Δροσος Γεωργιος

Μια πρόταση υπερπαραγωγής αντινετρονίων και υπερονίων. Τα αντινετρόνια και τα υπερόνια είναι δύσκολο να παραχθούν και να μελετηθούν, αλλά οι ερευνητές προτείνουν μια νέα μέθοδο παραγωγής αυτών των σωματιδίων χρησιμοποιώντας τους υπάρχοντες επιταχυντές. Για να μελετήσουν σωματίδια που δεν υπάρχουν ελεύθερα στη φύση, οι φυσικοί πρέπει να τα παράγουν σε επιταχυντές. Ωστόσο, ορισμένα σωματίδια έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολο να δημιουργηθούν. Ο Chang-Zheng Yuan του Ινστιτούτου Φυσικής Υψηλών Ενεργειών της Κίνας και ο Marek Karliner από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, προτείνουν έναν τρόπο δημιουργίας αυτών των σωματιδίων – αντινετρονίων και υπερονίων – χρησιμοποιώντας τους επιταχυντές που οι πειραματικοί φυσικοί έχουν ήδη στην διάθεσή τους. Η άμεση δυνατότητα παραγωγής και μελέτης αυτών των σωματιδίων θα μπορούσε να βοηθήσει την έρευνα στην πυρηνική και σωματιδιακή φυσική, όπως τις αλληλεπιδράσεις υπερονίων-νουκλεονίων και τον ρόλο των υπερονίων στα άστρα νετρονίων. Οι τωρινές μέθοδοι παράγουν αυτά τα σωματίδια μόνο σε σχετικά μικρές ποσότητες. Επιπλέον, ορισμένοι τρόποι παραγωγής – όπως οι αντιδράσεις εξαύλωσης πρωτονίων-αντιπρωτονίων που παράγουν αντινετρόνια – δημιουργούν σωματίδια των οποίων η ορμή είναι δύσκολο να μετρηθεί, και επομένως ‘άχρηστα’ στην περαιτέρω έρευνα. Με τη νέα τους προσέγγιση, οι Yuan και Karliner προτείνουν τη δημιουργία αντινετρονίων και υπερονίων από μεσόνια J/ψ. Αυτά τα σωματίδια πολύ συχνά διασπώνται σε αντινετρόνια ή υπερόνια και αποτελούν ένα συνηθισμένο προϊόν των εξαυλώσεων ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων. Επιπλέον, οι ερευνητές θα μπορούσαν να προσδιορίσουν την ορμή των αντινετρονίων ή υπερονίων που παράγονται με αυτόν τον τρόπο, μετρώντας τις ανακρούσεις που υφίστανται εξαιτίας τους άλλα σωματίδια που παράγονται από τις αντιδράσεις διάσπασης. Σαν απόδειξη της ιδέας, οι ερευνητές θεωρούν το πείραμα στο Φασματόμετρο του Πεκίνου (BESIII), μια εγκατάσταση που χρησιμοποιείται για την μελέτη των γοητευτικών κουάρκ, των λεπτονίων ταυ και άλλων σωματιδίων. Σε τέσσερις πρόσφατες πειραματικές δοκιμές, το BESIII παρήγαγε συνολικά 10 δισεκατομμύρια γεγονότα μεσονίων J ∕ ψ . Οι Yuan και Karliner εκτιμούν ότι αν εφαρμοζόταν η νέα τους προσέγγιση, αυτό το δείγμα J/ψ μεσονίων θα παρήγαγε περίπου οκτώ εκατομμύρια αντινετρόνια κατάλληλα για μελέτη. Τα μελλοντικά «εργοστάσια σωματιδίων» J ∕ ψ θα δημιουργήσουν τάξεις μεγέθους περισσότερα από αυτά τα σωματίδια. (*) Το αντινετρόνιο είναι το αντισωματίδιο του νετρονίου και συμβολίζεται με \bar{n} . Συνίσταται από ένα πάνω και δυο κάτω αντικουάρκ. Επειδή είναι ηλεκτρικά ουδέτερο όπως και το νετρόνιο, είναι δύσκολο να ανιχνευθεί. (**) Τα υπερόνια είναι βαρυόνια που περιέχουν ένα ή περισσότερα παράξενα κουάρκ, αλλά όχι γοητευτικά, πυθμένες ή κορυφαία κουάρκ. Αυτή η μορφή της ύλης μπορεί να υπάρχει σε σταθερή μορφή στους πυρήνες ορισμένων άστρων νετρονίων (***) Tο σωματίδιο J/ψ ανακαλύφθηκε τον Νοέμβριο του 1974 ταυτόχρονα στο Εθνικό Εργαστήριο του Μπρουκχέϊβεν και στο Κέντρο Γραμμικού Επιταχυντή στο Στάνφοντ. Το νέο σωματίδιο ονομάστηκε J στην ανατολική ακτή και ψ στην δυτική. Το σημερινό του όνομα J/Ψ, φέρει εμφανή τα σημεία του συμβιβασμού. Αποτελείται από ένα γοητευτικό κουάρκ και ένα γοητευτικό αντικουάρκ. Ο Glashow και οι επικεφαλείς των δυο ομάδων που ανακάλυψαν το σωματίδιο J/Ψ τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ. https://physicsgg.me/2021/07/04/%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%b3%ce%ae%cf%82-%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bd%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%bf/

Αϊνστάιν: Ποιοι και γιατί τον φοβούνται. Νοέμβριος του 2015 και στο «Late Night Show» του Στέφεν Κόλμπερτ εμφανίζεται ο Μπράιαν Γκριν. Ενας από τους πλέον διάσημους φυσικούς αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Διάσημος όχι μόνο για τις εργασίες στην Κοσμολογία σχετικά με το πώς εξελίχθηκε το Σύμπαν από τη γέννησή του μέχρι σήμερα, αλλά και για την ικανότητά του να εξηγεί με απλό τρόπο φαινόμενα που απαιτούν γνώσεις πανεπιστημιακού επιπέδου, όταν μάλιστα αυτές πρέπει να εκφραστούν και με δύσκολες εξισώσεις. Συζητούν για τις θεωρίες του Αϊνστάιν και κάποια στιγμή ο Γκριν ανεβαίνει σε έναν εξώστη και εκεί εμφανίζεται να κρατάει ένα πλαστικό μπουκάλι με νερό και αρκετές μικρές οπές στην κυλινδρική του επιφάνεια. Προφανώς το νερό βγαίνει από αυτές αρκετά ορμητικά σχηματίζοντας αρκετούς πίδακες γύρω από το μπουκάλι. Ο Γκριν αφήνει αυτό το μπουκάλι να πέσει από ένα ύψος περίπου έξι μέτρων, για να προσγειωθεί σε έναν κάδο τοποθετημένο στο πάτωμα. Καθώς το μπουκάλι πέφτει και οι τηλεοπτικές μηχανές συλλαμβάνουν την πτώση σε αργή λήψη το νερό παύει να βγαίνει από τις οπές και κανένας πίδακας δεν σχηματίζεται μέχρι την προσγείωση στον κάδο. Ας κρατήσουν αυτή την εικόνα οι αναγνώστες στο μυαλό τους γιατί στη συνέχεια θα βοηθήσει να εξηγηθούν κάποια πράγματα. 757 και μία νύχτες Mια ερευνητική εργασία με τη βοήθεια του τηλεσκοπίου Βίκτορ Μπλάνκο, εγκατεστημένου στα ερημικά υψίπεδα της Χιλής στο Τσέρο Τολόλο, ξεκίνησε το 2013 και τελείωσε το 2019. Οι παρατηρήσεις έγιναν στη διάρκεια αυτών των έξι χρόνων μέσα σε 758 διαφορετικές νύχτες. Στη συνέχεια χρειάστηκαν δύο χρόνια επεξεργασίας από εκατοντάδες επιστήμονες όσων στοιχείων συγκεντρώθηκαν μόλις τα τρία πρώτα χρόνια των παρατηρήσεων ενώ στο μέλλον θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα και για τις υπόλοιπες παρατηρήσεις. Γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος; Διότι καταγράφηκαν 225 εκατομμύρια γαλαξίες (ο καθένας ένα σύνολο από άστρα όπως ο ήλιος μαζί με νέφη αερίων και σκόνης), που υπολογίζεται ότι δεν είναι παραπάνω από μόλις το 0,1% των όσων γαλαξιών υπάρχουν στο Σύμπαν, κατά τους πλέον συντηρητικούς υπολογισμούς. Διότι υπάρχουν και εκτιμήσεις για την ύπαρξη έως και 200 δισεκατομμυρίων γαλαξιών στο Σύμπαν. Και δεν είναι όλοι νάνοι, που να περιέχουν δηλαδή μόλις 100.000 «ήλιους», αλλά υπάρχουν και άλλοι όπως ο Μ87 με 3.000 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες. Και όλα αυτά προέκυψαν με το τηλεσκόπιο να είναι στραμμένο μόλις στο ένα τέταρτο του ουρανού του ορατού από το νότιο ημισφαίριο! Θεωρείται όμως ήδη από τον Μάιο που εμφανίστηκε από την πολυεθνική ομάδα Dark Energy Survey (DES) αυτή η εργασία ως η μεγαλύτερη καταγραφή γαλαξιών που έγινε ποτέ. Εκτός όμως από μια ακόμη επιβεβαίωση της θεωρίας πως όλα ξεκίνησαν από μια έκρηξη και τη διάχυση της ύλης σε ένα απειροελάχιστα μικρό σημείο του Σύμπαντος, πριν 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια, μια μέτρηση σχετική με τη συμπύκνωση της ύλης από τότε μέχρι σήμερα δημιούργησε αναστάτωση Ο παράγων S8 Αυτό που κάνει τη ζωή των ερευνητών ακόμη πιο δύσκολη είναι το πώς κατανέμεται η ύλη και η ενέργεια στο Σύμπαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις της ΝΑSΑ και άλλων αυτή τη στιγμή στο Σύμπαν έχουμε 4,9% ύλη με τη μορφή ατόμων, που από αυτά συναρμολογείται ό,τι αποκαλούμε υλικό κόσμο, 26,8% κάποια αδιευκρίνιστης μορφής ύλη που ονομάζεται «σκοτεινή ύλη» και 68,3% μια ακόμη πιο αδιευκρίνιστης προέλευσης ενέργεια που ονομάζεται και αυτή «σκοτεινή». Στον υλικό μας κόσμο συγκαταλέγονται και όλοι αυτοί οι γαλαξίες που καταγράφηκαν και χαρτογραφήθηκαν από το 2013 έως το 2019. Σε κάποιους αστρονόμους αρέσει να λένε παραστατικά ότι οι γαλαξίες εμφανίζουν μια κοινωνικότητα. Ετσι έχουμε ομάδες γαλαξιών που αποτελούνται από 50 μέλη το πολύ, αλλά ανοίγοντας το κάδρο παρατηρούνται μεγαλύτερες συναθροίσεις που είναι γνωστές ως σμήνη γαλαξιών και σε αυτά συναντούμε από μερικές δεκάδες έως και μερικές χιλιάδες γαλαξίες. Υπάρχουν όμως και ακόμη μεγαλύτερες συγκεντρώσεις, τα υπερσμήνη, που κάνουν ακόμη πιο περίπλοκο τον υλικό ιστό του Σύμπαντος. Η βαρύτητα μαζί με την επίδραση της σκοτεινής ύλης έχουν δημιουργήσει από όλη αυτή την υπερσυγκέντρωση τον λεγόμενο κοσμικό ιστό. Με τα υπερσμήνη να συνδέονται μεταξύ τους με ποταμούς πλάσματος (δηλαδή πυρήνες ατόμων χωρίς δεσμευμένα από αυτούς ηλεκτρόνια γύρω τους και τα ηλεκτρόνια χωρισμένα πλέον από τους πυρήνες να έχουν απαλλαγεί από την υποχρέωση να βρίσκονται σε καθορισμένες τροχιές και απλά να παρευρίσκονται στον χώρο). Αυτοί οι ποταμοί ονομάζονται κοσμικά νήματα με μήκος εκατοντάδες εκατομμύρια έτη φωτός. Και ανάμεσα στα κοσμικά νήματα χώροι σχεδόν άδειοι που ονομάζονται κοσμικά κενά (ανακαλύφθηκαν μόλις το 1978). Και πίσω από αυτή την κατανομή, κάτι σαν αόρατος σκηνοθέτης, δρα με τη βαρυτική της επίδραση η λεγόμενη «σκοτεινή ύλη», που το πιο σωστό όνομα για αυτήν θα ήταν «αόρατη ύλη» αφού δεν αλληλεπιδρά με τα φωτόνια και γι’ αυτό δεν μπορούμε να τη δούμε (ενώ το σκοτάδι το βλέπουμε). Ο κοσμικός αυτός ιστός όμως έχει μια δυναμική συμπεριφορά που ο άνθρωπος προσπαθεί να την παρακολουθήσει και να την καταλάβει παρ’ όλη την περιπλοκότητά της. Πιστεύεται πως σε πολύ παλαιότερους καιρούς υπήρχε μια κατανομή της συμπαντικής ύλης πολύ πιο ομοιόμορφη. Και τώρα, από την πρωτοφανούς επιμέλειας χαρτογράφηση βρίσκεται η ύλη να έχει μια πιο διάχυτη κατανομή από ό,τι προβλέπει η θεωρία της σχετικότητας. Υπάρχει μια παράμετρος που ονομάζεται S8 και χαρακτηρίζει το πόσο πυκνά ή αραιά είναι κατανεμημένη η μάζα στο Σύμπαν. Από τη χαρτογράφηση προέκυψε μια τιμή 0,776 ενώ με άλλες μεθόδους για παλαιότερες εποχές και θεωρητικά από τις εξισώσεις του Αϊνστάιν βγαίνει μια τιμή γύρω στο 0,832. Η αναμενόμενη διαπλοκή Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο στην Κοσμολογία το Σύμπαν ξεκίνησε τη διαδρομή του με κάποιον τρόπο και μέχρι σήμερα εξελίσσεται ακολουθώντας τις προβλέψεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας που προσπαθεί να κατανοήσει, να εξηγήσει και να κάνει προβλέψεις σχετικά με κάτι που ονομάζεται βαρύτητα. Η χαρτογράφηση που έγινε, αντί να κάνει την εικόνα ακόμη πιο καθαρή τη θόλωσε λίγο (και για πόσο καιρό. Συνεργός σε αυτό και η αόρατη ή σκοτεινή ύλη. Συγκεντρώνοντας τις πληροφορίες που δίνει η πορεία του φωτός από τους πιο μακρινούς γαλαξίες, αν υπάρχει κάποια απόκλιση από την αναμενόμενη ευθύγραμμη πορεία του, σημαίνει ότι κάποια μάζα παρεμβάλλεται που δεν τη διακρίνουν τα όργανα καταγραφής των ανθρώπων. Από τη διεθνή ομάδα της DES χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης για να τιθασευτούν τα δεδομένα από 100 εκατομμύρια γαλαξίες. Το φως από τον καθένα, που δεν άφηνε στίγμα μεγαλύτερο από δέκα πίξελ, εξεταζόταν και ως προς την παραμόρφωσή του. Για να αποκαλυφθεί στο τέλος η συνολική επίδραση του «σκηνοθέτη», του αόρατου αυτού (προς το παρόν) παράγοντα, που φαίνεται να μην είναι άλλος από τη σκοτεινή ύλη. Ετσι φτιάχτηκε τελικά ένας πρώτος χάρτης όπου επικρατούν το ροζ, το μοβ κα το μαύρο. Οι φωτεινότερες περιοχές του χάρτη δείχνουν τις πυκνότερες περιοχές αόρατης ύλης, εκεί όπου κυριαρχούν και τα αόρατα υπερσμήνη των γαλαξιών ενώ οι μαύρες περιοχές αντιστοιχούν στα κοσμικά κενά. Σκοτεινή ύλη Κοιτάζοντας μια ξάστερη καλοκαιρινή νύχτα τον ουρανό βλέπουμε το φως των γαλαξιών αλλά όχι τη σκοτεινή ύλη που καραδοκεί γύρω τους. Ακριβώς όπως από το αεροπλάνο τη νύχτα φαίνονται μόνο τα φώτα της πόλης και όχι ολόκληρη η πόλη. Eίναι η απροσδιόριστη αυτή ύλη, που περιβάλλει σαν αόρατο κουκούλι τον κάθε έναν γαλαξία, υπεύθυνη και για το πόσο γρήγορα περιστρέφεται και για το ότι δεν διαλύεται. Και ο δικός μας Γαλαξίας, ο Milky Way, έχει στην καρδιά του μια «μπάρα» από αστέρια που περιστρέφονται αλλά η σκοτεινή ύλη στον περίγυρο της επιβάλλει μια επιβράδυνση της τάξεως του 13% για κάθε 1 δισεκατομμύριο χρόνια. Το ερέθισμα όμως για να ερευνηθούν όλα αυτά το οφείλουμε σε μια πολύ παρατηρητική γυναίκα, την Αμερικανίδα Βέρα Ρούμπιν (1928-2016). Με ανεξάντλητη υπομονή και ακολουθώντας τις τροχιές των άστρων μέσα στους γαλαξίες τους, βρήκε ασυμβίβαστη την ταχύτητά τους με τη συνολική μάζα του γαλαξία. Οι υπολογισμοί της Ρούμπιν έδειξαν ότι οι γαλαξίες πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον δεκαπλάσια ποσότητα σκοτεινής ύλης από αυτή που αποτελούσε τους αστέρες τους. Ηταν τα πρώτα ισχυρά αποτελέσματα που υπεδείκνυαν ότι είτε η νευτώνεια βαρύτητα δεν ίσχυε σε όλο το Σύμπαν είτε ότι η βαρύτητα δεν ήταν η μοναδική δύναμη υπεύθυνη για τη διατήρηση των συγκεντρώσεων ύλης που ονομάζουμε γαλαξίες, ή ότι υπήρχε μία τεράστια άλως αόρατης ύλης γύρω από τους περισσότερους γαλαξίες. Με το έργο της η Ρούμπιν από το 1980 κατοχύρωσε την υπόθεση της σκοτεινής ύλης για τους περισσότερους αστρονόμους, ενώ ο ελβετός, βουλγαρικής καταγωγής, φυσικός Φριτζ Τζβίκι από το 1933 είχε κάνει λόγο για μια dunkle Materie, δηλαδή «σκοτεινή ύλη». Το μολύβι και το σφυρί Είναι μεγάλος ο πειρασμός και για τον επιστήμονα και για τον δημοσιογράφο να βγάλει κάτι που θα περιέχει και μια φράση του τύπου «Ο Αϊνστάιν έχει κάνει λάθος». Ξέρει πως έχει εξασφαλισμένη την προσοχή του κόσμου. Και είναι αλήθεια πως ο Αϊνστάιν έκανε λάθη, κάποια μάλιστα τα παραδέχθηκε και ο ίδιος ενώ για κάποια δεν συμφώνησε ποτέ. Κάποτε είχε βάλει έναν παράγοντα στις εξισώσεις του που προνοούσε για την περίπτωση ενός Σύμπαντος διαστελλόμενου. Μετά τον αφαίρεσε και τελικά αποδείχθηκε πως πραγματικά ζούμε σε ένα διαστελλόμενο Σύμπαν και μάλιστα επιταχυνόμενα όπως αποδείχθηκε το 1998, με την είδηση να έρχεται πάλι από παρατηρητήριο στη Χιλή. Αντί όμως για την επιδίωξη δημιουργίας εντυπώσεων όπως συνέβη και τώρα με τη χαρτογράφηση από την ομάδα-DES, είναι προτιμότερο να σκύβουμε το κεφάλι και να δουλεύουμε περισσότερο επάνω στο πρόβλημα. Η διαφορά στις δύο τιμές είναι μόλις 2,3 μονάδες απόκλισης. Τον τόνο για το τι πρέπει να γίνει στη συνέχεια έδωσε ένα από τα ηγετικά στελέχη αυτής της πολυάριθμης ομάδας, ο Οφερ Λάχαβ, του Πανεπιστημίου UCL, ειδικευμένος στην εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στην Αστροφυσική, που δήλωσε: «Μια πιθανότητα είναι κάποιες μετρήσεις να μην είναι σωστές. Κάποιοι ίσως το τραβήξουν έως το ότι ο Αϊνστάιν έχει κάνει λάθος. Κοιτάξτε, μην είστε τόσο χαλαροί. Υπάρχει κάτι εκεί που μπορεί να υποδεικνύει κάποια ασυμφωνία. Να δουλέψουμε εντατικά να καταλάβουμε τι συμβαίνει με τα εργαλεία που υπάρχουν αλλά να έχουμε και τα μάτια μας ανοιχτά γιατί μπορεί να είναι κάτι που θα οδηγούσε σε μια επανάσταση στη Φυσική». Αλλος αρπάζει με ευκολία το σφυρί για να συντρίψει το άγαλμα ενός διάσημου προσώπου ενώ το πλήθος ξεσπάει σε αλαλαγμούς και άλλος σιωπηλά με ένα μολύβι προσπαθεί να καταλάβει τι συνέβη. 400επιστήμονες από 25 διαφορετικά ερευνητικά ιδρύματα σε 7 χώρες εργάστηκαν για τη χαρτογράφηση.4μέτρα διάμετρο είχε το τηλεσκόπιο στη Χιλή και η κάμερα που χρησιμοποιήθηκε στις 758 νύχτες ήταν 570 Megapixel.29 επιστημονικές εργασίες εμφανίστηκαν σχεδόν την ίδια στιγμή με βάση το υλικό των παρατηρήσεων και έρχονται κι άλλες. Η κληρονομιά του μεγάλου φυσικού Θα μπορούσαμε να πούμε πως κάθε σώμα έχει τρεις διαφορετικούς τύπους μάζας. Για ένα μήλο που πέφτει από τη μηλιά μπορούμε με τη βοήθεια της επιτάχυνσης βαρύτητας g στον συγκεκριμένο τόπο και μιας ζυγαριάς που θα μας έδειχνε το βάρος του Β να υπολογίσουμε τη μάζα του από τον τύπο Β = M X g. Επίσης θα μπορούσαμε να επιταχύνουμε για λίγο το ίδιο μήλο ασκώντας του μια γνωστή δύναμη και υπολογίζοντας την επιτάχυνσή του. Από τον τύπο F = M X γ υπολογίζω πάλι τη μάζα του. Στη μια περίπτωση κάνουμε λόγο για βαρυτική μάζα και στην άλλη για αδρανειακή μάζα. Αριθμητικά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Αυτό ήταν μια τεράστια ανακάλυψη του ανθρώπινου μυαλού. Που αξιοποιήθηκε με τον ιδανικότερο τρόπο από τον Αϊνστάιν. Ο Γαλιλαίος ήταν αυτός που διαπίστωσε ότι στο κενό τα αντικείμενα ανεξάρτητα από το βάρος τους πέφτοντας από το ίδιο ύψος φθάνουν κάτω στον ίδιο χρόνο. Ο Αϊνστάιν σκέφθηκε πως ένας ελαιοχρωματιστής πέφτοντας (κατά λάθος) από τη σκάλα μέχρι να φθάσει κάτω δεν αισθάνεται το βάρος του. Ο Μπράιαν Γκριν με την επίδειξη που αναφέραμε στην αρχή απέδειξε με απλούστατο τρόπο ότι πέφτοντας το μπουκάλι το νερό δεν αισθάνεται το βάρος του, δεν πιέζουν τα ανώτερα στρώματα τα κατώτερα για να φύγει από τις οπές και γι’ αυτό σταματούν οι πίδακες. Το ότι τα πάντα φθάνουν στον ίδιο χρόνο κάτω πέφτοντας στο κενό είναι σήμερα η λεγόμενη ασθενής αρχή της ισοδυναμίας. Υπάρχει όμως και η ισχυρή λεγόμενη, που τη γνωρίζουμε χάρη στον Αϊνστάιν. Κατ’ αυτήν οι νόμοι της Φυσικής ισχύουν παντού στο Σύμπαν, ανεξάρτητα από κίνηση και βαρύτητα. Και αυτό ίσχυε πάντα από τον καιρό που σχηματίστηκε ο κόσμος. [Ως μια κάποια απόδειξη αναφέρονται οι λεγόμενοι φυσικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες στο Οκλο της Γκαμπόν ηλικίας 2 δισεκατομμυρίων ετών, όπου διαπιστώθηκαν διεργασίες με απόκλιση από σήμερα μόλις 1 στο δισεκατομμύριο.] Ο Νεύτων με τον γνωστό τύπο της παγκόσμιας έλξης υπολόγισε την ένταση που ασκούν οι βαρυτικές δυνάμεις αλλά δεν προσδιόρισε το πώς ασκούνται αυτές οι δυνάμεις. Ο Αϊνστάιν όμως πρώτα ανακάλυψε ότι τίποτα δεν τρέχει πιο γρήγορα από το φως. Αυτό είναι το πιο σταθερό πράγμα στον κόσμο, οπότε ο χρόνος είναι σχετικός(!), αφού ο καθένας και το κάθε τι που κινείται έχει άλλον χρόνο στο δικό του πλαίσιο αναφοράς. Οσο πιο γρήγορα κινείται τόσο πιο αργά περνάει ο χρόνος του. Στην συνέχεια αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν η δύναμη της βαρύτητας να αλλάζει τόσο ακαριαία αν αλλάξει μια μάζα, πιο γρήγορα και από το φως. Με τη βοήθεια και της αρχής της ισοδυναμίας κατάφερε να συνδέσει επιτάχυνση-βαρύτητα και καμπυλότητα του χώρου. Αρα η αιτία της κίνησης δεν είναι άλλη από την καμπυλότητα του χώρου που αλλάζει και γίνεται μεγαλύτερη όσο πιο μεγάλη είναι η μάζα ενός σώματος. Βάζοντας επάνω σε ένα ελαστικό ύφασμα μια βαριά σφαίρα οι μικρότερες σφαίρες που θα τοποθετήσουμε στο ύφασμα αναγκάζονται να κινηθούν γύρω από τη μεγάλη. Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις υπολογίστηκαν οι μάζες, η κίνηση και η κατανομή τους κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του Σύμπαντος και επιβεβαιώθηκε η δημιουργία βαρυτικών κυμάτων από τη συγχώνευση των μαύρων οπών. Μέχρι τώρα δεν διαψεύστηκαν οι υπολογισμοί. Περιμένουμε τη συνέχεια. https://www.tovima.gr/2021/07/03/science/ainstain-poioi-kai-giati-ton-fovountai/

Το Progress MS-17 συνδέθηκε με επιτυχία στον ISS Σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, στις 2 Ιουλίου 2021, στις 03:59:41 ώρα Μόσχας, το φορτηγό όχημα μεταφοράς Progress MS-17, το οποίο είχε ξεκινήσει από το κοσμοδρόμιο Baikonur δύο ημέρες νωρίτερα, ήταν ελλιμενισμένο. Οι λειτουργίες σύνδεσης και σύνδεσης στη μονάδα Poisk πραγματοποιήθηκαν σε αυτόματο τρόπο υπό την επίβλεψη ειδικών από το Κέντρο Ελέγχου Αποστολής του TsNIIMash, την Κύρια Ομάδα Επιχειρησιακού Ελέγχου της Energia Rocket and Space Corporation που πήρε το όνομά της από τον S.P. Ο Κορολέφ (μέρος της Κρατικής Εταιρείας "Roscosmos") και τα μέλη του ρωσικού πληρώματος του ISS-65, οι κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitsky και ο Peter Dubrov. Την Τετάρτη 30 Ιουνίου, το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1a με το όχημα μεταφοράς Progress MS-17 κυκλοφόρησε από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε κανονικά στις 02:27 ώρα Μόσχας από το μαξιλάρι 31. Περίπου εννέα λεπτά αργότερα, το διαστημικό σκάφος εκτοξεύτηκε σε τροχιά. Το διαστημικό "φορτηγό" παρέδωσε φορτία με συνολική μάζα άνω των 2,5 τόνων στο ISS, απαραίτητο για τη διατήρηση της πτήσης του σε επανδρωμένο τρόπο και την εφαρμογή του προγράμματος επιστημονικής και εφαρμοσμένης έρευνας επί του πλοίου. Μέσος όρος: 470 kg καυσίμου ανεφοδιασμού, 420 λίτρα πόσιμου νερού στις δεξαμενές Rodnik, 40 kg αέρα και οξυγόνου σε κυλίνδρους, καθώς και 1,509 kg διαφόρων εξοπλισμών και υλικών στο διαμέρισμα φορτίου, συμπεριλαμβανομένου εξοπλισμού πόρων και εγκαταστάσεων συντήρησης για το πλοίο συστήματα, συσκευασίες για διαστημικά πειράματα, ιατρικοί έλεγχοι και υγειονομικοί έλεγχοι, ενδύματα, τυποποιημένα σιτηρέσια και φρέσκα τρόφιμα για το πλήρωμα της 65ης κύριας αποστολής. Επιπλέον, ένα σύνολο φορτίων στόχου θα σταλεί στο σταθμό ως μέρος της εφαρμογής του ρωσικού προγράμματος επιστημονικής και εφαρμοσμένης έρευνας και πειραμάτων: Η συσκευασία "Neurolab" προορίζεται για τη διεξαγωγή μιας σειράς ιατρικών πειραμάτων "Pilot-T" για τη μελέτη της επίδρασης των μακροπρόθεσμων παραγόντων διαστημικής πτήσης στην ποιότητα της επαγγελματικής δραστηριότητας των κοσμοναύτων. τα υλικά του πειράματος «Διόρθωση» χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη αποτελεσματικών μέσων πρόληψης αλλαγών στον οστικό ιστό των αστροναυτών σε μηδενική βαρύτητα · Η συσκευασία "Biorisk" και "Constant-2" χρησιμεύει ως εργαστήριο για τη μελέτη της επίδρασης των παραγόντων διαστημικής πτήσης στην κατάσταση σύνθετων πρωτεϊνικών ενώσεων και στην επιβίωση μικροοργανισμών. το πείραμα Probiovit στοχεύει στην ανάπτυξη μιας τεχνολογίας για την παραγωγή φαρμακολογικών προϊόντων με ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες σε συνθήκες μικροβαρύτητας · Ο εξοπλισμός "ατμόσφαιρα UV" παρέχει λεπτομερή χαρτογράφηση της παγκόσμιας δομής της νυχτερινής λάμψης της ατμόσφαιρας της γης για τη μελέτη των μετεωρολογικών διαδικασιών και του διαστημικού καιρού. Αφού ολοκληρώσει τους απαραίτητους ελέγχους της στεγανότητας της άρθρωσης, οι κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitsky και Pyotr Dubrov θα ανοίξουν τις πόρτες μεταφοράς και θα εκτελέσουν τις τελικές εργασίες για την αποσυναρμολόγηση του μηχανισμού σύνδεσης, τη μεταφορά του συστήματος τροφοδοσίας Progress σε συνδυασμένη ισχύ και τη διατήρηση του φορτηγού πλοίου. Επί του παρόντος, υπάρχουν επτά μέλη του πληρώματος στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό: οι κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitsky και Petr Dubrov, οι αστροναύτες της NASA Mark Wande Hai, Shane Kimbrow και Megan MacArthur, ο αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας Tom Peske και ο αστροναύτης JAXA Akihiko Hoshide. Επιπλέον, δύο διαστημόπλοια φορτίου ρωσικής Progress MS, το επανδρωμένο Soyuz MS-18 και το American Crew Dragon Endeavour και το Cargo Dragon SpX-22 είναι αγκυροβολημένα στο ISS. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_07-02.html Η πέμπτη εκτόξευση δορυφόρων OneWeb από τη Vostochny ηταν επιτυχής. Μια επιτυχημένη εκτόξευση 36 δορυφόρων OneWeb πάνω στο όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b με την ανώτερη σκηνή του Fregat πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 1 Ιουλίου, από το ρωσικό κοσμοδρόμιο Vostochny. Η εκτόξευση του διαστημικού σκάφους πραγματοποιήθηκε βάσει των συμβάσεων της Glavkosmos (θυγατρικής της Roscosmos) από τον ευρωπαίο πάροχο υπηρεσιών εκτόξευσης Arianespace (διαχειρίζεται την εκτόξευση διαστημικού σκάφους OneWeb με τη χρήση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz) και της εταιρείας Starsem. Αυτή η εκτόξευση έγινε η πέμπτη πλήρως εμπορική εκτόξευση διαστημικού σκάφους από τη Vostochny. Εκτελέστηκε από την κοινή ομάδα, η οποία συνδύαζε τους ειδικούς των επιχειρήσεων Roscosmos - Progress Space Rocket Center, Lavochkin Association, TsENKI, Russian Space Systems, Glavkosmos και εκείνων των ξένων πελατών. Ο διαχωρισμός του ανώτερου σταδίου Fregat από το τρίτο στάδιο ήταν ονομαστικός. Κατά τη διάρκεια τρεισήμισι ωρών σύμφωνα με την ακολουθία πτήσης, το διαστημικό σκάφος διαχωρίστηκε από το άνω στάδιο εννέα φορές και εγχύθηκε σε τροχιές στόχους. Οι ξένοι πελάτες της Glavkosmos επιβεβαίωσαν ότι η εταιρεία έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Ο πελάτης έχει αποκτήσει το σήμα από όλους τους δορυφόρους. Οι δορυφόροι OneWeb low Earth orbit έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν στους καταναλωτές στο Διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας Διαδίκτυο. Η σημερινή κυκλοφορία αύξησε τον αριθμό των δορυφόρων OneWeb σε τροχιά σε 254 και η εταιρεία σχεδιάζει να εκτοξεύσει εκατοντάδες ακόμη. http://en.roscosmos.ru/22204/ Blue Origin: Μια 82χρονη επέλεξε ο Τζεφ Μπέζος ως συνταξιδιώτισσα στο Διάστημα. H 82χρονη σήμερα Ουάλι Φανκ δεν κατάφερε να γίνει αστροναύτης όταν το προσπάθησε τη δεκαετία του 1960. Θα πετάξει τελικά στο Διάστημα στις 20 Ιουλίου ως συνεπιβάτης του Τζεφ Μπέζος σε πτήση της εταιρείας του Blue Origin. Θα γίνει έτσι το πιο ηλικιωμένο πρόσωπο που θα ταξιδέψει στο διάστημα, ανακοίνωσε την Πέμπτη η εταιρεία Μαζί τους θα συνταξιδέψει ο αδελφός του Τζεφ Μπέζος, Μαρκ, καθώς και ο νικητής ενός διαγωνισμού που δεν έχει ακόμα αποκαλυφθεί. Τη δεκαετία του 1960, η Ουάλι Φανκ συμμετείχε στο ιδιωτικό πρόγραμμα Mercury 13, στο πλαίσιο του οποίου 13 γυναίκες υποβλήθηκαν στις ίδιες δοκιμασίες που έφεραν εις πέρας οι άνδρες αστροναύτες του προγράμματος Mercury. «Είχα πει ότι θα ήθελα να γίνω αστροναύτισσα. Όμως, κανείς δεν ήθελε να με πάρει. Δεν πίστευα ότι θα πήγαινα εκεί ψηλά μια ημέρα» δήλωσε η Φρανκ. «Κανείς δεν περίμενε τόσο πολύ», έγραψε ο Τζεφ Μπεζός σε ανάρτηση στο Instagram. «Καλώς ήρθες στην ομάδα, Ουάλι». Η Φανκ κατάφερε πάντως να γίνει η πρώτη επιθεωρήτρια της αμερικανικής υπηρεσίας πολιτικής αεροπορίας FAA. Πιλότος η ίδια, έχει συγκεντρώσει 19.600 ώρες πτήσης. Ο πύραυλος της Blue Origin, New Shepard, αναμένεται να απογειωθεί στις 20 Ιουλίου και να φθάσει στη γραμμή Κάρμαν, το επίσημο όριο του Διαστήματος σε ύψος 100 χιλιομέτρων. https://www.in.gr/2021/07/01/b-science/space/blue-origin-mia-82xroni-epelekse-o-tzef-mpezos-os-syntaksidiotissa-sto-diastima/

Οι κάμερες συνέλαβαν σπάνια χρυσή γάτα. Οι κάμερες συνέλαβαν εικόνες μιας σπάνιας χρυσής γάτας στα βορειοανατολικά της Καμπότζης, στην επαρχία Ρατανακίρη για πρώτη φορά, αυξάνοντας την ελπίδα για προσπάθεια διάσωσης και διατήρησης του είδους. Η χρυσή γάτα της Ασίας αναφέρεται ως είδος που απειλείται με εξαφάνιση στην Κόκκινη Λίστα της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) και υπάρχουν λίγες πληροφορίες για αυτήν. «Η παρουσία της χρυσής γάτας σπάνια καταγράφεται επειδή είναι ένα σπάνιο είδος μεταξύ των οκτώ ειδών τίγρης», ανέφερε στο Reuters ο Νεθ Φεάκτρα, εκπρόσωπος του υπουργείου Περιβάλλοντος. Οι εικόνες της γάτας, που ζυγίζει περίπου 9 κιλά έως 16 κιλά μέσα στο Εθνικό Πάρκο Virachey ήταν μέρος ενός τρίμηνου ερευνητικού προγράμματος για την άγρια ζωή με στόχο την καλύτερη διαχείριση των προσπαθειών διατήρησης, ανέφερε το υπουργείο. https://www.naftemporiki.gr/story/1743753/oi-kameres-sunelaban-spania-xrusi-gata

Λιώνει η «Τελευταία Περιοχή Πάγου» της Αρκτικής. Ονομάζεται «Τελευταία Περιοχή Πάγου» και είναι μια περιοχή στην θάλασσα Wandel βόρεια της Γροιλανδίας με μόνιμο παχύ στρώμα πάγου. Η περιοχή αποτελεί ένα από τα τελευταία καταφύγια για τις πολικές αρκούδες, τις φώκιες, τους θαλάσσιου ίππους και άλλα είδη. Ορισμένα από αυτά τα είδη ανάμεσα στα άλλα μεγαλώνουν εκεί τα μικρά τους. Ομάδα ερευνητών με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Communications Earth & Environment» αναφέρει ότι ένας συνδυασμός φαινομένων προκαλεί την εξαφάνιση των πάγων της περιοχής και μάλιστα με ταχύ ρυθμό. Σύμφωνα με τους ερευνητές από το 1979 υπάρχει μια σταδιακή συρρίκνωση των επιπέδων των πάγων στην συγκεκριμένη περιοχή εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα εμφανής. Όμως το καλοκαίρι του 2020 έκαναν την εμφάνιση τους στην περιοχή ασυνήθιστοι για την εποχή πολύ ισχυροί άνεμοι οι οποίοι απομάκρυναν μεγάλες ποσότητες χιονιού ενώ παράλληλα προκαλούσαν ρωγμές στους πάγους. Αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό με τις απώλειες των πάγων από την κλιματική αλλαγή και την αύξηση της θερμοκρασίας στην περιοχή δεν προκάλεσε μια επιπλέον συρρίκνωση των πάγων εκεί αλλά την εξαφάνιση τους σε σημαντικό ποσοστό. Είναι προφανές ότι η εξαφάνιση των πάγων σε αυτή την περιοχή θα προκαλέσει ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή. Όπως φαίνεται η περιοχή αυτή είναι πολύ πιο ευάλωτη στην κλιματική αλλαγή από όσο πιστευόταν μέχρι σήμερα και πρέπει τώρα να υπάρξει συντονισμένο ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για να διαπιστωθεί η κρισιμότητα της κατάστασης και να αναληφθούν δράσεις αντιμετώπισης του προβλήματος. https://www.naftemporiki.gr/story/1744883/lionei-i-teleutaia-perioxi-pagou-tis-arktikis

Το σέλας του Άρη κατέγραψε η αποστολή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έγιναν η πρώτη χώρα του αραβικού κόσμου που κατάφερε να στείλει μια αποστολή στον Άρη. Το σκάφος «Ελπίδα» καταγράφει άλλη μια πρωτιά αφού κατάφερε να εντοπίσει και να καταγράψει οπτικά το σέλας του Άρη που αποτελείται από τρεις τύπους κανείς εκ των οποίων δεν είναι ορατός στο γυμνό μάτι και απαιτούνται ειδικές κάμερες για την καταγραφή τους. Ο πρώτος τύπος σέλαος είναι το αποκαλούμενο από τους επιστήμονες «ξεχωριστό σέλας» που προκαλείται από την ηλιακή ακτινοβολία που χτυπά την ατμόσφαιρα στις περιοχές που έχει πέσει το σκοτάδι και είναι ένα φαινόμενο ορατό μόνο στο υπεριώδες τμήμα του φάσματος. Ο δεύτερος τύπος είναι το «διάχυτο σέλας» και κάνει την εμφάνιση του όταν υπάρχει μια ισχυρή ηλιακή καταιγίδα όπου τα σωματίδια με την υψηλότερη ενέργεια υποχρεώνουν ολόκληρη την ατμόσφαιρα του Άρη να φωτιστεί στο υπεριώδες τμήμα του φάσματος. O τρίτος τύπος είναι το «σέλας πρωτονίων» και δημιουργείται όταν πρωτόνια από τον ηλιακό άνεμο αλληλεπιδρούν με το υδρογόνο που υπάρχει στην ατμόσφαιρα του Άρη. Το σέλας του Άρη και οι διάφορες μορφές του εντοπίστηκαν τα τελευταία χρόνια από τις αποστολές MAVEN και Mars Express που βρίσκονται στον Κόκκινο Πλανήτη αλλά δεν είχε επιτευχθεί η φωτογράφιση τους. Οι εικόνες και τα δεδομένα της αποστολής των ΗΑΕ θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση των αλληλεπιδράσεων που υπάρχουν ανάμεσα στην ηλιακή ακτινοβολία με τα μαγνητικά πεδία αλλά και την ατμόσφαιρα του Άρη. Τα δεδομένα αυτά θα προστεθούν στις γνώσεις μας για τον Κόκκινο Πλανήτη αλλά και γενικότερα για διάφορα φαινόμενα που συμβαίνουν σε άλλους κόσμους μακριά από την Γη. https://www.naftemporiki.gr/story/1744540/to-selas-tou-ari-kategrapse-i-apostoli-ton-inomenon-arabikon-emiraton

Το θραύσμα πυραύλων Falcon 9 μπορεί να προσεγγίσει το διαστημικό σκάφος Progress MS-17 Το TsNIIMash Κύριες Πληροφορίες και το Αναλυτικό Κέντρο του Αυτοματοποιημένου Συστήματος Προειδοποίησης Επικίνδυνων Καταστάσεων στο Χώρο Κοντά στη Γη (ASPOS OKP, μέρος της Roscosmos) δείχνουν ένα διαστημικό σκάφος δορυφορικού συστήματος Starlink και ένα θραύσμα πυραύλου Falcon 9 που αναμένεται να προσεγγίσει το Progress MS-17 διαστημικό σκάφος την 1η Ιουλίου 2021. Τα προκαταρκτικά δεδομένα δείχνουν ότι ο δορυφόρος Starlink 1691 πλησιάζει το διαστημικό σκάφος Progress MS-17 στα 21:32 UTC σε απόσταση περίπου 1,5 km. Τρία λεπτά αργότερα, ένα κομμάτι ενός ενισχυτή Falcon 9 που ξεκίνησε το 2020 είναι να πλησιάσει το ρωσικό πλοίο σε απόσταση περίπου 500 μέτρων. Η προσέγγιση θα πραγματοποιηθεί 3,5 ώρες πριν από την αγκυροβόληση του φορτηγού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ο οποίος έχει προγραμματιστεί για 01:02 UTC στις 2 Ιουλίου. Ο ρωσικός έλεγχος σημαίνει ότι συνεχίζεται η παρακολούθηση της κατάστασης. http://en.roscosmos.ru/22203/ 50ή επέτειος από το θάνατο του πληρώματος Soyuz-11 Πριν από 50 χρόνια, στις 30 Ιουνίου 1971, οι σοβιετικοί κοσμοναύτες Georgy Dobrovolsky, Vladislav Volkov και Viktor Patsaev πέθαναν ως αποτέλεσμα μιας ασυνήθιστης αποσυμπίεσης του οχήματος καθόδου κατά την επιστροφή του επανδρωμένου διαστημικού σκάφους Soyuz-11 στη Γη μετά την ολοκλήρωση του πρώτου αποστολή στον τροχιακό σταθμό Salyut-1. ... Σήμερα, τα μέλη της αντιπροσωπείας της RSC Energia πήραν το όνομά τους από τον S.P. Η βασίλισσα έβαλε λουλούδια στον τοίχο του Κρεμλίνου στον τόπο ταφής του ηρωικού πληρώματος του διαστημικού σκάφους Soyuz-11 και τίμησε τη μνήμη των κοσμοναύτων με ένα λεπτό σιωπής. Διοργανώθηκε επίσης μια εκδήλωση πένθους με την τοποθέτηση στεφανιών στο μνημείο "Three Heroes" στο σημείο προσγείωσης του οχήματος καταγωγής Soyuz-11 στη στέπα του Καζακστάν. Η ομάδα της RSC Energia θα θυμάται πάντα τους πρώτους εξερευνητές του διαστήματος που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην ανάπτυξη της πυραυλικής και διαστημικής τεχνολογίας και της εξερεύνησης του διαστήματος. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-30_1.html

Τεράστια παγόβουνα έκαναν «κρουαζιέρες» σε τροπικές περιοχές του Ατλαντικού Ωκεανού. Αν και η παρουσία των πρώτων ανθρώπων στην αμερικανική ήπειρο τοποθετείται πριν από περίπου 13 -15 χιλιάδες έτη αν υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι που ζούσαν στα τροπικά νησιά της Φλόριντα πριν από τριάντα χιλιάδες έτη θα έγιναν μάρτυρες ενός μοναδικού φαινομένου. Θα έβλεπαν να κυκλοφορούν έξω από τις ακτές των νησιών παγόβουνα με μέγεθος παρόμοιο με αυτό του Πύργου του Άιφελ. Αυτό υποστηρίζουν με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Communications» ερευνητές της Γεωλογικής Επιθεώρησης των ΗΠΑ που αποτελεί κυβερνητική υπηρεσία και του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole. Σύμφωνα με τους ερευνητές εκείνη την χρονική περίοδο παγόβουνα με ύψος 300 μέτρων ξεκινούσαν από τον Καναδά και έφταναν στο νησιωτικό αρχιπέλαγος Φλόριντα Κις με τα εκατοντάδες παραδεισένια νησιά. «Η ιδέα ότι παγόβουνα ταξίδευαν στην Φλόριντα είναι εκπληκτική. H εμφάνιση παγόβουνων σε τόσο χαμηλά γεωγραφικά πλάτη και ειδικά σε αυτή την περιοχή είναι μη αναμενόμενη όχι μόνο επειδή οι συνθήκες εκεί θα έπρεπε να έχουν λιώσει τα παγόβουνα αλλά και επειδή αυτά κατάφεραν να περάσουν το Ρεύμα του Κόλπου» αναφέρει ο δρ. Άλαν Κοντρόν, ειδικός στα κλιματικά μοντέλα του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου Woods Hole, επικεφαλής της μελέτης. Οι ερευνητές πραγματοποίησαν χαρτογράφηση του πυθμένα σε εικόνες υψηλής ανάλυσης, προσομοιώσεις παγόβουνων και ραδιοχρονολόγηση άνθρακα σε μικροσκοπικά όστρακα foraminifera που βρίσκονται σε ιζήματα η παρουσία των οποίων αποκαλύπτει διαφόρων ειδών δεδομένα και χρησιμοποιούνται σε τέτοιου είδους μελέτες. Τα δεδομένα που προέκυψαν από όλη την εργασία αποκάλυψαν ότι πριν από 30 χιλιάδες έτη τουλάχιστον 700 τεράστια παγόβουνα ταξίδεψαν από τον Καναδά στα τροπικά νερά της Φλόριντα. Σύμφωνα με τους ερευνητές μεγάλοι παγετώνες κατέρρεαν και έλιωναν και το νερό τους δημιουργούσε ένα ψυχρό θαλάσσιο ρεύμα που κινούνταν με ταχύτητα προς τον νότο συμπαρασύροντας μαζί του τα παγόβουνα που έφταναν στην Φλόριντα κάνοντας ένα είδος θαλάσσιου σερφ πάνω σε αυτά τα ρεύματα. Ήταν τόσο ισχυρά και γρήγορα αυτά τα ρεύματα που κατάφερναν να υπερνικήσουν το Ρεύμα του Κόλπου που κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση και υπό κανονικές συνθήκες θα οδηγούσε τα παγόβουνα που είχαν… λοξοδρομήσει προς τις περιοχές από όπου ξεκίνησαν. https://www.naftemporiki.gr/story/1743991/terastia-pagobouna-ekanan-krouazieres-se-tropikes-perioxes-tou-atlantikou-okeanou

Η Ισλανδία ίσως είναι η κορυφή μιας βυθισμένης ηπείρου. Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής γεωλόγους του Πανεπιστημίου Ντάραμ στη Βρετανία διατύπωσε μια θεωρία που έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον αν και σε πρώτη τουλάχιστον φάση η επιστημονική κοινότητα είναι επιφυλακτική. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η Ισλανδία είναι ότι κατάφερε να παραμείνει πάνω από το νερό από μια τεράστιας έκτασης περιοχή η οποία αποτελούσε μέρος της Παγγαίας, της πιο πρόσφατης υπερηπείρου του πλανήτη μας. Σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία η στεριά στην Γη χωριζόταν σε μεγάλα τμήματα τα οποία κατά περιόδους ενώνονταν και μετά διαλύονταν δημιουργώντας υπερηπείρους. Η πιο πρόσφατη υπερήπειρος ήταν η Παγγαία η οποία συναρμολογήθηκε πριν από πρίπου 355 εκατ. έτη και άρχισε να διαλύεται πριν από περίπου 175 εκατ. έτη δημιουργώντας τον παγκόσμιο χάρτη περίπου όπως τον γνωρίζουμε σήμερα. Σύμφωνα με τους ερευνητές ένα κομμάτι της Παγγαίας είχε έκταση από εξακόσιες χιλιάδες ως ένα εκατομμύριο τετρ. χλμ. και εκτεινόταν από τον Βόρειο Ατλαντικό μέχρι την Βρετανία. Αυτό το κομμάτι οι ερευνητές θεωρούν ότι ήταν μια άγνωστη μέχρι σήμερα ήπειρος της Παγγαίας την οποία ονόμασαν «Ισλανδική» ήπειρο. Η ήπειρος αυτή βυθίστηκε και το μόνο που απέμεινε από αυτή είναι η Ισλανδία. Αν αυτή η νέα θεωρία ισχύει τότε καταρρίπτεται η κρατούσα θεωρία τόσο για τον σχηματισμό του εξωτερικού φλοιού του Βόρειου Ατλαντικού όσο και για τον σχηματισμό ηφαιστειακών νησιών όπως η Ισλανδία. Οι ερευνητές αναφέρουν μάλιστα ότι αν ο εξωτερικός φλοιός της περιοχής είναι πράγματι πρώην κομμάτι μιας ηπείρου τότε θα υπάρχουν πλούσια αποθέματα μετάλλων και υδρογονανθράκων. Προτείνουν την συνέχιση των ερευνών είτε με μελέτη έμμεσων ευρημάτων όπως κρυστάλλων ζιρκονίου που μπορούν να υποδείξουν την ηλικία και καταγωγή διαφόρων πετρωμάτων είτε διεισδύοντας στον κατώτερο φλοιό της Ισλανδίας για να μελετηθούν δείγματα και να διαπιστωθεί αν διαθέτουν χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε μια ήπειρο. https://www.naftemporiki.gr/story/1744061/i-islandia-isos-einai-i-korufi-mias-buthismenis-ipeirou

Πυκνώνει το μυστήριο με τις «υπόγειες λίμνες» του Άρη. Αν πράγματι υπάρχουν υπόγειες λίμνες υγρού νερού στον νότιο πόλο του Άρη, μάλλον είναι πολύ περισσότερες από ό,τι νομίζαμε. Νέα μελέτη της NASA εντοπίζει ακόμα περισσότερες ύποπτες περιοχές, χωρίς όμως να απαντά στο μεγάλο ερώτημα του εάν πρόκειται για νερό ή κάτι άλλο. Το μυστήριο απασχολεί την υπηρεσία από το 2018, όταν το ραντάρ του ευρωπαϊκού δορυφόρου Mars Express κατέγραψε μυστηριώδεις ανακλάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να προέρχονται από λίμνη διαμέτρου 19 χιλιομέτρων, θαμμένη κάτω από 1,6 χιλιόμετρα πάγου. Η ίδια ερευνητική ομάδα συνέχισε την έρευνα σε μια μεγαλύτερη περιοχή του νότιου πόλου και το 2019 παρουσίασε ενδείξεις για ακόμα τρεις υπόγειες λίμνες, με διάμετρο γύρω στα δέκα χιλιόμετρα η καθεμία. Τώρα, μια νέα μελέτη του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA προσφέρει ενδείξεις για δεκάδες ακόμα ύποπτες περιοχές. Και αυτή τη φορά, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα του ραντάρ MARSIS με το οποίο εξετάζει την επιφάνεια του Άρη το Mars Express. «Δεν γνωρίζουμε αν τα σήματα προέρχονται από υγρό νερό ή όχι, δείχνουν όμως να είναι πιο εκτεταμένα από ό,τι πρότεινε η αρχική δημοσίευση [του 2018]» δηλώνει σε ανακοίνωση της NASA o Τζέφρι Πλοτ του JPL, υπεύθυνος του MARSIS και μέλος της ομάδας που υπογράφει τη μελέτη στο Geophysical Research Letters. «Είτε το υγρό νερό υπάρχει σε αφθονία κάτω από τον νότιο πόλο του Άρη, είτε τα σήματα αντιστοιχούν σε κάτι διαφορετικό» καταλήγει. Τα σήματα καταγράφηκαν σε μια περιοχή του νότιου πόλου που καλύπτεται από εναλλασσόμενα στρώματα πάγου νερού, σκόνης και ξηρού πάγου (παγωμένου διοξειδίου του άνθρακα). Τα ραδιοκύματα του τροχιακού ραντάρ επιτρέπουν την χαρτογράφηση όχι μόνο της επιφάνειας αλλά και του υπεδάφους, αφού ένα μέρος τους διαπερνά τον πάγο και ανακλάται από υποκείμενα στρώματα. Συνήθως, τα ραδιοκύματα χάνουν ενέργεια καθώς περνούν κάτω από την επιφάνεια και επιστρέφουν στον δορυφόρο εξασθενημένα. Όμως στα σημεία που εντοπίζει η νέα μελέτη τα κύματα που ανακλώνται στο υπέδαφος ήταν πιο ισχυρά από ότι στην επιφάνεια. Αυτό υποδεικνύει ότι κάτω από την επιφάνεια κρύβεται μια επίπεδη επιφάνεια, πιθανώς η επιφάνεια υπόγειων λιμνών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ύποπτοι σχηματισμοί βρίσκονται λιγότερο από 1,5 χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια, ένα βάθος στο οποίο η θερμοκρασία εκτιμάται ότι υπερβαίνει τους -63 βαθμούς Κελσίου. Στη θερμοκρασία αυτή το νερό δεν μπορεί να παραμείνει σε υγρή φάση, ακόμα κι αν περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις αλάτων που μειώνουν το σημείο πήξης. Αν πρόκειται πράγματι για λίμνες, κάτι πρέπει να κρατά τη θερμοκρασία σε ασυνήθιστα υψηλά επίπεδα. Σύμφωνα με προηγούμενη μελέτη, το εσωτερικό του Άρη δεν είναι αρκετά ζεστό για να κρατά υγρές τις λίμνες. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι η περιοχή θερμάνθηκε λόγω ηφαιστειακής δραστηριότητας. «Δεν έχουμε όμως ενδείξεις για πρόσφατη ηφαιστειακή δραστηριότητα στο νότιο πόλο του Άρη, οπότε η εξήγηση αυτή φαίνεται απίθανη» λέει ο Αντίτια Κούλερ, ο οποίος συμμετείχε στη μελέτη όταν εργαζόταν στο JPL. Όπως φαίνεται, το μεγάλο μυστήριο παραμένει. Τουλάχιστον όμως η νέα μελέτη υποδεικνύει τα σημεία όπου πρέπει να εστιαστούν οι επόμενες έρευνες, λένε οι ερευνητές. Στις φωτογραφίες το κάλυμμα του νότιου πόλου αποτελείται από πάγο νερού και πάγο διοξειδίου του άνθρακα (ESA) καθως και σε μια περιοχή του νότιου πόλου τα ύποπτα σημεία σημειώνονται με χρωματιστές κουκίδες (ESA/NASA/JPL-Caltech) https://www.in.gr/2021/06/30/b-science/space/pyknonei-mystirio-tis-ypogeies-limnes-tou-ari/

Μαύρες τρύπες συνελήφθησαν για πρώτη φορά να καταβροχθίζουν άστρα νετρονίων. Αστροφυσικοί σε όλο τον κόσμο περίμεναν για χρόνια το πολυπόθητο σήμα που ανιχνεύθηκε τον Ιανουάριο του 2020: κύματα στον χωροχρόνο που δημιουργήθηκαν όταν μια μαύρη τρύπα κατάπιε ένα άστρο νετρονίων, το λείψανο ενός μεγάλου άστρου που έπαψε να λάμπει. Το πρώτο σήμα ήταν όμως μόνο η αρχή: δέκα ημέρες αργότερα, το πρωτοφανές φαινόμενο καταγράφηκε για δεύτερη φορά σε άλλη γειτονιά του Σύμπαντος. «Είναι η πρώτη φορά που μπορέσαμε να ανιχνεύσουμε τη σύγκρουση ανάμεσα σε μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίων οπουδήποτε στο Σύμπαν» δήλωσε ο Πάτρικ Μπρέιντι του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, εκπρόσωπος του αμερικανικού προγράμματος LIGO. Τις τελευταίες δεκαετίες οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει διάφορα «δυαδικά συστήματα», όπως άστρα που κινούνται σε τροχιά γύρω από άλλα άστρα, άστρα νετρονίων που γυροφέρνουν άλλα άστρα νετρονίων, καθώς και μαύρες τρύπες που περιφέρονται γύρω από άλλες μελανές οπές. Εδώ και 50 χρόνια υποψιάζονταν ότι υπάρχουν και δυαδικά συστήματα που αποτελούνται από μια μαύρη τρύπα και ένα άστρο νετρονίων, μέχρι σήμερα όμως η υποψία παρέμενε ανεπιβεβαίωτη. Ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο Οι δύο ανιχνευτές LIGO που λειτουργούν σε διαφορετικές τοποθεσίες των ΗΠΑ σχεδιάστηκαν για την ανίχνευση των βαρυτικών κυμάτων, ενός φαινομένου που είχε προβλεφθεί το 1916 από τον Άλμπερτ Άινσταιν ως συνέπεια της γενικής σχετικότητας Ο μεγάλος φυσικός είχε υπολογίσει ότι η επιτάχυνση σωμάτων μεγάλης μάζας, όπως μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίων που πέφτουν σπειροειδώς το ένα προς το άλλο και τελικά συγκρούονται, πρέπει να δημιουργούν ομόκεντρα κύματα στο χωροχρόνο, τα οποία ονομάστηκαν βαρυτικά κύματα επειδή παραμορφώνουν το χωροχρόνο όπως η βαρύτητα. Ουσιαστικά, τα βαρυτικά κύματα τεντώνουν το χώρο σε μια διάσταση (ας πούμε κατά μήκος) και τον συμπιέζουν σε μια άλλη (ας πούμε κατά πλάτος). Η πρόβλεψη του Αϊνστάιν παρέμενε ανεπιβεβαίωτη μέχρι το 2015, όταν οι ανιχνευτές LIGO ανίχνευσαν βαρυτικά κύματα από τη σύγκρουση δύο μελανών οπών. Η ανακάλυψη τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσικής του 2018, καθώς άνοιξε τον δρόμο για την παρατήρηση του Σύμπαντος με ένα νέο εργαλείο. Έκτοτε, το LIGO έχει ανιχνεύσει πολυάριθμες συγκρούσεις ανάμεσα σε ουράνια σώματα, όχι όμως και συγκρούσεις μελανών οπών με άστρα νετρονίων. Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο έγκριτο The Astrophysical Journal από ομάδα 1.000 και πλέον ερευνητών, επιβεβαιώνει ότι ζευγάρια μελανών οπών και άστρων νετρονίων όντως υπάρχουν. https://iopscience.iop.org/article/10.3847/2041-8213/ac082e Το πρώτο σήμα καταγράφηκε στις 5 Ιανουαρίου 2020. Ήταν βαρυτικά κύματα που διαδίδονται στο Σύμπαν εδώ και 900 εκατομμύρια χρόνια, όταν μια μαύρη τρύπα με μάζα 8,9 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου κατάπιε ένα άστρο νετρονίων με μάζα 1,9 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου. Το δεύτερο σήμα ανιχνεύθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 2020 και υπολογίζεται ότι προήλθε από τη σύγκρουση μιας μαύρης τρύπας με 5,7 ηλιακές μάζες και ενός άστρου νετρονίων με μιάμιση ηλιακή μάζα. Ένα από τα δύο σήματα καταγράφηκε όχι μόνο από το LIGO αλλά και από τον ιταλικό ανιχνευτή VIRGO και τον ιαπωνικό KARGA, κάτι που επιβεβαιώνει την ανακάλυψη. Κοσμικά ζευγάρια Πώς όμως έτυχε να συγκρουστούν οι μαύρες τρύπες με τα άστρα νετρονίων; Και τα δύο αυτά σώματα σχηματίζονται από την κατάρρευση μεγάλων άστρων που έχουν εξαντλήσει τα πυρηνικά καύσιμά τους. Όταν η μάζα του ετοιμοθάνατου άστρου είναι μεγαλύτερη από ένα όριο, το άστρο εκρήγνυται και μετατρέπεται σε μαύρη τρύπα. Αν η μάζα είναι λίγο μικρότερη προκύπτει ένα άστρο νετρονίων, ένα μικρό αλλά εξαιρετικά πυκνό σώμα που εκπέμπει ασθενική μόνο ακτινοβολία. Θεωρητικά, μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να τύχει να συναντήσει στον δρόμο της ένα άστρο νετρονίων, οπότε η βαρύτητα ενώνει τα δύο σώματα σε ζευγάρι. Πιο συχνά, δύο άστρα διαφορετικής μάζας που κινούνται σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο πεθαίνουν το ένα μετά το άλλο, οπότε το πρώτο δίνει μια μαύρη τρύπα και το δεύτερο ένα άστρο νετρονίων. Η ανίχνευση των δύο πρώτων συγκρούσεων επιβεβαιώνει οριστικά τα μοντέλα της κοσμολογίας, τα οποία προβλέπουν την ύπαρξη τέτοιων ζευγαριών, λένε οι ερευνητές. Περισσότερες πληροφορίες για αυτά τα κοσμικά ζεύγη αναμένονται τα επόμενα χρόνια. Ο ανιχνευτής VIRGO αναβαθμίζεται για να αυξηθεί η ευαισθησία του και πρόκειται να αξιοποιηθεί για νέο γύρο παρατηρήσεων σε συνεργασία με το LIGO που προγραμματίζεται να ξεκινήσει τον Ιούνιο του 2021 το νωρίτερο. Ακόμα ένας ανιχνευτής προγραμματίζεται να εγκατασταθεί στην Ινδία. https://www.in.gr/2021/06/29/b-science/space/mayres-trypes-synelifthisan-gia-proti-fora-na-katavroxthizoun-astra-netronion/

Αστρονόμοι ανακάλυψαν τον μικρότερο και με μεγαλύτερη μάζα «λευκό νάνο» που έχει ποτέ βρεθεί. Αμερικανοί και άλλοι αστρονόμοι ανακάλυψαν τον μικρότερο και με μεγαλύτερη μάζα λευκό νάνο που έχει ποτέ βρεθεί στο σύμπαν. Έχει μάζα κατά 35% μεγαλύτερη του Ήλιου, παρόλο που ξεπερνά ελάχιστα σε μέγεθος τη Σελήνη, έχοντας διάμετρο μόνο 4.300 χιλιομέτρων (έναντι 3.475 χλμ. του φεγγαριού). Πρόκειται για ένα βαρύ άστρο, σε απόσταση 130 ετών φωτός από τη Γη, το οποίο έχει προέλθει από τη συγχώνευση δύο άλλων μικρότερων λευκών νάνων. Οι επιστήμονες, με επικεφαλής την αστροφυσικό Ilaria Caiazzo του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», επιβεβαίωσαν την ανακάλυψη τόσο με επίγεια τηλεσκόπια της Καλιφόρνια και της Χαβάης, όσο και με διαστημικά (το ευρωπαϊκό Gaia και το αμερικανικό Neil Gehrels Swift). Ο εν λόγω λευκός νάνος ZTF J1901+1458 διαθέτει ένα πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο, σχεδόν ένα δισεκατομμύριο φορές ισχυρότερο από εκείνο του Ήλιου. Το άστρο, που έχει ηλικία μόνο 100 εκατομμυρίων ετών σε αυτή τη μορφή, περιστρέφεται με αστραπιαία ταχύτητα γύρω από τον άξονα του, διαγράφοντας μια πλήρη περιστροφή κάθε επτά λεπτά (έναντι 27 ημερών του Ήλιου). Οι λευκοί νάνοι είναι τα απομεινάρια της βαρυτικής κατάρρευσης άστρων που κάποτε είχαν έως οκτώ ηλιακές μάζες. Ο δικός μας Ήλιος, αφού διογκωθεί σε ερυθρό γίγαντα σε περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, τελικά θα αποβάλει τα εξωτερικά στρώματα του και θα συρρικνωθεί σε ένα πυκνό λευκό νάνο. Σχεδόν το 97% των άστρων καταλήγουν λευκοί νάνοι. Μόνο οι μαύρες τρύπες και τα άστρα νετρονίων έχουν μεγαλύτερη πυκνότητα από τους λευκούς νάνους. https://www.in.gr/2021/07/01/b-science/space/astronomoi-anakalypsan-ton-mikrotero-kai-megalyteri-maza-leyko-nano-pou-exei-pote-vrethei/

Η ενότητα Science έχει εγκριθεί για ανεφοδιασμό. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, πραγματοποιήθηκε συνάντηση της τεχνικής διαχείρισης για την εφαρμογή του προγράμματος ολοκληρωμένων δοκιμών της διαστημικής κεφαλής (CHM) της εργαστηριακής ενότητας πολλαπλών χρήσεων (MLM) "Nauka" στη συναρμολόγηση και το κτίριο δοκιμών του ιστότοπου 254. Μετά τα αποτελέσματα της συνάντησης, αποφασίστηκε να γίνει δεκτή η MLM "Nauka" ως μέρος της CSC σε επιχειρήσεις ανεφοδιασμού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασιών στο πρατήριο καυσίμων του χώρου, 31 ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos θα γεμίσουν τη μονάδα με εξαρτήματα καυσίμου και συμπιεσμένα αέρια. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών ανεφοδιασμού, το MLM Nauka KGC θα παραδοθεί στο παγκόσμιο τεχνικό συγκρότημα του ιστότοπου 92 για σύνδεση με το τρίτο στάδιο του οχήματος εκτόξευσης Proton-M. Το εργαστήριο πολλαπλών χρήσεων "Science" είναι μια ερευνητική ενότητα του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που αναπτύχθηκε από την RSC Energia και πήρε το όνομά της S.P. Το Korolev, μαζί με το Κρατικό Κέντρο Έρευνας και Παραγωγής πήρε το όνομά του Μ.Β. Khrunichev προκειμένου να επεκταθεί η λειτουργικότητα του ISS Russian Segment. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-29.html

Fugaku: Ιαπωνικός υπερυπολογιστής διατηρεί τη θέση του ως ο ταχύτερος του κόσμου. Ο υπερυπολογιστής Fugaku, δημιούργημα της ιαπωνικής Fujitsu και του εθνικού ινστιτούτου ερευνών Riken της Ιαπωνίας, υπερασπίστηκε τον τίτλο του σαν ο «ταχύτερος στον κόσμο», νικώντας τους ανταγωνιστές από Κίνα και Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Fugaku κατάφερε να παραμείνει στην κορυφή της λίστας TOP500 επιτυγχάνοντας ταχύτητα 442 petaflops. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο υπέρ-υπολογιστής Summit της IBM με σκορ 148 petaflops. Η συγκεκριμένη λίστα καταρτίζεται από ένα διεθνές πάνελ ειδικών και δημοσιεύεται κάθε Ιούνιο και Νοέμβριο. Πέρα από την πρώτη θέση της γενικής κατάταξης ο υπερυπολογιστής της Fujitsu πέτυχε πρωτιές σε εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και στην επεξεργασία big data. Ο Fugaku αποτελεί τον επόμενης γενιάς υπερυπολογιστή που διαδέχθηκε στην Ιαπωνία τον υπολογιστή K, ο οποίος κατατάχτηκε πρώτος το 2011. Για την κατασκευή του Fugaku δαπανήθηκε το ποσό των 1,22 δισεκατομμυρίων δολαρίων ενώ κατέστη πλήρως επιχειρησιακός τον Μάρτιο. Λόγω της υψηλής επεξεργαστικής του ισχύος αποτελεί ιδανική επιλογή για επεξεργασία big data και για την ανάπτυξη φαρμακευτικών προϊόντων. Η ιαπωνική ένωση αυτοκινητοβιομηχανιών σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει τον Fugaku στην ανάπτυξη δομής οχημάτων που θα είναι πιο ανθεκτικά σε συγκρούσεις χρησιμοποιώντας Τεχνητή Νοημοσύνη. Επιπλέον, ήδη η Fujitsu Japan έχει ξεκινήσει την μελέτη χημικών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της Covid χρησιμοποιώντας τις ικανότητες προσομοίωσης του Fugaku. Αν και ένας υπερυπολογιστής από την Ιαπωνία βρέθηκε πρώτος στη συγκεκριμένη κατάταξη είναι γεγονός ότι ο συγκεκριμένος τομέας είναι στην ουσία μία κούρσα με μόνο δύο αντιπάλους: τις ΗΠΑ και την Κίνα. Οι δύο χώρες χρησιμοποιούν τα συστήματα που αναπτύσσουν όχι μόνο για βιομηχανικούς λόγους αλλά επίσης και για στρατιωτική έρευνα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εργάζονται ήδη σε επόμενης γενιάς μηχανήματα που θα είναι ισχύος exascale (1 exaflop ισούται με 1.000 petaflops) και θα είναι τουλάχιστον δύο φορές ταχύτερα από τον Fugaku. Ο Frontier του Oak Ridge National Laboratory και η Aurora του Argonne National Laboratory αναμένεται να καταστούν λειτουργικοί εντός του έτους. Από την άλλη πλευρά οι κινεζικές προσπάθειες ανάπτυξης υπερυπολογιστών παραμένουν κρατικό μυστικό, αλλά σύμφωνα με φήμες τις οποίες επικαλείται η ιστοσελίδα Nikkei Asia ήδη αναπτύσσεται ο διάδοχος του πάλαι ποτέ κινέζικου ταχύτερου supercomputer. Δεν αποκλείεται δηλαδή και η Κίνα να έχει έτοιμο το δικό της exascale μηχάνημα εντός του έτους. Ενδεικτικό του ανταγωνισμού ανάμεσα σε Κίνα και ΗΠΑ είναι ότι τον Απρίλιο το αμερικανικό υπουργείο Εμπορίου σταμάτησε τις εξαγωγές υλικού προς επτά κινέζικες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ανάπτυξη υπερυπολογιστών, εντάσσοντάς τες στην περίφημη Entity List. https://www.in.gr/2021/06/29/b-science/technology/fugaku-iaponikos-yperypologistis-diatirei-ti-thesi-tou-os-o-taxyteros-tou-kosmou/

Το φορτηγό όχημα Progress MS-17 ξεκίνησε για τον ISS Σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσεων προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, σήμερα, 30 Ιουνίου 2021, στις 02:27:20 ώρα Μόσχας, το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1 ξεκίνησε με επιτυχία από τον εκτοξευτή Νο. 6 του ιστότοπου Νο. 31 (Vostok) του κοσμοδρόμου Baikonur. "Με το φορτηγό πλοίο Progress MS-17. Μετά από 8 λεπτά 49 δευτερόλεπτα, καταγράφηκε ο φυσιολογικός διαχωρισμός του διαστημικού σκάφους και του τρίτου σταδίου του φορέα, στη συνέχεια αποκαλύφθηκαν τα ηλιακά πάνελ και οι κεραίες. Το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1a ξεκίνησε με επιτυχία ένα ρωσικό διαστημικό σκάφος στην τροχιά του. Οι ειδικοί της κύριας επιχειρησιακής ομάδας ελέγχου πτήσης του ρωσικού τμήματος του διεθνούς διαστημικού σταθμού (Rocket and Space Corporation Energia που πήρε το όνομά του από τον SP Korolev, μέρος της κρατικής εταιρείας Roscosmos) έχουν ξεκινήσει τον έλεγχο πτήσης. Παράμετροι τροχιάς του φορτηγού οχήματος Progress MS-17: περίοδος κυκλοφορίας - 88,54 λεπτά. τροχιακή κλίση - 51,67 μοίρες. ελάχιστο τροχιακό υψόμετρο - 193,06 χλμ. το μέγιστο τροχιακό υψόμετρο είναι 240,87 χλμ. Η αυτόνομη πτήση του φορτηγού οχήματος Progress MS-17 προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με ένα διήμερο πρόγραμμα, ενώ η αγκύρωση στο Small Research Module "Poisk" του ρωσικού τμήματος έχει προγραμματιστεί για τις 2 Ιουλίου 2021 στις 04: 02 ώρα Μόσχας. Το Docking προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί αυτόματα υπό τον έλεγχο ειδικών από το Κέντρο Ελέγχου Αποστολών του TsNIIMash (συμπεριλαμβανομένου του Roskosmos) και των Ρώσων μελών του πληρώματος της αποστολής ISS-65 - κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitsky και Peter Dubrov. Θα παραδώσει στο ISS 470 κιλά καυσίμου ανεφοδιασμού, 420 λίτρα πόσιμου νερού στις δεξαμενές του συστήματος Rodnik, 40 κιλά αέρα και οξυγόνου σε κυλίνδρους, καθώς και 1,509 κιλά διαφόρων εξοπλισμών και υλικών στο χώρο αποθήκευσης φορτίου, συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού πόρων και εγκαταστάσεις συντήρησης για συστήματα επί του σκάφους, συσκευασία για διαστημικά πειράματα, ιατρικός έλεγχος και είδη υγιεινής και υγιεινής, είδη ένδυσης, τυποποιημένα τρόφιμα και φρέσκα τρόφιμα για το πλήρωμα της 65ης μακροχρόνιας αποστολής. Επιπλέον, ένα σύνολο φορτίων στόχου θα σταλεί στο σταθμό ως μέρος της εφαρμογής του ρωσικού προγράμματος επιστημονικής και εφαρμοσμένης έρευνας και πειραμάτων: Η συσκευασία "Neurolab" για τη διεξαγωγή ιατρικών πειραμάτων "Pilot-T" για τη μελέτη της επίδρασης των μακροπρόθεσμων παραγόντων διαστημικής πτήσης στην ποιότητα της επαγγελματικής δραστηριότητας των κοσμοναυτών. υλικά του πειράματος "Διόρθωση" για την ανάπτυξη αποτελεσματικών μέσων πρόληψης αλλαγών στον οστικό ιστό των αστροναυτών σε μηδενική βαρύτητα. συσκευασία "Biorisk" και "Constant-2" για τη μελέτη της επίδρασης των παραγόντων διαστημικής πτήσης στην κατάσταση σύνθετων πρωτεϊνικών ενώσεων και στην επιβίωση μικροοργανισμών. το πείραμα Probiovit στοχεύει στην ανάπτυξη μιας τεχνολογίας για την παραγωγή φαρμακολογικών προϊόντων με ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες υπό συνθήκες μικροβαρύτητας · Ο εξοπλισμός "ατμόσφαιρα UV" παρέχει λεπτομερή χαρτογράφηση της παγκόσμιας δομής της νυχτερινής λάμψης της ατμόσφαιρας της γης για τη μελέτη των μετεωρολογικών διαδικασιών και του διαστημικού καιρού. Η πτήση του φορτηγού οχήματος μεταφοράς Progress MS-17 στο πλαίσιο του προγράμματος της 78ης αποστολής εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού είναι αφιερωμένη στην 75η επέτειο του σχηματισμού του Γραφείου Ειδικού Σχεδιασμού OKB-1 (σήμερα - SP Korolev RSC Energia). Η επιχείρηση, που δημιουργήθηκε με βάση το Ινστιτούτο Ερευνών Περιοχής της Μόσχας-88 ως κέντρο έρευνας και παραγωγής για την ανάπτυξη και δοκιμή των πρώτων βαλλιστικών πυραύλων μεγάλης εμβέλειας, έθεσε τα θεμέλια για το σχηματισμό και την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας πυραύλων και διαστήματος , και αργότερα ο κόσμος πρακτική κοσμοναυτική. Επιπλέον, το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1a κυκλοφόρησε με τα σύμβολα της Chuvashia και την εικόνα ενός ντόπιου της Δημοκρατίας, δύο φορές ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, πιλότος-κοσμοναύτης της ΕΣΣΔ Andriyan Grigorievich Nikolaev. Αυτή η «θεματική» εκτόξευση είναι αποτέλεσμα συμφωνίας συνεργασίας που υπεγράφη νωρίτερα στο περιθώριο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης. Ο Andriyan Grigorievich Nikolaev είναι ο τρίτος σοβιετικός κοσμοναύτης. Δύο φορές ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης. Στρατηγός της αεροπορίας. Πραγματοποίησε δύο διαστημικές πτήσεις - μία το 1962 διάρκειας 4 ημερών, το 1970 διπλή (με τον Vitaly Sevastyanov) - για 18 ημέρες. Και οι δύο πτήσεις κατά τη στιγμή της ολοκλήρωσής τους ήταν ρεκόρ σε διάρκεια. Στο διεθνές διαστημικό σταθμό ειναι το πλήρωμα αποτελούμενο από κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitsky, Peter Dubrov και αστροναύτη της NASA Mark Vande Hai, ο οποίος έφτασε στις 9 Απριλίου 2021 με επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-18, καθώς και μέλη του πληρώματος του διαστημικού σκάφους Crew Dragon - αστροναύτες της NASA Shane Kimbrow και Megan MacArthur, αστροναύτης Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος Toma Peske και Japan Aerospace Exploration Agency αστροναύτης Akihiko Hoshide. Το Progress MS είναι ένα ρωσικό διαστημικό σκάφος αυτόματων μεταφορών. Είναι μέρος της οικογένειας Progress των φορτηγών πλοίων, τα οποία δημιουργήθηκαν ειδικά για την εξυπηρέτηση των τροχιακών σταθμών. Χρησιμοποιείται για την παράδοση φορτίου στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, καθώς και για τη διόρθωση της τροχιάς του. Ο προγραμματιστής και κατασκευαστής της νέας τροποποίησης Progress MS είναι το RSC Energia που πήρε το όνομά του από το S.P. Βασίλισσα. Έχουν γίνει πολλές αλλαγές στο σχεδιασμό Progress MS, οι οποίες αυξάνουν τη λειτουργικότητα και την αξιοπιστία. Είναι εξοπλισμένο με πρόσθετη προστασία έναντι των "διαστημικών συντριμμιών" και των μικρομετεωριτών, διπλών ηλεκτρικών κινητήρων ως μέρος του μηχανισμού σύνδεσης. Το ενσωματωμένο σύστημα ραδιο-τεχνικής εντολής Kvant-V αντικαταστάθηκε από ένα ενοποιημένο σύστημα τηλεμετρίας εντολών που μπορεί να λαμβάνει σήματα από τη Γη μέσω των δορυφόρων ρελέ Luch-5, γεγονός που καθιστά δυνατή τη διατήρηση της επικοινωνίας με το Progress MS σε οποιοδήποτε σημείο την τροχιά, και όχι μόνο στο έδαφος της Ρωσίας, όπου βρίσκονται σταθμοί επίγειας επικοινωνίας. Το σύστημα σύνδεσης ISS και ραντεβού έχει βελτιωθεί. Το Ερευνητικό Ινστιτούτο Όργανα Ακρίβειας (μέρος της Ρωσικής Διαστημικής Συστημάτων της κρατικής εταιρείας Roscosmos) αντικατέστησε το σύστημα Kurs-A με το εκσυγχρονισμένο Kurs-NA. Παρέχει αυτόνομο ραντεβού και αγκύρωση του διαστημικού σκάφους με το σταθμό · το σύστημα Kurs-NA χρησιμοποιεί σύγχρονες μεθόδους επεξεργασίας ψηφιακού σήματος. Επιπλέον, είναι το μισό βάρος και τρεις φορές πιο ενεργειακά αποδοτικά από την προηγούμενη γενιά. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-30.html

Ανακαλύφθηκε πλανήτης με «εξωτικές» μορφές νερού. Σε απόσταση 48 ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό του Λύκου βρίσκεται το άστρο Nu2 Lupi. Γύρω από το άστρο έχει σχηματιστεί ένα πλανητικό σύστημα με τους επιστήμονες να έχουν εντοπίσει δύο πλανήτες. Ερευνητική ομάδα που παρατηρούσε αυτούς το άστρο και τους δύο πλανήτες είδε ένα ακόμη εξωπλανήτη να ξεπετάγεται κυριολεκτικά από το πουθενά περνώντας μπροστά από το άστρο του πραγματοποιώντας ένα είδος κοσμικού… photobombing όπως το χαρακτήρισαν οι ερευνητές. Ο εξωπλανήτης που έλαβε την ονομασία Nu2 Lupi d έχει μάζα εννέα φορές μεγαλύτερη από αυτή της Γης και ολοκληρώνει μια περιστροφή γύρω από το άστρο του σε περίπου 100 ημέρες. Ο πλανήτης αποτελείται σε πολύ μεγάλο ποσοστό του από νερό αλλά όχι σε υγρή μορφή. Σύμφωνα με τους ερευνητές το 25% του Nu2 Lupi d αποτελείται από νερό όταν το νερό στην Γη αποτελεί μόλις το 0,1 της μάζας της. Όμως το νερό στον εξωπλανήτη βρίσκεται σε μορφή υψηλής πίεσης πάγου και σε υψηλής θερμοκρασίας ατμό. «Είναι ένα εξαιρετικό διαστημικό σώμα χωρίς κανένα γνωστό ισοδύναμο και σίγουρα αποτελεί έναν πολύτιμο στόχο για μελέτη από εδώ και στο εξής» αναφέρει ο Ντέιβιντ Ερενρέιχ, του Πανεπιστημίου της Γενεύης, μέλος της ερευνητικής ομάδας. https://www.naftemporiki.gr/story/1743542/anakalufthike-planitis-me-eksotikes-morfes-nerou

Συναρμολόγηση της διαστημικής κεφαλής της ενότητας "Science" Το τελικό στάδιο της προετοιμασίας της εργαστηριακής ενότητας πολλαπλών χρήσεων (MLM) "Nauka" συνεχίζεται στη συναρμολόγηση και δοκιμή του κτιρίου 254 του κοσμοδρόμου Baikonur. Ειδικοί από RSC Energia και JSC GKNPTs im. Μ.Β. Ο Khrunichev ", καθώς και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos, πραγματοποίησαν ένα σύνολο τεχνολογικών λειτουργιών για τη συναρμολόγηση και τον έλεγχο του MLM" Nauka ", του φέρινγκ κεφαλής και του διαμετακομιστικού τμήματος ως μέρος της διαστημικής κεφαλής (CGC). Το στάδιο συναρμολόγησης και δοκιμής του KGCh με MLM "Nauka" πραγματοποιείται μετά την ολοκλήρωση των εργασιών ελέγχου ζύγισης και προσδιορισμού του κέντρου μάζας της μονάδας. Προβλέπει την εγκατάσταση και την τοποθέτηση των πτερυγίων φέρινγκ μύτης (HE) με το ενδιάμεσο διαμέρισμα και MLM, σύνδεση ηλεκτρικών συνδέσεων, εγκατάσταση πνευματικών ωθήσεων, αισθητήρων και άλλων μέσων εκκένωσης HE, σφράγιση αρμών και έλεγχο ηλεκτρικών δοκιμών του KGC χρησιμοποιώντας εξοπλισμό μέτρησης εδάφους. Το φέρινγκ της μύτης ως μέρος του KGCh έχει σχεδιαστεί για να προστατεύει το δομοστοιχείο από τη δύναμη της αεροδυναμικής ροής και την αεροδυναμική θέρμανση στο ενεργό σημείο εκτόξευσης, καθώς και να το προστατεύει από τις επιπτώσεις του περιβάλλοντος κατά τη μεταφορά και κατά τη θέση εκτόξευσης . Σύμφωνα με το πρόγραμμα του προγράμματος εκπαίδευσης πλήρους απασχόλησης μετά την ολοκλήρωση της εργασίας με το KGC. Το MLM "Nauka" ως μέρος της KGC θα εγκατασταθεί στη μονάδα μεταφοράς και θα σταλεί στον σταθμό πλήρωσης της πλατφόρμας 31 για ανεφοδιασμό με εξαρτήματα καυσίμου και συμπιεσμένα αέρια. Το εργαστήριο πολλαπλών χρήσεων "Science" είναι μια ερευνητική ενότητα του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που αναπτύχθηκε από την RSC Energia και πήρε το όνομά της S.P. Ο Κορολέφ, μαζί με το Κρατικό Κέντρο Έρευνας και Παραγωγής που πήρε το όνομά του από τον V.I. Μ.Β. Khrunichev προκειμένου να επεκταθεί η λειτουργικότητα του ISS Russian Segment. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-28.html Έγκριση στη Virgin Galactic για επανδρωμένα διαστημικά ταξίδια. Η διαστημική εταιρεία Virgin Galactic του δισεκατομμυριούχου Ρίτσαρντ Μπράνσον ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι έλαβε έγκριση από την αρμόδια αρχή των ΗΠΑ για επανδρωμένα ταξίδια στο διάστημα, αυξάνοντας την πίεση στους ανταγωνιστές της στον ανερχόμενο και ακριβό τομέα του διαστημικού τουρισμού. Η μετοχή της σημείωνε μεγάλη άνοδο, με την έγκριση από τη FAA να έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για τον Μπράνσον, καθώς έχει απέναντί του τη Blue Origin του Τζεφ Μπέζος και τη SpaceX του Έλον Μασκ, οι οποίοι έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια στις εταιρείες τους. Όπως γράφει το Reuters, ο Μπράνσον, ο οποίος έλαβε το «πράσινο φως» ένα μήνα μετά από μια επιτυχή δοκιμαστική πτήση, φέρεται να επιδιώκει να πετάξει ο ίδιος στο διάστημα πριν τον Τζεφ Μπέζος. Η Virgin Galactic πραγματοποίησε τον προηγούμενο μήνα την πρώτη της επανδρωμένη διαστημική πτήση από το νέο της διαστημοδρόμιο στο Νέο Μεξικό τον Μάιο, με το SpaceShip Two, ικανό να μεταφέρει έξι επιβάτες, να επιστρέφει και να προσγειώνεται με ασφάλεια. Η εταιρεία έχει πει ότι έχει πάνω από 600 κρατήσεις για πτήσεις των 90 λεπτών με αρκετά λεπτά έλλειψης βαρύτητας, με το κόστος του εισιτηρίου να ανέρχεται στα 250.000 δολάρια. https://www.naftemporiki.gr/story/1742945/egkrisi-sti-virgin-galactic-gia-epandromena-diastimika-taksidia

Το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b με 36 δορυφόρους OneWeb είναι εγκατεστημένο στο ταμπλό εκτόξευσης στο Vostochny Το όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b με το ανώτερο στάδιο Fregat και 36 δορυφόρους επικοινωνίας OneWeb κυκλοφόρησαν τη Δευτέρα από το Assembly and Test Facility. Το όχημα εκτόξευσης εγκαταστάθηκε στην επιφάνεια εκκίνησης του Vostochny Сosmodrome, η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 1 Ιουλίου, στις 12:48 UTC (ώρα 15:48 Μόσχα). Οι δραστηριότητες πριν από την εκτόξευση πραγματοποιούνται βάσει των συμβάσεων της Glavkosmos θυγατρική της Roscosmos) με τον ευρωπαίο πάροχο υπηρεσιών εκτόξευσης Arianespace (η εταιρεία πραγματοποιεί εκτόξευση διαστημικού σκάφους OneWeb με τη χρήση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz) και την εταιρεία Starsem. Η κοινή ομάδα των ξένων πελατών και οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων Roscosmos: Progress Space Rocket Center, Lavochkin Association, TsENKI και Glavkosmos, εκτελούν αυτά τα έργα. Επί του παρόντος, οι ειδικοί του διαστημικού λιμένα εκτελούν τις τελικές τεχνικές εργασίες. Διεξάγονται οι δοκιμές πριν από την εκτόξευση των συστημάτων Soyuz-2.1b και ελέγχονται οι διεπαφές μεταξύ των εποχούμενων οργάνων και του επίγειου εξοπλισμού. Αυτή η εκτόξευση θα είναι η πέμπτη πλήρως εμπορική εκκίνηση διαστημικού σκάφους από το Vostochny Cosmodrome. Τώρα, ο στόλος των δορυφόρων OneWeb στην τροχιά της χαμηλής Γης ανέρχεται σε 218 διαστημικά σκάφη και εκατοντάδες ακόμη πρόκειται να εκτοξευτούν. Η επερχόμενη εκτόξευση αναμένεται να αυξήσει τον αριθμό του διαστημικού σκάφους OneWeb σε τροχιά σε 254. Οι δορυφόροι χαμηλής γης OneWeb έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν στους καταναλωτές στο Διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας Διαδίκτυο. http://en.roscosmos.ru/22193/ Δορυφορικός εντοπισμός μικροπλαστικών στους ωκεανούς. Είναι γνωστό ότι τα πλαστικά αντικείμενα αποτελούν το μεγαλύτερο παράγοντα μόλυνσης του περιβάλλοντος τόσο στην στεριά όσο και στην θάλασσα. Ειδικά στην θάλασσα το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα μεγάλου μεγέθους πλαστικά αντικείμενα που έχουν μάλιστα δημιουργήσει μεγάλες χωματερές μέσα στους ωκεανούς αλλά και τα αποκαλούμενα μικροπλαστικά. Πρόκειται για θραύσματα πλαστικών αντικειμένων ή πλαστικά σωματίδια μεγέθους μικρότερο των πέντε χιλιοστών τα οποία μολύνουν τις θάλασσες και εκτός των άλλων μπαίνουν στην διατροφική αλυσίδα η οποία καταλήγει και στον άνθρωπο. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν στις ΗΠΑ σκέφτηκαν ότι ο εντοπισμός των μικροπλαστικών στους ωκεανούς μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του προβλήματος που προκαλούν. Φυσικά ο εντοπισμός και μάλιστα μέσα στο νερό μικροσκοπικών αντικειμένων ή σωματιδίων δεν είναι κάτι καθόλου εύκολο. Οι επιστήμονες αποφάσισαν ότι εκείνοι που μπορούν να βοηθήσουν είναι οι οκτώ δορυφόροι του στόλου CYGNSS (Cyclone Global Navigation Satellite System) της NASA. Πρόκειται για δορυφόρους που χρησιμοποιούνται για τον εντοπισμό και μελέτη τυφώνων. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν πιστεύουν ότι οι υψηλής ανάλυσης εικόνες που καταγράφουν οι δορυφόροι μπορούν να εντοπίσουν την παρουσία μικροπλαστικών στους ωκεανούς. «Είμαστε ακόμη στα αρχικά στάδια της έρευνας αλλά ελπίζω ότι μπορεί η έρευνα αυτή να φέρει θεμελιώδεις αλλαγές στον τρόπο που εντοπίζουμε μικροπλαστικά και μπορούμε να διαχειριστούμε την μόλυνση που παράγουν. Οι μετρήσεις ραντάρ που καταγράφουν οι δορυφόροι από την επιφάνεια της θάλασσας μπορούν να αποκαλύψουν μια σειρά από δεδομένα για την παρουσία των μικροπλαστικών και την διασπορά τους επιτρέποντας μας να τα εντοπίζουμε σε παγκόσμιο επίπεδο» αναφέρει ο Κρις Ρουφ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Τα πρώτα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι οι συγκεντρώσεις μικροπλαστικών στους ωκεανούς μεταβάλλονται με τις αλλαγές των εποχών και κάποιες περιόδους τα μικροπλαστικά τείνουν να κατευθύνονται προς τις μεγάλες χωματερές πλαστικών που έχουν σχηματιστεί στους ωκεανούς. Εντοπίστηκαν επίσης υψηλές συγκεντρώσεις μικροπλαστικών στον μεγαλύτερο ποταμό της Ασίας, τον Γιανγκτζέ επιβεβαιώνοντας τις υποψίες ότι αποτελεί κύρια πηγή μεταφοράς μικροπλαστικών στους ωκεανούς. Ο εντοπισμός των πηγών των μικροπλαστικών μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη μεθόδων καθαρισμού των υδάτων από αυτά πριν καταλήξουν στους ωκεανούς. https://www.naftemporiki.gr/story/1743150/doruforikos-entopismos-mikroplastikon-stous-okeanous

Ο Άρης διέθετε νερό φιλικό στην ζωή. Νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι ο Κόκκινος Πλανήτης είχε κάποτε συνθήκες ευνοϊκές για την παρουσία της ζωής. Η ανακάλυψη ζωής έστω και σε μικροβιακό επίπεδο μακριά από την Γη αποτελεί το ιερό δισκοπότηρο της επιστήμης. Μέχρι να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν υπόγειοι ωκεανοί σε δορυφόρους του Δία και του Κρόνου ο μόνος κόσμος στο ηλιακό μας σύστημα που συγκέντρωνε αυξημένες πιθανότητες να είχε κάνει κάποτε την εμφάνιση της η ζωή ήταν ο Άρης. Τα διάφορα ρομπότ εξερεύνησης που έχουμε στείλει τις τελευταίες δεκαετίες στον Κόκκινο Πλανήτη αναζητούν ίχνη ζωής εκεί. Μέχρι στιγμής έχουμε συγκεντρώσει ένα πλήθος στοιχείων που δείχνουν ότι στο μακρινό παρελθόν υπήρχαν συνθήκες στην επιφάνεια του Άρη (π.χ νερό σε υγρή μορφή) οι οποίες θα μπορούσαν δυνητικά να υποστηρίξουν την παρουσία της ζωής έστω και σε μικροβιακό επίπεδο. Δεν έχουμε όμως κάποια πιο απτά στοιχεία που να δημιουργούν την πεποίθηση ότι αυτό συνέβη κάποια στιγμή. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Βίγκο στην Ισπανία μελέτησε δεδομένα που συνέλεξε ο ρομποτικός εξερευνητής Curiosity της NASA στον κρατήρα Γκέιλ στον οποίο προσεδαφίστηκε το 2012. Αν και η αποστολή ήταν σχεδιασμένη να διαρκέσει δύο έτη το ρομπότ συνεχίζει ακάθεκτο την εξερεύνηση. Έχει ήδη διαπιστωθεί ότι στον διαμέτρου 150 χλμ. κρατήρα Γκέιλ είχαν δημιουργηθεί κατά καιρούς μεγαλύτερες και μικρότερες λίμνες ενώ στα τοιχώματα του σχηματίζονταν ρέματα από τα οποία κυλούσε νερό στον πυθμένα. Ανάμεσα στον τεράστιο όγκο των δεδομένων που έχει καταγράψει το ρομπότ όλα αυτά τα χρόνια το ενδιαφέρον των ερευνητών της νέας μελέτης κέντρισαν κάποια ευρήματα από πηλό που είχε εντοπίσει το Curiosity το 2016. Οι ερευνητές μελέτησαν τα ευρήματα αυτά και όπως αναφέρουν ανήκουν στην κατηγορία του γλαυκονίτη, ένα ορυκτό που υπάρχει και στην Γη. Η παρουσία του γλαυκονίτη υποδεικνύει σύμφωνα με τους ερευνητές ότι οι συνθήκες στον Άρη γενικότερα και ειδικότερα μέσα στον κρατήρα ήταν φιλικές στην παρουσία της ζωής. Τόσο από άποψης θερμοκρασίας όσο και από τα χαρακτηριστικά του νερού στις λίμνες του κρατήρα όπως για παράδειγμα, το πόσο όξινο ήταν αυτό το νερό. Οι ερευνητές με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» εκτιμούν ότι οι λίμνες στον κρατήρα Γκέιλ υπήρχαν αδιάλειπτα για χρονικό διάστημα τουλάχιστον ενός εκατ. ετών και το όλο περιβάλλον εκεί (θερμοκρασία, ποιότητα νερού κ.α.) ήταν φιλικό στην ανάπτυξη κάποιων οργανισμών. Προηγούμενες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για ύπαρξη λιμνών στον κρατήρα Γκέιλ πριν από περίπου 3,5 δισ. έτη και ότι κάποιες από αυτές τις λίμνες μπορεί να υπήρχαν εκεί για δέκα εκατ. έτη. Όμως δεν υπήρχαν στοιχεία για το αν το νερό σε αυτές τις λίμνες ήταν φιλικό στην ζωή κάτι που δείχνει η νέα έρευνα. Αν αναπτύχθηκαν κάποιες μορφές ζωής στον Άρη όπως φαίνεται ο κρατήρας Γκέιλ είναι ένας από τους βασικούς υποψηφίους να τις φιλοξενούσαν και ίσως πρέπει να οργανωθούν νέες ερευνητικές αποστολές εκεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1743415/o-aris-diethete-nero-filiko-stin-zoi

Αφροδίτη: Η έλλειψη νερού στα νέφη της δεν επιτρέπει την ύπαρξη ζωής. Σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα, διαπιστώθηκε πως τα νέφη της Αφροδίτης είναι πολύ ξηρά για να διατηρήσουν μορφές ζωής, διαψεύδοντας έτσι τις σχετικές ελπίδες που είχαν δημιουργηθεί πέρυσι με την ανακάλυψη του αερίου φωσφίνης σε αυτά. Η ενεργότητα νερού ή υγρασίας (water activity) μέσα στα νέφη της Αφροδίτης, αλλά και των περισσότερων άλλων πλανητών του ηλιακού συστήματος μας είναι υπερβολικά χαμηλή για να επιτρέψει την ύπαρξη ζωής, ακόμη και εκείνων των μικροοργανισμών που είναι προσαρμοσμένοι για να ζουν σε ακραία περιβάλλοντα στη Γη. Αυτό είναι το -αποθαρρυντικό από άποψη αστροβιολογίας- συμπέρασμα μιας νέας διεθνούς επιστημονικής έρευνας, σύμφωνα με την οποία τα περισσότερα νεφελώδη πλανητικά περιβάλλοντα δεν ευνοούν την επιβίωση μορφών ζωής, όπως τουλάχιστον την ξέρουμε στο δικό μας πλανήτη. Οι ερευνητές από την Ευρώπη (Βρετανία, Γερμανία, Ισπανία) και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Τζον Χόλσγουορθ του Πανεπιστημίου Queen's του Μπέλφαστ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy», υπολόγισαν το ελάχιστο δυνατό όριο της δραστηριότητας του νερού μέσα στα πλανητικά νέφη, προκειμένου να μπορεί να συντηρηθεί η ζωή. Η ενεργότητα νερού ή ύδατος, που μετριέται σε μια κλίμακα από το 0 έως το 1, ισοδυναμεί με τη σχετική υγρασία στην ατμόσφαιρα ενός πλανήτη. Η ποσότητα της σε ένα περιβάλλον μπορεί να επιδράσει καθοριστικά στους μικροοργανισμούς και στη δυνατότητα επιβίωσης τους. Εργαστηριακές μελέτες έδειξαν ότι η ζωή απαιτεί ενεργότητα νερού τουλάχιστον 0,585 για να μπορεί να υπάρξει μεταβολισμός και αναπαραγωγή. Όμως, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, τα σταγονίδια θειϊκού οξέος μειώνουν την ενεργότητα νερού στα πυκνά νέφη της Αφροδίτης κάτω από το 0,004, δηλαδή σε επίπεδο τουλάχιστον 100 φορές μικρότερο από εκείνο που απαιτείται για το όριο της ζωής. ​​​​​​​Συγκριτικά, η ενεργότητα νερού στα νέφη του 'Αρη υπολογίστηκε σε 0,537, δηλαδή οριακά κάτω από το όριο για τη διατήρηση της ζωής και παρόμοιο με εκείνο στη στρατόσφαιρα της γήινης ατμόσφαιρας (το κατώτερο ατμοσφαιρικό στρώμα της Γης, η τροπόσφαιρα, έχει ενεργότητα νερού που επιτρέπει τη ζωή). Από την άλλη, στον γιγάντιο πλανήτη Δία η ενεργότητα νερού υπολογίστηκε στο 0,585 για θερμοκρασίες νεφών από μείον 10 βαθμούς έως συν 40 βαθμούς Κελσίου. Συνεπώς η ατμόσφαιρα του Δία έχει καλύτερες προϋποθέσεις για την επιβίωση μορφών ζωής, σε σχέση με την Αφροδίτη αλλά και τον 'Αρη, αν και άλλοι παράγοντες, όπως η χημική σύνθεση των νεφών, μπορεί να περιορίζει τις πιθανότητες ζωής και στον Δία. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι η ίδια επιστημονική προσέγγιση μπορεί να αξιοποιηθεί για να προσδιοριστεί η ενεργότητα του νερού στις ατμόσφαιρες των εξωπλανητών πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, κάτι πολύ σημαντικό για το πεδίο της αστροβιολογίας, καθώς θα επιτρέψει να εστιαστεί η αναζήτηση ζωής σε λιγότερους πλανήτες-στόχους. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/997982_afroditi-i-elleipsi-neroy-sta-nefi-tis-den-epitrepei-tin-yparxi-zois

Γενική συναρμολόγηση του οχήματος εκτόξευσης με το φορτηγό όχημα Progress MS-17 Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για το όχημα μεταφοράς φορτίου Progress MS-17 (TGC) που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από την RSC Energia για έναρξη στο πλαίσιο του προγράμματος της 78ης αποστολής εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Σήμερα ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos έχουν πραγματοποιήσει ένα σύνολο τεχνολογικών λειτουργιών για τη γενική συνέλευση του διαστημικού πυραύλου Soyuz-2.1a (ILV) με το Progress MS-17 TGC στη συναρμολόγηση και το κτίριο δοκιμών του ιστότοπου 31 του Κοσμοδρόμιου Baikonur. Ακολουθώντας τα αποτελέσματα της επόμενης συνεδρίασης, η τεχνική διαχείριση και η κρατική επιτροπή εξέδωσαν ένα συμπέρασμα σχετικά με την ετοιμότητα της ILV για αφαίρεση και εγκατάσταση στην θέση εκτόξευσης. Η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a από το Progress MS-17 TGC έχει προγραμματιστεί για τις 30 Ιουνίου 2021 από τον ιστότοπο 31 κοσμοδρομιου Baikonur. Το διαστημικό σκάφος πρέπει να παραδίδει επί του πλοίου το καύσιμο ανεφοδιασμού ISS, προμήθειες πόσιμου νερού και αέρα, καθώς και 1.509 κιλά διαφόρων εξοπλισμών και υλικών που απαιτούνται για την περαιτέρω λειτουργία του σταθμού σε επανδρωμένο τρόπο. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-25.html Ο πύραυλος με το όχημα μεταφοράς Progress MS-17 είναι εγκατεστημένος στο σημειο εκτόξευσης. Σήμερα το πρωί, ο διαστημικός πύραυλος Soyuz-2.1a (ILV) με το φορτηγό όχημα μεταφοράς Progress MS-17 (TGK) βγήκε από το συγκρότημα οχημάτων εκτόξευσης και το κτήριο δοκιμών και εγκαταστάθηκε στην εγκατάσταση εκτόξευσης της τοποθεσίας 31 του κοσμοδρόμου Baikonur. Σύμφωνα με το πρόγραμμα της πρώτης ημέρας εκτόξευσης, οι υπολογισμοί εκτόξευσης άρχισαν να εκτελούν τεχνολογικές λειτουργίες για δοκιμές πριν από την πτήση συστημάτων ILV και συγκροτημάτων, ελέγχοντας την αλληλεπίδραση του επίγειου και επίγειου εξοπλισμού του πυραύλου και του διαστημικού συγκροτήματος. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Progress MS-17 TGC έχει προγραμματιστεί για τις 30 Ιουνίου 2021 από την τοποθεσία 31 του κοσμοδρόμου Baikonur. Το διαστημικό σκάφος πρέπει να παραδίδει επί του πλοίου το καύσιμο ανεφοδιασμού ISS, προμήθειες πόσιμου νερού και αέρα, καθώς και 1.509 κιλά διαφόρων εξοπλισμών και υλικών που απαιτούνται για την περαιτέρω λειτουργία του σταθμού σε επανδρωμένο τρόπο. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-27.html

Δεκάδες λίμνες ίσως κρύβονται στο εσωτερικό του Άρη. Οι δορυφόροι που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Άρη είχαν αποκαλύψει εδώ και αρκετά χρόνια ότι στις πολικές περιοχές του πλανήτη υπάρχουν υπόγεια αποθέματα νερού σε παγωμένη μορφή τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν ποικιλοτρόπως για να διευκολύνουν την παρουσία του ανθρώπου εκεί. Πριν από τρία χρόνια διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν στο υπέδαφος του Κόκκινου Πλανήτη κάποιες λίμνες με νερό σε υγρή μορφή γεγονός εξαιρετικά σημαντικό αφού όχι μόνο υπάρχει άλλη μια πηγή νερού προς αξιοποίηση από τον άνθρωπο εκεί αλλά ίσως να υπάρχουν κάποιες μορφές ζωής έστω και σε μικροβιακό επίπεδο. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Geophysical Research Letters» ερευνητές του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA, το περίφημο JPL, αναφέρουν ότι τα αποτελέσματα της μελέτης που έκαναν σε δεδομένα του δορυφόρου Mars Express του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος δείχνουν ότι υπάρχουν δεκάδες μικρές υπόγειες λίμνες στον Κόκκινο Πλανήτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές οι λίμνες αυτές βρίσκονται σε βάθος μικρότερου του 1,5 χλμ. διασκορπισμένες σε μια περιοχή έκτασης 10-30 χλμ. κοντά στο Νότιο Πόλο του Κόκκινου Πλανήτη. Τονίζουν πάντως ότι τα ευρήματα τους δεν είναι σαφή και πρέπει να γίνουν νέες έρευνες στην περιοχή που φαίνεται ότι βρίσκονται αυτές οι λίμνες για να επιβεβαιωθεί ή ύπαρξη τους. Οι αμφιβολίες εστιάζονται κυρίως στο γεγονός ότι οι θερμοκρασίες στις πολικές περιοχές του Άρη ακόμη και στο υπέδαφος είναι πολύ χαμηλές για να διατηρείται το νερό σε υγρή μορφή. «Είτε το νερό σε υγρή μορφή είναι κάτι κοινό στο υπέδαφος του Νότιου Πόλου του Άρη είτε υπάρχει εκεί κάτι άλλο εκεί που πρέπει να ανακαλύψουμε τι είναι» αναφέρουν οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/story/1742655/dekades-limnes-isos-krubontai-sto-esoteriko-tou-ari

Βίντεο και ήχο από τον Άρη έστειλε ο ρομποτικός εξερευνητής της Κίνας. Στα μέσα Μαΐου η Κίνα έγινε η δεύτερη μετά τις ΗΠΑ χώρα που κατάφερε να προσεδαφίσει με επιτυχία στον Άρη ένα ρομποτικό εξερευνητή. Το Zhurong που έχει πάρει το όνομά του από τον θεό της φωτιάς στην κινεζική μυθολογία προσεδαφίστηκε περιοχή Utopia Planitia («Πεδιάδες της Ουτοπίας») ένα αχανές λεκανοπέδιο ανάμεσα στον ισημερινό και τον βόρειο πόλο του πλανήτη. Στο υπέδαφος αυτής της περιοχής έχουν εντοπιστεί μεγάλα αποθέματα νερού σε μορφή πάγου. Αν καταφέρουμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό το νερό μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για να διευκολύνουμε την παρουσία των ανθρώπων στον Κόκκινο Πλανήτη τόσο για την παροχή πόσιμου νερού όσο και για την δημιουργία καυσίμων αλλά και οξυγόνου. Το ρόβερ ζυγίζει 240 κιλά και έχει έξι επιστημονικά εργαλεία, ανάμεσα στα οποία μια υψηλής ευκρίνειας τοπογραφική κάμερα, θα μελετήσει το επιφανειακό έδαφος και την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Θα αναζητήσει επίσης σημάδια αρχαίας ζωής, αλλά και το νερό κάτω από την επιφάνεια χρησιμοποιώντας ένα ραντάρ που «διεισδύει» στο υπέδαφος. Το Zhurong τοποθέτησε στο έδαφος και μια ασύρματη κάμερα η οποία κατέγραψε εντυπωσιακές σκηνές τόσο από το ρόβερ καθώς αυτό κινείται στην επιφάνεια του Άρη αλλά και πανοραμικές εικόνες από την περιοχή στην οποία βρίσκεται. Το βίντεο συνοδεύεται και από ήχο κάνοντας ακόμη πιο ενδιαφέρουσα την εμπειρία για τον θεατή αλλά και χρήσιμη για τους επιστήμονες που μπορούν να αντλήσουν νέες πληροφορίες για το αρειανό περιβάλλον. https://www.naftemporiki.gr/story/1742923/binteo-kai-ixo-apo-ton-ari-esteile-o-rompotikos-eksereunitis-tis-kinas

Οι λευκοί νάνοι και το όριο Τσαντρασεκάρ. Πάνω στο πλοίο, την ώρα που η Βομβάη έσβηνε στον ορίζοντα ο δεκαενιάχρονος Τσαντρασεκάρ σκεφτόταν την θεωρία του Φάουλερ για τους λευκούς νάνους, αλλά θυμόταν και την Λαλίτα, τη νεαρή σύντροφό του που άφηνε μακριά. Τις πρώτες μέρες η θάλασσα ήταν τόσο φουρτουνιασμένη ώστε το πλοίο ήταν αναγκασμένο να πλέει με την μισή ταχύτητα. Όταν ο καιρός βελτιώθηκε, ο Τσάντρα κάθισε σε μια πολυθρόνα στο κατάστρωμα και τράβηξε μία άλλη στο πλάι του στην οποία τοποθέτησε μια στοίβα με βιβλία και άρθρα. Το 1930 ο Subrahmanyan Chandrasekhar ταξιδεύοντας με το πλοίο SS Pilsna, της εταιρείας Lloyd Triestino για να σπουδάσει δίπλα Ralph Fowler στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, ανακάλυψε το επονομαζόμενο σήμερα όριο Chandrasekhar για τους λευκούς νάνους. Ο υπολογισμός του είχε σημαντικές συνέπειες στην εξέλιξη της αστροφυσικής. Είχε πάρει μαζί του το άρθρο ‘On Dense Matter‘, που είχε γράψει ο Φάουλερ το 1926 (στο οποίο έδινε μια απάντηση στο παράδοξο του Έντινγκτον σχετικά με τους λευκούς νάνους και το τέλος της ζωής των άστρων), το βιβλίο του βραβευμένου με Νόμπελ, Αμερικανού Άρθρουρ Χόλι Κόμπτον «Ακτίνες Χ και σχετικότητα» και τα βιβλία των Έντινγκτον και Ζόμερφελντ. Η θάλασσα ήταν ήρεμη, χωρίς ούτε ένα κυματάκι. Ο απέραντος ουρανός ήταν έντονα γαλάζιος και ο αέρας μύριζε αλμύρα. Οι μέρες ήταν ειδυλλιακές. Ο Τσάντρα είχε ηρεμήσει. Είχε αρχίσει να ξεχνά τις αγχώδεις προηγούμενες εβδομάδες. Δεν είχε τίποτε άλλο να κάνει εκτός από το να σκέφτεται και να υπολογίζει. Ήξερε ακριβώς τι έπρεπε να υπολογίσει – το πρόβλημα που είχε αναγκαστεί να βάλει στην άκρη πριν από λίγους μήνες – να κάνει «τα συμπεράσματα του Φάουλερ πιο ακριβή. Άρχισε να υπολογίζει την πυκνότητα στο κέντρο ενός αστέρα όπως αυτό απαιτούνταν από το συμπέρασμα του Φάουλερ και βρήκε ότι, για τον λευκό νάνο Β του Σείριου, αυτή ήταν ένα εκατομμύριο γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό – ο λευκός νάνος ήταν ένα εκατομμύριο φορές πυκνότερος από το νερό. Οι λευκοί νάνοι είναι νεκρά αστέρια και το ερώτημα ήταν με ποιόν μηχανισμό εξουδετερώνουν την βαρύτητα των υπερκείμενων στρωμάτων της ύλης ώστε να αποτρέψουν την βαρυτική τους κατάρρευση. Έχοντας καταναλώσει τα πυρηνικά τους καύσιμα οι μόνοι παραδεκτοί μηχανισμοί είναι αυτοί που εφαρμόζονται δωρεάν, δηλαδή αυτοί που δεν απαιτούν κατανάλωση ενέργειας. Όμως τι ήταν εκείνο που έκανε αυτόν τον τεράστιο αριθμό τόσο ενδιαφέροντα; Αναρωτήθηκε: άραγε, ποιές θα ήταν οι ταχύτητες των ηλεκτρονίων στο κέντρο των λευκών νάνων, με δεδομένη την εξαιρετικά υψηλή πυκνότητα που είχε υπολογίσει; Οι ταχύτητες αυτές προέκυψαν πολύ υψηλές, μεγαλύτερες από το μισό της ταχύτητας του φωτός. Ο σχετικιστικός εκφυλισμός των ηλεκτρονίων Ο Τσάντρα είχε εντυπωσιαστεί παρ’ ότι γνώριζε πολύ καλά ότι όταν λαμβανόταν υπόψιν η σχετικότητα σε μια εξίσωση, τα επακόλουθα ήταν απρόσμενα. Η έκλαμψη του Τσάντρα ήταν κάτι παραπάνω από τυχαία. Του είχαν μιλήσει οι εξισώσεις. Σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ, υπάρχει μια αντίστροφη σχέση μεταξύ της θέσης ενός σωματιδίου και της ταχύτητάς ή ορμής του: \Delta x \Delta p \sim \frac{\hbar}{2} \,\,\,\, (1) Οποιαδήποτε απόπειρα εξαναγκασμού των ηλεκτρονίων ενός αστέρα να καταλάβουν μια συγκεκριμένη θέση είχε ως αποτέλεσμα μια ξέφρενη αύξησης της ταχύτητας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα ηλεκτρόνια στο εσωτερικό των λευκών νάνων κινούνται με ταχύτητες πολύ κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Ο Φάουλερ είχε μελετήσει τον μη σχετικιστικό εκφυλισμό, με άλλα λόγια, την θεωρία του εκφυλισμού που δεν λαμβάνει υπόψιν της την σχετικότητα. Ο Φαόυλερ είχε καταλήξει στο ‘παράλογο’ συμπέρασμα ότι η ακτίνα του λευκού νάνου είναι αντιστρόφως ανάλογη με την τρίτη ρίζα της μάζας του (R \sim M^{-1/3}). Mε λίγα λόγια ο λευκός νάνος με την μεγαλύτερη μάζα θα έχει την μικρότερη ακτίνα! Συμπεριλαμβάνοντας την θεωρία της ειδικής σχετικότητας, ο Τσάντρα ξεκίνησε να μελετά αυτό που ονόμασε σχετικιστικά εκφυλισμένο αέριο ηλεκτρονίων. Συνειδητοποίησε ότι ένας πλήρης υπολογισμός ήταν πολύ δύσκολος, Αντ’ αυτού, αποφάσισε να κάνει μια προσέγγιση στην οποία υπέθεσε ότι τα ηλεκτρόνια ενός λευκού νάνου κινούνταν πολύ κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Στους λευκούς νάνους η ύλη είναι πλήρως ιονισμένη – οι πυρήνες έχουν απογυμνωθεί από τα ηλεκτρόνια τους (τα ηλεκτρόνια είναι φερμιόνια με σπιν 1/2). Έτσι, ενώ το άστρο έχει καταναλώσει τα πυρηνικά του καύσιμα διαθέτει την πίεση των ηλεκτρονίων (αέριο φερμιονίων) εξαιτίας της απαγορευτικής αρχής του Pauli, η οποία αντισταθμίζει την βαρύτητα. Όταν τα ηλεκτρόνια βρεθούν περιορισμένα σε έναν ελάχιστο όγκο ασκούν πίεση ακριβώς όπως τα μόρια ενός αερίου ασκούν πίεση στα τοιχώματα ενός δοχείου. Όμως, η πίεση του εκφυλισμένου αερίου ηλεκτρονίων είναι ριζικά διαφορετική από την θερμική πίεση που κρατά σε ισορροπία άστρα σαν τον ήλιο μας (άστρα της κύριας ακολουθίας). Aυστηρά μιλώντας, η πίεση εκφυλισμού εξαρτάται από την θερμοκρασία ενός αστέρα. Οι Φάουλερ και Τσάντρα περιορίστηκαν στην περίπτωση ενός λευκού με μηδενική θερμοκρασία, όπου ο αστέρας έχει ψυχθεί έχοντας φτάσει στην κατάσταση του μέγιστου εκφυλισμού. Επρόκειτο για μια λογική προσέγγιση που διατήρηση τις εξισώσεις τους σε απλή μορφή. Αν οι λευκοί νάνοι βρίσκονταν πραγματικά σε μηδενική θερμοκρασία θα ήταν αόρατοι. Παρόλα αυτά, για συγκεκριμένες θερμοκρασίες και πυκνότητες, οι αστροφυσικοί μπορούν να μοντελοποιήσουν τους λευκούς νάνους σαν να ήταν ένα αέριο ηλεκτρονίων σε μηδενική θερμοκρασία. Εφόσον το αέριο των σχετικιστικών ηλεκτρονίων συνεισφέρει για κάθε πυκνότητα λιγότερη πίεση απ’ όση δείχνει ο μη σχετικιστικός τύπος, οι ακτίνες των λευκών νάνων με ακόμα μεγαλύτερες μάζες πρέπει να είναι ακόμα μικρότερες απ’ ότι υπολόγισε ο Φάουλερ. Ο Τσάντρα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αν η μάζα του λευκού νάνου ήταν αρκετά μεγάλη, το άστρο θα έπρεπε να συρρικνωθεί και η ακτίνα του να μηδενιστεί! Κι αυτό ήταν συνέπεια της αρχής της σχετικότητας, ότι υπάρχει μια οριακή ταχύτητα στο σύμπαν – η ταχύτητα του φωτός – που κανείς δεν μπορεί να ξεπεράσει, ούτε τα εκφυλισμένα ηλεκτρόνια σε έναν λευκό νάνο μεγάλης μάζας. Και κατάφερε να υπολογίσει την οριακή μάζα στην οποία αντιστοιχούσε η μηδενική ακτίνα του λευκού νάνου (αυτό που σήμερα ονομάζουμε όριο Τσαντρασεκάρ). «Τα πράγματα ήταν τόσο απλά, ήταν στοιχειώδη. Ο καθένας θα μπορούσε να το είχε βρει», θυμόταν χρόνια αργότερα ο Τσάντρα. Μια απλούστατη προσέγγιση Μπορούμε να κάνουμε μια «εκ των υστέρων» χοντρική εκτίμηση του ορίου Τσαντρασεκάρ ως εξής: Ο ελάχιστος όγκος που καταλαμβάνουν Νe ηλεκτρόνια θα είναι V_{min} \sim \frac{N_{e}}{2} \Delta x^{3} \Rightarrow \Delta x \sim \left(\frac{2 V_{min}}{N_{e} } \right)^{\frac{1}{3}} \,\,\,\, (2) όπου Δx3 ο «στοιχειώδης όγκος» ο οποίος μπορεί να περιέχει δυο ηλεκτρόνια (υπενθυμίζεται ότι σε κάθε επιτρεπτή ενέργεια αντιστοιχούν δυο φερμιόνια με σπιν +1/2 και -1/2). Συνδυάζοντας τις εξισώσεις (1) και (2), θεωρώντας ότι p~Δp και Vmin~R3, όπου R η ακτίνα του λευκού νάνου, προκύπτει: p \sim \hbar \left(\frac{N_{e}}{V_{min}} \right)^{\frac{1}{3}} = \frac{\hbar N_{e}^{1/3}}{R} \,\,\,\, (3) Αν Μ είναι μάζα του άστρου, τότε θα περιέχει Nnuc=Μ/(Α∙mp) νουκλεόνια, ενώ ο αριθμός των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων θα είναι: Νp=Ne=Z∙Nnuc=Z∙Μ/(Α∙mp). Aντικαθιστώντας στην εξ. (3) παίρνουμε: p \sim \frac{\hbar}{R} \left( \frac{ZM}{A m_{p}} \right)^{\frac{1}{3}} \,\,\,\, (4) Θεωρώντας ότι το άστρο βρίσκεται σε ισορροπία έχουμε: K+U \cong 0 \Rightarrow K\cong -U \sim \frac{GM^{2}}{R} \,\,\,\, (5) Στο σημείο αυτό ο Τσάντρα, αντί της κλασικής σχέσης ορμής και κινητικής ενέργειας K=N_{e}p^{2}/2m που χρησιμοποίησε ο Φάουλερ(*), χρησιμοποίησε την αντίστοιχη σχετικιστική: K= N_{e}(\sqrt{c^{2}p^{2}+m_{0}^{2}c^{4}}- m_{0}c^{2}), η οποία για ταχύτητες ηλεκτρονίων κοντά στην ταχύτητα του φωτός (p>>m0c) μας δίνει: Κ≈Nepc. Έτσι η εξίσωση (5) γίνεται: p \sim \frac{GM^{2}}{N_{e}cR} \,\,\,\, (6) Συνδυάζοντας τις εξισώσεις (4) και (6) παίρνουμε τελικά το όριο Τσαντρασεκάρ για την μάζα του λευκού νάνου: M \sim \left( \frac{Z}{m_{p}A} \right)^{2} \left( \frac{\hbar\,c}{G} \right)^{3/2} Στην βιβλιογραφία μπορεί να βρει κανείς την ακριβέστερη μορφή της παραπάνω εξίσωσης (π.χ. The Physics of Astrophysics Volume I: Radiation, Frank H. Shu): M_{Ch} = 0,2 \left( \frac{Z}{m_{p}A} \right)^{2} \left( \frac{h\,c}{G} \right)^{3/2}= 3,15\left( \frac{Z}{m_{p}A} \right)^{2} \left( \frac{\hbar\,c}{G} \right)^{3/2} Η μόνη διαφορά είναι ο αριθμητικός παράγοντας 3,15! Η εξίσωση αυτή είναι ένας από τους πιο όμορφους και πιο σημαντικούς τύπους της θεωρητικής αστροφυσικής. Μια τόσο σημαντική ιδιότητα τόσο πολύπλοκων αντικειμένων όπως τα άστρα περιγράφεται από μια εξίσωση που περιέχει μόνον ορισμένες θεμελιώδεις παγκόσμιες σταθερές, οι τιμές των οποίων μετρούνται στα γήινα εργαστήρια και για διαφορετικούς λόγους. Δεδομένου ότι ο λόγος Ζ/Α για τα περισσότερα βαριά στοιχεία μπορεί να θεωρηθεί περίπου 0,5 το όριο Τσαντρασεκάρ που προκύπτει είναι ΜCh=1,4MꙨ όπου MꙨ η μάζα του ήλιου. Όλοι οι λευκοί νάνοι των οποίων οι μάζες έχουν προσδιοριστεί έχουν μάζα μικρότερη από το όριο Τσαντρασεκάρ. Στους αρχικούς υπολογισμούς του ο Τσάντρα υπολόγισε το όριο ως 0,91MꙨ. Ωστόσο, η ακριβής αριθμητική τιμή δεν ήταν τόσο σημαντική όσο το γεγονός ότι υπήρχε μια μέγιστη μάζα πέρα από την οποία ένας λευκός νάνος θα συρρικνωνόταν στο τίποτα. Η τιμή 1,4MꙨ εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1939 σε μια εργασία του ρώσου φυσικού George Gamow. περισσότερα για την ζωή και το έργο του Τσαντρασεκάρ μπορείτε να διαβάσετε στο βιβλίο του Arthrur I. Miller: «Οι μονομάχοι του μεσοπολέμου, Τσάντρα εναντίον Έντινγκτον στην αναζήτηση της μαύρης τρύπας», Εκδόσεις Τραυλός (*) Συνεχίζοντας με τον κλασικό τύπο της κινητικής ενέργειας K=N_{e}p^{2}/2m που χρησιμοποίησε ο Φάουλερ καταλήγουμε με τον ίδιο τρόπο στην εξίσωση: R \sim \frac{\hbar}{Gm_{e}}\left( \frac{Z}{A m_{p} } \right)^{5/3} M^{-1/3} . Εδώ βλέπουμε ότι η ακτίνα μηδενίζεται όταν η μάζα τείνει στο άπειρο. Στην φωτογραφία ο Σείριος και ο συνοδός του Σείριος Β (το μικρό φωτεινό σημάδι κάτω από κέντρο, αριστερά) όπως φωτογραφήθηκαν από το Hubble το 2003. Ο Σείριος Β ήταν ο πρώτος λευκός νάνος που ανακαλύφθηκε το 1862 από τον αστρονόμο Alvan Graham Clark. https://physicsgg.me/2021/06/27/%ce%bf%ce%b9-%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%ba%ce%bf%ce%af-%ce%bd%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%bf-%cf%84%cf%83%ce%b1%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b5%ce%ba/

Πλησιάζει ο μεγαλύτερος όλων των κομητών. Είναι καλό να θυμόμαστε πόσα λίγα γνωρίζουμε για το εξωτερικό ηλιακό σύστημα. Οι αστρονόμοι άρχισαν να το παρατηρούν μόνο τα τελευταία 100 χρόνια, και λαμβάνοντας υπόψιν τις δυσκολίες αυτών των παρατηρήσεων, υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε. Για παράδειγμα, οι ερευνητές βρήκαν πρόσφατα ένα αντικείμενο σχεδόν στο μέγεθος ενός πλανήτη νάνου που περιφέρεται γύρω από τον ήλιο, με εκτιμώμενη περίοδο πάνω από 2 εκατομμύρια έτη (!) Το αντικείμενο που ονομάστηκε 2014 UN271 (Bernardinelli-Bernstein), παρατηρήθηκε αρχικά το 2014, αλλά καταχωρήθηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουνίου 2021 από τους Pedro Bernardelli και Gary Bernstein, και τώρα έχει την δική του σελίδα στη Wikipedia. Τα δεδομένα σχετικά με το αντικείμενο συλλέχθηκαν επί 4 χρόνια από την ερευνητική ομάδα Dark Energy Survey που χρησιμοποιεί το τηλεσκόπιο Victor M. Blanco στη Χιλή. Το τηλεσκόπιο αυτό είναι εξοπλισμένο με την κάμερα DECam που μπορεί να «δει» μέχρι και στο εγγύς υπέρυθρο. Το αντικείμενο 2014 UN271 αναμένεται να φτάσει στο περιήλιό του το 2031, λίγο έξω από την τροχιά του Κρόνου, και στη συνέχεια θα επιστρέψει στα βάθη του νέφους του Oort. Το μέγεθός του κυμαίνεται μεταξύ 100 και 370 km, καθιστώντας το πιθανώς το μεγαλύτερο αντικείμενο του νέφους Oort που έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα. Έχοντας ήδη περάσει την τροχιά του Ποσειδώνα, καθώς πλησιάζει στον ήλιο, οι αστρονόμοι αναμένουν ότι θα αποκτήσει κόμη και ουρά τα χαρακτηριστικά των κομητών, καθώς η επιφάνειά του θα εξατμίζεται. Δυστυχώς, δεν θα είναι αρκετά φωτεινός ώστε να είναι ορατός με γυμνά μάτια, αλλά θα χρειάζεται τουλάχιστον ένα καλό ερασιτεχνικό τηλεσκόπιο για την παρατήρησή του. https://physicsgg.me/2021/06/26/%cf%80%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%8c%ce%bb%cf%89%ce%bd-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%b7/