Δροσος Γεωργιος

Ξανά βραδιές κάτω από τ' αστέρια στα Κέντρα Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου. Οι βραδιές κάτω από τα αστέρια έχουν ξεκινήσει και πάλι στα Κέντρα Επισκεπτών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών στο Θησείο και στην Πεντέλη. Ειδικότερα, κάθε Παρασκευή και Σάββατο όσοι επισκεφθούν το Αστεροσκοπείο της Πεντέλης, μπορούν να παρακολουθήσουν αστρονομικές συζητήσεις από τους αστρονόμους του Κέντρου και να παρατηρήσουν τη Σελήνη, τους πλανήτες ή και τους αστέρες (καιρού επιτρέποντος). Οι παρατηρήσεις διεξάγονται με ψηφιακά μέσα για λόγους ασφαλείας του προσωπικού και των επισκεπτών. Η ώρα προσέλευσης ορίζεται από τις 20:30 και το πρόγραμμα ξεκινά στις 21:00. Η δράση εξελίσσεται σχεδόν αποκλειστικά στον εξωτερικό χώρο του Κέντρου. Πληροφορίες και κρατήσεις: 210-3490022 καθημερινές 10-2μμ. Οι βραδιές κοινού στο Κέντρο Επισκεπτών Θησείου πραγματοποιούνται κάθε Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο, ώρες: 21:00 - 22:30. Οι επισκέπτες περιηγούνται στο Μουσείο Γεωαστροφυσικής, όπου εκτίθενται ιστορικά επιστημονικά όργανα των τελευταίων δύο αιώνων και σύγχρονο αντίγραφο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Καταλήγουν στον λόφο της Πνύκας για παρατήρηση του ουρανού από το ιστορικό τηλεσκόπιο Δωρίδη με ψηφιακά μέσα. Πληροφορίες: 210-3490055 και 210-3490160. Σε όλους τους χώρους των Κέντρων Επισκεπτών τηρούνται οι ισχύοντες περιορισμοί και τα υγειονομικά μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορονοϊού. Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική για όλους. Η γενική είσοδος κοστίζει 5 ευρώ, ενώ για άνεργους και ΑΜΕΑ είναι δωρεάν. https://physicsgg.blogspot.com/2021/05/blog-post_27.html

Το Hubble εντόπισε «ξεχαρβαλωμένο» γαλαξία που παράγει συνεχώς νέα άστρα. Οι περισσότεροι σπειροειδείς γαλαξίες όπως ο δικός μας είναι συμμετρικοί ή τείνουν προς την συμμετρικότητα. Όμως ορισμένες φορές κάποια κοσμικά γεγονότα μπορούν να δημιουργήσουν φαινόμενα που να διαταράξουν την… γεωμετρία ενός γαλαξία. Το διαστημικό τηλεσκόπιο εντόπισε έναν τέτοιο γαλαξία. Πρόκειται για τον γαλαξία NGC 2276 που βρίσκεται σε απόσταση 120 εκατ. ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό του Κηφέως. Μια από τις σπείρες του απομακρύνεται από το κυρίως σώμα του γαλαξία. Για αυτό ευθύνονται οι βαρυτικές δυνάμεις που ασκεί ένας γειτονικός τους γαλαξίας, ο NGC 2300. Εκτός από την σπείρα οι βαρυτικές δυνάμεις που ασκεί αυτός ο γειτονικός γαλαξίας στον NGC 2276 προκαλούν γενικότερη «αναστάτωση» στην δομή του και τον… παραμορφώνει. Ένα δεύτερο εξαιρετικά ενδιαφέρον φαινόμενο εξελίσσεται στον NGC 2276 όπως προκύπτει από τις εικόνες που έστειλε το Hubble. Η αριστερή του πλευρά φωτοβολεί έντονα και αυτό οφείλεται σε ένα ακόμη σπάνιο φαινόμενο. Διαγαλαξιακό Διάστημα (intergalactic space) ή μεσογαλαξιακό, είναι το Διάστημα ανάμεσα σε γαλαξίες. Γενικώς άδειο από διαστημική σκόνη και συντρίμμια, το διαγαλαξιακό Διάστημα είναι η καλύτερη φυσική προσέγγιση του τέλειου κενού. Παρόλα αυτά στις περιοχές αυτές υπάρχει κοσμική ύλη και ειδικότερα υψηλής θερμοκρασίας αέρια όπως υδρογόνο και ήλιο τα οποία είναι κατά περίσταση περισσότερο ή λιγότερα ιονισμένα. Υπάρχουν επίσης και βαρύτερα χημικά στοιχεία όπως ο σίδηρος. Όταν αυτή η ύλη πλησιάσει ένα γαλαξία οι βαρυτικές δυνάμεις που ασκούνται από αυτόν στην κοσμική ύλη που κυκλοφορεί ελεύθερα στο διαστημικό κενό την υποχρεώνουν να γίνει πιο συμπαγής με αποτέλεσμα να δημιουργείται έτσι το «λίπασμα» για την γέννηση νέων άστρων. Σύμφωνα με τους ειδικούς αυτό συνέβη και στην περίπτωση του γαλαξία GNC 2276 με αποτέλεσμα ολόκληρη η αριστερή του πλευρά να αποτελεί όπως φαίνεται ένα γιγάντιο αστρικό μαιευτήριο όπου γεννιούνται συνεχώς νέα άστρα μεγάλης λαμπρότητας. https://www.naftemporiki.gr/story/1732799/to-hubble-entopise-ksexarbalomeno-galaksia-pou-paragei-sunexos-nea-astra

Νέο ρεκόρ από τον κινεζικό «τεχνητό ήλιο» Κινέζοι επιστήμονες σημείωσαν νέο ρεκόρ στον χώρο της πυρηνικής σύντηξης, επιτυγχάνοντας θερμοκρασία πλάσματος 120 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου για 101 δευτερόλεπτα σε πείραμα την Παρασκευή, σύμφωνα με το κινεζικό πρακτορείο Xinhua- σημαντικό βήμα για τον τομέα της ανάπτυξης αντιδραστήρων σύντηξης. Στο πλαίσιο του πειράματος, σύμφωνα με το κινεζικό πρακτορείο, που έλαβε χώρα στο EAST (Experimental Advanced Superconducting Tokamak, γνωστό και ως «Κινεζικός τεχνητός ήλιος» επετεύχθη και θερμοκρασία 160 εκατ. βαθμών Κελσίου για 20 δευτερόλεπτα. Ο απώτερος στόχος του EAST, που βρίσκεται στο Χεφέι, είναι η επίτευξη πυρηνικής σύντηξης όπως στον ήλιο, χρησιμοποιώντας δευτέριο από τη θάλασσα για τη σταθερή παροχή «καθαρής» ενέργειας. Θεωρείται πως το δευτέριο σε ένα λίτρο θαλασσινού νερού μπορεί να παράγει, μέσω αντιδράσεων σύντηξης, την ποσότητα ενέργειας που αντιστοιχεί σε 300 λίτρα βενζίνης. Τον Νοέμβριο του 2018 το EAST είχε παράξει θερμοκρασία ηλεκτρονίων 100 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου στο πλάσμα στον πυρήνα, ενώ πέρυσι πέτυχε θερμοκρασία πλάσματος 100 εκατ. βαθμών Κελσίου για 20 δευτερόλεπτα. Αντίθετα με τα ορυκτά καύσιμα, τα υλικά που απαιτούνται για τον «τεχνητό ήλιο» είναι στην πράξη απεριόριστα στη Γη. Ως εκ τούτου, η ενέργεια από τη σύντηξη το «απόλυτο» είδος ενέργειας, που μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη «ουδετερότητας άνθρακα». https://www.naftemporiki.gr/story/1732780/neo-rekor-apo-ton-kineziko-texnito-ilio

Οι κοσμοναύτες προετοιμάζονται για την επόμενη αποστολή στο ISS Στις 14 Μαΐου 2021, η Διυπηρεσιακή Επιτροπή ενέκρινε τα βασικά και εφεδρικά πληρώματα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού για την περίοδο 2021 έως 2023. Η επόμενη εκτόξευση θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2021. Αυτή θα είναι η 66η μακροχρόνια αποστολή. Ο Anton Shkaplerov διορίστηκε ο κύριος διοικητής πληρώματος (μηχανικός πτήσης ISS και διοικητής ISS-66). Θα μεταφέρει την ηθοποιό Yulia Peresild και τον σκηνοθέτη Klim Shipenko στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Θα ξεκινήσουν σε τροχιά ως συμμετέχοντες στο διάστημα για να πυροβολήσουν επεισόδια μιας ταινίας μεγάλου μήκους, που ονομάζεται προσωρινά «Vyzov» (η «Πρόκληση»). Το εφεδρικό πλήρωμα ISS-66 είναι ο κοσμοναύτης Roscosmos Oleg Artemyev, σκηνοθέτης Alexey Dudin και ηθοποιός Alena Mordovina. Οι νεοεισερχόμενοι θα ξεκινήσουν τις προετοιμασίες για διαστημικές πτήσεις την επόμενη εβδομάδα, ενώ οι κοσμοναύτες έχουν ήδη ξεκινήσει την κατάρτιση στο Gagarin Cosmonaut Training Center. Ο Anton Shkaplerov άρχισε να εκπαιδεύεται στον προσομοιωτή του διαστημικού σκάφους του Soyuz MS, εξασκώντας μια «γρήγορη» εκτόξευση τεσσάρων τροχιών. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης, προσομοιώθηκε η αποσυμπίεση κάψουλας κατάβασης. Σε αυτήν την περίπτωση, σύμφωνα με το κυκλογράφημα, ο κοσμοναύτης και ο συνεργάτης του πρέπει να κάνουν επείγουσα κάθοδο. Ο κοσμοναύτης Roscosmos Dmitry Petelin ενήργησε ως συμμετέχων στη διαστημική πτήση κατά τη διάρκεια της προπόνησης. «Συμμετέχων Spaceflight No. Το 1 βρίσκεται στα αριστερά του διοικητή του διαστημικού σκάφους. Οι αρμοδιότητές του περιλαμβάνουν τον έλεγχο ορισμένων βαλβίδων, τις οποίες απλώς δεν μπορώ να φτάσω, καθώς φοράω μια διαστημική στολή και δεμένη στη διάρκεια της κυκλοφορίας. Επομένως, ακόμη και ένας μη επαγγελματίας συμμετέχων στη διαστημική πτήση πρέπει να είναι τεχνικά προετοιμασμένος και ψυχολογικά έτοιμος για ένα τέτοιο σενάριο. Αλλά λόγω του γεγονότος ότι ο συμμετέχων στη διαστημική πτήση δεν είναι επαγγελματίας κοσμοναύτης, πρέπει να εκτελεί όλες τις ενέργειες μόνο υπό την εντολή μου », εξήγησε ο Anton Shkaplerov. Κατά τη διάρκεια της εκτόξευσης του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-19 με το πλήρωμα «Challenge» επί του σκάφους, ο Anton Shkaplerov θα ενεργήσει τόσο ως διοικητής του διαστημικού σκάφους όσο και ως μηχανικός πτήσης. «Συνήθως ο μηχανικός πτήσης παρακολουθεί τη λειτουργία των συστημάτων και ο κυβερνήτης ελέγχει το πλοίο. Πρέπει να κάνω τα πάντα. Αυτή θα είναι μια νέα και ενδιαφέρουσα εμπειρία », είπε ο κοσμοναύτης, με την επόμενη αποστολή να είναι η τέταρτη στη σειρά για αυτόν. Το αντίγραφο ασφαλείας του Anton Shkaplerov, ο Oleg Artemyev είναι επίσης απασχολημένος με την προετοιμασία για εργασία σε τροχιά. Εκτός από τα μαθήματα και τις προπονήσεις, συμμετέχει σε δοκιμές στο υδρολογικό εργαστήριο του Gagarin Cosmonaut Training Center. Μαζί με τον Γερμανό αστροναύτη Matthias Maurer, ο Oleg Artemyev βελτίωσε τις δεξιότητες εξωσχολικών δραστηριοτήτων. Ένα από τα καθήκοντα που θα εκτελεστούν στο διάστημα μετά την έναρξη της μονάδας Nauka θα σχετίζεται με τη διασφάλιση της λειτουργικότητας του Ευρωπαϊκού Ρομποτικού βραχίονα που είναι εγκατεστημένο στο σώμα της νέας μονάδας. «Για να ενεργοποιήσουμε τον χειριστή, πρέπει να αφαιρέσουμε τους ειδικούς δακτυλίους που στερεώνουν τις αρθρώσεις του. Επιπλέον, είναι απαραίτητο να εγκαταστήσετε βιντεοκάμερες για να παρακολουθείτε τη λειτουργία του χειριστή και να εκτελείτε άλλες απαραίτητες ενέργειες », δήλωσε ο Oleg Artemyev. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος πρέπει επίσης να πάει στο διάστημα μαζί με έναν Ρώσο ειδικό για την εκτέλεση αυτών των καθηκόντων. Είναι ακόμα άγνωστο ποιος θα είναι ακριβώς στο ISS εκείνη τη στιγμή. Ωστόσο, παραδοσιακά, οι εφεδρικοί κοσμοναύτες εκπαιδεύονται όχι μόνο σύμφωνα με το πρωταρχικό πρόγραμμα πληρώματος, αλλά και για το μέλλον. Καθένας από αυτούς προετοιμάζεται για τουλάχιστον έξι μήνες αποστολής στο ISS. http://en.roscosmos.ru/22124/

Η Ιαπωνία θα εξερευνήσει την Σελήνη με ένα… μπαλάκι του μπέιζμπολ. Η διαστημική υπηρεσία της Ιαπωνίας (JAXA) βλέποντας το τεράστιο ενδιαφέρον που έχει ανακύψει για την εξερεύνηση της Σελήνης από όλες τις χώρες που διαθέτουν μεγάλες διαστημικές υπηρεσίες (ΗΠΑ, Ευρώπη, Ρωσία, Κίνα) αποφάσισε να μπει και αυτή στο παιχνίδι. Μέχρι σήμερα στους πλανήτες, τους δορυφόρους και τους αστεροειδείς έχουμε στείλει είτε κάποια ρόβερ, ρομποτικά οχήματα εξερεύνησης, είτε κάποιες διαστημοσυσκευές που δεν μετακινούνται από το σημείο στο οποίο προσεδαφίστηκαν και πραγματοποιούν εκεί τις μελέτες για τις οποίες κατασκευάστηκαν. Όπως έγινε γνωστό η JAXA σχεδιάζει με αποστολή εξερεύνησης στην Σελήνη χρησιμοποιώντας ένα ρομποτάκι που θα έχει σχήμα παρόμοιο με αυτό μια μπάλας του μπέιζμπολ. Το ρομποτάκι θα έχει ικανότητα να μετασχηματίζεται και να προσαρμόζεται στο τεραίν και το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται. Βασική του αποστολή θα είναι η καταγραφή εικόνων αλλά και η συλλογή δεδομένων για την σεληνιακή σκόνη. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία που έγιναν γνωστά το ρομποτάκι θα έχει βάρος 250 γραμμαρίων, διάμετρο περίπου 80 χιλιοστά και θα διαθέτει δύο ροδάκια για να κινείται πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης. «Πρόκειται για ένα εξαιρετικά ελαφρύ και εξαιρετικά συμπυκνωμένο ρομπότ που θα μπορεί να κινείται με άνεση στο άγριο σεληνιακό περιβάλλον και θα μπορεί να παίξει πολλούς ρόλους σε διάφορες επερχόμενες αποστολές εξερεύνησης της Σελήνης» αναφέρει η JAXA σε ανακοίνωση της. Η ιαπωνική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει να στείλει το ρομποτάκι της Σελήνη το 2022. https://www.naftemporiki.gr/story/1731999/i-iaponia-tha-eksereunisei-tin-selini-me-ena-mpalaki-tou-mpeizmpol

Ένα αυτοκίνητο μπάγκι για τους αστροναύτες στην Σελήνη. Δύο βιομηχανικοί και κατασκευαστικοί κολοσσοί η Lockheed Martin και η General Motors ανακοίνωσαν την συνεργασία τους για την δημιουργία ενός νέου οχήματος άμμου για χρήση από τους αστροναύτες στην Σελήνη. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό της NASA η πρώτη επανδρωμένη αποστολή μετά από μισό αιώνα στην Σελήνη θα πραγματοποιηθεί το 2024 στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis. Σε αυτή την πρώτη αποστολή θα συμμετέχει τουλάχιστον μια γυναίκα αστροναύτης η οποία θα είναι και εκείνη που θα βγει πρώτη από την σεληνάκατο γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα που πατά το πόδι της στον φυσικό μας δορυφόρο. Η γυναίκα αυτή μαζί με τους συναδέλφους της είναι πιθανό να έχουν στην διάθεση τους για τις μετακινήσεις τους στην επιφάνεια της Σελήνης ένα όχημα τύπου μπάγκι που κατασκευάζουν οι δύο εταιρείες. «Αυτά τα επόμενης γενιάς οχήματα θα αυξήσουν πάρα πολύ τις δυνατότητες των αστροναυτών να εξερευνήσουν την Σελήνη και να ανακαλύψουν στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα την θέση μας στο ηλιακό μας σύστημα» δηλώνει ο Ρικ Άμπρόουζ, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Lockheed Martin H NASA έχει ζητήσει από τον ιδιωτικό τομέα ιδέες για την κατασκευή ενός οχήματος μεταφοράς αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης. Το όχημα αυτό η NASA το ονομάζει Lunar Terrain Vehicle (LTV) και θα χρησιμοποιηθεί αρχικά από τις αποστολές που θα ταξιδέψουν στον νότιο πόλο του φεγγαριού. Αν και οι δύο εταιρείες δεν έχουν υπογράψει συμφωνία με την αμερικανική διαστημική υπηρεσία προχώρησαν στην μεταξύ τους συνεργασία για την κατασκευή του οχήματος θεωρώντας προφανώς ότι αν το φτιάξουν ακόμη και αν η NASA δεν το αποκτήσει θα υπάρξει ενδιαφέρον από άλλες διαστημικές υπηρεσίες που επίσης ετοιμάζονται για επανδρωμένες αποστολές στην Σελήνη όπως αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κίνας και της Ρωσίας. Οι δύο εταιρείες δεν έδωσαν πολλές λεπτομέρειες για το νέο τους όχημα αλλά έδωσαν στην δημοσιότητα μια εικόνα του και ανέφεραν ότι θα είναι ηλεκτροκίνητο και το αρχικό μοντέλο θα σχεδιαστεί για την μεταφορά δύο αστροναυτών στην επιφάνεια της Σελήνης. https://www.naftemporiki.gr/story/1731223/ena-autokinito-mpagki-gia-tous-astronautes-stin-selini

Οι δορυφόροι του Άρη είναι απομεινάρια ενός μεγάλου δορυφόρου που καταστράφηκε. Ο Αμερικανός αστρονόμος Άσαφ Χολ ανακάλυψε τον Αύγουστο του 1877 τον Φόβο και τον Δείμο, τους δύο δορυφόρους του Άρη. Πρόκειται για δύο μικρά σε μέγεθος σώματα που τα χαρακτηριστικά τους προκαλούν προβληματισμό στους επιστήμονες όλα αυτά τα χρόνια που γνωρίζουμε την ύπαρξη τους. Το σχήμα τους που δεν είναι σφαιρικό, η πολύ κοντινή απόσταση στην οποία βρίσκονται από τον πλανήτη τους, η τροχιά τους και άλλα στοιχεία έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη διάφορων θεωριών για την προέλευση των δύο δορυφόρων. Μια από πιο δημοφιλείς θεωρίες είναι ότι πρόκειται για αστεροειδείς που ανήκαν στην κύρια ζώνη αστεροειδών του ηλιακού μας συστήματος η οποία βρίσκεται ανάμεσα στον Δία και τον Άρη και κάποια στιγμή η βαρυτική έλξη του Κόκκινου Πλανήτη τους εγκλώβισε για πάντα εκεί. «Η Σελήνη είναι σφαιρική ενώ οι δορυφόροι του Άρη έχουν ακανόνιστο σχήμα και μοιάζει με αυτό μιας πατάτας. Ο Φόβος και ο Δείμος μοιάζουν περισσότερο με αστεροειδείς αντί για φυσικούς δορυφόρους. Αυτό οδήγησε πολλούς στο να υποθέσουν ότι πρόκειται για αστεροειδείς που συνέλαβε η βαρύτητα του Άρη. Όμως η εκτίμηση αυτή έχει σημαντικά προβλήματα. Τα αντικείμενα που έχουν συλληφθεί από την βαρύτητα ενός άλλου σώματος έχουν εκκεντρική τροχιά και η γωνία κλίσης τους θα μεταβάλλονταν. Όμως οι δύο δορυφόροι του Άρη έχουν σταθερή κυκλική τροχιά και το επίπεδο της σχεδόν συμπίπτει με εκείνο του ισημερινού του πλανήτη. Ποια μπορεί να είναι η εξήγηση για αυτό;» αναφέρει ο Αμιροζέιν Μπαγκέρι, διδακτορικός φοιτητής στο Ινστιτούτο Γεωφυσικής της φημισμένης της Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάνης (EFPL) που μαζί με συναδέλφους του αποφάσισαν να βρουν απαντήσεις για αυτό το μυστήριο στο ηλιακό μας σύστημα. Μελετώντας προσομοιώσεις και δεδομένα του ρομποτικού γεωλόγου της αποστολής InSight της NASA στον Άρη οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι δύο δορυφόροι είναι τα απομεινάρια ενός μεγαλύτερου σώματος, ενός συμβατικού δορυφόρου που είχε κάποτε ο Κόκκινος Πλανήτης. «Όπως φαίνεται οι τροχιές του Φόβου και του Δείμου διασταυρώνονταν στο παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα βρίσκονταν στο ίδιο μέρος και άρα έχουν κοινή προέλευση. Φαίνεται ότι ο Άρης είχε ένα μεγαλύτερο από αυτά τα δύο σώματα δορυφόρο και πριν από 1-2,7 δισ. έτη αυτός ο δορυφόρος συγκρούστηκε με κάποιο άλλο σώμα και το μόνο που απέμεινε ήταν ο Φόβος και ο Δείμος που αποτελούν τα απομεινάρια του» υποστηρίζει ο Μπαγκέρι. Στην μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» οι ερευνητές αναφέρουν ότι ο Φόβος και ο Δείμος σε περίπου 39 εκατ. έτη εξαιτίας των βαρυτικών δυνάμεων που ασκεί πάνω τους ο Άρης είτε θα πέσουν πάνω του είτε θα αποσυντεθούν και δημιουργήσουν γύρω από τον πλανήτη ένα δακτύλιο. Οι διαστημικές εταιρείες εξετάζουν το ενδεχόμενο να πραγματοποιήσουν επανδρωμένες αποστολές στον Φόβο και τον Δείμο οι οποίες θα προετοιμάσουν την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/story/1730947/oi-doruforoi-tou-ari-einai-apomeinaria-enos-megalou-doruforou-pou-katastrafike

Εκπληκτική εικόνα από την καρδιά του γαλαξία μας. H NASA έδωσε στην δημοσιότητα μια πραγματικά εκπληκτική εικόνα από αυτό που οι ειδικοί ονόμασαν «σούπερ ενεργητικό κέντρο της πόλης» αναφερόμενοι στο κέντρο του γαλαξία μας που μοιάζει το ίδιο… πολύβουο και με έντονη δραστηριότητα κάθε είδους όπως είναι τα κέντρα των μεγάλων πόλεων. Η εικόνα συνθέτει δεδομένα από 370 παρατηρήσεις που έχει κάνει τα τελευταία 20 χρόνια το διαστημικό τηλεσκόπιο που ανιχνεύει τις ακτίνες Χ που εκλύονται των πιο βίαιων κοσμικών φαινομένων αλλά και από κοσμικά φαινόμενα για τα οποία οι επιστήμονες θεωρούν «παράξενα» ή μυστηριώδη. Για την εικόνα χρησιμοποιήθηκαν επίσης δεδομένα ενός ραδιοτηλεσκοπίου στην Νότιο Αφρική. «Κάθε γαλαξίας είναι σαν ένα οικοσύστημα. Γνωρίζουμε ότι το κέντρο των γαλαξιών είναι η περιοχή όπου υπάρχει η μεγαλύτερη δράση και ότι συμβαίνει εκεί παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των γαλαξιών. Εργαστήκαμε ένα χρόνο από τα σπίτια μας στην διάρκεια της πανδημίας για να φτιάξουμε αυτή την εικόνα. Σε αυτή την βλέπουμε το βίαιο ή ενεργητικό αν προτιμάτε οικοσύστημα του κέντρου του γαλαξία μας. Υπάρχουν πολλά κατάλοιπα εκρήξεων σουπερνόβα, μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίου» αναφέρει ο Ντάνιελ Γουάνγκ, αστρονόμος του Πανεπιστημίου Amherst στην Μασαχουσέτη και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η παρατήρηση του κέντρου του γαλαξία μας είναι πολύ δύσκολη επειδή υπάρχει ένα πυκνό πέπλο κοσμικής σκόνης και αερίων. Οι ερευνητές αξιοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Chandra που εντοπίζει τις ακτίνες Χ κατάφερε να διαπεράσει αυτή την κοσμική ομίχλη και να δει τι συμβαίνει στο κέντρο του γαλαξία μας σε απόσταση 26 χιλιάδων ετών φωτός από εμάς. Είναι ένα πανόραμα όπου κάθε χρώμα αναπαριστά περιοχές του κέντρου του γαλαξία όπου οι ακτίνες Χ έχουν διαφορετικές ενέργειες. https://www.naftemporiki.gr/story/1732300/ekpliktiki-eikona-apo-tin-kardia-tou-galaksia-mas

Υποθαλάσσια ηφαίστεια ίσως τροφοδοτούν την ζωή στον δορυφόρο Ευρώπη. Η Ευρώπη, ο παγωμένος δορυφόρος του Δία αποτελεί μόνιμο στόχο παρατηρήσεων και μελετών από την στιγμή που έχει διαπιστωθεί ότι κάτω από την παγωμένη της επιφάνεια βρίσκεται ένας ωκεανός. Όπως είναι ευνόητο οι επιστήμονες προσπαθούν να διαπιστώσουν αν υπάρχουν σε αυτό τον ωκεανό οι προϋποθέσεις για να υπάρχει ζωή σε αυτόν τον ωκεανό έστω και σε μικροβιακή μορφή. Σε τελικό στάδιο οργάνωσης βρίσκονται αποστολές εξερεύνησης της Ευρώπης ενώ σχεδιάζονται επόμενες με στόχο την διείσδυση στον ωκεανό για την λήψη δειγμάτων και αν είναι εφικτό η εξερεύνηση του με ένα ρομποτικό υποβρύχιο. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Geophysical Research Letters» ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Charles στην Τσεχία υποστηρίζει ότι υπάρχουν ενδείξεις ηφαιστειακής δραστηριότητας στον πυθμένα του υπόγειου ωκεανού της Ευρώπης. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι υπάρχει στο εσωτερικό της Ευρώπης αρκετή θερμότητα ώστε να λιώνουν τα πετρώματα που υπάρχουν εκεί δημιουργώντας έτσι τα απαραίτητα «καύσιμα» για την λειτουργία των υποθαλάσσιων ηφαιστείων που πιθανολογείται ότι υπάρχουν στον δορυφόρο. Οι ερευνητές δημιούργησαν μάλιστα μια 3D απεικόνιση αυτής της γεωλογικής διεργασίας από το πώς παράγεται η θερμότητα στο εσωτερικό της Ευρώπης το πώς διανέμεται στην συνέχεια και τι φαινόμενα προκαλούνται. Αν πράγματι υπάρχει ηφαιστειακή δραστηριότητα στον ωκεανό της Ευρώπης οι πιθανότητες παρουσίας της ζωής εκεί εκτοξεύονται αφού αυτή η δραστηριότητα μπορεί να βοήθησε στην ανάπτυξη της ζωής στον ωκεανό και να την τροφοδοτεί στην συνέχεια μέσω υδροθερμικών συστημάτων παρόμοιων με αυτών που υπάρχουν στους ωκεανούς στην Γη. Μια από τις πιο δημοφιλείς θεωρίες για την παρουσία της ζωής στην Γη είναι ότι δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε στα αρχικά της στάδια στα βάθη των ωκεανών στις αποκαλούμενες «καμινάδες», υδροθερμικά συστήματα τα οποία εκτοξεύουν διαφόρων ειδών υλικά και χημικά συστατικά φιλικά στην παρουσία της ζωής. Αποστολές εξερεύνησης τέτοιων καμινάδων τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαλύψει την ύπαρξη ολόκληρων οικοσυστημάτων γύρω από αυτές. «Τα ευρήματα της μελέτης μας ενισχύουν τις ενδείξεις ότι οι συνθήκες στον υπόγειο ωκεανό της Ευρώπης είναι φιλικός στην ζωή. Η Ευρώπη είναι ένα από τα σπάνια πλανητικά σώματα που μπορεί να διατηρεί ηφαιστειακή δραστηριότητα και πιθανότατα το μοναδικό εκτός από την Γη που έχει διαθέτει μεγάλα αποθέματα νερού και πηγές ενέργειας που υπάρχουν και λειτουργούν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα» αναφέρει η Μαρί Μπεχούνκοβα, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Το 2024 είναι προγραμματισμένο να εκτοξευθεί το σκάφος Clipper της NASA το οποίο θα εξερευνήσει την Ευρώπη και τα όργανα του είναι σχεδιασμένα για να συλλέξουν ανάμεσα στα άλλα δεδομένα που θα δείχνουν αν ο υπόγειος ωκεανός του δορυφόρου διαθέτει συνθήκες φιλικές στην παρουσία της ζωής. https://www.naftemporiki.gr/story/1730756/ypothalassia-ifaisteia-isos-trofodotoun-tin-zoi-ston-doruforo-europi

Νέα μελέτη της σκοτεινής αμφισβητεί τον Αϊνστάιν. Οι επιστήμονες της μεγάλης διεθνούς κοινοπραξίας Μελέτης της Σκοτεινής Ενέργειας (Dark Energy Survey-DES) παρουσίασαν τον μεγαλύτερο και πιο ολοκληρωμένο μέχρι σήμερα «χάρτη» της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν, της αόρατης ύλης που εκτιμάται ότι αποτελεί περίπου το 25% της συνολικής συμπαντικής ύλης, έναντι 5% της ορατής ύλης και 70% της σκοτεινής ενέργειας. Ανάμεσα στα άλλα προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι η κατανομή της σκοτεινής ύλης φαίνεται να είναι τέτοια που, σύμφωνα με τουλάχιστον μερικούς επιστήμονες, δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες για την ορθότητα της γενικής θεωρίας σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Οι 400 ερευνητές από επτά χώρες χρησιμοποίησαν την κάμερα σκοτεινής ενέργειας. Πρόκειται για μία από τις ισχυρότερες του κόσμου με ανάλυση 570 megapixel- που υπάρχει στο διαμέτρου τεσσάρων μέτρων τηλεσκόπιο «Βίκτορ Μπλάνκο» στη Χιλή. Οι ερευνητές εξέτασαν με τη βοήθεια συστήματος τεχνητής νοημοσύνης 226 εκατομμύρια γαλαξίες, αποκαλύπτοντας έτσι ένα κοσμικό «πάπλωμα», ένα πάτσγουορκ, με τεράστιες ολοσκότεινες κενές περιοχές πολύ χαμηλής πυκνότητας ύλης όπου η βαρύτητα μπορεί να συμπεριφέρεται διαφορετικά και πιο φωτεινές περιοχές στις οποίες είναι συγκεντρωμένη η σκοτεινή και η ορατή ύλη. Η επίδραση Η αφανής σκοτεινή ύλη -που ονομάστηκε έτσι ακριβώς επειδή είναι αόρατη- ασκεί επίδραση πάνω στην ορατή ύλη, παραμορφώνοντας το φως που φθάνει στη Γη από τα μακρινά άστρα και γαλαξίες. Όσο μεγαλύτερη είναι η παραμόρφωση τόσο μεγαλύτερη τεκμαίρεται ότι η είναι η συγκέντρωση της σκοτεινής ύλης σε έναν γαλαξία ή σε κάποια άλλη περιοχή του σύμπαντος. Η βαρυτική δύναμη της σκοτεινής συγκρατεί τους γαλαξίες μεταξύ τους σε δομές κοσμικών «ιστών». Ο ερευνητής δρ Νάιαλ Τζέφρι της Σχολής Ecole Normale Superieure του Παρισιού και του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL) δήλωσε στο BBC ότι ο νέος «χάρτης» συνιστά «ένα πραγματικό πρόβλημα για τη φυσική», επειδή δείχνει ότι «ίσως ο Αϊνστάιν είχε λάθος». Πρόσθεσε ότι «ίσως νομίσετε πως αυτό είναι κακό πράγμα, ότι ίσως η φυσική καταρρέει. Όμως, για έναν φυσικό είναι κάτι υπερβολικά συναρπαστικό. Σημαίνει ότι μπορούμε να ανακαλύψουμε κάτι πραγματικά καινούργιο για το πώς είναι το Σύμπαν». Ο καθηγητής Κάρλος Φρενκ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Ντάραμ, ο οποίος συνέβαλε στην ανάπτυξη της σύγχρονη κοσμολογικής θεωρίας με βάση το έργο του Αϊνστάιν, δήλωσε ότι έχει ανάμικτα συναισθήματα ακούγοντας τα νέα. «Πέρασα τη ζωή μου δουλεύοντας πάνω σε αυτήν τη θεωρία και η καρδιά μου λέει πως δεν θέλω να τη δω να καταρρέει. Όμως, ο εγκέφαλός μου λέει πως οι μετρήσεις που έγιναν είναι σωστές και έτσι πρέπει να διερευνήσουμε τη δυνατότητα μίας νέας φυσικής», ανέφερε. «Αυτό είναι κάτι που με κάνει πολύ νευρικό και φοβισμένο, επειδή εισερχόμαστε σε μία τελείως άγνωστη επικράτεια και ποιος ξέρει τι πρόκειται να βρούμε», πρόσθεσε. Όπως σημείωσε ο Τζέφρι, ο χάρτης δείχνει σαφώς πως οι γαλαξίες (μεταξύ αυτών και ο δικός μας) αποτελούν τμήμα μίας ευρύτερης αόρατης δομής λόγω της σκοτεινής ύλης. Έως τώρα οι επιστήμονες είχαν διαμορφώσει μία ακριβή ιδέα για την κατανομή της ύλης, ξεκινώντας 400.000 χρόνια πριν τη Μεγάλη Έκρηξη (Μπιγκ Μπανγκ) δημιουργίας του σύμπαντος, χάρη στο τροχιακό τηλεσκόπιο «Πλανκ» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), που μέτρησε τα απομεινάρια της κοσμικής ακτινοβολίας μικροκυμάτων υποβάθρου, γνωστής και ως «λυκόφωτος της δημιουργίας». Ο Αϊνστάιν Συνδυάζοντας τα στοιχεία του «Πλανκ» και τις θεωρίες του Αϊνστάιν, οι αστρονόμοι, όπως ο Φρενκ, ανέπτυξαν ένα μοντέλο που προβλέπει πώς θα έπρεπε να είναι η κατανομή της ύλης κατά τα 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια που έχουν μεσολαβήσει μέχρι σήμερα. Η επίσημη ανακοίνωση της κοινοπραξίας DES αναφέρει ότι ο νέος «χάρτης» συνάδει με τις θεωρητικές προβλέψεις. Ορισμένοι ερευνητές, όμως, επεσήμαναν πως, με βάση τις νέες παρατηρήσεις και τον «χάρτη» DES, υπάρχει μία μικρή απόκλιση, καθώς η ύλη φαίνεται στην πραγματικότητα να είναι ελαφρώς (κατά λίγες ποσοστιαίες μονάδες) πιο ομοιόμορφα κατανεμημένη από ό,τι αναμενόταν με βάση τον Αϊνστάιν και τις προβλέψεις του κυρίαρχου κοσμολογικού μοντέλου. «Ίσως ανακαλύψαμε κάτι πραγματικά θεμελιακό για τον ιστό του σύμπαντος. Η τρέχουσα θεωρία βασίζεται σε πολύ ατελείς πυλώνες από άμμο. Και αυτό που μπορεί να βλέπουμε τώρα είναι η κατάρρευση ενός από αυτούς τους πυλώνες», τόνισε ο Φρενκ. Άλλοι, όμως, όπως ο καθηγητής Όφερ Λαχάβ του UCL, εμφανίστηκαν πιο συγκρατημένοι και απρόθυμοι να βγάλουν λάθος τον Αϊνστάιν, τουλάχιστον όχι ακόμη. Όπως είπε ο καθηγητής, «το μεγάλο ερώτημα είναι εάν η θεωρία του Αϊνστάιν είναι τέλεια. Φαίνεται να περνάει κάθε τεστ, αλλά με μερικές αποκλίσεις εδώ κι εκεί. Ίσως η αστροφυσική των γαλαξιών χρειάζεται κάποιες μικροδιορθώσεις. Στην ιστορία της κοσμολογίας υπάρχουν παραδείγματα που προβλήματα λύθηκαν, καθώς επίσης παραδείγματα που άλλαξε ο τρόπος σκέψης. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε εάν η νέα "ένταση" στην κοσμολογία θα οδηγήσει σε μία νέα επαναστατική επιστημονική αλλαγή». https://www.naftemporiki.gr/story/1731707/nea-meleti-tis-skoteinis-amfisbitei-ton-ainstain

Δύο «μυστηριώδεις» πυρηνικούς αντιδραστήρες κατασκευάζει η Κίνα. «Αυξάνονται οι προβληματισμοί για πυρηνικούς αντιδραστήρες στην Κίνα που καλύπτονται από μυστήριο» τιτλοφορείται δημοσίευμα του Al Jazeera σχετικά με δύο νέους, υπό κατασκευή πυρηνικούς αντιδραστήρες, που θα παράγουν πλουτώνιο και για τους οποίους «κανείς εκτός Κίνας δεν ξέρει εάν θα έχουν διπλή πολιτική- στρατιωτική χρήση». Οι δύο αντιδραστήρες κατασκευάζονται στο νησί Τσανγκμπιάο, και είναι οι πρώτοι CFR-600 (China Fast Reactor 600), ψυχόμενοι με νάτριο και ταχέων νετρονίων (fast-neutron). O πρώτος αναμένεται να συνδεθεί με το δίκτυο ηλεκτροδότησης το 2023 και ο δεύτερος κατά το 2026. Μαζί θα βοηθήσουν στη μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, είναι πυρηνικοί αναπαραγωγοί (παράγουν περισσότερο καύσιμο από αυτό που καταναλώνουν) αντιδραστήρες (nuclear breeder) κλειστού κύκλου καυσίμου, και παράγουν πλουτώνιο. Το πλουτώνιο αυτό μπορεί να υποστεί επεξεργασία και να χρησιμοποιηθεί ως πηγή καυσίμου για άλλους πυρηνικούς αντιδραστήρες- αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την γρήγορη παραγωγή πολλών πυρηνικών κεφαλών και σε μικρό χρονικό διάστημα. Όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, κανείς εκτός των Κινέζων αξιωματούχων και εταιρειών που έχουν να κάνουν με την κατασκευή τους δεν γνωρίζει εάν προορίζονται μόνο για πολιτική χρήση ή και για σκοπούς κατασκευής πυρηνικών όπλων. Το ερώτημα αυτό αποκτά περαιτέρω σημασία, δεδομένων των κατηγοριών των ΗΠΑ προς την Κίνα πως αντιστέκεται στις διμερείς συνομιλίες με την Ουάσινγκτον για τη μείωση των πυρηνικών. Σύμφωνα με το Al Jazeera, ο λόγος που αυτοί οι αναπαραγωγοί αντιδραστήρες καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου είναι πως η Κίνα, που είχε μέχρι πρόσφατα διαφάνεια ως προς το πολιτικό της πρόγραμμα πλουτωνίου, σταμάτησε τις ετήσιες εθελοντικές δηλώσεις στην ΙΑΕΑ (Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας) σχετικά με τα αποθέματα πολιτικού πλουτωνίου της το 2017, και δεν έχει προσθέσει τους αντιδραστήρες ως τώρα στη βάση δεδομένων της υπηρεσίας. Αυτό δημιουργεί προβληματισμούς μεταξύ ειδικών: Σε πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε από το Nonproliferation Policy Education Center στην Ουάσινγκτον αναφέρεται ότι η Κίνα θα μπορούσε να παράγει, με συντηρητικές εκτιμήσεις, 1.270 πυρηνικά όπλα ως το 2030, απλά εκμεταλλευόμενη το πλουτώνιο οπλικής βαθμίδας που θα παράγεται από το συγκεκριμένο πρόγραμμα- ή ακόμα και διπλάσια εάν χρησιμοποιηθεί ουράνιο υψηλού εμπλουτισμού ή σύνθετοι πυρήνες ουρανίου-πλουτωνίου. Σημειώνεται πως αυτή τη στιγμή οι πυρηνικές κεφαλές της Κίνας υπολογίζεται πως είναι 300-350. https://www.naftemporiki.gr/story/1730882/duo-mustiriodeis-purinikous-antidrastires-kataskeuazei-i-kina

Η NASA βάφτισε το νέο της διαστημικό τηλεσκόπιο. Η NASA ετοιμάζεται να εκτοξεύσει σε τέσσερις μήνες τo πιο προηγμένο διαστημικό τηλεσκόπιο που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα, το James Webb. Όμως η αμερικανική διαστημική δεν μένει εκεί αφού κατασκευάζει και άλλα διαστημικά τηλεσκόπια. Ένα από αυτά έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί το 2025 και η NASA ανακοίνωσε την Τετάρτη το όνομα του αλλά και πληροφορίες για την αποστολή του. Το νέο τηλεσκόπιο θα ονομάζεται Nancy Grace Roman Space Telescope παίρνοντας το όνομα της Νάνσι Γκρέις Ρόμαν, μιας διακεκριμένης Αμερικανίδας αστρονόμου που αποτέλεσε την πρώτη γυναίκα η οποία απέκτησε κορυφαίες θέσεις στην διοίκηση της NASA. Μια από τις βασικές εργασίες του τηλεσκοπίου θα είναι η λεπτομερείς και σε βάθος παρατηρήσεις εκρήξεων σουπερνόβα. Τα δεδομένα που θα συλλέγει το διαστημικό τηλεσκόπιο αναμένεται να φωτίσουν πολλά κοσμικά φαινόμενα και μυστήρια αλλά και να αποκαλύψουν στοιχεία για το μακρινό παρελθόν αλλά και το παρόν του Σύμπαντος. Το νέο τηλεσκόπιο αναμένεται να βοηθήσει ανάμεσα στα άλλα σε ακριβέστερους υπολογισμούς για την ταχύτητα διαστολής του Σύμπαντος, της κατανομής της μυστηριώδους σκοτεινής ύλης και της φύσης της επίσης μυστηριώδους σκοτεινής ενέργειας. «Η σκοτεινή ενέργεια είναι αυτή που καθορίζει τα περισσότερα από όσα συμβαίνουν στο Σύμπαν αλλά δεν γνωρίζουμε τίποτε για αυτήν. Το νέο τηλεσκόπιο θα φέρει επανάσταση στην κατανόηση του Σύμπαντος και η σκοτεινή ενέργεια είναι ένα από τα ζητήματα που θα καταπιαστεί» αναφέρει ο Τζέισον Ρόουντς, στέλεχος του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA. Το τηλεσκόπιο θα χρησιμοποιήσει διάφορες μεθόδους για την μελέτη της σκοτεινής ενέργειας. Μια από αυτές θα είναι ο εντοπισμός ενός συγκεκριμένου τύπου έκρηξης σουπερνόβα (έκρηξη τύπου Ia) η μελέτης της οποίας σύμφωνα με τους ειδικούς ίσως αποκαλύψει κάποια στοιχεία για την σκοτεινή ενέργεια. https://www.naftemporiki.gr/story/1731258/i-nasa-baftise-to-neo-tis-diastimiko-tileskopio

Αποκωδικοποιώντας τις μαύρες τρύπες. Η μελέτη των μαύρων τρυπών, των σκοτεινότερων αντικειμένων του σύμπαντος, είναι σαν ένας αγώνας επίλυσης ενός παζλ αόρατων κομματιών. Οι μαύρες τρύπες κρύβονται πίσω από μια επιφάνεια που ονομάζεται Ορίζοντας των Γεγονότων. Δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής για οποιοδήποτε αντικείμενο διασχίσει τον Ορίζοντα των Γεγονότων. Ούτε καν το φως δεν μπορεί να ξεφύγει από τη βαρυτική έλξη μιας μαύρης τρύπας. Στη Θεωρία της Γενικής Σχετικότητας, ο Αϊνστάιν μας έδειξε ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως βαρύτητα είναι στην πραγματικότητα το αποτέλεσμα της καμπυλότητας που δημιουργούν οι μάζες στον χωροχρόνο. Όσο πιο μεγάλη είναι η μάζα, τόσο μεγαλύτερη είναι η παραμόρφωση του χωρόχρονου – τόσο μεγαλύτερη είναι η βαρύτητα που ασκεί η μάζα σε άλλα αντικείμενα. Στον πυρήνα τους, οι μαύρες τρύπες είναι σημεία όπου ο χωροχρόνος καμπυλώνεται απεριόριστα. Αυτή, όπως η διαίρεση με το μηδέν, είναι αδύνατη μαθηματικά. Ονομάσαμε αυτήν την περιοχή όπου οι νόμοι της γνωστής φυσικής καταρρέουν «ιδιομορφία». Σε αυτό το σημείο η πυκνότητα τείνει στο άπειρο. Αυτό κάνει τις μαύρες τρύπες ικανές να αποθηκεύουν μεγάλες ποσότητες μάζας σε εξαιρετικά μικρές περιοχές. Υπάρχουν τερατώδεις μαύρες τρύπες που έχουν τη διάμετρο του ήλιου μας, αλλά δισεκατομμύρια φορές τη μάζα του. Υπάρχουν όμως και οι αστρικές μαύρες τρύπες που προέρχονται από το θάνατο των άστρων μετά την έκρηξή τους ως σουπερνόβα, που μπορεί να έχουν π.χ. μάζα τρεις φορές την μάζα του ήλιου μας και την διάμετρο μιας πόλης. Κρίνοντας από τον αριθμό των άστρων που διαθέτουν την κατάλληλη μάζα για να καταρρεύσουν ως μια μαύρη τρύπα, οι φυσικοί θεωρούν ότι ένας μόνο γαλαξίας μπορεί να περιέχει δισεκατομμύρια μαύρες τρύπες. Ο Γαλαξίας μας περιέχει «μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια» μαύρες τρύπες και μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο της που ονομάζεται Τοξότης Α *. Τι συμβαίνει σε όλα αντικείμενα που πέφτουν σε μια μαύρη τρύπα; Πού πηγαίνουν οι φυσικές πληροφορίες σχετικά με αυτά; Σύμφωνα με την θεωρία της ακτινοβολίας Hawking, μια μαύρη τρύπα εκπέμπει εντελώς τυχαία σωματίδια γύρω από την επιφάνειά της. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ακτινοβολίας, οι μαύρες τρύπες εξατμίζονται αργά, έως ότου μετά από δισεκατομμύρια και πλέον χρόνια εξαφανίζονται. Οι πληροφορίες και η μάζα των αντικειμένων που κάποτε απορροφήθηκαν, εξαφανίστηκαν. Η ακτινοβολία που εκπέμπεται περιέχει κβαντικές πληροφορίες; Τα αντικείμενα που απορροφώνται μεταφέρονται σε άλλο σύμπαν; Δεν γνωρίζουμε, αλλά δύο τομείς της επιστήμης ασχολούνται ιδιαίτερα με αυτό το ζήτημα. Η Αστρονομία, καθώς οι μαύρες τρύπες θα μπορούσαν να κρύβουν πληροφορίες σχετικά με την προέλευση του σύμπαντος. Και η Κβαντική Μηχανική, η οποία υποστηρίζει την αρχή ότι οι πληροφορίες δεν χάνονται ποτέ. Χάρη στην πρόοδο της τεχνολογίας, καταφέραμε να καταγράψουμε τα βαρυτικά κύματα που προκαλούνται από την σύγκρουση μαύρων οπών, να φωτογραφήσουμε μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο ενός μακρινού γαλαξία και να μελετήσουμε τη δραστηριότητα των αντικειμένων και των άστρων που τις περιβάλλουν. Αυτές οι συναρπαστικές ανακαλύψεις μας φέρνουν αργά αλλά σταθερά πιο κοντά στην επίλυση των μυστηρίων που βρίσκονται πίσω από τον Ορίζοντα των Γεγονότων. Κι αυτό θα μας οδηγήσει σίγουρα σε μια βαθύτερη κατανόηση του σύμπαντος που μας περιβάλλει. Δείτε το σχετικό βίντεο που ακολουθεί από το περιοδικό Scientific American: https://physicsgg.me/2021/05/27/%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%cf%89%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%8d%cf%81%ce%b5%cf%82/

Νέα αποτελέσματα σχετικά με την δομή και εξέλιξη του σύμπαντος. Δημοσιεύθηκαν τα νέα αποτελέσματα από την ερευνητική ομάδα Dark Energy Survey (DES) που χρησιμοποιούν το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα δείγμα γαλαξιών σε ένα τεράστιο τμήμα του ουρανού, με σκοπό τον προσδιορισμό της σύνθεσης και της εξέλιξης του σύμπαντος. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο τρόπος με τον οποίο κατανέμεται η ύλη στο σύμπαν είναι σύμφωνος με τις προβλέψεις του καθιερωμένου κοσμολογικού προτύπου – την καλύτερη μέχρι σήμερα θεωρία για την εξέλιξη του σύμπαντος. Κατά τη διάρκεια έξι ετών, η DES ερεύνησε σχεδόν το ένα όγδοο ολόκληρου του ουρανού σε 758 νύχτες παρατήρησης, καταγράφοντας εκατοντάδες εκατομμύρια αστρονομικά αντικείμενα. Τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν χτες και βασίζονται στα δεδομένα των πρώτων τριών ετών – 226 εκατομμύρια γαλαξίες που παρατηρήθηκαν επί 345 νύχτες, χρησιμεύουν στην δημιουργία των μεγαλύτερων και ακριβέστερων χαρτών της κατανομής γαλαξιών στο σύμπαν. Δεδομένου ότι η DES μελέτησε κοντινούς γαλαξίες καθώς και αυτούς που απέχουν δισεκατομμύρια έτη φωτός, οι χάρτες που προκύπτουν μας δείχνουν ένα στιγμιότυπο της τρέχουσας μεγάλης κλίμακας δομής του σύμπαντος, αλλά και το πώς αυτή η δομή εξελίχθηκε τα τελευταία 7 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι επιστήμονες του DES συνέκριναν τα αποτελέσματά τους με τις μετρήσεις του κοσμικού υποβάρου μικροκυμάτων από το διαστημικό τηλεσκόπιο Planck. Τα δεδομένα του Planck δίνουν μια ακριβή εικόνα του σύμπαντος πριν από 13 δισεκατομμύρια χρόνια και βάσει αυτών των δεδομένων το καθιερωμένο κοσμολογικό πρότυπο μπορεί να προβλέψει το πώς η κατανομή της σκοτεινής ύλης θα έπρεπε να εξελιχθεί μέχρι σήμερα. Αν οι παρατηρήσεις του DES δεν ταιριάζουν με αυτήν την πρόβλεψη, τότε ή υπάρχουν συστηματικά σφάλματα στις μετρήσεις ή υπάρχει κάτι άγνωστο προς το παρόν που δεν παίρνουμε υπόψη. Ενώ υπήρξαν παλαιότερα υποδείξεις από την ερευνητική ομάδα DES, αλλά και από άλλους ερευνητές, ότι η κατανομή της σκοτεινής ύλης σήμερα διαφέρει κάπως από την θεωρητικά προβλεπόμενη – τα αποτελέσματα που δημοσιεύθηκαν επιβεβαιώνουν τις υποδείξεις. Η συνηθισμένη ύλη αποτελεί μόνο το 5% του σύμπαντος. Η σκοτεινή ενέργεια, στην οποία οφείλεται η επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος αντιπροσωπεύει περίπου το 70%. Το υπόλοιπο 25% είναι η σκοτεινή ύλη, για την οποία το μόνο που ξέρουμε είναι ότι σίγουρα αλληλεπιδρά βαρυτικά με την συνηθισμένη ύλη. Τόσο η σκοτεινή ύλη όσο και η σκοτεινή ενέργεια παραμένουν αόρατα και μυστηριώδη, αλλά η DES επιδιώκει να φωτίσει τη φύση τους διερευνώντας το πως ο ανταγωνισμός μεταξύ τους διαμορφώνει το σύμπαν σε μεγάλες κλίμακες σε κοσμικό χρονικά διαστήματα. Η DES – μια συνεργασία πάνω από 400 επιστήμονες από 25 ερευνητικά κέντρα – φωτογράφισε τον νυχτερινό ουρανό χρησιμοποιώντας την κάμερα Dark Energy 570 megapixel στο τηλεσκόπιο 4 μέτρων Victor M. Blanco στη Χιλή. Για να προσδιοριστεί η κατανομή της σκοτεινής ύλης και η επίδραση της σκοτεινής ενέργειας, η ερευνητική ομάδα DES βασίστηκε σε δύο βασικά φαινόμενα. Πρώτον, σε μεγάλες κλίμακες, οι γαλαξίες δεν κατανέμονται τυχαία σε όλο το χώρο αλλά σχηματίζουν δομές κοσμικών ιστών εξαιτίας της βαρύτητας της σκοτεινής ύλης. Η DES μέτρησε πώς αυτός ο κοσμικός ιστός εξελίχθηκε στην ιστορία του σύμπαντος. Η συγκέντρωση των γαλαξιών που σχηματίζουν τον κοσμικό ιστό, με τη σειρά της, αποκάλυψε περιοχές με μεγαλύτερη πυκνότητα σκοτεινής ύλης. Δεύτερον, η DES ανίχνευσε την παρουσίας της σκοτεινής ύλης μέσω του φαινομένου του βαρυτικού φακού, την κάμψη του φωτός που προκαλεί η βαρύτητα των γαλαξιών. Με την μέθοδο αυτή οι προκύπτει χωρική κατανομή της σκοτεινής ύλης στο σύμπαν. Η επιβεβαίωση της μικρής απόκλισης των μετρήσεων του DES σε σχέση με τις μέχρι σήμερα θεωρητικές κοσμολογικές προβλέψεις οδήγησε στα συνηθισμένα. Ότι δηλαδή διαψεύδεται η γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν κ.ο.κ. Όμως όπως πάντα προέχει το ‘ξεψάχνισμα’ των πρόσφατων αποτελεσμάτων της DES που δημοσιεύθηκαν σε 29 (!) ξεχωριστές εργασίες στον ιστότοπο arXiv. https://physicsgg.me/2021/05/28/%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%83%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%ae-%ce%ba/

Αβεβαιότητες σχετικά με τα πρώτα άστρα. Τα άστρα ανακυκλώνουν την ύλη. Η ύλη που χρησιμοποιείται από μια γενιά άστρων και στη συνέχεια απορρίπτεται, παραλαμβάνεται και επαναχρησιμοποιείται από την επόμενη. Αλλά αυτή η επαναλαμβανόμενη διαδικασία δεν μπορεί να εξηγήσει τις μη αναμενόμενες υψηλές συγκεντρώσεις ασβεστίου στα αρχέγονα άστρα. Οι αστροφυσικοί θεωρούν ότι αυτά τα παλιά άστρα προέκυψαν από μια πρώτη γενιά που κατέληξε σε «εξασθενημένα σουπερνόβα», παράγοντας ασβέστιο και μικρή ποσότητα άλλων βαρύτερων στοιχείων. Ωστόσο, μια νέα ανάλυση των πειραματικών δεδομένων πυρηνικών αντιδράσεων δείχνει ότι αυτή η θεωρία ίσως να μην είναι σωστή. Τα πρώτα μεγάλης μάζας άστρα σχηματίστηκαν λίγο μετά την Μεγάλη Έκρηξη, έλαμψαν μεν έντονα, αλλά αρκετά σύντομα. Οι αστρονόμοι μπορούν να βγάλουν συμπεράσματα σχετικά με αυτή τη γενιά άστρων παρατηρώντας τα τωρινά άστρα που γεννήθηκαν από τα απομεινάρια τους. Στο εσωτερικό αυτών των αρχέγονων άστρων δεν δημιουργήθηκαν βαριά στοιχεία, γεγονός που δείχνει ότι τα πρώτα άστρα τέλειωσαν την ζωή τους χωρίς εντυπωσιακές εκρήξεις. Αλλά για εξηγηθούν τα δεδομένα ασβεστίου με αυτό το μοντέλο εξασθενημένων σουπερνόβα, τα πρώτα άστρα θα πρέπει να έχουν κάψει το υδρογόνο τους προς ασβέστιο μέσω μιας σειράς συγκεκριμένων πυρηνικών αντιδράσεων. Ο James deBoer από το Πανεπιστήμιο της Notre Dame στην Ιντιάνα και οι συνάδελφοί του έχουν συγκεντρώσει τα δεδομένα των τελευταίων 70 ετών (!) σχετικά με μιας τέτοιου είδους χαρακτηριστικής πυρηνικής αντίδρασης κατά την οποία ένας πυρήνας φθορίου συλλαμβάνει ένα πρωτόνιο, δημιουργώντας έναν πυρήνα νέου και ένα φωτόνιο: p +\, ^{19}F \rightarrow \, ^{20}Ne + \gamma Πραγματοποίησαν μια ανάλυση δικτύου πυρηνικών αντιδράσεων στην οποία εξέτασαν τις ανταγωνιστικές (με την παραπάνω) αντιδράσεις. Για παράδειγμα, ένας πυρήνας φθορίου μπορεί να συλλάβει ένα πρωτόνιο αλλά να προκύψει ένας πυρήνας οξυγόνου και ένα σωματίδιο άλφα [^{19}F(p,\alpha \gamma) \, ^{16}O] – αυτή η πυρηνική αντίδραση πάει ένα βήμα προς τα πίσω στην πορεία προς το ασβέστιο. Η ανάλυση έδειξε μια πολύ μεγαλύτερη αβεβαιότητα στην ταχύτητα με την οποία διασπάται το φθόριο σε σχέση με τις παλαιότερες αναφορές, προκαλώντας έτσι αμφιβολίες για το μοντέλο «ξεψυχισμένων»-σουπερνόβα. Οι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι απαιτούνται μετρήσεις της εν λόγω πυρηνικής αντίδρασης σε χαμηλότερες ενέργειες, έτσι ώστε να μειωθεί εμφανιζόμενη αβεβαιότητα στον ρυθμό αντίδρασης (reaction rate). H αστροφυσικός παράγοντας της πυρηνικής αντίδρασης 19F(p,α)16O μετρήθηκε από τους Spyrou et al, στο Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής στον Δημόκριτο, χρησιμοποιώντας έναν 4π-ανιχνευτή ιωδιούχου νατρίου. Η θεωρητική προσέγγιση των James deBoer et al (κόκκινη γραμμή) συμφωνεί με τα πειραματικά δεδομένα που συλλέχθηκαν πριν από 20 και πλέον χρόνια.(Φωτ.) https://physicsgg.me/2021/05/27/%ce%b1%ce%b2%ce%b5%ce%b2%ce%b1%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b1-%ce%ac%cf%83%cf%84%cf%81/

NASA: Η κάμερα «Curiosity» αποθανάτισε την στιγμή που σύννεφα σχηματίστηκαν στον πλανήτη Άρη. «Αυτά τα σύννεφα είναι ίσως από τα πιο πολύχρωμα πράγματα που μπορεί να δει κανείς στον Άρη» Η κάμερα του ρόβερ «Curiosity» της NASA κατέγραψε συγκλονιστικά πλάνα από τον κόκκινο πλανήτη, καθώς κατάφερε να απαθανατίσει την στιγμή που σύννεφα σχηματίστηκαν ψηλότερα από την επιφάνεια του. Νέα δεδομένα ενδέχεται να προκύψουν από αυτό το πρωτόγνωρο φαινόμενο με τους ερευνητές να έχουν πιάσει ήδη «δουλειά», για να ανακαλύψουν ακόμη περισσότερα από τα μυστικά που κρύβει ο πλανήτης Άρης. Εξαιρετικά σπάνια φαίνεται να είναι η εμφάνιση νεφών στη ξηρή ατμόσφαιρα του Άρη. Συνήθως συσσωρεύονται κοντά στον ισημερινό του κόκκινου πλανήτη και μόνο κατά τη διάρκεια της πιο κρύας εποχής του χρόνου, δηλαδή λίγο πριν ολοκληρωθεί ένα πλήρες αριανό έτος -που αντιστοιχεί με μία διετία στη Γη- εξηγούν οι ερευνητές. Στις φωτογραφίες που έστειλε το ρόβερ της NASA απεικονίζεται ένα εντυπωσιακό σκηνικό, αφού οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούν αυτούς τους συμπυκνωμένους ατμούς που αιωρούνται στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κρυστάλλινες και ιριδίζουσες αποχρώσεις, που κάνουν τον «ουρανό» του κόκκινου πλανήτη να λάμπει σαν μαργαριτάρι. Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές έχουν κάνει καταλήξει σε ένα συμπέρασμα: Αυτά τα σύννεφα βρίσκονται στην πραγματικότητα σε μεγαλύτερο υψόμετρο από το τυπικό επίπεδο στο οποίο σχηματίζονται τα νέφη. ​​​​​​​Κι αυτό γιατί σε ένα τόσο μακρινό -από το έδαφος- σημείο, οι θερμοκρασίες είναι εξαιρετικά χαμηλές. Έτσι, πιθανότατα πρόκειται για διοξείδιο του άνθρακα που έχει παγώσει. Προσπάθειες για να υπολογίσουν το υψόμετρο, όπου βρίσκονται, καταβάλλουν τώρα οι επιστήμονες, ώστε να εξακριβωθεί, εάν πράγματι ευσταθούν αυτές οι υποθέσεις. «Αυτά τα σύννεφα είναι ίσως από τα πιο πολύχρωμα πράγματα που μπορεί να δει κανείς στον Άρη», εξηγεί ο Mark Lemmon, ερευνητής του Ινστιτούτου Διαστημικής Επιστήμης, με εξειδίκευση στην μελέτη της ατμόσφαιρας. «Αν κοιτάζαμε τον ουρανό με γυμνό μάτι δίπλα από το ρόβερ Curiosity θα βλέπαμε φοβερά χρώματα. Πάντα θαύμαζα τα χρώματα που εμφανίζονταν ψηλά: κόκκινα, πράσινα, μπλε, μωβ», συνέχισε ο Lemmon. «Είναι πανέμορφο, όταν βλέπεις τον γεμάτο χρώματα ουρανό του Άρη». https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/990586_nasa-i-kamera-curiosity-apothanatise-tin-stigmi-poy-synnefa-shimatistikan

Όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b με 36 δορυφόρους OneWeb εγκατεστημένους στο ταμπλό εκτόξευσης στο Vostochny. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1b με το ανώτερο στάδιο του Fregat και μια νέα παρτίδα 36 διαστημικού σκάφους OneWeb έχει προγραμματιστεί για τις 27 Μαΐου 2021 και θα γίνει το τέταρτο πλήρως εμπορικό από το Vostochny Cosmodrome. Η εκτόξευση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των συμβάσεων μεταξύ της Glavkosmos (θυγατρικής της Roscosmos) με τον ευρωπαίο πάροχο υπηρεσιών εκτόξευσης Arianespace (ο χειριστής του διαστημικού σκάφους OneWeb ξεκινά με το όχημα εκτόξευσης Soyuz) και της Starsem.Η εκτοξευση έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη, 27 Μαΐου, στις 17:43 UTC. http://en.roscosmos.ru/22119/ Πτήση στα όρια του διαστήματος από το διαστημοπλάνο Unity της Virgin Galactic. Το διαστημοπλάνο Unity της Virgin Galactic του Σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον πραγματοποίησε το Σάββατο την πρώτη από μια σειρά τριών δοκιμαστικών πτήσεων που θεωρούνται «κλειδιά» για να τεθεί κανονικά σε υπηρεσία για εμπορικούς σκοπούς. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η εταιρεία, πρόκειται για την τρίτη διαστημική πτήση της Virgin Galactic και η πρώτη από το Spaceport America στο Νέο Μεξικό. Το VSS Unity έπιασε ταχύτητα Μαχ 3 (τριπλάσια του ήχου) αφού αποδεσμεύτηκε από το «μητρικό» σκάφος, VMS Eve, και έφτασε στα όρια του διαστήματος, σε ύψος 89 χλμ, πριν επιστρέψει και προσγειωθεί ομαλά στο Spaceport America. Στο σκάφος βρίσκονταν οι Σι Τζέι Στούρκοου και Ντέιβ Μακέι, ενώ οι Κέλι Λάτιμερ και Μάικλ Μασούτσι πιλοτάριζαν το VMS Eve. «Η πτήση επέδειξε την εγγενή κομψότητα και ασφάλεια του συστήματος διαστημικών πτήσεών μας, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός τόσο για τη Virgin Galactic όσο και για τις επανδρωμένες πτήσεις στο Νέο Μεξικό. Οι διαστημικές πτήσεις είναι ένα τολμηρό και περιπετειώδες εγχείρημα, και είμαι απίστευτα περήφανος για την ταλαντούχα ομάδα μας, που έκανε το όνειρο των ιδιωτικών διαστημικών ταξιδιών πραγματικότητα. Θα αρχίσουμε να επεξεργαζόμαστε άμεσα τα δεδομένα που αποκτήθηκαν από αυτή την επιτυχή δοκιμαστική πτήση, και ανυπομονούμε να μοιραστούμε νέα του επόμενο οροσήμου που σχεδιάζουμε». Όπως γράφει το BBC, η εταιρεία έχει περίπου 600 πελάτες εν αναμονή, μεταξύ των οποίων αστέρες του κινηματογράφου και της μουσικής, που περιμένουν να κάνουν την ίδια πτήση, ωστόσο για να είναι δυνατόν κάτι τέτοιο πρέπει πρώτα το Unity να πάρει όλες τις απαιτούμενες άδειες. Αυτό αναμένεται να έχει συμβεί ως τα τέλη του έτους. https://www.naftemporiki.gr/story/1729846/ptisi-sta-oria-tou-diastimatos-apo-to-diastimoplanounitytisvirgin-galactic «Χειμερία νάρκη» για αστροναύτες με τη βοήθεια τροπικού ψαριού. Νέα έρευνα της οποίας ηγήθηκαν ερευνητές του Queen's University Belfast έδειξε ότι ένα τροπικό ψάρι, το αποκαλούμενο ψάρι-ζέβρα (zebrafish) θα μπορούσε να βοηθήσει τους ανθρώπους να φτάσουν στον Άρη και σε άλλους πλανήτες κατανοώντας πώς ένα είδος «χειμερίας νάρκης» (προκληθείς λήθαργος, induced torpor) θα μπορούσε να παρέχει δυνατότητες προστασιας από την ακτινοβολία. Η νάρκη είναι μια κατάσταση/ δυνατότητα που συναντάται σε πολλά είδη, προκειμένου να προστατεύονται απέναντι σε δύσκολες συνθήκες, όπως η έλλειψη τροφής και οι χαμηλές θερμοκρασίες στο περιβάλλον. Για δεδομένα διαστημικών ταξιδιών θα μπορούσε επίσης να αξιοποιηθεί για αντίστοιχους σκοπούς, όπως η προστασία από την ακτινοβολία, η ατροφία οστών και μυών, η γήρανση και άλλα προβλήματα. Οι ερευνητές θεωρούν πως, αν οι αστροναύτες είναι σε νάρκη κατά το ταξίδι τους, τα προβλήματα αυτά θα μπορούν να λυθούν. Η έρευνα αυτή δημοσιεύτηκε στο MDPI Cells. Ο καθηγητής Γκάρι Χάρντιμαν, ερευνητής του IGFS (Institute for Global Food Security) στο Queen's και senior author της έρευνας, είπε πως «η NASA σκοπεύει να επιστρέψει στη Σελήνη και να πάει στον Άρη στα επόμενα χρόνια. Οι πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις έχουν καταστήσει πιο προσβάσιμα τα διαστημικά ταξίδια, ωστόσο τα διαστημικά ταξίδια μεγάλης χρονικής διάρκειας είναι απίστευτα επιβλαβή στην ανθρώπινη υγεία. Αναλάβαμε να διαπιστώσουμε εάν ο προκληθείς λήθαργος αποτελεί βιώσιμο αντίμετρο στις επιβλαβείς επιδράσεις της διαστημικής πτήσης. Εάν οι άνθρωποι μπορούσαν να αναπαράγουν ένα παρόμοιο μοντέλο νάρκης που παρατηρήσαμε στο ψάρι-ζέβρα, θα αύξανε τις πιθανότητές μας να κάνουμε τον άνθρωπο ένα πραγματικά “διαστημοπόρο” είδος. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μειωμένη εγκεφαλική λειτουργία, που θα μείωνε την ψυχολογική πίεση. Η αλλαγή στον μεταβολισμό θα έπαυε την ανάγκη για τροφή, οξυγόνο ή νερό και υπάρχει πιθανότητα προστασίας των μυών από την ατροφία λόγω της επίδρασης από την ακτινοβολία και τη μικροβαρύτητα». Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι ερευνητές εξέθεσαν ψάρια τέτοιου είδους σε ακτινοβολία σαν αυτή που θα βιωνόταν σε ένα ταξίδι έξι μηνών στον Άρη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως αυτή η ακτινοβολία προκαλούσε ίχνη/ «υπογραφές» οξειδωτικού στρες, ίχνη ορμονικού στρες κ.α. Μετά προκάλεσαν λήθαργο σε μια δεύτερη ομάδα ψαριών, που εκτέθηκαν μετά στις ίδιες δόσεις ακρινοβολίας και ανέλυσαν τα μοτίβα έκφρασης για την αξιολόγηση των προστατευτικών επιδράσεων κατά τη διάρκεια αυτής της προκληθείσας κατάσταση σωματική ή πνευματικής αδράνειας. Όπως διαπιστώθηκε, ο λήθαργος μείωσε τον ρυθμό μεταβολισμού στα ψάρια και δημιούργησε μια επίδραση προστασίας από την ακτινοβολία. Σύμφωνα με τον Τόμας Κέιχιλ, διδακτορικό του IGFS και άλλον έναν εκ των ερευνητών, τα συμπεράσματα αυτά δείχνουν πως μια μείωση μεταβολισμού μπορεί να παρέχει προστασία από την έκθεση σε ακτινοβολία και θα μπορούσε να βοηθήσει τους ανθρώπους να επιτύχουν ένα παρόμοιο είδος νάρκης, ως αντίμετρο στη ζημιά που θα μπορούσαν να υποστούν κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης. https://www.naftemporiki.gr/story/1729880/xeimeria-narki-gia-astronautes-me-ti-boitheia-tropikou-psariou

Φοιτητικός πύραυλος από την Κοζάνη. Σε ένα πεδίο βολής στην Κοζάνη θα πραγματοποιηθεί η εκτόξευση του ερασιτεχνικού πυραύλου που κατασκεύασε η ομάδα Aspire για να λάβει μέρος στον διεθνή διαγωνισμό πυραυλικής Spaceport America Cup που διεξάγεται κάθε χρόνο στο Νέο Μεξικό. Aspire σημαίνει «πασχίζω» και είναι το ρήμα που αποτυπώνει ακριβώς ό,τι συνέβη, ειδικά φέτος, στην ομάδα των φοιτητών από το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας μέχρι να προλάβουν να ολοκληρώσουν – εν μέσω πανδημίας – τις μελέτες για την κατασκευή του πυραύλου με τον οποίο θα διεκδικήσουν την πρωτιά στον διαγωνισμό μεταξύ 150 ομάδων από όλα τα μέρη του κόσμου. «Μόλις χθες υποβάλαμε το τεχνικό έγγραφο στη διοργάνωση. Ο πύραυλος είναι ακόμα υπό κατασκευή. Λόγω της κατάστασης χρειάστηκε να αναπροσαρμοστούν τα πάντα για το πώς θα δουλέψουμε online και για αυτό πήρε ίσως λίγο παραπάνω χρόνο», λέει στα «ΝΕΑ» ο 22χρονος Ηρακλής Μπλατσούκας, αρχηγός της ομάδας, ο οποίος συμμετείχε στην κατασκευή του ηλεκτρονικού συστήματος του πυραύλου, του υπολογιστή που αναλαμβάνει τις μετρήσεις που συλλέγονται κατά την πτήση. Η ομάδα, που ξεκίνησε το 2017 ως πρωτοβουλία επτά-οκτώ φοιτητών και σήμερα φτάνει τα 70 μέλη – όλοι φοιτητές από το ΠΔΜ και το ΠΑΜΑΚ με την καθοδήγηση λίγων καθηγητών -, έχει ήδη διακριθεί στον διαγωνισμό CanSat in Greece. Οι ομάδες που έλαβαν μέρος εκεί είχαν στόχο την κατασκευή ενός μικρού δορυφόρου σε μέγεθος κουτιού αναψυκτικού που θα εκτοξευόταν στο ένα χιλιόμετρο πάνω από τη Γη. Διαφορετικά πεδία «Τη συμμετοχή στον διαγωνισμό αρχίσαμε να τη σκεφτόμαστε για πρώτη φορά στα τέλη του ’19. Στο Spaceport America Cup μπορούσαμε να συνδυάσουμε διαφορετικά πεδία: γνώσεις χημικών μηχανικών, ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανολόγων μηχανικών και για αυτό αποφασίσαμε να το κυνηγήσουμε», εξηγεί ο Ηρακλής που εργάζεται πυρετωδώς τον τελευταίο χρόνο με ακόμη 38 μέλη της ομάδας για να ξεκολλήσει από το χαρτί και να αποκτήσει τρεις διαστάσεις ένας πύραυλος μήκους δύο μέτρων από αλουμίνιο. Ο κινητήρας στερεού καυσίμου του πυραύλου που φτιάχτηκε από τους φοιτητές είναι και αυτός από αλουμίνιο, ενώ «καίει» νιτρικό κάλιο και δεξτρόζη, ένα είδος ζάχαρης. Η ομάδα διαγωνίζεται στις 18-20 Ιουνίου στην κατηγορία τρία χιλιόμετρα (ή 10.000 πόδια). «Χωρίς να το αντιλαμβάνονται τα παιδιά, χτίζουν χαρακτήρα και προσωπικότητα για να βγουν στην αγορά εργασίας ως έτοιμοι μηχανικοί καθώς έχουν ένα πολύπλοκο πρόβλημα να λύσουν που απαιτεί δεξιότητες από διαφορετικά γνωστικά πεδία, συνεργασία σε ομάδες, δημιουργία μιας επιχειρηματικής οργάνωσης, διαδικασίες, κριτήρια ποιότητας, αντιμετώπιση θεμάτων ασφαλείας, δημιουργία ομάδας μάρκετινγκ. Ολα αυτά δεν είναι προφανή ούτε καν για έναν απόφοιτο, πόσω μάλλον για έναν φοιτητή. Αυτή η διάσταση είναι πολύ σημαντική, ειδικά για ένα πανεπιστήμιο περιφερειακό με περιορισμένους πόρους», λέει ο καθηγητής τους Παντελής Αγγελίδης. Παραδοσιακά, ο διαγωνισμός διεξάγεται στην εγκατάσταση Spaceport America, στο Νέο Μεξικό. Φέτος, όμως, οι διοργανωτές προσανατολίζονται σε μια εκδήλωση διαδικτυακή. Και καθώς οι εκτοξεύσεις των ερασιτεχνικών πυραύλων δεν θα γίνουν εκεί ζωντανά, για την ανάδειξη του τελικού νικητή καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι λεπτομέρειες που περιέχονται στο τεχνικό έγγραφο που υπέβαλαν οι εθνικές ομάδες για να λάβουν μέρος. Στην ουσία πρόκειται για μια αναφορά που περιλαμβάνει όλη τη μελέτη που έχει προηγηθεί για τον πύραυλο, για το καύσιμο, για τον σχεδιασμό και τη γεωμετρία της ατράκτου, για το ηλεκτρονικό σύστημα, τον σχεδιασμό των στατικών δοκιμών και για όλες τις προπαρασκευαστικές εργασίες που έχουν γίνει τον τελευταίο χρόνο. Λίγο πριν από την εκτόξευση στην ατμόσφαιρα της Κοζάνης, ο πύραυλος θα βαφτεί στα χρώματα της ομάδας που είναι το μαύρο και το μοβ. «Γιατί μαύρο και μοβ;» ρωτήσαμε τον Ηρακλή Μπλατσούκα. «Μα γιατί έτσι φανταζόμαστε το Διάστημα». https://physicsgg.me/2021/05/21/%cf%86%ce%bf%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%80%cf%8d%cf%81%ce%b1%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%ce%b6%ce%ac%ce%bd%ce%b7/

Αργά και ειρηνικά εξελίχθηκε ο γαλαξίας μας. O γαλαξίας μας είναι από τους αρχαιότερους στο Σύμπαν αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αστρονόμων σχηματίστηκε περίπου 300 εκατ. έτη μετά την Μεγάλη Έκρηξη από την οποία προέκυψε ο Κόσμος. Ο γαλαξίας μας ανήκει στην λεγόμενη Τοπική Ομάδα ή Τοπικό Σμήνος γαλαξιών. Πρόκειται για μια ομάδα 30 γαλαξιών στην οποία ο γαλαξίας μας είναι δεύτερος μεγαλύτερος μετά από τον γαλαξία της Ανδρομέδας. Η κρατούσα θεωρία αναφέρει ότι ο γαλαξίας όπως τον γνωρίζουμε σήμερα είναι προϊόν μιας σειράς συγκρούσεων και συγχωνεύσεων με άλλους γαλαξίες. Αρχικά πιστευόταν ότι στην διάρκεια της ιστορία του ο γαλαξίας μας είχε συγκρουστεί 2-3 φορές με γειτονικούς γαλαξίες. Μια από τις τελευταίες σχετικές μελέτες δημιούργησε αίσθηση όταν δημοσιεύθηκε αφού κάνει λόγο για τουλάχιστον 11 συγκρούσεις του γαλαξία μας με άλλους γαλαξίες ακόμη και μεγαλύτερους από τις οποίες βγήκε σε όλες νικητής. Οι συγκρούσεις αυτές όπως είναι επόμενο μετέβαλαν το σχήμα, την έκταση και τον αριθμό των άστρων του γαλαξία μας. Όμως ομάδα αστρονόμων του Κέντρου Υπεροχής ARC στην Αυστραλία και του Πανεπιστημίου του Σίδνει παρουσιάζουν μια νέα εντελώς διαφορετική εικόνα. Οι ερευνητές έκαναν παρατηρήσεις στον γαλαξία UGC 10738 που έχει χαρακτηριστικά (μέγεθος, δομή, ηλικία άστρων κ.α.) παρόμοια με τον δικό μας και προχώρησαν σε αναλύσεις και συγκρίσεις. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες μελέτες και εκτιμήσεις ο γαλαξίας σχηματίστηκε με αργά, σταθερά και πάνω όλα ειρηνικά. «Τα ευρήματα μας αλλάζουν πλήρως το παιχνίδι αφού δείχνουν ότι το σπειροειδές σπίτι μας δεν είναι αποτέλεσμα κοσμικού ατυχήματος αλλά μιας συνηθισμένης για το είδος του διαδικασίας» αναφέρουν οι ερευνητές. Οι παρατηρήσεις που κάναμε δείχνουν ότι οι σπείρες του γαλαξία μας δεν είναι προϊόν συγκρούσεων και συγχωνεύσεων αλλά μιας συμβατικής διαδικασίας σχηματισμού και εξέλιξης ενός γαλαξία. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι γαλαξίες την δομή και τις ιδιότητες του δικού μας γαλαξία πρέπει να χαρακτηρίζεται ως ‘φυσιολογικός. Οι εκτιμήσεις ότι οι σπείρες του γαλαξία μας είναι αποτέλεσμα βίαιων συγκρούσεων και το ίδιο συμβαίνει με όλους τους σπειροειδείς γαλαξίες. Η δική μας μελέτη δείχνει ότι πρόκειται πιθανότατα για μια λανθασμένη εκτίμηση αφού οι γαλαξίες αυτοί εξελίχθηκαν με φυσικό τρόπο χωρίς βίαιες παρεμβάσεις» αναφέρει ο καθηγητής Νίκολας Σκοτ επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. https://www.naftemporiki.gr/story/1730271/arga-kai-eirinika-ekselixthike-o-galaksias-mas

Από την εξερεύνηση του Ουρανού και του Ποσειδώνα στην ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων. Μπορεί άραγε μία διαπλανητική αποστολή προς τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα να μελετήσει συγχρόνως και βαρυτικά κύματα, τις φευγαλέες αυτές ρυτιδώσεις στην υφή του χωροχρόνου, οι οποίες εκλύονται στην διάρκεια ορισμένων από τα βιαιότερα φαινόμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε στο Σύμπαν; Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη, μπορεί. Η μοναδική μέχρι σήμερα διαστημοσυσκευή που έχει επισκεφθεί τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, τους δύο πιο απομακρυσμένους πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος, ήταν το Voyager 2. Γι’ αυτό και οι αστρονόμοι που μελετούν τα ουράνια σώματα που εμπεριέχει, θεωρούν την υλοποίηση μιας νέας αποστολής προς τους δύο πλανήτες κομβικής σημασίας στην προσπάθειά μας να διευρύνουμε ακόμη περισσότερο τις γνώσεις μας γι’ αυτούς. Απ’ ό,τι φαίνεται, μάλιστα, σε δέκα περίπου χρόνια ανοίγει μία μοναδική ευκαιρία για την υλοποίηση μιας τέτοιας αποστολής, καθώς ο Δίας θα βρίσκεται στην κατάλληλη θέση, ώστε να δώσει στην διαστημοσυσκευή την απαραίτητη βαρυτική ώθηση που θα αυξήσει σημαντικά την ταχύτητά της, μειώνοντας έτσι την διάρκεια του ταξιδιού της προς τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της σχετικής μελέτης, εάν η εκτόξευση μίας «διπλής» διαστημοσυσκευής προγραμματιστεί για το 2029-2030, θα καταφέρει να φτάσει στον Δία σε λιγότερο από δύο χρόνια. Στην συνέχεια, θα μπορούσε να χωριστεί σε δύο επιμέρους διαστημοσυσκευές, η μία απ’ τις οποίες θα κατευθυνόταν προς τον Ουρανό (εισερχομένη σε τροχιά γύρω του το 2042) και η άλλη προς τον Ποσειδώνα (εισερχόμενη σε τροχιά δύο περίπου χρόνια αργότερα). Παραμένοντας σε τροχιά γύρω τους για αρκετά χρόνια, οι δύο διαστημοσυσκευές θα μπορούσαν να διευρύνουν σημαντικά τις γνώσεις μας για τους δύο αυτούς πλανήτες, όπως άλλωστε συνέβη και με την αποστολή του Cassini στον Κρόνο. Πολύ περισσότερο, ωστόσο, οι ερευνητές της σχετικής μελέτης υποστηρίζουν ότι, εάν κατορθώσουμε να καταγράψουμε με μεγάλη ακρίβεια τις ανεπαίσθητες διακυμάνσεις στα ραδιοσήματα των δύο διαστημοσυσκευών καθ’ όλη την διάρκεια του ταξιδιού τους προς τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, θα μας προσφέρουν παράλληλα και μία μοναδική ευκαιρία για την ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων. Η σχετική μελέτη έχει αναρτηθεί στο arxiv.org και θα δημοσιευθεί στο επιστημονικό περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters. Τα βαρυτικά κύματα είναι μικροσκοπικές διαταραχές στην ίδια την υφή του χωροχρόνου, οι οποίες προκαλούνται κάθε φορά που αντικείμενα του Σύμπαντος με μεγάλες μάζες επιταχύνονται. Όπως περίπου τα επιταχυνόμενα ηλεκτρικά φορτία παράγουν ηλεκτρομαγνητικά κύματα, κάθε επιταχυνόμενο υλικό σώμα παράγει βαρυτικά κύματα. Ενώ όμως η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία διασχίζει τον χωροχρόνο με την ταχύτητα του φωτός, η βαρυτική ακτινοβολία, τα βαρυτικά κύματα δηλαδή, αποτελούν διακυμάνσεις του ίδιου του χωροχρόνου, που κι αυτές διαχέονται με την ταχύτητα του φωτός, όπως περίπου διαχέονται οι κυματισμοί τους οποίους προκαλεί ένα βότσαλο που πέφτει σε μια λίμνη. Δεδομένου ότι η βαρύτητα είναι η ασθενέστερη από τις τέσσερεις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις της φύσης, τα βαρυτικά κύματα είναι τόσο ασθενή, ώστε η ανίχνευσή τους είναι εξαιρετικά δύσκολη. Γι’ αυτό και πρακτικά, μόνο τα σώματα του Σύμπαντος με τις μεγαλύτερες μάζες και επιταχύνσεις μπορούν να δημιουργήσουν βαρυτικά κύματα, ικανά να προκαλέσουν μετρήσιμες μεταβολές στην ύλη που μας περιβάλλει. Τα βαρυτικά κύματα απομακρύνονται από την «πηγή» τους, μεταβάλλοντας με συγκεκριμένο και ρυθμικό τρόπο (επιμήκυνση σε μία διεύθυνση και ταυτόχρονη συρρίκνωση κατά την κάθετη διεύθυνση κ.ο.κ.) τις αποστάσεις μεταξύ όλων των ελεύθερων σωμάτων που βρίσκονται σε ένα επίπεδο κάθετο στη διεύθυνση διάδοσής τους. Με άλλα λόγια, καθώς ένα βαρυτικό κύμα διαχέεται στον χώρο, «ξεχειλώνει» και ταυτόχρονα συρρικνώνει τις διαστάσεις των αντικειμένων που είναι κάθετες μεταξύ τους και κάθετες προς την κατεύθυνση της διάδοσής του. Η επιστημονική προσπάθεια που διεξάγεται στους επίγειους ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων όπως ο LIGO, στηρίζεται σε μια ευφυέστατη πειραματική διάταξη, με την οποία μπορούν να καταμετρηθούν αυτές οι εναλλασσόμενες επιμηκύνσεις και συστολές που προκαλούνται κατά την διέλευσή τους στους κάθετους βραχίονες ενός γιγάντιου συμβολόμετρου, μήκους 4 km ο καθένας (στην πραγματικότητα τα συμβολόμετρα του LIGO είναι δύο). Προκειμένου να υπολογιστεί με την μέγιστη δυνατή ακρίβεια το μήκος των βραχιόνων, χρησιμοποιούνται πανομοιότυπες ακτίνες λέιζερ, οι οποίες ανακλώνται πολλές φορές από καθρέπτες που βρίσκονται εγκατεστημένοι στις άκρες του κάθε βραχίονα, ώστε πρακτικά να αυξάνεται η απόσταση που διασχίζουν από τα 4 km σε εκατοντάδες χιλιόμετρα. Στην συνέχεια, επιστρέφουν στο σημείο τομής των δύο βραχιόνων, όπου και αναλύονται. Μ’ αυτόν τον τρόπο μπορούν να καταμετρηθούν μεταβολές στο μήκος των βραχιόνων του κάθε ανιχνευτή μικρότερες της ακτίνας ενός ατομικού πυρήνα, ενώ η ανάλυση των σχετικών δεδομένων μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για τα ουράνια σώματα και τα φυσικά φαινόμενα που δημιούργησαν τα βαρυτικά κύματα. Με ποιον, όμως, τρόπο μία διαστημική αποστολή προς τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την ανίχνευση βαρυτικών κυμάτων; Καθ’ όλη την διάρκεια του ταξιδιού τους, οι δύο διαστημοσυσκευές θα επικοινωνούν διαρκώς με τα κέντρα ελέγχου στην Γη με την βοήθεια ραδιοσημάτων. Εάν, λοιπόν, βαρυτικά κύματα, προερχόμενα για παράδειγμα από την σύγκρουση δύο γιγάντιων μαύρων οπών, διέλθουν από το Ηλιακό σύστημα, θα αυξομειώνουν περιοδικά την απόσταση των διαστημοσυσκευών από την Γη κατά ένα απειροελάχιστο ποσοστό. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της μελέτης, αυτή η μικροσκοπική μεταβολή στην απόστασή τους θα μπορούσε θεωρητικά να ανιχνευθεί ως μία μετατόπιση Doppler στη συχνότητα των ραδιοσημάτων τους, καθιστώντας τις δύο διαστημοσυσκευές τα μεγαλύτερα παρατηρητήρια βαρυτικών κυμάτων στον κόσμο. Υπενθυμίζουμε εδώ ότι το φαινόμενο Doppler είναι η παρατηρούμενη μεταβολή στο μήκος κύματος της ακτινοβολίας μιας πηγής, που προκαλείται από την σχετική της κίνηση. Για παράδειγμα, όταν ένα άστρο απομακρύνεται από εμάς κατά μήκος της ευθείας στην οποία το παρατηρούμε, το «μοτίβο» των φασματικών του γραμμών μετατοπίζεται προς μεγαλύτερα μήκη κύματος. Επειδή στο ορατό τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος τα μεγαλύτερα μήκη κύματος αντιστοιχούν στο κόκκινο χρώμα, λέμε τότε ότι το φως του άστρου έχει μετατοπιστεί προς το ερυθρό. Όταν, αντιθέτως, μας πλησιάζει, το φως του μετατοπίζεται προς το κυανό. Ένα σημαντικό τεχνολογικό εμπόδιο για την υλοποίηση αυτής της ιδέας είναι ο υπολογισμός της συχνότητας των ραδιοσημάτων με εξαιρετικά μεγάλη ακρίβεια, η οποία εκτιμάται ότι πρέπει να είναι τουλάχιστον 100 φορές μεγαλύτερη από ό,τι θα μπορούσαμε να επιτύχουμε στην διάρκεια της αποστολής του Cassini στον Κρόνο. Παρόλο που το εμπόδιο αυτό μοιάζει αρκετά σοβαρό, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχουν ήδη περάσει δεκαετίες από τότε που σχεδιαζόταν η αποστολή του Cassini, ενώ οι σχετικές τεχνολογίες βελτιώνονται συνεχώς. Εκτός αυτού, οι επιστήμονες ήδη σχεδιάζουν τον πρώτο διαστημικό κυνηγό βαρυτικών κυμάτων, ο οποίος θα απαιτήσει παρόμοια τεχνολογία, ούτως ή άλλως. Εάν η ανάπτυξη της σχετικής τεχνολογίας καταστεί εφικτή, τότε το τεράστιο μήκος του «βραχίονα» αυτού του ανιχνευτή βαρυτικών κυμάτων (ίσο δηλαδή με την εκάστοτε απόσταση των διαστημοσυσκευών από την Γη) θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την μελέτη ακραίων φαινομένων στο Σύμπαν, διαφορετικών ωστόσο από εκείνα που μπορούμε να παρατηρήσουμε σήμερα. Με άλλα λόγια, ενώ μέχρι σήμερα οι επίγειοι ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων μπορούν να ανιχνεύουν βαρυτικά κύματα προερχόμενα από την σύγκρουση και συγχώνευση αστρικών μαύρων οπών ή/και αστέρων νετρονίων, η προτεινόμενη αποστολή θα έχει θεωρητικά την δυνατότητα να ανιχνεύσει βαρυτικά κύματα που εκλύονται από αστρικές μαύρες τρύπες, οι οποίες στροβιλίζονται γύρω από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, ή ακόμη και από την σύγκρουση και συγχώνευση δύο γαλαξιακών μαύρων οπών. Φωτογραφία που ελήφθη από το Voyager 2 το 1989: Ο πλανήτης Ποσειδώνας και ένας από τους δορυφόρους του, ο Τρίτωνας, σε φάση ημισελήνου. https://physicsgg.me/2021/05/25/%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%ce%be%ce%b5%cf%81%ce%b5%cf%8d%ce%bd%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%bf%cf%8d-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85/

Χόκινγκ Χόκινγκ: Η πώληση μιας επιστημονικής διασημότητας. Στις αρχές του 2018, λίγο πριν από το θάνατο του Στίβεν Χόκινγκ, το βρετανικό ταμπλόιντ Daily Mail ‘αποκάλυπτε’ μια συνομωσία με τίτλο ‘Has Stephen Hawking Been Replaced with a ‘Puppet‘. Υποστήριζε ότι ο Χόκινγκ είχε πεθάνει το 1980 και ότι ο πραγματικός καθηγητής είχε αντικατασταθεί από έναν απατεώνα! Το άρθρο βασιζόταν σε διάφορα επιχειρήματα σχετικά με την αναλλοίωτη εξωτερική εμφάνιση του Χόκινγκ καθώς γερνούσε και κυρίως στην απροσδόκητα μακρά επιβίωσή του, παρά τις δυσοίωνες ιατρικές προβλέψεις. «Η φωνή που ακούμε», έλεγε η φυλλάδα «είναι το αποτέλεσμα των αστροφυσικών της NASA που πληκτρολογούν πληροφορίες σε έναν υπολογιστή – πληροφορίες που θέλουν… να διοχετεύσουν σε ένα εύπιστο και ανυποψίαστο κοινό» Σε όλη την ιστορία, ίσως να υπάρχουν τρεις ή τέσσερις επιστήμονες των οποίων η φήμη και το κύρος τους στο κοινό συγκρίνονται με τον Χόκινγκ: ο Αϊνστάιν, ο Νεύτωνας, ο Γαλιλαίος – ίσως και ο Δαρβίνος. Για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το ευρύ κοινό, ο Χόκινγκ είχε γίνει το απόλυτο σύμβολο του θριάμβου του νου. Ήταν ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο, ένας μοναδικός εγκέφαλος που αφιέρωσε την ζωή του για να ξεδιπλώσει τα βαθύτερα μυστήρια του σύμπαντος. Η συνομωσιολογία της Daily Mail ότι ο Χόκινγκ αντικαταστάθηκε από ένα ομοίωμα ήταν ακριβώς η πιο ακραία και παράλογη έκφραση του τρόπου με τον οποίο ο τύπος και το κοινό απεικόνιζαν τον Χόκινγκ για δεκαετίες. Κατά την διάρκεια της τελευταίας περιόδου της ζωής του, ο Χόκινγκ ήταν σταθερά εδραιωμένος ως ο πιο διάσημος εν ζωή επιστήμονας στον κόσμο – αλλά η πραγματική επιστημονική του συνεισφορά δεν συμβάδιζε με την φήμη του. Η έρευνα του Χόκινγκ κατά τη διάρκεια των χρόνων της μεγαλύτερης δημοτικότητάς του είναι μειωμένη και θα έχει μικρή διαρκή επίδραση στον κόσμο της φυσικής. Για να καταλάβουμε τον Στίβεν Χόκινγκ, πρέπει να πάμε πίσω στο χρόνο. Και αυτό κάνει ο Charles Seife στο βιβλίο του «Hawking Hawking: The Selling of a Scientific Celebrity». Σύμφωνα με τον Seife, γυρίζοντας πίσω το ρολόι, αυτό που αναδύεται είναι ένας πραγματικός άνθρωπος: οξύθυμος, αλαζονικός, και ανηλεής, καθώς επίσης και καλόκαρδος, πνευματώδης και υπέροχος. Πολύπλοκος. Γοητευτικός. Μοναδικός. Αυτό που αναδύεται είναι ο Στίβεν Χόκινγκ. Η επιστημονική δημιουργικότητα του Stephen Hawking στις αρχές της δεκαετίας του 1970 συμβάδιζε με εκείνη των βρετανικών συγκροτημάτων ροκ μουσικής, όπως οι Genesis Είχε και ο Στίβεν Χόκινγκ τα τρωτά του σημεία… Μετά το διάσημο βιβλίο του «Το χρονικό του Χρόνου», ο Στίβεν Χοκινγκ έγινε κάτι σαν γκουρού Πόσοι, εκτός της επιστημονικής κοινότητας, γνώριζαν τον Στίβεν Χόκινγκ το 1987; Κανένας, στην ουσία. Ένα χρόνο μετά όμως, το 1988, αυτό άλλαξε δραματικά: τότε κυκλοφόρησε το «Χρονικό του Χρόνου» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Κάτοπτρο). Το βιβλίο έχει πουλήσει τουλάχιστον δέκα εκατομμύρια αντίτυπα σε περίπου σαράντα γλώσσες. Αληθινό εκδοτικό φαινόμενο για έναν άσημο (έως τότε) αστροφυσικό, καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο διά βίου. Κι όμως, από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 έως το 1988 ο Χόκινγκ είχε ήδη επιτύχει τα κυριότερα επιτεύγματά του σε καθαρά επιστημονικό επίπεδο – κι ας μην τον γνώριζε το ευρύ κοινό. Και ήταν σπουδαία, μοναδικά όσα είχε καταφέρει. Για παράδειγμα, για να αναφερθούμε μόνον σε ένα, η μεγαλοφυής σύνδεση της λεγόμενης ανωμαλίας (σημείο άπειρης πυκνότητας στο οποίο οι νόμοι της Φυσικής όπως τους γνωρίζουμε καταρρέουν) μιας μαύρης τρύπας με την ανωμαλία (το αδιανόητα απειροελάχιστο σημείο που περιείχε τα πάντα), από την οποία προήλθε το σύμπαν μας με τη Μεγάλη Εκρηξη, είχε γίνει όταν ακόμη ήταν υποψήφιος για το διδακτορικό του(!). Χρειάστηκε όμως μια συναρπαστική αφήγηση για να αιχμαλωτίσει το ευρύ κοινό και να γίνει σούπερ σταρ με έναν τρόπο που ο κόσμος είχε να δει από την εποχή του Αϊνστάιν. Οπωσδήποτε έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σαγήνη που ασκούσε ο Χόκινγκ η τρομακτική αναπηρία του, όπως και το γεγονός ότι όταν διαγνώστηκε αρχικά, το 1963, οι γιατροί τού έδιναν το πολύ τρία χρόνια ζωής. Και εκείνος ταξίδεψε με τον νου του στις απαρχές του χρόνου. Ο Τσαρλς Σάιφ (Charles Seife), συγγραφέας πολλών αξιόλογων βιβλίων επιστημονικής θεματολογίας (έχω στην κατοχή μου την έξοχη «Βιογραφία του Μηδενός», αμετάφραστη ακόμα στη γλώσσα μας), έγραψε μια ιδιότυπη βιογραφική μονογραφία του Χόκινγκ («Hawking Hawking: The Selling of a Scientific Celebrity», εκδ. Basic Books) μέσα από την οποία, δίχως να μειώνει στο παραμικρό το μεγαλείο του επιστήμονα (ανατρέχοντας σε, και αναλύοντας, ένα ένα τα κατορθώματά του), σκιαγραφεί ένα εξαιρετικά γειωμένο πορτρέτο ενός ανθρώπου που «ξεπουλήθηκε», σιγά σιγά αλλά σταθερά. Το βιβλίο παρουσιάζει εκτενώς ένας άλλος πολύ σημαντικός συγγραφέας εκλαϊκευμένων επιστημονικών βιβλίων (αναζητήστε το εξαιρετικό «Ταξίδι στον χρόνο. Η ιστορία», εκδ. Τραυλός), ο Τζέιμς Γκλάικ (James Gleick), στο τεύχος του The New York Review of Books της 29ης Απριλίου, αναφέροντας έναν όρο της Αμερικανίδας μυθιστοριογράφου Τζόις Κάρολ Οουτς: «παθογραφία» ως το αντίθετο της «αγιογραφίας». «Ο Σάιφ δεν φτιάχνει μια παθογραφία», γράφει ο Γκλάικ. «Στόχος του είναι να εντοπίσει το ανθρώπινο στοιχείο μέσα στον μύθο». Οπου ο μύθος απέκτησε τόσο «λίπος» που, από ένα σημείο κι έπειτα, ήταν σα να εξαφάνισε τον γνήσιο, πρωτοποριακό κοσμολόγο που ήταν ο μέγας Χόκινγκ. Ο Σάιφ είναι εξαιρετικά κριτικός όταν, προς το τέλος της ζωής του, ο Χόκινγκ προβαίνει σε δηλώσεις και αποφάνσεις πάνω σε θέματα και ζητήματα για τα οποία δεν είχε επαρκή εποπτεία, όπως, π.χ., τους κινδύνους της εξέλιξης της τεχνητής νοημοσύνης. Το πρόβλημα για τον Σάιφ ήταν πως ακόμα και ένας τιτάνας της επιστήμης μπορούσε να υποκύψει στους πειρασμούς της «γκουροποίησης» (ας μου επιτραπεί αυτός ο αδόκιμος όρος): μετά το διάσημο «Χρονικό του Xρόνου», ο Χόκινγκ έγινε κάτι σαν γκουρού. Το γεγονός δε πως είχε χάσει ακόμα και τη φωνή του και ότι επικοινωνούσε με σύντομα αποφθέγματα, τα οποία περνούσαν στον κόσμο μέσα από τον απρόσωπο αλλά και υποβλητικό ηλεκτρονικό ήχο ενός ειδικού υπολογιστή, κατέστησαν τον μεγάλο επιστήμονα αυτό που το ευρύ κοινό ψάχνει απεγνωσμένα και διαχρονικά: ένα είδος γκουρού που έχει απαντήσεις για τα πάντα. Αλλά ακόμα και το ίδιο το «Χρονικό του Xρόνου» είχε τα προβλήματά του προτού εκδοθεί, μας πληροφορεί ο Σάιφ: τέσσερα χρόνια πριν από την έκδοση, ο Χόκινγκ είχε παραδώσει ένα χειρόγραφο που ουδεμία σχέση είχε με το τελικό αποτέλεσμα. Οι εκδότες το χαρακτήρισαν «στεγνό και άνισο», ενώ αναφερόταν σε δυσκολονόητες έννοιες τις οποίες θεωρούσε εκ των προτέρων ότι είναι οικείες στον μέσο αναγνώστη. Οπως συμβαίνει συχνά στον αγγλοσαξονικό εκδοτικό κόσμο, ανέλαβαν δράση ειδικοί επιμελητές, όπως ο πολύ σπουδαίος συγγραφέας εκλαϊκευμένης επιστήμης Τζον Γκρίμπιν, καθώς επίσης και μια πλειάδα φοιτητών του Χόκινγκ. Ολοι μαζί αναδιοργάνωσαν το εκπληκτικό αυτό υλικό για να καταλήξει, πάντοτε υπό την εποπτεία του Χόκινγκ, σε αυτό που όλοι μάθαμε και αγαπήσαμε ως «Χρονικό του Xρόνου». Ο Σάιφ, όπως ορθά τονίζει στην κριτική του και ο Γκλάικ, δεν παραλείπει να αναφέρει πόσο ζωτικής σημασίας ήταν η εμπορική απήχηση των βιβλίων του Χόκινγκ, στο μέτρο που και ο τελευταίος έγινε ένα είδος brand name: τα καθημερινά έξοδα της νοσηλείας στο σπίτι ήταν εξοντωτικά. Ανατριχιαστική λεπτομέρεια κι όμως πέρα για πέρα αληθινή. Όποιος διαβάσει το βιβλίο του Σάιφ και νομίσει πως ο συγγραφέας μάς «αποκαλύπτει» πως ο Χόκινγκ ήταν «απάτη» ή κάτι τέτοιο, θα έχει διαβάσει το λάθος βιβλίο. Καμία σχέση. Αυτό όμως που ο Σάιφ πετυχαίνει, με λεπτότητα και σχολαστική ανάλυση, είναι να αναδείξει τις αντιφάσεις που φωλιάζουν όχι μόνον στους κοινούς θνητούς αλλά και σε ζωντανούς θρύλους όπως ήταν ο Χόκινγκ. https://physicsgg.me/2021/05/24/%cf%87%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba-%cf%87%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba-%ce%b7-%cf%80%cf%8e%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%b9%ce%b1%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc/

Η ενότητα "Science" είναι εξοπλισμένη με τον ευρωπαϊκό χειριστή ERA Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, ολοκληρώνεται το πρόγραμμα δοκιμών εργοστασιακού ελέγχου της εργαστηριακής ενότητας Nauka του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμών του ιστότοπου αρ. 254, ειδικοί από την Energia Rocket and Space Corporation πήραν το όνομά τους από τον S.P. Ο Κορολέφ (μέρος της Κρατικής Εταιρείας Roscosmos) και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος ολοκλήρωσαν τεχνολογικές εργασίες για την τελική εγκατάσταση του χειριστή του Ευρωπαϊκού Ρομποτικού βραχίονα (ERA) στο σώμα της νέας ενότητας. "Η επιστήμη". Ως ο κύριος χειριστής του ρωσικού τμήματος του σταθμού, θα διασφαλίσει την εγκατάσταση και την αφαίρεση των φορτίων στόχου στην επιφάνεια του σταθμού και την παρακολούθηση της κατάστασης της εξωτερικής επιφάνειας του σταθμού, καθώς και την τηλεχειριζόμενη κίνηση αστροναυτών σε φορητό σταθμό εργασίας κατά τη διάρκεια διαστημικών πεζοδρομίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασίας, κατά την εγκατάσταση του ERA στις μονάδες στερέωσης μεταφοράς, πραγματοποιήθηκε έλεγχος υψηλής ακρίβειας της θέσης του χειριστή στην αναδιπλωμένη διαμόρφωση και περίπλοκες δοκιμές των μέσων στερέωσης στη θήκη της μονάδας. Περαιτέρω εργασίες στο τεχνικό συγκρότημα θα πραγματοποιηθούν από ειδικούς της RSC Energia και του Διαστημικού Κέντρου Yuzhny (υποκατάστημα του Κέντρου Λειτουργίας Αντικειμένων Διαστημικής Βασικής Χώρας, μέρος του Roskosmos) στο πλαίσιο της τακτικής προετοιμασίας για την εκτόξευση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, προγραμματίζεται η εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών, η τοποθέτηση του παραδοτέου φορτίου και η ζύγιση ελέγχου της μονάδας, η συναρμολόγηση της κεφαλής του διαστήματος, η ανεφοδιασμός των δεξαμενών της μονάδας με προωστικά εξαρτήματα και η γενική συναρμολόγηση του διαστημικού πυραύλου Proton-M. Η εργαστηριακή ενότητα "Science" είναι μια ερευνητική ενότητα του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που αναπτύχθηκε από την RSC Energia και πήρε το όνομά της από τον S.P. Ο Korolyov σε συνεργασία με το Κρατικό Κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης πήρε το όνομά του από το M.V. Khrunichev (μέρος της Roscosmos) προκειμένου να επεκταθεί η λειτουργικότητα του ρωσικού τμήματος του ISS. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_05-20.html Πραγματοποιήθηκε ρουτίνα διόρθωσης τροχιάς ISS στις 20 Μαΐου 2021, Προκειμένου να σχηματιστούν βαλλιστικές συνθήκες πριν από την εκτόξευση διαστημοπλοίων Soyuz MS-19 και την προσγείωση Soyuz MS-18, πραγματοποιήθηκε τακτική διόρθωση τροχιάς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στις 20 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου Ελέγχου Αποστολής TsNIIMash (μέρος της Roscosmos), στις 17:01 UTC το διαστημικό σκάφος Progress MS-16 πυροβολήθηκε και κάηκε για 180,7 δευτερόλεπτα δίνοντας στον σταθμό μια ώθηση 0,2 m / s. Μετά τον ελιγμό, το μέσο υψόμετρο τροχιάς του σταθμού αυξήθηκε κατά 350 m, φτάνοντας τα 419,69 km. Τα ενημερωμένα δεδομένα δείχνουν τις ακόλουθες παραμέτρους τροχιάς ISS μετά τη διόρθωση: Περίοδος περιστροφής: 92.906 λεπτά; Κλίση τροχιάς: 51,66 deg; Ελάχιστο υψόμετρο πάνω από την επιφάνεια της Γης: 417,66 χλμ. Μέγιστο υψόμετρο πάνω από την επιφάνεια της Γης: 438,13 χλμ. Το Soyuz MS-19 πρόκειται να ξεκινήσει τον Οκτώβριο του 2021, φέρνοντας το πλήρωμα του κοσμοναύτη Roscosmos Anton Shkaplerov, σκηνοθέτη Klim Shipenko και ηθοποιό Yulia Peresild στο ISS που θα ασχοληθεί με τη μαγνητοσκόπηση της πρώτης ταινίας στο διάστημα. Προς το παρόν, το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού αποτελείται από τους κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov, καθώς και από τους αστροναύτες της NASA Mark Vande Hei, Shane Kimbrough και Megan MacArthur, τον αστροναύτη ESA Tomas Pesquet και τον αστροναύτη της Ιαπωνικής Αεροναυπηγικής Aihiko Hoshide. http://en.roscosmos.ru/22117/

Μεγάλωσε και μεταμορφώθηκε η δεύτερη κηλίδα του Δία. Το σήμα κατατεθέν του Δία, του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, είναι Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα. Πρόκειται για μια κολοσσιαία καταιγίδα, ένας αντικυκλώνας, με διάμετρο τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης που μαίνεται στην επιφάνεια του Δία τους τελευταίους τρεις αιώνες. Τα τελευταία 20 έτη το φαινόμενο αυτό παρατηρείται και σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Δημιουργούνται τέτοιου είδους καταιγίδες οι οποίες όμως δεν παρουσιάζουν την σταθερότητα και διάρκεια της μεγάλης. Η πιο πρόσφατη τέτοια καταιγίδα εντοπίστηκε πριν από ένα χρόνο από τον ερασιτέχνη αστρονόμο Κλάιντ Φόστερ που ζει στην Νότιο Αφρική. Μάλιστα η καταιγίδα ονομάστηκε «Κηλίδα Φόστερ» προς τιμήν του ανθρώπου που την ανακάλυψε. Λίγες μέρες μετά την ανακάλυψη της νέας κηλίδας το διαστημικό σκάφος Juno της NASA που εξερευνά από το 2016 το σύστημα του Κρόνου πέταξε εκεί και κατέγραψε φωτογραφίες. Σε αυτές εικονιζόταν μια κηλίδα που είχε σχεδόν σφαιρικό σχήμα και έμοιαζε με μικρό αδελφάκι της μεγάλης. Δέκα μήνες μετά το Juno επέστρεψε στην Κηλίδα Φόστερ και κατέγραψε νέες εικόνες οι οποίες δείχνουν ότι η έκταση της έχει τριπλασιαστεί αλλά το σχήμα της έχει αλλάξει αποκτώντας το μοτίβο ενός χαοτικού στροβίλου. Η κηλίδα επίσης μετακινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτή της μεγάλης κηλίδας. «Πολλά φαινόμενα στην πολύ δυναμική ατμόσφαιρα του Δία έχουν κατά βάση μικρή διάρκεια ζωής. Όμως τα στοιχεία από το Juno δείχνουν ότι αυτή η κηλίδα όχι μόνο απομακρύνεται από την μεγάλη αλλά διευρύνθηκε και ανέπτυξε μια σύνθετη δομή χαρακτηριστικά που δείχνουν ότι μπορεί να επιμείνει και να έχει μεγάλη διάρκεια ζωής» αναφέρει σε ανακοίνωση της η NASA. https://www.naftemporiki.gr/story/1729814/megalose-kai-metamorfothike-i-deuteri-kilida-tou-dia

Εξερευνητή νερού στην Σελήνη στέλνει η NASA. Η NASA ανακοίνωσε ότι ένα προηγμένο ρομποτικό όχημα θα αναζητήσει την παρουσία νερού σε μορφή πάγου στο υπέδαφος του φεγγαριού το 2023. Η αμερικανική διαστημική ετοιμάζεται πυρετωδώς για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη μετά από μισό αιώνα. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό το 2024 στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis θα ξεκινήσει από την Γη ένα σκάφος με στόχο το πλήρωμα του οποίου να πατήσει στο έδαφος του φυσικού μας δορυφόρου. Στο πλήρωμα θα βρίσκεται και τουλάχιστον μία γυναίκα η οποία θα είναι και η πρώτη που θα βγει από την σεληνάκατο και θα γίνει η πρώτη γυναίκα που πατά το πόδι της στην Σελήνη. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία είχε κάνει γνωστό ότι σκέφτεται της επανδρωμένης αποστολής να προηγηθεί ένας ρομποτικός εξερευνητής παρόμοιος με αυτούς που έχει στείλει στον Άρη. Η ιδέα ήταν το ρομπότ να προσεδαφιστεί στην ίδια περιοχή που θα προσεδαφιστεί η επανδρωμένη αποστολή και να αναζητήσει την παρουσία νερού σε μορφή πάγου στο υπέδαφος του φυσικού μας δορυφόρου. Η ύπαρξη νερού θα αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα στην παρουσία του ανθρώπου στην Σελήνη αφού θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κατανάλωση αλλά και για την παροχή καυσίμων ακόμη και οξυγόνου Η NASA αποφάσισε την αποστολή του ρόβερ και έδωσε στην δημοσιότητα λεπτομέρειες της αποστολής. Το ρόβερ θα ονομάζεται VIPER (Volatiles Investigating Polar Exploration Rover) και θα έχει μέγεθος παρόμοιο με αυτό των οχημάτων που μεταφέρουν τους παίκτες και τα πράγματα τους στα γήπεδα του γκολφ. Το 2009 η NASA είχε στείλει στον Νότιο Πόλο της Σελήνης ένα διαστημικό βλήμα που έπεσε μέσα σε έναν μεγάλο κρατήρα με στόχο να διαπιστωθεί τι υπάρχει στο υπέδαφος. Εντοπίστηκε η παρουσία παγωμένου νερού και επόμενες μελέτες έδειξαν ότι υπάρχουν μεγάλα αποθέματα στο υπέδαφος του φεγγαριού. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό το VIPER θα ταξιδέψει στον Νότιο Πόλο της Σελήνης στα τέλη του 2023, θα εξερευνήσει τις περιοχές που δεν τις βλέπει ποτέ το φως του Ήλιου και βρίσκονται μόνιμα στο σκοτάδι. Έχει διαπιστωθεί ότι οι περιοχές αυτές είναι πιο ψυχρές στο ηλιακό μας σύστημα, ψυχρότερες ακόμη και από tiw περιοχές του Πλούτωνα. Οι θερμοκρασίες σε αυτές τις περιοχές αγγίζουν τους -230 βαθμούς Κελσίου. Το VIPER θα κινηθεί σε αυτές τις περιοχές για περίπου τρεις μήνες και κάθε φορά που τα όργανα του θα υποδεικνύουν την παρουσία παγωμένου νερού το ρομπότ θα χρησιμοποιεί το ισχυρό τρυπάνι που θα διαθέτει για να τρυπήσει το έδαφος και να εντοπίσει το παγωμένο νερό. «Τα δεδομένα που θα στείλει το VIPER θα βοηθήσουν στην χαρτογράφηση του παγωμένου νερού και γενικότερα των πόρων που μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμοι για τους αστροναύτες του προγράμματος Artemis. Αυτό είναι ένα ακόμη παράδειγμα το πώς η ρομποτική επιστήμη και η ανθρώπινη εξερεύνηση θα συνεργαστούν και γιατί είναι και οι δύο απαραίτητες για να δημιουργήσουμε μόνιμη παρουσία του ανθρώπου στην Σελήνη» αναφέρει η Λόρι Γκλέιζ, διευθύντρια του Τμήματος Πλανητικής Επιστήμης της NASA. Η NASA έχει εγκρίνει ένα πόσο της τάξης των 250 εκατ. δολαρίων για την κατασκευή και εκτόξευση του VIPER αλλά όπως ανακοίνωσε έχει προϋπολογίσει άλλα περίπου 200 εκατ. για την αποστολή σε περίπτωση που υπάρξουν υπερβάσεις στο κόστος. «Το VIPER θα είναι το πιο προηγμένο ρομπότ που έχουμε στείλει στην Σελήνη και θα εξερευνήσει περιοχές που είναι ανεξερεύνητες. Θα μας δώσει στοιχεία για την προέλευση και την κατανομή του νερού στην Σελήνη βοηθώντας μας να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο τους πόρους του δορυφόρου όχι μόνο για την παρουσία των αστροναυτών εκεί αλλά και για να βοηθήσουν στην παρουσία του ανθρώπου σε ακόμη πιο μακρινές περιοχές του Διαστήματος όπως στον Άρη» αναφέρει η Σάρα Νόουμπλ, επιστημονική επικεφαλής της αποστολής VIPER. https://www.naftemporiki.gr/story/1729765/eksereuniti-nerou-stin-selini-stelnei-i-nasa

Το τηλεσκόπιο James Webb ίσως μπορεί να εντοπίζει το τεχνητό φως εξωγήινων πολιτισμών. Αν δεν υπάρξει κάποιο απρόβλεπτο εμπόδιο της τελευταία στιγμής όλα δείχνουν ότι μετά από πολλές αναβολές και καθυστερήσεις το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA θα εκτοξευτεί τον προσεχή Οκτώβριο. Kαι σύμφωνα με διάσημο επιστήμονα έχει την δυνατότητα να ανακαλύψει προηγμένους εξωγήινους πολιτισμούς. Η επιστημονική κοινότητα αναμένει με τεράστια ανυπομονησία την λειτουργία του James Webb αφού πρόκειται για το πιο προηγμένο και ισχυρό τηλεσκόπιο που θα στείλει ο άνθρωπος στο Διάστημα. Οι δυνατότητες του υπόσχονται μια πραγματική επανάσταση στην αστρονομία κάνοντας νέες ανακαλύψεις και δίνοντας στοιχεία στους επιστήμονες τα οποία θα φωτίζουν ορισμένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Σύμπαντος. Δεν είναι τυχαίο ότι κατατέθηκαν περίπου δύο χιλιάδες αιτήματα από ερευνητικές ομάδες για να χρησιμοποιήσουν το James Webb τους πρώτους δώδεκα μήνες της λειτουργίας του. Τελικά περίπου 250 ερευνητικές ομάδες πήραν την πολυπόθητη έγκριση και θα το χρησιμοποιήσουν στις αναζητήσεις τους στο Διάστημα. Ανάμεσα σε αυτά που αναμένει με μεγαλύτερο ενδιαφέρον όχι μόνο η επιστημονική κοινότητα αλλά και η ανθρωπότητα γενικότερα από το James Webb είναι ο εντοπισμός ενός πλανήτη με τα χαρακτηριστικά της Γης. Ενός κατοικήσιμου πλανήτη δηλαδή με συνθήκες φιλικές στην ζωή. O διάσημος αλλά και με πολλές αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις και απόψεις αστρονόμος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Άβι Λεμπ υποστηρίζει ότι τα όργανα του James Webb μπορούν με τις κατάλληλες ρυθμίσεις που πρέπει γίνουν σε αυτά να εντοπίσουν όχι απλά έναν κατοικήσιμο πλανήτη αλλά την παρουσία ενός προηγμένου τεχνολογικά πολιτισμού σε έναν πλανήτη. Πιο συγκεκριμένα ο Λεμπ αναφέρει αν στον κοντινότερο στο ηλιακό μας σύστημα εξωπλανήτη, τον Εγγύτατο του Κενταύρου b, υπάρχει ένας προηγμένος τεχνολογικά πολιτισμός τότε το James Webb θα μπορέσει να εντοπίσει το τεχνητό φως που θα παράγει αυτός ο πολιτισμός. Ο Εγγύτατος του Κενταύρου b βρίσκεται σε απόσταση 4,2 ετών φωτός από εμάς και κινείται σε τροχιά γύρω από το πλησιέστερο σε εμάς άστρο, τον Εγγύτατο του Κενταύρου. Ο εξωπλανήτης που ανακαλύφθηκε το 2016 βρίσκεται εντός της κατοικήσιμης ζώνης του συστήματος του εκεί δηλαδή όπου οι μπορούν δυνητικά να αναπτυχθούν συνθήκες φιλικές στην παρουσία της ζωής. Παράλληλα πρόκειται για ένα πετρώδη πλανήτη όπως η Γη, έχει μέγεθος παρόμοιο με αυτό του πλανήτη μας και οι αρχικές εκτιμήσεις των ειδικών έκαναν λόγο για αυξημένες πιθανότητες να υπάρχει στην επιφάνεια του ο πιο κρίσιμος παράγοντας για την παρουσία της ζωής δηλαδή νερό σε υγρή μορφή. Όμως μετέπειτα παρατηρήσεις δείχνουν ότι ο Εγγύτατος του Κενταύρου b είναι πιθανότατα ένας αφιλόξενος κόσμος. Υπάρχει επίσης σε εξέλιξη η προσπάθεια οργάνωσης μιας αποστολής στην οποία διαστημικά ιστιοφόρα τα πανιά των οποίων θα κινούνται με δέσμες λέιζερ θα ταξιδέψουν στον εξωπλανήτη για να τον εξερευνήσουν κινούμενα με τεράστιες ταχύτητες. Σε κάθε περίπτωση οι ισχυρισμοί του Λεμπ πέραν των εντυπώσεων που προκαλούν επιβεβαιώνουν με τον καλύτερο τρόπο τις δυνατότητες που έχει το νέο τηλεσκόπιο και το τι μπορεί να αναμένουμε από αυτό όταν ξεκινήσει να λειτουργεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1729326/to-tileskopio-James-webb-isos-mporei-na-entopizei-to-texnito-fos-eksogiinon-politismon