Δροσος Γεωργιος

Το TGK "Progress MS-18" συνδέθηκε με το διαμέρισμα μεταφοράς. Στο κοσμοδρόμιο του Baikonur, συνεχίζεται η προετοιμασία πριν από την πτήση του φορτηγού οχήματος Progress MS-18 (TGK) για εκτόξευση στο πλαίσιο της 79ης αποστολής προμήθειας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Σήμερα στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμών του ιστότοπου 254 ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roskosmos πραγματοποίησαν ένα σύνολο τεχνολογικών εργασιών για τη σύνδεση του Progress MS-18 TGC με το διαμέρισμα μεταφοράς (PxO) του τρίτου σταδίου του οχήματος εκτόξευσης ( LV). Το PxO είναι μέρος της διαστημικής κεφαλής, παρέχοντας μηχανική σύνδεση του διαστημικού σκάφους με το φέρινγκ και την ενσωμάτωση της διεπαφής εντολών του Progress MS-18 TGK στο ενσωματωμένο σύστημα ελέγχου του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών σύνδεσης, πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι στο ενσωματωμένο ραδιο-τεχνικό συγκρότημα και άλλα συστήματα υπηρεσιών. Την προηγούμενη μέρα, περίπου 1.490 κιλά διαφόρων ειδών εξοπλισμού και υλικών αποθηκεύτηκαν στο χώρο αποσκευών του πλοίου, συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού και των εργαλείων για εξωσχολικές δραστηριότητες, ιατρικούς ελέγχους και είδη υγιεινής και υγιεινής, είδη ένδυσης, κανονικές μερίδες τροφίμων και φρέσκα τρόφιμα για τα μέλη του πληρώματος της 66ης κύριας αποστολής, καθώς και συσκευασία για διαστημικά πειράματα "Matryoshka-R", "Biomag-M", "Aseptic", "Structure" και "Photobioreactor". Επιπλέον, 560 κιλά καυσίμου ανεφοδιασμού, 420 λίτρα πόσιμου νερού στις δεξαμενές του συστήματος Rodnik και 43 κιλά πεπιεσμένου αέρα σε κυλίνδρους παροχής οξυγόνου πρόκειται να παραδοθούν στον ISS. Η εκτόξευση του πυραύλου φορέα Soyuz-2.1a από το Progress MS-18 TGC έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου 2021 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_10-20.html

Το πλοίο "Progress M-UM" προετοιμάζεται για εκτόξευση. Στο τεχνικό συγκρότημα του κοσμοδρόμου Baikonur, συνεχίζεται το στάδιο των δοκιμών πριν από την πτήση της μονάδας μεταφοράς φορτίου Progress M-UM (TGKM) με την κομβική μονάδα Prichal (UM) του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Μετά την ολοκλήρωση των τεχνολογικών εργασιών για τη συναρμολόγηση του Progress M-UM TGCM ως μέρος του διαμερίσματος οργάνων και συναρμολόγησης, του διαχωριστή προσαρμογέα και του Prichal UM, ειδικοί από την RSC Energia im. S.P. Ο Κορολίωφ πραγματοποίησε εξωτερική επιθεώρηση του πλοίου που ήταν εγκατεστημένο στο δυναμικό περίπτερο του συγκροτήματος συναρμολόγησης και δοκιμής του χώρου 254. Από τις 11 Οκτωβρίου, το TGKM πέρασε μια σειρά ελέγχων στα συστήματα επί του σκάφους και ένα σετ ελέγχου ετοιμότητας εκκίνησης χρησιμοποιώντας εξοπλισμό εδάφους του αυτοματοποιημένου συγκροτήματος δοκιμών. Και σήμερα, σύμφωνα με το ρουτίνα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, πραγματοποιήθηκε ένας κύκλος αυτόνομων δοκιμών του διαστημικού σκάφους σε μια ανεχώδη ζώνη συναρμολογημένη από οθόνες ραδιοαπορρόφησης, προκειμένου να δοκιμαστεί η λειτουργία του ενσωματωμένου ραδιο-τεχνικού συστήματος ραντεβού και σύνδεσης Kurs-NA υπό συνθήκες που προσομοιώνουν το φυσικό περιβάλλον του εξωτερικού διαστήματος. Το Universal nodal module "Prichal" που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την RSC Energia im. S.P. Ο Korolev προορίζεται να επεκτείνει τις τεχνικές και επιχειρησιακές δυνατότητες του ISS Russian Segment. Η εκτόξευση του UM "Prichal" χρησιμοποιώντας το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b έχει προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του 2021. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_10-20_1.html

Φορτηγό πλοίο Progress MS-17 σε αυτόνομη πτήση. Σύμφωνα με το ρωσικό πρόγραμμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 20 Οκτωβρίου 2021 στις 23:42:27 UTC, το διαστημόπλοιο φορτίου Progress MS-17 αποσυνδέθηκε ονομαστικά από τη μονάδα Mini-Research Module Poisk του ρωσικού τμήματος ISS. Οι καταπακτές μεταξύ του ρωσικού φορτηγού και του ISS έκλεισαν στις 19 Οκτωβρίου 2021 στις 15:00 UTC. Στις 23:41 UTC, μετά το ξεκλείδωμα, εκδόθηκε εντολή απελευθέρωσης γάντζων Progress MS-17 και το όχημα στάλθηκε σε αυτόνομη πτήση. Κατά τη διάρκεια 29 ωρών αυτόνομης πτήσης, το φορτηγό θα εκτελέσει μια σειρά διορθωτικών ελιγμών, απομακρυνόμενος από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό σε απόσταση 185 χιλιομέτρων. Το διαστημόπλοιο πρόκειται να προσδεθεί στο λιμάνι ναδίρ του Εργαστηρίου Εργαστηρίου Πολυχρηστικής Nauka έχει προγραμματιστεί για τις 22 Οκτωβρίου στις 04:23 UTC, χρησιμοποιώντας την αυτόματη προσέγγιση Kurs και σύστημα σύνδεσης. Αυτή θα είναι η πρώτη ελλιμενισμός φορτηγού πλοίου με τη νέα ρωσική μονάδα, η οποία έφτασε στα τέλη Ιουλίου 2021. Ένας ειδικός προσαρμογέας (επικάλυψη δακτυλίου) βρίσκεται τώρα στη μονάδα σύνδεσης μονάδας Nauka, που επιτρέπει στα ρωσικά διαστημόπλοια Soyuz MS και Progress MS να προσδεθούν σε αυτήν και το Progress MS-17 θα τον αφαιρέσει κατά την αποδέσμευση από το σταθμό. Η μονάδα Prichal που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στα τέλη Νοεμβρίου φέτος, στη συνέχεια θα συνδεθεί στη βάση σύνδεσης. Το Progress MS είναι ένα ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που δημιουργήθηκε για την εξυπηρέτηση τροχιακών σταθμών. Χρησιμοποιείται για την παράδοση διαφόρων φορτίων (καύσιμα, επιστημονικός εξοπλισμός, οξυγόνο, νερό, τρόφιμα κ.λπ.) στον ISS, καθώς και για τη ρύθμιση του υψομέτρου της τροχιάς του. https://vk.com/video-30315369_456242685 http://en.roscosmos.ru/22444/

Τεχνικό πρόβλημα καθηλώνει για μήνες το νέο διαστημικό σκάφος της Boeing Η Boeing φαίνεται πως δεν θα μεταφέρει αστροναύτες της NASA πριν από το 2023, περισσότερο από τρία χρόνια αργότερα από ό,τι αρχικά προγραμματιζόταν. Η εταιρεία και η NASA ανακοίνωσαν σε συνέντευξη Τύπου ότι το σκάφος Starliner παρουσιάζει τεχνικό πρόβλημα και δεν θα πραγματοποιήσει φέτος την τελευταία δοκιμή πριν την εκτόξευση πληρωμάτων, μια μη επανδρωμένη πτήση στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Το σκάφος καθηλώνεται για επισκευές και δεν θα είναι έτοιμο για τη δοκιμαστική εκτόξευση μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2022, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της Boeing Τζον Βόλμερ. Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή «ίσως» πραγματοποιηθεί στα τέλη του 2022, είπε, δεδομένου ότι η Boeing θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα εξάμηνο για να αναλύσει τα δεδομένα της δοκιμαστικής πτήσης και να υποβάλει τα δεδομένα που απαιτούνται για πιστοποίηση του σκάφους. Η πρόβλεψή του όμως ίσως είναι υπερβολικά αισιόδοξη. Η SpaceX για παράδειγμα χρειάστηκε πάνω από ένα χρόνο για την εκτόξευση αστροναυτών της NASA μετά την μη επανδρωμένη δοκιμή του Crew Dragon. Και αυτό σημαίνει ότι το Starliner είναι πιθανό να μην μπορέσει να μεταφέρει πληρώματα της NASA στον ISS πριν από το 2023. Το Starliner θα παραμείνει σε υπόστεγο του Διαστημικού Κέντρου Κένεντι της Φλόριντα (Boeing) Το 2014, η SpaceX εξασφάλισε συμβόλαιο της NASA, ύψους 2,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την ανάπτυξη του Crew Dragon, ενώ η Boeing έλαβε 4,6 δισ. για την ανάπτυξη του Starliner. Η SpaceX έχει πραγματοποιήσει έκτοτε τρεις επανδρωμένες πτήσεις στον ISS και ετοιμάζεται για τέταρτη, ενώ το σκάφος της Boeing παραμένει καθηλωμένο χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις δοκιμές. Το Starliner απέτυχε δύο φορές στην τελική δοκιμή. Το 2019 εκτοξεύτηκε χωρίς πλήρωμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αναγκάστηκε όμως να επιστρέψει εκτάκτως στη Γη λόγω σοβαρών τεχνικών θεμάτων που το εμπόδισαν να προσεγγίσει το τροχιακό εργαστήριο. Η επόμενη απόπειρα προγραμματιζόταν για τον φετινό Αύγουστο, αναβλήθηκε όμως έπειτα από την αποτυχημένη δοκιμή του συστήματος προώθησης, όταν 14 από τις 19 βαλβίδες καυσίμων απέτυχαν να ανοίξουν όπως έπρεπε. Όπως ανακοινώθηκε την Τρίτη, οι μηχανικοί διαπίστωσαν ότι οι βαλβίδες είχαν διαβρωθεί λόγω υδρατμών που εισχώρησαν στο σύστημα και αντέδρασαν με το τετροξείδιου του αζώτου που χρησιμοποιείται ως προωθητικό αέριο. Ως αποτέλεσμα σχηματίστηκε νιτρικό οξύ που διάβρωσε τις βαλβίδε. «Όλοι αναρωτιούνται γιατί δεν το καταλάβαμε πριν φτάσουμε στην εξέδρα εκτόξευσης» παραδέχτηκε ο Βόλμερ της Boeing, δεδομένου ότι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα τα επίπεδα υγρασίας είναι υψηλά και οι βροχές συχνές. Λόγω των αλλεπάλληλων αναβολών στις δοκιμές της Boeing, δύο αστροναύτες της NASA που προγραμματιζόταν να ταξιδέψουν στον ISS με τον Starliner θα πετάξουν τελικά με τη μεθεπόμενη, έκτη πτήση της SpaceX. https://www.in.gr/2021/10/20/b-science/space/texniko-provlima-kathilonei-gia-mines-neo-diastimiko-skafos-tis-boeing/

Ανακαλύφθηκε ο πρώτος εξωπλανήτης που έπεσε πάνω του άλλος πλανήτης. Η πτώση αστεροειδών, κομητών και διαστημικών αντικειμένων πάνω σε πλανήτες και δορυφόρους είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στο Σύμπαν. Κατά τη διαδικασία του σχηματισμού πλανητικών συστημάτων γύρω από ένα άστρο είναι συχνό φαινόμενο να πέφτει πάνω σε ένα πλανήτη που βρίσκεται σε διαδικασία σχηματισμού ή λίγο μετά την ολοκλήρωση του σχηματισμού του κάποιο άλλο παρόμοιου μεγέθους διαστημικό σώμα. Πολλές φορές η σύγκρουση δύο πλανητών που βρίσκονται σε διαδικασία σχηματισμού, δύο πρωτοπλανητών όπως ονομάζονται αυτά τα σώματα, οδηγεί στη δημιουργία ενός νέου μεγάλου πλανήτη. Η κρατούσα θεωρία για την ύπαρξη της Σελήνης αναφέρει ότι ο φυσικός μας δορυφόρος είναι προϊόν της σύγκρουσης με τη Γη ενός διαστημικού σώματος με μέγεθος παρόμοιο με αυτό του Άρη.Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» επιστήμονες με επικεφαλής αστρονόμους του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) παρουσιάζουν την ανακάλυψη τους, τον πρώτο εξωπλανήτη που γνωρίζουμε ότι συγκρούστηκε με κάποιο άλλο πλανήτη. Η σύγκρουση συνέβη στο πλανητικό σύστημα που έχει σχηματιστεί γύρω από το νεαρό άστρο HD 172555. Το άστρο που έχει ηλικία μόλις 23 εκατ. ετών βρίσκεται σε απόσταση 95 ετών φωτός στον αστερισμό Ταώς. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι o εξωπλανήτης διέθετε ατμόσφαιρα την οποία απώλεσε ανακάλυψη που επίσης γίνεται για πρώτη φορά σε εξωπλανήτη. Η απώλεια της ατμόσφαιρας του εξωπλανήτη συνδέεται άμεσα με την τρομερή σύγκρουση. Το άστρο του συστήματος είχε συγκεντρώσει το ενδιαφέρον των αστρονόμων εξαιτίας των ασυνήθιστων χαρακτηριστικών που εμφανίζει η κοσμική σκόνη που τον περιβάλλει. Οι ερευνητές αφού βρήκαν στοιχεία για το μέγεθος της σκόνης και διάφορα άλλα στοιχεία όπως την σύσταση των αερίων του δίσκου ύλης του άστρου κατέληξαν σε μια σειρά από συμπεράσματα με πιο σημαντικά την σύγκρουση του εξωπλανήτη με κάποιο άλλο πλανήτη και την απώλεια της ατμόσφαιρας του. Η ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη δεν καταστράφηκε αλλά τον… εγκατέλειψε σταδιακά μετά από τα φαινόμενα που προκλήθηκαν μετά τη σύγκρουση. https://www.naftemporiki.gr/story/1791826/anakalufthike-o-protos-eksoplanitis-pou-epese-pano-tou-allos-planitis

Νέο διαστημικό τηλεσκόπιο θα μελετήσει το γαλαξία μας. H NASA ανακοίνωσε ότι θα κατασκευάσει ένα νέο διαστημικό τηλεσκόπιο που θα έχει ως αποστολή την μελέτη του γαλαξία μας. Το COSI (Compton Spectrometer and Imager) θα αναζητήσει τα χημικά συστατικά που αποτελούν τα δομικά υλικά σχηματισμού του γαλαξία μας ενώ επίσης θα προσφέρει νέα στοιχεία για τις διεργασίες γέννησης και θανάτου των άστρων. Το αρχικό κόστος κατασκευής του COSI είναι 145 εκατ. δολάρια. και σύμφωνα με τον σχεδιασμό της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας θα εκτοξευτεί το 2025. Το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο θα μπορεί να μελετά τις ακτίνες γάμα από ραδιενεργά άτομα που παράγονται όταν από τις εκρήξεις των άστρων. Η μελέτη αυτή μπορεί να αποκαλύψει τα σημεία του γαλαξία που σχηματίζονται διάφορα χημικά στοιχεία. Το τηλεσκόπιο αναμένεται να προσφέρει επίσης νέα στοιχεία για τα ποζιτρόνια, τα υποατομικά σωματίδια που έχουν την ίδια μάζα με τα ηλεκτρόνια αλλά αντίθετο ηλεκτρικό φορτίο. «Για περισσότερα από 60 χρόνια η NASA σχεδιάζει μικρής κλίμακας άλλα έξυπνες αποστολές που τα αποτελέσματα τους συμπληρώνουν κενά που υπάρχουν σε διάφορους τομείς και αναζητούμε για αυτά τα κενά απαντήσεις» αναφέρει ο Τόμας Ζουρμπούκεν, επικεφαλής της Διεύθυνσης Επιστημονικής Αποστολής της NASA. https://www.naftemporiki.gr/story/1791595/neo-diastimiko-tileskopio-tha-meletisei-to-galaksia-mas[/b]

Αστρονόμοι από την Ιαπωνία κατέγραψαν πρόσκρουση στον πλανήτη Δία. Ερασιτέχνες αστρονόμοι από την Ιαπωνία, κατέγραψαν ένα διαπλανητικό χτύπημα που δέχθηκε ο πλανήτης Δίας. Εάν επιβεβαιωθεί, θα είναι ο 11ος κομήτης ή αστεροειδής που χτυπά τον διαστημικό γίγαντα από τότε που τα κομμάτια του κομήτη Shoemaker-Levy 9 χτύπησαν τον πλανήτη το 1994. Κάτι περισσότερο από ένα μήνα αφού πέντε ερασιτέχνες αστρονόμοι κατέγραψαν ανεξάρτητα μια παρόμοια λάμψη, μια ομάδα αστρονόμων, με επικεφαλής τον Κο Αριμάτσου του Πανεπιστημίου του Κιότο, κατέγραψαν αυτήν την πιο πρόσφατη φωτοβολίδα στις κορυφές του Δία την Παρασκευή 15 Οκτωβρίου. Η λάμψη της έκρηξης κράτησε 4 δευτερόλεπτα Ο Arimatsu και η ομάδα χρησιμοποίησαν ένα σύστημα παρακολούθησης που ονομάζεται PONCOTS ως μέρος του έργου Organized Autotelescopes for Serendipitous Event Survey (OASES) για να κάνουν την ανακάλυψή τους. Το γεγονός καταγράφηκε στη βόρεια τροπική ζώνη του Δία κοντά στο νότιο άκρο της βόρειας εύκρατης ζώνης σε γεωγραφικό πλάτος +20° βόρεια και γεωγραφικό μήκος 201°. Από το βίντεο, η έκρηξη διήρκεσε περίπου 4 δευτερόλεπτα. Γίνεται γρήγορα ορατό, διατηρεί ένα σταθερό φως για περίπου 2 δευτερόλεπτα και στη συνέχεια εξαφανίζεται γρήγορα. Σύμφωνα με την Εταιρεία Europlanet, κατά μέσο όρο 6½ αντικείμενα 10 μέτρων και μεγαλύτερα (δηλαδή αρκετά μεγάλα για να καταγράφουν ερασιτέχνες) χτυπούσαν τον Δία κάθε χρόνο. Με τη βοήθεια λογισμικού παροδικής ειδοποίησης όπως το DeTeCt, έχουμε δει μια σταθερή αύξηση του αριθμού των επιπτώσεων τα τελευταία χρόνια, αποδεικνύοντας ότι όσο περισσότερο κοιτάμε, τόσο περισσότερα βλέπουμε. fzjd7_Pc5AY https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026862_astronomoi-apo-tin-iaponia-kategrapsan-proskroysi-ston-planiti-dia-foto

Ο ανεφοδιασμός του φορτηγού οχήματος Progress MS-18 έχει ολοκληρωθεί. Στο κοσμικό Baikonur, συνεχίζεται η προγραμματισμένη προετοιμασία του μεταφορικού οχήματος Progress MS-18 (TGK) για εκτόξευση στο πλαίσιο της 79ης αποστολής προμήθειας του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Σήμερα ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos ολοκλήρωσαν τις εργασίες ανεφοδιασμού του διαστημικού σκάφους με προωθητικά και συμπιεσμένα αέρια. Μετά την επιστροφή από τον σταθμό ανεφοδιασμού και εξουδετέρωσης, το πλοίο εγκαταστάθηκε στη δυναμική βάση του κτιρίου συναρμολόγησης και δοκιμών της θέσης 254 για να πραγματοποιήσει το τελικό στάδιο προετοιμασίας και τοποθέτησης του παραδοθέντος φορτίου και εξοπλισμού. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Progress MS-18 TGC έχει προγραμματιστεί για τα τέλη Οκτωβρίου 2021 από το κοσμόδρομο Baikonur. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_10-19.html

Το πλήρωμα του Challenge επέστρεψε στο Star City Σήμερα, στις 17 Οκτωβρίου 2021, το επανδρωμένο διαστημόπλοιο μεταφοράς Yuri Gagarin (Soyuz MS-18) πραγματοποίησε μια τακτική προσγείωση στο καθορισμένο σημείο στο Καζακστάν. Ο κοσμοναύτης Oleg Novitskiy του Roscosmos, ο οποίος βρισκόταν σε τροχιά για περισσότερο από έξι μήνες, καθώς και οι συμμετέχοντες στις διαστημικές πτήσεις Klim Shipenko και Yulia Peresild επέστρεψαν στη Γη. Λίγες ώρες αργότερα, το αεροσκάφος Gagarin Cosmonaut Training Center με τους Novitskiy, Peresild και Shipenko προσγειώθηκαν στο αεροδρόμιο Chkalovsky. Το πλήρωμα έφτασε στο Star City, όπου θα υποβληθεί σε αποκατάσταση. Το πλήρωμα υποδέχτηκε θερμά από συγγενείς, ντόπιους, μέλη της ομάδας κοσμοναυτών Roscosmos και τις οικογένειές τους, δημοσιογράφους, ηθοποιούς, ειδικούς και ιατρούς. Το πρώτο πλήρωμα κινηματογραφικών ταινιών στον κόσμο που γύρισε ένα χαρακτηριστικό σε τροχιά εκπλήρωσε με επιτυχία το έργο του. Η επιστροφή τους ήταν πραγματικός θρίαμβος. Πολλές κάμερες συνάντησαν τους Oleg Novitskiy, Klim Shipenko και Yulia Peresild στον τόπο προσγείωσης, μερικοί από αυτούς συνέχισαν να εργάζονται στην ταινία «Πρόκληση» σε πραγματικό χρόνο. Το διαστημόπλοιο Soyuz MS-18 εκτοξεύτηκε στον ISS στις 9 Απριλίου 2021. Ο κοσμοναύτης Roscosmos Oleg Novitskiy πέρασε 191 ημέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο σκηνοθέτης Klim Shipenko και η ηθοποιός Yulia Peresild έμειναν 12 ημέρες στο διάστημα, φτάνοντας στο σταθμό με το διαστημόπλοιο Soyuz MS-19 με πιλότο τον κοσμοναύτη Roscosmos Anton Shkaplerov. Κινηματογραφιστές και Ρώσοι κοσμοναύτες εργάστηκαν στην ταινία μεγάλου μήκους «Πρόκληση», η πρώτη που γυρίστηκε ποτέ εκτός της Γης. http://en.roscosmos.ru/22435/[/b]

Orion: Το σκάφος της Σελήνης της NASA είναι έτοιμο να συνδεθεί με τον πύραυλο. Το διαστημόπλοιο επόμενης γενιάς της NASA είναι έτοιμο να συνδεθεί με έναν πύραυλο που θα το στείλει στη Σελήνη φέτος ή στις αρχές του 2022. Τη Δευτέρα, το διαστημόπλοιο Orion μεταφέρθηκε μεταξύ κτιρίων στο διαστημικό κέντρο Kennedy της Φλόριντα, προτού μεταφερθεί στον ισχυρό πύραυλο Space Launch System (SLS). Για την επερχόμενη πτήση του, ο Orion θα πετάξει γύρω από τη Σελήνη χωρίς αστροναύτες. Είναι μέρος ενός σχεδίου των ΗΠΑ να επιστρέψει ανθρώπους στη σεληνιακή επιφάνεια αυτή τη δεκαετία. Αυτό το πρόγραμμα ονομάζεται Άρτεμις - από την αδελφή του Απόλλωνα - και θα μπορούσε να βοηθήσει στην καθιέρωση μιας μακροπρόθεσμης ανθρώπινης παρουσίας στον μοναδικό φυσικό δορυφόρο της Γης. Το όχημα Orion που θα χρησιμοποιηθεί στην αποστολή Artemis-1 μεταφέρθηκε στο περίφημο κυβόμορφο Vehicle Assembly Building (VAB) στο Kennedy. Στεγάζονταν σε άλλη εγκατάσταση στον ίδιο χώρο, όπου μηχανικοί είχαν προσαρτήσει το σύστημα εκτόξευσης του διαστημοπλοίου, έχει σχεδιαστεί για να απομακρύνει τον Ωρίωνα και τους αστροναύτες του από τον πύραυλο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης κατά την εκτόξευση του πληρώματος. Το Orion είναι το τελευταίο βασικό στοιχείο που ανεβαίνει στον εκτοξευτή SLS 98 μέτρων (322 πόδια), τον οποίο οι μηχανικοί συναρμολογούν στο VAB από τον Δεκέμβριο του 2020. Η αποστολή Artemis-1 τριών εβδομάδων θα δοκιμάσει το SLS και το Orion προτού επιτραπεί στους αστροναύτες στο Artemis-2, το οποίο θα γυρίσει γύρω από τη Σελήνη στα τέλη του 2023. Το Artemis-3 θα δει αστροναύτες να προσγειώνονται στη σεληνιακή επιφάνεια για πρώτη φορά μετά την αποστολή Apollo 17 το 1972. Η NASA επέλεξε το Starship του Elon Musk ως όχημα που θα μεταφέρει ανθρώπους από τη σεληνιακή τροχιά στην επιφάνεια. Η αποστολή προσγείωσης έχει προγραμματιστεί επί του παρόντος για το 2024, αν και πολλοί παρατηρητές αναμένουν ότι αυτή η ημερομηνία θα γλιστρήσει. Το μεταλλικό πλαίσιο για το διαστημόπλοιο Orion που θα χρησιμοποιηθεί για αυτήν την αποστολή έφτασε επίσης στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι νωρίτερα αυτόν τον μήνα. Η αποστολή Artemis-3 θα μεταφέρει την πρώτη γυναίκα που θα περπατήσει στην επιφάνεια, μαζί με τον επόμενο άντρα. Το πρόγραμμα Artemis θα δει επίσης το πρώτο έγχρωμο άτομο στη Σελήνη. https://www.bbc.com/news/science-environment-58965610

TileDB: Η καινοτόμα βάση δεδομένων και το ταξίδι του Έλληνα δημιουργού της σε 3 ηπείρους. Αξιοποιώντας το πάθος του για την πληροφορική, την επιθυμία του για νέες εμπειρίες, το μυαλό του, τις γνωριμίες του και σε ένα βαθμό την τύχη, ο Σταύρος Παπαδόπουλος κατάφερε να δημιουργήσει την TileDB, μία μοναδική βάση δεδομένων, η οποία σε αντίθεση με τις παραδοσιακές, μπορεί να αποθηκεύσει και να διαχειριστεί οποιαδήποτε τύπου δεδομένα, όπως γονιδιώματα, εικόνες δορυφόρων, στοιχεία τηλεπικοινωνιών και άλλα. O επιχειρηματίας από την Ξάνθη, στελεχώνει ομάδα 40 ατόμων στην TileDB, η οποία στα περίπου 4 χρόνια λειτουργίας του έχει συγκεντρώσει περίπου 20 εκατ. ευρώ από γύρους χρηματοδότησης. Πιο συγκεκριμένα, η TileDB προσφέρει δύο προϊόντα, genomics και LiDAR, οι οποίες αυτές λύσεις μπορούν να εφαρμοστούν σε ό,τι έχει να κάνει με σόναρ, δορυφορικές εικόνες, τηλεπικοινωνίες (ώστε δηλαδή να καταγράφονται οι θέσεις των καταναλωτών για τον εντοπισμό ταξί για παράδειγμα) και γενικά σε οτιδήποτε έχει να κάνει με πίνακες (tables). Ο Σταύρος Παπαδόπουλος όσο εργαζόταν στην Intel παρατήρησε ότι ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι πελάτες μπορεί να αντιμετωπιστεί με μία συγκεκριμένη λύση, τον συνδυασμό dense και sparse, για τους γνώστες του θέματος. Έχοντας ολοκληρώσει μία σπουδαία ακαδημαϊκή και επαγγελματική σταδιοδρομία ο Σταύρος Παπαδόπουλος, όπως δήλωσε στο Outliers, το podcast της Endeavor, αποφάσισε τον Αύγουστο του 2016 να ιδρύσει δική του startup, ένα εγχείρημα που πήρε σάρκα και οστά το 2017. Από την Ξάνθη στη Θεσσαλονίκη και μετά στο Χονγκ Κονγκ Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ξάνθη, ενώ από μικρός απέκτησε πάθος, κυρίως μέσω των βιντεοπαιχνιδιών, με την πληροφορική. Πέρασε στην Πληροφορική στο ΑΠΘ και στο τελευταίο έτος, αφού βρισκόταν βαθμολογικά στους πρώτους πέντε της σχολής τους, άρχισε να επικοινωνεί με καθηγητές του, εκ των οποίων ένας τον βοήθησε να κάνει αιτήσεις για διδακτορικά στις ΗΠΑ. Τον δέχτηκαν σε τρία πανεπιστήμια, και φαινόταν πως θα επέλεγε το Boston University. Ο ίδιος περιγράφει «επρόκειτο για το μεγάλο σταυροδρόμι που καθόρισε τη ζωή του», διότι τυχαία εκείνη την περίοδο έτυχε ένας γνωστός του να του μιλήσει για το Χονγκ Κονγκ. Σχεδόν επί τόπου, έψαξε για την πόλη και ήρθε σε επικοινωνία με Έλληνα καθηγητή, ο οποίος διέμενε εκεί, παρότι δεν ήξερε ακριβώς με τι θέλει να ασχοληθεί. Τελικά, στο Χονγκ Κονγκ έμεινε για 8 χρόνια. Μετά το διδακτορικό έκανε post – doc και ασχολήθηκε ως καθηγητής (visiting assistant professor) για τρία ακόμη χρόνια εκεί. Αλλαγή εμπειριών και ηπείρων Στο πλαίσιο ενός διεθνούς συνεδρίου στη Νέα Υόρκη, ο Σταύρος Παπαδόπουλος αποδέχθηκε επαγγελματική πρόταση από το MIT, που αφορούσε θέση συνεργασίας με την Intel. Ο ίδιος εξηγεί πως δούλευε πάνω στην αιχμή της τεχνολογίας, δημιουργώντας hardware για νέα συστήματα, σε σχέση με τα μεγάλα δεδομένα. Μέσω αυτής της δουλειάς ανακάλυψε αφενός ότι τα μοτίβα που ακολουθούνται στις βάσεις δεδομένων είναι εσφαλμένα, αφετέρου τις ελλείψεις που υπάρχουν στον συγκεκριμένο κλάδο από τους πελάτες. Στη συνέχεια με την ενθάρρυνση ενός γνωστού, άρχισε να διαβάζει για το πως θα ιδρύσει δική του εταιρεία και πώς θα προσεγγίσει ενδιαφερόμενους επενδυτές. Βασικά μαθήματα Οι συμβουλές που δίνει σε άτομα, τα οποία θέλουν να ιδρύσουν αυτή τη στιγμή τεχνολογική start up και δεν επιθυμούν ωστόσο να μείνουν δέσμιοι των επενδυτών είναι: – Πάρα πολύ διάβασμα – Να είστε κοντά σε ανθρώπους που το έχουν ξανακάνει. «Είναι χαζό να μην δεχτείς βοήθεια», λέει χαρακτηριστικά και τονίζει ότι και ο ίδιος δίνει πλέον βοήθεια σε νεότερους – Να προσέχετε από πού δέχεστε χρηματοδότηση ανάλογα με την φάση στην οποία βρίσκεται η εταιρεία. Όσο δηλαδή προχωρούν οι γύροι πρέπει να πηγαίνετε σε διαφορετικά άτομα με διαφορετικά προσόντα – Η ομάδα πρέπει να φτιαχτεί σωστά από την πρώτη μέρα – Να μην υποκύψετε στον εκφοβισμό από τους επενδυτές, οι οποίοι είναι συνήθως μεροληπτικοί Ελληνικό Οικοσύστημα Πριν πέντε χρόνια, ο Σταύρος Παπαδόπουλος θα έλεγε ότι τα πράγματα είναι άσχημα. Ωστόσο, έκτοτε εντοπίζει θετικά στοιχεία που τον έχουν εντυπωσιάσει, όπως οι καταπληκτικές δουλειές από venture capitals και εντυπωσιακά ταλέντα, τα οποία είναι πιστά στους εργοδότες τους. Αυτό που εκκρεμεί για τον ίδιο είναι η χρηματοδότηση των κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου από LP (ετερόρρυθμες εταιρείες), αντί των ευρωπαϊκών κονδυλίων που λαμβάνουν αυτή τη στιγμή, διότι κατ’ αυτόν τον τρόπο θα ανέβαινε σημαντικά το ποσό που θα είχαν να διαθέσουν. https://www.moneyreview.gr/startup/51747/stayros-papadopoylos-perasma-apo-treis-ipeiroys-gia-anaptyxi-vaseon-poy-apothikeyoyn-syntheta-dedomena/

Σούπερ άνεμοι μετέτρεψαν ολόκληρο γαλαξία σε αστρικό μαιευτήριο. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε μια εντυπωσιακή φωτογραφία από τον σπειροειδή γαλαξία NGC 4666 που βρίσκεται σε απόσταση 80 εκατ. ετών φωτός στον αστερισμό της Παρθένου. Ο γαλαξίας παρουσιάζει μια εξαιρετική δραστηριότητα και πιο συγκεκριμένα παράγει συνεχώς άστρα. Πολλοί γαλαξίες είναι ενεργοί και παράγουν νέα άστρα αλλά αυτό συνήθως συμβαίνει σε συγκεκριμένες περιοχές τους που οι τοπικές συνθήκες το επιτρέπουν. Στην περίπτωση του NGC 4666 η μαζική αστρογένεση συμβαίνει σε ολόκληρο τον γαλαξία. Οι επιστήμονες της NASA πιστεύουν ότι αυτό που συμβαίνει στον NGC 4666 οφείλεται στις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με τους γειτονικούς του γαλαξίες, ένα μεγάλο γαλαξία και ένα γαλαξία νάνο που διαθέτει σχετικά μικρό αριθμό άστρων. Αυτή η αλληλεπίδραση δημιουργεί ένα σπάνιο γαλαξιακό καιρικό φαινόμενο τους αποκαλούμενους «σούπερ ανέμους». Πρόκειται για μετακίνησης κολοσσιαίων ποσοτήτων αερίων από την καρδιά ενός γαλαξία στο διαστημικό κενό. Στη δημιουργία των σούπερ ανέμων εμπλέκονται επίσης αέρια νεκρών άστρων και εκρήξεις σούπερνοβα. Υπολογίζεται ότι οι σούπερ άνεμοι στο γαλαξία NGC 4666 εκτείνονται σε αποστάσεις εκατοντάδων χιλιάδων ετών φωτός για αυτό και προκαλούν την γέννηση νέων άστρων σε πολλές περιοχές του. https://www.naftemporiki.gr/story/1791450/souper-anemoi-metetrepsan-olokliro-galaksia-se-astriko-maieutirio[/b]

Οι ποταμοί του Τιτάνα έχουν μεγάλο βάθος. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Planetary Science Journal» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής αστρονόμους του Πανεπιστημίου Κορνέλ στις ΗΠΑ υποστηρίζουν οι ποταμοί του Τιτάνα έχουν μεγαλύτερο βάθος από αυτό που πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης στοιχεία για τους μηχανισμούς των ποταμών (διαδικασίες αποστράγγισης κ.α.) τα οποία όπως εκτιμούν μπορούν να αποκαλύψουν ένα ευρύ πεδίο γεωλογικών στοιχείων για τον δορυφόρο τα οποία εκτός των άλλων θα βοηθήσουν στο να κατανοήσουμε καλύτερα αν διαθέτει συνθήκες που να μπορούν να υποστηρίζουν την παρουσία της ζωής. Επίσης τα στοιχεία αυτά θα βοηθήσουν στην χαρτογράφηση διαφόρων περιοχών του δορυφόρου ώστε να οργανωθούν καλύτερα οι επερχόμενες αποστολές εξερεύνησης του. «Οι ποταμοί του Τιτάνα είναι οι κεντρικές αρτηρίες μεταφοράς ιζημάτων. Μπορούμε μελετώντας τους ποταμούς μπορούμε να δούμε πώς κατευθύνεται η οργανική ύλη στην επιφάνεια του Τιτάνα και να εντοπίσουμε περιοχές όπου η ύλη αυτή συγκεντρώνεται κοντά σε σημεία τεκτονικού ενδιαφέροντος ή πιθανώς κοντά σε κρυοηφαίστεια. Επιπλέον αυτή η ύλη η μπορεί να εισρεύσει σε κάποιο υπόγειο ωκεανό ή να αναμιχθεί με νερό σε υγρή μορφή που υπάρχει στο υπέδαφος και ανεβαίνει στην επιφάνεια του δορυφόρου» αναφέρει σε ανακοίνωση του ο Άλεξ Χέις, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Ο Κρόνος διαθέτει περισσότερους από 80 δορυφόρους και γνωρίζαμε ότι ο μεγαλύτερος εξ αυτών είναι το Τιτάνας. Οι διάφορες παρατηρήσεις και κυρίως οι αποστολές εξερεύνησης του δορυφόρου με κυριότερη την αποστολή Cassini αποκάλυψαν ότι ο Τιτάνας βρίσκεται σε μια γεωατμοσφαιρική κατάσταση παρόμοια με αυτή που πιστεύεται ότι βρισκόταν η Γη στην βρεφική της ηλικία. Για αυτόν τον λόγο ο Τιτάνας αποτελεί πλέον μόνιμο στόχο μελέτης αφού από την μια πλευρά μπορούμε να μάθουμε στοιχεία για την εξέλιξη του πλανήτη μας αλλά παράλληλα ενδέχεται να έχουν αναπτυχθεί στον δορυφόρο κάποιες μορφές ζωής. Οι διαστημικές εταιρείες μελετούν διάφορες προτάσεις εξερεύνησης του Τιτάνα και ειδικότερα των λιμνών υδρογονανθράκων που διαθέτει. H NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει το 2027 ένα σκάφος με προορισμό τον Τιτάνα το οποίο θα μεταφέρει ένα drone που θα εξερευνήσει τον δορυφόρο. Η πρόσφατη επιτυχής αποστολής του drone στον Άρη δημιουργεί αισιοδοξία ότι το ίδιο θα συμβεί και στον Τιτάνα. Ειδικοί έχουν διατυπώσει την άποψη ότι μπορούν να δημιουργηθούν μεγάλες αποικίες ανθρώπων στον Τιτάνα. https://www.naftemporiki.gr/story/1791166/oi-potamoi-tou-titana-exoun-megalo-bathos

Ο ήλιος και το Ηλιακό σύστημα ταξιδεύουν μέσα σε μία μαγνητική σήραγγα στο Διάστημα. Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που υπήρξαν ποτέ αφορούν το κατά πόσο ο πλανήτης μας είναι μόνος του στο διάστημα. Ο Ήλιος και το Ηλιακό Σύστημα ταξιδεύουν μέσα σε μία μαγνητική σήραγγα στο Διάστημα, όπως προκύπτει από έρευνα Καναδών αστροφυσικών. Mελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Τορόντο, προδημοσίευση της οποίας βλέπει το φως στην επιθεώρηση «Αστροφυσική», εξηγεί το φαινόμενο ρίχνοντας φως σε δύο ουράνιες δομές που μοιάζουν με σχοινί στον Γαλαξία μας. Η επικεφαλής της μελέτης, Δρ. Τζένιφερ Γουέστ, εξηγεί ότι αν μπορούσαμε να κοιτάξουμε στον ουρανό χωρίς τηλεσκόπιο, θα βλέπαμε μία σήραγγα ινών που μοιάζουν με σχοινιά από ραδιοκύματα. Αυτή η δομή θα είχε μήκος περίπου 1.000 ετών φωτός. Για την αστροφυσικό Τζένιφερ Γουέστ, η Γη όπως και το ηλιακό μας σύστημα είναι «περικυκλωμένα» από μία δομή που μοιάζει με τούνελ από μαγνητικά νήματα που είναι αόρατα, λέει η Καναδή Γουέστ. «Αν μπορούσαμε να δούμε τα ραδιοκύματα, θα βλέπαμε αυτό το φωτεινό υλικό να εκτείνεται σε όλο τον ουρανό σε διάφορες κατευθύνσεις. Μια έκρηξη ραδιοκυμάτων στον Γαλαξία μας δίνει μία εικόνα για τις μυστηριώδεις "γρήγορες ραδιοεκρήξεις"», προσθέτει. Τα πορίσματα της 15ετούς μελέτης της Γουέστ βλέπουν το φως της δημοσιότητας με την ομάδα της να επισημαίνει ότι, δύο τεράστιες και μυστηριώδεις φωτεινές δομές που είναι ορατές μόνο μέσω τηλεσκοπίων- οι «North Polar Spur« και «Fan Region»- θα έπρεπε να αναλυθούν ως μία δομή. «Οι αστρονόμοι έχουν από καιρό προβληματιστεί για το τι είναι αυτές οι δομές», επισημαίνει η Καναδή ερευνήτρια στον ιστότοπο «Vice». «Αν τα μάτια μας μπορούσαν να δουν το φως ραδιοκυμάτων, θα έβλεπαν να γεμίζουν το μεγαλύτερο μέρος του ουρανού», προσθέτει. Από τότε που εντοπίστηκαν οι δύο δομές, δηλαδή τα τελευταία 60 χρόνια, οι επιστήμονες προσπαθούν να τις αποκωδικοποιήσουν. Όμως, η έρευνα της Καναδής αστρονόμου τις αντιμετώπισε ως μέρος της ίδιας δομής καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης μας ταξιδεύει μέσα σε ένα μαγνητικό τούνελ. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026656_telika-den-eimaste-monoi-o-ilios-kai-iliako-systima-taxideyoyn-mesa-se

Διαστημικός τουρισμός – Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος ετοιμάζεται για εκδρομή στον ISS Οι μεγιστάνες ιδιοκτήτες των μεγάλων ιδιωτικών διαστημικών εταιρειών κέρδισαν τα φώτα της δημοσιότητας τις τελευταίες εβδομάδες με τις διαστημικές βόλτες που πραγματοποίησαν. Όμως ο Τζεφ Μπέζος και ο Ρίτσαρντ Μπράνσον βγήκαν από τα όρια της γήινης ατμόσφαιρας για λίγα λεπτά και αμφισβητείται μάλιστα αν μπορεί η βόλτα αυτή να καταγραφεί ως επίσκεψη στο Διάστημα. Αυτός που σίγουρα θα καταγράψει το όνομα του στην μικρή λίστα των ιδιωτών που έχουν βγει από τον πλανήτη μας είναι ο Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος Γιουσάκου Μαεζάουα ο οποίος θα γίνει ο όγδοος κατά σειρά διαστημικός τουρίστας. Πριν από 20 χρόνια ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Ντένις Τίτο έγινε ο πρώτος «διαστημικός τουρίστας». Ο Τίτο είχε πληρώσει 20 εκατ. δολάρια για να ταξιδέψει και να παραμείνει για λίγες μέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS). Έκτοτε επτά συνολικά πάμπλουτοι επιχειρηματίες αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι. Ο Μαεζάουα που απέκτησε την τεράστια περιουσία του μέσω μιας πετυχημένη διαδικτυακής εμπορικής εταιρείας μόδας ασχολείται επίσης με την τέχνη και θεωρείται σημαντικός συλλέκτης. Ο Ιάπωνας δισεκατομμυριούχος είχε συγκεντρώσει τα φώτα της δημοσιότητας πριν από δύο χρόνια όταν ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με την Space X, την διαστημική εταιρεία του Ελον Μασκ, για ένα πολυήμερο ταξίδι γύρω από την Σελήνη και για να μην είναι μόνος θα πάρει μαζί του μια γυναίκα που θα επιλέξει μέσω online διαγωνισμού η οποία όπως είχε πει δεν θα ήταν μόνο σύντροφος του στο ταξίδι αλλά θα γινόταν και σύντροφος του στην ζωή. Λίγους μήνες αργότερα ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει το σχέδιο για μια γυναίκα σύντροφο και θα πάρει μαζί του οκτώ άτομα κάποιοι εκ των οποίων θα ήταν φίλοι του που θα ήθελαν να τον συντροφεύσουν στο ταξίδι και κάποιοι θα επιλέγονταν και πάλι μέσω online διαδικασίας. Ο ίδιος θα πλήρωνε φυσικά το αντίτιμο για όλους τους συνεπιβάτες του. Τελικά το σχέδιο για την Σελήνη είτε εγκαταλείφθηκε είτε μπήκε σε δεύτερο πλάνο και ο Μαεζάουα συμφώνησε με την Ρωσία για να πάει να ζήσει για 12 μέρες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Όπως φαίνεται δεν του αρέσει να ταξιδεύει μόνος του αφού και σε αυτό το εγχείρημα θα πάρει μαζί του κάποιο άτομο. Πιο συγκεκριμένα θα είναι μαζί του ένας συνεργάτης του κινηματογραφιστής που θα καταγράψει την διαμονή του εκεί για να γίνει στη συνέχεια ένα ντοκιμαντέρ. Ο Μαεζάουα και ο συνεργάτης του θα μπουν στο ρωσικό σκάφος που θα τους μεταφέρει στον ISS στις 8 Δεκεμβρίου. Για αυτό τον λόγο ο Ιάπωνας επιχειρηματίας βρίσκεται ήδη στο κέντρο εκπαίδευσης αστροναυτών στην Μόσχα και μαθαίνει να κινείται και να ζει σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. Θα μάθει διάφορες λειτουργίες του διαστημικού σταθμού καθώς και πρωτόκολλα κινδύνου σε περίπτωση που υπάρξει κάποιο πρόβλημα ή έκτακτη συνθήκη κατά την παραμονή του εκεί. Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό το ποσό που κατέβαλε στην ρωσική διαστημική υπηρεσία ο Μαεζάουα αλλά η NASA κάθε φορά που χρησιμοποιεί τα ρωσικά σκάφη για να μεταφέρει αστροναύτες της στον ISS πληρώνει ένα ποσό γύρω στα 80 εκατ. δολάρια. Δεδομένου του ότι ο Μαεζάουα θα πάρει μαζί του και τον συνεργάτη του και θα παραμείνει 12 μέρες στον σταθμό το ποσό που θα ξοδέψει εκτιμάται ότι θα αγγίξει τα 200 εκατ. δολάρια. «Στα 45 χρόνια της ζωής μου δεν έχω βιώσει κάτι ανάλογο. Αρχικά αισθάνθηκα περίεργα και άβολα. Δεν μπορούσα να ελέγξω τις κινήσεις των χεριών και ποδιών μου. Όταν όμως άρχισα να συνηθίζω αυτή την κατάσταση αποδείχθηκε τελικά πολύ ευχάριστη. Θα εκπαιδευθώ για τους επόμενους μήνες και νιώθω φόβο ή άγχος αντίθετα η επιθυμία μου να ταξιδέψω στο Διάστημα μεγαλώνει διαρκώς» δηλώνει ο Μαεζάουα. Να σημειωθεί ότι στους τουρίστες του Διαστήματος δεν συμπεριλαμβάνονται οι επιβάτες των ολιγόλεπτων εξόδων από την ατμόσφαιρα που πραγματοποιούν τον τελευταίο καιρό οι ιδιωτικές διαστημικές εταιρείες ούτε η Ρωσίδα ηθοποιός και ο Ρώσος σκηνοθέτης που πραγματοποίησαν πριν λίγες μέρες τα γυρίσματα μιας ταινίας στον ISS. https://www.naftemporiki.gr/story/1790710/ksekinise-tin-ekpaideusi-astronauti-o-iaponas-diastimikos-touristas

Η δικαίωση του Χόκινγκ άργησε τρία χρόνια. Οσο μεγαλύτερο σε εκτόπισμα είναι ένα βραβείο τόσο πιο μεγάλη και η γκρίνια που το συνοδεύει μετά από κάθε απονομή. Η Σουηδική Ακαδημία αυτή τη χρονιά δέχθηκε αρκετή κριτική. Πρώτα για το βραβείο στην Ιατρική που πολλοί περίμεναν ότι θα πήγαινε σίγουρα σε όσους εργάστηκαν για την τεχνική mRNA που σχετίζεται και με τα εμβόλια COVID και έδωσε αποτελέσματα στον φανταστικό χρόνο των 63 μόλις ημερών. Αμέσως μετά, δηλαδή την άλλη ημέρα, μέχρι να αδειάσει η γνωστή αίθουσα στη Στοκχόλμη, εκεί όπου γίνεται η αναγγελία των βραβείων, υπήρξαν κάποιοι που θυμήθηκαν την περίπτωση του Στίβεν Χόκινγκ. Το καθηλωμένο στην αναπηρική πολυθρόνα άστρο είχε κάνει από το 1970 μια τρομακτική ανακάλυψη κόντρα σε κάθε λογική εκείνη την εποχή. Ο ορίζοντας των γεγονότων μιας μαύρης οπής ποτέ δεν μικραίνει. Μια μαύρη οπή, η περιοχή όπου υπάρχει τρομακτική συγκέντρωση ύλης χωρίς όμως καμία συγκεκριμένη δομή και οργάνωση, επιβάλλει στον χώρο που την περιβάλλει άμεσα μια ιδιαίτερη συμπεριφορά. Είναι κάτι σαν λεπτή μεμβράνη απλωμένη γύρω από τη μαύρη οπή και το σχήμα της, αντίθετα από ό,τι τείνουμε να πιστέψουμε, δεν είναι σφαιρικό, κυρίως διότι πολλές μαύρες οπές περιστρέφονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Εχει ένα σχήμα σφαιροειδές, κάτι σαν σφαίρα που ενώ περιστρεφόταν της σύραμε τους πόλους προς τα έξω. Η περιοχή αυτή ονομάζεται ορίζοντας των γεγονότων. Και μια ιδιότητά του είναι να σηματοδοτεί το σύνορο που αν αυτό το διαβεί οτιδήποτε υλικό ή φως δεν θα μπορέσει να επιστρέψει. Σκέψεις στον ορίζοντα των γεγονότων Ο Χόκινγκ, όπως λέγεται, κάποιο βράδυ ακολουθώντας τη μακρά για εκείνον διαδικασία της… επιστροφής στο κρεβάτι του, σκέφθηκε ότι ο ορίζοντας των γεγονότων μιας μαύρης οπής δεν θα μπορούσε ποτέ να μικρύνει. Μόνον θα αυξάνεται ακριβώς όπως και η εντροπία, ένα μέγεθος δείκτης της αταξίας στον φυσικό κόσμο. Δεν έμεινε όμως μόνον σε αυτό. Οπως είναι γνωστό, δεν χρησιμοποιούσε ούτε καν τον υπολογιστή ψάχνοντας για καινούργιες θεωρίες. Ολα τα προχωρούσε «γράφοντας» στον μαυροπίνακα του εκπληκτικού μυαλού του. Και εκεί, κάνοντας έναν πάντρεμα κλασικής θεωρίας της σχετικότητας και κβαντομηχανικής (που αυτά θεωρούνται ασυμφιλίωτα τόσο όσο το λάδι με το ξίδι) διατύπωσε και την άποψη ότι εκεί στο χείλος του ορίζοντα γεγονότων κάποια απειροελάχιστα σωματίδια κατορθώνουν να υπερπηδούν τον «φράχτη» και να επιστρέφουν στην άλλη πλευρά του υλικού κόσμου, εκτός της μαύρης οπής. Υποβάλλοντας την ιδέα ότι η μαύρη οπή ταυτόχρονα και πέρα από την καθιερωμένη λογική, που τη θέλει μόνον να… παχαίνει παρουσιάζει και διαρροές, αλλά τόσο μικρές ώστε για να διαλυθεί θα πρέπει να περάσουν δισεκατομμύρια χρόνια, πιο πολλά και από τη σημερινή ηλικία του Σύμπαντος που υπολογίζεται στα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό δεν διαψεύδει την πρώτη του ανακάλυψη, για τη μονόδρομη αύξηση του ορίζοντα γεγονότων διότι και η έκταση του πρώτου φαινομένου και η τεράστια χρονική κλίμακα του δευτέρου αφήνουν χώρο για να συμβαίνουν και τα δύο. Εξάλειψη ιχνών Γενικά ο Χόκινγκ είχε αφήσει έντονα το προσωπικό του αποτύπωμα στο τεράστιο αυτό θέμα της Φυσικής. Αφού επέμεινε και στην άποψή του πως όποια πληροφορία κουβαλάει ένα σώμα, περνώντας τον ορίζοντα γεγονότων αποδομείται και το σώμα γίνεται ένας «κρατούμενος» με τρία μόνον διακριτικά: μάζα, στροφορμή και φορτίο. Το γνωστό ως «θεώρημα εξάλειψης ιχνών» (no hair in black hole, κατά τον Τζον Γουίλερ). Καθηλωμένος στο αναπηρικό του καροτσάκι ο μεγάλος αυτός φυσικός είχε την τύχη και την ατυχία να ζήσει και τη στιγμή που τον Σεπτέμβριο του 2015 ο LIGO, ο νεότευκτος ανιχνευτής βαρυτικών κυμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατέγραψε για πρώτη φορά την άφιξή τους και στον πλανήτη Γη, ως ιδιότυπων αγγελιαφόρων της σύγκρουσης-συγχώνευσης δύο μαύρων οπών. Γεγονός που είχε συμβεί πριν από 1 δισεκατομμύριο 300 εκατομμύρια χρόνια, επιβεβαιώνοντας επιπλέον ακόμη πιο άμεσα και την ύπαρξη μαύρων οπών. Η ειρωνεία είναι πως το τόσο σημαντικό για τον κόσμο της Φυσικής γεγονός, εκείνος το έζησε ακόμη πιο έντονα. Αφού όπως λέγεται, όταν οι συντελεστές της επιτυχίας αυτής, μετά από πολύμηνη εξέταση των σημάτων για να είναι σίγουροι, είχαν ετοιμάσει την πρώτη δημοσίευση, το κείμενο λίγο πριν τη δημοσίευσή του έφθασε στα χέρια του Χόκινγκ. Και εκείνος το πρώτο που έκανε ήταν να αναζητήσει την επιβεβαίωση των δικών του θεωριών μέσα από τις γραμμές της εργασίας. Και δεν βρήκε τίποτα διότι όλοι τότε ζούσαν με την ευχάριστη ζάλη της ανίχνευσης και μόνον. Μάταια μάλιστα έκανε και ένα οργισμένο skype με έναν από τους πρωταγωνιστές, αυτόν που του είχε υποσχεθεί χρόνια πριν ότι ο LIGO θα επιβεβαίωνε τις θεωρίες του. Ηταν όμως πολύ αργά. Μετά θάνατον επιβεβαίωση Χρειάστηκε να φθάσουμε στον Ιούνιο του 2021 για να δημοσιευθεί στο πιο γνωστό από όλα τα περιοδικά της Φυσικής, το «Physical Review Letters», το αποτέλεσμα της έρευνας στα σήματα του 2015. Ειδικά για το GW150914 που κατέγραψε για πρώτη φορά μια σύγκρουση-συγχώνευση δύο μαύρων οπών. Υπολογίστηκε ότι είχαν μάζα 36 και 29 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του ηλίου αντίστοιχα και αυτή που προέκυψε είχε 62 φορές τη μάζα του ηλίου (και όχι 65). Δηλαδή κατά τη διαδικασία αυτήν μετατράπηκε σε ενέργεια όση μάζα έχουν τρεις ήλιοι. Χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνικές, η ομάδα από NASA και MIT ανέπτυξε ένα πρότυπο που επέτρεπε να αναλυθεί η κατάσταση σχετικά με τη μάζα και τη στροφορμή των δύο μαύρων οπών πριν τη σύγκρουση αλλά και μετά, διότι το νέο γιγάντιο μόρφωμα αμέσως μετά τη συγχώνευση συνεχίζει να δονείται για κάποιον χρόνο, όπως περίπου μια καμπάνα μετά το τελευταίο χτύπημα. Πριν, ο ορίζοντας γεγονότων υπολογίστηκε στα 235.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μετά τη συγχώνευση έφθασε στα 367.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αρα επιβεβαιώθηκε η αύξηση του ορίζοντα γεγονότων πέρα από κάθε αμφιβολία (αμφιβολία ακόμη εκφράζεται αν αυτό είναι μεμονωμένο γεγονός ή ο κανόνας. Θα δείξει). Ο Χόκινγκ όμως έχει φύγει από κοντά μας ήδη από το 2018 και θα ανήκει σε εκείνη την ομάδα των επιστημόνων που έμειναν χωρίς την περιζήτητη αυτήν επιβράβευση αφού ο σκληρός κανόνας είναι πως ποτέ δεν απονέμεται το βραβείο αυτό μετά τον θάνατό του. https://www.in.gr/2021/10/19/b-science/episthmes/dikaiosi-tou-xokingk-argise-tria-xronia/

Γιώργος Δημητριάδης, ο πρωτοπόρος της τεχνολογίας mRNA. Το ποια θα ήταν η πορεία της πανδημίας χωρίς την ύπαρξη των mRNA εμβολίων είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί. Δεν χωρεί ωστόσο αμφιβολία ότι η τεχνολογία του mRNA όχι μόνο έκανε τη διαφορά, αλλά έχει δώσει και μεγάλες υποσχέσεις για το μέλλον. Βεβαίως, καμία τεχνολογία δεν αναπτύσσεται εν κενώ και το ίδιο ισχύει και για την τεχνολογία mRNA, οι βάσεις για την οποία άρχισαν να τίθενται πριν από μισό αιώνα. Περιττό να πούμε ότι στο διάστημα αυτό έγιναν κομβικής σημασίας ανακαλύψεις από μια πληθώρα ανθρώπων. Οπως επισημαίνεται και σε πρόσφατο δημοσίευμα της επιθεώρησης «Nature» σχετικά με το θέμα αυτό, μια από τις πρώτες τέτοιες ανακαλύψεις έγινε το 1978 στο Εθνικό Ινστιτούτο Ιατρικής Ερευνας (National Institute for Medical Research, NIMR) του Λονδίνου από τον έλληνα ερευνητή δρα Γιώργο Δημητριάδη. Ο κ. Δημητριάδης, ο οποίος είχε εργαστεί στο NIMR και στο Ινστιτούτο Παστέρ του Παρισιού για τη διδακτορική διατριβή του, είχε επιστρέψει στην Αγγλία για να συνεχίσει το ερευνητικό έργο του με μια μεγάλης διάρκειας υποτροφία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO). Αναζητήσαμε τον κ. Δημητριάδη, ο οποίος έχει πια αφυπηρετήσει (ολοκλήρωσε την επαγγελματική διαδρομή του ως καθηγητής στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας) προκειμένου να μάθουμε περισσότερα, τόσο για τον ίδιο όσο και τις έρευνες εκείνης της εποχής. Θεμελιώδη ερωτήματα Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η μοριακή βιολογία ήταν ένα νέο και ιδιαίτερα θελκτικό πεδίο καθώς υποσχόταν να αποκαλύψει τα μυστικά της ζωής. Από τα πλέον θεμελιώδη ερωτήματα της περιόδου εκείνης ήταν η διαφοροποίηση των κυττάρων. Απλουστευτικά, το ερώτημα μπορεί να τεθεί ως εξής: πώς από ένα γονιμοποιημένο ωάριο προκύπτουν όλα τα είδη κυττάρων του οργανισμού τα οποία είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους; Καθώς όλα τα κύτταρα του οργανισμού διαθέτουν το ίδιο DNA, τις ίδιες δηλαδή γενετικές οδηγίες, ήταν μοιραίο οι επιστήμονες να εστιάσουν στο mRNA. Πρόκειται για το μόριο το οποίο μεταφέρει την κωδικευμένη στο DNA πληροφορία προκειμένου αυτή να αξιοποιηθεί για τη σύνθεση πρωτεϊνών, μια διαδικασία η οποία στη γλώσσα των βιολόγων ονομάζεται «μετάφραση». «Στο NIMR ασχολήθηκα με το πρόβλημα της διαφοροποίησης των κυττάρων. Συγκεκριμένα, το βασικό μου επιστημονικό ερώτημα ήταν αν το σύστημα μετάφρασης του mRNA είναι εξειδικευμένο ανάλογα με τον κυτταρικό τύπο» μας είπε ο κ. Δημητριάδης και προσέθεσε ότι «πολλά ενδιαφέροντα ερωτήματα στην αναπτυξιακή βιολογία μπορούν να μελετηθούν με τον συνδυασμό mRNA από ένα είδος κυττάρου και το σύστημα μετάφρασης ενός άλλου κυτταρικού τύπου. Τέτοια πειράματα μπορούν να προσδιορίσουν την ταυτότητα ενός mRNA και μπορούν να δώσουν πληροφορίες σχετικά με τα είδη και τις κυτταρικές ιδιότητες των συστημάτων μετάφρασης». Λιποσώματα! Αξίζει να σημειωθεί ότι πρώτη επιτυχημένη προσέγγιση σε αυτό το πρόβλημα ήταν αυτή των Lane & Gurdon, οι οποίοι χορήγησαν mRNA ανθρώπινης σφαιρίνης σε ωοκύτταρα βατράχου και διαπίστωσαν ότι αυτό μπορούσε να μεταφραστεί! (Στη συνέχεια, ο Gurdon για την εργασία αυτή πήρε το βραβείο Nobel.) Συνεργαζόμενος με τον Lane, ο δρ Δημητριάδης γρήγορα διαπίστωσε ότι η ένεση mRNA στα ωοκύτταρα βατράχου δεν ήταν η ενδεδειγμένη διαδικασία για να πάρει τις απαντήσεις που χρειαζόταν. Ευτυχώς, διάβασε ένα άρθρο σχετικά με τα λιποσώματα, κυστίδια των οποίων το λιπιδικό περίβλημα μπορεί να συντήκεται με τη μεμβράνη των κυττάρων (χάρη στην ομοιότητά τους) και έτσι να εκχέουν το υδατοδιαλυτό περιεχόμενό τους στο εσωτερικό του κυττάρου. «Εκείνη την εποχή, υπέπεσε στην αντίληψη μου μια εργασία του κ. Papahatjopoulou, D. από τις ΗΠΑ, που τη διάβασα κυρίως λόγω του ελληνικού ονόματος. Η εργασία αφορούσε τον σχηματισμό μεγάλων μονόστιβων λιποσωμάτων. Αμέσως μου ήρθε η ιδέα να χρησιμοποιήσω τα λιποσώματα ως φορείς για τη μεταφορά mRNA σε διαφοροποιημένα κύτταρα» θυμάται ο κ. Δημητριάδης. Μια επιτυχία με μέλλον Του πήρε χρόνο για να «δαμάσει» την τεχνική παραγωγής λιποσωμάτων με την οποία δεν είχε ασχοληθεί ξανά, αλλά όπως αποδεικνύει το άρθρο του, το οποίο δημοσιεύτηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση «Νature» στις 31 Αυγούστου 1978 (Dimitriadis, G.J. Translation of rabbit globin mRNA introduced by liposomes into mouse lymphocytes. Nature. 1978, 274:923-924.) ο νεαρός έλληνας ερευνητής πέτυχε τους στόχους του. Εργαζόμενος με το mRNA που κωδικοποιεί για τη σύνθεση της σφαιρίνης αφενός μπόρεσε να το ενσωματώσει στα λιποσώματα, αφετέρου να καταδείξει ότι όταν αυτό περνούσε στα κύτταρα παρέμενε βιολογικά ενεργό. Ειδικότερα ο κ. Δημητριάδης κατέδειξε ότι το mRNA της σφαιρίνης κουνελιού μπορεί να μεταφρασθεί από λεμφοκύτταρα σπλήνας ποντικού (τα οποία είναι τελείως διαφορετικά από αυτά του κουνελιού). Κατ’ αντιστοιχία, τα mRNA εμβόλια κατά του SARS-CoV-2 περιέχουν συνθετικό mRNA της πρωτεΐνης-ακίδας του ιού, το οποίο χρησιμοποιείται από τα δικά μας κύτταρα για να παραχθεί εντός μας η πρωτεΐνη αυτή και να λειτουργήσει ως «κόκκινο πανί» για το ανοσοποιητικό σύστημά μας. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο κ. Δημητριάδης είχε αναγνωρίσει από τότε τη δυναμική της τεχνολογίας mRNA. Στο άρθρο του σημειώνει ότι «η μικροέγχυση πληροφοριακών μακρομορίων σε ευκαρυωτικά κύτταρα μέσω λιποσωμάτων μπορεί να αποδειχθεί πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη της βιοσύνθεσης ή της διάσπασής τους. Εισαγωγή mRNAs σε κύτταρα και η μεταγενέστερη μετάφρασή τους (ή όχι) μπορεί να δώσει απαντήσεις σε προβλήματα κυτταρικής διαφοροποίησης», ενώ σε άρθρο την επόμενη χρονιά γράφει: «Λιποσώματα που περιέχουν DNA ή RNA μπορεί να χρησιμοποιηθούν ενάντια στα καρκινικά κύτταρα, ιδιαίτερα εάν τα λιποσώματα φέρουν στη μεμβράνη τους αναγνωριστικά μόρια έτσι ώστε να προκληθεί επιλεκτική πρόσληψη λιποσωμάτων από κύτταρα όγκου». Βασική έρευνα Για τις εργασίες εκείνης της περιόδου ο κ. Δημητριάδης τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της Βρετανικής Βιοχημικής Εταιρείας. Και παρά το γεγονός ότι φλέρταρε με την ιδέα να παραμείνει στο εξωτερικό, όταν η παρατεταμένη αναβολή του από το στρατό έληξε, γύρισε στην Ελλάδα. «Δεν το μετάνιωσα, αν και αντιμετώπισα πολλές επαγγελματικές δυσκολίες» μας εκμυστηρεύτηκε, προσθέτοντας ότι δεν κατέστη δυνατόν να συνεχίσει την έρευνά του με τα λιποσώματα «λόγω έλλειψης της κατάλληλης υποδομής, αλλά και χρηματοδότησης». Κλείνοντας τη συζήτησή μας ο κ. Δημητριάδης θέλησε αφενός να τονίσει τη σημασία της βασικής έρευνας, αφετέρου να θυμίσει το βασικό πλεονέκτημα της χώρας που είναι το ανθρώπινο επιστημονικό δυναμικό. «Είναι χαρακτηριστικό ότι ερωτήματα βασικής έρευνας, όπως το αρχικό μου, οδηγούν εν τέλει σε εφαρμοσμένη έρευνα και εφαρμογές με αντίκτυπο στην υγεία και στην κοινωνία. Για αυτό είναι μεγάλο λάθος να απαξιώνεται σήμερα η βασική έρευνα και να μη χρηματοδοτείται» είπε χαρακτηριστικά και προσέθεσε: «Μπορώ να πω χωρίς δισταγμό ότι η Ελλάδα είναι ένα φυτώριο επιστημόνων. Τα ελληνικά πανεπιστήμια παρ’ όλα τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθώς οι δημόσιες δαπάνες για αυτά είναι ανύπαρκτες εδώ και πολλά χρόνια, μορφώνουν και διαμορφώνουν πραγματικούς επιστήμονες, οι οποίοι είναι περιζήτητοι από τα πανεπιστήμια του εξωτερικού για μεταπτυχιακές σπουδές και εργασία». https://www.in.gr/2021/10/18/b-science/episthmes/giorgos-dimitriadis-protoporos-tis-texnologias-mrna/ [/b]

Θα μπορούσαν οι άνθρωποι να φτάσουν μέχρι τον Ερμή; Ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον Ήλιο και χρειάζεται μόλις 88 γήινες ημέρες για να ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από αυτόν, σε μία μέση απόσταση 58 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εγγύτητά του στον Ήλιο κάνει το άστρο του Ηλιακού μας συστήματος να εμφανίζεται τρεις φορές μεγαλύτερο στον ουρανό από αυτό που βλέπουμε εμείς στη Γη. Βομβαρδίζεται με την επταπλάσια ακτινοβολία, με την επιφάνεια που κοιτά τον Ήλιο να φτάνει σε θερμοκρασίες 430 βαθμών Κελσίου. Η έλλειψη ατμόσφαιρας κάνει αδύνατη τη διατήρηση αυτής της θερμότητας μόλις πέσει το βράδυ, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να πέφτουν απότομα στους -180 βαθμούς Κελσίου. Πέρα λοιπόν από ρομποτικές αποστολές, φαίνεται αδύνατο να προσεδαφιστεί κάποια στιγμή ένας άνθρωπος στην επιφάνεια του Ερμή. Θεωρητικά όμως είναι εφικτό. Η αργή περιστροφή του γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 γήινες ημέρες. Ωστόσο η μικρή διάρκεια της χρονιάς, οι 88 ημέρες δηλαδή που κάνει για να περιστραφεί γύρω από τον Ήλιο, σημαίνει πως χρειάζεται 176 γήινες ημέρες για να συμπληρώσει ένα κύκλο μέρας και νύχτας. Αν ένας άνθρωπος ακολουθούσε τη ζώνη του λυκόφωτος όπου ο Ήλιος βρίσκεται πάντα στη δύση του, είναι πιθανό να αποφύγει τις ακραίες θερμοκρασίες. Το πραγματικό πρόβλημα θα ήταν η ασφαλής προσεδάφιση, καθώς η έλλειψη ατμόσφαιρας δεν προσφέρει ένα φυσικό “φρένο” και το όποιο σκάφος θα έπρεπε να βασιστεί στα καύσιμά του για να ελέγξει την ταχύτητα εισόδου. Παρά το γεγονός πως ο Ερμής είναι λίγο μεγαλύτερος από τη Σελήνη, ο τεράστιος σιδερένιος πυρήνας του με τη σχετικά λεπτή επιφάνεια, τον κάνουν εξαιρετικά πυκνό, με αποτέλεσμα να έχει το 1/3 της βαρύτητας της Γης. Τέλος, ακόμα και το ίδιο το ταξίδι θα ήταν επικίνδυνο, μιας και όσο πλησιάζουμε στον Ήλιο αυξάνεται η ακτινοβολία που λαμβάνουμε από αυτόν. Επιπλέον, θα χρειαζόμασταν 6-7 χρόνια για να διασχίσουμε μία πολύπλοκη τροχιά για να “συναντηθούμε” με τον Ερμή. Οπότε ακόμα και μία μη επανδρωμένη αποστολή θα ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Ένα lander όμως σίγουρα θα μας έδινε πολλές απαντήσεις για το μικρότερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026244_tha-mporoysan-oi-anthropoi-na-ftasoyn-mehri-ton-ermi[/b]

Θα μπορούσαν οι άνθρωποι να φτάσουν μέχρι τον Ερμή; Ο Ερμής είναι ο κοντινότερος πλανήτης στον Ήλιο και χρειάζεται μόλις 88 γήινες ημέρες για να ολοκληρώσει μία περιστροφή γύρω από αυτόν, σε μία μέση απόσταση 58 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εγγύτητά του στον Ήλιο κάνει το άστρο του Ηλιακού μας συστήματος να εμφανίζεται τρεις φορές μεγαλύτερο στον ουρανό από αυτό που βλέπουμε εμείς στη Γη. Βομβαρδίζεται με την επταπλάσια ακτινοβολία, με την επιφάνεια που κοιτά τον Ήλιο να φτάνει σε θερμοκρασίες 430 βαθμών Κελσίου. Η έλλειψη ατμόσφαιρας κάνει αδύνατη τη διατήρηση αυτής της θερμότητας μόλις πέσει το βράδυ, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να πέφτουν απότομα στους -180 βαθμούς Κελσίου. Πέρα λοιπόν από ρομποτικές αποστολές, φαίνεται αδύνατο να προσεδαφιστεί κάποια στιγμή ένας άνθρωπος στην επιφάνεια του Ερμή. Θεωρητικά όμως είναι εφικτό. Η αργή περιστροφή του γύρω από τον άξονά του διαρκεί 59 γήινες ημέρες. Ωστόσο η μικρή διάρκεια της χρονιάς, οι 88 ημέρες δηλαδή που κάνει για να περιστραφεί γύρω από τον Ήλιο, σημαίνει πως χρειάζεται 176 γήινες ημέρες για να συμπληρώσει ένα κύκλο μέρας και νύχτας. Αν ένας άνθρωπος ακολουθούσε τη ζώνη του λυκόφωτος όπου ο Ήλιος βρίσκεται πάντα στη δύση του, είναι πιθανό να αποφύγει τις ακραίες θερμοκρασίες. Το πραγματικό πρόβλημα θα ήταν η ασφαλής προσεδάφιση, καθώς η έλλειψη ατμόσφαιρας δεν προσφέρει ένα φυσικό “φρένο” και το όποιο σκάφος θα έπρεπε να βασιστεί στα καύσιμά του για να ελέγξει την ταχύτητα εισόδου. Παρά το γεγονός πως ο Ερμής είναι λίγο μεγαλύτερος από τη Σελήνη, ο τεράστιος σιδερένιος πυρήνας του με τη σχετικά λεπτή επιφάνεια, τον κάνουν εξαιρετικά πυκνό, με αποτέλεσμα να έχει το 1/3 της βαρύτητας της Γης. Τέλος, ακόμα και το ίδιο το ταξίδι θα ήταν επικίνδυνο, μιας και όσο πλησιάζουμε στον Ήλιο αυξάνεται η ακτινοβολία που λαμβάνουμε από αυτόν. Επιπλέον, θα χρειαζόμασταν 6-7 χρόνια για να διασχίσουμε μία πολύπλοκη τροχιά για να “συναντηθούμε” με τον Ερμή. Οπότε ακόμα και μία μη επανδρωμένη αποστολή θα ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Ένα lander όμως σίγουρα θα μας έδινε πολλές απαντήσεις για το μικρότερο πλανήτη του Ηλιακού μας συστήματος. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1026244_tha-mporoysan-oi-anthropoi-na-ftasoyn-mehri-ton-ermi[/b]

Η NASA επιλέγει τηλεσκόπιο με ακτίνες γάμμα για τη χάραξη της εξέλιξης του Γαλαξία μας. Η NASA επέλεξε μια νέα πρόταση διαστημικού τηλεσκοπίου που θα μελετήσει την πρόσφατη ιστορία της γέννησης των αστέρων, του θανάτου των αστέρων και του σχηματισμού χημικών στοιχείων στον Γαλαξία. Το τηλεσκόπιο ακτίνων γάμα, που ονομάζεται Compton Spectrometer and Imager (COSI), αναμένεται να ξεκινήσει το 2025 ως η τελευταία μικρή αποστολή αστροφυσικής της NASA. Το Πρόγραμμα Εξερευνητών Αστροφυσικής της NASA έλαβε 18 προτάσεις τηλεσκοπίου το 2019 και επέλεξε τέσσερις για μελέτες έννοιας αποστολής. Μετά από λεπτομερή ανασκόπηση αυτών των μελετών από ομάδα επιστημόνων και μηχανικών, η NASA επέλεξε το COSI για να συνεχίσει την ανάπτυξη. «Για περισσότερα από 60 χρόνια, η NASA παρείχε ευκαιρίες σε εφευρετικές αποστολές μικρότερης κλίμακας για την κάλυψη των κενών γνώσεων όπου εξακολουθούμε να αναζητούμε απαντήσεις», δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, αναπληρωτής διαχειριστής της Διεύθυνσης Επιστημονικής Αποστολής του οργανισμού στην Ουάσιγκτον. "Το COSI θα απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την προέλευση των χημικών στοιχείων στον δικό μας Γαλαξία, τα ίδια τα συστατικά που είναι κρίσιμα για τον σχηματισμό της ίδιας της Γης." Το COSI θα μελετήσει τις ακτίνες γάμα από ραδιενεργά άτομα που παράγονται όταν τεράστια αστέρια εξερράγησαν στο χάρτη όπου σχηματίστηκαν χημικά στοιχεία στον Γαλαξία. Η αποστολή θα διερευνήσει επίσης τη μυστηριώδη προέλευση των ποζιτρονίων του γαλαξία μας, γνωστά και ως αντιηλεκτρόνια - υποατομικά σωματίδια που έχουν την ίδια μάζα με ένα ηλεκτρόνιο αλλά ένα θετικό φορτίο. Ο κύριος ερευνητής της COSI είναι ο John Tomsick στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϋ. Η αποστολή θα κοστίσει περίπου 145 εκατομμύρια δολάρια, χωρίς το κόστος εκτόξευσης. Η NASA θα επιλέξει έναν πάροχο εκτόξευσης αργότερα. Η ομάδα COSI πέρασε δεκαετίες για να αναπτύξει την τεχνολογία της μέσω πτήσεων με επιστημονικά μπαλόνια. Το 2016, έστειλαν μια έκδοση του οργάνου ακτίνων γάμμα στο μπαλόνι υπερπίεσης της NASA, το οποίο έχει σχεδιαστεί για μακρινές πτήσεις και βαριά βάρη. Το πρόγραμμα Explorers της NASA είναι το παλαιότερο συνεχές πρόγραμμα της υπηρεσίας. Παρέχει συχνή, χαμηλού κόστους πρόσβαση στο διάστημα χρησιμοποιώντας κύρια ερευνητική διαστημική έρευνα που σχετίζεται με τα προγράμματα αστροφυσικής και ηλιοφυσικής. Από το 1958 που ξεκίνησε το Explorer 1, το οποίο ανακάλυψε τις ζώνες ακτινοβολίας της Γης, το πρόγραμμα έχει ξεκινήσει περισσότερες από 90 αποστολές. Ο Cosmic Background Explorer, μια άλλη αποστολή της NASA Explorer, οδήγησε σε ένα βραβείο Νόμπελ το 2006 για τους κύριους ερευνητές του. Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Greenbelt, Maryland, διαχειρίζεται το πρόγραμμα για την υπηρεσία. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα Explorers, επισκεφθείτε τη διεύθυνση: https://explorers.gsfc.nasa.gov https://www.nasa.gov/press-release/nasa-selects-gamma-ray-telescope-to-chart-milky-way-evolution

Έφτασαν στο διάστημα τρεις Κινέζοι αστροναύτες - Θα παραμείνουν εκεί για 6 μήνες Οι τρεις αστροναύτες θα διαμείνουν στο Τιανχέ («Ουράνια αρμονία»), το μοναδικό τμήμα του διαστημικού σταθμού που είναι επιχειρησιακό, αφού τέθηκε σε χαμηλή τροχιά στα τέλη Απριλίου, σε ύψος 350-390 χιλιομέτρων. Η αποστολή τους θα διαρκέσει έξι μήνες, το πιο μεγάλο χρονικό διάστημα που έχουν παραμείνει κινέζοι αστροναύτες σε χαμηλή τροχιά. Θα συνεχίσουν την κατασκευή του σταθμού, θα επαληθεύσουν την καλή λειτουργία εξοπλισμού, ενώ θα κάνουν επίσης επιστημονικά πειράματα, θα συγκεντρώσουν για παράδειγμα πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο που το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται στην πιο μακρά παραμονή στον διαστημικό σταθμό. Θα κάνουν εξάλλου δύο ως τρεις εξόδους στο διάστημα. Θα διπλασιάσουν το ρεκόρ που κατέγραψαν τον Σεπτέμβριο τα μέλη της προηγούμενης κινεζικής αποστολής, τα οποία, αφού έφθασαν στον σταθμό με το Σεντζού-12, παρέμειναν στο Τιανχέ για τρεις μήνες. «Ο λόγος αυτής της παρατεταμένης διαμονής είναι να αποκτηθεί εμπειρία σε ό,τι αφορά τις αποστολές μακράς διάρκειας», εξήγησε ο Έρικ Σίντχαους, καθηγητής ειδικευμένος στις διαστημικές επιχειρήσεις στο Πανεπιστήμιο Αεροναυτικής Έμπρι-Ριντλ, στις ΗΠΑ. «Η κυριότερη δυσκολία για τους αστροναύτες θα είναι να διατηρήσουν τη μυική μάζα τους και να μειώσουν την οστική τους απώλεια» σε περιβάλλον με έλλειψη βαρύτητας, που εξασθενεί τον ανθρώπινο οργανισμό. Το νέο πλήρωμα αποτελείται από δύο άνδρες, τον Τζάι Τζιγκάνγκ, 55 ετών, τον πρώτο Κινέζο που έκανε ποτέ έξοδο στο διάστημα, το 2008, και τον Γε Γκουανγκφού, 41 ετών, πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας για τον οποίο αυτή είναι η πρώτη του διαστημική αποστολή. Το τρίτο μέλος του πληρώματος είναι η Ουάνγκ Γιαπίνγκ, 41 ετών, η οποία συμμετέχει εκ νέου σε διαστημική αποστολή έπειτα από την πρώτη της, το 2013. Είναι η δεύτερη Κινέζα που κατακτά το διάστημα. Πασίγνωστη στην Κίνα, ιδίως αφού παρέδωσε στην προηγούμενη αποστολή της μάθημα φυσικής απευθείας σε 60 εκατομμύρια μαθητές μέσω βιντεοσύνδεσης, θα επαναλάβει την εμπειρία και στην τρέχουσα αποστολή της. Θα γίνει επίσης η πρώτη Κινέζα που θα κάνει έξοδο στο διάστημα. «Η Κίνα δεν θα ανακαλύψει ξανά τον τροχό» με την αποστολή Σεντζού-13, σημειώνει ο Τσεν Λαν, αναλυτής του εξειδικευμένου ιστότοπου GoTaikonauts.com, ο οποίος παρακολουθεί συστηματικά το κινεζικό διαστημικό πρόγραμμα. Δεν θα πρόκειται «για μεγάλη πρόκληση για την Κίνα, καθώς οι τεχνολογίες της είναι αρκετά ώριμες», ωστόσο «κάθε διαστημική αποστολή είναι στην πραγματικότητα πρόκληση...» Πρόκειται για την πέμπτη από τις συνολικά ένδεκα αποστολές –επανδρωμένες και μη– που θα απαιτηθούν για την ολοκλήρωση της κατασκευής του κινεζικού διαστημικού σταθμού, ο οποίος προβλέπεται να είναι εντελώς έτοιμος στα τέλη του 2022. Ο σταθμός, που έχει βαπτιστεί Τιανγκόνγκ («Ουράνιο Παλάτι»), θα είναι παρόμοιος σε μέγεθος με τον σοβιετικό διαστημικό σταθμό Μιρ (1986-2001). Η διάρκεια ζωής του θα είναι τουλάχιστον 10 χρόνια. Τα δύο επόμενα τμήματα του σταθμού, τα Μενγκτιάν και Ουεντιάν –πρόκειται για επιστημονικά εργαστήρια–, θα σταλούν στο διάστημα την επόμενη χρονιά για να ενωθούν με το Τιανχέ. Θα επιτρέψουν να γίνουν πειράματα στα πεδία της βιοτεχνολογίας, της ιατρικής και της αστρονομίας. Το εγχείρημα της Κίνας να κατασκευάσει διαστημικό σταθμό πυροδοτήθηκε εν πολλοίς από την αμερικανική άρνηση να μεταβούν Κινέζοι στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), που προέκυψε με τη συνεργασία των ΗΠΑ, της Ρωσίας, του Καναδά, της Ευρώπης και της Ιαπωνίας. Η διαστημική υπηρεσία της Κίνας διαβεβαίωσε από την πλευρά της προχθές Πέμπτη ότι θα είναι ευπρόσδεκτοι ξένοι αστροναύτες στον Τιανγκόνγκ. Η Κίνα επενδύει εδώ και αρκετές δεκαετίες δισεκατομμύρια ευρώ για να φτάσει τις άλλες διαστημικές δυνάμεις. Έγινε τον Μάιο η δεύτερη χώρα, μετά τις ΗΠΑ, που προσεδάφισε στον Άρη μικρό ρομπότ. Η Κίνα είχε επίσης προσεδαφίσει το 2019 διαστημόπλοιο στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης, παγκόσμια πρώτη. Την περασμένη χρονιά, συγκέντρωσε δείγματα της Σελήνης και ολοκλήρωσε το Μπεϊντού, το κινεζικό σύστημα εντοπισμού θέσης και δορυφορικής πλοήγησης, ανταγωνιστικό του αμερικανικού GPS. Έθεσε την Πέμπτη σε τροχιά γύρω από τη Γη τον πρώτο της δορυφόρο παρατήρησης του Ήλιου. Σε πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα, το Πεκίνο σκοπεύει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη (περί το 2030) και να κατασκευάσει σεληνιακή βάση σε συνεργασία με τη Ρωσία. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1025573_eftasan-sto-diastima-treis-kinezoi-astronaytes-tha-parameinoyn-ekei-gia-6

Agro-U: Ανοίγει φτερά για Γερμανία και Ολλανδία και μαζεύει διακρίσεις η start-up από τη Θεσσαλονίκη. Ανοίγει τα φτερά της στο εξωτερικό από τις αρχές του 2022 η Agro-U, η start up εταιρεία με την ομώνυμη διαδικτυακή πλατφόρμα, που ίδρυσαν την Άνοιξη του 2020 ο γεωπόνος Κυριάκος Νικολαΐδης και η προγραμματίστρια Κυριακή Χατζηγεωργίου στη Θεσσαλονίκη, με στόχο να "παντρέψουν" την προσφορά και τη ζήτηση εργασίας στον πρωτογενή τομέα. Στο μεταξύ, το "βιογραφικό" της γεμίζει με αλλεπάλληλες διακρίσεις σε διαγωνισμούς και πρόσφατα πέτυχε - μεταξύ άλλων - αρωγή από τον οργανισμό "The People's Trust" που παρέχει μικροχρηματοδότηση σε νέες ή και σε υφιστάμενες επιχειρήσεις (Αστική Μη Κερδοσκοπικής Εταιρία), ενώ η δράση της της έχει δώσει και μία θέση "case study" της Google. Η πλατφόρμα προσφέρει προσωποποιημένη εξυπηρέτηση και online τεχνική υποστήριξη όλο το 24ωρο. Προερχόμενος από αγροτική οικογένεια ο Κυριάκος Νικολαΐδης έβλεπε συχνά τον πατέρα του να μην μπορεί να βρει τα κατάλληλα εργατικά χέρια για τις αγροτικές εργασίες. Αποφασίζει λοιπόν να κάνει κάτι για αυτό - πρόκειται εξάλλου για χρόνιο πρόβλημα του πρωτογενή τομέα στη χώρα μας, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες με μεγάλη αγροτική παραγωγή, που εντάθηκε ακόμη περισσότερο με την πανδημία του Covid-19 - και να ενώσει τις δυνάμεις του με την προγραμματίστρια Κυριακή Χατζηγεωργίου που έσω υποτροφίας της Google αναπτύσσει εφαρμογές για κινητές συσκευές και πριν ενάμισι χρόνο 91η Απριλίου 2020) "γεννιέται" η AGro-U, κατόπιν κύκλου καθοδήγησης-mentoring από το ΟΚ!Τhess- φορέα της Θεσσαλονίκης που βοηθάει τις νέες επιχειρήσεις. Ακολουθούν και άλλοι κύκλοι mentoring σε προγράμματα του οργανισμού "Νέα Γεωργία Νέα Γενιά" και του "Orange Grove", η εταιρεία γίνεται case study της Google και γίνεται αναφορά σε αυτήν από τον εκπρόσωπο της Google Matt Brittin στο Οικονομικό Φόρουμ Δελφών του 2020, ενώ τον Ιούλιο του 2021 αποσπά το τρίτο βραβείο (2ος επιλαχών) στο Διαγωνισμό Καινοτομίας "Startup Competition 2021" του MIT Enterprise Forum Greece, όπως επίσης και πρόσφατα (Σεπτέμβριος 2021) Ειδικό Βραβείο Σπόνσορα από την Lancom στον νέο διαγωνισμό "Next Stage Challenge 2021". Σήμερα πλέον η Agro-U, όπως επισημαίνει στο "naftemporiki.gr" ο κ.Νικολαΐδης, ετοιμάζεται να προσφέρει από τις αρχές του 2022 τις υπηρεσίες της σε δυο πολύ σημαντικές ευρωπαϊκές αγορές, τη Γερμανία και την Ολλανδία, αμφότερες χώρες με μεγάλη αγροτική παραγωγή, ενώ στόχος είναι και η συνδυαστική προσφορά υπηρεσιών στην Ελλάδα και στις νέες αγορές στις οποίες μπαίνει. Στο μεταξύ, η εταιρεία βρίσκεται σε κύκλο διαβουλεύσεων με πιθανούς επενδυτές, έχοντας σε εξέλιξη τέτοιες συζητήσεις, σύμφωνα πάντοτε με τον κ.Νικολαΐδη, με ενδιαφερόμενους από την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και τις ΗΠΑ. Το διαδικτυακό "προξενιό" Προσβάσιμη και από υπολογιστή και από κινητό τηλέφωνο, η Agro-U προσφέρει τη δυνατότητα σε αγρότες και άτομα που ψάχνουν εργασία στον αγροτικό τομέα να συμπληρώσουν τα στοιχεία τους στην αντίστοιχη φόρμα. Κατόπιν, οι διαχειριστές επεξεργάζονται το αίτημά τους και στέλνουν σε κάθε χρήστη οδηγίες για το πώς θα έρθει σε επαφή με τον πιθανό εργοδότη ή εργαζόμενο. Αξίζει, επίσης, να επισημανθεί ότι οι υπηρεσίες της καλύπτουν τις ανάγκες ενός πολύ ευρέος φάσματος, από μεμονωμένους αγρότες μέχρι μεγάλες εταιρείες παραγωγής ή/και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων. https://www.naftemporiki.gr/finance/story/1790408/agro-u-anoigei-ftera-gia-germaniakai-ollandia-kai-mazeuei-diakriseis-i-start-up-apoti-thessaloniki

Virgin Galactic – Τα διαστημικά ταξίδια αναβάλλονται, η μετοχή της εταιρείας πέφτει Η Virgin Galactic αναβάλλει την έναρξη των τουριστικών διαστημικών ταξιδιών για το δ’ τρίμηνο του 2022, καθώς η εταιρεία ανακοίνωσε την αναδιοργάνωση του χρονοδιαγράμματος ανάπτυξης και δοκιμαστικών πτήσεων. Όπως έγινε γνωστό η εταιρεία από αυτό τον μήνα θα ξεκινήσει τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση του διαστημικού σκάφους και του αεροσκάφους-φορέα, μία διαδικασία που σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στο CNBC ο εκπρόσωπος της εταιρείας αναμένεται να διαρκέσει περίπου 10 μήνες, με την ολοκλήρωση να αναμένεται το διάστημα Ιουνίου-Αυγούστου του 2022. Ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε την έναρξη της περιόδου «βελτιώσεων» μετά την επόμενη διαστημική πτήση, την επονομαζόμενη Unity 23. Ωστόσο, πρόσφατες επιθεωρήσεις έδειξαν ότι ορισμένα χρησιμοποιούμενα υλικά στα σκάφη δεν δείχνουν την αναμενόμενη ανθεκτικότητα με αποτέλεσμα να απαιτείται «πρόσθετη φυσική επιθεώρηση». Με τις εργασίες στο διαστημικό σκάφος VSS Unity και στο αεροσκάφος φορέα VMS Eve να ξεκινούν τώρα, το πιθανότερο ενδεχόμενο για την πραγματοποίηση της αποστολής Unity 23 είναι τα μέσα του 2022. Όλα αυτά είχαν σαν άμεση συνέπεια η μετοχή της Virgin Galactic να πέσει κατά 13%. Η Virgin Galactic έχει δύο ακόμα προγραμματισμένες πτήσεις – τις Unity 24 και Unity 25, με την τελευταία να αποτελεί την πρώτη πραγματικά εμπορική πτήση – για το γ’ τρίμηνο του 2022, για τις οποίες πλέον δεν υπάρχει επίσημη ημερομηνία πραγματοποίησης. Η περίοδος εκσυγχρονισμού των σκαφών αναμενόταν να ξεκινήσει το Σεπτέμβριο, αλλά η αμερικανική υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας «καθήλωσε» την Virgin Galactic για να διερευνήσει τις αστοχίες που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της πτήσης του ιδρυτή της εταιρείας, Ρίτσαρντ Μπράνσον. Αφού εξετάστηκαν όλα τα θέματα που είχαν προκύψει δόθηκε το πράσινο φως για επανέναρξη των πτήσεων. https://www.in.gr/2021/10/15/b-science/space/virgin-galactic-ta-diastimika-taksidia-anavallontai-metoxi-tis-etaireias-peftei/

Η Αφροδίτη ίσως ήταν πάντα μια κόλαση. Αν και η Αφροδίτη χαρακτηρίζεται ως «δίδυμη αδελφή» της Γης ο χαρακτηρισμός αυτός απέχει έτη φωτός από την πραγματικότητα αφού η Αφροδίτη είναι ένας πολυεπίπεδα εξαιρετικά τοξικός κόσμος που απολύτως τίποτε και κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει εκεί έστω και για λίγα λεπτά. Όμως οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι κάποτε η Αφροδίτη ήταν ένας πλανήτης με συνθήκες φιλικές στην ζωή που για άγνωστο λόγο μετατράπηκε στη σημερινή κολασμένη κατάσταση της. Τα τελευταία χρόνια σειρά προσομοιώσεων και πλανητικών μοντέλων ενίσχυσαν αυτές τις εκτιμήσεις αφού δείχνουν ότι η Αφροδίτη ήταν ένας κατοικήσιμος κόσμος με συνθήκες φιλικές στην ζωή διαθέτοντας μεγάλους ωκεανούς και ήπιες κλιματικές συνθήκες. Μάλιστα υπάρχουν κάποιοι επιστήμονες που εκτιμούν ότι κάποιες μορφές ζωής που αναπτύχθηκαν στο πολύ μακρινό παρελθόν εξακολουθούν να υπάρχουν μέσα στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης σε απόσταση 50 χλμ. από την επιφάνεια της. Όμως με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Αστρονομικού Αστεροσκοπείου της Γενεύης ανατρέπει πλήρως αυτή την εικόνα. Οι ερευνητές έκαναν χρήση ενός νέου μοντέλου το οποίο δείχνει ότι σε καμία φάση της ύπαρξης της η Αφροδίτη δεν κατάφερε να αναπτύξει συνθήκες που να ευνοούν την παρουσία της ζωής. Σύμφωνα με τους ερευνητές από την παιδική της ηλικία η Αφροδίτη διέθετε ένα συγκεκριμένο τύπο νεφών που προκάλεσαν πολύ γρήγορα το φαινόμενο του θερμοκηπίου διατηρώντας την θερμοκρασία σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε να μην μπορέσει σε καμία φάση ο πλανήτης να αποκτήσει θερμοκρασίες τέτοιες που να επιτρέψουν την πρόκληση βροχοπτώσεων και να εμποδιστεί η δημιουργία των προϋποθέσεων για τον σχηματισμό ποταμών, λιμνών και ωκεανών. «Αν οι ερευνητές έχουν δίκιο η Αφροδίτη ήταν πάντα μια κόλαση» αναφέρουν οι αστρονόμοι Τζέημς Κάστιγκ και Τσέστερ Χάρμαν του Πανεπιστημίου Penn στις ΗΠΑ και του Ερευνητικού Κέντρου Ames της NASA που κλήθηκαν να σχολιάσουν τη νέα μελέτη. H ερευνητική αποστολή VERITAS που σχεδιάζει να στείλει η NASA στην Αφροδίτη το 2028 ίσως δώσει κάποιες απαντήσεις για το γεωατμοσφαιρικό παρελθόν του πλανήτ. Πάντως την οριστική απάντηση για το αν η Αφροδίτη ήταν κάποτε ένας κόσμος φιλικός στην ζωή θα την πάρουμε μόνο αν καταφέρουμε να στείλουμε κάποιες διαστημοσυσκευές ή ρομπότ στην επιφάνεια του πλανήτη που θα αντέξουν στις ακραίες συνθήκες του, θα καταγράψουν εικόνες και θα συλλέξουν δεδομένα. https://www.naftemporiki.gr/story/1790154/i-afroditi-isos-itan-panta-mia-kolasi

Ίσως τελικά τα πυρηνικά όπλα να γίνουν προστάτες της Γης Οι διαστημικές υπηρεσίες με προεξέχουσα τη NASA που έχει δημιουργήσει ειδικό τμήμα εντοπίζουν δυνητικά απειλητικούς για την Γη αστεροειδείς και παρακολουθούν την πορεία τους. Έχουν εντοπιστεί μερικές χιλιάδες τέτοια αντικείμενα τα οποία έχουν λάβει την ονομασία Near Earth Objects (ΝΕΟ). Πραγματοποιούνται συνεχώς μελέτες και πέφτουν στο τραπέζι διαφόρων ειδών ιδέες για τον αποτελεσματικότερο και ασφαλέστερο για τον πλανήτη μας τρόπο εξουδετέρωσης μια τέτοιας απειλής. Η χρήση πυρηνικών όπλων ήταν φυσικά η πρώτη σκέψη για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου διαστημικού αντιπάλου. Προοδευτικά όμως η ιδέα αυτή εξασθένησε αφού πολλοί ειδικοί ανέφεραν ότι η καταστροφή ενός αστεροειδούς εξαπολύοντας εναντίον του ένα πυρηνικό όπλο αυτό που θα κάνει θα είναι να διαλύσει τον αστεροειδή σε πολλά μικρότερα κομμάτια κάποια εκ των οποίων θα καταλήξουν τελικά στον πλανήτη μας και θα δημιουργήσουν μικρότερες μεν σε έκταση αλλά πολλές σε αριθμό εστίες καταστροφής με ανυπολόγιστες και πάλι συνέπειες. Κάθε δύο χρόνια στο Κέντρο Μελετών ΝΕΟ της NASA που βρίσκεται στο Εργαστήριο Αεριώθησης, το περίφημο JPL, πραγματοποιούνται προσομοιώσεις για τις επιπτώσεις που θα έχει η πτώση ενός αστεροειδούς στην Γη. Στη φετινή προσομοίωση το σενάριο ήταν ότι ένας αστεροειδής με διάμετρο 100 μέτρων κατευθυνόταν στη Γη και δεν είχε γίνει αντιληπτός παρά μόλις 24 εβδομάδες πριν φθάσει στον πλανήτη μας. Αυτό σήμαινε ότι δεν υπήρχε χρόνος για να οργανώσουμε κάποια διαστημική αποστολή αναχαίτισης του διαστημικού βράχου ούτε υπήρχε αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούμε για το χτύπημα ώστε να μην κινδυνέψουν άνθρωποι. Η μόνη ορατή λύση ήταν να χτυπηθεί ο αστεροειδής με ένα πυρηνικό όπλο. Η προσομοίωση έδειξε ότι μια πυρηνική κεφαλή ισχύος ενός μεγατόνου που θα έπεφτε στην επιφάνεια του αστεροειδούς θα τον κατέστρεφε χωρίς να αφήσει προκαλέσει θρυμματισμό του σε βαθμό τέτοιο που να δημιουργείται νέος κίνδυνος για την Γη. Η προσομοίωση έδειξε ότι το ποσοστό επιτυχούς εξουδετέρωσης ενός αστεροειδούς διαμέτρου 100 μέτρων με μια πυρηνική κεφαλή ενός μεγατόνου είναι 99%. Σύμφωνα μάλιστα με τους ερευνητές το χτύπημα μπορεί να γίνει με ασφάλεια και χωρίς δυσάρεστες παρενέργειες για την Γη μόλις ένα μήνα πριν ο απειλητικός αστεροειδής φθάσει στον πλανήτη μας. Αν τα αποτελέσματα της προσομοίωσης επιβεβαιωθούν με επόμενες μελέτες και προσομοιώσεις τότε θα μπορούμε βάσιμα να πιστεύουμε ότι έχουμε τρόπο αντιμετώπισης τουλάχιστον για τις μικρότερες σε μέγεθος απειλές της ανθρωπότητας. https://www.naftemporiki.gr/story/1790164/isos-telika-ta-purinika-opla-na-ginoun-prostates-tis-gis [/b]