Δροσος Γεωργιος

Πόση ενέργεια απελευθερώνεται όταν συγκρούονται δυο υπερμαζικές μαύρες τρύπες. Η σύγκρουση των υπερμαζικών μαύρων τρυπών συγκλονίζει ολόκληρο το σύμπαν. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η συγχώνευση δυο μαύρων τρυπών είναι η προφανής τελική μοίρα τους. Δεδομένου ότι «o σκοπός της ζωής» αυτών των αντικειμένων είναι να καταβροχθίζουν τα πάντα, φαίνεται αναπόφευκτο το να φαγωθούν και μεταξύ τους. Αλλά το τι συμβαίνει όταν συγκρούονται δεν είναι καθόλου απλό.Το γεγονός ότι όταν συγκρούονται απελευθερώνουν ενέργεια – και μάλιστα τόση πολλή ενέργεια – φαίνεται ακατανόητο. Οι μαύρες τρύπες είναι μαύρες αφού οτιδήποτε πέφτει μέσα τους κάνει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Τίποτε, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να διαφύγει μόλις περάσει τον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας, το σημείο χωρίς επιστροφή. Αλλά όλη η δράση συμβαίνει ακριβώς πριν από την διέλευση αυτού του ορίου από το οποίο «απαγορεύεται η έξοδος».Για να δούμε το γιατί, ας εξετάσουμε τα δυαδικά συστήματα μαύρων τρυπών με αστρικές μάζες, τα οποία ξεκινούν ως ένα ζεύγος τεράστιων άστρων που περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο. Τα άστρα τελικά εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς (σουπερνόβα) και οι αντίστοιχοι πυρήνες τους καταρρέουν σχηματίζοντας μαύρες τρύπες με μάζα έως και 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Τέτοια συστήματα είναι σχετικά σπάνια. Αλλά ακόμη πιο σπάνια είναι εκείνα όπου οι δύο μαύρες τρύπες βρίσκονται αρκετά κοντά ώστε τελικά να συγκρουστούν. Αν τέτοιες μαύρες τρύπες σχηματίζονταν σε απόσταση ενός δισεκατομμυρίου χιλιομέτρων μεταξύ τους, η διαδικασία μέχρι την συγχώνευση θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο από τα σχεδόν 14 δισεκατομμύρια χρόνια που υπάρχει το σύμπαν.Αν οι μαύρες τρύπες όντως πλησιάσουν αρκετά, ίσως επειδή η βαρύτητα ενός άστρου που περνά κοντά τις «ωθήσει» πιο κοντά – τότε αναλαμβάνει δράση ένα πολύ παράξενο φαινόμενο: σπειροειδώς πλησιάζουν ολοένα και περισσότερο η μία την άλλη εξαιτίας των βαρυτικών κυμάτων που εκπέμπουν. Η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν μάς λέει ότι κάθε επιταχυνόμενη μάζα δημιουργεί κυματισμούς στον ιστό του χωροχρόνου που διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός. Ακόμη και όταν σηκώνεστε από την καρέκλα σας παράγετε βαρυτικά κύματα, όμως είναι εξαιρετικά χαμηλής ενέργειας και υπερβολικά ασθενή για να ανιχνευθούν.Όμως οι μαύρες τρύπες είναι εξαιρετικά μαζικές, και όταν δύο από αυτές περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη μπορούν να κινούνται με ένα σημαντικό κλάσμα της ταχύτητας του φωτός, παράγοντας έτσι άφθονα και ισχυρά βαρυτικά κύματα. Τα κύματα αυτά σχηματίζονται έξω από τον ορίζοντα γεγονότων, επομένως μπορούν να διαδοθούν ελεύθερα στο ευρύτερο σύμπαν. Η ενέργεια προέρχεται από την μείωση της δυναμικής ενέργειας του συστήματος των μαύρων τρυπών. Καθώς οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν αυτά τα κύματα, οι τροχιές τους συρρικνώνονται λόγω της ενέργειας που δαπανάται, φέρνοντάς τις ολοένα και πιο κοντά. Αυτό αυξάνει επίσης την επιτάχυνσή τους, ενισχύοντας περαιτέρω την εκπομπή βαρυτικών κυμάτων και προκαλώντας ακόμη πιο στενές τροχιές. Στα τελευταία λίγα δευτερόλεπτα, οι μαύρες τρύπες στροβιλίζονται η μία γύρω από την άλλη σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, εκπέμποντας ολοένα και ισχυρότερα βαρυτικά κύματα, μέχρι που τελικά συγχωνεύονται, ενώνονται σε μία πιο μαζική μαύρη τρύπα. Μέχρι σήμερα, οι αστρονόμοι έχουν καταφέρει να ανιχνεύσουν περίπου 300 τέτοιες συγχωνεύσεις διαμέσου των βαρυτικών κυμάτων που τις συνοδεύουν.Το κλειδί για τον υπολογισμό της ποσότητας της ενέργειας που εκτοξεύεται είναι η συνειδητοποίηση ότι η μάζα της προκύπτουσας μαύρης τρύπας δεν είναι απλώς το άθροισμα των προγόνων της. Σύμφωνα με τις σχετικιστικές εξισώσεις, περίπου το 5% της συνδυασμένης μάζας του ζευγαριού μετατρέπεται σε βαρυτικά κύματα εκείνη την τελική στιγμή. Αυτή η μετατροπή διέπεται από την πιο διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν, E = mc2, όπου m είναι η μάζα των μελανών οπών που χάνεται σε ενέργεια και c είναι η ταχύτητα του φωτός.Για πόση ενέργεια μιλάμε εδώ; Μεγάλη … Κάνοντας τις πράξεις για τη σύγκρουση, π.χ. δύο μαύρων τρυπών με μάζα πέντε ηλιακών μαζών, η ποσότητα ενέργειας που θα εκπεμφθεί σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο από μια τέτοια συγχώνευση θα ήταν περίπου ίση με αυτήν που θα εκπέμψει ο ήλιος σε επτά τρισεκατομμύρια χρόνια. Δηλαδή, για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα αυτές οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν περισσότερη ενέργεια από το φως ενός δισεκατομμυρίου γαλαξιών γεμάτων άστρα. Κι αυτές είναι σχετικά μικρές μαύρες τρύπες. Άλλες είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερες. Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες έχουν από 100.000 έως και δισεκατομμύρια – ναι, δισεκατομμύρια – φορές την μάζα του Ήλιου. Υπάρχουν στα κέντρα όλων των μεγάλων γαλαξιών, συμπεριλαμβανομένου του Γαλαξία μας (αν και η δική μας, που ονομάζεται Sagittarius A*, είναι σχετικά ελαφριά, με μόλις τέσσερα εκατομμύρια ηλιακές μάζες). Το πώς έγιναν τόσο μεγάλες εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο έντονης επιστημονικής συζήτησης. Μπορεί να γεννιούνται ήδη μεγάλες και να μεγαλώνουν ακόμη περισσότερο ή να ξεκίνησαν μικρές και να αυξήθηκαν σε μέγεθος καθώς σχηματιζόταν γύρω τους ο γαλαξίας.Οι υπερμαζικές μαύρες τρύπες συνήθως ζουν μοναχικές ζωές, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει όταν οι γαλαξίες συγκρούονται και συγχωνεύονται. Οι δύο υπερμαζικές μαύρες τρύπες στα κέντρα κάθε γαλαξία αρχίζουν να περιφέρονται η μία γύρω από την άλλη, όπως και τα ξαδέρφια τους με τις ταπεινές αστρικές μάζες. Μπορούν τελικά σπειροειδώς να συγκλίνουν και να συγχωνευθούν (αν και οι λεπτομέρειες είναι κάπως περίπλοκες).Δεδομένων των τεράστιων μαζών τους, η τελική κοσμο-σεισμική έκρηξη βαρυτικής ακτινοβολίας που εκπέμπουν είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη. Αν επαναλάβουμε τον παραπάνω υπολογισμό με ένα ζευγάρι μαύρων τρυπών 100 εκατομμυρίων ηλιακών μαζών η καθεμία, τα νούμερα εκτοξεύονται. Η ενέργεια που εκπέμπουν στο τελευταίο δευτερόλεπτο πριν την συγχώνευση είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη συνολική ενέργεια που εκπέμπουν όλα τα άστρα του ορατού σύμπαντος στο ίδιο χρονικό διάστημα!Κι όμως, αυτές οι «μεγαλύτερες στο σύμπαν» εκρήξεις είναι αόρατες. Γιατί; Διότι τα ίδια τα βαρυτικά κύματα είναι αόρατα και μπορούν να εκπέμπονται χωρίς να συνοδεύονται από φως. Εξασθενούν επίσης με την απόσταση, και οι συγχωνεύσεις υπερμαζικών μαύρων τρυπών συμβαίνουν συνήθως δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μέχρι να φτάσουν στη Γη, τα κύματα είναι σχεδόν μη ανιχνεύσιμα. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι έχουμε δει μια τέτοια συγχώνευση, αν και δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί. Σε μια δεκαετία περίπου, μπορεί να έχουμε πολλά περισσότερα δεδομένα από την αποστολή LISA (Laser Interferometer Space Antenna) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, τα οποία θα αποδείξουν ότι αυτά τα ιλιγγιώδη, κολοσσιαία γεγονότα πράγματι συμβαίνουν.Ακόμη και τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, βαρυτικά κύματα από αφάνταστα κατακλυσμικές συγχωνεύσεις μαύρων τρυπών διαπερνούν το σώμα σας. Ευτυχώς όμως με την ισχύ τους πολύ εξασθενημένη, πολύ μικρότερη κι από έναν ψίθυρο, αφού προκλήθηκαν σε αδιανόητα μεγάλη απόσταση από τη Γη. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: How much energy is released when supermassive black holes collide? – https://www.scientificamerican.com/article/how-much-energy-is-released-when-supermassive-black-holes-collide/

Επικοινωνία μεταξύ παραλλήλων συμπάντων; Στην δημοσίευσή της με τίτλο ‘Quantum observers can communicate across multiverse branches’, η φυσικός Maria Violaris υποστηρίζει ότι η επικοινωνία μεταξύ παράλληλων συμπάντων είναι εφικτή – εφόσον η θεωρία των πολλών κόσμων της κβαντικής φυσικής(*) είναι σωστή.Η θεωρία των πολλών κόσμων της κβαντικής φυσικής μας λέει ότι η κβαντική φυσική στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου τυχαία, απλώς φαίνεται τυχαία σε εμάς. Όταν παρατηρούμε το αποτέλεσμα μιας κβαντικής μέτρησης, δεν μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα τι θα συμβεί. Μπορούμε μόνο να προβλέψουμε την πιθανότητα για ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, για παράδειγμα, ένα σωματίδιο να εμφανιστεί στην αριστερή πλευρά της οθόνης με πιθανότητα 30%. Στη θεωρία των πολλών κόσμων, αυτό που λέγεται είναι ότι στην πραγματικότητα συμβαίνουν όλα τα πιθανά αποτελέσματα. Απλώς το καθένα συμβαίνει σε ένα διαφορετικό παράλληλο σύμπαν. Και εμείς παρατηρούμε πάντα μόνο ένα από αυτά. Αλλά αν τίποτα δεν είναι πραγματικά τυχαίο στην ερμηνεία των πολλών κόσμων, τότε πώς γίνεται οι παρατηρητές να χωρίζονται τυχαία σε σύμπαντα έτσι ώστε τα αποτελέσματα να φαίνονται τυχαία; Ίσως γι αυτό η ερμηνεία των πολλών κόσμων μπορεί να είναι μια ανοησία.Οι υποστηρικτές των πολλών κόσμων λένε ότι αυτό που συμβαίνει σε μια μέτρηση οδηγεί σε μια διακλάδωση ή διαχωρισμό των συμπάντων σε μια διαδικασία που είναι, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, αδύνατο να αντιστραφεί. Βασικά αντιστοιχεί σε αύξηση της εντροπίας· στην κβαντική φυσική αυτό συμβαίνει μέσω της αποσυνοχής (decoherence). Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, μετά την μέτρηση, οι διαφορετικοί κλάδοι, ο καθένας με διαφορετικό αποτέλεσμα μέτρησης, αποσυνδέονται. Υπάρχει ένας κλάδος στον οποίο το σωματίδιο πήγε στην αριστερή πλευρά της οθόνης και το είδατε αριστερά, και ένας στον οποίο πήγε στη δεξιά πλευρά και το είδατε δεξιά, και ένας στον οποίο … καθόσασταν στο κρεβάτι εκείνη τη μέρα. Αυτές οι διαφορετικές εκδοχές του εαυτού σας βρίσκονται σε «υπέρθεση», υπάρχουν ταυτόχρονα.Στην εργασία της, η Maria Violaris υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα έξυπνο κόλπο που μπορούμε να κάνουμε στο σενάριο των πολλών κόσμων το οποίο κανείς δεν είχε σκεφτεί μέχρι σήμερα. Ας υποθέσουμε ότι κάνουμε μια μέτρηση που χωρίζει το σύμπαν σε αρκετούς κλάδους. Για απλούστευση, ας πούμε ότι είναι μόνο δύο κλάδοι. Τώρα φανταστείτε ότι σε κάθε κλάδο υπάρχει ένα αντίγραφο ενός παρατηρητή. Ο καθένας παρατηρεί ένα διαφορετικό αποτέλεσμα μέτρησης, οπότε οι παρατηρητές είναι επίσης διαφορετικοί. Αλλά γνωρίζουμε ακριβώς πώς διαφέρουν επειδή μας το λέει η εξίσωση Schrödinger. Τώρα, σε έναν κλάδο, ο παρατηρητής γράφει ένα μήνυμα – όχι κάτι κβαντικό, αλλά ένα παλαιάς κοπής «κλασικό» μήνυμα, όπως λένε οι φυσικοί. Σκεφτείτε το σαν γραπτό μήνυμα σε ένα κομμάτι χαρτί. Η συγγραφέας δείχνει ότι αν ο παρατηρητής, αφού γράψει το μήνυμα, χάσει κάθε μνήμη αυτής της πράξης, τότε μπορεί κανείς να ανταλλάξει τους παρατηρητές των δύο κλάδων.Έτσι, ο παρατηρητής λαμβάνει ένα μήνυμα από τον άλλο κλάδο, όχι επειδή το μήνυμα πέρασε από το ένα παράλληλο σύμπαν στο άλλο, αλλά επειδή το έκανε ο παρατηρητής. Όπως το θέτει η συγγραφέας: ο παρατηρητής «σε υπέρθεση μπορεί να λάβει ένα μήνυμα γραμμένο από ένα ξεχωριστό αντίγραφο του εαυτού του στο πολυ-σύμπαν». Και «ο παρατηρητής που δεν έγραψε ποτέ το μήνυμα το κατέχει παρ’ όλα αυτά, ενώ ο παρατηρητής που το έγραψε δεν το έχει πια». Και το εντυπωσιακό είναι ότι αυτό είναι απόλυτα συμβατό με την κβαντική φυσική.Το προφανές ερώτημα που προκύπτει τώρα είναι το εξής: καταρχάς πώς διασφαλίζεται ότι ο παρατηρητής ξεχνάει τελείως το μήνυμα και πώς ένας παρατηρητής περνάει από τον έναν κλάδο στον άλλο. Μαθηματικά μπορείς να το κάνεις αυτό. Στην πραγματικότητα … μάλλον είναι κομμάτι δύσκολο. Θα έπρεπε να παρακολουθείς την ακριβή κβαντική κατάσταση του εγκεφάλου του παρατηρητή και να μπορείς να την χειριστείς. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι στην πράξη δεν χρειαζόμαστε πραγματικά ο παρατηρητής να είναι άνθρωπος, χρειαζόμαστε απλώς ένα είδος πρωτοκόλλου για τη σύνταξη ενός μηνύματος. Έτσι, αν μπορούμε να σκεφτούμε ένα πρωτόκολλο που είναι αρκετά απλό ώστε να μπορούμε να το ανταλλάξουμε από τον έναν κλάδο στον άλλο, τότε θα μπορούσαμε να υλοποιήσουμε αυτή τη διάταξη. Από την άλλη πλευρά, αυτό ακυρώνει τον σκοπό, γιατί αν το πράγμα που ανταλλάξατε δεν είναι παρατηρητής, τότε δεν υπήρξε επικοινωνία μεταξύ των κλάδων. διαβάστε περισσότερες λεπτομέρειες: 1. Physicist Publishes Method For Communicating With Parallel Universes – https://backreaction.blogspot.com/2026/02/physicist-publishes-method-for.html 2. Quantum observers can communicate across multiverse branches – https://arxiv.org/abs/2601.08102 (*) Η θεωρία των παράλληλων συμπάντων της κβαντικής φυσικής H εξίσωση Σρέντιγκερ περιγράφει μια αιτιοκρατική εξέλιξη της κατάσταση ενός κβαντικού συστήματος, η οποία προσδιορίζει μονοσήμαντα την μελλοντική μορφή της κυματοσυνάρτησής του, αν είναι γνωστή η παρούσα. Αντίθετα, η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια μέτρηση είναι απολύτως μη αιτιοκρατική διαδικασία και απολύτως ασυμβίβαστη με την εξίσωση.Το 1957 ο μεταπτυχιακός φοιτητής του Πρίνστον, Χιου Έβερετ ο τρίτος (Hugh Everett III), είχε διατυπώσει στην διδακτορική του διατριβή μια πραγματικά ριζοσπαστική πρόταση: Η κυματοσυνάρτηση δεν καταρρέει ποτέ! Ενώ η κλασική κβαντομηχανική (σχολή Κοπεγχάγης) υποστηρίζει ότι αναγκαία προϋπόθεση για να οδηγούν οι μετρήσεις μας σε σαφή και μονοσήμαντα αποτελέσματα είναι να θεωρηθούν οι μετρητικές μας συσκευές ως καθαρά κλασικά αντικείμενα, για τα οποία επομένως δεν ισχύει η αρχή της επαλληλίας, σύμφωνα με την θεωρία του Έβερετ, η κβαντομηχανική ισχύει παντού, επομένως και για τις μετρητικές μας συσκευές. Δηλαδή η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει το σύμπαν μας απλώς μεταβάλλεται διαρκώς, αιτιοκρατικά, και διέπεται από την εξίσωση του Σρέντιγκερ ανεξαρτήτως αν λαμβάνουν χώρα παρατηρήσεις ή όχι. Έτσι η εξίσωση του Σρέντιγκερ δεσπόζει χωρίς «εάν» ή «αλλά». Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να σκεφτούμε την θεωρία του Έβερετ σαν μια «Λάιτ Κβαντική Μηχανική»: να πάρουμε δηλαδή την εκδοχή της θεωρίας που συναντάμε στα εγχειρίδια και απλώς να αφαιρέσουμε το αξίωμα που μιλάει για την κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και τις πιθανότητες.Θεωρώντας το παράδειγμα της γάτας του Σρέντιγκερ, η ζωντανή γάτα, όπως και η νεκρή γάτα είναι δυο φυσικά πραγματοποιήσιμες καταστάσεις μιας γάτας. Αν η γάτα θεωρηθεί κβαντικό αντικείμενο, τότε και κάθε γραμμικός συνδυασμός των καταστάσεων «ζωντανή γάτα» και «νεκρή γάτα» θα είναι επίσης μια φυσική πραγματοποιήσιμη κατάσταση της γάτας. Όταν ο παρατηρητής ανοίγει το κουτί βλέπει μόνο τη μία. Σύμφωνα με τον Έβερετ, το σύμπαν έχει χωριστεί σε δυο παράλληλα σύμπαντα και στο τέλος του πειράματος θα υπάρχουν δυο διαφορετικές εκδοχές σας, χωρίς όμως η καθεμία να έχει ιδέα για την ύπαρξη της άλλης. Στην μία εκδοχή σας μετά το άνοιγμα του κουτιού βρίσκετε τη γάτα να είναι ζωντανή, ενώ στην άλλη νεκρή! πηγές: 1. Παράλληλοι κόσμοι, παράλληλες ζωές – physicsgg.me/2017/03/11/ https://physicsgg.me/2017/03/11/παράλληλοι-κόσμοι-παράλληλες-ζωές/ 2. Στέφανος Τραχανάς, ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ – https://cup.gr/book/ermineies-kvantomichanikis/ https://cup.gr/book/ermineies-kvantomichanikis/ Η συνοριακή γραμμή μεταξύ κβαντικού και κλασικού κόσμου. Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι παρατηρητές στους διακριτούς κλάδους ενός πολυσύμπαντος του Έβερετ δεν μπορούν να επικοινωνήσουν χωρίς να παραβιάσουν τη γραμμικότητα της κβαντικής θεωρίας. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ένα αντιπαράδειγμα, που υποδεικνύει ότι η επικοινωνία μεταξύ των κλάδων είναι στην πραγματικότητα δυνατή, στο πλαίσιο της τυπικής κβαντικής θεωρίας. Εξετάζεται ένα σενάριο του «φίλου του Wigner», όπου ένας παρατηρητής (Wigner) μπορεί να έχει κβαντικό έλεγχο πάνω σε έναν άλλο παρατηρητή (τον φίλο). Σε ένα νοητικό πείραμα ο φίλος σε υπέρθεση μπορεί να λάβει ένα μήνυμα γραμμένο από ένα διακριτό αντίγραφο του εαυτού του στο πολυσύμπαν, με την βοήθεια του Wigner. Για να διατηρηθεί η ισχύς της κβαντικής θεωρίας, οι παρατηρητές δεν πρέπει να έχουν καμία μνήμη του μηνύματος που έστειλαν. Το εν λόγω νοητικό πείραμα αμφισβητεί την συμβατική άποψη σχετικά με τα τελικά όρια του τι είναι δυνατό σε ένα πολυσύμπαν του Έβερετ. H κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια μέτρηση θέσης: Η ανίχνευση σωματιδίου από έναν μετρητή πάνω στη Γη προκαλεί στιγμιαίο μηδενισμό της κυματοσυνάρτησης σε περιοχές που μπορεί να απέχουν μέχρι και έτη φωτός από τη γη. Η κυματοσυνάρτηση που περιγράφει το σωματίδιο καταρρέει αμέσως στην ακραία εντοπισμένη μορφή μιας συνάρτησης δέλτα και εξαφανίζεται ακαριαία από παντού αλλού. Είναι ως εάν η μέτρηση να «ρούφηξε» την κυματοσυνάρτηση για να τη συγκεντρώσει στιγμιαία στο σημείο που εντοπίστηκε το σωματίδιο. Όμως μια τέτοια στιγμιαία κατάρρευση – η οποία θα μπορούσε να φορά ακόμα και μια κυματοσυνάρτηση που εκτεινόταν θεωρητικά (έστω και με απειροελάχιστο πλάτος) μέχρι την … Ανδρομέδα – δείχνει να έχει έναν εμφανώς μη τοπικό χαρακτήρα. Είναι σαν να ενεργοποιείται κατά τη μέτρηση μια «αλλόκοτη δράση εξ’ αποστάσεως» , όπως χαρακτήριζε το φαινόμενο ο Einstein. Δεδομένου όμως ότι η κυματοσυνάρτηση ψ είναι μια μαθηματική οντότητα – ένα κύμα πιθανότητας και όχι ένα φυσικό κύμα που μεταφέρει ενέργεια και ορμή-, αυτή η στιγμιαία κατάρρευσή της δεν συνεπάγεται αντίστοιχη ακαριαία μετακίνηση ενέργειας και ορμής στον χώρο, και επομένως σίγουρα δεν παραβιάζει τη θεωρία της σχετικότητας. Απλώς με τη μέτρηση «αποσύρονται» όλα τα ενδεχόμενα που υπήρχαν πριν και δεν πραγματώθηκαν με την εκτέλεσή της. Διότι με τη μέτρηση μάθαμε πλέον ότι το σωματίδιο είναι στη θέση που μετρήθηκε στη Γη και όχι κάπου αλλού, οπότε η κυματοσυνάρτησή του θα πρέπει να «συμμωρφωθεί» με αυτό που μάθαμε. Η κυματοσυνάρτηση δεν είναι φυσικό κύμα αλλά κύμα πληροφορίας πιθανοκρατικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με τη σχολή της Κοπεγχάγης αυτή η ακραία μη τοπικότητα της κβαντομηχανικής θα πρέπει να γίνει δεκτή – όπως και ο πιθανοκρατικός της χαρακτήρας – ως ένα θεμελιώδες χαρακτηριστικό του φυσικού κόσμου.

Εκτοξεύτηκε το Crew-12 της SpaceX της NASA Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA απογειώθηκε στις 5:15 π.μ. EST από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Ακρωτηρίου Κανάβεραλ στη Φλόριντα.Οι αστροναύτες της NASA, Τζέσικα Μέιρ και Τζακ Χάθαγουεϊ, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Σόφι Αντενότ και ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, βιώνουν μια ραγδαία διακύμανση 2 γραμμαρίων  , καθώς το διαστημόπλοιο Dragon της SpaceX και ο πύραυλος Falcon 9 περνούν από μια σειρά γεγονότων.Το διαστημόπλοιο θα χρειαστεί περίπου 34 ώρες για να συνδεθεί αυτόνομα με τη μονάδα Harmony του διαστημικού σταθμού στις 3:15 μ.μ. το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, ενώ θα ταξιδεύει με 17.000 μίλια/ώρα σε τροχιά γύρω από τη Γη.  Στη συνέχεια, οι εννέα κινητήρες Merlin στο πρώτο στάδιο του Falcon 9 θα κάψουν ένα εκατομμύριο λίβρες προωθητικού καυσίμου κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών λεπτών. Η ζωντανή κάλυψη της μετάδοσης του Crew-12 μεταδίδεται στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε  πώς να παρακολουθείτε   περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/13/nasas-spacex-crew-12-launches/ Ένας πύραυλος SpaceX Falcon 9 με ένα διαστημόπλοιο Dragon στην κορυφή του, που μεταφέρει τους αστροναύτες της NASA Jessica Meir και Jack Hathaway, την αστροναύτη του ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος) Sophie Adenot και τον κοσμοναύτη της Roscosmos Andrey Fedyaev, απογειώνεται στις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 στον Διαστημικό Σταθμό Cape Canaveral στη Φλόριντα προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Το SpaceX Crew-12 της NASA είναι η 12η αποστολή εκ περιτροπής πληρώματος του διαστημοπλοίου SpaceX Dragon και του πυραύλου Falcon 9 προς τον διαστημικό σταθμό, στο πλαίσιο του Εμπορικού Προγράμματος Πληρώματος της NASA. Ενημερώσεις σχετικά με τα σημερινά ορόσημα θα αναρτηθούν στο ιστολόγιο της αποστολής , στο @NASAKennedy στο X ή στο NASA Kennedy στο Facebook. Επιστημονικοί στόχοι του πληρώματος SpaceX-12 της NASA' Κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης αποστολής του Crew-12 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το πλήρωμα θα διεξάγει μια ποικιλία επιστημονικών πειραμάτων με στόχο την προώθηση της έρευνας και της τεχνολογίας για αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη, και προς όφελος της ανθρωπότητας στη Γη.Το πλήρωμα θα μελετήσει πώς τα βακτήρια που προκαλούν πνευμονία μπορούν να οδηγήσουν σε μακροχρόνια καρδιακή βλάβη, θα ερευνήσει πώς τα φυσικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του αίματος κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης και θα βελτιώσει την παραγωγή ενδοφλέβιας χορήγησης υγρών κατ' απαίτηση . Η τεχνολογία επαληθεύει τη λειτουργία ενός μικροσκοπικού συστήματος που χρησιμοποιεί πόσιμο νερό στον διαστημικό σταθμό για την παρασκευή αλατούχου διαλύματος για τη θεραπεία ιατρικών παθήσεων κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης. Σε μελλοντικές εξερευνητικές αποστολές, το σύστημα θα μπορούσε να δώσει στα μέλη του πληρώματος τη δυνατότητα να παράγουν ενδοφλέβια υγρά κατ' απαίτηση.Τα μέλη του πληρώματος θα διερευνήσουν την αυτοματοποιημένη παρακολούθηση της υγείας των φυτών και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ του φυτού και του μικροοργανισμού που δεσμεύει το άζωτο , μια διαδικασία που παρέχει στα φυτά χρησιμοποιήσιμο άζωτο για να αναπτυχθούν σε μικροβαρύτητα στον διαστημικό σταθμό. Η έρευνα θα μπορούσε να βοηθήσει στην ανάπτυξη τρόπων καλλιέργειας τροφίμων κατά τη διάρκεια μελλοντικών διαστημικών αποστολών. Το πλήρωμα θα πραγματοποιήσει επίσης αρκετούς διαστημικούς περιπάτους. Για περισσότερα από 25 χρόνια, οι άνθρωποι ζουν και εργάζονται συνεχώς στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, προωθώντας την επιστημονική γνώση και κάνοντας ερευνητικές ανακαλύψεις που δεν είναι δυνατές στη Γη. Ο σταθμός αποτελεί ένα κρίσιμο πεδίο δοκιμών για τη NASA, ώστε να κατανοήσει και να ξεπεράσει τις προκλήσεις των διαστημικών πτήσεων μεγάλης διάρκειας και να επεκτείνει τις εμπορικές ευκαιρίες σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη. Καθώς οι εμπορικές εταιρείες επικεντρώνονται στην παροχή υπηρεσιών και προορισμών ανθρώπινης διαστημικής μεταφοράς στο πλαίσιο μιας ισχυρής οικονομίας σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη , η NASA επικεντρώνει τους πόρους της σε αποστολές στο βαθύ διάστημα στη Σελήνη, στο πλαίσιο της εκστρατείας Άρτεμις, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με άλλες δραστηριότητες στο εργαστήριο σε τροχιά: https://www.nasa.gov/international-space-station Μια εικόνα δείχνει τους σάκους του καλλιεργητικού μέσου κατά τη διάρκεια των δοκιμών πριν από την πτήση στο πλαίσιο του MVP Cell-09. Αυτή η έρευνα στοχεύει στην κατανόηση των κυτταρικών και μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων ο Streptococcus pneumoniae, η κύρια αιτία της πνευμονίας της κοινότητας, βλάπτει τον καρδιακό ιστό. Τα βακτήρια είναι γενικά πιο δραστικά και λοιμώδη στις μοναδικές συνθήκες του διαστήματος. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι η μικροβαρύτητα μπορεί να ενισχύει τις επιδράσεις του Streptococcus pneumoniae στα καρδιακά κύτταρα, υπερβάλλοντας σε σημαντικές κυτταρικές αποκρίσεις που δεν θα ανιχνεύονταν στη Γη. Πίστωση. Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ.

Το ηλιακό φως εξάγει οξυγόνο από το ρεγόλιθο χρησιμοποιώντας ηλιακή χημεία. Το έργο Επίδειξης Καρβοθερμικής Μείωσης (CaRD) της NASA ολοκλήρωσε ένα σημαντικό βήμα προς τη χρήση τοπικών πόρων για την υποστήριξη της ανθρώπινης εξερεύνησης στη Σελήνη. Η ομάδα του CaRD πραγματοποίησε ολοκληρωμένες δοκιμές πρωτοτύπων που χρησιμοποίησαν συμπυκνωμένη ηλιακή ενέργεια για την εξαγωγή οξυγόνου από προσομοιωμένο σεληνιακό έδαφος, ενώ παράλληλα επιβεβαίωσαν την παραγωγή μονοξειδίου του άνθρακα μέσω μιας ηλιακής χημικής αντίδρασης. Εάν αναπτυχθεί στη Σελήνη, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να επιτρέψει την παραγωγή προωθητικού χρησιμοποιώντας μόνο σεληνιακά υλικά και ηλιακό φως, μειώνοντας σημαντικά το κόστος και την πολυπλοκότητα της διατήρησης μιας μακροχρόνιας ανθρώπινης παρουσίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Τα ίδια κατάντη συστήματα που χρησιμοποιούνται για τη μετατροπή του μονοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο μπορούν επίσης να προσαρμοστούν για τη μετατροπή του διοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο και μεθάνιο στον Άρη. Το ολοκληρωμένο πρωτότυπο συνδύασε έναν καρβοθερμικό αντιδραστήρα παραγωγής οξυγόνου που αναπτύχθηκε από την Sierra Space, έναν ηλιακό συμπυκνωτή σχεδιασμένο από το Ερευνητικό Κέντρο Glenn της NASA στο Κλίβελαντ, κάτοπτρα ακριβείας που παράγονται από την Composite Mirror Applications και συστήματα αεροηλεκτρονικής, λογισμικού και ανάλυσης αερίων από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα. Το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον ηγήθηκε της διαχείρισης έργων, της μηχανικής συστημάτων, των δοκιμών και της ανάπτυξης βασικού υλικού και συστημάτων επίγειας υποστήριξης. https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/johnson/sunlight-extracts-oxygen-from-regolith-using-solar-chemistry/ Ένας ηλιακός συγκεντρωτής δοκιμάζεται στο πλαίσιο του έργου Επίδειξης Καρβοθερμικής Μείωσης (CaRD), το οποίο στοχεύει στην παραγωγή οξυγόνου από προσομοιωμένο σεληνιακό ρεγολίθο για χρήση στον νότιο πόλο της Σελήνης. Κατά τη διάρκεια αυτής της ολοκληρωμένης δοκιμής, η ομάδα συνδύασε τον συγκεντρωτή, τους καθρέφτες και το λογισμικό ελέγχου και επιβεβαίωσε την παραγωγή μονοξειδίου του άνθρακα.

Ελληνίδες ωκεανολόγοι καταδύθηκαν σε νησί της Ανταρκτικής. Στόχος η συλλογή δεδομένων από το θαλάσσιο πλέγμα της παγωμένης ηπείρου. Οι Ελληνίδες ωκεανολόγοι Διονυσία Ρηγάτου και Ελένη Κυτίνου πραγματοποίησαν την Τετάρτη την πρώτη επιστημονική κατάδυση από τη βουλγαρική βάση Άγιος Κλήμης της Οχρίδας στο νησί Λίβινγκστον στη Ανταρκτική. Έως τώρα οι επιστήμονες που λαμβάνουν μέρος στις βουλγαρικές αποστολές στην Ανταρκτική δεν είχαν κάνει κατάδυση στα νερά του νησιού.Η Ρηγάτου και η Κυτίνου είναι μέλη της 34ης Βουλγαρικής Αποστολής στην Ανταρκτική. Την περίοδο αυτή μελετούν το θαλάσσιο τροφικό πλέγμα στα νερά της Ανταρκτικής. Η έρευνά τους απαιτεί τη λήψη δειγμάτων από πολλά μέρη και βάθη, και μέσω της επιστημονικής κατάδυσης. Έκαναν την πρώτη τους κατάδυση για τη συλλογή δειγμάτων και την υποβρύχια τεκμηρίωση με την υποστήριξη μιας ομάδας αρμόδιας για υλικοτεχνικά θέματα και του γιατρού της βάσης, του Δρ. Ατανάς Πελτέκοφ.Το βουλγαρικό ερευνητικό πλοίο Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος (RSV 421) αναχώρησε για την Ανταρκτική από τη Βάρνα (στη Μαύρη Θάλασσα) στις 7 Νοεμβρίου 2025. Έπειτα από ένα ταξίδι που διήρκησε έναν μήνα στον Ατλαντικό Ωκεανό, το πλοίο έφθασε στο Μαρ ντελ Πλάτα, στη ναυτική βάση της Αργεντινής στις 13 Δεκεμβρίου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072341/ellinides-okeanologoi-katadythikan-se-nisi-tis-antarktikis/ Επιστήμονες θέλουν να φτιάξουν τεράστιο τείχος που θα προστατέψει τον Παγετώνα της Αποκάλυψης Φιλόδοξο σχέδιο αποτροπής του λιώσιμου ενός παγετώνα που απειλεί με πλανητική καταστροφή. Ο γιγάντιος παγετώνας Thwaites στη Δυτική Ανταρκτική που είναι περισσότερος γνωστός ως «Παγετώνας της Αποκάλυψης» αφού πιθανή κατάρρευση του θα προκαλέσει μια αλυσιδωτή περιβαλλοντική καταστροφή. Διεθνής ερευνητική ομάδα προτείνει ένα τρόπο προστασίας του παγετώνα που μοιάζει με σενάριο χολιγουντιανής ταινίας.Ο Thwaites έχει έκταση 192 χιλιάδες τετραγωνικά χλμ. όσο δηλαδή η Βρετανία ή η πολιτεία της Φλόριντα στις ΗΠΑ. Έχει διαπιστωθεί ότι ο παγετώνας λιώνει και μάλιστα με ταχύ ρυθμό προκαλώντας ανησυχία. Γίνονται συνεχείς μελέτες και παρατηρήσεις του Thwaites με επίγεια, εναέρια και δορυφορικά μέσα και όργανα. Οι πιο πρόσφατες μελέτες ανέφεραν ότι σε περίπτωση που ο Thwaites λιώσει θα αρχίσει να αυξάνεται η στάθμη της θάλασσας ενώ ταυτόχρονα θα αποσταθεροποιήσει και θα συμπαρασύρει μαζί του και τους γειτονικούς του παγετώνες.Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που έχουν γίνει αν ο παγετώνας λιώσει η στάθμη της θάλασσας σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να αυξηθεί από μισό ως δύο μέτρα κάτι που σημαίνει ότι πολλές νησιωτικές και παράκτιες περιοχές θα βρεθούν κάτω από το νερό με καταστροφικές φυσικά συνέπειες για το περιβάλλον αλλά και ανυπολόγιστη ανθρωπιστική καταστροφή. Η ερευνητική ομάδα προτείνει την κατασκευή ενός τείχους ύψους 150 μέτρων και μήκους 80 χιλιομέτρων το οποίο θα εκτείνεται κατά μήκος του θαλάσσιου πυθμένα σε βάθος 650 μέτρων κάτω από την επιφάνεια. Το τείχος ονομάζεται Seabed Curtain και σύμφωνα με τους ερευνητές θα μπορούσε να σταματήσει την υποχώρηση του παγετώνα και να αποτρέψει τις καταστροφικές συνέπειες του. Το φαινόμενο Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι η κύρια αιτία της υποχώρησής του παγετώνα είναι ένα ρεύμα θερμού νερού που εισχωρεί στο κενό μεταξύ του παγετώνα και της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας λιώνοντας τον πάγο από κάτω. Το Seabed Curtain θα αγκυροβοληθεί μπροστά από τα πιο ευάλωτα σημεία του παγετώνα εμποδίζοντας αυτό το θερμό ρεύμα να φτάσει στον πάγο.Παρότι το κόστος ενδέχεται να ξεπεράσει τα 80 δισεκατομμύρια δολάρια οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι είναι μικρό σε σύγκριση με τις ζημιές που θα μπορούσε να αποτρέψει. Η ιδέα είναι ακόμη σε αρχικό στάδιο ανάπτυξης και ο τελικός σχεδιασμός δεν έχει οριστικοποιηθεί. Το βασικό πλάνο προβλέπει τη χρήση ενισχυμένου υφάσματος εφελκυσμού (τεντώματος) το οποίο θα συγκρατείται από πλωτά στοιχεία και θα αγκυρώνεται στον βυθό με βαριά θεμέλια. Θα εκτείνεται γύρω από τον παγετώνα σαν ένα γιγαντιαίο ανεμοφράγμα παραλίας εμποδίζοντας την είσοδο θερμού νερού και παγιδεύοντας το ψυχρό νερό κοντά στον πάγο.Σε ένα πιθανό σχέδιο η κατασκευή θα είναι ενιαία ενώ άλλες προτάσεις προβλέπουν πολλαπλά τμηματικά κομμάτια ώστε να μην λειτουργεί σαν τεράστιο αλεξίπτωτο κάτω από το νερό. Πρώιμες προσομοιώσεις από παγετωνολόγους έδειξαν ότι αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να μειώσει το λιώσιμο των παγετώνων έως και δέκα φορές σε ορισμένες περιοχές. Ωστόσο δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη και οι ερευνητές δεν γνωρίζουν με βεβαιότητα αν θα λειτουργήσει ή ποιες θα είναι οι συνέπειες. Η δοκιμή Για να μάθει περισσότερα η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να εγκαταστήσει ένα δοκιμαστικό τμήμα μήκους 150 μέτρων και ύψους 40 μέτρων στο φιόρδ Ramfjorden στη Νορβηγία. Παράλληλα, διεξάγουν οικολογική μελέτη στο φιόρδ Mijenfjorden στο Σβάλμπαρντ. Η Μαριάνε Χάγκεν συν-επικεφαλής του Seabed Curtain Project και πρώην υφυπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας, δήλωσε ότι αν είναι δυνατόν να εμποδιστεί μια μεγάλη αύξηση της στάθμης της θάλασσας με μία στοχευμένη παρέμβαση αξίζει να διερευνηθεί.Ωστόσο το σχέδιο δεν στερείται επικριτών. Ορισμένοι επιστήμονες το χαρακτηρίζουν «αντιπερισπασμό» από την ουσιαστική ανάγκη μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Σε μελέτη από ερευνητές από το Monash University αναφέρεται ότι μια τέτοιους είδους παρέμβαση ενδέχεται να προκαλέσει εγγενείς περιβαλλοντικές ζημιές και ίσως να μην μπορεί να υλοποιηθεί στην απαραίτητη κλίμακα και ταχύτητα για να αντιμετωπιστεί έγκαιρα το πρόβλημα. Στη φωτογραφία εικονίζεται ένα κομμάτι του παγετώνα Thwaites https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072242/epistimones-theloyn-na-ftiaxoyn-terastio-teichos-poy-tha-prostatepsei-ton-pagetona-tis-apokalypsis/

Αστρονόμοι είδαν ένα άστρο να μετατρέπεται αθόρυβα σε μαύρη τρύπα. Πέφτει φως σε ένα κοσμικό φαινόμενο για το οποίο οι επιστήμονες γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα. Αστρονόμοι ίσως έγιναν μάρτυρες της γέννησης μιας ολοκαίνουργιας μαύρης τρύπας σε γειτονικό μας γαλαξία προσφέροντας μία από τις πιο καθαρές μέχρι σήμερα εικόνες για το πώς ορισμένα άστρα καταρρέουν αθόρυβα και δημιουργούν αυτά τα μυστηριώδη κοσμικά τέρατα ενώ η συνήθης διαδικασία βασίζεται στην καταστροφή του άστρου μετά από έκρηξη τύπου σουπερνόβα.Εξετάζοντας αρχειακά δεδομένα από την αποστολή NEOWISE της NASA, μια ομάδα με επικεφαλής τον αστρονόμο του Πανεπιστημίου Κολούμπια Κισαλέι Ντε ανακάλυψε ότι ένα από τα λαμπρότερα άστρα του γαλαξία της Ανδρομέδας παρουσίασε μια μυστηριώδη αύξηση φωτεινότητας πριν από περίπου μια δεκαετία, έπειτα εξασθένησε δραματικά και τελικά εξαφανίστηκε.Το άστρο με την ονομασία M31-2014-DS1 βρισκόταν περίπου 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και είχε μάζα μόλις 13 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου σχετικά μικρή για τα συνήθη δεδομένα σχηματισμού μαύρων τρυπών σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».«Παρατηρήσεις σαν κι αυτές αρχίζουν επιτέλους να αλλάζουν το μακροχρόνιο παράδειγμα ότι μόνο τα πολύ μεγάλα άστρα μετατρέπονται σε μαύρες τρύπες. Αν επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη, πρόσθεσε αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολύ περισσότερες μαύρες τρύπες εκεί έξω απ’ όσες υπολογίζαμε μέχρι τώρα» λέει ο Ντε.Πριν εξαφανιστεί το άστρο έλαμπε περίπου 100, 000 φορές πιο έντονα από τον Ήλιο. Οι ερευνητές παρομοίασεαν τη σημασία του με εκείνη του Μπετελγκέζ, του γνωστού ερυθρού υπεργίγαντα στον αστερισμό του Ωρίωνα. «Αν ο Μπετελγκέζ χανόταν από τον ουρανό μέσα σε λίγα χρόνια είπε θα ήταν πραγματικά σοκαριστικό, γιατί ο Ωρίωνας δεν θα έμοιαζε πια όπως τον ξέρουμε» αναφέρει ο Ντε. Η παρατήρηση Η ομάδα εντόπισε αρχικά την παράξενη συμπεριφορά του M31-2014-DS1 σε δεδομένα της αποστολής NEOWISE. Γύρω στο 2014 το άστρο έγινε πιο φωτεινό στο υπέρυθρο φως άρχισε να εξασθενεί απότομα το 2016 και μέχρι το 2023 είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί μειώνοντας τη φωτεινότητά του στο ένα δεκάκις χιλιοστό της αρχικής.Το 2023 ενώ ο Ντε πραγματοποιούσε παρατηρήσεις στο W. M. Keck Observatory στη Χαβάη διαπίστωσε ότι το άστρο δεν φαινόταν καθόλου. Επιπλέον παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και άλλα επίγεια αστεροσκοπεία επιβεβαίωσαν ότι είχε πράγματι χαθεί. «Άστρα τόσο φωτεινά και τόσο ογκώδη δεν εξαφανίζονται απλώς τυχαία μέσα στο σκοτάδι» λέει ο Ντε.Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία οι μαύρες τρύπες σχηματίζονται όταν πολύ μεγάλα άστρα εξαντλούν τα πυρηνικά τους καύσιμα και εκρήγνυνται ως υπερκαινοφανείς αφήνοντας πίσω τους είτε ένα άστρο νετρονίων είτε μια μαύρη τρύπα. Στην περίπτωση του M31-2014-DS1 όμως φαίνεται πως σχηματίστηκε μαύρη τρύπα χωρίς καμία θεαματική έκρηξη.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο μικρός, πυκνός πυρήνας του άστρου κατέρρευσε μέσα σε λίγες ώρες σχηματίζοντας μαύρη τρύπα. Αυτό που παρατηρείται σήμερα είναι μια αμυδρή υπέρυθρη λάμψη από σκόνη και αέριο που περιφέρονται γύρω από τη νεογέννητη μαύρη τρύπα σχηματίζοντας έναν περιστρεφόμενο δίσκο που την τροφοδοτεί σταδιακά.Επειδή ο γαλαξίας της Ανδρομέδας βρίσκεται σχετικά κοντά σε κοσμική κλίμακα τα υπολείμματα αυτά θα παραμείνουν ορατά σε ισχυρά παρατηρητήρια όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb Space. Ωστόσο η άμεση απεικόνιση της ίδιας της μαύρης τρύπας όπως έχει επιτευχθεί για πολύ μεγαλύτερες μέσω του Event Horizon Telescope δεν είναι εφικτή σε αυτή την περίπτωση με την τρέχουσα τεχνολογία λόγω του μικρού της μεγέθους.Η ομάδα χρησιμοποίησε επίσης το Chandra X-ray Observatory για να αναζητήσει ακτίνες Χ από θερμό αέριο κοντά στη μαύρη τρύπα. Δεν ανιχνεύθηκαν ακτίνες Χ κάτι που θεωρήθηκε αναμενόμενο καθώς το περιβάλλον είναι ακόμη πολύ πυκνό ώστε να επιτρέπει τη διαφυγή της ακτινοβολίας.Τα ευρήματα προσφέρουν και έναν νέο τρόπο εντοπισμού παρόμοιων γεγονότων. Αντί να παρακολουθούν δισεκατομμύρια άστρα για να δουν ποια εξαφανίζονται οι αστρονόμοι μπορούν να αναζητούν σύντομες υπέρυθρες εκλάμψεις πιθανές ενδείξεις ότι ένα άστρο πρόκειται να καταρρεύσει αθόρυβα. «Είναι ουσιαστικά όσο πιο κοντά μπορούμε να φτάσουμε στο να δούμε τον θάνατο ενός μεγάλου άστρου και τελικά μας μαθαίνει περισσότερα για τη φυσική των άστρων ακριβώς επειδή δεν υπήρξε έκρηξη» εξηγεί ο Ντε. Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου ενώ καταρρέει για να γίνει μαύρη τρύπα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072317/astronomoi-eidan-ena-astro-na-metatrepetai-athoryva-se-mayri-trypa/

Η εποχή ενός love story με τεχνητή νοημοσύνη ξεκίνησε και κρύβει πολλά ρίσκα. Οι εφαρμογές «AI companion» πολλαπλασιάζονται με ταχύ ρυθμό. Καθώς πλησιάζει η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου μια επισήμανση που μπορεί να γίνει είναι ότι όλο και περισσότεροι στρέφονται σε ψηφιακούς συντρόφους για επικοινωνία και οικειότητα.Στην ταινία Her ο πρωταγωνιστής ξεκινά μια ρομαντική σχέση με ένα προηγμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, μια σχέση που αποδεικνύεται καταδικασμένη. Το 2013 το σενάριο αυτό φάνταζε καθαρά επιστημονική φαντασία. «Σήμερα, με την ταχεία εξέλιξη της γενετικής τεχνητής νοημοσύνης και των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων (LLMs), δε μοιάζει πλέον τόσο μακρινό» προειδοποιεί ο Φιλ Μουνκάστερ από την ομάδα της παγκόσμιας εταιρίας ψηφιακής ασφάλειας ESET.Ωστόσο η στενή σύνδεση με ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης συνοδεύεται από σοβαρά ερωτήματα. Πού αποθηκεύονται οι προσωπικές συνομιλίες; Ποιος έχει πρόσβαση σε αυτές; Μπορούν να διαρρεύσουν σε τρίτους ή να αποτελέσουν στόχο κυβερνοεπιθέσεων; Οι απαντήσεις δεν είναι πάντα ξεκάθαρες. Ο ρομαντισμός στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να είναι συναρπαστικός. Το ερώτημα είναι αν είστε έτοιμοι να αναλάβετε το ρίσκο που τον συνοδεύει. Ψάχνοντας για (ψηφιακή) αγάπη Οι εφαρμογές AI companion ανταποκρίνονται σε μια διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση της αγοράς, εξηγεί ο Μουνκάστερ. Οι «AI σύντροφοι» αξιοποιούν τη δύναμη των μεγάλων γλωσσικών μοντέλων και της επεξεργασίας φυσικής γλώσσας για να αλληλεπιδρούν με ιδιαίτερα εξατομικευμένο τρόπο που προσομοιώνει φυσική συνομιλία. Υπηρεσίες όπως το Character.AI, το Nomi και το Replika φιλοδοξούν να καλύψουν ψυχολογικές και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ρομαντικές ανάγκες των χρηστών τους. Δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς γιατί ολοένα και περισσότεροι προγραμματιστές επιδιώκουν να εισέλθουν στον συγκεκριμένο τομέα.Ακόμη και μεγάλες τεχνολογικές πλατφόρμες επιχειρούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση. Η OpenAI ανακοίνωσε πρόσφατα ότι θα λανσάρει «ερωτικό περιεχόμενο για επαληθευμένους ενήλικες» και ενδέχεται να επιτρέψει τη δημιουργία “adult” εφαρμογών βασισμένων στο ChatGPT. Παράλληλα, η xAI του Ελον Μασκ έχει προχωρήσει στη διάθεση ρομαντικών AI συντρόφων μέσω της εφαρμογής Grok.Έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο έδειξε ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα των εφήβων έχουν χρησιμοποιήσει AI companions, ενώ οι μισοί τα χρησιμοποιούν τακτικά. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το ότι το ένα τρίτο επιλέγει AI bots αντί για ανθρώπους για σοβαρές συζητήσεις, και το ένα τέταρτο έχει μοιραστεί προσωπικά δεδομένα μαζί τους, τονίζει ο Μουνκάστερ.Τα ευρήματα αυτά προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, καθώς αρχίζουν να εμφανίζονται και τα πρώτα προειδοποιητικά περιστατικά. Τον Οκτώβριο, ερευνητές αποκάλυψαν ότι δύο εφαρμογές AI companion, οι Chattee Chat και GiMe Chat, είχαν εκθέσει άθελά τους εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα χρηστών.Μια εσφαλμένη ρύθμιση σε broker του Apache Kafka άφησε τα συστήματα ροής και διανομής περιεχομένου των εφαρμογών χωρίς ελέγχους πρόσβασης. Ως αποτέλεσμα, οποιοσδήποτε μπορούσε δυνητικά να αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερες από 600,000 φωτογραφίες χρηστών, διευθύνσεις IP και εκατομμύρια προσωπικές συνομιλίες που ανήκαν σε περισσότερους από 400.000 χρήστες. Οι κίνδυνοι της σχέσης με ένα bot Οι κυβερνοεγκληματίες ενδέχεται να αξιοποιήσουν αυτή τη νέα ευκαιρία για εκβιασμό και απάτη. Οι πληροφορίες που μοιράζονται τα θύματα σε ρομαντικές συνομιλίες αποτελούν ιδανικό υλικό για εκβιασμό, ενώ εικόνες, βίντεο και ήχος μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε deepfake εργαλεία με σκοπό sextortion. Προσωπικά δεδομένα μπορεί να πωληθούν στο σκοτεινό διαδίκτυο, ενώ, ανάλογα με το επίπεδο ασφάλειας της εφαρμογής, οι χάκερ ίσως αποκτήσουν πρόσβαση και σε αποθηκευμένες πληροφορίες πιστωτικών καρτών. Σύμφωνα με το Cybernews, ορισμένοι χρήστες ξοδεύουν χιλιάδες δολάρια σε αγορές εντός εφαρμογής.Η προτεραιότητα πολλών προγραμματιστών φαίνεται να είναι περισσότερο στα έσοδα παρά στην κυβερνοασφάλεια. Αυτό δημιουργεί ευκαιρίες για εκμεταλλεύσιμες ευπάθειες ή λανθασμένες διαμορφώσεις. Κάποιοι δράστες μπορεί ακόμη και να δημιουργήσουν δικές τους κακόβουλες εφαρμογές companion, σχεδιασμένες να υποκλέπτουν δεδομένα ή να πείθουν τους χρήστες να αποκαλύψουν ευαίσθητες πληροφορίες.Ακόμη και μια «ασφαλής» εφαρμογή μπορεί να απειλεί την ιδιωτικότητά σας. Ορισμένοι προγραμματιστές συλλέγουν όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα, ώστε να τα πουλήσουν σε διαφημιστές. Οι αδιαφανείς πολιτικές απορρήτου συχνά δυσκολεύουν τον χρήστη να καταλάβει πώς ακριβώς χρησιμοποιούνται τα δεδομένα του. Επιπλέον, οι συνομιλίες σας μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την εκπαίδευση ή τη βελτίωση του LLM, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω τους κινδύνους. Πως να προστατέψετε την οικογένεια σας Είτε χρησιμοποιείτε οι ίδιοι εφαρμογές AI companions είτε ανησυχείτε για τα παιδιά σας, η βασική συμβουλή είναι η ίδια: θεωρήστε ότι αυτές οι εφαρμογές δεν διαθέτουν ενσωματωμένα μέτρα ασφάλειας ή προστασίας προσωπικών δεδομένων. Μην κοινοποιείτε πληροφορίες που δεν θα μοιραζόσασταν με έναν άγνωστο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για φωτογραφίες ή βίντεο που μπορεί να είναι αποκαλυπτικά.Ακόμη καλύτερα αν σκοπεύετε να δοκιμάσετε μία από αυτές τις εφαρμογές, κάντε πρώτα έρευνα για όσες προσφέρουν την καλύτερη προστασία. Διαβάστε τις πολιτικές απορρήτου για να κατανοήσετε πώς συλλέγονται και χρησιμοποιούνται τα δεδομένα σας και αποφύγετε εφαρμογές με ασαφείς ή αμφίσημες πρακτικές. Μόλις επιλέξετε εφαρμογή, ενεργοποιήστε όλες τις διαθέσιμες λειτουργίες ασφαλείας, όπως την επαλήθευση δύο παραγόντων, και ρυθμίστε κατάλληλα τις επιλογές απορρήτου, π.χ., απενεργοποίηση της χρήσης συνομιλιών για εκπαίδευση μοντέλων.Αν σας απασχολεί η ασφάλεια, η ιδιωτικότητα ή οι ψυχολογικές επιπτώσεις στους εφήβους, ξεκινήστε έναν ανοιχτό διάλογο μαζί τους. Εξηγήστε τους τους κινδύνους της υπερβολικής κοινοποίησης και τονίστε ότι οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος, όχι το συμφέρον των χρηστών. Ενδεχομένως να χρειαστεί να θέσετε όρια στον χρόνο χρήσης ή να εφαρμόσετε γονικούς ελέγχους, ειδικά αν οι μηχανισμοί επαλήθευσης ηλικίας και φιλτραρίσματος περιεχομένου δεν είναι επαρκείς.Μένει να φανεί αν οι ρυθμιστικές αρχές θα θεσπίσουν αυστηρότερους κανόνες σχετικά με το τι επιτρέπεται στους προγραμματιστές αυτού του τομέα. Προς το παρόν, τα ρομαντικά AI bots λειτουργούν σε μια «γκρίζα ζώνη», αν και ο επικείμενος νόμος για την Ψηφιακή Δικαιοσύνη στην ΕΕ ενδέχεται να απαγορεύσει εξαιρετικά εθιστικές και εξατομικευμένες εμπειρίες.Μέχρι οι προγραμματιστές και οι ρυθμιστικές αρχές να καλύψουν το κενό, ίσως το ασφαλέστερο είναι να μην αντιμετωπίζετε τους AI companions ως έμπιστους φίλους ή ως συναισθηματικό στήριγμα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072610/i-epochi-enos-love-story-me-techniti-noimosyni-xekinise-kai-kryvei-polla-riska/

Ανακαλύφθηκε πλανητικό σύστημα που δεν έπρεπε να υπάρχει. Η διάταξη και ο τύπος των πλανητών αντιβαίνει την κρατούσα θεωρία σχηματισμού τους. Αστρονόμοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν ένα πλανητικό σύστημα που φαίνεται να παραβιάζει τους θεμελιώδεις κανόνες που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες για να εξηγήσουν πώς σχηματίζονται οι πλανήτες.Το σύστημα βρίσκεται περίπου 116 έτη φωτός από τη Γη και περιφέρεται γύρω από έναν μικρό ερυθρό νάνο αστέρα γνωστό ως LHS 1903. Αυτό που καθιστά την ανακάλυψη αξιοσημείωτη είναι η ασυνήθιστη διάταξη των τεσσάρων πλανητών του μια διαμόρφωση που σύμφωνα με τους ερευνητές δεν θα έπρεπε να υπάρχει βάσει των καθιερωμένων μοντέλων πλανητικού σχηματισμού.Στο δικό μας ηλιακό σύστημα και σε πολλά άλλα οι βραχώδεις πλανήτες τείνουν να σχηματίζονται πιο κοντά στο άστρο τους ενώ οι μεγάλοι αέριοι πλανήτες σχηματίζονται πιο μακριά όπου οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες. Ωστόσο το σύστημα LHS 1903 δεν ακολουθεί αυτό το πρότυπο.Οι επιστήμονες εντόπισαν έναν εσωτερικό βραχώδη πλανήτη ακολουθούμενο από δύο πλανήτες πλούσιους σε αέρια και στη συνέχεια, απροσδόκητα, έναν ακόμη βραχώδη πλανήτη πολύ πιο μακριά. Αυτός ο νέος κόσμος που ονομάζεται LHS 1903 e είναι μια «υπερ Γη», ένας πλανήτης περίπου 1,7 φορές μεγαλύτερος από το δικό μας πλανήτη. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία ένας βραχώδης πλανήτης δεν θα έπρεπε να σχηματιστεί σε τόσο απομακρυσμένη θέση μετά από αέριους γίγαντες.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από διάφορα διαστημικά τηλεσκόπια και παρατηρητήρια για να επιβεβαιώσουν την ασυνήθιστη διάταξη. Αφού απέκλεισαν σενάρια όπως βίαιες συγκρούσεις ή απώλεια ατμόσφαιρας, οι επιστήμονες πρότειναν μια διαφορετική εξήγηση: οι πλανήτες σχηματίστηκαν διαδοχικά, μετακινούμενοι προς τα έξω από το άστρο με την πάροδο του χρόνου.Επειδή ο εξωτερικός πλανήτης σχηματίστηκε αργότερα οι ερευνητές πιστεύουν ότι ο γύρω δίσκος αερίων και σκόνης είχε ήδη σε μεγάλο βαθμό εξαντληθεί. Χωρίς επαρκές αέριο διαθέσιμο ο πλανήτης παρέμεινε βραχώδης αντί να εξελιχθεί σε αέριο γίγαντα.Η ανακάλυψη υποδηλώνει ότι τα πλανητικά συστήματα ενδέχεται να σχηματίζονται με πιο ποικίλους τρόπους από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες στο παρελθόν ιδιαίτερα γύρω από ερυθρούς νάνους, που είναι τα πιο συνηθισμένα άστρα στο Σύμπαν. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι το σύστημα θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πεδίο δοκιμών για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εξελίσσονται οι πλανήτες. Μελλοντικές παρατηρήσεις, συμπεριλαμβανομένης πιθανής μελέτης από ισχυρά διαστημικά τηλεσκόπια, ενδέχεται να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για την ατμόσφαιρα και τη σύσταση του εξωτερικού πλανήτη.Παρότι οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα πιθανότατα θα προκαλέσουν συζητήσεις, η ανακάλυψη αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι οι επιστήμονες εξακολουθούν να μαθαίνουν πώς δομούνται τα πλανητικά συστήματα και ότι το Σύμπαν συνεχίζει να επιφυλάσσει εκπλήξεις. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2072229/anakalyfthike-planitiko-systima-poy-den-eprepe-na-yparchei/

Θεωρούταν εξαφανισμένη για 16 χρόνια. Η αλεπού – φάντασμα που «κυνηγούν» οι επιστήμονες. Για πρώτη φορά επιστήμονες τοποθετούν κολάρο GPS σε έναν από τους πιο δυσεύρετους πληθυσμούς σαρκοφάγων της Καλιφόρνιας, ανοίγοντας δρόμο για τη διάσωση του είδους.Το California Department of Fish and Wildlife (CDFW) πέτυχε ένα σημαντικό ορόσημο στη βιολογία διατήρησης: απέκτησε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να παρακολουθεί στενά τη συμπεριφορά της σπάνιας κόκκινης αλεπούς της Σιέρα Νεβάδα.Η εξέλιξη αυτή αποτελεί κρίσιμο βήμα για την κατανόηση και την προστασία ενός από τα πιο δυσεύρετα αυτόχθονα σαρκοφάγα της Καλιφόρνιας.Το υποείδος προστατεύεται ήδη ως «Απειλούμενο» σε επίπεδο πολιτείας και ως «Κινδυνεύον» σε ομοσπονδιακό επίπεδο, καθώς οι πληθυσμοί του παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένοι. Η πρώτη επιτυχής σύλληψη και τηλεμετρία Τον Ιανουάριο, κοντά στο Mammoth Lakes, βιολόγοι του γραφείου Bishop του CDFW συνέλαβαν για πρώτη φορά άτομο της αλεπούς, τοποθέτησαν κολάρο GPS και το απελευθέρωσαν ξανά στο φυσικό του περιβάλλον. Η επιτυχία θεωρείται εξαιρετικά σημαντική γιατί: ο πληθυσμός της περιοχής εκτιμάται σε λιγότερα από 50 άτομα τα ζώα ζουν σε απομονωμένα ορεινά υψίπεδα είναι ιδιαίτερα καχύποπτα προς τον άνθρωπο η χαμηλή πυκνότητα καθιστά τον εντοπισμό σχεδόν αδύνατο Επιπλέον, οι αλεπούδες της Σιέρα Νεβάδα είναι γενετικά απομονωμένες από τους συγγενείς τους στην Cascade Range, κάτι που καθιστά τη μελέτη τους ακόμη πιο πολύτιμη. Δέκα χρόνια έρευνας απέδωσαν καρπούς Η περιβαλλοντική επιστήμονας Τζούλια Λόσον δήλωσε ότι η επιτυχία ήταν αποτέλεσμα: 10 ετών ερευνών με κάμερες και δείγματα κοπράνων 3 ετών εντατικών προσπαθειών παγίδευσης Στόχος της ομάδας είναι να χρησιμοποιήσει τα δεδομένα για μακροπρόθεσμη ανάκαμψη του πληθυσμού. Τα δεδομένα θέσης από το GPS και τα βιολογικά δείγματα θα βοηθήσουν: στην κατανόηση της οικολογίας του είδους στον σχεδιασμό προστασίας στην αποτελεσματικότερη μελλοντική έρευνα Το 2018, ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τη βιολόγο Τζένιφερ Κάρλσον τοποθέτησε παρόμοια κολάρα στην περιοχή του Lassen Peak. Εκεί οι ερευνητές εντόπισαν φωλιές και κατανόησαν καλύτερα: την αναπαραγωγή τις μετακινήσεις τη χρήση ενδιαιτημάτων Από την εξαφάνιση στην επανεμφάνιση Η συγκεκριμένη αλεπού θεωρήθηκε εξαφανισμένη από τη Σιέρα Νεβάδα μέχρι το 2010, όταν καταγράφηκε ξανά κοντά στο Sonora Pass. Έκτοτε έχει παρατηρηθεί μέχρι και στο Cottonwood Pass, δυτικά του Lone Pine. Η πτώση του πληθυσμού πιθανότατα οφείλεται: στο ανεξέλεγκτο κυνήγι του 20ού αιώνα στη χαμηλή γενετική ποικιλότητα Παρότι οι κόκκινες αλεπούδες είναι κοινές στην Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική, η συγκεκριμένη αποτελεί μοναδική ορεινή γενετική γραμμή που ζει μόνο σε μεγάλα υψόμετρα της Καλιφόρνιας και του Όρεγκον. Διατήρηση και οικοσυστήματα Η προστασία του είδους συνδέεται με τη στρατηγική βιοποικιλότητας της πολιτείας και την πρωτοβουλία 30×30 Initiative, η οποία στοχεύει στην προστασία του 30% των χερσαίων και παράκτιων περιοχών έως το 2030. Η διατήρηση σπάνιων ειδών: ενισχύει τη σταθερότητα των οικοσυστημάτων υποστηρίζει υγιείς πληθυσμούς άγριας ζωής διατηρεί βιώσιμες δραστηριότητες υπαίθρου (παρατήρηση φύσης, αλιεία, κυνήγι) Η τηλεμετρία GPS και η προστασία ενδιαιτημάτων αποτελούν πλέον βασικά εργαλεία για τη δημιουργία ισορροπημένων οικοσυστημάτων — προς όφελος τόσο της άγριας ζωής όσο και των ανθρώπων. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2072597/theoroytan-exafanismeni-gia-16-chronia-i-alepoy-fantasma-poy-kynigoyn-oi-epistimones/

Το Crew-12 στοχεύει στην εκτόξευση την Παρασκευή καθώς η Expedition 74 διατηρεί την τεχνολογία και την ψυχολογική έρευνα. Οι διευθυντές της NASA και της SpaceX συνεχίζουν να στοχεύουν όχι νωρίτερα από τις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου , για την εκτόξευση του Crew-12 με ένα SpaceX Dragon προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό . Οι αστροναύτες της NASA Jessica Meir και Jack Hathaway, η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) Sophie Adenot και ο κοσμοναύτης της Roscosmos Andrey Fedyaev παραμένουν στη Φλόριντα ενόψει της εκτόξευσης από τον Διαστημικό Σταθμό του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ.Ο μηχανικός πτήσης της Αποστολής 74, Κρις Γουίλιαμς, της NASA, προετοιμάζει το τροχιακό φυλάκιο για την άφιξη του πληρώματος-12, που αναμένεται στις 3:15 μ.μ. το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου. Ο Γουίλιαμς πέρασε αρκετές ημέρες ετοιμάζοντας μια ποικιλία εργαστηριακού εξοπλισμού, όπως tablet, που θα χρησιμοποιήσει το πλήρωμα που θα φτάσει σύντομα κατά τη διάρκεια της αποστολής του, καθώς και τον απαραίτητο εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης που θα μεταφερθεί μέσα στο Dragon λίγο μετά την άφιξη του κουαρτέτου. Ο Γουίλιαμς θα βρίσκεται σε υπηρεσία το Σάββατο, παρακολουθώντας την αυτοματοποιημένη προσέγγιση και τη συνάντηση του Dragon από τον τρούλο .Η κάλυψη της εκτόξευσης του Crew-12 της NASA ξεκινά στις 3:15 π.μ. την Παρασκευή, με την κάλυψη της πρόσδεσης να ξεκινά στις 1:15 μ.μ. το Σάββατο στο NASA+ , το Amazon Prime και το κανάλι YouTube του οργανισμού . Μάθετε πώς να παρακολουθείτε περιεχόμενο της NASA μέσω μιας ποικιλίας διαδικτυακών πλατφορμών, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.Εν τω μεταξύ, την Τετάρτη, το τρίο του διαστημικού σταθμού συνέχισε τα τρέχοντα ερευνητικά του καθήκοντα μικροβαρύτητας, εξερευνώντας τη φυσική καυσίμων των διαστημοπλοίων και την ψυχολογία του πληρώματος. Ο αστροναύτης της NASA και δύο κοσμοναύτες της Roscosmos επικεντρώθηκαν επίσης στις μεταφορές φορτίου και στη συνήθη συντήρηση του εργαστηρίου.Ο Γουίλιαμς ξεκίνησε την Τετάρτη να φωτογραφίζει τη διαμόρφωση του επιστημονικού υλικού που είναι προσαρτημένο στο εξωτερικό του διαστημοπλοίου μεταφοράς φορτίου Cygnus XL , το οποίο θα επιδείξει μια νέα τεχνολογία ηλεκτρονικής πρόωσης . Στη συνέχεια, συνέχισε να αποθηκεύει πειράματα και εργαστηριακό εξοπλισμό μέσα σε ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon για την επερχόμενη επιστροφή του στη Γη και την ανάκτησή του.Το απόγευμα, ο πρώτος διαστημικός επιθεωρητής επιθεώρησε μπαταρίες ιόντων λιθίου για συνεχή χρήση ή απόρριψη. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε τη βάρδιά του ψεκάζοντας αέριο σε ερευνητικό υλικό που ήταν εγκατεστημένο μέσα στο γάντι μικροβαρύτητας της εργαστηριακής μονάδας Destiny . Το πείραμα φυσικής δοκιμάζει τρόπους για τον έλεγχο της πίεσης της δεξαμενής καυσίμου ενός διαστημικού σκάφους λόγω των κρυογονικών προωθητικών καυσίμων που εξατμίζονται από τη θερμότητα του περιβάλλοντος.Ο Διοικητής του Σταθμού Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και ο Μηχανικός Πτήσης Σεργκέι Μικάεφ ενώθηκαν στην αρχή της βάρδιάς τους και έδωσαν ένα τεστ αυξανόμενης πολυπλοκότητας για να βοηθήσουν τους ερευνητές να κατανοήσουν και να βελτιώσουν τις επικοινωνίες, τις λειτουργίες και την εκπαίδευση του πληρώματος. Στη συνέχεια, ο Κουντ-Σβερτσκόφ διερεύνησε πώς η ζωή στο διάστημα επηρεάζει το άγχος, τη γνωστική απόδοση και την ανοσολογική λειτουργία. Τελείωσε τη βάρδιά του καταγράφοντας τα εξαρτήματα των τροχιακών υδραυλικών εγκαταστάσεων και συγχρονίζοντας τις κάμερες του σταθμού με την ώρα Γκρίνουιτς. Ο Μικάεφ δοκίμασε και διαμόρφωσε τη λειτουργία του υλικού φυσικής έρευνας και των συστημάτων τροφοδοσίας, στη συνέχεια φωτογράφισε και επιθεώρησε τα παράθυρα της μονάδας εξυπηρέτησης Zvezda . Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/commercialcrew/2026/02/11/crew-12-targets-friday-launch-as-expedition-74-keeps-up-tech-psych-research/ Τα τέσσερα μέλη του πληρώματος που εκπροσωπούν την αποστολή Crew-12 της SpaceX της NASA στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό είναι (από αριστερά) ο κοσμοναύτης και ειδικός αποστολής της Roscosmos, Andrey Fedyaev, οι αστροναύτες της NASA, Jack Hathaway και Jessica Meir, πιλότος και διοικητής του Crew-12 αντίστοιχα, και η αστροναύτης και ειδικός αποστολής της ESA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος), Sophie Adenot. Roskosmos Σήμερα στις 11:52 ώρα Μόσχας, το όχημα εκτόξευσης Proton-M, το υδροτηλεσκοπικό διαστημόπλοιο Electro-L DM-03, εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. https://vk.com/roscosmos?w=wall-30315369_600309

Η Κίνα πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή του σκάφους που θα στείλει αστροναύτες της στη Σελήνη (βίντεο) Ενα ακόμη βήμα στην επιστροφή της ανθρωπότητας στο φεγγάρι. Η Κίνα πραγματοποίησε πετυχημένη δοκιμή εκτόξευσης σε χαμηλό ύψος ενός διαστημικού σκάφους που προορίζεται για μεταφορά πληρωμάτων στη Σελήνη. Η εξέλιξη αυτή προκαλεί ανησυχία στον Λευκό Οίκο ότι το Πεκίνο θα προλάβει να κόψει πρώτο το νήμα στην κούρσα της επιστροφής της ανθρωπότητας στο φεγγάρι.Το σκάφος είναι τύπου κάψουλας και ονομάζεται Mengzhou (Σκάφος των Ονείρων) και σύμφωνα με τη κινεζική διαστημική υπηρεσία λειτούργησε όπως είχε σχεδιαστεί κατά τη διάρκεια της δοκιμής η οποία πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρων Wenchang στο νησί Χαϊνάν. Η κάψουλα απομακρύνθηκε επιτυχώς από τον πύραυλο Long March 10 και προσθαλασσώθηκε στον ωκεανό με τη βοήθεια αλεξιπτώτων, επιδεικνύοντας δυνατότητες που θα ήταν απαραίτητες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης κατά την εκτόξευση.Ο Long March 10 αποτελεί επίσης βασικό στοιχείο των σεληνιακών σχεδίων της Κίνας: πρόκειται για έναν νέο μεγάλου μεγέθους που θα μπορεί να μεταφέρει μεγάλα φορτία όπως σκάφη που θα μεταφέρουν τους αστροναύτες της χώρας, τους ταϊκοναύτες όπως τους ονομάζει η Κίνα, στη Σελήνη. Ο πύραυλος πέρασε με επιτυχία μια σημαντική δοκιμή πριν την εκτόξευση της κάψουλας. Το πρώτο στάδιο του Long March 10 έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι επαναχρησιμοποιούμενο, όπως εκείνο του βασικού πυραύλου Falcon 9 της SpaceX. Η Κίνα έχει επίσης σημειώσει πρόσφατα πρόοδο με το επανδρωμένο σεληνιακό όχημα προσεδάφισης με την ονομασία Lanyue. Ως αποτέλεσμα πολλοί ειδικοί στον τομέα του Διαστήματος θεωρούν ότι η χώρα έχει πραγματικές πιθανότητες να κερδίσει την κούρσα για την επιστροφή ανθρώπων στη σεληνιακή επιφάνεια.Η NASA στοχεύει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη το 2028 με την αποστολή Artemis 3. Ωστόσο δεν είναι σαφές αν η αποστολή θα μπορέσει να τηρήσει αυτό το χρονοδιάγραμμα αφού ο αρχικός προγραμματισμός ανέφερε ότι η αποστολή Artemis 3 έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί το 2025 και έκτοτε πλήθος εμποδίων έχουν καθυστερήσει συνολικά το πρόγραμμα Artemis. H δεύτερη αποστολή του προγράμματος Artemis 2 που θα στείλει ένα πλήρωμα σε τροχιά γύρω από το φυσικό μας δορυφόρο ήταν προγραμματισμένο να εκτοξευθεί μετά από καθυστερήσεις και αυτή στις αρχές Φεβρουαρίου αλλά τεχνικά προβλήματα μετέθεσαν την εκτόξευση για την αρχές Μαρτίου. Στιγμιότυπο από την εκτόξευση του κινεζικού σκάφους μεταφοράς πληρωμάτων στη Σελήνη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071695/i-kina-pragmatopoiise-petychimeni-dokimi-toy-skafoys-poy-tha-steilei-astronaytes-tis-sti-selini-vinteo/

Λαμπερό Φως στο Νεφέλωμα του Αυγού.Αυτή η εικόνα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, που δημοσιεύτηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2026, αποκαλύπτει μια δραματική αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς στο Νεφέλωμα του Αυγού, σμιλευμένο από φρεσκοεκτιναγμένη αστρόσκονη. Βρίσκεται περίπου 1.000 έτη φωτός μακριά, στον αστερισμό του Κύκνου, το Νεφέλωμα του Αυγού διαθέτει ένα κεντρικό αστέρι που καλύπτεται από ένα πυκνό νέφος σκόνης - σαν ένας «κρόκος» που βρίσκεται μέσα σε ένα σκοτεινό, αδιαφανές «ασπράδι αυγού».Είναι το πρώτο, νεότερο και πλησιέστερο προπλανητικό νεφέλωμα που έχει ανακαλυφθεί ποτέ. (Ένα προπλανητικό νεφέλωμα είναι ένα πρόδρομο στάδιο ενός πλανητικού νεφελώματος, το οποίο είναι μια δομή αερίου και σκόνης που σχηματίζεται από τα εκτοξευόμενα στρώματα ενός ετοιμοθάνατου, παρόμοιου με τον Ήλιο, άστρου. Ο όρος είναι εσφαλμένος, καθώς τα πλανητικά νεφελώματα δεν σχετίζονται με πλανήτες.) Διαβάστε περισσότερα για το Νεφέλωμα του Αυγού. https://science.nasa.gov/missions/hubble/nasas-hubble-captures-light-show-around-rapidly-dying-star/ Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτει την πιο καθαρή εικόνα μέχρι σήμερα του Νεφελώματος του Αυγού. Αυτή η δομή αερίου και σκόνης δημιουργήθηκε από ένα ετοιμοθάνατο αστέρι σαν τον Ήλιο. Αυτές οι νεότερες παρατηρήσεις λήφθηκαν με την κάμερα ευρέος πεδίου 3 του Hubble.

Νέα μελέτη συνδέει το διαστημικό καιρό με τους σεισμούς. Η αλληλεπίδραση των κοσμικών συνθηκών με τις γεωλογικές διεργασίες στη Γη. Μια νέα μελέτη διερευνά πώς δραστηριότητα ψηλά πάνω από τη Γη θα μπορούσε να επηρεάζει διακριτικά διεργασίες βαθιά μέσα στον φλοιό του πλανήτη μας.Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Κιότο προωθούν μια νέα ιδέα σχετικά με το πώς ο διαστημικός καιρός μπορεί να αλληλεπιδρά με τη φυσική των σεισμών. Το μοντέλο τους εξετάζει αν οι μεταβολές στην ιονόσφαιρα θα μπορούσαν, σε σπάνιες περιπτώσεις, να ασκούν πρόσθετες ηλεκτρικές δυνάμεις σε ήδη εύθραυστες περιοχές του γήινου φλοιού και να συμβάλλουν στην έναρξη ενός μεγάλου σεισμού.Η εργασία δεν αποτελεί μέθοδο πρόγνωσης σεισμών. Αντίθετα περιγράφει μια φυσική διαδρομή που ξεκινά από τις ηλιακές εκλάμψεις και άλλες έντονες ηλιακές δραστηριότητες, οι οποίες μπορούν να αναδιαμορφώσουν γρήγορα την κατανομή των φορτισμένων σωματιδίων ψηλά πάνω από τη Γη.Αυτές οι μεταβολές φορτίου στην ιονόσφαιρα είναι μετρήσιμες επειδή επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ταξιδεύουν τα δορυφορικά σήματα πλοήγησης μέσα από την ανώτερη ατμόσφαιρα βασικός λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες παρακολουθούν το ολικό περιεχόμενο ηλεκτρονίων (Total Electron Content, TEC).Μέσα στο φλοιό το μοντέλο εστιάζει σε ζώνες ρηγματωμένων πετρωμάτων που μπορούν να παγιδεύουν νερό σε ακραίες θερμοκρασίες και πιέσεις, φτάνοντας ενδεχομένως σε υπερκρίσιμη κατάσταση. Υπό αυτές τις συνθήκες οι ερευνητές αντιμετωπίζουν την κατεστραμμένη περιοχή ως ηλεκτρικά ενεργή, λειτουργώντας σαν πυκνωτής που συνδέεται μέσω χωρητικής σύζευξης τόσο με την επιφάνεια του εδάφους όσο και με την κατώτερη ιονόσφαιρα. Στην πράξη ο φλοιός και η ιονόσφαιρα αντιμετωπίζονται ως μέρη ενός μεγάλου ηλεκτροστατικού συστήματος αντί για απομονωμένα στρώματα. Ηλεκτροστατικές δυνάμεις Κατά τη διάρκεια ισχυρών ηλιακών φαινομένων η πυκνότητα ηλεκτρονίων στην ιονόσφαιρα μπορεί να αυξηθεί αρκετά ώστε να σχηματιστεί ένα πιο αρνητικά φορτισμένο στρώμα σε χαμηλότερα υψόμετρα. Το μοντέλο προτείνει ότι αυτό το ατμοσφαιρικό φορτίο δεν παραμένει περιορισμένο ψηλά. Επειδή το σύστημα είναι χωρητικά συνδεδεμένο οι μεταβολές του ιονοσφαιρικού φορτίου μπορούν να μεταφραστούν σε ενισχυμένα ηλεκτρικά πεδία μέσα σε μικροσκοπικά κενά ρηγματωμένων πετρωμάτων του φλοιού σε κλίμακα νανομέτρων.Γιατί έχει σημασία αυτό για τους σεισμούς; Η πίεση μέσα σε μικρές κοιλότητες μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ρωγμές αναπτύσσονται και συγχωνεύονται, ιδιαίτερα όταν μια ζώνη ρήγματος βρίσκεται ήδη κοντά σε αστοχία. Στους υπολογισμούς των ερευνητών η προκύπτουσα ηλεκτροστατική πίεση μπορεί να φτάσει επίπεδα συγκρίσιμα με άλλες λεπτές δυνάμεις που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τη σταθερότητα των ρηγμάτων όπως οι παλιρροϊκές και βαρυτικές τάσεις.Οι ποσοτικές εκτιμήσεις τους συνδέουν το φαινόμενο με μεγάλες διαταραχές της ιονόσφαιρας λόγω ηλιακών εκλάμψεων, οι οποίες αυξάνουν το ολικό περιεχόμενο ηλεκτρονίων κατά αρκετές δεκάδες μονάδες TEC. Υπό αυτές τις συνθήκες το μοντέλο υποδεικνύει ότι θα μπορούσαν να αναπτυχθούν ηλεκτροστατικές πιέσεις αρκετών μεγαπασκάλ μέσα σε κενά του φλοιού εύρος αρκετά υψηλό ώστε να είναι μηχανικά σημαντικό στο κατάλληλο περιβάλλον.Πριν από ορισμένους μεγάλους σεισμούς, επιστήμονες έχουν αναφέρει ασυνήθιστη συμπεριφορά της ιονόσφαιρας, όπως αυξημένη πυκνότητα ηλεκτρονίων, χαμηλότερο ύψος της ιονόσφαιρας και ασυνήθιστα αργή διάδοση διαταραχών μεσαίας κλίμακας. Ιστορικά τέτοια σήματα ερμηνεύονταν συνήθως ως συνέπειες της συσσώρευσης τάσεων στον φλοιό και όχι ως επιδράσεις που θα μπορούσαν να ανατροφοδοτήσουν τις διαδικασίες ρηγμάτωσης. Πλαίσιο αμφίδρομης αλληλεπίδρασης Το νέο μοντέλο προσφέρει μια συμπληρωματική οπτική προτείνοντας μια αμφίδρομη αλληλεπίδραση: ενώ οι διεργασίες στον φλοιό μπορεί να επηρεάζουν την ιονόσφαιρα οι διαταραχές της ιονόσφαιρας ενδέχεται επίσης να ασκούν ανατροφοδοτικές δυνάμεις στον φλοιό. Αυτό το πλαίσιο προσφέρει μια πιθανή φυσική εξήγηση που συνδέει φαινόμενα διαστημικού καιρού και σεισμικές διεργασίες, χωρίς να προϋποθέτει άμεση αιτιώδη σχέση.Η μελέτη αναφέρεται σε πρόσφατους μεγάλους σεισμούς στην Ιαπωνία, συμπεριλαμβανομένου του σεισμού της Χερσονήσου Νότο το 2024, ως παραδείγματα που είναι χρονικά συμβατά με τον προτεινόμενο μηχανισμό. Οι συγγραφείς τονίζουν ότι αυτή η χρονική σύμπτωση δεν αποδεικνύει άμεση αιτιότητα αλλά είναι συμβατή με ένα σενάριο στο οποίο οι διαταραχές της ιονόσφαιρας λειτουργούν ως συμβάλλων παράγοντας όταν ο φλοιός βρίσκεται ήδη σε κρίσιμη κατάσταση.Ενσωματώνοντας έννοιες από τη φυσική πλάσματος, την ατμοσφαιρική επιστήμη και τη γεωφυσική, το προτεινόμενο μοντέλο διευρύνει τη συμβατική αντίληψη των σεισμών ως καθαρά εσωτερικών διεργασιών της Γης. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι η παρακολούθηση των ιονοσφαιρικών συνθηκών, σε συνδυασμό με υπόγειες παρατηρήσεις μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της επιστημονικής κατανόησης των μηχανισμών έναρξης των σεισμών και της εκτίμησης του σεισμικού κινδύνου.Η μελλοντική έρευνα θα επικεντρωθεί στον συνδυασμό ιονοσφαιρικής τομογραφίας υψηλής ανάλυσης βασισμένης σε GNSS με δεδομένα διαστημικού καιρού, προκειμένου να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες οι διαταραχές της ιονόσφαιρας μπορεί να ασκούν σημαντική ηλεκτροστατική επίδραση στον γήινο φλοιό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071755/nea-meleti-syndeei-to-diastimiko-kairo-me-toys-seismoys/

Ερευνητές παρουσιάζουν DNA που λειτουργεί ως σκληρός δίσκος ψηφιακών δεδομένων με προστασία κρυπτογράφησης. Φουτουριστική τεχνολογία που παρέχει αξιόπιστη αποθήκευση τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων. Οι επιστήμονες διερευνούν πώς η φυσική δομή του DNA μπορεί να αποθηκεύει τεράστιες ποσότητες δεδομένων και να κωδικοποιεί ασφαλείς πληροφορίες. Μια ερευνητική ομάδα παρέχει τώρα μια νέα, απροσδόκητη και εντυπωσιακή λύση σε αυτόν το τομέα.Από τότε που οι υπολογιστές άρχισαν να διαμορφώνουν τη σύγχρονη κοινωνία, οι επιστήμονες αντιμετωπίζουν δύο διαρκή προβλήματα: την εύρεση τρόπων αποθήκευσης των ταχέως αυξανόμενων ποσοτήτων ψηφιακών πληροφοριών και τη διασφάλιση ότι αυτά τα δεδομένα παραμένουν προστατευμένα από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.Ερευνητές στο Ινστιτούτο Biodesign του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνα σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες δημοσιεύουν δύο νέες μελέτες που δείχνουν ότι το DNA — το ίδιο μόριο που μεταφέρει τη γενετική πληροφορία — μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιόπιστη αποθήκευση τεράστιων ποσοτήτων δεδομένων, ενώ παράλληλα επιτρέπει ισχυρή κρυπτογράφηση.Η έρευνα που δημοσιεύτηκε στις επιθεωρήσεις «Advanced Functional Materials» και «Nature Communications» παρουσιάζει μια βιολογικά εμπνευσμένη εναλλακτική λύση στις συμβατικές τεχνολογίες που βασίζονται στο πυρίτιο. Συνολικά, τα ευρήματα υποδεικνύουν νέες δυνατότητες για την ανάπτυξη μελλοντικών μικροηλεκτρονικών και μοριακών συστημάτων πληροφορίας σε πολλούς τομείς.«Για δεκαετίες, η τεχνολογία της πληροφορίας βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στο πυρίτιο», δήλωσε ο Χάο Γιαν καθηγητής στη Σχολή Μοριακών Επιστημών και διευθυντής του Κέντρου Μοριακού Σχεδιασμού και Βιομιμητικής του Ινστιτούτου Biodesign. «Αυτό που δείχνουμε εδώ είναι ότι τα βιολογικά μόρια, και συγκεκριμένα το DNA, μπορούν να σχεδιαστούν έτσι ώστε να αποθηκεύουν και να προστατεύουν πληροφορίες με θεμελιωδώς νέους τρόπους. Αν αντιμετωπίσουμε το DNA ως πλατφόρμα πληροφορίας και όχι απλώς ως γενετικό υλικό, μπορούμε να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο με τον οποίο τα δεδομένα αποθηκεύονται, αναγιγνώσκονται και ασφαλίζονται σε νανοκλίμακα» αναφέρει ο Γιαν. Μεγάλα δεδομένα, μικροσκοπικό μόριο Καθώς η παραγωγή ψηφιακών δεδομένων επιταχύνεται παγκοσμίως, οι υπάρχουσες τεχνολογίες αποθήκευσης φτάνουν στα όριά τους. Η πρώτη μελέτη παρουσιάζει μια στρατηγική αποθήκευσης βασισμένη στο DNA που δεν εξαρτάται από την ανάγνωση της γενετικής αλληλουχίας, αλλά χρησιμοποιεί τη φυσική μορφή του μορίου για την αναπαράσταση της πληροφορίας.Το DNA ξεχωρίζει ως υλικό αποθήκευσης, επειδή μπορεί να κωδικοποιεί τεράστιες ποσότητες δεδομένων σε εξαιρετικά μικρό χώρο και να παραμένει άθικτο για εντυπωσιακά μεγάλα χρονικά διαστήματα. Το 2022 ερευνητές ανέκτησαν θραύσματα DNA από ιζήματα της Γροιλανδίας ηλικίας περίπου 2 εκατομμυρίων ετών.Στη νέα προσέγγιση οι επιστήμονες δημιούργησαν νανοδομές DNA που λειτουργούν σαν απτά σύμβολα, με κάθε δομή να αντιπροσωπεύει μια μονάδα πληροφορίας. Όταν αυτές οι δομές διέρχονται μέσα από έναν μικροσκοπικό αισθητήρα, αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης καταγράφουν και ερμηνεύουν λεπτά ηλεκτρικά σήματα που παράγονται από το σχήμα τους. Χρησιμοποιώντας αυτά τα δεδομένα, το σύστημα ανακατασκευάζει αναγνώσιμο κείμενο και σύντομα μηνύματα με υψηλή ακρίβεια.Η μέθοδος αυτή προσφέρει μια εναλλακτική στις συμβατικές τεχνικές αποθήκευσης δεδομένων σε DNA που βασίζονται στη γονιδιακή αλληλούχηση, η οποία είναι συνήθως αργή και δαπανηρή. Το νέο σύστημα έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι ταχύτερο, οικονομικότερο και πιο εύκολα κλιμακούμενο για μεγαλύτερες εφαρμογές.Τα ευρήματα δείχνουν ένα μέλλον στο οποίο το DNA θα μπορούσε να λειτουργεί ως εξαιρετικά συμπαγές, ανθεκτικό και ασφαλές μέσο μακροχρόνιας αποθήκευσης δεδομένων. Τέτοια συστήματα θα μπορούσαν να επιτρέψουν την αρχειοθέτηση τεράστιων συνόλων δεδομένων όπως επιστημονικά αρχεία και πολιτιστική πληροφορία χρησιμοποιώντας ελάχιστο χώρο και ενέργεια.Η έρευνα αναδεικνύει επίσης τη στενότερη σύνδεση μεταξύ συνθετικής βιολογίας και τεχνολογίας ημιαγωγών, υποδεικνύοντας νέες μορφές μοριακών συστημάτων πληροφορίας πέρα από τις παραδοσιακές ηλεκτρονικές συσκευές. Ασφάλεια πληροφορίας σε μοριακό επίπεδο Ενώ η πρώτη μελέτη εστιάζει στην αποδοτική αποθήκευση πληροφοριών μέσω DNA η δεύτερη διερευνά πώς οι νανοδομές DNA μπορούν να συμβάλουν και στην προστασία των πληροφοριών μέσω κρυπτογράφησης.Σε αυτή την εργασία οι ερευνητές σχεδιάζουν πολύπλοκες δομές «DNA origami» δηλαδή αναδιπλωμένες διατάξεις κλώνων DNA που σχηματίζουν ακριβή δισδιάστατα και τρισδιάστατα σχήματα. Αντί να αποθηκεύεται η πληροφορία απλώς ως bits ή γράμματα, κωδικοποιείται στη διάταξη και στο μοτίβο αυτών των νανοδομών. Έτσι δημιουργείται ένας μοριακός κώδικας που είναι δύσκολο να ερμηνευθεί χωρίς τα κατάλληλα εργαλεία και πρότυπα αναφοράς.Για την ανάγνωση της κρυπτογραφημένης πληροφορίας, η ομάδα χρησιμοποιεί μια προηγμένη μορφή μικροσκοπίας υπερ-ανάλυσης, ικανή να απεικονίζει μεμονωμένες δομές DNA με εξαιρετικά υψηλή ακρίβεια. Στη συνέχεια, λογισμικό μηχανικής μάθησης αναλύει χιλιάδες μοριακές εικόνες, ομαδοποιεί παρόμοια μοτίβα και τα μεταφράζει πίσω στο αρχικό μήνυμα. Χωρίς το σωστό πλαίσιο αποκωδικοποίησης, τα μοτίβα είναι ουσιαστικά ακατανόητα, προσθέτοντας ένα ενσωματωμένο επίπεδο ασφάλειας.Η προσέγγιση αυτή αυξάνει σημαντικά τον αριθμό των πιθανών μοριακών κωδίκων που μπορούν να δημιουργηθούν, καθιστώντας την μη εξουσιοδοτημένη αποκωδικοποίηση πολύ πιο δύσκολη. Επιτρέπει επίσης τη συσκευασία πληροφοριών σε τρισδιάστατες δομές DNA, προσθέτοντας ακόμη μεγαλύτερη πολυπλοκότητα και ασφάλεια σε κάθε «μοριακό κλειδί».«Σε αυτές τις μελέτες, η ομάδα μας συνδυάζει συμπληρωματικές προσεγγίσεις, όπως νανοτεχνολογία DNA, οπτική απεικόνιση υπερ-ανάλυσης, ηλεκτρονική ανάγνωση υψηλής ταχύτητας και μηχανική μάθηση, για να διερευνήσει νανοδομές DNA σε πολλαπλές χωρικές και χρονικές κλίμακες. Αυτή η ολοκληρωμένη στρατηγική μάς βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τη συμπεριφορά και τη λειτουργία των νανοδομών DNA» αναφέρουν οι ερευνητές.Πρόκειται για ένα πολύ καλό παράδειγμα έρευνας στο σημείο τομής της τεχνολογίας ημιαγωγών και της βιολογίας. Σε αυτό το αναδυόμενο πεδίο, απομένουν να διερευνηθούν πολλές ακόμη εφαρμογές, από προηγμένους βιοαισθητήρες έως προγραμματιζόμενες νανοσυσκευές». Συνδυάζοντας αποθήκευση και ασφάλεια σε μοριακή κλίμακα Συνολικά, οι δύο μελέτες δείχνουν πώς το DNA μπορεί να λειτουργήσει όχι μόνο ως συμπαγές μέσο αποθήκευσης, αλλά και ως πλατφόρμα ασφαλούς διαχείρισης πληροφοριών σε νανοκλίμακα. Η μία τεχνική δίνει έμφαση στη γρήγορη, ηλεκτρονικού τύπου ανάγνωση της μοριακής πληροφορίας, ενώ η άλλη αποδεικνύει πώς τα ίδια τα μοριακά μοτίβα μπορούν να λειτουργήσουν ως κρυπτογραφημένοι φορείς δεδομένων.Συστήματα βασισμένα στο DNA θα μπορούσαν κάποτε να υποστηρίξουν υπερ-πυκνή αποθήκευση επιστημονικών δεδομένων, ιατρικών αρχείων ή πολιτιστικών αρχείων. Η μοριακή κρυπτογράφηση θα μπορούσε να προσφέρει νέους τρόπους προστασίας ευαίσθητων πληροφοριών σε περιβάλλοντα όπου τα συμβατικά ηλεκτρονικά συστήματα δυσκολεύονται να λειτουργήσουν, όπως σε ακραίες θερμοκρασίες, ακτινοβολία ή σε συνθήκες μακροχρόνιας διατήρησης.Η έρευνα αναδεικνύει τη σταδιακή σύγκλιση βιολογίας, επιστήμης υλικών, υπολογιστικής και ηλεκτρονικής. Αντιμετωπίζοντας το DNA τόσο ως βιολογικό μόριο όσο και ως πλατφόρμα πληροφορίας, οι ερευνητές ανοίγουν νέους δρόμους για την αποθήκευση, προστασία και πρόσβαση σε δεδομένα σε κλίμακες πολύ μικρότερες — και ενδεχομένως πολύ πιο ανθεκτικές — από τις σημερινές ψηφιακές συσκευές. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071729/ereynites-paroysiazoyn-dna-poy-leitoyrgei-os-skliros-diskos-psifiakon-dedomenon-me-prostasia-kryptografisis/

Το νησί που δεν έπρεπε να υπάρχει – Δημιουργεί δική του -απειλητική- «ζωή» Πώς μπορεί να επηρεάσει την τροφική αλυσίδα Όμορφες παραλίες, καθαρά νερά, και ηλιοβασιλέματα – «φωτιά». Δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό αριθμό των νησιών αλλά πρόκειται για εκατοντάδες χιλιάδες. Οι ερευνητές ανακάλυψαν άλλο ένα. Μόνο που είναι τρομακτικό.Ένα νησί που δεν θα έπρεπε να υπάρχει, δημιουργήθηκε από τον άνθρωπο, και είναι απειλητικό για τον πλανήτη.Στον Ειρηνικό Ωκεανό, επιπλέει το Great Pacific Garbage Patch, μια γιγαντιαία «σούπα» απορριμμάτων, που αποτελείται κυρίως από μικροπλαστικά και όχι από μεγάλα κομμάτια σκουπιδιών.Αυτή η κηλίδα δεν κάθεται απλώς αδρανής στο νερό. Νέες έρευνες έδειξαν ότι στα σκουπίδια συσσωρεύονται μικρά οικοσυστήματα παράκτιων ειδών, τα οποία φτάνουν εκεί με τα ρεύματα. Αν και δεν ακούγεται πολύ επιβλαβές, οι συγκεκριμένες «αφύσικες» κοινότητες δεν προορίζονται για να υπάρχουν εκεί.Όταν τα σκουπίδια ξεβράζονται σε ακτές, τα συγκεκριμένα είδη μπορούν να εισβάλουν σε άλλα οικοσυστήματα, να εξαπλωθούν και ουσιαστικά να τα καταλάβουν.Ορισμένα είδη μπορεί να αναπαραχθούν και να επικρατήσουν άλλων, γεγονός που ενδεχομένως θα διαταράξει την ισορροπία της τροφικής αλυσίδας και θα επιφέρει επιπτώσεις που δεν μας περνούν καν από το μυαλό. Η Linsey Haram, επικεφαλής της μελέτης τονίζει: «Η έρευνα προσμετρά ένα πολύ διαφορετικό είδος επίδρασης που έχουν τα πλαστικά, το οποίο προηγουμένως δεν λαμβανόταν πραγματικά υπόψη».Οι σπάταλοι τρόποι μας έχουν πολύ περισσότερες συνέπειες από όσες μπορούμε να περιμένουμε, μερικές από τις οποίες μπορεί να φαίνονται μικρές, όπως τα παράκτια είδη που επιπλέουν μακριά στα ανοιχτά της θάλασσας, αλλά θα μπορούσαν να έχουν εκτεταμένες επιπτώσεις που δεν θα περιμέναμε». https://www.naftemporiki.gr/green/2071067/to-nisi-poy-den-eprepe-na-yparchei-dimioyrgei-diki-toy-apeilitiki-zoi/

Το φως του κόσμου: Η ακτινοβολία υποβάθρου του σύμπαντος. Η πιο διάσημη ακτινοβολία μέλανος σώματος είναι βεβαίως το πανταχού παρόν στον κοσμικό χώρο αρχέγονο φως. Αυτό που πλημμύρισε το σύμπαν κατά τη Μεγάλη Έκρηξη, όταν η ύλη του ήταν σε μια υπέρθερμη και υπέρπυκνη αρχική κατάσταση – ένα πυρακτωμένο κάρβουνο! – και το οποίο σήμερα έχει πια κρυώσει, διατηρώντας όμως -σχεδόν με μαθηματική τελειότητα – την κατανομή μέλανος σώματος που είχε κατά τη γένεσή του. Mε Τ 3 K, ο νόμος του Βιν λmax(mm)=1/T δίνει λmax1 mm, ακριβώς όπως δείχνει η πειραματική καμπύλη. Πέραν, όμως, του να αποτελεί τον αδιάψευστο μάρτυρα καταγωγής μας από μια μεγάλη έκρηξη – διότι μόνο έτσι θα μπορούσε να έχει παραχθεί μια πανταχού παρούσα ακτινοβολία υποβάθρου τύπου μέλανος σώματος -, η ακτινοβολία υποβάθρου είναι επίσης και ο πιο αξιόπιστος αισθητήρας της διαστολής του σύμπαντος. Διότι η διαστολή του σύμπαντος είναι διαστολή του ίδιου του κοσμικού χώρου, οπότε συμπαρασύρει μαζί της και τα μήκη κύματος των φωτονίων αυτής της ακτινοβολίας, αφού οι διαδοχικοί κόμβοι – ή οι διαδοχικές κορυφές – ενός τέτοιου κύματος θα απομακρύνονται κι αυτοί ακολουθώντας την κοσμική διαστολή. Ακολουθώντας το διαρκές τέντωμα του χώρου. Επομένως, όταν το σύμπαν θα έχει διασταλεί κατά έναν παράγοντα δύο – όταν δηλαδή οι αποστάσεις μεταξύ απομακρυσμένων γαλαξιών θα έχουν διπλασιασιαστεί-, θα έχουν διπλασιαστεί και τα μήκη κύματος της ακτινοβολίας υποβάθρου και ειδικότερα το λmax. Oπότε – λόγω του νόμου του Bιν [λmax (mm) 3/T] – θα έχει πέσει στο μισό η θερμοκρασία του. Η ακτινοβολία υποβάθρου – αρχέγονο φως, το φως του κόσμου – είναι λοιπόν ταυτόχρονα και το θερμόμετρο του σύμπαντος. Κρυώνει μαζί του. Και βεβαίως ζεσταίνεται μαζί του, αν γυρίσουμε την ταινία προς τα πίσω. Παραδείγματος χάριν, όταν το σύμπαν ήταν δέκα φορές πιο «μαζεμένο» απ’ ό,τι σήμερα, η θερμοκρασία της ακτινοβολίας υποβάθρου θα ήταν δέκα φορές μεγαλύτερη – δηλαδή 30 Κ, αντί 3 Κ – και η έντασή της (λόγω του νόμου Τ4 των Στέφαν και Μπόλτσμαν) 104=10.000 φορές μεγαλύτερη. Και πηγαίνοντας όλο και πιο πίσω, η ένταση αυτή θα μεγαλώνει με ιλιγγιώδη ρυθμό, λόγω του Τ4 ώστε, πλησιάζοντας τις απαρχές, σχεδόν όλη η ενέργεια του σύμπαντος θα ήταν σε μορφή «πυρακτωμένου φωτός». Αυτή ήταν η περίφημη αποχή της φωτοκρατίας, από την οποία όλα ξεκίνησαν. Ἐν ἀρχῇ ἦν τὸ φῶς. από το βιβλίο του Στέφανου Τραχανά που κυκλοφόρησε το 2025 με τίτλο: «ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΛΥΚΕΙΟΥ – Για τη χαρά της ανακάλυψης: Ένα βιβλίο για τον δάσκαλο και τον ανήσυχο μαθητή» https://cup.gr/book/kvantomichaniki-lykeioy/ Ακολουθεί ένα πρόβλημα από το δεύτερο βιβλίο του Στέφανου Τραχανά (η συνέχεια του προηγούμενου), που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο: «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΛΥΚΕΙΟΥ – Γιατί υπάρχουν και πανελλαδικές εξετάσεις» : https://cup.gr/book/provlimata-kvantomichanikis-lykeioy/ Πρόβλημα 6: Η πιο «ένδοξη» ακτινοβολία μέλανος σώματος είναι βεβαίως η κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου του σύμπαντος (cosmic microwave background radiation), της οποίας η θερμοκρασία στο σημερινό σύμπαν είναι T=2,7 K3 K. α) Μπορείτε να εξηγήσετε σε μια φίλη σας την αιτιολογία αυτής της ονομασίας; υπάρχει λόγος που τη λέμε «μικροκυματική» και όχι κάτι άλλο; β) Θα ισχύει πάντα αυτός ο χαρακτηρισμός ή μήπως οι μακρινοί μας απόγονοι θα τη λένε κάπως αλλιώς; Λύση: α) Κατ’ αρχάς, ο χαρακτηρισμός «μικροκυματική» δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι το μήκος κύματος μέγιστης εκπομπής – δηλαδή αυτό που έχουν τα περισσότερα φωτόνια της διάσημης ακτινοβολίας – θα πέφτει στην περιοχή των μικροκυμάτων, η οποία αντιστοιχεί σε μήκη κύματος από λίγες δεκάδες εκατοστά έως και λίγα χιλιοστά. Αλλά για T3 K ο νόμος του Βιν δίνει λmax(mm)3/T=3/31mm, οπότε πράγματι η ακτινοβολία υποβάθρου πέφτει στο χαμηλό κάτω άκρο της περιοχής των μικροκυμάτων, άρα δικαίως χαρακτηρίζεται ως μικροκυματική. β) Είναι φανερό όμως ότι ο παραπάνω χαρακτηρισμός είναι… εποχικός. Θα ισχύει για μια ορισμένη μικρή περίοδο της ζωής του σύμπαντος, στη διάρκεια της οποίας η κοσμική διαστολή δεν πρόλαβε να το… μεγαλώσει αρκετά ώστε να έχει «τεντώσει» ανάλογα και τα μήκη κύματος των φωτονίων του κοσμικού φωτός. Διότι γνωρίζουμε βεβαίως ότι η διαστολή του σύμπαντος είναι διαστολή του ίδιου του κοσμικού χώρου, και επομένως συμπαρασύρει και τα μήκη κύματος των φωτονίων, αφού η απόσταση ανάμεσα σε δύο διαδοχικούς κόμβους του κύματος θα μεγαλώνει κι αυτή καθώς τεντώνεται ο χώρος. Στο μακρινό μέλλον λοιπόν τα μήκη κύματος της ακτινοβολίας υποβάθρου θα είναι πολύ μεγαλύτερα απ’ ό,τι σήμερα ―ας πούμε, της τάξης των λίγων μέτρων―, οπότε ο σημερινός χαρακτηρισμός της δεν θα ισχύει πλέον και μάλλον θα έχει αντικατασταθεί από τον: κοσμική ραδιοκυματική ακτινοβολία υποβάθρου του σύμπαντος. Ενώ κάτι αντίστοιχο ισχύει και όταν γυρίζουμε την ταινία προς τα πίσω, οπότε τα μήκη κύματος διαρκώς θα μικραίνουν και βεβαίως το σύμπαν θα γίνεται όλο και ζεστότερο, μέχρις ότου να επιστρέψει εκεί απ’ όπου όλα ξεκίνησαν. Στην υπέρθερμη και υπέρπυκνη αρχική κατάσταση την οποία ονομάζουμε Μεγάλη Έκρηξη. Όσο για τον χαρακτηρισμό ακτινοβολία υποβάθρου, αυτή εκφράζει προφανώς το γεγονός ότι όλος ο κοσμικός χώρος είναι ομοιόμορφα γεμάτος απ’ αυτήν και επομένως αποτελεί πράγματι ένα υπόβαθρο μέσα στο οποίο…κολυμπάμε όλοι. Και σίγουρα όλες οι άλλες ακτινοβολίες του σύμπαντος με συγκεκριμένη προέλευση: Αστρικό φως, πίδακες ακτίνων Χ και γ από κοσμικές «ρουφήχτρες» (αστρικές μαύρες τρύπες, αστέρες νετρονίων), κ.λπ. κ.λπ., έως τα βαρυτικά κύματα από συγχωνεύσεις μελανών οπών. https://physicsgg.me/2026/02/12/το-φως-του-κόσμου-η-ακτινοβολία-υποβάθ/ Η θεωρητική καμύλη και τα πειραματικά σημεία για την κοσμική ακτινοβολία μέλανος σώματος – ή κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου – στο σημερινό σύμπαν. Η σημερινή θερμοκρασία της είναι Τ≃2,73 Κ και για προσεγγιστικούς υπολογισμούς Τ≃3 K.

Η εγκεφαλική αφήγηση της ελεύθερης βούλησης. Και όπως ελέχθη από τον Επίκουρο, «η ελευθερία μας δεν εξουσιάζεται από κανέναν άλλο παρά από εμάς και γι’ αυτό επιδέχεται τόσο τον έπαινο όσο και την επίκριση».Η ιδέα ότι ο άνθρωπος δεν διαθέτει πραγματική ελεύθερη βούληση – ότι οι αποφάσεις του λαμβάνονται ασυνείδητα από τον εγκέφαλο και ότι η συνείδηση απλώς τις παρακολουθεί και τις επικυρώνει – έχει τα τελευταία χρόνια αποκτήσει ευρεία απήχηση, τόσο στη νευροεπιστήμη όσο και στον δημόσιο λόγο. Τροφοδοτείται από πειραματικά δεδομένα που δείχνουν ότι εγκεφαλικά σήματα που προετοιμάζουν και εκτελούν μια πράξη ανιχνεύονται αντίστοιχα πριν το άτομο αναφέρει ότι «αποφάσισε» να ενεργήσει και πριν ενεργήσει. Από αυτό κάποιοι συνάγουν ότι η βούληση είναι μια ψευδαίσθηση και ότι έννοιες όπως η προσωπική ευθύνη, η ηθική λογοδοσία και η ενοχή είναι κοινωνικές συμβάσεις χωρίς βιολογικό θεμέλιο.Μια τέτοια ερμηνεία, όμως, συγχέει τη χρονική προτεραιότητα με την αιτιότητα και υποτιμά την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης σκέψης, βούλησης και πράξης. Σε άρθρο του ο έγκριτος αμερικανός νευρολόγος Mark Hallett (Physiology of Free Will and Agency) προσφέρει ένα πιο ώριμο πλαίσιο: δεν αρνείται τη βούληση, αλλά τη νοηματοδοτεί ως αναδυόμενη ιδιότητα ενός «κατανεμημένου» εγκεφαλικού συστήματος. Η βούληση δεν είναι ένα «κουμπί» στη συνείδηση, αλλά η εμπειρική έκφραση μιας διαδικασίας ενοποίησης κινήτρων, στόχων, αξιών και προβλέψεων.Στο νευροβιολογικό επίπεδο, η πράξη γεννιέται από τη σύγκλιση συναισθηματικών ωθήσεων, γνωστικών σχεδίων, μνήμης και αισθητηριακών δεδομένων, τα οποία ενοποιούνται σε δίκτυα που περιλαμβάνουν τον προμετωπιαίο φλοιό, τα βασικά γάγγλια και τις βρεγματικές περιοχές του εγκεφάλου – στον άνθρωπο, βέβαια, ο συνειρμικός και «ηθικός» φλοιός είναι τεράστια ανεπτυγμένοι και αναμένεται να παίζουν μείζονες ρόλους και στη βούλησή του και στις πράξεις ενός ατόμου! Από αυτή τη δυναμική διαδικασία αναδύεται μια πρόθεση δράσης, η οποία σταθεροποιείται, μετατρέπεται σε κινητική εντολή και εκτελείται. Η συνείδηση της βούλησης (will) και της ιδιοπραξίας (agency) προκύπτει σε κλάσματα του δευτερολέπτου εκ των υστέρων, ως τελική ερμηνεία και όχι ως αιτία της πράξης.Φιλοσοφικά, αυτό δεν οδηγεί στον μηδενισμό, αλλά σε έναν μορφωμένο συμβιβασμό ανάμεσα στον ντετερμινισμό και την ελευθερία. Η ελευθερία δεν είναι η απουσία αιτιότητας, αλλά η ύπαρξη εσωτερικής αιτιότητας – ενός συστήματος που μπορεί να αναστέλλει, να επανεκτιμά και να επιλέγει. Όπως ήδη από τον Αριστοτέλη η «προαίρεσις» δεν είναι απλή επιθυμία, αλλά επιθυμία διαποτισμένη από λόγο και ήθος, έτσι και στη σύγχρονη νευροβιολογία η ελευθερία δεν είναι αυθαιρεσία, αλλά ρυθμισμένη αυτονομία. Και είναι αυτονόητο ότι και οι συνειδητοποιημένοι λογικοί συνειρμοί (η αριστοτέλεια «βούλευσις») μπορούν να προηγούνται και να συμμετέχουν στη δημιουργία μιας συνειδητής, έλλογης και εκούσιας επιλογής (προαίρεσις) ενός συγκεκριμένου τρόπου πράξης ακόμα κι όταν η τελική συνειδητοποίηση της πράξης είναι μεθύστερη.Αν η βούληση, όπως προτείνουν μερικοί, είναι ψευδαίσθηση, τότε η έννοια της ευθύνης καθίσταται προβληματική και το ποινικό δίκαιο μετατρέπεται σε καθαρά διαχειριστικό μηχανισμό κινδύνου. Αντίθετα, αν η βούληση νοηθεί ως ικανότητα αυτορρύθμισης, τότε η ευθύνη και η απόδοσή της παραμένει θεμελιώδης και γίνεται βαθύτερα ανθρώπινη: δεν είναι απόλυτη, αλλά βαθμιαία· δεν είναι τιμωρητική, αλλά αποκαταστατική.Το ίδιο ισχύει για την εκπαίδευση. Αν ο άνθρωπος είναι απλώς προϊόν μηχανικών διεργασιών, η παιδεία περιορίζεται στην εκπαίδευση δεξιοτήτων. Αν όμως ο εγκέφαλος είναι σύστημα που διαμορφώνει την ίδια του τη ρυθμιστική ικανότητα, τότε η εκπαίδευση είναι καλλιέργεια ελευθερίας: ενίσχυση της κριτικής σκέψης, της αναστολής της παρόρμησης και της πρόβλεψης των συνεπειών.Τέλος, και στην ψυχική υγεία, η έννοια της ελευθερίας έχει θεραπευτική σημασία. Πολλές ψυχικές διαταραχές – από τον εθισμό έως την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή – μπορούν να νοηθούν ως διαταραχές της ικανότητας αυτορρύθμισης.Η θεραπεία δεν μπορεί να είναι απλώς φαρμακολογική, αλλά και επανεκπαιδευτική του συστήματος της βούλησης. Και αυτό αποδεικνύεται από την επιτυχή εφαρμογή της γνωστικής – συμπεριφορικής ψυχοθεραπείας και άλλων σχετικών θεραπειών σε αυτές τις καταστάσεις. Η νευροεπιστήμη, επομένως, δεν αποδομεί την ανθρώπινη ελευθερία. Την απογυμνώνει από τον μύθο και τη θεμελιώνει στη βιολογία. Και ακριβώς για αυτό την καθιστά πιο εύθραυστη – αλλά και πιο πολύτιμη. Δεν είμαστε απόλυτα ελεύθεροι. Είμαστε όμως υπεύθυνα ελεύθεροι. Και αυτό ίσως είναι το πιο ανθρώπινο χαρακτηριστικό που έχουμε. Και όπως ελέχθη από τον Επίκουρο, «η ελευθερία μας δεν εξουσιάζεται από κανέναν άλλο παρά από εμάς και γι’ αυτό επιδέχεται τόσο τον έπαινο όσο και την επίκριση». Γεώργιος Χρούσος – https://www.tovima.gr/print/science/i-egkefaliki-afigisi-tis-eleytheris-voulisis/ Ο Γεώργιος Π. Χρούσος είναι ακαδημαϊκός, ομότιμος καθηγητής Παιδιατρικής και Ενδοκρινολογίας, επικεφαλής στην έδρα της UNESCO Εφηβικής Υγείας και Ιατρικής, πρόεδρος στο Ελληνικό Ινστιτούτο Pasteur.

Μέλη Πληρώματος-12 και Διακριτικά. Από αριστερά, ο κοσμοναύτης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, οι αστροναύτες της NASA, Jack Hathaway και Jessica Meir, και η αστροναύτης της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος), Sophie Adenot, ποζάρουν δίπλα στα διακριτικά της αποστολής τους μέσα στα δωμάτια πληρώματος αστροναυτών στο κτίριο επιχειρήσεων και ελέγχου Neil A. Armstrong στο Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα, τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026. Τα μέλη του πληρώματος SpaceX Crew-12 της NASA θα εκτοξευθούν με ένα διαστημόπλοιο SpaceX Dragon και το Falcon 9 προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το νωρίτερο στις 5:15 π.μ. EST την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου, από το Διαστημικό Συγκρότημα Εκτόξευσης 40 του Διαστημικού Σταθμού Cape Canaveral.Κατά τη διάρκεια της οκτάμηνης αποστολής τους, το Crew-12 θα διεξάγει μια ποικιλία επιστημονικών πειραμάτων για την προώθηση της έρευνας και της τεχνολογίας για μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη και τον Άρη και για να ωφελήσει την ανθρωπότητα πίσω στη Γη. Αυτή η έρευνα περιλαμβάνει μελέτες βακτηρίων που προκαλούν πνευμονία για τη βελτίωση των θεραπειών, ενδοφλέβια παραγωγή υγρών κατ' απαίτηση για μελλοντικές διαστημικές αποστολές, αυτοματοποιημένη παρακολούθηση της υγείας των φυτών, έρευνες αλληλεπιδράσεων φυτών και μικροβίων που δεσμεύουν άζωτο για την ενίσχυση της παραγωγής τροφίμων στο διάστημα και έρευνα για το πώς τα φυσικά χαρακτηριστικά μπορούν να επηρεάσουν τη ροή του αίματος κατά τη διάρκεια της διαστημικής πτήσης. https://www.nasa.gov/image-article/crew-12-members-and-insignia/

Η NASA σημειώνει ορόσημο στην προετοιμασία για τις δοκιμές Artemis IV Νερό που ρέει έξω. Δεδομένα που ρέουν μέσα. Μια ενεργοποίηση συστήματος νερού στο Thad Cochran Test Stand (B-2) στις 30 Ιανουαρίου στο Διαστημικό Κέντρο Stennis της NASA κοντά στο Bay St. Louis του Μισισιπή, βοήθησε στη συλλογή κρίσιμων δεδομένων για την υποστήριξη των δοκιμών ενός νέου σταδίου SLS (Space Launch System) που αναμένεται να πετάξει στην αποστολή Artemis IV.Το ορόσημο ενεργοποίησης δοκίμασε νέα συστήματα ψύξης που προστέθηκαν για τη μελλοντική σειρά δοκιμών Green Run του ανώτερου σταδίου εξερεύνησης (EUS) της NASA. Το πιο ισχυρό ανώτερο στάδιο είναι ένα τετρακινητήριο στάδιο υγρού υδρογόνου/υγρού οξυγόνου στο διάστημα για την εξελιγμένη έκδοση Block 1B του SLS.Για το Green Run, οι ομάδες της NASA Stennis θα ενεργοποιήσουν και θα δοκιμάσουν όλα τα συστήματα για να διασφαλίσουν ότι η σκηνή είναι έτοιμη για πτήση. Η ολοκλήρωση θα είναι με μια καυτή ανάφλεξη των τεσσάρων κινητήρων RL10 της σκηνής, όπως ακριβώς και κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής αποστολής.Στο πλαίσιο της τροποποίησης της βάσης δοκιμών, τα πληρώματα έχουν προσθέσει υδρόψυκτους διαχύτες που λειτουργούν ως θερμική ασπίδα για τη διαχείριση των υπερθερμών καυσαερίων και από τους τέσσερις κινητήρες RL10, υδρόψυκτα φέρινγκ για την κατεύθυνση των καυσαερίων του κινητήρα ώστε να ευθυγραμμίζονται με τα τοιχώματα του διαχύτη και έναν δακτύλιο καθαρισμού που παρέχει νερό ψύξης και αέριο άζωτο για την προστασία μιας εύκαμπτης στεγανοποίησης που επιτρέπει στους κινητήρες να κινούνται, ή αλλιώς gimbal, κατά τη διάρκεια των δοκιμών.Αυτά τα τρία συστήματα ενσωματώθηκαν από την ομάδα Stennis της NASA με τον υπάρχοντα εκτροπέα φλόγας και τον εξοπλισμό ακουστικής καταστολής που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια προηγούμενων δοκιμών βασικού σταδίου για τον πύραυλο SLS της NASA πριν από την επιτυχημένη εκτόξευση του Artemis I.Η άσκηση ώθησε επίσης το βιομηχανικό σύστημα ύδρευσης υψηλής πίεσης στη μέγιστη χωρητικότητα. Ενώ μια τυπική δοκιμή κινητήρα RS-25 στο NASA Stennis χρησιμοποιεί ένα υποσύνολο των 10 αντλιών ντίζελ και μία ηλεκτρική αντλία, η δοκιμή του ανώτερου σταδίου εξερεύνησης θα απαιτήσει και τις έντεκα αντλίες να λειτουργούν ταυτόχρονα.Τα 14 εκατομμύρια γαλόνια νερού που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της άσκησης στις 30 Ιανουαρίου ανακυκλώθηκαν σε όλο το συγκρότημα δοκιμών. Μια δεξαμενή 66 εκατομμυρίων γαλονιών τροφοδοτεί με νερό τη βάση δοκιμών μέσω ενός υπόγειου σωλήνα διαμέτρου 96 ιντσών, με το νερό να κατανέμεται σε διάφορα ψυκτικά εξαρτήματα. Το νερό τελικά ρέει στον εκτροπέα φλόγας και στη συνέχεια μέσω ενός τσιμεντένιου αγωγού στη δεξαμενή συλλογής της βάσης. Όταν η δεξαμενή συλλογής γεμίσει, η περίσσεια νερού αποστραγγίζεται πίσω στο κανάλι μέσω μιας τάφρου αποστράγγισης, έτοιμη για ανακύκλωση για μελλοντική χρήση.«Θα χρησιμοποιήσουμε τα δεδομένα που συλλέχθηκαν για να ορίσουμε τον τελικό χρόνο ενεργοποίησης των βαλβίδων, να προσδιορίσουμε τις πιέσεις κόκκινης γραμμής και να επιλέξουμε την πίεση λειτουργίας», δήλωσε ο Nick Nugent, μηχανικός του έργου NASA Stennis. «Αυτή η άσκηση έθεσε επίσης το σύστημα ύδρευσης υπό πλήρες φορτίο πριν από την τελική δοκιμή αντοχής. Είναι πάντα καλό να υποβάλλεται το σύστημα σε καλή δοκιμασία ανακίνησης πριν από αυτήν».Το ανώτερο στάδιο εξερεύνησης κατασκευάζεται από την Boeing στις εγκαταστάσεις συναρμολόγησης Michoud της NASA στη Νέα Ορλεάνη. Οι τέσσερις κινητήρες RL10 για το ανώτερο στάδιο κατασκευάζονται από την L3Harris Technologies. Πριν φτάσουν όλα στο NASA Stennis, τα πληρώματα θα πραγματοποιήσουν έναν τελικό 24ωρο έλεγχο, ή δοκιμή αντοχής, σε όλες τις εγκαταστάσεις του συγκροτήματος δοκιμών για να επιδείξουν την ετοιμότητά τους για τη σειρά δοκιμών. https://www.nasa.gov/centers-and-facilities/stennis/preparation-for-artemis-iv-testing Οι ομάδες της NASA Stennis ολοκληρώνουν ένα ορόσημο ενεργοποίησης του συστήματος νερού στις 30 Ιανουαρίου στο Thad Cochran Test Stand (B-2). Το ορόσημο δοκίμασε νέα συστήματα ψύξης που προστέθηκαν στο stand για τη μελλοντική σειρά δοκιμών Green Run του ανώτερου σταδίου εξερεύνησης της NASA, η οποία αναμένεται να πετάξει στην αποστολή Artemis IV.

Οι Swift Mission Transitions της NASA προετοιμάζουν τις επιχειρήσεις για την ενίσχυση της τροχιάς Στις 11 Φεβρουαρίου, το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA ανέστειλε προσωρινά τις περισσότερες επιστημονικές δραστηριότητες σε μια προσπάθεια μείωσης της ατμοσφαιρικής αντίστασης και επιβράδυνσης της τροχιακής φθοράς του διαστημικού σκάφους. Η διακοπή αυτών των δραστηριοτήτων θα επιτρέψει στους ελεγκτές να διατηρήσουν το διαστημόπλοιο σε έναν προσανατολισμό που ελαχιστοποιεί τις επιπτώσεις της αντίστασης, παρατείνοντας τον χρόνο του σε τροχιά εν αναμονή μιας αποστολής επανεκκίνησης.«Κανονικά, το Swift στρέφεται γρήγορα για να δει τους στόχους του - ειδικά τις φευγαλέες, σχεδόν καθημερινές εκρήξεις που ονομάζονται εκρήξεις ακτίνων γάμμα - με πολλαπλά τηλεσκόπια», δήλωσε ο κύριος ερευνητής S. Bradley Cenko στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt του Μέριλαντ. «Το Τηλεσκόπιο Ειδοποίησης Εκρήξεων του Swift θα συνεχίσει να ανιχνεύει εκρήξεις ακτίνων γάμμα, αλλά το διαστημόπλοιο δεν θα στρέφεται πλέον για να παρατηρεί στόχους με τα άλλα τηλεσκόπιά του».Η ηλιακή δραστηριότητα θερμαίνει την ατμόσφαιρα της Γης και την αναγκάζει να φουσκώσει προς τα έξω, γεγονός που αυξάνει την αντίσταση σε όλα τα διαστημόπλοια σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, μειώνοντας σταδιακά το υψόμετρό τους με την πάροδο του χρόνου. Ενώ η NASA θα μπορούσε να είχε επιλέξει να επιτρέψει στο Swift να εισέλθει ξανά στην ατμόσφαιρα της Γης, όπως κάνουν πολλές αποστολές στο τέλος της ζωής τους, ο οργανισμός αντ' αυτού ανέθεσε στην Katalyst Space Technologies του Φλάγκσταφ της Αριζόνα μια αποστολή που θα ωθούσε το 21χρονο παρατηρητήριο σε υψηλότερη τροχιά, επεκτείνοντας την επιστημονική του ζωή, ενώ παράλληλα θα πρωτοπορούσε σε μια σημαντική νέα δυνατότητα για το έθνος.Για να μεγιστοποιηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας της ενίσχυσης της τροχιάς, το μέσο υψόμετρο του Swift πρέπει να είναι πάνω από περίπου 185 μίλια (περίπου 300 χιλιόμετρα). Από τις αρχές Φεβρουαρίου, το μέσο υψόμετρο του Swift είχε μειωθεί κάτω από περίπου 250 μίλια (περίπου 400 χιλιόμετρα). Κάνοντας αυτές τις αλλαγές για να επιβραδύνει την κάθοδο του Swift, η ομάδα μεγιστοποιεί την ευκαιρία να επιτρέψει στο Swift να συνεχίσει να παρέχει σημαντική επιστήμη παρατηρώντας γρήγορα τις αλλαγές στο σύμπαν, καθώς και επεκτείνοντας τη χρήση της δορυφορικής εξυπηρέτησης σε μια νέα και ευρύτερη κατηγορία διαστημοπλοίων. «Αναμένουμε ότι η αποστολή επανεκκίνησης θα ξεκινήσει το καλοκαίρι, επομένως μεταβαίνουμε τώρα σε λειτουργίες για να της δώσουμε το καλύτερο δυνατό περιθώριο κέρδους», δήλωσε ο Τσένκο. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με την αποστολή Swift, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://www.nasa.gov/swift

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4798-4803: Επιστροφή για περισσότερη επιστήμη. Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2026 Τα αποτελέσματα από την πρώτη μας επίσκεψη στην τοποθεσία γεώτρησης «Nevado Sajama» ήταν αρκετά ενδιαφέροντα ώστε να μας παρακινήσουν να επιστρέψουμε για μια βαθύτερη εμβάθυνση στα ορυκτά και τις ενώσεις που βρίσκονται σε αυτό το βράχο με το SAM (η σουίτα οργάνων ανάλυσης δειγμάτων στον Άρη). Όπως εξηγήθηκε στο προηγούμενο ιστολόγιο , αυτή η βαθύτερη εμβάθυνση περιλαμβάνει τη χρήση του δεύτερου από τα δύο φιαλίδια ενός χημικού αντιδραστηρίου, υδροξειδίου του τετραμεθυλαμμωνίου (TMAH), που βοηθά στην ανίχνευση μορίων από το SAM που διαφορετικά θα ήταν μη ανιχνεύσιμα. Αυτή η εβδομάδα επικεντρώθηκε στην ολοκλήρωση των πολλών προσεκτικά συντονισμένων βημάτων για την εφαρμογή του αντιδραστηρίου TMAH στη σκόνη βράχου από μια γεώτρηση και στη συνέχεια στην ανάλυση του επεξεργασμένου δείγματος. Όπως μπορείτε να δείτε στην παραπάνω εικόνα, γνωρίζουμε ότι η γεώτρηση που ήταν απαραίτητη για τη συλλογή του δείγματος ήταν επιτυχής, όπως και η παράδοση του δείγματος στο SAM. Αναμένουμε νέα για το πρώτο μέρος της ανάλυσης SAM και εκτελούμε το δεύτερο μέρος στο σχέδιο του Σαββατοκύριακου. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, η απομακρυσμένη εκτέλεση ενός φασματόμετρου μάζας και ενός πειράματος χημείας σε έναν άλλο πλανήτη απαιτεί πολλή ενέργεια, αλλά καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, η ομάδα εκμεταλλεύτηκε την όποια εφεδρική ισχύ υπήρχε για να συμπεριλάβει πρόσθετες επιστημονικές παρατηρήσεις. Η ChemCam σχεδίασε δύο προσπάθειες στόχευσης του εσωτερικού της οπής γεώτρησης Nevado Sajama2, ανέλυσε το "Tiquipaya", ένα από την οικογένεια πετρωμάτων που σπάνε οι τροχοί του ρόβερ που εκθέτουν φωτεινό λευκό υλικό, και μέτρησε τη χημεία της ατμόσφαιρας με μια παθητική παρατήρηση του ουρανού. Σχεδίασαν επίσης ένα μωσαϊκό στρωμάτων RMI κοντά στη βάση του λόφου "Mishe Mokwa" στα ανατολικά μας. Η MAHLI και η APXS συνεργάστηκαν για να απεικονίσουν και να αναλύσουν τα υπολείμματα εδάφους γύρω από την οπή γεώτρησης για την πιο άμεση μέτρηση της χημείας από ό,τι αναλύει η SAM. Καθώς η Mastcam απέκτησε ένα πλήρες μωσαϊκό 360 μοιρών την πρώτη φορά που βρεθήκαμε στο Nevado Sajama, δεν είχαν πολλές παρατηρήσεις πετρωμάτων να σχεδιάσουν. Αντ' αυτού, έστρεψαν τα μάτια τους προς τον ουρανό για να μετρήσουν την ποσότητα σκόνης στην ατμόσφαιρα. Η Navcam πραγματοποίησε συμπληρωματικές μετρήσεις της ατμοσφαιρικής σκόνης και σχεδίασε ταινίες και απεικονιστικές έρευνες για τα σύννεφα και τους «διαβόλους σκόνης». Πάντα σε εγρήγορση, τα RAD και REMS πραγματοποίησαν τις τακτικές τους μετρήσεις του περιβάλλοντος του Άρη, ενώ η DAN παρακολουθούσε τακτικά το υπέδαφος του Άρη. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4798-4803-back-for-more-science/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη έλαβε αυτήν την εικόνα που δείχνει τις οπές γεωτρήσεων "Nevado Sajama" (δεξιά) και "Nevado Sajama2" (αριστερά) δίπλα-δίπλα. Το Curiosity χρησιμοποίησε την Mast Camera (Mastcam) για να καταγράψει την εικόνα στις 31 Ιανουαρίου 2026 — 4795η ηλιακή ώρα, ή 4.795η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 22:55:27 UTC.

Η βασική έρευνα από τη Ρωμαϊκή Αποστολή της NASA θα αποκαλύψει τη σκοτεινή πλευρά του σύμπαντος. Η ευρύτερη προγραμματισμένη έρευνα από το επερχόμενο διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA θα αποκαλύψει εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες διάσπαρτους σε όλο το σύμπαν. Μετά τις εκτοξεύσεις του Roman, που θα γίνουν το φθινόπωρο, οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν αυτούς τους λαμπερούς φάρους για να μελετήσουν τα σκιώδη θεμέλια του σύμπαντος: τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια.«Ξεκινήσαμε να κατασκευάσουμε την απόλυτη υπέρυθρη έρευνα ευρείας περιοχής και νομίζω ότι το πετύχαμε», δήλωσε ο Ryan Hickox, καθηγητής στο Dartmouth College στο Hanover του New Hampshire και συμπρόεδρος της επιτροπής που διαμόρφωσε τον σχεδιασμό της έρευνας. «Θα χρησιμοποιήσουμε τις τεράστιες, βαθιές τρισδιάστατες εικόνες του Roman για να εξερευνήσουμε τη θεμελιώδη φύση του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένης της σκοτεινής πλευράς του».Η Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους του Roman είναι ένα από τα τρία βασικά προγράμματα παρατήρησης της αποστολής . Θα καλύψει περισσότερες από 5.000 τετραγωνικές μοίρες (περίπου το 12% του ουρανού) σε λίγο λιγότερο από ενάμιση χρόνο. Ο Roman θα κοιτάζει μακριά από το σκονισμένο επίπεδο του Γαλαξία μας (αυτό σημαίνει το μέρος «υψηλού γεωγραφικού πλάτους» του ονόματος της έρευνας), κοιτάζοντας προς τα πάνω και έξω από τον γαλαξία αντί να τον διασχίζει για να έχει την πιο καθαρή θέα του μακρινού σύμπαντος.«Αυτή η έρευνα θα είναι ένας εντυπωσιακός χάρτης του σύμπαντος, η πρώτη φορά που θα έχουμε απεικόνιση ποιότητας Hubble σε μια μεγάλη περιοχή του ουρανού», δήλωσε ο David Weinberg, καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο στο Κολόμπους, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σχεδίαση της έρευνας. «Ακόμα και μια μόνο σκόπευση με τον Roman χρειάζεται έναν ολόκληρο τοίχο από τηλεοράσεις 4K για να εμφανιστεί σε πλήρη ανάλυση. Η ταυτόχρονη εμφάνιση ολόκληρης της έρευνας υψηλού γεωγραφικού πλάτους θα απαιτούσε μισό εκατομμύριο τηλεοράσεις 4K, αρκετές για να καλύψουν 200 γήπεδα ποδοσφαίρου ή την πλαγιά του El Capitan».Η έρευνα θα συνδυάσει τις δυνάμεις της απεικόνισης και της φασματοσκοπίας για να αποκαλύψει ένα χρυσωρυχείο γαλαξιών διάσπαρτων στον κοσμικό χρόνο. Οι αστρονόμοι θα χρησιμοποιήσουν τα δεδομένα της έρευνας για να εξερευνήσουν την αόρατη σκοτεινή ύλη , η οποία ανιχνεύεται μόνο μέσω των βαρυτικών της επιδράσεων σε άλλα αντικείμενα, και τη φύση της σκοτεινής ενέργειας - μια πίεση που φαίνεται να επιταχύνει την διαστολή του σύμπαντος.«Η κοσμική επιτάχυνση είναι το μεγαλύτερο μυστήριο στην κοσμολογία και ίσως σε όλη τη φυσική», είπε ο Weinberg. «Κάπως, όταν φτάσουμε σε κλίμακες δισεκατομμυρίων ετών φωτός, η βαρύτητα ωθεί αντί να έλκει. Η ρωμαϊκή έρευνα σε ευρεία περιοχή θα παράσχει κρίσιμα νέα στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να λύσουμε αυτό το μυστήριο, επειδή μας επιτρέπει να μετρήσουμε την ιστορία της κοσμικής δομής και τον πρώιμο ρυθμό διαστολής με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι μπορούμε σήμερα». Ζύγιση σκιών Οτιδήποτε έχει μάζα παραμορφώνει τον χωροχρόνο, το υποκείμενο ύφασμα του σύμπαντος. Εξαιρετικά ογκώδη πράγματα, όπως τα σμήνη γαλαξιών, παραμορφώνουν τον χωροχρόνο τόσο πολύ που παραμορφώνουν την εμφάνιση των αντικειμένων στο φόντο — ένα φαινόμενο που ονομάζεται βαρυτικός εστιασμός.«Είναι σαν να κοιτάς μέσα από έναν κοσμικό καθρέφτη-σπίτι», είπε ο Χίκοξ. «Μπορεί να θολώσει ή να αντιγράψει μακρινούς γαλαξίες ή, αν η ευθυγράμμιση είναι σωστή, μπορεί να τους μεγεθύνει σαν ένα φυσικό τηλεσκόπιο».Η οπτική γωνία του Ρόμαν θα είναι αρκετά μεγάλη και ευκρινής ώστε να μελετήσει αυτό το φαινόμενο φακοποίησης σε μικρή κλίμακα, ώστε να δει πώς οι συστάδες σκοτεινής ύλης παραμορφώνουν την εμφάνιση των μακρινών γαλαξιών. Οι αστρονόμοι θα δημιουργήσουν έναν λεπτομερή χάρτη της μεγάλης κλίμακας κατανομής της ύλης - τόσο της ορατής όσο και της αόρατης - σε όλο το σύμπαν και θα συμπληρώσουν περισσότερα από τα κενά στην κατανόησή μας για τη σκοτεινή ύλη. Η μελέτη του τρόπου με τον οποίο οι δομές αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου θα βοηθήσει επίσης τους αστρονόμους να εξερευνήσουν την ισχύ της σκοτεινής ενέργειας σε διάφορα κοσμικά στάδια.«Τα πρότυπα ανάλυσης δεδομένων που απαιτούνται για τη μέτρηση του ασθενούς βαρυτικού εστιασμού είναι τέτοια που η αστρονομική κοινότητα στο σύνολό της θα επωφεληθεί από δεδομένα πολύ υψηλής ποιότητας σε ολόκληρη την περιοχή έρευνας, κάτι που αναμφίβολα θα οδηγήσει σε απροσδόκητες ανακαλύψεις», δήλωσε ο Olivier Doré, ανώτερος ερευνητής στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, ο οποίος ηγείται μιας ομάδας που επικεντρώνεται στην ρωμαϊκή κοσμολογία απεικόνισης με την Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους. «Αυτή η έρευνα θα επιτύχει πολύ περισσότερα από το να αποκαλύψει απλώς τη σκοτεινή ενέργεια!»Ενώ τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και James Webb της NASA μελετούν επίσης τον βαρυτικό εστιασμό, η σημαντική ανακάλυψη με το Roman είναι το μεγάλο οπτικό του πεδίο.«Ο ασθενής φακός παραμορφώνει τα σχήματα των γαλαξιών πολύ ανεπαίσθητα για να τα δούμε σε οποιονδήποτε μεμονωμένο γαλαξία — είναι αόρατος μέχρι να κάνετε μια στατιστική ανάλυση», είπε ο Hickox. «Ο Roman θα δει περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο γαλαξίες σε αυτήν την έρευνα και εκτιμούμε ότι περίπου 600 εκατομμύρια από αυτούς θα είναι αρκετά λεπτομερείς ώστε ο Roman να μπορέσει να μελετήσει αυτά τα φαινόμενα. Έτσι, ο Roman θα εντοπίσει την ανάπτυξη της δομής στο σύμπαν σε 3D από λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη μέχρι σήμερα, χαρτογραφώντας τη σκοτεινή ύλη με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ». Βυθομέτρηση σκοτεινής ενέργειας Η έρευνα ευρείας περιοχής του Roman θα συγκεντρώσει επίσης φάσματα από περίπου 20 εκατομμύρια γαλαξίες. Η ανάλυση των φασμάτων βοηθά να φανεί πώς το σύμπαν επεκτάθηκε κατά τη διάρκεια διαφορετικών κοσμικών εποχών, επειδή όταν ένα αντικείμενο υποχωρεί, όλα τα φωτεινά κύματα που λαμβάνουμε από αυτό τεντώνονται και μετατοπίζονται προς πιο κόκκινα μήκη κύματος — ένα φαινόμενο που ονομάζεται μετατόπιση προς το ερυθρό.Προσδιορίζοντας την ταχύτητα με την οποία απομακρύνονται οι γαλαξίες από εμάς, παρασυρόμενοι από την αδιάκοπη διαστολή του διαστήματος, οι αστρονόμοι μπορούν να ανακαλύψουν πόσο μακριά βρίσκονται — όσο περισσότερο μετατοπίζεται προς το ερυθρό το φάσμα ενός γαλαξία, τόσο πιο μακριά βρίσκεται. Οι αστρονόμοι θα χρησιμοποιήσουν αυτό το φαινόμενο για να δημιουργήσουν έναν τρισδιάστατο χάρτη όλων των γαλαξιών που μετρήθηκαν εντός της περιοχής έρευνας, σε απόσταση περίπου 11,5 δισεκατομμυρίων ετών φωτός.Αυτό θα αποκαλύψει παγωμένες ηχώ αρχαίων ηχητικών κυμάτων που κάποτε διαπερνούσαν την αρχέγονη κοσμική θάλασσα. Για το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου μισού εκατομμυρίου ετών του σύμπαντος, το σύμπαν ήταν μια πυκνή, σχεδόν ομοιόμορφη θάλασσα πλάσματος (φορτισμένων σωματιδίων).Σπάνιες, μικροσκοπικές συστάδες προσέλκυσαν περισσότερη ύλη προς το μέρος τους βαρυτικά. Αλλά ήταν πολύ ζεστό για να κολλήσει το υλικό, οπότε ανέκαμψε. Αυτή η ώθηση και η έλξη δημιούργησε κύματα πίεσης - ήχου - που διαδόθηκαν μέσω του πλάσματος.Με την πάροδο του χρόνου, το σύμπαν ψύχθηκε και τα κύματα σταμάτησαν, ουσιαστικά παγώνοντας τους κυματισμούς (που ονομάζονται βαρυονικές ακουστικές ταλαντώσεις) στη θέση τους. Δεδομένου ότι οι κυματισμοί ήταν σημεία όπου συλλέγονταν περισσότερη ύλη, σχηματίστηκαν ελαφρώς περισσότεροι γαλαξίες κατά μήκος τους από ό,τι αλλού. Καθώς το σύμπαν επεκτεινόταν σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών, το ίδιο συνέβαινε και με αυτές τις δομές.Αυτοί οι δακτύλιοι λειτουργούν σαν ένας κυβερνήτης για το σύμπαν. Σήμερα, έχουν πλάτος περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός. Ο Ρωμαίος θα μετρήσει με ακρίβεια το μέγεθός τους σε όλη τη διάρκεια του κοσμικού χρόνου, αποκαλύπτοντας πώς μπορεί να έχει εξελιχθεί η σκοτεινή ενέργεια.Πρόσφατα αποτελέσματα από άλλα τηλεσκόπια υποδηλώνουν ότι η σκοτεινή ενέργεια μπορεί να μεταβάλλεται σε ισχύ με την πάροδο του κοσμικού χρόνου. «Ο Roman θα είναι σε θέση να κάνει δοκιμές υψηλής ακρίβειας που θα μας πουν εάν αυτές οι ενδείξεις αποτελούν πραγματικές αποκλίσεις από το τρέχον πρότυπο μοντέλο μας ή όχι», δήλωσε η Risa Wechsler, διευθύντρια του KIPAC (Ινστιτούτο Kavli για την Αστροφυσική και την Κοσμολογία Σωματιδίων) του Πανεπιστημίου Stanford στην Καλιφόρνια και συμπρόεδρος της επιτροπής που διαμόρφωσε τον σχεδιασμό της έρευνας. «Η απεικόνιση του Roman σε συνδυασμό με την ερεύνη μετατόπισης προς το ερυθρό μας δίνουν νέες πληροφορίες για την εξέλιξη του σύμπαντος - τόσο για το πώς διαστέλλεται όσο και για το πώς οι δομές αναπτύσσονται με την πάροδο του χρόνου - που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τι κάνουν η σκοτεινή ενέργεια και η βαρύτητα με πρωτοφανή ακρίβεια».Συνολικά, το Roman θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις της σκοτεινής ενέργειας 10 φορές ακριβέστερα από τις τρέχουσες μετρήσεις, βοηθώντας μας να διακρίνουμε μεταξύ των κορυφαίων θεωριών που επιχειρούν να εξηγήσουν γιατί η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται.Λόγω του τρόπου με τον οποίο το Roman θα ερευνήσει το σύμπαν, θα αποκαλύψει τα πάντα, από μικρά, βραχώδη αντικείμενα στο εξωτερικό ηλιακό μας σύστημα και μεμονωμένα αστέρια σε κοντινούς γαλαξίες μέχρι συγχωνεύσεις γαλαξιών και μαύρες τρύπες στα κοσμικά σύνορα πριν από 13 δισεκατομμύρια χρόνια.«Το Roman είναι συναρπαστικό επειδή καλύπτει μια τόσο ευρεία περιοχή με την ποιότητα εικόνας που είναι διαθέσιμη μόνο στο διάστημα», δήλωσε ο Wechsler. «Αυτό επιτρέπει ένα ευρύ φάσμα επιστήμης, από πράγματα που μπορούμε να αναμένουμε να μελετήσουμε έως ανακαλύψεις που δεν έχουμε σκεφτεί ακόμα». Το Ρωμαϊκό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace διαχειρίζεται στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, με τη συμμετοχή του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης της NASA στη Νότια Καλιφόρνια, του Caltech/IPAC στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια, του Ινστιτούτου Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη και μιας επιστημονικής ομάδας που αποτελείται από επιστήμονες από διάφορα ερευνητικά ιδρύματα. Οι κύριοι βιομηχανικοί εταίροι είναι η BAE Systems Inc. στο Μπόλντερ του Κολοράντο, η L3Harris Technologies στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και η Teledyne Scientific & Imaging στο Θάουζαντ Όουκς της Καλιφόρνια. https://www.nasa.gov/missions/roman-space-telescope/core-survey-by-nasas-roman-mission-will-unveil-universes-dark-side/ Αυτό το infographic περιγράφει την Έρευνα Ευρείας Περιοχής Υψηλού Γεωγραφικού Πλάτους που θα διεξαχθεί από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA. Αυτό το πρόγραμμα παρατήρησης θα καλύψει περισσότερες από 5.000 τετραγωνικές μοίρες (περίπου το 12% του ουρανού) σε λίγο λιγότερο από ενάμιση χρόνο. Οι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν την έρευνα για να αναλύσουν εκατοντάδες εκατομμύρια γαλαξίες διάσπαρτους σε όλο το σύμπαν, οι οποίες αποκαλύπτουν ενδείξεις σχετικά με τα σκιώδη θεμέλια του σύμπαντος - τη σκοτεινή ύλη και τη σκοτεινή ενέργεια - καθώς και μια πληθώρα άλλων επιστημονικών θεμάτων. Αυτή η προσομοίωση δείχνει το είδος της επιστήμης που θα μπορούν να κάνουν οι αστρονόμοι με τις μελλοντικές παρατηρήσεις από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman της NASA. Η ακολουθία δείχνει πώς η βαρύτητα των ενδιάμεσων γαλαξιακών σμηνών και της σκοτεινής ύλης μπορεί να παραμορφώσει το φως από μακρινότερα αντικείμενα, παραμορφώνοντας την εμφάνισή τους. Περισσότερο ενδιάμεσο υλικό δημιουργεί ισχυρότερες παραμορφώσεις. Αναλύοντας αυτά τα χαρακτηριστικά, οι αστρονόμοι μπορούν να μελετήσουν την αόριστη σκοτεινή ύλη, η οποία μπορεί να μετρηθεί μόνο έμμεσα μέσω των βαρυτικών της επιδράσεων στην ορατή ύλη. Ως επιπλέον πλεονέκτημα, η παραμόρφωση λειτουργεί σαν τηλεσκόπιο, επιτρέποντας την παρατήρηση εξαιρετικά μακρινών γαλαξιών. Προσομοιώσεις όπως αυτή βοηθούν τους αστρονόμους να κατανοήσουν τι θα μπορούσαν να μας πουν οι μελλοντικές παρατηρήσεις του Roman για το σύμπαν και παρέχουν χρήσιμα δεδομένα για την επικύρωση τεχνικών ανάλυσης δεδομένων. Αυτή η κινούμενη εικόνα δείχνει πώς συμπεριφέρονται τα μικρά σωματίδια (στην προκειμένη περίπτωση, η άμμος) όταν εκτίθενται σε διαφορετικές ηχητικές συχνότητες. Στο πολύ πρώιμο σύμπαν, ένα κοσμικό «βουητό» δημιουργούσε κυματισμούς στην αρχέγονη «σούπα» που γέμιζαν το διάστημα. Δεδομένου ότι οι κυματισμοί ήταν σημεία όπου συλλέγονταν περισσότερη ύλη, όπως οι δακτύλιοι άμμου που φαίνονται εδώ, σχηματίστηκαν ελαφρώς περισσότεροι γαλαξίες κατά μήκος τους από ό,τι αλλού. Καθώς το σύμπαν επεκτεινόταν σε διάστημα δισεκατομμυρίων ετών, το ίδιο συνέβαινε και με αυτές τις δομές. Συγκρίνοντας το μέγεθός τους κατά τη διάρκεια διαφορετικών κοσμικών εποχών, οι αστρονόμοι μπορούν να εντοπίσουν την επέκταση του σύμπαντος.

Δικό του τσιπ τεχνητής νοημοσύνης ετοιμάζει το TikTok. Η μητρική εταιρεία της δημοφιλούς ψηφιακής πλατφόρμας αναζητά ανεξαρτησία στον κρίσιμο τομέα των επεξεργαστών ΑΙ. Η κινεζική ByteDance, η μητρική εταιρεία του TikTok, αναπτύσσει ένα τσιπ τεχνητής νοημοσύνης και βρίσκεται σε συνομιλίες με τη Samsung Electronics για την κατασκευή του καθώς επιδιώκει να διασφαλίσει την προμήθεια προηγμένων επεξεργαστών.Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του Reuters η ByteDance βρίσκεται σε συζητήσεις με την Samsung για να συνεργαστούν στη μαζική παραγωγή του τσιπ και στοχεύει να παραλάβει δοκιμαστικά δείγματα τσιπ έως τα τέλη Μαρτίου. Η εταιρεία σχεδιάζει να παράγει τουλάχιστον 100,000 μονάδες του τσιπ το οποίο έχει σχεδιαστεί για εργασίες AI inference εντός του 2026 σύμφωνα και επιδιώκει σταδιακά να αυξήσει την παραγωγή έως και τις 350,000 μονάδες.Οι διαπραγματεύσεις με τη Samsung περιλαμβάνουν πρόσβαση σε προμήθειες τσιπ μνήμης που βρίσκονται σε εξαιρετικά περιορισμένη διαθεσιμότητα λόγω της παγκόσμιας ανάπτυξης υποδομών τεχνητής νοημοσύνης γεγονός που καθιστά τη συμφωνία ιδιαίτερα ελκυστική.Το πρότζεκτ αυτό θα αποτελούσε ορόσημο για τη ByteDance, η οποία εδώ και καιρό επιδιώκει να αναπτύξει τσιπ για την υποστήριξη των φορτίων εργασίας τεχνητής νοημοσύνης. Οι προσπάθειες της εταιρείας στον τομέα των τσιπ χρονολογούνται τουλάχιστον από το 2022 όταν άρχισε να προσλαμβάνει συστηματικά προσωπικό σχετικό με ημιαγωγούς.Το Reuters είχε μεταδώσει τον Ιούνιο του 2024 ότι η ByteDance συνεργαζόταν με την αμερικανική εταιρεία σχεδιασμού τσιπ Broadcom για έναν προηγμένο επεξεργαστή τεχνητής νοημοσύνης με την παραγωγή να προγραμματίζεται να ανατεθεί στην TSMC της Ταϊβάν.Παγκόσμιοι τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Google της Alphabet, η Amazon και η Microsoft έχουν αναπτύξει δικά τους τσιπ τεχνητής νοημοσύνης ώστε να μειώσουν την εξάρτησή τους από τη Nvidia, τον κυρίαρχο προμηθευτή προηγμένων τσιπ που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη της AI. Για τις κινεζικές τεχνολογικές εταιρείες, οι αμερικανικοί περιορισμοί εξαγωγών σε προηγμένα τσιπ προς την Κίνα έχουν επίσης εντείνει την ανάγκη ανάπτυξης δικών τους λύσεων.Παρότι η ByteDance δεν έχει ακόμη λανσάρει δικό της τσιπ, οι ανταγωνιστές της Alibaba και Baidu προηγούνται στην ανάπτυξη τσιπ AI. Η Alibaba παρουσίασε τον περασμένο μήνα το τσιπ Zhenwu για μεγάλης κλίμακας φορτία AI, ενώ η Baidu πωλεί τσιπ σε εξωτερικούς πελάτες και σχεδιάζει σύντομα την εισαγωγή της μονάδας τσιπ Kunlunxin στο χρηματιστήριο.Το τσιπ με την κωδική ονομασία SeedChip αποτελεί μέρος της ευρύτερης στρατηγικής της ByteDance να κατευθύνει πόρους στην ανάπτυξη τεχνητής νοημοσύνης, από τσιπ έως μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, ποντάροντας ότι η τεχνολογία θα μεταμορφώσει το επιχειρηματικό της χαρτοφυλάκιο που εκτείνεται από τα σύντομα βίντεο και το ηλεκτρονικό εμπόριο έως τις εταιρικές υπηρεσίες cloud.Ο εκτελεστικός διευθυντής της ByteDance Ζάο Κι δήλωσε στους εργαζομένους σε εσωτερική συνάντηση τον Ιανουάριο ότι οι επενδύσεις της εταιρείας στην τεχνητή νοημοσύνη θα ωφελήσουν όλα τα τμήματα, σύμφωνα με τέταρτη πηγή που ενημερώθηκε για τη συνάντηση. Ο Ζάο ο οποίος επιβλέπει το chatbot Doubao της ByteDance και τη διεθνή του έκδοση Dola, αναγνώρισε ότι τα μοντέλα AI της εταιρείας υστερούν σε σχέση με παγκόσμιους ηγέτες όπως η OpenAI, αλλά δεσμεύτηκε για συνεχή υποστήριξη της ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης μέσα στη χρονιά.Η ByteDance πάντως έσπευσε να διαρρεύσει στα μίντια ότι το ρεπορτάζ του Reuters δεν είναι ακριβές ενώ η Samsung αρνήθηκε να προβεί σε κάποιο σχόλιο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071129/diko-toy-tsip-technitis-noimosynis-etoimazei-to-tiktok/ Η Alibaba μπαίνει δυναμικά στην «physical AI»: Παρουσίασε μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης για ρομπότ. Το RynnBrain στοχεύει στην κατανόηση του φυσικού κόσμου – Στον αγώνα μπαίνουν Nvidia, Google και Tesla Στον ταχέως αναπτυσσόμενο χώρο της λεγόμενης «physical AI» μπαίνει πλέον ανοιχτά η Alibaba, παρουσιάζοντας ένα νέο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης σχεδιασμένο ειδικά για ρομποτικές εφαρμογές.Το μοντέλο, με την ονομασία RynnBrain, έχει στόχο να βοηθήσει τα ρομπότ να «αντιλαμβάνονται» τον φυσικό κόσμο, να αναγνωρίζουν αντικείμενα και να εκτελούν κινήσεις με ακρίβεια, συνδυάζοντας όραση, αντίληψη και μηχανικό έλεγχο. Από το εργαστήριο… στο καλάθι Σε βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα η DAMO Academy, το ερευνητικό σκέλος της Alibaba, φαίνεται ρομπότ να αναγνωρίζει φρούτα και να τα τοποθετεί σε καλάθι. Αν και η σκηνή μοιάζει απλή, πίσω της κρύβονται πολύπλοκοι αλγόριθμοι που επιτρέπουν στο μηχάνημα να κατανοεί τι «βλέπει» και πώς πρέπει να κινηθεί στον χώρο.Η ρομποτική εντάσσεται στο ευρύτερο πεδίο της physical AI — όρος που περιλαμβάνει μηχανές οι οποίες βασίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη για να αλληλεπιδρούν με το φυσικό περιβάλλον, όπως τα αυτόνομα οχήματα. Πρόκειται για τομέα στον οποίο η Κίνα επενδύει στρατηγικά, στο πλαίσιο του τεχνολογικού ανταγωνισμού με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Νέα κούρσα τεχνολογικών κολοσσών Η Alibaba δεν είναι μόνη της σε αυτή την κούρσα. Μεγάλοι παίκτες της παγκόσμιας τεχνολογίας αναπτύσσουν τα δικά τους «world models», δηλαδή μοντέλα που εκπαιδεύουν τα ρομπότ να αντιλαμβάνονται τον κόσμο.Η Nvidia έχει παρουσιάσει μια σειρά εργαλείων και μοντέλων για ρομποτική υπό το brand Cosmos, ενώ η Google DeepMind αναπτύσσει το Gemini Robotics-ER 1.5.Ο διευθύνων σύμβουλος της Nvidia, Τζένσν Χουάνγκ, έχει χαρακτηρίσει την τεχνητή νοημοσύνη και τη ρομποτική «μια ευκαιρία ανάπτυξης πολλών τρισεκατομμυρίων», δείχνοντας πόσο ψηλά τοποθετείται ο πήχης για τον κλάδο. Το στοίχημα των ανθρωποειδών Ιδιαίτερη δυναμική αποκτούν τα ανθρωποειδή — μηχανές σχεδιασμένες να κινούνται και να εργάζονται όπως οι άνθρωποι. Σε αυτό το πεδίο, η Κίνα θεωρείται ότι προηγείται των ΗΠΑ, με εταιρείες να σχεδιάζουν αύξηση της παραγωγής ήδη μέσα στο 2026.Στον ίδιο αγώνα έχει μπει και ο Έλον Μασκ ο οποίος αναπτύσσει τη δική του τεχνητή νοημοσύνη για το ανθρωποειδές ρομπότ Optimus της Tesla. Ανοιχτός κώδικας και στρατηγική επέκτασης Όπως και με τα υπόλοιπα μοντέλα της, η Alibaba ακολουθεί στρατηγική ανοιχτού κώδικα και για το RynnBrain, επιτρέποντας σε προγραμματιστές να το χρησιμοποιούν δωρεάν. Η επιλογή αυτή θεωρείται κομβική για την ταχεία διάδοση των μοντέλων της διεθνώς και έχει συμβάλει στην επιτυχία της οικογένειας μοντέλων Qwen, από τις πιο προηγμένες που έχουν αναπτυχθεί στην Κίνα.Με το RynnBrain, η Alibaba αποκτά πλέον σαφές σημείο εισόδου στην παγκόσμια αγορά ρομποτικής, σε μια περίοδο όπου η «physical AI» εξελίσσεται σε νέο πεδίο στρατηγικού ανταγωνισμού μεταξύ τεχνολογικών υπερδυνάμεων. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2070860/i-alibaba-mpainei-dynamika-stin-physical-ai-paroysiase-montelo-technitis-noimosynis-gia-rompot/

Ανακαλύφθηκε αρχέγονο φυτοφάγο ζώο που ξαναγράφει την ιστορία της εξέλιξης της ζωής. Νέα δεδομένα για την προσαρμογή των ειδών όταν εγκατέλειψαν το νερό. Εντοπίστηκαν απολιθώματα ενός ζώου ηλικίας 307 εκατ. ετών που θεωρείται ένα από τα πρώτα φυτοφάγα ζώα της Γης το οποίο ρίχνει νέο φως στη μετανάστευση διαφόρων όντων από τη θάλασσα στη στεριά.Το ζώο που έλαβε την ονομασία Tyrannoroter heberti, ένα νέο είδος «μικρόσαυρου» από την περίοδο του Λιθανθρακοφόρου που εκτείνεται περίπου από 359 έως 299 εκατομμύρια χρόνια πριν. Είναι μια γεωλογική περίοδος της Παλαιοζωικής εποχής, διάσημη για τα εκτεταμένα δάση της που σχημάτισαν τα παγκόσμια κοιτάσματα άνθρακα. Χαρακτηρίστηκε από υψηλά επίπεδα οξυγόνου, κυριαρχία αμφιβίων και γιγαντιαίων εντόμων.Η ανακάλυψη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Ecology and Evolution» δείχνει ότι μερικά από τα πρώτα σπονδυλωτά ζώα που ζούσαν στη στεριά είχαν ήδη εξελίξει πολύπλοκα δόντια για τη μάσηση φυτών γεγονός που υποδηλώνει ότι η φυτοφαγία στη ξηρά εμφανίστηκε γρήγορα μετά τη μετάβαση των ζώων από το νερό στη στεριά.Το Tyrannoroter heberti ζούσε στον σημερινό Καναδά πριν από περίπου 307 εκατομμύρια χρόνια. «Είναι ένα από τα αρχαιότερα γνωστά τετράποδα ζώα που έτρωγαν τα λαχανικά τους. Δείχνει ότι ο πειραματισμός με τη φυτοφαγία ξεκινά ήδη από τα πρώτα χερσαία τετράποδα, τους αρχαίους συγγενείς όλων των σπονδυλωτών της στεριάς, συμπεριλαμβανομένων και εμάς» δήλωσε ο Δρ. Αρτζαν Μαν βοηθός επιμελητής απολιθωμένων ιχθύων και πρώιμων τετραπόδων στο Field Museum.«Το συγκεκριμένο απολίθωμα είναι το πρώτο της ομάδας του που έλαβε λεπτομερή τρισδιάστατη ανακατασκευή, η οποία μας επέτρεψε να δούμε στο εσωτερικό του κρανίου και να αποκαλύψουμε τα εξειδικευμένα δόντια του, βοηθώντας μας να ανιχνεύσουμε την προέλευση της χερσαίας φυτοφαγίας» πρόσθεσε ο Ζιφάνγκ Ξιόνγκ υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο.Το απολιθωμένο κρανίο του Tyrannoroter heberti ανακαλύφθηκε στο νησί Κέιπ Μπρέτον στη Νέα Σκωτία. Με βάση το μέγεθος του κεφαλιού του και τους πιο πλήρεις σκελετούς συγγενικών ειδών το ζώο είχε μήκος περίπου 30 εκατοστά. «Ήταν περίπου στο μέγεθος και το σχήμα μιας μπάλας αμερικανικού ποδοσφαίρου. Με τα σημερινά δεδομένα δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλο αλλά ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χερσαία ζώα της εποχής του» λέει ο Δρ. Μαν. Ο διαχωρισμός Πιθανότατα έμοιαζε κάπως με σαύρα αλλά έζησε πριν διαχωριστούν οι πρόγονοι των ερπετών και των θηλαστικών επομένως τεχνικά δεν ήταν ερπετό. Το Tyrannoroter heberti ανήκει σε μια εξαφανισμένη οικογένεια μικρών τετραπόδων με αμφιβιοειδή χαρακτηριστικά που ονομάζεται Pantylidae.«Τα Pantylidae αποτελούν ένα αρκετά πρώιμο κεφάλαιο στην ιστορία των σπονδυλωτών που ζούσαν στη στεριά. Όταν τα λοβοπτέρυγα ψάρια εξελίχθηκαν αποκτώντας άκρα που τους επέτρεπαν να κινούνται στη στεριά εξακολουθούσαν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα υδάτινα περιβάλλοντά τους. Τα Pantylidae ανήκουν στη δεύτερη φάση της προσαρμογής στη στεριά όταν τα ζώα έγιναν μόνιμα προσαρμοσμένα στη ζωή εκτός νερού» εξηγεί ο Δρ. Μαν.Αποτελούν αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν βλαστικούς αμνιώτες, ζώα στενά συγγενικά με την ομάδα των τετραπόδων που εξελίχθηκαν ώστε να γεννούν αυγά ικανά να παραμένουν εκτός νερού. Αργότερα αυτοί οι βλαστικοί αμνιώτες διαχωρίστηκαν σε ερπετά και στους πρώιμους προγόνους των θηλαστικών.«Το Tyrannoroter heberti έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ότι η φυτοφαγία περιοριζόταν στους αμνιώτες. Είναι βλαστικός αμνιώτης αλλά διαθέτει εξειδικευμένη οδοντοφυΐα ικανή για επεξεργασία φυτικής τροφής» αναφέρει ο Δρ. Χανς Σούες, επιμελητής σπονδυλωτής παλαιοντολογίας στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Smithsonian.Πιθανότατα έτρωγε και μικρότερα όντα όπως έντομα πέρα από φυτική ύλη. Οι εξωσκελετοί των εντόμων στη διατροφή των πρώιμων τετραπόδων ενδέχεται να άνοιξαν τον δρόμο ώστε είδη όπως το Tyrannoroter heberti να μπορούν να συνθλίβουν και να επεξεργάζονται σκληρά φυτικά υλικά. Επιπλέον η κατανάλωση φυτοφάγων εντόμων ίσως παρείχε στα πρώιμα τετράποδα τη μικροχλωρίδα του εντέρου και τα μικρόβια που απαιτούνταν για την πέψη φυτών.«Στο τέλος της Λιθανθρακοφόρου τα τροπικά δάση κατέρρευσαν και σημειώθηκε περίοδος παγκόσμιας θέρμανσης. Η εξελικτική γραμμή στην οποία ανήκε το Tyrannoroter heberti δεν τα πήγε ιδιαίτερα καλά. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ένα δεδομένο στη μεγαλύτερη εικόνα για το τι συμβαίνει στα φυτοφάγα ζώα όταν η κλιματική αλλαγή μεταβάλλει γρήγορα τα οικοσυστήματά τους και τα φυτά που μπορούν να αναπτυχθούν εκεί» λέει ο Δρ.Μαν. Καλλιτεχνική απεικόνιση του αρχαίου φυτοφάγου ζώου. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2071178/anakalyfthike-archegono-fytofago-zoo-poy-xanagrafei-tin-istoria-tis-exelixis-tis-zois/

Η Αποστολή 74 Εργάζεται με Ερευνητικό Εξοπλισμό και Εκπαίδευση Soyuz καθώς η NASA Προσαρμόζει την Ημερομηνία Εκτόξευσης του Πληρώματος-12. Η Αποστολή 74 ξεκίνησε την εβδομάδα εγκαθιστώντας φαρμακευτικό υλικό και υλικό έρευνας για την άσκηση, συνεχίζοντας τις συνεχιζόμενες μελέτες για την προώθηση της ανθρώπινης υγείας εντός και εκτός Γης. Το τρίο των διαστημοπλοίων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό προσομοίωσε επίσης ένα σενάριο γρήγορης επιστροφής στη Γη στο διαστημόπλοιο Soyuz, καθώς η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA στοχεύει σε νέα ημερομηνία εκτόξευσης.Το περιβάλλον χωρίς βαρύτητα του διαστήματος επιτρέπει την εξαγωγή ερευνητικών αποτελεσμάτων και αποκαλύπτει γνώσεις που δεν μπορούν να ληφθούν υπό την πίεση της βαρύτητας της Γης. Η μελέτη των πρωτεϊνικών κρυστάλλων σε μικροβαρύτητα αποκαλύπτει σαφέστερες δομές από αυτές που παράγονται στο έδαφος, βοηθώντας τους γιατρούς να σχεδιάσουν ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα, ενώ παράλληλα προωθούν την φαρμακευτική παραγωγή στο διάστημα . Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, συνέβαλε σε αυτή την έρευνα τη Δευτέρα, εγκαθιστώντας κασέτες γεμάτες με δείγματα πρωτεϊνικών κρυστάλλων μέσα στον Προηγμένο Επεξεργαστή Διαστημικού Πειράματος-4 που βρίσκεται στη μονάδα εργαστηρίου Destiny .Στη συνέχεια, ο Williams άρχισε να συγκεντρώνει και να ρυθμίζει τον εξοπλισμό για μια επερχόμενη συνεδρία άσκησης για να μετρήσει την αερόβια και καρδιαγγειακή του υγεία. Αρχικά, έστησε εξοπλισμό που θα παρακολουθεί τον καρδιακό ρυθμό και τον ρυθμό αναπνοής του και στη συνέχεια δοκίμασε τις συνδέσεις των καλωδίων τροφοδοσίας και δεδομένων. Στη συνέχεια, έλεγξε τις φιάλες αερίων αναπνοής και προετοίμασε άλλα εξαρτήματα για να υπολογίσει με ακρίβεια την κατανάλωση οξυγόνου και την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα. Ο Williams θα φορέσει τον βιοϊατρικό εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων των αισθητήρων θώρακα, την Τρίτη, ενώ θα κάνει πετάλι σε έναν κύκλο άσκησης, βοηθώντας τους γιατρούς να κατανοήσουν πώς η φυσική κατάσταση ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα.Ο Γουίλιαμς συμμετείχε επίσης μαζί με τους κοσμοναύτες της Roscosmos, Σεργκέι Κουντ-Σβερτσκόφ και Σεργκέι Μικάεφ, και εξασκήθηκε σε μια προσομοίωση υπολογιστή για γρήγορη είσοδο σε ένα διαστημόπλοιο Soyuz, αποσύνδεση από το τροχιακό φυλάκιο και εκτέλεση χειροκίνητης και αυτόματης καθόδου στην ατμόσφαιρα της Γης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Τα πληρώματα παραμένουν στον διαστημικό σταθμό για μήνες κάθε φορά και ανανεώνουν τακτικά τις επιχειρησιακές τους δεξιότητες στο διαστημόπλοιο, καθώς και στις διαδικασίες εκπαίδευσης έκτακτης ανάγκης.Ο διοικητής του σταθμού Kud-Sverchkov αργότερα συνέλεξε δείγματα σάλιου του για ανάλυση και στη συνέχεια προσάρμοσε ηλεκτρόδια στον εαυτό του για 24ωρη καρδιακή παρακολούθηση. Οι γιατροί θα χρησιμοποιήσουν τα βιοϊατρικά δεδομένα για να κατανοήσουν πώς οι επιπτώσεις της ζωής στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένης της ακτινοβολίας, της έλλειψης βαρύτητας και της απομόνωσης, επηρεάζουν το νευρικό και ανοσοποιητικό σύστημα ενός μέλους του πληρώματος. Ο Mikaev εργάστηκε στις μεταφορές νερού και στη συνέχεια έστρεψε την προσοχή του σε φωτογραφικές επιθεωρήσεις παραθύρων μέσα στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda.Η αποστολή SpaceX Crew-12 της NASA στοχεύει τώρα στην εκτόξευσή της προς το τροχιακό φυλάκιο το νωρίτερο πριν από τις 5:38 π.μ. EST, την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου . Οι ομάδες της αποστολής ολοκλήρωσαν μια ανασκόπηση καιρού τη Δευτέρα και επέλεξαν να παραιτηθούν από την ευκαιρία εκτόξευσης την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου λόγω δυσμενών προβλεπόμενων καιρικών συνθηκών κατά μήκος της τροχιάς πτήσης του διαστημοπλοίου Dragon. Ο καιρός θα συνεχίσει να αποτελεί αντικείμενο παρακολούθησης στις 12 Φεβρουαρίου και οι συνθήκες αναμένεται να βελτιωθούν την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/02/09/expedition-74-works-research-gear-soyuz-training-as-nasa-adjusts-crew-12-launch-date/ Οι πρώτες ακτίνες μιας τροχιακής ανατολής φωτίζουν την ατμόσφαιρα της Γης σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό καθώς αυτός βρισκόταν σε τροχιά 422 χιλιομέτρων πάνω από τη Γαλλική Πολυνησία στον Ειρηνικό Ωκεανό περίπου στις 2:52 π.μ. τοπική ώρα. Οι αποστολές των CubeSats ξεκινούν. Ο αστροναύτης της NASA, Κρις Γουίλιαμς, έστρεψε μια κάμερα έξω από ένα παράθυρο στον θόλο, καθώς ένα σύνολο CubeSats αναπτύχθηκε έξω από την εργαστηριακή μονάδα Kibo από έναν μικρό δορυφορικό τροχιακό αναπτυξιακό μηχανισμό σε τροχιά γύρω από τη Γη. Φοιτητές από το Μεξικό , την Ιταλία, την Ταϊλάνδη , τη Μαλαισία και την Ιαπωνία σχεδίασαν τους δορυφόρους σε κουτί για μια σειρά παρατηρήσεων της Γης και τεχνολογικών επιδείξεων.Οι CubeSats είναι μια κατηγορία νανοδορυφόρων – μικρών διαστημικών σκαφών βάρους 1-10 κιλών – που χρησιμοποιούν ένα τυπικό μέγεθος και παράγοντα μορφής. Η ανάπτυξη των CubeSats έχει προχωρήσει σε έναν ξεχωριστό κλάδο, με την κυβέρνηση, τη βιομηχανία και τον ακαδημαϊκό χώρο να συνεργάζονται για την επίτευξη συνεχώς αυξανόμενων δυνατοτήτων. Οι CubeSats παρέχουν πλέον μια οικονομικά αποδοτική πλατφόρμα για επιστημονικές έρευνες, επιδείξεις νέων τεχνολογιών και προηγμένες ιδέες αποστολών. https://www.nasa.gov/image-article/cubesats-missions-begin/