Δροσος Γεωργιος

Space X και NASA : Έστειλαν από κοινού αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η εταιρεία Space X του Ίλον Μασκ και η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) έγραψαν ένα νέο κεφάλαιο της διαστημικής ιστορίας με την επιτυχή εκτόξευση τεσσάρων αστροναυτών -τριών Αμερικανών και ενός Ιάπωνα- που έχουν ως προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ). Με αυτήν την εκτόξευση, η Space X άρχισε επίσημα τις αποστολές «διαστημικού ταξί» για λογαριασμό της NASA. Η εκτόξευση του επανδρωμένου σκάφους Crew-1 Dragon «Resilience» της αμερικανικής εταιρείας έγινε το βράδυ της Κυριακής, από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, με τον επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο Falcon 9 της ίδιας, ο οποίος, μετά από εννέα λεπτά, επέστρεψε στη Γη και προσνηώθηκε σε ένα πλοίο-πλατφόρμα στον Ατλαντικό Ωκεανό. Οι αστροναύτες είναι ο 51χρονος κυβερνήτης Μάικ Χόπκινς, ο 44χρονος Βίκτορ Γκλόβερ (ο πρώτος έγχρωμος αστροναύτης στον ΔΣΣ και ο μοναδικός «πρωτάρης» στο διάστημα), η 55χρονη Σάνον Γουόκερ και ο 55χρονος Σοΐτσι Νογκούτσι της ιαπωνικής διαστημικής υπηρεσίας JAXA. Το ταξίδι τους προς τον ΔΔΣ θα διαρκέσει 27,5 ώρες και θα παραμείνουν εκεί έξι μήνες. Όταν φθάσουν στον ΔΣΣ, θα βρουν εκεί την Κέιτ Ρούμπινς της NASA και τους κοσμοναύτες Σεργκέι Ριζίκοφ και Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ της ρωσικής υπηρεσίας Roscosmos. Πρόκειται για τη δεύτερη εκτόξευση αστροναυτών από το αμερικανικό έδαφος μετά τη διακοπή του προγράμματος των διαστημικών λεωφορείων το 2011. Όλα αυτά τα χρόνια η NASA εξαρτιόταν από τους ρωσικούς πυραύλους «Σογιούζ» για να στέλνει τα πληρώματά της στον ΔΔΣ. Τόσο ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ όσο ο και νεοεκλεγείς Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν συνεχάρησαν τις NASA και Space X. Η NASA έχει συνάψει συμφωνία και με τη Boeing για μελλοντικές διαστημικές υπηρεσίας «ταξί» με το υπό δοκιμή σκάφος της CST-100 Starliner. https://www.in.gr/2020/11/16/b-science/space/space-x-kai-nasa-esteilan-apo-koinou-astronaytes-ston-diethni-diastimiko-stathmo/

Η τροχιά ISS υψώθηκε κατά 1,1 χλμ Σύμφωνα με το πρόγραμμα πτήσης του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, στις 12 Νοεμβρίου 2020, πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη διόρθωση της τροχιάς του. Για το σκοπό αυτό, οι κινητήρες του φορτηγού οχήματος μεταφοράς Progress MS-14 που ήταν συνδεδεμένοι στο διαμέρισμα συναρμολόγησης της μονάδας Zvezda ενεργοποιήθηκαν αυτόματα στις 22:50 ώρα Μόσχας. Η τροχιά διορθώθηκε πλήρως σύμφωνα με τα υπολογισμένα δεδομένα. Οι κινητήρες του φορτηγού πλοίου λειτούργησαν για 363,5 δευτερόλεπτα, ως αποτέλεσμα των οποίων το μέσο υψόμετρο της τροχιάς του σταθμού αυξήθηκε κατά 1,1 χλμ. Και ανήλθε σε περίπου 419,35 χλμ. Πάνω από την επιφάνεια της Γης. Σύμφωνα με τους ειδικούς της Roscosmos, προς το παρόν οι παράμετροι της τροχιάς ISS είναι: τροχιακή περίοδος: 92,90 λεπτά; τροχιακή κλίση: 51,66 μοίρες. ελάχιστο ύψος πάνω από την επιφάνεια της Γης: 418,42 χλμ. μέγιστο ύψος πάνω από την επιφάνεια της Γης: 437,95 km. Αυτός ο ελιγμός είναι απαραίτητος για τον αρχικό σχηματισμό βαλλιστικών συνθηκών πριν από την εκτόξευση και την αγκύρωση του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-18, που έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Επί του παρόντος, υπάρχουν τρία μέλη του πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό - κοσμοναύτες Roscosmos Sergei Ryzhikov (διοικητής της μακροχρόνιας αποστολής ISS-64) και Sergei Kud-Sverchkov (μηχανικός πτήσης ISS-64), καθώς και ο αστροναύτης της NASA Kathleen Rubins (μηχανικός πτήσεων ISS-64). Η προηγούμενη διόρθωση τροχιάς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού πραγματοποιήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2020. Στη συνέχεια, οι κινητήρες του φορτηγού οχήματος Progress MS-14 λειτουργούσαν για 412,9 δευτερόλεπτα και το μέσο υψόμετρο της τροχιάς ISS μειώθηκε κατά 1,3 χλμ. Και ανήλθε σε περίπου 418,6 χλμ. Πάνω από την επιφάνεια της Γης. Το διαστημικό σκάφος Progress MS-14 βρίσκεται σε τροχιά κοντά στη γη από τις 25 Απριλίου του τρέχοντος έτους. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πραγματοποίησε 7 διορθώσεις στην τροχιά του σταθμού, συμπεριλαμβανομένου ενός μη προγραμματισμένου ελιγμού για να αποφευχθεί πιθανή σύγκρουση με "διαστημικά συντρίμμια". https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_11-13.html

Διεθνής Διαστημικός Σταθμός: Οι «ανθρακωρύχοι» του διαστήματος θα γίνουν μικρόβια που τρώνε πετρώματα. Καθοριστικό ρόλο στην εξόρυξη πολύτιμων μετάλλων στο διάστημα, σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, αναμένεται να παίξουν μικρόβια που «τρώνε» πετρώματα. Αυτό φάνηκε από μια νέα μελέτη Βρετανών επιστημόνων, οι οποίοι έκαναν τα πρώτα στον κόσμο σχετικά πειράματα στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), με τη βοήθεια των εκεί αστροναυτών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η τεχνολογία της μικροβιακής βιο-εξόρυξης έχει τη δυνατότητα να παίξει σημαντικό ρόλο στην οικονομική αξιοποίηση των αστεροειδών, δορυφόρων και πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. Αυτό αφορά όχι μόνο διάφορα κοινά χρήσιμα μέταλλα και ορυκτά όπως ο σίδηρος και το μαγνήσιο, αλλά και τις λεγόμενες «σπάνιες γαίες», που αποτελούν ζωτικά συστατικά των ηλεκτρονικών συσκευών (υπολογιστών, κινητών τηλεφώνων κ.α.) χάρη στις μοναδικές μαγνητικές και χημικές-καταλυτικές ιδιότητές τους. Οι σπάνιες γαίες -όπως λέει και το όνομα τους- είναι σχετικά δυσεύρετες στη Γη, ενώ η εξόρυξή τους είναι ακριβή, παρόλο που η ζήτησή τους συνεχώς αυξάνεται. Ένα από τα βασικά κίνητρα για τις εξορυκτικές-μεταλλευτικές δραστηριότητες εκτός Γης θα είναι ακριβώς η αναζήτηση «σπάνιων γαιών» και σε αυτό μπορεί να αξιοποιηθούν τα μικρόβια. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή αστροβιολογίας Τσαρλς Κόκελ της Σχολής Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature Communications και όπως αναμεταδίδειε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, αξιολόγησαν στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό -σε συνθήκες μικροβαρύτητας και σε προσομοίωση των συνθηκών στον Άρη- τις δυνατότητες τριών ειδών βακτηρίων (Sphingomonas desiccabilis, Bacillus subtilis και Cupriavidus metallidurans). Τα πειράματα διάρκειας τριών εβδομάδων, με την ονομασία BioRock, έγιναν μέσα σε μικρές ειδικές συσκευές (αντιδραστήρες βιο-εξόρυξης) μεγέθους σπιρτόκουτου, που ανέπτυξαν οι επιστήμονες του Κέντρου Αστροβιολογίας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και οι οποίες μεταφέρθηκαν στον ISS με ένα πύραυλο της Space X το καλοκαίρι του 2019. Παράλληλα, έγιναν ανάλογα πειράματα σε συνθήκες κανονικής βαρύτητας στη Γη. Οι ερευνητές βρήκαν ότι στο διάστημα ειδικά ένα βακτήριο (Sphingomonas desiccabilis) μπορεί να εξορύξει σπάνιες γαίες (νεοδύμιο, λανθάνιο κ.α.) από βασάλτες, ένα κοινό ηφαιστειακό υλικό στη Σελήνη, στον Άρη και σε άλλα ουράνια σώματα. Στη Γη τα βακτήρια χρησιμοποιούνται εδώ και καιρό από την εξορυκτική-μεταλλευτική βιομηχανία. Περίπου το 20% του χαλκού και του χρυσού παγκοσμίως σήμερα εξορύσσεται με τη βοήθεια μικροβιακών διαδικασιών. «Τα πειράματα μας δείχνουν ότι είναι επιστημονικά και τεχνικά εφικτή η βιολογικά υποβοηθούμενη εξόρυξη στο ηλιακό σύστημα. Αν και δεν είναι ακόμη οικονομικά βιώσιμη η εξόρυξη στο διάστημα και η μεταφορά των στοιχείων στη Γη, η διαστημική βιο-εξόρυξη έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει μια βιώσιμη επιτόπια ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα», δήλωσε ο Κόκελ, ο οποίος σχεδιάζει την επέκταση του BioRock στο ανάλογο πρόγραμμα BioAsteroid, το οποίο θα κάνει μικροβιακά πειράματα με υλικό από αστεροειδείς. Και πρόσθεσε σχετικά: «Για παράδειγμα, η κατασκευή ρομποτικών -εποπτευόμενων από ανθρώπους- ορυχείων στην περιοχή Oceanus Procellarum στη Σελήνη, η οποία διαθέτει πετρώματα με υψηλές συγκεντρώσεις σπάνιων γαιών, μπορεί να συμβάλει στην επιστημονική και οικονομική ανάπτυξη πέρα από τη Γη». Οι αστροναύτες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), όταν επιστρέψουν στη Σελήνη από το 2024 και μετά, θα προσπαθήσουν να βγάλουν πόσιμο νερό θαμμένο στους πόλους. Επίσης το 2021 το νέο ρομποτικό ρόβερ Perseverance της NASA, όταν φθάσει στον Άρη, θα επιχειρήσει να βγάλει οξυγόνο από το διοξείδιο του άνθρακα της αρειανής ατμόσφαιρας. Ακόμη, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA), ο οποίος χρηματοδότησε το βρετανικό ερευνητικό πρόγραμμα BioRock, προ ημερών ανέθεσε στη βρετανική εταιρεία Metalysis να αναπτύξει μια διαδικασία εξαγωγής οξυγόνου από τη σεληνιακή σκόνη και παράλληλα δημιουργίας αλουμινίου, σιδήρου και άλλων μετάλλων σε μορφή σκόνης. Το παραγόμενο επί τόπου οξυγόνο θα χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο, καθώς και για την υποστήριξη της ζωής των αστροναυτών σε μια μελλοντική σεληνιακή βάση. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/933300_diethnis-diastimikos-stathmos-oi-anthrakoryhoi-toy-diastimatos-tha-ginoyn

H SpaceX ετοιμάζεται για τη δεύτερη επανδρωμένη της διαστημική πτήση. Για τη δεύτερη επανδρωμένη πτήση του διαστημοπλοίου Crew Dragon ετοιμάζονται η SpaceX και η NASA: Το σκάφος έχει μεταφερθεί στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι από την προηγούμενη Πέμπτη, ενώ το τετραμελές πλήρωμά του κατέφθασε την Κυριακή. Εντός ημερών ο πύραυλος Falcon 9 με το Crew Dragon θα τεθεί σε κάθετη θέση στην εξέδρα του, για την εκτόξευση του τετραμελούς πληρώματος – που αποτελείται από τους Μάικλ Χόπκινς, Βίκτορ Γκλόβερ και Σάνον Γουόκερ της NASA και τον Σοΐτσι Νογκούτσι της JAXA (Ιαπωνική Διαστημική Υπηρεσία). Προορισμός της αποστολής Crew-1 θα είναι ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, με την εκτόξευση να προορίζεται να γίνει το Σάββατο 14 Νοεμβρίου. Μετά την εκτόξευση, το σκάφος, που έχει βαφτιστεί από τους αστροναύτες του «Resilience», θα κάνει μια σειρά ελιγμών, με αποκορύφωμα τη συνάντηση και την πρόσθεση στον Σταθμό. Εκεί, θα γίνουν μέλη της Expedition 64, μαζί με τους Κέιτ Ρούμπινς, Σεργκέι Ρίζικοφ και Σεργκέι Κουντ-Σβέρτσκοφ. Για τη NASA πρόκειται για την πολυαναμενόμενη επίσημη έναρξη των τακτικών αποστολών πληρωμάτων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με σκάφη ιδιωτικών εταιρειών, μετά την επιτυχή δοκιμαστική πτήση που πραγματοποιήθηκε νωρίτερα μέσα στο έτος (Demo-2). Όπως αναφέρει το Associated Press, το σκάφος ονομάστηκε «Resilience» (Αντοχή) λόγω των προκλήσεων του 2020. Οι τέσσερις θα παραμείνουν σε τροχιά ως την άνοιξη, οπότε και θα καταφθάσουν οι αντικαταστάτες τους, και πάλι με κάψουλα της SpaceX. https://www.naftemporiki.gr/story/1656241/h-spacex-etoimazetai-gia-ti-deuteri-epandromeni-tis-diastimiki-ptisi

Η δοκιμή της ενότητας "Science" συνεχίζεται. Στους χώρους δοκιμών του κοσμοδρόμου Baikonur, ειδικοί από θυγατρικές της State Corporation Roscosmos συνεχίζουν να δοκιμάζουν μια νέα ενότητα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού - Nauka. Μέχρι σήμερα, από τους 754 ελέγχους που πρέπει να περάσει η μονάδα πριν από την εκκίνηση, οι 306 έχουν ολοκληρωθεί σύμφωνα με το καθημερινό πρόγραμμα ελέγχου των εργοστασιακών ελέγχων. Πραγματοποιήθηκαν οι προστατευτικές λειτουργίες του προϊόντος, οι προστατευτικές λειτουργίες των στοιχείων του συστήματος για τη διασφάλιση του θερμικού καθεστώτος και η επαλήθευση των κυκλωμάτων των squibs. Όσον αφορά τους ελέγχους του ενσωματωμένου συστήματος ελέγχου εξοπλισμού, πραγματοποιήθηκαν οι ακόλουθες εργασίες: έλεγχος των συσκευών της μονάδας εναλλαγής ισχύος του χειριστή, έλεγχος της μονάδας πολλαπλασιασμού σήματος της αναβαθμισμένης κυκλώματα ταχομέτρου και πολλές άλλες εργασίες. Επιπλέον, ειδικοί της ρωσικής βιομηχανίας πυραύλων και διαστημάτων εργάστηκαν για το άνοιγμα και το κλείσιμο των κεραιών του εξοπλισμού Kurs-P και Kurs-A, ανοίγοντας και κλείνοντας τον στόχο σύνδεσης και το κάλυμμα φινιστρίνι, έλεγξαν την τροφοδοσία και τον έλεγχο των μονάδων ανοίγματος της ηλιακής μπαταρίας. Θα ελέγξουν επίσης τη λειτουργικότητα της αυτόνομης ηλεκτρικής συσκευής θέρμανσης του παθητικού σταθμού σύνδεσης, των κυκλωμάτων αισθητήρα του ενεργού σταθμού σύνδεσης. Προγραμματίζονται επίσης προστατευτικές λειτουργίες κυκλωμάτων επιστημονικού εξοπλισμού για το κλείδωμα αέρα κ.λπ. Προγραμματισμένες ασκήσεις για τους κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitsky και Pyotr Dubrov στην ενότητα "Science" πραγματοποιήθηκαν στον ιστότοπο αρ. 254 του κοσμοδρόμου Baikonur. Προβλέπεται ότι το συγκεκριμένο πλήρωμα θα συναντήσει τη νέα ενότητα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το επόμενο έτος. Ο Pavel Vinogradov, Αναπληρωτής Επικεφαλής του Κέντρου Πτήσης και Διαστήματος της Εταιρείας Πυραύλων και Διαστημικών Ενεργειών (μέρος της κρατικής εταιρείας Roscosmos) για το σχεδιασμό δραστηριοτήτων και τεχνικών μέσων εκπαίδευσης, μίλησε για το πώς πήγε το μάθημα και τη σημασία του στην προετοιμασία του πληρώματος για πτήση: «Ο στόχος μας ήταν να δείξουμε στα παιδιά την ενότητα σε« απογυμνωμένη μορφή ». Όταν όλα τα ενσωματωμένα συστήματα και συγκροτήματα με τα οποία πρέπει να λειτουργήσουν, όταν βρίσκονται στο ISS, έχουν ήδη εγκατασταθεί μέσα σε αυτό, αλλά λείπει μέρος του εσωτερικού και άλλου εξοπλισμού, το οποίο μπορεί να εμποδίσει τη λεπτομερή μελέτη του. Ήταν επίσης σημαντικό να εξεταστεί η μονάδα από έξω, όταν δεν έχει ακόμη θερμομόνωση οθόνης-κενού, δεν υπάρχουν εγκατεστημένοι ηλιακοί συλλέκτες και χειριστής ERA. Σε τελική ανάλυση, πολλά στοιχεία της δομής της μονάδας κρύβονται πίσω τους, για παράδειγμα, ξάρτια για επιστημονικό εξοπλισμό, ο οποίος θα εγκατασταθεί από αστροναύτες σε τροχιά. Η ενότητα είναι πολύ περίπλοκη, οπότε, φυσικά, είναι αδύνατο να το μελετήσετε μόνο από την εικόνα, πρέπει να δείτε τι λέγεται "στο υλικό", για να το αγγίξετε με τα χέρια σας. Όταν θα δούμε τη μονάδα την επόμενη φορά, θα τοποθετηθεί εκ νέου, θα φαίνεται πιο όμορφη, αλλά δεν θα είμαστε πλέον σε θέση να εξοικειωθούμε με μερικές από τις αποχρώσεις που θα απαιτηθούν για περαιτέρω εργασία με αυτό στο ISS. Με βάση τα αποτελέσματα της εκπαίδευσης, ειδικοί από το Κέντρο Πτήσης και Διαστήματος Energia και το Yu.A. Ο Gagarin ετοίμασε μια έκθεση που περιέχει περίπου 40 σημεία με προτάσεις για την ασφαλή και άνετη διαμονή του πληρώματος μέσα στην ενότητα, καθώς και την εργασία σε αυτό. Δεν υπάρχουν κριτικές παρατηρήσεις, όλα είναι μόνο για τη βελτίωση της «Επιστήμης», η οποία εξακολουθεί να είναι η ίδια στο κύτος, αλλά φυσικά όσον αφορά τον εξοπλισμό, είναι διαφορετική. Αυτά είναι νέα συστήματα αέρα και ACS [αποχέτευσης και υγιεινής], και ένας τεράστιος τοίχος για τη διεξαγωγή επιστημονικών πειραμάτων (βολικές διεπαφές για την εγκατάσταση διαφόρων τύπων επιστημονικού εξοπλισμού), και μια επιπλέον καμπίνα για αστροναύτες. Γενικά, δεν θα αρνηθώ ότι μου άρεσε η ενότητα. Θα σημειώσω επίσης πώς γίνεται η προετοιμασία για την έναρξη. Οι μηχανικοί και οι δοκιμαστές εργάζονται κυριολεκτικά όλο το 24ωρο. Και η επικοινωνία με το πλήρωμα για τη συναισθηματική τους διάθεση είναι επίσης πολύ σημαντική. Παρεμπιπτόντως, προσπαθήσαμε να έρθουμε έτσι ώστε να μην παρεμβαίνουμε στη διαδικασία εργασίας και να ενταχθούμε στο ήδη υπάρχον πρόγραμμα. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ούτε ένα πλήρωμα θα πρέπει να ασχοληθεί με την ανάπτυξη της μονάδας και την ενσωμάτωσή της στο ρωσικό τμήμα του ISS. Ως εκ τούτου, ελπίζουμε ότι η πανδημία θα εξακολουθήσει να επιτρέπει να δούμε την Επιστήμη να λειτουργεί ήδη εδώ στη Γη, όχι μόνο για τον Νόβιτσκυ και το Ντουμπρόφ, αλλά και για άλλους κοσμοναύτες που, σύμφωνα με τα σχέδια, θα πρέπει να πάνε στο ISS τα επόμενα χρόνια. " https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_11-03.html

Η Κίνα δεύτερη χώρα που υψώνει σημαία στη Σελήνη. Μισό και πλέον αιώνα μετά την αποστολή Apollo 11 που ύψωσε την αστερόεσσα στη Σελήνη, το κινεζικό ρομποτικό σκάφος Chang’e-5 κάρφωσε τη σημαία της Κίνας στην ορατή πλευρά του φεγγαριού. Η φωτογραφία που δημοσιοποίησε η Εθνική Υπηρεσία Διαστήματος της Κίνας τραβήχτηκε λίγη ώρα πριν το σκάφος αναχωρήσει για την Γη φορτωμένο με δύο κιλά σκόνης και πετρωμάτων. Ήταν η τρίτη κινεζική αποστολή που προσεδαφίζεται στη Σελήνη σε διάστημα επτά ετών. Το όχημα ανόδου που αναχώρησε την Πέμπτη πρόκειται να προσδεθεί στο μητρικό σκάφος που περιμένει σε τροχιά, περίπου 15 χιλιόμετρα πάνω από τη σεληνιακή επιφάνεια. Τα πολύτιμα δείγματα –τα πρώτα εδώ και περίπου 40 χρόνια- θα μεταφερθούν στο όχημα επιστροφής και θα πέσουν με αλεξίπτωτο στην έρημο της Εσωτερικής Μογγολίας στα μέσα Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με την κρατική κινεζική εφημερίδα Global Times, η σημαία που υψώθηκε στον Ωκεανό των Καταιγίδων, μια αχανή πεδιάδα στεροποιημένης λάβας, έχει πλάτος δύο μέτρα και ύψος 0,9 μέτρα. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της αποστολής Λι Γιουνφένγκ, η σημαία κατασκευάστηκε από ανθεκτικά υλικά προκειμένου να αντέξει τον βομβαρδισμό της ηλιακής και κοσμικής ακτινοβολίας. Συνολικά έξι αμερικανικές σημαίες είχαν υψωθεί στη Σελήνη στη διάρκεια των αποστολών Apollo, από το 1969 έως το 1972. Το 2012, το σκάφος LRO της NASA που κινούταν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη μετέδωσε εικόνες στις οποίες διακρίνονταν οι ιστοί των σημαιών. Οι ίδιες οι σημαίες εκτιμάται πάντως ότι έχουν πια ξεθωριάσει ή διαλυθεί εντελώς. Ο Μπαζ Όλντριν, ένας από τους αστροναύτες που συμμετείχαν στην πρώτη προσσελήνωση, είχε δηλώσει παλαιότερα ότι η σημαία του Apollo 11 είχε στηθεί υπερβολικά κοντά στο όχημα ανόδου και πιθανότατα παρασύρθηκε όταν ενεργοποιήθηκε ο πυραυλοκινητήρας για την αναχώρηση. https://physicsgg.blogspot.com/2020/12/blog-post_6.html

20ή επέτειος της επανδρωμένης πτήσης του ISS. Στις 2 Νοεμβρίου 2000, το επανδρωμένο όχημα μεταφοράς Soyuz TM-31 (TPK) αγκυροβόλησε στη μονάδα εξυπηρέτησης Zvezda του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS). Εκείνη την ημέρα, το διεθνές πλήρωμα της πρώτης μακροχρόνιας αποστολής άρχισε να λειτουργεί σε τροχιά, η οποία σηματοδότησε την έναρξη της περαιτέρω 20ετούς λειτουργίας του ISS σε μόνιμο επανδρωμένο τρόπο. Η αποστολή ISS-1, που αποτελείται από τον διοικητή William Shepherd, τον πιλότο του διαστημικού σκάφους Γιούρι Γκίντσενκο και τον μηχανικό πτήσης Σεργκέι Κρίκαλεφ, διήρκεσε περισσότερο από τέσσερις μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι κοσμοναύτες επανενεργοποίησαν τον κύριο εξοπλισμό των μονάδων Zarya, Zvezda και Unity, τοποθέτησαν τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό, ενεργοποίησαν συστήματα υποστήριξης ζωής και επικοινωνίες με κέντρα ελέγχου εδάφους και ανέλαβαν επίσης δύο ρωσικά πλοία προόδου-M και τρία αμερικανικά λεωφορεία με αποστολές επίσκεψης, κατά τη διάρκεια των οποίων το εργαστήριο της NASA Destiny εντάχθηκε στον υπό κατασκευή σταθμό. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε μια σειρά προγραμματισμένων ιατρικών πειραμάτων για να εκτιμηθεί η ανοχή της παραμονής ενός ατόμου σε διαστημική πτήση. Στις 21 Μαρτίου 2001, το πρώτο πλήρωμα ISS επέστρεψε στη Γη με το λεωφορείο Discovery των ΗΠΑ, έχοντας ολοκληρώσει πλήρως το πρόγραμμα του αρχικού σταδίου προετοιμασίας του σταθμού για επανδρωμένη επιχείρηση για τα επόμενα 20 χρόνια. Έκτοτε, το ISS έχει γίνει το μεγαλύτερο διεθνές έργο σε τροχιά κοντά στη γη - ένα ερευνητικό συγκρότημα πολλαπλών χρήσεων, που αποτελείται από 15 κύριες ενότητες, στη δημιουργία των οποίων η State Corporation Roscosmos, οι διαστημικές υπηρεσίες NASA (ΗΠΑ), ESA (Ευρώπη), JAXA (Ιαπωνία ) και CSA (Καναδάς). Πάνω από 20 χρόνια επανδρωμένης λειτουργίας, 241 κοσμοναύτες και αστροναύτες από 19 χώρες έχουν επισκεφτεί το σταθμό, έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά 231 διαστημικοί περίπατοι. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πραγματοποιήθηκαν 62 πτήσεις του ρωσικού TPK Soyuz και 74 φορτηγά πλοία μεταφοράς (TGK), 34 αποστολές αμερικανικών μεταφορών, πέντε ευρωπαϊκά φορτηγά ATV και εννέα ιαπωνικά φορτηγά οχήματα HTV. Από το 2012-2013, ιδιωτικά φορτηγά πλοία Dragon και Cygnus συμμετέχουν στο πρόγραμμα τακτικών προμηθειών του σταθμού, και το 2020, ξεκίνησε το ιδιωτικό επανδρωμένο επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημικό πρόγραμμα πτήσης του Crew Dragon. Το ISS παρέχει μια μοναδική ευκαιρία για τη διεξαγωγή επιστημονικών πειραμάτων σε μικροβαρύτητα, κενό και κοσμική ακτινοβολία. Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου λειτουργίας επανδρωμένων αποστολών στο πλαίσιο του Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Επιστημονικής και Εφαρμοσμένης Έρευνας και Πειραμάτων του Ρωσικού Τμήματος του ISS (ISS RS), έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερα από 120 πειράματα στον τομέα της ιατρικής-βιολογικής και βιοτεχνολογικής έρευνας, των φυσικών και χημικών διεργασιών και της επιστήμης των υλικών, της μελέτης της Γης και του διαστήματος χώρο, καθώς και ορισμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για τη διάδοση της αστροναυτικής. Η RSC Energia, ως μητρική οργάνωση για τη δημιουργία και λειτουργία του ISS RS, διασφαλίζει την παράδοση και την επιστροφή μακροχρόνιων αποστολών, την προμήθεια του σταθμού με τα απαραίτητα φορτία και αναλώσιμα, επιστημονικό εξοπλισμό και καύσιμα. Από το 2015-2016, η μεταφορά και η τεχνική υποστήριξη του ISS RS πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια των Soyuz MS TPK και Progress MS TGK, για τους οποίους οι ειδικοί της RSC Energia κατάφεραν να επεξεργαστούν επιτυχώς ένα σύντομο ραντεβού δύο στροφών και εξαιρετικά γρήγορων δύο στροφών με το ISS. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_11-02.html

Ο πιο ακριβής «χάρτης» σχεδόν δύο δισεκατομμυρίων άστρων του γαλαξία μας από το «Gaia» Τον πιο ολοκληρωμένο μέχρι σήμερα κατάλογο σχεδόν δύο δισεκατομμυρίων άστρων του γαλαξία μας, με βάση στοιχεία του διαστημικού τηλεσκοπίου Gaia (Γαία) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα μια διεθνής ομάδα αστρονόμων. Πρόκειται για τον πιο λεπτομερή τρισδιάστατο «Άτλαντα» του γαλαξία μας που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Τα νέα στοιχεία περιλαμβάνουν μετρήσεις των θέσεων των άστρων, των κινήσεων τους, της φωτεινότητας και των χρωμάτων τους. Επίσης για πρώτη φορά υπάρχουν οπτικές μετρήσεις της επιτάχυνσης του ηλιακού συστήματός μας, κάτι που θα βοηθήσει στη μέτρηση της μάζας του γαλαξία μας. Επίσης οι επιστήμονες θα ρίξουν περισσότερο φως στην καταγωγή του ηλιακού μας συστήματος και στην ταχύτητα επέκτασης του σύμπαντος. Η Βασιλική Αστρονομική Εταιρεία της Βρετανίας παρουσίασε το νέο «χάρτη» σε διαδικτυακή ενημέρωση και συνέντευξη Τύπου. Το δορυφορικό παρατηρητήριο Gaia, το οποίο είναι διάδοχος του προηγούμενου δορυφόρου Hipparcos (Ίππαρχος) της περιόδου 1989-1993 και περιλαμβάνει δύο τηλεσκόπια, εκτοξεύθηκε το 2013. Βρίσκεται σε τροχιά στο λεγόμενο σημείο Λαγκράνζ 2 (L2), σε απόσταση περίπου 1,5 εκατομμυρίου χιλιομέτρων από τη Γη, στην αντίθετη κατεύθυνση από τον Ήλιο. Στο σημείο αυτό οι βαρυτικές δυνάμεις της Γης και του Ήλιου εξισορροπούνται, με αποτέλεσμα το Gaia να παραμένει σε σταθερή θέση, ενώ είναι αρκετά μακριά από τον πλανήτη μας για να μη δέχεται παρεμβολές στις παρατηρήσεις του. Έως τώρα το τηλεσκόπιο είχε υπολογίσει τις θέσεις 1,6 δισεκατομμυρίων άστρων, ενώ πλέον έφθασε σχεδόν τα δύο δισεκατομμύρια, με τις νέες θέσεις να είναι πολύ πιο ακριβείς από τις προηγούμενες. Τα νέα στοιχεία περιλαμβάνουν ιδιαίτερα ακριβείς μετρήσεις για περίπου 300.000 άστρα σε απόσταση έως 326 ετών φωτός από τον Ήλιο. Ακόμη το Gaia επιβεβαίωσε ότι το ηλιακό μας σύστημα επιταχύνεται στην τροχιά του μέσα στο γαλαξία μας. Στη διάρκεια ενός έτους ο Ήλιος και η πλανητική συνοδεία του επιταχύνουν προς το γαλαξιακό κέντρο κατά επτά χιλιοστά ανά δευτερόλεπτο, ενώ η ταχύτητα του ηλιακού συστήματος εκτιμάται σε περίπου 230 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Το Gaia θα συνεχίσει να συλλέγει στοιχεία τουλάχιστον έως το 2022, ενώ είναι πιθανή η παράταση της αποστολής του έως το 2025. https://physicsgg.me/2020/12/03/%ce%bf-%cf%80%ce%b9%ce%bf-%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%b2%ce%ae%cf%82-%cf%87%ce%ac%cf%81%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%cf%8c%ce%bd-%ce%b4%cf%8d%ce%bf-%ce%b4%ce%b9%cf%83%ce%b5/

Τίτλοι τέλους για το θρυλικό τηλεσκόπιο του Αρεσίμπο. «Βόμβα» αποτέλεσε για τον κόσμο της επιστήμης η είδηση την Πέμπτη πως το εμβληματικό ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο κλείνει λόγω εκτεταμένων ζημιών, οι οποίες δεν μπορούν να επισκευαστούν/ σταθεροποιηθούν χωρίς κίνδυνο για τους εργάτες και το προσωπικό. Όπως ανακοινώθηκε από το NSF (National Science Foundation), αρχίζουν σχέδια για το κλείσιμο/ απενεργοποίηση του 305 μέτρων τηλεσκοπίου, το οποίο επί 57 χρόνια έπαιζε σημαντικό ρόλο στην επιστημονική έρευνα πάνω στη ραδιοαστρονομία, το ηλιακό σύστημα κ.α. H απόφαση αυτή ελήφθη αφού το NSF εξέτασε πολλαπλές αξιολογήσεις από ανεξάρτητες εταιρείες μηχανικών, που έδειξαν ότι η δομή του τηλεσκοπίου κινδυνεύει με «καταστροφική αποτυχία» και τα καλώδιά του μπορεί να μην είναι πλέον σε θέση να συγκρατούν τα φορτία που προορίζονταν να υποστηρίζουν. Επιπρόσθετα, πολλές αξιολογήσεις ανέφεραν πως απόπειρες επισκευών θα έθεταν τους εργάτες σε πιθανώς θανάσιμο κίνδυνο. Ακόμα και εάν οι επισκευές προχωρούσαν, μηχανικοί διαπίστωσαν ότι η δομή θα αντιμετώπιζε μακροπρόθεσμα ζητήματα σταθερότηταας. «Το NSF θέτει ως προτεραιότητα την ασφάλεια των εργατών, του προσωπικού και των επισκεπτών του αστεροσκοπείου του Αρεσίμπο, κάτι που καθιστά αυτή την απόφαση απαραίτητη, αν και ατυχή» είπε ο Σεθουραμάν Παντσαναθάν, διευθυντής του NSF. «Για περίπου έξι δεκαετίες το αστεροσκοπείο του Αρεσίμπο αποτελούσε φάρο για την επιστήμη και για το πώς μπορεί να είναι μια συνεργασία με μια κοινότητα». Μηχανικοί εξέταζαν το 305 μέτρων τηλεσκόπιο από τον Αύγουστο, όταν αποκολλήθηκε ένα από τα καλώδια στήριξής του. Οι ομάδες των μηχανικών είχαν σχεδιάσει και ήταν έτοιμες να θέσουν σε εφαρμογή έκτακτες διαδικασίες δομικής σταθεροποίησης του βοηθητικού συστήματος καλωδίων. Ενώ το αστεροσκοπείο κανόνιζε την παράδοση δύο βοηθητικών καλωδίων αντικατάστασης, καθώς και δύο προσωρινών, ένα κύριο καλώδιο έσπασε στον ίδιο πύργο στις 6 Νοεμβρίου. Με βάση τις πιέσεις στο δεύτερο σπασμένο καλώδιο, οι μηχανικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα εναπομείναντα καλώδια ήταν πιθανότατα πιο αδύναμα από ό,τι πιστευόταν αρχικά. Η έκταση του σχεδίου κλεισίματος/ απόσυρσης θα εστιάσει μόνο στο 305 μέτρων τηλεσκόπιο, προκειμένου να διατηρηθούν με ασφάλεια άλλα τμήματα που θα μπορούσαν να υποστούν ζημιές ή καταστροφές σε περίπτωση καταστροφικής κατάρρευσης. Σκοπός είναι να διατηρηθούν όσο περισσότερες γίνεται από τις υποδομές για περαιτέρω χρήση. Η όλη διαδικασία κλεισίματος/ απόσυρσης περιλαμβάνει την ανάπτυξη ενός τεχνικού σχεδίου εκτέλεσης και τη διασφάλιση της συμμόρφωσης σε μια σειρά προϋποθέσεων/ απαιτήσεων εντός των επόμενων εβδομάδων. Το NSF έχει ζητήσει φωτογραφική έρευνα υψηλής ανάλυσης μέσω drones, και εξετάζει επιπλέον επιλογές για έλεγχο του σπασμένου καλωδίου. Το τηλεσκόπιο του αστεροσκοπείου του Αρεσίμπο αποτελείται από ένα «πιάτο» 305 μέτρων, με μια πλατφόρμα οργάνων 900 τόνων που κρέμεται από πάνω, σε ύψος περίπου 150 μέτρων. Η πλατφόρμα συγκρατείται από καλώδια που συνδέονται με τρεις πύργους. Στις 10 Αυγούστου, ένα βοηθητικό καλώδιο έφυγε, και δόθηκαν οδηγίες για τα επόμενα λογικά βήματα που θα έπρεπε να γίνουν για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι μηχανικοί δούλευαν πάνω σε αυτό, όταν έσπασε κύριο καλώδιο στον ίδιο πύργο στις 6 Νοεμβρίου, κάτι που ήταν απρόσμενο, και περαιτέρω έρευνες έδειξαν ρωγμές και προβλήματα και σε κάποια από τα άλλα κύρια καλώδια. Η εταιρεία μηχανικών Thornton Tomasetti σύστησε ελεγόμενη κατεδάφιση για να αποφευχθεί ο κίνδυνος μιας απρόσμενης κατάρρευσης. Άλλες δύο εταιρείες αξιολόγησαν την κατάσταση. Η μία σύστησε άμεσες ενέργειες σταθεροποίησης και η άλλη, εξετάζοντας τα μοντέλα της Thornton Tomasetti, κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει πορεία ενεργειών που θα μπορούσε να εγγυηθεί τη σταθερότητα της δομής και σύστησε να μην επιτραπεί σε προσωπικό να εργαστεί στις πλατφόρμες ή τους πύργους του τηλεσκοπίου. Μετά από αυτές τις αξιολογήσεις, με το θέμα ασχολήθηκαν και μια άλλη, ανεξάρτητη εταιρεία μηχανικών και το Μηχανικό του Στρατού. Η εταιρεία συμφώνησε με τα συμπεράσματα της Thornton Tomasetti και το Μηχανικό σύστησε να συγκεντρωθούν επιπλέον φωτογραφικά στοιχεία και να γίνει πλήρης και εκτενής εξέταση του σπασμένου καλωδίου. Εν τέλει, δεδομένου ότι οποιοδήποτε σενάριο σταθεροποίησης ή επισκευών θα περιελάμβανε παρουσία εργατών κοντά στη δομή και ότι είναι μεγάλος ο βαθμός αβεβαιότητας για την αντοχή των καλωδίων, το NSF αποδέχτηκε τη σύσταση περί προετοιμασίας για ελεγχόμενη κατεδάφιση. Όπως προαναφέρθηκε, η είδηση έχει προκαλέσει μεγάλη λύπη στον επιστημονικό κόσμο: Το τηλεσκόπιο, που είχε χτιστεί το 1963, ήταν για δεκαετίες το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο στον κόσμο, και είναι ιστορικής σημασίας για την αστρονομία. Ήταν από αυτό που απεστάλη διαστρικό μήνυμα το 1974, απευθυνόμενο σε πιθανούς εξωγήινους πολιτισμούς, και αυτό από στο οποίο ανακαλύφθηκε ο πρώτος πλανήτης εκτός του ηλιακού μας συστήματος, το 1992. Επίσης, έχει κάνει σημαντική δουλειά ως προς τη μελέτη των αστεροειδών που βρίσκονται κοντά στη Γη, τη μελέτη περίεργων φαινομένων όπως τα FRB (fast radio bursts) κ.α. Όπως αναφέρει το Nature, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκε γρήγορα μια καμπάνια υπό το hashtag #WhatAreciboMeansToMe, με επιστήμονες να μοιράζονται ιστορίες για την επίδραση που είχε το αστεροσκοπείο στις καριέρες τους. https://physicsgg.me/2020/11/20/%cf%84%ce%af%cf%84%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%cf%81%cf%85%ce%bb%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bb%ce%b5%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%b9%ce%bf-%cf%84/

Θάνατος με λέιζερ; Σ’ αυτή τη θεαματική εικόνα το Νεφέλωμα της Τρόπιδος μοιάζει να επιτίθεται στη Γη με όπλα λέιζερ. Δεν πρόκειται όμως για κοσμικό όπλο, αλλά για δέσμες λέιζερ που χρησιμοποιούνται για το καλιμπράρισμα του του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου (VLT) στη Χιλή . Ορατό μόνο στον ουρανό του νότιου ημισφαιρίου, το Νεφέλωμα της Τρόπιδος είναι ένα γιγάντιο σύννεφο αερίου και σκόνης, πλημμυρισμένο ολόκληρο στο φως. Η λάμψη παράγεται καθώς το αέριο ιονίζεται από την ακτινοβολία των άστρων που κρύβονται στο κοσμικό νέφος. Οι δέσμες λέιζερ τις εικόνας εκπέμπονται από το σύστημα «προσαρμοστικής οπτικής» που χρησιμοποιείται στο VLT για να αντισταθμίζει τις παραμορφώσεις της γήινης ατμόσφαιρας. Οι πορτοκαλί δέσμες διεγείρουν άτομα νατρίου ψηλά στην ατμόσφαιρα και τα κάνουν να λάμπουν. Αυτό δημιουργεί τεχνητά «άστρα», τα οποία επιτρέπουν στο σύστημα να μετρά με ακρίβεια τις παραμορφώσεις που προκαλεί η ατμόσφαιρα στις εικόνες του τηλεσκοπίου. Χάρη σε αυτή τη διόρθωση, το Νεφέλωμα της Τρόπιδος αποκαλύπτεται σε όλη τη ροζ του λεπτομέρεια. https://physicsgg.me/2020/11/12/%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%ce%bb%ce%ad%ce%b9%ce%b6%ce%b5%cf%81/

Αστεροειδής γύρω από τον Άρη έχει παρόμοια χημική σύνθεση με τη Σελήνη. Αστρονόμοι στη Βόρεια Ιρλανδία, με επικεφαλής έναν Έλληνα, ανακάλυψαν ένα αστεροειδή γύρω από τον Άρη, τον οποίο περιέγραψαν ως πιθανό «χαμένο εδώ και καιρό δίδυμο αδελφό» της Σελήνης. Θεωρούν ότι ο εν λόγω αστεροειδής «1998 VF31» μπορεί να αποκόπηκε από το φεγγάρι της Γης και αργότερα να παγιδεύτηκε από το βαρυτικό πεδίο του Άρη. Δεν αποκλείεται πάντως ο αστεροειδής να αποσχίστηκε από τον ίδιο τον «κόκκινο» πλανήτη στο μακρινό παρελθόν. Ο αστεροειδής (101429) 1998 VF31, ανήκει στην ομάδα των Τρώων αστεροειδών που κινούνται στην ίδια τροχιά με τον Άρη. Τι είναι οι «Τρώες αστεροειδείς»; Φανταστείτε τον Ήλιο και έναν πλανήτη (στην περίπτωσή μας ο Άρης) ως τα δυο σημεία ενός ισοπλεύρου τριγώνου. Το άλλο σημείο αυτού του τριγώνου είναι γνωστό ως σημείο Lagrange. O Γάλλος μαθηματικός Josheph Louis de Lagrange, το 1772 απέδειξε ότι σε ένα σύστημα σωμάτων υπάρχουν σημεία όπου οι βαρυτικές και οι φυγόκεντρες δυνάμεις που ασκούνται μέσα στο σύστημα εξουδετερώνονται αμοιβαία. Στην περίπτωση ενός πλανήτη που περιφέρεται γύρω από ένα άστρο πολύ μεγαλύτερης μάζας υπάρχουν στην τροχιά του δυο σημεία Lagrange στα οποία αν τοποθετηθούν κάποια σώματα θα περιφέρονται ευσταθώς. Για παράδειγμα, στο σχήμα που ακολουθεί βλέπουμε τα σημεία Lagrange του συστήματος Γης και Ήλιου. Στα σημεία L4 και L5 η ισορροπία είναι ευσταθής, ενώ στα άλλα τρία ασταθής.Ο Ήλιος και οι άλλοι πλανήτες δημιουργούν επίσης σημεία Lagrange στα οποία έχουν παρατηρηθεί αστεροειδείς. Xαρακτηριστικό παράδειγμα είναι, οι Τρώες αστεροειδείς στην ίδια τροχιά με τον πλανήτη Δία, οι οποίοι … καταδιώκονται από τους αστεροειδείς Έλληνες! Οι ερευνητές του Αστεροσκοπείου και του Πλανηταρίου Άρμαγκ, με επικεφαλής τον αστρονόμο δρ Απόστολο Χρήστου, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Icarus», σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», βρήκαν ότι ο συγκεκριμένος αστεροειδής έχει πολύ όμοια χημική σύνθεση με τη Σελήνη. Αυτό μπορεί να συμβαίνει είτε επειδή κάποτε αποτελούσε κομμάτι της Γης, είτε για άλλο λόγο, όπως η μακρόχρονη έκθεσή του στην ηλιακή ακτινοβολία [Composition and origin of L5 Trojan asteroids of Mars: Insights from spectroscopy]. https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0019103520303602 «Το πρώιμο ηλιακό σύστημα ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που βλέπουμε σήμερα. Το διάστημα ανάμεσα στους νεοσχηματισμένους πλανήτες ήταν γεμάτο συντρίμμια και οι συγκρούσεις ήταν συχνές. Μεγάλοι αστεροειδείς συνεχώς έπλητταν τη Σελήνη και τους πλανήτες», δήλωσε ο Χρήστου. Το απομεινάρι μιας τέτοιας σύγκρουσης μπορεί να εκτινάχθηκε από τη Σελήνη και να κατέληξε στη γειτονιά του Άρη, όπου παγιδεύτηκε. «Ενώ αυτό το σενάριο είναι πιθανό, μπορεί επίσης ο αστεροειδής να προήλθε από τον ίδιο τον Άρη», ανέφερε ο Έλληνας επιστήμονας της διασποράς, ο οποίος είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Αθηνών (1993), με διδακτορικό στην αστρονομία από το Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου (1998). Από το 2001 εργάζεται ως αστρονόμος στο Αστεροσκοπείο Άρμαγκ του Μπέλφαστ. https://physicsgg.me/2020/11/05/%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae%cf%82-%ce%b3%cf%8d%cf%81%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%ac%cf%81%ce%b7-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9-%cf%80%ce%b1%cf%81%cf%8c/

H Σαουδική Αραβία επενδύει δισεκατομμύρια στο Διάστημα. Η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας ανακοίνωσε ότι ενισχύει τη διαστημική βιομηχανία της με κονδύλια 2,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων την επόμενη δεκαετία, στο πλαίσιο προγράμματος διαφοροποίησης της οικονομίας και προσέλκυσης επενδύσεων. Όπως μεταδίδει το Reuters, το σχέδιο αναμένεται να ανακοινωθεί εντός του έτους από τη Σαουδαραβική Επιτροπή Διαστήματος (SSC), η οποία συγκροτήθηκε με βασιλικό διάταγμα το 2018. Σε πρώτη φάση ο ετήσιος προϋπολογισμός των διαστημικών επιχειρήσεων σχεδιάζεται να ενισχυθεί κατά 2 δισ. ριγιάλ, περίπου μισό δισεκατομμύριο δολάρια. «Στους καιρούς που ζούμε, το Διάστημα καθίσταται θεμελιώδης κλάδος της παγκόσμιας οικονομίας, αγγίζοντας κάθε πλευρά της ζωής μα στη Γη. Οι διαστημικές επιχειρήσεις και η οικονομία του Διαστήματος αναμένεται να φτάσουν τα τρισεκατομμύρια ριγιάλ καθώς προχωρούμε προς το μέλλον» δήλωσε στο Reuters ο σουλτάνος Αμπντουλαζίζ Αλ Σαούντ. Γιος του Σαουδάραβα μονάρχη Σαλμάν, ο σουλτάνος πέταξε το 1985 με την αποστολή του διαστημικού λεωφορείου Discovery κατά την οποία τέθηκε σε τροχιά ο πρώτος τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος του Arabsat. Έγινε έτσι ο πρώτος αστροναύτης αραβικής ή μουσουλμανικής χώρας. Η Σαουδική Αραβία είναι ιδρυτής και μεγαλύτερος χρηματοδότησης του Arabsat, του Αραβικού Οργανισμού Δορυφορικών Επικοινωνιών, ο οποίος ιδρύθηκε το 1976. Η SSC σχεδιάζει τώρα να υπογράψει συμφωνίες με άλλες χώρες που δραστηριοποιούνται στο Διάστημα. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής, η διαστημική βιομηχανία της χώρας αποφέρει απόδοση 1,81 ριγιάλ για κάθε 1 ριγιάλ που επενδύεται. https://www.in.gr/2020/10/29/tech/h-saoudiki-aravia-ependyei-disekatommyria-sto-diastima/

Πείραμα πυρηνικής σύντηξης στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ένα πρωτοποριακό πείραμα πυρηνικής σύντηξης στο Όξφορντσαϊρ του Ηνωμένου Βασιλείου ενεργοποιήθηκε για πρώτη φορά: Όπως αναφέρει το BBC, το Mast Upgrade θα μπορούσε να «ξεκαθαρίσει» κάποια από τα εμπόδια στην παροχή καθαρής, απεριόρισης ενέργειας στο δίκτυο ηλεκτροδότησης. Η σύντηξη διαφέρει από τη σχάση, την τεχνολογία που χρησιμοποιείται από τους υπάρχοντες σταθμούς πυρηνικής ενέργειας, επειδή θα μπορούσε να απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες ενέργειες με ελάχιστη ραδιενέργεια. Αυτή τη στιγμή η τεχνολογία πυρηνικής ενέργειας βασίζεται στη σχάση, όπου ένα βαρύ χημικό στοιχείο διασπάται για την παραγωγή ελαφρύτερων- ωστόσο στη σύντηξη δύο ελαφρά συνδυάζονται για τη δημιουργία ενός βαρέος- κάτι που παραπέμπει στις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα στον ήλιο. Αντίθετα με τη σχάση, δεν παράγει μακρόβια ραδιενεργά απόβλητα. Για την κατασκευή της συγκεκριμένης συσκευής, κόστους 55 εκατ. λιρών, χρειάστηκαν επτά χρόνια. Το Mast (Mega Amp Spherical Tokamak) Upgrade θα χρησιμοποιεί έναν πρωτοποριακό σχεδιασμό που είναι γνωστός ως σφαιρικό tokamak. Το tokamak είναι μια συσκευή σύντηξης που χρησιμοποιεί μαγνητικά πεδία για τον περιορισμό του πλάσματος (θερμού, ιονισμένου αερίου) σε ένα δοχείο. Το πλάσμα επιτρέπει στα ελαφρά στοιχεία να πραγματοποιούν σύντηξη και να δίνουν ενέργεια. Τα περισσότερα tokamak έχουν σχήμα ντόνατ, ωστόσο στο Mast Upgrade το μέγεθος της τρύπας έχει μειωθεί όσο περισσότερο ήταν δυνατόν, δίνοντας στο πλάσμα ένα σχεδόν σφαιρικό προφίλ. Ο καθηγητής Ίαν Τσάπμαν, διευθύνων σύμβουλος της UKAEA (UK Atomic Energy Authority) είπε πως η ενεργοποίηση αποτελεί μια πραγματικά μεγάλη στιγμή, καθώς σημαίνει την έναρξη της προσπάθειας να φτάσει το Ηνωμένο Βασίλειο πιο κοντά στην κατασκευή ενός σταθμού ενέργειας από σύντηξη, δεδομένου πως είναι άλλο το απλά να ελέγχεις το πλάσμα και να πραγματοποιείς σύντηξη και άλλο να παράγεις περισσότερη ενέργεια από την αντίδραση από αυτήν που εισάγει το πείραμα. https://www.naftemporiki.gr/story/1652479/peirama-purinikis-suntiksis-sto-inomeno-basileio

Το OSIRIS-REx της NASA αποθηκεύει με επιτυχία το δείγμα του Asteroid Bennu Η αποστολή Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, Security, Regolith Explorer (OSIRIS-REx) της NASA έχει αποθηκεύσει με επιτυχία το Sample Return Capsule (SRC) του διαστημικού σκάφους και το άφθονο δείγμα αστεροειδούς Bennu. Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου, η ομάδα αποστολής έστειλε εντολές στο διαστημικό σκάφος, δίνοντάς του εντολή να κλείσει την κάψουλα - σηματοδοτώντας το τέλος μιας από τις πιο δύσκολες φάσεις της αποστολής. «Αυτό το επίτευγμα από το OSIRIS-REx εκ μέρους της NASA και του κόσμου ανέβασε το όραμά μας στα υψηλότερα πράγματα που μπορούμε να επιτύχουμε μαζί, ως ομάδες και έθνη», δήλωσε ο διαχειριστής της NASA Jim Bridenstine. «Μαζί μια ομάδα που περιλαμβάνει βιομηχανία, ακαδημαϊκούς και διεθνείς συνεργάτες, και μια ταλαντούχα και ποικίλη ομάδα υπαλλήλων της NASA με κάθε είδους τεχνογνωσία, μας έβαλε στην πορεία για να αυξήσουμε σημαντικά τη συλλογή μας στη Γη δειγμάτων από το διάστημα. Δείγματα σαν αυτό πρόκειται να μεταμορφώσουν ό, τι γνωρίζουμε για το σύμπαν και τον εαυτό μας, το οποίο βρίσκεται στη βάση όλων των προσπαθειών της NASA. " Η ομάδα της αποστολής πέρασε δύο μέρες δουλεύοντας όλο το εικοσιτετράωρο για να πραγματοποιήσει τη διαδικασία στοιβασίας, με προετοιμασίες για την εκδήλωση στοιβασίας που ξεκινά στις 24 Οκτωβρίου. Η διαδικασία στοιβασίας του δείγματος είναι μοναδική σε σύγκριση με άλλες λειτουργίες διαστημικών σκαφών και απαιτούσε τη συνεχή επίβλεψη και εισαγωγή της ομάδας η διήμερη περίοδος. Για να προχωρήσει το διαστημικό σκάφος με κάθε βήμα στην ακολουθία αποθήκευσης, η ομάδα έπρεπε να αξιολογήσει εικόνες και τηλεμετρία από το προηγούμενο βήμα για να επιβεβαιώσει ότι η λειτουργία ήταν επιτυχής και το διαστημικό σκάφος ήταν έτοιμο να συνεχίσει. Δεδομένου ότι το OSIRIS-REx απέχει επί του παρόντος περισσότερα από 205 εκατομμύρια μίλια (330 εκατομμύρια χλμ.) Από τη Γη, αυτό απαιτούσε από την ομάδα να εργαστεί επίσης με χρονική καθυστέρηση μεγαλύτερη των 18,5 λεπτών για σήματα που ταξιδεύουν σε κάθε κατεύθυνση. Καθ 'όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, η ομάδα OSIRIS-REx αξιολόγησε συνεχώς την ευθυγράμμιση του καρπού Touch-And-Go Sample Acquisition Mechanism (TAGSAM) για να διασφαλίσει ότι η κεφαλή του συλλέκτη είχε τοποθετηθεί σωστά στο SRC. Επιπλέον, η ομάδα επιθεώρησε εικόνες για να παρατηρήσει οποιοδήποτε υλικό διαφεύγει από την κεφαλή του συλλέκτη για να επιβεβαιώσει ότι κανένα σωματίδιο δεν θα εμπόδιζε τη διαδικασία αποθήκευσης. Οι εικόνες StowCam της ακολουθίας στοιβασίας δείχνουν ότι μερικά σωματίδια διέφυγαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας στοιβασίας, αλλά η ομάδα είναι πεπεισμένη ότι μια άφθονη ποσότητα υλικού παραμένει μέσα στο κεφάλι. «Δεδομένης της πολυπλοκότητας της διαδικασίας τοποθέτησης της κεφαλής του συλλέκτη δείγματος στον δακτύλιο σύλληψης, περιμέναμε ότι θα χρειαστούν μερικές προσπάθειες για να φτάσει στην τέλεια θέση», δήλωσε ο Rich Burns, διευθυντής έργου OSIRIS-REx στη διαστημική πτήση Goddard της NASA. Κέντρο στο Greenbelt, Μέριλαντ. «Ευτυχώς, το κεφάλι πιάστηκε στην πρώτη προσπάθεια, το οποίο μας επέτρεψε να εκτελέσουμε ταχέως τη διαδικασία στοιβασίας» Μέχρι το απόγευμα της 27ης Οκτωβρίου, ο βραχίονας TAGSAM του διαστημικού σκάφους είχε τοποθετήσει το κεφάλι του συλλέκτη στο SRC. Το επόμενο πρωί, η ομάδα OSIRIS-REx επιβεβαίωσε ότι η κεφαλή του συλλέκτη στερεώθηκε καλά στην κάψουλα εκτελώντας έναν «έλεγχο πίσω». Αυτή η ακολουθία διέταξε το βραχίονα TAGSAM να προσπαθήσει να βγει από το καψάκιο - το οποίο τράβηξε στην κεφαλή του συλλέκτη και εξασφάλισε ότι τα μάνδαλα είναι καλά ασφαλισμένα. «Θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα OSIRIS-REx από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, τη NASA Goddard, τον Lockheed Martin, και τους συνεργάτες τους, και επίσης ιδιαίτερα τους ανθρώπους SCaN και Deep Space Network στη NASA και την JPL, που εργάστηκαν ακούραστα για να μας αποκτήσουν το εύρος ζώνης χρειάστηκε να επιτύχει αυτό το ορόσημο, νωρίς και ενώ απέχει ακόμη εκατοντάδες εκατομμύρια μίλια μακριά », δήλωσε ο Thomas Zurbuchen, αναπληρωτής διαχειριστής της NASA για την επιστήμη στα κεντρικά γραφεία του πρακτορείου στην Ουάσινγκτον. "Αυτό που κάναμε είναι ένα πραγματικό πρώτο για τη NASA και θα επωφεληθούμε για δεκαετίες από αυτό που καταφέραμε να επιτύχουμε στο Bennu." Το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου, μετά τον έλεγχο του backout, η ομάδα αποστολής έστειλε εντολές για αποσύνδεση των δύο μηχανικών μερών στο βραχίονα TAGSAM που συνδέουν την κεφαλή δειγματοληψίας με το βραχίονα. Το διαστημικό σκάφος έκοψε πρώτα το σωλήνα που μετέφερε το αέριο άζωτο που αναδεύτηκε το δείγμα μέσω της κεφαλής TAGSAM κατά τη συλλογή δείγματος και στη συνέχεια διαχώρισε την κεφαλή συλλέκτη από τον ίδιο τον βραχίονα TAGSAM. Εκείνο το βράδυ, το διαστημικό σκάφος ολοκλήρωσε το τελικό βήμα της διαδικασίας αποθήκευσης δείγματος - κλείνοντας το SRC. Για να ασφαλίσει την κάψουλα, το διαστημικό σκάφος έκλεισε το καπάκι και έπειτα έδεσε δύο εσωτερικά μάνδαλα. Από τα τέλη 28 Οκτωβρίου, το δείγμα του Bennu αποθηκεύεται με ασφάλεια και είναι έτοιμο για το ταξίδι του στη Γη. «Είμαι πολύ ευγνώμων που η ομάδα μας δούλεψε τόσο σκληρά για να αποθηκεύσει αυτό το δείγμα όσο γρήγορα», δήλωσε ο Dante Lauretta, κύριος ερευνητής OSIRIS-REx στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, Tucson. "Τώρα μπορούμε να ανυπομονούμε να λάβουμε το δείγμα εδώ στη Γη και να ανοίξουμε αυτήν την κάψουλα." Η διαδικασία αποθήκευσης, η οποία αρχικά είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις αρχές Νοεμβρίου, επιταχύνθηκε μετά τη συλλογή δειγμάτων όταν η ομάδα της αποστολής έλαβε εικόνες που έδειξαν ότι το κεφάλι του συλλέκτη του διαστημικού σκάφους ξεχειλίζει με υλικό. Οι εικόνες έδειξαν ότι το διαστημικό σκάφος συγκέντρωσε πάνω από 2 ουγγιές (60 γραμμάρια) επιφανειακού υλικού του Bennu και ότι μερικά από αυτά τα σωματίδια φάνηκαν να διαφεύγουν αργά από το κεφάλι. Ένα mylar πτερύγιο σχεδιασμένο για να διατηρεί το δείγμα μέσα στο κεφάλι φάνηκε ανοιχτό από μερικά μεγαλύτερα βράχια. Τώρα που το κεφάλι είναι ασφαλές μέσα στο SRC, κομμάτια του δείγματος δεν θα χαθούν πλέον. Η ομάδα OSIRIS-REx θα επικεντρωθεί τώρα στην προετοιμασία του διαστημικού σκάφους για την επόμενη φάση της αποστολής - Earth Return Cruise. Το παράθυρο αναχώρησης ανοίγει τον Μάρτιο του 2021 για να ξεκινήσει το OSIRIS-REx το σπίτι του ταξιδιού και το διαστημικό σκάφος στοχεύει την παράδοση του SRC στη Γη στις 24 Σεπτεμβρίου 2023. Το Goddard παρέχει τη συνολική διαχείριση αποστολών, τη μηχανική συστημάτων και τη διασφάλιση ασφάλειας και αποστολής για το OSIRIS-REx. Ο Dante Lauretta του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, Tucson, είναι ο κύριος ερευνητής και το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ηγείται επίσης της επιστημονικής ομάδας και του προγραμματισμού και της επεξεργασίας δεδομένων της επιστημονικής παρατήρησης της αποστολής. Η Lockheed Martin Space στο Littleton του Κολοράντο, δημιούργησε το διαστημικό σκάφος και παρέχει πτητικές λειτουργίες. Οι Goddard και KinetX Aerospace είναι υπεύθυνοι για την πλοήγηση στο διαστημικό σκάφος OSIRIS-REx. Το OSIRIS-REx είναι η τρίτη αποστολή στο Πρόγραμμα Νέα Σύνορα της NASA, το οποίο διαχειρίζεται το Διαστημικό Κέντρο Πτήσης Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα, για τη Διεύθυνση Επιστημονικής Αποστολής του πρακτορείου στην Ουάσινγκτον. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το OSIRIS-REx, επισκεφθείτε: https://www.nasa.gov/osiris-rex και https://www.asteroidmission.org https://www.nasa.gov/press-release/nasa-s-osiris-rex-successfully-stows-sample-of-asteroid-bennu

ESA : Ένα σπάνιο εντυπωσιακό τριπλό κρατήρα φωτογράφισε στον Άρη το Mars Express. Ο ‘Αρης διαθέτει πολλούς κρατήρες στην επιφάνεια του, απομεινάρια από παλαιές πτώσεις αστεροειδών και κομητών. Το σκάφος Mars Express του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), το οποίο βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον γειτονικό πλανήτη εδώ και χρόνια, ανακάλυψε ένα εντυπωσιακό ασυνήθιστο τριπλό κρατήρα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τρεις κρατήρες που εν μέρει αλληλεπικαλύπτονται. Ο τριπλός κρατήρας, ο οποίος βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα αρχαία τοποθεσία (Noachis Terra) στο νότιο ημισφαίριο του ‘Αρη, εκτιμάται ότι δημιουργήθηκε πριν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια, όταν ο «κόκκινος» πλανήτης βομβαρδίστηκε από τεράστιους αριθμούς αστεροειδών και κομητών. Μερικά ίχνη εκείνου του μακρινού βίαιου παρελθόντος διατηρούνται ακόμη στην επιφάνεια του πλανήτη. Ο τριπλός κρατήρας, που βρίσκεται ανατολικά του γνωστότερου κρατήρα Λε Βεριέ (διαμέτρου 140 χιλιομέτρων), αποτελείται από τρεις επιμέρους κρατήρες, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος έχει διάμετρο 45 χιλιομέτρων και ο μικρότερος 28 χλμ. Μια πιθανή εξήγηση για τη δημιουργία του τριπλού κρατήρα είναι ότι ένα ουράνιο σώμα, καθώς έπεφτε στον ‘Αρη, διασπάστηκε σε τρία κομμάτια πριν φθάσει στο έδαφος. Μια άλλη εξήγηση είναι η καθαρή σύμπτωση: σε διαφορετικές χρονικές περιόδους τρία διαφορετικά σώματα (πιθανώς αστεροειδείς) έπληξαν στον ‘Αρη περίπου στο ίδιο σημείο. Αν ισχύει η πρώτη εξήγηση και το προσπίπτον σώμα κόπηκε στα τρία λόγω τριβής στην αρειανή ατμόσφαιρα, αυτό σημαίνει ότι η τελευταία ήταν πολύ πυκνότερη και δυσκολότερο να διαπεραστεί στο μακρινό παρελθόν. Κάτι που ενισχύει την άποψη πολλών επιστημόνων ότι κάποτε ο ‘Αρης είχε πολύ θερμότερο και πιο υγρό κλίμα, με άφθονα νερά να κυλάνε στην επιφάνεια του. https://www.in.gr/2020/10/30/tech/esa-ena-spanio-entyposiako-triplo-kratira-fotografise-ston-ari-mars-express/

Θέμα… ψυχολογίας οι επιδόσεις στα μαθηματικά. Η επίδοση στα μαθηματικά συναρτάται εν μέρει από την ψυχολογία του μαθητή, σύμφωνα με νέα έρευνα επιστημόνων. Το να «θυμίζει» κανείς στους μαθητές τα μαθηματικά προβλήματα τα οποία έχουν ήδη καταφέρει να λύσουν είναι καθοριστικός παράγοντας για την τόνωση της αυτοπεποίθησης τους κι ως εκ τούτου για τη βελτίωση της επίδοσής τους στα μαθηματικά, σύμφωνα με επιστήμονες με βάση το Πανεπιστήμιο της Νότιας Αυστραλίας. Ψυχολογικές παράμετροι και μαθηματικά Σε έρευνα την οποία πραγματοποίησαν σε περισσότερα από 4.200 παιδιά, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση «Australian Journal of Education», οι ερευνητές επιχείρησαν να συσχετίσουν χαρακτηριστικά της ψυχολογίας των παιδιών με την επίδοσή τους στα μαθηματικά. «Πολλοί από εμάς είναι πολύ πιθανό να έχουμε νοιώσει συμπτώματα άγχους για τα μαθηματικά – μία αίσθηση πανικού ή ακόμη συναισθήματα αποτυχίας, ψυχολογικές καταστάσεις οι οποίες είναι συνδεδεμένες με το άγχος» σημείωσε σε σχετικές της δηλώσεις η ερευνήτρια και επικεφαλής της δημοσίευσης Φλόρενς Γκάμπριελ, συμπληρώνοντας ότι «το άγχος για τα μαθηματικά στην πραγματικότητα είναι ακριβώς της ίδιας φύσης με αυτό που νοιώθουμε σε άλλες καταστάσεις της ζωής μας». Για να διερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζονται ψυχολογικές παράμετροι με την απόδοση στα μαθηματικά, οι ερευνητές κάλεσαν τους μαθητές να συμπληρώσουν ερωτηματολόγια, οι ερωτήσεις των οποίων αποσκοπούσαν στο να αξιολογήσουν κατά πόσο οι μαθητές πιστεύουν ότι τα μαθηματικά είναι χρήσιμα για τη μετέπειτα ζωή τους, κατά πόσο έχουν αυτοπεποίθηση ότι μπορούν να λύσουν μαθηματικά προβλήματα ή τον βαθμό στον οποίο μπορούν να αξιοποιήσουν τη μαθηματική λογική σε προβλήματα της καθημερινότητας. «Σπάζοντας» τον φαύλο κύκλο Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν ότι ως προς την επίδοση στα μαθηματικά υπάρχει μία επίδραση ντόμινο μεταξύ των ψυχολογικών καταστάσεων, δηλαδή η ύπαρξη μίας κατάστασης είναι πολύ πιθανό να επιφέρει την εμφάνιση της άλλης. Έτσι, η αντίληψη ότι τα μαθηματικά δεν χρειάζονται στη μετέπειτα ζωή ή και η αίσθηση ενός μαθητή ή μιας μαθήτριας ότι «δεν είναι καλοί» στα μαθηματικά επιφέρουν μία κατάσταση άγχους, η οποία με τη σειρά της έχει επιπτώσεις στην απόδοση των μαθητών στα μαθηματικά. Ποια λύση προτείνουν οι ερευνητές; «Αναπτύσσοντας την ικανότητα ενός μαθητή να ανασύρει περιπτώσεις στις οποίες κατάφερε να λύσει μαθηματικά προβλήματα συμβάλλουμε στο να σπάσει ο φαύλος κύκλος του άγχους απέναντι στα μάθημα αυτό» σημειώνουν οι επιστήμονες, καταλήγοντας ότι «με αυτόν τον τρόπο δημιουργούμε περισσότερες πιθανότητες οι μαθητές να αποδεχθούν και να αποκτήσουν μια πιο στενή σχέση με τα μαθηματικά». https://www.in.gr/2020/10/29/tech/thema-psyxologias-oi-epidoseis-sta-mathimatika/

Οι πιο «τρομαχτικοί» πλανήτες που τράβηξαν το ενδιαφέρον των επιστημόνων. Σίγουρα γνωρίζουμε τον Ερμή, την Αφροδίτη, τον Άρη, τον Δία, τον Κρόνο, τον Ουρανό, τον Ποσειδώνα. Μέχρι σχετικά πρόσφατα είχαν κατατάξει και τον Πλούτωνα μέσα στους 9 πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, αν και αυτή η κατάταξη έχει αλλάξει πλέον. Τι γίνεται όμως πέραν του δικού μας ηλιακού συστήματος; Έχουμε συνηθίσει να τοποθετούμε μια νοητή γραμμή ότι πέραν των δικών μας πλανητών δεν υπάρχει κάτι άλλο, πράγμα τελείως λάθος. Μέχρι πρόσφατα έχουν ανακαλυφθεί κι άλλοι πλανήτες έξω φυσικά από αυτά τα «νοητά όρια» που έχουμε θέσει. Πλανήτες που καίνε λόγω θερμοκρασιών και πλανήτες που είναι σα γιγάντιοι πάγοι χαμένοι στο διάστημα. Πλανήτες που έχουν προσελκύσει το επιστημονικό ενδιαφέρον, το οποίο πάντοτε αναζητά ενδείξεις εμφάνισης μορφών ζωής. https://www.tovima.gr/2020/10/29/science/oi-pio-tromaxtikoi-planites-pou-traviksan-to-endiaferon-ton-epistimonon/

NASA : Ανακοινώθηκε ο νικητής του διαγωνισμού «σεληνιακής τουαλέτας» Η NASA ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα τους νικητές του «Διαγωνισμού Σεληνιακής Τουαλέτας», στον οποίο κατατέθηκαν προτάσεις για ένα σύστημα συλλογής ανθρώπινων αποβλήτων το οποίο θα μπορεί να λειτουργεί τόσο σε συνθήκες μικροβαρύτητας όσο και στην επιφάνεια της Σελήνης. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία δεν είχε μπει στον κόπο να σχεδιάσει τουαλέτα για τις επανδρωμένες αποστολές Apollo τη δεκαετία του 1960 και του 1970, στις οποίες συμμετείχαν μόνο άνδρες. Οι αστροναύτες ουρούσαν και αφόδευαν σε σακουλάκια και χρησιμοποιούσαν πάνες μέσα από τις στολές όταν έβγαιναν για επιχειρήσεις μακριά από τη σεληνάκατο. Η επόμενη εκτόξευση για το φεγγάρι, η οποία προγραμματίζεται για το 2024 στο πλαίσιο του νέου σχεδίου «Άρτεμις» της NASA, σίγουρα θα περιλαμβάνει και γυναίκες ως μέλη πληρώματος. «Χρειαζόμαστε μια τουαλέτα που θα μπορεί να λειτουργεί για επτά ημέρες στην επιφάνεια της Σελήνης καθώς και στη διάρκεια του ταξιδιού προς και από τη Σελήνη» είχε εξηγήσει παλαιότερα στο Business Insider ο Μάικ Ιντερμπαρτόλο, μηχανικός της NASA. «Έξτρα βαθμούς θα κερδίσουν τα σχέδια που μπορούν να συλλέγουν εμετό χωρίς να απαιτούν από το μέλος του πληρώματος να σκύψει το κεφάλι του/της μέσα στην τουαλέτα», αναφέρεται στις κατευθυντήριες γραμμές που έδωσε η NASA. Ο διαγωνισμός έλαβε περισσότερες από 2.000 προτάσεις από όλο τον κόσμο. Πρώτος νικητής ανακηρύχθηκε η πρόταση «Throne», την οποία υπέβαλε η ομάδα του μηχανικού Μπουν Ντέιβιντσον με έδρα την Ουάσιγκτον. Οι ερευνητές βασίστηκαν σε συμβουλές της αμερικανίδας αστροναύτη Σούζαν Χολμς. Η Χολμς επισήμανε ότι η ίδια και άλλες γυναίκες συνάδελφοί της δυσκολεύονταν να ουρήσουν και να αφοδεύσουν ταυτόχρονα στην τουαλέτα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), ένα ογκώδες σύστημα που χρησιμοποιεί αναρρόφηση. Οι άνδρες ουρούν σε έναν σωλήνα με χωνί στην άκρη, το οποίο όμως αποδείχθηκε ότι δεν ταιριάζει απόλυτα στη γυναικεία ανατομία και χρειάστηκε να επανασχεδιαστεί. Η λεγόμενη «σεληνιακή τουαλέτα» θα πρέπει να είναι πολύ μικρότερη σε όγκο και το βάρος της δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 15 κιλά στην επιφάνεια της Γης, προέβλεπαν οι όροι του διαγωνισμού. H τουαλέτα «Throne» προσφέρει κάθισμα από αφρό μνήμης ( Boone Davidson) Η νικήτρια τουαλέτα «Throne» περιλαμβάνει αεριστήρα χωρίς φτερωτή που αναρροφά τα απόβλητα και τυχόν οσμές, αναφέρει η NASA στην ανακοίνωσή της. Το κάθισμα βασίζεται σε «αφρό μνήμης» που ακολουθεί τις καμπύλες του σώματος και περιορίζει τον κίνδυνο διαρροών. Τα ίδια τα απόβλητα αποθηκεύονται αυτόματα σε σακουλάκι το οποίο δεν θα χρειάζεται να αγγίζουν οι χρήστες. H ομάδα που κέρδισε το πρώρο βραβείο λαμβάνει χρηματικό έπαθλο 20.000 δολαρίων για περαιτέρω δοκιμές. Το σχέδιο «Άρτεμις» που παρουσίασε η κυβέρνηση Τραμπ προβλέπει την επιστροφή των Αμερικανών στη Σελήνη το 2024 με την προοπτική δημιουργίας μόνιμης σεληνιακής βάσης ως τα τέλη της επόμενης δεκαετίας. Ο σταθμός θα αποτελέσει το εφαλτήριο για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA στον Άρη, η οποία πιθανώς θα εκτοξευτεί στα μέσα της δεκαετίας του 2030. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/928323_nasa-anakoinothike-o-nikitis-toy-diagonismoy-seliniakis-toyaletas-foto

Ανακάλυψη «περίεργου» μορίου στον Τιτάνα. Επιστήμονες της NASA ανακάλυψαν στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα, φεγγαριού του Κρόνου, ένα μόριο το οποίο δεν έχει εντοπιστεί ποτέ ξανά σε άλλη ατμόσφαιρα. Πρόκειται για μόριο C3H2 (κυκλοπροπενυλιδένιο) – ένα απλό μόριο με βάση τον άνθρακα που είναι προπομπός πιο πολύπλοκων ενώσεων, οι οποίες θα μπορούσαν να σχηματίζουν ή να τρέφουν πιθανές μορφές ζωής στον Τιτάνα. Οι ερευνητές το βρήκαν μέσω του ραδιοτηλεσκοπίου ALMA. Το μόριο, που αποτελείται από άνθρακα και υδρογόνο, εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια ερευνών σε ένα φάσμα μοναδικών «υπογραφών» φωτός που κατεγράφησαν από το τηλεσκόπιο, οι οποίες αποκάλυψαν τη χημική σύνθεση της ατμόσφαιρας του Τιτάνα μέσω της ενέργειας που τα μόριά του εκπέμπουν ή απορροφούν. «Όταν συνειδητοποίησα πως έβλεπα κυκλοπροπενυλιδένιο, η πρώτη μου σκέψη ήταν πως “αυτό είναι απρόσμενο”» είπε ο Κόνορ Νίξον, πλανητικός επιστήμονας στο Διαστημικό Κέντρο Γκόνταρντ στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, που ηγήθηκε της έρευνας του ALMA. Τα ευρήματα της ομάδας του δημοσιεύτηκαν στις 15 Οκτωβρίου στο Astronomical Journal. Aν και επιστήμονες έχουν ανιχνεύσει θύλακές του ανά τον γαλαξία, ο εντοπισμός του σε μια ατμόσφαιρα αποτέλεσε έκπληξη, καθώς μπορεί να αντιδρά εύκολα με άλλα μόρια με τα οποία έρχεται σε επαφή και να σχηματίζει διαφορετικά είδη. Οι αστρονόμοι το έχουν βρει ως τώρα μόνο σε νέφη αερίου και σκόνης μεταξύ αστρικών συστημάτων- δηλαδή σε περιοχές πολύ ψυχρές και αφιλόξενες για πολλές χημικές αντιδράσεις. Ωστόσο πυκνές ατμόσφαιρες σαν του Τιτάνα αποτελούν εστίες έντονης χημικής δραστηριότητας- και αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι επιστήμονες ενδιαφέρονται για αυτό το φεγγάρι, που θα αποτελέσει τον προορισμό της επερχόμενης αποστολής Dragonfly της NASA. H ομάδα του Νίξον ήταν σε θέση να εντοπίσει μικροποσότητες κυκλοπροπενυλιδενίου στον Τιτάνα επειδή μελετούσε τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας του φεγγαριού, όπου υπάρχουν λιγότερα άλλα αέρια για να αλληλεπιδράσει μαζί τους. Μέχρι τώρα είναι άγνωστο γιατί εμφανίζεται στην ατμόσφαιρα του Τιτάνα αλλά σε καμιά άλλη ατμόσφαιρα. «Ο Τιτάνας είναι μοναδικός στο ηλιακό μας σύστημα» είπε ο Νίξον. «Έχει αποδειχτεί θησαυρός για νέα μόρια». Πρόκειται για το μεγαλύτερο από τα 62 φεγγάρια του Κρόνου και παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον επειδή έχει μια πυκνή ατμόσφαιρα, τέσσερις φορές πιο πυκνή από της Γης, συν σύννεφα, βροχή, λίμνες και ποταμούς- και ακόμα και έναν υπόγειο ωκεανό. Η ατμόσφαιρά του αποτελείται κυρίως από άζωτο, μαζί με μεθάνιο. Όταν μόρια μεθανίου και αζώτου διασπώνται κάτω από τις ακτίνες του ήλιου, τα άτομά τους προκαλούν μια πολύπλοκη αλληλουχία οργανικής χημικής δραστηριότητας που ενδιαφέρει πολύ τους επιστήμονες και τον καθιστά έναν από τους ισχυρότερους υποψηφίους ως προς την αναζήτηση ιχνών ζωής στο ηλιακό μας σύστημα. https://www.naftemporiki.gr/story/1652057/anakalupsi-periergou-moriou-ston-titana

Ευρωαμερικανική συμφωνία για τον διαστημικό σταθμό Gateway, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Συμφωνία συνεργασίας για τον διαστημικό σταθμό Gateway, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, στο ευρύτερο πλαίσιο του προγράμματος «Άρτεμις» οριστικοποίησαν η NASA και ο ΕΟΔ (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος- ESA). Η συμφωνία αυτή, κατά τη NASA, αποτελεί σημαντικό κομμάτι της προσπάθειας των ΗΠΑ για συνεργασίες με διεθνείς εταίρους ως προς τη βιώσιμη εξερεύνηση της Σελήνης και τη δοκιμή τεχνολογιών που είναι απαραίτητες για μια μελλοντική επανδρωμένη αποστολή στον Άρη. Επίσης, η συμφωνία, η οποία υπεγράφη την Τρίτη, αποτελεί την πρώτη επίσημη δέσμευση της NASA για αποστολή διεθνούς πληρώματος κοντά στη Σελήνη, στο πλαίσιο των αποστολών του προγράμματος «Άρτεμις». Η NASA επιδιώκει τη δημιουργία ενός διεθνούς συνασπισμού για τη Σελήνη και σημειώνει πως σύντομα αναμένονται και άλλες συμφωνίες για το Gateway. Ο ΕΟΔ πρόκειται να συμβάλει με τμήματα διαμονής και ανεφοδιασμού για τον σταθμό, καθώς και με συστήματα σεληνιακών τηλεπικοινωνιών. Επίσης, θα είναι υπεύθυνος για την λειτουργία των τμημάτων που θα παρέχει. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος παρέχει και δύο επιπλέον European Service Modules (ESM) για το διαστημόπλοιο Orion της NASA. Τα ESM αυτά θα προωθούν και θα τροφοδοτούν με ενέργεια το Orion στο διάστημα, σε μελλοντικές αποστολές του προγράμματος «Άρτεμις» και θα παρέχουν αέρα και νερό στο πλήρωμά του. «To Gateway θα συνεχίσει να επεκτείνει τη συνεργασία της NASA με διεθνείς εταίρους όπως ο ΕΟΔ, διασφαλίζοντας πως το πρόγραμμα “Άρτεμις” θα έχει ως αποτέλεσμα την ασφαλή και βιώσιμη εξερεύνηση της Σελήνης μετά την αρχική επανδρωμένη προσελήνωση και πέρα από αυτήν» είπε ο επικεφαλής της NASA, Τζιμ Μπράιντενσταϊν. To Gateway θα συναρμολογηθεί σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ως «βατήρας» και πλατφόρμα υποστήριξης για αποστολές στην επιφάνεια του φεγγαριού, στον Άρη και σε άλλους προορισμούς. Το μέγεθός του θα είναι περίπου το 1/6 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και θα είναι ένας σταθμός δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Σελήνης, από όπου η NASA και οι διεθνείς και ιδιωτικοί της εταίροι θα μπορούν να προχωρούν σε ρομποτικές και επανδρωμένες αποστολές. Επίσης, θα αποτελεί σημείο συνάντησης για αστροναύτες που ταξιδεύουν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη με το SLS (Space Launch System) και το διαστημόπλοιο Orion της NASA, πριν τη μετάβασή τους σε χαμηλή σεληνιακή τροχιά και στην επιφάνεια του φεγγαριού. https://www.naftemporiki.gr/story/1652021/euroamerikaniki-sumfonia-gia-ton-diastimiko-stathmo-gateway-se-troxia-guro-apo-ti-selini

Παγκόσμια διάκριση για φοιτητική ομάδα ρομποτικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Μια σπουδαία επιτυχία σημείωσε η ομάδα DIR, με θρακιώτες (από την Ξάνθη) φοιτητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, η οποία κατετάγη 6η στον μεγαλύτερο παγκόσμιο διαγωνισμό ρομποτικής που διεξάγεται στη Σιγκαπούρη. Το ξεκίνημα και η καινοτομία Ηταν άνοιξη του 2018, όταν ο Ευδόκιμος Θεοδωρίδης και ο Ανδρέας Κεχαγιάς, δύο φοιτητές του Πολυτεχνικού Τμήματος των Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης του ΔΠΘ με καταγωγή από την Ξάνθη, αποφάσιζαν να ιδρύσουν την Democritus Industrial Robotics (DIR), φοιτητική ομάδα βιομηχανικής ρομποτικής με ερευνητικό έργο. Δύο χρόνια μετά και έπειτα από αρκετές χαρές και δυσκολίες, η DIR εκπροσωπεί την Ξάνθη, τη Θράκη και ολόκληρη τη χώρα στον παγκόσμιο και διεθνούς φήμης διαγωνισμό RoboCup Asia – Pacific 2020 που διεξάγεται διαδικτυακά από τη Σιγκαπούρη λόγω της πανδημίας που μαστίζει την υφήλιο. Παρουσιάζοντας το καινοτόμο και πολυδάπανο έργο της στην επιτροπή του διαγωνισμού, καταφέρνει να παραθέσει στον διαγωνισμό ένα πρωτότυπο ρομπότ. Η ρομποτική πλατφόρμα η οποία διαφέρει αρκετά από την ανθρωπόμορφη εικόνα που έχει η πλειονότητα των πολιτών κατά νου, είναι ικανή να κινείται αυτόνομα στον χώρο. Το πρωτότυπο ρομπότ: ένα καινοτόμο και πολυδάπανο έργο Οι φοιτητές τής έχουν προσδώσει αυτήν τη δυνατότητα, με το ρομπότ να είναι ικανό να εντοπίζει μέσα στην ειδικά διαμορφωμένη πίστα που έχουν κατασκευάσει επίσης οι φοιτητές του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου αντικείμενα τα οποία είναι τοποθετημένα σε λανθασμένη θέση. Βάζει τα αντικείμενα στη… θέση τους Με τις κατάλληλες βελτιώσεις και αναβαθμίσεις, το ρομπότ είναι ικανό να συλλέξει τα αντικείμενα αυτά μέσω ενός πρωτοποριακού ρομποτικού βραχίονα και να τοποθετήσει τα αντικείμενα στην ορθή θέση τους. Το αποτέλεσμα άφησε άκρως θετικές εντυπώσεις σε συμμετέχοντες και διοργανωτές, χαρίζοντας στην DIR τους περισσότερους βαθμούς από οποιαδήποτε άλλη ομάδα στον κόσμο όσον αφορά το κομμάτι του Presentation. Ετσι, η 6η θέση στην κατηγορία Work του διαγωνισμού όπου και συμμετείχε η ομάδα ήταν μονόδρομος. Αναπόφευκτη και άξια, διότι τα μέλη της ομάδας που φοιτούν στις Πολυτεχνικές Σχολές των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης, Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος δεν αρκέστηκαν απλώς στο να φέρουν την DIR στη θέση να είναι η μόνη πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα που κατάφερε να παρουσιάσει τη δουλειά της στον διαγωνισμό μετά από τα εμπόδια που ο COVID-19 έθεσε, αλλά να παρουσιάσουν και κάτι αξιόλογο. Η προσφορά της τοπικής κοινωνίας Δεν θα ήταν υπερβολή να παραδεχθεί κανείς ότι με την κύρια μορφή του ρομπότ έτοιμη, αρκετό χρόνο για τροποποιήσεις και επιχορήγηση από το Visiting Fellows του διαγωνισμού, πρόγραμμα που εξασφαλίζει στην DIR τα έξοδά της για τον επόμενο διαγωνισμό, το μέλλον για τη ρομποτική ομάδα της πόλης της Ξάνθης φαντάζει λαμπρό. Η προσφορά της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας στο έργο των φοιτητών είναι σπουδαία, προσφέροντάς τους τεχνική γνώση, υλικά και χρηματικά ποσά ώστε να κατασκευάσουν το ρομπότ. Ή, αν μας επιτρέπετε, να συνεχίζουν να ονειρεύονται! https://www.tanea.gr/2020/10/28/science-technology/pagkosmia-diakrisi-gia-foititiki-omada-rompotikis-tou-dimokriteiou-panepistimiou-thrakis/

NASA: Υπάρχει νερό στη Σελήνη «χωρίς καμία αμφιβολία» Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) και επιστήμονες στις ΗΠΑ ανίχνευσαν πέραν κάθε αμφιβολίας νερό στη φωτεινή (ορατή) πλευρά της Σελήνης. Οι επιστήμονες εκτιμούν επίσης ότι στη Σελήνη υπάρχουν πολλές μικρές και μεγάλες και μόνιμες «παγίδες νερού», δηλαδή περιοχές όπου το νερό μπορεί να παγιδευτεί σταθερά, και οι οποίες καλύπτουν μια συνολική έκταση έως 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι σχετικές ανακοινώσεις έγιναν σε δύο επιστημονικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό αστρονομίας «Nature Astronomy» και σε σχετική συνέντευξη τύπου που διοργάνωσε η NASA. Η ανακάλυψη αναμένεται να έχει σημαντικές θετικές επιπτώσεις για τις μελλοντικές αποστολές στο φεγγάρι. Η NASA έχει ως στόχο την επιστροφή των αστροναυτών της στη Σελήνη το 2024 στο πλαίσιο του προγράμματος «’Αρτεμις», διαδόχου του ιστορικού προγράμματος «Απόλλων» των δεκαετιών 1960 και 1970. Προηγούμενη έρευνα είχε ανιχνεύσει πιθανή παρουσία νερού στη σεληνιακή επιφάνεια, ιδίως πέριξ του νότιου πόλου. Όμως εκείνη η ανίχνευση είχε βασιστεί σε μια χημική «υπογραφή» στο φάσμα των τριών μικρομέτρων, η οποία δεν μπορούσε να διακρίνει με σιγουριά αν επρόκειτο για νερό (Η2Ο) ή για υδροξύλιο (ΟΗ) δεσμευμένο σε σεληνιακά ορυκτά. Αυτή τη φορά, οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Κέισι Χόνιμπαλ του Ινστιτούτου Γεωφυσικής και Πλανητολογίας του Πανεπιστημίου της Χαβάης, που ανέλυσαν στοιχεία από το Στρατοσφαιρικό Παρατηρητήριο Υπέρυθρης Αστρονομίας (SOFIA), ένα αερομεταφερόμενο τηλεσκόπιο πάνω σε ένα τροποποιημένο αεροπλάνο Boeing 747 που παρατηρεί τη Σελήνη στο μήκος κύματος των έξι μικρομέτρων, ανίχνευσαν πλέον σαφώς την ισχυρή χημική «υπογραφή» του μορίου του νερού. Βρήκαν ότι το νερό είναι παρόν στα νότια γεωγραφικά πλάτη της Σελήνης σε αναλογία περίπου 100 έως 400 μέρη ανά εκατομμύριο (ή ισοδύναμα περίπου 350 γραμμάρια Η2Ο ανά κυβικό μέτρο εδάφους). Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το νερό είναι πιθανώς αποθηκευμένο μέσα σε υάλους ή στα κενά ανάμεσα στους κόκκους της σεληνιακής επιφάνειας, που το προστατεύουν από το αφιλόξενο περιβάλλον του φεγγαριού και επιτρέπουν έτσι στο νερό να παραμένει στη σεληνιακή επιφάνεια. Στη δεύτερη μελέτη, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή ατμοσφαιρικής και διαστημικής φυσικής Πολ Χέιν του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, οι επιστήμονες αναφέρουν ότι στη Σελήνη υπάρχουν πολύ περισσότερες -από όσες υποπτεύονταν έως τώρα- κρυφές μόνιμες σκιασμένες περιοχές (λεγόμενες «ψυχρές παγίδες»), όπου το νερό μπορεί να παραμείνει μόνιμα. Εκτιμούν ότι υπάρχουν εκατοντάδες έως χιλιάδες περισσότερες μικροπαγίδες (διαμέτρου έως ενός εκατοστού) σε σχέση με τις μεγαλύτερες παγίδες νερού (διαμέτρου έως ενός χιλιομέτρου), οι οποίες μπορούν να εντοπισθούν και στους δύο πόλους. Οι ερευνητές εκτιμούν, με βάση στοιχεία από το σκάφος LRO (Lunar Reconnaissance Orbiter) της NASA σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ότι περίπου 40.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (από τα περίπου 38 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα που είναι συνολικά η σεληνιακή επιφάνεια) έχουν τη δυνατότητα να παγιδεύσουν νερό σε διάφορα μεγέθη και σχήματα, εκ των οποίων το 60% στο νότιο ημισφαίριο, σε γεωγραφικό πλάτος μεγαλύτερο των 80 μοιρών. Το 10% έως 20% της συνολικής έκτασης των μόνιμων παγίδων νερού εκτιμάται ότι είναι μικροσκοπικές. «Αν φανταστεί κανείς ότι στέκεται στην επιφάνεια του φεγγαριού κοντά σε ένα από τους πόλους του, θα δει σκιές ολόγυρα. Πολλές από αυτές τις μικροσκοπικές σκιές μπορεί να είναι γεμάτες πάγο», δήλωσε ο Χέιν. «Αν έχουμε δίκιο, το νερό πρόκειται να είναι πιο εύκολα προσβάσιμο ως πόσιμο, ως πυραυλικό καύσιμο ή για οτιδήποτε άλλο η NASA χρειάζεται νερό», πρόσθεσε. Σύμφωνα με τους Αμερικανούς ερευνητές, μερικές σεληνιακές «ψυχρές παγίδες» υπάρχουν σε ένα καθεστώς αιώνιου σκοταδιού, καθώς μπορεί να μην έχουν δει ούτε μία ακτίνα του Ήλιου εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτά τα ευρήματα, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δείχνουν ότι το νερό έχει παραχθεί ή καταλήξει στη Σελήνη μέσω διαφόρων διαδικασιών (π.χ. από κατά καιρούς πτώσεις μικρομετεωριτών ή μεγαλύτερων αστεροειδών και κομητών) και είναι πολύ πιθανό ότι έχει αποθηκευθεί σε μικρές και μεγάλες παγίδες και στις δύο πολικές περιοχές. Προς το παρόν πάντως, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν μπορεί να αποδειχθεί ότι όντως αυτές οι «παγίδες» κρύβουν νερό, παρά μόνο αν πάει εκεί ένα ρομποτικό ρόβερ ή ένας αστροναύτης και σκάψει. Οι μελλοντικές αποστολές στη Σελήνη θα δώσουν την οριστική απάντηση. Στη συνέντευξη της NASA την παρουσίαση των ευρημάτων έκαναν οι Νασίμ Ρανγκουάλα (επιστήμονας του παρατηρητηρίου SOFIA στο ερευνητικό κέντρο Ames της NASA), Πολ Χερτς (επικεφαλής του τμήματος αστροφυσικής της NASA), Τζέικομπ Μπλίτσερ (επικεφαλής επιστήμονας στη διεύθυνση ανθρώπινης εξερεύνησης και αποστολών επιχειρήσεων της NASA) και Κέισι Χόνιμπαλ (επικεφαλής ερευνήτρια της δεύτερης μελέτης για τις «ψυχρές παγίδες»). Σύνδεσμοι για τις επιστημονικές δημοσιεύσεις: https://www.nature.com/articles/s41550-020-01222-x και https://www.nature.com/articles/s41550-020-1198-9 Βίντεο. https://physicsgg.me/2020/10/26/nasa-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%b5%cf%81%cf%8c-%cf%83%cf%84%ce%b7-%cf%83%ce%b5%ce%bb%ce%ae%ce%bd%ce%b7-%cf%87%cf%89%cf%81%ce%af%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bc%ce%af%ce%b1/

Πώς η Γη απέκτησε το οξυγόνο της: Λύθηκε ένα μέρος του «μυστηρίου» Για μεγάλο μέρος της 4,5 δισ. ετών «ζωής» της, η Γη ήταν αφιλόξενη: Ο κόσμος μας επέτρεψε την εμφάνιση πολυκυτταρικής ζωής αφού απέκτησε οξυγόνο- ωστόσο αποτελεί ακόμα ερωτηματικό το πώς ακριβώς ο πλανήτης μας απέκτησε την οξυγονούχα του ατμόσφαιρα. «Αν το καλοσκεφτείς, αυτή είναι η πιο σημαντική αλλαγή που βίωσε ο πλανήτης μας στη ζωή του, και ακόμα δεν ξέρουμε πώς συνέβη» είπε ο Νίκολας Ντάουφας, καθηγητής Γεωφυσικών Επιστημών στο University of Chicago. «Οποιαδήποτε πρόοδος προς την κατεύθυνση αυτού του ερωτήματος είναι πραγματικά σημαντική». Στο πλαίσιο νέα έρευνας που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου στο Science, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια πρωτοποριακή τεχνική για να ανακαλύψουν νέες πληροφορίες για τον ρόλο του ωκεανικού σιδήρου στην άνοδο της ατμόσφαιρας της Γης. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν περισσότερα για την ιστορία της Γης και μπορούν να βοηθήσουν και στις έρευνες για κατοικήσιμους πλανήτες σε άλλα αστρικά συστήματα. Οι επιστήμονες έχουν δημιουργήσει ένα timeline της αρχαίας Γης αναλύοντας πολύ αρχαίους βράχους: Η χημική σύνθεσή τους μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες υπό τις οποίες σχηματίστηκαν. «Το ενδιαφέρον με αυτό είναι πως πριν τη “Μεγάλη Οξυγόνωση” (Great Oxygenation Event) που έλαβε χώρα πριν 2,4 δισ. χρόνια, βλέπεις στοιχεία στο timeline για αυτές τις μικρές εξάρσεις οξυγόνου, όπου φαίνεται σαν η Γη να προσπαθούσε να θέσει τις βάσεις για αυτήν την ατμόσφαιρα» είπε ο Άντι Χερντ, first author του επιστημονικού άρθρου. «Μα οι υπάρχουσες μέθοδοι δεν ήταν αρκετά ακριβείς για να αποκτήσουμε τις πληροφορίες που χρειαζόμασταν». Αυτό που προκύπτει είναι ένα αίνιγμα: Εάν υπάρχει νερό, το οξυγόνο και ο σίδηρος σχηματίζουν σκουριά. «Τον πρώτο καιρό οι ωκεανοί ήταν γεμάτοι σίδηρο, που θα μπορούσε να “καταβροχθίζει” οποιοδήποτε ελεύθερο οξυγόνο υπήρχε» είπε ο Χερντ. Θεωρητικά, ο σχηματισμός σκουριάς θα κατανάλωνε όσο οξυγόνο περίσσευε, μην αφήνοντας αρκετό για τον σχηματισμό ατμόσφαιρας. Ο Χερντ και ο Ντάουφας ήθελαν να δοκιμάσουν έναν τρόπο για να εξηγήσουν πώς μπορεί το οξυγόνο να συσσωρεύτηκε παρά το πρόβλημα αυτό: Ήξεραν πως μέρος του σιδήρου στους ωκεανούς συνδυαζόταν με θείο που προερχόταν από ηφαίστεια για τον σχηματισμό πυρίτη. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει οξυγόνο στην ατμόσφαιρα. Το ερώτημα ήταν πιο από αυτές τις διαδικασίες «νικάει». Για τους σκοπούς αυτούς χρησιμοποιήθηκαν προηγμένες εγκαταστάσεις στο Origins Lab του Ντάουφας, για την ανάπτυξη μιας νέας τεχνικής για τη μέτρηση μικρών διακυμάνσεων στα ισότοπα σιδήρου, προκειμένου να διαπιστωθεί ποια πορεία ακολουθούσε ο σίδηρος. Σε συνεργασία με ειδικούς στο University of Edinburgh, χρειάστηκε να κατανοηθεί καλύτερα η πορεία του σιδήρου προς πυρίτη. Μετά, οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν την τεχνική για την ανάλυση βράχων 2,6-2,3 δισ. ετών από την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική. Η ανάλυση έδειξε πως, ακόμα και σε ωκεανούς που μπορεί να «έτρωγαν» πολύ οξυγόνο για τη δημιουργία σκουριάς, συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να επέτρεψαν τον σχηματισμό αρκετού πυρίτη για να μπορέσει το οξυγόνο να ξεφύγει από το νερό και να σχηματίσει ατμόσφαιρα. «Είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα, με πολλά “κινητά τμήματα”, αλλά ήμασταν σε θέση να λύσουμε ένα μέρος του» είπε ο Ντάουφας. https://physicsgg.me/2020/10/28/%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%b7-%ce%b3%ce%b7-%ce%b1%cf%80%ce%ad%ce%ba%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%bf-%ce%bf%ce%be%cf%85%ce%b3%cf%8c%ce%bd%ce%bf-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bb%cf%8d%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5/

Το μεγαλύτερο πυρηνικό παγοθραυστικό του κόσμου σε υπηρεσία στον ρωσικό στόλο της Αρκτικής. Το νεότερο πυρηνοκίνητο παγοθραυστικό της Ρωσίας, «Arktika», θα αρχίσει να επιχειρεί στα αρκτικά ύδατα του Βορείου Θαλασσίου Περάσματος (NSR) τον Δεκέμβριο, μετά την υπογραφή του πιστοποιητικού αποδοχής και παράδοσης του σκάφους την Τετάρτη. Όπως αναφέρει το RT, ο Ρώσος πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισοτύστιν, που ήταν παρών στην τελετή ύψωσης της σημαίας στο Μουρμάνσκ, η ανάπτυξη του στόλου των πυρηνοκίνητων παγοθραυστικών θα «διασφαλίσει την υπεροχή της Ρωσίας στην Αρκτική». Όπως πρόσθεσε, η Ρωσία αποτελεί «αδιαμφισβήτητο ηγέτη στην ανάπτυξη των βορείων περιοχών», και η μόνη χώρα στον κόσμο που ήταν σε θέση να δημιουργήσει έναν στόλο πυρηνικών παγοθραυστικών. Το «Arktika», όπως είπε, έχει καινοτόμο εξοπλισμό και ισχυρό κινητήρα που επιτρέπει τη χρήση του παντού, σε πάγο, βαθιά ύδατα και ρηχές διαδρομές. Το σκάφος ολοκλήρωσε το ταξίδι του από την Αγία Πετρούπολη στο Μουρμάνσκ στις 12 Οκτωβρίου, καλύπτοντας περίπου 4.900 ναυτικά μίλια σε 21 ημέρες- ένα μέρος της απόστασης αυτής ήταν μέσα από πάγους. Ο σχεδιασμός του «Arktika», του πρώτου παγοθραυστικού του Project 22220, άρχισε στο ναυπηγείο Μπαλτίσκι Ζαβόντ τον Νοέμβριο του 2013 και η κατασκευή άρχισε τον Ιούνιο του 2016. Το 2021 το σκάφος θα εξοπλιστεί με νέο κινητήρα ηλεκτρικής προώθησης στη δεξιά πλευρά. Τα σκάφη της κλάσης είναι τα μεγαλύτερα και ισχυρότερα πυρηνοκίνητα παγοθραυστικά στον κόσμο, και είναι ειδικά σχεδιασμένα για την Αρκτική και για τα «στόμια» των πολικών ποταμών. Δύο ακόμα παγοθραυστικά της κλάσης αναμένεται να τεθούν σε υπηρεσία τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να παρέχουν δυνατότητες κίνησης στη δυτική Αρκτική καθ'όλη τη διάρκεια του έτους, ώστε να είναι δυνατή η επιθυμητή κίνηση/ διέλευση πλοίων στο Βόρειο Θαλάσσιο Πέρασμα. Το «Arktika» είναι ικανό να σπάει πάγο πάχους τριών μέτρων, ωστόσο τα παγοθραυστικά κλάσης Leader θα είναι σε θέση να σπάνε παγετώνες πάχους 4,3 μέτρων και να μένουν στη θάλασσα για οκτώ μήνες. https://www.naftemporiki.gr/story/1649376/to-megalutero-puriniko-pagothraustiko-tou-kosmou-se-upiresia-ston-rosiko-stolo-tis-arktikis

Το κόκκινο Tesla του Έλον Μασκ μόλις προσπέρασε τον Άρη. Το πρώτο αυτοκίνητο στην Ιστορία που εγκατέλειψε την ατμόσφαιρα της Γης μόλις προσπέρασε τον Άρη, αν και πιθανότατα είναι πλέον ελαφρώς σαραβαλιασμένο. Το κόκκινο Tesla που οδηγούσε κάποτε ο ίδιος ο Έλον Μασκ αναχώρησε το 2018 με τη θεαματική πρώτη εκτόξευση του πυραύλου Falcon Heavy της SpaceX. Παραμένει στερεωμένο στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου, το οποίο κινείται σε ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Ήλιο, και στη θέση του οδηγού παραμένει πιθανότατα το διάσημο ανδρείκελο με την ονομασία Starman. Δυόμισι χρόνια μετά την εκτόξευση, το ηλεκτρικό αυτοκίνητο βρίσκεται στη δεύτερη περιφορά του γύρω από τον Ήλιο. Κανένα τηλεσκόπιο δεν μπορεί πια να το διακρίνει, και η μετάδοση ζωντανής εικόνας από το Tesla έχει σταματήσει. Ωστόσο η τροχιά του υπολογίστηκε από τον αστροφυσικό του Χάρβαρντ Τζόναθαν ΜακΝτάουελ, ο οποίος έχει ως χόμπι την παρακολούθηση αντικειμένων στο Ηλιακό Σύστημα. Στις 7 Οκτωβρίου, το Tesla ολοκλήρωσε το πλησιέστερο μέχρι σήμερα πέρασμά του από τον Άρη σε απόσταση 7,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Συγκριτικά, η ελάχιστη απόσταση της Γης από τον Άρη είναι περίπου 55 εκατομμύρια χιλιόμετρα, ενώ η απόσταση Γης – Ήλιου κυμαίνεται γύρω στα 150 εκατ. χιλιόμετρα. Στο μεταξύ, πάντως, το κατακόκκινο κάμπριο πρέπει να έχει χάσει την αρχική γυαλάδα του. Όπως είχε επισημάνει το 2018 ο Ουίλιαμ Κάρολ, χημικός του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα που ειδικεύεται στα πλαστικά υλικά και τα οργανικά μόρια, το αυτοκίνητο εκτίθεται σε ακραία ηλιακή και κοσμική ακτινοβολία. Χωρίς την προστασία που προσφέρει η ατμόσφαιρα και το μαγνητικό πεδίο της Γης, ο βομβαρδισμός από σωματίδια πιθανότατα έχει ήδη καταστρέψει όλα τα οργανικά υλικά του αυτοκινήτου, από τα ελαστικά και τα δερμάτινα καθίσματα μέχρι την κόκκινη βαφή. Με την πάροδο δεκαετιών ή μερικών αιώνων, η ακτινοβολία θα σπάσει τους δεσμούς άνθρακα ακόμα και στο πλαστικό παρμπρίζ και τα εξαρτήματα από ανθρακόνημα. Το μόνο που θα απομένει στο τέλος από το διαστημικό αυτοκίνητο θα είναι το αλουμινένιο σασί, ίσως και κάποια υπολείμματα του Starman. https://www.in.gr/2020/10/23/tech/kokkino-tesla-tou-elon-mask-molis-prosperase-ton-ari/