Περιέργεια Το Curiosity κατασκευάστηκε από την JPL, η οποία διαχειρίζεται από το Caltech στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Η JPL ηγείται της αποστολής εκ μέρους της Διεύθυνσης Επιστημονικών Αποστολών της NASA στην Ουάσινγκτον, στο πλαίσιο του χαρτοφυλακίου του Προγράμματος Εξερεύνησης του Άρη της NASA. Για να μάθετε περισσότερα για το Curiosity, επισκεφθείτε: https://science.nasa.gov/mission/msl-curiosity Το ρόβερ Curiosity Mars της NASA τράβηξε αυτή τη σέλφι στις 25 Οκτωβρίου 2020, αφού έκανε γεωτρήσεις σε ένα δείγμα βράχου από ένα σημείο με το παρατσούκλι «Mary Anning». Μετά από χρόνια εκτεταμένης ανάλυσης, το δείγμα αποκάλυψε τη μεγαλύτερη ποικιλία οργανικών μορίων που έχει βρεθεί ποτέ στον Άρη. Η κάμερα Mastcam του Curiosity κατέγραψε αυτό το μωσαϊκό στις 3 Φεβρουαρίου 2019, μιας περιοχής στο Όρος Sharp με πολλά αργιλώδη πετρώματα που σχηματίστηκαν όταν υπήρχαν λίμνες και ρυάκια πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Το δείγμα «Mary Anning 3» βρέθηκε σε αυτήν την περιοχή εμπλουτισμένη με άργιλο. Αυτό είναι ένα σχολιασμένο κοντινό πλάνο τριών οπών που άνοιξε το Curiosity της NASA σε βράχο του Άρη σε μια τοποθεσία με το παρατσούκλι «Mary Anning» τον Οκτώβριο του 2020. Το δείγμα όπου το ρόβερ βρήκε έναν ποικίλο αριθμό οργανικών μορίων προήλθε από το «Mary Anning 3». (Ένα κοντινό σημείο με το παρατσούκλι «Mary Anning 2» παρέμεινε αχρησιμοποίητο.)

Μια φρέσκια ματιά στο Νεφέλωμα του Καρκίνου. Αυτή η παρατήρηση από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, που δημοσιεύθηκε στις 23 Μαρτίου 2026, δίνει μια απαράμιλλη, λεπτομερή ματιά στις συνέπειες μιας σουπερνόβα και στο πώς αυτή έχει εξελιχθεί κατά τη διάρκεια της μακράς ζωής του τηλεσκοπίου.Το Hubble κατέγραψε την περίπλοκη νηματοειδή δομή του νεφελώματος, καθώς και την σημαντική προς τα έξω κίνηση αυτών των νηματίων σε διάστημα 25 ετών, με ρυθμό 3,4 εκατομμυρίων μιλίων ανά ώρα.Μάθετε περισσότερα για το Νεφέλωμα του Καρκίνου. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-revisits-crab-nebula-to-track-25-years-of-expansion/ Αυτή η εικόνα που κατέγραψε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA από το Νεφέλωμα του Καρκίνου, σε συνδυασμό με προηγούμενες παρατηρήσεις του και εκείνες άλλων τηλεσκοπίων, επιτρέπει στους αστρονόμους να μελετήσουν πώς το υπόλειμμα σουπερνόβα διαστέλλεται και εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου.

H αποτυχία της Apple στη τεχνητή νοημοσύνη αιτία της αλλαγής ηγεσίας. Ο Τιμ Κουκ αποχωρεί από τον τεχνολογικό κολοσσό εξαιτίας της αργής υλοποίησης συστημάτων ΑΙ. Στελέχη και αναλυτές της βιομηχανίας της τεχνολογίας αποκάλυψαν αυτό που θεωρούν ως τον πραγματικό λόγο της αποχώρησης του Τιμ Κουκ από την Apple.Μετά από 15 χρόνια στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου ο Κουκ θα παραδώσει τη σκυτάλη στον Τζον Τέρνους, τον σημερινό επικεφαλής μηχανικής υλικού ο οποίος εργάζεται στην εταιρεία εδώ και 25 χρόνια. Σύμφωνα με ειδικούς ο πραγματικός λόγος της «αιφνιδιαστικής» αποχώρησης του Cook μπορεί να είναι η απογοητευτική πορεία του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης της Apple, το Apple Intelligence.Το σύστημα ανακοινώθηκε το 2024 με μεγάλες προσδοκίες και παρουσιάστηκε από την εταιρεία ως «ένα νέο κεφάλαιο στην καινοτομία της Apple». Ωστόσο, σύντομα δέχθηκε έντονη κριτική λόγω της αργής υλοποίησης, των περιορισμένων δυνατοτήτων και της απουσίας προηγμένων λειτουργιών τεχνητής νοημοσύνης.Σύμφωνα με αναλυτές και ανθρώπους του χώρου τα στελέχη της Apple άρχισαν να αμφιβάλλουν αν ο 65χρονος CEO μπορούσε να οδηγήσει την εταιρεία στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Η Ρεμπέκα Κρουκ επικεφαλής της εταιρείας τεχνολογικών συμβούλων MSQ DX δήλωσε ότι οι αποτυχίες της Apple στον τομέα της AI αποτελούσαν σταθερό σημείο πίεσης με τους αναλυτές να ρωτούν επανειλημμένα αν η εταιρεία είναι έτοιμη για ένα μέλλον πέρα από το iPhone.Ο Τιμ Κουκ δεν αποχωρεί πλήρως από την Apple καθώς θα παραμείνει ως εκτελεστικός πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου διαχειριζόμενος κυρίως τις γεωπολιτικές σχέσεις της εταιρείας. Μετά από μια μεταβατική περίοδο μέσα στο καλοκαίρι ο Τζον Τέρνους θα αναλάβει πλήρως τα καθήκοντα του CEO. Η Apple υποστηρίζει ότι αυτή η αλλαγή αποτελεί μέρος ενός μακροχρόνιου σχεδίου διαδοχής, ωστόσο αρκετοί ειδικοί διαφωνούν και θεωρούν την εξέλιξη απρόσμενη.Ο Νταν Άιβς επικεφαλής έρευνας τεχνολογίας στη Wedbush Securities χαρακτήρισε την αποχώρηση του Κουκ «σοκαριστική» και νωρίτερη από το αναμενόμενο επισημαίνοντας ότι η Apple βρίσκεται σε κρίσιμη φάση αναδιάρθρωσης της στρατηγικής της στην τεχνητή νοημοσύνη. Ένας βασικός παράγοντας φαίνεται να ήταν η αυξανόμενη πίεση προς την Apple να παρουσιάσει μια επιτυχημένη στρατηγική στον τομέα της AI.Στα τέλη του 2024 η Apple παρουσίασε το Apple Intelligence, το οποίο ο Cook χαρακτήρισε «το επόμενο μεγάλο βήμα». Ωστόσο, πριν ακόμη από την κυκλοφορία, είχε δεχθεί κριτική για την έμφαση σε αποτυχημένα hardware πρότζεκτ όπως το Apple Vision Pro αντί για επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.Το Apple Intelligence τελικά δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες. Σημαντικές λειτουργίες, όπως μια βελτιωμένη έκδοση του Siri με AI, δεν υλοποιήθηκαν, ενώ η κυκλοφορία στην Ευρώπη καθυστέρησε λόγω νομικών ζητημάτων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο νέος CEO Ο Τζον Τέρνους είναι σήμερα επικεφαλής μηχανικής υλικού. Από τότε που εντάχθηκε στην Apple το 2001, έχει συμβάλει στην ανάπτυξη σχεδόν όλων των βασικών προϊόντων της εταιρείας, από τα iPhone μέχρι τα AirPods, ενώ είχε σημαντικό ρόλο και στην ανάπτυξη των ιδιόκτητων επεξεργαστών της Apple.Σε ηλικία 50 ετών βρίσκεται περίπου στην ίδια φάση καριέρας με τον Κουκ όταν ανέλαβε τη θέση του CEO κάτι που θεωρείται ότι εξασφαλίζει σταθερή ηγεσία για την επόμενη δεκαετία. Υπάρχει αυξανόμενη πεποίθηση ότι ο Τέρνους είναι καταλληλότερος για να οδηγήσει την Apple στη νέα εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.Παρά την αποχώρησή του ο Τιμ Κουκ αφήνει πίσω του μια εντυπωσιακή κληρονομιά έχοντας αυξήσει την αξία της Apple από περίπου 350 δισεκατομμύρια δολάρια σε 4 τρισεκατομμύρια και σχεδόν τετραπλασιάζοντας τα ετήσια έσοδα της εταιρείας. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101272/h-apotychia-tis-apple-sti-techniti-noimosyni-aitia-tis-allagis-igesias/

Ανακαλύφθηκε αρχαίος ξάδερφος των κροκόδειλων με πανίσχυρα σαγόνια. Ζούσε πριν από 210 εκατ. έτη στο σημερινό Νέο Μεξικό στις ΗΠΑ. Αξονικές τομογραφίες ενός δείγματος δεκαετιών από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Yale Peabody αποκάλυψαν ένα νέο είδος κροκοδειλόμορφου όντος με κοντό ρύγχος και ασυνήθιστα ισχυρά σαγόνια προσφέροντας ένα σπάνιο «στιγμιότυπο» οικολογικής εξειδίκευσης στην Ύστερη Τριαδική περίοδο.Το είδος Eosphorosuchus lacrimosa ζούσε πριν από περίπου 210 εκατομμύρια χρόνια κοντά σε ποτάμια και λίμνες στη σημερινή περιοχή του Νέου Μεξικού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ένα γρήγορο αρπακτικό με μεγάλα πίσω πόδια και μικρότερα πιο λεπτά μπροστινά άκρα. Διέθετε επίσης κοντό ρύγχος, ιδιαίτερα ενισχυμένο κρανίο και ανεπτυγμένους μύες σιαγόνων ιδανικούς για να δαγκώνει δυνατά μεγάλα θηράματα.«Αυτό δείχνει τη διαφοροποίηση των πρώιμων κροκοδειλόμορφων στην αρχή της Εποχής των Ερπετών. Κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο υπήρχαν δύο μεγάλες “δυναστείες” ερπετών που ανταγωνίζονταν για κυριαρχία: από τη μία η γραμμή που οδήγησε στους κροκόδειλους και τους αλιγάτορες και από την άλλη εκείνη που οδήγησε στα πουλιά, τα οποία είναι δεινόσαυροι» δήλωσε ο Δρ. Μπαρτ Μπουλάρ παλαιοντολόγος στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και στο Μουσείο Yale Peabody.«Οι δεινόσαυροι τότε ήταν λεπτά, ελαφριά ζώα που κινούνταν στα δύο πόδια, ενώ οι πρόγονοι των κροκοδείλων ήταν γρήγοροι, τετράποδοι θηρευτές, χαμηλόσωμοι και πιο στιβαροί παρόμοιοι με τσακάλια ή μεγάλα σκυλιά» λέει ο Μπουλάρι. Το βασικό απολίθωμα του Eosphorosuchus lacrimosa περιλαμβάνει τμήματα του κρανίου, της κάτω γνάθου, σπονδύλους, άκρα και στοιχεία θωράκισης. Ανασκάφηκε το 1948 στο Ghost Ranch στο Νέο Μεξικό και ήταν γνωστό στην επιστήμη για περίπου 75 χρόνια χωρίς όμως να έχει μελετηθεί πλήρως ή ταυτοποιηθεί. Η εξελικτική γραμμή Η φυλογενετική ανάλυση των ερευνητών τοποθετεί το Eosphorosuchus lacrimosa κοντά στη βάση της εξελικτικής γραμμής των κροκοδειλόμορφων, έξω από μια ομάδα που περιλαμβάνει το συγγενικό είδος Hesperosuchus agilis. Αυτό δείχνει ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του εμφανίστηκαν πολύ νωρίς στην εξέλιξη αυτής της ομάδας.Σημαντικό είναι επίσης ότι τα απολιθώματα του Eosphorosuchus lacrimosa βρέθηκαν μαζί με εκείνα του Hesperosuchus agilis. Η συνύπαρξη αυτών των δύο μορφών υποδηλώνει ότι ακόμη και οι πρώιμοι κροκοδειλόμορφοι είχαν ήδη αρχίσει να μοιράζονται οικολογικές «θέσεις», εξειδικευόμενοι σε διαφορετικούς τρόπους διατροφής.«Το Eosphorosuchus lacrimosa είναι ένα από τα λίγα καλά διατηρημένα πρώιμα συγγενικά είδη των κροκοδείλων, και η συνύπαρξή του με το Hesperosuchus agilis αντιπροσωπεύει την αυγή της λειτουργικής διαφοροποίησης στη γραμμή που οδήγησε στους σύγχρονους κροκόδειλους. Εκτός από τη μοναδική ανατομία και την ιστορία διατήρησής του, το δείγμα δείχνει πόσο σημαντικές είναι οι συλλογές μουσείων, καθώς μπορούν ακόμη να αποκαλύπτουν νέα στοιχεία για την ιστορία της ζωής» δήλωσε η Μιράντα Μαργκούλις Ονούμα διδακτορική φοιτήτρια στο Γέιλ.Οι ερευνητές τονίζουν ότι η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική επειδή προσφέρει μια εικόνα ενός αρχαίου οικοσυστήματος με πλούσια βιοποικιλότητα, όπου συγγενικά είδη είχαν ήδη διαφοροποιήσει τους ρόλους τους, εξελίσσοντας εξειδικευμένες διατροφικές προσαρμογές. Αριστερά στην καλλιτεχνική απεικόνιση είναι το άγνωστο μέχρι σήμερα κροκοδειλόμορφο είδος που βρίσκεται μαζί με ένα άλλο είδος πάνω από το νεκρό δεινόσαυρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2101241/anakalyfthike-archaios-xaderfos-ton-krokodeilon-me-panischyra-sagonia/