Δροσος Γεωργιος

Εντοπίστηκε η τελευταία «λεία» του γαλαξία μας. O γαλαξίας μας είναι από τους αρχαιότερους στο Σύμπαν αφού σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων δημιουργήθηκε μόλις 200 εκατ. έτη μετά την γέννηση του Σύμπαντος. Βέβαια ο γαλαξίας μας έτσι όπως τον γνωρίζουμε εμείς και όπως είναι σήμερα δεν έχει σχέση με την αρχική του μορφή αφού στην διάρκεια της ύπαρξης του συγκρούστηκε και τελικά συγχωνεύτηκε με άλλους γαλαξίες. Μάλιστα κάποιες μελέτες κάνουν λόγο για αρκετές συγκρούσεις στις οποίες βγήκε πάντοτε νικητής ο γαλαξίας μας ακόμη και όταν ήρθε αντιμέτωπος με μεγαλύτερους σε μέγεθος γαλαξίες. Διεθνής ερευνητική ομάδα με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» αναφέρει ότι ο γαλαξίας μας κατέληξε στην σημερινή του έκταση και μορφή πριν από περίπου δέκα δισ. έτη μετά από μια ακόμη σύγκρουση με έναν μικρότερο σε μέγεθος γαλαξία. Παρόλα αυτά οι ερευνητές σημειώνουν ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό του ο γαλαξίας μας ήταν σχηματοποιημένος στην σημερινή του μορφή πριν από αυτή την σύγκρουση η οποία απλά έβαλε τις τελευταίες κοσμικές… πινελιές. Οι ερευνητές κατέληξαν στα συμπεράσματα τους μελετώντας 95 άστρα που κινούνται σε τροχιά γύρω από το κέντρο του γαλαξία μας η κίνηση, η χημεία και η ηλικία τους υποδεικνύουν ότι ανήκαν σε έναν γαλαξία με τον οποίο συγχωνεύτηκε ο δικός μας πριν από περίπου δέκα δισ. έτη. « Αυτά τα άστρα αποτελούν τα απομεινάρια του προηγούμενου γαλαξία» αναφέρει ο Τεντ Μακέρεθ, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο επικεφαλής της μελέτης τα ευρήματα της οποίας θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση της εξέλιξης του γαλαξία μας και των γεγονότων που συνέβησαν στην διάρκεια της ύπαρξης του. https://www.naftemporiki.gr/story/1727475/entopistike-i-teleutaia-leia-tou-galaksia-mas

Νέο ρεκόρ στην διεπαφή εγκεφάλου-υπολογιστή. Ένας άντρας παράλυτος από τον λαιμό και κάτω για περισσότερο από δέκα χρόνια, κατάφερε, σύμφωνα με νέα έρευνα, να συντάξει ολόκληρη πρόταση χρησιμοποιώντας το μυαλό του. Οι επιστήμονες εμφύτευσαν δύο μικροσκοπικούς αισθητήρες αποτελούμενους από πολύ λεπτά ηλεκτρόδια, πάχους όσο μια τρίχα, 4 x 4 χιλιοστά – στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου του για να του επιτρέψουν να γράψει τις σκέψεις του. Ο άνδρας ήταν 65 ετών κατά τη διάρκεια της μελέτης, η οποία διεξήχθη εννέα χρόνια μετά τον τραυματισμό του νωτιαίου μυελού το 2007. Του ζητήθηκε να φανταστεί να κρατά ένα στυλό και ένα χαρτί και μετά να προσπαθεί να γράψει. Οι αισθητήρες που τοποθετήθηκαν στο εξωτερικό στρώμα του εγκεφάλου του ανίχνευσαν τη δραστηριότητα καθώς οπτικά έβλεπε την κίνηση. Στη συνέχεια, ένας αλγόριθμος αποκωδικοποίησε την κίνηση για κάθε γράμμα, μεταφράζοντας το σε κείμενο που εμφανίστηκε σε μια οθόνη υπολογιστή. Ο άντρας – γνωστός μόνο ως T5 – μπόρεσε να επικοινωνήσει με κείμενο σε ταχύτητες που ανταγωνίζονται εκείνες που επιτεύχθηκαν από τους φίλους του με μηνύματα που έστελναν στο κινητό τους τηλέφωνο, δήλωσε η ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια. Χρησιμοποιώντας το σύστημα «brain-to-text» (από τον εγκέφαλο στο κείμενο), ο T5 πληκτρολόγησε 90 χαρακτήρες – ή 18 λέξεις – ανά λεπτό – περισσότερο από το διπλάσιο της προηγούμενης καταμέτρησης για την πληκτρολόγηση με μια τέτοια «διεπαφή εγκεφάλου-υπολογιστή», ανέφερε η ομάδα στο επιστημονικό περιοδικό «Nature». https://www.nature.com/articles/s41586-021-03506-2 Συμφωνα με τους ερευνητές, ένας κανονικός άνθρωπος, μπορεί, κατά μέσο όρο, να πληκτρολογήσει περίπου 23 λέξεις ανά λεπτό σε ένα κινητό τηλέφωνο. Τα ευρήματα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν νέα ελπίδα για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που έχουν χάσει τη χρήση των άνω άκρων τους ή την ικανότητά τους να μιλούν λόγω ασθένειας ή τραυματισμού, δήλωσε ο καθηγητής νευροχειρουργικής στο Στάνφορντ, Τζέιμι Χέντερσον. «Στόχος είναι να αποκατασταθεί η ικανότητα επικοινωνίας μέσω κειμένου». Όταν ένα άτομο βιώνει παράλυση, παραμένει η δραστηριότητα των νεύρων του εγκεφάλου για ενέργειες όπως περπάτημα, ομιλία ή να πιάνουμε το ποτήρι. Ο σκοπός αυτής της έρευνας είναι να αξιοποιήσει αυτή τη δραστηριότητα, έτσι ώστε ο ασθενής να ανακτήσει τις ικανότητες που έχει χάσει. Ο Φρανκ Ουίλετ, ειδικός ερευνητής και νευροεπιστήμονας του Ιατρικού Ινστιτούτου Howard Hughes (HHMI), ο οποίος συνεργάστηκε με τον Τζέιμι Χέντερσον, είπε ότι η ομάδα εργάστηκε για περίπου δύο χρόνια, επισημαίνοντας ότι το συγκεκριμένο τμήμα έχει «μακρά ιστορία ανάπτυξης διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή για να βοηθήσει τους ανθρώπους με παράλυση». https://physicsgg.me/2021/05/18/%ce%bd%ce%ad%ce%bf-%cf%81%ce%b5%ce%ba%cf%8c%cf%81-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b4%ce%b9%ce%b5%cf%80%ce%b1%cf%86%ce%ae-%ce%b5%ce%b3%ce%ba%ce%b5%cf%86%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%bb/

Η ρουτίνα διόρθωση τροχιάς ISS έχει προγραμματιστεί για τις 20 Μαΐου. Μια κανονική διόρθωση τροχιάς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού έχει προγραμματιστεί για τις 20 Μαΐου 2021 για να σχηματίσει αρχικές βαλλιστικές συνθήκες πριν από την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-19 και την προσγείωση του διαστημικού σκάφους του Soyuz MS-18. Σύμφωνα με τα δεδομένα του Κέντρου Ελέγχου Αποστολής TsNIIMash (μέρος της Roscosmos), το διαστημικό σκάφος φορτίου Progress MS-16 θα ενεργοποιήσει αυτόματα τους κινητήρες του στις 17:01 UTC για 180,5 δευτερόλεπτα δίνοντας στον σταθμό μια ώθηση 0,2 m / s. Μετά τον διορθωτικό ελιγμό, το μέσο ύψος της τροχιάς του σταθμού θα αυξηθεί κατά 350 μέτρα στα 419,72 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Γης. Οι προκαταρκτικές παράμετροι τροχιάς της τροχιάς ISS θα έχουν ως εξής: Περίοδος περιστροφής: 92,91 λεπτά; Κλίση τροχιάς: 51,66 deg; Ελάχιστο ύψος τροχιάς πάνω από την επιφάνεια της Γης: 417,73 χλμ. Μέγιστο ύψος τροχιάς πάνω από την επιφάνεια της Γης: 438,22 km. Επί του παρόντος, το 65ο πλήρωμα αποστολής εργάζεται στο ISS συμπεριλαμβανομένων των κοσμοναυτών Roscosmos Oleg Novitsky, Pyotr Dubrov και αστροναύτη της NASA Mark Vande Hei που έφτασαν στο σταθμό στις 9 Απριλίου 2021 με το διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18, καθώς και το πλήρωμα διαστημοπλοίων Crew Dragon του Οι αστροναύτες της NASA Shane Kimbrow και Megan MacArthur, ο αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας Thomas Pesquet, καθώς και ο αστροναύτης της Ιαπωνικής Αεροναυπηγικής, Ακίχικο Χοσίδη. http://en.roscosmos.ru/22102/ Δύο διαστημικοί τουρίστες από την Ιαπωνία θα ξεκινήσουν στο ISS στο Soyuz MS-20. Η Space Adventures, Inc., η κορυφαία εταιρεία διαστημικών εμπειριών στον κόσμο, ανακοίνωσε ότι ο Yusaku Maezawa ξεκίνησε τις προετοιμασίες για αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) περνώντας επιτυχώς τις απαιτούμενες ιατρικές εξετάσεις. Αυτός και ο βοηθός παραγωγής του, Yozo Hirano, σχεδιάζουν να κυκλοφορήσουν στο ρωσικό Soyuz MS-20 από το κοσμοδρόμιο Baikonur στις 8 Δεκεμβρίου 2021. Η διάρκεια της διαστημικής πτήσης θα είναι 12 ημέρες και θα διοικείται από τον κοσμοναύτη Alexander Misurkin. Κύριος. Ο Maezawa και το πλήρωμά του θα ξεκινήσουν περίπου τρεις μήνες προπόνησης διαστημικής πτήσης τον Ιούνιο στο Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center στη Star City της Ρωσίας. "Είμαι τόσο περίεργος" πώς είναι η ζωή στο διάστημα "; Έτσι, σκοπεύω να μάθω μόνος μου και να μοιραστώ με τον κόσμο στο κανάλι μου στο YouTube", δήλωσε ο Yusaku Maezawa. «Είμαστε ενθουσιασμένοι για τον Maezawa-san, και είμαστε περήφανοι που μας επέτρεψαν να πετάξει στο διάστημα», δήλωσε ο Eric Anderson, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Space Adventures, Inc. «Θα πετάει με το αξιόπιστο και αληθινό διαστημικό σκάφος Soyuz, επισκέπτοντας το διαστημικό σταθμό, όπως έχει και οι προηγούμενοι πελάτες μας που συμμετέχουν στο διάστημα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που δύο SFP θα πετάξουν μαζί και η πρώτη τουριστική αποστολή στο ISS στη δεκαετία! Καλώς ήλθατε στο διάστημα, Yusaku! " Η Space Adventures συνεργάζεται με τη Roscosmos από την πρώτη διαστημική τουριστική πτήση στον κόσμο το 2001. Συνολικά, επτά αυτοχρηματοδοτούμενα άτομα επισκέφθηκαν το διαστημικό σταθμό και τον κ. Η Maezawa σχεδιάζει να είναι η 8η και η πρώτη από την Ιαπωνία. Σχετικά με το yusaku maezawa Ο Yusaku Maezawa, Διευθύνων Σύμβουλος της Start Today, Ltd, είναι ιαπωνικός επιχειρηματίας ηλεκτρονικού εμπορίου και παγκοσμίως γνωστός συλλέκτης τέχνης. Ίδρυσε τη ZOZO, Ltd., μια διαδικτυακή επιχείρηση λιανικής πώλησης ρούχων, την οποία πούλησε στην Yahoo! Ιαπωνία το 2019. Μαζί με την αποστολή Soyuz MS-20 στο ISS, σχεδιάζει επίσης να συμμετάσχει σε μια περιφερειακή αποστολή επί του διαστημικού σκάφους Starship του SpaceX που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2023. Σχετικά με το yozo hirano Ο Yozo Hirano έγινε μέλος της ZOZO, Ltd. μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο όπου έγινε διευθυντής της φωτογραφικής ομάδας. Επί του παρόντος, εργάζεται στο SPACETODAY ως παραγωγός ταινιών. Στο ISS, κ. Ο Χιράνο θα είναι υπεύθυνος για την τεκμηρίωση του κ. Η αποστολή της Maezawa. Σχετικά με τις διαστημικές περιπέτειες Η Space Adventures οργάνωσε τις πτήσεις για τους πρώτους ιδιωτικούς αστροναύτες στον κόσμο (Dennis Tito, Mark Shuttleworth, Greg Olsen, Anousheh Ansari, Charles Simonyi, Richard Garriott και Guy Laliberté) και σήμερα προσφέρει μια ποικιλία αποστολών διαστημικής πτήσης σε τροχιά χαμηλής γης, το Διεθνές Διαστημικό Σταθμός και πέρα. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τη διεύθυνση www.spaceadventures.com. http://en.roscosmos.ru/22104/ Η Ευρώπη στέλνει ένα σκουπιδιάρικο στο Διάστημα. Το πρόβλημα των αμέτρητων αντικειμένων κάθε είδους και μεγέθους που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα σε τροχιά γύρω από την Γη είναι μεγάλο και διογκώνεται συνεχώς. Στο τραπέζι έχουν πέσει πολλές ιδέες και έχουν υλοποιηθεί κάποιες από αυτές με διαστημικά οχήματα και συστήματα συλλογής και καταστροφής των διαστημικών σκουπιδιών. Όλα αυτά τα οχήματα και συστήματα όμως έχουν δυνατότητα απόσυρσης και καταστροφής ενός κάθε φορά αντικειμένου γεγονός που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να δώσει λύση στο πρόβλημα αλλά απλά να γίνονται στοχευμένες κινήσεις απομάκρυνσης κάποιου διαστημικού σκουπιδιού που θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνο. Ένα τέτοιο διαστημικό σκουπίδι θέλει να καταστρέψει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA). Είχε ανακοινωθεί πριν από δύο χρόνια ότι ο ΕΟΔ θα συνεργαζόταν με την ελβετική νεοφυή εταιρεία ClearSpace για την κατασκευή ενός σκάφους που θα συλλέγει και θα καταστρέφει διαστημικά σκουπίδια. Όπως έγινε γνωστό ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος υπέγραψε την συμφωνία με την ClearSpace και το 2025 θα εκτοξευτεί ένα σκάφος που θα εκτοξευτεί σε ύψος 500 χλμ. Το σκάφος θα κάνει σε αυτό το ύψος δοκιμές των συστημάτων του και αν όλα λειτουργούν σωστά θα κινηθεί σε μεγαλύτερα ύψη και θα προσεγγίσει ένα τμήμα πυραύλου που βρίσκεται σε τροχιά από το 2013 μετά από μια αποστολή της ESA. Πρόκειται για ένα διαστημικό σκουπίδι βάρους 100 κιλών που αποτελεί σίγουρα μεγάλη απειλή για οτιδήποτε βρεθεί στον δρόμο του. Το σκάφος θα «αιχμαλωτίσει» τον στόχο του με ρομποτικούς βραχίονες. Στη συνέχεια τα δύο αντικείμενα θα πέσουν πίσω στην ατμόσφαιρα, όπου και θα καούν. «Το πλάνο που έχουμε είναι ότι αυτή η πρωτοποριακή τεχνολογία αιχμαλώτισης αντικειμένων μπορεί να αποτελέσει την βάση όχι μόνο για την απομάκρυνση διαστημικών σκουπιδιών αλλά και για αποστολές ανεφοδιασμού καυσίμων ή επισκευής δορυφόρων» αναφέρει η Λουίζα Ινοσέντι, επικεφαλής του τομέα διαστημικού καθαρισμού της ESA. https://www.naftemporiki.gr/story/1726936/i-europi-stelnei-ena-skoupidiariko-sto-diastima

Astroschool: από την Κρήτη… στο Διάστημα. Η έρευνα, οι ομαδικές εργασίες, τα προγράμματα εκτός σχολείου και ο πειραματισμός έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν τη συμμετοχή των νέων της χώρας μας τόσο σε Ολυμπιάδες Μαθημάτων όσο και σε διεθνείς διαγωνισμούς. «Μάθημα» που η ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα το έχει πάρει συχνά, οπότε ανεξαρτήτως πολιτικών και μεταρρυθμίσεων στα σχολεία κινείται αυτενεργώντας. Στην Κρήτη, σχολεία και πανεπιστήμιο αναζήτησαν πρόσφατα κοινούς «δρόμους» με αποτελέσματα που αποδείχθηκαν εντυπωσιακά: το 1ο Σχολείο Αστροφυσικής της Κρήτης γεννήθηκε φέτος την άνοιξη. Και είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του Ινστιτούτου Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας, του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Συλλόγου Φυσικών Κρήτης. Από τον Μάρτιο μέχρι τις 8 Μαΐου, λοιπόν, εν μέσω πανδημίας, 150 επιλεγμένοι μαθητές από την Α’ ή Β’ Τάξη 52 λυκείων από όλο το νησί συναντήθηκαν διαδικτυακά για να συστηθούν και να αποκτήσουν γνώσεις πάνω σε βασικά θέματα αστροφυσικής, οι οποίες καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το Σύμπαν. Διαδικτυακά Πώς έγινε αυτό; Με διαλέξεις πανεπιστημιακών και ερευνητών του Ινστιτούτου Αστροφυσικής που «ταξίδεψαν» τους νέους στα… άστρα, καλύπτοντας συνοπτικά τη βασική θεματολογία της σύγχρονης αστροφυσικής. Οι μαθητές έτσι «πάτησαν» νοερά σε ένα πανεπιστημιακό αμφιθέατρο, μαθαίνοντας πληροφορίες που, όπως είναι φυσικό, βασίζονται στις γνώσεις Φυσικής του Λυκείου, αλλά επεκτείνονται εντυπωσιακά, σε ένα πρόγραμμα που θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και για άλλα σχολεία της χώρας. «Το σχολείο αυτό είναι μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε τους μελλοντικούς φοιτητές και πολίτες της χώρας μας που ενδιαφέρονται για κάτι διαφορετικό πέρα από τη στενή σχολική γνώση» λέει σχετικά στα «ΝΕΑ» ο διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροφυσικής, καθηγητής Βασίλης Χαρμανδάρης και προσθέτει: «Κύριος στόχος του είναι να δώσει ένα κίνητρο στους μαθητές να ανακαλύψουν τη χαρά της κατανόησης του κόσμου που μας περιβάλλει, να εκτιμήσουν τον καθοριστικό ρόλο που έχει η τεχνολογία στη συλλογή και ανάλυση δεδομένων, αλλά και να μάθουν να εφαρμόζουν τη μεθοδολογία επίλυσης των αστρονομικών ερωτημάτων σε άλλους κλάδους της φυσικής και της ίδιας της ζωής». Πάντως, όπως εξηγεί, «είχαμε τελικά υπερδιπλάσιο αριθμό αιτήσεων από τις διαθέσιμες θέσεις και το ενδιαφέρον που έδειξαν οι μαθητές με την ενεργό συμμετοχή στις διαλέξεις και τις εύστοχες ερωτήσεις τους μάς γεμίζει αισιοδοξία». Κάτι που σπρώχνει τώρα όλους τους φορείς που υλοποίησαν το Σχολείο Αστροφυσικής να σκέφτονται πώς θα το μετατρέψουν σε έναν θεσμό που θα προσφέρει αφιλοκερδώς γνώσεις στους μαθητές της Κρήτης αλλά και της χώρας μας για πολλά χρόνια στο μέλλον. Διάκριση Και βέβαια όλα αυτά δίνουν και… πτυχίο, καθώς έχει προβλεφθεί όλοι οι μαθητές και μαθήτριες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα να λάβουν βεβαίωση συμμετοχής, ενώ όσοι από αυτούς το επιθυμούν, μπορούν να συμμετάσχουν και σε μια γραπτή διαδικτυακή εξέταση στις 22 Μαΐου 2021 πάνω στην ύλη η οποία παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια των διαλέξεων. Οι πέντε πρώτοι θα λάβουν τιμητικό έπαινο και βιβλία αστροφυσικής των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης και οι τρεις πρώτοι θα έχουν την ευκαιρία να μείνουν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για δύο βραδιές στο Αστεροσκοπείο Σκίνακα στον Ψηλορείτη και να λάβουν ενεργά μέρος σε παρατηρήσεις μαζί με τους αστρονόμους του Ινστιτούτου Αστροφυσικής. Μαθήματα «Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ταξίδευα στο Διάστημα, στη γνώση, σε αυτόν τον απέραντο ανεξερεύνητο κόσμο που υπάρχει εκεί έξω, κλεισμένος ουσιαστικά στο σπίτι μου, ενώ δεν μπορούσα καν να δω τους φίλους μου, τη γιαγιά μου, να πάω στο σχολείο» λέει ο Λύσανδρος Ζώρας, μαθητής της Α’ Λυκείου στο Ηράκλειο Κρήτης. «Και όλα αυτά έγιναν χάρη στο 1ο Σχολείο Αστροφυσικής Κρήτης – Astroschool. Ενα σχολείο που φαίνεται ότι έλειπε και που εξαιτίας της πανδημίας έγινε ολόκληρο διαδικτυακά. Και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου στο Διάστημα και η αγάπη μου για την αστρονομία και την αστροφυσική μεγάλωσε» συνεχίζει και συμπληρώνει: «Είναι αλήθεια ότι αυτό το πεδίο πάντα μου κινούσε το ενδιαφέρον, αλλά μεγαλώνοντας νομίζω ότι άρχισα να καταλαβαίνω λίγο περισσότερα. Με συναρπάζει κυρίως για τα ερωτήματα που κρύβει και που είναι δύσκολο για τον άνθρωπο να τα συλλάβει, όπως: «Πόσο μεγάλο είναι το Σύμπαν;», «Θα βρούμε ποτέ άλλη μορφή ζωής;», «Θα βρούμε άλλο κατοικήσιμο πλανήτη κοντά μας;»… Οι διαλέξεις που παρακολούθησα με βοήθησαν να εμβαθύνω σε αυτό. Το Διάστημα είναι συναρπαστικό και όλοι οι εκπαιδευτές μας κατάφεραν να μας μεταδώσουν την αγάπη τους, το μυστήριο και φυσικά πάρα πολλές πληροφορίες. Ελπίζω, πως θα υπάρξει και δεύτερο και πολλά ακόμα, πως περισσότερα παιδιά θα μπορέσουν να το παρακολουθήσουν και πως και εμείς θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε», καταλήγει ο μαθητής. https://www.in.gr/2021/05/17/b-science/space/astroschool-apo-tin-kriti-sto-diastima-apo-tin-kriti-sto-diastima/

Κατασκευάστηκε επαναστατική μπαταρία με πρότυπο ένα… σάντουιτς. Το BLT είναι ένα δημοφιλές ανά τον κόσμο είδος σάντουιτς που ονομάστηκε έτσι από τα βασικά συστατικά του το μπέικον, το μαρούλι και την τομάτα (Bacon, Lettuce, Tomato) και τον τρόπο που τα υλικά τοποθετούνται ανάμεσα στις φέτες του ψωμιού. Επιστήμονες της Σχολής Μηχανολογίας και Εφαρμοσμένης Επιστήμης του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ δημιούργησαν μια νέα επαναστατική μπαταρία για χρήση σε ηλεκτρικά οχήματα εμπνεόμενοι όπως αναφέρουν από την «μηχανική» του συγκεκριμένου σάντουιτς. Η μπαταρία βασίζεται στην χρήση της τεχνολογίας λιθίου και μετάλλου, η οποία προσφέρει μεγαλύτερη χωρητικότητα και ενεργειακή πυκνότητα σε σχέση με τις μπαταρίες ιόντων λιθίου. Οι ερευνητές σχεδίασαν μια διάταξη της μπαταρίας με διαφορετικά επίπεδα στα οποία τοποθετούνται οι ηλεκτρολύτες με τρόπο ανάλογο που τοποθετούνται τα υλικά σε ένα σάντουιτς BLT. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η μπαταρία τους θα έχει διάρκεια ζωής 10-15 έτη και θα φορτίζονται πλήρως μέσα σε χρονικό διάστημα 10-20 λεπτών. Οι σημερινές μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων έχουν μέση διάρκεια ζωής τα επτά έτη και χρειάζονται κατά μέσο όρο οκτώ ώρες για να φορτιστούν πλήρως. Η αχίλλειος πτέρνα αυτής της μπαταρίας όπως και των υπολοίπων που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρικά οχήματα είναι η σταθερότητας στην λειτουργίας της. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι ασχολούνται πλέον με την επίλυση αυτού του προβλήματος ώστε να καταφέρουν σύντομα να παρουσιάσουν μια ολοκληρωμένη εκδοχή της μπαταρίας τους. https://www.naftemporiki.gr/story/1726097/kataskeuastike-epanastatiki-mpataria-me-protupo-ena-santouits

Μία ηθοποιός και ένας σκηνοθέτης στο Διάστημα για την πρώτη πραγματική διαστημική ταινία. Η Ρωσίδα ηθοποιός Γιούλια Περσλίντ και ο Ρώσος σκηνοθέτης Κλιμ Σιπένκο είναι οι δύο καλλιτέχνες που επιλέχθηκαν για να σταλούν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το διαστημόπλοιο Soyuz MC-19, όπου θα γίνουν τα γυρίσματα της ταινίας «Πρόκληση». Οι δύο καλλιτέχνες επελέγησαν αφού υποβλήθηκαν σε ιατρικές εξετάσεις αλλά και με καλλιτεχνικά κριτήρια και θα αποτελέσουν μέλη του πληρώματος του διαστημοπλοίου που θα τους μεταφέρει στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, αναφέρεται στην κοινή ανακοίνωση της Ρωσικής Διαστημικής Υπηρεσίας Roskosmos και του Πρώτου καναλιού της ρωσικής τηλεόρασης. Ως αντικαταστάτες τους, όπως γίνεται συνήθως στις διαστημικές αποστολές επελέγησαν η ηθοποιός Αλιόνα Μορντόβινα και ο εικονολήπτης Αλεξέι Ντούντιν. Τα γυρίσματα της ταινίας θα γίνουν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η αποστολή με το διαστημόπλοιο Soyuz MC-19 προγραμματίζεται για τις 5 Οκτωβρίου του 2021, και η εκτόξευση θα γίνει από το κοσμοδρόμιο Μπαϊκονούρ. Η ειδική εκπαίδευση των καλλιτεχνών- κοσμοναυτών θα ξεκινήσει έως την 1η Ιουνίου. Η εκπαίδευση περιλαμβάνει δοκιμασίες σε φυγοκεντρωτή, σε σταντ κραδασμών, πτήσεις με αεροσκάφος σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και πτώση με αλεξίπτωτο. Η εκπαίδευσή τους θα μεταδίδεται από το Πρώτο κανάλι. Η ταινία «Πρόκληση» Η ταινία με τίτλο «Πρόκληση» είναι μέρος ενός επιστημονικού- εκπαιδευτικού προγράμματος στο πλαίσιο του οποίου προγραμματίζεται να γυρισθεί ένας κύκλος ντοκιμαντέρ που θα έχει ως θέμα τις επιχειρήσεις του πυραυλικού -διαστημικού τομέα αλλά και τους εμπειρογνώμονες που συμμετέχουν στην παραγωγή πυραύλων φορέων, διαστημοπλοίων καθώς και τις απαιτούμενες επίγειες υποδομές. «Το πρόγραμμα θα αποτελέσει προφανή επιβεβαίωση ότι οι πτήσεις στο διάστημα σταδιακά θα γίνονται προσιτές όχι μόνο στους επαγγελματίες του διαστημικού τομέα, αλλά σε όλο και πιο ευρείς κύκλους ανθρώπων που επιθυμούν να πραγματοποιήσουν τέτοιες πτήσεις», αναφέρεται στην ανακοίνωση της Roskosmos. H ταινία «Πρόκληση» είναι μια δραματική διαστημική ταινία, στην παραγωγή της οποίας συμμετέχουν η συμμετέχουν η Roskosmos, το Πρώτο κανάλι και τα κινηματογραφικά στούντιο Yellow, και Black and White. https://physicsgg.me/2021/05/14/%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%b7%ce%b8%ce%bf%cf%80%ce%bf%ce%b9%cf%8c%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%83%ce%ba%ce%b7%ce%bd%ce%bf%ce%b8%ce%ad%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b4/ Η NASA δοκιμάζει υποβρύχιο που θα στείλει σε υπόγειους ωκεανούς στο ηλιακό σύστημα. Έχει διαπιστωθεί η ύπαρξη υπόγειων ωκεανών σε δύο δορυφόρους πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα και υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι υπάρχουν και άλλοι κόσμοι εντός του ηλιακού μας συστήματος που κρύβουν μέσα τους ωκεανούς και θάλασσες. Όπως είναι ευνόητο από την στιγμή που εκτός από την Γη κανένα άλλο διαστημικό σώμα στο ηλιακό μας σύστημα δεν είναι φιλικό στην ζωή στην επιφάνεια του η αναζήτηση για την παρουσία κάποιων μορφών ζωής έστω και στις πιο απλές μορφές της (μικροβιακές κ.α.) θα πρέπει να γίνει στο υπέδαφος τους. Αν μάλιστα κάτω από την επιφάνεια τους υπάρχει νερό και πολύ περισσότερο θάλασσες και ωκεανοί οι πιθανότητες παρουσίας της ζωής αυξάνεται πολύ. Η Ευρώπη, ο παγωμένος δορυφόρος του Δία, και ο Εγκέλαδος, ο παγωμένος δορυφόρος του Κρόνου, διαθέτουν μεγάλους υπόγειους ωκεανούς. Μάλιστα οι παρατηρήσεις και μελέτες στον Εγκέλαδο έχουν δείξει ότι διαθέτει μια σειρά από ευνοϊκές για την παρουσία της ζωής συνθήκες. Βέβαια οι ωκεανοί αυτοί βρίσκονται σε βάθη δεκάδων ή εκατοντάδων χλμ. κάτω από την επιφάνεια και θα πρέπει να βρεθεί τρόπος για να φτάσουμε σε αυτούς. Επίσης όταν καταφέρουμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτούς τους ωκεανούς θα πρέπει να έχουμε και τα μέσα για να τους εξερευνήσουμε. Με αυτό το όραμα το Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, το περίφημο JPL, ανέπτυξε τεχνολογία για ένα αυτόνομο υποβρύχιο εξερεύνησης που θα μπορούσε να σταλεί στους εξωγήινους ωκεανούς για να ανακαλύψει τι υπάρχει εκεί. Το σκάφος ονομάζεται Orpheus και βασίζεται στα συστήματα αυτόνομης κίνησης που ανέπτυξαν οι μηχανικοί του JPL για το ρόβερ και το drone της αποστολής Perseverance στον Άρη. Στην κατασκευή του υποβρυχίου συμμετείχε το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole το οποίο οργανώνει και μια ερευνητική αποστολή για να δοκιμαστεί το Orpheus. Από τις 14-27 Μαΐου το υποβρύχιο θα ταξιδέψει σε διάφορες αβύσσους της Γης για να δοκιμαστούν η ανθεκτικότητα αλλά και οι τεχνολογίες του. Το ρομπότ έχει εκτός των άλλων την δυνατότητα να συλλέγει και να αναλύει το DNA των όντων με τα οποία έρχεται σε επαφή όπως επίσης να αναλύει δείγματα του νερού ή άλλων υλικών στο περιβάλλον που βρίσκεται. Το υποβρύχιο θα σταλεί σε βάθη 6-11 χιλιάδων μέτρων κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας όπου θα αντιμετωπίσει συνθήκες που θεωρητικά προσομοιάζουν αυτές που υπάρχουν και στους υπόγειους εξωγήινους ωκεανούς. Όπως είναι ευνόητο τα αποτελέσματα των δοκιμών αναμένονται με μεγάλο ενδιαφέρον αφού εκτός των άλλων μπορεί να κάνει σημαντικές ανακαλύψεις για τον δικό μας πλανήτη. https://www.naftemporiki.gr/story/1726061/i-nasa-dokimazei-upobruxio-pou-tha-steilei-se-upogeious-okeanous-sto-iliako-sustima H Space X ξεκινά τις δοκιμές δρομολογίων του διαστημοπλοίου της εντός της Γης. Όταν ο Ελον Μασκ παρουσίαζε τα σχέδια του διαστημικού σκάφους που θα χρησιμοποιούσε η διαστημική τους εταιρεία, η Space X, για να στείλει ανθρώπους στον Άρη είχε πει ότι στόχος ήταν το σκάφος αυτό να πραγματοποιεί και πτήσεις εντός της Γης. Μετά από μερικές αποτυχημένες δοκιμές το πρωτότυπο του σκάφους που ονομάζεται Starship κατάφερε πριν από λίγες μέρες να πραγματοποιήσει μια ολοκληρωμένη πετυχημένη πτήση προσφέροντας αισιοδοξία στα στελέχη της Space X που σύμφωνα τουλάχιστον με το αφεντικό της έχει στόχο να πραγματοποιήσει την πρώτη επανδρωμένη πτήση στον Άρη εντός της προσεχούς πενταετίας. Όπως όμως φαίνεται τα σχέδια για χρήση του σκάφους και για πτήσεις εντός της Γης τρέχουν εξίσου γρήγορα. Με την χρήση του Starship θα πραγματοποιούνται μέσω υποτροχιακών πτήσεων γρήγορες μετακινήσεις εντός του πλανήτη μας και μάλιστα σύμφωνα με τον Μασκ το κόστος θα είναι ιδιαίτερα χαμηλό. Η Space X ζήτησε άδεια από τις αρμόδιες Αρχές των ΗΠΑ για να πραγματοποιήσει μια εκτόξευση του Starship που θα ξεκινήσει το ταξίδι του από διαστημικό κέντρο της εταιρείας στο Τέξας και θα προσθαλασσωθεί έξω από τις ακτές του νησιού Kauai που ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Χαβάης. Με τα συμβατικά αεροσκάφη η πτήση από το Τέξας στα νησιά της Χαβάης διαρκεί 6-7 ώρες. Σύμφωνα με τα στελέχη της Space X αν όλα πάνε καλά το Starship θα κάνει το ταξίδι σε 90 λεπτά. Όπως είναι ευνόητο η δοκιμή αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού αν αποδειχθεί εφικτή και ασφαλής μια τέτοια πτήση εντός του πλανήτη και επιπλέον το κόστος της είναι προσιτό μπορεί να φέρει επανάσταση στις αερομεταφορές. https://www.naftemporiki.gr/story/1726014/h-space-x-ksekina-tis-dokimes-dromologion-tou-diastimoploiou-tis-entos-tis-gis

Έπιασε δουλειά ο ρομποτικός εξερευνητής της NASA στον Άρη και εντόπισε μυστηριώδη πετρώματα. Τον περασμένο Φεβρουάριο προσεδαφίστηκε στον Άρη ο πλέον προηγμένος ρομποτικός εξερευνητής που έχει στείλει η ανθρωπότητα στον πλανήτη. Το ρόβερ της NASA έχει ως βασική αποστολή την αναζήτηση ιχνών ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη. Για αυτό και προσεδαφίστηκε σε έναν κρατήρα που κάποτε ήταν λίμνη άρα μπορεί να είχαν αναπτυχθεί σε αυτόν κάποιες μορφές ζωής έστω και σε μικροβιακό επίπεδο. Το ρόβερ ανάμεσα στα άλλα θα χτυπά με λέιζερ πετρώματα για να αποκαλύπτονται εσωτερικά τους στρώματα στα οποία πιθανώς να βρίσκονται τα ίχνη της ζωής που υπήρχε κάποτε στον Κόκκινο Πλανήτη. Όμως αφού το ρόβερ πέρασε ένα αρχικό στάδιο δοκιμών των συστημάτων του και καταγραφής εικόνων στην συνέχεια οι επιτελείς της αποστολής του ανέθεσαν τον ρόλο του συντονιστή και παρατηρητή της λειτουργίας του drone που μετέφερε μαζί του. Το drone ολοκλήρωσε με επιτυχία την πρώτη φάση της αποστολής του και πήρε παράταση λειτουργίας για μερικές εβδομάδες. Ήρθε όμως η ώρα να ξεκινήσει και το ρόβερ τις δικές του έρευνες. Άρχισε την εξερεύνηση της περιοχής στην οποία βρίσκεται. Σε πρώτη φάση οι επιστήμονες της NASA θέλουν να διαπιστώσουν τι είδους είναι τα πετρώματα που βρίσκονται στην περιοχή που κινείται το ρόβερ. Αν πρόκειται για ιζηματογενή πετρώματα ή ηφαιστειακά πετρώματα. Τα ηφαιστειακά πετρώματα αποτελούν ένα είδος γεωλογικού ρολογιού επιτρέποντας στους επιστήμονες να ανακαλύψουν στοιχεία για την ιστορία και την εξέλιξη της περιοχής που βρίσκονται. Τα ιζηματογενή πετρώματα σχηματίζονται από την σκόνη και άλλα υλικά και στην προκειμένη περίπτωση αν υπήρχαν κάποτε κάποιες μορφές ζωής στον κρατήρα του Άρη τα ίχνη τους πιθανότατα θα βρίσκονται στα ιζηματογενή πετρώματα. Σε αυτή την πρώτη εξερεύνηση του το ρόβερ εντόπισε και ορισμένα πετρώματα την ταυτότητα των οποίων δεν μπορούν να αναγνωρίσουν οι ειδικοί και προς το παρόν έχουν κατηγοριοποιηθεί ως «μυστηριώδη». Να σημειωθεί ότι το ρομπότ θα πραγματοποιήσει και άλλες γεωατμοσφαιρικές μελέτες στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/story/1725978/epiase-douleia-o-rompotikos-eksereunitis-tis-nasa-ston-ari-kai-entopise-mustiriodi-petromata

Η Κίνα πάτησε και στον Άρη. Η Κίνα κατάφερε δύο ώρες μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής να προσεδαφίσει στην επιφάνεια του Άρη τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ που έχει βαφτίσει Zhurong. Η Κίνα είχε ήδη αποπειραθεί να στείλει ερευνητικό ρομπότ στον Άρη, το 2011, αποστολή που διεξήχθη από κοινού με τη Ρωσία. Μετά την αποτυχία της, το Πεκίνο αποφάσισε να συνεχίσει την περιπέτεια μόνη. Η Διαστημική Υπηρεσία της Κίνας εκτόξευσε την 23η Ιουλίου 2020 από τη Γη τη μη επανδρωμένη αποστολή Tianwen-1, όπως ονομάζεται το διαστημόπλοιο που έστειλε στο διάστημα. Αποτελείτο από τρία στοιχεία: το βασικό τμήμα του σκάφους που θα μείνει σε τροχιά γύρω από τον Άρη, το τμήμα που προσεδαφίστηκε και, μέσα σε αυτό, το τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ Zhurong. «Το σκάφος Tianwen-1 προσεδαφίστηκε με επιτυχία στην προκαθορισμένη ζώνη» του Άρη με το ρομπότ Zhurong, μετέδωσε το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο CCTV, διευκρινίζοντας ότι ελήφθη σήμα στη Γη. Η προσεδάφιση έγινε σε έναν τομέα του κόκκινου πλανήτη που αποκαλείται Utopia Planitia, μια αχανή κοιλάδα στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη. Για τους Κινέζους, αυτή είναι η πρώτη ανεξάρτητη προσπάθεια εξερεύνησης του διαστήματος. Έχουν φιλόδοξα σχέδια, ευελπιστούν να επιτύχουν όλα όσα έχουν καταφέρει οι Αμερικανοί, που έχουν προχωρήσει σε αρκετές αποστολές στον Άρη από τη δεκαετία του 1960. Τον Φεβρουάριο, η Κίνα είχε επιτύχει το Tianwen-1 να τεθεί σε τροχιά γύρω από την Άρη και να αρχίσει να στέλνει φωτογραφικά στιγμιότυπα και άλλο υλικό από τον κόκκινο πλανήτη για να μελετηθεί από τους επιστήμονες. Νωρίς σήμερα, κατάφερε να προσεδαφίσει το τμήμα που μετέφερε το μικρό ρομπότ Zhurong, το οποίο μπόρεσε να βγει έξω, στην επιφάνεια. Η επιτυχής ολοκλήρωση και των τριών φάσεων παρθενικής αποστολής στον Άρη αποτελεί παγκόσμια πρώτη. Με βάρος που ξεπερνά τα 200 κιλά, το Zhurong είναι εφοδιασμένο με τέσσερα φωτοβολταϊκά πάνελ για να εξασφαλίζεται η τροφοδοσία του με ηλεκτρισμό. Θα είναι επιχειρησιακό για τρεις μήνες. Διαθέτει επίσης κάμερες, ραντάρ και λέιζερ, που θα επιτρέψουν να μελετηθεί το περιβάλλον του και να αναλυθεί η σύνθεση πετρωμάτων του Άρη. Το όνομα Zhurong παραπέμπει στον θεό της φωτιάς στην κινεζική μυθολογία. Ο συμβολισμός δικαιολογείται από την ονομασία του Άρη στα κινεζικά, Huoxing, «ο πλανήτης της φωτιάς». https://www.naftemporiki.gr/story/1726414/i-kina-patise-kai-ston-ari

Η μόλυνση της ατμόσφαιρας συρρικνώνει την στρατόσφαιρα. Αφού τρυπήσαμε το στρώμα του όζοντος, αφού μολύναμε τον αέρα που αναπνέουμε, αφού διαταράξαμε την ατμόσφαιρα προκαλώντας κλιματικές αλλαγές μαθαίνουμε τώρα ότι οι επιπτώσεις των βλαβερών αερίων που εκπέμπει η ανθρωπότητα έχουν προκαλέσει την συρρίκνωση της στρατόσφαιρας. Ερευνητική ομάδα αποκαλύπτει μια νέα άγνωστη πτυχή των παρενεργειών της ανθρώπινης δραστηριότητας. Όπως φαίνεται οι εκπομπές ρύπων προκαλούν σοβαρές διαταραχές στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας σε ύψη 60 χλμ. Η νέα έρευνα δείχνει ότι η στρατόσφαιρα έχει συρρικνωθεί κατά 400 μέτρα τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Σύμφωνα με τους ερευνητές αν δεν αλλάξει κάτι δραστικό σε σχέση με τις εκπομπές των ρύπων σε 60 χρόνια η συρρίκνωση της στρατόσφαιρας θα είναι τετραπλάσια σε σχέση με την σημερινή. Η αλλαγή αυτή ανάμεσα στα άλλα θα επηρεάσει αρνητικά τα σύστημα εντοπισμού στίγματος όπως το GPS και τις ραδιοεπικοινωνίες. Η στρατόσφαιρα εκτείνεται σε απόσταση 20-60 χλμ. πάνω από την επιφάνεια της Γης. Πιο κάτω είναι η τροπόσφαιρα στην οποία ζούμε εμείς και όπου το διοξείδιο του άνθρακα θερμαίνεται και εξαπλώνεται στον αέρα. Όμως η έντονη παρουσία του διοξειδίου του άνθρακα στην τροπόσφαιρα το οδηγεί και στην στρατόσφαιρα όπου ψύχει τον αέρα που υπάρχει εκεί με αποτέλεσμα προκαλεί την συρρίκνωση της. «Η συρρίκνωση της στρατόσφαιρας είναι ένα σκληρό και σαφές σημάδι του επηρεασμού της ανθρώπινης δραστηριότητας σε πλανητικό επίπεδο και άλλο ένα δείγμα του κλιματικού συναγερμού που εκπέμπεται για την ανθρωπότητα. Είναι σοκαριστικό. Αποδεικνύεται ότι καταστρέφουμε την ατμόσφαιρα σε ύψη 60 χλμ.» αναφέρει ο Χουάν Ανέλ, επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Βίγκο στην Ισπανία και μέλος της ερευνητικής ομάδας που δημοσιεύει τα ευρήματα της στην επιθεώρηση «Environmental Research Letters». https://physicsgg.blogspot.com/2021/05/blog-post_99.html

Εξωγήινα άτομα πλουτωνίου στον βυθό του ωκεανού. Επιστήμονες που μελετούσαν ένα δείγμα φλοιού από τον βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού, σε βάθος 1 μιλίου, ανακάλυψαν ίχνη σπάνιου ισότοπου πλουτωνίου. Εκτιμάται ότι δημιουργήθηκαν κατά τη σύγκρουση αστεριών και αργότερα έπεσε κάτω, περνώντας από την ατμόσφαιρα της Γης ως κοσμική σκόνη πριν από εκατομμύρια χρόνια. Η ανάλυσή τους ανοίγει ένα νέο παράθυρο στο σύμπαν. «Είναι φανταστικό το γεγονός ότι ορισμένα άτομα πλουτωνίου στη Γη μπορούν να μας βοηθήσουν να μάθουμε περισσότερα για το σύμπαν» λέει στους New York Times o Άντον Γουόλνερ, ο οποίος υπογράφει τη μελέτη. Ο Γουόλνερ, πυρηνικός φυσικός, εργάζεται στο Australian National University καθώς και στο Helmholtz Center in Dresden, Germany. Το πλουτώνιο έχει εξαιρετικά κακή φήμη και όχι χωρίς λόγο. Το ραδιενεργό στοιχείο τροφοδότησε την πρώτη έκρηξη πυρηνικών δοκιμών στον κόσμο, καθώς και τη βόμβα που ισοπέδωσε την ιαπωνική πόλη Ναγκασάκι κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι επιπτώσεις του πλουτωνίου στην υγεία ήταν θανατηφόρες. Οι αστροφυσικοί γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι δημιουργείται αυθόρμητα στο σύμπαν, αλλά δυσκολεύτηκαν να εντοπίσουν συγκεκριμένους τόπους προέλευσης. Αυτό που καθιστά τον βαθύ ωκεανό ένα καλό μέρος για τη συγκέντρωση εξωγήιων ίχνων είναι η ακραία απόστασή του από τα κύματα αλλαγών κοντά στην επιφάνεια του πλανήτη. Σε αυτήν την περίπτωση, οι επιστήμονες στάθηκαν τυχεροί. Είχαν την ευκαιρία να μελετήσουν υλικό από μια ιαπωνική αποστολή δειγματοληψίας στον βυθό του Ειρηνικού. Τα αστέρια στους πυρήνες τους μετατρέπουν τα ελαφριά στοιχεία σε βαρύτερα, δημιουργώντας στοιχεία τόσο βαρύ όσο το σίδερο. Η νέα ανακάλυψη ρίχνει φως στους δύο διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους το σύμπαν πιστεύεται ότι δημιουργεί όλα τα στοιχεία που είναι βαρύτερα από τον σίδηρο, συμπεριλαμβανομένων πολλών που βρίσκονται στην καθημερινή ζωή, όπως ο χαλκός και ο ψευδάργυρος, ο υδράργυρος και το ιώδιο. https://physicsgg.blogspot.com/2021/05/blog-post_99.html

Εντυπωσιακές φωτογραφίες από την ατμόσφαιρα του Δία από το NASA Hubble Την τεράστια ατμόσφαιρα που διαθέτει ο πλανήτης Δίας αποτυπώνουν φωτογραφίες του παρατηρητηρίου Gemini North που βρίσκεται στη Χαβάη και το διαστημικό τηλεσκόπιο NASA Hubble. Οι ερευνητές κατάφεραν να δείξουν τον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού συστήματος σε μια σειρά από μήκη φωτός. Οι εικόνες ενώ αποκαλύπτουν λεπτομέρειες της ατμόσφαιρας, που δεν είναι ορατή με το ανθρώπινο μάτι. Οι φωτογραφίες δείχνουν επίσης λεπτομέρειες των ατμοσφαιρικών χαρακτηριστικών, όπως τη Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα, τις καταιγίδες και τους τεράστιους κυκλώνες που εκτείνονται σε όλον τον δίσκο του πλανήτη. Ο πλανήτης Δίας είναι γίγαντας αερίων, με μάζα λίγο μικρότερη από το ένα χιλιοστό της ηλιακής, αλλά δυόμισι φορές μεγαλύτερη του αθροίσματος της μάζας των υπόλοιπων πλανητών του ηλιακού συστήματος. Μαζί με τον Κρόνο, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, αναφέρονται ως αέριοι γίγαντες. Η προβολή πλανητών σε διαφορετικά μήκη κύματος φωτός επιτρέπει στους επιστήμονες να συλλέξουν μη διαθέσιμες με άλλον τρόπο πληροφορίες, όπως τα χαρακτηριστικά καταιγίδων. Οι εικόνες τραβήχθηκαν ταυτόχρονα, στις 11 Ιανουαρίου 2017, ανακοίνωσε η ομάδα. Οι ορατές και υπεριώδεις προβολές καταγράφηκαν από την Wide Field Camera 3 του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble, ενώ η υπέρυθρη εικόνα προέρχεται από το Near-InfraRed Imager (NIRI) του παρατηρητηρίου στη Χαβάη. Οι εκπλήξεις από την παρατήρηση της Μεγάλης Κόκκινης Κηλίδας Η Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα του Δία είναι η πιο μαζική και μελετημένη καταιγίδα στο ηλιακό σύστημα και θεωρείται αρκετά μεγάλη για να «καταπιεί» ολόκληρη τη γη. Στις ορατές και υπεριώδεις εικόνες είναι εμφανής, αλλά είναι σχεδόν αόρατη για τις υπέρυθρες εικόνες. Από την άλλη, οι αντίθετες περιστρεφόμενες ζώνες του Δία είναι ορατές και στις τρεις προβολές. Η παρατήρηση της Μεγάλης Κόκκινης Κηλίδας οδήγησε και σε νέες εκπλήξεις. Η σκοτεινή περιοχή στην υπέρυθρη εικόνα είναι μεγαλύτερη από το αντίστοιχο κόκκινο ωοειδές, στην ορατή εικόνα. Η ασυμφωνία προκύπτει λόγω των διαφορετικών δομών που προέρχονται από διαφορετικά μήκη κύματος. Οι υπέρυθρες εικόνες δείχνουν περιοχές καλυμμένες με πυκνά σύννεφα, ενώ οι ορατές και υπεριώδεις δείχνουν τις θέσεις των χρωμοφόρων. Τα συγκεκριμένα σωματίδια δίνουν στη Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδατην ιδιαίτερη απόχρωση, απορροφώντας μπλε και υπεριώδες φως. Ορατή και η Μικρή Κόκκινη Κηλίδα Ορατή είναι και η Μικρή Κόκκινη Κηλίδα, στην κάτω δεξιά πλευρά των φωτογραφιών. Η καταιγίδα σχηματίστηκε από τη συγχώνευση τριών καταιγίδων παρόμοιου μεγέθους το 2000 και διαθέτει καθορισμένη κόκκινη εξωτερική περίμετρο σε ορατό φως. Ωστόσο, στις υπέρυθρες φωτογραφίες, η Μικρή Κόκκινη Κηλίδα είναι αόρατη και χάνεται στη μεγαλύτερη ζώνη ψυχρότερων νεφών, που εμφανίζονται σκοτεινά σε αυτήν την προβολή. Όπως και η Μεγάλη Κόκκινη Κηλίδα, έτσι και η μικρή διαθέτει χρωμοφόρα στοιχεία, που απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα κόκκινο χρώμα, λιγότερο ορατή στην υπεριώδη εικόνα. Πέραν της όμορφης περιήγησης του Δία, οι παρατηρήσεις που προέρχονται από τις φωτογραφίες παρέχουν πληροφορίες για την ατμόσφαιρα του πλανήτη, καθώς κάθε μήκος κύματος μπορεί να ανιχνεύει διαφορετικά στρώματα νεφών και σωματιδίων. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/986608_entyposiakes-fotografies-apo-tin-atmosfaira-toy-dia-apo-nasa-hubble-vinteo

Τι γράφει ο Αϊνστάιν στην επιστολή του αξίας 400.000 δολαρίων. Μια επιστολή του Αϊνστάιν, η οποία περιλαμβάνει την διάσημη εξίσωσή Ε=mc2, πωλείται σε δημοπρασία. Στάλθηκε από τον Einstein στον Πολωνο-Αμερικανό φυσικό Ludwik Silberstein το 1946 και η αξία της εκτιμάται στα 400.000 δολάρια, σύμφωνα με τον οίκο δημοπρασιών RR Auction. Στο γράμμα του ο Einstein υπολογίζει την διαφορά μάζας μεταξύ ενός συστήματος δύο ίσων μαζών m, όταν αυτές βρίσκονται σε άπειρη απόσταση μεταξύ τους, και όταν οι ίδιες μάζες βρίσκονται σε τροχιά γύρω από το κέντρο μάζας τους. Από που προκύπτει το ενδιαφέρον για ένα τόσο απλό σύστημα και έναν τόσο απλό υπολογισμό; Η απάντηση βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο της επιστολής του Αϊνστάιν: οι «ατομικές σταθερές» που αναφέρει ο Αϊνστάιν είναι αυτές που σήμερα θεωρούνται ως «θεμελιώδεις» σταθερές – η ταχύτητα του φωτός c, η σταθερά του Planck h, η σταθερά της βαρύτητας G κλπ. Οι τιμές αυτών των σταθερών είναι αυθαίρετες – δεν καθορίζονται από την φυσική θεωρία και θα μπορούσαν ενδεχομένως να έχουν οποιαδήποτε τιμή. Το γιατί έχουν τις συγκεκριμένες τιμές είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα στη φυσική – και ο Αϊνστάιν πίστευε ότι η απάντηση θα δινόταν μέσω μιας «θεωρίας που θα ενοποιούσε την βαρύτητα με τις άλλες δυνάμεις». Σε αυτή την αναζήτηση για μια «ενιαία θεωρία δυνάμεων» κατανάλωσε μάταια το τελευταίο τρίτο της ζωής του ο Αϊνστάιν. https://physicsgg.me/2021/05/15/%cf%84%ce%b9-%ce%b3%cf%81%ce%ac%cf%86%ce%b5%ce%b9-%ce%bf-%ce%b1%cf%8a%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%b9%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%ae-%cf%84%ce%bf%cf%85/

Πότε εμφανίστηκε η πρωταρχική γενιά των άστρων στο Σύμπαν; Ανάλυση δεδομένων από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble καταδεικνύει ότι τα πρώτα άστρα και ο πρώτοι μικροί γαλαξίες στο πρώιμο Σύμπαν σχηματίστηκαν αρκετά νωρίτερα απ’ όσο πιστεύαμε προηγουμένως. Ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής την Rachana Bhatawdekar του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος ESA κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα, χάρη στην διεισδυτική ματιά του Hubble, με την βοήθεια του οποίου κατόρθωσε να συλλέξει δεδομένα μέχρι την εποχή που το Σύμπαν ήταν «μόλις» 500 εκατ. ετών. Στην διάρκεια της έρευνας αυτής δεν εντοπίστηκαν ενδείξεις για την ύπαρξη των πρωταρχικών άστρων του Σύμπαντος, που σημαίνει ότι πρέπει να σχηματίστηκαν αρκετά νωρίτερα. Τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας θα δημοσιευθούν στο επιστημονικό περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (MNRAS). Τα άστρα αυτά, άστρα του Πληθυσμού ΙΙΙ, όπως είναι γνωστά, αποτελούνται αποκλειστικά από υδρογόνο, ήλιο και λίθιο, δηλαδή από τα μοναδικά στοιχεία που «πρόλαβαν» να συντηχθούν στην διάρκεια της αρχέγονης πυρηνοσύνθεσης, λίγα μόνο λεπτά μετά την Μεγάλη Έκρηξη (οι βαρύτεροι ατομικοί πυρήνες του περιοδικού πίνακα θα σχηματιστούν αργότερα μέσα από τις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό των άστρων). Με την βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble, αλλά και με την συμβολή του διαστημικού τηλεσκοπίου Spitzer της NASA και του τηλεσκοπίου VLT του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου ESO στην Χιλή, η Bhatawdekar και η ομάδα της συνέλεξαν και ανέλυσαν δεδομένα για το γαλαξιακό σμήνος MACS J0416, για το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τα 500 εκατ. χρόνια μέχρι το 1 δισ. χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά η Bhatawdekar, «δεν βρήκαμε αποδείξεις για την ύπαρξη αυτής της πρωταρχικής γενιάς των άστρων του Πληθυσμού ΙΙΙ σε αυτό το κοσμικό χρονικό διάστημα». Η έρευνα αυτή υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος Hubble Frontier Fields, όταν από το 2012 μέχρι το 2017 το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble συνέλεξε δεδομένα για 6 γαλαξιακά σμήνη. Πρόκειται για τις βαθύτερες παρατηρήσεις που υλοποιήθηκαν ποτέ, όχι μόνο για τα ίδια τα γαλαξιακά σμήνη, αλλά και για τους ακόμη πιο μακρινούς γαλαξίες που «κρύβονται» πίσω τους. Παρόλο που η παρατήρηση τόσο μακρινών γαλαξιών υπερβαίνει κατά πολύ τις τεχνικές δυνατότητες του τηλεσκοπίου, μπορεί να υλοποιηθεί χάρη στο φαινόμενο της βαρυτικής εστίασης. Καθώς, δηλαδή, η τεράστια μάζα του κάθε γαλαξιακού σμήνους στρεβλώνει τον χώρο γύρω τους, λειτουργεί σαν ένας γιγάντιος μεγεθυντικός φακός που καμπυλώνει, παραμορφώνει και μεγεθύνει το φως των γαλαξιών που βρίσκονται πίσω του. Συνδυάζοντας δηλαδή την διακριτική ικανότητα του Hubble με τις δυνατότητες που μας προσφέρουν αυτά τα «τηλεσκόπια της φύσης», μπορούμε να δούμε γαλαξίες 10-100 φορές πιο αμυδρούς απ’ όσο είχαμε παρατηρήσει μέχρι τότε. Στην έρευνά τους αυτή, η Bhatawdekar και η ομάδα της ανακάλυψαν ορισμένους από τους γαλαξίες με την μικρότερη μάζα που έχουν ανακαλυφθεί ποτέ, οι οποίοι είχαν ήδη σχηματιστεί όταν το Σύμπαν είχε ηλικία μικρότερη του ενός δισ. ετών. Σε μια εποχή, δηλαδή, όπου η απουσία αποδεικτικών στοιχείων για την ύπαρξη των άστρων του Πληθυσμού III, αλλά και η ανακάλυψη πολλών γαλαξιών μικρής μάζας, καταδεικνύει ότι αυτοί ακριβώς οι μικροί γαλαξίες είναι και οι επικρατέστεροι υποψήφιοι για τον επαναϊονισμό του Σύμπαντος. https://www.eef.edu.gr/el/arthra/pote-emfanistike-i-protarhiki-genia-ton-astron-sto-sympan/

Επιστημονικά Βραβεία Ιδρύματος Μποδοσάκη 2021 Το Ίδρυμα Μποδοσάκη ανακοινώνει τους έξι επιστήμονες που βραβεύονται στο πλαίσιο του θεσμού των Επιστημονικών Βραβείων για το 2021, ως αναγνώριση του δημιουργικού και ολοκληρωμένου επιστημονικά έργου τους. Τα Επιστημονικά Βραβεία του Ιδρύματος Μποδοσάκη απονέμονται από το 1993, κάθε δύο έτη, σε Έλληνες και Ελληνίδες, ηλικίας έως 40 ετών, που διαπρέπουν στον χώρο της επιστήμης στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι έξι βραβευόμενοι για το 2021 διακρίθηκαν για την εξαιρετική τους συμβολή στους ακόλουθους επιστημονικούς τομείς: στις Βασικές Επιστήμες, στις Βιοεπιστήμες, στις Εφαρμοσμένες Επιστήμες/Τεχνολογία και στις Κοινωνικές Επιστήμες. Η τελετή απονομής των Επιστημονικών Βραβείων Μποδοσάκη αναμένεται να πραγματοποιηθεί περί το τέλος του έτους. Επιστημονικά Βραβεία Ιδρύματος Μποδοσάκη 2021 Τομέας Βασικών Επιστημών: Κλάδος Μαθηματικών Το βραβείο απονέμεται από κοινού στους: Στέφανο Αρετάκη, Επίκουρο Καθηγητή στα Θεωρητικά Μαθηματικά στο University of Toronto, για το έργο του στον κλάδο των Καθαρών Μαθηματικών και την επιρροή του στην περιοχή της Θεωρίας της Σχετικότητας. Σε μια σειρά πρωτοποριακών εργασιών, ο Στ. Αρετάκης απέδειξε μαθηματικά την ύπαρξη μιας νέας αστάθειας των λεγόμενων «ακραίων» Μελανών Οπών, η οποία ονομάστηκε «αστάθεια Αρετάκη» και πλέον αποτελεί αντικείμενο μελετών στη Φυσική. Θεμιστοκλή Σαψή, Αναπληρωτή Καθηγητή Μηχανολογίας και Επιστήμης των Ωκεανών στο ΜΙΤ, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών Ινστιτούτο για Δεδομένα, Συστήματα και Κοινωνία, Κέντρο Υπολογιστικής Επιστήμης και Μηχανικής, για το έργο του στα Εφαρμοσμένα Μαθηματικά και συγκεκριμένα στη μελέτη ποσοτικών χαρακτηριστικών αβεβαιότητας για μη γραμμικά δυναμικά συστήματα. Το έργο του επιτρέπει τη βαθιά κατανόηση των φυσικών φαινομένων, όπως τα ακραία φαινόμενα στους ωκεανούς, τα οποία προσεγγίζει με αυστηρή μαθηματική μεθοδολογία. Είναι ως εκ τούτου εξαιρετικά χρήσιμο για την ανάλυση και πρόβλεψη φυσικών ωκεανίων φαινομένων και για τον σχεδιασμό και την ασφάλεια ποικίλων μηχανικών συστημάτων. Τομέας Βιοεπιστημών: Κλάδος Βιοιατρικών Επιστημών Το βραβείο απονέμεται από κοινού στους: Χρήστο Κυρατσού, Αντιπρόεδρο Έρευνας Μολυσματικών Νόσων και Τεχνολογιών Ιικών Φορέων στη Regeneron Pharmaceuticals Inc., για τη συνεισφορά του στην αντιμετώπιση ιογενών ασθενειών όπως ο Έμπολα και ο SARS-COV-2 με νέες ισχυρές θεραπείες, στις οποίες συγκαταλέγεται και ένα κοκτέιλ αντισωμάτων για τη θεραπεία των πρώτων σταδίων της μόλυνσης με SARS-COV-2. Θαλή Παπαγιαννακόπουλο, Αναπληρωτή Καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του New York University, για το επιστημονικό έργο του στον τομέα της μηχανικής του γονιδιώματος του καρκίνου και του μεταβολισμού του. Η προσέγγισή του γεφυρώνει το κενό ανάμεσα στη βιολογία του καρκίνου και την ανοσολογία. Τομέας Κοινωνικών Επιστημών: Κλάδος Οικονομικής Επιστήμης, Πολιτικής Επιστήμης, Νομικής Επιστήμης Το βραβείο απονέμεται στη Μυρτώ Καλουπτσίδη, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Harvard University, στο Τμήμα Οικονομικών, για την καινοτόμο έρευνά της στην εφαρμοσμένη μικροοικονομία και τη μελέτη της στη διασταύρωση Βιομηχανικής Οργάνωσης και Διεθνούς Εμπορίου. Τομέας Εφαρμοσμένων Επιστημών/Τεχνολογίας: Κλάδος Εναλλακτικών και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, Τεχνολογίες Χαμηλών Εκπομπών Άνθρακα, Αποδοτικής Χρήσης και Διατήρησης Ενέργειας Το βραβείο απονέμεται στον Αντώνιο Παπαβασιλείου, Αναπληρωτή Καθηγητή στο στο Université Catholique de Louvain (UCLouvain), κάτοχο της Έδρας ENGIE και μέλος του Κέντρου Επιχειρησιακής Έρευνας και Οικονομετρίας (CORE) του Louvain Institute of Data Analysis and Modeling στο UCLouvain, για τη συνεισφορά του στην ορθολογική χρήση των ενεργειακών πόρων και την υψηλής κλίμακας διείσδυση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας. Ο θεσμός των Επιστημονικών Βραβείων εντάσσεται στο πλαίσιο των κοινωφελών σκοπών του Ιδρύματος Μποδοσάκη για την προαγωγή της παιδείας. Με τα Επιστημονικά Βραβεία, το Ίδρυμα αναγνωρίζει το δημιουργικό έργο νέων Ελλήνων επιστημόνων, ανταμείβει τη συνεπή και συνεχή προσπάθειά τους για την προαγωγή της επιστήμης, τιμά την ηθική τους συνέπεια και επιδιώκει να συμβάλλει στη δημιουργία σωστών προτύπων για την ελληνική κοινωνία. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο Δ.Σ. του Ιδρύματος Μποδοσάκη, κ. Δ. Σ. Βλαστό : «Μέσα σ’ ένα έτος κατά το οποίο η διεθνής επιστημονική κοινότητα έλαμψε με τις εκπληκτικές επιδόσεις της στην αντιμετώπιση της πανδημίας, η απονομή των Επιστημονικών Βραβείων του Ιδρύματος Μποδοσάκη φέρνει στο προσκήνιο το εξαιρετικό έργο νέων Ελλήνων επιστημόνων που διαπρέπουν διεθνώς. Οι κ.κ. Στ. Αρετάκης, Μ. Καλουπτσίδη, Χρ. Κυρατσούς, Α. Παπαβασιλείου, Θ. Παπαγιαννακόπουλος, Θ. Σαψής καινοτομούν, διαπρέπουν, αναγνωρίζονται διεθνώς και συνεισφέρουν στην εξέλιξη της γνώσης σε καίριους επιστημονικούς κλάδους.» Τα Επιστημονικά Βραβεία του Ιδρύματος Μποδοσάκη συνοδεύονται από χρηματικό έπαθλο και έχουν αναγνωρίσει μέχρι σήμερα το έργο 51 Ελλήνων και Ελληνίδων επιστημόνων, οι οποίοι πρωταγωνιστούν στην επιστημονική έρευνα σε παγκόσμιο επίπεδο. https://physicsgg.me/2021/05/13/%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b2%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%b9%ce%b4%cf%81%cf%8d%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%bc%cf%80%ce%bf%ce%b4/

Πνευματικές δοκιμές κενού της ενότητας "Science" ολοκληρώθηκαν στο Baikonur Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, ειδικοί από την Energia Rocket and Space Corporation πήραν το όνομά τους από τον S.P. Ο Korolev (μέρος της κρατικής εταιρείας "Roscosmos") ολοκλήρωσε τακτικά πνευματικές δοκιμές κενού της εργαστηριακής ενότητας "Science". Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, που διήρκεσαν περίπου ένα μήνα, ελέγχθηκε η στεγανότητα του κύτους, των καταπακτών και των μονάδων σύνδεσης, καθώς και η λειτουργία του πνευματικού υδραυλικού συστήματος και του συστήματος πρόωσης και των εξωτερικών υδραυλικών συστημάτων μετά την εγκατάσταση τους. Προς το παρόν, η μονάδα βρίσκεται σε εξέλιξη, βρίσκονται σε εξέλιξη προετοιμασίες για την τελική εγκατάσταση του Ευρωπαϊκού Ρομποτικού βραχίονα και στη συνέχεια προγραμματίζεται να ανεφοδιαστεί το κύκλωμα του θερμικού καθεστώτος αυτής της μονάδας. Μετά από αυτό, οι εργασίες θα συνεχιστούν για την εγκατάσταση προστασίας μικρομετεωριτών. Η ενότητα "Science" είναι μια ερευνητική ενότητα του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, που αναπτύχθηκε από την RSC Energia και πήρε το όνομά της από τον S.P. Korolev (εξοπλισμός συστημάτων επί του σκάφους και επιστημονικός εξοπλισμός) σε συνεργασία με την M.V. Khrunichev (γενικός σχεδιασμός και παραγωγή, μέρος της κρατικής εταιρείας Roscosmos), προκειμένου να επεκταθεί η λειτουργικότητα του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_05-12.html

Η «Επιμονή» απλώνει το ρομποτικό χέρι της στην επιφάνεια του Άρη. Το διαστημικό σκάφος Perseverance (Επιμονή) χρησιμοποίησε την κάμερα WATSON (Wide Angle Topographic Sensor for Operations and eNgineering) που βρίσκεται στο άκρο του ρομποτικού χεριού της, ως τμήμα του όργανου SHERLOC (Scanning Habitable Environments with Raman and Luminescence for Organics and Chemicals). Στην εικόνα που ακολουθεί βλέπουμε την κάμερα να εστιάζει δοκιμαστικά στο αρεινό έδαφος στις 10 Μαΐου 2021, την 78η Aρειανή ημέρα (sol) παραμονής του Perseverance στην επιφάνεια του κόκκινου πλανήτη. Η NASA μας ενημερώνει ότι μετά τις πτήσεις του ελικοπτέρου της, η «Επιμονή» άρχισε τις έρευνές της τραβώντας αρκετές φωτογραφίες του εδάφους και των βράχων του Άρη. Ο βασικός στόχος της αποστολής είναι η διερεύνηση της αρχαίας λίμνης στον κρατήρα Jezero, στην οποία είναι πιθανό κατά το παρελθόν να αναπτύχθηκε μικροβιακή ζωή. https://physicsgg.me/2021/05/13/%ce%b7-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%cf%80%ce%bb%cf%8e%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%cf%81%ce%bf%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9-%cf%84/

Σουπερνόβα από το πολύ υδρογόνο. Τα δεδομένα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble δείχνουν ότι ένα σχετικά ψυχρό και διογκωμένο άστρο, πλούσιο σε υδρογόνο, τελείωσε τη ζωή του ως σουπερνόβα χωρίς υδρογόνο. Μέχρι τώρα, εθεωρείτο πως τα σουπερνόβα χωρίς υδρογόνο προέρχονται μόνο από εξαιρετικά θερμά και συμπαγή άστρα που έχουν επίσης έλλειψη υδρογόνου. Οι αστροφυσικοί Kilpatrick et al δημοσίευσαν την ανακάλυψή τους στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society με τίτλο «A cool and inflated progenitor candidate for the Type Ib supernova 2019yvr at 2.6 yr before explosion» Η ανακάλυψη αυτή είναι πολύ σημαντική για την θεωρία της αστρικής εξέλιξης, σύμφωνα με τον Sung-Chul Yoon, αστροφυσικό στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σεούλ της Νότιας Κορέας. Οι θεωρητικοί έχουν κάποιες ιδέες για το πώς συμπεριφέρονται τα τεράστια άστρα λίγο πριν εκραγούν, αλλά τέτοια μεγάλα άστρα είναι λιγοστά και ακόμα λιγότερα όσα βρίσκονται στο στάδιο λίγο πριν εκραγούν ως υπερκαινοφανείς. Ο εντοπισμός και η μελέτη του αστέρα που είναι υπεύθυνος για ένα τέτοιο σουπερνόβα μας δίνει την ευκαιρία να ελέγξουμε σενάρια για το πώς τα άστρα εξελίσσονται λίγο πριν από την έκρηξη. Ένα τηλεσκόπιο πρέπει να έχει μελετήσει το άστρο πριν αυτό εκραγεί ως σουπερνόβα. Όμως η εύρεση τέτοιων άστρων είναι δύσκολη. Όταν τον Δεκέμβριο του 2019, στον γαλαξία NGC 4666 που βρίσκεται περίπου 46 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη ανακαλύφθηκε ένα σουπερνόβα, οι αστροφυσικοί έσπευσαν να ελέγξουν παλιές παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble στην ίδια περιοχή του ουρανού. Ήθελαν να βρουν το άστρο που βρίσκονταν πίσω από την έκρηξη που ονομάστηκε SN 2019yvr. Ψάχνοντας και επιπλέον παρατηρήσεις της περιοχής από επίγεια τηλεσκόπια, βρέθηκε ένα άστρο στο ίδιο σημείο με το σουπερνόβα, που είχε παρατηρηθεί 2,6 χρόνια πριν από την έκρηξη. Φαινόταν να είναι ένα κίτρινο άστρο με θερμοκρασία 6.500 °C και περίπου 320 φορές μεγαλύτερο από τον ήλιο. Αφού το σουπερνόβα SN 2019yvr δεν είχε υδρογόνο, και ο πρόγονός του θα έπρεπε να έχει επίσης έλλειψη υδρογόνου. Αλλά όταν ένα άστρο δεν διαθέτει περίβλημα υδρογόνου, τότε περιμένουμε να βλέπουμε βαθύτερα στο εσωτερικό του προς τα θερμότερα στρώματα. Δηλαδή, το άστρο θα έπρεπε να φαίνεται εξαιρετικά θερμό, μπλε και συμπαγές – ίσως σε θερμοκρασία 10.000 έως 50.000 °C και όχι περισσότερο από 50 φορές μεγαλύτερο από τον ήλιο. Απεναντίας, ο ψυχρός, μεγάλος, κίτρινος πρόγονος του SN 2019yvr, έδειχνε πως περιείχε πολύ υδρογόνο. Για να δημιουργηθεί από ένα τέτοιο άστρο σουπερνόβα όπως το SN 2019yvr, πρέπει να έχει αποβάλλει μεγάλο μέρος του υδρογόνου του πριν εκραγεί. Αλλά πως γίνεται αυτό; Προτείνονται δύο σενάρια. Το άστρο θα μπορούσε να αποβάλλει μεγάλο μέρος του υδρογόνου του στο διάστημα μέσα από βίαιες εκρήξεις, πιθανώς προκαλούμενες από κάποια αστάθεια στον πυρήνα του άστρου. Ή από την αλληλεπίδρασή του με κάποιο άλλο κοντινό άστρο, δηλαδή το υδρογόνο του άστρου θα μπορούσε να είχε αφαιρεθεί από ένα άλλο άστρο που ήταν σε τροχιά γύρω από αυτό. Οι αστρονόμοι προτείνουν να στραφεί το τηλεσκόπιο Hubble σε αυτή την περιοχή του ουρανού. Θα πρέπει πρώτα να βεβαιωθούν ότι το άστρο που είδαν πριν από 2,6 χρόνια, σήμερα δεν υπάρχει, εφόσον ταυτίζεται με το SN 2019yvr. Οι ερευνητές θα μπορούσαν επίσης να ελέγξουν αν κάποιο άστρο, που πιθανόν να αλληλεπιδρούσε με τον τον πρόγονο του SN 2019yvr, υπάρχει ακόμα. Η ερμηνεία της περίπτωσης SN 2019yvr θα είναι ένα σημαντικό βήμα προς την πλήρη κατανόηση της δημιουργίας των σουπερνόβα. https://physicsgg.me/2021/05/13/%cf%83%ce%bf%cf%85%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%bd%cf%8c%ce%b2%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8d-%cf%85%ce%b4%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%8c%ce%bd%ce%bf/

Μόλυναν τον Άρη το τελευταίο ρόβερ και το drone που στείλαμε εκεί; Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η διαστημική δραστηριότητα του ανθρώπου γίνεται μεγάλη προσπάθεια ώστε να τα διαστημικά σκάφη και οι αστροναύτες εγκαταλείπουν την Γη απολύτως αποστειρωμένοι ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να μεταφέρουν στο Διάστημα και πολύ περισσότερο σε κάποιο άλλο πλανήτη γήινους μικροοργανισμούς που μπορεί θα μόλυναν το τοπικό περιβάλλον και μάλιστα με απρόβλεπτους τρόπους. Για αυτόν τον λόγο τα σκάφη και τα φορτία που προορίζονται για το Διάστημα βρίσκονται σε ειδικούς χώρους μόνιμης αποστείρωσης και το προσωπικό που ασχολείται με αυτά το κάνει φορώντας πάντα ειδικές στολές. Η τελευταία σημαντική αποστολή στο Διάστημα είναι αυτή που έστειλε στον Άρη η NASA τον περασμένο Φεβρουάριο. Στον Κόκκινο Πλανήτη προσεδαφίστηκε ο πιο προηγμένος ρομποτικός εξερευνητής που έχουμε στείλει μέχρι σήμερα εκεί. Βασική του αποστολή είναι ο εντοπισμός ιχνών ζωής στον Άρη αλλά θα πραγματοποιήσει και άλλες γεωατμοσφαιρικές μελέτες. Μαζί του μετέφερε και ένα αυτόνομο ιπτάμενο όχημα, το πρώτο drone που έστειλε η ανθρωπότητα σε κάποιο πλανήτη μακριά από την Γη. Το drone μάλιστα ολοκλήρωσε την πρώτη φάση της αποστολής του με απόλυτη επιτυχία και θα συνεχίσει να πετά για μερικές ακόμη εβδομάδες. Τα μικρόβια Ο Κρίστοφερ Μέισον είναι γενετιστής στον υψηλού κύρους αμερικανικό ιατρικό οργανισμό Weill Cornell Medicine που αποτελείται από διεθνούς φήμης επιστήμονες κα ερευνητές. Ο Μέισον στο πλαίσιο μιας έρευνας που πραγματοποιεί πήρε άδεια για να εισέλθει μαζί με την ερευνητική του ομάδα στους χώρους που κατασκευάζονται τα διαστημικά σκάφη στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, το περίφημο JPL. Η έρευνα σχετίζεται με την ανακάλυψη οργανισμών που μπορεί να βρίσκονται σε τέτοιους χώρους οι οποίοι για να υπάρχουν εκεί σημαίνει ότι είναι εξαιρετικά ανθεκτικοί. Η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε σε αυτούς τους απόλυτα προστατευμένους και αποστειρωμένους χώρους κάποια μικρόβια. Πρόκειται για μικροοργανισμούς που σύμφωνα με τον ερευνητή κολλούν σε μεταλλικές επιφάνειες όπως αυτές των διαστημικών σκαφών και των ρομποτικών οχημάτων και φαίνεται ότι μπορούν να επιβιώσουν τόσο από την έκθεση τους σε κάθε είδους κοσμική ακτινοβολία όσο αλλά και στο ακραίο ψύχος του Διαστήματος. «Τα ευρήματα μου δείχνουν ότι μπορεί να στείλαμε κάτι μη προγραμματισμένο σε κάποιο πλανήτη. Είναι πολύ σημαντικό να διασφαλίσουμε την ασφάλεια και την επιβίωση κάθε μορφής ζωής που μπορεί να υπάρχει κάπου αλλού στο Σύμπαν αφού η παρουσία νέων οργανισμών μπορεί να προκαλέσει χάος όταν εμφανιστούν σε ένα νέο οικοσύστημα» δήλωσε στο BBC ο Μέισον. Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό κάποιοι μικροοργανισμοί εξαιρετικά ανθεκτικοί στην κοσμική ακτινοβολία και ερευνάται αν αυτοί προήλθαν από την Γη, αν προέρχονται από τον πλανήτη μας αλλά εξελίχθηκαν εκεί ή αν αναπτύχθηκαν εκεί εξ αρχής. Ο Μέισον επισημαίνει ότι οι οργανισμοί που ξεκινούν από την Γη πιθανότατα θα μεταλλάσσονται όταν εισέρχονται στις διαστημικές συνθήκες και αναφέρει μια αισιόδοξη πλευρά αυτής της κατάστασης. «Κάποια στιγμή ο άνθρωπος θα πάει στον Άρη μεταφέροντας εκεί ένα κοκτέιλ μικροβίων που ζει μέσα και από το σώμα μας. Αυτοί οι οργανισμοί θα προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, θα μεταλλαχθούν και θα αλλάξουν. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι να κάνουν την ζωή πιο ανεκτή για τους ανθρώπους που θα βρίσκονται στον Άρη αφού οι οργανισμοί θα μπορούν να μελετηθούν και η ανάλυση των χαρακτηριστικών τους να οδηγήσουν στην ανάπτυξη νέων μεθόδων καλύτερης προστασίας της υγείας και ασφάλειας των ανθρώπων που θα ταξιδεύουν στον Άρη και το Διάστημα γενικότερα» αναφέρει ο Μέισον https://www.naftemporiki.gr/story/1725174/molunan-ton-ari-to-teleutaio-rober-kai-to-drone-pou-steilame-ekei

Χαρταετοί θα παράγουν ενέργεια για τους ανθρώπους στον Άρη. Η ανθρωπότητα προετοιμάζεται πυρετωδώς για την πρώτη επίσκεψη της στον Άρη. Οι πιθανότητες να ξεκινήσει μια επανδρωμένη αποστολή στον Κόκκινο Πλανήτη μέχρι το αργότερο το 2035 είναι πάρα πολλές. Αν η αποστολή στεφθεί με επιτυχία θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα ακολουθήσουν γρήγορα οι επόμενες με στόχο να δημιουργηθούν γρήγορα οι πρώτες βάσεις και να ακολουθήσει στην συνέχεια η πρώτη αποικία. Ένα από τα πολλά ζητήματα που πρέπει να λυθούν για να είναι όσο το δυνατόν πιο ομαλή η διαβίωση στον αφιλόξενο Άρη είναι η παροχή ενέργειας στις κατοικίες και τις εγκαταστάσεις που θα δημιουργηθούν εκεί. Οι διαφόρων ειδών γεννήτριες και οι μπαταρίες για συστήματα παραγωγής ενέργειας έχουν μεγάλο μέγεθος και βάρος για να μεταφερθούν από την Γη με τα υπάρχοντα τουλάχιστον διαστημόπλοια που θα διαθέτουμε. Παράλληλα η ηλιοφάνεια στον πλανήτη είναι σημαντικά μικρότερη από αυτή στην Γη και μπορεί να αξιοποιηθεί για τα ρομπότ που στέλνουμε εκεί για εξερεύνηση αλλά όχι και για την παροχή ενέργειας που να καλύπτει τις ανάγκες της διαμονής ανθρώπων στον πλανήτη. Άρα πρέπει να βρεθούν κάποιοι άλλοι τρόποι. Έχουν πέσει στο τραπέζι διάφορες ιδέες και προτάσεις. Η τελευταία έρχεται από επιστήμονες του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Delft στην Ολλανδία και ανεξάρτητα από το αν είναι εφαρμόσιμη είναι σίγουρα η πιο ευφάνταστη που έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τεράστιοι χαρταετοί μπορούν να παρέχουν αιολική ενέργεια στους κατοίκους του Κόκκινου Πλανήτη. O χαρταετός θα είναι δεμένος με ένα καλώδιο σε μια καλούμπα. Καθώς ο χαρταετός θα πετά ολοένα και ψηλότερα και το καλώδιο θα ξεδιπλώνεται η καλούμπα θα περιστρέφεται παράγοντας ενέργεια. Τέτοιοι μηχανισμοί με την χρήση χαρταετών για παραγωγή αιολικής ενέργειας χρησιμοποιούνται και στην Γη αλλά είναι μικρής κλίμακας. Οι θιασώτες της ιδέας προτείνουν χαρταετούς η επιφάνεια των οποίων θα είναι τουλάχιστον 50 τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες του Delft οι χαρταετοί μπορούν μαζί με κάποια συστήματα ηλιακής ενέργειας ή πιθανώς και άλλα συστήματα αξιοποίησης του τοπικού περιβάλλοντος να παράγουν τις απαραίτητες ποσότητες ενέργειας για να καλύπτουν τις ανάγκες μια κατοικίας σε καθημερινή βάση. https://www.naftemporiki.gr/story/1724709/xartaetoi-tha-paragoun-energeia-gia-tous-anthropous-ston-ari

Πυρηνική «αφύπνιση» στο Τσέρνομπιλ Δεκαετίες μετά την έκρηξη στο Τσέρνομπιλ και το χειρότερο πυρηνικό ατύχημα του κόσμου, αντιδράσεις σχάσης λαμβάνουν χώρα και πάλι στις μάζες καυσίμου ουρανίου που είναι θαμμένες βαθιά μέσα σε μια κατεστραμμένη αίθουσα αντιδραστήρα. «Είναι σαν τα κάρβουνα σε έναν λάκκο για μπάρμπεκιου» λέει ο Νιλ Χάιατ, χημικός πυρηνικών υλικών στο University of Sheffield- και τώρα, όπως αναφέρει το Science, Ουκρανοί επιστήμονες προσπαθούν να διαπιστώσουν εάν οι αντιδράσεις αυτές σταματήσουν μόνες τους ή αν χρειάζονται παρεμβάσεις για να αποτραπεί ένα άλλο ατύχημα. Αισθητήρες παρακολουθούν έναν αυξανόμενο αριθμό νετρονίων (ίχνος σχάσης) να αναδύεται από μια αίθουσα όπου δεν υπάρχει πρόσβαση, όπως ανέφερε ο Ανατόλι Ντοροσένκο του Ινστιτούτου Προβλημάτων Ασφαλείας Πυρηνικών Σταθμών (ISPNPP) στο Κίεβο της Ουκρανίας είπε την προηγούμενη εβδομάδα κατά τη διάρκεια συζητήσεων περί διάλυσης του αντιδραστήρα. «Είναι πολλές οι αβεβαιότητες» είπε ο Μαξίμ Σαβέλιεφ του ISPNPP. «Ωστόσο δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την πιθανότητα ενός ατυχήματος». Οι καταμετρήσεις νετρονίων έχουν αργή ανοδική πορεία, λέει ο Σαβέλιεφ, υποδεικνύοντας ότι οι διαχειριστές έχουν ακόμα μερικά χρόνια μπροστά τους για να βρουν τρόπο να αντιμετωπίσουν την απειλή. Αξίζει να σημειωθεί πως οποιαδήποτε λύση βρουν θα ενδιαφέρει την Ιαπωνία, η οποία αντιμετωπίζει τις επιπτώσεις της δικής της πυρηνικής τραγωδίας πριν 10 χρόνια στη Φουκουσίμα. Η απειλή της αυτοσυντηρούμενης σχάσης στα ερείπια «στοιχειώνει» εδώ και πολύ καιρό το Τσέρνομπιλ. Είχε θεωρηθεί ότι ο κίνδυνος αυτός θα απομακρυνόταν μετά την εγκατάσταση του NSC (New Safe Confinement) το 2016, για την σφράγιση του «καταφυγίου» στο Τσέρνομπιλ. Από την εγκατάστασή του και μετά οι καταμετρήσεις νετρονίων στις περισσότερες περιοχές του «καταφυγίου» είναι σταθερές ή καθοδικές. Ωστόσο, σε κάποια σημεία άρχισαν να ανεβαίνουν, και στην αίθουσα 305/2 διπλασιάστηκαν μέσα σε τέσσερα χρόνια (τόνοι καυσίμου είναι θαμμένοι εκεί). Τα μοντέλα του ISPNPP δείχνουν ότι το στέγνωμα του καυσίμου με κάποιον τρόπο κάνει πιο «δραστήρια» τα νετρόνια ως προς τη διάσπαση πυρήνων ουρανίου. «Είναι αξιόπιστα και εύλογα δεδομένα» λέει ο Χάιατ. «Απλά δεν είναι ξεκάθαρος ποιος μπορεί να είναι ο μηχανισμός. Ο φόβος είναι πως οι αντιδράσεις σχάσης θα μπορούσαν να επιταχυνθούν πολύ, οδηγώντας σε μια ανεξέλεγκτη έκλυση πυρηνικής ενέργειας. Αν και δεν θεωρείται ότι μπορεί να επαναληφθεί κάτι όπως το 1986, και πάλι θα ήταν επικίνδυνη εξέλιξη, καθώς μια εκρηκτική αντίδραση θα μπορούσε να ελεγχθεί, όπως θα μπορούσε να γκρεμίσει ασταθή τμήματα του «καταφυγίου» γεμίζοντας το NSC με ραδιενεργή σκόνη. https://www.naftemporiki.gr/story/1725331/puriniki-afupnisi-sto-tsernompil

Αστρονόμοι υποστηρίζουν ότι βρήκαν την πηγή της ζωής. Οι επιστήμονες αναζητούν πολλά χρόνια ανεπιτυχώς την πηγή της ζωής. Έχουν αναπτυχθεί πολλές θεωρίες για τις συνθήκες που συνδέονται με την ύπαρξη της ζωής. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ζωή στην Γη δημιουργήθηκε εντός του πλανήτη μας και προτείνουν διάφορα σημεία που αυτό συνέβη είτε στο εσωτερικό του πλανήτη, είτε στους ωκεανούς, είτε στην στεριά. Άλλοι λένε ότι τα δομικά υλικά της ζωής έφτασαν εδώ από το Διάστημα με τους κομήτες ή τους αστεροειδείς που μας επισκέπτονταν. Από την άλλη πλευρά τα δομικά υλικά… των δομικών υλικών της ζωής δηλαδή τα απαραίτητα χημικά στοιχεία πολλοί ειδικοί θεωρούν ότι δημιουργούνται στα άστρα εξ ου και η γνωστή ρήση «είμαστε όλοι αστρόσκονη». Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» ομάδα αστρονόμων υποστηρίζουν ότι εντόπισαν την πηγή της ζωής και αυτή η πηγή προϋπάρχει της γέννησης των άστρων. Οι ερευνητές έκαναν παρατηρήσεις σε νεαρά άστρα γύρω από τα οποία έχουν σχηματιστεί οι δίσκοι αερίων και σκόνης από τα υλικά των οποίων δημιουργούνται οι πλανήτες. Εντόπισαν σε αυτούς τους δίσκους μεθανόλη, ένα σύνθετο οργανικό μόριο. Με δεδομένο ότι οι δίσκοι αερίων και σκόνης είναι πολύ θερμοί ο σχηματισμός μεθανόλης δεν μπορεί να επιτευχθεί. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η μεθανόλη προέρχεται από τα νεφελώματα η κατάρρευση των οποίων οδηγούν στην γέννηση των άστρων. Αυτό σημαίνει ότι στο διαστρικό Διάστημα υπάρχει οργανική ύλη που παραμένει στις περιοχές γέννησης άστρων προσφέροντας πιθανά συστατικά για την ύπαρξη της ζωής στους πλανήτες που δημιουργούνται γύρω από τα άστρα. «Είναι μια συναρπαστική ανακάλυψη επειδή θεωρητικώς όλοι οι πλανήτες που σχηματίζονται γύρω από οποιουδήποτε είδους άστρο μπορεί να διαθέτουν αυτή την ύλη» αναφέρει η Βιβιάνα Γκουζμάν, αστροχημικός στο Ποντιφικό Καθολικό Πανεπιστήμιο του Σαντιάγκο στην Χιλή που δεν πήρε μέρος στην έρευνα. Αυτό που πρέπει τώρα να κατανοήσουν οι επιστήμονες είναι το πώς καταφέρνουν να επιβιώνουν τα οργανικά υλικά του νεφελώματος από την βίαιη διεργασία του σχηματισμού ενός άστρου και ενός δίσκου ύλης. «Όταν σχηματίζεται ένα άστρο και ο δίσκος του δεν έχουμε να κάνουμε με μια απλή διαδικασία. Μπορεί στην διάρκεια αυτής της διαδικασίας να καταστραφούν πολλά μόρια που υπήρχαν στο αρχικό νεφέλωμα» αναφέρει η Άλις Μπουθ, αστρονόμος του Πανεπιστημίου Leiden στην Ολλανδία επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Όπως είναι ευνόητο η ανακάλυψη αυτή ανοίγει νέους δρόμους τόσο στις έρευνες για την ύπαρξη της ζωής όσο και για διάφορα κοσμικό φαινόμενα. https://www.naftemporiki.gr/story/1725300/astronomoi-upostirizoun-oti-brikan-tin-pigi-tis-zois

Πώς ένα άστρο γίνεται… μακαρόνι; Είναι γνωστό πώς όταν ένα διαστημικό σώμα και γενικότερα οποιουδήποτε είδους κοσμική δομή και ύλη πέσει στα βαρυτικά δίχτυα μιας μαύρης τρύπας είναι καταδικασμένο σε θάνατο. Αυτό που δεν είναι βέβαιο είναι ο τρόπος και ο χρόνος που θα συμβεί το… μοιραίο για το άτυχο κοσμικό σώμα. Οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να αποκρυπτογραφήσουν κάποια από τα φαινόμενα που προκαλούνται από την βαρυτική έλξη μια μαύρης τρύπας σε άλλα κοσμικά σώματα. Ένα από αυτά είναι η «παλιρροϊκή διατάραξη». Η βαρυτική έλξη της μαύρης τρύπας παραμορφώνει το κοσμικό σώμα ή την ύλη που έχει «συλλάβει». Το αντικείμενο παίρνει ένα σχήμα νήματος για αυτό και η επιστημονική κοινότητα ονόμασε το φαινόμενο «σπαγγετοποίηση» αφού η όλη διαδικασία μοιάζει σαν μεταμορφώνει το αντικείμενο σε μακαρόνι πριν τελικά το απορροφήσει ή το καταστρέψει. Ο όρος σπαγγετοποίηση επικράτησε και οι ερευνητές είχαν καταφέρει τα τελευταία 15 χρόνια να κάνουν αρκετές φορές κάποιες έμμεσες παρατηρήσεις του φαινομένου. Ομάδα ερευνητών από το Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας SRON στην Ολλανδία και από το Πανεπιστήμιο Radboud επίσης στην Ολλανδία με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society» αναφέρουν ότι κατάφεραν να κάνουν την πρώτη απευθείας παρατήρηση μια σπαγγετοποίησης. Οι ερευνητές είδαν ένα άστρο που βρίσκεται σε απόσταση 750 εκατ. ετών φωτός από την Γη να γίνεται… σπαγγέτι από μια μαύρη τρύπα που έχει μάζα 30 εκατ. φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Οι ερευνητές κατέγραψαν δεδομένα αλλά και εικόνες από το φαινόμενο. Όπως αναφέρουν ένα μακρύ νήμα ξεκινά από το άστρο που καταστρέφεται και τυλίγεται γύρω από την μαύρη τρύπα με τρόπο ανάλογο που τυλίγεται ο σπάγκος σε ένα κουβάρι. Όπως είναι ευνόητο αυτές οι νέες παρατηρήσεις αναμένεται να φωτίσουν τόσο το συγκεκριμένο φαινόμενο όσο και γενικότερα τις λειτουργίες και τους μηχανισμούς των μαύρων τρυπών. https://www.naftemporiki.gr/story/1725071/pos-ena-astro-ginetai-makaroni

Διαστημικά παγόβουνα. Εκείνο το χαρακτηριστικά ανοιξιάτικο βράδυ, πριν από 25 χρόνια, το κρύο ήταν ακόμη διαπεραστικό. Τα φώτα των λιγοστών αυτοκινήτων που μας προσπερνούσαν στην εθνική οδό Πατρών – Κορίνθου δεν μπορούσαν με τίποτα να μειώσουν τη λάμψη των άστρων του ουρανού. Κι εκεί πάνω, ανάμεσα στα άστρα του αστερισμού της Μεγάλης Αρκτου φάνταζε ξεκάθαρα το φωτεινό συννεφάκι που σημάδευε την παρουσία του κομήτη Χιακουτάκε. Εκείνο το Σαββατοκύριακο ο Χιακουτάκε προσπέρασε τον γαλάζιο πλανήτη μας με ταχύτητα που άγγιζε τις 150.000 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ η ουρά του κάλυπτε μια έκταση 75 μοιρών στον σκοτεινό ουρανό. Αυτά τα απλά διαστημικά παγόβουνα, οι κομήτες, αντιμετωπίζονταν ανέκαθεν με φόβο και δεισιδαίμονες αντιλήψεις, γιατί εθεωρείτο ότι προέλεγαν ή ήταν η αιτία φυσικών θεομηνιών, πολιτικής αστάθειας, επιδημιών, πείνας, πολέμων και κάθε άλλου είδους καταστροφών. Εκείνο το Σαββατοκύριακο του 1996 τρεις δεκάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο οδικό δίκτυο της χώρας μας, αλλά για κανέναν απ’ αυτούς δεν έφταιγε ο Χιακουτάκε, που μερικούς μήνες νωρίτερα τον είχε ανακαλύψει ένας Ιάπωνας ερασιτέχνης αστρονόμος. Ηταν κι αυτός απλώς ένας από τους χιλιάδες κομήτες που μας επισκέπτονται κατά καιρούς. Ενα άλλο απ’ αυτά τα παγωμένα αντικείμενα μας επισκέπτεται ανελλιπώς κάθε 76 χρόνια, αφήνοντας πίσω του φοβισμένους ή και πανικόβλητους καμιά φορά τους γήινους παρατηρητές. Το 240 π.Χ. παρατηρήθηκε από Κινέζους αστρονόμους, ενώ το 87 π.Χ. παρατηρήθηκε από τον Ιούλιο Καίσαρα σε ηλικία μόλις 14 ετών. Αργότερα θεωρήθηκε η αιτία της πανώλης του 530 μ.Χ. στην Ευρώπη και το 684 στην Κίνα. Το 1066 η επιστροφή του «σήμανε» την καταστροφή και τον θάνατο του βασιλιά Χάρολντ της Αγγλίας στη μάχη του Χάστινγκς κατά των επιδρομέων Νορμανδών. Το 1222 ο Μογγόλος κατακτητής Τζένγκις Χαν τον θεώρησε σαν σημάδι ότι θα κατακτούσε τον κόσμο. Δεν ήταν πάντοτε πολύ λαμπερός, ήταν όμως πάντοτε ακριβέστατος στο ραντεβού του. Οι άνθρωποι της Γης τον έχουν, καιρό τώρα, ονομάσει κομήτη του Χάλεϊ. Ο κομήτης του Halley στις 8 Μαρτίου 1986 Με τον ερχομό του 20ού αιώνα, ο κόσμος ολόκληρος παρακολουθούσε στον ουρανό την εμφάνιση του υπέροχου θεάματος του κομήτη του Χάλεϊ, που ξάφνιασε για τη λαμπρότητά του και τους αστρονόμους και τους απλούς παρατηρητές. Από τις ανακοινώσεις του Τύπου ο κόσμος έμαθε ότι η Γη μας στις 28 Μαΐου 1910 θα περνούσε μέσα από την ουρά του κομήτη, αν και ο πυρήνας του θα βρισκόταν 22 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά. Εντούτοις ο κόσμος πανικοβλήθηκε, λόγω της ύπαρξης δηλητηριωδών αερίων στην ουρά του. Μερικοί κλειδαμπαρώθηκαν στα σπίτια τους κλείνοντας ερμητικά πόρτες και παράθυρα. Ενώ σ’ άλλα μέρη του κόσμου, διάφοροι απατεώνες και τυχοδιώκτες πουλούσαν «προφυλακτικά χάπια» για τα αέρια του κομήτη! Φυσικά η Γη πέρασε μέσα από την ουρά του κομήτη χωρίς να συμβεί απολύτως τίποτα, αφού τα υλικά της είναι τόσο αραιά διασκορπισμένα ώστε είναι πιο άδεια και από το καλύτερο κενό που μπορούμε να επιτύχουμε στα εργαστήρια της Γης. Ετσι, παρόλο που πολλοί έμειναν κλεισμένοι στα σπίτια τους, χάνοντας το πανέμορφο θέαμα, εκατομμύρια άλλοι σ’ όλο τον κόσμο παρακολούθησαν με θαυμασμό το διάβα του κομήτη, καθώς η υπέροχη φωτεινή ουρά του απλωνόταν καλύπτοντας το 1/2 του ουρανού. Η γιαγιά Πολυξένη τον είχε δει (σε ηλικία 12 ετών) και θυμόταν έντονα την εμφάνισή του το 1910. Αν και προχωρημένης ηλικίας, ήταν ανένδοτη και ήθελε οπωσδήποτε να έρθει μαζί μας για να τον ξαναδεί. Κι έτσι, πριν από 35 χρόνια, στις αρχές Απριλίου του 1986, με καθαρό ουρανό και ντυμένοι καλά για προφύλαξη από το πρωινό κρύο, ξεκινήσαμε στις τρεις το πρωί για τον Λαιμό της Βουλιαγμένης καμιά δεκαριά από εμάς, μαζί και η γιαγιά Πολυξένη. Λίγο πάνω από τη σκοτεινή θάλασσα του Σαρωνικού, αγναντεύοντας προς την κατεύθυνση του Σουνίου, η πρωινή πάχνη είχε σκεπάσει για τα καλά τον ορίζοντα. Η απόσταση του κομήτη εκείνο το πρωί ξεπερνούσε τα 90.000.000 χιλιόμετρα, ήταν δηλαδή περίπου 240 φορές πιο μακριά από τη Σελήνη. Οπότε ήταν επόμενο ο κομήτης να μην φαίνεται τόσο έντονα όσο τον θυμόταν η γιαγιά Πολυξένη το 1910. Ενα ζευγαράκι, βλέποντάς μας να κοιτάζουμε με τα κιάλια μας, ρώτησε νυσταγμένα: «Πέρασε ή ακόμα;» Εμφανώς οι πληροφορίες των ΜΜΕ δεν είχαν περάσει πλήρως το μήνυμα ότι οι κομήτες δεν «σουλατσάρουν» στον ουρανό σαν UFO. Με τον ερχομό του καλοκαιριού του 1986 όλα είχαν τελειώσει. Για εμάς ο κομήτης του Χάλεϊ δεν ήταν παρά μια απλή ανάμνηση, αφού είχε ξεκινήσει και πάλι για το προαιώνιο ταξίδι του στην άδεια σιωπή του Διαστήματος, δίνοντάς μας νέο ραντεβού για το 2061. https://physicsgg.me/2021/05/11/%ce%b4%ce%b9%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%cf%80%ce%b1%ce%b3%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd%ce%b1/

NASA: Ανακαλύφθηκαν 5 συστήματα διπλών άστρων ικανά να υποστηρίξουν κάποιου τύπου ζωή. Μια ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι χρησιμοποίησαν δεδομένα από το τηλεσκόπιο Kepler της NASA ανακάλυψαν πέντε συστήματα διπλών άστρων, το καθένα εκ των οποίων με με έναν πλανήτη ικανό να υποστηρίξει κάποιου τύπου ζωή. Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Ιλινόις αξιοποίησαν τα δεδομένα του Kepler για να δημιουργήσουν μια νέα μεθοδολογία, που μπορεί να εντοπίσει συστήματα με δύο αστέρες, ικανά να φιλοξενήσουν κατοικήσιμους πλανήτες σαν τη Γη. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν πληροφορίες σχετικά με τη μάζα των δύο αστεριών, τη φωτεινότητά τους και τη θέση των πλανητών μέσα στο σύστημα για να προσδιορίσουν τη δυνατότητα φιλοξενίας ζωής. Ως κατοικήσιμοι, ορίζονται στην έρευνα των επιστημόνων του πανεπιστημίου Ιλινόις, οι πλανήτες που έχουν υγρό νερό, σε κάποιο σημείο στην επιφάνειά τους και ένα σύστημα από αυτά που ανακαλύφθηκαν, ταιριάζει στις προδιαγραφές. Οι ερευνητές μελέτησαν τις επιπτώσεις των διπλών αστεριών και των πλανητών - γιγάντων στις κατοικήσιμες ζώνες των εννέα συστημάτων που παρατηρήθηκαν από το τηλεσκόπιο Kepler. Κάθε ένα από τα συστήματα αυτά, είχε τουλάχιστον έναν μεγάλο πλανήτη - τόσο μεγάλο όσο ο Ποσειδώνας στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Οι ερευνητές κινήθηκαν με αυτό τον τρόπο στη μελέτη τους, καθώς ήθελαν να δείξουν ότι η παρουσία ενός πλανήτη γίγαντα δεν αποκλείει την πιθανότητα ανάπτυξης κατοικήσιμων κόσμων στην περιοχή όπου μπορεί να ρέει υγρό νερό στην επιφάνειά του. Φυσικά, ο πλανήτης δεν πρέπει να βρίσκεται πολύ κοντά στο αστέρι, καθώς το υγρό θα εξατμίζεται, αλλά ούτε και πολύ μακριά, αφού θα μετατρέπεται σε πάγο. «Η ζωή είναι πολύ πιθανό να εξελιχθεί σε πλανήτες που βρίσκονται μέσα στην κατοικήσιμη ζώνη του συστήματός τους, όπως και η Γη», λέει ο συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Νικόλαος Γεωργακαράκος, ερευνητικός συνεργάτης από το Τμήμα Επιστημών του Πανεπιστημίου New York στο Αμπού Ντάμπι. Οι Kepler 34, 35, 38, 64 και 413 μοιάζουν με «συστήματα που αφήνουν υποσχέσεις» - με τον Kepler-38 να δείχνει ο καλύτερος υποψήφιος για τη φιλοξενία κόσμων που μοιάζουν με τη Γη. Όλα αυτά, αποτελούν συστήματα πολλαπλών αστεριών, τα οποία έχουν διαμορφώσεις που υποστηρίζουν μια μόνιμα «κατοικήσιμη ζώνη», η οποία δεν θα «απωθείται» από τη βαρυτική έλξη των αστεριών. Μάλιστα, έχουν όλα δύο αστέρια, εκτός από το Kepler-64, το οποίο παρά το γεγονός ότι έχει τέσσερις ήλιους, θα μπορούσε να φιλοξενήσει έναν κατοικήσιμο βραχώδη κόσμο. Το Kepler-38 αποτελεί ένα σύστημα δυο αστέρων, ευρισκόμενο περίπου 3.970 έτη φωτός μακριά από τη Γη, με ένα μεγάλο αστέρι που φτάνει στο 95% της μάζας του Ήλιου και ένα μικρότερο αστέρι, στο 25%. Μέχρι στιγμής, ένας πλανήτης στο μέγεθος του Ποσειδώνα έχει βρεθεί να κινείται σε τροχιά γύρω από το μεγαλύτερο αστέρι του συστήματος, αλλά πιστεύεται ότι υπάρχουν περισσότεροι πλανήτες εντός της κατοικήσιμης ζώνης που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί. «Η μελέτη μας επιβεβαιώνει ότι ακόμη και τα συστήματα διπλών αστεριών με γιγάντιους πλανήτες είναι σημαντικοί στόχοι για εμάς, στην αναζήτηση... της Γης», είπε ο καθηγητής Γεωργακαράκος. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/986008_nasa-anakalyfthikan-5-systimata-diplon-astron-ikana-na-ypostirixoyn

Το Voyager 1 «ακούει» το μεσοαστρικό διάστημα. Τα όργανα στο «Voyager 1» της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), το οποίο, πριν περίπου εννέα χρόνια (2012), βγήκε από την επικράτεια του ηλιακού μας συστήματος, ανίχνευσαν για πρώτη φορά και έστειλαν στη Γη τον αχνό μονότονο, μόνιμο και απόκοσμο βόμβο του μεσοαστρικού διαστήματος. Ο ανεπαίσθητος ήχος προκαλείται από τις συνεχείς δονήσεις των αερίων στο μεσοαστρικό χώρο. Στην ουσία πρόκειται για τον θόρυβο υποβάθρου στις αχανείς εκτάσεις ανάμεσα στα άστρα. Αυτές οι δονήσεις, που αποκαλούνται μόνιμα κύματα πλάσματος, εντοπίσθηκαν στις ραδιοσυχνότητες και είναι πολύ αδύναμες για να ακουστούν από το ανθρώπινο αυτί, σύμφωνα με τους ερευνητές του Πανεπιστημίου Κορνέλ των ΗΠΑ που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς. https://www.nature.com/articles/s41550-021-01363-7 Το «Βόγιατζερ 1» είχε εκτοξευθεί το Σεπτέμβριο του 1977 και σήμερα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 22,7 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη ή 152 φορές την απόσταση Γης-Ήλιου και αποτελεί το πιο μακρινό ανθρώπινο κατασκεύασμα στο διάστημα. Έχοντας επισκεφθεί πριν δεκαετίες το Δία (1979) και τον Κρόνο (1980) και συνεχίζοντας την «Οδύσσεια» του πέρα από τις εσχατιές του ηλιακού μας συστήματος (ηλιόπαυση), συνεχίζει να συλλέγει και να μεταδίδει δεδομένα, επιτρέποντας στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το μεσοαστρικό χώρο. Οι απέραντες περιοχές ανάμεσα στα αστρικά (ηλιακά) συστήματα του γαλαξία μας δεν είναι τελείως κενές, καθώς ύλη (κυρίως αέρια) και ακτινοβολία συνθέτουν το λεγόμενο μεσοαστρικό ή διαστρικό μέσο. Περίπου το 15% της ορατής ύλης του γαλαξία μας αποτελείται από τέτοια μεσοαστρικά αέρια, σκόνη και σωματίδια κοσμικής ακτινοβολίας. Ένα μεγάλο μέρος του μεσοαστρικού μέσου βρίσκεται σε μορφή ιονισμένου (ηλεκτρικά φορτισμένου) πλάσματος. Σε αυτό το πλάσμα ανάμεσα στα άστρα υπάρχουν μόνο 0,1 άτομα ανά κυβικό εκατοστό, ενώ στον αέρα της Γης υπάρχουν δισεκατομμύρια άτομα. Προηγουμένως, το «Voyager 1» είχε ανιχνεύσει διαταραχές στα μεσοαστρικά αέρια, οι οποίες προκαλούνται από τις περιοδικές ηλιακές εκλάμψεις. Τώρα το σκάφος αποκάλυψε τις μόνιμες δονήσεις των αερίων, οι οποίες είναι άσχετες με την ηλιακή δραστηριότητα και προκαλούν ένα βόμβο με συχνότητα περίπου 3 kHz. Έπειτα από 44 χρόνια ταξιδιού, το Voyager 1 -που παρά την αρίθμηση του είχε εκτοξευθεί λίγες εβδομάδες μετά το δίδυμο σκάφος Voyager 2- θα συνεχίσει την περιπέτεια του, αλλά κάποια στιγμή θα πάψει να τροφοδοτείται με ενέργεια, πιθανώς μέσα σε αυτή τη δεκαετία. https://physicsgg.me/2021/05/12/%cf%84%ce%bf-voyager-1-%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%cf%83%ce%bf%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bc%ce%b1/